"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΚΟΥΡΝΕΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΚΟΥΡΝΕΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΡΑΓΙΑΔΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Φοβισμένο κράτος




Η επαφή και οι «σχέσεις» των Ελλήνων με τους Τούρκους αρχίζουν πολλούς αιώνες πριν, όταν τα πρώτα τουρανικά φύλα και ομάδες νομάδων ταξίδεψαν από τη Μογγολία και τη ΝΑ Σιβηρία προς την Ευρώπη. Από τότε έως σήμερα γράφτηκαν πολλές σελίδες βίαιης Ιστορίας, δίχως όμως να μπορούμε να διακρίνουμε στον ορίζοντα μια ομαλοποίηση των σχέσεων αυτών.

 
Στη σημερινή εποχή η Γ’ Ελληνική Δημοκρατία αντελήφθη νωρίς ότι το γειτονικό τουρκικό κράτος δεν αποσκοπεί στη δημιουργία ενός υγιούς κλίματος ή στην ανάπτυξη θερμών εμπορικών, οικονομικών και λοιπών σχέσεων. 


Ετσι αποφάσισε να αντιμετωπίσει την επιθετική εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, διά της πλαγίας. Κατά την πεποίθηση όλων των ελληνικών κυβερνήσεων και σχεδόν όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων, από την πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας και επέκεινα, η ευρωπαϊκή κατεύθυνση της Ελλάδας και η συμμετοχή των δύο κρατών στο ΝΑΤΟ θα εξασφάλιζαν όχι απλώς την αποθάρρυνση της επιθετικότητας των Τούρκων αλλά και την εισαγωγή των δημοκρατικών και… φιλελεύθερων αξιών στη γείτονα.

 
Καθώς οι δεκαετίες περνούσαν, η τουρκική εξωτερική πολιτική συνέχιζε να είναι επιθετική, εθνικιστική, κυρίαρχη και δεν έδειχνε να φοβάται κυρώσεις.  


Σε ένα κρεσέντο ερασιτεχνισμού και αδυναμίας αντίληψης της επικινδυνότητας, σε πολλαπλό πάντα επίπεδο, της τουρκικής πολιτικής και των διεθνών σχέσεων, οι Ελληνες πολιτικοί επιδόθηκαν σε επιλογές που απέτυχαν παταγωδώς. Κλάδοι ελαίας, ζεϊμπέκικα, κουμπαριές (!), «σύμφωνα ειρήνης και φιλίας» και προγράμματα εμπέδωσης της ελληνοτουρκικής φιλίας, επισκέψεις μαθητών των δύο χωρών και μια σειρά άλλων κινήσεων, οι οποίες είχαν στόχο, για κάποιον απροσδιόριστο λόγο, να δείξουν ότι η Ελλάς είναι χώρα «φιλειρηνικών προθέσεων» και σέβεται μια «φίλη και σύμμαχο χώρα».


Σήμερα δύο Ελληνες στρατιωτικοί είναι φυλακισμένοι στην Τουρκία. 


Ξέρετε, αν είσαι σύμμαχος κάποιου, δεν φυλακίζεις τους στρατιώτες του. Φαντάζεστε να έκαναν δύο Γάλλοι στρατιώτες παραβίαση των ελβετικών συνόρων; Το πολύ πολύ να τους κερνούσαν κρουασάν. 


Δυστυχώς, η ελληνική εξωτερική πολιτική είναι παντελώς αποτυχημένη, διότι...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΝΕΟΤΑΞΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ελευθερία σε κίνδυνο;



Προ ολίγων ημερών ο πρωθυπουργός του Καναδά Τζάστιν Τριντό, κατά τη διάρκεια δημόσιου διαλόγου με Καναδούς πολίτες, διέκοψε μία εκ των πολιτών, διορθώνοντάς την, καθώς χρησιμοποίησε τη λέξη «mankind» (που στα αγγλικά σημαίνει «ανθρωπότητα») και της ζήτησε να χρησιμοποιήσει τη λέξη «people-kind».


Κατά τον κύριο Τριντό η λέξη «man» (άνδρας) πρέπει να αντικατασταθεί από τη λέξη «people» (άνθρωποι), ώστε να χρησιμοποιείται ο όρος «peoplekind».  


O κύριος Τριντό, αν και άνδρας, είναι υποστηρικτής της ιδεολογίας του ακραίου φεμινισμού και επιθυμεί ακόμη και την τροποποίηση του αγγλικού λεξιλογίου, ώστε να πληροί τις ιδεολογικές προδιαγραφές που ο ίδιος επιθυμεί, επιλέγοντας προφανέστατα ένα πολύ επικίνδυνο μονοπάτι, το οποίο μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στον περιορισμό της ελευθερίας του λόγου.


Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς γιατί να ενδιαφέρει τους Ελληνες πολίτες τι συμβαίνει στο βόρειο τμήμα μια άλλης ηπείρου. 


Η πραγματικότητα είναι πως, όταν βλέπουμε τις πολιτικές εξελίξεις στις χώρες της Δύσης, τότε βλέπουμε τις πολιτικές εξελίξεις της Ελλάδας στο μέλλον, καθότι η ελληνική πολιτική είναι μια μεταπρατική πολιτική και τίποτα παραπέρα.


Οι ιδεολογικοί συγγενείς τους Καναδού πρωθυπουργού βρίσκονται ήδη στη διακυβέρνηση του ελληνικού κράτους και όλα αυτά τα χρόνια κατά τα οποία κυβερνούν έχουν δείξει την πειθαρχία τους στις ιδεολογικές αρχές τους. 


Από τους γάμους και τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, στην είσοδο των αλλοδαπών στις Ενοπλες Δυνάμεις και στα Σώματα Ασφαλείας, από την υποβάθμιση της έννοιας της αριστείας στην πλήρη καταστροφή του επιπέδου του ελληνικού συστήματος παιδείας και από τα ανοιχτά σύνορα έως τον πόλεμο ενάντια στην ελεύθερη αγορά, οι πολιτικές της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ εναρμονίζονται πλήρως με τις αντίστοιχες πολιτικές των κρατών της Ε.Ε. (και, όπως είδαμε, όχι μόνο).


Κατ’ αυτόν τον τρόπο δυναμιτίζουν τελικά τις ευρωπαϊκές κοινωνίες, διχάζοντας τα ευρωπαϊκά έθνη, διαπλεκόμενοι με τις μεγάλες επιχειρήσεις σε μια προσπάθεια ιδεολογικής ηγεμονίας, η οποία με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει στον περιορισμό των ατομικών ελευθεριών των πολιτών.


Εν τέλει, αν φοβούνται κάτι, δεν είναι παρά...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητα ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Δεξιοί μύθοι




Θα περίμενε κανείς πως η επέλαση του πολιτιστικού μαρξισμού καθώς και η κυριαρχία της Αριστεράς στην Ελλάδα θα οδηγούσαν σε ριζικές αλλαγές τη δεξιά αντίληψη. Περισσότερη σοβαρότητα, περισσότερη κριτική, βαθύτερες αναλύσεις.
 

Βλέποντας όμως τις αντιδράσεις του δεξιού κόσμου, από τα πολιτικά κόμματα έως τις εφημερίδες, τις ιστοσελίδες και τις διαδικτυακές συζητήσεις, πάνω στο ζήτημα της επιθετικής τουρκικής πολιτικής και των επιχειρήσεων των Τούρκων στο Κουρδιστάν και στη Συρία, είναι εύκολο να απογοητευτεί κανείς.



Για τους περισσότερους δεξιούς, οι Τούρκοι «χάνουν σε όλα τα μέτωπα», «η Αφρίν θα ρίξει τον Ερντογάν», «οι Κούρδοι κερδίζουν την ελευθερία τους» και «η τουρκική οικονομία θα καταστραφεί». Την ίδια ώρα κανένα δεξιό κόμμα δεν έχει συλλάβει την πραγματική διάσταση των δεδομένων και τι ακριβώς έχει πετύχει ο Ερντογάν.



Θα πρέπει να γίνει σαφές πως χαρακτηρισμοί τύπου «σουλτάνος» ΔΕΝ αποτελούν προσβολή προς τον Τούρκο πρόεδρο και φράσεις τύπου «αυτές οι συμπεριφορές εμποδίζουν την ευρωπαϊκή προοπτική της γείτονος» είναι εκτός τόπου και χρόνου. 


Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις διεξάγουν ταυτόχρονες πολεμικές επιχειρήσεις στη Συρία και στο Κουρδιστάν με μεγάλη επιτυχία, επιχειρήσεις κλιμάκωσης έντασης με την Αρμενία, την Ελλάδα και την Κύπρο, όπως εμβολισμοί περιπολικών ανοιχτής θαλάσσης, παραβιάσεις / παραβάσεις εναέριου χώρου / FIR, παραβιάσεις εθνικού θαλάσσιου χώρου και πλέον και συλλήψεις Ελλήνων στρατιωτικών.


 
Εχουν καταφέρει και έχουν αναδιοργανωθεί μετά την απόπειρα πραξικοπήματος και έχουν μια πανίσχυρη βιομηχανία πολεμικού υλικού. 


Είναι αυτονόητο ότι τον Ερντογάν ΔΕΝ τον ενδιαφέρει καμία «ευρωπαϊκή προοπτική» καθώς επίσης και ουδεμία βελτίωση «των δημοκρατικών θεσμών». Και όμως, η ελληνική Δεξιά ταλαντεύεται ανάμεσα στο αναμάσημα κατηγοριών έλλειψης «ευρωπαϊκού προφίλ» και δημοκρατικής συμπεριφοράς από τη μια και εθνικιστικών ονειρώξεων περί «μεγαλειώδους ήττας στην Αφρίν» και υποβάθμισης της επιχειρησιακής ικανότητας των ΤΕΔ από την άλλη.


Ολα αυτά είναι ανησυχητικά και με το παραπάνω καθώς στο τιμόνι της χώρας δεν κάθεται και ο αποτελεσματικότερος σχηματισμός. 


Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό πως...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: «Εξάβιβλος» - Πώς η Ελλάδα κατάφερε να καταντήσει κακέκτυπο του εαυτού της



«Δεν είμαστε Φαρ Ουέστ, δεν μπορεί κάθε πολίτης να κατέχει και να κάνει χρήση όπλου απλά γιατί βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Πρέπει να εφαρμόζονται οι νόμοι».
Τάδε έφη ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας σε συνέντευξή του στον Real fm 97,8.

 
Αυτή η δήλωση ήρθε δύο μέρες μετά την εμφάνιση μιας ανεκδιήγητης και ανεπανάληπτης οδηγίας της Ελληνικής Αστυνομίας (η οποία, να λέμε την αλήθεια, υπάρχει από πέρυσι) που προτρέπει τους πολίτες να κάνουν πως κοιμούνται σε περίπτωση που αντιληφθούν πως έχουν μπει διαρρήκτες στο σπίτι τους.

 
Αν μη τι άλλο, γινόμαστε Ευρώπη σιγά σιγά, λογικά συνέχεια έχει ο διαχωρισμός ανδρώ-γυναικών στα μέσα μαζικής μεταφοράς για την αποφυγή σεξουαλικών παρενοχλήσεων ή ό,τι άλλο σκεφτούν οι πεφωτισμένοι ηγέτες της χώρας τούτης.
 

Παραδόξως πώς, η «Εξάβιβλος», η νομική πραγματεία που συνέγραψε τον 14ο αιώνα ο ανώτατος δικαστικός Κων/νος Αρμενόπουλος και υιοθετήθηκε με βασιλικό διάταγμα το 1835 ως ο αστικός κώδικας του ελληνικού κράτους και παρέμεινε ως το 1946, προέβλεπε τη μη ποινική δίωξη όποιου χρησιμοποιήσει βία (ακόμα και θανατηφόρα) απέναντι σε άτομο το οποίο εισήλθε παράνομα στην οικία του.

 
Σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου υπάρχει νομοθεσία που δεν προβλέπει αρχή της αναλογικότητας όταν πρόκειται για τέτοιες περιστάσεις.
 

Ασφαλώς στη γαληνοτάτη ελληνική δημοκρατία είναι δεδομένο ότι ακόμα και στην αυτοάμυνα πρέπει να ισχύει η αρχή της αναλογικότητας, δηλαδή αν ο εισβολέας επιτιθέμενος έχει μαχαίρι και ο αμυνόμενος πιστόλι, δεν μπορεί να βάλει κατά του επιτιθέμενου.
Προφανώς ο νομοθέτης είχε στο μυαλό του πως αμυνόμενος και επιτιθέμενος θα πάνε σε κάποιο παρκάκι, θα βάλουν μπαντάζ στα χέρια και θα παίξουν στα ίσα για να είναι δίκαιος ο αγώνας.  
Δεν θα αναφερθώ καν στο νομοθετικό σύστημα των ΗΠΑ και στο τι αυτό προβλέπει γιατί, όπως είπε και ο αναπληρωτής υπουργός, εδώ δεν είναι Φαρ Ουέστ.

 
Εδώ είναι Ελλάδα, μία Ελλάδα που...

ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟ ΙΣΛΑΜΟΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΟΛΑΓΝΟ ΣΥΡΙΖΙΣΤΑΝ: Προπαγάνδα με παιδιά



Οι φωτογραφίες με παιδιά ήταν πάντοτε πρώτη προτεραιότητα των πολιτικών. Οχι μόνο των Ελλήνων, αλλά όλων των πολιτικών, σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου. 


Γιατί; 


Γιατί η πολιτική, και δη οι δημόσιες σχέσεις, φωτογραφίσεις και κινήσεις των πολιτικών είναι κατά κύριο λόγο θεατρικές πράξεις.

 
Εχουν σκοπό να προσπεράσουν τον εγκέφαλο του δέκτη πολίτη και να απευθυνθούν κατευθείαν στο συναίσθημα. 


Το συναίσθημα είναι κάτι πολύ πιο εύκολα διαχειρίσιμο από τη λογική. Και τα παιδιά, αυτά τα μικρά, ανυπεράσπιστα πλάσματα, έχουν πολύ μεγαλύτερη επιρροή στο συναίσθημα από οτιδήποτε άλλο, καθώς απευθύνονται στο ένστικτο του γονέα, επί της ουσίας δηλαδή στο ίδιο το ένστικτο συλλογικής επιβίωσης. Αρα, η αξία τους στην πολιτική προπαγάνδα είναι τεράστια...
 

Φυσικά, οι Ελληνες πολιτικοί το γνωρίζουν αυτό και πολλές φορές χρησιμοποιούν τα παιδιά για να περάσουν τα δικά τους μηνύματα. Πρόκειται για ένα κλασικό παράδειγμα προπαγάνδας του χειρίστου είδους, που αψηφά κάθε ίχνος λογικής σκέψης και απευθύνεται απευθείας στο θυμικό.

 
Η συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον μικρό Αφγανό Αμίρ, με μοναδικό λόγο την επίθεση που φέρεται ότι δέχθηκε το σπίτι του, χωρίς ευτυχώς να υπάρχει κανείς τραυματίας, ανήκει σε αυτή τη λογική.
 

Τη στιγμή που ο Ελληνας πρωθυπουργός παρέλειψε να συναντηθεί με τους ευέλπιδες οι οποίοι έπεσαν θύματα ξυλοδαρμού, που ξέχασε να συναντηθεί με τον νεαρό ποδηλάτη στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος επίσης έπεσε θύμα ξυλοδαρμού επειδή φορούσε μπλούζα με το σύνθημα «Μολών Λαβέ», τη στιγμή που του ξέφυγε να συναντηθεί με την ηλικιωμένη από την Κυψέλη η οποία βασανίστηκε από ληστές, βρήκε τον χρόνο για να δει τον μικρό Αμίρ.
Η ουσία, όμως, είναι ότι αυτές οι κινήσεις δεν είναι τίποτε άλλο παρά πράξεις πολιτικής προπαγάνδας, που για να έχουν ευρύτερη επίδραση χρησιμοποιούν τα παιδιά. Προκειμένου να εντυπωθεί στη συνείδηση των Ελλήνων ποιος είναι ο νέος ορισμός του Ελληνα - και, πολύ περισσότερο, του «Ελληνα» με πρόσβαση στον πρωθυπουργό. 
Το πρόβλημα δεν έγκειται στην ύπαρξη αυτού καθεαυτού του είδους προπαγάνδας, αλλά...