Παρέλαση 25ης Μαρτίου 2026: Μπράβο στα Κορίτσια!…

Οι οιστρογονατοι στραποναρισμενοι ανωμαλιστες & οι απατριδες σακατεμενες φεμινιστριες με βαθια daddy issues μπορουν ανετα να ποσταρουν κουραδοχρωμους, αλλαχουακμπαρηδες & αμποριτζιναλ νανους να κρατανε την σημαια μας σε παρελασεις.

Εμεις θα ποσταρουμε υπερΚουκλαρες Ελληνιδες.
💙 pic.twitter.com/QqixSe0M1X

— Evgenios Tzavaras 🇬🇷 (@EvgeniosTzav) March 25, 2026

 

Γράφει ο Γιώργος Πιπερόπουλος

     Γιορτάσαμε την Τετάρτη 25η Μαρτίου 2026 την 205η επέτειο της έναρξης του αγώνα της Εθνικής Παλιγγενεσίας την 25η Μαρτίου 1821… 

Καμαρώσαμε τους άνδρες και τις γυναίκες των Ενόπλων μας Δυνάμεων και  την μαθητιούσα νεολαία σε Δημοτικά, Γυμνάσια, Λύκεια από άκρη σε άκρη της Πατρίδας μας.

     Ξαφνιάστηκα διαπιστώνοντας ότι ήταν συντριπτική η υπεροχή κοριτσιών – σημαιοφόρων στις περισσότερες παρελάσεις σε όλη την Ελλάδα μας γεγονός που, όπως με πληροφορούν στελέχη Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Παιδείας παρατηρείται εδώ και αρκετά χρόνια...

     Παρακολουθώντας την παρέλαση θυμήθηκα ότι γιορτάσαμε στις 8 Μαρτίου 2026 από την Ελλάδα έως τα πέρατα του Κόσμου (με εξαίρεση τις χώρες όπου τα Καθεστώτα έχουν εκμηδενίσει την αξία της γυναίκας) όπως κάνουμε κάθε χρόνο από το 1977 όταν ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών καθιέρωσε αυτή την ημέρα ως «Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας»…

     Λοιδορούμε εμείς στη Δύση τα Καθεστώτα (κυρίως, αλλά όχι μόνο, Θεοκρατικά Ισλαμικά) που μηδενίζουν την αξία των γυναικών αλλά σήμερα θα καλέσω την προσοχή σας στο φαινόμενο της «Γυάλινης Οροφής» το οποίο συνιστά την βάρβαρη αλλά κομψά εκφραζόμενη καταπίεση γυναικών, ιδιαίτερα επιστημόνων και επιχειρηματιών, στις ανδροκρατούμενες Δυτικές κοινωνίες…

     Καθώς εξελίσσεται πολύ ανησυχητικά πλέον ο πόλεμος της Μέσης Ανατολής ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ και ΙΡΑΝ που έχει εμπλέξει  άμεσα 18 χώρες και έμμεσα Ρωσία και Κίνα σκεφθείτε πέρα από την Ιταλία ποιό άλλο μεγάλο Κράτος έχει Γυναίκα στο τιμόνι Ηγεσία της σε Ευρώπη και Αμερική;

     Ξεπερνώντας την Πολιτική ελάτε να ρίξουμε μια ματιά στον Κόσμο της Επιστήμης και των Επιχειρήσεων στην Πατρίδα μας και Διεθνώς.

      Σε ετήσια βάση οι γυναίκες υπερτερούν αριθμητικά των ανδρών στις εισαγωγές σε Ιδρύματα Ανώτατης Παιδείας διεθνώς και αποφοιτούν με ποσοστά πολύ μεγαλύτερα από τους άνδρες συναδέλφους τους. Μετά την αποφοίτηση εισέρχονται στον κόσμο των Επιχειρήσεων και Οργανισμών σε λίγα χρόνια «χάνονται».

      Ένα αιτιολογικό στερεότυπο είναι ότι οι γυναίκες προτιμούν την οικογενειακή ζωή από την καριέρα και αργά ή γρήγορα απέχουν από την πλήρη απασχόληση, καθώς ο γάμος και η μητρότητα τις εμποδίζουν να αφιερώσουν την ίδια ποσότητα ενέργειας και προσπάθειας για την πρόοδο της σταδιοδρομίας τους σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους τους.

     Ακόμη και εάν το συγκεκριμένο αιτιολογικό στερεότυπο ίσχυε η πραγματικότητα είναι ότι ΚΑΙ εκείνες οι γυναίκες που επιλέγουν να απέχουν από τη δημιουργία οικογένειας δεν προάγονται στις υψηλότερες βαθμίδες της διοικητικής ιεραρχίας, παρά το γεγονός ότι διαθέτουν όλη την απαραίτητη κατάρτιση, δεξιότητες, εμπειρία και ηγετικά ταλέντα, ξεπερνώντας σε πολλές περιπτώσεις αυτά των ανδρών ανταγωνιστών τους.

     Η παρεμπόδιση των γυναικών από το δικαίωμά τους να ανέβουν στα υψηλότατα επίπεδα του Μάνατζμεντ είναι ένα γεγονός που κοστίζει ακριβά, έστω και αν αυτό δεν φαίνεται στους εταιρικούς ετήσιους ισολογισμούς.

     Όταν η εκπαίδευση, η εμπειρία, οι δεξιότητες και τα ταλέντα που κατέχουν οι γυναίκες Μάνατζερ δεν χρησιμοποιούνται σωστά, αυτό συσσωρεύει υψηλό κόστος σε ιδιωτικές και δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμούς και, κατ' επέκταση, στις ανθρώπινες κοινωνίες.

    Δείτε σχετικά με τον επιχειρηματικότητα στοιχεία μερικά χρόνια πριν όπου αναφέρουν ότι στις 500 μεγαλύτερες επιχειρήσεις των ΗΠΑ μόνο 44 γυναίκες, ποσοστό 8,8%, βρίσκονταν στην κορυφαία θέση της πυραμίδας της διοικητικής τους ιεραρχίας.

     Στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 100 μεγαλύτερες επιχειρήσεις της χώρας μόνο 9 γυναίκες βρίσκονταν στην κορυφαία θέση της πυραμίδας της διοικητικής τους ιεραρχίας, ποσοστό 8%.

      Στην Ελλάδα μόνο 2 από τις 25 μεγαλύτερες επιχειρήσεις είχαν γυναίκα στην κορυφαία διοικητική θέση, ποσοστό επίσης 8%.

     Και διεθνώς, στις 500 μεγαλύτερες σε παγκόσμια κλίμακα επιχειρήσεις, μόλις το 4,8% είχαν γυναίκα στην κορυφαία θέση της διοικητικής τους πυραμίδας.

     Στα ίδια στατιστικά στοιχεία φαίνεται ότι η πραγματικότητα δεν ήταν, δυστυχώς, καλύτερη στην ακαδημαϊκή ζωή. Σε διεθνή κλίμακα στα Πανεπιστήμια, ενώ τα ποσοστά φοιτητριών υπερτερούν από εκείνα των ανδρών, καθώς σχεδόν κατά κανόνα στα φοιτητικά σώματα οι γυναίκες αποτελούν το 55% και οι άνδρες το 45% σε θέσεις μελών Διδακτικού-Ερευνητικού-Προσωπικού και Διοικητικών Στελεχών οι άνδρες υπερτερούν αριθμητικά των γυναικών.

     Στα 200 κορυφαία Πανεπιστήμια της Υφηλίου μόνο 43 είχαν  γυναίκες καθηγήτριες ως Πρυτάνεις ή Προέδρους ενώ στα 130 κορυφαία Πανεπιστήμια των ΗΠΑ οι γυναίκες που κατείχαν θέση Προέδρου ή Πρυτάνεως αποτελούσαν το 22% παρά το γεγονός ότι ως κάτοχοι Διδακτορικών τίτλων σπουδών την τελευταία δεκαετία οι γυναίκες αποτελούν την σαφή πλειοψηφία.

     Τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα στην Ελλάδα μας όπου αυτόν τον μήνα έχουμε...

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΑΡΙΣΤΕΡΑ: Γι αυτές τις καταπιεσμένες γυναίκες δεν φώναξε κανένας αριστερούλης

Γι αυτές τις καταπιεσμένες γυναίκες δεν φώναξε κανένας αριστερούλης.
Για το μόνο που φωνάζουν είναι υπέρ του δικαιώματος της μπούρκας. Κατά τα άλλα θέλουν να λέγονται "προοδευτικοί". pic.twitter.com/jA8gbxw9av

— PANOS.P🇬🇷 (@PANOS_Ps3) January 4, 2025

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΥΤΙΚΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Αρωμα γυναίκας στο Ισλάμ

Το όνομα της είναι Ahoo Daryaei
Με μια τόσο απλή κίνηση, έδειξε την καταπίεση που υφίστανται οι γυναίκες στο Ιράν, όλες αυτές τις δεκαετίες ✨️✨️✨️✨️✨️#Iran pic.twitter.com/La89wFbmLe

— 👑ELENI👑 (@TsotridouEleni) November 3, 2024

 Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Πεδίον του Αρεως, οδός Ηρώων. Ενας άνδρας, εμφανώς αραβικής καταγωγής, στέκει μπροστά στην προτομή της Δόμνας Βισβίζη, της καπετάνισσας από τη Θράκη. Δεν πρέπει να είναι μετανάστης. Εχει φωτογραφική μηχανή και περιεργάζεται την προτομή.  

Με ρωτάει στα αγγλικά τι είναι αυτή;  

Του απαντώ ότι είναι ηρωίδα της Ελληνικής Επανάστασης.  

«Μα είναι γυναίκα», μου λέει χαμογελώντας, σαν να του φαίνεται αξιοπερίεργο πώς μια γυναίκα μπορεί να είναι ηρωίδα μιας επανάστασης.  

Το επεισόδιο μου το θύμισαν οι εικόνες από τις διαδηλώσεις που γιόρταζαν την πτώση του καθεστώτος Ασαντ στη Συρία. Πουθενά η γυναικεία παρουσία. Και όπως έγινε γνωστό, ο νέος ηγέτης της Συρίας, όταν μια γυναίκα του ζήτησε να φωτογραφηθεί μαζί της, απαίτησε να φορέσει τη μαντίλα. 

Στον μουσουλμανικό κόσμο η γυναίκα δεν δικαιούται να συμμετέχει στον δημόσιο βίο ή στην Ιστορία παρά μόνο με τα χαρακτηριστικά του φύλου της απωθημένα. Η έκπληξη του τουρίστα μπροστά στην προτομή της Δόμνας Βισβίζη με βοήθησε να καταλάβω το πολιτισμικό χάσμα πολύ περισσότερο από εκατοντάδες σελίδες λόγιων αναλύσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι η θεοκρατία του Ιράν δεν έχει να αντιμετωπίσει ούτε Σουνίτες ούτε τους σατανάδες της Δύσης. Περισσότερο κι από το Ισραήλ το απειλεί ο εσωτερικός αντίπαλος, το φεμινιστικό κίνημα, όπως το κίνημα της απόρριψης της μαντίλας το 2022 που οδήγησε στον θάνατο της Μαχσά Αμινί. Στις διαδηλώσεις ακολούθησαν οι άνδρες. Δεν ξέρω άλλα κινήματα στον μουσουλμανικό κόσμο στα οποία να πρωτοπορούν οι γυναίκες και να ακολουθούν οι άνδρες. Αυτό και μόνον αποτελεί ανατροπή των δεδομένων του κόσμου τους.

Πρόσφατα επεισόδια:  

Η Αχού Νταραγί που γδύθηκε κι έμεινε με τα εσώρουχά της όταν η αστυνομία ηθών τής έκανε παρατήρηση επειδή δεν φορούσε σωστά τη χιτζάμπ. Την έκλεισαν σε ψυχιατρείο και έκτοτε αγνοείται η τύχη της. 

Η Ιταλίδα δημοσιογράφος Σεσίλια Σάλα που συνελήφθη και εγκλείσθηκε σε φυλακή υψίστης ασφαλείας. Δεν αξίζει να ασχολούμεθα πλέον με τις νεοφεμινίστριες της «προοδευτικής» Δύσης που υπερασπίζονται το δικαίωμα των μουσουλμάνων γυναικών να φορούν τη μαντίλα. Σε καμία ιστορική συνθήκη δεν έλειψαν οι χρήσιμοι ηλίθιοι ή οι χρήσιμες ηλίθιες. 

Αυτό που νομίζω ότι ενδιαφέρει περισσότερο είναι ότι ...

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: Πάρτε μια ιδέα από τη θρησκεία της αγάπης και της ευσπλαχνίας

Ριζοσπαστικές ισλαμίστριες γυναίκες που προωθούν το νόμο της Σαρία στο Λονδίνο.

Η υποστήριξη του νόμου της Σαρία στις δυτικές χώρες θα έπρεπε να συνεπάγεται με αυτόματη απέλαση.
Να πας πίσω στη χώρα σου να απολαύσεις τη σαρία. Τι θέλεις στη χώρα μου; pic.twitter.com/RgrQ85cpVg

— dimitЯis🇬🇷 (@DimitrisIf) August 12, 2024

 

Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Πάρτε μια ιδέα από τη θρησκεία της αγάπης και της ευσπλαχνίας:

- Οι γυναίκες (οι οποίες έχουν ήδη αποκλεισθεί από το εκπαιδευτικό σύστημα πέραν του Δημοτικού σχολείου), θα μιλούν χαμηλόφωνα, ώστε η φωνή τους να μην ακούγεται έξω από το  σπίτι τους.

- Ένας άνδρας δεν μπορεί να κοιτάζει το σώμα ούτε το πρόσωπο μιας γυναίκας που δεν ανήκει στην οικογένειά του, και αντιστρόφως.

- Μια γυναίκα οφείλει να καλύπτεται πλήρως ενώπιον μιας μη μουσουλμάνας.

- Οι άνδρες οφείλουν να φέρουν γενειάδα μακρύτερη από μια γροθιά.

- Όταν γυμνάζεται, ένας άνδρας οφείλει να είναι καλυμμένος με φαρδιά ρούχα τουλάχιστον από τον αφαλό μέχρι κάτω από το γόνατο.

- Τα μέσα ενημέρωσης οφείλουν να μην δημοσιεύουν πληροφορίες που χλευάζουν ή εξευτελίζουν τους μουσουλμάνους.

- Οι εταιρείες μεταφορών οφείλουν να προσαρμόζουν τα δρομολόγιά τους ώστε να επιτρέπουν στους επιβάτες και τους οδηγούς να προσεύχονται στην ώρα τους.

- Ο σοδομισμός απαγορεύεται «ακόμα και με τη σύζυγό σου».

- Τα παραδοσιακά παιγνίδια με σκληρά αυγά, καρύδια ή κόκκαλα αρνιού απαγορεύονται.

- Απαγορεύεται να τραβάει κανείς ή και να βλέπει φωτογραφίες ή βίντεο ζωντανών όντων σε υπολογιστές ή smartphones.

- Απαγορεύεται να έχει κάποιος φιλικές σχέσεις με μη μουσουλμάνους και να τους βοηθάει.

- Απαγορεύεται η ανυπακοή στους γονείς.

- Πρέπει να υπάρχει ένας «μαχράμ», ένας άνδρας συνοδός που να ανήκει στην οικογένεια, στις μετακινήσεις μιας γυναίκας.

- Οι γυναίκες οφείλουν να είναι καλυμμένες από την κορυφή ως τα νύχια με μπούρκα.

- Η προσευχή (σε συγκεκριμένες ώρες) και η νηστεία του ραμαζανιού είναι υποχρεωτικές.

- Απαγορεύεται...

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΥΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΜΑΧΜΟΥΤΟ-ΨΥΧΟΠΟΝΙΑΡΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Γυναίκα στην Καμπούλ

Το χιτζάμπ είναι επιλογή.
Απλώς αν επιλέξης να μην το φοράς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πέση οξύ στο πρόσωπο σου. pic.twitter.com/czxIT7YAIE

— Κουφοκώτσιος Μάλαμας (@GdtlJ3lAQ0TA5fW) August 21, 2024

Οι Ταλιμπάν έδωσαν εντολή να καλυφθούν τα πρόσωπα από τις κούκλες στις βιτρίνες των καταστημάτων. Πάλι καλά που δεν τις αποκεφάλισαν. https://t.co/r8G1pgemqb pic.twitter.com/rbWQcznuXd

— Θάνος Τζήμερος (@ThanosTzimeros) August 19, 2024

 

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Τρία χρόνια πέρασαν από τότε που οι αμερικανικές δυνάμεις εγκατέλειψαν το Αφγανιστάν στην τύχη του. Τον θυμάστε οι περισσότεροι τον πανικό των ημερών εκείνων όταν όσοι Αφγανοί είχαν συνεργασθεί με τους Αμερικανούς προσπαθούσαν να διαφύγουν πριν οι Ταλιμπάν μπουν στην Καμπούλ. Δεν ξέρω πόσοι τα κατάφεραν. Και κανείς δεν ξέρει ποια είναι η τύχη όσων έπεσαν στα χέρια των Ταλιμπάν. Εκείνο όμως που είναι βέβαιο είναι ότι η Αμερική, με την εγκατάλειψη του Αφγανιστάν, ξόδεψε ένα σημαντικό μέρος του κεφαλαίου της αξιοπιστίας της. Μην ξεχνάμε ότι τη συμφωνία την υπέγραψε ο Τραμπ και την εφάρμοσε ο Μπάιντεν. Η όλη Αμερική που λένε.

Το «αφήγημα» που είχε διαδοθεί τότε στη Δύση ήταν ότι οι Ταλιμπάν, στα χρόνια που μεσολάβησαν, έχουν ωριμάσει και θα συμπεριφερθούν με διαφορετικό τρόπο.

Ηταν μια ακόμη δυτική ψευδαίσθηση, βολική μεν, ψευδαίσθηση δε. Οι Ταλιμπάν, μέσα σ’ αυτά τα τρία χρόνια, έχουν εγκαθιδρύσει την εξουσία τους χωρίς καμιά εξωτερική παρέμβαση. Το Αφγανιστάν, για τον δυτικό κόσμο, έχει γίνει μια μαύρη τρύπα της παγκόσμιας κοινότητας. Κανείς δεν ασχολείται μαζί του, κανείς δεν ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τα κορίτσια δεν δικαιούνται να πάνε σχολείο. Δεν μιλάμε για τις επόμενες βαθμίδες της εκπαίδευσης. Δεν έχουν πρόσβαση ούτε στην εκπαίδευση ούτε στην ιατρική περίθαλψη. Η θεραπεία των όγκων στο στήθος έχει καταργηθεί διότι ο άνδρας γιατρός δεν δικαιούται να δει γυμνό το γυναικείο στήθος. Γυναίκες γιατροί δεν υπάρχουν ούτως ή άλλως. Η γυναίκα δεν δικαιούται να κυκλοφορεί μόνη της σε δημόσιο χώρο χωρίς τη συνοδεία κάποιου αρσενικού προστάτη της. Ακόμη κι όταν κυκλοφορεί είναι ένα μαύρο φάντασμα χωρίς πρόσωπο, χωρίς σώμα. Την καλύπτει το ύφασμα της σεμνότητας από την κορυφή ώς τα νύχια. Πρόσφατα επανήλθε η ποινή του λιθοβολισμού για τις μοιχαλίδες.

Μην κάνετε τον κόπο να αναζητήσετε τις αγανακτισμένες αντιδράσεις των ανθρωπιστικών οργανώσεων της Δύσης για τα δικαιώματα των γυναικών στο Αφγανιστάν.

Εχουμε να κάνουμε με έναν άλλο πολιτισμό από τον δικό μας και πρέπει να σεβαστούμε τα ήθη του; Ή μήπως έχουμε να κάνουμε με μια επικράτεια περίπου 40 εκατομμυρίων την οποία δεν μπορούμε να εντάξουμε στον δικό μας τρόπο σκέψης και να της επιβάλλουμε τα δικά μας ήθη;

 Το βέβαιο είναι ότι το Αφγανιστάν ανατρέπει όλες τις μπούρδες περί πολυπολιτισμικότητας και τη σχέση της με τα οικονομικά συμφέροντα.

 Το Αφγανιστάν είναι μια φτωχή χώρα χωρίς πρόσβαση στη θάλασσα. Και μέχρι σήμερα έχει αποδείξει ότι η θρησκευτική πίστη –σουνίτες μουσουλμάνοι ως επί το πλείστον– μπορεί να έχει μια ισχύ αντίστοιχη με την οικονομική δύναμη.

Αν μη τι άλλο αυτό μας λέει η μαύρη τρύπα της ανθρωπιάς που είναι το Αφγανιστάν.

Μας θυμίζει και την υποκρισία του ανθρωπισμού μας.

Για περισσότερες πληροφορίες…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΦΑΣΙΣΤΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Θέατρο του παραλόγου

 

Του ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Η ΑΔΕΔΥ αφιερωσε τις κινητοποιήσεις της για την Ημέρα της Γυναίκας στην… Παλαιστίνη. Οι βιασμένες και δολοφονημένες γυναίκες και τα παιδιά στις 7/10/2023 από τους φιλότουρκους τζιχαντιστές της Χαμάς διέφυγαν της προσοχής της τάξης των επαγγελματιών συνδικαλισταράδων που δημιούργησε ο Νόμος του ΠΑΣΟΚ του 1982.

Μια άλλη, εκπαιδευτικός, έβαλε τους μαθητές να απέχουν για να μην αξιολογηθεί.

Κνίτες κλείνουν τον δρόμο και ταξί με μητέρα και βρέφος δεν μπορεί να περάσει γιατί έτσι γουστάρουν.

Αυτοί που έχουν κάνει χαβούζα τα δημόσια πανεπιστήμια, χώρους αριστερού φασισμού, ολοκληρωτισμού, βίας και βανδαλισμών ανησυχούν μην υποβαθμιστούν από τα ιδιωτικά, ενώ παράλληλα θέλουν να μπαίνουν στα δημόσια υποψήφιοι χωρίς βάση εισαγωγής, να μπαίνουν στο Μαθηματικό τύποι που νομίζουν πως 1 και 1 κάνει 3 και στη Φιλοσοφική ντουγάνια που γράφουν τη γυναίκα γινέκα.

Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε, αφού με τη μέρα τα βγάζουν οι σύντροφοι, με τη μέρα τα βάζουν;

Αγωνισταί του απευθυσμένου πουλάνε μπραβιλίκι στον υπουργό Παιδείας. Δεν είναι τα φυλλάδια, είναι το «ξέρουμε πού μένεις».

Οι Ρώσοι εισβολείς ρίχνουν πυραύλους 150 μέτρα από τον Ελληνα Πρωθυπουργό, σκοτώνονται 5 άμαχοι και στη μείζονα και ελάσσονα αντιπολίτευση επισήμως «ξεχνάνε» να καταδικάζουν, ενώ ανεπισήμως τρολ και παρατρεχάμενοι μέμφονται τον Πούτιν που αστόχησε!

Πρόκειται για παλιανθρώπους με επίκεντρο την πάρτη τους και τον νταλκά να πάρουν πάλι τα κλειδιά του δημόσιου Ταμείου. Για πολλοστή φορά έπεσε η μάσκα του «προοδευτικού» και φάνηκε ο νεκροφάγος γύπας. Νομίζουν πως θα πάρουν την εξουσία με σπόνσορα τον Χάρο και δεν τηρούν ούτε τα προσχήματα. Είναι τεράστια προβλήματα για τη Δημοκρατία ο μηδενιστικός τυχοδιωκτισμός ενός ολόκληρου κομματιού του πολιτικού κόσμου.

Μιλάνε για χούντες, καθεστώς και εύχονται τη δολοφονία του εκλεγμένου Πρωθυπουργού από ξένους.

Δεν αποδέχονται τους κανόνες της Δημοκρατίας. Φανταστείτε ένας δεξιός, κεντροδεξιός, κεντρώος να ευχόταν τη δολοφονία του Κασσελάκη, να πήγαιναν στα σπίτια αριστερών στελεχών και να εκφόβιζαν τις συζύγους και τα παιδιά τους.

Είναι μεγάλο πρόβλημα για τη δημοκρατική Πολιτεία η έλλειψη στοιχειώδους ενσυναίσθησης, κοινής λογικής σε κάποια κόμματα και συνδικαλιστές. Είναι χρέος μας να τους στηλιτεύουμε, να τους αποκαλύπτουμε και να τους απομονώνουμε, να τους κατεβάζουμε χωρίς δισταγμό τη μάσκα του ψευτοανθρωπισμού. Ετσι θα φαίνονται από κάτω τα συνεταιράκια των μαύρων φασιστών σε άλλες εποχές, που μπορεί να είχαν κόκκινες σημαίες αλλά ήταν ίδια η σκατοψυχιά.

Η πιο εντυπωσιακή ιδιότητά τους είναι το θράσος και η τοξικότητα. Η ευκολία με την οποία καθυβρίζουν, διαστρέφουν, αρνούνται τα προφανή. Δηλητηριάζουν όλο τον δημόσιο βίο, με βασικό εργαλείο τα κοινωνικά δίκτυα.

Η απάντηση είναι μόνο μία: 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΙΣΛΑΜΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι εχθροί των γυναικών

 

Κάθε 8η Μαρτίου εορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Αυτή η γιορτή δίνει την ευκαιρία σε όλους να παραδειγματιστούμε από τους αγώνες των γυναικών σ’ ολόκληρο τον κόσμο για την αναγνώριση των αγώνων που έχουν κάνει για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους. Κι αλήθεια αξίζει κάθε τιμή, σεβασμό και αναγνώριση το άλλο μισό του ουρανού μας.

Αν κινδυνεύουν από κάτι στην εποχή μας οι γυναίκες δεν είναι μόνο ο συστημικός αυταρχισμός καθεστώτων και πολιτισμικών συνόλων, που τις αντιμετωπίζουν σαν όντα δευτέρας κατηγορίας, τις μαστιγώνουν, τις υποβάλλουν σε βασανιστήρια, τις λιθοβολούν και τις υποχρεώνουν σε γάμους ήδη από την παιδική τους ηλικία. Αυτά τα θλιβερά φαινόμενα και οι εγκληματικές συμπεριφορές, δυστυχώς, εδώ και αιώνες θεωρούνται δεδομένα σε χώρες της Ασίας, της Αφρικής και του αραβικού κόσμου – κι αξίζει να καταβάλλουμε κόπο και προσπάθεια για να σταματήσει αυτή η παράνοια.

Ομως, εκτός από τις προαναφερθείσες νοσηρές κι απάνθρωπες νοοτροπίες υπάρχει στη Δύση ένα καινοφανές φαινόμενο, που δεν πλήττει μόνο τις γυναίκες ως φυσικές υπάρξεις, αλλά ακυρώνει την ίδια την έννοια της θηλυκότητας. Η νεοταξική ιδεολογία της «αφύπνισης», η οποία αποκαλείται «woke», προσπαθεί να ακυρώσει τη βιολογική πραγματικότητα του άνδρα και της γυναίκας. Δαιμονοποιεί την αρρενωπότητα βαφτίζοντάς την «τοξική» και μηδενίζει τη θηλυκότητα ξεχωρίζοντάς την από το γυναικείο φύλο!

Μία από τις αποκρουστικότερες συλλήψεις της νοσηρής woke ιδεολογίας είναι η αφαίρεση της ιερότερης λέξης στον κόσμο από το κοινωνικό λεξικό:

Στη θέση της μάνας θέλουν να βάλουν το απρόσωπο «γονέας 2» και χλευάζουν την εικόνα της γυναίκας, του θηλυκού, με άνδρες ντυμένους γυναικεία, που μπορούν να παίρνουν μέρος ακόμα και σε γυναικείες αθλητικές διοργανώσεις, σαρώνοντας τις πρώτες θέσεις!

Οι γυναίκες ίσως να μην έχουν αντιληφθεί ακόμα αυτό το άθλιο σχέδιο στις πραγματικές διαστάσεις του. Ομως, αυτό…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΤΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τα κέφια του κυρίου Σλοαν

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Της ΑΡΙΑΔΝΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΩΡΓΗ

 

Σε μερικά ζητήματα, η σοφία του νομοθέτη φαίνεται όχι σε όσα προβλέπει ο νόμος, αλλά σε όσα δεν προβλέπει, γιατί διαφορετικά η ζημία θα ήταν μεγαλύτερη.

Εδώ και χρόνια υπερπρονομιούχοι άνθρωποι των μέσων ενημέρωσης εμφανίζονται κλαίγοντας που η οικογένειά τους δεν έχει “ορατότητα”. Είναι μια από τις λέξεις που χρησιμοποιούνται μεταφορικά για να χάσουν τη σημασία που είχαν και να πάρουν μια άλλη. Ορατότητα εδώ σημαίνει όχι να βλέπεις εσύ, π.χ. να έχεις ορατότητα στην ομίχλη, αλλά να βλέπεσαι εσύ, να σε βλέπουν οι άλλοι.

Οι ισχυροί άνθρωποι των μέσων ενημέρωσης ανησυχούν γιατί στα ιδιωτικά σχολεία που πηγαίνουν τα παιδιά τους η οικογένειά τους δεν φαίνεται οικογένεια όπως οι άλλες, με κάποιο τρόπο δηλαδή τους αποκλείουν.

 

Οι οικογένειες όπως αυτή που διαθέτουν οι παραπάνω τηλεαστέρες, θά’λεγε κανείς ότι είναι της μόδας. Αποκλεισμένες δεν είναι. Αποκλεισμένη είναι η οικογένεια ενός εργαζόμενου με το βασικό μισθό ή ακόμα και με λίγο παραπάνω από αυτόν.

Λένε επίσης για τα παιδιά. Η υπάρχουσα νομοθεσία επιτρέπει τα κληρονομικά δικαιώματα των παιδιών να προστατευτούν και η επιμέλειά τους να δοθεί, στην περίπτωση που χάσουν πρόωρα τον έναν από τους δύο γονείς, αν δεν κάνω λάθος, με μια απλή διαθήκη.

Κάνουν επίσης εκστρατεία ενημέρωσης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για όσους δεν συμφωνούν με τις απόψεις τους. Μήπως οι άλλες οικογένειες είναι ευτυχισμένες; Mήπως δεν παρατάνε τα παιδιά τους, δεν τα κακοποιούν, δεν τα βιάζουν; Aς δούνε τα μούτρα τους πρώτα κι ύστερα ας εμποδίζουν αυτούς που θέλουν να γίνουν γονείς από αγάπη, από τίποτα άλλο παρά αγνή αγάπη.

Το σημείο που αποκρύπτεται από τα πολλά σορόπια περί αγάπης, είναι ότι το παιδί της «αόρατης» οικογένειας ήρθε στον κόσμο από μια γυναίκα εξαθλιωμένη υλικά και ίσως πνευματικά, που εξαναγκάστηκε, ή με δική της θέληση, πούλησε την ικανότητα που της δίνει η φύση να γίνει μητέρα. Ήρθε στον κόσμο από μια γυναίκα που δέχθηκε ή εξαναγκάστηκε να γίνει σκεύος. Έτσι παρήχθη το πολύτιμο τέκνο που επεδίωξαν μετά ζέσεως τα ενήλικα μέρη της «αόρατης» οικογένειας.

Η ΑΠΟΡΙΑ ΜΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΦΥΛΟ. ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΙ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ ΣΥΝΙΣΤΑ Η ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥΣ;

Όλοι οι αγώνες των γυναικών για να ζήσουν με αξιοπρέπεια στον χιλιομπαλωμένο αυτό κόσμο, είναι σαν να μην έγιναν, αφού και με το νόμο, στην επόμενη φάση, κάποιες από αυτές θα υποπέσουν από την κατηγορία άνθρωπος στην κατηγορία πράγμα.

Βέβαια, θα είναι φτωχές, ή χρεωμένες, ή μετανάστριες, ή ναρκομανείς ή ό,τι άλλο θέλεις, στα τελευταία σκαλιά της ύπαρξης και οι γυναίκες που αγωνίζονται για τα δικαιώματα των γυναικών έχουν μόρφωση, άνετο σπίτι και είναι κάποιες. Δεν θέλουν να ξέρουν τι γίνεται στο βούρκο.

Το επόμενο σκαλί θα είναι μέσω νομικών βημάτων να νομιμοποιηθεί και η “τεκνοθεσία”. Η λέξη αυτή πάσχει όπως και η ορατότητα. Όχι απόκτηση τέκνου, αλλά τοποθέτηση τέκνου.

Το παίρνεις από το ράφι και το τοποθετείς, όπου σου αρέσει. Αλλά πλήρωσες για να το αγοράσεις. Και μια γυναίκα αντί για μάνα, έγινε επωαστήρας.

Υπάρχουν οικογένειες που παραμελούν τα παιδιά τους κι άλλες ακόμα χειρότερες. Φροντίζουν τόσο συστηματικά, τόσο καθημερινά να μας το υπενθυμίζουν τα μέσα ενημέρωσης. Δεν λένε τα έξυπνα μέσα ενημέρωσης, ότι όσοι άνθρωποι ευτυχούν, σε μια καλή οικογένεια το οφείλουν. Η παραμέληση και η κακοποίηση είναι αδικήματα και για την κοινωνία, όταν υπήρχε και λειτουργούσε, ήταν πράξεις κατακριτέες. Το να επιδιώκεται όμως, πλάγια, υποκριτικά να γίνει αποδεκτή η υποδούλωση του γυναικείου φύλου για λόγους αναπαραγωγής, αυτό θα καταργεί το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια του μισού πληθυσμού.

Και τώρα πουλιούνται παιδιά με όλους τους δυνατούς τρόπους, αλλά η πράξη είναι παράνομη. Και το γνωρίζουν και τα κυκλώματα και οι τελικοί αποδέκτες.

Είναι μεγάλο άλμα, ένα ιλιγγιώδες άλμα στη δυστοπία, έμμεσα, πλάγια κάποιοι ευκατάστατοι που διάλεξαν τον τρόπο της ζωής τους, να τα θέλουν όλα, ακόμα κι αυτά που δεν τους δίνει η φύση, και να τα πληρώνουν γιατί μπορούν.

Το ερώτημα είναι…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΤΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Παρένθετη μητρότητα: Η κοιλιά αντιστοιχεί σε άνθρωπο;

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Tης ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Παρένθετη… Ακούγοντάς τους, νομίζεις ότι μιλάμε για μια κοιλιά ανεξάρτητη σώματος, ανεξάρτητη συναισθημάτων, αυτόνομη.

Οπα!  Ακούς την καρδιά του. Τακ τακ τακ, σκίζεται το δωμάτιο από τον ήχο της καρδιάς του. Η πιο ξαφνιαστική στιγμή στη ζωή του ανθρώπου. Δέος! Χαμογελάς σαν ηλίθιος. Τακ τακ τακ. Εννέα ολόκληροι μήνες. Καταλαβαίνεις τι λέμε;

Κοντά έναν χρόνο από τη ζωή σου. Βλέπεις την μυτούλα του, τα χεράκια του. Θα φτάσεις να νοιώθεις τον λόξιγκά του. Σε ακούει, αναγνωρίζει τη φωνή σου. Δελφίνι να κολυμπάει στα νερά της ύπαρξης του, της ύπαρξής σου, το βλέπεις, το νοιώθεις να αναδεύεται, το χαϊδεύεις, το αφουγκράζεσαι, όποτε τρομάζεις —ωπ!— πιάνεις την κοιλιά αυτόματα να το προστατεύσεις, μην και έφτασε και σε αυτό ο τρόμος. Και φτάνει μια μέρα… Σπάνε τα νερά. Φτάνει, Ερχεται.

Ακούς το κλάμα του. Ήρθε.

«Ωστε εσύ είσαι;». Κλαις και γελάς ταυτόχρονα. Λιώνεις, στάζεις και συντίθεσαι ξανά. Στο ακουμπάνε στην κοιλιά. Το χαϊδεύεις στο κεφαλάκι του. Ώστε εσύ είσαι;

Δέος!  

Απαντήστε αυθόρμητα… Πόσες γυναίκες ποσοστιαία μπορείτε να φανταστείτε να ζούνε αυτή την κρεσέντο στιγμή και ωστόσο συνειδητά να παραδίδουν το παιδί της γέννας τους από αλτρουισμό;

Ενα παιδί που εν γνώση συμφωνημένα δεν θα ξαναδούν ποτέ, σε ένα ζευγάρι που δεν μπορεί αλλά Θέλει. Οχι ένα παιδί που προέκυψε (ενδεχομένως τραυματικά) αλλά που οργανώθηκε.

Και πόσες ποσοστιαία έρμες γυναίκες μπορείτε να υποψιαστείτε ότι το κάνουν γιατί είναι απελπισμένες οικονομικά; Εκτελώντας  deal, συμφωνία, μη έχοντας καθαρή αίσθηση και συνείδηση τού τι διαπράττουν. Εξισορροπώντας -και βιαίως ακυρώνοντας- τα συναισθήματα του «τακ τακ» ήχου καρδιάς (που ενδεχομένως η περιγραφή τους σας φάνηκε γλαφυρή) με το τακ τακ μιας κατάθεσης χρημάτων.

Αν μια έκτρωση, στους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης (που ασυζητητί εντιμότατα είναι νόμιμη και είναι δραματική οπισθοδρόμηση η απαγόρευσή της) παραμένει πάντα στην συναισθηματική αποθήκη μνήμης κάθε γυναίκας, πώς είναι δυνατόν να φανταζόμαστε ότι μια γέννα ανθρώπου μπορεί να λήγει με το που παραδίδει μια γυναίκα το μωρό της γιατί έτσι έχει υπογράψει;

Τι σόι συνομωσία πολιτισμού είναι αυτή;

«Θέλουμε να αποκτήσουμε δυο αγόρια γιατί θα θέλαμε η προσωπικότητα του καθενός μας να μεταφερθεί στα παιδιά. Απέναντι σε μια κόρη, έχω ακόμα αναπάντητα ερωτήματα για το αν θα είμαι σε θέση να τη διαπαιδαγωγήσω σωστά, να ανταποκριθώ ως γονιός με επάρκεια στις ερωτήσεις της για την εφηβεία, την έμμηνο ρύση, τη γυναικεία σεξουαλικότητα, όλα όσα συνθέτουν τη μοναδικότητα της γυναικείας φύσης». Τα εξέθεσε όλα, αυθορμήτως ανενδοίαστα ανώριμα ο κ. Κασελάκης. Ποταμός με όλους του τους παραποτάμους. Τι δεν καταλαβαίνεις

ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ, αυτό δα έλειπε, ότι τάσσομαι υπέρ του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών. Ο γάμος είναι ιερό πράγμα. Είναι η στιγμή που ένας άνθρωπος θεωρεί ότι αξιώνεται στα οκτώ δισεκατομμύρια των ανθρώπων της Γης, τον δικό του άνθρωπο. Ποιος άλλος μπορεί να έχει λόγο επ΄αυτού; Και με θλίβει βαθιά η ραγδαία αύξηση των διαζυγίων και της ευκολίας τους. Ως επίσης συνομωσία του πολιτισμού (αλλά αυτό είναι θέμα για άλλο χρονογράφημα). Είναι μισανθρωπισμός, είναι η απόλυτη προσωπική μιζέρια η επικριτική ματιά στις αποφάσεις του οποιουδήποτε συνανθρώπου μας αναφορικά με την ζωή του και το ταίρι του και επιβάλλονται-εξυπακούονται ίσα δικαιώματα για ζωή και θάνατο.

ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι με συγκινεί βαθιά, ότι υποκλίνομαι με υπέρτατο σεβασμό και θαυμασμό σε κάθε συνάνθρωπο και κάθε σχήμα οικογένειας που αποφασίζει την ακραία ευθύνη μιας αναδοχής παιδιού και περαιτέρω της υιοθεσίας παιδιού. «κυρία Βιτάλη τα ομόφυλα ζευγάρια μας έχουν βάλει τα γυαλιά στα μάτια», λόγια υπεύθυνου σε Δομή σε σχετικό επεισόδιο (Αναδοχή) της «Κεραίας». Και εξυπακούεται ότι οφείλουμε ίσα δικαιώματα διασφαλίζοντας γονείς και παιδιά.

 ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι αντιλαμβάνομαι την αδικία στην ευκολία βιολογικής απόκτησης παιδιού από ένα σχήμα ομόφυλων γυναικών, εν αντιθέσει από ένα σχήμα ομόφυλων ανδρών. Αλλά αυτή η «αδικία» δεν θα με σπρώξει για κανέναν λόγο, συνομιλώντας με τη συνείδησή μου, να ξεπετάω ως συμφέρουσα «κοιλιά» μια γυναίκα που σπρώχνεται με κάθε τρόπο να ακυρώσει κάθε συναίσθημά της φύσης της προκειμένου να τακτοποιήσει στιγμιαία κάθε είδους δικές της οικονομικές τρύπες και αντιστοίχως να ικανοποιήσει τρύπες καλομαθημένων «Εγώ» του σύγχρονου πολιτισμού.

Και μόνο η φράση…

 

10/12/ΧΧΧΧ - ΗΜΕΡΑ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΝΟΜΠΕΛ: Το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2023 παίρνει η Ιρανή ακτιβίστρια, Ναργκίς Μοχαμαντί για τον αγώνα της, κατά της καταπίεσης των γυναικών στο Ιράν.

 

Η Ναργκίς Μοχαμαντί, , αφιέρωσε τη ζωή της στην υπεράσπιστη των ανθρώπινων δικαιωμάτων στο Ιράν, με τίμημα χρόνια στη φυλακή και ένα σπαρακτικό χωρισμό από την οικογένειά της.

Μάχεται εναντίον της υποχρεωτικής μαντίλας και της ποινής του θανάτου, καταγγέλλει τη σεξουαλική βία μέσα στις φυλακές και συνεχίζει ακούραστα τη μάχη της, ακόμη και πίσω από τα κάγκελα της φυλακής Εβίν της Τεχεράνης, στην οποία οι αρχές την έκλεισαν και πάλι πριν από περισσότερο από ένα χρόνο.

Η 51χρονη αγωνίστρια «είναι ο πιο αποφασισμένος άνθρωπος που γνωρίζω», λέει στο Γαλλικό Πρακτορείο ο σύζυγός της Ταγί Ταχμανί, πρόσφυγας από το 2012 στη Γαλλία μαζί με τα δίδυμα παιδιά τους, ηλικίας σήμερα 17 ετών.

Η Ναργκίς Μοχαμαντί έχει συλληφθεί επανειλημμένα από το 1998. Έχει καταδικασθεί σε ποινές φυλάκισης και θα δικασθεί προσεχώς με νέες κατηγορίες. Σύμφωνα με τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα, είναι θύμα «αληθινής δικαστικής παρενόχλησης».

Η βράβευση αυτής της γυναίκας με το Νόμπελ Ειρήνης είναι πολύ συμβολική, καθώς το κίνημα «Γυναίκα Ζωή Ελευθερία» συγκλονίζει το Ιράν εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο. Η αμφισβήτηση, η οποία ξεκίνησε από το θάνατο μιας νεαρής κουρδικής καταγωγής Ιρανής, της Μαχσά Αμινί, η οποία έχασε τη ζωή της μετά τη σύλληψή της από την αστυνομία ηθών επειδή δεν φορούσε σωστά τη μαντίλα, έχει πνιγεί στο αίμα. Όμως για την Μοχαμαντί, η αλλαγή είναι «μη αναστρέψιμη».

«Το κίνημα επιτάχυνε τη διαδικασία της δημοκρατίας, της ελευθερίας και της ισότητας», είχε απαντήσει πρόσφατα σε γραπτές ερωτήσεις του Γαλλικού Πρακτορείου, και «εξασθένησε τα θεμέλια της δεσποτικής θρησκευτικής διακυβέρνησης».

«Φωνή αυτών που δεν έχουν φωνή»

Προαίσθηση ή σύμπτωση; Δύο μήνες πριν αρχίσουν οι διαδηλώσεις στις 16 Σεπτεμβρίου 2022, η Ναργκίς Μοχαμαντί είχε δημοσιοποιήσει στο λογαριασμό της στο Instagram, τον οποίο διαχειρίζεται η οικογένειά της, ένα κείμενο εναντίον της υποχρέωσης των γυναικών να φορούν το χιτζάμπ.

«Σ’ αυτό το αυταρχικό καθεστώς, η φωνή των γυναικών είναι απαγορευμένη, τα μαλλιά των γυναικών είναι απαγορευμένα (…) Εγώ, η Ναργκίς Μοχαμαντί, (…) δηλώνω πως δεν θα δεχθώ το υποχρεωτικό χιτζάμπ», έγραφε στο κείμενο αυτό. Δύο μήνες αργότερα έγιναν viral τα βίντεο στα οποία εικονίζονται γυναίκες να καίνε το χιτζάμπ τους στο Ιράν.

Γεννημένη το 1972 στη Ζαντζάν, στο βορειοδυτικό Ιράν, η Ναργκίς Μοχαμαντί σπούδασε φυσική πριν γίνει μηχανικός. Ασχολήθηκε επίσης με τη δημοσιογραφία σε μεταρρυθμιστικές εφημερίδες.

Στα χρόνια του 2000, εντάχθηκε στο Κέντρο Υπερασπιστών των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (του οποίου είναι σήμερα αντιπρόεδρος), το οποίο είχε ιδρυθεί από την ιρανή δικηγόρο Σιρίν Εμπαντί, Νομπελίστρια της Ειρήνης το 2003. Έδινε τότε μάχη κυρίως για την κατάργηση της θανατικής ποινής.

«Η Ναργκίς είχε τη δυνατότητα να φύγει από τη χώρα, αλλά πάντα αρνιόταν να το κάνει (…) έγινε η φωνή αυτών που δεν έχουν φωνή. Ακόμα και στη φυλακή, δεν ξεχνάει τα καθήκοντά της και ενημερώνει για την κατάσταση των κρατουμένων», λέει η Ρεζά Μοϊνί, ιρανή υπέρμαχος των ανθρώπινων δικαιωμάτων που έχει έδρα το Παρίσι και τη γνωρίζει καλά.

Σε ένα βιβλίο με τίτλο «Λευκό βασανιστήριο» (White torture), καταγγέλλει...

 

ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Οι αγριεμένες μυστακοφόρες

 

Της ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Με μαγεύουν οι ήχοι. Περιδιαβάζοντας στα χωριά της Τήνου. Αυτοί οι απρόσωποι ήχοι σαν ένα παράλληλο κρυφτό στο διάβα μου. Μια μπάλα που χτυπιέται κάπου, από ψηλά ακούγεται να πέφτει, άρα παιδιά παίζουν μπάσκετ; Και μετά, μια φωνή εφήβου «Πιάσ’ το, ρε». Μια τηλεόραση που παίζει. Μια παρεούλα που μάλλον τα πίνει. Ενα γέλιο, δυο γέλια. Και η ησυχία ακόμα, όσο της αναλογεί, στέκει σε ετοιμότητα της επόμενης ηχητικής παρουσίας καθώς τα σπίτια κατοικούνται, βλέπεις φως, διακρίνεις ζωή ανάμεσα από πλεκτά κουρτινάκια και μπουφέδες με φωτογραφίες.  

 

Με μαγεύουν και οι γριές στις πεζούλες. Αυτές που αναδεύουν τα χέρια ως βεντάλια και λένε «Αχχχ! Αεράκι» και φορούνε ρομποφούστανο. Με μαγεύουν ως είδος υπό εξαφάνιση. Κάθε επίσκεψη συναντώ όλο και πιο λίγες.  

 

Φέτος στέκεται η ματιά μου και σε μια άλλη κατηγορία. Οι αγριεμένες. Ολο το άνυδρο τοπίο το φέρουν εντός τους. Σβέλτες, ποτέ δεν θα τις βρεις να κάθονται. Τις παρατηρώ με βαθιά συμπόνια. Τόσο που έχουν χτυπηθεί από τον αέρα και βολοδείρει σε αέρηδες μοναξιάς ψυχής.  

 

Αγριεμένα ανεκτικές. Αγριεμένα ακούραστες. Με ενσωματωμένους θυμούς που διακρίνεις στο βλέμμα τους. Δεν θέλουν κουβέντες. Κράτησαν σπίτια, ταβέρνες, κουζίνες, τηγάνισαν κιλά κεφτέδες και πατάτες, μεγάλωσαν παιδιά, εγγόνια, πεθερικά… Μόνες. Μηχανήματα. Τόσο που νομίζεις ότι αν ακουμπήσεις το χέρι σου απάνω τους, θα σ’ το κόψει η «κορδέλα» τους. Παρέδωσαν τη θηλυκότητά τους ως άχρηστη, αχρησιμοποίητη…  

 

Πότε άραγε να την παρέδωσαν οριστικά;  

 

Φέρουν μέχρι μουστάκι, τρίχες σε πιγούνια, σε φαβορίτες, γάμπες μπετόν, χέρια τανάλιες.  

 

Μ’ αρέσει να τους μιλάω τρυφερά σαν από τερτίπι. Ξαφνιάζονται. Αμαθες είναι. Διασχίζουν στενά φουριόζες σαν σαύρες. Τις εντοπίζω. Καημενούλες μου. Και στο τέλος, τους αναλογεί και ακόμα μια κατάρα. Να γιατροπορέψουν τον άνδρα που μισούν. Αυτόν που δεν τις κατάλαβε ποτέ. 

 

Μετά… Κάποτε μετά… Φοράνε ρούχα χηρείας.  

 

Θα μου πεις… Πάντα ρούχα χηρείας φορούσαν αλλά ετούτα είναι πιο ευκρινή στα μάτια των πολλών. Αναγνωρίζεται επιτέλους ένα...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Εάν συνεχίσουμε όπως πάμε, «Άνδρες το…Ζητούμενο!..»

 

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος*

     Δύσκολες εποχές για όλους τους Έλληνες οικογενειάρχες, επαγγελματίες, μισθωτούς,  μεροκαματιάρηδες, και χειμώνας με δυσθεώρητες τιμές στην ενέργεια ακόμη πιο δύσκολες για όσους παραμένουν άνεργοι...

     Προσβολές με υπονοούμενα και χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, υποκλοπές, «αρπαχτές» και μετά υπεκφυγές, παρεμβάσεις, θεατρινισμοί, παλιμπαιδισμοί, νταηλίκια εκ του ασφαλούς με χέρια υψωμένα σε στυλ ικέτη ή γροθιές σφιγμένες απειλητικά και τελικά «κομψές» είσοδοι στα, και «γενναίες» αποχωρήσεις από, τα ραδιοτηλεοπτικά παλκοσένικα.

     Και οι περιώνυμες κουκούλες να καλύπτουν πρόσωπα διαδηλωτών στους δρόμους και στις πλατείες, στα σουπερμάρκετ, στα Πανεπιστήμια και, συμβολικά, στο διαδίκτυο.

     Ανυπόφορη, τελικά, μέσα στον γενικότερο ορυμαγδό η επωδός πόνου και χαμένων μεγαλείων με γυναίκες επιθετικές, άνδρες παθητικούς και ελάχιστους πλέον «Κυνηγούς…»

«΄Ανδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον…»

     Για το λεξικογράφο (Τεγόπουλος – Φυτράκης) ο  «άνδρας» είναι αρσενικός και ενήλικος άνθρωπος, ο «σύζυγος» για το σπίτι και την οικογένεια του, ο «στρατιώτης» για το διοικητή της στρατιωτικής του μονάδας.  

     Για τον Υπουργό Εμπορίου, εάν έμπαινε στον κόπο να ρίξει μια ματιά στην καθημερινότητα που βιώνουμε τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, ο «άνδρας» αποτελεί πλέον «αγαθό σε ανεπάρκεια» που μάλλον χρειάζεται να υπαχθεί στη λίστα «διατιμημένων».

     Εάν, όμως, στην καρέκλα του Υπουργού Εμπορίου καθόταν μια φεμινίστρια φοβάμαι ότι μάλλον θα αμφισβητούσε τη διάσταση του «Αγαθού».

     Για το πρώτο «μισό» των εκπροσώπων του μοντέρνου  φεμινιστικού κινήματος ο σύγχρονος άνδρας αποτελεί πλέον απλά και μόνο «σκιά του παρελθόντος του» και για το δεύτερο «μισό» του συνόλου των φεμινιστριών ένα ακόμη απλό αλλά προσπελάσιμο εμπόδιο στη δική τους ανοδική πορεία σε ψηλότερους θώκους εξουσίας του κοινωνικού συστήματος!

     Κοινωνικό-ψυχολογικά οι πρώτες «μισές» έχουν δίκιο καθώς το χθεσινό πρότυπο του άνδρα «πατριάρχη» που με τη χειρωνακτική ή πνευματική του εργασία ήταν ο ζωοδότης της οικογένειάς του και ως αυτοδημιούργητος παράγοντας κυριαρχούσε στο κοινωνικό-οικονομικό στερέωμα έχει εκλείψει προ πολλού καθώς η αγορά εργασίας διεκδικήθηκε και κερδήθηκε από τεράστιους αριθμούς γυναικών σε όλα τα επίπεδα της κατοχής δεξιοτήτων και γνώσεων.

     Σε Πανεπιστήμια ιδρύματα πολλές πρωτιές κερδίζονται πια από θυγατέρες και εγγονές μας και ακόμη και στις Στρατιωτικές και Αστυνομικές Σχολές πολλές πρωτιές τις κέρδισαν γυναίκες! 

     Σήμερα σε Ευρώπη και Αμερική σχεδόν μία στις δύο οικογένειες έχουν την εργαζόμενη γυναίκα, σύζυγο, μητέρα να κερδίζει περισσότερα από τον εργαζόμενο άντρα, σύζυγο, πατέρα!

     Το πρόβλημα με την οικονομική διάσταση του «ανδρισμού» ήταν ότι ενώ από τη μια πλευρά παρείχε στον άνδρα εξουσία, υπεροχή, αυτονομία, κινητικότητα από την άλλη τον τύλιγε σε άγχος, ανησυχία, μοναξιά.

     Αυτά τα προβλήματα τα έχουν τώρα πια και οι εργαζόμενες γυναίκες και ιδιαίτερα εκείνες που ανήκουν στην κατηγορία των «στελεχών» πέρασαν πλέον και στο γυναικείο στρατόπεδο.

     Είναι δεδομένο γεγονός ότι υπάρχει το ανάλογο τίμημα που καταβάλλει το γυναικείο φύλο συμμετέχοντας πλέον ενεργά στις στρεσογόνες καταστάσεις που απαιτεί ο ρόλος της «εργαζόμενης» η οποία εμπλέκεται σε αγχωτικές αντιδράσεις, νευρώσεις και έλκη του δωδεκαδακτύλου και του πυλωρού μέχρι και έκθεση σε καρδιόπαθειες και εγκεφαλικά!..

     Χωρίς, ειλικρινά, καμία απολύτως ειρωνική πρόθεση καλώ να ‘καλωσορίσουμε’ τις θυγατέρες και εγγονές μας στον απαιτητικό κόσμο της επαγγελματικής και οικονομικής καθημερινότητας.

     Στην εποχή μας η μαζική είσοδος των γυναικών σε όλες τις κοινωνικές - οικονομικές δραστηριότητες έφερε και τη μετάλλαξη της κλασικής έννοιας του «ανδρισμού» που οδηγεί σταθερά και μάλλον αμετάκλητα, όχι ακόμη αλλά στο εγγύς μέλλον, στην εξίσωση των ρόλων «άνδρας-γυναίκα».

     Αυτό, προσωπικά, δεν το θεωρώ αρνητικό, αν και έτσι το κρίνουν όσοι διαπιστώνοντας ότι μάλλον θα είναι αναπόφευκτο το τέλος της κλασικής ανδροκρατίας, θεωρούν ότι εμείς οι αρσενικοί «homo sapiens» καταντήσαμε «ανδρείκελα»...

     Παρηγορητικά και, σίγουρα με μια δόση ευγενικής σάτιρας (μπορεί και είναι ευγενική και καλοπροαίρετη η Αριστοφανική ειρωνεία), στους επικριτές αυτούς θα προτείνω να υψώσουμε έναν ανδριάντα στον «πεσόντα Ιππότη» ο οποίος στον ανδρικό του ρόλο συνθέτει με επιτυχία την αντίθεση της βιαιότητας και της πραότητας.

     Όσοι έχουν μελετήσει ιστορικά ντοκουμέντα γνωρίζουν ότι για τους Ιππότες...

 

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Οδηγός επιβίωσης για κορίτσια στο Μουντιάλ

Tης ΤΖΕΝΗΣ ΜΕΛΙΤΑ

Ξέρω, ξέρω…έχει φτάσει το Μουντιάλ και είσαι πανικοβλημένη.

 

 Η αλήθεια είναι ότι το άτιμο σε επηρεάζει είτε είσαι single είτε είσαι σε σχέση. Ακούγεται δύσκολο, μοιάζει Γολγοθάς, αλλά εγώ είμαι εδώ για να το περάσουμε μαζί και να βρούμε έξυπνους τρόπους για να γίνεις η survivor αυτού του μουντιάλ και στο κάτω- κάτω να το απολαύσεις κι εσύ!

 

Πάρε μολύβι και χαρτί και ανασκουμπώσου!

 

1. Ξέρω ότι το να βλέπεις 22 παλικάρια να κυνηγούν ένα τόπι δεν σου φαίνεται ενδιαφέρον εάν δεν είσαι φαν του αθλήματος. Όμως σκέψου ότι έχεις, τουλάχιστον, ωραία θέα. Ξέρεις τι παιδιά τρέχουν σε εκείνα τα γρασίδια; Για άρχισε να παρατηρείς!

 

2. Μπορεί οι άνδρες να εξαφανίστηκαν από τα μπαρ που σύχναζαν πριν, αλλά αυτό σημαίνει ότι πήγαν κάπου αλλού. Κάθε γειτονιά έχει ένα στέκι/ καφέ ποδοσφαιρόφιλων. Εντόπισε το και –πού ξέρεις;- μπορεί να γίνει και το δικό σου στέκι. Αν είσαι single, επισκέψου το υπέρλαμπρη για ένα καφέ ή κοκτέιλ. Φρόντισε μόνο να σκάσεις μύτη στο ημίχρονο για να μην πάει στράφι η προετοιμασία.

3. Εσύ που είσαι σε σχέση, μπορείς να περιποιηθείς το φίλο σου και την παρέα του, γεμίζοντας το ψυγείο με μπύρες και εύκολα μεζεδάκια. Ντύσου, στολίσου και τηλεφώνησε στην κολλητή για girls night! Ούτε τι ώρα θα γυρίσεις δεν θα καταλάβει.

 

4. Θέστε κανόνες παρακολούθησης του Μουντιάλ ανάμεσα σας. Έτσι είναι, οι σχέσεις θέλουν και υποχωρήσεις. Για παράδειγμα αποφασίστε ότι για 2 ώρες παρακολούθησης Μουντιάλ, εκείνος θα πλένει τα πιάτα της ημέρας. Όσο αυξάνονται οι ώρες δυσκολεύει και η αντίστοιχη χάρη. Μη μας πιάσουν και στον ύπνο.

 

5. Οργάνωσε το λεγόμενο Μουντιάλ party. Βάλε τέλος στις βαρετές καθημερινές στον καναπέ, και ξέχνα το Survivor. Μάζεψέ τους όλους σπίτι σου, άντρες- γυναίκες και βρείτε δραστηριότητες για όλους. Την επόμενη μέρα θα πας φρεσκότατη στη δουλειά, πίστεψέ με.

6. Υπάρχει και η περίπτωση να σου δημιουργηθεί η όρεξη να μπεις στο πνεύμα του Μουντιάλ. Ψάξου στο internet για την ειδική ορολογία, για το θεσμό ή τους παίκτες και τις ομάδες. Σε λίγο καιρό θα είσαι ξεφτέρι.

 

7. Τις ώρες, που εκείνος βλέπει μπάλα, αφιέρωσε χρόνο στον εαυτό σου. Γυμνάσου ή κάνε τα μποτέ σου. Μόλις τελειώσει το παγκόσμιο πρωτάθλημα, θα σε δει και θα τρίβει τα μάτια του.

 

8. Αν είσαι single, χώσου στην αντροπαρέα του κολλητού σου ή του αδερφού σου. Πάντα θα υπάρχει εκείνος ο ένας τύπος, που δεν πολυβλέπει μπάλα και καλά θα κάνει να πολυβλέπει εσένα. Που ξέρεις, λένε ότι το ποδόσφαιρο ενώνει τους ανθρώπους!

 

9. Είναι μέρες που θες να ησυχάσεις και να αράξεις solo στο σπίτι. Σε νιώθω. Το μουντιάλ είναι ο απόλυτος σύμμαχος σε αυτή σου την προσπάθεια. Στείλτον στο πρακτορείο της γειτονιάς να δει τους αγώνες!

 

10. Αναθέρμανε τις σχέσεις σου με χαμένες φίλες από το σχολείο, ξεχασμένες κολλητές, ξαδέρφες και τριτοξάδερφες. Πάντα έλεγες ότι δεν βρίσκεις χρόνο να τους τηλεφωνήσεις. Άσε που τα μπαράκια αυτή την περίοδο θα είναι άδεια για την πάρτη σας.

 

11. Enjoy it! Αν κάτι δεν μπορείς να το αποφύγεις, απόλαυσε το. Και, μάλιστα, γίνε αυτή η τύπισσα που βλέπει τα πάντα και ξέρει ακόμη περισσότερα. Ο σύντροφός σου θα σε εξυμνεί στους φίλους του κι εσύ θα γίνεις η ηρωίδα της παρέας. Σκέψου το…

 

Είδες που ...