"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ Κ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ Κ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΣΥΡΙΖΟΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΙΣΤΑΝ: Άσυλο Ανιάτων Νεοελλήνων



Είναι ευτύχημα πως βαδίζουμε προς αναθεώρηση του κανονισμού του Δουβλίνου σχετικά με τους αιτούντες άσυλο πρόσφυγες. 


Δεν θα ευθύνονται πλέον για αυτούς οι χώρες / πύλες πρώτης εισόδου. Όπως π.χ. η Ελλάδα και η Ιταλία αλλά (μεταξύ άλλων) θα:
  • Γίνεται (προκαθορισμένος) καταμερισμός και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
  • Θα συνυπολογίζονται παράγοντες όπως: οικογένεια, προηγούμενη κατοικία, σπουδές
  • Θα γίνεται έλεγχος ταυτοτήτων, δακτυλικών αποτυπωμάτων. Έτσι ώστε να εμποδιστεί η μετεγκατάσταση τρομοκρατών και καταζητούμενων για εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου.

Εύλογο το ενδιαφέρον για την εξέλιξη αυτή, ιδιαίτερα για τη χώρα μας.


Σε προσωπικό όμως επίπεδο, αλλά και επειδή έχω πολύ ασχοληθεί / αρθρογραφήσει πάνω σε θέματα ασύλου – κυρίως «Πανεπιστημιακού» διατηρώ ισχυρότατες επιφυλάξεις. 


Ποια τα ουσιαστικά οφέλη, που τυχόν θα αποκομίσει η Πατρίδα μας;

 

ΚΙ ΑΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΠΩΦΕΛΗΘΟΥΝ ΑΠ¨Ο ΤΟ ΆΣΥΛΟ;


Σκέπτομαι τι θα συμβεί αν έκνομοι λαθρομετανάστες θελήσουν να επωφεληθούν από το … «Διεθνές μας ρεζιλίκιον, κοινώς, » Πανεπιστημιακό Άσυλό» μας.


Αν δηλαδή ζητήσουν να κατευθυνθούν / εγκατασταθούν στα γνωστά ευαγή Ανώτατα Ιδρύματα μας, όπως το κάνουν οι μόνιμοι, παράνομοι ένοικοι – τρόφιμοι τους. Οι διάφοροι – ντόπιοι και ξένοι – Α Σ Υ Λ Ι Τ Ε Σ, οι περιφερόμενοι /περαστικοί Αλήτες οι έμποροι ναρκωτικών, οι βιαστές, οι κατασκευαστές εμπρηστικών μηχανισμών (για … ειρηνικούς κοινωφελείς σκοπούς κοινωνικής αλλαγής/ μετάλλαξης προς αναρχοαυτόνομη αριστερή κατεύθυνση), μολότωφ κ.ο.κ.


Τι θα κάνουν οι εξουσιαστές μας, οι «Αρχές» Αστυνομικές , Δικαστικές, Πανεπιστημιακές; 


Με τι μούτρα (λαϊκ.) και με ποιό δικαίωμα (ηθικά) θα τους αρνηθούν την φιλοξενία;


Γιατί να διατίθενται αίθουσες (εδώ και πολλά χρόνια) του Πολυτεχνείου για μόνιμη εγκατάσταση, αλλά και κατασκευή βομβών σε αίθουσες – εργαστήρια μόνον στους μπαχαλάκηδες;


Δεν δικαιούνται ανάλογης κατανόησης και οι » εισαγόμενοι συνάνθρωποί μας ανάλογων προδιαγραφών και επιδόσεων»; Ρατσιστές είμαστε;

ΆΣΥΛΟ ΑΝΙΑΤΩΝ ΑΣΥΛΙΤΩΝ ΑΛΗΤΩΝ


Πριν 12 περίπου χρόνια είχα χαρακτηρίσει τα «Ιδρύματα»: «Άσυλα Ανιάτων Ασυλιτών και Αλητών» όπου ορισμένα ανάπηρα διανοητικά και ακρωτηριασμένα ηθικά άτομα διδασκόντων ή διδασκομένων, περαστικών, περιθωριακών αντικοινωνικών όντων καταφεύγουν στο καταφύγιο / κατάλυμα του διαβόητου πλέον «Πανεπιστημιακού Ασύλου».


Κατ” εξαίρεση, στον Τόπο μας το «Πολιτικό Άσυλο» δίνει το δικαίωμα /ευχέρεια /δυνατότητα σε αλλοδαπούς να κάνουν χρήση του «Πανεπιστημιακού Ασύλου» (όπως το τελευταίο έχει καταντήσει) χωρίς να παραβιάζουν ή να συλούν έναν ήδη πολύ παραβιασμένο πολυσυλημένο χώρο, όπου όλοι οι …»καλοί» εγκληματίες χωράνε. Χωρίς διακρίσεις, αποκλεισμούς, ρατσισμούς, χώρα προέλευσης κ.ο.κ


Δεν θα σταθώ στην …τραγική παρεξήγηση – εννοιολογική, νομική, συνταγματική -αναφορικά με την ελεύθερη διακίνηση ιδεών για δύο λόγους επειδή:

  • Έχω επανειλημμένα αναφερθεί και αναλύσει περί τίνος (θα πρέπει) να πρόκειται και πως αντιμετωπίζεται.
  • Έχω πεισθεί πως οι «αρμόδιοι» δεν έχουν καμία απολύτως ιδέα περί του αντικειμένου. Με αποτέλεσμα να συγχέουν την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών με την ασύδοτη διακίνηση και εμπορία ναρκωτικών, έκνομων ενεργειών, βιασμών, ξυλοδαρμών, τραμπουκισμών, τρομοκράτησης και κατασκευής εμπρηστικών μηχανισμών. Στην καλύτερη – χειρότερη περίπτωση επιμένουν να την ανέχονται (!).

Επομένως...

ΚΟΙΝΩΝΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Άγονοι (επί)γονοι



Επίγονε,  ό,τι – διαχρονικά - σου συμβαίνει, δεν είναι κάτι το εντελώς συμπτωματικό, γραφτό / ειμαρμένη.


Ούτε φταίνε εξολοκλήρου κάποιοι  ανθέλληνες  που σου  την είχανε στημένη.


Αν πράγματι θέλεις να μάθεις, να βρεις τα πως και τα γιατί, οφείλεις τον εαυτό σου να ενδοσκοπείς.


Μπροστά στον καθρέφτη σου αφτιασίδωτος – χωρίς κληρονομικά στολίδια -να κοιταχτείς.


Να δεις εκεί, τι ειν’ αυτό που φταίει, και – συνεχώς – τα φτερά σου  καίει.


Γιατί κάθε φορά που ψηλά πετάς, σαν τον Ίκαρο, πέφτεις, πισωγυρνάς,
λες και κάποια κατάρα 
έρμα πάνω σου κουβαλάς;
 
Ανεβαίνεις σαν τον Σίσυφο και μετά κατρακυλάς (!).
 
Έχεις μάθει στην ιστορική κληρονομιά σου μόνο να στηρίζεσαι,
δεν προσπαθείς δημιουργικά να αγωνίζεσαι.

 
«Αντλείς εις Πίθον Δαναΐδων» και μάταια ελπίζεις,
 
Ένα πιθάρι, δίχως πάτο, με τις προσδοκίες σου άσκοπα 
απελπισμένα γεμίζεις.
 
Προσπαθείς, παλεύεις να επιπλεύσεις, αλλά ξαναβουλιάζεις στα κρίματά σου.
 
Έχει φθαρεί 
αχρηστευτεί από την (κατά) χρήση, το σωσίβιο – κληροδότημα σου.
 
Όσα κληρονόμησες μοναδικά, σπουδαία, καλά και άγια,
αλλά εσύ φρόντισες να προκαλείς διαρκή ναυάγια.

 
Ανεξήγητα κατάφερες να τα μετατρέψεις σε βαρίδια που σε τραβάνε στο βυθό
εσένα, τον ασήμαντο πια, επηρμένο φελλό
.
 
Στάσου για λίγο αναβάτη. Ξεπέζεψε από το δικό σου άτι,
εκείνο το καλάμι που καβαλίκεψες για να νοιώσεις πως είσαι κάτι.


Οι πρόγονοι σού δώσανε ολόκληρο Πήγασο για να πετάς στον ουρανό,
κι εσύ άσκεφτε, τιποτένιε, κακομοιριασμένε προτίμησες το καλάμι, το φτηνό(!).

 
Γελοίος Δον Κιχώτης κατάντησες, που κυνηγά ανεμόμυλους της συμφοράς.
 
Βαδίζεις, χωρίς πυξίδα, στο άγνωστο, χωρίς να ξέρεις για πού τραβάς, και τι ζητάς.
 
Δεν εκτίμησες το όνομα, την καταγωγή, τις ρίζες σου , τα πολιτισμικά ανώγια,
διάλεξες, ως περίδακρυς παρίας να συγκατοικείς σε πολυπολιτισμικά κατώγια!
 
Έγινες αγνώριστος, μεταλλάχτηκες κυριολεκτικά,
περιφέρεσαι ρακένδυτος, αξιολύπητος σαν τον ναρκομανή που αναζητά την δόση του σε ύποπτα στέκια ……πολυπολιτισμικά.
 
Λιμνάζεις τα όνειρα σου σε ξένα βουρκάρια βρωμερά.
Όταν – καμία φορά – κάτι αξιόλογο κατορθώνεις, το καταστρέφεις αμέσως μετά (!).
 
Συμπεριφέρεσαι  αυτοκαταστροφικά.
Ο εγγενής φθόνος, η ζήλεια, το «εγώ», σου καίνε τα σωθικά.


Το έμφυτο στοιχείο του διχασμού ελλοχεύει, και για να σε αφανίσει καραδοκεί υπομονετικά. Εμφυλιοπολεμικά. Αδελφοκτονικά!


Εχθρός σου  είναι ο ίδιος ο εαυτός σου, μην το ξεχνάς!
 
 
Αν κατορθώσεις να τον νικήσεις  (Σ.Σ δεν υπάρχει μεγαλύτερη νίκη στη ζωή) θα θριαμβεύσεις, θα γίνεις  εσύ ό ξεχωριστός, ο αξιόλογος.
 
 
Διαφορετικά θα παραμένεις ένας  αξιοχλεύαστος αχθοφόρος  ιστορικού ονόματος, ακατανόμαστος.