"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑΝΝΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑΝΝΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΨΩΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η θεια μ’ η Αμερσούδα (ως μεταμοντερνισμός)


Της ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

– Καλέ είδες τη Γιάννα; 

— Ποιος και δεν την είδε; Για τη Γιάννα γράφτηκε το λαϊκόν άσμα «Απόψε κάνεις μπαμ!». Μπαμ έκανε η γυναίκα. Περίμενε πώς και πώς τις γιορτές της επετείου, αλλά ήρθε ο κορoνοϊός. Τέτοια χαλάστρα! Τόσο χαμήλωμα πτήσης, δεν το άντεξε. Είπε, λοιπόν, «θα κάνω μια εμφάνιση που θα μείνει στην Ιστορία, πάνω και πέρα από την Ιστορία». Τι δεν καταλαβαίνεις; Παρ’ όλα αυτά, εγώ θα σου πω τα παρασκήνια, αλλά πρόσεξε, κακομοίρη μου, μη σου ξεφύγει λέξη. 

— Τάφος. 

— Ακου λοιπόν. Η Γιάννα, με το που προβάρισε την ενδυμασία της, επικοινώνησε με τον Κυριάκο. «Ανθρωπος του κόσμου είσαι», του τόνισε, «Αντιλαμβάνεσαι ότι πρέπει να έχουμε συγγενείς ενδυμασίες στους εορτασμούς». 

«Δεν σε καταλαβαίνω, αγαπητή» είπε εκείνος, ενώ τον έλουσε κρύος ιδρώτας.

 «Πώς να σ’ το περιγράψω, Κυριάκο; Οπως π.χ. ο Σειληνός με την Ιωαννίδου στις ταινίες». 

«Και τι σκέφτεσαι, αγαπητή;», 

«Να ντυθείς τσολιαδάκι, σε μεταμοντέρνα, βέβαια, version. Οχι όπως οι βλάχοι κάποτε. Εχουμε γιορτή, θα υποδεχτούμε ξένους». 

— Κι εκείνος;

 — Εκείνος, Λεωνίδα μου, πρώτον γιατί προσπαθεί πάντα να κρατάει ισορροπίες και δεύτερον γιατί φοβήθηκε κανένα ξέσπασμα της Γιάννας στην τούρλα του Σαββάτου, την απέφυγε, με τη δικαιολογία ότι έχει τραυματισμό στη γάμπα από το ποδήλατο και δεν του επιτρέπει ο γιατρός την καλτσοδέτα. Γάτα η Γιάννα, αντιλήφθηκε το ψέμα, εκσφενδόνισε το τηλέφωνο και ξέσπασε σε κραυγές εμπνευσμένες από την Επανάσταση καθώς είχε αρχίσει ήδη και «το ζούσε». «Γκιαούρηδες!» ούρλιαζε. Ξεσήκωσε το Ψυχικό στις φωνές. 

— Μετά; 

— Αχ! Μετά πήγε στον Θόδωρο. «Πώς σου φαίνομαι;» τον ρώτησε φουρκισμένη, ενδεδυμένη μεταμοντέρνα Αμερσούδα. 

Εκείνος ψέλλισε «Interesting», όπως οι Αγγλοι όταν δεν ξέρουν τι να πουν.  

«Μόνο «Interesting» έχεις να πεις; Λοιπόν τέρμα η πλάκα. Σήκω! Φέρτε του τα ρούχα» διέταξε το προσωπικό που έσπευδαν αλλόφρονες. «Απλώστε τα!» συνέχισε. Τι ήταν αυτά, Λεωνίδα μου; Τι φισεκλίκια, τι κουμπούρια, τι μουστάκι τεράστιο από πλούσια τρίχα σπάνιας ράτσας αλόγου, τι καλτσοδέτα με χρυσή όμως φούντα, τι μια βράκα Κρητικιά, τι και τι!.. «Αυτά θα φορέσεις για να με συνοδέψεις. Και κοίτα να μάθεις να καβαλάς και άλογο όπως ο Κολοκοτρώνης, για να κάνουμε εμφάνιση έφιπποι. Να σκάσουν οι οχτροί μας». 

— Και ο Θόδωρος; 

— Ο Θόδωρος, Λεωνίδα μου, έκανε πως λιποθύμησε. Ξερός, κατάχαμα στη σπάνια μπουχάρα. Εκείνη ξανάρχισε να φωνάζει «Γκιαούρη! Γκιαούρη!» και τον κοπάναγε με το τσαντάκι «μεταμοντέρνο ανάποδο φέσι» που η φούντα κοιτάει ‘σακάτ. «Θα πάω μόνη μου! Δεν μοιράζομαι με κανέναν τέτοια δόξα» τον σκότωσε. 

Ο Θόδωρος ανασηκώθηκε τόσο δα. Κοιτάζοντας στα μάτια την πιστή του υπηρέτρια, ψέλλισε «Πιστή μας Μαριαλέν, αν αυτά τα φορέσει στην έναρξη, τι μας περιμένει στο φινάλε; Τι θα ντυθεί;», 

 «Κύρη μου κι αφέντη μου, η κυρά μας στη λήξη των εορτών έχει προγραμματίσει να ντυθεί φρεγάτα με κανόνια». Ξανά λιπόθυμος ο Θόδωρος. 

Κι έτσι, Λεωνίδα μου...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ: Hoş geldiniz

Γράφει ο Χρήστος Μπολώσης 

 

Λέγεται ότι ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ως υπουργός Άμυνας, παρουσιάζοντας στον Αμερικανό στρατηγό Βαν Φλιτ τμήματα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, στις 24 Φεβρουαρίου 1948, είπε το περίφημο: «Στρατηγέ, ιδού ο Στρατός σας».

   Αυτό θυμήθηκα όταν διάβασα ότι η κυρία Αγγελοπούλου κάλεσε τον Ερντογάν στις γιορτές για τα 200 χρόνια από το πραξικόπημα της 25ης Μαρτίου 1821. 

Θα σκέφτηκε: «Ρε συ, εδώ Ντόρα, Γεραπετρίτης, Καιρίδης, Ντόκος, Βορίδης, Χρυσοχοΐδης, Παναγιωτόπουλος και πρωθυπουργός μάς μιλάνε για συνεκμεταλλεύσεις, φινλανδοποιήσεις και άλλα ευτράπελα, δεν καλώ τον πασά να κάνει μια πρώτη γνωριμία με το νέο του προτεκτοράτο;»  

Υπάρχουν πληροφορίες ότι ο κ. Άδωνις, στο πλαίσιο της ανάπτυξης, έχει παραγγείλει χιλιάδες κελεμπίες και τσαντόρ να φορέσουμε κατά την υποδοχή, ενώ ο κ. Καραμανλής διέταξε να γίνει ένα γενικό μερεμέτισμα στα τζαμιά των Αθηνών.  

Τέλος, θα ληφθεί μέριμνα ώστε...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ (ΑΦ)ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ξηλώστε την Επι(ν)τροπή για τα 200 χρόνια!


Για να πούμε του στραβού το δίκιο: δεν είναι εύκολο πράγμα να προσδιορίσεις με ακρίβεια το ποιο πρέπει να είναι το στίγμα του εορτασμού των 200 χρόνων της Ελληνικής Επανάστασης. Ένα τόσο σύνθετο γεγονός, που είχε και τις λαμπρές αλλά και τις μελανές του σελίδες, μπορεί να ειδωθεί από πολλές οπτικές γωνίες.

Όμως η Επιτροπή για τα 200 χρόνια δεν συστάθηκε ως ομάδα ιστορικών. Συστάθηκε με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 200 ετών από την εποχή που κάποιοι είπαν το “ελευθερία ή θάνατος”.  

Δεν θα εξετάσουμε ποιος το είπε πρώτος και ποια μέρα. Σημασία έχει ότι αυτό το μήνυμα ενέπνευσε χιλιάδες σκλαβωμένους Έλληνες που αποφάσισαν να αποτινάξουν τον οθωμανικό ζυγό θυσιάζοντας ακόμα και τη ζωή τους. Σημασία έχει ότι το κατάφεραν και είμαστε σήμερα ελεύθεροι – με όλα μας τα κουσούρια, πολλά από τα οποία είχαν και οι εξεγερμένοι οπλαρχηγοί.

Για να οργανώσει γιορτή δημιουργήθηκε η Επιτροπή. Όχι μόνο με ταρατατζούμ, συμφωνούμε. Και με ενδεχομένως επώδυνες προσεγγίσεις εθνικής αυτογνωσίας, συμφωνούμε. Αλλά όπως δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις τους αρχαίους Σπαρτιάτες παιδοκτόνους λόγω Καιάδα, δολοφόνους λόγω κρυπτείας και ρατσιστές λόγω ξενηλασίας, δεν μπορείς να χαρακτηρίζεις τον Καποδίστρια ως δικτάτορα και τον Καραϊσκάκη ως σεξιστή.  

Δεν είναι μόνο ιστορικό λάθος, καθώς χρησιμοποιείς σύγχρονους όρους με τη σημερινή τους φόρτιση για να αποδώσεις χαρακτηριστικά ανθρώπων σε ένα εντελώς διαφορετικό αξιακό και πολιτισμικό πλαίσιο. Είναι απόδειξη ότι δεν έχεις πάρει χαμπάρι πόσο σημαντική είναι αυτή η επέτειος για την ενδυνάμωση της εθνικής συνείδησης, που τόσα πλήγματα έχει υποστεί από την ιδεολογική ηγεμονία μιας αντίληψης που η παραιτηθείσα από την Επιτροπή κα Μαρία Ευθυμίου χαρακτήρισε ως “ουδετεροπατρία”.

Τα 200 χρόνια από το έπος του ’21 είναι μια ευκαιρία να ανακαλύψει ξανά η κοινωνία μας την εθνική της διάσταση και να ξαναπιεί ο Έλληνας από την πηγή ενός εθνικού οράματος.  

Η Επιτροπή καλείται να αναδείξει χαρακτηριστικά της Επανάστασης που έχουν διαχρονική αξία τόσο για εμάς όσο και για τη διεθνή κοινότητα. Αναμφίβολα η Επανάσταση του 1821 είχε πολλές «διαστάσεις». Όμως πρωτίστως ήταν «εθνική παλιγγενεσία»!

 Δεν θα παραχαράξουμε την ιστορία επειδή κάποιοι αριστεροπαράφρονες θέλουν να τη μασκαρέψουν σε ταξική εξέγερση, σε μαρξιστική επανάσταση πριν τον Μαρξ! Ούτε θα ανεχθούμε τον εξευτελισμό των πρωταγωνιστών της, στο όνομα μιας δήθεν αναθεωρητικής ματιάς που καταλήγει ανιστόρητο ηδονοβλεπτικό κουτσομπολιό.

Οι ήρωες του ’21 ήταν άνθρωποι και είχαν τα πάθη τους. Έκαναν όμως την υπέρβαση και συντάραξαν ολόκληρη την υφήλιο με τα ανδραγαθήματά τους συναισθανόμενοι τον εθνικό τους ρόλο. 

Αυτόν που δεν μπορούν να συναισθανθούν τα μέλη της Επι(ν)τροπής. 

Αυτόν που δεν μπορεί επίσης να αντιληφθεί η κυβέρνηση η οποία οργανώνει τους εορτασμούς για την απαλλαγή από τον οθωμανικό – ισλαμικό ζυγό, την ίδια στιγμή που διευκολύνει μια ξεκάθαρη ισλαμική εισβολή με το πρόσχημα της μετανάστευσης και επιχαίρει για την αλλοίωση που θα επιφέρει αυτή στην εθνική μας ταυτότητα. 

Είναι αδιανόητο, σε μια εθνική γιορτή, να απαλείφονται εσκεμμένα τα εθνικά και θρησκευτικά μας σύμβολα για να μην ενοχληθούν όσοι βλέπουν το έθνος ως εμπόδιο στις ισοπεδωτικές διεθνιστικές τους ιδεοληψίες!

Μακάρι η κυβέρνηση, η κα Αγγελοπούλου και οι καθηγητάδες του επιτελείου της να έγραφαν τις υποδείξεις και τις απειλές της σημερινής “Ιεράς Συμμαχίας” των πολυπολιτισμικάριων εκεί όπου ο Γεώργιος Καραϊσκάκης έγραφε τις απειλές των Τούρκων και να τους το ανακοίνωναν με την ίδια αθυρόστομη φρασεολογία. 

Θα ήταν...

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Γιατί η Επιτροπή 2021 έχει καταλήξει να απασχολεί τη δημόσια σφαίρα περισσότερο για τις αναρτήσεις της παρά για το (κυοφορούμενο) έργο της ;;;



Δεν είναι και καμιά ανακάλυψη. Ο Καραϊσκάκης «δεν είχε διόλου εις την γλώσσαν του χαλινόν» (Αινιάν). «Αι ηπιώτεραι των ύβρεων» που εξέφερε το ηρωικό του στόμα «ήσαν σαπιοκοιλιά και παλιογελάδα» (Βλαχογιάννης). Με έναν αιρετικό αναχρονισμό για αυτή την αιρετική προσωπικότητα, θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι καταγραφές του ιδιώματός του τον καταξιώνουν ως χαρισματικό αρχιτρόλ avant la lettre.

Τα πραγματικά τρολ, που ασχολούνται αρειμανίως με τον Καραϊσκάκη τα τελευταία εικοσιτετράωρα, σκανδαλίστηκαν από ένα κείμενο για τη σεξουαλική ζωή του που είχε αναρτήσει στον ιστότοπό της η Επιτροπή 2021. 


Οι σατανικές συμπτώσεις ήταν πολλές: Πάλι ένα κείμενο ιερόσυλο – όπως εκείνο για τον Καποδίστρια· πάλι του καθηγητή Αριστείδη Χατζή· πάλι γραμμένο σε ανύποπτο χρόνο και αποκομμένο από τα συμφραζόμενά του.

Το σχόλιο για τον σεξουαλικό βίο του Καραϊσκάκη είχε αναρτηθεί από τον Χατζή στο facebook – σε έναν χώρο όπου δεν ισχύουν οι κανόνες της επιστημονικής τεκμηρίωσης ούτε καν της καθωσπρέπει γλώσσας.

Τα αλυσιδωτά ατυχήματα ήταν τόσο κραυγαλέα, που η ανάρτηση από την Επιτροπή έμοιαζε ή με δολιοφθορά ή με σκόπιμη πρόκληση.

Μπορεί η Επιτροπή να κάνει «ΕΔΕ» για να ανακαλύψει πώς βρέθηκε πάλι να πυροδοτεί άλλο ένα διαδικτυακό ξεμάλλιασμα.


 Η εσωτερική ανάκριση δεν μπορεί να απαντήσει στο πραγματικό πρόβλημα: Γιατί η Επιτροπή έχει καταλήξει να απασχολεί τη δημόσια σφαίρα περισσότερο για τις αναρτήσεις της παρά για το (κυοφορούμενο) έργο της; 


Γιατί το θέμα είναι πάντα η ίδια;
Πρέπει μήπως να σιγήσει; 


Πρέπει να αποσυρθεί από τα κοινωνικά δίκτυα και να κρυφτεί πίσω από μια πρόσοψη ιδρυματικής σοβαροφάνειας; Ή πρέπει, όπως λένε, να αφήσει τα σοβαρά και να ασχοληθεί μόνο με τα πανηγύρια;

Κανείς δεν περιμένει από την Επιτροπή να ετοιμάσει μια σιδερωμένη, «τελική» ιστορική αφήγηση. Γι’ αυτό και είναι υπερβολικό να αντιμετωπίζονται οι δημοσιεύσεις της σαν να ήταν πορίσματα της επίσημης Ιστορίας. Το πεδίο που θα μπορούσε ο φορέας να διανοίξει ανάμεσα στη μουσειακή δυσκινησία και το βαρέλι του φολκλόρ –ανάμεσα στις δάφνες και τη φέτα Καλαβρύτων– είναι η σπορά νέων ερωτημάτων.

Το εγχείρημα σπαταλιέται όχι επειδή προσπαθεί, όπως του καταλογίζουν, να ξαναγράψει την Ιστορία (αλίμονο αν η εθνική συνείδηση ήταν τόσο εύθραυστη ώστε να μπορεί να τη διαβρώσει η αναψηλάφηση της λίμπιντο του Καραϊσκάκη). Δεν φταίνε οι ιδέες που θέτει σε κυκλοφορία η Επιτροπή. 


Φταίει ότι...

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Παραχαράκτες

Διδάκτωρ Διδακτικής Γλωσσών και Πολιτισμών του Πανεπιστημίου Paris III – Sorbonne Nouvelle


«Η εθνομηδενιστική Επιτροπή Ελλάδα 2021», υπό την προεδρία της εθνικής μας τελετάρχισσας κυρίας Αγγελοπούλου, ξαναχτύπησε. Ως φαίνεται η επιτροπή αυτή έχει βαλθεί να ξαναγράψει την Ιστορία με τις γνωστές στρεβλώσεις, τους μύθους και τα κατάφωρα ψέματα μιας δράκας ανθελλήνων ιδεοληπτικών.

Έτσι, τις προηγούμενες ημέρες η επιτροπή μάς είπε ότι ο Καποδίστριας ήταν ένας δικτάτορας, μάλιστα το πολίτευμά του ήταν η «εκσυγχρονιστική δικτατορία». «Ομως οι δημοκρατικοί και φιλελεύθεροι πολίτες δεν το έβαλαν κάτω» συνέχισε το άρθρο. «Συνέχισαν να αγωνίζονται για δημοκρατία και δικαιώματα».  


Να υποθέσουμε ότι στους δημοκρατικούς και φιλελεύθερους πολίτες η επιτροπή εντάσσει και τους δολοφόνους του Καποδίστρια Μαυρομιχάληδες; 


Να υποθέσουμε ότι αυτή η συνέχεια των αγώνων περιελάμβανε τη δολοφονία του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας που ως φιλέλληνας έστησε ένα κράτος από το μηδέν, προσπαθώντας να στήσει τον λαό στα πόδια του και να καταστήσει την Ελλάδα πραγματικά ανεξάρτητη; 


Μήπως η επιτροπή ήθελε να πει και ένα μεγάλο μπράβο στους φονιάδες, «καλά του έκαναν του δικτάτορα», αλλά σκέφτηκε ότι μπορεί και να το παρακάνει, τελικά;
 

Ουδέποτε διανοήθηκε κάποιος να πει τον Καποδίστρια δικτάτορα. Θα ήταν εκτός από ασεβές και εντελώς ανιστόρητο. Άλλωστε ούτε καμία κυβέρνηση είχε ανατρέψει ο Καποδίστριας ούτε αντικατέστησε κάποιο πολίτευμα. Η χώρα έβγαινε από 400 χρόνια δουλείας και έπρεπε να κυβερνηθεί. Ο ίδιος δε ανέλαβε καθήκοντα έπειτα από πρόσκληση της Εθνοσυνέλευσης το 1828. 


Παραλαμβάνει χάος, μία επικράτεια μέσα στη φτώχεια, χωρίς δομές και έναν λαό αγράμματο. Στα τρία χρόνια που κυβερνά ιδρύει σχολεία, τράπεζα, φτιάχνει εθνικό νόμισμα, στρατό, εθνικό τυπογραφείο, αρχαιολογικό μουσείο, φαρμακεία, ανοικοδομεί σημαντικές πόλεις, φτιάχνει νόμους και θεσμούς, πατάσσει την πειρατεία, ιδρύει γεωργική σχολή και φέρνει την καλλιέργεια της πατάτας, στηρίζει την ίδρυση ναυπηγείων και την αγορά πλοίων από ιδιώτες.

Προκειμένου να μπορεί να εφαρμόσει τα σημαντικά αυτά μέτρα, αφαιρεί εξουσία από τους κοτζαμπάσηδες. Το αποτέλεσμα είναι να βρει απέναντί του τόσο τους διάφορους «φυλάρχους» όσο και τις Μεγάλες Δυνάμεις, οι οποίες δεν καλοβλέπουν την προοπτική μιας ισχυρής Ελλάδας.

Έρχεται λοιπόν η επιτροπή και αυτόν τον ηγέτη τον ονομάζει «δικτάτορα». Και τους δολοφόνους του «δημοκρατικούς και φιλελεύθερους πολίτες».  


Δημιουργείται σάλος και η επιτροπή απαντά ότι «χρέος όλων μας είναι να αναδειχθούν όλες οι απόψεις».
 

Πληροφορούμε λοιπόν αυτή την επιτροπή-καρικατούρα ότι...

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίκο ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η τεχνική του υποδειγματικού φιάσκου*

Οι μεγάλες αποτυχίες δεν είναι εύκολο πράγμα. Θέλουν χρόνο, κόπο, ασχετοσύνη, αμφιλεγόμενες προθέσεις και πολλά λεφτά

    Από τον Παναγιώτη Λιάκο

Η εξέλιξη του κρατικού εορτασμού για τα 200 χρόνια της Εθνεγερσίας εξελίσσεται όπως ήταν εξαρχής προδιαγεγραμμένο (για όποιον/αν έχει γνώση της πρόσφατης Ιστορίας): κωμικοτραγικά. 

Μια κυρία που χρίζεται επικεφαλής φιεστών όπως το 2004 (πιθανότατα λόγω των χρημάτων του συζύγου της) ανέλαβε από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να μας… εξηγήσει τι εστί 1821.

Λες και δεν έχουμε Ακαδημία Αθηνών, πανεπιστήμια, ερευνητικά ιδρύματα και θεσμικά κατοχυρωμένους φορείς με ικανότατους, ειδικευμένους ερευνητές και σωρευμένη πείρα δεκαετιών, και βρεθήκαμε στην ανάγκη «φωτοληψίας» για το ’21 από τους διορισμένους της διορισμένης.  

Και άρχισε να… εργάζεται η επιτροπή, να τουιτάρει και άρχισε ο λαός να δυσφορεί και να αποδοκιμάζει. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να πεις «δικτάτορα» κάποιον άλλον, όπως χαρακτηρίστηκε ο υπέροχος Καποδίστριας από μέλος της Γιαννοεπιτροπής.
 

Αν πας σ’ ένα χωριό, ρωτήσεις ποιος δεν στέκει πολύ καλά και τον κεράσεις πέντε τσίπουρα, θα αποκαλέσει δικτάτορα όποιον γουστάρει η ψυχή σου. Μόλις πιει τα τσίπουρα μπορείς να βάλεις τον σαλό να σκαρφαλώσει στον πλάτανο και να κάνει το κοτσύφι. Εύκολο να λες τα εύκολα και να τα κάνεις. Δύσκολο είναι να ξέρεις τι λες, να μιλάς στην καρδιά των Ελλήνων και να αποτίσεις τον πρέποντα φόρο τιμής στους ήρωες και τους αγίους του έθνους.

Ωστόσο, για να είμαστε δίκαιοι, η Επιτροπή για το 1821 δεν είναι 100% της Γιάννας Αγγελοπούλου. Του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι, που...

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Δικτάτορας ο Καποδίστριας !!! Τί δεν καταλαβαίνεις? Άντε με το καλό η ομάδα της εθνικής μας σουργελοψωνάρας να βγάλει δικτάτορα και τον Περικλή...

Να μπείτε στη σελίδα της Επιτροπής για τα 200 χρόνια από το 1821 να μάθετε - γιατί άλλα σας λέγαν στα σχολεία - για τον δικτάτορα Καποδίστρια και τους «φιλελεύθερους Έλληνες», που πάλευαν να φύγει ο τύραννος και να φέρουν τη δημοκρατία να ανασάνει ο τόπος.
 
Ναι, με αυτές τις αρλούμπες η κα Αγγελοπούλου και οι συν αυτή «τιμούν» τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν για την ανεξαρτησία της χώρας και για τη δημιουργία λειτουργικού κράτους.





ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίκες ΨΩΝΑΡΕΣ: Η ιστορία της Γιάννας!

Όσα λεφτά και να ‘χει κάποιος δεν μπορεί να πάρει απευθείας ανάθεση στην παραγωγή της υστεροφημίας του



Η επιτροπή της Γιάννας Αγγελοπούλου για τον εορτασμό της Επανάστασης του 1821 αυτοπροτείνεται να αναλάβει τη συγγραφή σχολικού βιβλίου για την Εθνεγερσία. 


Στον λογαριασμό που έχει στο twitter (βλ. εικόνα) έγραψαν τα ακόλουθα: «Το τελευταίο σχολικό βιβλίο της Επανάστασης του 1821, γράφτηκε επί χούντας. Μήπως ήρθε η ώρα να γραφεί κάτι ανάλογο & επί Δημοκρατίας; Ευτυχώς έχουμε & σήμερα λαμπρούς Ιστορικούς, αρκετοί από τους οποίους είναι στην Επιτροπή “Ελλάδα 2021”. #Greece2021».
 

Η λογική και η αισθητική της αυτοπρότασης θυμίζουν την τελετή λήξης της φιέστας του 2004 με τα ημιφορτηγά γεμάτα καρπούζια και τους κορυβαντιώντες Ρομά. Κιτς σαν τον πλούτο δίχως καλλιέργεια.  


Επίσης, έχουν ιδιαίτερα «χαλαρή» σχέση με τη λογική και σχεδόν ανύπαρκτη με τη δεοντολογία.


  Βασικοί κανόνες επιστημονικής δεοντολογίας που παραβιάζονται από το ποστάρισμα του γιαννοαγγελοπουλικού υπαλλήλου: τα ανθρώπινα διανοήματα και η αρτιότητα κάθε πνευματικού έργου κρίνονται από το περιεχόμενό τους, όχι από το καθεστώς που επικρατούσε όταν δημιουργήθηκαν.

Oταν αναφέρουμε ότι κάτι «γράφτηκε επί χούντας», είναι σαν να θέλουμε να ταυτίσουμε το περιεχόμενό του με κάθε αρνητική εκδήλωση του καθεστώτος και παθογένεια της εποχής. Αυτό το επιχείρημα είναι τόσο φτηνό ώστε ακόμα και η Αριστερά το έχει ξεπεράσει.

Επίσης αυτή η στάση δείχνει και μια αξιοθρήνητη ανασφάλεια:  


Αν θέλεις να γράψεις κάτι -από Aρλεκιν μέχρι Ιστορία-, δεν σε εμποδίζει κάποιος. Και στιλό έχει η Ελλάς και μολύβια και περγαμηνές και υπολογιστές, ακόμα και μαρμάρινες πλάκες. Αρπα ό,τι νομίζεις και γράφε. Μη «νιαουρίζεις» στην εξουσία για να σε προσέξει ώστε να… γράψεις ιστορία.  


Κανείς δεν έχει γράψει ιστορία με αυτόν τον τρόπο. Η ποιότητα, το βάθος και το εθνικό πρόσημο, η σύνδεση με την ψυχή της πατρίδας είναι αυτά που κερδίζουν το στοίχημα με τον χρόνο· όχι η εύνοια του Μητσοτάκη που θα σου πει «γράψε για το ’21 να σε αποστηθίζουν τα παιδιά για τις εξετάσεις τους».

Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος δεν χρειάστηκε...

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Βοηθώντας την Γιάννα

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΠΟΛΩΣΗ

Είναι γεγονός και πρέπει να της το αναγνωρίσουμε, ότι η κυρία Γιάννα είναι για τα πανηγύρια. Έδωσε εξετάσεις, αναλαμβάνοντας την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και πέρασε με άριστα.

Βέβαια, μας στοίχισαν λίγο παραπάνω οι γύφτοι με τα Ντάτσουν και τα καρπούζια, αλλά δεν βαριέστε, μπρος στη δόξα τι είναι η πείνα…

            Μετά την επιτυχία της αυτή, καθιερώθηκε στην συνείδηση και του λαού, αλλά και των κυβερνώντων,  ως η Εθνική πανηγυρίστρια.

            Όταν λοιπόν τέθηκε το θέμα  του εορτασμού των 200 χρόνων από την Επανάσταση (το αν ήταν Επανάσταση ή κάτι άλλο, είναι εξεταστέο) του 1821, ήταν φυσικό το μυαλό του κ. πρωθυπουργού, να πάει στην κ. Γιάννα. Άλλωστε είχε συνεργαστεί θαυμάσια με την αδελφή του, το 2004 όταν εκείνη ήταν δήμαρχος Αθηναίων, τότε που είχε καταθέσει την κομματική της ταυτότητα…. Άρα ήταν άνθρωπος του σπιτιού.

            Η πρώτη  πρώτη φροντίδα της κυβερνήσεως, ήταν να διαβεβαιώσει τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι δεν πρέπει να ανησυχεί, αφού οι εορταστικές εκδηλώσεις, δεν θα έχουν τίποτις εθνικά. Το ότι δεν ρώτησε την γνώμη των οπαδών της η ΝΔ, λίγη σημασία έχει.

            Έτσι λοιπόν η κ. Γιάννα που είναι και λίγο ΣΥΡΙΖΑ και λίγο ΝΔ και λίγο ΚΙΝΑΛ και λίγο «Ποτάμι» και ας μας τελείωσε και λίγο Λεβέντης και ας μας σώθηκε, άρχισε τις προετοιμασίες. Και πρώτα – πρώτα, έπρεπε να βρει έναν λογότυπο, που μόλις το βλέπεις να θυμάσαι το 1821. Το σύμβολο δηλαδή, το οποίο ο αείμνηστος Γεώργιος Γεωργαλάς είχε γράψει, στο μνημειώδες έργο του «Προπαγάνδα», ότι είναι «Η υλική έκφρασις της ιδέας. Είναι η υλοποίησίς της  σε μία εντυπωσιακή μορφή με σκοπό την διαρκή παρουσία και υπόμνησί της». Και ο μεγάλος Γεωργαλάς συμπλήρωνε ότι το σύμβολο και εν προκειμένω ο λογότυπος, θα πρέπει να είναι απλό, για να αντιλαμβάνεται ο καθένας το «κρυφό» νόημά του. Συνοπτικό, για να συμπυκνώνει την αρχική Ιδέα. Εύκολα αναπαραγόμενο, για να μπορεί να το κάνει κάθε οπαδός και έτσι να καταστεί πανταχού παρούσα ιδέα.  

Το σύμβολο της Γιάννας δεν έχει τίποτα από όλα αυτά. Ούτε καν ένα φέσι. Ούτε ένα καριοφίλι, πλην μιας χαρωπής γιρλάντας. Εμένα βέβαια, ως οπαδό της ΑΕΚ, με ικανοποιεί απόλυτα, διότι μου φέρνει στο νου την Θύρα 21, αλλά νομίζω ότι δεν είναι αυτός ο σκοπός του. Τέλος πάντων, αυτό άρεσε στην κ. Γιάννα και με αυτό θα πορευτούμε.

Με αυτά τα δεδομένα, δηλαδή το άρες μάρες σύμβολο και την  ρητή διαβεβαίωση του κ. Γεραπετρίτη, ότι ουδέν το Εθνικόν θα έχουν οι εκδηλώσεις, σκέφτηκα, ως σωστός Έλλην, να βοηθήσω την κ. Γιάννα στην μεγάλη προσπάθεια, η οποία απ’ ό, τι βλέπω θα επικεντρωθεί στην  αποδόμηση του… δρώμενου του 1821.

Πριν απ’ όλα όμως, θα πρέπει να δούμε, αν το 1821 εξερράγη Επανάσταση ή Πραξικόπημα. Διότι αν συνέβη το τοιούτον τι, θα πρέπει να εκδοθεί ένας νόμος με αναδρομική ισχύ, που να τακτοποιεί τα πράγματα (τι πάω και θυμάμαι τώρα).  Η κ. Γιάννα, μάλλον θα το έχει προβλέψει αυτό.
Μετά πολύ σκέψη λοιπόν (ίσως ανάλογη αυτών, που επινόησαν και ενέκριναν  το σύμβολο), προτείνω τα εξής:

α. Κατ’ αρχήν, όπως προαναφλερθηκε, να επαναπροσδιοριστεί η νομική μορφή του 1821. Είναι Επανάσταση; Μήπως είναι Πραξικόπημα; Διότι σύμφωνα με τον κ. Τατσόπουλο, τον κ. Βερέμη και τον Σκάϊ, οι ραγιάδες πέρναγαν μια χαρά επί Οθωμανοκρατίας. Με τους δρόμους τους καινούργιους, με τα νοσοκομεία και το αέρινο λεπίδι. Μήπως δηλαδή οι αγράμματοι ξυπόλητοι, κατά τον κ. Πάγκαλο, ξεσηκώθηκαν κατά της εννόμου τάξεως, που επεβλήθη με την εθνοσωτήριο Επανάσταση της 29ης Μαΐου του 1453; Να τα προσέχουμε αυτά παιδιά. Και αφού το ξεκαθαρίσουμε αυτό, εν ανάγκη, το ξανατονίζω, και με κανένα νόμο με αναδρομική ισχύ, προχωράμε.
 

β. Να ερευνηθούν όλα τα «Who is Who» των λεγομένων αγωνιστών, γιατί εδώ και χρόνια κυκλοφορούν φήμες ότι ο Κολοκοτρώνης, αγόρασε μπιρ παρά εκτάσεις στα Δερβενάκια, μέσα από τις οποίες αργότερα πέρασε ο δρόμος Κορίνθου – Άργους και φλόμωσε στην αποζημίωση. Ακόμη ο ίδιος,  αγόρασε πολλά στρέμματα στην Τριπολιτσά και έβγαλε τρελά λεφτά, γιατί στην συνέχεια τα πούλησε και χτίστηκε το γήπεδο του Αστέρα Τρίπολης, με τον ρητό όρο να του δώσουν το όνομά του, όπερ και εγένετο και ένα εφόρου ζωής διαρκείας στους VIP. Κάτι ανάλογο έγινε και με τον Γεώργιο Καραϊσκάκη στο Φάληρο. Λαμόγια παιδί μου τι περιμένεις; Τώρα, το ότι σκοτώθηκε ο Καραϊσκάκης στην Μάχη του Φαλήρου στις 23 Απριλίου του 1827, δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία και μπορούμε να το παρακάμψουμε.

γ. Παρουσίαση δρωμένων από τον μεγάλο βέλγο καλλιτέχνη Γιαν Φαμπρ. Ξέρετε εκείνον με τα παλλόμενα πέη. Τώρα το προς ποιόν θα τα… πάλλει, είναι ένα θέμα, που θα πρέπει να ξεκαθαρίσει σύντομα, για να μην αιωρούνται αμφιβολίες.

δ. Διοργάνωση φεστιβάλ σύγχρονου κινηματογράφου. Ξέρετε αυτόν, που οι διάλογοι κάθε ταινίας, δεν είναι πάνω από το 1/4 μιας σελίδας Α4. Μη με ρωτήσετε τι σχέση έχει αυτό. Γιατί νομίζετε ότι όλα τα άλλα νομίζετε ότι θα έχουν;

ε. Συναυλία με τον Γιώργο Νταλάρα. Δεν χρειάζεται διευκρίνιση, καθ’ όσον οποιαδήποτε εκδήλωση τοιαύτης εμβελείας που σέβεται τον αυτό της, δεν νοείται χωρίς την παρουσία του κ. Νταλάρα.

στ. Παραστάσεις Καραγκιόζη. Έτσι κι’ αλλιώς, πολύ καραγκιοζαρία προβλέπεται.

ζ. Σειρά διαλέξεων από την κ. Μαρία Ρεπούση και τον κ. Αντώνη Λιάκο. Η πρώτη θα μας επιμορφώσει για το πώς κατόρθωσαν οι χρυσαυγίτες, βασιλοχουντικοί και ταγματασφαλίτες, να μας γεμίσουν τόσα χρόνια με ψέματα περί δήθεν καταπιέσεων και σφαγών των Ελλήνων από τους Τούρκους, ενώ η σκληρή πραγματικότητα, μας αρέσει δεν μας αρέσει, είναι ότι οι Έλληνες έσφαζαν τους Τούρκους, ο δε Κολοκοτρώνης δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ο δολοφόνος με το πριόνι και ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος, ένας killer της εποχής. Ο κ. Λιάκος (ο Αντώνης για να μη παρεξηγιόμαστε), θα ετοιμάσει μια Πραγματεία για το πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί η υπογεννητικότητα των Ελλήνων, με την βοήθεια των λαθρομεταναστών. Ελπίζω ότι θα έχει κάνει δοκιμή στην οικογένειά του, ώστε να μας παρουσιάσει απτά παραδείγματα. 
 

η. Ο Σκάϊ, να ετοιμάσει ένα ντοκιμαντέρ με θέμα «Εγκληματίες φουστανελάδες, στην ειδυλλιακή Ελλάδα από το 1453 μέχρι το 1821». Στα τραγούδια των τίτλων θα είναι η μεικτή χορωδία της ΚΝΕ.

θ. Καλού κακού κάντε και...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικα και ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο Τσερνιένκο και η… Χαλυβούργαινα


Από τον Φαήλο Μ. Κρανιδιώτη

Ο Κονσταντίν Ουστίνοβιτς Τσερνιένκο ήταν o γενικός γραμματέας του ΚΚΣΕ από τις 13 Φεβρουαρίου 1984 ως τον θάνατό του, στις 10 Μαρτίου 1985.

Το 1985 θα γιορτάζονταν τα 40 χρόνια από τη λήξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, που για να τον λένε Πατριωτικό μάλλον το Ιερατείο αποφάσισε πως τελικά, ναι, και οι προλετάριοι και οι εργάτες έχουν Πατρίδα.  

Έπεσε τότε εντολή για οργασμό δημιουργικότητας στους Σοβιετικούς γραφίστες. Ένα μοτίβο που επελέγη για αφίσα είναι μια κορδέλα που ανεμίζει, ολόιδια σχεδόν με το σήμα που παρουσίασε η Γιάννα Δασκαλάκη – Αγγελοπούλου κ.λπ., για τους παιγνιώδεις «Χαλυβούργαινα», για το 2021.

Μπορεί να είναι σύμπτωσις, μπορεί ο γραφίστας να επικοινώνησε με το πνεύμα του Σοβιετικού συντρόφου του, από αυτούς που σχεδίαζαν όλη τους τη ζωή ροδαλές κομσομόλες και τον Λένιν αγέρωχο, χωρίς το ορθάνοιχτο γυάλινο βλέμμα της σύφιλης τελικού σταδίου που τον έστειλε στον τάφο.

Η κυρία Αγγελοπούλου δεν θυμάμαι ποτέ να μας εντυπωσίασε με την παιδεία της, οπότε αυτό το σοβιετικής αισθητικής και εθνικά αποστειρωμένο έκτρωμα δεν με εξέπληξε.  

Ύστερα από κάτι δηλώσεις, τη συζήτηση στη Βουλή και το προσκύνημα στην Αριστερά, την οποία η κυβέρνηση διαβεβαίωσε πως δεν θα πηγαίναμε για ένα ενιαίο εθνικό αφήγημα (!), επιβεβαιώνεται και στις λεπτομέρειες το «τούτη η στάνη τέτοιο γάλα βγάζει».

Δεν έχω τίποτα με τη γυναίκα. Λένε πως ήταν συνάδελφος -δεν τη θυμάμαι, μάλλον γιατί είμαι αρκετά μικρότερος-, θυμάμαι όμως όλη αυτή τη σπάταλη γκλαμουριά, τα πούρα – προσωπικά για μένα μια απεχθής εκζήτηση, αλλά κι αυτό δεν με αφορά. Απλά λέω πως, αν θέλαμε να οργανώσουμε ένα πάρτι, όπου οι κυρίες θα βάλουν φορέματα των 10.000 ευρώ για να πάνε να δώσουν από 1.000 ευρώ για τα παιδάκια, θα ήταν ό,τι πρέπει. Για να προβάλει το νόημα της Εθνεγερσίας το 2021 δεν το έχει.

Από το σήμα με την κορδέλα του Τσερνιένκο, την επικεφαλής και ορισμένα πρόσωπα που στελεχώνουν το εγχείρημα, ως διάφορες δηλώσεις και κάτι κακομοίρικα που διαβάζω στη σελίδα της Επιτροπής Αποχρωματισμού του 2021, είναι φανερό πως οι Απόστολοι του Μαρασμού ανέλαβαν πάλι -μάλιστα, εξόδοις μας- να μας σερβίρουν αυτόν τον δύσοσμο πολτό μηδενισμού που πασάρουν για «προοδευτικό» και μοντέρνο.

Καταλαβαίνω γιατί το κάνουν, δεν καταλαβαίνω -ή μάλλον υποψιάζομαι- γιατί η Ν.Δ., η κυβέρνηση της χώρας, για άλλη μια φορά ενδίδει στην παρακμή.  

Η Αριστερά και οι ομογάλακτοί της μαρξιστές από την ανάποδη, οι νεοφιλελεύθεροι, που κι αυτοί βλέπουν την κοινωνία ταξικά, αλλά από τη μεριά των ισχυρών, με κοινή την απέχθεια στο Έθνος και στα καθήκοντα που αυτό επιβάλλει, θέλουν να ξαναγράψουν την Ιστορία, κι η Ν.Δ. τούς ξαναπροσκυνάει από ενοχή και γιατί έχει αρκετούς τέτοιους στο επιτελείο.

Το άθλιο εγχείρημα του Σκάι πριν από μερικά χρόνια για το 1821, με θρασύ κονφερασιέ τον Τατσόπουλο, ήταν ο πρώτος μεγάλος λαγός για να μας εξοικειώσουν με το κακό και την αναθεώρηση της Ιστορίας.

Το 1821, αδέρφια, είναι επικίνδυνο παράδειγμα. Όποιος κάτσει και διαβάσει τα απομνημονεύματα των αγωνιστών θα διαπιστώσει αυτό που βοά και στις αφηγήσεις των ξένων: Ήταν ένας παλλαϊκός εθνικός και θρησκευτικός πόλεμος κατά του Σουνίτη δυνάστη, κατά της παρηκμασμένης τουρκικής βαρβαρότητας. Ήταν τέτοιο το κοινωνικό εύρος και το βάθος της Επανάστασης, που τα «ταξικά» κ.λπ. ως αναλύσεις κάνουν μόνο για προσάναμμα στο τζάκι, εκτός αν είσαι εντελώς αγράμματος και ηλίθιος γραμμιτζής.

Παράλληλα, η αληθινή ιστορική γνώση θα κάνει αναπόφευκτη τη σύγκριση ανάμεσα στους φιλογενείς εμπόρους και τους πλοιοκτήτες της εποχής, που θυσίασαν τα πάντα και οδήγησαν μαζί με τους κλεφταρματολούς και καπεταναίους τους απλούς ανθρώπους σε έναν τιτάνιο αγώνα «για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία», και από την άλλη στη σημερινή παρασιτική ψευτοελίτ της κόκας, της βίζιτας, που μετράει τα κότερά της στη Μύκονο και έχει όση πνευματικότητα έχει ο σκύλος μου.

Αν αναθέταμε τους εορτασμούς στον εχθρό, αν τους αναλάμβαναν οι απόγονοι του Δράμαλη, του Χουρσίτ, μπορεί κάποιος από αυτούς με λίγο φιλότιμο να θυμόταντο φιλί του Ιμπραήμ στον Παπαφλέσσα στο Μανιάκι και να απέτιαν φόρο τιμής στη γενναιότητα των αγωνιστών, πριν μας πουν πως ζούσαμε… καλύτερα υπό τον ζυγό.

Φοβάμαι πως...

ΝουΔοΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Πώς να τιμήσουμε το 1821

Να πάψουμε να ποντάρουμε στις κυβερνητικές πρωτοβουλίες, διότι πάμε συνεχώς… στον κουβά. Να στηριχτούμε επιτέλους στις δυνάμεις μας

    Από τον Παναγιώτη Λιάκο

«Αν θέλεις να μη γίνει κάτι, τότε να το αναθέσεις σε μια επιτροπή». Είναι επίκαιρο όσο ποτέ αυτό το παλιό καλό, φλεγματικό απόφθεγμα, που ειρωνεύεται κάθε κρατική πρωτοβουλία η οποία περιλαμβάνει τη σύσταση «επιτροπής».

Τα χάλια της επιτροπής που ίδρυσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης τα βλέπουμε και τα ακούμε σε καθημερινή βάση. Δεν υπάρχει ανάγκη να τα αναζητήσουμε διότι μας… βρίσκουν μόνα τους τα κωμικοτραγικά μαντάτα με την κυρία Γιάννα που θέλει να μας «διδάξει» τι σημαίνει 1821 και πώς πρέπει (;) να… αντιμετωπίζουμε την Ιστορία μας για να ορίσουμε το μέλλον μας.

Ευτυχώς οι αγωνιστές και του ‘21 και των άλλων ελληνικών ξεσηκωμών και πολέμων απλώς σήκωσαν τα όπλα και έβαλαν κατά του εχθρού. Δεν περίμεναν καμιά κυριούλα να τους πει και να τους δείξει τα πώς και τα τι, έπειτα από συσκέψεις με ξελιγωμένους στελεχάριους απροσδιορίστων αρμοδιοτήτων.

Αν θέλουμε να τιμήσουμε με αλήθεια ό,τι συνέβη το 1821, ας κάνουμε τα απλά και αυτονόητα. Οι πολλοί που στερούνται πόρων μπορούν να μοιραστούν με τους οικείους τους σκέψεις και βιβλία. Ας κάνουν περιηγήσεις σε τόπους όπου χύθηκε ελληνικό αίμα για να ποτιστεί το δέντρο της ελευθερίας, και οτιδήποτε άλλο δύνανται. Αν ο καθένας στον κύκλο του κάνει έστω και μια μικρή πράξη, που θα αναπαράγει το πανελλήνιο αίτημα για ελευθερία και εθνική ολοκλήρωση, η ουσιαστική γιορτή θα έχει επιτύχει.

Οι λίγοι που έχουν την οικονομική ισχύ μπορούν να κάνουν πολλά, αλλά δεν πρέπει ούτε ως σκέψη να τους περάσει να συνεργαστούν με το κράτος. Ας οργανώσουν εκδηλώσεις, ας ετοιμάσουν εκδόσεις και προβολές αρμόζουσες στον ελληνικό και χριστιανικό χαρακτήρα της Επανάστασης και ας προσπαθήσουν να τα κοινωνήσουν όλα τούτα στην ελληνική νεολαία – αυτή είναι η νόμιμη κληρονόμος του υλικού και πνευματικού πλούτου του έθνους.

Η κυρία Γιάννα και οι εκλεκτοί της...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η επΑΙτειος της Γιάννας


Για αρχή να προλάβω τους συμπολίτες που πιθανόν να διαμαρτυρηθούν επειδή προτιμούν την άλλη γραφή της λέξης «επαίτειος»: αυτή όπου αντί για «αι» μπαίνει ένα «ε».  

Προφανώς η τυπικά σωστή γραφή είναι αυτή, μόνο που η τυπικά σωστή γραφή αδυνατεί να αποδώσει όλη τη σημασία της λέξης. Γιατί αυτό που κυριαρχεί στις επαιτείους είναι η προσπάθεια των ανθρώπων που ζουν στο παρόν να ζητιανέψουν, να επαιτήσουν δηλαδή, λίγη δόξα από τους ανθρώπους του παρελθόντος. 

Οι άνθρωποι του παρελθόντος, ακουσίως αφού δεν είναι πλέον μαζί μας, προσφέρουν στους επαίτες τη δόξα και έτσι η γιορτή επιτυγχάνει τον σκοπό της: νιώθουμε καλύτερα πιστεύοντας πως τα κατορθώματα άλλων ανθρώπων είναι κάπως και δικά μας (προφανώς αυτό το σχήμα δεν περιορίζεται στις εθνικές επαιτείους καθώς μια επαίτειος γάμου, συχνά, είναι μια προσπάθεια του ζευγαριού να ζητιανέψει λίγο πάθος από το παρελθόν τους, μια επαίτειος κατάκτησης ενός τίτλου είναι, συχνά, μια προσπαθεια μιας ομάδας να ζητιανέψει λίγη από την αίγλη του παρελθόντος της κ.ο.κ.).

H επαίτειος των 200 ετών από την επανάσταση του 1821 προφανώς δεν διαφέρει ως προς την επαιτεία. Είναι μια απόπειρα να αισθανθούμε σημαντικοί εξιστορώντας κατορθώματα άλλων και αυτό δεν θα ήταν καθόλου κακό αν δεν υπήρχε ένα πρόβλημα: όταν απολαμβάνεις τη δόξα από τα κατορθώματα άλλων δεν νιώθεις καμία ανάγκη για κατορθώματα δικά σου (κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι πολύ μεγάλη η δύναμη του παραδείγματος, αλλά θα του πρότεινα να ρίξει μια ματιά γύρω του ώστε να διαπιστώσει ότι η αδιάκοπη αναφορά στους ένδοξους προγόνους και η έπαρση για την Ελλάδα του παρελθόντος μάλλον έχει αποθρασύνει παρά παραδειγματίσει).

Εκεί που διαφέρει η συγκεκριμένη επαίτειος είναι στο ότι δεν πρόκειται για μια επαίτειο όλων μας, αλλά για μια επαίτειο της Γιάννας της Αγγελοπούλου.

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από το πρώτο σχετικό σποτ στο οποίο όχι απλώς πρωταγωνιστεί η κυρία Γιάννα (σε νεαρότερη ηλικία) αλλά είναι και η μόνη που εμφανίζεται. Και με δεδομένο ότι το πρώτο σποτ μιας καμπάνιας σηματοδοτεί ολόκληρη την καμπάνια, μπορούμε με ασφάλεια να συμπεράνουμε πως η γιορτή για τα 200 χρόνια της ελληνικής επανάστασης είναι μια γιορτή από τη Γιάννα για τη Γιάννα:


Όπως είδατε στο διάγγελμα της, η πρόεδρος της επιτροπής «Ελλάδα 2021» δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας για το ποιο θα είναι το κεντρικό πρόσωπο των εορτασμών. 

Δεν αφήνει καμία αμφιβολία πως η μόνη «μεγάλη ευκαιρία» της επαιτείου είναι η ευκαιρία που έχει η ίδια να μας θυμίσει την παρουσία της που τόσο πολύ θα ήθελε να είναι ηγετική.  

Δεν αφήνει καμία αμφιβολία για το ποιος θα μας πάρει από το χέρι (όπως κάποτε τον Αλέκση για να τον πάει στα σαλόνια της διεθνούς πολιτικής σκηνής) και θα μας διδάξει. 

Και ευτυχώς δεν αφήνει καμία αμφιβολία για το ότι η παρουσία αυτή θα είναι γεμάτα λαϊκίστικα (και πολύ διασκεδαστικά) κλισέ για εμάς τους Έλληνες που «θα γιορτάσουμε όπως μόνο οι Έλληνες ξέρουμε» (γιατί οι άλλοι είναι ξενέρωτοι κουτόφραγκοι... να μην τα ξαναλέμε).

Για να μην παρεξηγηθώ, οφείλω να πω πως από τη στιγμή που υπάρχει (;) διαβεβαίωση ότι όλο αυτό το πάρτι δεν θα πληρωθεί από τους φόρους μας, όχι μόνο δεν με πειράζει αλλά το περιμένω και με ανυπομονησία. Στο κάτω κάτω λίγα πραγματα είναι τόσο διασκεδαστικά όσο το ανακάτεμα της προσωπικής ματαιοδοξίας με τη λαϊκοεθνική ανάταση. Και πραγματικά το λογότυπο δεν με χαλάει καθόλου καθώς βρίσκω πως το κυματιστό «2» είναι μια πολύ εύστοχη αναφορά στην ικανότητα των Ελλήνων να τα κάνουν θάλασσα (αν και μια σύνθεση στην οποία θα πρωταγωνιστούσε μια προτομή της Γιάννας που θα φοράει την περικεφαλαία του Κολοκοτρώνη ίσως να ήταν ακόμα πιο ταιριαστή).

Απλώς νομίζω πως ο τίτλος «Ελλάδα 2021» είναι μάλλον παραπλανητικός και ως εκ τούτου νομίζω πως θα ήταν πιο ειλικρινές αν...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Logo Αγγελοπούλου - Μια απόπειρα σημειολόγησης Logo Αγγελοπούλου


Το logo αποτελείται από μια ριγωτή κορδέλα και τον αριθμό “1”. Τα δυο μαζί συνθέτουν, αορίστως πως, τον αριθμό “21”. Η ριγωτή κορδέλα μπορεί να θυμίζει περισσότερο, ακριβώς, μια …κορδέλα, θα πρέπει όμως ένεκα του κυματισμού της να θεωρήσουμε ότι επέχει θέση “ελληνικής σημαίας”. Απ’ την οποία, καλλιτεχνική αδεία υποθέτει ο καλόπιστος, έχει αφαιρεθεί ο σταυρός.


Η κορδέλα έρχεται να διαπεράσει τον αριθμό “1” και, βγαίνοντας από την άλλη πλευρά, μετατρέπεται σε ένα είδος …usb, ίνα όπως συμβολίσει τον πολυπόθητο εκσυγχρονισμό, εμφορούμενο απ’ την αγάπη για την πατρίδα, η οποία εξασφαλίζει στη σημαία – κορδέλα στην πρώτη θέση…


Το πράγμα βεβαίως λειτουργεί αμφίδρομα. Γιατί, μια εναλλακτική ερμηνεία θα μπορούσε να είναι ότι το concept δίνει προτεραιότητα στον ίδιο τον εκσυγχρονισμό, το usb or something, που …καρφωμένο[ς] στο νούμερο 1, δίνει απ’ την άλλη πλευρά την αναπεπταμένη, δίχως σταυρό σημαία – κορδέλα που κυματίζει…


Σε οποιαδήποτε περίπτωση, πατριωτικό συναίσθημα και αγώνας για ψηφιακό εκσυγχρονισμό είναι αλληλένδετα.


Το τραγουδάκι του ad, τραγουδισμένο από κλώνους της κυρίας Αγγελοπούλου, θα μπορούσε να είναι: “εικοσιένα, νούμερο ένα”.


Το σίγουρο είναι ότι: το τελευταίο που ενδιαφέρει κάποιους στην επιτροπή για τον εορτασμό είναι οι αναφορές στην ίδια την Επανάσταση και τα διδάγματά της: το σλόγκαν δεν αφορά κάποια απόδοση τιμών, δεν αφορά το ίδιο το ’21, αλλά το …”τι κάνουμε σήμερα”.




Οι αντιδράσεις για το logo στα μέσα “κοινωνικής” δικτύωσης είναι έντονες, άσχετα από το πόσο θα προβληθούν στην τηλεόραση…  


Η καριέρα του logo θα προδιαγραφόταν συντομότατη, αν αυτός ο λαός δεν είχε δείξει προσαρμοστικότητα πέραν του αναμενομένου, εκπλήσσοντας κι εκείνους που σταθερά την δοκιμάζουν [αυτός άλλωστε είναι ο λόγος που δεν παύουν να αποθρασύνονται…]


Η στειρότητα της έμπνευσης και το ανέμπνευστο της εκτέλεσης, η απουσία σχέσης του logo με τα τεκταινόμενα στην ψυχή του “μέσου Έλληνα”, δεν είναι άσχετα με τη μεθοδική υποβάθμιση των ίδιων των …τεκταινομένων, μέσα από μια ενημέρωση που θα μπορούσε να ονομαστεί “ενημέρωση τσέπης”. 


 Απλούστατα: οι “τεχνικοί της εξουσίας”, με σύστημα και μέθοδο αφαιρούν τα πάντα, πέρα απ’ το ένστικτο επιβίωσης = η μέριμνα για το δούναι και λαβείν του πολίτη-εργαζόμενου-καταναλωτή-φορολογούμενου.  


Κι όταν κανείς στερείται όσα έδιναν νόημα στη ζωή του, όταν τα πάντα αντικαθίστανται από σκορ, ρεκόρ, και οικονομικούς δείκτες, όταν η λέξη “ευρώ” είναι αυτή που ακούγεται συχνότερα στα μέσα δήθεν ενημέρωσης, τότε...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το περιμέναμε, το είδαμε, το αλλάζουμε.

Αν και εσύ θεωρείς το λογότυπο για ποικιλία καφέ που μας κοτσάρε η εχθρός του Batman σαν έμβλημα των εορτασμών της Παλιγγενεσίας αντεθνικό διεθνιστικό ξέπλυμα, πρόσθεσε και την δική σου υπογραφή στην επιστολή διαμαρτυρίας που διεκδικεί την αντικατάσταση του.

Υπογραφή και διάδοση:

#Ελλαδα2021 #αντικαταστήστε_τους

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίκα ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Aπό τον Ρεπούσιο συνωστισμό στην "Ανθρωπιστική καταστροφή" μερικά νεοταξικά σούργελα δρόμος ...

Toυ Anaconda

Έκπληξη προκαλεί η... έκπληξη με την οποία αντιδρούν πολλοί στο αυτονόητο.

Η Γιάννα των Κλίντον, του Σόρος, του Τσίπρα και, προσφάτως, η Γιάννα-«εθνικό σημείο αναφοράς» για τους εορτασμούς των 200 ετών από την απελευθέρωση από τους Οθωμανούς, δηλώνει αυτό που πιστεύει το εθνομηδενιστικό κονκλάβιο: Ρεπούσιος συνωστισμός.


Η Γιάννα, όπως οι ρυπαροί συνεργάτες των Οθωμανών που δεν ήθελαν την Επανάσταση του 1821, που δεν ήθελαν να απελευθερωθεί η Ελλάδα για να μη χάσουν τα προνόμιά τους, αφαιρεί την εθνική διάσταση και προωθεί την διεθνιστική: we are the world, που τραγουδούσε χορεύοντας ο σύντροφος Κοτζιάς.


Βρισκόμαστε σε ένα εθνικά υπέροχο σημείο: ο πολιτικός και ολιγαρχικός κόσμος της χώρας που διέλυσε οικονομικά και θεσμικά την Ελληνική Δημοκρατία κάνοντας φτηνού επιπέδου πλιάτσικο, αντί, ως αποτυχημένος μάνατζερ που πτώχευσε την εταιρία, να αποσυρθεί από ντροπή, αφού κανιβάλισε την παιδεία και την κουλτούρα του λαού, αφού κανιβάλισε την ιδιωτική και δημόσια περιουσία, έχει φτάσει στο υπέρτατο σημείο ύβρεως να κανιβαλίζει ιστορικές στιγμές του Ελληνισμού, από το 1821 μέχρι και τη Μάχη του Μαραθώνα. Social liberal.


Η κατάσταση θυμίζει μια μικρή ομάδα διοίκησης που, για να κάνει πλιάτσικο στην περιουσία των μετόχων, κατσικώθηκε σε μια εταιρία, της έφτιαξε πλήρως εικονικά λογιστικά στοιχεία, τη γέμισε με πλαστά και εικονικά τιμολόγια, και τώρα που πάει για φούντο γιατί δεν υπάρχει κάτι άλλο να κανιβαλιστεί, ζητάει από τους μετόχους να αναλάβουν την ευθύνη για τις παρανομίες της διοίκησης και να δανειστούν για να καλύψουν την τρύπα που δημιουργήθηκε εξαιτίας της ανεπαρκούς εποπτείας των μετόχων στη διοίκηση!


Εκπλήσσονται οι ευρωπατριώτες για τον εθνομηδενισμό της Γιάννας. Από τη μία στήριξαν το πραξικόπημα μετατροπής του ΟΧΙ σε ΝΑΙ για να μην στραφούν οι μέτοχοι εναντίον της διοίκησης και από την άλλη εκπλήσσονται που συνεχίζεται το πλιάτσικο της διοίκησης!


Μεγάλη η δύναμη της συνήθειας αγαπητοί. Ενίοτε φέρνει πραγματικές εκπλήξεις.


Ενδέχεται οι μέτοχοι να μην κάνουν αυτό που έκαναν τόσες δεκαετίες, δηλαδή να δώσουν άλλη μια περίοδο ανοχής στη διοίκηση.


Ενδέχεται να κλειδώσουν την πόρτα έκτακτης Γενικής Συνέλευσης και να μη φύγει κανείς από τη διοίκηση.


Ενδέχεται να μη σερβιριστούν αστακομακαρονάδες.


Ενδέχεται...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Από τα τσαρούχια στις Λουμπουτέν

Δεν έχω τίποτα με την πάλαι ποτέ συνάδελφο Γιάννα Αγγελοπούλου.  


Το στιλ της για τα δικά μου αρβανίτικα, δωρικά γούστα είναι κωμικό. Πάντα μου προκαλούσαν θυμηδία όσοι καπνίζουν επιδεικτικά πούρα, και όλη αυτή η επίδειξη με τα καπέλα διαστημόπλοια και τις κοσμητικές επισκευές ξυπνάει μέσα μου έναν παιγνιώδη και δηλητηριώδη τσόγλανο. Ολα αυτά, όμως, δεν είναι πολιτικά ζητήματα και πολύ περισσότερο δεν είναι εθνικά.

 
Είμαι ο πλέον ακατάλληλος να παριστάνω την αστυνομία της μόδας. Οποιος γουστάρει να παίζει τα προσωπικά του καρναβάλια, δικαίωμά του. Συχνά βέβαια το εξεζητημένο στιλ υποδηλώνει συγκεκριμένο χαρακτήρα, αλλά ούτε ψυχολόγος είμαι.  


Το σίγουρο είναι πως το 2021 δεν είναι απλά πολιτικό, είναι εθνικό ζήτημα, και για να είμαι πιο ακριβής, πνευματικό. Και πρέπει να έχει σίγουρα και εξωτερική, αλλά πρωτίστως και εσωτερική στόχευση, την ψυχή των Ελλήνων όπου γης. Θα είναι μια μοναδική ευκαιρία να ενσκύψουμε στο κορυφαίο ζήτημα της ταυτότητάς μας, η οποία είναι Ελληνική και ταυτοσήμως Ορθόδοξη, σύμφωνα με τη βούληση των δωρητών της ελευθερίας μας, αυτών που με την πάλα, το γιαταγάνι και το ντουφέκι άρχισαν να ξαποστέλνουν τους σουνίτες Οθωμανούς πίσω στην Ασία, διεργασία που ολοκλήρωσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

 
Το προοίμιο του Συντάγματος, το άρθρο 16 και σειρά άλλων άρθρων καθορίζουν ανελαστικά το είδος της δωρεάς υπό τρόπο που μας έκαναν οι αδελφοί Υψηλάντη, οι Φιλικοί όλοι, ο Γέρος του Μωριά, ο Καραϊσκάκης, ο Νικηταράς, οι Σουλιώτες, ο Κανάρης, ο ανθός του Εθνους, από τη διασπορά και το Δραγατσάνι με τους μαυροντυμένους φοιτητές, νυμφίους του Θανάτου, ως τα βουνά και τους κάμπους της Ρούμελης, της Ηπείρου, του Μωριά, των νησιών, της Κρήτης, της Κύπρου. Μια παλλαϊκή, πανεθνική και θρησκευτική επανάσταση, αταξική, παρά τις μαρξιστικές μπούρδες του Κορδάτου και άλλων σκιτζήδων επιγόνων της Αριστεράς, που έχουν τόση ιστορική επιστημοσύνη όση τα «Μίκυ Μάους». Πλούσιοι και φτωχοί πολέμησαν χωρίς οίκτο έναν ανελέητο και προαιώνιο εχθρό, ατιμώρητο ως τώρα Γενοκτόνο, που ακόμη μας απειλεί, κατέχει την Κύπρο, μας απειλεί στη Θράκη και στο Αιγαίο.

 
Είναι ευκαιρία για μια πνευματική και όχι μόνο διοικητική επανίδρυση, για επιστροφή στις αξίες, στη βούληση και στο πνευματικό περιεχόμενο της Επανάστασης. Πατρίδα, Ορθόδοξη Πίστη, Οικογένεια και οι αξίες της, όπου θα βρούμε και την απάντηση στην υπογεννητικότητα, που δεν είναι μόνο ζήτημα χρημάτων. Είναι ένα ορόσημο, στο οποίο οφείλουμε να σταθούμε και να στρέψουμε βαθιά πίσω το βλέμμα μας, διότι μόνον έτσι θα μπορέσουμε να δούμε το μέλλον, ένα μέλλον στο οποίο μπορούμε να έχουμε ταυτόχρονα ισχυρή εθνική ταυτότητα και σύγχρονο κράτος. Σύγχρονο κράτος δεν σημαίνει να γίνουμε ανδρόγυνα ανδράποδα, catering παράνομων εποικιστών, χωρίς ρίζες, με τις εκκλησίες μας να μαγαρίζονται και τις πόλεις και την ύπαιθρό μας να αλώνονται.

 
Στα 200 χρόνια της Επανάστασης, γεννήματος της ελευθεροφροσύνης, του ηρωικούπροτύπου και της Ορθόδοξης πίστης του λαού μας, έχουμε την ευθύνη, το καθήκον, την πνευματική αποστολή να ξαναδυναμώσουμε την εθνική ταυτότητά μας, να κάνουμε τις ψυχές των παιδιών άπαρτο κάστρο ελληνοπρέπειας, να κάψουμε τα ζιζάνια του μηδενισμού, να κλαδέψουμε τους παρασιτικούς κλώνους που απομυζούν τον εθνικό κορμό. Η πνευματική αυτή αποστολή λέγεται επανελλήνιση, της Παιδείας, του δημόσιου λόγου, των αξιών, όλου του κράτους.

 
Η μεγαλύτερη απόδειξη σεβασμού στο αίμα των δωρητών της Ελευθερίας μας είναι να τιμήσουμε τη βούλησή τους, τις αξίες τους, περιφρουρώντας τα αποτελέσματά της, τα οποία υπονομεύουν ο μηδενισμός, η παρακμή και η πολιτική ορθότητα.  


Είναι αναγκαία η επιστροφή σε έναν ρωμαλέο εθνικό λόγο, με ρωμαλέες πράξεις που θα υπηρετούν το αέναο πρόσημο του Ελληνισμού: την αναζήτηση της Ελευθερίας. Και την Ελευθερία δεν τη διασφαλίζουν ο ανθελληνικός μηδενισμός, η υπονόμευση της εθνικής ταυτότητας και της οικογένειας, η εξαχρείωση της Παιδείας, ο δικαιωματισμός και η αμφισβήτηση της ιστορικής διαχρονίας και ενότητας του Εθνους.

 
Αυτή την πνευματική αποστολή δεν μπορεί να την υπηρετήσει η κυρία Αγγελοπούλου. Δεν αμφισβητώ τα χλιδάτα οργανωτικά προσόντα της. Αν θέλαμε μια φιέστα, όπου θα καεί το πελεκούδι και από τα πυροτεχνήματα θα πυρποληθεί και το φεγγάρι, μια σούπερ γκλάμορους τελετή, που θα γυαλίζει και θα αστράφτει, η Γιάννα θα μπορούσε να κάνει στράκες. Θα μπορούσε να κάνει φοβερό pr σε ένα διαγαλαξιακό πριβέ κλαμπ. Ομως η πνευματική αποστολή που περιγράψαμε δεν χρειάζεται εξωτερικούς κοσμικούς συνεργάτες.

 
Θα έπρεπε...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αυταπώλειας πανηγυρισμός

Ο πρωθυπουργός, συνταγματικός μονοκράτορας στην Ελλάδα, αποφάσισε να ξεκινήσει η προετοιμασία, προκειμένου, τον μεθεπόμενο χρόνο (2021), να γιορτάσουμε οι Ελληνες τη συμπλήρωση δύο αιώνων από τον ξεσηκωμό των προγόνων μας για την απελευθέρωση από τους Τούρκους.
 

Το πρόσωπο που διάλεξε ο πρωθυπουργός για την προεδρία της επιτροπής εορτασμού, δηλώνει τι ο ίδιος φαντάζεται και τι περιμένει να οργανωθεί, προκειμένου να τιμηθεί η επέτειος: Περίπου τα γνωστά πανηγυριώτικα «ευρήματα» σκηνοθετικού εντυπωσιασμού, που επαναλαμβάνονται στις ενάρξεις «ολυμπιακών αγώνων», σε φιέστες καρναβαλικές, σε διεθνή τουρνουά ποδοσφαίρου κ.ά.α.
 

Απόλυτος στόχος, να κερδηθούν οι εντυπώσεις, να εκστασιαστεί το πόπολο, να ενδιαφερθούν για το θέαμα τα διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα.
 

Στόχος παντού και πάντοτε οι εντυπώσεις: Στην οργάνωση της παραγωγής, στην αγορά προϊόντων, στη διακίνηση ιδεών, στην επιστημονική κατάρτιση, στον ανταγωνισμό εμπορικών αθλητικών ομάδων, εμπορικών πολιτικών κομμάτων, εμπορικών τηλεοπτικών καναλιών και ραδιοφώνων. Ετσι και με την επιλογή του πρωθυπουργού για την προεδρία του εορτασμού δύο αιώνων από την «παλιγγενεσία», πρώτο κριτήριο η ικανότητα εντυπωσιασμού των ασχέτων.

 
Ο συνταγματικός μονοκράτορας πρωθυπουργός θα μπορούσε να είχε, έστω και μόνο, ξεφυλλίσει το αυτοβιογραφικό πόνημα της εκλεκτής του – εκδόθηκε το 2013. Θα είχε τότε, ίσως, κάτι αντιληφθεί για τη διαφορά της σοβαρότητας από την ελαφρότητα, του δημιουργικού ταλέντου από την επιδεικτική επιδεξιότητα.  


Ισως όλα να ήταν διαφορετικά στην πατρίδα μας, αν έστω κι ένας πρωθυπουργός, στα τελευταία σαράντα χρόνια, μπορούσε να διακρίνει την κρίσιμη διαφορά του σοβαρού από το ασόβαρο, του πραγματικού από τις εντυπώσεις.
 

Ασφαλώς προσβάλλει την όποια έλλογη ευαισθησία η πρωθυπουργική επιλογή της προέδρου για την προετοιμασία του εορτασμού της παλιγγενεσίας. Ομως, ολόκληρο το «σύστημα» διαχείρισης της ελληνικής συνέχειας στη χώρα μας (κυβερνήσεις, κόμματα, η κρατική μηχανή, η Δικαιοσύνη, τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, οι Επίσκοποι, οι Ενοπλες Δυνάμεις, η Τοπική Αυτοδιοίκηση ή ό,τι άλλο) βεβαιώνουν, έμπρακτα, καθημερινά και με έμφαση ότι αντιλαμβάνονται την «παλιγγενεσία» ακριβώς όπως και ο πρωθυπουργός: Δηλαδή, ακριβώς όπως μια πρώην αποικία που αποτίναξε, με τεράστιες θυσίες, τον ζυγό αθέλητης δουλείας αιώνων, για να της παραχωρηθεί μια πιο λουστραρισμένη, αλλά τώρα θελημένη υποδούλωση: ηδονικά καμουφλαρισμένος αυτεξευτελισμός.

 
Κατάφαση ή αντίρρηση σοβαρή γι’ αυτή την πιστοποίηση προϋποθέτει μελέτη πολλή και δίχως προκαταλήψεις – μια επιφυλλίδα μόνο σαν πρόκληση μπορεί να λειτουργήσει. Με την καταθλιπτική, εκ προτέρου επίγνωση ότι και η πρόκληση είναι προ πολλού παγιδευμένη: Η συντριπτική πλειονότητα των Ελληνωνύμων σήμερα είναι απολύτως βεβαιωμένη ότι έχει την «ορθή» άποψη, έστω κι αν την αντλεί από επιπόλαια ψιλοδιαβάσματα ή κυρίως από την εγκληματική ανευθυνότητα των ΜΜΕ. Δεκαετίες τώρα (τουλάχιστον τέσσερις) η ιστορικο-υλιστική προπαγάνδα μονοπωλεί τα κρατικά και ιδιωτικά ΜΜΕ στη χώρα μας.
 

Το ερώτημα είναι απλό: Ποιος ήταν ο Ελληνισμός πριν την παλιγγενεσία και ποιος είναι σήμερα; 


Η απάντηση μπορεί να ελεγχθεί με δεδομένες μετρήσεις, πολλαπλά βεβαιωμένες μαρτυρίες:  


Οι Ελληνες τότε, πριν την «παλιγγενεσία», ήταν πολλές και μεγάλες πληθυσμικές ομάδες διάσπαρτες τόσο μέσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία όσο και σε χώρες της Ευρώπης, της Ασίας, της Αφρικής. Με τα λόγια του Ελύτη, ο Ελληνας τότε «ανάσαινε (ακόμα) τον αέρα μιας περίπου αυτοκρατορίας. Οι δυνατότητές του να κινηθεί χωρίς διαβατήριο γλώσσας καλύπτανε μεγάλα μέρη της Ιταλίας και της Αυστρίας, ολόκληρη την Αίγυπτο, τη νότιο Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Ρωσία του Καυκάσου και φυσικά την Κωνσταντινούπολη με την ενδοχώρα της, ώς κάτω, κατά μήκος του Αιγαίου, τη λεγόμενη στις μέρες μας νοτιοδυτική Τουρκία».

Εστω και μόνο τα κτίρια που άφησαν πίσω τους οι Ελληνες στην Τεργέστη, στην Οδησσό, στη Βιέννη, στη Βενετία, στη Μασσαλία, στην Αλεξάνδρεια, στο Κάιρο, στο Βουκουρέστι βεβαιώνουν το συναρπαστικό παράδοξο: Οτι υπόδουλοι στους Τούρκους οι Ελληνες ήταν άρχοντες. Λαός με πηγαία περηφάνια για τη γλώσσα του, την Ιστορία του, τους προγόνους του, την πίστη του. Οικονομικοί μεγιστάνες στα μεγάλα αστικά κέντρα της εποχής, άρχοντες καλλιέργειας της ευαισθησίας στην άγονη ύπαιθρο και στα νησιά, με τη συναρπαστική ποικιλότητα της λαϊκής φορεσιάς, της σοφής και έκπαγλης λαϊκής αρχιτεκτονικής, της λαϊκής μουσικής, αυτοδιαχειριζόμενων κοινοτήτων.

 
Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια και την οθωνική ασέλγεια βιασμού της Ελληνικότητας από τον φορμαλιστικό «εξευρωπαϊσμό», οι Ελληνες δεν είναι πια Ελληνες. Η εικόνα λαού αρχόντων καταπόθηκε από τα στερεότυπα των «λαντζέρηδων» στα εστιατόρια της Αμερικής, των εξαθλιωμένων που «ξύνουν ψάρια» στα Fish and Chips της Αυστραλίας, των ανθρακωρύχων του Βελγίου, των Gastarbeiter της Γερμανίας. Χάθηκε αμετάκλητα ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας, του Πόντου, της Ανατολικής Θράκης, της Ανατολικής Ρωμυλίας, της Βόρειας Ηπείρου, της Βόρειας Κύπρου, της μακεδονικής Πελαγονίας.

 
Η βαρύτερη απώλεια δεν είναι οι χαμένες πατρίδες, οι σφαγμένοι, τυραννισμένα εξοντωμένοι Ελληνες της άλλοτε ελληνικής «οικουμένης». 


Είναι...