ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Του Μάνου Σιφονιού
Οι πολιτικοί που έθρεψαν το επώνυμό τους, με μπαλκονάτες καταφάσεις σε ό,τι πιο ψευδές, απατηλό, αντιαναπτυξιακό και παράλογο, προς χάριν μιας επώνυμης επιλογής, ενός σταυρού δίπλα στο όνομά τους, ενός αλαλαγμού –δίκην συνθήματος– του ονόματος, ή του επιθέτου τους, ήρθε η ώρα να «πεθάνουν» στη δίνη της ανωνυμίας.
Είναι οι πολιτικοί που έσβησαν από το λεξικό το νόημα των λέξεων, ευθύνη, ευθιξία, ευθυκρισία, παραίτηση, σύμπνοια, όραμα και διατηρούν μόνο το «ηθικό» δικαίωμα να αυτομαστιγώνονται φορώντας το προσωπείο της ειλικρίνειας, έσχατο αποκούμπι για την πολιτική τους επιβίωση. Είναι όμως κι όσοι κάθονται απέναντι, υπηρέτες της αντίδρασης, ακατανόητοι, ανερμάτιστοι, δημαγωγοί, οπορτουνιστές, κι ωφελημένοι εξίσου, διεκδικώντας το αλάθητο για λογαριασμό μας και αφαιρώντας από τους άλλους το πραγματικό ηθικό δικαίωμα να τους ζητούν εξηγήσεις για τον κόσμο που ευαγγελίζονται.
Ήρθε λοιπόν η ώρα να σβηστούν και τα ονόματα όλων τους, από το λεξικό της πολιτικής ιστορίας. Την ανωνυμία τη γνωρίζουν. Ήταν αυτοί οι ανώνυμοι πολιτικοί που κρύβονταν πίσω από τη δυσλειτουργία κάθε δημόσιας υπηρεσίας, κάθε πρόβλημα γραφειοκρατίας, κάθε «ευνοϊκή» ρύθμιση, κάθε παράβλεψη, κάθε μίζα, κάθε «επιδότηση»... Δημιουργοί, ή συμπαραστάτες, οπαδοί, ή στραβομάτηδες, είναι υπαίτιοι όλης της ατμόσφαιρας διαπλοκής, ρεμούλας, ανομίας και ωχαδερφισμού που επικράτησε στη χώρα τις 2-3 τελευταίες δεκαετίες.
Τα δημιούργησαν και άλλοι. Ναι! Έχουμε κι εμείς –όλοι μας– μερίδιο στην ευθύνη της διαχείρισης, με την αδιαφορία, με την επιλογή της ψήφου μας; Ναι! Όμως μπορεί τα άλλοθι για τις απαιτήσεις των πολιτών, την πίεση των ψηφοφόρων, τη συνευθύνη των πολλών, να αναφέρονται σε υπαρκτά στοιχεία, αλλά δεν ταιριάζει σε ΕΠΩΝΥΜΟΥΣ πολιτικούς. Δεν γίνεσαι πολιτικός για να ακούς (μόνο!), ή να υπ-ακούς, αλλά και για να πράττεις! Δεν πρέπει να γίνεσαι πολιτικός για να μιλάς γενικόλογα και στρογγυλά. Δεν αξίζει να γίνεσαι πολιτικός για να μιλάς κυρίως για το τι έκαναν λάθος, ή τι δεν έκαναν οι άλλοι, αλλά για το τι έκανες ή τι μπορείς να κάνεις εσύ! (Με τεκμηρίωση και χωρίς φληναφήματα).
Στην Ελλάδα του 2012 κι ενώ ο υπόλοιπος κόσμος προσπαθεί να αλλάξει, δηλ. να προχωρήσει, οι ανώνυμοι πολιτικοί που εκφράζουν το επώνυμο κράτος συνεχίζουν να μη λειτουργούν ως πολιτικοί, αλλά ως εν δυνάμει διαχειριστές, αφού η ποιότητα και το αποτέλεσμα της διαχείρισης δεν ταιριάζει ούτε σε υπεύθυνους διαχειριστές τετραώροφης πολυκατοικίας. Και αυτό –θα το ξαναπώ– δεν ισχύει μόνο για αυτούς που λούστηκαν το κυβερνητικό σκωτσέζικο ντους των τελευταίων μηνών.
Κρίμα για την Ελλάδα. Οι σύγχρονοι πολιτικοί της χώρας δεν ήταν εραστές της πολιτικής. Ήταν ζιγκολό της πολιτικής! Δεν επιθυμούσαν απλώς να ικανοποιήσουν το αντικείμενο του πόθου τους. Θέλησαν να το διακορεύσουν έναντι αντιτίμου. Ζήτησαν, απαίτησαν και έλαβαν τα δώρα τους για το χρόνο που ξόδεψαν συνουσιαζόμενοι μαζί της στο κρεβάτι της πολυθρύλητης διαπλοκής.
