"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΑΪΒΑΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΑΪΒΑΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Μαθήματα από την Ταϊβάν: Η αμείλικτη κατανομή ισχύος. Η νέα πραγματικότητα και το μέλλον.

 

Toυ ΜΑΡΚΟΥ ΤΡΟΥΛΗ

Διανύουμε την τέταρτη δεκαετία μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η μεταβλητή της κατανομής ισχύος εξακολουθεί να ερμηνεύει τις βασικές τάσεις στο διεθνές σύστημα, όπως άλλωστε συνέβαινε διιστορικά.  

Ο λόγος, που ο διπολισμός της περιόδου 1945-1990 υπογραμμίζεται ως ορόσημο, έγκειται στην υπεραισιοδοξία, η οποία κυριάρχησε μετά το τέλος του, αλλά έχει πλειστάκις καταδειχθεί ότι δεν επιβεβαιώνεται. Με αφορμή τις μείζονος σημασίας εξελίξεις στον πλανήτη, επαληθευθεί ότι πλέον η ανακατανομή ισχύος επαναπροσδιορίζει ρόλους, θέσεις και διακυβεύματα, ενώ η προσαρμοστικότητα των δρώντων στη νέα πραγματικότητα θα καθορίσει και το ίδιο το μέλλον τους.

Η δυναμική στάση της Κίνας στην περίπτωση της Ταϊβάν αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα.

Άραγε το Πεκίνο θα επιδείκνυε τα ίδια αντανακλαστικά, αν ένας Αμερικανός αξιωματούχος, όπως η Νάνσυ Πελόζι σήμερα, εξέφραζε την επιθυμία να επισκεφθεί την Ταϊβάν και κατ’ επέκταση να νομιμοποιήσει την καθεστηκυία τάξη πριν δύο ή τρεις δεκαετίες; 

Πιθανότατα όχι, καθώς το χάσμα ισχύος μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας έχει σαφώς μειωθεί. Το Πεκίνο αισθάνεται αρκετά ισχυρό, ώστε να θέτει όρια και συγκεκριμένες κόκκινες γραμμές.

Από την άλλη πλευρά, τίθεται το κρίσιμο ερώτημα: Γιατί οι ΗΠΑ επέλεξαν την παρούσα γεωπολιτική συγκυρία για να «εκθέσουν» την Κίνα; 

Η τάση διαχωρισμού του κόσμου σε «καλά» και «κακά» παιδιά ή, με άλλα λόγια, σε «δυνάμεις υποστήριξης του status quo» και «αναθεωρητικές δυνάμεις» κατά τα πρότυπα του Μεσοπολέμου, εκπορεύεται εκ των πραγμάτων από τον κυρίαρχο πόλο της παρούσας κατανομής προς αποσόβηση ή μετριασμό της εξελισσόμενης ή επιχειρούμενης ανακατανομής ισχύος.

Κατά συνέπεια, το στρατηγικό εγχείρημα αφορά την τοποθέτηση της Κίνας στο ίδιο κάδρο με την «αναθεωρητική» Ρωσία και εφόσον, το Πεκίνο δεν κάνει κάτι για να το καταστήσει σαφές επικοινωνιακά, θα επιχειρήσουμε εμείς να εξωθήσουμε τις καταστάσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν πρόκειται για μια λανθασμένη ή ανορθολογική στρατηγική, αλλά δύναται να τονισθεί ότι πρόκειται για μια καθυστερημένη στρατηγική. Έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αναλυτές προειδοποιούσαν για την ανάδυση του σινικού πόλου ισχύος ήδη προ δύο δεκαετιών και εντούτοις, η ισχυροποίηση της Κίνας συνεχιζόταν κανονικά με τη βοήθεια δυτικών κεφαλαίων.

Η αιτία συνυφάνθηκε με τη μεταψυχροπολεμική απώλεια των στρατηγικών ενστίκτων, η οποία οδήγησε στην καταφανώς ανορθολογική ύβρη της υπερεξάπλωσης και της αγνόησης της δυναμικής δημιουργούμενης από την οικονομική ισχυροποίηση συγκεκριμένων δρώντων. Κατά τη βασική έννοια, υποτιμήθηκε η οικονομική άνοδος δυνητικών ανταγωνιστών, χάριν του προσπορισμού σημαντικών κερδών από κέντρα οικονομικής ισχύος των ίδιων των κυρίαρχων δυτικών οικονομικών δρώντων, ενώ η διαχείριση των συνεπειών του ανορθολογισμού μετατίθετο στο διηνεκές.

Εν ολίγοις, όπως συνέβη πολλάκις στη διαδρομή της διεθνούς πολιτικής, διαπιστώθηκε παραμέληση του παράγοντα της κατανομής ισχύος και του βαθμού, στον οποίο είναι σε θέση να επανακαθορίσει τις εξελίξεις.  

Το ίδιο παρατηρείται, εν πολλοίς, και στην περίπτωση της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, όπου η παγίδευση της Μόσχας σε έναν πόλεμο φθοράς – με τις υποτιθέμενες απώλειες ύψους 15 δισ. ευρώ ημερησίως και τις «βαθυστόχαστες αναλύσεις» της δύσης κατά την έναρξη του πολέμου ότι «οι ρωσικοί πύραυλοι επαρκούν για 3-4 ημέρες» – έχει φθάσει πλέον να στραγγαλίζει οικονομικά την ίδια την Ευρώπη.

Η στρατηγική προσαρμογή είναι...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Η Κίνα δεν είναι Ρωσία και η Ταϊβάν δεν είναι Ουκρανία

Καθηγητή Διεθνών Σχέσεων στο Shanghai Global Institute


Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις για τις επιπτώσεις για την Ταϊβάν.  

Ένα από τα πολυσυζητημένα μαθήματα του πολέμου είναι ότι η Κίνα πρέπει να το σκεφτεί πολύ σοβαρά προτού εξαπολύσει έναν πόλεμο με στόχο την επανένωση με την Ταϊβάν. Κατά την άποψή μου, όμως, αυτός ο κίνδυνος ήταν εξαρχής μικρός, οπότε το «μάθημα» έχει μικρή χρησιμότητα.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται μερικές φορές, αλλά όχι πάντα. Για να καταλάβουμε τις διαφορές, θα πρέπει να κάνουμε δύο παραλληλισμούς: Κίνας - Ρωσίας και Ταϊβάν - Ουκρανίας.

H Kίνα και η Ρωσία έχουν πολύ διαφορετικές στρατηγικές προτεραιότητες. 

Πρώτον, υπάρχει μεγάλη διαφορά στις οικονομικές και στρατιωτικές τους δυνατότητες. Οικονομικά, η Κίνα έχει το δεύτερο σε μέγεθος ΑΕΠ στον κόσμο. Το 2021, έφτανε στο 76% του ΑΕΠ των ΗΠΑ, ενώ το ΑΕΠ της Ρωσίας ήταν κάτω από το 10%. Η οικονομική ανάπτυξη της Κίνας είναι επίσης πιο βιώσιμη από εκείνη της Ρωσίας, καθώς η πρώτη είναι πολύ στενότερα συνδεδεμένη με την παγκόσμια οικονομία από τη δεύτερη.

Στρατιωτικά, η Ρωσία διαθέτει το μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο στον κόσμο και μια σημαντική συμβατική δύναμη. Ο στρατός της Κίνας, αν και εκσυγχρονίζεται ταχύτατα, είναι ακόμη δεκαετίες πίσω από εκείνον των ΗΠΑ.  

Επιπλέον, η Ταϊβάν αποτελεί έναν πολύ σύνθετο στόχο μιας εισβολής και ένας λόγος γι’ αυτό είναι τα προχωρημένα οπλικά συστήματα που το νησί εισάγει από τις ΗΠΑ.

Η σύνδεση της Κίνας με την παγκόσμια οικονομία είναι δίκοπο μαχαίρι για τη χώρα αυτή. Από τη μια πλευρά, αποτελεί έναν από τους πιο κρίσιμους παράγοντες που διασφαλίζουν εδώ και δεκαετίες την οικονομική ανάπτυξη της Κίνας. Από την άλλη, η στενή οικονομική αλληλεξάρτηση κάνει την οικονομική ανάπτυξη της Κίνας πιο ευάλωτη σε περιόδους κρίσης. Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους αποτελούν τους οκτώ από τους δέκα σημαντικότερους εταίρους της Κίνας. Στην περίπτωση που η Κίνα χρησιμοποιήσει βία για να ενωθεί με την Ταϊβάν, θα της επιβληθούν αυστηρές κυρώσεις που θα επιφέρουν πλήγμα στην οικονομία της. Η Κίνα θα βυθιστεί σε οικονομική κρίση, κάτι που θα έχει βαθιές κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις.

Όσο για τις στρατηγικές προτεραιότητες της Ρωσίας και της Κίνας, η πρώτη θεώρησε ότι έπρεπε να εμποδίσει την προσέγγιση της Ουκρανίας με το ΝΑΤΟ, ενώ η δεύτερη θέλει να έχει ένα ειρηνικό περιβάλλον που βοηθά την οικονομική της ανάπτυξη. Η Κίνα δεν ενδιαφέρεται τόσο να επεκτείνει τα εδάφη της, όσο να γίνει η υπερδύναμη της ανατολικής Ασίας.

Ο δεύτερος παραλληλισμός είναι μεταξύ Ταϊβάν και Ουκρανίας. 

Ο πληθυσμός της πρώτης είναι ο μισός από εκείνον της δεύτερης. Από την άποψη της σύνθεσης του πληθυσμού, το 77% των κατοίκων της Ουκρανίας είναι Ουκρανοί και το 20% Ρώσοι, ενώ στην Ταϊβάν πάνω από το 90% είναι Κινέζοι Χαν. Το στοιχείο αυτό θα έκανε κάποιον να πιστέψει ότι είναι πιο εύκολο για την Κίνα να ενωθεί με την Ταϊβάν απ’ ό,τι για τη Ρωσία να αποκτήσει εδάφη της Ουκρανίας. Αλλά δεν είναι τόσο απλό.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, η κινεζική κυβέρνηση επιδιώκει να αναπτύξει πολιτισμικούς και κοινωνικούς δεσμούς με τον πληθυσμό της Ταϊβάν. Ο σκοπός ήταν να αντιληφθούν οι τελευταίοι ότι ανήκουν στη «Μητέρα Πατρίδα». Συνέβη το αντίθετο. Όσο αυξάνονταν οι επικοινωνίες, τόσο συνειδητοποιούσαν οι κάτοικοι της Ταϊβάν τις διαφορές τους με την ηπειρωτική Κίνα.

Γεωπολιτικά, η ανατολική Ασία είναι διπολική, με τις ΗΠΑ να αποτελούν την κυρίαρχη ναυτική δύναμη και την Κίνα να συνιστά την κυρίαρχη ηπειρωτική δύναμη. Η Ταϊβάν βρίσκεται ανάμεσα και όποιος την ελέγχει έχει το πλεονέκτημα. 

Για τις ΗΠΑ, η Ταϊβάν είναι σημαντικότερη από την Ουκρανία τόσο οικονομικά όσο και στρατηγικά. Αλλά και η Ιαπωνία δεν θέλει να δει την Ταϊβάν να ενώνεται με την Κίνα.

Συμπερασματικά...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Eτοιμα 4.600 καταφύγια στην Ταϊβάν έναντι κινεζικής επίθεσης: Στο μετρό, υπόγειους χώρους στάθμευσης -εμπορικών κέντρων

Η Ταϊβάν θέτει σε ετοιμότητα τα αντιαεροπορικά της καταφύγια καθώς η αυξανόμενη ένταση στις σχέσεις της με την Κίνα και η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία εγείρουν νέους φόβους για την πιθανότητα μιας κινεζικής επίθεσης στο νησί.

Η Κίνα θεωρεί έδαφός της την Ταϊβάν και έχει αυξήσει την στρατιωτική της παρουσία στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο γύρω από αυτήν.

Η Ταϊβάν δεσμεύεται να υπερασπιστεί το έδαφός της και έχει θέσει ως προτεραιότητα την ενίσχυση της άμυνάς της με την τακτική διενέργεια στρατιωτικών ασκήσεων και ασκήσεων πολιτικής προστασίας.

Οι προετοιμασίες περιλαμβάνουν την σήμανση των καταφυγίων, όπου οι πολίτες θα μπορούν να προστατευθούν σε περίπτωση πυραυλικής επίθεσης από την Κίνα –όχι σε μπούνκερ που έχουν κατασκευαστεί ειδικά για αυτό τον σκοπό, αλλά σε υπόγειους χώρους όπως χώροι στάθμευσης, ο υπόγειος σιδηρόδρομος και υπόγεια εμπορικά κέντρα.

Η πρωτεύουσα Ταϊπέι διαθέτει περισσότερα από 4.600 τέτοια καταφύγια που μπορούν να φιλοξενήσουν περίπου 12 εκατομμύρια ανθρώπους, πάνω από τέσσερις φορές τον πληθυσμό της.

Η 18χρονη Χάρμονι Βου εξεπλάγη όταν πληροφορήθηκε ότι ένα υπόγειο εμπορικό κέντρο όπου μαζί με άλλους νεαρούς έκαναν πρόσφατα χορευτικές πρόβες θα μετατραπεί σε αντιαεροπορικό καταφύγιο για το ενδεχόμενο πολέμου.

Αλλά, όπως λέει, αντιλαμβάνεται τους λόγους.

“Το να έχεις καταφύγια είναι πολύ απαραίτητο. Δεν γνωρίζουμε πότε μπορεί να γίνει πόλεμος και αυτά είναι για την ασφάλειά μας. Ο πόλεμος είναι άγριος. Δεν τον έχουμε ζήσει και επομένως δεν είμαστε προετοιμασμένοι”, λέει η Βου.

Αξιωματούχοι της Ταϊπέι επικαιροποιούν την βάση δεδομένων των καθορισμένων καταφυγίων τοποθετώντας σε μια εφαρμογή για κινητό τις πληροφορίες που αφορούν την τοποθεσία τους και διενεργούν εκστρατεία μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και με αφίσες ώστε να διασφαλίσουν πως οι πολίτες θα γνωρίζουν πού βρίσκεται το πλησιέστερο.

Οι είσοδοι των καταφυγίων φέρουν μια κίτρινη ένδειξη, ένα χαρτί σχεδόν στο μέγεθος σελίδας A4, όπου αναφέρεται ο μέγιστος αριθμός ανθρώπων που μπορούν να χωρέσουν.

Ένας ανώτερος αξιωματούχος στην υπηρεσία της Ταϊπέι που είναι υπεύθυνη για τα καταφύγια λέει ότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται στην Ευρώπη έχουν προκαλέσει μια αίσθηση επείγουσας κατάτασης.

“Δείτε τον πόλεμο στην Ουκρανία”, λέει στο Reuters ο Αμπερκρόμπι Γιανγκ, ο διευθυντής της Υπηρεσίας Διαχείρισης Κτιρίων.

“Δεν υπάρχει εγγύηση ότι οι αθώοι πολίτες δεν θα γίνουν στόχοι. Όλοι οι πολίτες πρέπει να είναι ενημερωμένοι για τις κρίσεις…Χρειαζόμαστε τα καταφύγια για το ενδεχόμενο μιας επίθεσης από τους κινέζους κομμουνιστές”, προσθέτει, εξηγώντας γιατί πρέπει να ενημερωθεί το κοινό.

Τον περασμένο μήνα η Ταϊβάν πραγματοποίησε μια ευρεία άσκηση για ενδεχόμενο αεροπορικής επίθεσης σε όλη την έκτασή της, για πρώτη φορά μετά την διακοπή που είχε προκαλέσει η πανδημία του κορονοϊού στις τακτικές ασκήσεις ετοιμότητας.

Ανάμεσα στις οδηγίες που έλαβαν οι πολίτες για το ενδεχόμενο πυραυλικής επίθεσης ήταν να μεταβούν στους υπόγειους χώρους στάθμευσης των σπιτιών τους καλύπτοντας τα μάτια και τα αυτιά τους με τα χέρια τους, αλλά έχοντας ανοιχτό το στόμα τους για να ελαχιστοποιήσουν τον αντίκτυπο από τα ωστικά κύματα.

Κάποιοι εκπρόσωποι του τομέα πολιτικής προστασίας υποστηρίζουν ότι απαιτούνται περισσότερα μέτρα.

Οι αρχές είναι υποχρεωμένες από τον νόμο να διατηρούν καθαρά τα καταφύγια και να τα έχουν ανοιχτά, αλλά δεν είναι υποχρεωμένες να τα εξοπλίζουν με προμήθειες όπως τρόφιμα και νερό.

Ερευνητές στη βουλή έκαναν τον Ιούνιο έκκληση να εξοπλιστούν τα καταφύγια με προμήθειες έκτακτης ανάγκης.


Ο Βου Ένοκ του κυβερνώντος Δημοκρατικού Προοδευτικού Κόμματος λέει ότι οι πολίτες θα πρέπει...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κίνα - Ταϊβάν: Μία έχθρα που διαρκεί πάνω από 70 χρόνια

 

Οι σχέσεις ανάμεσα στην Κίνα και την Ταϊβάν είναι τεταμένες από τον ντε φάκτο χωρισμό τους το 1949 και προκαλούν ένταση στις σχέσεις ανάμεσα στο Πεκίνο και την Ουάσινγκτον.

Την 1η Οκτωβρίου 1949, ο Μάο Τσετούνγκ κηρύσσει την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στο Πεκίνο.

Οι εθνικιστικές δυνάμεις της Kuomintang υπό τον Τσανγκ Κάι-σεκ (1887-1975) καταφεύγουν στην Ταϊβάν (πρώην Φορμόζα), σχηματίζουν κυβέρνηση στις 7 Δεκεμβρίου και απαγορεύουν κάθε σχέση ανάμεσα στο νησί (επισήμως Δημοκρατία της Κίνας) με την κομμουνιστική Κίνα.

Τον Δεκέμβριο εκδηλώνεται η πρώτη (μίας σειράς) απόπειρα του Κινεζικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού να καταλάβει τις νησίδες Κεμόι και Ματσού.

Η Ταϊβάν γίνεται το 1950 σύμμαχος της Ουάσινγκτον που βρίσκεται σε πόλεμο με την Κίνα στην Κορέα.

Στις 5 Οκτωβρίου 1971, η έδρα της Κίνας στον ΟΗΕ, την οποία έχει καταλάβει η Ταϊβάν, δίδεται στο Πεκίνο.

Το 1979, η Ουάσινγκτον διαρρηγνύει στις διπλωματικές της σχέσεις με την Ταϊπέι για να αναγνωρίσει την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
. Ομως, το αμερικανικό Κονγκρέσο επιβάλλει την χορήγηση στην Ταϊβάν στρατιωτικής βοήθειας για να εξασφαλίσει η Ταϊπέι την άμυνά της.

Εκτοτε, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υιοθετήσει απέναντι στην Ταϊπέι πολιτική "στρατηγικής ασάφειας", αποφεύγοντας να δηλώσουν αν θα επέμβουν στρατιωτικά ή όχι για την άμυνα της Ταϊβάν σε περίπτωση εισβολής.

Πάντως, η Ουάσινγκτον παραμένει ο ισχυρότερος σύμμαχος της Ταϊβάν και ο πρώτος προμηθευτής στρατιωτικού υλικού.

Στις 2 Νοεμβρίου 1987, οι Ταϊβανέζοι αποκτούν άδεια να μεταβαίνουν στην ηπειρωτική Κίνα για οικογενειακές συναντήσεις, γεγονός που ανοίγει τον δρόμο στις εμπορικές ανταλλαγές. 

Το 1991, η Ταϊπέι ανακαλεί τις ρυθμίσεις που επιβάλλουν κατάσταση πολέμου με την Κίνα.

Αλλά το 1995, το Πεκίνο διακόπτει τις διαπραγματεύσεις για την εξομάλυνση των σχέσεων σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το ταξίδι του προέδρου Λι Τενγκ-Χούι στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

 Το 1996, η Κίνα εκτοξεύει πυραύλους κοντά στις ακτές της Ταϊβάν λίγο πριν από τις πρώτες προεδρικές εκλογές με καθολική ψηφοφορία, στις 23 Μαρτίου.

Στις 14 Μαρτίου 2005 το Πεκίνο υιοθετεί αντιαποσχιστικό νόμο που προβλέπει την χρήση "μη ειρηνικών" μέσων σε περίπτωση που η Ταϊβάν κηρύξει την ανεξαρτησία της.

Το 2008, Πεκίνο και Ταϊπέι επαναλαμβάνουν τον διάλογο που διακόπηκε το 1995. 

Το 2010, υπογράφουν συμφωνία-πλαίσιο οικονομικής συνεργασίας και ακολουθεί τετραετής διακυβερνητικός διάλογος.

Στις 7 Νοεμβρίου 2015, οι πρόεδροι της Κίνας και της Ταϊβάν συναντώνται στην Σιγκαπούρη, γεγονός πρωτοφανές από το 1949.

Το 2016, η Τσάι Ινγκ-γουέν, που προέρχεται από κόμμα που τάσσεται υπέρ της ανεξαρτησίας, αναλαμβάνει την προεδρία στην Ταϊβάν. Το Πεκίνο διακόπτει κάθε επικοινωνία με την Ταϊπέι, αφού η νέα κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει την αρχή "της μίας Κίνας".

Το 2017, ο Ντόναλντ Τραμπ, ως πρόεδρος των ΗΠΑ, δίνει άδεια για μεγάλη κλίμακας πώληση όπλων στην Ταϊβάν. Τον επόμενο χρόνο, οι ΗΠΑ υιοθετούν νόμο που ενισχύει τους δεσμούς τους με την Ταϊβάν.

Το 2019, ο Σι Τζινπίνγκ δηλώνει ότι δεν θα απεμπολήσει την αρχή της προσφυγής στην στρατιωτική βία για την ανάκτηση της Ταϊβάν. Στην συνέχεια, προειδοποιεί την Ουάσινγκτον "να μην παίζει με την φωτιά" μετά την νέα πώληση όπλων στην Ταϊπέι. Θα ακολουθήσουν πολλές συμφωνίες πώλησης όπλων.

Τον Ιανουάριο 2020, η Τσάι Ινγκ-γουέν επανεκλέγεται και δηλώνει ότι η Ταϊβάν αποτελεί "χώρα per se".

Στις αρχές του Οκτωβρίου, ο Σι Τζινπίνγκ ζητεί από τον στρατό "να ετοιμασθεί για πόλεμο".

Στις 12 Απριλίου 2021, 25 κινεζικά πολεμικά αεροσκάφη, αριθμός ρεκόρ που έκτοτε έχει ξεπεραστεί, εισέρχονται στην αναγνωριστική ζώνη αεροπορικής άμυνας της Ταϊβάν, σε απόσταση 200 χιλιομέτρων από τις ακτές του νησιού. Το 2021, συνολικά, περί τα 970 κινεζικά αεροσκάφη εντοπίζονται να πετούν στην ζώνη αυτή.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν δηλώνει στις 22 Οκτωβρίου ότι η Ουάσινγκτον είναι έτοιμη να υπερασπισθεί στρατιωτικά την Ταϊβάν σε περίπτωση επίθεσης εκ μέρους της Κίνας. Ωστόσο, ο Λευκός Οίκος ανακοινώνει ότι η πολιτική της "στρατηγικής ασάφειας" απέναντι στην Ταϊβάν παραμένει αμετάβλητη.

Στις 27 Οκτωβρίου, η Κίνα απορρίπτει αμερικανική πρόταση για "σημαντική συμμετοχή" της Ταϊβάν στον ΟΗΕ.

Την επομένη, η πρόεδρος της Ταϊβάν αναγνωρίζει δημόσια, για πρώτη φορά από το 1979, αμερικανική στρατιωτική παρουσία στο έδαφος της Ταϊβάν.


Στις 23 Μαΐου 2022, ο Τζο Μπάιντεν δηλώνει και πάλι έτοιμος να υπερασπισθεί την Ταϊβαν σε περίπτωση κινεζικής εισβολής, θεωρώντας ότι το Πεκίνο "φλερτάρει με τον κίνδυνο", πριν δώσει την διαβεβαίωση ότι οι ΗΠΑ δεν προτίθενται "καθόλου" να αλλάξουν πολιτική.

Το Πεκίνο απαντά με διείσδυση, την δεύτερη μεγαλύτερη αυτόν τον χρόνο, 30 αεροσκαφών στην αναγνωριστική ζώνη αεροπορικής άμυνας της Ταϊβάν.

Στο τέλος του Ιουλίου, ο Σι Τζινπίνγκ προειδοποιεί και πάλι τον αμερικανό ομόλογό του "να μην παίζει με την φωτιά" σχετικά με την Ταϊβάν, την ώρα που το Πεκίνο...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Πώς να αποτρέψετε την Κίνα από το να επιτεθεί στην Ταϊβάν - Τι μπορεί να μάθει η Ταϊβάν από την Ουκρανία σχετικά με την αντίσταση στην εισβολή.

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ...

 Τhe Economist

Μπορεί να βρίσκονται στην άλλη άκρη του κόσμου, αλλά λίγοι παρακολουθούν τον πόλεμο στην Ουκρανία πιο προσεκτικά από τους Ταϊβανέζους. Ο αγώνας για την επιβίωση μιας νέας δημοκρατίας ενάντια σε έναν εκφοβιστικό, αυταρχικό γείτονα που περιφρονεί το δικαίωμά της στην αυτοδιάθεση θα μπορούσε μια μέρα να είναι δικός τους. Όταν ο Σι Τζινπίνγκ και ο Βλαντιμίρ Πούτιν, οι δεσποτικοί πρόεδροι της Κίνας και της Ρωσίας αντίστοιχα, λένε ότι η φιλία τους δεν έχει «όρια», η Ταϊβάν ανατριχιάζει.

Δύο εμπόδια αποτρέπουν την ηπειρωτική χώρα από τον εξαναγκασμό σε «επανένωση» με την Ταϊβάν, την οποία θεωρεί μέρος του κινεζικού εδάφους, παρόλο που το νησί έχει ξεχωριστή κυβέρνηση από το 1949. 

Το ένα είναι το στενό πλάτους 180 χιλιομέτρων της Ταϊβάν.  

Το άλλο είναι η στρατιωτική δύναμη της Αμερικής. 

Αλλά η γρήγορη Κίνα εξελίσσει γρήγορα τα απαραίτητα μέσα για να ξεπεράσει και τα δύο. Μερικοί Αμερικανοί διοικητές πιστεύουν ότι η Κίνα μπορεί να επιτεθεί πριν από το τέλος της δεκαετίας.

Μια εισβολή στην Ταϊβάν θα ήταν καταστροφή από πολλές απόψεις. 

Θα μπορούσε να πνίξει μια από τις πιο αξιοθαύμαστες δημοκρατίες της Ασίας. 

Επειδή η Ταϊβάν παράγει τα πιο προηγμένα τσιπ υπολογιστών στον κόσμο, θα σπείρει τον όλεθρο στην παγκόσμια οικονομία. 

Η παραβίαση της «πρώτης νησιωτικής αλυσίδας» που περιβάλλουν την ηπειρωτική χώρα της Κίνας από την Ιαπωνία στη Μαλαισία θα επέτρεπε επίσης στις ένοπλες δυνάμεις της Κίνας απεριόριστη πρόσβαση στον ανοιχτό ωκεανό. Αυτό θα έθετε σε κίνδυνο την Ιαπωνία και θα ανέτρεπε την αμερικανική τάξη στον Ινδο-Ειρηνικό.

Για να αποφευχθεί μια τέτοια καταστροφή, η Ταϊβάν, η Αμερική και οι σύμμαχοί της πρέπει να δράσουν στα (εξελισσόμενα) μαθήματα της εισβολής της Ρωσίας. 

Το πιο σημαντικό μάθημα είναι ότι η απειλή είναι πραγματική και είναι καλύτερο να προετοιμαστούμε τώρα παρά να πρέπει να αυτοσχεδιάζουμε στη ζέση της μάχης.

Η Ουκρανία έχει δείξει πώς ένα μαχητικό πνεύμα, μια γενναία ηγεσία, ένας ανθεκτικός πληθυσμός –και δυτικά όπλα– μπορούν να κρατήσουν μακριά έναν μεγαλύτερο εχθρό. Όσο καλύτερα προετοιμαστεί η Ταϊβάν, τόσο λιγότερο πιθανό είναι η Κίνα να διακινδυνεύσει μια εισβολή.

Έτσι, η Ταϊβάν θα πρέπει...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Η Αχίλλειος πτέρνα της Δύσης...

Του Κώστα Στούπα

Οι ημιαγωγοί, ή μικροεπεξεργαστές ή μικροτσίπς όπως αλλιώς ονομάζονται, αποτελούν την καρδιά κάθε τεχνολογικής συσκευής και ως εκ τούτου την καρδιά της σύγχρονης οικονομίας. Τηρουμένων των αναλογιών οι μικροεπεξεργαστές αποτελούν την καρδιά της σύγχρονης οικονομίας όπως το πετρέλαιο τη δεκαετία του ’70 αποτελούσε το "αίμα" κάθε  οικονομικής δραστηριότητας.  

Όταν ο ΟΠΕΚ επέβαλε εμπάργκο στις εξαγωγές πετρελαίου στη Δύση λόγω της υποστήριξης στο Ισραήλ, η τιμή του πετρελαίου τετραπλασιάστηκε, ο πληθωρισμός εκτοξεύθηκε και οι ΗΠΑ με την Ευρώπη επέβαλαν δελτίο στα καύσιμα. 

Ένα μέρος των πληθωριστικών πιέσεων στην παγκόσμια οικονομία αυτή την περίοδο οφείλεται στη μειωμένη προσφορά μικροεπεξεργαστών.

Αν κάποιος θα ήθελε να γονατίσει τη Δύση σήμερα θα της επέβαλε "εμπάργκο" στους μικροεπεξεργαστές.  

Περίπου το 80% όλων των μικροεπεξεργαστών σήμερα κατασκευάζονται στη βορειοανατολική Ασία. Τη μερίδα του λέοντος της παραγωγής κατέχει η Ταϊβάν η οποία αποτελεί εδώ και δεκαετίες στόχο προσάρτησης της Κίνας.

Στις ΗΠΑ έχουν συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο και φέτος ο Πρόεδρος Μπάιντεν εξήγγειλε ένα πρόγραμμα ύψους 50 δισ. δολ.  μεταφοράς της παραγωγής στις ΗΠΑ.  Τούτο όμως θα χρειαστεί αρκετά χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί.

Εταιρείες όπως οι  αμερικάνικες  Intel (INTC) και  AMD (AMD) των οποίων οι μικροεπεξεργαστές βρίσκονται σε κάθε υπολογιστή παράγουν τα προϊόντα τους στην Taiwan Semiconductor Manufacturing (TSM).

Μια εισβολή της Κίνας στην Ταιβάν σήμερα θα ισοδυναμούσε με...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Έρχεται πόλεμος Κίνας – ΗΠΑ στον Ειρηνικό στα επόμενα έξι χρόνια?

 

Σήμα κινδύνου αναφορικά με τις προθέσεις και τις επιθετικές βλέψεις της Κίνας στο άμεσο μέλλον εξέπεμψε ο επικεφαλής των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Ασία και τον Ειρηνικό. Προειδοποίησε, μάλιστα, ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο η Κίνα να εισβάλει στην Ταϊβάν μέσα στα επόμενα έξι χρόνια.

«Ανησυχώ ότι φιλοδοξούν ολοένα περισσότερο να υποκαταστήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον ηγετικό μας ρόλο στη διεθνή τάξη πραγμάτων που βασίζεται σε κανόνες ως το 2050», δήλωσε χαρακτηριστικά ο ναύαρχος Φίλιπ Ντέιβιντσον. «Η Ταϊβάν αποτελεί ξεκάθαρα έναν από τους στόχους τους προτού φτάσουμε εκεί. Και πιστεύω ότι υφίσταται απειλή να κάνουν επίδειξη εντός της τρέχουσας δεκαετίας, πρακτικά δε μέσα στα επόμενα έξι χρόνια», πρόσθεσε, μιλώντας στην αρμόδια επιτροπή του Κογκρέσου.

Ο Αμερικανός ναύαρχος επισήμανε ότι το Πεκίνο ενισχύει τις ένοπλες δυνάμεις του σε τέτοιο βαθμό στην περιοχή ώστε καθιστά ολοένα πιο δύσκολη την αποτρεπτική δυνατότητα των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. «Εντείνεται η κίνδυνος η Κίνα να επιχειρήσει την αλλαγή της υφιστάμενης κατάστασης προτού οι δυνάμεις μας κατορθώσουν να δώσουν μια αποτελεσματική απάντηση», είπε.
Απειλείται και το Γκουάμ

Ο ίδιος χαρακτήρισε πιθανό στόχο και τη στρατηγικής σημασίας βάση που διαθέτουν οι ΗΠΑ στη νήσο Γκουάμ του Ειρηνικού. Αφού ισχυρίστηκε πως οι πρόσφατες στρατιωτικές ασκήσεις των Κινέζων αποτέλεσαν προσομοίωση μιας εισβολής τους εκεί είτε στην αντίστοιχη βάση Ντιέγκο Γκαρσία, κάλεσε τους γερουσιαστές να εγκρίνουν την τοποθέτηση στο Γκουάμ ενός προηγμένου συστήματος αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής προστασίας Aegis Ashore.

Το Γκουάμ «πρέπει να είναι ικανό να αμυνθεί και οφείλει να ετοιμαστεί για τις μελλοντικές απειλές που θα αντιμετωπίσει», σημείωσε επίσης, ζητώντας από την επιτροπή να εγκρίνει την ανάπτυξη όλων εκείνων των οπλικών συστημάτων «που θα δώσουν στην Κίνα να καταλάβει ότι το κόστος αυτού που επιχειρούν να κάνουν είναι εξαιρετικά υψηλό».

Ο Ντέιβιντσον ζήτησε, παράλληλα, την ενίσχυση και των επιθετικών δυνατοτήτων των ΗΠΑ στην περιοχή. «Η αντιπυραυλική άμυνα είναι το πιο δύσκολο. Όμως, εάν είμαι προπονητής μιας ομάδας μπέιζμπολ, εάν έχω τους καλύτερους αμυντικούς στον κόσμο αλλά δεν μπορώ να σκοράρω, τότε θα γνωρίζω ότι δεν είμαι σε θέση να κερδίσω το παιχνίδι».

Υπενθυμίζεται ότι η Ταϊβάν αποσχίστηκε από την ηπειρωτική Κίνα το 1949, μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου και την ήττα των δυνάμεων της Κουμιτάνγκ, η ηγεσία των οποίων κατέφυγαν στο νησί. Έκτοτε, η ηγεσία του Πεκίνου – δηλαδή το ΚΚ – θεωρεί την Ταϊβάν αναπόσπαστο κομμάτι της κινεζικής επικράτειας και έχει επανειλημμένως απειλήσει με στρατιωτική εισβολή.

Όσον αφορά στις ΗΠΑ, αν και αποτελούν ανεπισήμως τον πιο ισχυρό σύμμαχο της Ταϊβάν και συνεχίζουν να την εξοπλίζουν, από το 1979 αναγνωρίζουν επισήμως μόνο το καθεστώς του Πεκίνου ως τον νόμιμο εκπρόσωπο της Κίνας.

Ωστόσο, είναι ήδη φανερό ότι...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Πώς ΗΠΑ και Κίνα μπορουν να αποφύγουν έναν πόλεμο για την Taiwan

Της Συντακτικής Ομάδας του Bloomberg Opinion

Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ εξαπολύει "σωρηδόν" πυρά στον "ψυχρό πόλεμο" που έχει κηρύξει εναντίον της Κίνας και οι πιθανότητες ενός θερμού πολεμικού επεισοδίου γύρω από την Ταϊβάν φαίνεται να αυξάνονται.

Για να αποφευχθεί μια καταστροφική σύγκρουση, οι ΗΠΑ θα ήταν συνετό να αποφύγουν την αδέξια, αυτοκαταστροφική προκλητικότητα και να αφιερώσουν πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια στην ήρεμη και "αθόρυβη" αποτροπή.

Οι επόμενοι μήνες θα μπορούσαν να αποδειχθούν ιδιαίτερα επικίνδυνοι. Και οι δύο χώρες έχουν αυξήσει τους ναυτικούς ελιγμούς τους στα στενά της Ταϊβάν φέτος, ακόμη και τώρα που η επικοινωνία μεταξύ των στρατιωτικών τους επιτελείων έχει περιοριστεί επικίνδυνα.

Η καθεμιά θεωρεί ότι η άλλη επιδίδεται σε "προκλητικές" κινήσεις: 
 
H Κίνα διεξάγει στρατιωτικούς ελιγμούς και έχει εγκαταλείψει τη ρητορική περί "ειρηνικής" επανένωσης με το νησί. 
 
Οι ΗΠΑ αναβαθμίζουν τους διπλωματικούς δεσμούς με την Ταϊβάν και πωλούν στην Ταϊπέι πιο εξελιγμένα όπλα.

Η Κίνα, η οποία έχει πρόσφατα άνοιξε "μέτωπα" με την Ινδία και την Αυστραλία, ενώ περισφίγγει τον κλοιό της στο Χονγκ Κονγκ, μοιάζει ολοένα και πιο ανεξέλεγκτη στις φιλοδοξίες της. 
 
Φωνές με ειδικό βάρος πιέζουν τις ΗΠΑ να εγκαταλείψουν την παραδοσιακά διφορούμενη στάση τους και να δεσμευθούν επισήμως σε στρατιωτική υπεράσπιση της Ταϊβάν.

Ζωτικής σημασίας συμφέροντα των ΗΠΑ αναμφίβολα διακυβεύονται εκεί. Όπως έχουν τα πράγματα, οι σύμμαχοι της Αμερικής στην Ασία αναμένουν από τις ΗΠΑ να προστρέξουν σε βοήθεια της Ταϊβάν. Μια αποτυχία σε αυτό το πεδίο θα τραυμάτιζε ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία των ΗΠΑ και θα ωθούσει χώρες όπως οι Φιλιππίνες, η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία είτε να αναζητήσουν ένα modus vivendi με την Κίνα είτε να αναπτύξουν τα δικά τους πυρηνικά αποτρεπτικά μέσα.

Από στρατηγική άποψη, η απόκτηση του ελέγχου της Ταϊβάν θα επέτρεπε στην Κίνα να προβάλει την εξουσία της στον δυτικό Ειρηνικό - ωθώντας τις ΗΠΑ πιο μακριά από τις κινεζικές ακτές, απειλώντας τον ενεργειακό εφοδιασμό της Ιαπωνίας και ενισχύοντας τις επιδιώξεις του Πεκίνου για περιφερειακή ηγεμονία. Επίσης, η Ταϊβάν είναι μια ακμάζουσα δημοκρατία και ένας βασικός κόμβος όσον αφορά τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού στον κλάδο της τεχνολογίας.

Το ερώτημα είναι ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να αποτρέψει κανείς μια κινεζική επίθεση. 
 
Το έργο αυτό έχει καταστεί πιο δύσκολο σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες. Η Κίνα έχει ξοδέψει δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια τα τελευταία χρόνια σε πυραύλους, αεροσκάφη και αμφίβιες δυνάμεις που έχουν σχεδιαστεί για να σαρώσουν γρήγορα τις αμυντικές γραμμές της Ταϊβάν.

Έχει επίσης αναπτύξει πυραύλους που είναι σχεδιασμένα ώστε να βυθίζουν πλοία, αντι-δορυφορικά όπλα και δυνατότητες στον κυβερνοχώρο που έχουν σχεδιαστεί για αποτροπή έναντι του ναυτικού των ΗΠΑ.
 
 Σύμφωνα με πληροφορίες, οι προσομοιώσεις πολεμικής σύρραξης δείχνουν ότι οι ΗΠΑ θα υφίσταντο βαριές απώλειες σε οποιαδήποτε τέτοια σύγκρουση.  
 
Οι σχεδιαστές στρατηγικής της Κίνας το γνωρίζουν. Πιθανόν να τείνουν προς μια υπερβολική αυτοπεποίθηση, ενθαρρύνοντας τους σκληροπυρηνικούς του Πεκίνου να δράσουν.

Η Κίνα έχει επίσης να συνυπολογίσει την ευρεία εκστρατεία της κυβέρνησης Τραμπ για την αμφισβήτηση των θέσεων που έχει κατακτήσει το Πεκίνο στο εμπόριο, την τεχνολογία, την περιφερειακή πολιτική και σε οποιονδήποτε άλλο τομέα μπορεί να περάσει από το μυαλό του προέδρου των ΗΠΑ. Ορισμένες από αυτές τις κινήσεις της Ουάσινγκτον εδράζονται σε λογικότατες ανησυχίες.

Ωστόσο οι ενέργειες της αμερικανικής κυβέρνησης ήταν συνήθως ανερμάτιστες, τέθηκαν σε εφαρμογή αδέξια, ενώ αποδείχθηκαν και αναποτελεσματικές και δαπανηρές για την οικονομία των ΗΠΑ. Γενικά περισσότερο προσαρμοσμένες ώστε να εντυπωσιάσουν ένα εσωτερικό κοινό παρά για να αλλάξουν πραγματικά την συμπεριφορά της Κίνας, θα μπορούσαν να είχαν σχεδιαστεί βασικά για να σοκάρουν και να εξευτελίσουν το Πεκίνο - δηλαδή να προκαλέσουν άσκοπα. Αυτό ασκεί πίεση στους ηγέτες της Κίνας να δείξουν ότι δεν θα οδηγηθούν σε υποχώρηση γύρω από το ζήτημα της Ταϊβάν ή από οποιοδήποτε άλλο θέμα.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ισχυρίζεται, σωστά, ότι οι προσπάθειές της μέχρι στιγμής προκειμένου να ενισχύσει τους δεσμούς με την Ταϊβάν παραμένουν εντός των ορίων της παραδοσιακής πολιτικής της περί της "μιας και μόνης Κίνας".

Η τελευταία αναγνωρίζει την κυβέρνηση στο Πεκίνο ως τη μοναδική νομική κυβέρνηση της Κίνας, ωστόσο δεν λαμβάνει θέση στο ζήτημα της κυριαρχίας επί της Ταϊβάν. Είναι ζωτικής σημασίας να συνεχιστεί αυτή η λογική, ακόμη και την ώρα που οι ΗΠΑ επιδιώκουν στενότερους οικονομικούς, τεχνολογικούς, στρατιωτικούς και διπλωματικούς δεσμούς με το νησί.

Ο σεβασμός στο status quo για το ζήτημα της κυριαρχίας δεν αποκλείει, για παράδειγμα, μια νέα διμερή εμπορική συμφωνία με την Ταϊβάν, όπως προτάθηκε από ομάδα γερουσιαστών των ΗΠΑ. Ωστόσο, ο Λευκός Οίκος πρέπει να αντισταθεί σε κάθε προσπάθεια ηγετών της Ταϊβάν να ξεπεράσουν τα όρια και πρέπει να απορρίψει τις πλέον "ακραίες" προτάσεις και εκείνους που τις προωθούν εντός ΗΠΑ.

Αν και η ιδέα της ανοιχτής υπεράσπισης του νησιού δεν είναι παράλογη, θα μπορούσε επίσης να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα απ' όσα θα έλυνε. 
 
Η Κίνα θα την θεωρούσε παραβίαση του στάτους κβο. Ορισμένοι ηγέτες της Ταϊβάν πιθανόν να αισθάνονταν πιο ελεύθεροι να αρχίσουν να ενεργούν βεβιασμένα. Το πιο σημαντικό, στην περίπτωση που οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν σαφώς τα μέσα για να επικρατήσουν σε μια τέτοια σύγκρουση, θα είχαν τραβήξει μια "κόκκινη γραμμή" η οποία δεν θα είχε αξιοπιστία.

Ένας καλύτερος τρόπος είναι...
 

ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ: Οι λόγοι για τους οποίους πέτυχε η Ταϊβάν να περιορίσει τον κορωνοϊό όπως τους περιγράφει ένας έλληνας χειρουργός που ζει και εργάζεται εκεί

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ...
Toυ ΜΑΡΙΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Χειρουργού που ζει και εργάζεται στην Ταιβαν

Η ανάρτηση αυτη αφορά τη διαχειριση του κορωνοιού στην Ταιβαν, που ως τωρα εχει αποδειχτεί αρκετά καλή αν και η Χουμπέι ειναι κοντά. 

Αναγνωρίζω ότι τα έγραψα αρκετά αναλυτικά, όποιος βαριέται να τα διαβάσει, παρακαλείται να προσπεράσει χωρίς σχόλια. 

Δυστυχώς, δεν είναι μια σύντομη ανάρτηση. 

Επίσης, δεν είναι μια ανάρτηση για να δουμε τι μετρα μπορούν να εφαρμοστούν στην Ευρώπη, στις περισσότερες χώρες μάλλον δε μπορούν να εφαρμοστούν και πολλά, αφού η επιτυχια του εδώ συστήματος ήταν στην πρόληψη.

Μερικές απαραίτητες πληροφορίες για τη χώρα:
 
Η Ταιβαν (επίσημο όνομα Δημοκρατία της Κινας) είναι ενα νησί με έκταση όση η Πελοπόννησος και η Στερεα Ελλάδα μαζί. Τα 2/3 είναι βουνα και εθνικα πάρκα, οπότε το κατοικήσιμο μέρος είναι λιγο μικρότερο από όλη τη Θεσσαλία. Σε ένα τόσο μικρό χώρο ζουν 23 εκατομμυρια άνθρωποι και ευκολα μπορεί να φανταστει κανείς πόσο δραματικά αποτελέσματα έχει μια επιδημία.
 
Πρόκειται για εντελως εξελιγμένη χωρα, πιο μπροστά από όλες τις χώρες της Ευρώπης που εχω επισκεφτει εγώ προσωπικά (και εχω παει σε 30), καμία σχέση επίσης με Βιετναμ, Φιλιππίνες ή χώρες του τριτου κόσμου όπως με ρωτάει πολύς κόσμος. Το ιντερνετ ειναι φλατ, σχεδον δωρεαν και από τα πιο γρηγορα δίκτυα του κοσμου και έτσι όλα γίνονται ηλεκτρονικά (παντού πληρωμες contactless με το τηλεφωνο, live tracking στα μεσα συγκοινωνιας, παγκάκια με wireless φορτισεις παντου, αμετρητα gadgets κλπ), είναι ένας τεχνολογικός παράδεισος.

Το σύστημα υγείας και η επιδημια.
 
Το σύστημα υγείας καταφέρνει να πλασάρεται σε πολύ υψηλές θέσεις, μάλιστα σε ανάλυση του Health Care Index ( https://www.numbeo.com/health-care/rankings_by_country.jsp…) ήρθε φέτος πρώτο στον κόσμο για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, πράγμα που είτε ισχύει είτε όχι, εύκολα καταλαβαινει κανείς ότι έχει γινει σημαία από τους ντόπιους που το εμπιστεύονται απόλυτα.

Βασικά του πλεονεκτήματα είναι η δυνατοτητα που δινει για καθολική προσβασιμότητα, οι μικροί χρόνοι αναμονής και το κόστος. Είναι όλα πάρα πάρα πολύ φτηνά. Η εθνική ασφάλεια καλύπτει το 99% των ασθενών, αλλά ακόμα και οι ανασφάλιστοι χρειαζεται να πληρώσουν πολυ λιγα.  

Κάθε ασθενής έχει μια κάρτα υγείας στην οποία είναι αποθηκευμένο όλο το ιστορικό που διαβάζεται με ένα απλό swipe σε οποιοδήποτε μηχάνημα.

Η χώρα έχει αρκετά μεγάλα νοσοκομεία, υπερλουξ ξενοδοχειακά, με ακριβά ιατρικά facilities πρώτης κλάσης (gamma-knife, da vinci κλπ) ενώ κοντά στην πρωτεύουσα Ταιπει βρίσκεται το μεγαλύτερο νοσοκομείο του κόσμου, με μέγιστη χωρητικότητα τα 10.000 κρεβάτια ( https://www.healthcareglobal.com/…/top-10-largest-hospitals… ). Είναι επίσης η τρίτη χώρα στον κόσμο σε κλίνες εντατικής μετα την Αμερική και τη Γερμανία.  

Οι γιατροί δουλεύουν πάρα πολλές ώρες για μισθούς λίγο καλύτερους από τους Γερμανικούς. 

Μεγάλο ποσοστό των γιατρών έχει εξειδικευτεί στην Αμερική ενώ όλη η ιατρική μαθαίνεται στα αγγλικά (δεν υπάρχουν κινεζικά ιατρικά συγγραμματα).  

Η χώρα επίσης, για όποιον δε γνωρίζει, εχει συνταγματική δημοκρατία, πραγματική, όχι κατ΄ επίφαση.  

Αυτά όλα τα λέω και πλατειάζω για να διαλύσω την πλάνη της τριτοκοσμικής χώρας.

Οι σχέσεις με την Κίνα (Λαική Δημοκρατία της Κίνας) είναι τεταμένες για διάφορους λόγους, κυρίως πολιτικούς, με βασικότερο τη μη αναγνώριση της Ταιβαν ως ανεξαρτητης χωρας από την Κίνα που τη θεωρεί επαρχία της. Αυτό εχει μεγάλη αντανάκλαση και στις πολιτικές υγείας αφού ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δεν αναγνωρίζει την Ταιβαν ως ανεξάρτητο κράτος. Έτσι, οποιαδήποτε απαγόρευση εφαρμόζεται για την Κίνα αυτομάτως ισχύει και για την Ταιβαν.


Ένας άλλος λόγος για τις κακες σχέσεις των δυο χωρων είναι επίσης η επιδημία του SARS το 2003, που άργησε να γίνει αντιληπτή στην Ταιβαν εξαιτίας της απόκρυψής της από την Κίνα. 

Πρόκειται για την πιο επώδυνη περίοδο στην ιστορία της χώρας τα τελευταία 40 χρόνια σύμφωνα με όλους όσους έχω ρωτήσει. Όχι μόνο γιατι πέθαναν 73 άτομα, αλλά γιατί κατέρρευσαν τα πάντα. Σταμάτησαν οι συγκοινωνίες εντελώς, διεκόπη όλη η βιομηχανική παραγωγή, υπήρξε μεγάλη ανεργία και φτώχεια, το σύστημα υγείας ζούσε χειρότερη φάση από αυτή της Ιταλίας. Η κοινωνία έζησε το απόλυτο shut down για περίπου 1 χρόνο, η κανονικότητα στην οικονομία επανήλθε μετα από 2-3 χρόνια. Το σοκ ήταν τόσο μεγάλο που ένα σεβαστό μέρος του πληθυσμού (5/10%) από τότε δεν εβγαλε ποτέ τη χειρουργική μάσκα σε δημόσιους χώρους και μέσα μαζικής μεταφορας. Η μάσκα λοιπόν έγινε μέρος της κουλτούρας.
Το ιστορικό αυτό είναι η βασικότερη αιτία για την τωρινή εξέλιξη.  

Το 2003 μετά την επιδημία του SARS ενισχύθηκε σημαντικά το Κέντρο Ελέγχου Ασθενειών της Ταιβαν (που είχε ιδρυθει το 1999), το οποίο πριν 3 μηνες εξαιτίας αναφορών για κρούσματα πνευμονίας στην Κίνα, διέταξε έλεγχο σε όλες τις πτήσεις από την Ούχαν. Αυτό έγινε στις 31 Δεκεμβρίου 2019 (!) και στις 5 Ιανουαρίου διατάχθηκε προληπτική καραντίνα όλων των αφιχθέντων από την Ούχαν για 14 ημέρες. Να θυμίσω εδώ ότι ο ιός ανακοινώθηκε από την Κίνα στις 7 Γενάρη και το γονιδίωμα του στις 12 Γενάρη.  

Η Ταιβαν λοιπόν έβαλε στοπ προτού καν ανακοινωθεί ο ιός. Δεν ανέμεναν βέβαια καινούριο ιό, οι έλεγχοι γίνονταν για να αποκλείσουν ανθεκτικά στελέχη του SARS και γίνονταν κάθε φορά που υπήρχε υποψία νέας επιδημίας τα τελευταία 15 χρόνια (στην Ταιβαν είναι διάχυτη, από όλους ακόμα και επίσημα χείλη, η δυσπιστία σε οποιαδήποτε ανακοίνωση ερχεται από την Κίνα. Ακόμα και τώρα, όλοι εδώ λένε σε όλους τους τόνους ότι τα νούμερα που δίνει η Κίνα είναι ψεύτικα. Οι ντόπιοι μάλιστα λένε τον ιό Wuhan-virus).

Τότε σημανε πραγματικά συναγερμός, με στρατηγικούς στόχους να μην ξεφύγουν κρούσματα (δηλαδή ιχνηλάτηση), να μηδενιστεί η μεταδοτικότητα για να μην πληγει η δημοσια υγεια και φυσικα να μην πληγεί και η βιομηχανία.

 Η προσέγγιση ήταν πολύ επιθετική και βασίστηκε στο αξίωμα "κάθε εμπύρετο είναι κορωνοιός μέχρι αποδείξεως του εναντίου". Οι μάσκες έγιναν υποχρεωτικές και σύντομα καθιερώθηκε θερμομέτρηση και αντισηψία παντού. Επιστρατεύτηκε ο στρατός να βοηθήσει την παραγωγή μασκών και αντισηπτικών αυξάνοντας το capacity από 1 σε 9 εκατομμυρια μάσκες τη μέρα (οι ανάγκες ήταν περί τα 2 εκατομμύρια, οι υπολοιπες πλεον εξαγονται).
Τελικά το πρώτο κρούσμα επιβεβαιώθηκε στις 21 Ιανουαρίου, μια 50χρονη δασκάλα που ήρθε από την Ουχαν. Αυτο συνέβη 2 ημέρες πριν την επίσημη έναρξη του Κινεζικού Νέου έτους, τη μεγαλύτερη γιορτή της χρονιάς, μια 7ημερη αργία, σε ένα κράτος που οι εργαζόμενοι εχουν 14 μερες άδεια το χρόνο (που σχεδον πουθενα δεν την παιρνουν όλη) και είναι υποχρεωμένοι να πάρουν άδεια εκείνη τη βδομάδα. Γράφεται ότι στη Χουμπέι μένουν 400.000 Ταιβανέζοι και στην Κίνα συνολικά 1 εκατομμύριο, οι οποίοι εκ των πραγμάτων έπρεπε όλοι να έρθουν να περάσουν τις γιορτές με τις οικογένειες τους. Στη μεγαλύτερη τραγική ειρωνεία της πανδημίας η Ιταλία ήταν η πρώτη (και για μια βδομαδα η μοναδικη) χωρα που σταμάτησε τις πτήσεις για Ταιβαν, θεωρώντας τη χώρα υψηλού κινδύνου και μέρος της Κίνας (σήμερα, η Ταιβαν εχει 1 νεκρό και η Ιταλία 2200).

Το διάστημα αυτό εντατικοποιήθηκαν τα μέτρα τα οποία στο φόβο των μεγάλων προστίμων τηρήθηκαν μεχρι κεραίας και τα οποία συνοψίζω ως εξής (η αρίθμηση γίνεται για να διευκολυνθεί η συζήτηση):

1. Υποχρεωτική η μάσκα σε κλειστούς χώρους και στα μέσα μαζικής μεταφοράς

2. Τα σχολεία έκλεισαν για 10 ημέρες και ξανανοιξαν 25 Φεβρουαρίου.
 
3. Όλοι οι χωροι γέμισαν με αντισηπτικά.
 
4. Η τηλεόραση και το ραδιόφωνο υποχρεώθηκαν από το κράτος σε ωριαία μετάδοση οδηγιών (να μενετε σε κλειστους χωρους, να πλενετε τα χερια σας, πότε να φοράτε μάσκα κλπ).
 
5. Αρκετες φορες τη μερα μεταδοση μηνυματων του πρωθυπουργου, σποτ και καθημερινό ανακοινωθεν του υπουργείου υγείας με την κατάσταση.
 
6. Υποχρεωτική η θερμομέτρηση των επισκεπτών και των εργαζομενων σε δημόσια κτίρια 2 φορές τη μέρα.
 
7. Όλα τα ύποπτα κρούσματα μπήκαν σε υποχρεωτικη 14ημερη καραντίνα στο σπίτι με αυστηρη παρακολουθηση της συμμορφωσης η οποία βασιζόταν στο σήμα GPS του κινητου που τους είχαν δώσει οι αρχές. Το πρώτο ζευγάρι που δε συμμορφώθηκε με την καραντίνα αναγκάστηκε να πληρώσει 10.000 USD.
 
8. Ιχνηλάτηση μεχρι αηδίας, η οποία ήταν πολύ δύσκολη στην περίπτωση ενος που δήλωσε ψευδώς ότι δεν έχει πυρετό (έγινε διασταύρωση με τα στοιχεία της κάρτας και έμαθαν ότι είχε) αλλά είχε προλάβει κιολας να πάει το προηγούμενο βράδυ σε ένα μπαρ (πάλι χωρίς να το δηλώσει οταν ρωτηθηκε αν πηγε, 10.000 USD πρόστιμο). Επίσης πολύ δύσκολη ηταν η ιχνηλάτηση στην περίπτωση του diamond Princess που πέρασε και αφησε κόσμο προτου ξεκινήσει για την Ιαπωνία. Εκατοντάδες άνθρωποι που δεν ήταν σίγουροι αν είχαν επαφή με άτομα που κατέβηκαν από το καράβι μπήκαν οικειοθελώς σε καραντίνα.
 
9. Για μεγάλο χρονικό διάστημα ηταν η Ταιβαν που έβαλε μπαν για όλες τις πτήσεις από συγκεκριμένους προορισμούς. Επίσης σε όλα τα κρουαζιερόπλοια. Μιλάμε για 5700 πτήσεις προς Κίνα το μήνα.
 
10. Από τις 11 Φλεβάρη όλοι οι αφιχθέντες στη χώρα υποχρεώθηκαν να συμπληρώσουν φόρμα ότι είναι υγιείς, αλλιώς έμπαιναν προληπτικά σε καραντίνα. Όλα βεβαιως με ειδικά applications και QR codes για να καταγραφουν κατευθειαν ονλαιν. Αρνηση συμπλήρωσης ίσον 5000 USD.
 
11. Όλες οι περιπτώσεις γρίπης με αρνητικό τεστ επανεξετάστηκαν.
 
12. Άτομα που δεν τήρησαν την καραντίνα που τους είχε επιβληθεί επικηρύχτηκαν από τις αρχές μεσω της τηλεόρασης ως κίνδυνοι δημόσιας υγείας. Βρέθηκαν και πλήρωσαν πρόστιμα.
 
13. Απαγορεύτηκε η εξαγωγη μασκων.
 
14. Ανακοινώθηκε ότι τα φεικ νιουζ θα τιμωρούνται με πρόστιμο 100.000USD.
 
15. Δόθηκε το δικαιωμα στους δημόσιους υπαλλήλους να παρουν αδεια ανευ αποδοχων αν εχουν παιδια αρρωστα κατω των 12 ετων.
 
16. Οι επιχειρήσεις που επηρεάστηκαν από την πανδημία ενισχύθηκαν με 2 δισεκατομμυρια δολάρια.
 
17. Πολλές μάσκες μοιράστηκαν δωρεαν σε σχολεια.
 
18. Όλα τα συνεδρια και οι εκδηλωσεις ακυρώθηκαν. Ξενοδοχεια, εστιατορια, μνημεια κλπ ήταν και είναι ανοιχτά.
 
Στο δικό μας νοσοκομείο (1250 κρεβατια) έγιναν τα εξής:
 

Τεχνολογία «Stealth» για τα πολεμικά πλοία της Ταϊβάν

Υλικό που απορροφά τα κύματα του ραντάρ ανέπτυξε η Ταϊβάν, με τις δοκιμές να δείχνουν ότι η πυραυλάκατος κατηγορίας Seagull 50 τόνων, βαμμένη με το υλικό, δεν είναι ορατή στα ραντάρ, μέχρις ότου φθάσει σε κοντινή απόσταση. Είναι η πρώτη φορά που η Ταϊβάν αναπτύσσει τέτοιο υλικό.

Η κυβέρνηση της χώρας δεν ανακοίνωσε αν σκοπεύει να επενδύσει με το καινοτόμο υλικό το στόλο των δέκα πυραυλακάτων 170 τόνων, ταϊβανικής κατασκευής, που διαθέτει. Τα σκάφη αυτά έχουν ήδη σχεδιασθεί κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ο εντοπισμός τους από ραντάρ να είναι δύσκολος. Τα πλοία είναι εξοπλισμένα με τέσσερις πυραύλους επιφανείας επιφανείας.

Η ένταση μεταξύ Ταϊβάν και Κίνας έχει αποκλιμακωθεί αισθητά, μετά την εκλογή του φιλο-κινεζικού Κουομιντάνγκ και του ηγέτη του, Μα Γινγκ Τζέο, το 2008. Το κόμμα ακολουθεί τώρα πολιτική προσέγγισης με το Πεκίνο και επιδιώκει να ενισχύσει τον κινεζικό τουρισμό προς το νησιωτικό έθνος. Το Πεκίνο, όμως, συνεχίζει να θεωρεί την Ταϊβάν μέρος της Κίνας, έχοντας δεσμευθεί να επαναφέρει το νησιωτικό κράτος υπό τη σκέπη της κεντρικής εξουσίας.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ