ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Φλωρίδης vs Αριστερά: Επιτέλους κάποιος τους ξεγυμνώνει

Ο Φλωριδης έθιξε τον πατριωτισμό της αριστεράς pic.twitter.com/SxbR9grTK4

— Ο Τέμπορας ο Μόρες 🇺🇦 (@temporasmores) July 31, 2025

Ο Φλωριδης έθιξε τον πατριωτισμό της αριστεράς... pic.twitter.com/upO15Dni2p

— ethanΒL☦️🦅🇪🇺🇬🇷 (@EthanAnargyrous) July 31, 2025

Ο Φλωριδης έθιξε τον πατριωτισμό της αριστεράς pic.twitter.com/tChPSP25wY

— ethanΒL☦️🦅🇪🇺🇬🇷 (@EthanAnargyrous) July 31, 2025

 Γράφει ο  Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Εδώ και κάποιο χρονικό διάστημα, η Αριστερά κυρίως, επιχειρεί να κάνει άλλον έναν διαχωρισμό των Ελλήνων, αναλόγως με την πεποίθηση που έχει ο καθένας για το Παλαιστινιακό. Φασίστες ή μη!!

«Παίζει» και πάλι με το θυμικό και τα αισθήματα των ανθρώπων, λες κι υπάρχει κάποιος που κλείνει τα μάτια σε όσα συμβαίνουν στη λωρίδα της Γάζας. Ενώ, υποκριτική όπως πάντα, κλείνει τα μάτια σε όσα συνέβησαν με τις δολοφονίες και τους βιασμούς από τη Χαμάς στην άλλη πλευρά, στο Ισραήλ. Ανθρωπισμός a la carte!

Η Αριστερά μας, την ίδια ώρα, γνωστή για την «ηθελημένη της επιπολαιότητα» κι άρνηση σε ότι αφορά τα της Δύσης, ενοχλείται από τη συμμαχία της χώρας μας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, τους μόνους συμμάχους μας στην περιοχή και κυρίως εχθρούς της Τουρκίας.

Αρνείται τη συμμαχία -παρακαταθήκη της χώρας, απέναντι στα δεδομένα που διαμορφώνονται στην περιοχή μας που φλέγεται κι η Τουρκία επιχειρεί παντοιοτρόπως να «παίζει παιγνίδια» για να επωφεληθεί.

Ναι, η χώρα δεν μπορεί να μην είναι με το Ισραήλ. Τελεία και παύλα. Το έκαναν πράξη ένα σωρό κυβερνήσεις, από τον Γιώργο Παπανδρέου, τους Σαμαρά-Βενιζέλο, ακόμη κι ο Τσίπρας σε πρωτοφανή επιφοίτηση λογικής!

Ναι, είμαστε με το Ισραήλ. Μόλις προσφάτως άλλωστε ο υπουργός του των Εξωτερικών, ανέφερε σε παγκόσμια τηλεοπτική κάλυψη, ότι η Άγκυρα  κατέχει παράνοµα τα εδάφη της Βόρειας Κύπρου.

Ναι, είμαστε με το Ισραήλ και δεν είναι τυχαίο πια, ότι αυτή τη θέση-στάση έχουν αρχίσει να υιοθετούν και κάποια από τα ισχυρά κράτη του Αραβικού κόσμου.

Αυτό επιτάσσει η λογική, το συμφέρον της χώρας. Και δεν μπορούν κάποιοι με οδηγό τις ιδεοληψίες τους να ασκούν εξωτερική πολιτική και να αποφασίζουν εκείνοι αν  θα εισέλθουν Ισραηλινοί πολίτες στην Ελλάδα. Αυτό είναι φασισμός!

Αυτή, λοιπόν, την αυτονόητη αλήθεια, την εξέφρασε προχθές στη Βουλή ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης κι η Αριστερά… εξερράγη. Τόλμησε, βλέπετε να αποκαλύψει το προσωπείο της και κατηγόρησε ευθέως όσους υποκινούν και στηρίζουν αντισημιτικές εκδηλώσεις, όπως τα επεισόδια στα λιμάνια, ότι παίζουν το παιχνίδι της Άγκυρας. Άδικο είχε;

Κι αφού τους ξεγύμνωσε και ξεμπρόστιασε τις υποκρισίες τους, τινάχτηκαν σαν να τους πάτησαν τον κάλο. Ο Φάμελλος, ο Χαρίτσης, ο Κουτσούμπας, έκαναν λόγο για «ακροδεξιά» και «επίθεση στον πατριωτισμό τους». Ακόμη και το ΠαΣοΚ.

Πατριωτισμό; 

Ποιον πατριωτισμό;  

Αυτόν που καλύπτει συλλογικότητες που απαγορεύουν την αποβίβαση Ισραηλινών τουριστών στη Σύρο, στη Ρόδο, στον Άγιο Νικόλαο; 

Αυτόν που στηρίζει πορείες στην Καλαμάτα επειδή η εκπαίδευση των Ελλήνων πιλότων γίνεται από ισραηλινή εταιρεία;

Αν ήθελαν να δείξουν πατριωτισμό, θα είχαν διαχωρίσει τη θέση τους από αυτούς τους θιάσους. Δεν το έκαναν, γιατί συμφωνούν μαζί τους. Γιατί ο αντισημιτισμός δεν είναι απλώς ανεκτός, είναι πλέον πολιτικό εργαλείο της Αριστεράς.

Ο Φλωρίδης είχε απόλυτο δίκιο. Η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να καθορίζεται από ιδεοληπτικούς φοιτητοπατέρες, ούτε να γίνεται όμηρος της δήθεν ηθικής ανωτερότητας μιας παράταξης που έχει πάψει να εκπροσωπεί τον ορθό λόγο.

Κι είναι χαρακτηριστικό ότι προχθές στη Βουλή, ο Φλωρίδης σχεδόν αποθεώθηκε ως … Κριστιάνο Ρονάλντο από τους βουλευτές της ΝΔ για τη στάση και τις θέσεις που εξέφρασε απέναντι στην Αριστερά και το ΠαΣοΚ.  Ας μη ξεχνάμε, ότι κάποιοι εξ αυτών… τιμούν την Αριστερά για τους…αγώνες της.

Κάτι τελευταίο: 

Η Αριστερά και το ΠαΣοΚ του Ανδρουλάκη, θίχτηκαν επειδή, είπαν, ο Φλωρίδης αμφισβήτησε τον πατριωτισμό τους!  

Μα ...

 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ και ΝουΔο-γαλαζαίοι ΑΡΙΣΤΕΡΟΦΟΒΙΚΟΙ ΧΕΣΤΕΣ: Έτσι κερδίζονται οι μάχες ΝουΔο-γαλαζαίοι της συμφοράς!

Ξεφτίλισμα, το…pic.twitter.com/0kfmISjDOn

— Θειος Σκρουτζ (@skroutzmcduck) June 18, 2025

 Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Πολύ καιρό είχα να δω τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να χειροκροτούν με πάθος κάθε πρόταση υπουργού τους όπως συνέβη προχθές στη Βουλή. Ενθουσιασμένοι με τα όσα άκουγαν, έβγαιναν από τη χειμερία νάρκη στην οποία τους βύθισε η τραγωδία των Τεμπών και το διαρκές bullying που υφίσταντο από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.  

Στην ομιλία του Γιώργου Φλωρίδη βρήκαν αυτό που έψαχναν ως απάντηση στα όσα καταμαρτυρούσε στην παράταξή τους η Ζωή. Ο υπουργός την κτύπησε εκεί που πονούσε. Στο ηθικό πεδίο και την αποδόμησε πλήρως. Ήρθαν δε στο φως της δημοσιότητας και οι επώνυμες καταγγελίες των παθουσών-- για τις δικονομικές μεθοδεύσεις της Κωνσταντοπούλου-- που είχαν γίνει πριν από μερικά χρόνια.

Εδώ ανακύπτουν δύο ερωτήματα: 

Ερώτημα πρώτο: το κοινό της Ζωής έχει παρόμοιες ευαισθησίες; Το αγγίζουν τα όσα είπε ο Γ. Φλωρίδης για την αρχηγό τους; ή μήπως κινούνται επάνω σε άλλον κώδικα αξιών; 

Η απότομη και θεαματική άνοδος της Πλεύσης Ελευθερίας δεν οφείλεται, ως γνωστόν, στις πολιτικές προτάσεις της για τα τρέχοντα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα. Οφείλεται αποκλειστικά στην ηθικοποίηση της τραγωδίας των Τεμπών και η Ζωή Κωνσταντοπούλου ανέλαβε αυτόν τον ρόλο. Με ύφος εισαγγελέα μοίραζε καταδίκες επί δικαίων και αδίκων. Πίστεψε και αυτή ότι διέθετε το περίφημο ηθικό πλεονέκτημα, μια μπούρδα που ακούμε, επί πολλές δεκαετίες, από τους αριστερούς.

Και ήρθε ο Φλωρίδης με την υπόθεση του βιαστή και κονιορτοποίησε αυτό το ηθικό πλεονέκτημα. Διότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν είναι απλώς μια δικηγόρος. Είναι και πολιτική αρχηγός κόμματος που φέρεται πως ανήκει στην Αριστερά.

Ερώτημα δεύτερο: καλά, χρειαζόταν ένας μουσαφίρης-- υπουργός για να καταχεριάσει τη Ζωή και να υπερασπιστεί την τιμή της Νέας Δημοκρατίας; 

Τόσα στελέχη γεννήματα—θρέμματα της παράταξης υπάρχουν, γιατί είχαν κρυφτεί; Γιατί δεν βγήκαν μπροστά στα δύσκολα;  

Διότι αυτά τα στελέχη είναι ιδεολογικά ευνουχισμένα. Έχουν διαπαιδαγωγηθεί να είναι υποτελείς στην Αριστερά. Ράθυμοι και νωχελικοί, φοβούνται να δώσουν τις μάχες τους, αφού την Αριστερά την είχαν δεκανίκι τους στο μέτωπο εναντίον του ΠΑΣΟΚ. Στη συνέχεια, η συμπόρευση της δεξιάς συνιστώσας με τον ΣΥΡΙΖΑ ολοκλήρωσε μια πορεία που αποτυπώθηκε εμφατικά με την υπερδεκαετή σιωπή του Κώστα Καραμανλή.

Τότε ήρθαν οι μουσαφίρηδες, οι οποίοι γνώριζαν από πρώτο χέρι τους αντιπάλους τους, και έπαιξαν την μπαλίτσα που ήξεραν πολύ καλά. Απενοχοποιημένοι από τα σύνδρομα του συντηρητικού χώρου, μακριά από φιλορωσικές προσεγγίσεις, άνοιξαν τα μέτωπα, πάλεψαν και νίκησαν.  

Ο Γιώργος Φλωρίδης μαζί με την Μενδώνη, τον Πιερρακάκη και τον Χρυσοχοϊδη δεν έχουν τις ιδεολογικές αναστολές του παραδοσιακού στελέχους της Νέας Δημοκρατίας. Δεν φοβούνται την Αριστερά ούτε τιμούν τους αγώνες της. Κάνουν τη δουλειά τους χωρίς να υποβάλουν τα προοδευτικά τους διαπιστευτήρια πουθενά. Και για αυτό έχουν στοχοποιηθεί τόσο από επώνυμα στελέχη της Αριστεράς όσο και από τον όχλο του Διαδικτύου.

Κλείνω: Η προχθεσινή εικόνα μιας ενθουσιώδους κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας έδειξε ότι ...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΚΗΦΗΝΑΡΑΔΙΚΟ: Από τη ρετσινιά της αριστείας στην αποθέωση της τεμπελιάς

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΛΩΡΙΔΗ
 

Φαντάζομαι το σοκ σε κάποιες χιλιάδες μαθητές, που διαβάζουν ατέλειωτες ώρες στο σχολείο, στο φροντιστήριο, στο σπίτι, προκειμένου να εξασφαλίσουν μια θέση στα ελληνικά πανεπιστήμια, όταν ακούν τον Τσίπρα να υπόσχεται άμεση κατάργηση οποιουδήποτε κριτηρίου εισαγωγής.

Όπου, δηλαδή, θα μπορεί κάποιος να περνάει σε Πανεπιστημιακή Σχολή, δίνοντας λευκή κόλα και έχοντας γράψει ενδεχομένως και το όνομά του με τρία λάθη! Ας πούμε “Γαιόργυος”! Άλλωστε τον ίδιο ήχο έχει με το “Γεώργιος”. Ποια ορθογραφία και κουραφέξαλα!.

Ποιο είναι το μήνυμα Τσίπρα;

Παιδιά δεν χρειάζεται να προσπαθήσετε καθόλου και για τίποτα. Είμαι εγώ εδώ να εξασφαλίσω ότι μπορείτε να περνάτε στο Πανεπιστήμιο χωρίς διάβασμα. 

Μπορείτε στη συνέχεια, μέσα από ένα «ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα», όπως το είπε ο υπουργός Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ, Γαβρόγλου, να απειλείτε τους καθηγητές ότι αν δεν σας περάσουν στα μαθήματα, μπορεί να τους χτίσετε στα γραφεία τους, να κάψετε τα αυτοκίνητά τους, να τους πλακώσετε στο ξύλο, να τους κρεμάσετε πινακίδες στο λαιμό και στο τέλος-τέλος, να τους διώξετε από τη Σχολή.

Μην φοβόσαστε ότι υπάρχει κίνδυνος να τιμωρηθείτε για όλα αυτά, γιατί εγώ θα επαναφέρω το άσυλο στα Πανεπιστήμια, που θα σας προστατεύει.  

Μετά, ως άνεργοι πτυχιούχοι, μπορείτε να ζείτε με επιδόματα που εγώ θα σας διασφαλίσω, γδέρνοντας με φόρους όσους ακόμα θα επιμένουν να εργάζονται σκληρά είτε φτιάχνοντας επιχειρήσεις, είτε ως αυτοαπασχολούμενοι, είτε ως απλοί εργαζόμενοι.

Και κάποιοι από σας, μπορεί να προσληφθούν στο Δημόσιο ως εποχικοί για λίγους μήνες, αλλά εγώ θα φροντίσω για τη μονιμοποίησή σας, για την οποία όσο λιγότερα προσόντα έχετε, τόσο το καλύτερο για σας.

Δείτε εμένα. Χωρίς ένα μεροκάματο, μέχρι και Πρωθυπουργός έγινα!

Και μια μικρή σημείωση: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: H ήττα των Ευρωπαίων εθνικολαϊκιστών και η συνεισφορά του εθνικού μας τσαρλατάνου

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΛΩΡΙΔΗ


«Εγώ δεν είμαι ο Αλέξης Τσίπρας, δεν διαπραγματεύομαι 17 ώρες με ανθρώπους που με προσβάλλουν.  Εγώ εκπροσωπώ τη Γαλλία».
Με αυτήν την εξαιρετικά απαξιωτική διατύπωση, ο Ζακ Λυκ Μελανσόν, υποψήφιος της Συριζαίικης Αριστεράς στη Γαλλία, έσπευσε να απορρίψει την «υποστήριξη» που του προσέφερε προεκλογικά ο Αλέξης Τσίπρας.


Είχαν προηγηθεί, στις διαδοχικές εκλογές της Ισπανίας, οι Ποδέμος, που έσπευσαν να πάρουν αποστάσεις από τον πρώην αγαπημένο τους Αλέξη Τσίπρα, χωρίς τελικά να καταφέρουν κάτι καλό για τον εαυτό τους. Το αντίθετο μάλλον.

Οι πανηγυρισμοί των Ευρωπαίων εθνικολαϊκιστών για την πορεία Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ στις Ευρωεκλογές του 2014, στις οποίες ο κ. Τσίπρας αναγορεύτηκε ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (με θλιβερά αποτελέσματα τελικά), αλλά -κυρίως- για τις Ελληνικές Βουλευτικές του 2015 και την άνοδο στην κυβέρνηση, κόπασαν πολύ νωρίς.


Το δίδυμο Τσίπρα-Βαρουφάκη που ανέλαβε να «αλλάξει την Ευρώπη», να υποτάξει τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε, να βάλει τέλος στην ευρωπαϊκή λιτότητα και «ανοίξει το δρόμο του σοσιαλισμού» στους ευρωπαϊκούς λαούς, γρήγορα αποδείχτηκε ότι δεν ήταν τίποτα άλλο, παρά (σύμφωνα με τη διατύπωση Βαρουφάκη) ένα ασύντακτο και ασήμαντο μπουλούκι, χωρίς το παραμικρό σχέδιο για την Ελλάδα και με απόλυτη άγνοια της διεθνούς και της Ευρωπαϊκής πραγματικότητας.

Είναι αλήθεια ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες έδειξαν αξιοθαύμαστη υπομονή με αυτόν τον εθνικολαϊκιστικό συρφετό. Υπομονή που φαινόταν ακατανόητη σε πολλούς, στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Αποδείχτηκε, όμως, ότι πίσω από αυτή τη συμπεριφορά βρισκόταν η υλοποίηση ενός σχεδίου αντιμετώπισης του φαινομένου ΣΥΡΙΖΑ με την κλασσική Ευρωπαϊκή θεσμικότητα. Άλλωστε, οι Ευρωπαίοι ηγέτες έσπευσαν ασμένως να υιοθετήσουν την αντικατάσταση της ορολογίας «τρόικα» με την ορολογία «θεσμοί». Κι αυτό τους βόλευε μια χαρά, για να υπενθυμίζουν διαρκώς στην κυβέρνηση Τσίπρα την υποχρέωσή της να σέβεται τις «θεσμικές» της υποχρεώσεις.


Στην πραγματικότητα, η διακυβέρνηση Τσίπρα στην Ελλάδα ήταν η πρώτη «εμπράγματη» εθνικολαϊκιστική διακυβέρνηση σε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε μια περίοδο οικονομικών και κοινωνικών δυσκολιών για τους ευρωπαϊκούς λαούς, τις οποίες έσπευδαν να εκμεταλλευτούν οι πάσης φύσεως ευρωπαίοι εθνικολαϊκιστές.


Η πανωλεθρία και η απόλυτη υποταγή Τσίπρα στις, κατ’ αυτόν και τους ομοίους του, δυνάμεις που εκπροσωπούν τον «σκληρό καπιταλισμό και τη λιτότητα», η οποία πήρε εμβληματικό χαρακτήρα με το δημοψήφισμα και την αδίστακτη ανατροπή του αποτελέσματός του από τον ίδιο, η υπογραφή σκληρών μνημονίων και η επιλογή εκ μέρους του βαθύτατα υφεσιακών και αντιλαϊκών μέτρων, ιδιαίτερα μέσω της φορομπηχτικής επιδρομής, ήταν η καλύτερη, στην πράξη, αποκάλυψη που έγινε στην Ευρώπη για το τι τελικά είναι αυτά τα εθνικολαϊκιστικά κινήματα.

Στην πραγματικότητα, ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ο γδαρμένος λαγός που θα μπορούσε να επιδειχθεί στους Ευρωπαϊκούς λαούς ως ο «κυβερνών εθνικολαϊκισμός».


Συνηθίζουμε, αυτάρεσκα πολλές φορές και κάποιες άλλες δικαιολογημένα, να υποστηρίζουμε ότι έχουμε δώσει τα φώτα του πολιτισμού στην Ευρώπη και παραδείγματα ηρωισμού, όπως στον πόλεμο του 1940.


Το παράδειγμα που διαλέξαμε να τους δώσουμε αυτή τη φορά...