"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Α.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Α.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Μαύρη δικαίωση

 

Toυ Δημήτρη Καμπουράκη

Θυμάστε ένα κείμενο που είχα γράψει , με τίτλο «Άννα, κάτσε στ’ αυγά σου»;

Ψηνόταν τότε η υποψηφιότητα Διαμαντοπούλου και είχα σπεύσει να την προφυλάξω. Το νόημα του κειμένου ήταν ότι το ΠΑΣΟΚ, όπως έχει καταλήξει σήμερα, όχι μόνο δεν είναι δεκτικό σε εκσυγχρονιστικές και μεταρρυθμιστικές αντιλήψεις, αλλά τις απεχθάνεται κιόλας. Οπότε, οι φορείς τέτοιων απόψεων, δεν έχουν τύχη εντός του.

Έγραφα επίσης ότι αυτό που έχει απομείνει στο σημερινό ΠΑΣΟΚ είναι περισσότερο ένα άθροισμα αποστεωμένων μηχανισμών, παρά ένας ζωντανός και φιλόδοξος πολιτικός οργανισμός που θέλει να ανοίξει δρόμο προς το μέλλον, τόσο για τον εαυτό του όσο και για τη χώρα. Να διώξει τον Μητσοτάκη θέλει, είναι το προφανές, αλλά να σφραγίσει θετικά την εποχή του δεν δείχνει καμιά διάθεση. Έχει χάσει το παλιότερο βασικό του ένστικτο, που στις κρίσιμες στιγμές το οδηγούσε σε εσωτερικές επιλογές νίκης.

Δυστυχώς, η κάλπη με δικαίωσε. Πήγαν στις κάλπες οι 300.000, από 'δω το έφεραν, από 'κει το μεθόδευσαν, κατάφεραν στην ευνοϊκότερη στιγμή τους να υπερψηφίσουν μια επιλογή περιθωριοποίησης και ήττας.

Τώρα πια, είτε ο ένας κερδίσει, είτε ο άλλος, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.

Αν βεβαίως ζητάτε τα προγνωστικά μου, σας λέω ότι ο Ανδρουλάκης θα κερδίσει άνετα στον β' γύρο. Ο Δούκας είναι ίσως ο άνθρωπος με τον μικρότερο παγκοσμίως χρόνο απώλειας της λάμψης του.

Ο Νίκος θα πανηγυρίσει την τρίτη κατά σειρά επικράτηση, ενώ το ποσοστό των κεντρώων και κεντροαριστερών που, προς στιγμήν, σκέφτηκαν μήπως επαναπατριστούν στο ΠΑΣΟΚ, ενώ επί μια δεκαετία ψήφιζαν Μητσοτάκη, ξαναγύρισαν στην καρέκλα τους αναστενάζοντας. Η πλειοψηφία τους δεν θα πάει καν την επόμενη Κυριακή να ψηφίσει. Νιώθουν σαν να μην τους αφορά το όλο σκηνικό.

Ένα μικρό ποσοστό τους ίσως πάει να το ρίξει στον Ανδρουλάκη, μόνο και μόνο για να μην παραδώσει το ΠΑΣΟΚ στον Δούκα, και μέσω αυτού στους Συριζαίους. Θα έχουν γραφτεί μέλη ή φίλοι του Κινήματος, αλλά…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Αννα Διαμαντοπούλου: Ενσημα - Εχει πολιτικό περιεχόμενο η ωριμότητα;

 

Toυ Μιχάλη Τσιντσίνη

Το 1996, όταν η Αννα Διαμαντοπούλου αναλάμβανε χαρτοφυλάκιο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο νυν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήταν ακόμη μαθητής λυκείου.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να διαβάσει κανείς αυτή τη «ληξιαρχική» λεπτομέρεια.

Ο πρώτος είναι ότι η πρώην επίτροπος –πρώην νομάρχης, υφυπουργός και υπουργός– είναι το βιογραφικό που χρειάζεται ένα κόμμα το οποίο προσπαθεί να ξαναβρεί τη χαμένη του «κυβερνησιμότητα». Χρειάζεται ένα πρόσωπο με κυβερνητικά ένσημα και διαχειριστικά εχέγγυα για να μπορεί να ενσαρκώσει την περιλάλητη «εναλλακτική διακυβέρνησης».

Ο άλλος τρόπος ανάγνωσης των βιογραφικών των υποψηφίων για το ΠΑΣΟΚ είναι η διαπίστωση ότι η Διαμαντοπούλου είναι η μόνη εκπρόσωπος του προ-χρεοκοπικού πολιτικού προσωπικού. Στον εκλογικό σεισμό του 2012 είχε ήδη πίσω της μια μακρά πολιτική σταδιοδρομία. Μοιάζει έτσι, όταν τη βλέπει κανείς ανάμεσα στους συνυποψηφίους της, να έχει ξεχαστεί από άλλη εποχή στη σκηνή του σημερινού ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι τυχαίο ότι –πλην του ΓΑΠ και της Μιλένας Αποστολάκη– δεν επιζεί κανένα στέλεχος από την εποχή του μεγάλου ΠΑΣΟΚ στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Ακόμη και στην παλαιά περιφέρεια της Διαμαντοπούλου, οι ψηφοφόροι στις τελευταίες εκλογές οδήγησαν τον Κώστα Σκανδαλίδη στην αποστρατεία.

Ε, και;

Δεν είναι λίγο απολιτικός αυτός ο ηλικιακός ρατσισμός;

Δεν είναι υπέρ της πρώην επιτρόπου ότι χρειάστηκε να βιώσει και την ήττα και την αναζήτηση που ακολούθησε την ήττα – αφού δεν έμεινε αδρανής, αλλά φρόντισε να αξιοποιήσει τον ελεύθερο χρόνο της πολιτικής εξορίας της με δίκτυα και σεμιναριακές ενατενίσεις;

Δεν είναι πολιτικό προσόν η ωριμότητα; Θα είναι καλύτερο για το κόμμα να προσπαθήσει να ανακτήσει το παλιό του μέγεθος με κάποιον που δεν έχει δοκιμαστεί ούτε ως υπουργός – ή ούτε, καλά καλά, ως δήμαρχος;

Η ωριμότητα, στην εσωκομματική αναμέτρηση όπως έχει εκτυλιχθεί μέχρι στιγμής, έχει προσλάβει και πολιτικό περιεχόμενο. Εκδηλώνεται όταν η Διαμαντοπούλου αντιμετωπίζει με συγκατάβαση τις λαϊκιστικές τάσεις ορισμένων συνυποψηφίων της, διεκδικώντας για τον εαυτό της «προγραμματική» επάρκεια.

Εκδηλώνεται και όταν απευθύνεται ως ψυχραιμότερη προς τους μικρούς που παραφέρονται, ζητώντας τους «να μην πάθουν ΣΥΡΙΖΑ».

Αυτή η επίδειξη ματερναλιστικής σωφροσύνης δεν είναι συμβατή με το αίτημα ανανέωσης που προσπαθούν να εκφράσουν οι άλλοι αντίπαλοι του Ανδρουλάκη.

Θα μπορούσε όμως να λειτουργήσει ως υπόσχεση για επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στις «εργοστασιακές του ρυθμίσεις»:

Επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ του στιβαρού κυβερνητισμού, έστω κι αν αυτή η επιστροφή θα πρέπει…

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Αξιοποιώντας τις αυταπάτες

Μην σας μπερεδεύει το γεγονός πως αρθρογράφος είναι μια ΠΑΣΟΚάρια  πρώην υπουργός της ξεφτιλισμένης κυβέρνησης του Γιωργάκη . Το άρθρο είναι αξιολογότατο...

Της ΑΝΝΑΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Τελικά είναι το ΔΝΤ με το μέρος μας ή εναντίον μας; 

Είναι οι Ευρωπαίοι εταίροι φίλοι ή εχθροί; 

Διώχνουμε την τρόικα ή παρακαλούμε την επιστροφή της; 

Μας χρωστούν οι Γερμανοί ή τους χρωστάμε; 

Μας υποστηρίζουν οι Γάλλοι ή μας ξεχνούν στα δύσκολα; 

Ο Ντάισελμπλουμ, ο Τουσκ, ο Σουλτς, ο Γιούνκερ, ο Ντράγκι, ο Ντομπρόβσκις και από την άλλη ο Ομπάμα, o Πούτιν, ο Κάμερον, o Ολάντ, o Ρέντσι, η Mέρκελ και όλοι αυτοί που πάντα «περιμένουν» στο τηλέφωνο τον Ελληνα πρωθυπουργό θέλουν το καλό ή το κακό της χώρας μας; 

Θέλουν να στηρίξουν ή να διώξουν την «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση; 

Με αυτά πορεύεται η κυβέρνηση, και παράλληλα χρεώνει στην αντιπολίτευση κάποια τρόικα εσωτερικού που υποσκάπτει το έργο της. Είναι η κορύφωση της ατζέντας του πολιτικού συστήματος τα τελευταία χρόνια, και 6 χρόνια μετά, μόνη η Ελλάδα συνεχίζει με 3ο και 4ο Μνημόνιο, και έχει ο Θεός.


Αν κάτι έπρεπε να έχει μάθει ο καθένας από τον προηγούμενο και όλοι μαζί, είναι το απλό και αυτονόητο: Ανάμεσα σε όλους τους παραπάνω δεν υπάρχουν φίλοι και εχθροί. Υπάρχουν συνεργασίες και αντιπαλότητες. Υπάρχουν τα συμφέροντα ενώσεων, Οργανισμών, εθνικών κρατών, πρωθυπουργών και κομμάτων, που ο καθένας προσπαθεί να υπηρετήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, λογοδοτώντας σε αυτούς που εκπροσωπεί. 


Ανάμεσά τους υπάρχουν αυτοί που απαιτούν ή επαιτούν συμπάθεια, αλληλεγγύη, κατανόηση, πολιτικές λύσεις.


Υπάρχουν και αυτοί που με συνέπεια, και κυρίως με τεκμηριωμένες απόψεις, με συνεκτίμηση όλων των δεδομένων, με σταθερές συμμαχίες και όχι ευκαιριακές συμπτώσεις, διεκδικούν για τα δικά τους συμφέροντα. 


Κερδισμένοι στη μεγάλη ευρωπαϊκή και διεθνή οικογένεια είναι πάντα οι δεύτεροι (με κορυφαίο παράδειγμα τη Γερμανία, που από την ατζέντα 2010 του Σρέντερ βρίσκεται στην κορυφή με τη Μέρκελ, αλλά και τη Φινλανδία, την Εσθονία, την Ιρλανδία και τις άλλες χώρες που πέρασαν κρίσεις). 


Αλλά αυτό προϋποθέτει...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ηρθαν, είδαν, ...έφυγαν


Στις 6 Ιανουαρίου 2016 απονέμεται στον Ελληνα μαθηματικό Κωνσταντίνο Δαφέρμο στις ΗΠΑ το βραβείο Norbert Wiener για το έργο του στις Μερικές Διαφορικές Εξισώσεις, χαρακτηριζόμενος ως ένας από τους κορυφαίους ειδικούς του αιώνα στη θεωρία των νόμων Διατήρησης. 

Λίγους μήνες πριν, ο Σταμάτης Κριμιζής, από τους κορυφαίους αστροφυσικούς της NASA, τιμήθηκε με το βραβείο Συνολικής Προσφοράς από το Εθνικό Μουσείο Αεροπορίας και Διαστήματος των ΗΠΑ, ενώ είναι ο μοναδικός επιστήμονας που «επισκέφθηκε» και τους εννέα πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, μέσα από τα όργανα και τα διαστημικά οχήματα που σχεδίασε. 

 Το καλοκαίρι του 2014 ο καθηγητής του ΕΚΠΑ Γιώργος Χρούσος (από τους κορυφαίους παγκοσμίως πλέον αναφερόμενους 250 επιστήμονες) τιμήθηκε με το Fred Conrad Koch Award, από την Endocrine Society στις ΗΠΑ, την ύψιστη διεθνώς διάκριση στον κλάδο της Ενδοκρινολογίας !

Μένω σε αυτές τις τρεις πιο πρόσφατες διακρίσεις Ελλήνων επιστημόνων ως ελάχιστο δείγμα του ανθρώπινου κεφαλαίου που διαθέτει η Ελλάδα. Ανθρώπων με τεράστιο επιστημονικό έργο, κύρος και σεβασμό παγκοσμίως.

Μένω και για ένα ακόμη λόγο. Οι άνθρωποι αυτοί μαζί με άλλους 8 εξίσου σημαντικούς επιστήμονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, το 2010 ανταποκρίθηκαν τότε στην πρόσκλησή μου ως υπουργού Παιδείας να συγκροτήσουν το Εθνικό Συμβούλιο Ερευνας και Τεχνολογίας (ΕΣΕΤ). Αρνήθηκαν κάθε αμοιβή για την προσφορά τους στην προσπάθεια αναζωογόνησης της έρευνας στη χώρα μας. Ζήτησαν και πήραν... ακομμάτιστη λειτουργία και στήριξη της Αριστείας. Το Συμβούλιο αυτό είχε τα χαρακτηριστικά Εθνικής Ελλάδος Ερευνας και στο διάστημα λειτουργίας του προσέφερε μεγάλο έργο, με κυρίαρχα μεταξύ άλλων:

• Καθοριστική συμμετοχή σε ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο και προτεινομένη δομή (αναξιοποίητα) για την Ερευνα και την Τεχνολογία στην Ελλάδα.

• Τη διαμόρφωση του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Ερευνας και Καινοτομίας (ΕΣΠΕΚ). Το ΕΣΠΕΚ είναι ένα σχέδιο τεκμηριωμένο, κοστολογημένο, ρεαλιστικό, μακροπρόθεσμο και κυρίως εξειδικευμένο, με συγκεκριμένες δράσεις και εστίαση στους στρατηγικούς τομείς που πρέπει να επενδύσουμε.

• Το έργο αξιολόγησης και επιλογής των διευθυντών των Ερευνητικών Κέντρων της χώρας, χωρίς καμία πολιτική παρέμβαση.

• Σχεδιασμό και υλοποίηση του προγράμματος «Αριστεία» για τη χρηματοδότηση ερευνητικών προτάσεων.

Οι κορυφαίοι αυτοί Ελληνες, εθελοντές στη στήριξη της χώρας μας δεν έτυχαν βεβαίως ευγνωμοσύνης!

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Σένγκεν, το νέο και αριστερό Grexit

Μην σας μπερδεύει το γεγονός πως η αρθρογράφος είναι η γνωστή και μη εξαιρετέα ΠΑΣΟΚάρια! Το άρθρο είναι ΑΚΡΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ...



Η εικόνα είναι παρακμιακή: Η Ελλάδα εγκλωβισμένη ανάμεσα στα συρματοπλέγματα των Σκοπίων και στο ξέφραγο αμπέλι των τουρκικών ακτών. Η κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή είναι αναμφισβήτητα εκρηκτική και η Ελλάδα, λόγω γεωγραφικής θέσης, στο μάτι του κυκλώνα.  


Η Τουρκία αντί για ανάχωμα λειτουργεί ως προωθητής των επιπτώσεων όχι μόνο λόγω γεωγραφίας, αλλά λόγω δικών της πολιτικών επιλογών.  


Η Ελλάδα εγκαλείται από την ΕΕ γιατί δεν συμμορφώνεται με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Τουρκία, η οποία ενισχύεται οικονομικά για να «σταματήσει» τους διακινητές ανθρώπων και επιβραβεύεται πολιτικά με επαναδραστηριοποίηση της ενταξιακής διαδικασίας (αλήθεια, τι γίνεται με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης;).  


Η αλήθεια είναι ότι βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε ένα Grexit αυτή τη φορά από τη Συνθήκη Σένγκεν.


Η έξοδος από τη Σένγκεν είναι επικίνδυνη για τη χώρα όχι απλά γιατί θα χρειαζόμαστε διαβατήρια, όπως δεν το βλέπει ο πρωθυπουργός που λίγο πριν από τις εκλογές δήλωνε «μικρό το κακό αν μας βγάλουν από τη ζώνη Σένγκεν». Είναι το άνοιγμα μιας κερκόπορτας... Σημαίνει απομόνωση και ανασφάλεια για επισκέπτες και επενδυτές. To λαϊκιστικό δόγμα «δεν ενδιαφέρει καθόλου τους ψηφοφόρους μας», που ακούσθηκε με τα capital controls και διέλυσε την Οικονομία, δεν μπορεί να επαναληφθεί με ταξιδιώτες και διαβατήρια. 


 Ας ελπίσουμε ότι η κυβέρνηση θα κατανοήσει πριν είναι αργά ότι ακόμα και με αναστολή της Σένγκεν σε βάθος χρόνου κινδυνεύουν να ανοίξουν και άλλα ζητήματα, όπως το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης και ανθρώπων εντός ΕΕ ή το θέμα των αδειών διαμονής και εργασίας.  


Σημαντικό είναι να κατανοήσουμε ότι η συμμετοχή μας στη συγκεκριμένη Συνθήκη από το 2000 σημαίνει εφαρμογή συγκεκριμένων πολιτικών για τη διατήρηση υψηλού επιπέδου ασφαλείας μετά την κατάργηση των εσωτερικών συνοριακών ελέγχων.  


Σημαίνει σύνδεση της χώρας με το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SIS) και το σύστημα πληροφοριών για τις θεωρήσεις (VIS). Πρόκειται για συστήματα κλίμακας που υποστηρίζουν την Αστυνομία και τις εθνικές Αρχές και αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της συνεργασίας για την επιβολή του νόμου.
Η συνεργασία και τακτική αξιολόγηση των κρατών Σένγκεν σημαίνει εξέλιξη, σε υψηλή τεχνολογία, τεχνογνωσία, θεσμικό πλαίσιο και σε κάθε περίπτωση εμπλοκή σε ένα υψηλών προδιαγραφών ευρωπαϊκό σύστημα ασφαλείας. 


Εξοδος της Ελλάδας από δομές του ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου σημαίνει: