ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ελλάδα η περίπτωση της καθαρίστριας είναι ο καθρέφτης σου - Φτύνω τον από κάτω, γλείφω τον απο πάνω

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΑΝΙΚΑ

 

Ευτυχώς η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κυρία Ξένη Δημητρίου, με την παρέμβασή της προσπαθεί να περισώσει την ρακένδυτη τιμή των Εφετών που εξάντλησαν, σε βαθμό ψυχικής βαναυσότητας, όλη την αυστηρότητα και την οργή τους σε μια πενηντατριάχρονη καθαρίστρια. Επειδή, λέει, εκείνη που σφουγγαρίζει και περιμαζεύει τις βρομιές μας, πλαστογράφησε το απολυτήριο του Δημοτικού σχολείου


 Με την ίδια λογική. Και τηρουμένων των αναλογιών. Ολοι οι επίορκοι δημόσιοι υπάλληλοι. Τόσο αυτοί που έχουν πλαστογραφήσει πανεπιστημιακά έγγραφα, όσο και οι άλλο οι παιδεραστές και οι φιλόδοξοι σεξιστές, θα έπρεπε να είχαν καταδικαστεί σε ισόβια. Τουλάχιστον.

 

Με την ίδια λογική. Και τηρουμένων των αναλογιών ο Ακης Τσοχατζόπουλος και η παρέα του που ξάφρισαν αρκετά εκατομμύρια από τον δημόσιο κορβανά. Που έσπρωξαν τον ελληνικό λαό στο χείλος του γκρεμού και της χρεοκοπίας. Που καταχράστηκαν τα αξιώματά τους. Θα έπρεπε, ειδικά γι αυτούς, να ψηφιστεί θανατική ποινή. Θα έπρεπε να εκτελεστούν. Και στην συνέχεια, όπως συνέβη στον Αντνάν Κασόγκι, θα έπρεπε τα σώματά τους να διαμελιστούν και τα τεμάχια τους να ραντίσουν τους εναπομείναντες οπαδούς τους!


Με την ίδια λογική. Και τηρουμένων των αναλογιών θα έπρεπε οι καθ ύλην αρμόδιοι μηχανισμοί. Δηλαδή μυστικές υπηρεσίες, φορο-αστυνομικοί και η αφρόκρεμα ταν ανακριτικών αρχών. Να είχαν πέσει με τα μούτρα, να είχαν σκαλίσει και ξεψαχνίσει κάθε ίχνος χρηματικής και ακίνητης περιουσίας ώστε να είχαν, από καιρού μπαγλαρώσει όλους τους μικρούς, μεσαίους και μεγάλους κοπρίτες που ευθύνονται για την ζημία του δημοσίου, στον τομέα της Υγείας και του Φαρμάκου, ανερχόμενη-σύμφωνα με τον κύριο Σούρλα της Νέας Δημοκρατίας-στο απύθμενο ποσό των εξήντα δισεκατομμυρίων

 

Με την ίδια λογική. Και τηρουμένων των αναλογιών όλοι αυτοί οι μικρομεσαιομεγάλοι κοπρίτες, όλων των κομμάτων και ανεξαρτήτος παρατάξεων και ιδεολογιών, θα έπρεπε να είχαν καθίσει στο σκαμνί και να είχαν εκτελεστεί με συνοπτικές διαδικασίες

 

Με την ίδια λογική. Και τηρουμένων των αναλογιών όλοι οι αναρχομπαχαλάκηδες που τη μια στιγμή συλλαμβάνονται και την άλλη, από τα δικαστήρια απαλλάσσονται, θα έπρεπε να είχαν εγκλωβιστεί και σφραγιστεί πίσω από τα σίδερα της στενής, επί σειρά τουλάχιστον είκοσι ετών. Και φυσικά θα έπρεπε να είχε δημευθεί η περιουσιά τους προς όφελος αποκατάστασης ζημιών δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας

 

Με την ίδια λογική. Και τηρουμένων των αναλογιών όλα τα μέλη της 17ης Νοεμβρη θα έπρεπε να είχαν εκτελεστεί με συνοπτικές διαδικασίες. Αλλά και αφού δεν εκτελέστηκαν θα έπρεπε δια ροπάλου να τους είχε απαγορευθεί η οποιαδήποτε σκέψη προσφυγής ώστε να λαμβάνουν προσωρινή έξοδο από την φυλακή τους!

 

Γιατί αν η πλαστογράφηση ενός απολυτηρίου Δημοτικού σχολείου, από μια καθαρίστηρια είναι κολάσιμη πράξη, Τότε τι είναι η διαπλοκή, η διαφθορά, η απροσμέτρητη κλοπή δημοσίου χρήματος, οι φθορές ξένης περιουσίας, το μπάχαλο, ο Ρουβίκωνας και η τρομοκρατία;  

Τι είναι όλα αυτά μπροστά στην αμαρτία μιας καθαρίστριας; 

Από τη μια το πταίσμα και από την άλλη το κατά συρροή και εξ συστήματος κακούργημα. Το κλεφτρόνι για ένα καρβέλι ψωμί. Και οι κατά συρροή δολοφόνοι!

 

Το απίστευτο, το ανατριχιαστικό, το εφιαλτικό, το πρωτοφανές και η μόνιμη, ακατάβλητη παθογένεια αυτής της Σωρακώσταινας, είναι ότι...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Κλεπταποδοχής εγκώμιο

Toυ Γ. Κ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗ

Πενία τέχνας κατεργάζεται. Ανεδείχθη ομολογία εκπληκτική της κρατικής ανέχειας. Ανακοινώθηκε πως για την επιβολή φορολογίας, η Ελλάς λαμβάνει υπ΄όψιν και στοιχεία “κλεμμένα” από αρχεία τραπεζών. Δηλαδή, το κράτος μας καλωσορίζει (και) εκβιαστές υπαλλήλους τραπεζών που θα “καρφώνουν” Έλληνες καταθέτες. Εάν η κεντρική επιλογή είναι σωστή, είναι (και) μισή. Απαιτείται κίνητρο για να αποδώσει το μέτρο, δηλαδή ποσοστό (!). Ανακοίνωση, επομένως, προς τους απανταχού επίορκους τραπεζοϋπαλλήλους για το τι θα εισπράξουν απ΄ό,τι καταδώσουν. Έτσι η ρύθμιση γίνεται ολοκληρωμένη. Παύει να είναι μισή δουλειά (!).

 

          Ήδη σοβαρότερα: δίκαιο που στηρίζεται σε αποδεικτικές παρανομίες δεν είναι άξιο σεβασμού. Έχουμε θεσπισμένη αντίστοιχη απαγόρευση, μάλιστασε δύο επίπεδα. Σ΄εκείνο του κοινού νόμου (Ποιν. Δικονομία), αλλά και σ΄εκείνο του Συντάγματος (άρθρ. 19 § 3 Σ.).

Τροποποιείται η δικονομία. Όχι όμως το Σύνταγμα. Άρα η απαγόρευση εξακολουθεί ισχύουσα (!). Μόλις προβλήθηκε το συνταγματικό ζήτημα, καταβλήθηκε προσπάθεια ερμηνευτικής υπέρβασης. Αλλά η νομοθετική τομή στην δικονομία αποτελεί, συνάμα, και “ομολογία”. Ότι, δηλαδή, η ερμηνεία δεν αρκεί. Αν αρκούσε δεν θα τροποποιούνταν ούτε η δικονομία. Συνολικά θα μέναμε σε ερμηνεία τόσο της δικονομικής όσο και της συνταγματικής επιταγής (!!). Τόσο απλό είναι το ζήτημα (!!!).

Οι εμφανισθείσες ερμηνευτικές εκδοχές αστοχούν καθ΄εαυτές. Είναι αδιανόητη η άρνηση επίκλησης συνταγματικής διάταξης. Αυτό, δε, προς θεμελίωση αθωότητας του κατηγορουμένου.

Υπερεθνικής και υπερνομοθετικής περιωπής αξίωμα είναι “το τεκμήριο της αθωότητας”. Και ασφαλώς, προς τον σεβασμό του τεκμηρίου αντιφάσκει η αναζήτηση ευθύνης δια στοιχείων κλεπταποδοχής (!).

Τελικό πλήγμα επιφέρει η ίδια η ρύθμιση στον εαυτό της. Στο σχέδιο νόμου (άρθρ. 4) διατυπούται επιφύλαξη μη προσβολής της “α ν θ ρ ώ π ι ν η ς   α ξ ί α ς”. Αλλά η χρήση αθέμιτου μέσου κατά πολίτη – καθ΄εαυτήν – εξ ορισμού προσβάλλει την ανθρώπινη αξία. Υπάρχει προσβολή σε κάθε έκνομη πίεση. Είτε την μετέρχεται εγκληματίας. Είτε την μετέρχεται κράτος. Μάλιστα, που είναι κομματοτραφές και ανοικονόμητο. 

Έχει και άλλοτε από την στήλη υπογραμμισθεί:

Το πρότυπο του πολίτη για το Κράτος - Νταβατζή

Γράφει ο ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ

Δεν καπνίζω. Πίνω ελάχιστα. Και δεν τζογάρω. Δεν με αφορούν προσωπικά όσα συμβαίνουν γύρω, με το ίδιο το κράτος να συμπεριφέρεται κανονικά ως «νταβατζής» που βγάζει μεροκάματο από τις εξαρτήσεις των πολιτών του.  

Σκέφτομαι, όμως, τι μπορεί να σου συμβεί αν είσαι ένας άνθρωπος που κάνει όλα τα παραπάνω, δηλαδή πίνει, καπνίζει και τζογάρει. Το κράτος σού απαγορεύει το τσιγάρο, αλλά σου προσφέρει περισσότερο τζόγο. Δεν σε αποτρέπει από το να πίνεις, αλλά σου προσθέτει περισσότερους φόρους. Επίσης δεν σου επιτρέπει να προσφύγεις στα άλλα ναρκωτικά (μόνο νικοτίνη και αλκοόλ) μήπως και βρεις την ηρεμία σου. 

Και φαντάσου τώρα να είσαι επιρρεπής στον τζόγο και μανιώδης καπνιστής. Να ρίχνεις τα κέρματα στο μηχάνημα και να βγαίνεις έξω για να καπνίσεις με το ποτό στο χέρι. Είσαι ακριβώς το πρότυπο πολίτη που αναζητεί αυτό το κράτος.  

Ένα πρεζάκι που πληρώνει φόρους. 

Θυμάμαι ότι την εποχή που ζούσαν ακόμα οι ιδέες τα κράτη προσπαθούσαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να επιβάλλουν κάποια πρότυπα συμπεριφοράς. Η Σοβιετία, για παράδειγμα, τύπωνε αφίσες με χαμογελαστούς εργάτες και ευτυχισμένες αγρότισσες, που παρέμεναν ελκυστικές παρά την πλήρη αποχή τους από την αποτρίχωση. Η Δύση περνούσε τα αντίστοιχα μηνύματα μέσα από τις διαφημίσεις των τραπεζών: Το πρότυπο ήταν ο οικογενειάρχης που δημιουργεί. Ο υγιής οικογενειάρχης. Μέχρι που έχεις μπροστά σου το ελληνικό κράτος στην περίοδο της κρίσης...

Τι σου λέει το κράτος; Πάρε ναρκωτικά, αλλά αυτά από τα οποία κερδίζω κι εγώ. Εθίσου στον τζόγο, μήπως επιβιώσω κι εγώ από τις εξαρτήσεις σου. 

Αν το ελληνικό κράτος έκανε αφίσα με το πρότυπο του πολίτη, τι θα έδειχνε; Έναν τύπο με τσιγάρο στο στόμα, ποτήρια στο ένα χέρι και ζάρια στο άλλο. Αυτός είναι ο καλός έλληνας πολίτης, ο πατριώτης που συμβάλλει στην υπέρβαση της κρίσης. Και όλα αυτά από μια κυβέρνηση που, υποτίθεται, κομίζει ηθική και αξίες. 

 Είχα την ευκαιρία να μιλήσω με έναν από τους τύπους που δούλεψαν αρκετά επάνω στο νομοσχέδιο για τα φρουτάκια και τον τζόγο. Ήταν από τους ανθρώπους που έδωσαν κάποιες συμβουλές και προσπάθησαν να προβλέψουν την εικόνα που θα δημιουργηθεί. Μου είπε μετά βεβαιότητας ότι τα φρουτάκια θα εμφανιστούν και στα βενζινάδικα, ειδικά σε μια μεγάλη αλυσίδα. Είναι επίσης πιθανό να εμφανιστούν και σε σούπερ μάρκετ. Ασφαλώς θα βρίσκονται και περιφερειακά των σχολείων. Το θέμα είναι πότε θα μπουν και μέσα στο σχολείο, να δίνεις στο παιδί χαρτζιλίκι και για να τζογάρει.  

Υποθέτω πως μέχρι σήμερα τα τεχνικά θα έχουν γίνει γνωστά από εδώ και από εκεί. Επίσης είναι μάλλον απίθανο το θέμα να απασχολήσει εντόνως τα τηλεοπτικά δίκτυα αφού στο μικρό μας χωριό οι κλωστές είναι κοντές και όλοι συνδέονται μεταξύ τους. Είναι δηλαδή αυτονόητο ότι και τα media θα τσιμπήσουν το τυράκι τους, κατά προτίμηση ροκφόρ, διότι ο τζόγος γεννά τον μύκητα που δίνει την ξεχωριστή γεύση.

O εµφύλιος πόλεµος του τσιγάρου και οι "Ροβεσπιέροι της υγείας"

Του Ρούσσου Βρανά

rvranas@otenet.gr

«Οχι, όχι! Μη βγαίνετε έξω! Καπνίστε µέσα. Αλλιώς θα έχω προβλήµατα µε τους γείτονες». Το αφεντικό ενός µικρού µπαρ στη Βαστίλλη προσφέρει ένα τασάκι στον πελάτη. Και λέει τον πόνο του στο περιοδικό «Ινρόκς». «Οι γείτονες µού φέρνουν κάθε βράδυ την αστυνοµία. Ειλικρινά, προτιµώ οι πελάτες να καπνίζουν µέσα στο µπαρ. Ετσι έχω το κεφάλι µου ήσυχο». Από τις πολλές µηνύσεις των γειτόνων ρισκάριζε να κλείσει. Ετσι πήρε τη µεγάλη απόφαση: Τα τσιγάρα µέσα! 

Το πρόστιµο που προβλέπει ο γαλλικός νόµος για την απαγόρευση του καπνίσµατος σε κλειστούς δηµόσιους χώρους είναι τσουχτερό: 135-750 ευρώ για το αφεντικό, 68-450 ευρώ για τον πελάτη. Ετσι, τα περισσότερα µπαρ, εστιατόρια και ντισκοτέκ επέλεξαν τη νοµιµότητα, στέλνοντας τους πελάτες τους για κάπνισµα στον δρόµο, ακόµη και το καταχείµωνο. Οµως, οι περίοικοι δεν αντέχουν το κουβεντολόι και τη φασαρία των καπνιστών κάτω από τα παράθυρά τους. Και οι συγκρούσεις είναι καθηµερινές. 

«Τις προάλλες, ένας τύπος πέταξε µια κατσαρόλα καυτό νερό σε έναν πελάτη» λέει ένας σερβιτόρος του «Πάνικ Ρουµ», στην οδό Αµελό. «Η κατάσταση είναι πολύ τεταµένη» λέει το αφεντικό τού «Ζερό - Ζερό». «Και κάποτε θα φτάσουµε στα άκρα». 

Αυτός ο εµφύλιος πόλεµος του τσιγάρου έχει προσελκύσει πολλά διεθνή µέσα ενηµέρωσης. Το βρετανικό ΒΒC, η γερµανική τηλεόραση ΑRD και οι «Τάιµς της Νέας Υόρκης» έστειλαν ανταποκριτές τους στα µαγαζιά της οδού Αµελό για να περιγράψουν την κατάσταση.

«Σπρώχνοντας µιλιούνια καπνιστών στα πεζοδρόµια µέσα στην άγρια νύχτα, ο γαλλικός νόµος όξυνε ακόµη περισσότερο προϋπάρχουσες εντάσεις» έγραφε η νεοϋoρκέζικη εφηµερίδα. «Ο αριθµός των µηνύσεων που υποβάλλουν οι περίοικοι έχει αυξηθεί σηµαντικά».

Η καλλιτέχνις Μαρτ Λαζαρούς, µέσα από την ιστοσελίδα της www.petitionduweb.com, απευθύνει έκκληση για τη «χαλάρωση του αντικαπνιστικού νόµου µετά τα µεσάνυχτα». «Ας αρχίσει τουλάχιστον ένας διάλογος όπως έγινε στο Βερολίνο» λέει. «Εκεί χαλάρωσε η εφαρµογή του νόµου µετά τα µεσάνυχτα, για να µπορούν οι καπνιστές να καπνίζουν άφοβα σε µερικά µπαρ. Η απαγόρευση είναι πολύ σκληρή. Δεν είναι αργά για να βρεθούν λύσεις». Το γαλλικό υπουργείο Υγείας όµως παραµένει άκαµπτο, καθώς µη καπνιστές αλλά και καπνιστές (σε ποσοστό 87% οι πρώτοι και 64% οι δεύτεροι) δείχνουν να στηρίζουν την απαγόρευση. 

Ο ίδιος νόµος που ισχύει την ηµέρα, δεν µπορεί να ισχύει και τη νύχτα, είναι το βασικό επιχείρηµα των καπνιστών. Και φέρνουν το παράδειγµα του Αµστερνταµ, όπου ένας «νυχτερινός δήµαρχος» ασχολείται αποκλειστικά µε αυτή τη σκοτεινή πλευρά της ζωής, όπου όχι µονάχα οι νόµοι αλλά και τα ήθη κάπως χαλαρώνουν. Ή του Βερολίνου, όπου οι καπνιστές από την αρχή αντέδρασαν ζωηρά στην απαγόρευση. Οι Βερολινέζοι κατάφεραν να αναβληθεί η απαγόρευση στα µικρά µαγαζιά. Και ο ίδιος ο δήµαρχος φρόντισε να χαλαρώσει τα µέτρα της απαγόρευσης στη νυχτερινή ζωή της πόλης του. Στις άλλες ευρωπαϊκές µεγαλουπόλεις όµως, Ροβεσπιέροι της υγείας εφαρµόζουν τους ιακωβίνικους νόµους τους χωρίς να στέκονται σε λεπτοµέρειες.

Η ανελεύθερη κατασκήνωση

Tης Ελλης Τριανταφυλλου

Ακριβή στα πίτουρα και φθηνή στις κότες είναι μερικές φορές η ελληνική πολιτεία.απαγορεύει διά ροπάλου την ελεύθερη κατασκήνωση, με ποινές που αρχίζουν από 150.000 ευρώ και φτάνουν στη φυλάκιση. Οι ενστάσεις, λογικές αλλά και νομικές, είναι γνωστές και η σχετική συζήτηση για το αν δύναται και δικαιούται μία πολιτεία να περιορίζει μία ελευθερία του πολίτη χωρίς με αυτόν τον περιορισμό να προστατεύει κάποιο έννομο αγαθό κρατάει χρόνια. Διαθέτει, για παράδειγμα, ανεξήγητη και άκρως ενοχλητική ανοχή έναντι οιουδήποτε αποφασίσει να καταπατήσει δάση και αιγιαλούς για να σηκώσει σε μια νύχτα το αυθαίρετό του, αλλά εξακολουθεί να

Την αφορμή για να την επαναφέρω πρόσφερε επιστολή την οποία ο δικηγόρος κ. Επ. Παπαγιάννης απέστειλε προ εξαμήνου στον υπουργό Πολιτισμού, με την οποία ζητεί την τροποποίηση του νόμου με τον οποίον απαγορεύεται από το 1976 η ελεύθερη κατασκήνωση στη χώρα. Τα επιχειρήματα που παρατίθενται στην επιστολή είναι, νομίζω, αξιόμαχα και σε κάθε περίπτωση άξια αναπαραγωγής, αφού πέραν όλων των άλλων, προκρίνουν τις ιδιαιτερότητες της συγκυρίας. 

Τι λέει ο εν λόγω δικηγόρος; Κάτι πολύ απλό. Οτι σημαντικό ποσοστό φορολογουμένων αδυνατεί να μισθώσει δωμάτιο, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να κάνει διακοπές και ότι τυχόν τροποποίηση της σχετικής νομοθεσίας θα έδινε «οξυγόνο» σε χιλιάδες ανθρώπους. Οτι η ελεύθερη κατασκήνωση αποτελούσε, εθιμικά, προσφιλή τρόπο διακοπών για χιλιάδες οικογένειες εδώ και πολλά χρόνια και ότι η επιχειρηματολογία υπέρ της απαγόρευσής της είναι αναληθής, τουλάχιστον στα σκέλη που αφορά στην επιβάρυνση του περιβάλλοντος, αλλά και το γεγονός ότι αυτού του τύπου οι εκδρομείς δεν ενισχύουν οικονομικά τις τοπικές τουριστικές μονάδες. Κι αυτό γιατί οι ελεύθεροι καταναλωτές, οι οποίοι αποδεδειγμένα αισθάνονται πιο κοντά στη Φύση, όχι μόνο ρυπαίνουν πολύ λιγότερο από τους υπόλοιπους, αλλά, αντιθέτως, συνηθίζουν εθελοντικά να καθαρίζουν τις παραλίες, ενώ δαπανούν σε ταβέρνες και μπαράκια πολύ περισσότερα απ’ όσους μένουν σε δωμάτια.

Ούτε το ένα ούτε το άλλο μπορεί να αποδειχθούν, θα πει κανείς.

Σωστά. Από την άλλη πλευρά, δεν είναι αυτονόητο δικαίωμα του ανθρώπου να μπορεί να χαίρεται την απλόχερη ομορφιά της Φύσης; Δεν ηχεί λίγο οξύμωρο να μη μπορεί κάποιος να στήσει τη σκηνή ή το τροχόσπιτό του σε δάση, αιγιαλούς ακόμη ακόμη και σε ιδιωτικά οικόπεδα και την ίδια ώρα, σε αυτούς τους χώρους να ευδοκιμούν μόνον αυθαίρετα και μάλιστα κακόγουστα και σε απόλυτη δυσαρμονία με το φυσικό περιβάλλον; Και πόσο πιστευτό είναι, άραγε, το επιχείρημα που απορρέει από τη φιλοσοφία του σχετικού νόμου ότι οι κατασκηνωτές αποτελούν απειλή για το φυσικό περιβάλλον, τόσο λόγω πιθανής ρύπανσης όσο και εκ του κινδύνου πρόκλησης πυρκαγιάς; Δεν είναι σχεδόν αυταπόδεικτο ότι όσοι επιλέγουν τη Φύση την αγαπούν ίσως περισσότερο από άλλους και, άρα, την προστατεύουν όσο μπορούν; Και πόσο βαρύτερη μπορεί να είναι μια τυχόν αποσπασματική ανεύθυνη συμπεριφορά όσων από τους κατασκηνωτές ξεφεύγουν από τον γενικό κανόνα, από τη μακροχρόνια ζημιά που προκαλεί η οικονομική εκμετάλλευση μιας παραλίας, με την καταστροφή της χλωρίδας, του τοπίου και τη συρρίκνωση των ελεύθερων χώρων; 

Κανείς δεν διαφωνεί ότι η προστασία από τη ρύπανση θα πρέπει να διασφαλίζεται με αυστηρότητα και αποφασιστικότητα. Αλλά δεν μπορεί αυτό να αποστερεί ένα κυριολεκτικά φυσικό δικαίωμα του ανθρώπου. Τρόποι για να προστατευθεί το περιβάλλον υπάρχουν και μπορούν να αναζητηθούν σε συνεννόηση με τις τοπικές αρχές, οι οποίες, αντιλαμβανόμενες το καλό το τόπου τους, σε αρκετές περιπτώσεις όχι μόνο πάνε κόντρα στην απαγόρευση του νόμου, αλλά προσφέρουν και σημαντικές διευκολύνσεις στους κατασκηνωτές. Υπάρχουν τρόποι για να μπορούν οι κατασκηνωτές να συνυπάρχουν αρμονικά με τους κατοίκους της περιοχής, τους λοιπούς τουρίστες και την ίδια τη Φύση. Αυτό που δύσκολα πείθει είναι ότι υπάρχουν και ουσιαστικά επιχειρήματα υπέρ του οργανωμένου περιορισμού της ελευθερίας και του ζωτικού χώρου έκφρασής της και της περιθωριοποίησης του φυσικού τρόπου ζωής.

πηγη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Τι προβλέπει η νομοθεσία για το υποβρύχιο ψάρεμα

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία η υποβρύχια ερασιτεχνική αλιεία απαγορεύεται:

Κατά τον μήνα Μάιο κάθε χρόνου, αμέσως μετά τη δύση μέχρι την ανατολή του ηλίου και σε άτομα που δεν έχουν συμπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας τους.

Ακόμα, απαγορεύεται το υποβρύχιο ψάρεμα σε απόσταση 200 μέτρων από:

Το σημείο όπου συνήθως κολυμπούν οι λουόμενοι.

Λιμενικά έργα ή ναυτιλιακές σημάνσεις ή σκάφη, ή άλλα πλωτά μέσα αλιείας, καθώς και τα δίχτυα με εμφανή σήμανση.

Αγκυροβολημένα πλοία.

Θαλάσσιες ζώνες διέλευσης σκαφών, καθώς και εισόδους - εξόδους λιμανιών ή αγκυροβολίων.

Επιπλέον, απαγορεύεται στους ερασιτέχνες υποβρύχιους ψαράδες να χρησιμοποιούν:

Οποιαδήποτε μορφή καταδυτικής συσκευής παροχής αέρα από σκάφος ή φορητή αυτόνομη καταδυτική συσκευή. Επίσης απαγορεύεται να υπάρχουν αναπνευστικές συσκευές στα σκάφη και γενικά τα πλωτά μέσα που χρησιμοποιούνται από αυτούς.

Καμάκι, που η προσωπική του χρήση να προέρχεται από την εκπυρσοκρότηση εκρηκτικής ύλης ή άλλου χημικού μείγματος.

Υποβρύχιο φως.

Τέλος, οι ερασιτέχνες "ψαροτουφεκάδες" όταν είναι σε κατάδυση υποχρεούνται να φέρουν έναν επιπλέον πλαστικό σημαντήρα, κίτρινου χρώματος, ο οποίος να φέρει κίτρινη σημαία με διαγώνια κόκκινη γραμμή, στα οποία αναγράφονται τα ψηφία Υ.Δ. (υποβρύχια δραστηριότητα) και σε κανονικές συνθήκες να είναι ορατός από απόσταση τουλάχιστον 300 μέτρων.

Εάν ο υποβρύχιος ψαράς συνοδεύεται από πλωτό, η σημαία αυτή πρέπει να είναι στερεωμένη σε εμφανές σημείο πάνω σε αυτό, ενώ ο ίδιος πρέπει να κινείται σε ακτίνα 50 μέτρων από τον σημαντήρα ή το πλωτό.

Πηγή: Διεύθυνση Λιμενικής Αστυνομίας/ Λιμενικό Σώμα.

Η νομιμότητα είδος εν ανεπαρκεία...

Γράφει ο ΔΑΜΩΝΙΔΗΣ

Στην αξιολογική κλίμακα του Μεγάλου Γιάννη Τσαρούχη («Στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις…») εντάσσεται ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών κ. Δημήτρης Δρούτσας!

Στο βιογραφικό σημείωμα του κ. αναπληρωτή προβάλλονται ακαδημαϊκοί τίτλοι του Πανεπιστημίου της Βιέννης, οι οποίοι, ως εκ της ερεύνης προκύπτει, συνιστούν καλπουζανία, ενώ το διαδίκτυο γέμει χαρακτηρισμών που κάθε άλλο παρά κοσμούν την προσωπικότητα του επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας και ιδιαιτέρως χρήζουν πειστικών διευκρινίσεων από τον πρωθυπουργό κ. Γ. Α. Παπανδρέου τον Νεώτερο, ο οποίος επέλεξε τον κ. Δρούτσα για τη νευραλγική αυτή θέση.

Βεβαίως, στην περίπτωση του κ. Δρούτσα δεν αποκλείεται να ισχύει το γνωστό ευφυολόγημα του «ατσίδα» φοιτητή της Νομικής, ο οποίος συνελήφθη μεν αδιάβαστος, αλλά ο καθηγητής του εκτίμησε το… ετοιμόλογο της απαντήσεώς του και τον φιλοδώρησε με προβιβάσιμο βαθμό:

Καθηγητής: Κύριε φοιτητά, τι λέξεις περί lex;

Φοιτητής: Ου λέξω περί lex…

Καθηγητής: Έξω έξεις εξ…

Όμως στην περίπτωση του επικεφαλής της διπλωματίας της χώρας και σε στιγμές κρισίμους για την πορεία των Εθνικών μας Θεμάτων, χωρούν ευφυολογικά παίγνια; Οι καιροί ου μενετοί για ασκήσεις αναλόγου ύφους και ήθους…

Ένιοι των απαισιοδόξων δεν ξενίζονται από τα παίγνια στο ιδιόγραφο curriculum vitae του κ. Δρούτσα.

«Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας», κατά τον ποιητή, στην οποία αναγορεύονται καθηγητές Πανεπιστημίου άτομα τα οποία κατά την πιστοποίηση του αρμόδιου οργανισμού (ΔΙΚΑΤΣΑ) «στερούνται βασικού τίτλου σπουδών», και μάλιστα τοποθετούνται «σύμβουλοι» παρά την πολύφερνη υπουργό Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου ή αναγορεύονται «καθηγητές» ΑΕΙ, άτομα στερούμενα διδακτορικού τίτλου σπουδών -απαραίτητου στοιχείου για την ανάδειξή τους σε παρόμοιο αξίωμα-, περιπτώσεις που παραπέμπουν στο αυλικό καθεστώς του Λουδοβίκου ΙΕʼ και τη δράση της διαβόητης Μαντάμ ντε Πομπαντούρ και δη υπό την αιδήμονα σιωπή των Θεματοφυλάκων της Νομιμότητας, της ηγεσίας του Αρείου Πάγου!

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τις εργώδεις προσπάθειες του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Χώρας, του ταγμένου από το Σύνταγμα στον ρόλο του Θεματοφύλακα της Νομιμότητας, να δρέψει και δάφνες Ιστορικού και να ενασχοληθεί μετά 88 χρόνια, όταν η Ιστορία τελεσιδίκως έχει αποφανθεί, με την ευθύνη των Εξ εκτελεσθέντων στο Γουδί, πρωταγωνιστών της Μικρασιατικής Καταστροφής, και να προτείνει αναθεώρηση της Δίκης!

Στη Μνήμη του Ελληνικού Λαού, στο διηνεκές θα ηχούν τα οργισμένα λόγια του Ελευθέριου Βενιζέλου για τους υπαίτιους της Εθνικής Καταστροφής του '22: «Και αν ακόμη επρόκειτο ν' αναστηθούν και πάλι έπρεπε να εκτελεσθούν…».

Στην ίδια «χώρα όπου οι μισοί Έλληνες προσφέρουν καφέ στους άλλους μισούς» η… αντικομφορμίστρια υπουργός Περιβάλλοντος κ. Τίνα Μπιρμπίλη, παρουσία του πρωθυπουργού και με τη συνοδεία φανών και λαμπάδων, κατεδάφισε -ορθώς- σκελετό ερειπίου κτίσματος στην παραλιακή, αλλά απέφυγε -εξ αγνοίας άραγε;- να συμβουλευθεί τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης κ. Θ. Πάγκαλο περί βίλας μεγαλοσχήμονος, η οποία έχει ανεγερθεί επί του αιγιαλού μερικές εκατοντάδες μέτρα από το σημείο του προχθεσινού τηλεοπτικού θεάματος…

Στην «Ελλάδα του φαίνεσθαι», δυστυχώς, 343 «Φαμίλιες», εδώ και 180 χρόνια, διακινούνται υπεράνω των Νόμων, αν δεν διαμορφώνουν τους Νόμους…

Εντός των πλαισίων αυτών ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Χάρης Καστανίδης και τη στιγμή που το σκάφος «Ελλάς» υφίσταται καθημερινώς ρήγματα από την ανυπαρξία Νομιμότητας και κινδυνεύει με καταβύθιση, αναγγέλλει «καινοτόμους» νομοθετικές ρυθμίσεις, ενώ από την εποχή του δηκτικού Εμμανουήλ Ροΐδη «ενός νόμου υπάρχει χρεία: εκείνου που θα επιτάσσει την εφαρμογή των νόμων…»!

Και το κυριότερο: Η συνείδηση του νομοταγούς Πολίτη αυτής της χώρας εξεγείρεται σε σημείο κοινωνικής έκρηξης όταν θεάται καταδίκους, και μάλιστα ανεκκλήτως, σε βαρύτατες ποινές να κυκλοφορούν ελευθέρως και προκλητικώς και οι αρμόδιες υπηρεσίες του Κράτους να μην είναι σε θέση (;) να τους εντοπίσουν και να εκτελέσουν τα εντάλματα σύλληψης και φυλάκισής τους!

Αλλά προς τι η απορία και η εξέγερση της συνείδησης; Η Νομιμότητα στη χώρα παραμένει και επί της εποχής του βαρύγδουπου κ. Καστανίδη είδος εν ανεπαρκεία!

Και με την αναγκαία εν προκειμένω διευκρίνιση: Οι περί ων ο λόγος κατάδικοι αποτελούν διακεκριμένα μέλη της καθεστηκυίας τάξης!

Ο κ. Γ. Παπανδρέου ο Νεώτερος φιλοδοξεί ν' απεκδυθεί του τίτλου του «Κληρονόμου ενός μεγάλου ονόματος», αν και ο παππούς του στην ανάλογη περίπτωση για τον αείμνηστο Σοφοκλή Βενιζέλο είχε χρησιμοποιήσει στη θέση του όρου «Κληρονόμος» τον όρο «Αχθοφόρος».

Είναι δυνατόν αυτό να πραγματοποιηθεί αν στον κυριότερο των συνεργατών του, τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών κ. Δ. Δρούτσα εξαπολύεται, urbi et orbi, η μομφή της καλπουζανίας για το ακαδημαϊκό του στάδιο;