ΣΥΓΚΡΟΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΝΕΣ: O Kώστας Ζουράρις ΑΠΑΝΤΑ στο πρόσφατο Άρθρο του Στάθη Καλύβα

Προσφάτως (εδω) το radar αναδημοσίευσε ένα άρθρο του Σταθη Καλύβα με τίτλο "Καταστροφικοί Μεγαλομανείς". Το άρθρο μεταξύ άλλων στρεφόταν κατά του Μίκη Θεοδωράκη και της "Σπίθας". Ο Κώστας Ζουράρις σηκώνει το γάντι και απαντά.

«Tὸν σφόδρα ἄτιμον, χαλεπὸν τῷ λόγῳ ἀκολουθεῖν»

Του Κώστα Ζουράρι

Α] Μ’ αὐτὴν τὴν διαπίστωση τῶν «Πολιτικῶν» του, ὁ διάσημος Σκοπιανός, τὸν ὁποῖον θεραπεύουν σεσημασμένοι σοφοὶ στο Yale-ίον Ἀνεπιστήμιον, διαλύει εἰς τὰ ἐξ ὢν δεν συνετέθη ποτέ, κάποιον καθηγητῇ ἐκεῖ, κατὰ προσέγγισιν ἑλληνόφωνον, ὀνόματι Στάθη Ν. Καλύβα. («Πολιτικῶν» IV 1295 b). Ὁ ἐν ἀλόγῳ σεσημασμένος Καλύβας, κατάφερε ὡς ἀνεπιξέστως ἄξεστος «διανοούμενος», να καθυβρίσει τὸν Μίκη Θεοδωράκη, ἐκκρίτως, μὲ τις εὐλογίες τῆς ἐφημερίδας, στην ἔγκριτον «Καθημερινή» τῆς 26ης /6/ 11.

Διαβάζω ἐμέσων τὸ ἐμετικὸ ξερατὸ τοῦ ξεγανωμένου ἠροστρατειοκαλυβα: «Οἱ μεγαλομανεῖς αὐτοὶ εἶναι οἱ τσαρλατάνοι που, ὅπως ὁ Μίκης Θεοδωράκης (τὸ ‘‘ὅπως’’ τροπικὸν ἐπίρρημα) ἐκμεταλλεύονται τὸν φόβο καὶ τὴν ἄγνοια τῶν ἀνθρώπων «…» καὶ ἕπονται βεβορβορωμένης βλακείας» λοιποὶ βορβορυγμοὶ ἐκ Yale-ίου Ἀνεπιστημίου, βορθολύματι Καλύβα.

Ἄρα: «τὸν σφόδρα ἄτιμον, χαλεπὸν τῷ λόγῳ ἀκολουθεῖν». Ἑπομένως ὁ ἄτιμος Καλύβειος παράλογος: «… τσαρλατάνοι, ὅπως ὁ Μίκης Θεοδωράκης…». Έκστηθι φρίττων, Οὐρανέ!

Ὁ ἀνεπιξέστως ἀμερικανοφρενὴς Καλύβας Στάθης, σεσημασμένων λοιπῶν στοιχείων, ἀρέσκεται καὶ σὲ λογικοκρατούμενες «κατηγοριοιποιήσεις», ὅπως ὁ κάθε πρωτοετὴς ἀλμπάνης. Ἐφευρίσκει ἄλλες τέσσερεις κατηγορίες μεγαλομανῶν, πλὴν τοῖς τοῦ «τσαρλατάνου Μίκη Θεοδωράκη»: μεγαλομανεῖς, καταστροφικοὶ, ἀφελεῖς, λιγούρηδες καὶ μὲ «πρωτόγονο ἀριστερὸ ριζοσπαστισμό»! Ο Yale-ίος καθηγητὴς Καλύβας ἀνηκεῖ ὅμως αὐθυγενὼς στην ἀρχέγονη ἀμερικανοδεξιὰ ἑλληνοκλασίαν, ὡς ἐθνοκλάστης ἐτοιμόρροπος. Βεβαίως ὁ κενόφλυξ σπουδαρχίδης καθηγητὴς Καλύβας, ἀποκαλώντας τὸν θεόσδοτον Μίκη «τσαρλατάνο» πέτυχε τὴν «κακουργία» ποὺ πετυχαίνουν οἱ «μικροπόνηροι» (Πολιτικῶν, ὀπ. παρ. 11, 12). Θέλων κι ἑγὼ να ἐνισχύσω τὴν ἐντελῶς διακεκριμένη κατηγοριοιποίηση τοῦ Yale-ἴου Στ. Καλύβα, ἐμπλουτίζω τῆν ταξινομίαν τοῦ.

Προστίθενται κατ’ ἀκολουθίαν στις κατηγορίες τοῦ:

ἅ) ὁ αὐτοπαράκτος αὐτοσεισίφαλλος (π.χ. κάθε καθηγητής που πετυχαίνει να πει τὸν Μίκη «τσαρλατάνο»)

β) ὁ τῆς χειραντλήσεως βλιτομάμας (π.χ. κάθε καθηγητής που πετυχαίνει να πει τὸν Μίκη «τσαρλατάνο»)

γ) ὁ τῆς αὐτορρύτου (στάζει) βαρβαρεγχύσεως (π.χ. κάθε αὐτόνεκρος σκέψῃ, ποὺ πετυχαίνει να πει τὸν Μίκη «τσαρλατάνο»).

Γιῶργος Σεφέρης: «Ὅταν ἀρχίζει να κινεῖται ἡ βλακεία, ποῖος μπορεὶ να τὴν σταματήσει;» 

 Ἀπάντησις: Μόνον ὁ Yale-ἰὸς καθηγητὴς Στ. Καλύβας διὰ τῆς ἀγνώστου παρ’ αὐτῷ ῥήτρας «Τὰ σὰ ἐκ τῶν σῶν».

Β) Ὅπως κάθε ἀπεγνωσμένος διὰ τὸ κῦρος καὶ ἐπεγνωσμένος διὰ τὸ ὄνειδος σκιτζής (ὅπως π.χ. ὁ ῥυπαρὸς Γ. Παπαδόπουλος τῆς χούντας), ἔτσι καὶ ὁ καθηγητὴς Στ. Καλύβας καταφεύγει στην μπούρδα τοῦ «ἰατροῦ σώστου» ποὺ θὰ μας πονέσει ἀλλὰ θὰ μας κάνει καλὰ (ἡ γνωστὴ τρισαθλιότης τρόϊκα) καὶ στις λοιπὲς νοσογόνες ἀρλούμπες περὶ σωτηρίας μας, τῆς ἐκπορευομένης ἀπὸ τὸ θεόσταλτον Μνημόνιον καὶ τοὺς ξένους τοκογλύφους.

Εὐτυχῶς, καὶ για τὴν εὐεξία τῆς σωματοψυχὴς μας, ἔχει γράψει ἀνυπερβάτως ὁ Διογενής εὐρυμέτωπος, ἀποκαλύπτων ἀντιστοίχως τὴν ἀμερικανόπνευστη περὶ «ἰάσεως» μας ἀγραμματοσύνη τοῦ Καλύβα Στάθη καὶ τὰ ὑβριστικὰ τοῦ «ρηματίσκια»: Ναί, (Πολιτικὸς 293b, c) ναί, ἔτσι ἰατρός, καὶ ὄχι ὁ κομπογιαννίτης «γιατρός» τοῦ Καλύβα που εἶναι πάντα ὁ ἔνας, ὁ ἀδιάσειστος σωστός, ὁ σωτῆρας, δηλαδή, ἡ ἰατρικὴ τρόϊκα τῶν ληστοσυμμοριτὼν ἀπὸ τὴν ὁποία πρέπει «για τὸ καλὸ μας» να περάσουμε. Πρὸς ἴασιν, τύπου Yale-ἴου ματζουνίου.

Ναί, ἐμεὶς «ἰατροὺς νενομίκαμεν» καὶ «ἰατρούς φαμεν… ἂν μόνον»! «Ἂν μόνον»! Ἄκους τὸν Διογενή, ρε Καλύβα κομπογιαννίτη, ὑβριστά; «ἂν μόνον ἐπ’ ἀγαθῷ… βελτίω ποιοῦντες ἐκ χειρόνων»! Ἔτσι, ἐγγλωττογαστόρων ἐσὺ γένος καὶ ἀμερικανοσπορά! Αὐτὸς εἶναι ὁ γιατρός «ἂν μόνον ἐπ’ ἀγαθῷ τῷ τῶν σωμάτων»! Οἱ ληστοσυμμορίτες τῆς τρισαθλίας τριαρχίας ἀνέβασαν μὲ τὸ «φάρμακο» Μνημόνιον τὸ χρέος τῆς Ἑλλαδίτσας κατά 42 δίς, σ’ ἕνα χρόνο! Διότι μας ληστεύουν γιατροί! Τὰ σώματα τῶν συνταξιούχων καὶ μικρομεσαίων τὰ τσάκισε ή «θεραπεία» τῶν κτηνομόρφων τῆς τρόϊκας!

Ἀλλὰ εἴδαμε πιά, μετὰ τοῦ πιστοῦ τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς φρίκης, τὴν ἀνήκεστον λοίμωξη τοῦ καθηγητοῦ Στ. Καλύβα ἐκ Yale-ἴου: Ὁποῖος ξερνὰ τῇ λίγδᾳ τοῦ, ἀποκαλώντας τὸν Μυροβλήτη Μίκη «τσαρλατάνο», δεν μπορεὶ παρὰ ὡς ἰδανικὸς χεζητιάων, να ρεύεται τρόϊκα, ἐνῶ ὀνειρεύεται Ἀσκληπιεῖον: «μετὰ οἵας ἀνεπιστημοσύνης καὶ μαλακίας» (Ε7 του μεγίστου Εἰκαστοῦ).

Καταστροφικοί μεγαλομανείς

Tου Σταθη Ν. Καλυβα

Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Yale.

Ας φανταστούμε πώς είναι δυνατό να παρατηρήσουμε τις αντιδράσεις των ανθρώπων που μόλις πέρασαν από ιατρικές εξετάσεις και που μαθαίνουν από τον γιατρό τους πως πάσχουν από μια πολύ σοβαρή, ενδεχομένως θανατηφόρα, ασθένεια. 

Η μεγάλη πλειοψηφία, σφίγγοντας τα δόντια θα ακολουθήσει τη θεραπεία που τους έχει υποδειχθεί, όσο επώδυνη και αν είναι. Κάποιοι λίγοι, παράλυτοι από τον φόβο θα αρνηθούν να αποδεχθούν την πραγματικότητα και θα παρασυρθούν από τσαρλατάνους που υπόσχονται θαυματουργές λύσεις και σίγουρα αποτελέσματα με ελάχιστο πόνο. Ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα απαρνηθούν τη θεραπεία, ανακοινώνοντας πως αυτό που προέχει πάνω απ’ όλα είναι η ανακάλυψη ενός εμβολίου για την ασθένειά τους ή πως επιθυμούν να αφιερώσουν όλη τους την ενέργεια για να πετύχουν έναν κόσμο δίχως αρρώστιες.Τους ανθρώπους αυτούς εύκολα θα τους χαρακτηρίζαμε μεγαλομανείς και μάλιστα με έντονες αυτοκαταστροφικές τάσεις.

Μια συμπεριφορά που θα μας φαινόταν εντελώς παράλογη σε έναν άρρωστο άνθρωπο, τείνει να καταστεί κυρίαρχη σε μιαν άρρωστη χώρα. Αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή κρίση, αντί να επικεντρώσουμε όλη μας την ενέργεια στην όσο το δυνατό πιο αποτελεσματική και ορθολογική εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων, αναλωνόμαστε σε άσκοπες συζητήσεις είτε για θαυματουργές λύσεις που μας προτείνουν κάποιοι τσαρλατάνοι, είτε για το πώς οι «πλατείες» και οι «αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες» θα μας οδηγήσουν σε ένα κόσμο δίχως οικονομικές κρίσεις, είτε για τη μοναδική ευκαιρία που μας δίνεται να ανατρέψουμε τον καπιταλισμό. Περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα στη δίνη παρόμοιων κρίσεων, στη χώρα μας ευδοκιμούν οι καταστροφικοί μεγαλομανείς.

Οι μεγαλομανείς αυτοί είναι διαφορετικών λογιών. 

Οι πιο εμφανείς είναι οι τσαρλατάνοι που, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, εκμεταλλεύονται τον φόβο και την άγνοια των ανθρώπων, υποσχόμενοι θαυματουργά αντίδοτα που υπάρχουν μόνο στη φαντασία τους, όπως η ανιδιοτελής βοήθεια της Ρωσίας ή της Κίνας. 

Στο αντίθετο άκρο βρίσκονται οι (λίγοι) ευφυείς μεγαλομανείς που διαθέτουν επιστημονικές περγαμηνές και μπορούν να εντυπωσιάζουν τους αδαείς με τις γνώσεις τους. Εκείνο όμως που προέχει γι’ αυτούς δεν είναι τόσο η σωτηρία της Ελλάδας, όσο η αναμόρφωση της Ευρώπης. Το επιχείρημα δεν στερείται λογικής, αφού η ελληνική κρίση προφανώς διαπλέκεται με την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια οικονομική κρίση. Αλλο πράγμα είναι, όμως, η αναγνώριση της διαπλοκής των κρίσεων και άλλο η αναγωγή των εξωγενών παραγόντων σε άλλοθι για να πράξουμε τα ελάχιστα. Στην περίπτωση των ευφυών μεγαλομανών, η ελληνική κρίση αποτελεί απλά ένα μέσο για τη δική τους συμμετοχή σε μια ευρύτερη, διεθνή, συζήτηση που τους φαίνεται πολύ πιο σημαντική από την ελληνική αντίστοιχη και στην οποία θεωρούν πως δικαιωματικά ανήκουν.

Μεταξύ των τσαρλατάνων και των ευφυών μεγαλομανών, συναντάμε την πολυαριθμότερη μερίδα μεγαλομανών: τους αφελείς. Αυτοί ενηλικιώθηκαν με αριστερές ιδεοληψίες και, μολονότι τις άφησαν πίσω τους εξακολουθούν, συχνά υποσυνείδητα, να κυριαρχούνται από έναν έντονο σοσιαλιστικό ρομαντισμό - και αυτό άσχετα από το αν ευημέρησαν λόγω καπιταλισμού. Γι’ αυτούς, η κρίση είναι ανυπόφορη κυρίως επειδή αποτελεί επώδυνη υπενθύμιση τόσο της πανωλεθρίας που υπέστησαν τα νεανικά τους σοσιαλιστικά οράματα όσο και της κυριαρχίας του μισητού «νεοφιλελευθερισμού» που εξακολουθεί να επιβιώνει μέσω κρίσεων. Μπορεί η τάση αυτή να φαντάζει συγκινητική, καθώς παραπέμπει σε μια μεταφυσική πίστη σε δήθεν ανώτερες και αγνότερες αξίες. Είναι όμως αρνητική γιατί αποπροσανατολίζει τη σκέψη και αποσυντονίζει τη δράση σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή.

Δίπλα στη μάζα των αφελών, μπορεί να διακρίνει κανείς τους λίγους μεν, αλλά ορατούς λιγούρηδες της επανάστασης. Αυτοί δεν αρκούνται στο αναμάσημα αόριστων ευχολογίων για εναλλακτικά συστήματα, αλλά προωθούν συστηματικά το χάος, είτε με λόγια είτε και με έργα. Μια σημαντική μερίδα αποτελείται από δευτεροκλασάτους πανεπιστημιακούς, όχι σπάνια του εξωτερικού. Γι’ αυτούς, κάθε αναταραχή που ξεσπάει στην Ελλάδα αποτελεί ευκαιρία για να ξεφύγουν από την αφάνεια και γραφικότητα, στην οποία τους έχει καταδικάσει η επαγγελματική τους ανυπαρξία. Είναι οι ίδιοι που πλάσαραν την «εξέγερση του Δεκέμβρη 2008» ως προάγγελο παγκόσμιας επανάστασης και τώρα, με την Ελλάδα στα πρωτοσέλιδα του παγκόσμιου Τύπου, βρήκαν την ευκαιρία της ζωής τους. Το αφήγημά τους συνδυάζει έναν πρωτόγονο αριστερό ριζοσπαστισμό ανάμεικτο με παλαιά και νεότερα στερεότυπα, όπως η περιγραφή της Ελλάδας ως αιώνιας κοιτίδας της Αντίστασης και της πλατείας Συντάγματος ως σύγχρονης μετουσίωσης της αρχαίας Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Οι άνθρωποι αυτοί ηδονίζονται με το χάος, γιατί μόνο έτσι μπορούν να διεκδικήσουν μια κάποια δημόσια παρουσία. Γι’ αυτούς, η καταστροφή της Ελλάδας δεν είναι απλώς μια παράπλευρη απώλεια στον δρόμο προς ένα καλύτερο μέλλον, αλλά η προϋπόθεσή της. Οι λιγούρηδες της επανάστασης είναι καταστροφικοί μεγαλομανείς.

Αντιμετωπίζοντας τις προκλήσεις της κρίσης με θετικό και αποτελεσματικό τρόπο, έχουμε τη δυνατότητα να αφήσουμε πολλές παθολογίες πίσω μας. Σίγουρα, η καταστροφική μεγαλομανία δεν θα είναι η μικρότερη απ’ αυτές.

Κλέφτες οι λαθρομετανάστες της Υπατίας? Μα τι ειναι αυτά που λέτε καλέ!

Καταγγελία κατά του Προέδρου του ΣΥΝ, Αλέξη Τσίπρα ανήρτησε  στις 23 Μαρτίου το απόγευμα στην προσωπική της σελίδα στο Facebook η κ.Χρυσάνθη Κωνσταντακάτου- ιδιοκτήτρια του Μεγάρου Υπατία. Ειδικότερα αναφέρει: «Προς τον κ. Τσίπρα και τους “αλληλέγγυους” των 300 “μεταναστών απεργών πείνας”. Παρακαλώ πολύ, ενημερώστε τους συντρόφους σας εκ “των απεργών”, που υπεξαίρεσαν από το Μέγαρο Υπατία, ασημικά και πορσελάνες, να τα επιστρέψουν και το θέμα θα θεωρηθεί λήξαν. Όπως γνωρίζετε το κτήριο βιντεοσκοπείται. Ευχαριστώ.»

Το status της στον τοίχο του προφίλ της έκαναν like πάνω από 18 φίλοι της ενώ δεν έλειψαν και τα σχόλια του τύπου: «Δεν σεβάστηκαν την Υπατία ώρα λοιπόν να γνωρίσουν την Αδράστεια και τη Νέμεση» ή «Δυστυχώς Χρυσάνθη ουδείς πλέον αχάριστος του ευεργετηθέντος!!!!! Αλήθεια τι να πει κανείς.»

Μερικές ώρες μετά και ενώ τα σχόλια έδιναν και έπαιρναν, επανέρχεται με μια νέα ανάρτηση η κ. Κωσταντακάτου στην οποία και επισημαίνει ότι: «Έαν δεν επιστραφούν ΑΜΕΣΑ τα οικογενειακά κειμήλια, που ''υπεξαιρέθηκαν'' από το Μέγαρο Υπατία κατά τη διάρκεια της παραμονής των 237 “μεταναστών απεργών πείνας”, θα ανεβάσω στο You Tube τα καταγραφέντα videos.»

Και συνεχίζει κάνοντας απολογισμό των κειμηλίων που έλειπαν από το Μέγαρο… Όπως αναφέρει έλειπαν: «26 κεντημένες πετσέτες φαγητού…από τα κεντήματα της προγιαγιάς από την Σμύρνη, 2 ασημένια κηροπήγια από την οικογένεια Τυπάλδου και όλη η συλλογή από πράσινες οπαλίνες του 19ου αιώνα (16 κομμάτια)»!!!

Αναμένεται με ενδιαφέρον η συνέχεια …

ΠΗΓΗ "Το ποντικι"

ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ

Όπως λέει και το τραγούδι του Δήμου Μούτση:

Βίζιτα η κόρη μου θα είστε τρελός

το καημένο επιστήμων τελειώνει...

Ἡ ἐσχάτη ἀνοησία κι ἡ ἐσχάτη προδοσία

 Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΖΟΥΡΑΡΙΣ

«Ἐμεῖς κυβερνοῦμε κι ὄχι οἱ τρεῖς ὑπαλληλίσκοι τῆς τρόικας», λένε κάθε τόσο οἱ σημερινοὶ κατοχικοὶ ὑπουργοί, γιὰ νὰ πείσουν καὶ τὸν ρακένδυτο ραγιαδισμό τους καὶ τοὺς κοπρίτες, ποὺ δὲν μποροῦν πιὰ νὰ τοὺς διορίσουν, κάπου, ὡς παράσιτα, δίπλα σὲ ὑπουργικὰ παράσιτα παρασιτοῦντα.

«Ἐμεῖς κυβερνοῦμε…» Ἐσχάτη ἀνοησία τῆς κουβέντας τους αὐτῆς; Μά, ἂν ἔτσι, τότε οἱ κατοχικοὶ ΠΑΣΟΚοι ἔχουν κι ὅλοι τὴν εὐθύνη τῆς ἀβυσσαλέας ἀνοησίας τους. Σωρηδόν.

α΄) Ἐσχάτη, ἀρχικὴ ἀνοησία: δὲν μπόρεσαν νὰ διαπραγματευθοῦν τὸ τίποτα τῆς μηδαμινότητάς τους. Παραδόθηκαν, ὡς κουφάρια προβάτων, στὴν ἀρβύλα τῆς Κομμαντατούρ. Γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία τῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν, τὸ Μνημόνιο ἐπιβάλλει τὴν κατάργηση τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας γιὰ τὴν κατεχόμενη Ἑλλάδα ἀπὸ τοὺς Κατοχικοὺς τοκογλύφους. Ἡ «ἡμετέρα» κατοχικὴ κυβέρνηση δέχθηκε νὰ παραχωρήσει ἔδαφος, ὑπέδαφος, θάλασσα, οὐρανό, Παρθενώνα, νησιά, γῆν καὶ ὕδωρ, μόλις οἱ τοκογλύφοι καὶ ἡ τρόικα, τὸ ἀπαιτήσουν. Τὸ γράφει ὁλογράφως καὶ αὐτολεξεὶ τὸ Μνημόνιο… Καὶ οὐδείς, οὔτε κι οἱ ἀγράμματες θεραπαινίδες τῆς κατοχικῆς ὀσφυοκαμψίας, μποροῦν νὰ τὸ ἀμφισβητήσουν. Δεῖξε τὰ συγκεκριμένα ἄρθρα τοῦ Μνημονίου, ρὲ κατοχικὲ καβάση! Ἄρα, παραβιάζεις τὸ Σύνταγμα, τὶς διατάξεις τοῦ ΟΗΕ, ξεκινᾶς ξεπουλώντας τὶς εἰσπράξεις τοῦ Παρθενώνα, ἀμέσως μετὰ τὸν ἴδιο τὸν Παρθενώνα, τὰ ἀέρια τοῦ Αἰγαίου, κι ἄσε τὶς κατοχικές σου ἀερομυθίες… Ἐσχάτη ἀνοησία;

β΄) Ἂν «ἐμεῖς κυβερνοῦμε», τότε, ὡς ΠΑΣΟΚια, ἀσκεῖτε ἀκροδεξιὰ πολιτική, χωρὶς νὰ σᾶς ὑποχρεώνει ἡ τρόικα! Τσακίσατε τὸ εἰσόδημα τῆς φτωχολογιᾶς, ὑπηρετεῖτε τὴν πλουτοκρατικὴ ἰατρική, ἀφοῦ διαλύσατε τὸ ΙΚΑ, καὶ τώρα στέλνετε τὸν διακονιάρη τῶν 572 εὐρώων νὰ διαπραγματευθεῖ ὡς «ἴσος πρὸς ἴσον» μὲ τὸν κάθε Κροῖσο, μέσα ἀπὸ τὶς ἀκροδεξιές σας «ἐπιχειρησιακὲς συμβάσεις ἐργασίας»…

Ἐξατομικευμένες λοιπὸν «ἐπιχειρησιακὲς συμβάσεις», ἀνάμεσα σὲ ἴσης ἰσχύος «κοινωνικοὺς ἑταίρους»… Κι ἐδῶ, ἄραγε, ἐσχάτη ἀνοησία, ἤ, ἁπλούστερα, ἄι σιχτίρ;

γ΄) Ἀκόμη δὲν ἑνώσατε τὴν Ἀποκλειστικὴ Οἰκονομικὴ Ζώνη (ΑΟΖ), ποὺ ἤδη διαθέτει ἡ μικρὴ καὶ ὑπὸ κατοχὴν Κύπρος, μὲ τὴν ἀνύπαρκτη ΑΟΖ τῆς ἡμετέρας Ψωροκόσταινας.Ἐπειδὴ οἱ πασάδες τῆς Ἄγκυρας σᾶς τὸ ἀπαγορεύουν. Κι ἐνῶ, οἱ ἴδιοι θρασύδειλοι πασάδες, δὲν ἔβγαλαν κὶχ ὅταν τὴν ΑΟΖ ἐξήγγειλε ἡ «μικρὴ» Κύπρος. Κι ἐδῶ, ξανά, ΠΑΣΟΚικὴ ἐσχάτη ἀνοησία, ἤ, ἁπλούστερα, «φωτιὰ καὶ τσεκούρι στοὺς προσκυνημένους»;

Βεβαίως, στὴν πολιτική, εἶναι πασίγνωστος ὁ κανὼν τῆς ὁμοιοπαθητικῆς ὁμοιοστασίας: «πάσσαλος πασσάλω ἐκκρούεται», ἢ «κύλισε ὁ τέντζερης καὶ βρῆκε τὸ καπάκι». Ἔτσι λοιπόν, «ἀνάγκῃ», ὅπως παρατηροῦν οἱ Θουκυδίδης καὶ Ἀριστοτέλης, ναί, τὸν κοπρίτη μπορεῖ καὶ τὸν διορίζει μόνον ἕνας ἄλλος κοπρίτης. Ἑπομένως, ὅλη αὐτὴ ἡ κόπρος τοῦ Αὐγείου, ποὺ ὡς κατοχικὴ κυβέρνηση ἐκτελεῖ αὐτὰ ποὺ τῆς λέει ἡ Τρόικα-Κομμαντατούρ, ναί, ὅλη τούτη ἡ μεμαλθακισμένη ὀσφυοκαμψία τοῦ «σοσιαλιστικοῦ» ΠΑΣΟΚ, μόνον ὡς πηχτὴ ἐσχάτη ἀνοησία, μὲ ἐντελῶς διακεκριμένο τὸν δείκτη τῆς νοημοσύνης της, μπορεῖ νὰ καταχωρηθεῖ στὰ Γενικὰ Ἀρχεῖα τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Κορυδαλλοῦ, μὲ τὸ καλό!

Διότι!

Ναὶ μὲν βλεπετομάμας, ἀναμφηρίστως, ὁ ἀρχηγὸς Georgaki, ναὶ μὲν ἄσχετος καὶ ἀνετιξέστως ἄξεστος ὁ κάθε σπουδαρχίδης ποὺ παριστάνει, κατὰ Ἀριστοφάνην, τὸν ὑπουργό.  

Ναί, ἀλλὰ ἐκεῖ, στὴν πολιτικὴ χρεωκοπία τους, στὴν κοινωνικὴ μειοδοσία τους, καὶ στὴν ἐθνικὴ κοπρίαν τῶν τροϊκοπατημένων, ἡ ἐσχάτη ἀνοησία ἰσοδυναμεῖ μὲ ἐσχάτη προδοσία. Λόγω βλακείας, ἀκηράτου καὶ ἀνιάτου. Ἄρα, μετ’ ἐλαφρυντικῶν… λόγω προτέρου παρόντος καὶ μέλλοντος ἠλιθίου βίου… Ποὺ λέει κι ὁ Σεφέρης: «ὅταν ἀρχίζει νὰ κινεῖται ἡ βλακεία ποιός μπορεῖ νὰ τὴ σταματήσει;»

1821/ΣΚΑΙ: Επανάσταση ως διά...μαγείας!!!

Του ΞΕΝΟΦΩΝΤΑ ΜΠΡΟΥΝΤΖΑΚΗ

Από το «ΠΟΝΤΙΚΙ»

(...)...Στη νέα αυτή ιστορική σειρά (σ.σ. «1821»/Σκάι) ο συγγραφέας - παρουσιαστής Πέτρος Τατσόπουλος, με τη συνδρομή του κυρίου Βερέμη κατά πρώτο λόγο, εξαφανίζει από το 1821, ως διά μαγείας..., τον Ελληνισμό και φιλοσοφεί ιστορικά περί του απίστευτου όσο και απίθανου φαινομένου της Ελληνικής Επαναστάσεως!

Απορούν κι οι δυο πώς προέκυψε η Επανάσταση, και δικαίως, αφού ελληνικό έθνος (...όχι κράτος!) δεν υπάρχει· αυτό που ονομάζουμε ελληνισμός είναι κάτι τόσο νεφελώδες, ώστε δεν το λαμβάνουμε υπ' όψιν.

Αρα πώς έσκασε η Επανάσταση ως ένα τόσο απρόοπτο γεγονός; Απορούν γιατί "γείτονας στρέφεται κατά του γείτονα για να τον εξοντώσει"! Πρόκειται προφανώς για πρόωρο προλεταριακό διεθνισμό, όπου όλοι οι λαοί του κόσμου ζουν αδελφωμένοι! Ακούσαμε απίθανες εκδοχές της νεωτερικότητας, αυτής δηλαδή της ιστορικής αποδόμησης της συνέχειας του ελληνισμού που τα τελευταία χρόνια κυριαρχεί ως "προχωρημένη" ιστορική άποψη στις εκσυγχρονισμένες πανεπιστημιακές αίθουσες και θέλει τους Ελληνες έναν λαό - φάντασμα που επινοήθηκε από το πουθενά, έναν λαό λίγο ως πολύ αχάριστο, που ξεσηκώθηκε ενάντια στην τόσο ευγενική και λεπτεπίλεπτη Οθωμανική Αυτοκρατορία, που του παρείχε γενναιόδωρα δυνατότητες ευημερίας κι αυτός είχε την αναίδεια -αν και ανύπαρκτος- να επαναστατήσει!

Ο παντογνώστης αφηγητής μάς διαφωτίζει όσον αφορά το πώς γεννήθηκε η ιδέα του Ελληνικού Εθνους. Οι λέξεις παίζουν καθοριστικό ρόλο σε αυτή την προβολή· καμιά δεν εκφέρεται τυχαία... Οι ριζικές αλλαγές που έρχονται τον 19ο αιώνα με την παρακμή της αυτοκρατορίας κάνουν τους Ελληνες και τους Τούρκους "από κοινού να επαναλαμβάνουν συνεχώς την έκφραση: ο κόσμος έχει αλλάξει".

Σε όλη την (πρώτη) εκπομπή επικρατεί η άποψη ότι σε κάθε ενέργεια της "αδήλωτης" εθνότητας απουσιάζει η εθνική συνείδηση υπέρ της τοπικής. Σε γενικές γραμμές, η Ελληνική Επανάσταση (αν επιτρέπεται να την αποκαλούμε Ελληνική...) είναι απορίας άξιον πώς έγινε!.. Δεν συνέτρεχε κανένας ιστορικός, επιστημονικός, νεωτερικής λογικής λόγος -η αυτοκρατορία υπήρξε, εκτός ορισμένων "άτυχων" στιγμών, άψογη στη συμπεριφορά της και οι διάφορες κοινότητες των κατοίκων (δεν ξέρω πώς να τους ονομάσω, μην παρεξηγηθεί το ίδρυμα Σόρος) ευημερούσαν! Οι απορίες είναι πολλές: γιατί, για παράδειγμα, δεν ετέθη η σχέση του έθνους σε συνάρτηση με τον χώρο;

Ακόμα και στις μέρες της παγκοσμιοποίησης που υπεραπλουστεύει τα... εθνικά ζητήματα υπέρ των οικονομικών - πολιτικών σχέσεων, θέτοντας ταυτόχρονα σε αμφισβήτηση τα όρια της εθνικής κυριαρχίας και των συνόρων, το θέμα του έθνους, όσον αφορά τη σχέση εδάφους και εθνικού προσδιορισμού, συνεχίζει να παραμένει κομβικό...

ΤΟΥΡΚΙΑ: Εφτιαξε ΑΥΤΟΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΓΕΦΥΡΑ που ταιριάζει "γάντι" στον Εβρο αν... χρειαστει

Συστημα αυτοκινούμενης στρατιωτικής γέφυρας κατασκευάζεται απο την εταιρεία FNSS στην Τουρκία. Φέρει την κωδική ονομασία SAMUR και παρουσιάστηκε με "δόξα και τιμή"

Για την μελέτη και την κατασκευή του πρωτότυπου χρειάστηκαν 3,5 χρόνια μα τώρα που η αμφίβια γέφυρα πηρε το δρόμο της γραμμής παραγωγής, ο Τουρκικός στρατός σκοπεύει να αγοράσει 52 τέτοια συστήματα!

Η εφημερίδα "ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ" που έκανε την αποκάλυψη ευστοχως αναρωτιέται αν τις αυτοκινούμενες γέφυρες αυτού του τύπου οι οποίες μπορούν και ενώνονται μεταξύ τους αλλά και με λοιπά πλωτά συστήματα, τις θέλουν οι φίλοι γείτονες για να περνάνε τον ποταμό Εφράτη ή αν έχουν στο μυαλό τους τίποτα ΑΛΛΑ ΠΟΤΑΜΙΑ

Το κάθε αυτοκινούμενο όχημα - γέφυρα κινείται με ταχύτητα 100 χλμ/ωρα (!!!), γίνεται πλωτή σχεδία και μετακινείται στο νερό με 20χλμ/ωρα, ενώ έχει μήκος 12 μετρα πλάτος 4 μέτρα και υψος 3,5μετρα

Οταν δυο SAMUR ενωθούν στο νερό δημιουργείται μια γέφυρα μήκους 20 μετρων

Το κόστος των 52 συστημάτων για τον Τουρκικό στρατό υπολογίζεται σε 152 εκατ. δολάρια

Αγκαλίτσες στο Αιγαίο

Απο το "ΠΟΝΤΙΚΙ" της Πέμπτης 21/10/2010

Όπως και να ονομαστεί, με όποιον τρόπο κι αν πουληθεί πολιτικά - επικοινωνιακά, η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου παραμένει... συνεκμετάλλευση. Με άλλα λόγια, είτε πρόκειται για «μια θάλασσα ειρήνης», όπου οι δυο γείτονες θα συνεκμεταλλευτούν τους όποιους πετρελαϊκούς πόρους της, είτε πρόκειται «για μια λίμνη ευημερίας», όπου οι δυο πλευρές θα κάνουν από κοινού «πράσινες μπίζνες» με ανεμογεννήτριες, η ουσία του ζητήματος παραμένει:

Η Τουρκία έχει κατοχυρώσει (από την κρίση των Ιμίων κι έπειτα) την αναγνώριση της ύπαρξης ζωτικών συμφερόντων της. Υπ’ αυτήν την έννοια, αν ποτέ δείτε ελληνική οικονομική δραστηριότητα ανατολικά του 25ου μεσημβρινού (που μοιράζει το Αιγαίο σε δύο ίσα μέρη), θα το... ονειρεύεστε.

Αντίθετα, τα όνειρα του πρωθυπουργού της Ελλάδας είναι υλοποιήσιμα. Από τη στιγμή που αποδέχτηκε (ως μέλος της κυβέρνησης Σημίτη) την ύπαρξη ζωτικών τουρκικών συμφερόντων, μπορεί να εργαστεί για την πραγματοποίηση του ονείρου του, το οποίο, πριν από κάποιο διάστημα, μας συνόψισε υπό τύπο ερωτήματος ένας στενός του συνεργάτης:

«Τι προτιμάτε; Ένα Αιγαίο τυπικά ελληνικό, που δεν θα υπάρχει η δυνατότητα αξιοποίησης των όποιων πόρων του; Ή μια ελληνοτουρκική συμφωνία, η οποία θα εξασφαλίζει αμοιβαία οικονομικά οφέλη;».

Ανεξάρτητα από το τι μπορεί να απαντάμε εμείς, φαίνεται ότι ο Γ. Παπανδρέου εδώ και χρόνια έχει δώσει τη δική του απάντηση: Η διευθέτηση των διαφορών και η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου αποτελεί (σχεδόν) διακηρυγμένο στόχο.

Δεν είναι, προφανώς, τυχαίο ότι την περασμένη Τρίτη η υπουργός Περιβάλλοντος Τ. Μπιρμπίλη ανακοίνωσε ότι μέχρι το 2014 όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου θα διασυνδέσουν το ηλεκτρικό τους δίκτυο με το τούρκικο...

Στο «γκαλά» του Αντρίκου;

Δεν θα προκαλέσει, λοιπόν, έκπληξη αν αύριο (μιλά για την Παρασκευη 22/10), στο πλαίσιο του διεθνούς συνεδρίου το οποίο οργανώνει το ίδρυμα του αδερφού του Αντρίκου (διαβάστε το επόμενο αποκαλυπτικό δισέλιδο), ο πρωθυπουργός προσδιορίσει την έναρξη της ελληνοτουρκικής συνεργασίας στον τομέα της εκμετάλλευσης της αιολικής ενέργειας του Αιγαίου.

Όπως υποστηρίζουν έμπειροι διπλωμάτες, η από κοινού διαχείριση της παραγωγής των αιολικών πάρκων που προγραμματίζουν να κατασκευάσουν οι δύο χώρες είναι ένα καλό πρώτο βήμα για την εμπέδωση της ατμόσφαιρας «συνεργασίας» και της αντίληψης ότι πιο πολλά μας ενώνουν κι έχουμε να κερδίσουμε με τη συνεργασία. Οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι είναι θέμα χρόνου η ανακοίνωση της ελληνοτουρκικής συνεργασίας σε αυτόν τον τομέα.

Παρ’ όλα αυτά, αν και είναι δύσκολο να αντικρούσει κανείς την κοινότητα συμφερόντων των δύο χωρών, υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια: Δεν μπορεί να γίνει λόγος για συνεκμετάλλευση ενός χώρου (Αιγαίο) ο οποίος σου ανήκει. Λέγεται αρπαγή ή απώλεια, ανάλογα με τη σκοπιά που το βλέπει κανείς.

Το πώς το βλέπει ο Τούρκος πρωθυπουργός είναι σαφές.

Ο Ταγίπ απαιτεί...

Ο Ερντογάν δεν κρύβει τα λόγια του, ακόμη κι όταν κάνει... πλάκα: την Τρίτη έδωσε συνέντευξη στην «Καθημερινή» και δήλωσε πολύ στενοχωρημένος επειδή τα τουρκικά μαχητικά πετάνε πάνω από ελληνικά νησιά! Δεν παίζεται με τίποτα ο Ταγίπ.

Και δεν είπε μόνο αυτά. Παριστάνοντας το περιστέρι, αλλά αδυνατώντας να ξεφύγει από τη νοοτροπία γερακιού – και μάλιστα ισλαμικού – μας είπε ότι, αν οι δύο χώρες κάνουν αυτά που πρέπει να κάνουν, δεν υπάρχει λόγος casus belli. Ποιοι να κάνουν; Η εξής μία, η Ελλάδα. Η απαίτηση είναι γνωστή και ο Ταγίπ την επανέλαβε: Δεν επεκτείνετε στα 12 μίλια, δεσμεύεστε γι’ αυτό κι εγώ αποσύρω το casus belli. Τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου. Απλά πράγματα.

Ωραία ατμόσφαιρα

Τα όνειρα του Παπανδρέου περί μετατροπής του Αιγαίου και της Μεσογείου σε θάλασσα ειρήνης (και συνεκμετάλλευσης), αυτήν την περίοδο τουλάχιστον, προσκρούουν στην πραγματικότητα της έντασης μεταξύ των δύο (αμερικάνικων) μαντρόσκυλων της περιοχής, που το ένα δεν θέλει να δει το άλλο: της Τουρκίας και του Ισραήλ. 

Ο Παπανδρέου πολύ θα ήθελε (και το προσπάθησε) να φέρει κοντά τους δυο «φίλους» του και να φωτογραφηθεί δίπλα τους ως ειρηνοποιός, στο συνέδριο που διοργανώνει το Ινστιτούτο του αδελφού Αντρίκου,  Η προσπάθεια, ωστόσο, ναυάγησε καθώς και ο Ερντογάν και ο Νετανιάχου αντιλαμβάνονται με σοβαρό τρόπο τις διαφορές συμφερόντων μεταξύ των κρατών τους. Ξεκαθάρισαν λοιπόν στον Παπανδρέου ότι θα έρθει στην Αθήνα για το συνέδριο ή ο ένας ή ο άλλος. Τελικά ήρθε ο Ερντογάν-εφέντης...

Μας πήραν χαμπάρι και στη Βενεζουέλα!

Γράφει ο ΞΕΝΟΦΩΝ Α. ΜΠΡΟΥΝΤΖΑΚΗΣ

Όταν κάτι δεν πηγαίνει καλά στη χώρα, πάντα μου κάνουν εντύπωση μερικές στερεότυπες φράσεις που συνηθίζουμε να χρησιμοποιούμε, όπως «γίναμε Βιετνάμ», «γίναμε Ζιμπάμπουε» ή το άλλο: «αυτά δεν γίνονται ούτε στην Ουγκάντα!». Για να είμαι ειλικρινής, βρίσκω όλες αυτές τις «αφ’ υψηλού» αναφορές σε χώρες, απρεπείς και νιώθω άβολα όταν τις ακούω.

Αντίθετα, όταν συμβαίνει να γίνονται (συνήθως δίκαια) απαξιωτικά για τη χώρα μας σχόλια εις την ξένη, τα ευαίσθητα εθνικά μας αντανακλαστικά αντιδρούν με τη σφοδρότητα του θιγμένου επαρχιώτη. Αν, ας πούμε, στη Βενεζουέλα, μια χώρα που προσωπικά δεν με συγκινεί μέχρι δακρύων, έλεγαν: «αυτά συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα», πώς θα μας φαινόταν; 

Το λέω διόλου τυχαία, γιατί συνέβη (τον Ιούλιο του 2010) και μάλιστα διά στόματος Ούγκο Τσάβες:

Με ρωτάτε γιατί στείλαμε φυλακή όσα στελέχη μας κλέψανε; Γιατί κλέψανε! Και δεν τους τιμωρήσαμε εμείς, αλλά οι θεσμοί. Μου λένε «γιατί άφησες να μπει φυλακή ο υπουργός Άμυνας και δεν τον κάλυψες αφού ήταν προσωπικός σου φίλος;». Μα... γιατί έκλεψε! Πρόδωσε την εμπιστοσύνη μας, την πίστη του λαού στην κυβέρνηση. Πρόδωσαν τον Λαό, τη Δημοκρατία, τον Στρατό, την Πατρίδα, το Έθνος; Τιμωρούνται από τη Δικαιοσύνη! Αν τους αφήσεις, θα διαφθείρουν κι άλλους. Γι’ αυτό φυλακίστηκαν. Τιμωρώντας τη διαφθορά κρατάμε γεμάτα τα ταμεία, και την Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τη μαφία των τραπεζών μακριά απ’ τα πόδια μας. Δεν καταντάμε Ελλάδα!

Χειλάκι πετροκέρασο και μάγουλο βερίκοκο...

Από την Τζένη Κ. και το "ΠΟΝΤΙΚΙ"

Κάποια γνωριμία πρέπει να είχε πιάσει στο στρατό ο Κώστας Μητσοτάκης με τον Παράκελσο ή με το Ρασπούτιν ή και με τους δύο... και τους κατάφερε και του δώσανε τη συνταγή για το ελιξίριο της μακροζωίας και της νεαροφάνειας (αυτό που έχουνε οι μητσοτάκηδες και μικροδείχνουνε ...) Έκτοτε, το παρασκευάζουνε στα υπόγεια των επαύλεών τους, το καταναλώνουν ανελλιπώς στην ημερήσια προτεινόμενη δόση και γίνονται όλοι τους αυγά ημέρας... Από τον πιο μεγάλο από τον πιο μικρό. Και οι μεν μεγάλοι παραμένουν ατσαλάκωτοι μέχρι τη βαθιά τους αθανασία, οι δε νεαρότεροι τείνουν να μη γεράσουν ποτέ.

Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αθανασίας είναι ο παππούς Μητσοτάκης. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα προσκόλλησης στην προεφηβική ηλικία είναι ο βενιαμίν της γραμμής αίματος, Κωστάκης Μπακογιάννης. (Ένα ενδιάμεσο baby face παράδειγμα είναι ο Κυριάκος.)

Επειδή όμως ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, αγαπάει και το νοικοκύρη, η διαχείριση της νεότητας, τους γυρίζει ενίοτε μπούμερανγκ...Βλέπουνε τον Κωστάκη στα σοκάκια των χωριών της Ευρυτανίας οι ντόπιοι και τον ρωτάνε: «Ποιανού είσαι καμάρι μου; Πάς σχολείο;» Κι άντε τώρα να τους εξηγεί ότι επισκέπτεται τα μέρη τους, μετά το Πανεπιστήμιο Μπράουν και το Χάρβαρντ, επειδή αιτείται της ψήφου τους...  

Το ρεπορτάζ μάλιστα λέει ότι χρειάστηκε κάμποσες φορές να δείξει ταυτότητα επειδή οι ευρυτάνες παππούδες τον σαλαγούσαν λέγοντας: «άει πάγαινε στη μάνα σου ρε κούτσ’κο (κούτσικο), βυζανιάρ’κο (βυζανιάρικο)...» 

 Βαριά η καλογερική... Και πάλι καλά δηλαδή...Γιατί με τη λατρεία που έχει η Οικογένεια για τις θέσεις και τα αξιώματα αν ο Κωστάκης Μπακογιάννης δεν «τρούπωνε» στην τοπική αυτοδιοίκηση, μέχρι και για πρόεδρο της ΚΝΕ θα τον προωθούσε η μάνα του... Για να προαλειφθεί για Γενικός Γραμματέας...

Η "λέξη" που μπορεί να τινάξει τον κοινωνικό ιστό και το ΠΑΣΟΚ στον αέρα

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΡΜΑΟΥ

(Άρθρο απο "Το Ποντίκι)

Μυστήριο καλύπτει τις προθέσεις της κυβέρνησης ως προς τον τρόπο που χειρίζεται τη μέλλουσα νομιμοποίηση των μεταναστών (άσε την τρέχουσα αποκατάστασή τους...).

Φέτος ο πρωτοχρονιάτικος μποναμάς του ΥΠΕΣ (στην ιστοσελίδα του) ήταν μια καθαρά νομική εξίσωση με την οποία το δυναμικό εμπειρογνωμόνων του προσπάθησε να αναχαιτίσει τη λεξικογραφία και το γλωσσικό αίσθημα τεράστιων (ακόμη) μαζών πληθυσμού: "Υπηκοότητα ίσον ιθαγένεια και ιθαγένεια ίσον υπηκοότητα". Το τι επακολούθησε στο Διαδίκτυο, κι όχι μόνο από αλλόφρονες αρχαιόπληκτους και πατριδοκάπηλους, είναι αδιανόητο (και ο Τύπος ελάχιστα το μαρτυρεί) (...)

Τι επιδιώκει άραγε η κυβέρνηση; Να πείσει τον οποιονδήποτε πάππου προς πάππου θαλασσοδαρμένο ή ορεσίβιο αυτής της γης ότι μέσα σε χρόνο μηδέν, και με διαδικασίες απαραίτητες και θεμιτές, πλην όμως συνοπτικές, μπορεί να μοιραστεί το συλλογικό και ατομικό του καταγωγικό αυτοείδωλο (όπου παραπέμπει συγκινησιακά η λέξη "ιθαγένεια") με έναν (αναξιοπαθούντα και αξιαγάπητο έστω) έπηλυ από την Υποσαχάρια Αφρική; (Προσοχή: σε χρόνο μηδέν και με συνοπτικές διαδικασίες! Ητοι εκβιαστικά -γιατί, με πίστωση χρόνου, όλα αλλάζουν, και θα αλλάξουν).

Δεν θα ήταν αφάνταστα απλούστερο τώρα να αξιωθεί η απόλυτη και ισότιμη εκ μέρους όλων παραδοχή του ως συν-πολίτη και μόνο; Η νομοταγής συν-ύπαρξη, την οποία ορίζει χωρίς συναισθηματισμούς και αοριστίες η λέξη "υπηκοότητα"; Είναι αυτό λίγο; Και ποιο είναι το "πολύ"; Να υποθέσουμε ότι κάνει εδώ το ΥΠΕΣ αγώνα δρόμου με την "επείγουσα" παγκοσμιοποίηση; Θέλοντας, λες, να τιμωρήσει τους "Ελληναράδες" και τα "εθνίκια", βάζει σε τέτοια δοκιμασία τη νοημοσύνη (και τα συνεπαγόμενα αισθήματα) του μέσου όρου; Μα τότε η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να καταφέρει "διπλό χτύπημα" (και, σε κάποιο βαθμό, "τυφλό")!

Τόσο "ιερό" θεωρεί τον τελευταίο τούτο στόχο (την εξόντωση του εθνικισμού), ώστε και ο πρώτος (ο μείζων στόχος) να διακινδυνεύει στην πράξη να ματαιωθεί και αυτή να "φάει το κεφάλι της";

Εκτός... Εκτός κι αν πιστεύει αφενός ότι η εθνική συνείδηση "έχει μετρημένα τα ψωμιά της", ή είναι κιόλας ένας "άταφος νεκρός", και αφετέρου ότι οι νέοι ιθαγενείς αρκούν για να ξαναφέρουν το ΠΑΣΟΚ στην αρχή. Ποιος, αλήθεια, πιστεύει στην εκδοχή ότι αγνές ιδέες ωθούν ένα κόμμα εξουσίας να τινάξει τον κοινωνικό ιστό της χώρας και το μέλλον του στον αέρα για μια λέξη;