Ο «έξω ελληνισμός» ήταν κάποτε μια
σχεδόν ρομαντική έκφραση που έφερνε στο νου παλιές κοινότητες,
πολιτικούς και διανοουμένους, αντάρτες κι αντιστασιακούς, βασανισμένους
εργάτες, πρωτοπόρους συνδικαλιστές, τολμηρούς επιχειρηματίες,
γοητευτικούς τυχοδιώκτες. Μια «παράλληλη» Ελλάδα που ανθούσε,
αναζητώντας συνεχώς τη δύσκολη σχέση της με τη «μητέρα-πατρίδα».
Η επιβληθείσα κρίση διαμορφώνει συνθήκες που επαναφέρουν τις
ορολογίες αυτές στο μέλλον. Η Ελλάδα φεύγει. Σύμφωνα με τα τελευταία
στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο αριθμός των απασχολουμένων μειώθηκε κατά 270.766
άτομα σε σύγκριση με τον περσινό Φεβρουάριο, ενώ ο αριθμός των ανέργων
την ίδια περίοδο αυξήθηκε κατά 245.021 άτομα. Η διαφορά των 25.745
ατόμων που έχασαν τις δουλειές τους αλλά δεν εντάχθηκαν στις στρατιές
των ανέργων φαίνεται να καταγράφει με χαρακτηριστικό τρόπο την έξοδο του
οικονομικά ενεργού πληθυσμού.
Το ποιοι φεύγουν το δείχνει πρόσφατη μελέτη του Διεθνούς
Οργανισμού Εργασίας για τις παγκόσμιες τάσεις της εργασίας νέων (Μάιος
2013), σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην
οποία μειώνεται η «υπερεπάρκεια» των εργαζόμενων νέων. Οπως λέει ο
οργανισμός, αυτό πιθανότατα οφείλεται «στις επιπτώσεις της κρίσης και
στη μετανάστευση των εργαζομένων».
Τις συνέπειες της απομύζησης της αφρόκρεμας του ανθρώπινου
κεφαλαίου της Ελλάδας από τις χώρες που έχουν επιβάλει την κρίση
περιγράφει σε άρθρο της στη διεθνή επιστημονική επιθεώρηση Nature
(Απρίλιος 2013) η βιολόγος, καθηγήτρια Βαρβάρα Τραχανά:
Τα νούμερα αποκαλύπτουν τα προβλήματα που συγκαλύπτουν οι
κυβερνήσεις. Η έξοδος από την κρίση και η αποκατάσταση μιας αίσθησης
προοπτικής ιδιαίτερα για τους νέους είναι απολύτως αναγκαίες αν θέλουμε
να μη γίνουμε -στο όχι και τόσο απώτερο μέλλον- μια χώρα ανειδίκευτων
ανέργων και φτηνών εργατικών χεριών. Ενα φάντασμα της Ιστορίας και του
πολιτισμού αυτού του τόπου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου