Του ΚΩΣΤΑ Ε. ΜΠΕΗ
Με το νόμο 3986/2011 ιδρύθηκε ανώνυμη εταιρεία, με την επωνυμία «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου», η οποία διενεργείται με (...) πώληση (...και) με αποκλειστικό σκοπό «την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους» και την αντίστοιχη ικανοποίηση «αποκλειστικά» των ξένων δανειστών.
Οχι των Ελλήνων, ακόμη κι αν αυτοί έχουν δικαιωθεί με εκτελεστές αποφάσεις δικαστηρίων για παράνομες απολύσεις τους.
Διάβασα και ξαναδιάβασα με προσοχή όλες τις διατάξεις αυτού του νόμου. Πουθενά δεν αναφέρει ότι οι πωλήσεις και οι άλλες παραχωρήσεις θα γίνονται ύστερα από διεθνείς πλειοδοτικούς διαγωνισμούς, προσιτούς σε κάθε ενδιαφερόμενο και εξοπλισμένους με δημοσιότητα και εγγυήσεις χρηστής διοίκησης και διαχείρισης. Ολα επαφίενται στις μυστικές διαπραγματεύσεις του προέδρου ή του διευθύνοντος συμβούλου, ενδεχομένως δε και κάποιου μέλους του διοικητικού συμβουλίου, δίχως καμιά αντικειμενική εγγύηση για το αληθινό ύψος του τιμήματος και τυχόν άλλους όρους.
Προσφάτως είχα μετάσχει σε σχετικό δημόσιο επιστημονικό διάλογο αναφορικά μ' αυτό το αδιαφανές ξεπούλημα. Ακουσα λοιπόν το παγερό επιμύθιο: «Καλά κάνουν και μας εμπαίζουν, καθώς εξακολουθούν να βρίσκουν ανεγκέφαλα πρόβατα, πρόθυμα να σιτίζουν τη δική τους προκλητική χλιδή στα συνεχή ταξίδια αυτοπροβολής»! Παράλληλα, έγινα δέκτης και της μομφής ότι αδικώ τους συμπατριώτες μας, καθώς οικτίρω ως πλαδαρή, αν μη κι ανύπαρκτη, την αντίσταση του κόσμου.
