"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΑΜΙΡΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΑΜΙΡΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δείκτες ευφορίας

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΔΑΜΙΡΗ

Η διαχρονική συνεργασία πανεπιστημιακών και ιδιωτικών φορέων έχει δημιουργήσει ένα νέο, πρωτοποριακό πρόγραμμα επιμόρφωσης στελεχών επιχειρήσεων. Η έννοια αξία του εαυτού είναι ένας από τους άξονες-κατευθύνσεις της καινοτομικής αυτής σειράς σεμιναρίων, Τα συμπτώματα του σώματος, το υγιές και το νοσηρό, η ορμή και η παρακμή, η δύναμη και η αδυναμία, το διπλό των εμπειριών του θεμελιώνει για τον Νίτσε την έννοια αξία.

Οι τυπικές δομές του εαυτού καθρεφτίζονται έτσι σε οκτώ θεμελιώδη ερωτήματα:Θέλουμε τους εαυτούς μας πολλαπλούς ή πιο απλούς; Θέλουμε να γίνουμε πιο ευδαίμονες ή αδιάφοροι στην ευτυχία και τη δυστυχία; Θέλουμε να είμαστε ικανοποιημένοι από τους εαυτούς μας ή πιο απαιτητικοί; Θέλουμε να γίνουμε πιο εύπλαστοι, πιο υποχωρητικοί ή πιο "απάνθρωποι"; Θέλουμε να γίνουμε πιο διπλωμάτες ή πιο αδιάλλακτοι; Θέλουμε να φτάσουμε έναν σκοπό ή να αποφύγουμε όλους τους σκοπούς; Θέλουμε να μας σέβονται ή να μας φοβούνται; 'Η μήπως θέλουμε να μας περιφρονούν; Θέλουμε να γίνουμε τύραννοι ή γόητες, ποιμένες ή αγελαία ζώα;

Η φυσιολογική ανάπτυξη ενός όντος υπό συνθήκες ανταγωνισμού μπορεί να περιγραφεί "λογιστικά" από μια σιγμοειδή καμπύλη (S-Curve). Υποστηρίζεται ότι εξασφαλίζεται η επιτυχία στις επιχειρήσεις αν οι διευθυντές τους προσαρμόσουν γρήγορα τη στρατηγική τους ανάλογα με το πού τοποθετούνται οι εταιρείες πάνω στη σιγμοειδή της διαδικασίας ανάπτυξης που ακολουθούν.

Επιβεβλημένη είναι η αλλαγή στις κατευθύνσεις όταν η ανάπτυξη φτάνει σε ένα σημείο κορεσμού, όπως καθοριστικός είναι και ο ρόλος του "καθοδηγητή καλλιέργειας", ο οποίος επηρεάζοντας τις διαθέσεις των εργαζομένων, ώστε να είναι άλλοτε συντηρητικοί και άλλοτε καινοτόμοι ώστε ή να "αναπηδήσουν σε νέες σιγμοειδείς", ή να παραμείνουν στις παλιές καμπύλες. Η έγκαιρη ενεργοποίηση αυτών των ροπών εξασφαλίζει την επιτυχία. Βιαστικές κινήσεις μπορεί να οδηγήσουν σε μείωση κερδών και μεγάλες καθυστερήσεις σε χρεοκοπίες.

Το Δανικό πρότυπο

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΔΑΜΙΡΗ

Πρωτολειτούργησε πριν από χρόνια σε ένα παλιό εργοστάσιο στην πόλη Ααρχους της Δανίας το πρόγραμμα με το πρωτότυπο όνομα «Πιλότοι του χάους», το οποίο θέλησε να προσφέρει μια διαφορετική μορφή εκπαίδευσης σε νέους ανθρώπους.

Η αναγνώριση δεν άργησε να έρθει, και μάλιστα από την UNESCO η οποία αναγνώρισε την «αξιοσημείωτη παιδαγωγική σύλληψη» που εφαρμόζεται στη σχολή.

Τα κριτήρια για την είσοδο στη σχολή δεν ήταν τα καθιερωμένα, όπως ο βαθμός του απολυτηρίου λυκείου, ο αριθμός των διπλωμάτων ή ακόμη και το πιστοποιητικό αποφοίτησης από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Σημασία έχει να διαθέτει ο υποψήφιος ένα ενδιαφέρον - προκλητικό βιογραφικό σημείωμα, με πάσης φύσεως ποικίλες εργασιακές, και όχι μόνο, εμπειρίες. Η σύλληψη της ιδέας της σχολής είχε κατά νου τον κόσμο των σύγχρονων επιχειρήσεων που ξοδεύουν αρκετά εκατομμύρια κάθε χρόνο για να προσφέρουν επιμορφωτικά σεμινάρια στους εργαζομένους τους.

Η τεχνολογία και τα πεδία γνώσης των διαφόρων επιστημονικών αντικειμένων προχωρούν με τόσο γρήγορους ρυθμούς, που οι γνώσεις του πανεπιστημίου καθίστανται ανεπαρκείς λίγα χρόνια μετά την αποφοίτηση.

Μια ποικιλία από διάφορους τομείς, υπήρξε το αντικείμενο διδασκαλίας: εμπόριο, πολιτισμός, φιλοσοφία, νομοθεσία, ομαδική εργασία, διοίκηση και οικονομικά, ηλεκτρο­νικοί υπολογιστές, μέσα επικοινωνίας κ.λπ.

Το πρόγραμμα αλλάζει ανάλογα με τις διαθέσεις των καθηγητών και των σπουδαστών, ενώ προτεραιότητα δίνεται στις προσπάθειες και τις επιδόσεις στην πρακτική εξάσκηση.

Το ερώτημα λοιπόν που προκύπτει από τα προαναφερθέντα είναι κατά πόσον μπορεί να λειτουργήσει στην Ελλάδα μια ανάλογη σχολή, «μιμούμενη» πιστά την όλη ιδέα.

Οι οδοί του επέκεινα

Γράφει ο Χρήστος Δαμίρης

Τι αξία έχουν τα οράματα, τη στιγμή που η κοινωνία μας σπαράσσεται και από υπαρξιακών διαστάσεων σκάνδαλα; Τι νόημα έχει η ενατένιση του μέλλοντος, όταν το παρόν γεμίζει τόσο ζοφερά τη θέα εμπρός μας; Οι προτάσεις στόχων και ιδανικών δεν είναι στρουθοκαμηλισμός, τις στιγμές της χειρότερης εθνικής εμπλοκής;

Ο Μ. Αλέξανδρος δεν έλυσε τον Γόρδιο Δεσμό: τον έκοψε στα δύο. Η προσπάθεια να διεξέλθει κανείς διεξοδικά τους δαιδάλους της σημερινής συγκυρίας, και δεν καταλήγει πουθενά, και φθείρει, και διαφθείρει. Ατενίζει λοιπόν κανείς τις εναπομείνασες υγιείς δυνάμεις σ’ όλους τους επαγγελματικούς χώρους, εντοπίζει κάθε κρυφή αλλά ολοζώντανη ικμάδα, βυθίζει το διερευνητικό του βλέμμα στα νιάτα, που μόνο αυτά μπορούν να υποσχεθούν, και σκέπτεται με κατηγορίες που ο Αριστοτέλης ονόμασε «δυνάμει».

Η «δυνάμει» Ελλάδα, οι «δυνάμει» Ελληνες, το «δυνάμει» πνεύμα, ο «δυνάμει» κόσμος.Είναι ιδεατές κατηγορίες, αλλά και συγκεκριμένοι στόχοι, που αξιοποιούν τις εργασίες του πνεύματος και προσδιορίζουν τις προσπάθειές του, είναι δρόμοι που χαράσσονται μακράν κάθε σημερινής σήψης. Είναι οι οδοί του επέκεινα, είναι οι νέες ιδέες, που αφορούν νέους, άφθαρτους ανθρώπους, για νέους, ανεκπλήρωτους στόχους.

Δεν είναι δειλία, αλλά γενναιότητα, απομάκρυνση από μια μάχη που δίδεται μεταξύ αντιπάλων που είναι στην πραγματικότητα σύμμαχοι, αφού η ποιότητά τους είναι κοινή: τότε αναζητεί κανείς τον πραγματικό αντίπαλο ή μάλλον την πραγματική εναλλακτική λύση, μακριά από το πεδίο της ψευδεπίγραφης μάχης, μακριά, στους λειμώνες που γυμνάζονται οι αγωνιστές του αύριο και δοκιμάζουν άλλα, καθαρά όπλα. Οπλα της γνώσης, της επιστήμης, της αλήθειας.

Και τότε, θα έρθουν οι νέοι αγωνιστές, με τα νέα όπλα. Σ’ ένα αδειανό μαρμαρένιο αλώνι. Για μια καινούργια, μετά τόσα χρόνια, τόσες δεκαετίες, πραγματική μάχη. Και τα μάρμαρα από κάτω θα τρίζουν άλλη μία φορά: και στις σχισμές τους θα χαθούν για πάντα οι κούφιες αναμνήσεις. Και όλοι θα μιλούν μια νέα γλώσσα. Ας προσπαθήσουμε να τη συλλαβίσουμε.