Tης ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ
Το αλλοπρόσαλλο της κωμικοτραγικής εκτέλεσης του οράματος του Μεγάλου Περιπάτου το είδαμε, το ζήσαμε. Από το αρχικό βάψιμο του οδοστρώματος (γιατί στην εποχή μας δεν υπάρχει άλλος τρόπος να μελετήσεις έργο) μέχρι το «τσάτρα πάτρα» του μεγάλου φινάλε, «Φυτέψτε γιατί χανόμαστε». Χαθήκαμε! Ενα βουβό κύμα οργής διαρκείας έφερε στην επιφάνεια τον Χάρη Δούκα.
Λες για να επιβεβαιώσει, να φωτίσει νοοτροπίες. Λες για να δούμε, ακόμα και στην περίφημη επί των ημερών μας Βασιλίσσης Ολγας, ότι επί της ουσίας, αυτό που φούντωσε θυμούς ήταν οι καθεστωτικές νοοτροπίες.
Και ναι, οι πολίτες τις οσφραίνονται. Τα διαχρονικά τραύματα όξυναν την αντίληψη, όξυναν την «ενδοσυνεννόηση» των πολιτών.
Τι μας μεταφερόταν για τη Βασιλίσσης Ολγας από την ώρα που κλείστηκε η δίοδος για τα αυτοκίνητα αναστατώνοντας το σύμπαν, όπως και στην Πανεπιστημίου;
Μια εικόνα εικονικής χαράς. Ανθρωποι θα περπατούν ελεύθερα σε έναν ελεύθερο δρόμο και θα γυμνάζονται ελεύθερα, τραλαλά τραλαλά.
Και αναρωτιέται ο κοινός νους γιατί στον αθλητικό Τύπο δεν φτάνει ένας ολόκληρος Εθνικός Κήπος για να χαρεί και να γυμναστεί και θέλει και το δρομάκι έξωθεν του απέραντου Εθνικού Κήπου;
Με αυτή τη λογική, μπορεί να θελήσει και τη λεωφόρο Συγγρού, ώστε ανενόχλητος να εκτελεί γυμναζόμενος, επαναλαμβανόμενη ρόδα μέχρι το Φάληρο.
Ασφαλώς, αστειεύομαι. Εργολάβος, λοιπόν, είχε αναλάβει το όραμα του απερχόμενου πλέον δημάρχου Μπακογιάννη, και οι μακέτες που είχαν προωθηθεί στον Τύπο είχαν να κάνουν με το άνωθεν «τραλαλά». Ωσπου η δημαρχία παραδόθηκε εκ των πολιτών στον κ. Δούκα. Ο οποίος, αντιλαμβανόμενος το αλλοπρόσαλλο του πράγματος, υποσχέθηκε ότι η οδός θα ανοίξει για τα αυτοκίνητα, μέχρι που κάποτε –μακάρι να αξιωθούμε αυτό το «κάποτε»– ό,τι γίνεται να ακολουθεί μελέτες «ολιστικής» αντίληψης και όχι κουτσουλιές έργων.
Για να αντιληφθείτε το αλλοπρόσαλλο, αναγνώστες μου, αρκεί να φέρετε στην μνήμη σας ότι η Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ο πανέμορφος εμβληματικός πεζόδρομος, καταλήγει σε λεωφόρο μεγάλης κυκλοφορίας, τη Βασιλίσσης Αμαλίας, με διπλά φανάρια. Θα την καταργήσουμε και αυτή τη λεωφόρο;
Τι νόημα έχει να μιλάμε για πεζοδρόμηση-ενοποίηση με τη Βασιλίσσης Ολγας; Θα υπογειοποιήσουμε;
Ολο το Κέντρο πιθανώς έχει αρχαία. Πού το πάμε;
Στοπ, Ρέα, στοπ! Πάμε πίσω στο μήλον της έριδος των ημερών, στη Βασιλίσσης Ολγας. Αίφνης, μετά την ανακοίνωση του νέου δημάρχου Δούκα για το άνοιγμά της, εμφανίστηκε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, στην οποία οφείλουμε πολλά σωστά και ευεργετικά, όπως π.χ, τον ανελκυστήρα για ΑΜΕΑ στην Ακρόπολη, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι θα καταπίνουμε και αμάσητα τα πάντα, και αίφνης αναφέρει για αρχαία πολύτιμα, ναούς με πετραχήλια. Παραλλήλως, ο κ. Μπακογιάννης κόπτεται να συνεχίσει ο εργολάβος που έχει ήδη αναλάβει το έργο, γιατί αλλιώς ανησυχεί, ως οικονόμος άνθρωπος, ότι θα πληρώσουμε ρήτρες στον εργολάβο.
Ωπα! Τι δεν καταλαβαίνω;
Νέα συνάντηση με το αλλοπρόσαλλο.
Πότε διαπίστωσαν την ύπαρξη αρχαίων;
Αν σε οποιαδήποτε ανασκαφή για οικοδομή έρμου πολίτη βρεθούν αρχαία, γνωρίζω ότι σταματούν τα πάντα και η αρχαιολογική υπηρεσία αναλαμβάνει. Δεν είχαν υποψιαστεί τίποτα;
Τα αρχαία ήταν Kinder έκπληξη;
Και το τραμ που περνάει και θα συνέχιζε να περνάει;
Ο εργολάβος και η συνέχιση του έργου πώς κολλάει;
«Ποιο το κόστος του έργου έως τώρα;» ρωτάει ο νέος δήμαρχος κ. Δούκας.
«Γνώριζε για την ύπαρξη των αρχαιολογικών ευρημάτων ο διευθύνων σύμβουλος της Ανάπλαση Αθήνας Α.Ε., ο οποίος σε δήλωσή του ισχυρίζεται ότι “το έργο της ανάπλασης της Βασ. Ολγας υπολογίζεται ότι θα ολοκληρωθεί έως τις αρχές του 2024”;» ξαναρωτάει.
«Γιατί ενώ επί τρία χρόνια η Βασιλίσσης Ολγας παραμένει κλειστή, μόλις χθες έγινε ενημέρωση για την αξία των αρχαιολογικών ανασκαφών;» ξαναρωτάει.
«Εχουν ληφθεί υπόψη αυτά τα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα στις ήδη ανατεθειμένες μελέτες και εργολαβίες της απερχόμενης δημοτικής αρχής;» ξαναρωτάει.
Τον κ. Δούκα δεν τον γνώριζα. Οπως και οι περισσότεροι πολίτες. Μακάρι να προκύψει σωστός, ευσυνείδητος δήμαρχος. Είναι ένα ακόμα στοίχημα με ένα άγνωστο. Μακάρι να μας βγει. Γιατί, βλέπετε...
