Οι Κεντρικές Τράπεζες έχουν βάσει του καταστατικού τους σκοπό την σταθεροποίηση των τιμών. Η FED αποτελεί εξαίρεση, γιατί στους στόχους της περιλαμβάνει επίσης και τη μείωση της ανεργίας.
Τα πρακτικά της συνεδρίασης του Απριλίου αποκάλυψαν ότι σκέφτονται πως η οικονομία των ΗΠΑ είναι αρκετά ισχυρή για να δικαιολογήσει μια αύξηση των επιτοκίων στο «όχι και τόσο μακρινό μέλλον».
Η νέα πολιτική της FED ξεκίνησε τον Δεκέμβρη, χωρίς όμως να συντρέχουν οι προϋποθέσεις με βάση τους δείκτες που εξετάζει. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως ανεβάζουν τα επιτόκια για να μπορούν να τα μειώσουν, αν προκύψει η ανάγκη.
Ωστόσο αυτή η προοπτική απομακρύνθηκε όταν ανακοινώθηκαν απογοητευτικά στοιχεία σχετικά με την απασχόληση.
Σύμφωνα με την JPMorgan, ο κίνδυνος ύφεσης στις ΗΠΑ τους επόμενους 12 μήνες είναι ο υψηλότερος των τελευταίων ετών. Σύμφωνα με τους μακροοικονομικούς δείκτες που χρησιμοποιούν, από πιθανότητα 30% στις αρχές του Μάη, σκαρφάλωσε στο 36% σε λιγότερο από ένα μήνα.
Χάνουν εσκεμμένα τα χρήματα τους
Για πρώτη φορά το Μάιο, τα χρήματα που
έχουν επενδυθεί σε κρατικά ομόλογα με αρνητικές αποδόσεις ξεπέρασαν τα
10 τρισεκατομμύρια δολάρια. Σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα αυξήθηκαν
κατά 5%.
Η αβεβαιότητα οδηγεί τους επενδυτές να πληρώνουν τις κυβερνήσεις για να προστατέψουν τα χρήματά τους. Σε αρνητικά ονομαστικά επιτόκια βρίσκεται το 30% των κρατικών ομολόγων υψηλής διαβάθμισης, ενώ το 40% με απόδοση μικρότερη του 1%. Αν μάλιστα τα υπολογίσουμε με αποπληθωρισμένους όρους, πάνω από το μισό χρέος είναι με αρνητικά επιτόκια, το 33% βρίσκεται μεταξύ 0% και 1%, ενώ μόλις το 16% των ομολόγων αποδίδει πάνω από 1%.
Τα αρνητικά επιτόκια υπάρχουν γιατί έχει δημιουργηθεί τεράστια ρευστότητα στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, ως αποτέλεσμα των πολιτικών των τελευταίων ετών. Κάποιοι αναλυτές φοβούνται πως οι Κεντρικές Τράπεζες έχουν αυτοπαγιδευθεί σε μια κατάσταση δύσκολα αναστρέψιμη.
Ενδεικτικό είναι πως ο Draghi στην πρόσφατη ομιλία του στην Οικονομική και Νομισματική Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου άφησε πολλά ερωτηματικά: «Γίνεται όλο και πιο σαφές ότι οι δημοσιονομικές πολιτικές θα πρέπει να υποστηρίξουν την οικονομική ανάκαμψη μέσω δημοσίων επενδύσεων και χαμηλότερη φορολογία».
Άραγε πως συμβιβάζονται οι αυξημένες
δημόσιες επενδύσεις με την τήρηση του Συμφώνου Σταθερότητας, δηλαδή με
δημοσιονομικά ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς ;
Το νέο αφήγημα
Παλαιότερα αυτές οι καταστάσεις
λυνόντουσαν με αιματηρές πολεμικές αναμετρήσεις. Είναι παρήγορο πως
σήμερα αυτό το σενάριο φαίνεται να μην εξετάζεται, αν και ο
προβληματισμός για το πώς θα συμπεριφερθεί η οικονομία όταν αυξηθούν τα
επιτόκια και η πλημμυρίδα του φθηνού χρήματος αντιστραφεί είναι
ιδιαίτερα έντονος.
Προς το παρόν είμαστε στο επίπεδο του ακήρυκτου νομισματικού πολέμου, μια που όλοι επιδιώκουν να υποτιμήσουν το νόμισμα τους προκειμένου να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και να αυξήσουν τον πληθωρισμό.
Μια πιθανή λύση είναι...
