"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΙΑΚΟΣ Π.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΙΑΚΟΣ Π.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ- ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Στον πόλεμο θα κριθούν όλα

Ξεκινά σήμερα η «Γαλάζια Πατρίδα» -Σε επιφυλακή οι Ένοπλες Δυνάμεις |  Eretikos.gr 

Του Παναγιώτη Λιάκου

«Στο Ισλάμ, ο “ιερός πόλεμος”, το τζιχάντ, και ο “δρόμος του Θεού” είναι έννοιες ταυτόσημες. Εκείνος που πολεμά βρίσκεται στον “δρόμο του Θεού”. Χαρακτηριστικό, ευρέως γνωστό απόφθεγμα αυτής της παράδοσης είναι το ακόλουθο: “Το αίμα των ηρώων βρίσκεται πιο κοντά στον Κύριο από το μελάνι των σοφών και τις προσευχές των ευσεβών”».

Απόφθεγμα του Ιταλού εθνικιστή φιλοσόφου Ιούλιου Εβολα (1898-1974)*.

 

Η ελληνική Ιστορία, ουσιαστικά, είναι το άθροισμα αλλά και το γινόμενο των υλικών και ψυχικών αποτυπωμάτων που αφήνουν στο εθνικό σώμα τα στρατιωτικά γεγονότα. Η δυναμική που αφήνουν αντανακλά στις δεκαετίες, στους αιώνες, στις χιλιετίες.

Η Ιστορία μας είναι πρωτίστως στρατιωτική. Ολα τα υπόλοιπα έπονται.

Οποιος το αμφισβητεί ας ερωτήσει τον εαυτό του ποιο ήταν το πρώτο γραπτό έργο με το οποίο συστήθηκε για τα καλά ο Ελληνισμός στην ανθρωπότητα. Με την Ιλιάδα. Η Οδύσσεια ακολούθησε.

Η εκστρατεία στην Τροία πάντα μας ακολουθεί και, με έναν παράδοξο τρόπο κατορθώνει και προηγείται ημών.

Στην άχαρη και πάντοτε ετοιμοθάνατη επικαιρότητα, όμως, κυριαρχεί η συζήτηση γύρω από τη διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και τα ζητήματα κυριαρχίας στην ανατολική Μεσόγειο, με αφορμή έργα στρατηγικής σημασίας όπως η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου.

Εδώ αναδεικνύονται δύο διακριτές και σχεδόν πάντοτε αντικρουόμενες σχολές σκέψης.

Από τη μία πλευρά βρίσκεται η αυστηρά ρεαλιστική προσέγγιση, της οποίας το οικοδόμημα των επιχειρημάτων έχει ως θεμέλιους λίθους τη θουκυδίδεια σκέψη και τη γεωπολιτική ανάλυση του Παναγιώτη Κονδύλη (1943-1998)

Aπό την άλλη η θεσμική, λανσαριζόμενη σαν «ευέλικτη» προσέγγιση, την οποία προκρίνει η ελληνόφωνη πολιτική και η μη κυβερνητική ελίτ, ενδοτικοί θύλακες της διπλωματίας και κρατικοδίαιτοι αναλυτές που πρόσκεινται σε όλες τις πιθανές κι απίθανες χώρες πλην της ιδικής μας.

 

Σύμφωνα με τους εκφραστές του κλασικού πολιτικού ρεαλισμού, η διεθνής πολιτική διέπεται διαχρονικά από το αξίωμα που διατύπωσε ο Ηράκλειτος «πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν θεοὺς ἔδειξε τοὺς δὲ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν δούλους ἐποίησε τοὺς δὲ ἐλευθέρους» (Ο πόλεμος είναι ο πατέρας των πάντων και ο βασιλιάς των πάντων, και μερικούς τους έκανε θεούς, άλλους ανθρώπους· μερικούς τους έκανε δούλους, άλλους ελεύθερους).

Την κυνικότερη περί πολέμου (ακόμα και του μη στρατιωτικού, εκείνου της καθημερινότητας) άποψη διατύπωσε ο Θουκυδίδης στον διάλογο των Αθηναίων με τους Μηλίους, ότι οι ισχυροί πράττουν όσα τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποχωρούν όσο επιβάλλει η αδυναμία τους.

Ο Παναγιώτης Κονδύλης, αναλύοντας τη θεωρία του πολέμου και τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας, υποστήριξε ότι η επιβίωση ενός έθνους εξαρτάται πρωτίστως από την εσωτερική του συνοχή, το φρόνημα και τη βούλησή του να υπερασπιστεί την κυριαρχία του με ίδιες δυνάμεις, απορρίπτοντας την επίκληση ποικίλλων ηθικολογικών προφάσεων ή των διεθνών κανόνων όταν αυτοί δεν επιβάλλονται με χειροπιαστή ισχύ.

Οι θιασώτες αυτής της άποψης επισημαίνουν ότι η αυξανόμενη πληθυσμιακή υπεροχή της Τουρκίας και η ραγδαία ανάπτυξη της αμυντικής της τεχνολογίας και βιομηχανίας δημιουργούν μια επικίνδυνη ασυμμετρία, η οποία μπορεί να αναστραφεί μόνο από ένα ελληνικό ισοδύναμο: μέσα από μια ριζική πνευματική, παιδαγωγική και πολιτική αναγέννηση του έθνους μας, ικανή να μετατρέψει την κοινωνία σε ένα ενσυνείδητα στρατευμένο σύνολο έτοιμο να αναμετρηθεί με τις ιστορικές προκλήσεις

Οι Ελληνες, είτε το θέλουμε είτε όχι, κάποια στιγμή θα πολεμήσουμε τους Τούρκους. Ακόμα κι αν προσπαθούμε πάση θυσία να το αποφύγουμε, και τη θυσία θα την κάνουμε και ο πόλεμος θα γίνει και θα οδηγήσει στην ήττα επειδή ακριβώς θα μείνουμε απροετοίμαστοι, προσπαθώντας με την αδράνειά μας και με την υποχωρητικότητά μας να «εξορκίσουμε» το μοιραίο. Μοναδική οδός στη νίκη είναι η κατανόηση της πραγματικότητας και η πυρετώδης προετοιμασία για τον πόλεμο που θα κρίνει τα πάντα.

Υπό αυτό το πρίσμα, οι επικριτές της κυβερνητικής πολιτικής και αναλυτές της σχολής του ρεαλισμού ερμηνεύουν τις καθυστερήσεις και τους διπλωματικούς «χειρισμούς» γύρω από την πόντιση του υποβρύχιου καλωδίου, καθώς και την αναζήτηση διπλωματικής κάλυψης μέσω τρίτων χωρών, όπως η Γαλλία, ως ένδειξη ατολμίας και υποχώρησης απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις.

Κατά την ίδια προσέγγιση, η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και η τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 αποτελούν ανοιχτά ιστορικά τραύματα που διαμόρφωσαν στις ελληνικές ελίτ νοοτροπία ήσσονος προσπάθειας και άνευ μάχης παράδοσης στους Τούρκους, με στόχο τον… εξευμενισμό τους.

Οι πληγές θα κλείσουν μόνο με…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΚΑΦΕΝΟΒΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η Τεχνητή Νοημοσύνη για την «οικονομία του καφέ»

 

Toυ Παναγιώτη Λιάκου

«Θα γίνουμε οι σερβιτόροι των Ευρωπαίων» αποφαίνονταν σε παρελθούσες δεκαετίες τα έμπειρα μπαρμπάδια, τα οποία είχαν περάσει κάνα δυο πολέμους και μπόλικες πείνες.

Είχαν δίκιο. Εκεί πάει το πράγμα. Η ελληνική οικονομία ακολουθεί έναν δρόμο που οδηγεί σε αδιέξοδο.

Εστίαση της πυρκαγιάς και της πυκνής ομίχλης, μαζικός λεχριτοτουρισμός και πέρα βρέχει. Αντί για επενδύσεις στην υψηλή τεχνολογία, στα αμυντικά συστήματα και στον ελληνικό πολιτισμό, η εγχώρια αγορά έχει μετατραπεί σε ένα παράπηγμα, έναν πάγκο κι έναν μπουφέ.

Τα αδιάψευστα στοιχεία της αποκαλυπτικής μελέτης του London School of Economics (LSE), η οποία έκανε αίσθηση (παροδική μεν, αλλά προκάλεσε συζητήσεις), είναι ξεκάθαρα: η παραγωγικότητα της εργασίας γκρεμίστηκε κατά 16% από το 2009, οι πραγματικοί μισθοί κατέρρευσαν έως 35% (με την πτώση στον τουρισμό να αγγίζει το εφιαλτικό 60%), ενώ η απασχόληση στην εστίαση εκτοξεύτηκε κατά 87%. Μια ολόκληρη γενιά πτυχιούχων και επιστημόνων εγκλωβίστηκε σε θέσεις χαμηλής ειδίκευσης. Σπούδασαν για να υποαπασχολούνται στον κάθε Ξεζουμίδη.

Αυτό το νοσηρό σκηνικό συμπληρώνεται και από τις πρόσφατες αποκαλύψεις για το τεράστιο, πολυδαίδαλο κύκλωμα φοροδιαφυγής στη Θεσσαλονίκη. Προκάλεσε σοκ η είδηση για τον εντοπισμό δικτύων με χιλιάδες «αχυρανθρώπους» (ανάμεσά τους… νεκροί, αρκετοί ευάλωτοι πολίτες, καρκινοπαθείς, εξαρτημένοι από τα ναρκωτικά, χαμηλόμισθοι διανομείς, λαντζέρηδες με μεροκάματα πείνας) που αντί πινακίου φακής ασκούν (σαν «μπροστινοί») διαχείριση σε εταιρίες-φαντάσματα με χρέη εκατομμυρίων, που ελέγχουν πολυτελή καταστήματα εστίασης και νυχτερινής διασκέδασης.

Τα αποτελέσματα των ερευνών αποδεικνύουν ότι ένα τεράστιο κομμάτι αυτής της αγοράς λειτουργεί αντικοινωνικά και παρασιτικά. Δεν πρόκειται για υγιή επιχειρηματικότητα, αλλά για υπόκοσμο που ειδικεύεται στη φοροδιαφυγή, στην καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων και την εκμετάλλευση των υπαλλήλων τους. Τα λαμόγια τρώνε τις σάρκες της κοινωνίας και στερούν από το κράτος κρίσιμους πόρους.

 

Παραφούσκωσε η αγορά της εστίασης και κατάντησε αυτοκρατορία του χασομεριού και παιδική χαρά μικρών και μεγάλων μαφιών. Είναι προφανές ότι η υπερδιόγκωσή της ουδέναν ωφελεί. Πρέπει να εξορθολογιστεί η λειτουργία της και να «συμμαζευτεί» κάπως ο τεράστιος όγκος της.

Για όλα αυτά ζητήθηκε η άποψη του προγράμματος Τεχνητής Νοημοσύνης Gemini, το οποίο προτείνει τα εξής:

Για να σωθεί ο αστικός ιστός και να αποκατασταθεί μια ελάχιστη ηθική και οικονομική ισορροπία, η Πολιτεία οφείλει να εφαρμόσει άμεσα ένα αυστηρό πλέγμα παρεμβάσεων περιορισμού και εξυγίανσης.

 

Πολεοδομικές & Χωροταξικές Ρυθμίσεις (Zoning Rules)

Καθορισμός Ζωνών Ειδικών Χρήσεων Γης

Οι Δήμοι πρέπει να προχωρήσουν στην άμεση εκπόνηση Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων (ΤΠΣ) που θα ορίζουν αυστηρές ανώτατες ποσοστώσεις (quotas) για την εστίαση ανά οικοδομικό τετράγωνο:

Ποσοστιαίο όριο όψεων: Καθορισμός μέγιστου ποσοστού (π.χ. έως 30%) των ισόγειων μετώπων μιας οδού που επιτρέπεται να καταλαμβάνεται από καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος.

Προστασία εμπορικής ποικιλομορφίας: Υποχρεωτική διατήρηση χώρων για παραδοσιακές εμπορικές δραστηριότητες (βιβλιοπωλεία, χειροτεχνίες, καταστήματα γειτονιάς), ώστε να σπάσει η μονοκαλλιέργεια της καφετέριας.

Ελάχιστες Αποστάσεις Μεταξύ Ομοειδών Επιχειρήσεων

Εφαρμογή γεωγραφικών περιορισμών ακτίνας (buffer zones). Η ίδρυση νέου καταστήματος εστίασης ή καφέ να απαιτεί ελάχιστη απόσταση 50-100 μέτρων από υφιστάμενο, αποτρέποντας την αθροιστική υπερσυγκέντρωση σε πεζοδρόμους και πλατείες.

Αυστηροποίηση Τεχνικών & Λειτουργικών Προδιαγραφών

Απαιτήσεις Υποδομών & Logistics

Χώροι στάθμευσης και φορτοεκφόρτωσης: Κάθε νέα άδεια άνω των 100 τ.μ. να προϋποθέτει εγκεκριμένο σχέδιο τροφοδοσίας σε μη αιχμιακές ώρες και πρόβλεψη θέσεων για τα οχήματα διανομής (delivery), βάζοντας φρένο στην κατάληψη πεζοδρομίων.

Αυστηρά περιβαλλοντικά πρότυπα: Υποχρεωτική εγκατάσταση εξελιγμένων συστημάτων απαγωγής οσμών και πιστοποιημένων ακουστικών μελετών, με βαριά πρόστιμα και άμεση σφράγιση για παραβάσεις ηχομόνωσης.

 

Εγγυητικές Επιστολές Βιωσιμότητας

Θέσπιση υποχρεωτικής εγγυητικής επιστολής τραπέζης (5.000-10.000 €) κατά την έναρξη στη ΔΟΥ, η οποία θα καταπίπτει υπέρ του Δημοσίου αν η επιχείρηση κλείσει ή εγκαταλείψει χρέη εντός 12-18 μηνών, αποτρέποντας τα φαινόμενα «εταιριών-πυροτεχνημάτων» που γεννούν φέσια στην Εφορία και τον ΕΦΚΑ.

Οικονομικά Εργαλεία & Περιορισμός της «Χαμηλής Εντασης» Δημόσιου Χώρου

Τέλος Ιδρυσης σε Κορεσμένες Περιοχές: Επιβολή σημαντικού εφάπαξ τέλους ίδρυσης καφέ/εστιατορίου σε περιοχές με υπερπροσφορά, ώστε να αποθαρρύνονται οι πρόχειρες αποφάσεις τύπου «δοκιμάζω κι ό,τι γίνει».

Περιορισμός Δημόσιου Χώρου: Καμία νέα άδεια τραπεζοκαθισμάτων σε περιοχές με ήδη υψηλή κάλυψη. Όταν ο δημόσιος χώρος αντιμετωπίζεται ως δωρεάν επέκταση του μαγαζιού, η επιχείρηση γίνεται τεχνητά βιώσιμη εις βάρος της πόλης.

Αναπροσαρμογή Τελών Οχληρότητας: Αυξημένα δημοτικά τέλη καθαριότητας και ειδικό τέλος νυκτερινής λειτουργίας για την ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών της Δημοτικής Αστυνομίας.

Μηδενική Ανοχή σε Παρασιτικά Δίκτυα & Φοροδιαφυγή

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για κυκλώματα εκατομμυρίων με αχυρανθρώπους, ανύπαρκτες εταιρείες και ανυποψίαστους εργαζομένους-ομήρους καταδεικνύουν την ανάγκη για σαρωτικούς ελέγχους:

Αυτόματη ανάκληση και «μαύρη λίστα» ακινήτου: Στις 3 βεβαιωμένες σοβαρές παραβάσεις (φοροδιαφυγής, ανασφάλιστης εργασίας ή υγειονομικών διατάξεων), η άδεια αφαιρείται οριστικά και απαγορεύεται η έκδοση νέας άδειας υγειονομικού ενδιαφέροντος στο ίδιο ακίνητο για τουλάχιστον 2 χρόνια, χτυπώντας το φαινόμενο των εικονικών μεταβιβάσεων.

Διαφανές Ψηφιακό Μητρώο: Δημοσιοποίηση σε πραγματικό χρόνο των αδειοδοτημένων ορίων τραπεζοκαθισμάτων και του ιστορικού ελέγχων κάθε επιχείρησης, δίνοντας στους πολίτες εργαλεία κοινωνικού ελέγχου.

Σύνοψη

Η μετατροπή της χώρας σε ένα απέραντο καφενείο...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΚΑΦΕΝΟΒΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ιτε, παίδες Ελλήνων, φέρτε έναν γκαϊφέ! (Χρεοκοπημένο κράτος είναι πεπεισμένο ότι αναπτύσσεται επειδή στα θερμοκήπια χασομεριού -οι καφετέριες- πωλούνται πολλοί καφέδες)

 

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ 

Η ανθρωπότητα, στην αέναη πορεία της προς το πεπρωμένο της, την καταστροφή δηλαδή, εφηύρε διάφορα: τον τροχό, την πενικιλίνη, τα τυχερά παίγνια, τις εκλογές.

Εδώ όμως, σε αυτά τα χώματα που τα πατεί η χορεία σουργελοειδέστατων εθνομητριών και εθνοπατριών, κατάφερε κάτι ασύγκριτα ανώτερο. Εφηύρε την εθνική οικονομία του φραπέ.

Σύμφωνα με την πρόσφατη μελέτη του London School of Economics (LSE), «η Ελλάδα φαίνεται να παραμένει εγκλωβισμένη, τα τελευταία 15 χρόνια, σε ένα μοντέλο ανάπτυξης με πήλινα πόδια, μετατρεπόμενη επίσημα πλέον σε μια “οικονομία της καφετέριας”».

Μεγαλοφυής κατάντια! Κάθε σατιρικός συγγραφέας θα έδινε την ψυχή (κάποιου άλλου, όχι τη δική του) στον ξαποδώ για να γράψει μια τέτοια ιστορία: χρεοκοπημένο κράτος είναι πεπεισμένο ότι αναπτύσσεται επειδή στα θερμοκήπια χασομεριού (οι καφετέριες) πωλούνται πολλοί καφέδες.

Η μελέτη του LSE αποτελεί την καταγραφή των ευρημάτων της νεκροψίας μιας οικονομίας που πέθανε από υπερβολική δόση λάιφσταϊλ και ανερυθρίαστης νωθρότητας. Δολοφόνοι της οικονομίας και νεκροθάφτες της οι πολιτικοί «ταγοί». Οι αριθμοί, ψυχροί και κυνικοί όσο και το εκκαθαριστικό της Εφορίας, καταγράφουν το έγκλημα: «Η παραγωγικότητα της εργασίας μειώθηκε κατά 16% μεταξύ 2009 και 2024 και παραμένει χαμηλότερη από τα προ κρίσης επίπεδα. […] Οι πραγματικοί μισθοί υποχώρησαν ακόμη περισσότερο: κατά 26% έως 35% συνολικά και έως 60% στον τουριστικό κλάδο».

Ενώ οι «άριστοι» υπουργοί μας ποζάρουν στα social media με ύφος προσιτών και συνάμα δυσπρόσιτων κοσμοκρατόρων, διαφημίζοντας την «ανάπτυξη-κομήτη», η πραγματικότητα είναι πως «η απασχόληση (στον κλάδο καταλύματος και εστίασης) αυξήθηκε κατά 87%, ενώ η ακαθάριστη προστιθέμενη αξία αυξήθηκε μόλις κατά 11%».

Ιδού το έργο των εθνομητριών και των εθνοπατριών! Κατέστρεψαν κάθε ίχνος παραγωγής, εξαφάνισαν τη μεταποίηση και μετέτρεψαν τους νέους της χώρας σε σύγχρονους δούλους με πτυχία ΑΕΙ που κουβαλάνε δίσκους κάτω από τον ήλιο.

Δεν το λέμε εμείς, το επιβεβαιώνουν και η Eurostat και το LSE: «Πάνω από το 86% των νέων πτυχιούχων στον τουρισμό και στη φιλοξενία απασχολείται σε θέσεις κατώτερες των προσόντων του». Ενας λόγος παραπάνω για να διαθέτεις πτυχίο Φυσικής ή Φιλοσοφίας: για να ξέρεις τουλάχιστον να υπολογίζεις τη γωνία κλίσης του δίσκου όταν γυργιολήδες τουρίστες απαιτούν κοκτέιλ με ομπρελίτσα.

Τις πταίει;

Φυσικά, οι «άριστοι», που διαχειρίζονται τη χώρα σαν μπακάλικο τρίτης κατηγορίας, πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες και επιδοτήσεις στους κολλητούς. Είναι οι ίδιοι που κατάντησαν την Ελλάδα αποικία χρέους και φτηνό πάρκινγκ των τρακαρισμένων (από τα γηρατειά) σωμάτων Γερμανών, Αγγλων, Γάλλων και Αμερικανών συνταξιούχων.

Εδώ, αξίζει να σημειωθεί ότι «άριστοι» δεν θα ήταν τίποτα χωρίς το αιώνιο άλλοθί τους: τους εκλογείς.

Αυτός ο ψηφοφόρος, ο απέθαντος, ο περήφανος, ο ειδήμων της κάλπης, στέκεται στην ουρά για να ψηφίσει τον δήμιο του με το χαμόγελο στα χείλη. Είναι ο ίδιος που εξοργίζεται όταν ακριβαίνει η τυρόπιτα, αλλά επιλέγει συνειδητά εκείνον που με τις πολιτικές του την ακριβαίνει. Εκλογικό σώμα εθισμένο στην πολιτική λοβοτομή, «σταυρώνει» τους ίδιους κλέφτες, τους ίδιους ανελλήνιστους κοτζαμπάσηδες και τους ίδιους επαγγελματίες πατριώτες – εκσυγχρονιστές, περιμένοντας κάθε φορά το θαύμα της Ανάστασης μέσω… market pass.

«Στον αγώνα της ζωής, όποιος κι αν είναι ο στόχος σου, να έχεις τα μάτια σου στον λουκουμά κι όχι στην τρύπα». Αυτό μας προτείνει η αμερικανική θυμοσοφία, αλλά εμείς είμεθα αντι-Αμερικανοί και δεν την πιστεύουμε. Μαγευόμαστε από…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΩΝΑΡΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΗΛΕ-ΣΚΟΥΠΙΔΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Θεάματα για δουλοπάροικους

 

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ 

Οι εικόνες που βλέπετε είναι από τα "εκλεκτά" πρωινάδικα της ελληνικής τηλεόρασης. Μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας όλοι σχεδόν οι τηλεοπτικοί σταθμοί κατέθεσαν τον οβολό τους στο κοινό ταμείο της υπηρεσίας της αποκολοκύνθωσης των τηλεθεατών.

Η κατασκευή δουλοπαροίκων δεν μπορεί να επιτευχθεί αν δεν μπει, σε ψηφιακά ενέσιμη μορφή, μια γερή δόση υποκουλτούρας και τιποτοφροσύνης στις συνειδήσεις όσων χάσκουν μπροστά στις οθόνες.

Είναι δυνατόν μια τέτοια εποχή, που απέχουμε χιλιοστά από την άνευ όρων παράδοσή μας σ’ ένα παγκόσμιο ολοκληρωτικό σύστημα, να μην ασχοληθούν τα ΜΜΕ με το ολοστρόγγυλο τίποτα της κόντρας της Αννας Βίσση και του Νίκου Καρβέλα;

Θα μπορούσε κάποιος γνήσιος τηλεορασάνθρωπος (ωραία έκφραση και ως μεταφορά και ως κυριολεξία) να εξαιρέσει αυτή τη σαχλαμάρα από τα περιεχόμενα της εκπομπής του;

Σαφέστατα όχι.

Είναι το ίδιο το μέσο που θέλει τέτοια, είναι η φύση τούτης της λειψής επικοινωνίας που διψά για όποια γαλότσα κι όποια κακαράντζα επιπλέει στον αφρό της ειδησεογραφίας. Δεν είναι η τηλεόραση για… βάθη. Η επιφάνεια την ταΐζει, τη συντηρεί. Κάπου στα βάθη, στα ανήλιαγα, υδάτινα δώματα των ωκεανών του παρασκηνίου, δραστηριοποιούνται οι αβυσσαίοι θηρευτές, που ελέγχουν την «ενημέρωση» και την «ψυχαγωγία».

Προσοχή, δεν είναι ελληνικό φαινόμενο αυτό, που τέτοια τύχη να πρωτοτυπήσουμε ακόμα και στην παρακμή. Παγκόσμιες διαστάσεις έχει λάβει τούτη η πανώλη. Εχει επιβληθεί και στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Κι είναι και διαχρονική. Υφίσταται πριν από την εφεύρεση της τηλεόρασης. «Αρτο και θεάματα (panem et circenses στα λατινικά)» δεν θέλαν οι Ρωμαίοι πλεμπαίοι; Αρτο και θεάματα αξιώνουν και οι σύγχρονοι δουλοπάροικοι που αυταπατώνται πως είναι… κυρίαρχοι (τρομάρα τους) επειδή τους αφήνουν να ψηφίζουν όσους προβάλλει το σάπιο σύστημα.

«Και καλά», θα αναρωτηθεί κάποιος, «και τι να κάνουμε; Τι μπορεί να υποκαταστήσει / αντικαταστήσει την τηλεόραση, το διαδίκτυο, το ραδιόφωνο, τα ΜΜΕ του συρμού;».

Υπάρχει πρόταση. Το τίποτα να αντικατασταθεί από την επαφή με το παν. Εκκίνηση μιας τέτοιας επαφής είναι η σχέση. Η σύναψη προσωπικών σχέσεων, η συναναστροφή, ο διάλογος με τους ανθρώπους και οι κοινές εμπειρίες. Κι ύστερα, η απεξάρτηση από το τίποτα μπορεί να γίνει ακόμα πιο εφικτός ως στόχος μέσω της επαφής με τη φύση.

Και να τελειοποιηθεί με τη βασική υποχρέωση οποιουδήποτε φιλοδοξεί να δικαιώνει με τη στάση του απέναντι στα πράγματα τον τιμητικό τίτλο του ανθρώπου: να βαδίσει την οδό της αυτογνωσίας.

Μπορεί να μην την επιτύχει πλήρως, αλλά και η αρχή της πορείας είναι μεγάλη υπόθεση. Και με τις σαχλαμάρες για κόντρες Βίσση – Καρβέλα δεν την επιτυγχάνεις.

 

ΥΓ.: Φωτεινή εξαίρεση σ’ όλους όσοι μίλησαν για την υπόθεση είναι…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η ΕΡΤ ξεπλένει τον Κεμάλ

 

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ 

Kατάντια. Στις 10 Νοεμβρίου συμπληρώθηκαν 88 έτη από την ημέρα που πέθανε ο Κεμάλ, ο γενοκτόνος Ελλήνων, Αρμενίων και μέγας σφαγέας των λαών και των φυλών της Μικράς Ασίας που έπεσαν θύματα της μάστιγας των Νεοτούρκων. 

Η ΕΡΤ, σε δελτίο της, παρουσίασε, κουνώντας σαν κανισάκι την ουρίτσα της, την είδηση για τους Τούρκους που έρχονται Θεσσαλονίκη για να αποτίσουν φόρο τιμής στη μνήμη του γενοκτόνου.

Ολες οι εικόνες στη σελίδα προέρχονται από το κατάπτυστο ρεπορτάζ.  

Πώς αποκάλεσε τον Κεμάλ η δημοσιογράφος που «πάσαρε» την είδηση, πριν παιχτεί το βίντεο με το ρεπορτάζ; «Αναμορφωτή» της Τουρκίας. 

Ούτε σφαγέα ούτε δολοφόνο ούτε διαταραγμένο αλκοολικό με σύνδρομο μεγαλείου. Οι Ελληνες Πόντιοι, οι Αρμένιοι και εκατομμύρια άλλοι μάλλον σκοτώθηκαν σε τροχαίο, όχι από τους Νεότουρκους.

Το σπικάζ του βίντεο της είδησης της ΕΡΤ είχε ως εξής: «Τούρκοι τουρίστες, κρατώντας σημαίες και φορώντας κονκάρδες που απεικονίζουν τον ιστορικό ηγέτη της χώρας τους, τραγουδούν έξω από το σπίτι όπου έζησε κάποια χρόνια της παιδικής του ηλικίας ο Μουσταφά Κεμάλ και στεγάζεται το τουρκικό προξενείο στη Θεσσαλονίκη. Βγαίνουν φωτογραφίες, αφήνουν λουλούδια και περιμένουν υπομονετικά στην ουρά για να επισκεφθούν το μουσείο του ιδρυτή της σύγχρονης τουρκικής δημοκρατίας. Τούρκοι τουρίστες σχηματίζουν ουρές έξω από το τουρκικό προξενείο, προκειμένου να αποτίσουν φόρο τιμής στον Κεμάλ Ατατούρκ. Ανάμεσα στους επισκέπτες, και πολλοί μαθητές και εκπαιδευτικοί σχολείων από κάθε γωνιά της γειτονικής χώρας».

Ενδιάμεσα έβλεπες και τουρκαλάδες να δηλώνουν πόσο αγαπούν τον Κεμάλ, πως η μορφή του νοηματοδοτεί τον βίο τους, πως δεν τον λησμονούν, πως είναι ο μεγαλύτερος ηγέτης που υπήρξε και άλλες αηδίες. 

Και η ΕΡΤ μάς χαρατσώνει στους λογαριασμούς του ρεύματος και την πληρώνουμε, με προγόνους που έχουν φτύσει αίμα από το χτικιό της τουρκιάς, για να βλέπουμε τέτοια θεάματα και να ντρεπόμαστε για λογαριασμό όσων καταδέχονται να ρίχνουν χρυσόσκονη στη σήπουσα και όζουσα ιστορική διαδρομή του Κεμάλ. Και στο τέλος, οι της ΕΡΤ, επειδή σε νομίζουν και για Ιούδα Ισκαριώτη, σου ρίχνουν και τα τριάντα αργύρια της προδοσίας για να σε δελεάσουν.

Ελεγε το σπικάζ: «Οι επισκέπτες κατέκλυσαν τα κοντινά στο προξενείο καφέ και αγόρασαν σουβενίρ από τις τουριστικές επιχειρήσεις της περιοχής. Οι αφίξεις των Τούρκων επισκεπτών στη Θεσσαλονίκη φέτος αναμένεται να ξεπεράσουν το φράγμα των 400.000». Οπότε, βγάλτε τον σκασμό, ραγιάδες, και απλώστε χέρι να πέσουν τα γρόσια των νοσταλγών του Κεμάλ.  

Ρε σεις, φαντάζεστε να ‘παιζε τέτοιου είδους ρεπορτάζ στην...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ--ΨΕΥΤΟ-ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Βισσοκαρβελική τηλεοπτική τρικυμία εν κρανίω

 

 

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ 

Σας είχε περάσει ποτέ από τον νου ότι υπάρχει εμφύλιος στην Ελλάδα;

Εχετε δει τις σφοδρές συγκρούσεις «καρβελικών» – «βισσηκών»; Βαστάνε οι καρβελικοί στο Θησείο και στου Μακρυγιάννη ή τα πόρθησαν οι μαυροσκούφηδες της Βίσση;

Ξέρατε ότι η κοινωνία μας διατηρεί την ευστάθειά της και άπαντες νιώθουμε σταθερότητα όταν Βίσση και Καρβέλας είναι αγαπημένοι;

Είχατε υποπτευτεί ότι η Βίσση είναι κάτι σαν φουρνάρισσα που πωλεί το ψωμί που φτιάχνει ο Καρβέλας (Καρβέλας – καρβέλι, σχεδόν ομόηχα) και πως μετά τον τσακωμό τους χάλασε η έξοχη γεύση του;

Επειδή δεν τα είχατε… ανθιστεί όλα τα παραπάνω, πάλι καλά που εμφανίστηκε η Νανά Παλαιτσάκη στην εκπομπή του Α. Πορτοσάλτε και της Μ. Αναστασοπούλου στον Σκάι (την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου) και τα εξήγησε.

Ακολουθεί η μνημειώδης τοποθέτησή της: «Οσο μπορώ διαχειρίζομαι αυτή την παράλογη καθημερινότητα στην οποία βρισκόμαστε όλοι… Νομίζω ότι σε λίγο θα μιλάμε με τα αντικείμενα. Δηλαδή ο κόσμος φλερτάρει κάθε μέρα με το παράλογο και το βλέπουμε παντού, σε ό,τι κι αν συμβαίνει. […]

Και κοιτάξτε, πολλά από αυτά τα οποία συμβαίνουν δεν θα τα περίμενα ποτέ. Αλλά έχω πάψει να χρησιμοποιώ τη λέξη “έχω σοκαριστεί”, γιατί οι λέξεις πάνε και να κρυφτούν από αυτά που συμβαίνουν, δεν αποδίδουν το μέγεθος της πραγματικότητας.

Σκέφτηκα όμως, επειδή έχει ξεκινήσει ένας εμφύλιος πραγματικά με το θέμα της Βίσση και του Καρβέλα, γιατί συμβαίνει αυτό; Με τις δημοσιεύσεις, με αυτά που γράφονται στο πρώην Twitter, με τον κόσμο βισσηκοί, καρβελικοί…

Λοιπόν, κατάλαβα ότι στη συνολική αντίληψη του κόσμου, θέλαμε να υπάρχει μια σχέση που να διαρκεί στον χρόνο. Και αυτή η σχέση διαρκούσε με τα πάνω, κάτω, και αυτό δημιουργούσε στον κόσμο μια σταθερότητα. Σου λέει, η Βίσση και ο Καρβέλας είναι μαζί, δημιουργούν μαζί, κάνουν επιτυχίες μαζί. Από κει και μετά ήρθε το κομμάτι ότι αυτοί τραγούδησαν τη σχέση τους. Δηλαδή μοιράστηκε ο κόσμος μαζί τους όλη την προσωπική τους ζωή. Και το τρίτο, που συμβαίνει σε πάρα πολλές οικογένειες στην Ελλάδα, τσακώθηκαν, διαφώνησαν για το θέμα της ανταμοιβής. Τι έχω εγώ κάνει περισσότερο από σένα; Και τι έχεις κάνει εσύ για μένα; Το βλέπουμε παντού στην Ελλάδα να συμβαίνει όταν υπάρχουν…

[…] Είναι η χαμένη σχέση που δεν έχουμε, άρα αυτοί είναι μαζί, γιατί πες ότι είσαι, όχι εσύ, έχουμε μια φουρνάρισσα, η οποία πουλάει πάρα πολύ ωραίο ψωμί, και ο φούρνος της είναι ο καλύτερος, και πίσω υπάρχει ένας που ζυμώνει. Ο σύζυγος, ο σύζυγος που κάποια στιγμή χώρισαν, όμως κάνουν παιδιά, κάνανε. Και ο φούρνος είναι αυτός ο οποίος κάνει τρελή επιτυχία. Εάν σκοτωθούν οι δύο… Το ψωμί δεν έχει την ίδια γεύση».

Εν κατακλείδι: Η ελληνόφωνη τηλοψία είναι …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΞΕΝΟΜΑΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μας πήραν τις ταυτότητες!

 

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΨΩΝΑΡΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Το αντιπεπονθός του Βαρουφάκη

Image 

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ 

Θυμάστε τον Γιάνη (με ένα ν) Βαρουφάκη, υπουργό Οικονομικών της κυβερνησάρας Τσίπρα, που έκλεισε τις τράπεζες κι είχαμε το… δικαίωμα να στηνόμαστε ώρες στις ουρές μπροστά από τα ΑΤΜ για να σηκώνουμε μέχρι 60 ευρώ;  

Τον θυμάστε που είπε ότι εκείνος ουδέποτε στήθηκε σε τέτοια ουρά; 

Θυμάστε τους παππούδες που έκλαιγαν και λιποθυμούσαν στις ουρές γιατί είχαν ξεμείνει από λεφτά και απελπίζονταν ή φοβούνταν ότι πήγαν στράφι οι κόποι μιας ζωής; 

Τον θυμάστε που ‘λεγε κάτι ουρανομήκεις αρλούμπες για παράλληλα νομίσματα και συστήματα πληρωμών ΙΟU (I Owe You, δηλαδή «Σου Χρωστώ») τα οποία θα αντικαθιστούσαν τα ευρώ; 

Αν τα θυμάστε, να θυμηθείτε τι σημαίνει η λέξη ἀντιπεπονθός (ουδέτερο της μετοχής παρακειμένου του ρήματος ἀντιπάσχω < ἀντί + πάσχω).  

Σημαίνει την αμοιβαιότητα, το να υφίσταται κάποιος ό,τι έκανε. Οι Ινδοί το λένε κάρμα.

Αν έχετε όλα τα παραπάνω κατά νου, διαβάστε και τι ανακοίνωσε περίλυπος στο Χ ο Γιάνης (με ένα ν) Βαρουφάκης «Η τράπεζά μας στις Βρυξέλλες μας έκλεισε τον λογαριασμό στο οποίο μπαίνουν οι μικρές εισφορές δεκάδων χιλιάδων μελών μας, από όλη την Ευρώπη – χρήματα με τα οποία λειτουργεί το κίνημα. Ξαφνικά. Χωρίς σκεπτικό ή προειδοποίηση…»

Στην κομματική ανακοίνωση όπου παραπέμπει ο Βαρουφάκης αναφέρεται: «Η δυνατότητά μας να καταβάλλουμε μισθούς, να καλύπτουμε το ενοίκιο των γραφείων μας και να διατηρούμε τη λειτουργία μας σε όλη την Ευρώπη βρίσκεται πλέον σε σοβαρό κίνδυνο». 

Κοίτα να δεις, ρε παιδί μου, πόσο παράξενα λειτουργούν τα πράγματα στην πραγματικότητα: Αν δεν έχεις λεφτά, σε ξεσπιτώνουν! Αν δεν έχεις λεφτά, δεν μπορείς να πληρώνεις μισθούς! Ανήκουστο!

Ως ήταν αναμενόμενο, στο Χ και γενικότερα στο διαδίκτυο έγινε κανονικότατο… πάρτι με την είδηση. 

Διαβάστε μερικές από τις απαντήσεις που έλαβε ο δαιμόνιος πρώην υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας: 

«nobody: Ρε Γιάνη πόσο έχεις δίκιο! ομως αυτό είχε γίνει και σ’ όλους τους ελληνες το 2015 εξαιτίας ενός ανίκανου υπουργού οικονομικών.

Κωστας Τσεκαιος: βγάζε 60 ευρώ την ημέρα μέχρι να σου δώσουν IOU’s

MoneyCure: Βρυξέλλες διαβάζω. Στο άνδρο των «κακών Ευρωπαίων». Μπα? Το κίνημα δεν εμπιστεύεται το εγχώριο τραπεζικό σύστημα?

GiorgioP74: Οταν εσύ έκλεινες τις τράπεζες χωρίς προειδοποίηση ρε γελοίε και μας άφηνες νηστικούς ενώ έκανες ζωάρα με την δικιά σου ήταν καλά;;;

Friend_of_liberty: Κύριε Γιανη μου, ο σωστός μαρξιστής ηγέτης δεν μπορεί να έχει σπίτια σε νησιά και η πλεμπα του κόμματος να μην πληρώνεται. Να υποθέσω θα βάλετε πλάτη ε;

Στην χειρότερη, δώστε τους ένα IOU. Τι μπορεί να πάει στραβά;»

Από τις χιλιάδες αναρτήσεις και σχόλια για το γεγονός ξεχωρίζει αυτή του...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η αισχρή ξενομανία

 

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ 

Στην πρόσφατη συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος, όπου διάφοροι κομματάρχες και μικιοτζήδες πήγαν να κοπιάρουν τη φασαριόζα, παριζιάνικη συνταγή του συρμού, ακούστηκαν γαλλικά συνθήματα!

Μια που το διαβάζεις αυτό κι άλλη μια που θυμάσαι έναν διασημότατο Ελληνα προσωκρατικό φιλόσοφο που έλεγε: «Αἰσχρὸν τὰ ὀθνεῖα πολυπραγμονέοντα ἀγνοεῖν τὰ οἰκήϊα». (Δημόκριτος, Diels – Kranz, 68 B απόσπασμα 80).

Στα νέα ελληνικά το παραπάνω αποδίδεται ως «είναι αισχρό να καταγίνεσαι πολύ με τις ξένες υποθέσεις και να αγνοείς τις δικές σου».

Ο Αβδηρίτης (από τα Αβδηρα της Θράκης, δηλαδή) φιλόσοφος Δημόκριτος, που έζησε από το 460 π.χ. μέχρι το 370 π.Χ., που έκανε τεράστια εντύπωση στον αρχαίο ελληνικό κόσμο με το έργο του «Μέγας Διάκοσμος», θα άξιζε να μείνει στην Ιστορία και για την εναρκτήρια φράση του άρθρου.

Είναι όντως αισχρό το κέντρο βάρους των λογισμών μας και το πολιτισμικό σημείο αναφοράς μας να βρίσκονται σε διάφορο σημείο από εκείνο στο οποίο γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και ζούμε.

Αυτή είναι η ιδανική συνταγή ανισόρροπου βίου: το να έχεις κέντρο βάρους μακριά από το πεδίο όπου κινείσαι. Η πτώσις έστι βεβαία και θα είναι σφοδρή.

Τα παραπάνω γράφονται για τη νόσο της ξενομανίας, η οποία εισήλθε στο σώμα του έθνους ήδη από τα ελληνιστικά χρόνια και βρίσκεται σε… καλπασμό από τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους. Ζήσαμε 400 χρόνια μέσα στον οθωμανικό τάφο και, σχεδόν υποχρεωτικά, αισθανθήκαμε ότι οι λαοί της Δύσης, που δεν την πάτησαν όπως εμείς, ήταν και… ανώτεροι. Αυτό, ασφαλώς, δεν ισχύει, αλλά άντε να πείσεις το συλλογικό ασυνείδητο των Ελλήνων, το οποίο στους τέσσερις αιώνες της σκλαβιάς θεώρησε δεδομένη την «ανωτερότητα» των Φράγκων, των Αγγλαμερικάνων, των Γερμανών και άλλων «προηγμένων».

Τώρα φτάσαμε στο σημείο όπου προτιμάμε ακόμα και οργή εισαγόμενη. Συνθήματα γαλλικά, φερσίματα αμερικάνικα, αυτοκίνητα γερμανικά και οι πιο καπάτσοι/ες από τους εθνοπατριούς και τις εθνομητριές μας καλά κρυμμένους λογαριασμούς σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της υδρογείου.

 

Αγνοούμε τα οικεία. Το κάνουμε συστηματικά, από επιλογή. Μάλιστα, μια μερίδα του πληθυσμού έχει σιγουρευτεί πως τα ελληνικά (από τη γλώσσα μέχρι το φαγητό) είναι β΄ διαλογής σε σχέση με τα «αριστοκρατικά», τα εισαγόμενα.

Για να λυθεί αυτό το πρόβλημα, που πάει πολύ πίσω και τα πρόσωπα και την κοινωνία ολόκληρη, πρέπει επί δεκαετίες (για να μην πούμε αιώνες και φανεί υπερβολικό) να κάνουμε το σωστό.

Δηλαδή και τις επιλογές μας, τις συνήθειές μας, τους λογισμούς και τις προτεραιότητές μας να τις ορίζουμε με βάση τα «οικεία» και οι πολιτικοί που επιλέγουμε να μας εκπροσωπήσουν να προτιμούν αποδεδειγμένα τα ελληνικά πράγματα, τις ελληνικές ιδέες, τον τρόπο ζωής του έθνους μας.

Ο τελευταίος μη ξενομανής ηγέτης που είχε η Ελλάδα ήταν …

 

ΝουΔο-γαλαζαίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ψυχαναλύοντας Άδωνι και α και ου…

https://www.dimokratia.gr/wp-content/uploads/2026/10/adonis20106.jpg

 

Του Παναγιώτη Λιάκου

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι είτε στο κινητό είτε στον υπολογιστή ή στον τηλεοπτικό δέκτη σας είδατε τον υπουργό Υγείας, Αδωνι Γεωργιάδη, να χοροπηδά αλαλάζοντας «και α και ου και δαπνουδουφουκού» (βλ. φωτό 1, 2, 3).

Η ιστοσελίδα της «δημοκρατίας» dimokratia.gr σχολίασε το τραγικωμικό θέαμα με τα ακόλουθα:

«Σε ένα ρεσιτάλ που θυμίζει περισσότερο γραφικό χαρακτήρα από εκπομπή της Αννίτας Πάνια παρά εν ενεργεία υπουργό Υγείας, ο Αδωνις Γεωργιάδης απέδειξε πόσο εκτός πραγματικότητας βρίσκεται, αναρτώντας ο ίδιος ένα βίντεο που (όσο κι αν φαντάζει απίστευτο) δεν είναι ούτε πλάκα ούτε προϊόν μοντάζ.

Κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στα Ιωάννινα επέλεξε να δώσει ένα πρωτοφανές εσωκομματικό σόου, χοροπηδώντας, χειροκροτώντας έξαλλα και ουρλιάζοντας το σύνθημα “και α και ου και ΔΑΠ – ΝουΔουΦουΚου” αγκαλιά με μέλη της ΟΝΝΕΔ».

Αυτά έγραψε το dimokratia.gr για τα κομπαρσιλίκια του Αδώνιδος με τους διαχρονικά ίδιους κι απαράλλαχτους δαπίτες.

Ομως, ποια είναι η ψυχαναλυτική ερμηνεία του «και α και ου και δαπνουδουφουκού»;

Τι θα αποφαινόταν ένας Ευρωπαίος σοφός όπως ο Καρλ Γιουνγκ (1875-1961, φωτό 4) για το θέαμα;

 Τι θα μας έλεγε για την εικόνα του πρώην τηλεπωλητή νανογιλέκων και νυν υπουργού που χοροπηδά σαν αγριοκάτσικο κραυγάζοντας γελοιοδέστατο σύνθημα;

Πιθανότατα η πρώτη διάγνωση να ήταν ότι πρόκειται για υποτροπιάζουσα εκδήλωση της αρχέγονης ψυχολογίας της μάζας. Αν ανατρέξει κάποιος στο έργο του Γιουνγκ «Ψυχολογικοί Τύποι» (Psychological Types, Collected Works 6, §781), θα διαβάσει για την έννοια της «Μυστικής Συμμετοχής» (Participation Mystique). Πρόκειται για την πρωτόγονη κατάσταση όπου το υποκείμενο αδυνατεί να διαφοροποιήσει τον εαυτό του από το περιβάλλον, την ομάδα, τη φυλή.

Με το χοροπηδητό στον ρυθμό των συνθημάτων, ο ψηφοθήρας υφίσταται μια προσωρινή κατάργηση της ατομικής του συνειδητότητας. Η ιδιότητα του «επισήμου» εξαφανίζεται.

Το «Εγώ» ενσωματώνεται οργανικά στο συλλογικό σώμα της κομματικής ράτσας των αδηφάγων νεοδημοκρατών. Η ρυθμική επανάληψη και η σωματική εξάντληση λειτουργούν σαν μηχανισμοί που προκαλούν ό,τι περιγράφει ο Γιουνγκ στο «Ψυχολογία και Θρησκεία» (Psychology and Religion, CW 11, §6) ως «απομείωση του νοητικού επιπέδου» (abaissement du niveau mental).

Η λογική και η σοβαρότητα τίθενται εκτός.

Ενεργοποιείται μόνο η κατάφαση στα ενστικτώδη, αρχετυπικά στοιχεία του ασυνειδήτου, που πλημμυρίζουν τη συνείδηση με την κατακλυσμική ισχύ του. Ο ρυθμικός χορός και οι κραυγές δεν είναι τίποτε άλλο παρά η μέθεξη σε διονυσιακού τύπου «μέθη» και έκσταση που προκύπτει σε σαμανικές τελετουργίες.

Και εδώ προσέξτε το σημαντικότερο όλων: Ο Γιουνγκ στις θρυλικές «διαλέξεις του Τάβιστοκ» (Analytical Psychology: Its Theory and Practice, CW 18) αναφέρει ότι οι συλλογικοί χοροί και τα συνθήματα στις πρωτόγονες φυλές αποτελούσαν μέσα δέσμευσης και ψυχικής συσπείρωσης της ομάδας απέναντι στον εξωτερικό κίνδυνο (οι εκλογές δηλαδή και η πιθανότητα να χάσει την εξουσία ο Μητσοτάκης και κατά συνέπεια ο Αδωνις).

Το σύνθημα «και α και ου και δαπνουδουφουκού» λειτουργεί σαν ένα μοντέρνο φυλετικό ξόρκι (μάντρα), μια μαγική επωδός. Ο υπουργός, λειτουργώντας ως ο «αρχηγός της φυλής» ή ο τελετάρχης, επιβεβαιώνει την ταύτισή του με την ομάδα, προσφέροντας στη νεολαία μια ψευδαίσθηση αδιασπάστης ενότητας και προοπτικής.

Κοντολογίς, για τον Καρλ Γιουνγκ τα χοροπηδήματα του εν εξάλλω ευρισκομένου Αδωνη αποδεικνύουν ότι…

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ "ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟ" ΣΚΟΥΠΙΔΑΡΙΟ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΩΝΑΡΟΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Όχι, δεν μεγαλώσαμε με Βίσση – Καρβέλα

 

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ 

Ο καβγάς δύο ρετρό μορφών της ελληνέζικης ντεκαντάντσιας, του Νίκου Καρβέλα και της Αννας Βίσση, ήταν ακριβώς ό,τι έλειπε από τους τηλεοπτικούς ιεραποστόλους της παρακμής. Πολύ θέαμα, κούφιο σαν κουβάς, πολύ σούσουρο χωρίς μήνυμα, πολλή τηλεθέαση.

Το πόπολο λατρεύει τα ξεμαλλιάσματα. Είναι καλοδεχούμενες οι από τηλεοράσεως αφηγήσεις για κομπαρσιλίκια, είτε πρόκειται για τον αείμνηστο Μίστερ Μπούτια εναντίον του Εθνικού Σταρ είτε για Καρβέλα Vs Βίσση. Ερχεται ο άλλος χολοσκασμένος από τη δουλειά του και θέλει λίγο να χαλαρώσει με μια γερή δόση μπιχλώδους υποκουλτούρας. Τι να σου κάνει δηλαδή; Αντί να δει δικηγόρο Δημητρακόπουλο να ομιλεί για την ανάγκη ειρήνευσης του πρώην ζεύγους να διαβάσει την «πλατωνική θεολογία» του Πρόκλου;

Αντί να παρακολουθήσει Χιώτη και Παυλόπουλο να αναλύουν τη μοδάτη έριδα να ασχοληθούν με την υπόθεση Ρίμαν και να προσφέρουν στην ανθρωπότητα νόμο παραγωγής των πρώτων αριθμών;

Ουδείς λέγει όχι σε μια νηπενθή δόση ξεκατινιάσματος επιφανών διασκεδαστών. Ούτε ημείς έχομεν κάποιο πρόβλημα με αυτό. Είναι πολλές οι καταγραφές των τηλεοπτικών ανομημάτων μας στην trash TV (από φανατική παρακολούθηση εκπομπών του Λεβέντη και συνεντεύξεων του Κώστα Σημίτη και του ΓΑΠ, Καναλιού 29 και «Παιδιών της νύχτας» μέχρι «Παρατράγουδων», «Ερωτοδικείου» και «σοβαρών» δελτίων ειδήσεων επί Μνημονίων και κορονοϊού).

Ομως, κάπου έχει εκτραπεί αυτό το παρδαλό όχημα της «ενημέρωσης» για τη «σκληρή κόντρα» των δύο «αγαπημένων μορφών» του ελληνικού τραγουδιού.

«Μεγαλώσαμε με Αννα Βίσση και Νίκο Καρβέλα» αναφωνούν εκστασιασμένοι οι λειτουργοί της ενημέρωσης, που τη στέλνουν… αλειτούργητη για βρούβες.

Λένε με τόση αυτοπεποίθηση αυτή τη βρισιά, ώστε μπορείς και να υποθέσεις ότι δεν υποκρίνονται, ως συνήθως.

 Ας μην κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια.

Δεν έχουμε μεγαλώσει όλοι με Βίσση και Καρβέλα, ευτυχώς. Είμαστε κάποιοι στην ελληνική επικράτεια αλλά και στην ομογένεια που ουδέποτε νιώσαμε να μας εκφράζει αυτό το δίδυμο.

Υπάρχουμε κι εμείς, που αντιμετωπίζουμε το γενικό μήνυμα που στέλνει στο κοινό το «έργο» Βίσση και Καρβέλα ως μία από τις πολλές εκδηλώσεις της άτακτης υποχώρησης του πολιτισμικού επιπέδου του λαού μας.

Η Αννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας θυμίζουν σε αρκετούς εξ ημών (είμαστε ευάριθμοι, είμαστε πολλοί; Ενας Θεός ξέρει) την καλπάζουσα νόσο του εκπασοκισμού του έθνους και το κατρακύλισμα στο έλος του υλισμού, της φτηνής επίδειξης, της χυδαίας σπατάλης ηθικών και υλικών πόρων της κοινωνίας.

Η Αννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας …

 

ΝουΔο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Κυριάκος Τσιπροτάκης Vs Αλέξης Μητσίπρας

 

 

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ  

Πού και πού οι σκεπτόμενοι άνθρωποι (και οι ευφυείς και οι όχι και τόσο ευφυείς, αλλά πάντως σκεπτόμενοι) νιώθουν μια κάποια μοναξιά στην πικρή πατρίδα μας. Παρακολουθούν τα τεκταινόμενα κι αναρωτιούνται αν όσα διαφημίζονται σαν «κορυφαία θέματα» μόνο σ’ εκείνους φαντάζουν βλακώδη, ανούσια κι αποπροσανατολιστικά από τα αληθώς σπουδαία και σημαντικά.

Μία από τις αηδίες που μας σερβίρουν, ωσάν να είναι θέμα μείζον και κρίσιμο για τον λαό και το έθνος, είναι η αναμέτρηση δύο προσώπων που ανήκουν στην ίδια πολυεθνική, αλλά σε άλλο υποκατάστημα. Κυριάκος Μητσοτάκης και Αλέξης Τσίπρας είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος της ξενοκρατίας και της επιχείρησης μετατροπής της χώρας σε χώρο.

Ο ένας καταφέρεται εναντίον του άλλου για ανθυπολεπτομέρειες, για υποσημειώσεις του βιβλίου που περιγράφει τον αφανισμό του ελληνικού έθνους και τη μετατροπή του Ελληνισμού από ζώσα πραγματικότητα σε απλή εγκυκλοπαιδική καταχώρηση. 

Το έργο έχουμε ζήσει, δει, ακούσει και παρακολουθήσει σ’ όλες του τις διαστάσεις, τις εκδοχές και τις παραμέτρους και είναι εκατομμύρια εκείνοι κι εκείνες που αρνούνται να πιστέψουν τις ίδιες τους τις εμπειρίες.

Ας ξεκινήσουμε με τις σχέσεις με τον ξένο παράγοντα. Αγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Γερμανοί κι Αλαμανοί, Γότθοι, Ούνοι, Βησιγότθοι, Γιουρούκοι και Σελτζούκοι και -κυρίως- Αμερικανοί είναι κορόνα στο κεφάλι τους, άρχοντες των λογισμών των «αντίπαλων» πολιτικών. 

Ο ένας (ο Μητσοτάκης) πήγε και μίλησε στο Κογκρέσο και χάρηκε τόσο ώστε έβαλε τη φωτό σε περίοπτη θέση στο γραφείο του, ακριβώς δίπλα από τα αγαλματάκια των βατράχων (του φενγκ σούι κόλπα είναι αυτά).

Είναι δε τόσο αφοσιωμένος στη ζητιανιά της ευμένειας των ξένων ώστε τον είδαμε να τριγυρνά σαν κουταβάκι δίπλα από τον Τραμπ ικετεύοντας για ένα βλέμμα. Και το κορυφαίο. Κάνει όχι μόνο ό,τι θέλουν οι ξένοι, αλλά και ό,τι υποθέτει πως θέλουν. Ακόμα και στους Βουλγάρους κάνει υποχωρήσεις. Τους δίνει τα οστά του Σαμουήλ για να πάρει κλάσμα από τα κλεμμένα ιστορικά κειμήλια ελληνικών μοναστηριών.

Ο άλλος, ο «επαναστάτης» της οκάς, που θα βαρούσε τα νταούλια και θα χόρευαν οι αγορές και έλεγε go back, κυρία Μέρκελ, go back, κύριε Σόιμπλε, χόρεψε τον χορό της κοιλιάς και στους Ευρωπαίους και στους Αμερικανούς και έκανε γαργάρα το δημοψήφισμα και νέα μνημονιάρα έφερε (αντί να καταργήσει μ’ ένα νόμο κι ένα άρθρο την παλιά) και καλά λόγια για τον Τραμπ βρήκε να πει.

Και το μεγαλύτερο δώρο του στους ξένους δεν ήταν τα λεφτά του αριστερού Μνημονίου, αλλά το όνομα, ο πολιτισμός και η Ιστορία της Μακεδονίας. Με την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών (την οποία τηρεί κατά γράμμα ο Μητσοτάκης) χάρισε στους ξένους αυτά που δεν χαρίζονται, εκχωρούνται ή δανείζονται.

Τα ίδια και στον κορονοϊό, στον δικαιωματισμό, στη woke ατζέντα, τους γκέι «γάμους», στον αντινατιβισμό, στην Εκκλησία (ο Μητσοτάκης μάλιστα ξεπέρασε τον αριστερό άθεο, θέτοντας απαγορεύσεις άσκησης της χριστιανικής λατρείας την περίοδο της πανδημίας). 

Οπότε, αποφασίστε. Θέλετε κακό εναντίον χειρότερου; 

Συμφορά ή τραγωδία; Πανωλεθρία ή καταστροφή;  

Την ...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΝουΔο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ζήτω η Βόρειος Μαϊμουδονία!

Ζήτω η Βόρειος Μαϊμουδονία! 

 

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, κολλητή του Κούλεως του Μητσοτάκη και πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στην κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε με τον Σκοπιανό πρωθυπουργό Χρίστιαν Μίτσκοσκι δήλωσε περιχαρής: «Καλωσορίζουμε τη Βόρεια Μακεδονία, με την ταυτότητα και τη γλώσσα της. Πιστεύουμε ότι ο μακεδονικός πολιτισμός και η μακεδονική γλώσσα μπορούν μόνο να κάνουν την Ενωσή μας πλουσιότερη».

Αν ήμασταν αγενείς, θα το λέγαμε και ξεβράκωμα της ελληνόφωνης πολιτικής αχρηστίας, που αυτοδιαφημίζεται ότι είναι τάχα αριστεία. Αλλά είμεθα Ευρωπαίοι μιλόρδοι και το αποκαλούμε στριπτίζ.

Στριπτίζ και του Τσίπρα, που υπέγραψε την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών και τώρα μας επαναλανσάρεται σαν «ευσεβής» και «εθνοπρεπής» και «σοσιαλδημοκράτης», και του Κούλεως, που έλεγε φούμαρα περί επαναδιαπραγματεύσεως της συμφωνίας (μέχρι να γίνει πρωθυπουργός). Μόλις θρονιάστηκε στο Μέγαρο Μαξίμου, λησμόνησε την επαναδιαπραγμάτευση πιο γρήγορα απ’ όσο ξεχνά ό,τι έμαθε στη βιολογία, τη φυσική, στα μαθηματικά και στη χημεία ένα λυκειόπαιδο που θα ακολουθήσει το 1ο πεδίο (ανθρωπιστικές, νομικές και κοινωνικές επιστήμες).

Και ο συνεχιστής της κουκουέδικης παράδοσης, Τσίπρας, και ο διάδοχος της μαύρης κληρονομιάς του υπαρκτού μητσοτακισμού, Κυριάκος, συνεργάστηκαν ιδανικά για να φτάσουμε σ’ αυτό το επίπεδο κατάντιας. Να μας μιλάει η φον ντερ Κάποια για τον πολιτισμό της «Μακεδονίας» εννοώντας το ευρωαμερικάνικο κατασκεύασμα της μαϊμουδονίας. Δηλαδή, έχουμε μια θλιβερή απομίμηση κράτους, που γεννήθηκε στον δοκιμαστικό σωλήνα της Ε.Ε. και των ΗΠΑ, ώστε να εξυπηρετήσει ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να καπηλεύεται τη δόξα της Μακεδονίας μας, με στόχο να την υποκαταστήσει, και ακολούθως οι αφιονισμένοι με την ψευδομακεδονική ιστορία και «πολιτισμό» να κολοβώσουν την ελληνική επικράτεια.

Μια χαρά χαράδρα τα έχουν καταφέρει οι εκλεκτοί των ψηφοφόρων τους!

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, με τις πάγια αξιοθρήνητες τοποθετήσεις του, επιστράτευσε ό,τι ξέρει από ελληνικά για να πει με εύσχημο τρόπο ότι έγινε μεν το στριπτίζ, αλλά δεν ήτο και ξεβράκωμα, και πως ίσως στο μέλλον η κυβέρνησις ψωνίσει κάνα σώβρακο ή τάνγκα από τη λαϊκή για να μη βγαίνει έτσι στις ρούγες και την κράζουν. Ητοι, είπε: «Ο δρόμος της Βόρειας Μακεδονίας προς την Ευρώπη περνάει μέσα από Ελλάδα και προϋποθέτει απαρέγκλιτο σεβασμό των συμφωνηθέντων. Η χώρα μας έχει αποδείξει ότι πράττει πάντοτε όσα απαιτούνται για την προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων. Θα συνεχίσει να θέτει τα σχετικά ζητήματα και στα ευρωπαϊκά όργανα».

Δηλαδή, για να ’χουμε καλό ρώτημα, ποια ακριβώς είναι «τα σχετικά ζητήματα» που θα «θέτει» ο Μητσοτάκης «στα ευρωπαϊκά όργανα»;

Ποια είναι τα… όργανα; Αυτά στα οποία έγραψε τις προεκλογικές υποσχέσεις του;

Επιπλέον, ο κυβερνητικός, για να σιγουρέψει τα πράγματα, δηλαδή για να στείλει ηχηρό το μήνυμα ότι τώρα που τη… φάγαμε τη φόλα δεν υπάρχει επιστροφή, συμπλήρωσε:

ΚΚΕδικο ΣΤΑΛΙΝΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Σύντομο ανέκδοτο: «Δημοκρατικό» ΚΚΕ

 

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Στις 23/9/1974 «νομιμοποιήθηκε» το ΚΚΕ. Το Κοινοβούλιο, που, ως θεσμός, κινδύνευσε από την ιδεολογικοποιημένη μοχθηρία των συμμοριτών, αποφάσισε να «νομιμοποιήσει» εκείνους που ήθελαν να το καταργήσουν. Το νομοθετικό διάταγμα 59/1974 ήταν εκείνο που έμπασε τους νοσταλγούς του Στάλιν από τα πορτοπαράθυρα της Βουλής.

Ο τρόπος που έχει λειτουργήσει μέχρι σήμερα αυτό το κόμμα δείχνει ότι μια χαρά συνεννοείται με το «σύστημα» που καταγγέλλει. Οι πρακτικές του είναι απολύτως συστημικές. Ομως, η ιδεολογία δεν έχει αλλάξει. Παραμένει αταλάντευτα ανθελληνική. Δεν κρύβει ότι ακόμα και σε περίπτωση πολέμου το ΚΚΕ θα λειτουργήσει σαν πέμπτη φάλαγγα και θα σηκώσει τα όπλα εναντίον της πατρίδας!

Τρανταχτή απόδειξη κομίστηκε στα ΜΜΕ την 1η Δεκεμβρίου 2018. Τότε, ο Θανάσης Παφίλης, βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, στην ομιλία του για τον Γοργοπόταμο τόνισε: «Το κόμμα μας επίσης λέει ότι ο λαός δεν πρέπει να έχει καμιά εμπιστοσύνη στις αστικές κυβερνήσεις κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το κόμμα μας θα ηγηθεί στην αυτοτελή οργάνωση της εργατικής λαϊκής πάλης με όλες τις μορφές, ώστε να οδηγήσει στην ολοκληρωτική ήττα της αστικής τάξης, εγχώριας και ξένης ως εισβολέα. Ο αγώνας αυτός να συνδεθεί με την πάλη για την κατάκτηση της εξουσίας, είτε η Ελλάδα είναι επιτιθέμενη είτε έχει δεχτεί εισβολή».

Σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι όταν η Ελλάδα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση θα έχει να αντιμετωπίσει δύο εχθρούς. Τον εξωτερικό αλλά και το ΚΚΕ! Μπορείτε να δείτε το βίντεο εδώ:

 

 

Ο κ. Παφίλης δεν είναι ο «πατέρας» αυτού του σχεδίου.

Απλώς επανέλαβε όσα λέει το πρόγραμμα του ΚΚΕ (στη σελίδα 7): «Σε περίπτωση ιμπεριαλιστικής πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας, είτε σε αμυντικό είτε σε επιθετικό πόλεμο, το Κόμμα πρέπει να ηγηθεί της αυτοτελούς οργάνωσης της εργατικής – λαϊκής πάλης με όλες τις μορφές, ώστε να οδηγήσει σε ολοκληρωτική ήττα της αστικής τάξης, εγχώριας και ξένης ως εισβολέα, έμπρακτα να συνδεθεί με την κατάκτηση της εξουσίας.

Με την πρωτοβουλία και καθοδήγηση του Κόμματος να συγκροτηθεί εργατικό – λαϊκό μέτωπο με όλες τις μορφές δράσης, με σύνθημα: Ο λαός θα δώσει την ελευθερία και τη διέξοδο από το καπιταλιστικό σύστημα που, όσο κυριαρχεί, φέρνει τον πόλεμο και την “ειρήνη” με το πιστόλι στον κρόταφο». Μπορείτε να το διαβάσετε στην ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.kke.gr/export/sites/default/.galleries/docs/Programma.pdf

Και τι δηλώνει το κόμμα του «δημοκρατικού τόξου» ότι θα κάνει;

Δικτατορία του προλεταριάτου!

Στη διεύθυνση https://www.kke.gr/arxes-stoxoi/katastatiko/ θα βρείτε το καταστατικό του κόμματος που λέει: «Στρατηγικός στόχος του ΚΚΕ είναι η κατάκτηση της επαναστατικής εργατικής εξουσίας, η δικτατορία του προλεταριάτου, για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση. Το ΚΚΕ φιλοδοξεί να δώσει όλες του τις δυνάμεις για την οικοδόμηση της ανώτερης αυτής κοινωνίας, έχοντας πλήρη συνείδηση ότι θα είναι έργο της ίδιας της εργατικής τάξης, επικεφαλής όλων όσοι υποφέρουν από την εξουσία του κεφαλαίου, και της ουσιαστικής συμμετοχής τους, τόσο στον αγώνα για την κατάκτησή της όσο και στη διαφύλαξη και στερέωσή της. […]

Η ταξική πάλη συνεχίζεται μέχρι την κατάργηση κάθε πηγής κοινωνικής ανισότητας, κάθε ατομικής ιδιοκτησίας μέσων παραγωγής. Το ΚΚΕ καθοδηγείται από τα διδάγματα των ταξικών αγώνων στην Ελλάδα, τους ηρωικούς αγώνες των ΕΑΜ – ΕΛΑΣ την περίοδο της κατοχής και του Δεκέμβρη 1944 και ιδιαίτερα τον κορυφαίο αγώνα του ΔΣΕ 1946-1949».

Κοντολογίς δηλώνουν υπερηφάνως ότι τους θέλουν να επαναλάβουν όσα διέπραξαν από το 1944 μέχρι το 1949 και πως, αν κατορθώσουν να κουρσέψουν (με… ρεσάλτο) την εξουσία, θα επιβάλ ουν δικτατορικό καθεστώς!

Ολα τούτα…

 ο Αρειος Πάγος τα θεωρεί νορμάλ, δημοκρατικά, σύννομα;