"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ Φ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ Φ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ - ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η επαπειλούμενη πληθυσμιακή αλλοίωση της Ελλάδας

Γράφει ο ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ Απόστρατος Ελληνας αξιωματικός του Πεζικού του Στρατού Ξηράς, επίτιμος αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού και πρώην υπηρεσιακός υπουργός Εθνικής Αμυνας
 

Η Ελλάδα βρίσκεται σε καθεστώς κοινωνικοοικονομικής και πρόσφατα εθνικής αποδόμησης λόγω παντελούς έλλειψης εθνικής πολιτικής στρατηγικής, αφού προσωπικές «αυθαίρετες», αποσπασματικές και χωρίς συνοχή ιδεοληπτικές παρεμβάσεις πολιτευτών και ιδιωτών, με μόνο προσόν τη φιλική ή πιο πρόσφατα τη συγγενική τους σχέση με κάποιο προβεβλημένο στέλεχος της εκάστοτε κυβέρνησης προβαίνουν στη χάραξη της κυβερνητικής πολιτικής. Ολοι αυτοί αρνούνται επίμονα να συμβουλευθούν ή να υπακούσουν σε υποδείξεις εξειδικευμένων κρατικών υπαλλήλων, οι οποίοι, αν μη τι άλλο, διαθέτουν εμπειρία, γνώσεις και ικανότητες. 
 
» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ τα αποτελέσματα αυτής της αλλοπρόσαλλης πολιτικής πρακτικής, που δεν ικανοποιεί στόχους και σκοπούς, δεν ακολουθεί ένα πλαίσιο κανόνων και ορίων και, το κυριότερο, δεν υπόκειται σε οποιονδήποτε έλεγχο, υποσκάπτουν την κοινωνική υπόσταση της Ελλάδας, ενώ τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται και απειλούν ακόμα και την ύπαρξη του Ελληνικού Εθνους.
 

Το πιο σημαντικό πρόβλημα, που ενδέχεται μακροχρόνια να αποδειχθεί μοιραίο για την Ελλάδα, είναι το δημογραφικό. Ηθελημένα ή αθέλητα έχει ξεφύγει από την προσοχή της Πολιτείας, με αποτέλεσμα να διογκώνεται επιβαρυμένο από τη διαρκούσα οικονομική κρίση και την έκρηξη που παρουσίασε από τις αρχές του 2015 το μεταναστευτικό ζήτημα.

 
» ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ της απογραφής του 2011 αποδεικνύουν την τάση γήρανσης του πληθυσμού, η οποία οφείλεται στην αύξηση του προσδόκιμου της ζωής και στην αναβλητικότητα τεκνοποίησης των νέων οικογενειών. Δυσοίωνη έκπληξη αποτελεί ο μεγάλος αριθμός, περίπου ένα εκατομμύριο, των παντρεμένων ζευγαριών χωρίς παιδί. Αν είχαν έστω ένα παιδί, ο πληθυσμός της Ελλάδας θα παρουσίαζε αύξηση 10%. Για να διατηρηθεί ένα έθνος πληθυσμιακά θα πρέπει ο δείκτης γεννήσεων να είναι 2,1. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, είναι 1,3 και εάν αφαιρεθεί το 0,2 που είναι παιδιά μεταναστών, απομένει 1,1, που καταδεικνύει πορεία εξαφάνισης. Επίσης η σύγκριση των γεννήσεων και των θανάτων της πρόσφατης πενταετίας είναι αποκαρδιωτική.
 
» ΚΑΙ ΕΝΩ ΚΑΠΟΙΟΣ θα περίμενε ότι με τη μείωση του ηλικιακά ενεργού πληθυσμού της χώρας ίσως να αυξάνονταν οι ευκαιρίες απασχόλησης, τα στοιχεία της ανεργίας αποτυπώνουν το δράμα των σύγχρονων Ελλήνων. Ανεργία πρωτοφανής στα ιστορικά χρονικά της Ελλάδας, περίπου 1.500.000 άνθρωποι και ταυτόχρονα 350.000 νέοι επιστήμονες αποδημούν στο εξωτερικό. Η κρίση συνεχίζεται, ανεξέλεγκτες μειώσεις εισοδημάτων, αυξήσεις φόρων, ΦΠΑ στα τρόφιμα, στην εστίαση και παραλίγο στη μάθηση, επιβαρύνσεις στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις, επιβολή υποχρεωτικών συνεισφορών επί ακινήτων, ενοικίων, οικοπέδων, έκτακτες εισφορές, νέοι εργαζόμενοι με αμοιβή 220 ευρώ το 4ωρο! Με αυτές τις συνθήκες διαβίωσης είναι σίγουρο ότι θα εκτροχιασθεί περαιτέρω η υπογεννητικότητα.
 

Το δημογραφικό επιδεινώνεται με τη μεγάλη μεταναστευτική ροή, με αποτέλεσμα ακόμα και ο πιο δύσπιστος αναγνώστης, που αρνείται να απαλλαγεί από τις μικροκομματικές ιδεοληπτικές παρωπίδες, να αντιλαμβάνεται τον άμεσο κίνδυνο πληθυσμιακής αλλοίωσης της Ελλάδας.
 

Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και τη μεγάλη ροή οικονομικών μεταναστών από τις ανατολικές χώρες, η Ελλάδα βιώνει πάλι έντονες μεταναστευτικές ροές. Η επέμβαση στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, αλλά κυρίως οι εξεγέρσεις της Αραβικής Ανοιξης από το φθινόπωρο του 2010 εξώθησαν ανθρώπινες μάζες στην αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος.


» Η ΕΛΛΑΔΑ έχει περιέλθει σε δεινή θέση. Ενώ τη διετία 2012 - 2014 παρουσιάσθηκε σημαντική μείωση του αριθμού των παράνομα εισερχόμενων ατόμων, λόγω κυρίως της αποφασιστικότητας και της αποτελεσματικότητας των ελληνικών αρχών, εν μέσω των ταραχών της Αραβικής Ανοιξης και ενώ ο πόλεμος στη Συρία εξελισσόταν αδυσώπητος από το 2011, το 2015 η ροή εκτινάχθηκε. Η αλλαγή της μεταναστευτικής πολιτικής της Ελλάδας, που σημαδεύτηκε από τη θέσπιση νέων ελαστικών κριτηρίων απονομής της ελληνικής υπηκοότητας, σε συνδυασμό με την απερίσκεπτη απόφαση της κατάργησης της Αμυγδαλέζας και των λοιπών κέντρων προσωρινής κράτησης, ήταν όπως αποδείχθηκε εγκληματική. Οι διακινητές ταλαίπωρων αθώων ψυχών χρησιμοποίησαν τα ψευδεπίγραφα αυτά μηνύματα για να διαφημίσουν ότι στην Ελλάδα «άνοιξαν και σας περιμένουν. Θα πάτε εκεί και αν μπορέσετε να ξεφύγετε στην Ευρώπη έχει καλώς, αλλιώς θα μείνετε 5 χρόνια και μετά θα γίνετε Ευρωπαίοι πολίτες»!  


Η εικόνα πλέον είναι αποκαρδιωτική. Εως το τέλος του 2014 η αναλογία των εισερχομένων από τη θάλασσα σε σχέση με την Ιταλία ήταν 1 προς 9. Από τον Φεβρουάριο του 2015 η αναλογία αντιστράφηκε και έγινε 9 στην Ελλάδα και 1 στην Ιταλία.
 

» ΟΣΟ ΠΕΡΝΟΥΣΑΝ οι μήνες του 2015 τα ποσοστά εισροής αυξάνονταν γεωμετρικά και συνολικά εισήλθαν στην Ελλάδα περίπου 900.000 άτομα αποδεικνύοντας την έλλειψη αντανακλαστικών της ελληνικής Πολιτείας και την παντελή απουσία ενδεδειγμένης μεταναστευτικής πολιτικής. Η σύγκριση των στοιχείων των 2 μηνών του 2015 με τους αντίστοιχους μήνες του 2016 είναι απλά εφιαλτική.
 

Και η ασυνεννοησία και η παραπληροφόρηση συνεχίζονται. Ανακοινώνεται η κατασκευή των κέντρων υποδοχής στα νησιά, στα οποία διαφημίζεται ότι οι πρόσφυγες θα παραμένουν έως ένα 24ωρο, αλλά η νομοθετική ρύθμιση που διέπει τη λειτουργία τους αναφέρει ρητά δυνητική παραμονή έως και 25 ημέρες. Για μήνες αποφεύγεται η εμπλοκή του ΝΑΤΟ και όταν αυτό προτείνεται από Γερμανία και Τουρκία ερήμην της Ελλάδας, αφού αρχικά δημοσιογραφικές αναρτήσεις προβάλλουν την «κυβερνητική οργή», στη συνέχεια εμφανίζεται η Ελλάδα ως εθνικά υπερήφανη για τη σύναψη της εν λόγω συμφωνίας.
 
» ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ και λύσεις για τα παραπάνω εθνικά προβλήματα υπάρχουν και έχουν επανειλημμένα υποβληθεί. 


Ενδεικτικά αναφέρονται: 

ΤΟΥΡΚΙΑ: H Aγκυρα και ο συριακός εμφύλιος

Επίτιμου Αρχηγου ΓΕΣ, πρώην υπουργου Άμυνας

Η Συρία


Η Συρία είναι μια χώρα της Μέσης Ανατολής που εκτείνεται μεταξύ του Ευφράτη ποταμού, της Αραβικής ερήμου και της Μεσόγειου θάλασσας.  Η έκτασή της είναι 185.180 km² και έχει πληθυσμό 22.505.000. Συνορεύει στα Βόρεια με την Τουρκία, στα Ανατολικά με το Ιράκ, στα Νότια με την Ιορδανία, στα Νοτιοδυτικά με το Ισραήλ και το Λίβανο και στα Βορειοδυτικά βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα. Πρωτεύουσα είναι η Δαμασκός.

Παρούσα κατάσταση στη Συρία

Οι συγκρούσεις μεταξύ των συριακών καθεστωτικών δυνάμεων και του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (Free Syrian Army – FSA) συνεχίζονται και μάλιστα επεκτείνονται υπό μορφή θρησκευτικής βίας και στο γειτονικό Λίβανο (κυρίως στην περιοχή της Τρίπολης). Οι απώλειες έχουν ξεπεράσει τους 40.000 νεκρούς, ενώ σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), οι εγγεγραμμένοι Σύριοι πρόσφυγες προς τις γειτονικές χώρες αγγίζουν το μισό εκατομμύριο (Τουρκία: 135.519, Ιορδανία: 141,892, Λίβανος: 150.793, Ιράκ: 63.496 και Βόρεια Αφρική: 11.740) και οι εκτοπισθέντες εσωτερικοί πρόσφυγες ξεπέρασαν τα δύο εκατομμύρια.

Ο ρόλος της Τουρκίας

Η Τουρκία εξοπλίζει, συμβουλεύει, εκπαιδεύει και γενικότερα υποστηρίζει με κάθε τρόπο τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό. Πρόσφατες πληροφορίες κάνουν λόγο και για υποστήριξη της Άγκυρας προς τους σαλαφιστές μουσουλμάνους, που έχουν ταχθεί στο πλευρό των Σύριων αντικαθεστωτικών. Μάλιστα, αναφέρουν ότι οι ένοπλοι σαλαφιστές μουσουλμάνοι, οι πλειοψηφία των οποίων συνδέονται με την Al Qaeda, χρησιμοποιούν αυτοκίνητα με τουρκικές πινακίδες και επικοινωνούν μέσω της τουρκικής εταιρίας κινητής τηλεφωνίας Turkcell.

Με πρόσχημα την ασφάλεια των Σύριων προσφύγων στους καταυλισμούς της νοτιοδυτικής Τουρκίας, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις επιδιώκουν τη δημιουργία μιας buffer zone κατά μήκος των συρο-τουρκικών συνόρων. Ωστόσο, η υλοποίηση αυτού του σχεδίου απαιτεί την υποστήριξη της Ουάσιγκτον, του Αραβικού Συνδέσμου και φυσικά προϋποθέτει τη λήψη σχετικής απόφασης από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η Άγκυρα δεν θα ρισκάρει να κινηθεί μονομερώς, καθότι εγκυμονεί ο κίνδυνος να έρθει σε πλήρη ρήξη με τη Δαμασκό και να αναγκασθεί να χρησιμοποιήσει τουρκικές δυνάμεις εντός της συριακής επικράτειας. Κάτι τέτοιο όμως θα περιέπλεκε περισσότερο την κατάσταση καθώς θα αναδυόταν ένας αριθμός ασύμμετρων απειλών κατά της Άγκυρας και θα προκαλούσε τη σθεναρή αντίδραση της Τεχεράνης και της Μόσχας.

Το επόμενο χρονικό διάστημα, εκτιμάται ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα επιδιώξουν να δημιουργήσουν μια ζώνη ασφαλείας, με πλάτος από 5 έως 20 χιλιόμετρα σε συγκεκριμένους τομείς, κατά μήκος των συρο-τουρκικών συνόρων και εντός του συριακού εδάφους. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα επιδιώξουν:

 Να ελέγξουν τα μαζικά προσφυγικά ρεύματα προς το εσωτερικό της Τουρκίας.

 Να διεξάγουν ανεμπόδιστα εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των Κούρδων ανταρτών του PKK.

 Να παρέχουν περισσότερη υποστήριξη προς τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (Free Syrian Army – FSA) των αντικαθεστωτικών.

 Να προτρέψουν περισσότερους Σύριους στρατιωτικούς να αυτομολήσουν με ασφάλεια εντός αυτής της περιοχής.

 Να διακόψουν τον εναέριο ανεφοδιασμό του συριακού στρατού από το εξωτερικό (μέσω της ζώνης απαγόρευσης πτήσεων, κυρίως από τη Ρωσία και το Ιράν), και

 Να διευκολύνουν τις διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις στη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας προς το συριακό λαό. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Άγκυρα θα έχει να αντιμετωπίσει μικρότερη ροή προσφύγων, θα προβάλει ένα «ανθρωπιστικό προφίλ» και θα μοιρασθεί το κόστος της ανθρωπιστικής βοήθειας.


Όλα αυτά θα λειτουργήσουν μεν καταλυτικά υπέρ της ανατροπής του καθεστώτος Assad, ωστόσο δεν θα είναι σύμφωνα με τη διεθνή νομιμότητα, καθότι δεν θα πραγματοποιηθούν με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Ως εκ τούτου, μια δυναμική αντίδραση της Δαμασκού κατά της Άγκυρας δεν θα πρέπει να θεωρείται ως σενάριο με μηδενική πιθανότητα, ειδικά αν η Τουρκία συστηματικά συνεχίσει να προκαλεί το αλαουιτικό καθεστώς. Σε μια τέτοια περίπτωση, η Δαμασκός θα μπορούσε να αντιδράσει δυναμικά με τη χρήση όπλων μαζικής καταστροφής, δηλαδή με το βαλλιστικό και χημικό οπλοστάσιό της, καθότι οι ένοπλες δυνάμεις της θεωρούνται σχεδόν αποδεκατισμένες και χαμηλής επιχειρησιακής δυνατότητας για να αντιμετωπίσουν τις αντίστοιχες ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας. Για το λόγο αυτό, όπως ανέφερε πρόσφατα στις Βρυξέλλες ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Leon Panetta, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν δημιουργήσει στην Τουρκία, στην Ιορδανία και στο Ισραήλ κέντρα παρακολούθησης της δραστηριότητας των συριακών βάσεων χημικών όπλων, ώστε αφενός να προειδοποιήσουν τις γειτονικές χώρες για τις προθέσεις του καθεστώτος, αφετέρου να αντιδράσουν άμεσα κατά του συριακού οπλοστασίου όπλων μαζικής καταστροφής.

Βέβαια, η Άγκυρα γνωρίζει ότι σε περίπτωση έναρξης εχθροπραξιών με τη Συρία, δεν θα αναμένει μόνο την αντίδραση της Δαμασκού, αλλά και την αντίδραση της Μόσχας και της Τεχεράνης. Αυτό το σενάριο την ανησυχεί ιδιαίτερα, ασχέτως αν θεωρεί ως δεδομένη την αμερικανική και ΝΑΤΟϊκή υποστήριξη.

Τις τελευταίες ημέρες η διεθνής κοινότητα έγινε μάρτυρας μιας σειράς τυχαίων(;) θερμών συρο-τουρκικών επεισοδίων, τα οποία θεωρητικά «βαρύνουν» τη συριακή πλευρά και ως ένα βαθμό «δικαιολογούν» στη διεθνή κοινή γνώμη τις ενέργειες της Άγκυρας κατά της Δαμασκού. Ωστόσο, δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο όλα αυτά ήσαν ενορχηστρωμένα, προκειμένου η Τουρκία με την υποστήριξη του ΝΑΤΟ να υπερκεράσει το εμπόδιο της άρνησης της Μόσχας και του Πεκίνου να συναινέσουν στη λήψη απόφασης κατά του συριακού καθεστώτος στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι επειδή η Άγκυρα συνήθως εφαρμόζει μια «ευκαιριακή εξωτερική πολιτική» σε περιφερειακό επίπεδο, όπως για παράδειγμα η αποτυχημένη “zero problem policy” του Davutoglu, δεν θα ήταν απίθανο να διαφοροποιήσει τη στάση της απέναντι στο συριακό καθεστώς ή τους αντικαθεστωτικούς, αν προέκυπταν νέα δεδομένα σε κάποια χρονική στιγμή. Ήδη, η Άγκυρα άσκησε μια επαμφοτερίζουσα πολιτική στην περίπτωση της Λιβύης και ως εκ τούτου δεν θα ήταν απίθανο να το επαναλάβει και στην περίπτωση της Συρίας.

Ο κουρδικός παράγοντας

Η απόφαση που έλαβε ο Bashar al-Assad, στα μέσα Ιουλίου του 2012, να αποσύρει το μεγαλύτερο μέρος των συριακών δυνάμεων από τις κουρδικές περιοχές της Συρίας, είχε ως αποτέλεσμα την παραχώρηση του ελέγχου αυτών των εδαφών στο συριακό κουρδικό Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης (Democratic Union Party – PYD).

Δεδομένου ότι το Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης είναι καλά οργανωμένο, εξοπλισμένο και συνεργάζεται στενά με το ΡΚΚ, αφετέρου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι δραστηριότητες και οι αποφάσεις του, σε σχέση με τον εθνο-θρησκευτικό εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, θα επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό τις μελλοντικές εξελίξεις στην περιοχή.

Το μείζον ερώτημα για τους Κούρδους της Συρίας είναι αν στη μετά-Assad εποχή καταφέρουν να δημιουργήσουν μια κουρδική κρατική οντότητα ή έστω να αυτονομηθούν. Ως γνωστόν, θα έχουν να αντιμετωπίσουν μια σειρά σημαντικών και ίσως ανυπέρβλητων προβλημάτων, όπως:

 Την αναμενόμενη σθεναρή αντίδραση των Σύριων σουννιτών.

 Την απουσία (;) συναίνεσης προς αυτή την κατεύθυνση από αμερικανικής πλευράς.

 Τη δεδομένη άρνηση και σθεναρή αντίδραση της Άγκυρας.

 Την αδυναμία σχηματισμού ενιαίας κουρδικής περιοχής εντός της Συρίας. Οι κουρδικές περιοχές εντός του συριακού εδάφους δεν συνιστούν μια ενιαία γεωγραφική περιοχή, καθώς σχηματίζουν μια μη συνεχή λωρίδα μικρού πλάτους κατά μήκος των τουρκικών συνόρων.


Εκτιμήσεις

Η παρουσία του Ελεύθερου Συριακού Στρατού στην ευρύτερη περιοχή της Δαμασκού, η αναμενόμενη ανάπτυξη των ΝΑΤΟϊκών βλημάτων εδάφους-αέρος στην Τουρκία, και οι πληροφορίες-φήμες ότι ο Assad αναζητά άσυλο σε χώρα της Νότιας Αμερικής, οδηγούν στην εκτίμηση ότι «πιθανόν, το καθεστώς του Assad πρόκειται να καταρρεύσει σύντομα».

Επιπρόσθετα, εκτιμάται ότι «ίσως, το επόμενο χρονικό διάστημα, η τύχη του Assad να κριθεί στις μάχες που θα διεξαχθούν πρωτίστως στην περιοχή της πρωτεύουσας», η οποία συνιστά το προπύργιο του αλαουιτικού καθεστώτος.

Ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ προέβη πριν δύο ημέρες σε δήλωση: “Δυστυχώς, οι δυτικοί εταίροι  μας έχουν ξεφύγει από τις συμφωνίες της Γενεύης και απαιτούν την απόσυρση του προέδρου της Συρίας Μπασάρ Ασάντ” .

Ο Χριστιανισμός στη Μέση Ανατολή