ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μας πείραξε ο τελικός του κ*λου (του Βόλου) σε μια χώρα μοντέλο

Του ΑΛΕΞΗ ΠΟΛΙΤΗ

Όλα τα άλλα δουλεύουν ρολόι στη χώρα και θιχτήκαμε με τον ποδοσφαιρικό τελικό τον χαχόλων και χύσαμε τόνους μελάνης για το αν το γκολ ήταν 2 μέτρα, 4 πόδια ή 15,6 ίντσες οφσάιντ.

– Στη χώρα που αν κατακλέψεις το δημόσιο, γ@μήσεις το μέλλον των παιδιών όλων των άλλων, πλην των δικών σου, είσαι ελεύθερος μετά από 5 χρονάκια φυλακής, κουνώντας μας το δάχτυλο και πουλώντας μας τρέλα, μιας και ως γνωστόν «Αρεοπαγίτου – Κορυδαλλός, ένα ζεϊμπέκικο δρόμος».

– Στη χώρα που αυτός ο διεστραμμένος, γ@μημένος καριόλης, ντεμέκ τυφλός, που στοίχειωσε τα βράδια μας με αυτά που έκανε στο έρμο το κοριτσάκι, θα πάει 10-15 χρόνια βαριά μέσα και στην τρυφερή ηλικία των 65 θα είναι πάλι έξω ρε.

– Στη χώρα που ΑΚΟΜΑ βγαίνουν στη σύνταξη κουρασμένοι στα 43 ρε φίλε.

– Στη χώρα που εγώ κι εσύ που με διαβάζεις τώρα, βλέπουμε αισιόδοξα το μέλλον μας, ΜΟΝΟ εκτός συνόρων,στη Γερμανία, στην Αραβία, στου διαόλου τη μάνα, αρκεί να είναι μακρυά από εδώ. Μακρυά και αγαπημένοι..

– Στη χώρα που εκτός από τη λέξη φιλότιμο, φιλοτέχνησε, εγκαθίδρυσε και μπόλιασε το DNA της με τις λέξεις ΛΑΜΟΓΙΟ και ΚΟΜΠΙΝΑ, τις έκανε βίωμα και τρόπο ζωής.

– Στη χώρα που...

KOINΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ και καλά ξυπνητούρια σε εσας που τους βγάζετε...

Toυ ΑΛΕΞΗ ΠΟΛΙΤΗ

Χρόνια πολλά καθάρματα. Πρώτη φορά εν μέσω εορτών κι όσο με θυμάμαι πάνω σε τούτον τον εκπάγλου καλλονής πλανήτη,  τη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα δεν την ορίζουν και δεν την κατακλύζουν όμορφες, ταξιδιάρικες μυρωδιές από φρεσκοψημένα μελομακάρονα και γαλοπούλες γεμιστές.  Ούτε γαλήνιοι ήχοι κατάνυξης από θρησκευτικές ορθόδοξες ψαλμωδίες ή χαρούμενες παιδικές φωνούλες που ξεχύνονται στις γειτονιές για να πουν τα κάλαντα και να βγάλουν χαρτζιλίκι. Κάλπες και μόνο κάλπες μυρίζουν σε ένα μήνα, ζέχνει αβυσσάλεα μπόχα πολιτική και σαπίλα παραπολιτική. Βρώμικες, σιχαμένες οσμές που δηλητηριάζουν τα νευρικά κύτταρα και τεντώνουν, ξεχειλώνουν  την ομοιόσταση του  δύσμοιρου εγώ μας.

Μέσα σε αυτόν τον προεκλογικό και εορταστικό, τρομάρα μας, εμετό προσπαθείς μάταια να βρεις λόγους να γελάσεις, να αναπνεύσεις. Αλλά δεν μπορείς. Με μία πολιτική σκηνή παρωδία που συναγωνίζεται τις μαριονέτες σε πρωτοβουλίες, τις χελώνες σε ευελιξία, τον Σκρουτζ Μακ Ντακ σε λεβεντιά κι απλοχεριά και τον Κοσκωτά σε εντιμότητα, λίγες οι ελπίδες για τους μελλοθάνατους.

Η κατάσταση φαίνεται να είναι μη αναστρέψιμη, νοσηρή και εμείς καταδικασμένοι σε μια επιδαυρική θηλιά δίκην αρχαιοελληνικής τραγωδίας. Στο πυρ το εξώτερον. 

Αν δεν πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες του χειμαζόμενου κορμιού, του επιφορτισμένου με μυθικά βάρη νου, το μέλλον θα παραμείνει ζοφερό και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα σκατένια.

 Μια λύση υπάρχει, μονόδρομος, χωρίς επιστροφή. Και ποια είναι αυτή φτωχοί μου Γαλάτες; 

 Οδηγός προεκλογικής συμπεριφοράς. Για μετεκλογική ελπίδα αλλαγής. Των φρονίμων τα παιδιά πριν ψηφίσουν, σκέπτονται και δρουν.  

Και εξηγούμαι πάραυτα.

Έχω καιρό στο μυαλό κάποιες συμβουλές, λίγες αλλά περιεκτικές κι αν μη τι άλλο ουσιώδεις, όσο μου επιτρέπει η γνωστική μου επάρκεια να τις χαρακτηρίζω τέτοιες. Όπως η μυστική συνταγή της αγράμματης γιαγιάς μου για τα υπέροχα μελομακάρονα που μας κάνει κάθε χρόνο τέτοιες μέρες: πετυχημένη και διαχρονική. Επιτρέψετε στην ελαχιστότητά μου να προτείνει κάποιους «μέσα στο παραβάν, και λίγο πριν την κάλπη» κανόνες. ‘Η αξιώματα αν προτιμάτε. Πριν την κρίσιμη στιγμή:

Ξεκινάμε φέρνοντας στο φτωχό μυαλό μας λαμπερά φωτογραφικά ενσταντανέ «δήθεν» πολιτικών, σωστούς πίνακες ζωγραφικής, σωστά έργα κλέφτης… Για να κατανοήσουμε το μέγεθος του δράματός μας εν αντιθέσει με την ευμάρεια κάποιων αρχικλεφταράδων και με αφορμή την υπόθεση Χαϊκάλη, ας σκεφτούμε ότι για 2-3 εκατομμύρια ο Άκης δεν θα πήγαινε ούτε στο ραντεβού γατάκια, όπως λέει κι ο φίλος μου ο Ζαραλίκος. Συνταγή αλάνθαστη.

Δεν τσιμπάμε σε προκλήσεις ή εκφοβισμούς. Κατά καιρούς μας είπαν ράθυμους, νωθρούς, νωχελικούς, τεμπέληδες, οκνηρούς, ακαμάτες, ανεπρόκοπους, αχμάκηδες, κοπρόσκυλα, σπαρίλες, τεμπελόσκυλα, τεμπελχανάδες, τζερεμέδες την ίδια ώρα που παλεύουμε για την επιβίωση ημών και των παιδιών μας μέσα σε έναν ανηλεή λάκκο με οικονομικά κωλοδάχτυλα. Τέτοιοι είναι άλλοι. Εκείνοι που τώρα μας ζητούν την ψήφο. Ας τους τη δώσουμε. Τη μούντζα..

Και σιγά μη φοβηθούμε. Όποιος φοβάται ας πάρει σκύλο ή ας μείνει σπίτι. Πνεύμα και αέρα μαχητή έχουμε. Η πάλη είναι εύκολη γι’ αυτούς που αγωνίζονται νυχθημερόν με διάθεση να νικήσουν. Για τους ράθυμους όλα φαίνονται μαύρα και δυσκατόρθωτα. Διότι η ραθυμία τους αχρηστεύει τελείως. Αν είναι όρθιοι, τους κάνει να πέσουν. Κι αν είναι πεσμένοι, δεν τους αφήνει να σηκωθούν. Μακριά από μας.

Ενεργούμε, συμμετέχουμε, κάνουμε πράξη και περιφρουρούμε τα δημοκρατικά ιδεώδη. Ας μείνουν άλλοι ακίνητοι, περιδεείς, να παρατηρούν με το οξυδερκές σπινθηροβόλο βλέμμα της αγελάδας, τα τρένα της Νέας Τάξης να περνούν. Όχι εμείς. Ήρθε επιτέλους η ώρα του πολίτη, του ενεργού πολίτη, του νομοταγούς πολίτη, του άξιου.

Τιμή και δόξα σε όλα τα «άντε γαμήσου ρε απατεώνα» που εγκλωβίστηκαν μέσα σε προδομένα μάτια έρμων ψηφοφόρων και δεν έγιναν λέξεις, επειδή έχουμε επίπεδο και παιδεία να πάρει. 

Μαγκιά του εμπνευσμένου πολιτικού δεν είναι να πουλάει όνειρα στον κόσμο, αλλά να δημιουργεί τις βάσεις για μια ρεαλιστική μεν πραγματικότητα, που θα επιτρέπει στον κοσμάκη υγιώς  να ονειρεύεται. Τέτοιους θέλουμε. Και πιστέψτε με. Υπάρχουν. Ζουν ανάμεσά μας. Ας τους εντοπίσουμε λοιπόν.

Χρόνια πολλά απανταχού ψηφοφόροι, ας κοιτάξουμε με την ψήφο μας να γίνουμε ελπιδοφόροι. Για την πατρίδα και τα παιδιά μας… Κυρίως αυτά ρε γαμώτο. Η φωτογραφία που ακολουθεί είναι συγκλονιστική. Χιλιάδες λέξεις και βάλε..:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: 8 νεκροί σε Εγνατία Οδό και Βόλο; Κλάιν μάιν μωρέ

Του ΑΛΕΞΗ ΠΟΛΙΤΗ

Προειδοποίηση: Ακολουθεί «άσεμνο» λεξιλόγιο..

Πιο εμετική, σιχαμένη, αηδιαστική και δυσάρεστη ακόμα και από τον ίδιο τον άθλιο θάνατο των δύσμοιρων πολιτών σε Εγνατία Οδό και των τραγικών φαντάρων στο Βόλο, είναι η εικόνα ενός ανήμπορου κράτους που συνήθισε τον θάνατο.  

Ο Αναξαγόρας υποστήριζε ότι η κάθοδος στον Άδη είναι η ίδια από όλα τα μέρη, αλλά εμείς βαλθήκαμε να τον διαψεύσουμε. Η συνάντηση με τον φούστη το Χάρο γίνεται θες δεν θες στη χώρα της φουστιάς.  

Πεθαίνεις και δεν το ξέρεις κακόμοιρε.

Αρκεί να κακομαμήσει το προηγούμενο βράδυ ένας κρατικοδίαιτος ευθυνόφοβος βολεμένος τεμπελαράς δημόσιος υπάλληλος, φτάνει να στραβοκοιμηθεί ένας κρατικοδίαιτος κηφήνας ανάδοχος δημοσίων έργων, αρκεί να πάρει τα αναδρομικά του ΣτΕ ένας ένστολος υψηλόβαθμος και να γράψει στα π@πάρια του το παιδί σου που χωρίς να το θες, χωρίς κι εκείνο να το θέλει, υποχρεώθηκε να υπηρετεί μια πατρίδα-φάντασμα και να τεμαχίζεται από όλμους – πατσαβούρες που κάποιοι φασιστικά και ύπουλα του έβαλαν με τη γαμημένη ανεπάρκειά τους στα χέρια.

Φτάνει ένας ανεύθυνος ρεμπεσκές δολοφόνος, ντεμέκ οδηγός νταλίκας, να διαβεί την είσοδο της Εθνικής Οδού, έχοντας τη βεβαιότητα  ότι σε μια χώρα ατιμωρησίας μπορείς να οδηγήσεις επί 23 χιλιόμετρα χωρίς φρένα, χωρίς χέρια, χωρίς δίπλωμα, βγάζοντας κάρκαδα από τη μύτη με το ένα χέρι και ξύνοντας τα αρχίδια σου με το άλλο, βγάζοντας selfie για την καυτή γκόμενά σου δίχως κανένας να σε ελέγξει, δίχως κανένας να σε πάει φυλακή.

Ένα αλγεινό κράτος θλίψης, που επί 30 χρόνια αδυνατεί να βρει ενόχους, ή ακόμα χειρότερα δεν θέλει να βρει ενόχους. Βάζοντας «μέσα»  την αγία τριάδα Άκης, Μάκης, Λάκης (Τσοχατζόπουλος, Ψωμιάδης και Γαβαλάς) και καμιά εικοσαριά φασίστες, το νεοελληνικό μεταπολιτευτικό ανέκδοτο θεωρεί ότι καθάρισε, ότι εξαγνίστηκε, ότι πήρε άφεση αμαρτιών ρε παιδί μου, μετά την εμβύθιση σε μια στημένη και βρωμερή κολυμπήθρα του Σιλωάμ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Αν πατώσει το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές, δεν θα μας ξανασηκωθεί…

Toυ ΑΛΕΞΗ ΠΟΛΙΤΗ

(Follow on twitter: @AlexisPolitis)

Το ξεστόμισε ο Βαγγέλης και μοιραία μας σηκώθηκε η τρίχα κάγκελο, μιας και ρεύμα εκατομμυρίων αμπέρ διαπέρασε τα  ταπεινά κορμιά μας.

«Ελιά ή χάος», θρασύτατα και άβουλα γατάκια.

Οι συνειρμοί και οι τύψεις του μέσου Έλληνα, μετά από αυτό το ανελέητο ντεμαράζ δηλώσεων και εντυπώσεων του προέδρου, αναπόφευκτοι:

Αν το βαθύ ΠΑΣΟΚ με το λεβεντόπαιδο τον Λοβέρδο, δηλαδή η Ελιά, βουλιάξουν στις Ευρωεκλογές, οι σημαίες στα μπαλκόνια των σπιτιών μας αλλά πρωτίστως στις καρδιές μας θα κυματίζουν μεσίστιες. Μαύροι κι άραχνοι καπνοί και καφέ έως τσιρλί σύννεφα θα καταπλακώσουν τα όνειρά μας για ισονομία, εντιμότητα, αξιοκρατία, ότι ακριβώς δηλαδή πρέσβευε και θα πρεσβεύει στην Ελλάδα εις τον αιώνα των αιώνων  αμήν, διαχρονικά το πράσινο πανάγιο μοναστήρι.

Αν το ΠΑΣΟΚ και ο Βάγγος ο τρισμέγιστος πατώσουν στις Ευρωεκλογές, οι Έλληνες αυτόματα θα βγούμε από το ευρώ, θα αυτοριχτούμε μέσα σε αέναους λάκκους με κωλοδάχτυλα, η κόλαση θα είναι πια για μας και μόνο για μας. Ως εκ θείου θαύματος και τιμωρίας θα δακρύζουν καθαρό αίμα τα μάτια μας και πολύ δύσκολα θα μας ξανασηκωθεί. Το ηθικό.

Αν η ΠΑΣΟΚάρα, αυτός ο στιβαρός εγγυητής της σταθερότητας και του παχυλού μισθού μου φάει φούμο από τον αχάριστο, αγνώμονα λαό, η Φατμέ θα αφοδεύσει ολάκερο το Γενί Τζαμί, η φοράδα θα καταχέσει ολάκερο το αλώνι και το πράσινο θεόσταλτο επί γης κίνημα θα λάβει άδοξο χέσιον τέλος. Το ίδιο και ο κατάπτυστος λαός. Γιατί δε φτάνει που σας έδωσαν χωριάταροι αυγό, το θέλατε και ρουφηχτό.

Το βαθειά λαϊκό μοβιμέντο που έβγαλε μέσα από τα σπλάχνα του τον Άκη, τον Γιάννο, τον Κοσκωτά, το Μένιο, τον Τσουκάτο, τον Μαντέλη, τον ΓΑΠ, το Μνημόνιο και τα άλλα παιδιά πρέπει να στηριχτεί.  

Οι διδάκτορες της χρεοκοπίας και οι εφευρέτες της μεταπολίτευσης είναι επιτακτική ανάγκη να μην εξαψανιστούν, αλλά να προστατευθούν ως άλλες χελώνες καρέτα – καρέτα ή ως άλλοι γυπαετοί της Κρήτης.

Αν κατουρήσεις σε μια ελιά, στη θάλασσα ή στο ποτάμι, θα το βρεις στο λάδι, στο ψάρι και το αλάτι.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: "Μπράβο ΕΣΗΕΑ! Κατέβασες τους Έλληνες στην πλατεία ΤαΞύν..."

Aπλα ξρεμάει τους γραφικούς ηγετίσκους της δημοσιογραφιας στα μανταλάκια...

Του ΑΛΕΞΗ ΠΟΛΙΤΗ

Σε νοσοκομεία έχει ακουστεί πολλάκις η φράση κλισέ από χείλη συναδέλφων μου γιατρών: «Οι πρώτες 48 ώρες είναι κρίσιμες». Προφανώς τη ρήση τούτη τη γνωρίζατε καλά κάποιοι  προφέσορες  της ΕΣΗΕΑ. Και με το που έκλεισε φασιστικά η ΕΡΤ προχθές, πριν καν πούμε κύμινο, πήγατε και μου πετάξατε 5ωρη στάση εργασίας και στα καπάκια αυτής 48ωρη τουλάχιστον απεργία.

Κατέβασε ο Κεδίκογλου τον διακόπτη της ΕΡΤ και γυρέψαμε όλοι να γίνουμε κοινωνοί της τραγικής νεοελληνικής κοσμογονίας από άλλες συχνότητες. Μάταια, όμως. Είχατε μεριμνήσει και κατεβάσει, ταυτόχρονα με τον Σίμο, τους διακόπτες της Ενημέρωσης.

Εξάλλου, 48 ώρες είναι θα περάσουν. Και τα πρόβατα θα επιστρέψουν στο μαντρί. Στους τρεις βοσκούς με το μαστίγιο και το καρότο. Κι αν δεν επιστρέψουν εντός του χρονοδιαγράμματος, δεν έγινε και τίποτα. Τραβάμε λίγο ακόμα σε διάρκεια την απεργία και η αποχαύνωση θα μολύνει και τους τελευταίους υγιείς αντιδρώντες. Κι, όντως, κάπως έτσι έγινε ρε καθηγηταράδες.

Οι ελληνικοί δίδυμοι πύργοι έπεσαν προχθές. Κατέρρευσαν από εγχώρια επίθεση. Μακελειό. Μια ιστορική στιγμή, άνευ προηγουμένου. Ανατριχιάσαμε, μαύρισαν οι ψυχές και οι οθόνες μας το βράδυ της Τρίτης. Τεράστια στιγμή. Που θα τη διδάσκονται τα Ελληνόπουλα (αν υπάρχουν) σε 200 χρόνια στο μάθημα τη Μνημονιάδας. Κι εσείς σιγήσατε ρε, δεν την καταγράψατε και την θάψατε, βυθίζοντας στο σκοτάδι μια αναδυόμενη μπαρουτοκαπνισμένη  κοινωνική οργή.

Στην απόλυτη εποχή της πληροφορίας βγάλαμε από το ντουλάπι τα παλιά τρανζιστοράκια και απεγνωσμένα ψάχναμε για κάποια νεοελληνική Deutsche Welle να μας ενημερώσει για τον «πόλεμο». Ήσασταν απόντες, αδικαιολογήτως απόντες. Είτε από δόλο, είτε από βλακεία, είτε από γινάτι, το ίδιο μου κάνει.

Μια καλή πληροφορία, ένα καλό ΜΜΕ, είναι ευλογία.

Μια κακή πληροφορία, ένα κακό ΜΜΕ είναι αηδία.

Καθόλου πληροφορία, καθόλου ΜΜΕ είναι φασισμός, χουντάρα και τανκς μαζί.

Συγχαρητήρια κύριοι! Αναστείλατε προσωρινά τον πολιτικό θάνατο των κυβερνώντων, πνίξατε τον οργανοποιούμενη κοινωνική λαίλαπα με την άθλια επιλογή σας. Το φως και η περηφάνια της πλατείας ΤαΞίμ αντικαταστάθηκε ετσιθελικά με δημοσιογραφικό αεροψεκασμό από το σκοτάδι και την υποταγή της πλατείας ΤαΞυν.  

Αποβλακώστε μας κι άλλο. Συνεχίστε την απεργία επ’ αόριστον μέχρι να το ξεχάσουμε κι αυτό.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Οι ναύτες που γ@μούσ@με, γίναν καπεταναίοι

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

 

Του ΑΛΕΞΗ ΠΟΛΙΤΗ

Ο Σαμαράς από το 2010 που ξεκίνησε η ιστορία με τα Μνημόνια, δε μας άφησε να πλήξουμε στιγμή με τη στάση του. Ξεκίνησε διεθνή καριέρα ως ακούραστο σούπερ αντιμνημονιακό αγόρι, που ξελαρυγγιαζόταν κράζοντας τον ΓΑΠ για τις υφεσιακές πολιτικές επιλογές του και το τούρλωμα των οπισθίων στους Γερμανούς.

Δέκα καραμέλες halls με vapor action και άλλες τόσες γαργάρες με αλατόνερο ήθελε στην καθισιά του για κάθε καινούρια λαρυγγίτιδα που του προκαλούσε η αγανάκτηση για τα επαχθή Μνημόνια.

Μιλάμε για τόση αντρίλα, που η παγκόσμια βιομηχανία παραγωγής καλτσόν γνώρισε στιγμές πρωτοφανούς άνθισης με τόσα σκισίματα. Που καμαρώνοντάς τον στην τηλεόραση να διακηρύσσει αντρικά και μάγκικα τη μία, αγία, αποστολική, αντιμνημονιακή, νεοδημοκράτικη αλήθεια, δίναμε προληπτικά στις γυναίκες για καλό και για κακό το χάπι της επόμενης ημέρας. Κατακλυσμός από τεστοστερόνη με τον Αντώνη στο αντιπολιτευτικό τιμόνι.

Σήμερα, λίγους μήνες μετά ο Αντώνης, ο τεράστιος αυτός πολιτικός χαμαιλέοντας συνεχίζει με ακρίβεια σπαγκοραμμένου ενεχυροδανειστή ό,τι ο συγκάτοικός του άρχισε, ευαγγελίζοντας το λόγο του Μνημονίου στη γη των εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσούντων Ελλήνων. Μια νεοελληνική εκδοχή του Σαύλου που ενώ αρχικά λιθοβολούσε χριστιανούς , κατόπιν μέσα από μια διαδικασία αυτοκάθαρσης και βαθειάς πίστης μετετράπη σε απόστολο Παύλο. Έτσι κι ο Αντώνης μας. Είδε όραμα τη Μέρκελ να τρώει κεμπάπ στου Μπαϊρακτάρη, ξόρκισε τις παλιές δοξασίες και απαλλαγμένος από το ανώριμο παρελθόν, βαφτίστηκε επί γης αγγελιαφόρος της Τρόικα και του θεάρεστου έργου της. Αμήν. Απορρίπτοντας μετά βδελυγμίας ό,τι αντιμνημονιακό και στηρίζοντας τη γραμμή Σόιμπλε με προσήλωση γιαγιάς που διαβάζει κηδειόχαρτα σε κολώνα της ΔΕΗ.

Και όπως κάθε θρησκευτικό δόγμα που σέβεται τον εαυτό του, έτσι κι Σαμαράς και η κομπανία του βρήκαν και στοχοποιήσαν ανηλεώς μια εχθρική για αυτούς οντότητα αποδίδοντάς της το ρόλο του κακού. ΣΥΡΙΖΑ και Αλέξης Τσίπρας έγιναν οι υπέρτατοι εχθροί της Μνημονιάδας με την παγκόσμια πρωτοτυπία να τους αποδίδονται ευθύνες όχι για αυτά που δεν έκαναν, αλλά για εκείνα που δεν ΘΑ κάνουν.

Συνεχίζοντας την ωδή στον Αντώνη επιγραμματικά αναφέρω τις μνημειώδεις ανατροπές στο εσωτερικό του κόμματός του. Πιστός στο μηνιαίο, σχεδόν, ραντεβού του με τη ρυθμική γυμναστική, έγινε πολυνίκης στις κωλοτούμπες και τις λοιπές ασκήσεις εδάφους αέρος γράφοντας ιστορία. Εκεί που πέταγε ροχάλες, φίλαγε ιπποτικά κι εκεί που αγνάντευε, αφόδευε.