"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΛΑΚΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΛΑΚΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Εμπόριο κβαντικών παπατζήδων

 Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Είμαι βέβαιος πως αν κάποιος δήλωνε στην παρέα «κβαντικός δημοσιογράφος» θα τον έπαιρναν στο ψιλό. Και δικαίως.


Το ίδιο θα έκαναν για έναν υποτιθέμενο «κβαντικό πολιτικό» ή «κβαντικό οπωροπώλη».

Πριν από δύο χρόνια είχα ανακαλύψει εντυπωσιασμένος μια «κβαντική παιδίατρο» της «ολιστικής επιστήμης».

Δεν έκανα καμία ιδιαίτερη έρευνα. Απλώς διάβασα το βιογραφικό της.

Και επεσήμανα εδώ το γεγονός. Ξέρετε τι με εντυπωσίασε περισσότερο; 

 Οι αντιδράσεις. Οχι εναντίον της αυτοαποκαλούμενης «κβαντικής παιδιάτρου» αλλά εναντίον της επισήμανσης.

Ενας ολόκληρος κόσμος εύπιστων ή απλώς άσχετων θεώρησε ότι η δημοσιοποίηση μιας ανυπόστατης βιογραφικής αναφοράς συνιστούσε περίπου ανοσιούργημα, βλασφημία ή τουλάχιστον ίντριγκα. Για να απαξιωθεί μια κυρία που δεν την ξέραμε και χθες αλλά δραστηριοποιούνταν κάπου μεταξύ πένθους, ακτιβισμού, καταγγελίας και Προεδρίας της Δημοκρατίας.

Ενδεχομένως πολλοί άμοιροι να πίστεψαν ότι «κάτι καινούργιο γεννιέται». Και δεν εννοούσαν φυσικά την «κβαντική ιατρική».

Για μήνες πολιτικοί, ειδήμονες, απίθανοι «εμπειρογνώμονες» και αδιανόητοι δημοσιογράφοι διακινούσαν δακρύβρεχτες ιστορίες και τερατώδεις παπάτζες για «παράνομα φορτία», χαμένα βαγόνια, χαμένους νεκρούς σε ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα, ξυλόλια, «δολοφόνους» κι άλλα χειρότερα.

Με πρόσχημα ένα δραματικό γεγονός που μας είχε συγκλονίσει όλους. Και του οποίου οι τραγικές συνθήκες ήταν απολύτως γνωστές από την πρώτη στιγμή. Τις είχε αναλάβει η Δικαιοσύνη.

Περιττός ο παροξυσμός, λοιπόν.  

Πάνω σε αυτόν όμως στήθηκε ένα εμπόριο. Πολιτικό, προσωπικό, επικοινωνιακό, συγκινησιακό, νομικό, δημοσιογραφικό… Δώσε και μένα, μπάρμπα!

Φυσικά η αλήθεια τελικά δεν κρύβεται. Είτε έτσι, είτε αλλιώς, η υπόθεση οδηγήθηκε στο μόνο μέρος που προβλέπει μια συντεταγμένη πολιτεία. Στη Δικαιοσύνη.

Τη συνέχεια θα τη δούμε, δεν προεξοφλώ τίποτα.

Επιστρέφω όμως στο βασικό. Ο Αϊνστάιν έλεγε ότι
«μόνο το σύμπαν και η βλακεία είναι απέραντα και για το σύμπαν δεν είμαι τόσο βέβαιος».

Αλλά το εμπόριο της βλακείας; 

Αυτό δεν έχει κάποιο όριο; 

Κάποιο μέτρο; 

Κάποιους κανόνες;

Κουράστηκα να παρακολουθώ ανεκδιήγητες τηλεπερσόνες να δηλώνουν δακρυσμένες ή οργισμένες ότι «δεν έχω οξυγόνο». Και να περιπλανώνται σε περίπλοκους συλλογισμούς που ούτε καταλάβαιναν.

Φυσικά, δημοκρατία έχουμε. Και δεν φιμώνουμε κανέναν.

Ισως η ντροπή θα έπρεπε να αποτελεί επαρκή ανασταλτικό παράγοντα για να περιορίσει κάπως το παζάρι.  

Αλλά ποιος την έχασε για να τη βρουν οι παπατζήδες;

Διότι ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟ-ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΚΒΑΝΤΙΚΑ ΑΠΟΧΑΥΝΩΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η χώρα σε αλουμινόχαρτο!

 Image

 

Της ΠΕΠΗΣ ΡΑΓΚΟΥΣΗ

Ζουν ανάμεσά μας. Είναι φίλοι μας, γνωστοί μας, άνθρωποι που συναναστρεφόμαστε στην καθημερινότητά μας. Μπορεί να είναι καλλιτέχνες, επιχειρηματίες, μορφωμένοι, κοσμοπολίτες, με οικονομική άνεση. Ή και όχι.

Η ευπιστία λειτουργεί με απολύτως δημοκρατικές διαδικασίες. Δεν αναγνωρίζει κοινωνικές τάξεις, οικονομικό ή μορφωτικό επίπεδο. Διότι δεν «φυτρώνει» εκεί που χαλαρώνει το μυαλό, αλλά όπου η ψυχή το έχει ανάγκη.  

Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν, ακόμη και μετά τον κουρνιαχτό που έχει σηκώσει η υπόθεση Μαζωνάκη, θα κατέφευγαν σε εναλλακτικές μεθόδους που θα υπόσχονταν νεότητα και ευεξία, μακράς ή και διαρκούς διάρκειας, ή θεραπεία κάποιου προβλήματος υγείας. Και θα εμπιστεύονταν την «κβαντική ιατρική», αν η παραδοσιακή δεν μπορούσε να δώσει άμεση λύση στο πρόβλημά τους. Αφού το είπε η μάνα – σύμβολο. «Δεν θα καταργήσουμε την κβαντική ιατρική, επειδή κάποιοι δεν γνωρίζουν». Κι άσε το Χάρβαρντ να κουρεύεται, που δεν κάνει σχετικά σεμινάρια. Αυτό χάνει. 

Αφού υπάρχει κβαντομηχανική, γιατί να μην υπάρχει και κβαντοϊατρική; 

 Ετσι σκεφτόμαστε, ως ο «εξυπνότερος λαός του κόσμου» που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τους κανόνες της στοιχειώδους μηχανικής – γι’ αυτό κι όταν στην πόρτα γράφει «σπρώξτε», οι περισσότεροι τραβάμε.

Το πρόβλημα εδώ δεν είναι η ελλειμματική γνώση, αλλά η αδυναμία μας να αντισταθούμε σε οτιδήποτε ακούγεται αρκετά περίπλοκο, ώστε να μοιάζει επιστημονικό, και αρκετά θαυματουργό ώστε να μας βολεύει· ή να μας ψαρώνει. Ο,τι δεν καταλαβαίνουμε, μας γοητεύει. Και αντί να ζητήσουμε περαιτέρω εξηγήσεις, του παραδινόμαστε. Βιοσυντονισμός σου λέει. Μωρέ κάτι θα είναι αυτό, είναι και σύνθετη η λέξη, κάτι ανώτερο.

Διότι οι σύγχρονοι «μάγοι» και «μάγισσες» δεν διασχίζουν τους ουρανούς καβάλα σε σκουπόξυλα.  

Είναι κομψά ντυμένοι, φοράνε ακριβά αξεσουάρ και είναι σαν να σου κλείνουν το μάτι, σαν να σου επιτρέπουν να κοιτάξεις μέσα από μία μισάνοιχτη πόρτα, σε μια επικράτεια όπου υπάρχουν όλα τα υλικά των ψευδαισθήσεων. Από την κβαντική ιατρική ως τα ξυλόλια και οι μικρές Μαρίες του Εβρου. Ή ακόμη και ο Ρονάλντο. Που σου μιλάει ελληνικά καλύτερα από τον Καραγκούνη και στο τέλος, σου ζητάει και ένα κατοστάρικο, έτσι για το καλό. Και του το δίνεις.

Στην εποχή μας, δεν έχει σημασία αυτό καθαυτό το θέμα, αλλά η τάση να πιστέψουμε ακόμη και τους κοασμούς των βατράχων. Αν δηλαδή πιστεύεις ότι καίνε τα δάση, για να βάλουν ανεμογεννήτριες, γιατί να μην πιστέψεις ότι σου έκανε βιντεοκλήση ο Ρονάλντο;

Το ένα «ταΐζει» την ιδεοληψία σου, το άλλο τη ματαιοδοξία σου.  

Αλλωστε, η έννοια της τεκμηρίωσης, ουδέποτε ήταν τόσο αντιδημοφιλής όσο σήμερα. Δεν ενδιαφέρει πλέον η αλήθεια, αλλά το ρούχο που φοράει – το πώς φαίνεται· και πώς καλλιεργεί την πεποίθηση ότι αυτό που πιστεύουν οι πολλοί είναι αληθινό.

Ξέρουμε ποιος μας παρακολουθεί, ξέρουμε γιατί έγινε το δυστύχημα στα Τέμπη, ξέρουμε πώς να μείνουμε για πάντα νέοι, ξέρουμε και τι προκαλεί και τι θεραπεύει τον καρκίνο, ξέρουμε από τι έχει ανάγκη ο Ρονάλντο, ξέρουμε και ότι το αλουμινόχαρτο προστατεύει λεφτά και κοσμήματα από τη ραδιενέργεια σε περίπτωση διαρροής ρεύματος. 

Και τώρα που το λέω...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΟΛΙΣΤΙΚΟ-ΚΒΑΝΤΙΚΑ ΑΠΟΧΑΥΝΩΜΕΝΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο «ενήλικος» πολίτης

 

Του Δημήτρη Καμπουράκη

Η υπόθεση Μαζωνάκη (που λόγω υψηλής τηλεθέασης συνεχίζεται ακάθεκτη) ξανάφερε στην επιφάνεια μια παλιά και βολική ελληνική συζήτηση. Μέχρι πού φτάνει η ευθύνη του κράτους και από πού αρχίζει η δική μας;

Διότι εσχάτως έχουμε αποκτήσει μια περίεργη αντίληψη για τη ζωή. Κάθε φορά που κάτι πάει στραβά, κάπου πρέπει να υπάρχει ένας υπουργός, ένας ελεγκτικός μηχανισμός, μια υπηρεσία, ένας νόμος ή έστω ένας θυρωρός που δεν έκανε καλά τη δουλειά του. Εμείς πάντως αποκλείεται να φταίμε. Εμείς απλώς βρεθήκαμε εκεί.

Προσωπικά, έχω μια μάλλον παλιομοδίτικη άποψη. Πιστεύω στην προσωπική ευθύνη. Όχι επειδή θεωρώ ότι το κράτος πρέπει να σηκώσει τα χέρια και να πει «βγάλτε τα πέρα μόνοι σας», αλλά επειδή θεωρώ τον πολίτη ενήλικο. Κι ένας ενήλικος άνθρωπος έχει όχι μόνο δικαιώματα, αλλά και την υποχρέωση να σκέφτεται, να ρωτάει, να αμφιβάλλει, να προσέχει και ενίοτε να λέει όχι.

Γι’ αυτό άλλωστε έχουμε δημόσια δωρεάν παιδεία. Δεν πληρώνουμε σχολεία, δασκάλους και πανεπιστήμια, μόνο για να ξέρουμε πότε έγινε η μάχη του Μαραθώνα. Τα πληρώνουμε και για να βγαίνει από το σχολείο ένας άνθρωπος που μπορεί στοιχειωδώς να κρίνει τι του λένε, ποιος του το λέει και αν αυτό που ακούει στέκει.

Φυσικά, υπάρχουν όρια. Δεν μπορεί ο ασθενής να ελέγχει αν το μηχάνημα ενός ιατρείου έχει πιστοποίηση, ούτε ο πελάτης μιας ταβέρνας να μπαίνει στην κουζίνα με μικροσκόπιο για να εξετάζει το κρέας. Εκεί υπάρχει το κράτος. Για να θέτει κανόνες, να πιστοποιεί, να ελέγχει και να τιμωρεί. Αν δεν το κάνει, έχει ευθύνη.

Άλλο όμως αυτό κι άλλο να απαιτούμε από το κράτος να μας προστατεύει από κάθε κακή επιλογή που κάνουμε οι ίδιοι. Από το τι τρώμε, τι πίνουμε, πού επενδύουμε, ποιον εμπιστευόμαστε, τι θεραπεία διαλέγουμε, πώς οδηγούμε στον δρόμο, μέχρι το αν φοράμε καπέλο στον ήλιο.

Γιατί κάποια στιγμή το «κράτος που προστατεύει» μετατρέπεται σε κράτος-μπαμπά. Και το κράτος-μπαμπάς έχει ένα σοβαρό ελάττωμα. Για να μας φροντίζει σαν παιδιά, πρέπει προηγουμένως να μας θεωρεί παιδιά.

Δεν γίνεται όμως να απαιτούμε ταυτόχρονα απόλυτη ελευθερία στις επιλογές μας και απόλυτη απαλλαγή από τις συνέπειές τους. «Εγώ αποφασίζω», αλλά αν η απόφαση βγει στραβή «πού ήταν το κράτος;». Και τα δύο μαζί δεν χωράνε εύκολα.

 

Το κράτος οφείλει να μας προστατεύει από τον απατεώνα.

Δεν είναι βέβαιο ότι οφείλει να μας προστατεύει και από τον εαυτό μας.

Διότι …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μειρακιογέροντες και σκορδοφάγοι

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ

Στον θάνατο του Κωστή Παλαμά ή του Σικελιανού, έγινε λιγότερη ταραχή απ’ όση με τον Μαζωνάκη. Και στην κηδεία του Βασίλη Βασιλικού παρέστησαν εκατό άτομα.

Θα πεις, εντάξει, τι να κάνουμε, ο Ελληνισμός προχωρεί, εξελίσσεται. Εξάλλου ξέρουμε πως υπάρχει πλέον χοντρό πρόβλημα κατανόησης κειμένου και ευρύτερη βραδυπεψία πραγματικότητας. Σε βαθμό που, αν ζούσε ο Σεφέρης, ίσως και να πήγαινε στη συναυλία του Ρέμου (λες;).

Και γιατί όχι, εφόσον γνωστός διανοούμενος συνθέτης δήλωσε, όταν πληροφορήθηκε τον πρόωρο θάνατο του Μαζώ: «Εφυγε η γη κάτω απ’ τα πόδια μου». Σκέψου τι θα έπαθε όταν μετέστη ο Διονύσης Σαββόπουλος – κανονικά θα πρέπει να είχε διαρρεύσει υποκάτω του όλος ο γαλαξίας, οπότε θα ζούσαμε τώρα όλοι μέσα σε ένα διαστημικό κενό.

Φταίνε λοιπόν, κάποιοι γιατροί, αλλά «φταίει κι ο λαός που είναι μαραζιάρης»;

Από την εποχή του νερού του Καματερού, συνεχίζεται ο ίδιος αταβισμός: απ’ ό,τι και να πάσχεις, θα σε σώσουν κλαδιά βρασμένης αγριελιάς, ούρα ρινόκερου της Σουμάτρας (αν εκεί ζουν ρινόκεροι) ή ιδρώτας πράσινου σκορπιού της Κούβας. Μπορεί και τα σκαλιά της Τήνου. Και δεν είναι λίγοι που ανεβαίνουν στα βουνά και μαζεύουν μαντζουράνες, γαϊδουράγκαθα, μολόχες και τσουκνίδες και τα βράζουν και τα πίνουν, ως θεραπεία των πάντων, διότι κατά τη γνώμη τους, οι γιατροί δεν ξέρουν, δεν έχουν ιδέα. Ασε εκείνους που πιστεύουν ότι τα σκόρδα είναι πανάκεια και τρώνε ένα κεφάλι το πρωί κι ένα το βράδυ. (Κοίτα μόνο μην τους πλησιάζεις σε απόσταση βολής).

Υπάρχουν άρα, ουκ ολίγοι που τα ξέρουν όλα καλύτερα απ’ τους κανονικούς γιατρούς ή ψάχνουν για εναλλακτικούς.

Και είναι και οι αντιεμβολιαστές, οι αντισυστημικοί, όσοι μισούν τη δικτατορία της επιστήμης και σκαρφαλώνουν στις πλαγιές για να βρουν μελισσόχορτο, ή κάππαρη, τα ανακατεύουνε με αμμοχάλικο, με γλουτολίνη, τα βράζουν όλα μαζί, ρίχνουν και λίγο κουρκουμά και πίνουν το μείγμα για να γίνουν αθάνατοι, ενώ απλώς, από θνητοί, γίνονται κοντολήξιμοι. Ο άλλος κάθεται δεκατέσσερις ώρες σερί, κάθε μέρα, στην τουαλέτα, ώστε να μην του έρθει να τα κάνει έξω, εκτός σπιτιού, και κολλήσει μικρόβια.

 

Γενικώς υπάρχουν διάφορες ποικιλίες δύσκολων σχέσεων με την πραγματικότητα. Ειδικά, αν ορισμένοι πλουτίσουν αιφνιδίως, ξιπάζονται και θέλουν αίφνης να γίνουν και Ντόριαν Γκρέι, να γίνουν αθάνατοι, παντοτινά, αγέραστα μορμολύκεια· πουρότεκνα, που λέμε, παιδαριογέροντες: παπούτσι adidas με αερόσολα, ροκ μπλουζάκι και λευκή κοτσίδα.

Αλλοι κάνουν πλασμαφαίρεση, αφαλάτωση, λεύκανση εξάτμισης και άλλες τεχνικές νεότητας με μηλόξιδο, με μυαλοαναρρόφηση, γενικώς «εναλλακτικές» θεραπείες. Με ό,τι μπορεί να φανταστεί ένα  «εγώ» που έχει σαλτάρει από τις κολακείες άσχετων, τα πολλά λεφτά και τη μεγαλειώδη αυτοεικόνα· σκέψου: εν Ελλάδι, αυτή τη στιγμή, υπάρχουν δηλωμένοι επισήμως στην εφορία δύο χιλιάδες επαγγελματίες αστρολόγοι και καφετζούδες – προσωπικά δεν πάω σε αυτούς διότι πώς να τους πω ότι έχω ωροσκόπο γαλέο;

Δηλαδή, η παντοτινή νεότητα του ογδονταεννιάχρονου παππού και η θεραπεία της φαλάκρας είναι θέματα που πουλάνε πάντα.

Τώρα και η προθανάτια ευεξία με τα βλαστοκύτταρα· με πλασματικό πλάσμα· με παπαρόσκονη· με μπότοξ, που κάνει ορισμένες συμπαθείς γυναίκες πιο όμορφες κι απ’ τον Μπρέζνιεφ. Αλλες με στόμα ροφού, τσαχείλες λαγοκέφαλου και επαρκή σιλικόνη που τρεμίζει «όπως τα νευρικά κλονίσματα του ζελέ», καθώς γράφει κι ο Μαγιακόφσκι.

Και, πώς γίνεται και πουλάνε αιώνια νεότητα γιατροί που οι ίδιοι έχουν καταφανώς γεράσει και φαλακρύνει απάνθρωπα;

Δεν βλέπουμε ότι ο Θεοδωρόπουλος είναι ένας νεάζων ηλικιωμένος με κόκκινα παντελόνια και, αφού ο ίδιος δεν μπορεί να παραμείνει αγέραστος, πώς θα το πετύχει στους άλλους;

Ψιλά γράμματα θα μου πεις – σημασία έχει να διαθέτεις τα φράγκα, να ξιπαστείς και να πιστέψεις πως τώρα πια μπορείς ακόμα και να ξαναγίνεις τζόβενο. (Λαϊκιστικός μυστικισμός).

Δεν σου φτάνει που η επιστήμη σού έχει ήδη δώσει μακροζωία, μέσο όρο τα ογδόντα πέντε χρόνια, συν το Viagra, το Cialis και άλλα σηκωτικά, εάν μετά τα εβδομήντα σου δεν βαριέσαι να ξεντύνεσαι, δεν έχεις κουραστεί πια με τους έρωτες, το σεξ και τα γλυκανάλατα SMS.

Αν, λοιπόν, βάζεις μόνος σου τα χρυσαφικά στην κατσαρόλα και πας και τα δίνεις στον καλαμπόρτζο γιατρό για να σε κρατήσει νέο για πάντα, ποιος φταίει τελικά, αν όχι ολιστικά;

Εάν δεν έχεις γυμναστεί ποτέ στην ζωή σου, δεν κάνεις ποδήλατο, δεν περπατάς, δεν κολυμπάς και θες ένα ολόκληρο σαλάμι αέρος από τον Σκλαβενίτη μόνο για να θρέψεις το ένα μπούτι σου, ποιος ενέχεται;

Τι να σου κάνουν και οι γιατροί; – δεν είναι λίγοι, εξάλλου, σε κάθε επάγγελμα, που ψάχνουν για κορόιδα, κάτι που δεν είναι και εντελώς παράνομο. Διότι υπάρχουν και ένα σωρό έλληνες ιατρολάγνοι, επαγγελματίες ασθενείς, αρρωστομανείς, πεισιθάνατοι, που όλη μέρα τριγυρνάνε στα ιατρεία – αυτούς, ποιος θα τους συμμαζέψει;

Και δεν είναι μόνο οι φραγκάτες περιπτώσεις, αλλά και οι φτωχομπινεδιάρικες που έχουν ψύχωση με τα ιατρεία, τα φαρμακεία, τα αντιβιοτικά, τη δήθεν νεότητα, την εμμονή του μειρακιογέροντος.

Κατά τ’ άλλα:

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Υπνοθεραπευτής

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Απολογούμαι για τον ακατανόητο μεσότιτλο παραπάνω, αλλά δεν ξέρω τι είναι αυτή η ιδιότητα και δυσκολεύομαι να φανταστώ.

Διαβάζω όμως ότι σε υπνοθεραπευτή και δη υπνωτιστή έστειλε η κατηγορούμενη Ιωάννα Γάκα τις φωτογραφίες του ξαπλωμένου Μαζωνάκη με τον καθετήρα.

Ισως δεν ήξερε πώς ανοίγουν τα ενεργειακά τσάκρα του ασθενούς και ζητούσε πληροφορίες από κάποιον ειδικό – υποθέσεις κάνω.

Για κάποιο λόγο, όμως, που δεν μπορώ να εξηγήσω, έχω την εδραία πεποίθηση ότι, όταν ξετυλιχτεί το κουβάρι αυτής της υπόθεσης, στο κέντρο της θα βρούμε…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Υπνοθεραπεία και βρεγμένη σανίδα!

Image

 

Γράφει η ΑΚΙΣ

Τι να τους κάνεις τους γιατρούς αν έχεις… υπνοθεραπευτή;

Βρε, τι είναι ετούτο που μας έσκασε, αδέλφια;

Μετά την «κβαντική ιατρική» (κάποιαν μου θυμίζει ο όρος) και την «ολιστική» μπούρδα, έσκασε μύτη και ο… υπνοθεραπευτής, ο οποίος, λέει, σε κοιμίζει και βλέπεις τις… άλλες σου ζωές!

Βασικά, εκείνος βλέπει τις… άλλες σου τσέπες, αλλά πώς να γίνει; Ολα αυτά έχουν το κόστος τους.

Θες, κύριε, να δεις ότι ήσουν πρωτοπαλίκαρο του Μεγαλέξανδρου στη μάχη του Υδάσπη; Εγώ θα σε στείλω κατευθείαν στα σύνορα Ινδίας – Αφγανιστάν, με πανοπλία και σάρισα!

Θες να δεις ότι σε μια από τις άλλες σου ζωές ήσουν θαλαμοφύλακας της Λουκρητίας Βοργία, η οποία σε έμπαζε κρυφά στα ιδιαίτερά της (δωμάτια) και περνούσες απίθανα; Στο τσεπάκι την έχω! Θες να δεις ότι σε μια τρίτη ζωή (οι άτιμες οι γάτες έχουν εφτά) ήσουν ο μεγάλος αντίπαλος του Ελβις Πρίσλεϊ και τραγουδούσες στο απέναντι καζίνο του Λας Βέγκας; Εχουμε κι απ’ αυτό!

Ασε δε που όλοι ετούτοι οι κομπογιαννίτες (χειρότεροι από εκείνους που σου λένε «βάλε τα κοσμήματα σε αλουμινόχαρτο και άσε τα τρίτο τάφο δεξιά στο κοιμητήριο) λάμβαναν μέρος σε διάφορα «συνέδρια» και εξηγούσαν στον κοσμάκη (με χονδρό πορτοφολάκι) πώς θα τον κάνουν να αισθανθεί ευεξία με την υπνοθεραπεία!

Καλά που δεν έχω εγώ ανάγκη τον «ειδικό» για να κοιμηθώ. Με το που θα ακουμπήσω στο κρεβάτι (με τόσο τρέξιμο που ρίχνω), παίρνω τον δέκατο ύπνο!

Οχι, σου λέει, κύριε, δεν μπορείς να κοιμάσαι ήσυχος αν δεν έχεις υπνοθεραπευτή! Ενας κομπογιαννίτης την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα!

Εβλεπα τον διασώστη του ΕΚΑΒ να λέει «ο γιατρός έκανε στον Μαζωνάκη ΚΑΡΠΑ με το ένα χέρι» και τρελαινόμουν!

Αλλά κι εκείνος ο έρμος, έρμαιο των δικών του φαντασμάτων, πού πήγε κι έμπλεξε;

Και η άλλη η «ολιστική» τραβούσε κι έστελνε φωτογραφία την ώρα που ο πελάτης της έφευγε για τας αιωνίους μονάς!

Και ο υπνοθεραπευτής ρωτούσε αν θα πάει στο ραντεβού ο πελάτης». Αμ, πήγε στο ραντεβού, αλλά όχι στο δικό σας, σε άλλο, πολύ πιο μακριά…

Εβλεπα επίσης στην τηλεόραση τον «υπνοθεραπευτή» να μας κάνει ανάλυση του πώς μας μεταφέρει σε προηγούμενες ζωές! Φυσικά, όλοι εκείνοι τους οποίους κατά καιρούς «μετέφερε» ψηφίζουν! Και ψηφίζουν σε αυτή τη ζωή και όχι στις άλλες, στις οποίες τους μετακινεί ο σαμάνος!

Βλέπω κι εκείνον τον έρμο τον κύριο Πατούλη να ψελλίζει διάφορα. Πατούλης εκείνος, αλλά… 

Υπαρκτού "κβαντικά" σουργελο-τσαρλατανόπληκτου νεοκατσαπλιά ελληνισμού κωμωδία

 

 

 

Image


 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟ-ΣΑΜΑΝΙΚΑ ΚΟΜΠΟΓΙΑΝΝΙΤΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η μαγεία κοστίζει όσο η ζωή

Image  

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Μάθαμε ότι στο κέντρο της Αθήνας εργαστήριο πραγματοποιούσε σοβαρές και επικίνδυνες ιατρικές πράξεις χωρίς αυτό να έχει ελεγχθεί απ’ τις αρμόδιες αρχές. Ή μάλλον, για την ακρίβεια, μάθαμε ότι το εργαστήριο είχε μεν ελεγχθεί αλλά δεν είχε ελεγχθεί.

Μέχρι εδώ τίποτε το πρωτότυπο. Κι όπως είπε η υπεύθυνη της ομάδας ελέγχου του Ιατρικού Συλλόγου, «συναδέλφους ελέγχουμε. Δεν είμαστε και η αστυνομία».

Το εργαστήριο διέθετε ειδικό μηχάνημα πλασμαφαίρεσης. Μια μάλλον ογκώδης συσκευή την οποία δεν μπορείς να κρύψεις στο συρτάρι.

Τίποτε απ’ αυτά δεν ήταν κρυφό. Το εργαστήριο διαφημιζόταν μαζί με το μηχάνημά του και στο Διαδίκτυο και σε διάφορα ιατρικά συνέδρια. Οι ιδιοκτήτες του επαίρονταν ότι εφάρμοζαν μεθόδους εναλλακτικής ιατρικής και δη κβαντικής και ότι διέθεταν και τον απαραίτητο εξοπλισμό.

Μου κάνει εντύπωση ότι κανείς από τους συναδέλφους τους που συμμετείχαν στα συνέδρια δεν τους ζήτησε να εξηγήσουν τι είναι «η κβαντική ιατρική» και αν ξέρουν ότι το πρωτόκολλο επιβάλλει η πλασμαφαίρεση να πραγματοποιείται σε νοσοκομεία και όχι σε ιδιωτικά ιατρεία.

Μάθαμε ότι η θεραπεία κόστιζε –λογικό αφού ήταν κβαντική και εναλλακτική– και ως εκ τούτου ήταν αρκετά δημοφιλής σε συμπολίτες μας που είχαν τη δυνατότητα να ανταποκριθούν στο κόστος.

Μάθαμε ότι το ζεύγος που διατηρούσε το εργαστήριο ήταν και οι δύο διπλωματούχοι της ιατρικής. Δεν είναι πρώτη φορά που το πανεπιστημιακό δίπλωμα κρίνεται όχι από την κτήση του αλλά από τη χρήση του.

Και όλ’ αυτά τα μάθαμε επειδή είχε την ατυχία να πέσει στα χέρια τους ο Γιώργος Μαζωνάκης. Αν δεν είχε αφήσει την τελευταία του πνοή στο μηχάνημα, το ιατρείο θα συνέχιζε το κοινωφελές και προσοδοφόρο του έργο ανενόχλητο. Ηταν η κακιά στιγμή.

 

Αντιλαμβάνομαι όσους ασθενείς εν τη απελπισία τους προστρέχουν στον πρώτο μάγο που υπόσχεται να τους απαλλάξει από τα δεινά τους.

Ομως δεν είναι όλοι τους απελπισμένοι. Είναι πολλοί που αντιμετωπίζουν με δυσπιστία την επιστήμη με τις αργές και τις πολλές φορές επώδυνες διαδικασίες της και είναι έτοιμοι να παραδοθούν στον πρώτο τυχόντα που μασκαρεμένος σε γιατρό, τούς προτείνει μια λύση που μόνον αυτός γνωρίζει.

Παρά τα άλματα του Διαφωτισμού, όλοι μας κουβαλάμε μέσα μας την πίστη στην πρωτόγονη μαγεία. Το ζήσαμε στην ανορθολογική παράνοια στον καιρό της πανδημίας.

Και τέλος κάτι που μοιάζει προφανές, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν είναι σημαντικό. Η μαγεία κερδίζει σε κύρος επειδή…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟ-ΣΑΜΑΝΙΚΑ ΑΠΟΧΑΥΝΩΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ένας ΥΠΝΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ, ένας ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ & ένας ΠΑΤΟΥΛΗΣ, μπαίνουν σ' ένα BAR

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟ-ΣΑΜΑΝΙΚΑ ΑΠΟΧΑΥΝΩΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η φάμπρικα της ματαιοδοξίας και της απελπισίας

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ 

Πάνω στη ματαιοδοξία, στην απελπισία και την άγνοια στηρίζεται μεγάλη φάμπρικα, που κόβει μονέδα και κάποιοι κάνουν ζωάρα εκμεταλλευόμενοι τις αδυναμίες της ανθρώπινης φύσης. Αλλοι δίνουν χαμένη από τα αποδυτήρια μάχη με τον χρόνο, άλλοι αναζητούν στην απελπισία τους τη λύση για σοβαρές αρρώστιες σε μαντζούνια και τσαρλατάνους και άλλοι ψάχνουν τη λύση για άλυτα προβλήματα, ψυχικές ασθένειες ή ερωτικές απογοητεύσεις και κατεστραμμένους γάμους σε μέντιουμ, καφετζούδες, αστρολόγους.

Στα τέλη ’60 μέχρι το ’80 και κάτι, μερικά τετράγωνα από τη γειτονιά μου, στον Κορυδαλλό, υπήρχε ένα «μέντιουμ», καφετζού κ.λπ., η Κούλα Ρ. Ευτραφής, και ο άντρας της, ένας κουτσός, που υποδεχόταν τους πελάτες, κυνήγαγε εμάς, την τσογλαναρία, που πηγαίναμε και χτυπάγαμε το κουδούνι ή πετάγαμε πέτρες και την κοπανάγαμε, διακόπτοντας την επικοινωνία της Κούλας με το υπερπέραν. Καταδικάζω, απολογούμαι, αλλά τέτοιοι ήμασταν, που θα ‘λεγε κι ο Κουτσούμπας.

Ενα βράδυ πετάω την πέτρα και περνάει μέσα από την κιγκαλερία και σπάει το τζάμι της πόρτας του… μαντείου. Την κοπανάμε όλη η συμμορία σφαίρα στην ανηφόρα και αυτήν τη φορά δεν βγήκε ο κουτσός, βγήκε το μέντιουμ αυτοπροσώπως στον δρόμο αλλά πού να μας πιάσει. Μέσα στο πίσσα σκοτάδι του χωματόδρομου, πίσσα διότι ο δημοτικός φωτισμός ήταν τότε πιο αραιός κι από διαδήλωση της ΟΑΚΚΕ, την ακούσαμε να μας φωνάζει
«Δεν θα σας βρω, ρε κωλόπαιδα; Τότε θα δείτε τι θα πάθετε». 

Ο γράφων κωλόπαις σταμάτησα το κατοστάρι και της φώναξα μέσα στο σκοτάδι: «Ε, μέντιουμ δεν είσαι; Βρες μας». 

Δεν μας βρήκε ποτέ η συχωρεμένη πια συνάδελφος της Πυθίας.

Εξω από το συνοικιακό καφεμαντείο της, εκτός από λαϊκά κορίτσια με το υστέρημά τους και πληγωμένους προλετάριους, ουρά τα παρκαρισμένα Mercedes, Jaguar, Cadillac, Buick. Τότε οι φραγκάτοι αγόραζαν και θηριώδη αμερικάνικα, που είναι η αδυναμία μου παιδιόθεν και πήγαινα και τα χάζευα. Προφανώς είχε φήμη και έρχονταν άντρες και γυναίκες, κυρίως γυναίκες, να μάθουν το μέλλον από τον ντελβέ του βαρύ γλυκού της κυρα-Κούλας, να τους λύσει μάγια, να κάνει μάγια, να τους κάνει επαναφορά της σκορδόπιστης ή του αλανιάρη συζύγου κ.ά. Ανάμεσα τους, αρκετοί αστοί, αστές από Κολωνάκι, βόρεια και νότια προάστια, με χρήμα, ενίοτε μόρφωση, επιχειρήσεις, που διοικούσαν κόσμο.  

Υπήρξε πρωθυπουργός που είχε διακόψει υπουργικό συμβούλιο για να κάνει επίκληση πνεύματος αποβιώσαντος πολιτικού, δεν σας λέω ποιος, αλλά μου το είχε πει κορυφαίος πολιτειακός παράγων.

Το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Δεν θέλω να σας στενοχωρήσω, αλλά μετά τον πόλεμο, όπου στην Κατοχή καταστράφηκε η μικρή αστική τάξη που είχαμε, γιατί δεν καταδέχτηκαν να γίνουν μαυραγορίτες, βγήκε αυτό το λούμπεν πράγμα που έχουμε τώρα και είναι άλλη συζήτηση η δημιουργία του. Δεν είναι βέβαια όλοι έτσι, υπάρχουν αστοί με αίσθημα αποστολής, καθήκοντος να επιστρέψουν κάτι στην κοινωνία και έχουν υπάρξει και σημαντικές προσωπικότητες παγκοσμίως που πίστευαν σε παράξενες θεωρίες. Ομως οι αντάξιοι επίγονοι αυτών που έχτιζαν Πανεπιστήμια, Πολυτεχνεία, δημόσια κτίρια, σχολεία, κρήνες, χρηματοδοτούσαν ναυπήγηση πολεμικών πλοίων και τις εθνικές εξορμήσεις, νοσοκομεία, σπουδές απόρων αριστούχων είναι λαμπρές εξαιρέσεις.

Οι υπόλοιποι είναι ένα λουμπεναριό, που διαγωνίζονται ποιος έχει το μεγαλύτερο κότερο, θαμώνες σινιέ σκυλάδικων, πίνουν κόκες, μισές δουλειές νόμιμες, μισές παράνομες, ημιμαθείς και ψευτόμαγκες. Ενίοτε θέλουν να κουμαντάρουν και τη χώρα. Αριστοκρατία πάντως, με την κυριολεκτική σημασία της λέξης, όπως ήταν ο Μπενάκης, ο Ζάππας, ο Τοσίτσας, ο Κοργιαλένης, ο Ωνάσης, ο Ιάκωβος Τσούνης, δεν είναι. Οι σοβαροί απέχουν από τα κοσμικά, δημιουργούν και προσφέρουν μακριά από τους προβολείς.

Ομως οι λούμπεν αγράμματοι χλιδάτοι δίνουν τον ρυθμό σε ένα ολόκληρο πλήθος που μιμείται μπατίρικα τους μοδάτους και προβαλλόμενους από τα κοινωνικά δίκτυα και το μιντιακό σύστημα, πουλώντας κι αυτοί ψευτογκλαμουριά τύπου ινφλουένσερ και λοιπών συγγενών. Αυτοί συμπαρασύρουν και άλλους, που έχουν άγνοια, καλούς ανθρώπους, σε τσαρλατάνικες μεθόδους «ευεξίας» και «νεότητας», δήθεν θεραπείες σοβαρών νόσων, χάνοντας χρήμα, την υγεία τους ή και τη ζωή τους.

Αφού πηγαίνουν κάποιοι ισχυροί σε αυτούς, κάτι θα ξέρουν, σου λέει.  

Δεν είναι μόνο η διαφήμιση, που πλημμελώς ελέγχεται για το παραπλανητικό μήνυμα. 

Είναι και ο ένας με τον άλλο, από στόμα σε στόμα. 

 Γιαγιάδες νομίζουν πως θα ξαναγίνουν παιδούλες, μεσόκοποι ή γερομπαμπαλήδες πιστεύουν πως θα γίνουν ξανά πουλάρια και θα πηλαλάνε ξέφρενα στα λιβάδια και οι πιτσιρίκες θα πάψουν να τους μιλάνε στον πληθυντικό και θα ανταγωνιστούν ερωτικά τους αληθινούς νέους, απελπισμένοι καρκινοπαθείς προσπαθούν να πιαστούν από κάπου ή γονείς που νομίζουν πως η ψυχική νόσος του παιδιού τους είναι… μάγια.

Μεγάλη φάμπρικα, γιατί υπάρχει ζήτηση.  

Πάντα θα υπάρχει.  

Αλλά ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟ-ΣΑΜΑΝΙΚΑ ΑΠΟΧΑΥΝΩΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο δρόμος προς την εξηλιθίωση

 

Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ 

Η ιστορία με τους ιατρο-απατεώνες του Κολωνακίου δεν είναι ένα ακόμη αστυνομικό δελτίο.

Είναι μία ακόμη, από τις χιλιάδες, ένδειξη ότι η επερχόμενη Αταξία δεν είναι θεωρία βιβλίου. Είναι εδώ, με ιατρείο στο κέντρο της Αθήνας.

Στο βιβλίο μου περιγράφω πώς θα προκύψει η Αταξία: μαλθακά και εξηλιθιωμένα πλήθη (οι άνθρωποι από βούτυρο) θα κληθούν να πάρουν επώδυνες αποφάσεις και να διαχειριστούν δύσκολες γεωπολιτικές και οικονομικές αναταράξεις. Και δεν θα τα καταφέρουν.

Αυτή είναι και η απάντηση στο ερώτημα «πώς πεθαίνουν οι δημοκρατίες». Όχι με πραξικοπήματα. Με ψηφοδέλτια.

Αντί για «αίμα, ιδρώτα και δάκρυα», όπως υποσχέθηκε ο Τσώρτσιλ όταν έβαζε τη Μεγάλη Βρετανία στον πόλεμο, οι πλειοψηφίες θα διαλέξουν πανηγυρικά τις εύκολες θεραπείες των απατεώνων.

Στην καθ' ημάς Ανατολή το κάναμε ήδη το 2015, με 60-40% στο δημοψήφισμα. Το ότι δεν το πληρώσαμε πανάκριβα δεν οφείλεται στη σοφία μας. Οφείλεται στο ότι είμαστε το 1-2% της Ε.Ε. και το κόστος της διάσωσης ήταν ψίχουλα για τους υπόλοιπους. Την επόμενη φορά μπορεί να μην υπάρχουν «υπόλοιποι»…

Ακούω πολλούς τις τελευταίες μέρες, μετά το θάνατο του δημοφιλούς καλλιτέχνη πάνω στον πάγκο των απατεώνων που έκαναν κάποιο επικίνδυνο, αυτοσχέδιο είδος αιμοκάθαρσης, να ζητούν από το κράτος «αυστηρότερους ελέγχους» στο ποιες υπηρεσίες προσφέρονται και πώς.

Το κράτος, μέσω του Υπουργείου Υγείας και των ιατρικών συμβουλίων, έχει ορίσει πρωτόκολλα για την αντιμετώπιση κάθε ασθένειας. Πέραν τούτου, ελάχιστα μπορεί να συνεισφέρει. Από εκεί και πέρα ο κάθε γιατρός προσαρμόζει τις θεραπείες και πράττει κατά το δοκούν, με δική του ευθύνη. Το να απαιτούμε να έχουν γραφειοκράτες λόγο στις θεραπείες που προτείνουν οι γιατροί δεν είναι απλώς επικίνδυνο είναι εγκληματικό. Τα προβλήματα που θα δημιουργήσει είναι περισσότερα από αυτά που θα λύσει.

Αυτά που οφείλει να κάνει το κράτος, τα κάνει και με το παραπάνω. Η βασική του συνεισφορά είναι ότι εξασφαλίζει σε όλους δωρεάν δημόσια παιδεία. Δηλαδή τα εργαλεία για να ξεχωρίζει κανείς την απάτη από την επιστήμη και να αξιολογεί τις «θεραπείες» που του προτείνουν. Είτε για την υγεία του, είτε για την οικονομία, είτε για το χρηματιστήριο, είτε για τη γεωπολιτική θέση της χώρας.

 

Αν οι περισσότεροι περνούν δώδεκα χρόνια από το σχολείο και βγαίνουν χωρίς να ξέρουν να διαβάζουν και να γράφουν, η ευθύνη είναι πρώτα δική τους και των οικογενειών τους. Μετά του κράτους.

Ξέρετε πόσες φορές έχω ακούσει στη ζωή μου το «και σε τι σε ωφέλησαν όλα αυτά τα βιβλία, οι θεατρικές παραστάσεις και οι εφημερίδες που έχεις στοιβάξει στο μυαλό σου»;

Πολλές.

Κάποιοι μάλιστα το αντιπαραβάλλουν με την οικονομική τους δύναμη. Έχουν περισσότερα χρήματα και μεγαλύτερη περιουσία από κάποιους μορφωμένους, άρα η άγνοια είναι προτέρημα. Κερδοφόρο μάλιστα.

Εκλαμβάνουν την τύχη τους για ευφυΐα.

Οι ίδιοι άνθρωποι θεωρούν ότι το κράτος πρέπει να συμπεριφέρεται στους πολίτες όπως οι γονείς σε νήπιο: να αποφασίζει για όλα και να ορίζει αυστηρό πλαίσιο για το τι επιτρέπεται και τι όχι.

Αυτό, εκτός από λαγνεία για τη δουλεία, είναι και βλακεία.

Φανταστείτε να απαγορευτούν από αύριο όλες οι θεραπείες πέραν των επίσημων κρατικών πρωτοκόλλων. Λουκέτο στους μισούς γιατρούς που προσφέρουν ομοιοπαθητική, λουκέτο στους χειροπράκτες, λουκέτο στις σχολές γιόγκα, πιλάτες και τάι-τσι που διατείνονται ότι θεραπεύουν μυοσκελετικά και ψυχολογικά προβλήματα.

Αρκεί να περιοριστούν μόνο οι πιο κραυγαλέες «εναλλακτικές» θεραπείες και θα ξεσπάσει επανάσταση. Όλα τα «ψέκια» θα βγουν στους δρόμους, βέβαια ότι τα μέτρα «δήθεν προστασίας του πληθυσμού» αποσκοπούν στα υπερκέρδη της φαρμακοβιομηχανίας και στον έλεγχο του πληθυσμού μέσω της βιομηχανικής φαρμακολογίας. Και θα βρουν και κόμμα να τους εκπροσωπήσει.

Η αριστερά θα μιλήσει για καπιταλιστική μονοπωλιακή  επέλαση στην Υγεία καθώς συμπλέει με όλα αυτά τα μεταφυσικά ρεύματα σκοταδισμού. Θυμάστε την υπουργό που έκανε ον κάμερα ενεργειακά ξόρκια ή τον υπουργό υγείας του ΣΥΡΙΖΑ που πρότεινε διάφορες περίεργες θεραπείες για τον κορονοϊό;

Όποιος πιστεύει πως η σαμανική, κβαντοιατρική ή η παραδοσιακή κινέζικη ιατρική είναι αποτελεσματικότερη από τη δυτική, χωρίς να μπορεί να εξηγήσει γιατί εκεί που εφαρμόζονταν οι πρώτες το προσδόκιμο ζωής ήταν τα 50 και εκεί που εφαρμόζεται η δεύτερη είναι τα 80 έτη, δεν πείθεται με κανένα λογικό επιχείρημα. Δεν υπάρχει πρωτόκολλο γι' αυτό.

 

Κάποιοι είναι …

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟ-ΣΑΜΑΝΙΚΑ ΑΠΟΧΑΥΝΩΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το μηχάνημα του Θεού

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Στον «Βίο του Περικλέους» ο Πλούταρχος περιγράφει τον θάνατο του μεγάλου ανδρός από τον λοιμό που χτύπησε την Αθήνα. Στα τελευταία του, λέει, ο Περικλής είχε αφεθεί στα χέρια των γυναικών που τον είχαν γεμίσει με φυλαχτά και χαϊμαλιά, ελπίζοντας ότι έτσι θα τον σώσουν από το κακό.

Αδικος θάνατος, σημειώνει ο συγγραφέας, για έναν άνθρωπο που έζησε πιστεύοντας στη δύναμη του νου.

Ο Πλούταρχος προφανώς δεν ήταν φεμινιστής, αφού αποδίδει την ευθύνη για την πίστη στη μαγεία στις γυναίκες του οίκου του. Δεν θυμάμαι αν αναφέρει κάτι για την Ασπασία. Φαίνεται πάντως ότι ακόμη κι αν δεν συμμετείχε στις «τελετές εξορκισμού», δεν έκανε τίποτε για να τις εμποδίσει. Ισως κι αυτή λύγισε μπροστά στον θάνατο και παρέδωσε το πνεύμα της, μεταφορικά, σε δυνάμεις οι οποίες πίστευε πως θα αποδειχθούν ανώτερες από την αμείλικτη πραγματικότητα.

Θα μου πείτε πως αυτού του τύπου η παράνοια δεν διαφέρει από τον τρόπο με τον οποίον ακόμη και η χριστιανική θρησκεία αντιμετωπίζει το αναπόφευκτο.

Και όμως διαφέρει. Δεν υπόσχεται ότι θα καταργήσει τον θάνατο. Τον αποδέχεται ως απαραίτητο στάδιο για να κερδίσει η ψυχή την αιώνια ζωή μέσω της αγαθότητός της. Αυτό τουλάχιστον λέει στην εξόδιο ακολουθία.

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς κάποια αίσθηση της μεταφυσικής. Και όταν υποχωρεί το θρησκευτικό αίσθημα, όπως στον δικό μας κόσμο, αναζητεί διάφορα υποκατάστατα προσαρμοσμένα στην υποτιθέμενη κυριαρχία του ορθού λόγου.

Γι’ αυτό πολλοί αντιμετωπίζουν τους γιατρούς σαν να είναι θεοί. Για καλό και για κακό, αφού, αν κάτι δεν πάει καλά, θεωρούν αυτούς υπεύθυνους, λες και δεν υπάρχουν ανίατες ασθένειες.

Γι’ αυτό θεωρείται μεγάλο επίτευγμα η παράταση της ζωής και η μακροβιότητα. Και γι’ αυτό η «ευεξία» και η «νεότητα» έχουν αντικαταστήσει την πίστη.

Ειδικά αν δεν απαιτούν κόπο για να τις αποκτήσεις, αλλαγή στον τρόπο ζωής, όπως υποστήριζαν οι φιλόσοφοι της αρχαιότητας, αλλά φτάνει ένα μηχάνημα το οποίο κυκλοφορεί στην αγορά ως πολυτελές αυτοκίνητο. Και μάλιστα ένα μηχάνημα που κοστίζει ακριβά, άρα θυμίζει ότι η ευεξία της νεότητας δεν είναι για όλους. Αφορά μόνον όσους έχουν τον τρόπο τους. Και όσοι κατέχουν το μηχάνημα του θεού μπορούν να εκμεταλλευθούν είτε την απελπισία, όπως στην περίπτωση Μαζωνάκη, είτε τη ματαιοδοξία, όπως όλων αυτών που προστρέχουν στους απατεώνες για να αγοράσουν λίγη ακόμη από τη χαμένη ευεξία της νεότητας.

Σίγουρα η υπόθεση Μαζωνάκη αναδεικνύει για μία ακόμη φορά ότι το Δημόσιο και οι μηχανισμοί του, όπως ο ΙΣΑ στην περίπτωση, είναι ανίκανοι να προστατεύσουν τους πολίτες.

Ομως …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟ-ΣΑΜΑΝΙΚΑ ΑΠΟΧΑΥΝΩΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το κυνήγι της μαγικής θεραπείας

 

Toυ ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ 

Το πώς πέθανε ο Γιώργος Μαζωνάκης είναι μια συγκλονιστική ιστορία. Οπως βεβαίως και το τι ακολούθησε όταν η εναγώνια αναζήτηση αυθεντικών προτύπων παντρεύτηκε με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Είναι επίσης μια ιστορία που δείχνει την απουσία ελεγκτικών μηχανισμών τόσο του κράτους όσο και των συνδικαλιστικών φορέων. Ο καθένας μπορεί να διαφημίζει ό,τι θέλει, όπου θέλει, έστω και αν θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Φοβιστικό!

Αυτό που όμως σοκάρει είναι όσα ακούμε, μετά το συμβάν, πίσω από κλειστές πόρτες για το προφίλ των ανθρώπων που προσέφευγαν στους γιατρούς-μάγους. Συμπολίτες μας που θεωρούνται σοβαροί, ισχυροί, «ψαγμένοι», κοσμοπολίτες πίστεψαν ότι κάποιος μπορεί να τους καθαρίσει το αίμα ή να τους κάνει να νιώσουν 20-30 χρόνια νεότεροι.

Μπορώ να καταλάβω κάποιον που βρίσκεται αντιμέτωπος με βέβαιο θάνατο λόγω μιας ασθένειας. Η απελπισία μπορεί δικαιολογημένα να οδηγήσει λογικούς ανθρώπους –ή τους συγγενείς τους– στην παραφροσύνη, στο μανιακό κυνήγι κάποιου «ιερού δισκοπότηρου» που θα τους σώσει. Πρόκειται, άλλωστε, για μια πολύ παλιά ιστορία και συνήθεια του ανθρώπινου είδους.

Είναι όμως πολύ διαφορετικό όταν κάποιοι προσφεύγουν στη «μαύρη χημεία» ή «μαγεία» χωρίς να συντρέχει ιδιαίτερος λόγος πέραν της αυτάρεσκης ματαιοδοξίας τους σε συνδυασμό με μεγάλες δόσεις αφέλειας.

Με όσα έχω ακούσει για το ποιος/α έκανε ό,τι και ο Μαζωνάκης διαπιστώνω ότι δεν επρόκειτο για κάτι κρυφό, αλλά για το πιο διαδεδομένο «μυστικό» του Κολωνακίου. Πλούσιοι, ισχυροί, σοβαροί και μορφωμένοι άνθρωποι πήγαιναν στην οδό Καρνεάδου βασιζόμενοι στη συμβουλή κάποιου γνωστού. Δεν έκαναν καν τον κόπο να τσεκάρουν αν όσα τους διαφήμιζαν είχαν ψήγμα αληθείας, κάτι εξαιρετικά εύκολο την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.

Προσπαθώ να τους καταλάβω, να κατανοήσω τι είναι αυτό που τους γκρέμισε κάθε δικλίδα αυτοπροστασίας και θόλωσε τόσο πολύ την κρίση τους.

Δεν ευθύνονται για αυτό μόνο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα φαινόμενα υπήρχαν και πριν.

Πριν από δύο δεκαετίες ένας πολύ διακεκριμένος Αθηναίος υπέστη εγκεφαλικό, ανάρρωσε και οι γιατροί του τον συνόδευσαν σπίτι έπειτα από μερικές μέρες. Τον ρώτησαν αν έπαιρνε κάποια φάρμακα και εκείνος μασούσε τα λόγια του και τους έδειχνε μόνο ένα κουτί με ασπιρίνες. Οταν επέμειναν, τους άνοιξε το ψυγείο όπου είχε μπουκαλάκια χωρίς ετικέτα με κάποιο σκεύασμα.

Στο ερώτημα «μα τι είναι αυτά, ποιος σας τα έδωσε;» απάντησε…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΠΟΒΛΑΚΩΜΕΝΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Στοιχειώδης νοημοσύνη (Ζουν ανάμεσά μας και ΨΗΦΙΖΟΥΝ...)

 

Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Είσαι ηλικιωμένος και ζεις μόνος. Και μια φωνή στο τηλέφωνο σου ζητάει να μαζέψεις ό,τι χρήματα και τιμαλφή έχεις στο σπίτι και να τα βγάλεις στον κήπο μέσα σε μια πλαστική σακούλα. Εκεί, λέει, θα τα καταγράψει η εφορία, αλλιώς θα σου τα πάρει. Υπάρχει ήδη ένα drone πάνω από το σπίτι που παρακολουθεί. Μάλλον σε έχουν παρακολουθήσει για να ξέρουν ότι είσαι ηλικιωμένος και ζεις μόνος.

Το πιθανότερο είναι ότι δεν πάσχεις από άνοια. Διότι αν έπασχες από άνοια θα ήταν δύσκολο να συγκεντρώσεις τη μικρή σου περιουσία και να τη βγάλεις στον κήπο για να την καταγράψει η εφορία.

Από τι πάσχεις όμως ώστε να ακολουθήσεις τις οδηγίες της φωνής στο τηλέφωνο και, ω του θαύματος, έπειτα από λίγο να διαπιστώσεις ότι η σακούλα έχει εξαφανισθεί και παρά τις εκκλήσεις σου στον Αγιο Φανούριο δεν επανεμφανίζεται.

Διότι από κάτι πρέπει να πάσχεις για να πέσεις θύμα μιας απάτης που ακόμη και ως επεισόδιο κωμωδίας θα φαινόταν υπερβολική.

Αν και δεν είμαι ψυχίατρος και με όλη τη συμπάθεια στα θύματα της νοημοσύνης τους νομίζω ότι αυτά τα περιστατικά δείχνουν πώς αρκετοί συμπολίτες μας βλέπουν τον κόσμο στον οποίον ζούμε. Σαν ένα πεδίο δράσης μεταφυσικών δυνάμεων που τις παράγει η τεχνολογία και οι οποίες ξεπερνούν τα όρια της λογικής. Οπότε ας μην απορούμε πώς μεταδίδονται με την ευκολία μολυσματικού ιού οι θεωρίες συνωμοσίας που επηρεάζουν και την κοινωνική μας και την πολιτική μας συμπεριφορά.

Οταν πιστεύεις ότι η εφορία μπορεί να σου ζητήσει να βγάλεις την περιουσία σου στον κήπο, τότε γιατί να μην πιστέψεις τον άλλον που ισχυρίζεται ότι αλληλογραφεί με τον Ιησού και έχει βρει το φάρμακο για τη φαλάκρα το οποίο αρνείται να χρησιμοποιήσει ο ίδιος;

Η άλλη απάτη, η «κλασική» κατά κάποιον τρόπο, έχει να κάνει με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη γλώσσα που μιλάμε και την έλλειψη κριτηρίων που θα μας επέτρεπε να αξιολογήσουμε αυτόν που τη χρησιμοποιεί.

Η φωνή στο τηλέφωνο σου αναγγέλλει ότι η κόρη σου έχει πέσει θύμα τροχαίου, βρίσκεται στο νοσοκομείο και θα χρειαστεί ένα αξιοσέβαστο ποσό για να μην την ακρωτηριάσουν. Για να γίνουν όλα γρήγορα μπορείς να τα αφήσεις έξω απ’ την πόρτα σου σε μια σακούλα.

Αν δεν έχεις κόρη ή αν έχεις και είναι δίπλα σου μπορείς να το διασκεδάσεις. Αν όμως λείπει;

Το πρώτο πράγμα που ρωτάς είναι σε ποιο νοσοκομείο την έχουν πάει, το όνομα του γιατρού που σου μιλάει. Κι αν τα παραβλέψεις όλ’ αυτά μάλλον θα πρέπει να αναρωτηθείς γιατί ο «γιατρός» που σου τηλεφώνησε μιλάει σαν μέλος της ευάλωτης κοινωνικής ομάδας που πουλάει καρπούζια προς ένα ευρώ το κιλό.

Προφανώς διότι θεωρείς ότι είναι φυσιολογικό ένας γιατρός να μιλάει σαν Ρομά. Λογικό όταν έχουμε ξεχάσει ότι και η καθομιλουμένη έχει κανόνες. Εξάλλου γιατρός είναι, επιστήμων άνθρωπος. Απόδειξη ότι ζητάει φακελάκι.

Χονδροειδείς απάτες διαδεδομένες σε μια κοινωνία που…

 

ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΛΑΓΝΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Κερδάμε (sic), σύντροφοι!

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ  

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ποιος κερδίζει στον πόλεμο, μέχρι τώρα τουλάχιστον;
 

Το ερώτημα απασχολεί τους στρατιωτικούς αναλυτές, που τροφοδοτούν τα διεθνή ΜΜΕ με τις εκτιμήσεις τους, αλλά εγώ δεν δίνω σημασία σε αυτά που λένε, γιατί ξέρουμε ποιος έχει κερδίσει και μάλιστα η νίκη του είναι γεγονός (sic).

Από τις 12 Μαρτίου, το Ιράν έχει ήδη νικήσει, όπως μας λέει η εγκυρότερη πηγή για τα τρέχοντα στο Ιράν, ο ιμάμης Αλί Αλί και Τρισαλί Λαφαζανί.
 

«Από την πρώτη στιγμή τόνισα», γράφει ο Λαφαζανί σε άρθρο του της 12ης του μηνός, που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα Iskra, «ότι το Ιράν όχι μόνο θ’ αντέξει την ιμπεριαλιστική επίθεση αλλά και θα νικήσει, πράγμα που είναι πλέον γεγονός και μπορεί να εξελιχθεί σε θρίαμβο».

Προσοχή: δεν το έχει πει απλώς, το έχει τονίσει! Πώς δεν βρέθηκε κάποιος να το θέσει υπ’ όψιν του προέδρου Τραμπ; 

Κοιμούνται εκεί στην πρεσβεία ή μόνο με τον Αργυρό ασχολούνται; 

 Η νίκη του Ιράν, συνεχίζει ο ιμάμης Λαφαζανί, «συνταράσσει τον πλανήτη και ανατρέπει όλες τις προβλέψεις και τα δεδομένα στη Μ. Αναστολή, στη Δυτ. Ασία, στην Αν. Μεσόγειο και σε όλο τον κόσμο».  

ΗΠΑ και Ισραήλ, συμπεραίνει, «έγιναν συντρίμμια».  

Αν δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη, λέω εγώ ερμηνεύοντας τη σκέψη του ιμάμη, είναι επειδή δεν διαβάζουν Λαφαζανί.

Ανατριχιάζεις με τη σκέψη ότι αυτός ο αστείος άνθρωπος ήταν κάποτε υπουργός και μάλιστα υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, στην πρώτη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.  

Αυτό είναι μεν τρομακτικό, αλλά συγχρόνως είναι και παρήγορο, με την έννοια ότι εδώ, στην ομορφότερη χώρα του κόσμου, που κατοικείται από τον εξυπνότερο λαό του κόσμου, ακόμη και οι παράφρονες μπορούν να έχουν στον ήλιο μοίρα.  

Επίσης όμως μας δείχνει και τη μεγαλύτερη απειλή για τη δημοκρατία, τη βλακεία. 

Το κρισιμότερο χαρακτηριστικό της εποχής μας, κατά τη γνώμη μου, είναι η χειραφέτηση της βλακείας. Υπήρχε εποχή, όπου ο βλάκας σιωπούσε, επειδή αναγνώριζε το κύρος κάποιων άλλων που ήξεραν καλύτερα. Τώρα δικτυώνεται με τους ομοίους του στο Ιντερνετ και ξεσαλώνει.

Τρεις είναι οι παράγοντες που διευκόλυναν τη χειραφέτηση της χαζομάρας. 

Κατ’ αρχάς, η δημοκρατία, το γεγονός δηλαδή ότι κάθε ψήφος έχει ακριβώς την ίδια βαρύτητα.  

Επειτα, η παγκοσμιοποίηση, η πραγματικότητα ότι όλα, οικονομία, πολιτική, πολιτισμός, είναι πλέον διασυνδεδεμένα και αλληλένδετα. Αυτό καθιστά ακόμη δυσκολότερη την κατανόηση του τι συμβαίνει στον κόσμο.  

Τέλος, έχουμε την τεχνολογική επανάσταση, που μας έφερε το καφενείο των σόσιαλ, στο οποίο κάθε παπάρα βρίσκει το κοινό για να τη χειροκροτήσει. 

Αν λοιπόν η δημοκρατία τα κακαρώσει, να το ξέρετε ότι ο θάνατος θα οφείλεται στους ηλίθιους. 

Αυτοί είναι η πλειοψηφία.  

Η χειραφέτησή τους έχει...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι ανεπίδεκτοι

 Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ

Είναι μαζοχιστικά εντυπωσιακό:
κάθε μέρα οι Τροχαίοι συλλαμβάνουν οδηγούς χωρίς δίπλωμα, ή σουρωμένους, τους μπαγλαρώνουν, γίνονται θέμα και θέαμα στην τηλεόραση και την επόμενη μέρα συλλαμβάνουν καινούργιους για τα ίδια παραπτώματα – σαν να μην έχει συμβεί και δημοσιοποιηθεί τίποτε.  

Το ίδιο και με τα φονικά τροχαία: κάθε μέρα έχουμε δυο – τρεις νεκρούς, που γίνονται είδηση στην TV και παντού και την επόμενη και την παραεπόμενη, και την ακόμα πιο επόμενη, και σήμερα και αύριο και μεθαύριο συμβαίνει το ίδιο.  

Ταρίφα: δύο με τρεις σκοτωμένοι τη μέρα στην άσφαλτο.  

Αρα: είμαστε ανεπίδεκτοι μαθήσεως.

Και καλά οι μεθυσμένοι αλλά όλοι αυτοί που δεν έχουν δίπλωμα πόσοι είναι;  

Δεν γίνεται να μαζεύει κάθε μέρα η Τροχαία καινούργιους και να μην τελειώνουνε ποτέ. 

Πρόκειται για Λερναία Υδρα; 

Ή μήπως πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα τη Γερμανίας, να τους μπαγλαρώσουμε για κάποια χρόνια και να περνούν ανά διετία από ψυχίατρο; 

 Διότι όποιος δεν έχει δίπλωμα και οδηγεί είναι δυνάμει δολοφόνος, κάτι σαν να οπλοφορεί παράνομα και μάλιστα κρατώντας βαρύ όπλο, μαζικών θανάτων – όπως μπορεί να συμβεί είτε από πρόθεση, είτε από ηλιθιότητα, είτε από χαλαρότητα της Τροχαίας, αν δεν τον πιάσει εγκαίρως.  

Θα πεις ποιον να πρωτοπιάσουν και αυτοί, από τα τόσα ζόμπι που κυκλοφορούν λαθραία και χαμογελώντας;  

Ζόμπι ανεπίδεκτα.

Αλλά το ανεπίδεκτον είναι κυρίαρχο σε πολλούς τομείς του νεοελληνικού βίου: ενώ δηλαδή εκατοντάδες φορές, χιλιάδες, έχει ειπωθεί από την τηλεόραση να μην εμπιστεύονται οι ηλικιωμένοι ανθρώπους που τους τηλεφωνούν και τους λένε πως κάποιος συγγενής ενεπλάκη σε τροχαίο και τους ζητάνε λεφτά, πάλι, κάθε τόσο, εμφανίζονται ανεπίδεκτοι και ανεπίδεκτες που πιστεύουν σε αυτήν την παμπάλαιη απάτη και δίνουν λεφτά σε απατεώνες. Το ίδιο και με τα χρήματα και τα χρυσαφικά εν γένει – χιλιάδες φορές έχει ειπωθεί να μην κρατάμε λεφτά και τιμαλφή στο σπίτι, αλλά υπάρχουν οι ανεπίδεκτοι  που τα κρύβουν δήθεν, στη μαξιλαροθήκη ή στον απορροφητήρα, μέχρι που να μπουκάρουν οι μάγκες με ριφιφί και να τους τα πάρουν όλα, μέχρι και τα χρυσά σφραγίσματα μέσα απ’ τα δόντια ενώ εκείνοι κοιμούνται.   

Η ρήση είναι γνωστή: ουδείς έχασε λεφτά ποντάροντας την ηλιθιότητα των Ελλήνων. Και αυτό δεν είναι κάτι που δεν αποδεικνύεται, εφόσον υπάρχουν παμπάλαιες απάτες που ακόμα έχουν πέραση σε εύπιστους, ή σε ανθρώπους που φαίνεται να ζούνε σε άλλες νεφέλες, να μην έχουνε ακούσει για παλιά, φθαρμένα, πασίγνωστα κόλπα, σαν να υπάρχουν απομονωμένοι σε άλλες πραγματικότητες – ιδίως ηλικιωμένοι και γιαγιάδες που πέφτουν θύματα επιδέξιων και πάντα βρίσκουν χρήματα, ένα σωρό χρήματα για να τα δώσουν στο λαμόγιο, εφόσον έχουν καταπιεί το σκουμπρί, έχουν πιστέψει στον κλέφτη, παρά το ότι βλέπουμε όλη μέρα TV που μας προειδοποιεί δεόντως και συνεχώς.


Η περίπτωση Μουγκοπέτρου είναι υποδειγματική – κάθε χρόνο έχουμε ακρωτηριασμένους από βαρελότα, μέχρι και νεκρούς, βογκούν η τηλεόραση και τα ραδιόφωνα, αλλά ματαίως: πάλι πρέπει να πληρώσουμε τον ενιαύσιο φόρο σε ακρωτηριασμένα  χέρια, βγαλμένα μάτια και κομμένα δάχτυλα. Το τραγικότερο είναι ότι έχουμε τώρα εκβραχισμό δακτύλων α λα Πάριο (του κόσμου όλα τα δάχτυλα) μόνο που ανήκουν σε κλαριντζή και χωρίς αυτά δύσκολα θα ξαναπαίξει – αν και εξυπονοείται πως όταν είσαι πιανίστας, κιθαρίστας, ή γενικώς μουσικός, δεν πλησιάζεις, δεν πιάνεις συχνά τις χειροβομβίδες, τα βεγγαλικά και τις κροτίδες. Το αποφεύγεις, συνήθως. Να, όμως, που το φάσμα των ανεπίδεκτων διαρκώς διευρύνεται. 

Αντε, και του χρόνου.

Δηλαδή, πόσα Πάσχα χρειάζονται για να σταματήσει το κακό; 

Μάλλον άπειρα, εφόσον από μικρός θυμάμαι να επαναλαμβάνεται αυτή η ιστορία με τα δυναμιτάκια και τα μπαρούτια και τα κομμένα χέρια και δάχτυλα που ίπτανται στην πασχαλινή νύχτα ως μέρος του εθίμου. Αλλά και σε όλες τις εκφάνσεις του νεοελληνικού βίου υπάρχει το ανεπίδεκτον, με την έννοια της άρνησης να μάθουμε, ή να καταλάβουμε κάτι που έχει επαναληφθεί πολλές φορές και πλέον είναι σχεδόν αυταπόδεικτο – αλλά όχι. Σημασία δεν έχει η αποτυχία, η μη κατανόηση του πραγματικού, αλλά η άρνηση και η επανάληψη και επικύρωση του λεκτικού κλισέ κατά περίπτωση και απαράλλαχτα μέσα στις δεκαετίες. 

Σημασία δεν έχει καμιά αναγνώριση κάποτε, του λάθους, αλλά...