ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Εμπόριο κβαντικών παπατζήδων

-"ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΜΑΛΑΚΑΣ":
Ο Έλλην που πίστευε οτι θα τον σώσει η Καρυστιανού.

-"ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΑΜΑΛΑΚΑΣ":
Ο Έλλην που πίστευε οτι θα τον σώσει η Καρυστιανού, και πλήρωσε και δεκαπεντάευρο από πάνω. pic.twitter.com/Ivg5R9XccA

— MALACOPHOBIC aka @amantomatimou.bsky.social (@amantomatimou) September 21, 2026

Ανοιξε θεια... Από την κβαντική ιατρική είμαστε pic.twitter.com/50VTeeGSzj

— Manos Voularinos (@ManosVoularinos) September 17, 2026

 Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Είμαι βέβαιος πως αν κάποιος δήλωνε στην παρέα «κβαντικός δημοσιογράφος» θα τον έπαιρναν στο ψιλό. Και δικαίως.

Το ίδιο θα έκαναν για έναν υποτιθέμενο «κβαντικό πολιτικό» ή «κβαντικό οπωροπώλη».

Πριν από δύο χρόνια είχα ανακαλύψει εντυπωσιασμένος μια «κβαντική παιδίατρο» της «ολιστικής επιστήμης».

Δεν έκανα καμία ιδιαίτερη έρευνα. Απλώς διάβασα το βιογραφικό της.

Και επεσήμανα εδώ το γεγονός. Ξέρετε τι με εντυπωσίασε περισσότερο; 

 Οι αντιδράσεις. Οχι εναντίον της αυτοαποκαλούμενης «κβαντικής παιδιάτρου» αλλά εναντίον της επισήμανσης.

Ενας ολόκληρος κόσμος εύπιστων ή απλώς άσχετων θεώρησε ότι η δημοσιοποίηση μιας ανυπόστατης βιογραφικής αναφοράς συνιστούσε περίπου ανοσιούργημα, βλασφημία ή τουλάχιστον ίντριγκα. Για να απαξιωθεί μια κυρία που δεν την ξέραμε και χθες αλλά δραστηριοποιούνταν κάπου μεταξύ πένθους, ακτιβισμού, καταγγελίας και Προεδρίας της Δημοκρατίας.

Ενδεχομένως πολλοί άμοιροι να πίστεψαν ότι «κάτι καινούργιο γεννιέται». Και δεν εννοούσαν φυσικά την «κβαντική ιατρική».

Για μήνες πολιτικοί, ειδήμονες, απίθανοι «εμπειρογνώμονες» και αδιανόητοι δημοσιογράφοι διακινούσαν δακρύβρεχτες ιστορίες και τερατώδεις παπάτζες για «παράνομα φορτία», χαμένα βαγόνια, χαμένους νεκρούς σε ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα, ξυλόλια, «δολοφόνους» κι άλλα χειρότερα.

Με πρόσχημα ένα δραματικό γεγονός που μας είχε συγκλονίσει όλους. Και του οποίου οι τραγικές συνθήκες ήταν απολύτως γνωστές από την πρώτη στιγμή. Τις είχε αναλάβει η Δικαιοσύνη.

Περιττός ο παροξυσμός, λοιπόν.  

Πάνω σε αυτόν όμως στήθηκε ένα εμπόριο. Πολιτικό, προσωπικό, επικοινωνιακό, συγκινησιακό, νομικό, δημοσιογραφικό… Δώσε και μένα, μπάρμπα!

Φυσικά η αλήθεια τελικά δεν κρύβεται. Είτε έτσι, είτε αλλιώς, η υπόθεση οδηγήθηκε στο μόνο μέρος που προβλέπει μια συντεταγμένη πολιτεία. Στη Δικαιοσύνη.

Τη συνέχεια θα τη δούμε, δεν προεξοφλώ τίποτα.

Επιστρέφω όμως στο βασικό. Ο Αϊνστάιν έλεγε ότι «μόνο το σύμπαν και η βλακεία είναι απέραντα και για το σύμπαν δεν είμαι τόσο βέβαιος».

Αλλά το εμπόριο της βλακείας; 

Αυτό δεν έχει κάποιο όριο; 

Κάποιο μέτρο; 

Κάποιους κανόνες;

Κουράστηκα να παρακολουθώ ανεκδιήγητες τηλεπερσόνες να δηλώνουν δακρυσμένες ή οργισμένες ότι «δεν έχω οξυγόνο». Και να περιπλανώνται σε περίπλοκους συλλογισμούς που ούτε καταλάβαιναν.

Φυσικά, δημοκρατία έχουμε. Και δεν φιμώνουμε κανέναν.

Ισως η ντροπή θα έπρεπε να αποτελεί επαρκή ανασταλτικό παράγοντα για να περιορίσει κάπως το παζάρι.  

Αλλά ποιος την έχασε για να τη βρουν οι παπατζήδες;

Διότι ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟ-ΣΑΜΑΝΙΚΑ ΑΠΟΧΑΥΝΩΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Σαμάνοι

Κβαντικοί ηλίθιοι !#Λέωγώτώρα pic.twitter.com/j1JEQNzqgM

— MasTaKanateTsourekia (@KosmidisStathis) September 13, 2026

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Για το ίδιο το γεγονός και όσα ακολούθησαν, δυο φράσεις μόνο.

Η θλίψη, η συγκίνηση, το πένθος, η απώλεια δεν χρειάζονται δικαιολογίες, ούτε εξηγήσεις, ούτε επιχειρήματα και κρίσεις.

Δεν υπάρχει χωροφυλακή συναισθημάτων. Ο καθένας νιώθει και εκφράζει τη στενοχώρια του όπως την αισθάνεται. Με την ψυχή του.

Και πάμε παρακάτω. Διότι παρακάτω αρχίζει το πατιρντί.

Με τον τραγικό θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη διαπιστώσαμε ότι ένας ολόκληρος κλάδος αμφιλεγόμενης ιατρικής ή παραϊατρικής ή εξαπάτησης ή κομπογιαννιτισμού λειτουργεί ουσιαστικά εκτός ελέγχων και επιστημονικής πιστοποίησης.

Αν κατάλαβα καλά από τις δηλώσεις του υπουργού Υγείας, η πολιτεία προτίθεται να πάρει μέτρα και να καθιερώσει κάποιους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Μακάρι! Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Αλλά ακόμη κι η αυστηρότερη δημόσια προστασία δεν είναι ποτέ αρκετή.

Είναι και θέμα του μυαλού που κουβαλάνε τόσοι άνθρωποι γύρω μας. Είχαμε έως τώρα την «κβαντική παιδίατρο» που ήθελε να μας κυβερνήσει, προέκυψε από το πουθενά κι η «κβαντική γιατρός» της «σαμανικής ιατρικής» που προσφερόταν να μας θεραπεύσει.

Κι αναρωτιέμαι. Πώς είναι δυνατόν κάποιοι να τα ακούν αυτά και να μη φεύγουν τρέχοντας;

Καμία αντίρρηση να τους προστατεύσει η πολιτεία από τον κίνδυνο και την εξαπάτηση. Αλλά μυαλό δεν έχουν να προστατεύσουν κι οι ίδιοι τον εαυτό τους;

Το ερώτημα φυσικά δεν αφορά μόνο ιατρικά θέματα.

Μόλις πριν από δώδεκα χρόνια μερικά εκατομμύρια Ελληνες πίστεψαν και ψήφισαν (εις διπλούν) κάποιον που υποσχόταν ότι θα καταργήσει τα Μνημόνια «με έναν νόμο και ένα άρθρο».

Την ίδια εποχή ένα κυμαινόμενο ποσοστό ανά δημοσκόπηση από 20% έως 30% συμπολιτών μας δήλωναν πεπεισμένοι ότι μας «ψεκάζουν».

 

Το 2020 γιγαντώθηκε ολόκληρο κίνημα «αντιεμβολιασμού» εναντίον των εμβολίων για τον Covid όπου ο Μπιλ Γκέιτς είχε κρύψει διάφορα μικροτσίπ για να παρακολουθεί (υποθέτω) την κυρία Μαρία στο Παγκράτι.

Λίγα χρόνια αργότερα χιλιάδες θυμωμένοι περίεργοι ξεχύθηκαν σε δρόμους και πλατείες να μάθουν «όλη την αλήθεια» για το παράνομο φορτίο του ξυλόλιου, τα χαμένα βαγόνια και τους χαμένους νεκρούς στα Τέμπη.

Για να προσπεράσω τη διαρκή απειλή από τις δόλιες ανεμογεννήτριες και τους ακούραστους επιδρομείς Τούρκους που κρατούν ξάγρυπνους τους αναγνώστες της «Εστίας».

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι μόνο «τι συνέβη με τον Μαζωνάκη» αλλά πώς καταφέρνει αυτή η χώρα και δεν της έχει συμβεί ακόμα κάτι χειρότερο.

Παράξενο. Ισως επειδή…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Θλίψη...

Όποιος δάσκαλος έδιωχνε επιθεωρητή, έχανε άδεια διδασκαλίας κ μισθό
Στην μαθητική ανταρσία της Αίγινας, έκλεισε το σχολείο προσωρινά κ οι μαθητές αποβλήθηκαν οριστικά.

Ευτυχώς σήμερα είμαστε δημοκράτες κ ανεχόμαστε κάθε καφρίλα, σε αντίθεση με τον "αυταρχικό" Κυβερνήτη. pic.twitter.com/epXRhwAW9w

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) September 11, 2026

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Πάτωσαν οι έλληνες μαθητές στα τελευταία τεστ της PISA αλλά σιγά την είδηση. Ποιος έπεσε από τα σύννεφα;

Πτώση στα μαθηματικά. Πτώση στις φυσικές επιστήμες. Και πανωλεθρία, πού αλλού; Στην κατανόηση κειμένου.

Με άλλα λόγια, οι μαθητές μας δεν καταλαβαίνουν αυτό που διαβάζουν!

Και στα τεστ μιλάμε για απλά και μάλλον καθημερινά κείμενα. Ούτε Καρτέσιο τους ζητούν να κατανοήσουν, ούτε Μπουρντιέ.

Η μια εξήγηση είναι η παραδοσιακή. Πως «τι να κάνουμε; Αυτή τη στάνη έχουμε, αυτό το γάλα βγάζει».

Αλλωστε ούτε οι γονείς των παιδιών έχουν ιδιαίτερες επιδόσεις στην ανάγνωση, ενώ για την κατανόηση όσων διαβάζουν, άσ’ το καλύτερα.

Δεν ξέρω δηλαδή πόσες εφημερίδες ή βιβλία καταναλώνει ένα μέσο ελληνικό σπίτι. Κι αν δεν διαβάζουν οι μεγάλοι, πού θα μάθει να διαβάζει το παιδί;

 

Η άλλη εξήγηση είναι πιο γενική. Προ ολίγων εβδομάδων, ένας πρώην πρωθυπουργός δικαιολογήθηκε για τα μέτρια αγγλικά του λέγοντας ότι τα έμαθε στα «φροντιστήρια της γειτονιάς». Και όχι σε «αγγλικά κι αμερικανικά κολέγια».

Ακόμη κι αν έτσι είναι, δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να τα βελτιώσει στη συνέχεια όταν έφυγε πια από τέτοια φροντιστήρια.

Φυσικά η βελτίωση χρειαζόταν χρόνο, κόπο και προσπάθεια.

Κι αυτό είναι η ουσία της υπόθεσης. Η εκπαίδευση έχει ανάγκη να την αγαπήσεις. Για να της αφιερώσεις προσπάθεια.

Κυρίως όμως χρειάζεται να συνειδητοποιήσεις ότι δεν θα πάρεις τίποτα για το οποίο δεν θα προσπαθήσεις.

Αλλά αυτό από το οποίο πάσχει το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα είναι ότι έχει ατροφήσει η «κουλτούρα της προσπάθειας» κι έχει κυριαρχήσει ένα δικαίωμα «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά». Ενας συνδικαλισμός της ευκολίας.

Ακόμη χειρότερα. Εχει επικρατήσει η αντίληψη ότι η επίδοση και η διάκριση είναι περίπου ελιτίστικο προνόμιο.

 

Δείτε τον πόλεμο που γίνεται εναντίον των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Λες και δεν αποτελεί δικαίωμα του καθενός να διαλέξει πού θα σπουδάσει ανάλογα με το μυαλό και την τσέπη του.

Θυμάμαι την κατακραυγή που είχε προκαλέσει προ ετών μια αναφορά στην «αριστεία». Αν όμως δεν θέλουμε να είμαστε άριστοι κι αν δεν πασχίζουμε να αριστεύσουν ακόμη κι εκείνοι που υστερούν, τότε τι θέλουμε;

Αραλίκι, γκομενιλίκι και αμπελοφιλοσοφία; Δεν σε πάνε μακριά.

Πριν λοιπόν πάθουμε κατάθλιψη και με τα επόμενα τεστ της PISA θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι…

 

ΕΛΑΣιτο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΣΟΚ-ο-ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΣΤΑΛΙΝΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Πρόγραμμα

Μπωλητοικώ μύνημα στων πιω αίκσοιπνω λαώ του κώσμου
Αφού δαιν θαίται Κουglη ψιφοίσται αίναν απώ αφτούς για 13η 14η 15η 16η σήνταξοι Μοισθώ +500τακατώ
5€/κοιλώ μωσχάρει μαι δόρω 2 κοιλά αρνεί 15 όραις δουλοιάς/μίνα
Σήνταξει στα 32
Βαινζοίνι 0,30/λοίτρω
ΦΠΑ 0
Καλή τύχη pic.twitter.com/oDRjp2DrFe

— P💙tty m⭕️uth 🆒 (@John_Fletcher70) August 31, 2026

 

Tου ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Aληταράδες, κάτω τα χέρια από το πρόγραμμα Καρυστιανού. Η πρόεδρος αποκάλυψε ότι πάτε να το τσουρνέψετε.

Κι οφείλω να καταγγείλω πως αν επιχειρήσετε κάτι τέτοιο θα βρείτε απέναντί σας όχι μόνο την οργή της κοινωνίας, όχι μόνο τον λαό που έτρεχε στις πλατείες για τα Τέμπη, όχι μόνο τις παρουσιάστριες, αλλά και την κβαντική παιδιατρική.

Διότι το πρόγραμμα στην πολιτική είναι μεγάλη υπόθεση και όλοι λιμπίζονται το πρόγραμμα του διπλανού.

Ακόμη κι ο δήμαρχος. Σε σημείο που μπερδεύτηκε. Και τα έβαλε με τη «σοσιαλδημοκρατία της αφομοίωσης» και με τον Μαξ Βέμπερ («Το Οχι της ανατροπής», «Εφ.Συν.», 22/8).

Ο άνθρωπος βγήκε από τα ρούχα του όταν έμαθε ότι ο Βέμπερ «εισήγαγε νέα, ακραία μορφή του πολιτικού καπιταλισμού» και «απόκτηση υπερπλούτου μέσω της πολιτικής ισχύος, της εκμετάλλευσης δημοσίων αξιωμάτων, των κρατικών χορηγιών».

Βέβαια ο Βέμπερ δεν ήταν ποτέ αριστερός, ούτε καν σοσιαλδημοκράτης. Με το κεντρώο Γερμανικό Δημοκρατικό Κόμμα είχε πάρε-δώσε κι ούτε εισήγαγε ποτέ τέτοια φούμαρα περί «ακραίας μορφής του πολιτικού καπιταλισμού».

Ηταν σοβαρός άνθρωπος.

Ετσι ο δήμαρχος μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Ο Μαξ Βέμπερ δεν αναμειγνύεται στα πασοκικά, ούτε βολόδερνε πριν από έναν αιώνα και βάλε να πάει το ΠαΣοΚ στον Μητσοτάκη.

Λένε τώρα ότι όλα αυτά ο δήμαρχος τα κάνει για να πατώσει το ΠαΣοΚ και να φάει τον Ανδρουλάκη.

Δεν το πιστεύω. Οποιος νομίζει ότι το ΠαΣοΚ μπορεί να πατώσει αλλά θα έχει κι άλλες ευκαιρίες μετά το πάτωμα είναι αφελής. Και μάλλον δεν έχει διαβάσει Βέμπερ ούτε σε «Κλασσικά Εικονογραφημένα».

Στο κάτω κάτω αν θέλεις κάτι δυνατό αφήνεις τον Βέμπερ στην ησυχία του και κλέβεις το πρόγραμμα της προέδρου Καρυστιανού να κάνεις φιγούρα.

Διότι μου λένε τώρα ότι στη ΔΕΘ θα γίνει κάτι σαν πασαρέλα προγραμμάτων. Ωραία ιδέα.

 

Να σημειώσω απλώς πως κανείς δεν θυμάται τα περσινά προγράμματα των ίδιων κομμάτων που ανακοινώθηκαν με ανάλογη βεβαιότητα, να μην πω για τα προπέρσινα.

Το μόνο πρόγραμμα που έγραψε ιστορία είναι το περίφημο «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» που είχε αναπτύξει ο Τσίπρας στη ΔΕΘ του 2014.

Και δεν έγραψε ιστορία τυχαία. Είναι το μοναδικό πρόγραμμα κατεδάφισης μιας χώρας που ανακοινώθηκε ερήμην της χώρας και χειροκροτήθηκε πιο πολύ κι από την Κατερίνα Λιόλιου.

Ολα αυτά φυσικά έως ότου ο δήμαρχος…

 

ΕΛΑΣιτο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΣΤΑΛΙΝΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Μαλάουι

Το αντιπαλο δεος του Μητσοτακη.
To δαγκωτο χαος για τους μπαγλαμαδες που το ενα τους ξυνιζει και το αλλο τους βρομαει.
Ντροπη ρε μλκες.
...μας αξιζει οχι μια φορα,αλλα δεκα φορες ακομη μια περιοδος 2015-2019. pic.twitter.com/Gswu0sDh0g

— Τhomas Shelby (@tassos4162) September 6, 2026

 Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Να είμαστε ειλικρινείς. Κανείς πρωθυπουργός ή υποψήφιος πρωθυπουργός δεν κέρδισε τις εκλογές στη ΔΕΘ. Ούτε τις έχασε.

Συνεπώς οι σαχλαμάρες είναι περιττές. Και κυρίως άσκοπες.

Διότι η πολιτική είναι στο βάθος μια σοβαρή υπόθεση. Που σπανίως αφορά κλαπατσίμπαλους.

Ετσι, ακόμη περιμένουμε να αποσταθεροποιηθεί η κυβέρνηση από την κυρία Καρυστιανού και τις πλατείες των Τεμπών.

Ακόμη καραδοκούμε τον Τσίπρα να ρίξει τα τσιμέντα με το πρόγραμμά του.

Ακόμη προσμένουμε το κόμμα Σαμαρά να πλακώσει τους gay και τους lgbtq+.

Αλλά εν τω μεταξύ τον Μητσοτάκη μια χαρά τον είδα στη Θεσσαλονίκη. Δεν κατάλαβα να χολοσκάει.

Συνεπώς όλη η σαχλαμάρα είναι άνευ σημασίας. Και βασικά άνευ αντικειμένου.

Το περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων το κανονίζουν αρμόδιες επιτροπές ειδικών – περισσότερα από εννιακόσια άτομα, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Παιδείας!

Ούτε η κυβέρνηση κανονίζει, ούτε η αντιπολίτευση, ούτε κάθε περαστικός, ούτε καν ο Σαμαράς με τον Τζηκαλάγια.

Και ευτυχώς. Δεν είναι δουλειά τους.

Θα ήταν όμως σίγουρα πιο χρήσιμο για τον τόπο αν όσοι κόπτονται για την εκπαίδευση των παιδιών ή κάνουν τους ντετέκτιβ και τους δικηγόρους στις υποκλοπές ή φοβερίζουν τον Ερντογάν ή μοιράζουν σπίτια έκαναν και καμιά κανονική δουλειά.

Τουλάχιστον μια κυρία από το ΠαΣοΚ πρότεινε τη δωρεάν… κατάψυξη ωαρίων!

Δεν είναι κακή ιδέα. Κι είμαστε όλοι βέβαιοι πως αν ζούσε ο αείμνηστος που δεν τσιγκουνευόταν το τζάμπα θα το είχε ήδη κάνει πράξη.

Υποθέτω λοιπόν ότι κάπου εννιακόσιοι ειδικοί είναι αρκετοί και επαρκείς για να φτιάξουν τα σχολικά βιβλία χωρίς τη βοήθεια διάφορων ψεκασμένων.

Τα υπόλοιπα θα τα αξιολογήσουν και θα τα κοστολογήσουν οι αρμόδιοι.

Μόνο στο Μαλάουι (και αν…) μπορεί κανείς να εξαγγέλλει μέτρα χωρίς να ξέρει πόσο κοστίζουν. Κι αυτές οι τσαχπινιές, ότι το αίτημα κοστολόγησης αποτελεί «δεξιά ηγεμονία», μάλλον απευθύνονται στους προοδευτικούς πολίτες του Μαλάουι (Γ. Σιακαντάρης, «ΤΑ ΝΕΑ», 4/9).

Μακριά φυσικά από μένα η σκέψη να υποτιμήσω τους αξιοσέβαστους κατοίκους ενός ευυπόληπτου αφρικανικού κράτους. Ιδίως τους προοδευτικούς.

Είμαι βέβαιος όμως πως και αυτοί θα έβαζαν τα γέλια αν άκουγαν τι συζητιέται στην Ελλάδα.

Πόσω μάλλον που, αν δεν κάνω λάθος, ο τελευταίος αφρικανός πολιτικός που μοίραζε σπίτια πρέπει να ήταν ο Ιντί Αμίν Νταντά στην Ουγκάντα. Εκτοτε το έθιμο λίγο ξεθώριασε.

Για να αποκαλύψω λοιπόν την αμαρτία μου, δεν ξέρω τι κάνουν στο Μαλάουι με την κατάψυξη ωαρίων. Δεν ξέρω καν αν έχουν ΔΕΘ και πώς βγάζουν πρωθυπουργό.

Αλλά ...

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Ετοιμασίες

στο τικ τοκ εχει γινει viral ενας τυπος που δεν εχει ενεργηθεί 15 μέρες pic.twitter.com/mmAWZSvNFZ

— Δημόσιος Υπάλληλος (@Tou_Dhmosiou) August 24, 2026

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

«Ετοιμαζόμαστε να κυβερνήσουμε την επόμενη μέρα», δήλωσε ο Τσίπρας κι ανακουφιστήκαμε (28/8).

Διότι, όπως και να το κάνεις, μια ανησυχία υπήρχε.

Να σκεφτείτε, ότι ο προηγούμενος που ετοιμαζόταν να κυβερνήσει, ήταν ο Κασσελάκης και κάπου στο ενδιάμεσο, θα κυβερνούσε και το ΠαΣοΚ, «με μια ψήφο διαφορά».

Μπλέξαμε, λοιπόν. Κι είναι πραγματικά παρήγορο, ότι ο πρώην πρωθυπουργός αποφάσισε να ξεκαθαρίσει την κατάσταση.

Δυο χρήσιμες διευκρινίσεις.

Πρώτον, ότι ο Τσίπρας δηλώνει, πως ετοιμάζεται να κυβερνήσει «την επόμενη μέρα» και κάνει πολύ σωστά. Διότι, «την προηγούμενη μέρα», που είχε επίσης κυβερνήσει, δεν μπορώ να πω ότι τον θαυμάσαμε.

Δεύτερον, όλο το νόημα είναι στο «ετοιμαζόμαστε». Μια χαρά. Η ετοιμασία δε δεσμεύει κανέναν. Δε φέρνει πάντοτε αποτέλεσμα κι ούτε το αποτέλεσμα είναι εξασφαλισμένο. Μπορεί να ετοιμαστείς αλλά να μην κυβερνήσεις ποτέ.

Παρ’ όλα αυτά, είναι καλό ότι τουλάχιστον κάποιος ετοιμάζεται.

Διότι τα έως τώρα στελέχη του νέου κόμματος Τσίπρα, είναι λίγο στο «βοήθα με μάνα, βοήθα με». Βγαίνουν στην τηλεόραση, λένε ο καθένας την ιστορία του ή έστω μια άλλη ιστορία και στο τέλος δεν έχεις καταλάβει ποιος φταίει.

Η κακιά μάγισσα ή η ωραία βασιλοπούλα;

Τους έχει πάρει χαμπάρι η ΝΔ, που είναι επαγγελματίες καβγατζήδες και κάνει πλάκα.

Είναι ευχάριστο λοιπόν ότι ετοιμάζονται να ετοιμαστούν, διότι …

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίικα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Τζοκόντεια "σοφία" !

Αφιερωμένο στο πρόγραμμα Αριστοτέλης του Τσίπρα.
Αριστοτελης: Τας ουσίας αι μικραί δαπάναι δαπανώσι.
Ε και μετά μνημόνιο... 😂😂 https://t.co/xE9WbEoovR

— P💙tty m⭕️uth 🆒 (@John_Fletcher70) July 28, 2026

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

O παππούς μου έλεγε «πρώτα βγαίνει η ψυχή του ανθρώπου και μετά το χούι του». Ηταν σοφός άνθρωπος.

Με την ψυχή, κανένα πρόβλημα. Στον πρόεδρο της ΕΛΑΣ που είχε γενέθλια ευχόμαστε από καρδιάς πολλά, υγιή και ευτυχισμένα χρόνια.

Κι ας μας ταλαιπωρεί λίγο με το χούι του. Του το συγχωρούμε με το χαμόγελο στα χείλη και την αγάπη μας.

Τελευταία εκδήλωση μπουρδολογίας. Μάζεψε δημάρχους και άλλους παρατρεχάμενους όπου τους ανακοίνωσε «νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο για την Ελλάδα του 21ου αιώνα» (28/7).

Ποιο θα είναι αυτό;

Μια «νέα σχέση πολίτη – κράτους» που θα είναι «από την κοινωνία για την κοινωνία».

Και για να ολοκληρώσει αυτήν την πρωτότυπη ιδέα εξήγγειλε «τρεις πυλώνες» που θα στηρίζουν το «σχέδιο Αριστοτέλης» (και όχι Οδυσσέας!).

Το οποίο θα δημιουργήσει «μια νέα ισορροπία ανάμεσα στην ευθύνη και την εξουσία» με «τέσσερα χρηματοδοτικά εργαλεία».

Κι επειδή ο πρόεδρος, εκτός από το χούι δεν ξεχνά ούτε την ιστορία του, εξήγγειλε «Γεωγραφική Ισότητα» με την «Ιδρυση Εθνικού Παρατηρητηρίου Γεωγραφικής Ισότητας» και «Δημοκρατία πιο κοντά στον πολίτη» με «δημοψηφίσματα, συμμετοχική διακυβέρνηση».

Αυτός είναι ο Τσίπρας που γνωρίσαμε κι αγαπήσαμε. Και χαίρομαι που το rebranding δεν τον άλλαξε καθόλου, μεταξύ μας ούτε τον άγγιξε.

Εντάξει, δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας.

Υποθέτω πως για τα συμβόλαια και τα παρατηρητήρια χρειάζεται πρώτα να γίνει η ΕΛΑΣ κυβέρνηση και δεν το βλέπω στο προσεχές μέλλον, όσο κι αν βοηθήσει ο Δούκας.

Αλλά τουλάχιστον βεβαιωθήκαμε πως…

ΠΑΣΟΚ-ο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Δωμάτιο

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Όταν μιλούσαν στον πρόεδρο Κένεντι για διάφορους επίδοξους αντιπάλους τους απαντούσε λέγοντας «ακούω θόρυβο στη σκάλα αλλά δεν βλέπω κανέναν να μπαίνει στο δωμάτιο».

Μάλλον με αυτόν τον καημό πέθανε ο άνθρωπος. Αν ήταν καημός…

Το ίδιο συμβαίνει σήμερα και στην Ελλάδα.

Οι «επίδοξοι» τσακώνονται μεταξύ τους αν θα πάρουν το ασανσέρ ή θα ανέβουν από τα σκαλοπάτια, αν θα πάνε όλοι μαζί ή ένας-ένας, αν θα χτυπήσουν την πόρτα ή θα τη σπρώξουν. Δεν βγάζεις άκρη. Εως ότου καταφέρουν να φτάσουν στο δωμάτιο ο Μητσοτάκης θα έχει μάθει και τάβλι και σκάκι και τόμπολα.

Ασε που ακόμη δεν είναι σαφές τι θα κάνει κι η αντιπρόεδρος Τζάκρη.

Εντρομοι περίμεναν χθες το πρωί να γυρίσει στον Λευκό Οίκο από το Σαββατοκύριακο ο Τραμπ.

– Τι συμβαίνει; Ρώτησε ο πρόεδρος που μόλις τους αντίκρισε κατάλαβε πως κάτι τρέχει.

– Ασ’ τα πρόεδρε, έφυγε η Τζάκρη!

– Η αντιπρόεδρος; Και πού πάει;

– Μάλλον στο ΠαΣοΚ!

– Χάσαμε την Τζάκρη; Ψέλλισε πελιδνός ο Τραμπ. Α, ρε κακόμοιρε Ανδρουλάκη, τι αμαρτίες κουβαλάς!

Ηταν το μόνο που κατάφερε να αρθρώσει πριν σωριαστεί στον καναπέ του Οβάλ Γραφείου.

Ενώ η Μελάνια που μάλλον ζηλεύει την Τζάκρη ακούστηκε να αναπολεί στους διαδρόμους:

– ΠαΣοΚ, ωραία χρόνια!

Μπερδεύονται λοιπόν τα πράγματα. Αντε τώρα να ανοίξεις το Ορμούζ για να ξαναγυρίσουν οι influencers στο Ντουμπάι με την αντιπρόεδρο να κυκλοφορεί ελεύθερη.

Θα μας πάρει στο κυνήγι και η Χεζμπολάχ.

Ερώτηση. Γίνονται έτσι οι δουλειές;

Πώς θα αφήσουν οι «επίδοξοι» τον καβγά στη σκάλα για να μπουν στο δωμάτιο που τους περιμένει ο Μητσοτάκης;

Ασε που ο Τσίπρας ετοιμάζεται να φορολογήσει τον μεγάλο πλούτο κι όλοι οι πλούσιοι φίλοι του προέδρου έχουν πάθει ντουβρουτζά.

Αλλά ποιον πλούτο θα μπορέσει να φορολογήσει, αν δεν μπει πρώτα στο δωμάτιο;

Διότι κι ο Σκανδαλίδης του το ξεκαθάρισε για να μην έχουμε παρεξηγήσεις. Ή το ΠαΣοΚ θα είναι πρώτο κόμμα και θα κάνει κυβέρνηση με το δικό του πρόγραμμα ή δεν θα είναι πρώτο κόμμα και θα μείνει στην αντιπολίτευση.

Κι επειδή τώρα που θα πάρει και την Τζάκρη δεν νομίζω να αμφισβητείται η πρώτη θέση του ΠαΣοΚ, τι θα φορολογήσει ο Τσίπρας; Τα πουρμπουάρ;

– Πάρτε μου τώρα την Κίμπερλι, ούρλιαξε ο πρόεδρος μόλις συνήλθε από το πρώτο σοκ.

– Να τη διακόψω; Ρώτησε η τηλεφωνήτρια του Λευκού Οίκου. Τώρα είναι…

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Good bye, NATO!

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Όποιος θυμάται το ΝΑΤΟ που ξέραμε τις προηγούμενες δεκαετίες, καλό θα ήταν να το ξεχάσει. Μεταπολεμικό δημιούργημα του Ψυχρού Πολέμου, η βορειοατλαντική συμμαχία επέδειξε στην αντιπαράθεση με το σοβιετικό στρατόπεδο μετριοπάθεια, συνοχή και αποτελεσματικότητα.

Νίκησε. Και ακολούθησε η μετατροπή του ΝΑΤΟ σε έναν φιλήσυχο οργανισμό που μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης διευρύνθηκε και στην Ανατολική Ευρώπη. Ηταν πλέον περισσότερο γραφειοκρατική περιφερειακή δομή παρά πολεμική μηχανή.

Στο ΝΑΤΟ που αποχαιρετούμε, βασικός πυλώνας ήταν οι ΗΠΑ και οι στρατιωτικές δυνατότητές τους. Από κοντά, οι ευρωπαϊκές χώρες μάλλον την έβγαζαν στη φθήνια από πλευράς αμυντικών δαπανών.

Και φυσικά κάποια στιγμή ο τζάμπας πέθανε. Αυτό δεν είναι κακό, το αντίθετο. Είναι λογικό η Ευρώπη να διασφαλίσει την άμυνά της και να μην επαφίεται σε τρίτους.

Μόνο που η κυβέρνηση Τραμπ δεν ζητάει αυτό. Επιχειρεί να μετατρέψει τους συμμάχους από αυθύπαρκτες οντότητες σε υποτελείς και μισθοφόρους. Και ως τέτοιους τους αντιμετωπίζει στις σχέσεις της με τη Ρωσία, στις απαιτήσεις της για τη Γροιλανδία ή στον πόλεμο με το Ιράν.

Δεν ξέρω ποιος εκπλήσσεται. Τι συμμαχικό σχήμα μπορεί να υπηρετήσει ένας πρόεδρος που δεν έχει καμία αντίληψη συμμαχιών, ούτε σύστημα αξιών και κανόνων, στο μυαλό του;

Το δικό του σύμπαν διακρίνει ανάμεσα σε «καλούς ανθρώπους», τους «φίλους» που «στηρίζουν» ό,τι αλλοπρόσαλλο του κατέβει στο κεφάλι. Ας είναι κι ο Ερντογάν ή ο Πούτιν. Και στους «άλλους» που δεν τον υποστηρίζουν ή δεν τον γουστάρουν αρκετά για να κερδίσουν την αποδοχή του. Κι ας είναι οι περισσότερες ευρωπαϊκές δημοκρατίες ή ο Καναδάς.

Ποια συμμαχία μπορεί να αντέξει σε ένα τέτοιο σύμπαν;

Καμία.

Και δεν θα αντέξει όσες εξευτελιστικές ρεβεράντζες κι αν κάνει στον Τραμπ ο Γραμματέας του ΝΑΤΟ.

 

Αλλά τι περιμένεις από έναν Γραμματέα που δηλώνει ότι «δεν είναι σχολιαστής» όταν καλείται να κρίνει την απειλή πολέμου μέλους του οργανισμού (Τουρκία) εναντίον άλλου μέλους (Ελλάδα);

Ζητάει μόνο να μη φωνάζουμε δυνατά διότι θα μας ακούσουν.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι ευρωατλαντικοί δεσμοί είναι ισχυροί και ότι έχουν αντέξει πολλές φουρτούνες στην ιστορία τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία επίσης ότι η «περίοδος Τραμπ» δεν είναι συνώνυμο της αιωνιότητας.

Αλλά…

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΛΑΣιτο-REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Η μέθοδος «παίρνουμε τους ίδιους και ξαναρχίζουμε»

Μνημείο πεσόντων βουλευτών Σύριζα, υπέρ κόμματος Τσίπρα pic.twitter.com/GT7rOufUx6

— prng (@prng2777) July 17, 2026

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Δεν νομίζω κανένας σοβαρός άνθρωπος να αιφνιδιάστηκε από την κατάληξη του ΣΥΡΙΖΑ. Οχι λόγω της γνωστής ρήσης για τα ανεμομαζώματα και τα διαβολοσκορπίσματα.

Αλλά επειδή εκεί οδηγούσε η απλή λογική.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε κανένα μέλλον με τον Τσίπρα και ούτε μπόρεσε να υπάρξει χωρίς αυτόν.

Θα δούμε αν το ίδιο ισχύει και για τον Τσίπρα.

Ο πρώην πρωθυπουργός ανακλήθηκε εκ της εφεδρείας επειδή όλοι διαπίστωναν ένα απόλυτο κενό αντιπολίτευσης. Παρακάμπτοντας όμως το γεγονός πως και ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας ήταν μέρος αυτού του κενού.

Η μέθοδος «παίρνουμε τους ίδιους και ξαναρχίζουμε» (όπως λένε κοροϊδευτικά κι οι Γάλλοι) δεν είναι η καλύτερη και δυστυχώς δεν υπάρχουν άλλοι. Αυτή η στάνη αυτό το γάλα βγάζει.

Το rebranding αποδείχτηκε λοιπόν για τα μπάζα.

Διότι στην αντιπολίτευση δεν έλειπε ειδικά ο Τσίπρας. Ελειπε μια συγκροτημένη, ρεαλιστική κι αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση. Μια διέξοδος για τη χώρα αλλά στον χώρο της πραγματικότητας.

Κακά τα ψέματα, καμία χώρα δεν μπορεί να κυβερνηθεί και να οικοδομήσει το μέλλον της πάνω σε φιλολαϊκές φανφάρες, στη διαχείριση του τζάμπα και σε ψευδαισθήσεις διεθνούς μικρομεγαλισμού.

Ούτε φυσικά μέσα από την ανοχή στη μικρή ή μεγάλη παραβατικότητα.

Ενα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού δεν προσβλέπει σε μια χώρα ξέφραγο αμπέλι, δεν ζει κυνηγώντας πράκτορες, ούτε φιλοδοξεί να επιβιώνει στον κόσμο του ρεμπελιού και της τεμπελιάς.

Αν οι δολοφόνοι της Marfin έχουν αποκτήσει κάποιο συμβολικό βάρος είναι επειδή εκπροσωπούν (ακόμη και στο φαντασιακό πεδίο) αυτό ακριβώς που οι περισσότεροι σιχαίνονται.

Εκαψαν τρεις ανθρώπους που απλώς έκαναν τη δουλειά τους στο γραφείο τους.

Και καλύπτονται δεκαέξι χρόνια τώρα από ένα αποκρουστικό κύκλωμα «αγωνιστών», «αλληλέγγυων της αραχτής και της αλητείας», «εθελοντών συνηγόρων» και φίλων.

Τι το θελκτικό όμως και τι το αξιόπιστο να αντικρύσει ένας σοβαρός και φιλοπρόοδος άνθρωπος σε έναν τέτοιο συρφετό;

Και γιατί να μη συνταχθεί με τους απέναντι όποιος δεν δέχεται το δικαίωμα του ενός να βάζει γκαζάκια, το δικαίωμα του άλλου να κυκλοφορεί με μολότοφ στην τσάντα και το δικαίωμα του τρίτου να μπαινοβγαίνει όποτε θέλει στη χώρα μας;

Προφανώς όλοι αυτοί δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά αυτός ήταν «ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ». Ή έστω ο κόσμος που αναρριχήθηκε στην εξουσία μέσα ή μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αντιλαμβάνομαι πως δεν είναι εύκολο να απαλλαγούν από αυτόν τον κόσμο. Αλλά …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η φάρσα των φαντασμάτων

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Θυμάμαι τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 σαν να ήταν χθες.

Είχαμε εκλογική βραδιά στο Mega και τα μηνύματα δειλά-δειλά άρχισαν να έρχονται από νωρίς. Δεν ξέρω πόσοι τα περίμεναν, νομίζω κανείς.

Κατά τη διάρκεια της βραδιάς κοιταζόμασταν με τους συναδέλφους και τους καλεσμένους σχεδόν αποσβολωμένοι.

Είναι αλήθεια ότι κάποιες δημοσκοπήσεις θα έπρεπε ίσως να μας είχαν προϊδεάσει. Αλλά μάλλον δεν μπορούσαμε να αποδεχτούμε εύκολα ότι μια ολόκληρη κοινωνία θα αποφάσιζε να καταλυθεί με δική της πρωτοβουλία σε απευθείας μετάδοση.

Τα αποτελέσματα; Πρώτο κόμμα η ΝΔ του Α. Σαμαρά με 18,85% χάνοντας 14,63 μονάδες από το 33,5% του 2009.

Το ΠαΣοΚ του Ευ. Βενιζέλου πέφτει τρίτο με 13,8%. Χάνει 30,1 μονάδες από το 43,9% που είχε πάρει το 2009 με τον Γ. Παπανδρέου.

Κι ανάμεσά τους μπαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ ενός νέου πολιτικού, του Αλέξη Τσίπρα. Πήρε 16,79% από ένα 4,6% που είχε στις προηγούμενες εκλογές.

Η ανύπαρκτη έως τότε Χρυσή Αυγή εκτοξεύεται στο 6,97% από 0,29%, οι πρωτοεμφανιζόμενοι ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου παίρνουν κοτζάμ 10,62% και η επίσης πρωτοεμφανιζόμενη ΔΗΜΑΡ του Φώτη Κουβέλη 6,11%.

Το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης είχε διαλυθεί μπροστά στα μάτια μας.

Ξημερώματα της Δευτέρας, 7 Μαΐου γύριζα από το στούντιο στο σπίτι με τη σαφή αίσθηση ότι οι κάλπες έβγαλαν έναν νέο κόσμο αλλά χωρίς να ξέρω, ούτε να μπορώ να μαντέψω ποιος είναι αυτός.

Εχουν περάσει 14 χρόνια από το 2012 και μόνο το 2019 άρχισε να βρίσκει κάπως η χώρα τον δρόμο της.

Ευλόγως λοιπόν αναρωτιόμαστε αν κινδυνεύει να ζήσει ένα remake εκείνης της εφιαλτικής εικόνας που βγήκε από τις κάλπες. Αν δηλαδή «τα φαντάσματα του 2012» μας απειλούν.

Κάπως σαν το «Φάντασμα του Κάντερβιλ» στο ομώνυμο διήγημα του Οσκαρ Ουάιλντ (1887). Σχετικά πρόσφατα έγινε και παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων με τίτλο «Ο Χορός των Φαντασμάτων» (2023).

Εκεί το φάντασμα του Λόρδου Κάντερβιλ προσπαθούσε επί τριακόσια χρόνια να τρομάξει και να διώξει τους όποιους ανεπιθύμητους ενοίκους έρχονταν κάθε φορά στον στοιχειωμένο πύργο του. Γενικά δεν του άρεσαν οι παρέες, ούτε η συγκατοίκηση.

Φυσικά η Ελλάδα δεν έχει λόρδους, ούτε στοιχειωμένους πύργους, ούτε φαντάσματα. Και οι παρέες γράφουν ιστορία.

Αλλά η τραυματική εμπειρία δεν ξεπερνιέται εύκολα. Ακόμη περισσότερο που είναι πολλοί όσοι ελπίζουν σε ένα remake του τραύματος. Αν όχι της ταινίας, τουλάχιστον των εκλογών.

Εχουμε άλλωστε μερικά στοιχεία που δεν μας αφήνουν ήσυχους.

Πρώτον, την εμφάνιση νέων κομμάτων των οποίων κανείς δεν μπορεί να σταθμίσει ακόμη τη δυναμική. Και μάλιστα σε ένα κατακερματισμένο κομματικό σύστημα με χαμηλή συνοχή κι ανύπαρκτη συστημική συνείδηση.

Δεύτερον, την κόπωση του συστήματος εξουσίας που έχει αναλάβει την ομαλοποίηση της χώρας στη δεκαετία που διανύουμε. Μπορεί το «σύστημα του ενός κόμματος και κάτι ψιλά» να μην έχει καταλυθεί ή αμφισβητηθεί σοβαρά, αλλά η φθορά και η κόπωσή του είναι περισσότερο εμφανείς κι από τα πρόσωπα των παλαιών σταρ στην Κρουαζέτ των Καννών.

Τρίτον, μια υπόκωφη κοινωνική δυσαρέσκεια. Μπορεί να μη στηρίζεται σε ισχυρή βάση ή σε ορθολογικά επιχειρήματα, ούτε καν σε πραγματικά δεδομένα, αλλά αυτό δεν την καθιστά λιγότερο αποσταθεροποιητική.

Φυσικά ο Χέγκελ έλεγε ότι η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, για να προσθέσει αργότερα ο Μαρξ ότι μπορεί να επαναληφθεί μόνο ως φάρσα. Συνεπώς αν κάτι μας περιμένει δεν είναι ο χορός των φαντασμάτων του 2012 αλλά μάλλον η φάρσα τους.

Και δεν ξέρω για τα φαντάσματα αλλά από τη φάρσα κανείς δεν μπορεί να μας προστατεύσει.

Υπάρχουν όμως και στοιχεία που δείχνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Πρώτον, η κατάσταση της χώρας. Υπάρχουν ασφαλώς δυσκολίες, πολλοί ζουν στενεμένα, αλλά η χώρα δεν είναι ναυάγιο. Το αντίθετο. Εχει μπει σε έναν δρόμο και θα είναι δύσκολο να ξεστρατίσει για να ξαναζήσει το 2012.

Δεύτερον, η κατάσταση του πολιτικού συστήματος. Ελλείψει πλέον του παραδοσιακού δικομματισμού ή κάποιου υποκατάστατου, η σταθερότητα επαφίεται στο σύστημα «ένα κόμμα και κάτι ψιλά».

Μπορεί να ενοχλεί πολλούς, μπορεί να προκαλεί γκρίνιες και δυσαρέσκειες, μπορεί να φθείρεται από λάθη και ατυχείς χειρισμούς, αλλά δεν φαίνεται έτοιμο να καταρρεύσει όπως προαναγγέλλουν κάθε τρεις και λίγο οι εχθροί του.

Τρίτον, η αποσταθεροποίηση της χώρας μπορεί και σήμερα να αποτελεί την επιδίωξη πολλών δυνάμεων αλλά δεν διαθέτει την ισχυρή επικουρία του Μνημονίου όπως το 2012.

Ακόμη κι οι σαχλαμάρες που ακούμε να επαναλαμβάνονται από διάφορους αφελείς ή επιτήδειους για το κράτος δικαίου και τους θεσμούς, για τη δικαιοσύνη και την εκάστοτε συγκάλυψη, δεν κατάφεραν έως τώρα να συγκροτήσουν τη διχαστική αιτία που είχε προσφέρει το Μνημόνιο εκείνη την εποχή.

Λογικό. Οι χώρες μπορούν να αποσταθεροποιηθούν σε μια δυσβάστακτη οικονομική και κοινωνική συγκυρία. Ποτέ όμως επειδή ο Ανδρουλάκης πάτησε ή δεν πάτησε το Predator, ούτε γιατί δεν ενημερώθηκε από την ΕΥΠ.

Με άλλα λόγια, η φάρσα των φαντασμάτων του 2012 έχει πολλά στοιχεία φάρσας και μάλλον περιορισμένα φαντάσματα.

Ετσι, η ιστορία κινδυνεύει να εξελιχθεί κάπως σαν το διήγημα του Οσκαρ Ουάιλντ όπου ο Λόρδος Κάντερβιλ αποδεικνύεται τελικά ένα αποτυχημένο φάντασμα.

Οι καιροί έχουν αλλάξει και …

 

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΛΑΣιτο-ΤΖΟΚΟΝΤΟΛΑΓΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Μέτρημα

 

 

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Ο πρόεδρος Φάμελλος τα είχε μετρήσει σωστά.

Στις 29 Μαρτίου 2025 μιλώντας στην ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσε ότι «μετράει μέρες ο Μητσοτάκης».

Στις 29 Ιουνίου 2025 κι αφού υποθέτω μέτρησε τις μέρες εξήγησε ότι «μόνη λύση είναι η παραίτηση Μητσοτάκη και οι εκλογές».

Στις 9 Ιουλίου 2026 παραιτήθηκε ο… Φάμελλος!

Τον έφαγε το μέτρημα. Παρόλο που στις 20 Απριλίου 2026 συνέδραμε και η αντιπρόεδρος πρώην ΣΥΡΙΖΑ Τζάκρη, επιβεβαιώνοντας πως «το καθεστώς Μητσοτάκη μετράει μέρες».

Αποτέλεσμα;

Τέλος και η Τζάκρη που την έκοψε ο Κασσελάκης.

Παιδιά, φοβάμαι ότι το μέτρημα φέρνει γρουσουζιά!

Πιο ωραία τα λέει ο Τσίπρας που δεν τα μετράει.

Πρώτα ανέπτυξε κάτι ακαταλαβίστικα αλαμπουρνέζικα περί εξωτερικής πολιτικής και «λευκής επιταγής» του Μητσοτάκη – εκείνου που (αν θυμάστε) τον είχαμε αφήσει να μετράει μέρες…

Και στη συνέχεια κατέληξε ότι σωστά συνταχθήκαμε με την ευρωπαϊκή στρατηγική καταδίκης της Ρωσίας, αλλά θα έπρεπε να αφήσουμε κι «ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας» με τη Ρωσία (Rountable Economist, 10/7).

Μία χαρά ακούγεται. Αν δεν κάνω λάθος, είναι η θεωρία του διεθνούς μπαγασάκου που θα κοροϊδεύει και την Ευρώπη και τη Ρωσία.

Βέβαια, ο Τσίπρας πρέπει να τραβάει κάποιο ζόρι με τον Πούτιν και τους Ρώσους τους οποίους μάλλον θεωρεί καθώς πρέπει ανθρώπους.

Θυμήθηκα λοιπόν ότι τον Ιούνιο 2015, οι Ρώσοι τον είχαν καλέσει ως «τιμώμενο ξένο ηγέτη» στο Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης.

Δεν ξέρω αν του έκαναν πλάκα, αλλά πάντως συναντήθηκε και με τον Πούτιν στον οποίο δήλωσε ότι «η Ελλάδα είναι έτοιμη να πλεύσει σε νέες θάλασσες» (19/6/2015).

Κανείς δεν κατάλαβε τι θάλασσες εννοούσε, αλλά ευτυχώς η Ελλάδα δεν έπλευσε πουθενά κι ο ίδιος έκανε την «Οδύσσεια» βιβλίο. Μικρό το κακό.

Αλλά οι Ρώσοι πρέπει να είναι τρομεροί φαρσέρ, όπως αποκαλύφθηκε και τώρα με τον Ντόκο. Ακου «τιμώμενος ξένος ηγέτης»!

Και με αυτά χάσαμε το μέτρημα με τον Μητσοτάκη.

Τελικά μετράει ή δεν μετράει μέρες;

Και πόσες είναι αυτές οι μέρες;

Τον ατελείωτο έχουν;

Διότι …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Κβαντική αποκάλυψη "προδοσίας"!

Η Καρυστιανού αγνοεί ότι δεν μπορεί να ασκηθεί βέτο σε μια συμφωνία μεταξύ κρατών. Ωστόσο, αυτό δεν την πτοεί να μιλάει για πράγματα που, υπό άλλες συνθήκες, θα ήταν αντικείμενο συζήτησης σε καφενείο με τσίπουρο και μεζέ. pic.twitter.com/JerBdyfQ7G

— Georghy Zhukov (@GeorghyZhukov) July 9, 2026

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Ομολογώ πως τέτοια συνωμοσία του συστήματος δεν την περίμενα. Και μη με ρωτήσετε ποιο σύστημα διότι πάντα υπάρχει κάποιο σύστημα που συνωμοτεί.

Δείτε το τελευταίο που συνέβη.

Ολοι κρύβουν τι έγινε πραγματικά στην Αγκυρα με το ΝΑΤΟ.

Μπορούσαν φυσικά να υποψιαστούν πως κάτι τρέχει όταν ο Ερντογάν έβαλε να παίζουν τουρκικά πολεμικά εμβατήρια. Ενώ κανονικά θα έπρεπε να παίζουν το «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» και «Τι ζητούν οι Βούλγαροι στη Μακεδονία».

Αλλά ευτυχώς η Ελλάδα έχει και ατσίδες. Που δεν καταπίνουν ό,τι τους σερβίρει το σύστημα κι έτσι υψώθηκε η μόνη φωνή που κατάλαβε πραγματικά τι πάθαμε στην Αγκυρα.

Χρειάστηκε δηλαδή μια κβαντική παιδίατρος, αρχηγός κόμματος, πρώην πρόεδρος σωματείου και μάνα για να αποκαλύψει ότι στην Αγκυρα «συμφωνήθηκε η αναβάθμιση της Τουρκίας σε ΝΑΤΟ και ευρωπαϊκή άμυνα» κι ότι η ελληνική κυβέρνηση «συναινεί χωρίς αντίδραση» (δηλώσεις Μαρίας Καρυστιανού, 8/7).

Φοβερά πράγματα δηλαδή συνέβησαν στην Αγκυρα και οι δικοί μας δεν είπαν λέξη.

Αλλά ας είναι καλά η κβαντική παιδίατρος που τα πήρε χαμπάρι. Και καταλήγει μάλιστα στις δηλώσεις της ότι «η σκόπιμη μη άσκηση του βέτο συνιστά εθνική προδοσία» κι ότι «ο κ. Μητσοτάκης θα λογοδοτήσει και γι’ αυτό».

Και για πολλά άλλα, προσθέτω εγώ. Οπως για το ξυλόλιο, την πυρόσφαιρα, το μπάζωμα, τη δικαιοσύνη με τη μικρή αίθουσα και τους λαγοκέφαλους.

Θα έλεγα και τις υποκλοπές αλλά αυτό είναι άλλο κεφάλαιο και το ψάχνουν ειδικοί ντετέκτιβ.

Ομολογώ ότι έχω μείνει με το στόμα ανοιχτό. Συμβαίνουν απίστευτα πράγματα.

Δηλαδή ο Μητσοτάκης δεν άσκησε βέτο στο ΝΑΤΟ και διέπραξε εθνική προδοσία αλλά το πήρε χαμπάρι μόνο η κυρία πρόεδρος;

Μάλιστα!

 

Και ο πρόεδρος Αντώνης που έχει την αρμοδιότητα για τον έλεγχο και την τιμωρία των εθνικών προδοσιών και κάθε άλλης μειοδοσίας δεν είπε λέξη;

Προφανώς όχι!

Αλλά φταίει το άτιμο το σύστημα που καταπνίγει τις φωνές της αλήθειας. Κι έτσι τη γλιτώνει ο Μητσοτάκης.

Να σημειώσω παρεμπιπτόντως ότι δεν τέθηκε στη σύνοδο του ΝΑΤΟ κανένα ζήτημα στο οποίο θα μπορούσε η Ελλάδα να τους πετάξει το βέτο στα μούτρα.

Απλώς ο καθένας είπε την ιστορία του, ο Τραμπ τις φανφάρες του κι ο Ερντογάν έβαλε τους γενίτσαρους και τους βασιβουζούκους που αρέσουν στον Τραμπ να παρελάσουν.

Συνεπώς πού να βάλει βέτο κι ο Μητσοτάκης; Στο room service;

Ασε που μου είπαν ότι…

 

ΠΑΣΟΚοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Λάθη

Όταν περνάτε δύσκολα να σκέφτεστε ότι στη σκληρή κοινωνία των ανθρώπων επιβιώνει αυτός. pic.twitter.com/C6RC2XtU4t

— oldschoolfileles (@oldfileles) June 27, 2026

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Έκλεισε ο Ιούνιος κι οι επόμενες δημοσκοπήσεις θα κυκλοφορήσουν στα μέσα με τέλη Σεπτεμβρίου. Υποθέτω θα επιζήσουμε και χωρίς.

Σε ένα τοπίο όμως χωρίς μεγάλες συγκινήσεις ή ανατροπές, δεν γίνεται να αγνοήσουμε τις τελευταίες δημοσκοπήσεις της σεζόν όπου ο Τσίπρας δείχνει να μονιμοποιείται στη δεύτερη θέση.

Για να πω την αλήθεια το περίμενα και το είχα γράψει κάποιες φορές. Ο λόγος ήταν απλός: το ΠαΣοΚ έπαιζε μόνο του τρία χρόνια σε άδειο γήπεδο και δεν κατάφερε να κλειδώσει το ματς.

Τι άλλο θέλετε;

Οπως είχε πει κι ο Σημίτης «οι ευκαιρίες δεν είναι άπειρες». Πρέπει να τις καταλάβεις και να τις αρπάξεις. Διαφορετικά πέρασε το τρένο.

Γιατί, όμως;

Νομίζω ότι στη βάση υπάρχει ένα στρατηγικό λάθος.

Το ΠαΣοΚ από την αρχή της αρχηγίας Ανδρουλάκη έχρισε αναιτίως κι ακατανόητα αντίπαλό του τον Μητσοτάκη ενώ βασικός του αντίπαλος ήταν και παραμένει ο Τσίπρας.

Εκτοτε κινήθηκε στα όρια της εμμονής. Ξόδεψε τόνους σάλιου και καταγγελίας κατά του Πρωθυπουργού, την ίδια στιγμή που ο Τσίπρας έμενε στο απυρόβλητο.

Ειλικρινά δεν ξέρω πώς το υπολόγισαν, ούτε τι περίμεναν. Αλλά όταν ο Τσίπρας επανεμφανίστηκε φρέσκος κι ατουφέκιστος, τους πήρε όλο το μετρητό.

Το λάθος αυτό οδήγησε σε ένα δεύτερο.

Το ΠαΣοΚ θεώρησε ότι το «στυλ ΣΥΡΙΖΑ» ήταν αποτελεσματικό, ελκυστικό και ταίριαζε στην ελληνική κοινωνία.

Φωνή, οργή, αφορισμοί, συνωμοσιολογία και ασίγαστες μάχες με φαντασιακά παρακράτη και ανεξιχνίαστα κυκλώματα. Μια διαρκής αλαβουζία. Κι ένας ακαλαίσθητος μικρομεγαλισμός.

Δεν ξέρω γιατί. Ισως έτσι είχαν καταλάβει την πολιτική. Ισως εκεί τους οδηγούσαν οι νοοτροπίες τους. Ισως τελικά κάτι τέτοιο μπορούσαν να κάνουν. Κανένας δήμαρχος όμως δεν τους πήρε στον λαιμό του διότι αυτός ήταν ο δικός τους λαιμός.

Ετσι, όταν εμφανίστηκε ο ορίτζιναλ ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα με τις αρλούμπες του και τα ωραία του το παραμύθι έλαβε τέλος.

Το μεγαλύτερο λάθος όμως για το ΠαΣοΚ είναι ότι…