ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ: Χριστούγεννα χωρίς Χριστό (1)

Γράφει ο Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς
Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Συρόμαστε διανοητικά εξανδραποδισμένοι προς την καθολική επίθεση κατά της oρθόδοξης παράδοσης

Ο εθνομηδενισμός συνεπάγεται την αποσύνδεση του έθνους από το κράτος αλλά και τον συνακόλουθο ακρωτηριασμό εκ των ριζών μας, υπό τη μείζονα έκφανση της διαχρονικής πολιτισμικής ταυτότητας και των παραδόσεών μας, δοθέντος ότι το έθνος προϋπήρχε της έννοιας του κράτους.

Η έννοια του έθνους ουδόλως κηδεμονεύεται, διότι νοηματοδοτεί οντολογικά την ταυτότητα μίας συλλογικότητας με συμπαγή συνεκτικά στοιχεία, η οποία κληροδοτεί την πολιτισμική παρακαταθήκη της αενάως, από γενεά σε γενεά. Εξ αυτού του λόγου, η Ιστορία σφυρηλατεί την εθνική μνήμη και τη συνείδηση ενός έθνους εις το διηνεκές, διότι συνδέει αξεδιάλυτα το όλον μιας μακρόχρονης πορείας ενός λαού.

Τούτου εξάλλου αποτυπώνεται αρκούντος σαφώς επί της αιματοβαμμένης ελληνικής σημαίας, η οποία προσδιορίζει την αυτοσυνειδησία ενός λαού αλλά και τιμά αιωνίως του πεσόντες υπέρ πίστεως και πατρίδας, αρχής γενομένης της εκρήξεως του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα κατά του ιδιαζόντως επαχθούς ζυγού της ανελεύθερης Τουρκίας.

Ως εκ τούτου, η άσβεστη φλόγα των Ελλήνων διά ελευθερία, εθνική αυτοδυναμία και ανεξαρτησία τούς ώθησε, πάντοτε με πίστην προς τον επουράνιο Θεό της ζώσης ορθοδόξου παραδόσεώς μας, να διεξέλθουμε μακρόχρονες, γενναίες και επίμοχθες μάχες ούτως ώστε να κατακτήσουμε την ελευθερία μας. Εξ αυτού του λόγου, στο σταυρό εις τη σημαία αλλά και εν ταυτώ το άρθρο 3 του Συντάγματος περί της επικρατούσας θρησκείας, εν συνδυασμώ με την περίοπτη θέση του Συντάγματός μας, ήτοι στην προμετωπίδα αναγράφεται το εξής: «Εις το Ονομα γης Αγίας και Ομοουσίου Τριάδας».

Παρά ταύτα, δηλονότι τα συστατικά δομικά στοιχεία της εθνικής μας ταυτότητας σύγκεινται από την ορθόδοξη παράδοση, τη γλώσσα και τη σωρεία θυσιών των προγόνων χάριν του υπέρτατου αγαθού της ελευθερίας και της εθνικής μας αξιοπρέπειας.

Εντούτοις, σήμερον, διαρκούσης της προελαυνούσης παγκοσμιοποίησης, η εθνική συνείδηση έχει απεμποληθεί, το ελεύθερο εθνικό φρόνημα έχε τρωθεί εκ βάθρων και συρόμαστε διανοητικά εξανδραποδισμένοι προς...

 

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 και ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Tο «ΟΧΙ» του έθνους

Του ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ Β. ΚΑΤΣΙΒΑΡΔΑ

 Εν όψει της εθνικής επετείου του «ΟΧΙ» υπό του Ιωάννη Μεταξά, του τρισμέγιστου αυτού ηγέτη, ο οποίος παρά τις τότε διεθνείς συμμαχίες του προέταξε έναντι όλων το πρώτιστο εθνικό συμφέρον, προασπίζοντας το κύρος της πατρίδας μας καθώς και την εθνική μας αξιοπρέπεια στην Ιστορία, σήμερα οφείλουμε να επισκοπήσουμε στοιχειωδώς τη σύγχρονη Ιστορία και να διαγνώσουμε με ενάργεια πού οφείλεται ο σημερινός έσχατος ανθελληνισμός της αστικής δημοκρατίας μας.

Επί των ημερών μας ζούμε αδιαμφισβήτητα τον παραλογισμό του καθολικού αφελληνισμού και την παραχάραξη της Ιστορίας υπό έναν αριστερεπώνυμο κατεστημένο ιδεολογικό εσμό, ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, αφενός έχει καταλάβει τις καίριες θέσεις εις τον ελληνικό κρατικό μηχανισμό, εξ ετέρου συνιστά τη θεραπαινίδα της νεοπαγούς παγκοσμιοποίησης και της καινοφανούς Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Η παρά φύσιν αυτή σύμμειξη του πολιτισμικού μαρξισμού με τον ακραιφνή νεοφιλελευθερισμό δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα εθνικά μηδενιστικής και κοινωνικά ισοπεδωτικής πολιτικής, η οποία αφενός προλειάνει το έδαφος προς την καλλιέργεια εσκεμμένης λήθης προς την ιστορική αλήθεια του παρελθόντος διά του δήθεν πολύφερνου αποδομητικού συσχετισμού των γεγονότων και εξ ετέρου κιβδηλοποιεί την Ιστορία, διά της διαστρεβλώσεως της αληθείας και την αυθαίρετη προσαρμογή της προς τις εκάστοτε κομματικές αγκυλώσεις και πολιτικές ιδεοληψίες.

Το εγγενές μίσος των υπαρχόντων κοινοβουλευτικών εν γένει κομμάτων προς τον Ελληνισμό, δηλονότι η φοβία της Κεντροδεξιάς και ο ταυτόχρονος επονείδιστος ανθελληνισμός της Αριστεράς, ακόμη και επί των ημερών μας όπου διακυβεύονται πολλαχώς η εθνική μας κυριαρχία και η πολιτισμική μας ιδιοπροσωπία, αποτελούν συμπτώματα παρακμιακής αποσύνθεσης του έθνους, τα οποία μας άγουν εις το συμπέρασμα ότι η Ελλάς πνέει τα λοίσθια.

Εν κατακλείδι, αληθές είναι ότι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Στρατευμένη γνώση

Ο κοσμήτορας της σχολής Ανθρωπιστικών κ Κοινωνικών Επιστημών τ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Τάκης Πολίτης, ζητάει η αριστερά να μην αποκλείει τον ένοπλο αγώνα κατά τ συστήματος.

Η ομιλία έγινε στα πλαίσια εκδήλωσης για την υποστήριξη του Κουφοντίνα

Αυτός διδάσκει παιδιά @nkerameus; pic.twitter.com/ycEYR6RXZv

— Marco d'Aviano (@marcodaviano) October 18, 2022

Του ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ Β. ΚΑΤΣΙΒΑΡΔΑ

Οι καθηγητές πανεπιστημίου ασφαλώς και εκ των ων ουκ άνευ περιάπτονται μίας οιονεί «αυθεντίας» εξαιτίας και συνεπεία της θεσμικής τους ιδιότητας, αλλά και των αδιαμφισβήτητων επιστημονικών ερευνητικών εχεγγύων τους.

Συνιστούν μακράν και ανυπερθέτως την ελίτ της γνώσεως, ανεξαρτήτως επιστημονικού πεδίου και αντικειμένου, διότι κατέχουν μία εξειδικευμένη γνώση, την οποία ακολούθως μεταλαμπαδεύουν προς τρίτους, εισφέροντας τοιουτοτρόπως προς την εξέλιξη και την πρόοδο της κοινωνίας.

Τούτο όμως, για να επιτευχθεί τελεσφόρως, επ’ ωφέλεια της κοινωνίας, η γνώση δέον όπως καθίσταται παντελώς ελεύθερη και ακηδεμόνευτη από πάσης φύσεως συμφέροντα, τα οποία την σφετερίζονται και την ελέγχουν προς ορισμένη κατεύθυνση.

Ως εκ τούτου, εν τοιαύτη περιπτώσει, μιλάμε για την «στρατευμένη» επιστημονική γνώση, και ιδίως ως προς τις κατά το προσφυώς λεγόμενον «ανθρωπιστικές επιστήμες», όπου η «μονιστικά» και μη «ολιστικά» κατευθυνόμενη γνώση κατισχύει, διότι κατ’ ουσίαν συνδέεται άρρηκτα και συνέχεται με συγκεκριμένο εσμό συμφερόντων της επιβαλλόμενης μάστιγας της πολιτικής ορθότητας, όπως ενδεικτικά τούτο λαμβάνει χώρα επί των ημερών μας με το δεσπόζον ιδεολόγημα του «πολιτισμικού μαρξισμού», το οποίο συνιστά τη θεραπαινίδα της καθεστωτικής κοινωνικής αντίληψης.

Συναφώς, το αυτό συμβαίνει και με τη νομική επιστήμη, όπου οι καθηγητές πανεπιστημίου, προεχόντως του Ποινικού και Συνταγματικού Δικαίου, αντί να γνωμοδοτούν κατά των πρόδηλα αντισυνταγματικών νομοσχεδίων ή να διαμαρτύρονται διά την καταστρατήγηση καίριων και ακανθωδών συνταγματικών διατάξεων, επισημαίνοντας μετά παρρησίας το αξιόμεμπτο των πράξεων των πολιτικών, εξ αντιθέτου «ποιούνται την νήσσαν», τηρώντας αιδήμονα σιωπή και καταφάσκοντας εμμέσως πλην σαφώς τα ανοσιουργήματα της εκασταχού πολιτικής εξουσίας.

Εν κατακλείδι...

 

ΙΣΤΟΡΙΚΑ - 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ: Το αδικαίωτο αίμα

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά

Ο ακρωτηριασμός της Μεγάλης Ιδέας ολοκληρώθηκε με τη Μικρασιατική Καταστροφή και το έθνος παρέμεινε απροστάτευτο ένεκεν και συνεπεία της αμέριστης εμπιστοσύνης την οποία τρέφαμε προς τις προστάτιδες δυνάμεις εις την δίνη του διαρκούντος και σοβούντος Εθνικού Διχασμού, οι οποίες μεριμνούσαν να πηδαλιουχούν την εν Ελλάδι εξουσία με αποκλειστικό γνώμονα τα υπερεθνικά συμφέροντά τους.
   
Εις επίρρωσιν της σιδηροδέσμιας Ελλάδος μετά την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, την Συνθήκη των Σεβρών, την Συνθήκη της Λωζάννης, τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, έως την διχοτόμηση της Κύπρου, δημιουργεί αλγεινούς συνειρμούς διά τον διττό ρόλο των πολύφερνων Συμμάχων.

Συν τοις άλλοις, εις την ως άνω προβληματική προστίθεται αιτιωδώς και ανυπερθέτως η «πέμπτη φάλαγγα» του συστήματος, ήτοι το κόμμα του «Εγκλήματος και της Προδοσίας», όπως είχε αναφέρει το 1944 ο Γέρος της Δημοκρατίας Γεώργιος Παπανδρέου περί του ΚΚΕ, καθώς την 12η/07/1935 η εφημερίδα «Ριζοσπάστης» ανέφερε μεταξύ άλλων: «Για αυτό εμείς δεν λυπηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στην Μικρά Ασία. ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΔΙΩΚΑΜΕ». 

 Εις επίρρωσιν της προδοτικής θέσεως του εν λόγω κόμματος, ανέφερε ο Γ. Παπανδρέου εις την Βουλή την 21η Φεβρουαρίου 1955: «Οταν έγινε  η εισβολή του φασισμού εις την Ελλάδα, το ΚΚΕ, πλανώμενον  ότι υπήρχε πραγματική συμφωνία Σοβ. Ρωσίας και Γερμανίας, υπήρξε αμέτοχον εις τον αγώνα  τον εθνικόν. Επετέθη κατόπιν η Γερμανία αιφνιδιαστικώς, τον Ιούνιον του έτους 1941, εναντίον της Σοβ. Ενώσεως. Τότε το ΚΚΕ αναλαμβάνει την προσπάθειαν οργανώσεως εθνικής αντιστάσεως, επειδή εκινδύνευεν η ιδική τους πατρίς…»

Εν κατακλείδι, παραθέτω απόσπασμα από την επιστολή του Ελευθερίου Βενιζέλου την 12η/01/1934 προς την Σουηδική Ακαδημία, προτείνοντας -άκουσον άκουσον!- τον μέγιστο σφαγέα των Ελλήνων για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης: «Ο άνθρωπος στον οποίο οφείλεται αυτή η πολύτιμη συμβολή στην ειρήνη δεν είναι άλλος από τον πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας Μουσταφά Κεμάλ Πασά. Εχω λοιπόν την τιμή, ως αρχηγός της ελληνικής κυβέρνησης το 1930, όταν η υπογραφή του Ελληνοτουρκικού Συμφώνου σηματοδότησε μια νέα εποχή στην πορεία της Εγγύς Ανατολής προς την ειρήνη, να υποβάλω την υποψηφιότητα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά για την διακεκριμένη τιμή του Βραβείου Νόμπελ για την Ειρήνη». Συνελόντι ειπείν, τα συμπεράσματα δικά σας. 

Και διερωτώμαι ευγλώττως: Μήπως...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Σύγχρονος σκοταδισμός

Γράφει ο Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς

Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω

 Η αποσύνθεση της κοινωνίας με την άνωθεν επιβολή της Νέας Τάξης Πραγμάτων αποδείχθηκε με την παρέλαση της υπερηφάνειας των ομοφυλοφίλων, η οποία τείνει πλέον, διά της ρητορικής μίσους την οποία διατυπώνουν προς τους αντιφρονούντες και επικριτές τους οι θιασώτες των, να παγιωθεί ως δεσπόζον και αυθεντικό κοινωνικό πρότυπο ανεπίδεκτο αμφισβήτησης, το οποίο ανυπερθέτως απολαμβάνει ασυλίας υπό του κράτους, καθότι δε τούτο συνιστά την πολιτισμική εναλλακτική αντιπρόταση κατά των παραδοσιακών θεσμών της οικογενείας, καίτοι ο τελευταίος συνιστά ανυπερθέτως τον ακρογωνιαίο και ακροτελεύτιο λίθο του έθνους.

   Η εκτεταμένη προβολή της εν λόγω ετήσιας εκδηλώσεως διά της επιβεβλημένης παρουσίας σύμπασας της πολιτικής σκηνής, ανεξαρτήτως ιδεολογικού χρωματισμού, υπό το άνωθεν κέλευσμα ισχυρών χωρών πέραν του Ατλαντικού, σηματοδοτεί πέραν πάσης αμφιβολίας την πολιτισμική ατζέντα η οποία προάγεται ως μείζων έκφανση της πολύφερνης αλλοτριωτικής πάσης φύσεως επανεκκίνησης. 

Η ποινικοποίηση της επιστημονικής συζητήσεως περί της ομοφυλοφιλίας και το στίγμα του μισαλλόδοξου εις όποιον σκεπτικιστή αντιτείνει με σφοδρά νομικά, πολιτισμικά, ιστορικά και ψυχιατρικά επιχειρήματα περί της έλξης αυτής μεταξύ των όμοιων φύλων συνιστούν αμέσως πεδίον πολεμικής, γεγονός το οποίο αποδεικνύει το έλλειμμα δημοκρατίας και ότι το εν λόγω κοινωνικό ζήτημα επιβάλλεται μονιστικά, ξύλοις και ροπάλοις, εν τω πλαισίω ορισμένης στανικά άνωθεν πολιτισμικής «ατζέντας», εξ ου και η σοβούσα και υποδόρια προβολή τέτοιων είδους υπαινιγμών μέσω των ταινιών και της τέχνης.

Ο αόρατος αυτός ιθύνων νους εγκαθιδρύει τους ιδικούς του κανόνες, καίτοι τούτοι προσκρούουν ευθέως εις την συνταγματική έννομη τάξη αλλά και εις την ιστορική και πολιτισμική παράδοση ενός έθνους, δοθέντος ότι το άρθρο 21 του Συντάγματος, παρ. 1 και 5, αναφέρει ότι η οικογένεια ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του έθνους, καθώς ο γάμος και η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του κράτους. Αλλά και αιτιωδώς συνδεόμενα με τα ως άνω, ο σχεδιασμός και η εφαρμογή δημογραφικής πολιτικής, καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων αποτελούν υποχρέωση του κράτους.

Όμως, το δοτό ανθελληνικό κράτος ουδέν κίνητρο δίδει προς τις νέες οικογένειες όπως αναπτυχθούν – εις τον αντίποδα μάλιστα συκοφαντεί το έθνος και περιφρονεί τις πολύτεκνες οικογένειες, προπαγανδίζοντας κατ’ αδίστακτη βεβαιότητα και υπερεκχειλίζουσα αισχύνη υπέρ της επιλύσεως του οξέος εν Ελλάδι Δημογραφικού δια μέσου των επηλύδων.

Εις επίρρωση της ως άνω αντεθνικής στάσεώς του (ανεξαρτήτως κόμματος, δοθέντος ότι η θεσμική ελίτ εντέλλεται άνωθεν προς εφαρμογή των καινοφανών σχεδιασμών του νεοπαγούς ολοκληρωτισμού της παγκοσμιοποιήσεως) εφαρμόζει δύο μέτρα και δύο σταθμά, εκθειάζοντας και διαφημίζοντας τους ομοφυλοφίλους, ενώ όλως τουναντίον...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ανθέλληνες μαρξιστές

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά

Στην αφελληνισμένη Ελλάδα του παρακμιακού πολιτισμικού μαρξισμού, των αντικειμενικώς χρεοκοπημένων ιδεολογημάτων του ερυθρού ολοκληρωτισμού και των στρεβλών εκγόνων αυτού εις την πατρίδα μας έχει δημιουργηθεί επί μισό αιώνα μια ψευδή συνείδηση εις την κοινή γνώμη.

Τούτο δε έχει επιτευχθεί εξαιτίας και συνεπεία της περίπυστης συμφωνίας μεταξύ των πολιτικών ταγών μας προς αποκατάσταση των «πληγών» του «Εμφυλίου Πολέμου» (οι κομμουνιστές δεν δηλώνουν Ελληνες, εξ ου και τα εισαγωγικά. Είναι κομμουνιστές της χώρας της Ελλάδας). Όμως τούτο ουδόλως τηρήθηκε εκ της φερόμενης ως αδικημένης Αριστεράς, η οποία, επιβουλευόμενη τον ενδοτισμό της κατά της προσφυώς λεγόμενης Δεξιάς, επέβαλε ιδεολογικά τη δρώσα, συντεταγμένα και κρυφίως, ανθελληνική ατζέντα διά του εθνοκτόνου και κοινωνικώς στρεβλού πολιτισμού μαρξισμού της πολιτικής ορθότητας.

Εν άλλοις λόγοις, επικράτησε, εις το πλαίσιο του κυνικού ρεβανσισμού της αμετανόητης Αριστεράς, η νεοπαγής πολιτισμική αλλά και πολιτική ιδιότυπη δικτατορία της, η οποία, ελλείψει αντίπαλου δέοντος και ενάντιας ιδεολογίας, κατέστη ευχερώς ασυνείδητος τρόπος του νοείν, αντιλήψεως και ερμηνείας των πάντων. Ούτως αλώθηκαν συλλήβδην και εκ βάθρων η παιδεία όλων των βαθμίδων από τα βίαια σταλινοφασισιστικά ένοπλα τάγματα εφόδου και από τις εθιμοτυπικές καταλήψεις, με τον πρωτόγονο εκβαρβαρισμό της δημόσιας περιουσίας, και η τέχνη, η οποία προήγαγε συγκεκριμένης καταγωγής, μορφής και προέλευσης πολιτικά και κοινωνικά πρότυπα, με τη φαιά προπαγάνδα της παραχαραχθείσης Ιστορίας, περί των δήθεν ανθρωπιστικών και φιλειρηνικών προθέσεων της «μαμάς» Ρωσίας ο δημόσιος τομέας αλλοτριώθηκε εκ βάθρων με τη δημιουργία ενός στυγνά κομματικού στρατού, ο οποίος υπονομεύει την εύρυθμη και δημοκρατική λειτουργία του Δημοσίου, ήτοι του ζημιογόνου συνδικαλισμού, προπυργίου της συνθηματολογικής ρητορικής της φασίζουσας Αριστεράς.

Περαιτέρω κυριάρχησαν και οι κραυγαλέες αντιφάσεις της Αριστεράς, η οποία διαρρηγνύει τα ιμάτιά της περί του ελλαδικού εθνικισμού, αλλά τάσσεται αναφανδόν και διαπρυσίως υπέρ του εθνικισμού άλλων εθνών-κρατών εισέτι και εάν τούτος καθίσταται προδήλως επικίνδυνος διά την επιβίωση της εθνικής κυριαρχίας της πατρίδας, της χώρας τέλος πάντων στην οποία ζουν και οι ίδιοι, καίτοι δεδηλωμένοι απάτριδες. Το αυτό συμβαίνει και με τη θρησκεία: Η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι σκοταδισμός, ενώ η πίστη προς το Ισλάμ ή σε άλλη θρησκεία συνιστά αναφαίρετο δικαίωμα των πιστών της, που χρήζει ιδιαίτερης προστασίας.
 

Ως εκ τούτου ο χριστιανός ορθόδοξος είναι «φασίστας», ενώ ο μουσουλμάνος, εν Ελλάδι, αξίζει σεβασμό δίκην δημοκρατίας, χάριν προοδευτισμού.

Η εφαρμογή δύο μέτρων και δύο σταθμών και η επιβολή της κατάδηλης αυτής μεροληψίας καταμαρτυρούν το μέγεθος της εσχάτης προδοσίας εις τους κόλπους του έθνους. Τούτο απεδείχθη λίαν προσφάτως, όπου η συμπεριφορά τους ταυτίζεται με την προπαγάνδα του Ερντογάν. 

Η παράνοια αυτή έχει διαποτίσει το ατομικό και συλλογικό υποσυνείδητο, εξ ου και αναγκαία συνέπεια αυτής της νοσηρής νοοτροπίας είναι...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Χαίνουσα πληγή

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά

Η ελλαδική κοινωνία τείνει προς την πλήρη αποχαύνωσή της, η οποία δρα ως αφιονισμένη αγελαία μάζα με μη αναστρέψιμα απονεκρωμένα αντανακλαστικά, με συνέπεια να άγεται και να φέρεται από τη «διαρρηχθείσα πομφόλυγα» της χρεοκοπημένης μαρξιστικής απάτης επί μισό αιώνα.

Από το 1974 η πολιτικώς αποτυχημένη Αριστερά, με μία συνθηματολογική ρητορική περί διεθνιστικού προοδευτισμού, έχει κυριαρχήσει εις το κράτος, καταλύοντας τους θεσμούς και διαποτίζοντας τους πάντες με το ανυπόστατο κοινωνικά ισοπεδωτικό και εθνικά μηδενιστικό δήθεν μαρξιστικό μάγμα. Επί τη πράξη όμως, παρά την ύπαρξη επαγγελματιών συνδικαλιστών και διαπρύσιων κηρύκων της δήθεν αριστερής ιδεολογίας, ουδέν έχει μεταβληθεί ως προς το καλύτερο εις την κοινωνία, τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά.

Η σύγχυση κυριαρχεί έντονα, εν τω μεταξύ, αφενός έχει καλλιεργηθεί ένας καθολικά ριζικός αφελληνισμός και, αφετέρου, έχει εμπεδωθεί μία εδραιωμένη ηττοπάθεια, η οποία οδηγεί κατ’ ουσίαν προς την παντελή αδράνεια των πολιτών προς την ίδια την πατρίδα μας.

Ο έντεχνος ακρωτηριασμός εκ του παρελθόντος μας καθώς και η βλάσφημη ασέβεια την οποία επιδεικνύουμε προς τους προγόνους μας, οι οποίοι αγωνίσθηκαν με σθένος διά την εθνική ανεξαρτησία, μας καθιστά εις την κυριολεξία έρμαια, απροσδιόριστους πολίτες, οι οποίοι ουδόλως έχουν εθνική και κοινωνική συνείδηση, με αποτέλεσμα εκόντες άκοντες να βαίνουμε προς κινούμενη άμμο.

Είμεθα η μοναδική χώρα η οποία αποποιείται το παρελθόν της και νιώθει καταισχύνη και όνειδος να συγκροτήσει εθνική ταυτότητα και να την προβάλει λυσιτελώς και με δυναμισμό διά να μη λοιδορηθεί από την ξενόδουλο μηδενιστική Αριστερά, η οποία καταφέρεται γηθοσύνως κατά του Ελληνισμού. Πρόκειται διά ελληνόφωνους, οι οποίοι ωσάν Δούρειος Ιππος εξυπηρετούν αλλότρια ανθελληνικά συμφέροντα. Απτή απόδειξις τούτου, ότι παραποιούν τα ονόματά τους διά να παραπλανήσουν την κοινή γνώμη.

Η στάση της φερόμενης Αριστεράς διά τους μετανάστες, τους Τούρκους, την Εκκλησία, διά την επελαύνουσα ισλαμοποίηση της Ελλάδας αποδεικνύει το μέγεθος της προδοσίας της, διότι ταυτίζεται ανυπερθέτως με τον εχθρό, προδήλως αντί τριάκοντα αργυρίων, ως ανέκαθεν έπραττε κατά το παρελθόν ανερυθρίαστα με τις στυγνές δολοφονίες των Ελλήνων με τα αισχρά κονσερβοκούτια και το ιδιαζόντως επαχθές παιδομάζωμα.

Ο συνειδησιακός εκμαυλισμός της κοινωνίας και η πλήρης αποπνευματικοποίησή της αποτελούν χυδαίο έργο της μηδενιστικής Αριστεράς κατά συναυτουργία με την ψοφοδεή και αδρανή Κεντροδεξιά, η οποία απεμπόλησε το παρελθόν της, χάριν αποκαταστάσεως της κοινωνικής ειρήνης, πράγμα όμως το οποίο ουδέποτε επετεύχθη, διότι η Αριστερά, εισέτι και σήμερον, αμετανόητη διά την εγκληματική της δράση εις το παρελθόν, ποθεί διακαώς τη «ρεβάνς» του εμφυλίου πολέμου παντί τρόπω.

Προς το παρόν κατακρημνίζει κάθε ίχνος Ελληνισμού και κανονικότητας, επιβάλλοντας την πολιτική και κοινωνική διαστροφή της, δίκην ενός συγκεχυμένου, αόριστου και απροσδιόριστου εκσυγχρονισμού, συνελόντι ειπείν όζουσα προδοσία.

Εν κατακλείδι, ο κλειδούχος της κερκόπορτας (νοείται η Αριστερά) ευρίσκεται ήδη σε περίοπτη θέση εις τους κόλπους της πατρίδας μας και...

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: Η Ελλάς Εάλω!

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά

Η επιβολή του ανθελληνισμού καθίσταται ένα εργαλείο εις τας χείρας των παγκοσμιοποιητών, οι οποίοι επιδιώκουν κατ’ ουσίαν να πειθαναγκάσουν την κοινή γνώμη ότι τα ταυτοτητοποιητικά στοιχεία ενός έθνους, όπως η γλώσσα, η θρησκεία, οι παραδόσεις, το κοινό παρελθόν, δεν αποτελούν έναν διαχρονικό αρραγή αρμό της ιδιοπροσωπίας και ταυτότητας ενός λαού, αλλά κάτι ασαφώς αξιόμεμπτο και αορίστως αποκηρυκτέο, διότι εξομοιώνεται με τον φασισμό.

Ασφαλώς η παρά φύσιν αυτή αντιεπιστημονική αντίληψη έχει επικρατήσει από τους ισχυρούς δούρειους ίππους της φαιάς προπαγάνδας, δηλονότι υπό των εξωνημένων ΜΜΕ -έντυπων και ηλεκτρονικών-, εις τα οποία ομνύουν πίστη εντεταλμένα έμμισθα φερέφωνα τα οποία το ίδιο το σύστημα έχει επιβάλει εις την κοινή γνώμη, ως κήνσορες της προσδοκώμενης «ευωχίας» της εγκαθιδρυθησόμενης Νέας Τάξης πραγμάτων, παρασιωπώντας τη ζοφερή εξέλιξη διά την πατρίδα μας, η οποία κυοφορείται εις το μέλλον.

Οι ιθύνοντες νόες ασφαλώς είναι τα υπερεθνικά «διευθυντήρια» τα οποία πηδαλιουχούν ισχυροί οικονομικοί παράγοντες και διαχέουν την κεκαλυμμένη δήθεν ανθρωπιστική τους αντίληψη μέσω των περιώνυμων μη κυβερνητικών οργανώσεων.  

Ο ανθρωπισμός και η αλληλεγγύη δεν είναι προνόμια των μεταναστών – προσφύγων, διότι, αν πράγματι ήταν έτσι, και οι Έλληνες θα είχαν μια καλύτερη αντιμετώπιση και όχι να διώκονται ρατσιστικά εις την πατρίδα τους μόνον επειδή είναι Έλληνες, αρχής γενομένης από τους πλειστηριασμούς, την καλπάζουσα ανεργία, την πλήρη οικονομική εξαθλίωση και φτωχοποίηση της πατρίδας μας, η οποία δέχεται ανηλεώς επί 10 συναπτά έτη ανελέητο και αδιάλειπτο οικονομικό σφυροκόπημα.

Άρα υφίσταται οργανωμένο σχέδιο όπου οι «στρατευμένοι» μετανάστες συντηρούνται με διάφορα οικονομικά μέσα αδήλου προελεύσεως περί της σιτίσεως και στεγάσεώς τους, με αποτέλεσμα να αναπτυχθούν στην καθημαγμένη Ελλάδα, η οποία πέραν της φτώχειας αντιμετωπίζει, προεχόντως και κυρίως ένεκεν της οικονομικής κρίσεως, οξύ δημογραφικό πρόβλημα. Άρα ομιλούμε διά μία μορφή νεοπαγούς εποικισμού με ειρηνικά μέσα, μια ρηξικέλευθη πρακτική κατ’ ουσίαν, η οποία κατατείνει εις την καλλιέργεια μίσους προς τον Ελληνισμό ως κάτι δαιμονοποιημένο, με αποτέλεσμα η Ελλάδα νομοτελειακά να εξαλειφθεί συνεπεία της επιμελώς μεθοδευμένης αυτής πολεμικής, τόσο βιολογικά όσο και ως ιδέα, και ιδιαίτατα διά της αλλοιωμένης εκπαιδεύσεως προς τις επερχόμενες γενεές.

Ο μπολσεβικισμός εξυπηρετεί προφανώς αντί αργυρώνητων ανταλλαγμάτων αυτές τις εθνομηδενιστικές τάσεις, ενώ το ίδιο το σύστημα διά τον ίδιο λόγο (αντί τριάκοντα αργυρίων) εκδηλώνει μίσος προς τον Ελληνισμό, εν ταυτώ δε αγκαλιάζει τον εθνικισμό όμορων χωρών εις βάρος της πατρίδας μας, αναμηρυκάζοντας ασυνείδητα τα παρελκυστικά επιχειρήματα και τη ρητορική της ψευδεπίγραφης Αριστεράς περί φασισμού.

Ο νεωστί ολοκληρωτισμός, διά ανθρωπιστικών δήθεν συνθημάτων υπέρ των μεταναστών, επισφραγίζεται με...

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Περιφρόνηση από τον ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και για τους νεκρούς - ΑΗΘΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά

 

Εξ αφορμής της προσφάτου καταργήσεως του άρθρου 201 του Π.Κ., περί «περιύβρισης νεκρών», πέραν από την αθεϊστική υποκουλτούρα της εν αποδρομή ιδεοληπτικής κυβερνήσεως ή την επιμελή μεθόδευση πλήρους αποπνευματικοποιήσεως της κοινωνίας ή του διαχωρισμού της Εκκλησίας από την Πολιτεία καθώς και την ευθεία υποτίμηση της ζώσης ορθοδόξου παραδόσεως έναντι του Ισλάμ, υποκρύπτεται σαφώς και ο υπερεκχειλίζων υποπολιτισμός της, ήτοι η έλλειψη ουσιαστικού υποβάθρου αξιών, ιδεωδών, αρχών και εν γένει σεβασμού προς την ανθρώπινη ζωή.

 

Η έλλειψη ψήγματος σεβασμού, υποτυπώδους ευαισθησίας διά τους νεκρούς εκ του ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύει τη ρηχότητα της σκέψης του, την έλλειψη ανθρώπινου πολιτισμού και συναισθηματισμού προς την ύπατη αξία της ζωής, η οποία άρχεται εκ του τοκετού και εξικνείται μέχρι την κοίμηση, αλλά ιδίως διά ημάς τους ορθοδόξους χριστιανούς Ελληνες και την προσδοκία της Αναστάσεως των νεκρών κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Θεανθρώπου, Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού.

 

Τον ενταφιασμό των κεκοιμημένων νεκρών, ως εικός επιβάλλει, διαχρονικώς, απαράβατος εθιμικός και θρησκευτικός νόμος. Η ψυχή του Πατρόκλου στην «Ιλιάδα» δεν ησυχάζει ώσπου να γίνει ενταφιασμός του ήρωος. Η Αντιγόνη αποθνήσκει ίνα εκπληρώσει το χρέος της έναντι εις τον νεκρό αδελφό της Πολυνείκη. Οι Αθηναίοι καταδικάζουν εις θάνατον τους στρατηγούς των επειδή δεν περισυνέλεξαν τους νεκρούς μετά τη ναυμαχία εις τις Αργινούσες. Οταν οι Αχαιοί θρηνούν τον νεκρό Πάτροκλο και οι Τρώες τον Εκτορα, πεσόντα κάτω από το ακόντιο του Αχιλλέως, εμφαίνονται εν σπέρματι ουσιώδη στοιχεία επιταφίου λόγου. Οι ελεγείες των λυρικών ποιητών και τα εγκώμια προς τιμή των νεκρών πολεμιστών περιέχουν ωσαύτως δομικά στοιχεία επιταφίου λόγου.

 

Ο σεβασμός προς τους νεκρούς των μαχών ήταν τόσο ισχυρός εις όλες τις ελληνικές πόλεις, ώστε γινόταν ανακωχή ανάμεσα εις τους εμπολέμους διά την περισυλλογή και τον ενταφιασμό των νεκρών. 

Επισφράγισις δε της απονομής των επικήδειων τιμών ήταν η εκφώνηση του επιταφίου λόγου από πρόσωπο πολιτικό εγνωσμένου κύρους, το οποίο όριζε η Πολιτεία, όπως εις την περίπτωσιν του Επιταφίου που εξεφώνησε ο Περικλής.

 

Εν κατακλείδι, λοιπόν: 

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ανίερος νόμος

Η κυβέρνηση έχει αποδείξει την εμπάθειά της έναντι της Ορθοδοξίας

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά

Είναι πρόδηλον ότι η ιδεοληψία της εν αποδρομή κυβερνήσεως αποτυπώνεται εν πολλοίς και εις τη ριζική αναμόρφωση του Ποινικού Κώδικος και Ποινικής Δικονομίας, μόλις προ της υπογραφής του προεδρικού διατάγματος διά την επικείμενη διεξαγωγή των εκλογών στις 7/7/2019.

Ο λόγος είναι ιδίως διά ένα ακανθώδες ζήτημα το οποίο διέλαθε την προσοχή πολλών, πέραν της μετατροπής βαρέων κακουργημάτων κατ’ ουσίαν σε πλημμελήματα εκ της ελαφρύνσεως των επιβληθησομένων ποινών, και αφορά την ολοσχερή κατάργηση κορυφαίων πλημμεληματικών εγκλημάτων τα οποία περιλαμβάνονταν του εβδόμου κεφαλαίου και άπτονταν περί της «επιβουλής θρησκευτικής ειρήνης».

Ειδικότερον, κατεργήθησαν άνευ ετέρου τινός το άρθρο 198 Π.Κ., που κόλαζε ποινικά, δηλονότι την κακόβουλη βλασφημία προς τον Θεό (τη δημόσια και κακόβουλη ύβρη καθοιονδήποτε τρόπο, καθώς και την διά δημόσιας βλασφημίας εκδήλωση απαξίας προς τον Θεό), το άρθρο 199 περί καθύβρισης θρησκευμάτων, καθώς και το άρθρο 201 περί της περιύβρισης των νεκρών, μέρος όμως του τελευταίου άρθρου προσετέθη, υποβαθμισμένο ασφαλώς, εις την παράγραφο 2 του άρθρου 191Α περί προσβολής συμβόλων ή τόπων ιδιαίτερης εθνικής ή θρησκευτικής σημασίας, με την κόλουρη και αόριστη αιτιολογία περιέχουσα εις την έωλη αιτιολογική έκθεση,« γίνεται γενικώς δεκτό ότι δεν προσβάλλουν κανένα υπαρκτό κοινωνικό μέγεθος και επομένως δεν συνιστούν αξιόποινες πράξεις».

Ο ολετήρας της κυβερνήσεως και η εμπάθεια την οποία εκδηλώνει διά την πίστη αλλά και διά το θρησκευτικό συναίσθημα των πολιτών καθίσταται πλέον σαφές, δηλών τοιουτοτρόπως την ολοκληρωτική ιδεολογική καταγωγή του από τον ερυθρό ολοκληρωτισμό του Σιδηρού Παραπετάσματος, με εμπνευστές του τον Λένιν και τον Στάλιν, που εξαπέλυαν απηνείς διωγμούς προς την Ορθόδοξη παράδοση, διότι τη θεωρούσαν εν τοις πράγμασι αφυπνιστικό παράγοντα διά τις αγελαίες μάζες, επί των οποίων βούλονταν να επιβληθούν βιαίως και να τις χειραγωγούν βοσκηματωδώς, εις το διηνεκές, μολονότι προέβαλλαν δημοσίως, πλην όμως εν γνώσει τους ψευδώς, το αλυσιτελές και απατηλό επιχείρημα ότι η θρησκεία είναι δήθεν το όπιο του λαού.

Η κυβέρνηση μεν έχει αποδείξει το πρόσωπό της επί της θητείας της, την εμπάθειά της έναντι της Ορθοδοξίας και την υποστήριξή της υπέρ του Ισλάμ, το δε αξιοπερίεργο είναι...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίικος ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ωμή λογοκρισία

Ποινικοποίηση της ελευθερίας του λόγου από τον ΣΥΡΙΖΑ

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά

Tο καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ επιβάλλει ωμή λογοκρισία και ζητά πιστοποιητικά αριστεροφροσύνης, ήτοι ανθελληνισμού και εθνομηδενισμού, από τους μαθητές των δημόσιων σχολείων.
 

Καθίσταται απαράδεκτη και λίαν έκνομη η συμπεριφορά της αποβολής των μαθητών στον Γέρακα, διότι τραγουδούσαν ομοθυμαδόν το τραγούδι το οποίο εγκωμίαζε την Μακεδονία ως «Μακεδονία ξακουστή, του Αλεξάνδρου η χώρα».

 

Καταρχήν, το άρθρο 16, παράγραφος 2 του ισχύοντος Συντάγματός μας αναφέρει τα εξής:
 

«Η Παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως, και τη διάπλαση σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες».
 

Ωσαύτως, στην παράγραφο 2 του άρθρου 120 του Συντάγματός μας διαλαμβάνεται το εξής:

 

«Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και στην πατρίδα αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση όλων των πολιτών. Ως εκ τούτου, λοιπόν, συνιστά χρέος της δημοσίας εκπαιδεύσεως η καλλιέργεια της εθνικής συνειδήσεως, κατ’ επιταγή του υπέρτατου νόμου του κράτους, ήτοι του Συντάγματός μας».

Ωσαύτως, η στοχοποίηση μιας συγκεκριμένης μερίδας προσώπων, καθώς και η ρητορική μίσους εναντίον τους, επειδή τόλμησαν, εις τον αντίποδα της κρατούσας εθνομηδενιστικής ιδεολογίας της κυβερνήσεως και της εν γένει καλλιέργειας αφελληνισμού στην Παιδεία, να εξυμνήσουν τον Ελληνισμό, συνιστούν κατάφωρη διακριτική μεταχείριση και αντιβαίνουν όχι μόνο στο Σύνταγμα, στην ΕΣΔΑ, αλλά και στον νόμο περί ρατσισμού, διότι επιβάλλεται διά της επιβολής μιας υπέρμετρης τιμωρίας στους νεαρούς μαθητές, η οποία τους καταργεί τον πυρήνα του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης των απόψεών τους, καθώς και της απρόσκοπτης εκδήλωσης των απόψεων αλλά και διακίνησης των ιδεών τους, όπως το άρθρο 14 του Συντάγματος επιβάλλει.
 

Φρονώ ότι υποσκάπτονται τα θεμέλια του δημοκρατικού πολιτεύματος ένεκεν της αυθαιρεσίας ορισμένων, οι οποίοι δρουν ποδοπατώντας τη συνταγματική έννομη τάξη και καταστρατηγούν τους νόμους που συμφωνούν με αυτό.

Είναι πρόδηλο ότι...

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ: «Οραμα» Εμφυλίου

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά

Η φερόμενη ως «Αριστερά» σήμερον διοικεί λίαν αδιαταράκτως, δίχως την ύπαρξη ουσιαστικής κοινωνικής συλλογικής αντιδράσεως, λόγω του γεγονότος ότι το γιγαντωμένο επί πολλά έτη παρακράτος, υπό διάφορες παραλλαγές και εκφάνσεις του, πρόσκειται αναμφιβόλως στο κυβερνών κόμμα.
 

Είναι, λοιπόν, πρόδηλο ότι, καίτοι η κοινή γνώμη κοχλάζει εναντιωμένη σφόδρα και οξέως προς την ασκούμενη αντιλαϊκή και αντεθνική συλλήβδην κυβερνητική πολιτική, στην πράξη όμως στερείται ενός συντεταγμένου φορέα που θα οργανώσει τη δικαιολογημένη αυτή αγανάκτηση, μετασχηματίζοντάς την δομημένα σε ογκώδη συλλαλητήρια ή πολυπληθείς κινητοποιήσεις.

 

Η σεσημασμένη «Αριστερά», δηλαδή, σήμερα κατέχει τόσον το κράτος με τους εντεταλμένους αστυνομικούς, οι οποίοι δρουν κατασταλτικά κατά των πολιτών, όσον και το παρακράτος, το οποίο αστυνομεύει εμμέσως, συκοφαντεί και εξουδετερώνει προβοκατόρικα εν τη γενέσει της οιαδήποτε υγιή αντίδραση κατά της παρούσας κυβερνήσεως, υπό τον μανδύα ενός ανεξάρτητου δήθεν οργανισμού, ο οποίος δρα ανυπερθέτως υπέρ των ατομικών δικαιωμάτων, ενώ στην ουσία επρόκειτο διά καμουφλαρισμένους έμμισθους πληροφοριοδότες.

 

Είναι, λοιπόν, πρόδηλο ότι η σημερινή κυβέρνηση, η οποία διά των πράξεων και των παραλείψεών της έχει καταστεί καθεστώς, λόγω του ότι το σύνολο πλέον των αποφάσεών της προσκρούει σφόδρα στη λαϊκή βούληση, την οποία ποδοπατά και αγνοεί απεριφράστως και επιδεικτικώς, απλώς σφετερίζεται τη λαϊκή κυριαρχία, δίχως αιδώ, παρατείνοντας ιδιοτελώς την παραμονή της στη νομή της εξουσίας.

 

Περαιτέρω η «Αριστερά» θρέφεται με το όραμα της ρεβάνς του Εμφυλίου Πολέμου, εξ ου και τοιουτοτρόπως έχει εκπαιδεύσει τους ένθερμους οπαδούς της, αναπαράγοντας τη διχαστική ρητορική μίσους περί εκδίκησης και καλλιέργειας εμπάθειας προς το έθνος, ενσπείροντας τη διχόνοια, γι’ αυτόν τον λόγο και επιτίθεται διά της βίας ώστε να πατάξει βάναυσα οιονδήποτε αντιφρονούντα και ελευθέρως σκεπτόμενο πολίτη. Με την πολιτική, λοιπόν, της «ντουντούκας» και διά των συνθημάτων ανδρώθηκε παρασιτικώς στην Ελλάδα η Αριστερά, ιδίως μεταπολιτευτικά, καθισταμένη θεραπαινίδα του ΠΑΣΟΚ, το οποίο εγκαθίδρυσε μία νέα κομματική τάξη πραγμάτων, λεηλατώντας το κράτος και ταυτίζοντας αξεδιάλυτα το κόμμα με το κράτος.

Εν κατακλείδι, η Ελλάδα αποτελεί μία «sui generis» χώρα, την Ιστορία της οποίας συγγράφουν οι ηττημένοι, παραχαράσσοντας και κιβδηλοποιώντας ανενδοιάστως την αλήθεια των γεγονότων, οι οποίοι...

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΞΕΦΤΙΛΟΑΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ: Προς κατάρρευση

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά

Δικηγόρο

Η παρούσα ανθελληνική κυβέρνηση, ούσα αμιγώς ετεροκίνητη, έχει απολέσει ευθέως κάθε λαϊκό έρεισμα, καθότι επρόκειτο διά μια «συμμορία» καιροσκόπων, οι οποίοι έχουν απεμπολήσει κάθε ηθικό φραγμό στον βωμό της πάση θυσία παραμονής τους στον θώκο της εξουσίας.  

Το αποκλειστικό μέλημά τους είναι η στυγνή νομή της εξουσίας και η ρεβάνς τους μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, λεηλατώντας οτιδήποτε εθνικό, διά να αποδείξουν ότι η αριστερή «ιδεοληψία» τους έχει υπόσταση και δεν συνιστά μια εκ της Ιστορίας αποβλητέα θεωρία.

 

Η παρούσα ολοκληρωτική κυβέρνηση, η οποία απλώς κύπτει υποτακτικώς το γόνυ στις εντολές οι οποίες εκπορεύονται από τα εξωεθνικά παράκεντρα, εφαρμόζοντας ανενδοίαστα και επί καθημερινής βάσεως συμβόλαια εκτελέσεως της Ελλάδος, καλλιεργώντας το αίσθημα ηττοπάθειας προς τον ελληνικό λαό, από πάσης απόψεως ήδη φυλλορροεί. 

Το μείζον ζητούμενο είναι ότι η φενακισμένη αριστερή κυβέρνηση επιχειρεί επιμόχθως, εκ των ένδον, αναβιώνοντας τη χρόνια ιδεοληπτική ρητορική της παγκόσμιας ιστορικής ήττας της, να καταλύσει τα δομικά συστατικά του έθνους και της πατρίδος μας, αποσαθρώνοντας τον κοινωνικό ιστό και δηλητηριάζοντας τις συνειδήσεις της νέας γενεάς, προπαγανδίζοντας υπέρ του εθνομηδενισμού, της αθεΐας και εν γένει της κοινωνικά ισοπεδωτικής αντίληψης περί της ύπαρξης 62 φύλων, και εκ των έξω να εκτελέσει εθνοκτόνες εντολές έναντι αδρών ανταλλαγμάτων.

 

Η πολιτικά ανεπαρκής κυβέρνηση έχει εκχωρήσει τη διοίκηση της πατρίδος μας στα υπερεθνικά διευθυντήρια και αυτό διά το οποίο ενδιαφέρεται είναι, αφενός, να διασφαλίζει τον κομματικό στρατό της, τον οποίο εξυπηρετεί εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος, αφετέρου, να χειραγωγεί, μέσω των δοτών και εξωνημένων ΜΜΕ, τα οποία λειτουργούν ως διαφθορεία ποδηγετήσεως της «λούμπεν» μάζας, το διανοητικώς ευνουχισμένο πλήθος, το οποίο, ελλείψει κριτικής συνθετικής σκέψεως, εθίζεται να βουλεύεται και σκέπτεται αγεληδόν, καθιστάμενο άβουλο έρμαιο, άθυρμα στη φαιά προπαγάνδα της δήθεν σιδηράς εξουσίας.

Φρονώ ότι η αλαζονεία της εξουσίας, η κατάλυση του Συντάγματος, η καταρράκωση των θεσμών, ο εμπαιγμός του καλόπιστου λαού, η ακραία περικοπή των συντάξεων και των μισθών, η δυσβάστακτη και κατάφωρα άδικη φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών, η διπροσωπία και η διγλωσσία της νεοφιλελεύθερης κυβερνήσεως με δήθεν αριστερό πρόσημο συνιστούν αρκούντως ικανοποιητικά στοιχεία διά την εκ των ένδον κατάρρευση της παρούσης προδοτικής κυβερνήσεως. 

 Η μόνη ελπίδα της κυβερνήσεως είναι ότι...

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΞΕΠΟΥΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Ατιμωτική προδοσία

Από τον Χαράλαμπο (Χάρη) Κατσιβαρδά

Δικηγόρο

Η αμελλητί εκχώρηση του ονόματος της «Μακεδονίας» εκ μέρους της παρούσης κυβερνήσεως συνιστά ανυπερθέτως απαράγραπτο έγκλημα εσχάτης και ατιμωτικής προδοσίας στη συνείδηση του ελληνικού λαού, όπου μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, με δεδηλωμένο ανθελληνικό μένος, λαμβάνει ευθέως μία απόφαση ενάντια σε αιώνες ιστορίας του ελληνικού λαού και του έθνους υπηρετώντας ευθέως τα εξωεθνικά συμφέροντα των εντολέων της, με αντάλλαγμα την επί μακρόν παραμονή της στον θώκο της εξουσίας.

 

Το ιδιαζόντως τούτο ειδεχθές έγκλημα του εθνομηδενιστή και απάτριδος πρωθυπουργού θα απηχεί, εις τους αιώνας των αιώνων, στις λαβωμένες ψυχές των ηρώων Μακεδονομάχων, οι οποίοι θυσιάστηκαν με αυταπάρνηση για την ιδική μας ελευθερία να διεκδικούμε το δικαίωμα να ζούμε ελεύθεροι και υπερήφανοι.

Ομως η υπερφίαλη αλαζονεία του τλήμονος θνητού -πρωθυπουργού- Αλεξάνδρου Τσίπρα, ο οποίος κατέστη αναλώσιμο μίσθαρνο όργανο στην κρίσιμη αυτή καμπή της ελλαδικής Ιστορίας, να δώσει το «φιλί της προδοσίας» κατά συναυτουργία μετά των συνδαιτυμόνων του πατριδοκάπηλων, αλλά και του προστηθέντος παρακράτους του, στα αιματοβαμμένα και αγιασμένα χώματα της Μακεδονίας μας, ως νέος «Ιούδας» και σύγχρονος «Εφιάλτης», και να προδώσει την αθάνατη ελληνική γη, θα έχει ως αποτέλεσμα να υποστεί τις συνέπειες του μέλλοντος.  

Ο ίδιος έδειξε αφενός τη φασιστική του προέλευση από τους ερυθρούς φασίστες του Στάλιν, ποδοπατώντας καταφρονητικά, κυνικά και χυδαία τη λαϊκή βούληση αντί 30 αργυρίων (μία θέση από τους εντολείς του στο μέλλον ενδεχομένως) και αφετέρου το ανάστημα ενός πολιτικού νάνου, ο οποίος βεβηλώνει με την παρουσία του τα όσια και ιερά του ελληνικού πολιτισμού.

 

Είναι πρόδηλο ότι ο εν λόγω κύριος ενταφίασε την Ελλάδα καταρρακώνοντας το ελληνικό φρόνημα, εκριζώνοντάς του ένα ψήγμα της ψυχής μας με περισσή ευκολία και επαληθεύοντας ασμένως την ανθελληνική καταγωγή του.

Το πραξικόπημα κατά του Ελληνισμού διεπράχθη αβρόχοις ποσί, όπως και η κατάλυση του Συντάγματος, ο νεοαποικισμός της Ελλάδας και εν γένει όλα τα εθνοκτόνα σχέδια της επιβεβλημένης Νέας Τάξης Πραγμάτων.

 

Η παρούσα λοιπόν κυβέρνηση καθίσταται πλέον «non grata», διότι ομνύει πίστη σε ανθελληνικούς στόχους και δεν ορρωδεί προ ουδενός, παρά μόνο στη δίψα για την εξουσία και το χρήμα.
 

Ας μας απαντήσει ο κ. Αλέξανδρος Τσίπρας αν...

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ: Κυβερνητική αυτοδικία!

Παραχάραξη της αλήθειας και κατάχρηση εξουσίας στο θέμα της βίας

Από τον Χαράλαμπο (Χάρη) Κατσιβαρδά

Δικηγόρο

Η αυτοδικία συνιστά μια αξιόποινη πράξη ακριβώς διά τον λόγον ότι στρέφεται κατά των θεσμικών οργάνων μιας συντεταγμένης Πολιτείας. Εν ολίγοις υποσκάπτει το δημοκρατικό πολίτευμά μας, διότι η αυτογνώμων ενάσκησή της αντιστρατεύεται ευθέως την έννομη τάξη, υπέρ της διαφύλαξης της οποίας έχει ταχθεί, κατά το άρθρο 20 του Συντάγματος, προδήλως, η δικαστική Αρχή. 

Επί των ημερών μας, η αυτοδικία συνιστά μια πράξη ανοχής εκ μέρους της κυβερνήσεως, αναλόγως με τα «α λα καρτ» προοδευτικά ανακλαστικά της, φαινόμενο δυστυχώς αντικειμενικώς θλιβερό για τη δημοκρατία ημών, η οποία επιβάλλεται να κατισχύει έναντι οιασδήποτε ιδεολογίας ή κόμματος.

 

Η ολοκληρωτική ιδεοληψία «σοβιετικού τύπου» φέρεται ότι δεν έχει εκλείψει και εις τις ημέρες μας, και η μείζων συνιστώσα της παρούσης κυβερνήσεως είναι πεπεισμένη ότι άνευ παρακράτους και εμπροσθοφυλακής -ή άλλως ταγμάτων εφόδου, τα οποία τρομοκρατούν τον κόσμο για να παύσει να σκέπτεται ή να βουλεύεται ελευθέρως επί ποινή άσκησης παράνομης βίας- δεν μπορεί να υπάρξει.  

Η ωμή βία εκ μέρους συλλογικοτήτων, με εγκληματικές πρακτικές υποκόσμου, λίαν αξιόποινες κατά τις κοινές διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, θεσμοποιούνται εφόσον βεβαίως έχουν την άνωθεν ανοχή και την εύνοια των λοιπών Αρχών, εφόσον έχουν βαπτισθεί τεχνηέντως, με «προπαγανδιστική μαεστρία», «τρομοκρατία επ’ αγαθώ» ή δράση προς το κοινό καλό.

 

Φρονώ ότι η παραχάραξη της αλήθειας είναι ψηλαφητή, καθότι η βία δεν έχει χρώμα, από οπουδήποτε κι αν προέρχεται, άρα δεν είναι δυνατόν η νομιμότητα να ανέχεται την προοδευτική βία και να καταδικάζει κάποια άλλη μορφή βίας, απλώς διότι δεν ανήκει εις την οιονεί θεσμισμένη βία, υπό την έννοια δηλαδή της «ημέτερης βίας».

Το είδος αυτό της ανοχής στη βία είναι πρόδηλο σήμερα και καθίσταται αποτροπιαστικό και βδελυρό όταν στρέφεται κατά κορυφαίων θεσμών, οι οποίοι εκ του Συντάγματος συνιστούν το θεμέλιο της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας μας.  

Η κατάλυση της νομιμότητας και η τρομοκρατία εξ ορισμού και οντολογικώς εν τη γενέσει της ευαγγελίζονται αφεύκτως το χάος, συνώνυμο της δικτατορίας ακόμη και αν είναι προοδευτικού τύπου.

 

Εν κατακλείδι, η ανοχή σε συγκεκριμένο είδος βίας συνιστά...

ΣΥΡΙΖΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Σταλινική εκτροπή

Εθισμός του ΣΥΡΙΖΑ εις τον οιονεί σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά

Φρονώ ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ συμπεριφέρεται ευθέως και ανερυθριάστως με τον αυτόν τρόπον, όπου το πάλαι ποτέ Σιδηρούν Παραπέτασμα, του Στάλιν, εις το οποίο ασμένως ομνύει πίστην, αντιμετώπιζε τους αντιφρονούντες με τρόπο καθ’ όλα ολοκληρωτικό, πέραν και πάνω από κάθε ψήγμα νομιμότητος.

 

Ο εθισμός του εις τον οιονεί σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας, αρχής γενομένης από το τελεσθέν «συνταγματικό πραξικόπημα», διά της ιταμής περιφρονήσεως της αυθορμήτου βουλήσεως του ελληνικού λαού, μετατρέποντας το «Οχι» σε «Ναι», κατά το δημοψήφισμα του Ιουνίου του έτους 2015, η απόπειρα χειραγώγησης της ελληνικής Δικαιοσύνης μέχρι και η πρόσφατη κατασυκοφάντηση της πλειονότητας του ελληνικού λαού, διά των συλλαλητηρίων διά το μείζονος εθνικής σημασίας ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, αποτελούν γεγονός.

 

Η παρακρατική «πρακτική των μολότοφ» των Εξαρχείων, της χρόνιας απροκάλυπτης κατάλυσης των θεσμών με προδήλως ερυθρό ολοκληρωτικό τρόπο, η αντιδημοκρατική διατήρηση του «άβατου» των Εξαρχείων, διά της εξουδετέρωσης οιουδήποτε αντιφρονούντος διά της βίας, και η εν γένει λοιδορία της προς τον δημόσιο χαρακτήρα των πανεπιστημίων, διά της ρυπάνσεως, των διακεκριμένων φθορών, διά της αντιποιήσεως του θεσμού του ασύλου, είναι αρχές και αξίες οι οποίες εξέθρεψαν τη νοοτροπία του νυν πρωθυπουργού και προφανώς των στελεχών του, την οποία, ασφαλώς, ενστερνίζεται, καλώς ή κακώς (!), και μία μερίδα του ελληνικού λαού, η οποία αντιλαμβάνεται τη συντεταγμένη Πολιτεία και το κράτος δικαίου ως ένα γήπεδο, εις το οποίο διεξάγεται ποδοσφαιρικός αγώνας με ακραιφνώς φανατισμένους οπαδούς, οι οποίοι υπολαμβάνουν το άθλημα ως θρυαλλίδα εκδήλωσης βίας ή εφαλτήριο «ρεμβασιστικού χουλιγκανισμού» προς την αντίπαλη ομάδα.

Στο πλαίσιο αυτού του θεσμικού πρωτογονισμού κείται ο ΣΥΡΙΖΑ, μια αντίληψη η οποία ποδοπατά και κατακρημνίζει οιοδήποτε θεμέλιο νομικού πολιτισμού, παραπέμποντας σε σκοτεινές περιόδους Ιεράς Εξετάσεως.
 

Ως προς τούτο κάνω μνεία, αναφορικώς με την επίμαχη υπόθεση Νοvartis, της αμίμητης φράσης του υπουργού Εξωτερικών Ν. Κοτζιά «αν είναι αθώοι, να το αποδείξουν», κονιορτοποιώντας εκ βάθρων το τεκμήριο της αθωότητας.

 

Συνελόντι ειπείν, το κυβερνών κόμμα...

ΣΥΡΙΖΟΚΗΦΗΝΑΡΑΔΙΚΟ: Στυγνή κομματοκρατία

Από τον Χαράλαμπο (Χάρης) Κατσιβαρδά

Είναι ψηλαφητό τοις πάσι, κατά τη συναλλαγή εκάστοτε πολίτη με όλες τις εκφάνσεις και τις πτυχές του ευρύτερου δημόσιου τομέα, το να αντιμετωπίζει, εν γένει, παντελή αδιαφορία και συμπεριφορά εκ μέρους των δημοσίων υπαλλήλων, η οποία απάδει ευθέως και σαφώς με το πρότυπο ενός συντεταγμένου, ευνομούμενο έθνους-κράτους, και δη μέλους της Ε.Ε., στο οποίο λογίζεται αυτονόητο ότι επικρατούν η οργάνωση και ο σεβασμός προς τον νομοταγή και φορολογούμενο πολίτη.

Ορισμένοι έχουν ταυτίσει τον ιδιωτικό με τον δημόσιο τομέα, εκδηλώνοντας υπερφίαλη αλαζονεία, αγένεια και πρόδηλη ασέβεια προς τον συμπολίτη τους, προφανώς πηγάζουσα από τη διασφάλιση του «αμετακινήτου», της θέσης τους, συνεπεία, των πάλαι ποτέ κομματικών διορισμών -κάθε άλλο παρά αριστίνδην- από την αυτή αλληλοδιαδοχή των κομμάτων στην εξουσία.

Την αυτή ιδεοληψία έχουν και τα δικαστήρια: ο δημόσιος υπάλληλος φέρει, εξ ορισμού, ένεκεν της ιδιότητάς του, επαυξημένη αξιοπιστία από έναν ιδιώτη ελεύθερο επαγγελματία.

Η νοσηρώς διαποτισμένη αυτή αντίληψη της δομής του κράτους μόνο θυμηδία προξενεί, διότι συνιστά τεκμήριο χρόνιας αβελτηρίας των θεσμών, οι οποίοι καθίστανται στενά εναγκαλισμένοι με το κράτος, το οποίο υποτάσσεται, αντί να οριοθετείται κατά μείζονα και σαφή τρόπο από την εκάστοτε εκτελεστική εξουσία, ελέω δήθεν λαού.  

Αξιον μνείας είναι ότι η παρούσα «αριστερεπώνυμη» κυβέρνηση έχει εγκαθιδρύσει ένα διευρυμένο κράτος με εμφυλιοπολεμικές συνιστώσες και ιδεολογικώς χρωματισμένα πρότυπα, επιβεβαιώνοντας στην πράξη, περίτρανα, τον ιδεολογικό κρατισμό σοβιετικού τύπου, ως όραμα μιας σύγχρονης χώρας στο μέλλον.

Εκ παραλλήλου, αποκηρύττει το έθνος με μια παρωχημένη και ανεδαφική παλαιομαρξιστικού τύπου ρητορική, επειδή έτσι το κόμμα, στείρα και δογματικά πρεσβεύει, μολονότι τα ιδεολογήματά του αυτά η ίδια η ιστορική πραγματικότητα τα έχει εκκωφαντικώς καταλύσει, πέμποντάς τα ανεκκλήτως στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

Η κραυγαλέα, βεβαίως, αντινομία, η οποία σοβεί στους κόλπους του κυβερνώντος κόμματος, είναι ο χαίνων αριστερίζων μανδύας και η αντικαπιταλιστική ρητορική του, που συγχωρούνται σήμερα λόγω της περιόδου της Αποκριάς, καθότι η έμπρακτη οικονομική πολιτική του είναι άκρως νεοφιλελεύθερη.

Εν κατακλείδι, η έλλειψη λειτουργίας των θεσμών στην Ελλάδα είναι συνέπεια της...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΣΥΡΙΖΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Αμελλητί ,όχι αμελητί - Τα δημόσια ΜΜΕ ως κυβερνητικός δούρειος ίππος στο Μακεδονικό

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά

Φρονώ ότι είναι χρέος κάθε ενεργού Eλληνα πολίτη να αντιδράσει δεόντως στην απόπειρα ανίερης ιστορικής παραχαράξεως στο καίριο ζήτημα περί του ονόματος «Μακεδονία», η οποία συντελείται εις βάρος του Ελληνισμού, διότι είναι πρόδηλο ότι ένας λαός χωρίς πατρίδα και εθνική συνείδηση είναι ένας ανερμάτιστος λαός χωρίς καμία δυνατότητα κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων, έρμαιο του εκάστοτε κατακτητή, ανέκκλητα καταδικασμένος στην ιστορική αφάνεια, χωρίς μέλλον και εξέλιξη.

 

Η κυβέρνηση, διά της επιβληθείσας σιωπής στα εξωνημένα ΜΜΕ, τα οποία πρόσκεινται προς την κυβερνητική «γραμμή», αλλά ιδίως τα δημόσια ΜΜΕ, τα προσφυώς λεγόμενα «κρατικά», τα οποία συντηρούνται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, και εξαιτίας και συνεπεία της δήθεν πολυφωνίας και ακηδεμόνευτης ενημέρωσης αυτών βαρυνόμεθα με το μηνιαίο «χαράτσι» διά τη συντήρησή τους, παρασιώπησαν επιμελώς το μεγαλειώδες συλλαλητήριο του ελληνικού λαού, την 21/1/2018, στη Θεσσαλονίκη, δηλαδή κατ’ ουσίαν αγνόησαν το θεμέλιο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας κατά το άρθρο 1 παρ. 2 «θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία» και εν συνεχεία παρ. 3 του ως άνω άρθρου «όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα».

 

Ως εκ τούτου, λοιπόν, τα δημόσια ΜΜΕ ενημερώσεως, τα οποία κατ’ ουσίαν επιβάλλεται εκ του Συντάγματος να ενημερώνουν τον ελληνικό λαό, ελευθέρως και αληθώς κατ’ άρθρο 14 του Συντάγματος που εν προκειμένω παραβιάστηκε καταφώρως και ευθέως, καθότι μετετράπησαν σε δούρειο ίππο και φερέφωνο της κυβερνήσεως, υπό την έννοια ότι υπηρετούσαν την πολιτική θέση της κυβερνήσεως, η οποία συνίστατο στην καθολική απαξίωση και την υποβάθμιση του απλού λαού, ο οποίος αυθορμήτως και ομοθυμαδόν προσήλθε διά να διαδηλώσει ειρηνικώς και δημοκρατικώς την αντίστασή του, στην απόπειρα σφετερισμού του ονόματος, από τη γείτονα χώρα, μία ανοσιουργηματική πράξη εσχάτης προδοσίας διά το έθνος.

Τα δημόσια ΜΜΕ επιχείρησαν ανενδοιάστως να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη, ως προς τον όγκο του συλλαλητηρίου, διαστρεβλώνοντας κατά πρωτοφανή ολοκληρωτικό τρόπο την αλήθεια, αναβιώνοντας μνήμες ανελεύθερων δικτατορικών καθεστώτων, όπου η πληροφόρηση λογοκρινόταν από τον δικτάτορα.

 

Εν κατακλείδι...