Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
ΚΟΙΝΩΝΙΑ - ΑΝΘΡΩΠΟΣ: Νέα κοινωνία
ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ τύπος ανθρώπου ξημερώνει.
Η τεχνική νίκησε το πνεύμα.
Το πολιτιστικό ταυτίστηκε με το πολιτισμικό και οι δύο λέξεις μπλέχτηκαν αξεδιάλυτα. Ενώ έχουν έννοιες διαφορετικές.
Πολιτιστικό, είναι το σύνολο των τεχνικών και πρακτικών γνώσεων και δεξιοτήτων για να δρούμε πάνω στη φύση.
Πολιτισμικό (κουλτούρα), είναι το σύνολο των κανονιστικών αρχών, οι αξίες, τα ιδεώδη, το ανθρώπινο πνεύμα.
Ως τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο υπήρχε μια ισορροπία μεταξύ τεχνικής και πνεύματος. Οι λεγόμενες «δύο κουλτούρες» η τεχνική και η ανθρωπιστική παιδεία συνέπλεαν.
Έκτοτε, η τεχνολογία θεοποιήθηκε και το πνεύμα αγνοήθηκε. Ο άνθρωπος πέτυχε τα πάντα με το μυαλό του, και εξαιτίας του κινδυνεύει να χάσει τα πάντα.
Οι κοινωνίες πλέον, αθόρυβα και υπόγεια, έχουν ήδη προνοήσει για το ανθρώπινο είδος που χρειάζονται. Το επικρατούν δόγμα είναι ότι η «Παιδεία» πρέπει να τεθεί στην υπηρεσία της «Πράξης». Δηλαδή της «Αγοράς».
Το ανθρωπιστικό ιδεώδες αλλάζει. Όσα έκανε κοινό κτήμα ο τρομερός 18ος αιώνας, τα πνευματικά και αξιακά θεμέλια που έθεσε, ήδη ξεθωριάζουν. Οι επιπτώσεις της τεχνικής σκέψης στην «ουσία» του ανθρώπου είναι ήδη εμφανείς. Σημασία έχει πια η τελειότητα κατασκευής, σε γέφυρες, λεωφόρους, ουρανοξύστες, μετρό, λιμάνια, αεροδρόμια, μηχανές, οθόνες, και όχι η ποιότητα του ανθρώπου που τα χρησιμοποιεί.
Ένας νέου είδους αναλφαβητισμός γεννήθηκε και είναι απολύτως ανεκτός: άγνοια ιστορικών δεδομένων, θεμελιωδών έργων του πνεύματος και της τέχνης, παραμερισμός, και συχνά, γελοιοποίηση της διανόησης. Έχουν υποβαθμίσει έως εξαλείψει σαν εξεζητημένα, άσκοπα και ανωφελή τα πνευματικά εφόδια και την καλλιέργεια. Η προσωπική σκέψη και δράση, αποθαρρύνονται. Κυριαρχούν οι κανόνες και τα πρωτόκολλα.
Και κάποιοι επείγονται να πάμε σε πιο ολοκληρωτικές λύσεις: Μια αυτοματοποιημένη κοινωνική τελειότητα των μυρμηγκιών και μελισσών που αγνοεί κάθε υπαρξιακή αγωνία και δημιουργικότητα. Δηλαδή στην απόλυτη ανθρώπινη ισοπέδωση.
Όντα προγραμματισμένα και μονοδιάστατα, με καθορισμένο δρομολόγιο σπίτι-δουλειά, ελεγχόμενη ή καθόλου κίνηση και τρόπους μαζικής κατανάλωσης και διασκέδασης.
Όπου να ‘ναι...
Ετικέτες
ΑΝΘΡΩΠΟΣ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΤΥΩΣΗ,
ΠΑΙΔΕΙΑ,
ΠΑΡΑΚΜΗ,
ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Δημόσια πρόσωπα
Παλιά ήταν αρκετά δύσκολο να σχηματίσεις πλήρη προσωπική άποψη για τα δημόσια πρόσωπα.
Δεν ήταν εύκολο να τους δεις και να τους ακούσεις.
Συνήθως έμενες με την εντύπωση σπουδαιότητας που σου καλλιεργούσαν οι εφημερίδες.
Η απόσταση δημιουργούσε μύθους. Οι άνθρωποι θαύμαζαν από μακριά: «Είναι σπουδαίος, τον γράφουν οι εφημερίδες» ή «Είναι σπουδαίος, γράφει σε εφημερίδες».
Ένα από τα θετικά της τηλεόρασης είναι ότι κατάργησε τις αποστάσεις. Εξέθεσε σε κοινή θέαση και ακρόαση τη βλακεία και την έπαρση που μαστίζει κόμματα, επαγγέλματα, τέχνες, επιστήμες και θώκους.
Το γυαλί ξεγυμνώνει. Όπως διαπιστώνουμε επανειλημμένως, τα νούμερα μεταξύ των «επωνύμων» είναι αναρίθμητα.
Οι δημοσιογράφοι έχουν το μοναδικό προνόμιο να πληροφορούν καθημερινώς τον κόσμο για το μέγεθος της κακεντρέχειας και της απαιδευσιάς του.
Το κάθε μούσμουλο επιστήμονας, πολιτικός ή διανοούμενος που ενώ θεωρεί ότι ζει σε ένα ανώτερο σύμπαν, μας εκπλήσσει με τις αρλούμπες που εκτοξεύει.
Ο περισπούδαστος φιόγκος, που για κάποιο λόγο έγινε ευρύτερα γνωστός, απόκτησε μια θέση, κάποια εξουσία, δεν θέλει και πολύ για να αποκαλύψει τη γύμνια του.
Φυσικά δεν λείπουν οι δόλιοι. Αυτοί που στην πραγματικότητα αντιτάσσουν επιχειρήματα. Και πουλάνε κοκκινόχωμα για αρωματικό καφέ.
Είναι τόση η ένδεια στον δημόσιο βίο, που σε κάνει να αναρωτιέσαι...
Ετικέτες
ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ,
ΜΜΕ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΟΥΡΓΕΛΑ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ,
ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ
Πωλούνται στρέμματα
Του ΔΙΟΝΥΣΗ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΥ
(Συγγραφέα)
Ο πιο καθοριστικός παράγοντας για την επιβίωση και την ανάπτυξη μιας φυλής, ενός έθνους, ήταν πάντα η αριθμητική τους αύξηση και η ύπαρξη μεταξύ τους κάποιων χαρισματικών ανθρώπων, προικισμένων με υψηλή νοημοσύνη και ακλόνητες ηθικές αρχές.
Ισχύει και εδώ ο νόμος των «μεγάλων αριθμών». Οσο μεγαλύτερη είναι αριθμητικά μια κοινωνία τόσο μεγαλύτερες είναι και οι πιθανότητες να υπάρχουν μεταξύ των μελών της άνθρωποι μεγάλης αξίας που αξιοποιώντας την προσφορά των πολλών θα τραβήξουν σύνολο το έθνος μπροστά. Οι κοινωνίες δεν παραγνωρίζουν την προσφορά των φωτισμένων και αργά ή γρήγορα στήνουν αγάλματα σε προικισμένους ηγέτες, πρωτοπόρους επιστήμονες, μεγάλους συγγραφείς και καλλιτέχνες.
Η άνθηση της κλασικής Αθήνας είχε διάρκεια μόλις πενήντα χρόνων, από το τέλος των Μηδικών πολέμων ώς την αρχή του Πελοποννησιακού, μα έφτασαν για να αλλάξουν την ανθρωπότητα.
Στην Αθήνα δεν ήταν τότε όλοι διανοούμενοι και καλλιτέχνες, απλώς συνέπεσαν κατ' εξαίρεση την ίδια εποχή καμιά πενηνταριά χαρισματικοί, βρήκαν πρόσφορο έδαφος και δημιούργησαν αυτά που θαυμάζουμε σήμερα. Πολλοί σύγχρονοί τους, γεωργοί, έμποροι, ναυτικοί, μάλλον χαμπάρι δεν πήραν για το μεγάλο ποιοτικό άλμα του ανθρώπου που πραγματοποιείτο στην εποχή τους.
Σύμφωνα με τον δαρβίνειο νόμο της Φυσικής Επιλογής και το ανεπτυγμένο κοινωνικό περιβάλλον, οι Ελληνες, ο πιο προηγμένος λαός της Ευρώπης, θα έπρεπε (κληρονομώντας τις φυσικές τους ιδιότητες και τον πολιτισμό τους στους απογόνους τους) να έχουν εξαπλωθεί σήμερα σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο και να κυριαρχούν στον κόσμο.
Η ελληνική παρακμή που ακολούθησε τη μεγάλη άνθηση της κλασικής εποχής, συνέβη επειδή δεν συνέτρεξαν οι δύο προϋποθέσεις: πλήθος-ήθος. Οι Ελληνες ήταν διασπασμένοι σε μικρά και αντιμαχόμενα κράτη-πόλεις, με υπερβολικά μικρά γεωγραφικά όρια (περιορισμένος πληθυσμός), και βέβαια, η πλήρης ηθική τους εξαχρείωση, βούλιαξαν στη διαφθορά και τον εκφυλισμό και σχεδόν αυτοδιαλύθηκαν. Την ίδια περίπου διαδρομή έκπτωσης ακολούθησαν και οι ρωμαίοι κατακτητές τους, από την ακμή στην ηδονοθηρία, τη λειψανδρία και τη διάλυση.
Σήμερα, στερούμαστε και πλήθους και ήθους. Στην ακόμη πιο περιορισμένη γεωγραφικά Ελλάδα ο μικρός αριθμός των κατοίκων της συρρικνώθηκε ακόμη περισσότερο, καθώς η κακοδιοίκηση έδιωξε μετανάστες σε άλλες χώρες πιο πολλούς Ελληνες από όσους έχουν απομείνει εδώ. Οι πιθανότητες ύπαρξης χαρισματικών προσώπων περιορίστηκαν κι άλλο. Και αυτούς τους ελάχιστους υπάρχοντες, που θα μπορούσαν να προσφέρουν στον τόπο, τους εμποδίζει να αναμειχθούν στα κοινά της χώρας ένα δύσοσμο κομματικό-οικονομικό πλέγμα με συστήματα αποκλεισμού, σπίλωσης ή και γελοιοποίησης. Οι καθαρές φωνές και οι δημιουργικές προτάσεις για αλλαγή πλεύσης πνίγονται σε κομματικούς και δημοσιογραφικούς οχετούς.
Ετικέτες
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ,
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ,
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ,
ΕΛΛΑΔΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΠΡΟΣΩΠΑ,
ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



