Σύμφωνα με τον βαψομαλλιά, η χειροδικεία εις βάρος Ισραηλινών στο κέντρο της Αθήνας ήταν απλός ακτιβισμός.
— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) August 13, 2026
Ωραία λοιπόν...
Ξεκινούμε τον ακτιβισμό εις βάρος όποιων δεν γουστάρουμε υπό την ευλογία του ελληνικού κράτους.
Toυ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ
Ακόμη περιμένουμε την ταυτοποίηση και τη σύλληψη των 3-4 δραστών της επίθεσης κατά μιας οικογένειας Εβραίων που έγινε πριν από εννιά μέρες στο Σύνταγμα. Θα μου πείτε πως θέλω να κινηθεί μια ολόκληρη διαδικασία για να βρεθούν οι ένοχοι ενός προπηλακισμού, λες και είναι η πρώτη ή τελευταία φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Το ότι δεν θα είναι η τελευταία φορά οφείλεται κυρίως στο γεγονός πως ουδείς αντισημίτης τραμπούκος μέχρι τώρα έχει καταδικαστεί με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο.
Κάποιοι μέσα στην κυβέρνηση αρκούνται σε δηλώσεις συμπαράστασης, ενώ το πρόβλημα έγκειται στην εφαρμογή των νόμων. Επικρατεί δυστυχώς η νοοτροπία «εντάξει, έπεσαν δύο μπάτσες. Συμβαίνουν αυτά».
Οι διεθνείς εξελίξεις ωθούν τα πράγματα προς μια στενότερη συνεργασία με το Ισραήλ, σε όλους τους τομείς και κυρίως στην αμυντική βιομηχανία και στους εξοπλισμούς. Η Ελλάδα για πρώτη φορά βρίσκει ένα στήριγμα στην ανατολική Μεσόγειο, που τυγχάνει να διαθέτει και τις πιο ισχυρές ένοπλες δυνάμεις στην ευρύτερη περιοχή. Ένα κράτος, το Ισραήλ, που έχει κάθε λόγο να συμπαραταχθεί με την πατρίδα μας απέναντι στον αναθεωρητισμό--επεκτατισμό της Τουρκίας. Μια συμπαράταξη που ενοχλεί ιδιαίτερα τις τουρκικές ελίτ, κάτι που αποτυπώνεται στα σχόλια τόσο των κυβερνητικών στελεχών όσο και των ΜΜΕ που ελέγχονται από το καθεστώς Ερντογάν.
Όμως καμιά συμμαχία και καμιά συμπαράταξη δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά αν δεν τυγχάνει της υποστήριξης ενός ευρέως φάσματος της κοινής γνώμης. Και όπως έδειξε μια τελευταία δημοσκόπηση το 42% των Ελλήνων θεωρεί το Ισραήλ μια φιλική χώρα. Αυτό ακριβώς το κλίμα επιχειρεί να διαταράξει η ισλαμοαριστερά είτε στην ιδεοληπτική είτε στην αργυρώνητη μορφή της. Έχοντας μια εντελώς διαφορετική αντίληψη για το τι είναι εθνικό συμφέρον, επιχειρεί να υπονομεύσει αυτή τη συνεργασία, αδιαφορώντας αν με αυτόν τον τρόπο προωθεί εξ αντικειμένου είτε απλώς πρακτορεύει, τα συμφέροντα της Τουρκίας.
Όλες αυτές οι δήθεν αυθόρμητες αντισημιτικές διαδηλώσεις της σαγιονάρας, εντάσσονται σε αυτήν ακριβώς τη στρατηγική: να θεωρηθεί από τους πολίτες του Ισραήλ, και γενικότερα από τους Εβραίους, πως η Ελλάδα είναι μια μη φιλική χώρα. Η στενή συνεργασία των δύο κρατών να εδράζεται επάνω σε μια περιορισμένη βάση μέσα στις κοινωνίες.
Το έχω γράψει πολλές φορές πως οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης είναι σημαντικές, καθώς αφήνει ατιμώρητες τις πράξεις ενός καταφανούς αντισημιτισμού. Αν δε θέλει να ιδρύσει μια Αρχή καταπολέμησης του αντισημιτισμού, με πολύ συγκεκριμένες αρμοδιότητες, τότε ας εφαρμόσει τον αντιρατσιστικό νόμο. Είναι το ελάχιστο που μπορεί να κάνει.
Διότι ...
