ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ - NoυΔοΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ :Υπάρχουν και οι Βορειοηπειρώτες κύριοι λαθρομαχμουτολάγνοι γαλαζαίοι

Από τον Χρήστο Μπολώση

Ο φίλος μου Βορειοηπειρώτης Χ.Λ. μου κοινοποίησε μια επιστολή που είχε στείλει στον κ. Μητσοτάκη αμέσως μόλις έγινε πρωθυπουργός.

Με την επιστολή αυτή ο ακραιφνής Ελληνας (η οικογένειά του πολέμησε μέχρι και στον Μακεδονικό Αγώνα) εκφράζει τα δίκαια παράπονά του.  

Αυτό το μαρτυρικό κομμάτι του Ελληνισμού έχει, κυριολεκτικώς, εγκαταλειφθεί από την πατρίδα, καίτοι προεκλογικώς ο κ. πρωθυπουργός τούς είχε υποσχεθεί (τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα…) ότι θα τους αυξήσει το ασήμαντο βοήθημα που λαμβάνουν (περίπου 100 ευρώ). Μέχρι σήμερα οι, κυνηγημένοι από το καθεστώς του Χότζα, Βορειοηπειρώτες ακόμα περιμένουν. Και θα περιμένουν πολύ ακόμη, διότι, όπως λέει ο Χ.Λ., «Η ελληνική Πολιτεία δεν μας έδωσε ούτε μια φραντζόλα, ενώ σε όλους τους μετανάστες που γέμισαν την Ελλάδα δίνει 500 € και άνω».

Έτσι είναι, φίλε. Αν ήσουν Πακιστανός, κάτι θα γινόταν, αλλά Βορειοηπειρώτης, κομματάκι δύσκολο… 

Μετά...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Αποθρασύνθηκαν οι Αλβανοί

Εννέα και πλέον μήνες έχουν περάσει από την εν ψυχρώ δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα και οι Αλβανοί παραμένουν όχι μόνο αμετανόητοι, αλλά γίνονται ακόμη πιο προκλητικοί. Φαίνεται ότι δεν αρκεί το γεγονός πως συνεχίζουν να είναι άγνωστες, από τον περασμένο Οκτώβριο έως σήμερα, οι συνθήκες υπό τις οποίες ο Ελληνας ομογενής έχασε τη ζωή του από τα πυρά των ειδικών δυνάμεων της αλβανικής αστυνομίας. Εκμεταλλευόμενη προφανώς την παθητική και υποχωρητική στάση της ελληνικής πλευράς, η Αλβανία αποθρασύνεται διαρκώς.

 

Η αναίτια απαγόρευση εισόδου σε Ελληνα πολίτη ο οποίος πήγαινε οικογενειακώς στη Χειμάρρα για ολιγοήμερες καλοκαιρινές διακοπές και χαρακτηρίζεται «απειλή για τη Δημοκρατία της Αλβανίας» δεν πρέπει να θεωρηθεί ένα αμελητέο κρούσμα. Είναι νωπές ακόμη οι μνήμες (ή τουλάχιστον οφείλουν να παραμένουν νωπές) από το «μπλόκο» που είχαν στήσει οι Αλβανοί στα σύνορα και όταν έγινε η κηδεία του Κατσίφα. Ούτε πρέπει να ξεχνάμε τις λίστες με τους «ανεπιθύμητους» Ελληνες που κατάρτισαν στο πλαίσιο της ίδιας τακτικής τους.

 

Υστερα από εννέα και πλέον μήνες η προκλητικότητα επανέρχεται εν μέσω μιας γενικότερης ιταμής πολιτικής της Αλβανίας απέναντι στην ελληνική εθνική μειονότητα της Βορείου Ηπείρου. 

Η προσπάθεια υφαρπαγής και δήμευσης των περιουσιών Ελλήνων στη Χειμάρρα συνεχίζει να αποτελεί μια ανοικτή πληγή και βεβαίως ουδεμία επανάπαυση επιτρέπεται, όπως και καμιά εμπιστοσύνη δεν πρέπει να υπάρχει προς την αλβανική ηγεσία.

 

Δυστυχώς, η ελληνική Πολιτεία άφησε -κατά τρόπο απαράδεκτο- το θέμα της δολοφονίας του Κ. Κατσίφα να ξεχαστεί, να παρασυρθεί κι αυτό από τη λήθη του χρόνου. Υστερα από όποιες αντιδράσεις υπήρξαν στην αρχή, υπό το βάρος της καθολικής κοινωνικής απαίτησης, το ενδιαφέρον στη συνέχεια ατόνησε. Ακόμη και οι διαμαρτυρίες προς την Ευρωπαϊκή Ενωση και το Ευρωκοινοβούλιο, προκειμένου να υποχρεωθεί η Αλβανία να δώσει εξηγήσεις για το πώς και από ποιους έγινε η δολοφονία, παρέμειναν κενό γράμμα. 

Το στοιχειώδες ιερό καθήκον προς το παλικάρι που έδωσε τη ζωή του για την ελληνική σημαία είναι μέχρι σήμερα ανεκπλήρωτο.  

Ενώ όμως η πολιτική τάξη της Ελλάδας βολεύεται με αυτές τις αντιλήψεις, η γειτονική χώρα φροντίζει...

ΙΣΤΟΡΙΚΑ: Δεν φταίει η Αλβανία για τη Βόρειο Ήπειρο!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ (σε συνδυασμό με την προηγούμενη ανάρτηση)  ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ

Του ΣΑΒΒΑ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗ


Η Οθωμανική Αυτοκρατορία άρχισε να εγκαταλείπει τα εδάφη των δυτικών Βαλκανίων μετά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1878, που έληξε με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, η οποία εκτός από την ίδρυση της Μεγάλης Βουλγαρίας προέβλεπε και την αποχώρηση των Οθωμανών από το πιο σημαντικό διοικητικό και θρησκευτικό κέντρο για τον σουλτάνο στην περιοχή, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, και την ανάληψη της διοίκησής της από την Αυστροουγγαρία.

Μετά από 30 χρόνια, και ενώ η Οθωμανική Αυτοκρατορία, μετά την ήττα στους Βαλκανικούς Πολέμους, είχε μπει στην ημιτελική φάση της διάλυσής της (η τελική ήταν το πέρας του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου), οι Οθωμανοί άρχισαν να αποχωρούν από την Αλβανία και τα Σκόπια.


Είναι κρίσιμο να σημειώσουμε ότι οι Αλβανοί δεν έκαναν ποτέ εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, όταν οι άλλοι λαοί των Βαλκανίων, κυρίως Σέρβοι και Έλληνες, διεκδικούσαν με εξεγέρσεις και ένοπλο αγώνα την ελευθερία και την ανεξαρτησία τους, γιατί ως έθνος ήταν διχασμένοι σε οθωμανολάτρες και σε εκείνους που ήθελαν την ανεξαρτησία τους, υπό την προστασία της Δύσης.


Για το λόγο αυτόν δεν σφυρηλατήθηκε μέσα από εθνικούς αγώνες ενιαία εθνική συνείδηση, διαδικασία που γίνεται τις τελευταίες δεκαετίες με τον «πόλεμο» στο Κοσσυφοπέδιο και την ένοπλη εξέγερση στο Τέτοβο της πΓΔΜ.  


Γι’ αυτόν το λόγο τα τελευταία χρόνια σφυρηλατείται και το όραμα της Μεγάλης Αλβανίας, με στόχο την ένωση όλων των Αλβανών σε ένα ενιαίο ανεξάρτητο κράτος.


Όταν λοιπόν οι Οθωμανοί άρχισαν να τα «μαζεύουν» από τα εδάφη της σημερινής Αλβανίας, εξεγέρθηκαν οι Έλληνες της Χειμάρας και απαίτησαν την ένωσή τους με την Ελλάδα. Μάλιστα, μικρή δύναμη Χειμαριωτών και Κρητών εθελοντών, με επικεφαλής τον ταγματάρχη Σπύρο Σπυρομήλιο, στις 18 Νοεμβρίου 1912 αποβιβάστηκε στην περιοχή της Χειμάρας και εκδίωξε τις οθωμανικές δυνάμεις.


Το ίδιο διάστημα, και συγκεκριμένα στις 28 Νοεμβρίου 1912, έγινε η πρώτη σύνοδος της εθνοσυνέλευσης των Αλβανών με 83 αντιπροσώπους στον Αυλώνα, η οποία ανακήρυξε την Αλβανία σε ανεξάρτητο κράτος, ενώ με τη δεύτερη σύνοδο στις 4 Δεκεμβρίου 1912 η εθνοσυνέλευση σχημάτισε προσωρινή κυβέρνηση που άσκησε τα καθήκοντά της μέχρι τις 22 Ιανουαρίου 1914.

Η ανεξαρτησία της Αλβανίας αναγνωρίστηκε από τη Διάσκεψη του Λονδίνου, στις 29 Ιουλίου 1913.

Όλο αυτό το διάστημα η περιοχή της Χειμάρας παρέμεινε υπό τον έλεγχο του Ελληνικού Στρατού και κήρυξε την αυτονομία της τον Φεβρουάριο του 1914, αντιδρώντας στην απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων να την εντάξουν στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος.


Εν τω μεταξύ, στις 13 Φεβρουαρίου 1914, η Πανηπειρωτική Συνέλευση, βλέποντας την απροθυμία της Αθήνας να δεχτεί την ένωση της Βορείου Ηπείρου με την Ελλάδα και να αντιταχθεί στα σχέδια των Μεγάλων Δυνάμεων, που την συμπεριέλαβαν στα όρια του νεοϊδρυθέντος αλβανικού πριγκιπάτου, αποφάσισε να επιδιώξει την αυτονομία. Έτσι, για να προστατευτεί ο ελληνικός πληθυσμός της περιοχής από ομάδες Αλβανών ενόπλων, ο εξ Αργυροκάστρου καταγόμενος Γεώργιος Χρηστάκης-Ζωγράφος, που είχε χρηματίσει υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, στις 28 Φεβρουαρίου ανακήρυξε την «Αυτόνομη Δημοκρατία της Βορείου Ηπείρου».


Για την ιστορία, παραθέτουμε την προκήρυξη – η οποία εκτός από τα μέλη της Πανηπειρωτικής Συνέλευσης υπογραφόταν και από τους μητροπολίτες Δρυϊνουπόλεως, Κορυτσάς και Βελλάς, και Κονίτσης:


Ηπειρώται,
η εν Αργυροκάστρω συνελθούσα Συντακτική Συνέλευσις των αντιπροσώπων, ους ομοφώνως ανέδειξεν η γνώμη του Λαού, ανεκύρηξεν την ίδρυσιν της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου, αποτελεσθησομένη εκ των Επαρχιών τας οποίας εξαναγκάζεται όπως εγκαταλίπη ο Ελληνικός Στρατός... Η Βόρειος Ήπειρος κηρύσσει την ανεξαρτησίαν της και προσκαλεί τους πολίτας της όπως υποβαλλόμενοι εις πάσαν θυσίαν προασπίσωσι την ακεραιότητα του εδάφους και τας ελευθερίας της, από πάσης προσβολής.

Η Προσωρινή Κυβέρνησις, ο Πρόεδρος Γεώργιος Χρηστάκης-Ζωγράφος

Η εμπειρία του Γεωργίου Ζωγράφου σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και διεθνών σχέσεων οδήγησε στη διεθνή αναγνώριση του καθεστώτος αυτονομίας για της Βορείου Ηπείρου.

Στο αυτόνομο κράτος, εκτός από το Αργυρόκαστρο, συμπεριλαμβάνονταν η Χειμάρα, το Δέλβινο, η Πρεμετή, οι Άγιοι Σαράντα και η Ερσέκα.

Λίγες μέρες μετά την ανακήρυξη της αυτονομίας, στις 17 Μαρτίου 1914, μεταξύ του πρίγκιπα Βιντ, επικεφαλής της αλβανικής κυβέρνησης, και του Γεωργίου Χρηστάκη-Ζωγράφου, προέδρου της «Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βορείου Ηπείρου», υπεγράφη το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, που ίδρυε την Αυτόνομη Δημοκρατία της Βορείου Ηπείρου, ως μέρος της επικράτειας του νεοϊδρυθέντος αλβανικού κράτους.


Με την υπογραφή του επικράτησε ειρήνη μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών και αναγνωρίστηκαν τα δικαιώματα των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου.


Λίγους μήνες μετά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, τον Οκτώβριο του 1914, ο ελληνικός στρατός μπαίνει για δεύτερη φορά στη Βόρειο Ήπειρο, ακυρώνοντας στην ουσία την αυτόνομη κυβέρνηση.  


Στις εκλογές της Ελλάδας της 1ης Ιανουαρίου 1916 συμμετέχουν και οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου των νομών Αργυροκάστρου και Κορυτσάς, εκλέγοντας 18 βουλευτές, οι οποίοι γίνονται δεκτοί στο ελληνικό Κοινοβούλιο με χειροκροτήματα από τους υπόλοιπους βουλευτές.


Τον Μάρτιο, με Βασιλικό Διάταγμα ανακηρύχθηκε η ένωση της περιοχής με την Ελλάδα, κίνηση που προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Ιταλίας και συνακόλουθα την παρέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων, που ακύρωσαν στην πράξη το διάταγμα της ένωσης με την Ελλάδα.

Οι Ιταλοί, επωφελούμενοι από τον Εθνικό Διαχασμό, τον Αύγουστο του 1916 καταλαμβάνουν τη Χειμάρα και το Τεπελένι, και με την αποχώρηση των ελληνικών στρατευμάτων ολόκληρη τη Βόρειο Ήπειρο.

Στις 3 Ιουνίου 1917 οι Ιταλοί εισβολείς κηρύσσουν πανηγυρικά την ενοποίηση και την ανεξαρτησία της Αλβανίας υπό ιταλική κυριαρχία, ενώ το 1921 αποφασίστηκε η οριστική επιδίκαση της Βορείου Ηπείρου στην Αλβανία, ακυρώνοντας ντε φάκτο το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας.


Η οριστική επιδίκαση της Β. Ηπείρου στην Αλβανία επικυρώθηκε στις 27/11/1925 με το Δεύτερο Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, το οποίο όμως δεν αναγνωρίζει η Ελλάδα.


Σύμφωνα με τον πρέσβη επί τιμή Αλέξανδρο Μαλλιά, «τα χερσαία σύνορα της Ελλάδος με την Αλβανία δεν έχουν οριστικοποιηθεί και αναγνωρισθεί de jure από την Ελλάδα. Πράγμα που θα επέτρεπε στην Αθήνα ...

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Μας ρίξατε στην πιο βαθειά κόλαση…

Από το 1913 κι έπειτα οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, συνεχίζουμε να διαβιούμε στα εδάφη μας, μαρτυρικά και ξεχασμένα. Δε θέλω να αρχίσω τις ιστορικές αναλύσεις και τα γνωστά μας γεγονότα, αλλά και πάλι γνωρίζω πως για την πλειονότητα των Νεοελλήνων, αποτελούμε κομμάτι της άγνοιας του μυαλού τους.

 

Επίσης ούτε ο αριθμός μας σε αυτή την περίπτωση, αξίζει να αναλυθεί, διότι η κάθε ανθρώπινη ζωή είναι μοναδική και ανεπανάληπτη. Όμως θα πρέπει να γνωρίζετε πως ως ατόφιο μέλος της Ελλάδος και του πολιτισμού της, είμαστε (αν και εκτός του νεοελληνικού κράτους) παρόντες σε κάθε λαμπρό επίτευγμά του.

 

Αγαπητοί συν Έλληνες, δεν αξιωνόμαστε κάτι από σας, παρά μόνο να νιώσετε τον πόνο μας που απορρέει από το θάνατο που χρόνια τώρα ζει η εδώ πατρίδα μας. Θάνατος αργός, θάνατος ψυχολογικός και θάνατος σωματικός.
 

Το να μη μιλάμε για την εγκατάλειψή μας από τη μητέρα Ελλάδα, για μας θεωρείτε βεβήλωση των νεκρών μας. Η Βόρειος Ήπειρος είναι η σύγχρονη «Αντιγόνη»του Ελληνικού Έθνους που θάβει και δυστυχώς θα συνεχίζει να θάβει τα τέκνα της.

 

Είμαστε άνθρωποι γεννημένοι με ελεύθερη πνοή, αλλά χωρίς τις βασικές μας ελευθερίες. Υποταγμένοι πλήρως στις προσταγές αλλότριων δυνάμεων, τραβάμε μόνοι μας το κουπί της ζωής. Εφιστούμε την προσοχή σας, διότι τα προβλήματά μας δεν τελειώνουν με την απόθεση των πεσόντων μας στον τάφο. Γνωρίζουμε πως η ζωή θα συνεχιστεί. Για μας όμως θα συνεχίζεται πιο άγρια, συνοδευόμενη από μια μοντέρνα γενοκτονία.
 

Ο κόσμος φοβάται και οι μέρες μας εδώ πέρα περνάνε βουβά και άχαρα. Χωρίς διάθεση για πρόοδο, μιας και οποιαδήποτε προσπάθεια πάει να διαλυθεί από βαριά γεγονότα που επισκιάζουν το χώρο μας.

 

Όλα τα παραπάνω συντελούν στη μεθοδευμένη και συστηματική εγκατάλειψη των σπιτιών μας και στο μαρασμό. Κανένας από εσάς δε θα ήθελε να αφήσει τη στέγη του μια για πάντα. Όλα όσα έζησε ο Πόντος, η Μικρά Ασία, η Ανατολική Ρωμυλία και η Κωνσταντινούπολη, ουδείς από εμάς θέλει να τα ζήσει.

 

Αγαπάμε τα χώματά μας, κλαίμε τα αδέρφια μας μέρα και νύχτα και οι γιαγιάδες μας ανάβουν το καντήλι στους φαντάρους μας.

 

Μη μας ξεχνάτε…

Μη μας αγνοείτε...

 

Ξέρουμε πως όσο θα κυριαρχεί η λησμονιά σας...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ: Η εθνοκάθαρση στη Βόρειο Ηπειρο και το εθνικό καθήκον της συριζοπληκτης ελλγνικής μπανανίας

Editorial της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Οι Ελληνες στην Αλβανία καταπιέζονται, τα δικαιώματά τους παραβιάζονται, οι περιουσίες τους δημεύονται και ο στόχος είναι η εθνοκάθαρση, η εξαφάνιση του ελληνικού στοιχείου από τη Βόρειο Ηπειρο.

Αυτά προκύπτουν από το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της «κυριακάτικης δημοκρατίας», όπου μεταξύ άλλων αναφέρονταν τα εξής: «Ο Ελληνισμός της Χειμάρρας δέχεται επίθεση! Με πρόσχημα την τουριστική ανάπτυξη της προνομιακής, λόγω φυσικής ομορφιάς, περιοχής, η κυβέρνηση του "σοσιαλιστή" πρωθυπουργού Εντι Ράμα διεκπεραιώνει μεθοδικά τα τελευταία χρόνια σχέδιο εθνοκάθαρσης των Ελλήνων και εκδίωξης από τις πατρογονικές εστίες τους. Το σχέδιο έχει ως πρώτο στάδιο την άτυπη αλλαγή χαρακτηρισμού της γης (από αγροτική σε τουριστική), την απόσπασή της από τους Ελληνες φυσικούς ιδιοκτήτες της, την απόδοσή της ακόμα και με πλαστογραφίες τίτλων σε φιλοκυβερνητικούς "επιχειρηματίες" και, σε τελική φάση, τη μετακίνηση και την εγκατάσταση πληθυσμών από άλλες περιοχές της Αλβανίας για να εξαφανιστεί το ελληνικό στοιχείο!»

Ο στόχος είναι διπλός: 

Πρώτα και κύρια εθνικός. Να «εξαφανίσουν» την ελληνική μειονότητα, μια και αυτή θεωρείται ανασχετικός παράγοντας για την ευόδωση των μεγαλοϊδεατικών σχεδιασμών της γειτονικής χώρας, που επηρεάζεται πολύ από την Αγκυρα.

Η δεύτερη επιδίωξη των αλβανικών κυβερνήσεων είναι να ιδιοποιηθούν τις περιουσίες των Ελλήνων της Χειμάρρας και να τις δώσουν σε «δικούς» τους - σε «επιχειρηματίες» που έχουν άμεση σύνδεση συμφερόντων με τους επικεφαλής της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΑΛΒΑΝΙΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Τεράστιας σημασίας οι εκλογές στη Χειμάρρα

Του ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Απειρωτάν Χειμάρρα. Η Χειμάρρα των Ηπειρωτών, το κάστρο του Ελληνισμού στη Βόρεια Ηπειρο, η πατρίδα του ήρωα και απελευθερωτή Σπυρομήλιου, την ερχόμενη Κυριακή θα εκλέξει τον δήμαρχό της. 

Από τη μία ο Φρέντυ Μπελέρης, σκληρός και συνεπής αγωνιστής της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, και από την άλλη βασικός αντίπαλός του ο Γκόρος, ο εκλεκτός του Εντι Ράμα και του αλβανικού σοβινισμού. 

Ο Ράμα, ο θρασύς σοσιαλιστής αλά αλβανικά και μπιστικός του Ερντογάν, και όλο το σύστημά του θέτει και εδαφικά θέματα σε βάρος μας, χορεύει αγκαλιασμένος με τους Τσάμηδες και τους Κοσοβάρους, κι έχει πάγιο στόχο τις ελληνικές περιουσίες στην περιοχή και την πληθυσμιακή αλλοίωσή της, διότι, εάν καταστραφεί ο Ελληνισμός της Χειμάρρας, πλήττεται η καρδιά της εθνικής μειονότητας στη Βόρεια Ηπειρο.

Η Ομόνοια με τον πρόεδρό της Λεωνίδα Παππά, το ΚΕΑΔ με τον πρόεδρό του Βαγγέλη Ντούλε, αλλά και ο πρώην δήμαρχος της Χειμάρρας και πρώην πρόεδρος της Ομόνοιας Βασίλης Μπολάνος στηρίζουν την ελληνική υποψηφιότητα του Φρέντυ Μπελέρη απέναντι στον Γκόρο, που πρόσφατα δήλωσε πως οι Χειμαρριώτες έμαθαν τα ελληνικά μετά το... 1989, επειδή μετανάστευσαν στην Ελλάδα!

Οι παρεμβάσεις τους στην κεντρική προεκλογική εκδήλωση του Μπελέρη στην Αθήνα, την περασμένη Κυριακή, ήταν συγκλονιστικές και η ομιλία του υποψήφιου δημάρχου δωρικό μνημείο αποφασιστικού ελληνικού λόγου αλλά και σύγχρονου προγράμματος.

Ο Βασίλης Μπολάνος, παρά τον τιτάνιο αγώνα του, έχασε τη δημαρχία πριν από τέσσερα χρόνια για 90 ψήφους, έπειτα από όργιο αυθαιρεσιών και πιέσεων των αλβανικών Αρχών. Είναι επομένως τεράστιας σημασίας η συμμετοχή των απανταχού Χειμαρριωτών, να πάνε να ψηφίσουν, να περιφρουρήσουν τη διαδικασία και να μείνουν έως την τελευταία ώρα, ώσπου να πάρουν στα χέρια τους το νικηφόρο πρακτικό της εκλογής.

Ηδη, πληροφορίες λένε ότι οι μηχανισμοί του βαθέος αλβανικού κράτους ετοιμάζουν αστυνομικές ταυτότητες «Χειμαρριωτών» για να ψηφίσουν. Και, όπως άλλες φορές, είναι ικανοί για τα πάντα.

Και φυσικά, αναρωτιέμαι τι κάνει το ελληνικό ΥΠΕΞ για τη στήριξη της ελληνικής υποψηφιότητας και τη διασφάλιση του αδιάβλητου της διαδικασίας. Μαθαίνω ότι δεν κάνει απολύτως τίποτα. Λαμπρή επιλογή, κύριοι της Βασιλίσσης Σοφίας και τα θερμά μου συλλυπητήρια...

Τον Φρέντυ τον γνωρίζω πολλά χρόνια, απ' όταν το αίμα του έβραζε. Η φλόγα παρέμεινε άσβεστη στην ψυχή του, έχοντας πλέον αρωγό της και τη σοφία της εμπειρίας που φέρνει ο χρόνος. Πάντοτε, όμως, το βλέμμα του παραμένει προσηλωμένο σε τρεις απάτητες κορυφές: Ελλάδα, Χειμάρρα, ελευθερία.

Αυθεντικός Ελληνας αγωνιστής και ταυτόχρονα άνθρωπος του κόσμου της εργασίας.

Το επιτελείο του και οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι είναι όλοι εξαίρετοι, με σπουδές, προσόντα, έξωθεν καλή μαρτυρία και σθένος αντίστοιχο του επικεφαλής του συνδυασμού.

Η πονηρή νέα διοικητική διαίρεση που επέβαλε το αλβανικό καθεστώς είναι πλέον πραγματικότητα. Ομως, ο Μπελέρης έχει κατορθώσει να πείσει πολλούς από τους Αλβανούς που περιλαμβάνει η νέα, πονηρή διοικητική διαίρεση ότι, συντασσόμενοι μαζί του, συντάσσονται με μια δύναμη με σύγχρονη ευρωπαϊκή συνείδηση και προσανατολισμό, με την αληθινή πρόοδο.

Οσοι λοιπόν μπορούν, απ' όπου κι αν κατάγονται, να σπεύσουν να ενισχύσουν τον αγώνα του συνδυασμού του με χρήμα, απαραίτητο για τη μετακίνηση των ψηφοφόρων από την Ελλάδα και όλον τον κόσμο, με ηθική στήριξη, με παραίνεση σε όποιον Χειμαρριώτη γνωρίζουν να πάει να κάνει το καθήκον του απέναντι στην ιδιαίτερη πατρίδα του και σε όλο το έθνος. Τα σοβινιστικά αλβανικά σχέδια πρέπει να βρουν απέναντί τους τα στήθη και το πατριωτικό δημοκρατικό φρόνημα των ίδιων των Χειμαρριωτών, αλλά και κάθε τίμιου Ελληνα πατριώτη.

Η κρίση δεν βάζει τα υπόλοιπα καθήκοντά μας στο ψυγείο, ιδιαίτερα απέναντι στον χειμαζόμενο Ελληνισμό της ιστορικής περιφέρειας. Διότι όσοι επιβουλεύονται τους αδελφούς μας εκτός συνόρων, αλλά και το ίδιο το ελληνικό κράτος, δεν βάζουν τα σχέδιά τους στο ψυγείο. Θεωρούν την κρίση μας ευκαιρία τους.

Διπλό, λοιπόν, το καθήκον μας: 

ΑΛΒΑΝΙΑ και ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Επειγόντως μέτρα για τους Βορειοηπειρώτες

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ

Οι βιαιοπραγίες φανατικών Αλβανών μουσουλμάνων εναντίον Ελλήνων στη Δερβιτσάνη της Βορείου Ηπείρου δεν είναι ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο περιστατικό αυτού του είδους. Η παρουσία του Ελληνισμού στις πανάρχαιες εστίες της ηπειρωτικής γης ενοχλεί τα μεγάλα κόμματα στα Τίρανα και οι Αρχές ενθαρρύνουν διάφορες ενέργειες καταπιέσεως, εκφοβισμού και αφελληνισμού. Βεβαίως, για να είμαστε προσγειωμένοι, πρέπει να μιλήσουμε και για τις ευθύνες των ιδίων των Βορειοηπειρωτών. Πολλοί από αυτούς έχουν εγκατασταθεί μονίμως στην Ελλάδα και έχουν αφήσει τους ηλικιωμένους στα χωριά της ελληνικής εθνικής κοινότητας.

Πάντως, το μεγάλο πρόβλημα είναι ο αυξανόμενος εθνικιστικός και αλυτρωτικός πυρετός των Αλβανών στα Βαλκάνια. Για να φθάσουν στον τελικό στόχο, που είναι η «Φυσική Αλβανία», δηλαδή η ένωση της σημερινής Αλβανίας με εδάφη που ανήκουν στην Ελλάδα, τη Σερβία, τα Σκόπια και το Μαυροβούνιο, πρώτο βήμα θα είναι η εθνοκάθαρση με ήπιους τόνους εις βάρος των Βορειοηπειρωτών. 

Δεν πρόκειται για εθνοκάθαρση με αεροπλάνα και τανκς, όπως έκανε ο Αττίλας στην Κύπρο. Είναι μια δόλια πολιτική, η οποία αρχίζει να αποδίδει αποτελέσματα.

Οι Ελληνες στη Βόρειο Ηπειρο και σε άλλα σημεία της Αλβανίας καταπιέζονται ως προς την εκπαίδευση, τα ιδιοκτησιακά δικαιώματά τους, την πρόσβασή τους σε δημόσιες θέσεις, το δικαίωμα ηρεμίας και ασφάλειας, και εμποδίζονται βιαίως να εκλέξουν Ελληνες τοπικούς άρχοντες, π.χ. στη Χιμάρα. 

Η Ελλάς οφείλει να προστατεύσει τον Ελληνισμό της Αλβανίας, ζητώντας τα εξής:

 
-Να καταργηθεί το κομμουνιστικό διάταγμα το οποίο αναγνωρίζει ως μειονοτικές περιοχές μόνο λίγα χωριά του Αργυροκάστρου και να αποδοθεί το δικαίωμα για ελληνόγλωσση δημοτική εκπαίδευση σε όλες τις ελληνικές κοινότητες ανά την Αλβανία.

-Να παύσει η χρήση χαρτών που παρουσιάζουν ελληνικά εδάφη ως αλβανικά, και μάλιστα σε σχολεία της Βορείου Ηπείρου.

-Να διενεργηθεί έντιμη απογραφή εθνικών και θρησκευτικών ομάδων με διεθνή έλεγχο. Η προηγούμενη καταγγέλθηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας και από την ΟΜΟΝΟΙΑ, οργάνωση της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, ως κίβδηλη και ανακριβής.

-Να σταματήσει κάθε αναφορά αλβανικών κομμάτων και υπουργείων στο ζήτημα των μουσουλμάνων Τσάμηδων, των οποίων οι γονείς καταδικάστηκαν στην Ελλάδα ως εγκληματίες πολέμου και ως συνεργάτες των Ιταλών φασιστών επί Κατοχής.

- Να συνδεθεί η οποιαδήποτε οικονομική παροχή της Ελλάδος και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως προς την Αλβανία με την τύχη και τα δικαιώματα της ελληνικής εθνικής κοινότητος.

- Να καταγγελθεί στον ΟΗΕ, στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ενωση η υπέρπτηση λαβάρου με τη διεκδίκηση ελληνικών εδαφών, όπως είδαμε κατά τον πρόσφατο αγώνα Σερβίας -  Αλβανίας.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ: Εκατό χρόνια από τις μεγάλες αλλαγές στην Ηπειρο

Photo: Αργυρόκαστρο, 17 Φεβρουαρίου 1914. Ανακήρυξη Αυτονομίας της Βορείας Ηπείρου. Διακρίνονται ο μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Βασίλειος (αριστερά), ο πρωθυπουργός της Αυτόνομης Βορείου Ηπείρου Γεώργιος Ζωγράφος (κέντρο) και ο μητροπολίτης Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδων (δεξιά).

Του Δρ Ηλία Χρυσοχοΐδη 

http://web.stanford.edu/~ichriss/"Ilias Chrissochoidis 

Ιστορικού ερευνητή στο Stanford University, συγγραφέα και συνθέτη.

Η τραγωδία των εγκλωβισμένων Ηπειρωτών αναδεικνύεται στο δραματικό ψήφισμα που οι κάτοικοι της Κορυτσάς επέδωσαν στους πρέσβεις των Μεγάλων Δυνάμεων στο Λονδίνο το 1913 και το οποίο τελικά οδήγησε στο Πρωτόκολλο της Κέρκυρας (1914), την πρώτη διεθνή αναγνώριση της ελληνικότητας της Βορείου Ηπείρου.  

Αντίγραφο του ψηφίσματος στα αγγλικά ανακαλύφθηκε πρόσφατα στις συλλογές του Ινστιτούτου Χούβερ από τον γράφοντα.
Το πεντασέλιδο κείμενο, δωρεά του καθηγητή Louis A. Gray, αρχίζει με ανυπόγραφη εισαγωγή: «Η Βόρεια Ηπειρος προσαρτήθηκε στο νεοσύστατο κράτος της Αλβανίας ενάντια στη θέληση των κατοίκων της... Οι Αλβανοί ισχυρίζονται ότι η Κορυτσά είναι η καρδιά της Νότιας Αλβανίας. Θα ήταν καλό να ακούσουμε τους ίδιους τους κατοίκους της να μας μιλούν για τους εθνικούς τους πόθους». Οι τελευταίοι υπενθυμίζουν την πρόσφατη απελευθέρωσή τους: «Η 7η Δεκεμβρίου 1912 ξημέρωσε φέρνοντάς μας... την ελευθερία που ποθούσαμε για τέσσερις αιώνες και την ένωση της περιφέρειάς μας, όπως και αυτών της Μοσχόπολης, Βίγλιτζας και Κολώνιας με τη μητέρα πατρίδα μας, την Ελλάδα, με την άφιξη του νικηφόρου ελληνικού στρατού - των αδελφών μας. Και ενώ είμασταν πολύ ευτυχισμένοι για την ελευθερία μας... ξαφνικά και απροειδοποίητα πληροφορηθήκαμε ότι η Διάσκεψη πρεσβευτών στο Λονδίνο εξετάζει την υποδούλωση της πόλης μας Κορυτσάς και των περιφερειών της Βίγλιτζας, Μοσχόπολης και Κολώνιας στο νεοσύστατο κράτος της Αλβανίας. Αναστατωμένοι σπεύσαμε να απευθυνθούμε, με υπομνήματα και τηλεγραφήματα, στη Διάσκεψη και να διαμαρτυρηθούμε με σεβασμό αλλά και έμφαση ενάντια σε κάθε τέτοιο σχέδιο ή απόφαση. Δεδομένου ότι, παρά τις διαμαρτυρίες μας και ανεξάρτητα από τις εκπεφρασμένες εθνικές μας επιθυμίες, η Διάσκεψη των Πρεσβευτών αποφάσισε στην τελευταία συνάντησή της να στείλει στη Βόρεια Ηπειρο διεθνή επιτροπή για την εθνολογική εξακρίβωση του πληθυσμού με ιδιαίτερη βαρύτητα στη ομιλούμενη διάλεκτο στα σπίτια μας, εμείς, οι αντιπρόσωποι των Ηπειρωτών της Κορυτσάς, Βίγλιτζας, Μοσχόπολης και Κολώνιας, έχουμε την τιμή να εκφράσουμε τη γνώμη μας και να διαμαρτυρηθούμε για τον περιορισμό αυτό στο έργο της επιτροπής... Μια τέτοια στενή εξέταση της εθνικότητάς μας υποκρύπτει τον φόβο ότι εάν η εθνική μας συνείδηση εξεταζόταν βαθύτερα, τουτέστιν από την πλευρά της γλώσσας, εθνικών πόθων και ιδεωδών, ιστορίας, παραδόσεων, χρήσεων, ο ελληνικός χαρακτήρας του πληθυσμού μας θα ήταν ξεκάθαρος για να αμφισβητηθεί. Και παρά το περιορισμένο εύρος της επιτροπής σας θα εξετάσουμε καθεμία από τις προαναφερόμενες παραμέτρους για να δώσουμε στην Εξοχώτητά σας μια ζωηρή εικόνα της Ελληνικής μας εθνικότητας».
Ακολουθούν πέντε σημεία που καλύπτουν αρχαιολογικά ευρήματα (νομίσματα και επιγραφές ήδη από την προχριστιανική περίοδο), αρχιτεκτονική και εκκλησίες, εκκλησιαστικά γραπτά, και ελληνικά σχολεία, η ύπαρξη των οποίων τεκμηριώνεται τουλάχιστον από το 1700. «Δύο αιώνες πριν, όταν η Αθήνα κείτονταν σε σκοτάδι και σιγή υπό τον τουρκικό ζυγό, η Μοσχόπολη είχε ελληνικό τυπογραφείο, το μοναδικό τυπογραφείο σε ολόκληρη την Οθωμανική αυτοκρατορία».
Μεγάλο μέρος αφιερώνεται στην κατάρριψη της αλβανικής προπαγάνδας περί ελληνικής «διείσδυσης» στην περιοχή. Οι Ηπειρώτες τονίζουν ότι τα ιδρύματά τους δεν χρηματοδοτούνται από την ελληνική κυβέρνηση αλλά από τις δωρεές μεγάλων ευεργετών με εξάρχοντα τον Μοσχοπολίτη Βαρώνο Σίνα. «Τι ανάγκασε αυτούς τους άνδρες που πλούτισαν σε ξένα μέρη και έζησαν σε μισελληνικές χώρες να αφήσουν την περιουσία τους σε ελληνικά εκπαιδευτικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα; Τίποτα περισσότερο από τη συνείδηση της εθνικής τους καταγωγής».
Αφού αντιπαραβάλλονται τα οικονομικά και πολιτισμικά επιτεύγματα των Ηπειρωτών με τα ισχνά αντίστοιχα των Αλβανών, το ψήφισμα καταλήγει σε ξέσπασμα αγανάκτησης. «Δεν μπορούμε να πιστέψουμε ποτέ ότι η Χριστιανική Ευρώπη θα υποδουλώσει μόλις απελευθερωθέντα Χριστιανικό πληθυσμό στην αδίστακτη κυριαρχία μιας μουσουλμανικής φυλής πιο άγριας και από τους Τούρκους. Γιατί πρέπει να γίνει κατανοητό ότι αν μέχρι χθες οι γονείς, οι μητέρες και τα παιδιά μας σφαγιάζονταν, αν οι γυναίκες, οι κόρες και οι αδελφές μας ατιμάζονταν, αν οι περιουσίες μας αρπάζονταν, όλα τα αφόρητα τούτα πράγματα δεν τα υποφέραμε στα χέρια των Τούρκων, ελάχιστοι από τους οποίους βρίσκονται ανάμεσά μας, αλλά στα χέρια των μουσουλμάνων Αλβανών. Και αν η τουρκική κυβέρνηση συγκρατούσε την αγριότητά τους εναντίον μας... ποια θα είναι η μοίρα μας όταν θα βρεθούμε στα χέρια τους και χωρίς κανέναν για να τους ελέγξει ή να τους καταστήσει υπεύθυνους;».
Ακολουθούν συγκεκριμένες αναφορές σε δολοφονίες και βιαιοπραγίες εναντίον των Ελλήνων που καταλήγουν στο ερώτημα: «Σ’ αυτόν τον Μινώταυρο προτίθεται η Ευρώπη να μας παραδώσει; Με ποιο ανθρώπινο ή θεϊκό δικαίωμα παραδίδονται αμιγώς ελληνικοί πληθυσμοί στην Αλβανία; Τρία τέταρτα της Κορυτσάς είναι Ελληνες, η γύρω περιοχή είναι μισοί Ελληνες και μισοί Αλβανοί, ενώ στην Κολώνια η πλειονότητα είναι Ελληνες. Με ποιο δικαίωμα το φως υποτάσσεται στο σκοτάδι, ο πολιτισμός στην άγνοια και τη βαρβαρότητα και η ζωή και η δραστηριότητα στη στάση και την νάρκωση;
«Εάν, παρά ταύτα, η Ευρώπη φανεί άσπλαχνη... δηλώνουμε ότι δεν θα επιτρέψουμε να μας πουλήσουνε σαν ζώα οι ισχυροί της γης. Δεν είμαστε Αφρικανοί, αλλά μια πανάρχαια φυλή, με αρχαία ιστορία, ιερές παραδόσεις, με αρχαίο πολιτισμό και με πλήρη συνείδηση της αξεπέραστης αξίας τους... δηλώνουμε για τελευταία φορά ότι έχουμε ακλόνητη αποφασιστικότητα να παραδώσουμε τα πάντα στις στάχτες και να θυσιαστούμε έως τον τελευταίο υπερασπιζόμενοι την ελευθερία μας, την ιστορία και τις παραδόσεις μας που στα 500 χρόνια της τουρκικής κακοδιοίκησης προστατεύσαμε ως τους πιο πολύτιμους θησαυρούς που μας κληροδότησαν οι πρόγονοι και οι πατέρες μας».

Οι Ηπειρώτες τήρησαν την υπόσχεσή τους ανακηρύσσοντας σε λίγους μήνες την Αυτόνομη Δημοκρατία της Βορείου Ηπείρου και τελικά υποχρεώνοντας την Αλβανία να υπογράψει το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, το οποίο ουδέποτε εφαρμόστηκε μετατρέποντας σταδιακά τον ηπειρωτικό πληθυσμό σε διωκόμενη «μειονότητα».
Εναν αιώνα μετά, σε μια εποχή που έχει ζήσει την «αδιανόητη» επανένωση της Γερμανίας, οι εγκλωβισμένοι Ηπειρώτες έχουν κάθε λόγο να συνεχίσουν τον αγώνα τους: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Οι Βορειοηπειρώτες και ο αγώνας τους

Toυ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ

Εκατό χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις ημέρες από τον αγώνα των Βορειοηπειρωτών αδελφών μας για την απόκτηση καθεστώτος αυτονομίας εντός των αλβανικών συνόρων.  

Στις 17 Φεβρουαρίου 1914 ανακοινώθηκε η Διακήρυξη της Αυτονομίας, δύο μόλις μήνες μετά την ίδρυση του τεχνητού αλβανικού κράτους. Η Αυστρία και η Ιταλία μετά την ήττα των Οθωμανών στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο δημιούργησαν το αλβανικό κράτος για να ελέγχουν μέσω αυτού την είσοδο της Αδριατικής. Η Ελλάς υποχρεώθηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις να αποσύρει τον Στρατό της από το βόρειο τμήμα της Ηπείρου. Ετσι περισσότεροι από 250.000 Ελληνες παρέμειναν ακουσίως στην αλβανική επικράτεια. Χωρίς τη βοήθεια των Αθηνών αγωνίστηκαν επί επτάμηνο για την εδραίωση των δικαιωμάτων τους, κάτι που επισφραγίσθηκε με το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας τον Μάιο του 1914.

Ο επικός αγώνας των λίγων Ηπειρωτών και των εθελοντών -κυρίως φοιτητών- που προσέτρεξαν είχε ως αρχηγούς τους μητροπολίτες της περιοχής και τον Γεώργιο Χρηστάκη Ζωγράφο. Σχηματίσθηκε αυτόνομη κυβέρνηση στο Αργυρόκαστρο και ορίσθηκε ως σημαία η πολεμική ελληνική με τον μεγάλο λευκό σταυρό και τα τέσσερα γαλάζια τετράγωνα, με τον δικέφαλο αετό στο κέντρο και τα γράμματα Α.Η. 1914 στα πόδια του (Αυτόνομος Ηπειρος). 

Το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, το οποίο υπέγραψαν η Αλβανία και όλες οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής, κατοχύρωνε εκπαιδευτική, διοικητική, γλωσσική, αστυνομική και στρατιωτική αυτοδιοίκηση για τους Ελληνες των τότε νομών Κορυτσάς και Αργυροκάστρου. 

Το πρωτόκολλο ουδέποτε εφαρμόσθηκε ουσιαστικά και οι Βορειοηπειρώτες από τότε μέχρι σήμερα υπόκεινται μαρτύρια και καταπιέσεις. Παρά ταύτα, διατήρησαν την ελληνική τους συνείδηση και την ορθόδοξη πίστη.

ΑΛΒΑΝΙΑ: O Bορειοηπειρωτικός Ελληνισμός απαντά στην απογραφή-φάρσα των Τιράνων με απογραφή απο την "Ομόνεια"

Στις 23 Ιουλίου ξεκινά στη Βόρειο Ήπειρο η απογραφή πληθυσμού που αποφάσισε το Γενικό Συμβούλιο της Δημοκρατικής Ένωσης Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας «Ομόνοια», ως κατάληξη του αγώνα κατά της απογραφής-φάρσας που οργάνωσαν τα Τίρανα τον περασμένο Οκτώβριο.

Στη διάρκεια εκείνης της απογραφής σημειώθηκαν σοβαρές παραβιάσεις και παρατυπίες, τις οποίες η «Ομόνοια» είχε προβλέψει με αποτέλεσμα να καλέσει τον ελληνικό πληθυσμό σε αποχή από την διαδικασία.

Το Γενικό Συμβούλιο της ΔΕΕΕΜ «Ομόνοιας», με σεβασμό και συνέπεια στους διαχρονικούς αγώνες του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, με πλήρη συναίσθηση ευθύνης του εγχειρήματος που αναλαμβάνει και αφού ασφαλώς έχει εξαντλήσει όλα τα νόμιμα και πολιτικά μέσα για την επίτευξη του πάγιου αιτήματός της για μια σωστή και σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά στάνταρτς απογραφή, αποφάσισε τη διενέργεια απογραφής των μελών της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας απανταχού της γης.

Η Απογραφή αναμένεται να ολοκληρωθεί τα Χριστούγεννα και έρχεται να υλοποιήσει το δίκαιο αυτό αίτημα σύσσωμου του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού και θα δώσει την πρέπουσα απάντηση σε όσους επεδίωξαν και επιδιώκουν την στατιστική γενοκτονία και την πληθυσμιακή συρρίκνωσή του.

ΑΛΒΑΝΙΑ: Συνεχίζεται η αρπαγή των ελληνικών περιουσιών

Το Σβερνέτσι είναι ένα ελληνικό χωριό κοντά στον Αυλώνα. Οι κάτοικοί του αμέσως μετά την πτώση του χοτζικού καθεστώτος είχαν φροντίσει να μοιράσουν και να εγγράψουν τις περιουσίες τους με τις νόμιμες διαδικασίες.

Όμως το αλβανικό παρακράτος και η αλβανική μαφία είχαν άλλα σχέδια.  

Προσέφυγαν στην «επιτροπή επιστροφής περιουσιών» και, ισχυριζόμενοι πως η γη των Σβερνετσιωτών ανήκε κάποτε σε κάποιον τουρκαλβανό αγά και πως εκεί λειτουργούσε κάποτε μουσουλμανικός τεκές, πράγμα αναληθές, πέτυχαν να τους δικαιώσει το αλβανικό δικαστήριο και να τους αποδώσει δύο χιλιάδες στρέμματα, παραθαλάσσια γη, περιουσία των Νιβιτσιωτών. Οι άρπαγες προσκόμισαν στο δικαστήριο ένα χαρτί γραμμένο σε παλαιά τουρκική - αραβική γραφή, που κανείς δεν μπορούσε να διαβάσει. Όμως η διαπλεκόμενη αλβανική «δικαιοσύνη», αν θέλει να εκδώσει μια απόφαση, δεν στέκεται σε τέτοιες λεπτομέρειες. 

Να παρατηρήσουμε πως σε μια άλλη, παρόμοια περίπτωση, στην Κακομαία, οι νιβιτσιώτες ιδιοκτήτες των παράλιων εδαφών παρουσίασαν τίτλους ιδιοκτησίας πέραν των εκατό ετών παλαιούς. Το δικαστήριο τότε είχε αποφανθεί πως οι τίτλοι ιδιοκτησίας της οθωμανικής περιόδου δεν αναγνωρίζονται επειδή η Αλβανία τότε ήταν υπό... ξενική κατοχή! Για το Σβερνέτσι το δικαστήριο κάνει το ακριβώς αντίθετο, επιδικάζοντας με στοιχεία (αμφισβητήσιμα) της οθωμανικής εποχής. Αυτοί οι Αλβανοί δεν έχουν καθόλου μπέσα, μονά - ζυγά δικά τους τα θέλουν.

ΒΑΛΚΑΝΙΑ: Από το Μαυροβούνιο στη Βόρεια Ήπειρο

Του ΝΙΚΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ

Το Μαυροβούνιο ήταν ανεξάρτητο πριγκιπάτο έως το 1910 στη συνέχεια μετατράπηκε σε βασίλειο και ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας το 1918 έως το 1945. Μετέπειτα ανήκε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας έως το 1992. Ύστερα δημιουργήθηκε η Ομοσπονδία Σερβίας και Μαυροβουνίου το 2003, η οποία διαλύθηκε μετά το δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του Μαυροβουνίου. Το 2006 το Μαυροβούνιο έγινε το 192ο μέλος του ΟΗΕ και το 2007 μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης. 

Αυτή η ιστορική αναδρομή έχει ως στόχο τη διευκρίνιση της κατάστασης ενός κράτους με πληθυσμό μικρότερο του εκατομμυρίου με έκταση 13, 812 km2, με σύνορα 625 χιλιόμετρα και 293, 5 χιλιόμετρα. Αυτά τα αντικειμενικά στοιχεία, που θα παίξουν ένα σημαντικό ρόλο και για τον καθορισμό της ΑΟΖ του Μαυροβουνίου, είναι ενδεικτικό μιας τάσης. Όποιες και αν ήταν οι προσπάθειες της Σερβίας να αφομοιώσει το Μαυροβούνιο όλα αυτά τα χρόνια με διάφορα συστήματα, συνειδητοποιούμε ότι η διαφορά έκανε τη διαφορά και η λύση βρέθηκε μέσω του ευρωπαϊκού πλαισίου. Επιπλέον πρέπει μακροπρόθεσμα να αντιληφθούμε ότι η ένταξη του Μαυροβουνίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αναμενόμενη, αφού αποτελεί με τις άλλες χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας και της Αλβανίας μια τοπολογική τρύπα. 

Με αυτά τα δεδομένα είναι δυνατόν όχι μόνο να κάνουμε μια αναλογία αλλά και να δημιουργήσουμε ένα πιθανό μοντέλο για την Βόρεια Ήπειρο. Όπως η Σερβία γνώριζε εξ αρχής τη διαφορά που υπήρχε με το Μαυροβούνιο, έτσι και η Αλβανία γνώριζε τη διαφορά με τη Βόρεια Ήπειρο. Κατά συνέπεια είναι προς όφελός της, ειδικά για την ενταξιακή πορεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση να χρησιμοποιήσει ορθολογικά και στρατηγικά την ύπαρξη της Βορείου Ηπείρου. Αλλιώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να επαναληφθεί το σενάριο του Μαυροβουνίου με τη Σερβία.  

ΑΛΒΑΝΙΑ: Oι εκλογές - παρωδία και η αμφιλεγόμενη αποχή

Tου Σταυρου Τζιμα

Για την Αλβανία, η απογραφή του πληθυσμού, που διενεργείται από τις αρχές του μήνα και ολοκληρώθηκε την Κυριακή ήταν μια δοκιμασία στην ανηφορική διαδρομή της προς την Ευρωπαϊκή Ενωση. (...) Η διαδικασία αμφισβητείται ήδη. Πολλοί, και όχι μόνο οι Ελληνες μειονοτικοί που αποτελούν τη μεγαλύτερη και πλέον συμπαγή εθνοτική ομάδα, μιλούν για παρωδία. Ο τρόπος διεξαγωγής της παρομοιάζεται, υπαινικτικά, «με τις αλβανικές εκλογές», όπου, με κραυγαλέο παράδειγμα τον Δήμο Τιράνων, παγίως σημειώνονται άνωθεν απροκάλυπτες επεμβάσεις για την αλλοίωση αποτελεσμάτων.

Η αλβανική κυβέρνηση τήρησε σε γενικές γραμμές τα ευρωπαϊκά στάνταρ, συμπεριλαμβάνοντας αρχικά στο ερωτηματολόγιο προαιρετική δήλωση εθνικότητας και θρησκεύματος. Δεν μπορούσε, εξάλλου, να πράξει διαφορετικά, αφού βρισκόταν υπό το βλέμμα των Bρυξελλών και των άλλων διεθνών οργανισμών. Φαίνεται, ωστόσο, ότι υπέκυψε στις πιέσεις ισχυρών ακραίων εθνικιστικών κύκλων, των Αλβανοτσάμηδων πρωτοστατούντων, και την ύστατη ώρα τροποποίησε τον νόμο, ακυρώνοντας στην πράξη το ερώτημα περί εθνικότητας. Ο φόβος ότι η απογραφή μπορεί να εμφανίσει έναν αριθμό Ελλήνων πολλαπλάσιο εκείνου των 58.728 που είχε δηλωθεί στην απογραφή του κομουνιστικού καθεστώτος το 1989, η οποία καταγράφηκε στη συνείδηση της μειονότητας ως «στατιστική γενοκτονία», υπερίσχυσε. Ενα ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, με αυξημένη, δηλαδή, πληθυσμιακά την ομογένεια θα άλλαζε τον εθνοτικό χάρτη σε μια χώρα που κατατρύχεται από το σύνδρομο της εχθρικής περικύκλωσης - πρωτίστως της ελληνικής επιβουλής.

Η μειονότητα πληρώνει τη νύφη

Του ΤΑΣΟΥ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ

Οι δηλώσεις του έλληνα προξένου και οι χιλιάδες πολίτες που αλλάζουν υπηκοότητα από αλβανική σε ελληνική ενόχλησαν τους εθνικιστές ενόψει απογραφής πληθυσμού

Από κοντά και με μεγάλη προσοχή παρακολουθεί το υπουργείο Εξωτερικών την εξέλιξη της πολιτικής κρίσης στην Αλβανία, καθώς το τεταμένο κλίμα θέτει εν αμφιβόλω τη διεξαγωγή τόσο των δημοτικών εκλογών της 8ης Μαΐου όσο και της απογραφής πληθυσμού, ζητήματα για τα οποία έχει άμεσο ενδιαφέρον η ελληνική μειονότητα.

Την ηλεκτρισμένη πολιτική ατμόσφαιρα επιχειρούν να εκμεταλλευτούν ακραίοι εθνικιστικοί κύκλοι, με πιέσεις και εκβιασμούς, ώστε να μην υπάρξει σαφής καταγραφή των μειονοτήτων και κυρίως της ελληνικής στα νότια της χώρας. Η κατάσταση αυτή είχε και παράπλευρες απώλειες, καθώς, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, ανακλήθηκε ο έλληνας πρόξενος στην Κορυτσά, ύστερα από έντονες διαμαρτυρίες και διάβημα της αλβανικής κυβέρνησης. Επισήμως ο Θεόδωρος Οικονόμου «βρίσκεται στην Αθήνα», ωστόσο στην πραγματικότητα έχει τεθεί στη διάθεση του υπουργού Εξωτερικών.

Ο κ. Οικονόμου σε εκδήλωση για τα 20 χρόνια από την ίδρυση της ομογενειακής οργάνωσης «Ομόνοια» προέτρεψε τους ομογενείς να μην φοβηθούν να δηλώσουν την καταγωγή τους στην απογραφή. «Οι παππούδες σας ήταν Ελληνες, εδώ έγιναν ένδοξες μάχες, ο ελληνικός λαός ήταν πάντα παρών εδώ. Πρέπει να μάθετε τα δικαιώματα των μειονοτήτων, τα οποία πρέπει να εφαρμοστούν σε όλους τους τομείς του αλβανικού κράτους και ειδικά στην περιοχή που αντιπροσωπεύει τη Βόρεια Ηπειρο» είπε―.

Η αναφορά περί «Βορείου Ηπείρου» ξεσήκωσε θύελλα στα αλβανικά ΜΜΕ, το αλβανικό υπουργείο Εξωτερικών ζήτησε εξηγήσεις από τον έλληνα πρέσβη, ενώ κυβερνητικοί βουλευτές πρότειναν να κηρυχθεί ο πρόξενος «ανεπιθύμητο πρόσωπο».

Ως προς την απογραφή η καθυστέρηση είναι μεγάλη, αφού ακόμη δεν έχει οριστεί ημερομηνία για τη διεξαγωγή της, ενώ όπως καταγγέλλει η «Ομόνοια», ούτε το ερωτηματολόγιο έχει οριστικοποιηθεί. Κυρίως δε όσον αφορά τα επίμαχα ερωτήματα αυτοπροσδιορισμού της εθνικότητας, της γλώσσας και της θρησκείας, κάτι που θα αποτύπωνε πρώτη φορά μετά το καθεστώς Χότζα την ακριβή εικόνα κάθε μειονότητας.

Ισχυρές πιέσεις για να μην περιληφθούν αυτά τα ερωτήματα στο δελτίο απογραφής ασκούν ακραίοι κύκλοι στα Τίρανα, με την ανοχή και των δύο μεγάλων κομμάτων, ανησυχώντας για την εικόνα που θα καταγραφεί κυρίως στο Νότο με την ελληνική μειονότητα, εις βάρος της οποίας καλλιεργείται φανατισμός, ο οποίος οδήγησε το καλοκαίρι στη δολοφονία του ομογενούς Αρ. Γκούμα.

Στο πλαίσιο αυτό διατάχθηκε από το ανώτατο δικαστήριο να εξεταστούν 2.000 δικαστικές αποφάσεις αλλαγής εθνικότητας, από αλβανική σε ελληνική, οι οποίες προέρχονται κυρίως από μη αναγνωρισμένες μειονοτικές ζώνες και μεικτούς γάμους.

Ανησυχία για τις εξελίξεις εκφράζουν και οι ομογενείς, οι οποίοι καταγγέλλουν ότι μερίδα του τύπου και εθνικιστικά κέντρα ανακαλύπτουν ανύπαρκτα θέματα για να συντηρούν κλίμα εντάσεων στη συνύπαρξη των κοινοτήτων και στις σχέσεις των δύο χωρών. «Το μόνο που ζητάμε είναι κατοχύρωση των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας και καλούμε τον αρμόδιο υπουργό να συζητήσουμε τους όρους μιας δημοκρατικής απογραφής στα πρότυπα της Ε.Ε.», λέει ο πρόεδρος της «Ομόνοιας» και δήμαρχος Χιμάρας, Βασίλης Μπολάνος.

Σε κάθε περίπτωση, όπως επισημαίνουν διπλωματικές πηγές, για να εδραιώσει τη θέση της η μειονότητα πρέπει να συμμετάσχει μαζικά στην απογραφή, προκειμένου να καταγραφεί η πραγματική κατάσταση.

Στο θέμα των δημοτικών εκλογών, τέλος, ο εκπρόσωπος του ΟΑΣΕ στα Τίρανα εξέφρασε στον πρόεδρο Μπαμίρ Τόπι τις ανησυχίες του, καθώς μέχρι τώρα έχουν σχηματιστεί μόνο οι μισές τοπικές εκλογικές επιτροπές, μετά την άρνηση του Σοσιαλιστικού Κόμματος να διορίσει εκπροσώπους. 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ