ΕΘΝΙΚΑ ΚΒΑΝΤΙΚΑ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Πολιτικοί χρωμάτισαν το τρένο»…

  

 

Κβαντικοί ηλίθιοι !#Λέωγώτώρα pic.twitter.com/j1JEQNzqgM

— MasTaKanateTsourekia (@KosmidisStathis) September 13, 2026

 

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Οι θρηνητικές στιγμές της μοιραίας νύχτας του δυστυχήματος των Τεμπών, αναβίωσαν από τις αφηγήσεις συγγενών, κατά την προχθεσινή ημέρα της 29ης συνεδρίασης της δίκης για τα Τέμπη στη Λάρισα.

Ο Νίκος Πλακιάς (ένας από τους τραγικούς γονείς των Τεμπών που έχασε τις δίδυμες κόρες του Χρύσα και Θώμη, και την ανιψιά του Αναστασία), κατήγγειλε: «Το χρωμάτισαν το τρένο. Το βάψαν το τρένο, πολιτικοί και άλλοι». Και θυμίζοντας τις ιστορίες που συνόδευσαν το δραματικό γεγονός, είπε «Ακούγαμε για χαμένο βαγόνι μέχρι και για... εξωγήινους».

Παράλληλα αναφέρθηκε στο «βίντεο τη Λεπτοκαρυάς», ένα ιδιωτικό υλικό κάμερας καταστήματος, στο οποίο φαίνεται η διέλευση της εμπορικής αμαξοστοιχίας πριν την σύγκρουση. Το υλικό, πιστοποιημένο από τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών και δικαστικούς παράγοντες, δεν δείχνει ύπαρξη δεξαμενών και παράνομου φορτίου στις ανοιχτές πλατφόρμες της εμπορικής αμαξοστοιχίας.

Σύμφωνα με ανάρτηση του δικηγόρου Δημήτρη Γαλλή, ο κ. Πλακιάς «επιβεβαίωσε καταθέτοντας ότι το βίντεο της Λεπτοκαρυάς ήταν γνωστό σε ορισμένους συγγενείς, οι οποίοι το απέκρυψαν από τον εφέτη ανακριτή γιατί όπως έλεγαν ''δεν μας συμφέρει''»!

Επίσης, αναφέρει ότι κατέθεσε και την έκθεση Jowett (Άγγλος χημικός πυρκαγιών) που θεωρεί εύλογη την εκδοχή ότι η πυρόσφαιρα προήλθε από έλαια σιλικόνης των μετασχηματιστών. Ακόμη, αποφαίνεται ότι δεν βρήκε πειστικά στοιχεία πως η φωτιά προήλθε από αδήλωτο/παράνομο φορτίο. Την έκθεση την είχαν παραγγείλει πολλές οικογένειες από κοινού, αλλά στο τέλος την κατέθεσε μόνος του ο κ. Πλακιάς (και αυτή δεν συνέφερε…).

Ο τραγικός πατέρας και θείος χρησιμοποίησε τέσσερις λέξεις για να περιγράψει την κατάσταση όπως τη βίωσε: «Ανικανότητα, αμέλεια, διαφθορά, σύγκρουση», ενώ απευθυνόμενος στους κατηγορουμένους και στο δικαστήριο είπε «Αν κάποιος από όλους εδώ τους κατηγορούμενους είχε κάνει σωστά τη δουλειά του, δεν θα ήμουν εδώ».

Τέλος, ερμηνεύοντας την παλλαϊκή συγκίνηση του λαού όπως εκδηλώθηκε στις πρωτοφανείς συγκεντρώσεις, δήλωσε «Η κοινωνία ξεσηκώθηκε για τα παιδιά μας, όχι για εμάς. Δεν βγήκε ούτε για εκμετάλλευση ούτε για να γίνουν ποσοστά στις εκλογές».

Και όμως, η… Ηγερία του κινήματος Μαρία Καρυστιανού, ενώ επρόκειτο να καταθέσει, δεν προσήλθε στο δικαστήριο, σύμφωνα με τον κ. Γαλλή.

Γιατί να πάει άλλωστε;

Σκοπός εξετελέσθη. Έγινε η αγαπημένη του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων γκρουπούσκουλων, που εκμεταλλεύτηκαν τη φρίκη (η οποία σαφώς έχει υπευθύνους), και τη μετέτρεψαν σε πολική ατζέντα.

Όπως μετέτρεψαν και την ίδια την Καρυστιανού, με την λεκτική της ευχέρεια, την έμφυτη χαρισματική της παρουσία, αλλά και τη μηδενική της πολιτική εμπειρία. Την χρησιμοποίησαν ως ενισχυτικό πομπό των πολιτικών τους σκοπιμοτήτων. Την προόριζαν για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, για ένα ψηφοδέλτιο όπου έμφορτο συγκίνησης το πλήθος των συγκεντρώσεων θα προσερχόταν να ψηφίσει.

Δεν είχαν κατανοήσει τη φιλαυτία της, την οποία τροφοδοτούσαν με την ξέφρενη προβολή. Μια φιλαυτία που γύρισε μπούμερανγκ τόσο σε αυτούς όσο και στην ίδια.

Σε αυτούς γιατί έχασαν την μορφή της «καθαγιασμένης» μάνας όταν τους σόκαρε με τις παλαιολιθικές απόψεις που διετύπωσε επί κοινωνικών θεμάτων.

Και στην ίδια γιατί απεκδύθηκε το προστατευτικό κουκούλι, που της είχε πλέξει η αντιμητσοτακική σκοπιμότητα. Αρκούσε με αφορμή το δυστύχημα να πετάει πολιτικές παρ' όλες και όλοι να την δικαιολογούν, καθότι όλα επιτρέπονται σε μια χαροκαμένη μάνα.

Όταν βγήκε στο ξέφωτο, παρατώντας τους υποστηρικτές της, βρέθηκε στο ξεροβόρι της πολιτικής. Τότε φάνηκε η πολιτική της γύμνια.

Εν τω μεταξύ τα κανάλια και τα sites...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Η Μαρία των ψεκιών κάηκε στο φως της δημοσιότητας, εκβιάζει και απειλεί να φύγει

ΣΤΟΝ ΜΠΟΥΤΣΟ ΜΑΣ pic.twitter.com/xqRF2AX04u

— Φωνή Λογικής (@fwnhlogikhs) September 24, 2026

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Σαν ηχείο με εξασθενημένη μπαταρία ακούστηκαν οι νέες καταγγελίες της Μαρίας Καρυστιανού, που ήταν γαρνιτούρα στην περίφημη δήλωσή της ότι αν το κόμμα της δεν μπει στη Βουλή θα φύγει από τη χώρα.

Ήταν ο μίζερος, παραπονεμένος, και ολίγον εκβιαστικός επίλογος ενός κινήματος που δόνησε τους δρόμους, και τώρα μοιάζει ρετάλι των ένδοξων ημερών του. «Αν δεν καταφέρουμε να μπούμε στη Βουλή και να πείσουμε τον κόσμο ότι πραγματικά οι πολίτες μπορούν να τα καταφέρουν καλύτερα, που δεν έχουν κομματική εμπειρία, αλλά έχουν την εμπειρία της ζωής και της εργασίας, τότε για μένα έχει τελειώσει», δήλωσε.

Όμως ο κόσμος δεν εγκατέλειψε το κίνημα των Τεμπών γι’ αυτά τα απλοϊκά που δηλώνει, ότι οι πολίτες που έχουν «εμπειρία ζωής και εργασίας μπορούν να τα καταφέρουν καλύτερα» από τους επαγγελματίες πολιτικούς.

Ακόμη και… ο Λένιν με την παρεξηγημένη δήλωση ότι «το κράτος μπορεί να το διοικεί και μια μαγείρισσα», έθετε ως προϋπόθεση  γι’ αυτό την μόρφωση και την εκπαίδευση. Δηλαδή πρέπει να μορφωθεί, να εκπαιδευτεί ο πολίτης που «έχει εμπειρία ζωής», για να μπορεί να διοικεί το κράτος. 

Ούτε το πλήθος του λαού, οι λαϊκιστές πολιτικοί, οι influencer των κοινωνικών δικτύων, οι «ευαίσθητοι» καλλιτέχνες που τραγουδούσαν αφιλοκερδώς ως πράξη αντίστασης στο «δολοφονικό σύστημα» (και γέμιζαν τα ταμεία του συλλόγου συγγενών), απομακρύνθηκαν επειδή η Καρυστιανού ενεπλάκη με την πολιτική δημιουργώντας κόμμα. Ούτε επειδή δήθεν εκμεταλλεύτηκε τον αγνό αγώνα όσων την πίστεψαν, και η ίδια θέλησε να τη μετασχηματίσει την παρηγορητική συμπαράσταση σε προσωπική πολιτική δύναμη.

Μια χαρά θα αποδέχονταν τη δημιουργία κόμματος και αρκετοί θα συστρατεύονταν μαζί της εάν εξέπεμπε αριστερά συνθήματα. Και ακόμη πολλοί περισσότεροι θα ψήφιζαν ένα αριστερό κόμμα, στου οποίου το ψηφοδέλτιο Επικρατείας θα ηγείτο η Μαρία Καρυστιανού.

Αναντίρρητα η κινητήριος δύναμη των κινητοποιήσεων ήταν η Αριστερά των πολλών εκδοχών, που πίστεψε ότι με την αξιοποίηση του φρικτού δυστυχήματος θα έδινε το συντριπτικό χτύπημα «στο καθεστώς» Μητσοτάκη.

 

Όμως η επένδυση πήγε στράφι αφού η Μαρία βρισκόταν σε αντίστροφο πολιτικό και υπαρξιακό σύμπαν. Σοκ π.χ. αποτέλεσαν οι δηλώσεις της για τις εκτρώσεις. Αμφισβητούσε όχι μόνο τις απόψεις της Αριστεράς, αλλά ενός ευρύτερου συνόλου που έχει επαφή με την σύγχρονη εποχή. Συνόλου που ξεκινούσε από τους αριστερούς, διαπερνούσε τους σοσιαλδημοκράτες (που τις νομοθέτησαν άλλωστε), αποτελούσαν αυτονόητο δικαίωμα για τους φιλελεύθερους και γίνονταν αποδεκτές ακόμη και από  μετριοπαθείς ψηφοφόρους της ΝΔ.

Παρομοίως σόκαρε τους ζηλωτές της η στάση της  στο μεταναστευτικό, όταν για το ναυάγιο της Χίου με τους 15 νεκρούς τον Φεβρουάριο του 2026, έκανε λόγο για «παράνομες εισβολές». Η  Αριστερά στρεψόδικα το διάβασε ως «παράνομοι εισβολείς».

Καπάκι ήρθαν και οι αφελείς δηλώσεις στα εθνικά, όταν απαίτησε από τον Μητσοτάκη να ασκήσει βέτο στις συζητήσεις Τραμπ- Ερντογάν για την προμήθεια των  F-35. Κάτι  φυσικά αδύνατο, καθώς δεν υφίσταται δυνατότητα άσκησης βέτου  σε διμερείς σχέσεις άλλων κρατών.

Όμως τα κοινωνικά ήταν που πάγωσαν τον «πυκνωτή»  της Αριστεράς, που εξέπεμπε συναίσθημα στον λαό υπέρ χαροκαμένης μάνας.

Η ίδια δεν κατανόησε ότι η συσπείρωση και αφοσίωση στο πρόσωπό της δεν ήταν απόρροια της – όντως – χαρισματικής επικοινωνιακής ευχέρειας με την οποία είναι προικισμένη. Ήταν δάνειο από την Αριστερά που της οργάνωνε τα συλλαλητήρια και την έσερνε στις Βρυξέλλες για αντικυβερνητική προπαγάνδα. 

Και επειδή υπάρχει η ένσταση ότι δεν έχει τέτοια δύναμη η αριστερά, δεν αναφερόμαστε στη δύναμή της, αλλά στην έφεση που έχει να ποντάρει στο λαϊκό συναίσθημα, εκμεταλλευόμενη ένα τραγικό γεγονός, με στοιχειώδεις οργανωτικές δυνάμεις.

Το ότι απέτυχε, οφείλεται στο ότι η Καρυστιανού είχε απόψεις εκ διαμέτρου αντίθετες από την Αριστερά, και επίσης στο ότι υπερεκτίμησε τον εαυτό της. Σαν τα λεπιδόπτερα που έλκονται από το φως, πλησίασε πολύ το φως της δημοσιότητας, έδειξε το κενό της και έκαψε τα φτερά της.

Ας μη νομίζουμε πάντως ότι η καταρρέουσα δημοσκοπική της απήχηση οφείλεται στην ωριμότητα του λαού που αποτίναξε το μύθο των ξυλολίων.

Τόλμησε ο  Νίκος Πλακιάς με τις δυο νεκρές κόρες και την ανιψιά, να μιλήσει για ζημιά που έγινε στην κοινωνία με τις θεωρίες περί ξυλολίων (ενώ ο ίδιος και δύο άλλες οικογένειες δίνουν μάχη για να φανούν οι πραγματικοί υπεύθυνοι), και από κάτω ένας οχετός  αμαθών και εμπαθών τον έβριζε, τον κατηγορούσε, και τον προκαλούσε (ναι,  δεν ρωτούσε, τον προκαλούσε) να τους απαντήσει ότι αφού δεν υπήρχε ξυλόλιο πως δημιουργήθηκε η πυρόσφαιρα.

Πάντως η Μαρία…

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ο Αλέξης κι αν εγέρασε κι άλλαξε τη σκευή του…

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Η απελπισία μπορεί να οδηγήσει σε ιλαρότητα.  

Ο Αλέξης Τσίπρας αφού δεν είδε την ένδοξη υποδοχή που περίμενε και για την οποία τον είχαν προετοιμάσει τα ΜΜΕ και η επιτυχία του βιβλίου του, αφού είδε τη δημοσκοπική βελόνα παγωμένη, ως πράξη απελπισίας αποφάσισε να επιτεθεί στο ΠΑΣΟΚ, μήπως και διαγουμίσει κάποιο ποσοστό του.

Η ιλαρότητα που αναφέραμε συνίσταται στο επιχείρημα ότι αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη, αν υπάρξει αλλαγή μόνο αυτός μπορεί να τη φέρει. Αυτός που έχει σχέδιο και μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα, που έχει εμπειρία διακυβέρνησης (τη γνωστή…) και που είναι πιο κοντά του (δημοσκοπικά με περίπου δέκα μονάδες διαφορά και σε πρωθυπουργική καταλληλότητα μεγαλύτερη).

Η ελπίδα του να φύγει ο Μητσοτάκης δεν έχει κάποια ορθολογική βάση. Στηρίζεται στην «παράδοση», στο γεγονός όπως είπε ότι κανένας πρωθυπουργός κατά τη μεταπολίτευση δεν κέρδισε τρίτη συνεχόμενη θητεία. Βέβαια, οι παραδόσεις είναι για να σπάνε, ιδιαίτερα όταν το δεύτερο δημοσκοπικά κόμμα έχει αρχηγό έναν τέως Πρωθυπουργό που ηττήθηκε από τον νυν, σε πάνω από πέντε εκλογικές αναμετρήσεις.

Αλλά αφού ελπίζει στην παράδοση, και αυτή είναι εναντίον του. Ουδείς αποτυχημένος Πρωθυπουργός επέστρεψε νικηφόρος. Οι περιπτώσεις του Ελευθερίου Βενιζέλου, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, και του Ανδρέα Παπανδρεου, αποτελούν εξαιρέσεις καθώς την επαναφορά τους επέβαλαν καταλυτικά γεγονότα. Και βεβαίως ήταν προσωπικότητες – μεγαθήρια, με τις οποίες ούτε κατά διάνοια δεν μπορεί να συγκριθεί ο Αλέξης.

Ο οποίος απευθύνεται στους πολίτες λέγοντας αδίστακτα ψέματα, λες και είναι μωροί. Γιατί άσχετα αν κανείς είναι δυσαρεστημένος με την κυβέρνηση Μητσοτάκη, πόσο αντέχει στην πραγματικότητα ο ισχυρισμός ότι ο Μητσοτάκης κυβερνάει εφτά χρόνια σε συνθήκες που είναι προφανώς «πολύ ευνοϊκότερες» από αυτές που είχε ο ίδιος όταν είχε τα μνημόνια.

Κατ’ αρχάς το τρίτο μνημόνιο ήταν δικό του παράσημο που έφερε πρόσθετο βάρος στην οικονομία άνω των 100 δις, ενώ παρέδωσε την περιουσία της χώρας για 99 έτη, και τα σπίτια σε ξένα funds, τα οποία τώρα καταγγέλλει.

Και πέραν των δικών του ανομημάτων, ή έστω αποτυχιών, πόσο πιο ευνοϊκές είναι οι συνθήκες του Μητσοτάκη, με πολεμικά μέτωπα Ουκρανίας, Ρωσίας, Ισραήλ, Ιράν, Γάζα, Χούθι, και εξ αυτών το κόστος της ενέργειας και των προϊόντων στα ύψη;

Φυσικά, ηχεί ως αστείο και η προτροπή του ότι η πολιτική αντιπαράθεση πρέπει αν γίνεται με σοβαρότητα και όχι με τοξικότητα. Θα είχε αξία η προτροπή του, θα ήταν δείγμα αλλαγής και ωριμότητας, εάν είχε αναστοχαστεί, και δημοσίως είχε ζητήσει συγγνώμη για την έκρηξη της τοξικότητας στην οποία βύθισε τη χώρα στην αντιμνημονιακή επέλασή του.

Παράλληλα έριξε άγκυρα ελπίδας (όπως άλλωστε και το ΠΑΣΟΚ) στη δημιουργία του κόμματος Σαμαρά, περιμένοντας ότι «η διαφορά ανάμεσα στην ΕΛΑΣ και τη ΝΔ θα μικρύνει». Το νέο κόμμα, όπως είπε, θα προσφέρει διέξοδο στον συντηρητικό ψηφοφόρο, ο οποίος δεν θα ψηφίσει εύκολα αριστερά ή κέντρο, και αυτό «θα δημιουργήσει νέες συνθήκες σε ό,τι αφορά την επόμενη μέρα».

Η συνέντευξη έγινε στον απόηχο της ΔΕΘ, όπου η αδιάφορη έως χλωμή παρουσία του, έστεψε τη δημοσκοπική βελόνα στην κατιούσα.  

Έτσι σχεδίασε έναν εκβιασμό των ψηφοφόρων της κεντραριστεράς. Με την συνείδηση (που είναι και έμμεση ομολογία) ότι ο Μητσοτάκης παραμένει κυρίαρχος, καλεί τους ψηφοφόρους της κεντροαριστεράς, δηλαδή του ΠΑΣΟΚ, να συσπειρωθούν στο κόμμα του.

Ως εργαλείο εκβιασμού μετέτρεψε το παλιό διχαστικό «ή εμείς ή αυτοί» στο μεσσιανικό «ή εμείς ή κανείς».  

Πρόκειται για αυθάδη μεγαλομανία από έναν πολιτικό που ...

 

ΠΑΣΟΚικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Πηγαίος κώδικας» λαϊκισμού

ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ:
Τον πηγαίο κώδικα της ασπίδας του Αχιλλέα ζήτησε ο Νίκος Ανδρουλάκης αλλά μόνο αν παίζει σε windows xp. pic.twitter.com/aeXYdZKQVX

— oldschoolfileles (@oldfileles) September 9, 2026

 

Του Γιάννη Σιδέρη

«Εμείς εκπροσωπούμε μία άλλη κουλτούρα διακυβέρνησης σε σχέση με τη ΝΔ, με περισσότερη διαφάνεια, περισσότερη λογοδοσία και περισσότερο διάλογο με όλους εσάς», δήλωσε ο Νίκος Ανδρουλάκης, μιλώντας με τους παραγωγικούς και επιστημονικούς φορείς της Β. Ελλάδας.

Αρκεί βεβαίως να συνδυάζεται με μετριοπάθεια και ωριμότητα που οφείλει να δείχνει ένας συστημικό κόμμα, και να μην εκλαμβάνει τα εθνικά θέματα ως πεδίου εντυπωσιασμού, όπως γίνεται με την «Ασπίδα του Αχιλλέα».

Η υπογραφή της συμφωνίας για την «Ασπίδα» αφορά στην προμήθεια αντιαεροπορικών και αντιπυραυλικών συστημάτων και ραντάρ (καθώς και εκπαίδευσης), από το Ισραήλ. Κρίνεται ότι αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στην κοινή αρχιτεκτονική ασφαλείας που συγκροτούν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ, στην Ανατολική Μεσόγειο.

Και μέσα στους πανηγυρισμούς και την εμφανή ικανοποίηση του λαού, προέκυψε το μπέρδεμα.

Προήλθε από την συνέντευξη που έδωσε ο διευθυντής του Οργανισμού Αντιπυραυλικής Άμυνας του Ισραήλ Μοσέ Πατέλ στην Καθημερινή.

Δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν θα έχει πρόσβαση στον «πηγαίο κώδικα», που σχετίζεται με τις δυνατότητες ελέγχου του συστήματος, καθώς δεν περιλαμβανόταν στην άδεια χρήσης της συμφωνίας.

Να πούμε ότι «Πηγαίος κώδικας» είναι το κείμενο, το σενάριο, που γράφει ο προγραμματιστής για να πει στον υπολογιστή τι ακριβώς πρέπει να κάνει. Ο πηγαίος κώδικας θα διευθύνει το πολυεπίπεδο αντιαεροπορικό σύστημα άμυνας της Ελλάδας. Χωρίς αυτόν χειρίζεσαι ένα σύστημα όπως σου το παραδίδει ο κατασκευαστής. Με αυτόν μπορείς να το αλλάξεις.

Ωστόσο, στην ίδια συνέντευξη, όταν επισημάνθηκε στον κ. Πατέλ ότι διαφέρει το ανάγλυφο της ελληνικής επικράτειας από εκείνο του Ισραήλ, αυτός απάντησε : «Το εργαλείο σχεδιασμού (planning tool) θα αποτελεί επίσης μέρος του πλήρους πακέτου που θα λάβει η Ελλάδα. Έτσι η κυβέρνησή σας θα έχει την ευελιξία να λαμβάνει αποφάσεις και να διεξάγει τη δική της ανάλυση» (μια απάντηση που διέφυγε από τους επικριτές, που ανησύχησαν ότι η Ελλάδα θα μείνει χωρίς πηγαίο κώδικα, και θα πολεμάει για μας το Ισραήλ).

Η σύγχυση ίσως προήλθε από το γεγονός ότι στην πολιτική συζήτηση ο πηγαίος κώδικας εκλαμβάνεται ως ένας. Γι’ αυτό μπερδεύονται τα λεγόμενα Δένδια και Πατέλ.

Ο Νίκος Δένδιας στις 23 Ιουλίου παρουσιάζοντας την «Ασπίδα» είχε δηλώσει ότι χωρίς πηγαίο κώδικα οι Ένοπλες Δυνάμεις μένουν όμηροι οποιασδήποτε χώρας, ακόμη και της φιλικότερης. Γι’ αυτό δεν προχωρά προμήθεια χωρίς πρόσβαση στον κώδικα, ιδίως στο command and control (άρα σε απλά ελληνικά, η σύμβαση προχώρησε επειδή δόθηκε ο Πηγαίος).

Λόγω της τεχνικής ιδιαιτερότητας του θέματος ανατρέξαμε και στην τεχνητή Νοημοσύνη. Μας εξήγησε ότι στην «Ασπίδα του Αχιλλέα» ξεχωρίζουν τουλάχιστον δύο πηγαίοι κώδικες - και στην πράξη περισσότεροι! .

Ο ένας είναι ο πηγαίος κώδικας των όπλων και ραντάρ (SPYDER, Carak MX, Sling, Elm-2084). Σε αυτή την περίπτωση οι κατασκευαστές ποτέ δεν δίνουν ολόκληρο. Αποτελεί πατέντα και περιουσία τους. Η εταιρία κρατάει το λογισμικό, πουλάει την άδεια χρήσης και δεν επιτρέπει την αντιγραφή του.

Ο έτερος «πηγαίος» είναι ο εγκέφαλος που «δένει» μεταξύ τους τη λειτουργία των συστημάτων. Το λογισμικό (C2) Διοίκησης και Ελέγχου. Ο Δένδιας μιλούσε κυρίως γι’ αυτό και το χαρακτήριζε «κομβικό για την εθνική ύπαρξη». Μάλιστα η Αθήνα, αλλά και το Ισραήλ σύμφωνα με χθεσινή ανακοίνωση, ισχυρίζονται ότι θα είναι ελληνικής ανάπτυξης.

Υπάρχει και τρίτος «πηγαίος» : Κρυπτογράφηση και ζεύξεις. Η Ελλάδα τα θέλει δικά της ώστε να μην μπαίνει τρίτος στο δίκτυο.

Εν κατακλείδι: Ο αγοραστής έχει τον κώδικα για τον έλεγχο και την πορεία του πυραύλου, αλλά όχι δικαίωμα επέμβασης στα «σωθικά» του, που παραμένουν περιουσία του κατασκευαστή.

Μετά τον θόρυβο που δημιουργήθηκε το υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ, παρενέβη διευκρινίζοντας ότι «πηγαίος θα παραμείνει υπό αποκλειστικό ελληνικό έλεγχο». Όπως συγκεκριμένα επισημαίνεται στην ανακοίνωση, στο πλαίσιο της συμφωνίας «προβλέπεται η ανάπτυξη ειδικού ελληνικού πηγαίου κώδικα, ο οποίος θα δημιουργηθεί με την υποστήριξη του Ισραήλ, αλλά θα τελεί υπό αποκλειστικά ελληνικό έλεγχο».

Λεπτές έννοιες άγνωστες στους μη ειδικούς, αλλά ο Ανδρουλάκης έχει - θα πρέπει να έχει -στρατιωτικούς συμβούλους και να τον ενημερώνουν, έτσι που να μην χρησιμοποιεί εθνικά θέματα για λόγους φτηνών εντυπώσεων. Όπως στη δήλωσή του με την οποία έκανε έμμεση αναφορά στον Δένδια, διαστρεβλώνοντας τη λέξη περί ομηρίας:

 

Διερωτάται με δήλωσή του : «Τελικά είμαστε ή δεν είμαστε σε ομηρία; Έχουμε πρόσβαση στον Πηγαίο Κώδικα ό όχι; Ερωτήματα που οφείλει να απαντήσει σήμερα ο ίδιος ο Πρωθυπουργός»!

Βέβαια, από τη δήλωση Δένδια το αντίθετο συνάγεται. Ότι ο Πηγαίος για την επιχειρησιακή στρατιωτική διαχείριση των συστημάτων είναι στα χέρια της ελληνικής πλευράς, καθώς αποτέλεσε προϋπόθεση αγοράς του συστήματος. Αλλά η ερμηνεία ή η παρερμηνεία της δήλωσης, πέραν της σκοπιμότητας, είναι θέμα κατανόησης της ελληνικής γλώσσας...

Τα ίδια ρωτάει και ο υπεύθυνος Άμυνας του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Κατρίνης, ο οποίος επιπροσθέτως ζητάει τη λίστα των ελληνικών εταιριών που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, τα κριτήρια επιλογής τους και το αντικείμενο της κάθε μίας.

Σαφώς δικαιούται. Άλλωστε οι μεγαλύτερες προμήθειες (μίζες) βρίσκονται στα εξοπλιστικά (λέγε με Άκη…), αν και σπάνια σε αυτά των απευθείας διακρατικών συμφωνιών. Αλλά…

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΤΑΛΙΝΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Εμμονή με το ριφιφί σε Τράπεζες, τα κόμματα Τσίπρα

Ο ψωμόλυσσας που μόλις έγινε πρωθυπουργός έβαλε αστακομακαρονάδα στο πρωθυπουργικό αεροσκάφος που δήθεν θα πουλούσε, απλώνει τα ξερά του στις περιουσίες μας. Ρε αει από εκεί τζιτζικόβλαχε. pic.twitter.com/aQ2uYJP4Br

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) September 3, 2026

Αν δεν μαζέψουμε αρκετά απ τα χρυσαφικά στις θυρίδες,
θα καταγράψουμε κ τα χρυσά δόντια .😂 pic.twitter.com/OAz8P8pikm

— MasTaKanateTsourekia (@KosmidisStathis) September 3, 2026

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Πενία πόρων για εκπλήρωση υποσχέσεων, θυρίδες υποβλέπει! Ο αναπληρωτής Τομεάρχης Οικονομικών του κόμματος Τσίπρα Γιώργος Παππάς έδωσε μια ενδιαφέρουσα πτυχή της «πατριωτικής εισφοράς» που θα επιβάλει η ΕΛΑΣ. Όπως δήλωσε η καταγραφή του περιουσιολόγιου, θα μπορούσε να περιλαμβάνει ακόμη και κοσμήματα και αντικείμενα αξίας που βρίσκονται στις θυρίδες.

Στη συνέχεια, μετά τον θόρυβο που δημιουργήθηκε το αναίρεσε, το «πήρε πίσω» κατά το δημοσιογραφικό κλισέ. Αλλά ανεξαρτήτως της α-πιθανότητας υλοποίησης αφού η ΕΛΑΣ δεν προαλείφεται για κυβέρνηση, ενδεικτική είναι η ελαφρότητα της διαχρονικής νοοτροπίας.

Στους ταραχώδεις καιρούς του 2015, όταν η κυβέρνηση από τα υψιπετή πετάγματα έσπασε τα μούτρα της στον τοίχο και γύρευε απεγνωσμένα λύσεις, η άσχετη και έντρομη κυβέρνηση διά της τότε αναπληρώτριας υπουργού Οικονομικών Νάντιας Βαλαβάνη (το έχουν οι αναπληρωτές) είχε προβεί σε δηλώσεις σύμφωνα με τις οποίες οι κάτοχοι των θυρίδων δεν θα μπορούσαν να αποσύρουν μετρητά.

Προκάλεσε αντιδράσεις περί δέσμευσης κι ελέγχου περιουσιακών στοιχείων, και με την επαναλειτουργία των Τραπεζών η πρόσβασης στις θυρίδες αποκαταστάθηκε χωρίς περιορισμούς.

Μετέπειτα στελέχη της τότε κυβέρνησης αναφέρθηκαν δημόσια στο θέμα.

Ο Πρώην υπουργός Παναγιώτης Ρήγας είχε αναφέρει ότι υπήρχε η σκέψη να ανοιχτούν οι τραπεζικές θυρίδες στο πλαίσιο ελέγχων για τη φοροδιαφυγή. 

Ο Παύλος Πολάκης, ερωτηθείς στην προανακριτική για τη Novartis, γιατί δεν εκδόθηκε δελτίο τιμών φαρμάκων το 2015, απάντησε πως δεν ήταν το μόνο που δεν έγινε. Τον Αύγουστο του 2015 δεν άνοιξαν οι θυρίδες των Τραπεζών. Άλλα στελέχη όπως ο Βαγγέλης Αποστόλου είχαν αναφερθεί σε πλούτο σε θυρίδες  που έφταναν και τα 40 δισ!

Παραδόξως ώριμη στάση κράτησε ο Γιάνης Βαρουφάκης!  Όπως έχει πει υπήρχαν φωνές (και από τον Τσίπρα) να τα απαλλοτριώσουν (αναφερόταν σε θησαυροφυλάκια της Τράπεζας της Ελλάδας με αποθέματα της  ΕΚΤ, όχι σε θυρίδες ιδιωτών), αλλά αντέδρασε λέγοντας ότι «η Αριστερά δεν κάνει ριφιφί» (η φράση έδωσε την έμπνευση στον τίτλο μας).

 

Φυσικά, γεννάται το ερώτημα: Δεν πρέπει το κράτος να αποκτήσει γνώση για το ενδεχόμενο φοροδιαφυγής, τα προϊόντα της οποίας κουρνιάζουν σε θυρίδες;

Το κράτος έχει το δικαίωμα και το ασκεί. Το ασκεί στοχευμένα για συγκεκριμένα άτομα για τα οποία υπάρχουν ενδείξεις  εγκληματικής δραστηριότητας και μεγάλης φοροδιαφυγής. Αλλά και αυτό μετά από αιτιολογημένη απόφαση δικαστικής αρχής.  Διαφορετικά αποτελεί παραβίαση της ιδιωτικής αυτονομίας και το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή.

Πέραν αυτού αποτελεί και προσβολή της ιδιοκτησίας και του τεκμηρίου της αθωότητας. Αντιμετωπίζονται όλοι οι κάτοχοι θυρίδων ως εξ αρχής ύποπτοι.

Το ουσιαστικότερο:

ΝουΔο-γαλαζαίικος ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΑΜΑΡΙΣΜΟΣ: Ερήμην κοινωνίας, το γινάτι του Αντώνη ως… εθνικό θέμα

 

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Είχε γραφτεί το προηγούμενο άρθρο για τον «καημό των πρώην» όταν ο θλιβερός Αντώνης ξαναχτύπησε. Όχι τον Μητσοτάκη, όχι  τη ΝΔ (αυτό δικό τους θέμα), αλλά την κοινωνία και τον πολιτισμό των δικαιωμάτων. 

Αρκούσε ένα στοχευμένα κίτρινο δημοσίευμα, ενός εντύπου εμβληματικού κάποτε στον χώρο της μουσειακής εθνικοσυντηρητικής δεξιάς, που «αποκάλυψε» ότι στην ηλεκτρονική πλατφόρμα του ΕΟΠΥΥ για την αποστολή Φαρμάκων υψηλού κόστους στους ασθενείς, προβλεπόταν πλην των δύο φύλων και η επιλογή ενός «ακαθορίστου». 

Άναψε και κόρωσε από εθνική αγωνία για το μέλλον της ελληνικής πυρηνικής οικογένειας ο Αντώνης. Κατήγγειλε την « woke  ατζέντα που έχει ήδη περάσει στην κρατική διοίκηση και τώρα γράφεται και στα σχολικά βιβλία». 

Το θεώρησε ότι αφορά «συνειδητή κυβερνητική επιλογή» και το εμπλέκει με το αγαπημένο του θέμα το δημογραφικό (λες και η τεκνοποίηση ή ο σεξουαλικός προσανατολισμός επηρεάζεται από το καρτελάκι του ΕΟΠΥΥ για βαρέως ασθενείς). Και ολοκληρώνει με την αγαπημένη του καταγγελία για την «μετάλλαξη της ιδεολογίας του κυβερνώντος κόμματος». 

Μόνο που καθίσταται και ο ίδιος ένοχος γι’ αυτά  που καταγγέλλει:  Όπως ανέφερε ο τότε Διευθυντής του δικού του πρωθυπουργικού του Γραφείου Τύπου Γιώργος Μουρούτης, στα έγγραφα του ΕΟΠΥΥ επί Σαμαρικής κυβέρνησης την εποχή του 2012 - 13-14, υπήρχε στο φύλο του κάθε ασθενούς η ένδειξη «Άρρεν, «Θήλυ», «Άλλο».  Κατά τον Μουρούτη  αυτό οφειλόταν σε  διεθνή πρότυπα ISO που εφαρμόστηκαν τότε και σήμερα.

Ο ΕΟΠΥΥ από την πλευρά του εξήγησε ότι η εν λόγω πληροφορία ήταν κατ’ εφαρμογήν του πρότυπου ISO IEC 5218  (σ.σ. είναι ένα διεθνές πρότυπο πληροφορικής που αφορά κωδικούς αναπαράστασης και όχι κωδικοποίησης βιολογικού φύλου του ανθρώπου. Η πρώτη έκδοση ήταν το 1976, μια  νεότερη το 2004, και η τελευταία το 2022. Αφορά το πεδίο του μητρώου για ανταλλαγή δεδομένων (ΑΜΚΑ, Ασφάλιση, Στατιστική), και όχι κάποιο τρίτο κοινωνικό φύλο όπως εκλαμβάνεται στην πολιτική διαμάχη. Ουδεμία σχέση δηλαδή με woke κουλτούρα).

Από κοντά, μη χάσει, και ο Βελόπουλος με παρόμοιες δηλώσεις. Φοβάται τη διαρροή ψήφων προς το κόμμα  Σαμαρά και τρέχει να τον συναγωνιστεί στο δικό τους εθνικοφρονικό τερέν.

Σίγουρα όλα αυτά δεν αφορούν την ελληνική κοινωνία, το μεγάλο τμήμα της που προβληματίζεται για το μέλλον της μέσα σε ένα κόσμο αστάθειας, εντεινόμενων πολεμικών συγκρούσεων με όσα παρελκόμενα επιφέρουν: 

Δυο μεγάλοι παραγωγοί ενέργειας, Ρωσία και Ιράν, βρίσκονται σε πολεμικές αντιπαραθέσεις. Οι τιμές ενέργειας αυξάνονται δραματικά με άμεση επίπτωση στις κοινωνίες της Δύσης, στο κόστος ζωής των πολιτών, όπως και στη χώρας μας. Εμπορικοί δρόμοι βρίσκονται υπό απειλή. Οι εφοδιαστικές αλυσίδες διασπώνται και τα δρομολόγια επιμηκύνονται διά του περίπλου της Αφρικής, αυξάνοντας το κόστος περαιτέρω. 

Δριμεία ακρίβεια σε ρεύμα καύσιμα, τρόφιμα, ναύλα. Επισιτιστική ανασφάλεια, πληθωρισμός αυτογενής και εισαγόμενος. Πόροι που παλαιότερα τροφοδοτούσαν την ευωχία των πολιτών,  διοχετεύονται - θαρρούμε σωστά καθότι αναγκαστικά -  στην πολεμική  βιομηχανία για ενίσχυση της άμυνας.

Και πάνω απ’ όλα, μετά τις πρόσφατες πτήσεις drones σε ευρωπαϊκούς ουρανούς και την αύξουσα ανησυχία των βαλτικών χωρών για ενδεχόμενη ρωσική επίθεση σε ΝΑΤΟικά κράτη, κίνδυνος γενικευμένης σύρραξης. Και στο βάθος νέα μεταναστευτικά κύματα. 

Και εδώ η κεντρική πολιτική σκηνή  και η πολιτική ειδησεογραφία  ασχολείται με το αν σε ένα «κουτάκι» στη φόρμα  του ΕΟΠΥΥ έγραφε εκτός του «Άρρεν», «θήλυ», και το «Ακαθόριστο».  Δημοσιογράφοι και πολιτικοί κατώτεροι των καιρών. 

Δεν αντιλέγουμε ότι υπάρχει ένα μικρό κομμάτι της κοινωνίας, περικλεισμένο στις ιδεοληψίες του και αποκλεισμένο από τους καιρούς, που θεωρεί μέγιστο το τι γράφει ένα «κουτάκι»  πλατφόρμας του ΕΟΠΥΥ, το οποίο αποτελεί παγκόσμια πρακτική. Θεωρούν ότι υπονομεύει την πατρογονική ταυτότητά τους. 

Δεν μπορεί να γίνει τίποτα γι’ αυτούς. Ας...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικος ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΜΠΟΥΧΕΣΟ-ΣΑΜΑΡΙΣΜΟΣ: Οι καημοί των πρώην…

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Στα ελληνικά θεατρικά μπουλούκια που όργωναν την Ελλάδα στις «ηρωικές εποχές» του λαϊκού θεάτρου, το όνειρο των ηθοποιών ήταν να πεθάνουν πάνω στο σανίδι.

Το ίδιο και το όνειρο πρώην Πρωθυπουργών στο σανίδι της πολιτικής.

Μόνο που ενώ οι πρώτοι είχαν το πάθος της προσφοράς, οι δεύτεροι έχουν το πάθος της φιλαυτίας. Δεν αποχωρούν οριστικά γιατί εκλαμβάνουν την εκλογική εκδίωξή τους ως αδικία που χρήζει επανόρθωσης. Και αν δεν μπορούν να επανέλθουν ως νυν, απαιτούν  τουλάχιστον να προβάλλουν τον ρόλο του εγγυητή της πολιτικής καθαρότητας ( «ό,τι τους είχα πει έκαναν το αντίθετο» δήλωσε σχετικά πρόσφατα ο Α. Σαμαράς).

Συνήθως δεν υπερασπίζονται μια ιδέα. Υπερασπίζονται τον εαυτό τους και την υπαρξιακή ανάγκη τους να είναι στο προσκήνιο, αφού όπως έχει πει ο πρώην ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Ντιν Άτσεσον «το να εγκαταλείπεις μια μεγάλη θέση ευθύνης είναι σα να πεθαίνεις  λίγο». Έτσι στην αποχώρηση, στην ανυπαρξία, το έργο σου γίνεται αντικείμενο κριτικής και η φωνή σου πιο ασθενής για να το υπερασπιστεί.

Τα ανωτέρω είναι γενικές παραδοχές, που στο πλαίσιό τους θα μπορούσε να ενταχθεί η συμπεριφορά Κώστα Καραμανλή. 

Ο Πρωθυπουργός που συνήψε κουμπαριές  με τον Ερντογάν, ενοχλήθηκε από τα «ήρεμα νερά», θεωρώντας ότι αυτά εκλαμβάνονται ως υποχωρητικότητα. Η χώρα λέει, γίνεται ούτως ή άλλως όμηρος των τουρκικών τακτικών.

Βέβαια η χώρα έγινε τόσο όμηρος που και κατά τη διάρκεια των ήρεμων νερών έφτασαν στην Ελλάδα Ραφάλ και Belhara. 

Αλλά τουλάχιστον ο Καραμανλής στη θητεία είπε και ένα «όχι» για τα Σκόπια. Ο Σαμαράς απλώς έριξε την κυβέρνησή του.

Στόχευση που θέλει να επαναλάβει.

Ως Πρωθυπουργός δεν έκανε κουμπάρο τον Ερντογάν, αλλά το 2013 πραγματοποίησε επίσκεψη στην Κωνσταντινούπολη συνοδευόμενος από 12 υπουργούς και επιχειρηματίες. Προφανώς τότε η Τουρκία…  δεν είχε επιθετικές βλέψεις, γι’ αυτό από το Ντολμά Μπαξέ είχε δηλώσει πως πρόκειται για μια «καλή μέρα» και ζήτησε λύση  «win-win» για τα ενεργειακά κοιτάσματα του Αιγαίου. Αυτό δεν ήταν… καθόλου κατευναστικό!

Υπήρξε ανταπόδοση εκείνης της επίσκεψης, και λίγες ημέρες αργότερα ο πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου πραγματοποίησε αιφνιδιαστική επίσκεψη στο ελληνικό φυλάκιο στις Καστανιές Έβρου, ενώ βρισκόταν σε προγραμματισμένη επίσκεψη στην Αδριανούπολη. Αντάλλαξε δώρα με τον αστυνομικό διευθυντή και τον στρατιωτικό διοικητή Ορεστιάδας. Τόσο πολύ τον είχε τρομάξει ο Σαμαράς, που μετά λυσσομανούσε για τα ήρεμα νερά.

Ο Αντώνης δεν αρκείται στα εθνικά, στα οποία κατά τη θητεία του δεν διέπρεψε. Άλλωστε την υπόμνηση για το casus belli ο Μητσοτάκης την έκανε  μέσα στην Άγκυρα, όχι ο Αντώνης. 

Γενικότερα ανακαλεί ένα πλέγμα κυβερνητικών δράσεων που κατά τη γνώμη του προδίδουν  «την ψυχή της παράταξης»  - και η οποία ελπίζουμε να μην είναι αυτή που ο ίδιος προβάλει. Μια ψυχή αραχνιασμένη, παγωμένη σε πρωθύστερο πολιτισμικό  χρόνο.

Μέγιστο κυβερνητικό αμάρτημα ο γάμος των ομοφύλων. «Συντάραξε» υποτίθεται την ελληνική κοινωνία μια ρύθμιση που τον πρώτο χρόνο αξιοποίησαν  περίπου 400 ζευγάρια.  Όχι κάθε χρόνο, αλλά τον πρώτο χρόνο. Άνθρωποι δηλαδή που περίμεναν ακόμη και δεκαετίες το μέτρο και προσήλθαν στους δήμους σωρευτικά. Τέτοια… μεγάλη ανατροπή της ελληνική πυρηνικής οικογένειας (δεν υπάρχουν ακόμη στοιχεία από την ΕΛΣΤΑΤ για τον δεύτερο χρόνο).

Θεωρεί την σημερινή ΝΔ υβρίδιο ΛΑΟΣ και Σημιτικού ΠΑΣΟΚ, αλλά τον ακύρωσε ο Άδωνις που  θύμισε ότι ήταν αυτός που προσκάλεσε τον ίδιο, τον Βορίδη και τον Πλεύρη στη ΝΔ.

Τότε η ΝΔ έγινε μόνο λίγο ΛΑΟΣ και προφανώς δεν τον πείραζε. Κατά καιρούς του φαίνεται και…

 

ΠΑΣΟ-o-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Μαραμένα τα γιούλια κι οι βιόλες

Ισχυρή απάντηση Ανδρουλάκη σε όσους λένε ότι κοιμάται όρθιος... pic.twitter.com/n6OcSMidvs

— oldschoolfileles (@oldfileles) August 28, 2023

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Σε μια κατάσταση δημοσκοπικής αποθάρρυνσης ο Νίκος Ανδρουλάκης επέλεξε την ηρωική «έξοδο». Να γιορτάσει την 52 επέτειο της 3ης του Σεπτέμβρη, για άλλη φορά εκτός Αθηνών, και συγκεκριμένα στην Κρήτη.

Είναι ο τόπος που του προσδίδει συγκριτικό πλεονέκτημα, καθότι ο ίδιος Κρητικός και το Νησί εκ παραδόσεως «πράσινο», αν και στις τελευταίες εκλογές έγινε μπλε (ΝΔ 37,27 ΠΑΣΟΚ 20,76 και ΣΥΡΙΖΑ 19,02).

Είναι αναμενόμενο μάλλον, ότι θα αντικρύσουμε εικόνες ενθουσιασμού Κρητικών με στιβάνια και κεφαλομάντηλα, συνθήματα  που θα βεβαιώνουν ότι απόψε πεθαίνει η Δεξιά, κι Αντρέα σήκω να δεις το παιδί της Αλλαγής. Εντυπωσιακό είναι πως από τα Χανιά ετοιμάζονται λεωφορεία που θα μεταφέρουν δωρεάν τον κόσμο στο Ηράκλειο, όπου θα γίνει η κεντρική ομιλία.

Μόνο που με την συγκεκριμένη εκδήλωση ο Ανδρουλάκης δείχνει εκπάγλως την αδυναμία του. Προσφεύγει στη θαλπωρή της κρητικής αγκαλιάς, αφού οι άλλοι τόποι είναι άγονες γραμμές, δημοκοπική ξεραΐλα και καταχνιά.

Είναι αμφίβολο ωστόσο εάν η εκδήλωση θα του προσφέρει πολιτικό πλεονέκτημα. Οι ψηφοφόροι της Κρήτης είναι μόνο το 5,7% των εγγεγραμμένων εκλογέων, έναντι 9.796.330 στο σύνολο της χώρας.

Το πρόβλημα είναι ότι έχει απολείψει το πνεύμα και ο ενθουσιασμός των μεγάλων μαχητικών συγκεντρώσεων. Από αυτό περάσαμε στο πνεύμα της Οργής που έφερε τον Αλέξη τροπαιούχο στην εξουσία. Η απογοήτευση που δεν έσκισε τα μνημόνια, καταστάλαξε σε μια ωριμότητα  του λαού. Όχι στο σύνολο φυσικά, αλλά σε μεγάλα κοινωνικά τμήματα.

Ο λαός δεν θέλει πλέον ηρωικές αφηγήσεις, μετωπικές συγκρούσεις από τις οποίες βγαίναμε χαμένοι από χέρι και με την ουρά στα σκέλια. Μεγάλο τμήμα του κατανόησε ότι η επιτυχής διαχείριση της χώρας, αποτελεί το ζητούμενο, μακριά από ιδεολογικές φιοριτούρες και παλαιολιθικές αγκυλώσεις.

Αυτό που κατανόησε ο λαός δεν το κατανόησε ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ. Τελευταίο παράδειγμα το δικαίωμα προαίρεσης στον δανειολήπτη. Δηλαδή να μπορεί να αγοράσει ο ίδιος στην ίδια τιμή με τα funds. Μα τότε κανείς δεν θα πλήρωνε, περιμένοντας να πέσουν οι τιμές στο 40% της αξίας τους.

Είναι αυτή σοβαρή πρόταση ενός κόμματος που διατείνεται πως είναι έτοιμο να κυβερνήσει; Θα γίνει το μπάχαλο!

 

Όσο σοβαρή είναι και η θέση στην οποία έσυρε το κόμμα η…αυτού υψηλότης, ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας. Ενώ το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι είναι πολιτική δύναμη ελέγχου της όποιας κυβέρνησης προκύψει από τις εκλογές, στηρίζοντάς τη και ελέγχοντάς τη, πήρε τη θέση ενός Αριστερού γκρουπούσκουλου. «Όχι με τη Δεξιά», για να μην αμαυρωθεί η ιδεολογία.

Λες και δεν συγκυβέρνησε ο Αντρέας με το «Εφιάλτη» που τον έλεγε, πατήρ Μητσοτάκη.

Λες και δεν συγκυβέρνησε ο Βενιζέλος με τον Σαμαρά, και ο Τσίπρας, ο τιμητής των πάντων, με τον ακροδεξιό Καμμένο.

Μάλλον είναι …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΟΣ: «Τίμησε»… με σορτσάκι αυτούς που «με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη» για την πατρίδα

Απορώ γιατί εκπλήσσεστε. Οταν ψηφίζεις για να σε εκπροσωπήσει ο Φειδίας, αυτός απλά σε εκπροσωπεί.

Αυτό ισχύει και για τους διάφορους Φειδίες και μην τους κατηγορείτε, αυτοί απλά σας εκπροσωπούν όπως τους ζητήσατε… pic.twitter.com/1fz9dOdpdV

— Theofilos Nikolaidis (@liberalgreek) August 9, 2026

 

Του Γιάννη Σιδέρη

«Σήμερα μεταγγίσαμε αίμα στο συρματόπλεγμα να ζωντανέψει και να φύγει/ Σήμερα μεταγγίσαμε αίμα στον ιστό της σημαίας να δρασκελήσει τη γραμμή να λεφτερώσει τον Πενταδάκτυλο», γράφει στο «Αντίδωρο» ο Κύπριος ποιητής Ανδ. Χατζηλαμπής, για τη δολοφονία από τους Τούρκους, των δύο Κύπριων νέων, του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού.

Ήταν θα έλεγες, μια συνέχεια του Κόστα Μόντη για τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη: «Όταν εμείς εξακολουθούσαμε να γράφουμε στίχους, εκείνος διέκοπτε κι ανέβαινε στην αγχόνη».

Ο Κύπριος ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου δεν γράφει στίχους. Κάνει φιλορωσικές δηλώσεις ενώ ξευτελίζει την απόδοση τιμής στους ήρωες, όπως έγινε το Σάββατο κατά την εκδήλωση μνήμης για τους Τάσο Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού, όπου παρουσιάστηκε με λευκό σορτσάκι!

Θυμίζουμε ότι ο 24χρονος Ισαάκ τον Αύγουστο του 1996, συμμετέχοντας σε διεθνή πορεία μοτοσικλετιστών κατά της τουρκικής κατοχής, ενεπλάκη προσπαθώντας να βοηθήσει άλλο σε συγκρούσεις μεταξύ «Γκρίζων Λύκων» και Κυπρίων διαδηλωτών. Μπλέχτηκε στο συρματόπλεγμα, δέχτηκε άγριο ξυλοδαρμό με πέτρες και ρόπαλα, και από τουρκοκύπριους αστυνομικούς. Πέθανε επί τόπου στην ουδέτερη ζώνη, 95 μέτρα από την ελληνοκυπριακή πλευρά.

Λίγες ημέρες αργότερα ο εξάδερφός του Σολωμός Σολωμού, την ημέρα της κηδείας του Τάσου, με ομάδα διαδηλωτών επέστρεψε στη νεκρή ζώνη. Ο Σολωμού κοντά στο τουρκικό φυλάκιο προσπάθησε να ανέβει στον ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία. Πυροβολήθηκε από Τούρκους στρατιώτες και ελεύθερους σκοπευτές. Τον θάνατό του είδαμε σε ζωντανή μετάδοση ανεβασμένο στο κοντάρι της σημαίας, καθώς «με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη».

Τη μνήμη αυτών των δύο, για την συμπλήρωση 30 χρόνων από τη δολοφονία τους, θέλησαν να τιμήσουν σε ειδική εκδήλωση στο Παραλίμνι της Κύπρου.

Εκλήθη και ο ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου. Το… καμάρι της Κύπρου, που δεν φτάνει που τον ψήφισαν για ευρωβουλευτή με ποσοστό 19,4%, έμειναν τόσο ευχαριστημένοι από την προάσπιση των κυπριακών συμφερόντων, που το 2026 τον εξέλεγξαν και βουλευτή με το κόμμα του «Άμεση Δημοκρατία». Φυσικά προτίμησε να παραμείνει στην Ευρωβουλή αφού εκεί είναι η καλή κονόμα.

Ο εν λόγω παρέστη στην εκδήλωση μνήμης (ευρωβουλευτής ων θυμίζουμε) με… κοντό σορτσάκι, σαν να πήγαινε στην παραλία.

Τόσο τιμά τους ήρωες της μαρτυρικής πατρίδας του, ή τόσο καταλαβαίνει το βάρος των στιγμών (το πιθανότερο).

Το κελεπούρι αυτό, τον Μάιο του 2025 ταξίδεψε στη Μόσχα μαζί με άλλους ευρωβουλευτές. Σε δηλώσεις του επέκρινε την ΕΕ ότι στέλνει όπλα και χρήματα στην Ουκρανία χωρίς να επιδιώκει διάλογο με την Ρωσία. Έχει δε, χαρακτηρίσει «παράλογη και απάνθρωπη» την συνέχιση της ευρωπαϊκής στήριξης προς την Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι «το Κίεβο δεν πρόκειται να κερδίσει ποτέ στο πεδίο της μάχης».

Επανειλημμένως έχει ταχθεί υπέρ της διακοπής της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία και της αποκατάστασης των διπλωματικών σχέσεων με τη Ρωσία λέγοντας «οι Ρώσοι είναι αδέλφια μας» λόγω κοινής θρησκείας και αξιών.

Το… ωραιότερο: Ψήφισε «κατά» (και μετά άλλαξε την ψήφο του σε αποχή), σε ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου που ζητούσε την επιστροφή των χιλιάδων παιδιών που απήγαγε η Ρωσία από την Ουρανία, αφού κατά τη γνώμη του «Κάποια παιδιά θέλουν να μείνουν στη Ρωσία»!

Και ο φιλορωσικός οίστρος του είναι το λιγότερο. Ανάλογο οίστρο δείχνει και για την Τουρκία.

 Τον Αύγουστο του 2024, ανήμερα της δεύτερης φάσης της εισβολής και της επετείου δολοφονίας του Σολωμού, δημοσίευσε βίντεο με Τουρκοκύπριο influencer, στο οποίο δήλωσε: «Σε αυτή την πλευρά μου δίδαξαν τη μισή ιστορία και με έχουν χειραγωγήσει για να μισώ».

Οι δηλώσεις ως ήταν φυσικό αναπαρήχθησαν από το ψευδοκράτος ως παραδοχή Ελληνοκύπριου ευρωβουλευτή για τις βαρβαρότητες των Ελλήνων (σημ. βαρβαρότητες από παντού έχουν υπάρξει. Όμως ο εν λόγω δεν είναι ιστορικός ή πολιτικός αναλυτής. Δεν αντιλαμβάνεται ότι η θέση του ευρωβουλευτή λειτουργεί ως μεγεθυντικός φακός και προσδίδει εκμεταλλεύσιμη βαρύτητα στις δηλώσεις του).

Όχι δεν είναι προδότης. Οι προδότες είναι συνειδητοί ως τέτοιοι. Ένας ελαφρούτσικος τύπος είναι, που…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Αχ Μαρία… δεν υπάρχει ελπίς…

Με λες αγάπη μα δεν είμαι η αγάπη σου
στο πέρασμά σου είμαι ένα σκαλοπάτι σου
με λες αγάπη μα δεν είμαι η αγάπη σου
είμαι ένα βήμα στο μεγάλο μονοπάτι σου
Σε λέω αγάπη γιατί είσαι η αγάπη μου
γιατί μου δίνεις τη συγγνώμη σου στα λάθη μουσε λέω αγάπη γιατί είσαι η αγάπη μου pic.twitter.com/r68hox1cX3

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) August 5, 2026

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Ανέτειλε μέσα από την συντριπτική συγκίνηση που κατέλαβε το πανελλήνιο για το δυστύχημα των Τεμπών. Μια συγκίνηση πηγαία και γι’ αυτό αγνή. Σε αυτή την έξαρση συναισθήματος και συμπόνιας που ξεχύθηκε στις συγκεντρώσεις αναδείχτηκε η μορφή της Μαρίας Καρυστιανού. Ατόφια επικοινωνιακή, με καλό λεξιλόγιο και προσωπικότητα που ήλκυε, έγινε η «ηγερία» του «κινήματος των Τεμπών».   

Η ανάδειξή της ως σημείο αναφοράς ήταν δικό της κατόρθωμα, αυτοφυές με τον χαρακτήρα της. Τη δημοσιότητα που απήλαυσε  δεν της την κατασκεύασε και δεν της την χάρισε κανείς. Ωστόσο, εκεί έκανε το βασικό λάθος.

 Η τεράστια απήχηση που είχε αφορούσε το λαμπερό πρόσωπο της μητέρας της Μάρθη, που ο χάρος θέρισε τα νιάτα της. Δεν ήταν της πολιτικού από την οποία οι Έλληνες περίμεναν τη «λύτρωση». Η πολιτική είναι μια ιστορία συνεχούς συμμετοχής στα κοινά. Δεν έρχεται με επιφοίτηση επειδή ένα τραγικό γεγονός σε έβγαλε στον αφρό. 

Συνάμα δεν κατανόησε πως η στήριξη που έλαβε από τον πανίσχυρο τότε μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ στα social media και την Ευρωβουλή (χρησιμοποιώντας το δυστύχημα ως πολιορκητικό κριό για να ρίξει την κυβέρνηση), ήταν δανεική και με αντιπαροχή την αποδοχή των ιδεών τους.

Αποδείχτηκε ανάγλυφα στις δημοσκοπήσεις όταν έκανε τις πρώτες δηλώσεις για τις αμβλώσεις. Σοκαρισμένοι οι σύντροφοί του ΣΥΡΙΖΑ και «περιχώρων» για τις πεπαλαιωμένες, πολιτικά αντιδραστικές, απόψεις της που αφορούν την αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος, την εγκατέλειψαν μαζικά. Πολλοί που την υποστήριζαν, άρχισαν να της επιτίθενται στα ίδια social media από όπου την εκθείαζαν.

Έκτοτε ήρθαν και οι παιδικής… ωριμότητας ανακοινώσεις για τα εθνικά θέματα, και συμπλήρωσαν την καταστροφική εικόνα, επιταχύνοντας την κατιούσα πορεία. 

Η απειρία της συνέβαλε και στο οργανωτικό κομφούζιο που δημιουργήθηκε στο πρωτόλειο κόμμα της. Τόσα χρόνια θητεύοντας πολιτικά στο σύμπαν του ψεκασμού, δεν είχε δομήσει κριτήρια αξιολόγησης για τα άτομα που την πλησίασαν. Κάποια της «πάσαραν» υποβολιμαίως την δική τους πολιτική ατζέντα, και κάποια άλλα τη χρησιμοποίησαν ως ευκαιρία καριέρας.

 

Ο γνωστός και μη εξαιρετέος δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός, τον οποίο «κατέβασε από το τρένο», για να θυμηθούμε μια έκφραση του Αντρέα αφού η Μαρία θυμήθηκε μια άλλη δική του, έκανε λόγο για «ύποπτους και φυτευτούς συμβουλάτορες» των διαδρόμων στα κεντρικά γραφεία της Αιόλου.  Υποστήριξε ότι από τις 12 Ιουλίου άρχισε να λειτουργεί εντός του Κινήματος ένα παράλληλο Γραφείο Τύπου, εξέλιξη που οδήγησε στην κατάργηση του αρχικού γραφείου και άρα και του δικού του ρόλου στην ευθύνη της Επικοινωνίας.

Η Μαρία τον διέγραψε με την Αντρεϊκή φράση «έθεσε εαυτόν εκτός κόμματος» ενώ του καταλόγισε διχαστικές δηλώσεις και συμπεριφορές που αναδεικνύουν «άδηλο σχέδιο διαβολής και ελέγχου».

Ο Αυγερινός απάντησε με μια ανάρτηση που συνοδεύτηκε από το εξώφυλλο του βιβλίου του Αντώνη Σαμαράκη «Ζητείται Ελπίς»,  και την συμπλήρωση της ρήσης «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι». Τα συνόδευσε μάλιστα και με το συμβουλευτικό υστερόγραφο: «ΥΓ. Ας διαβάζουμε τυπωμένα βιβλία στις διακοπές. Μορφώνουν, παρηγορούν, προστατεύουν από τις εγωμανίες...».

Φυσικά, το ποιος είναι ο Αυγερινός, το τι πρεσβεύει, είναι πανελληνίως γνωστό από την τηλεοπτική του παρουσία - για την οποία ο καθένας έχει τη γνώμη του. Εξ αυτού η επιλογή του ήταν συνειδητή. Παράλληλα είναι και επαρκέστατος επαγγελματίας της επικοινωνίας. Δεν χάνεις ελαφρά τη καρδία τέτοιο στέλεχος και μένεις με τους ερασιτέχνες που θα σου κάνουν μπάχαλο το μαγαζί.

Σημειωτέον ότι περί σκιωδών συμβουλατόρων των διαδρόμων που κινούν τα νήματα, ιντριγκαδόρικων πρακτικών, αλλεπάλληλων γκαφών και κακής λειτουργίας, είχε γράψει και ο «εμπειρογνώμονας» των Τεμπών Βασιλης Κοκοτσάκης, ο οποίος αποχώρησε. 

Ο επικοινωνιολόγος Ηλίας Μιχάλας, εις εκ των 7 που υπέγραψαν την ιδρυτική διακήρυξη μαζί με τον Αυγερινό, με αφορμή την καρατόμηση του τελευταίου, έγραψε στα social media: «ε, όχι κι έτσι βρε Μαρίες» (η δεύτερη Μαρία είναι η κα Γρατσία, εξ απορρήτων της Καρυστιανού και πρώην πολιτευτής της «Νίκης»). Χαρακτηρίζει μάλιστα τον Αυγερινό «αντίβαρο» στη Γρατσία.   (ίσως γι’ αυτό ο πέλεκυς…) 

Ο Μιχάλας περιγράφει το αλαλούμ, μιλώντας για αλλόκοτες καθυστερήσεις, εντελώς ανάποδη στρατηγική από εκείνη που ήταν   φανερά σωστή, σκοτεινά πρόσωπα και παρασκηνιακές εντολές, ενώ και μόνο στο άκουσμα της λέξης «καταστατικό» η ηγεσία του κόμματος… έπαιρνε depon!  Διαβεβαιώνει δε ότι κανείς δεν αμφισβητούσε την αυτονόητη ηγετική θέση της Καρυστιανού. Άλλωστε όπως λέει «όλοι για εκείνη πήγαμε».

 

Για εκείνη πήγαν και εξαιτίας εκείνης φεύγουν.

Πέραν των προαναφερθέντων, ο πτέραρχος εν αποστρατεία Αθανάσιος Παπανικολάου, ο Κώστας Βαμβακάς, πρώην αθλητής και προπονητής στίβου, ο αρθρογράφος από τη Θεσσαλονίκη Όθων Ιακωβίδης, τα μέλη της περιφερειακής οργάνωσης Κρήτης Ρομπογιαννάκης και Λενακάκη, κ.α.

Μετά από  αυτά…

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Το τσουνάμι του «αριστερού» αμοραλισμού και η κατάπτωση της πολιτικής

αρχηγός κόμματος συγκάλεσε συνέδριο για να πείσει τα μέλη να πάνε όλοι μαζί σε άλλο κόμμα,
δεν πήγαν όλοι οπότε παραιτείται κ βάλει κατά του κόμματος,
ενώ ελπίζει να τον δεχτεί στο νέο κόμμα του αυτός που διέλυσε το παλιό τους κόμμα κ στο οποίο νέο κόμμα θα πάνε όλοι παλιοί pic.twitter.com/PCmF7nBd9M

— Ο Baudelaire των Βαλκανίων©️ (@poetic_politica) July 22, 2026

 

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Η μεγάλη έξοδος των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για να προσπέσουν ικέτες στα πόδια του Αλέξη, δεν έχει προσμετρηθεί ακόμη στην ηθική επίπτωση και τον διαβρωτικό αμοραλισμό που εκπέμπει στις νεότερες γενιές, για την αξιοπρέπεια της πολιτικής ζωής.

Άνθρωποι που υποτίθεται ήταν ταγμένοι σε ένα σκοπό, αποδείχθηκαν θεσιθήρες που οικειοποιήθηκαν αγώνες άλλων, προβάλλοντας εαυτούς ως συνεχιστές των.

Καριερίστες από το πουθενά που παρακούν ιδίοις οφέλοις τη λαϊκή εντολή που έλαβαν δια της ψήφου όσων τους εμπιστεύτηκαν, πραγματοποιούν μια πρωτοφανή μετακίνηση.

Θα είχαν το περίφημο ηθικό πλεονέκτημα με το μέρος τους, εάν ταυτοχρόνως παραιτούνταν και από το βουλευτικό αξίωμα, προκειμένου να ανταποκριθούν στις προδιαγραφές που απαίτησε ο «Ηγέτης». Ωστόσο δεν το πράττουν επειδή δεν είναι σίγουρη η συμπερίληψή τους στις ρεζερβέ θέσεις που σίγουρα κρατά για κάποιους (ε, Όλγα; ).

Οπότε αν οι εκλογές γίνουν την Άνοιξη, αυτοί οι… περήφανοι αγωνιστές, οι… άτεγκτοι ιδεολόγοι, οι… ανυποχώρητοι ταξικοί εχθροί του καπιταλισμού, αυτοί που… έφεραν την «αξιοπρέπεια στον λαό μας», κρατούν τη βουλευτική έδρα για καβάτζα παραμένοντας ανεξάρτητοι, για να μη χάσουν 7-8 μηνών οικονομικά προνόμια!

Υπήρξε βέβαια ανάλογος συνωστισμός στην έξοδο και από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου τα έτη 2010-2011. Υπήρξαν και τότε καριερίστες που έβλεπαν το καράβι να βουλιάζει και φρόντισαν να επιβιβαστούν στο νέο σκαρί του ΣΥΡΙΖΑ, έτοιμο να αρμενίσει πλησίστιο καβαλώντας το αντιμνημονιακό κύμα.

Ωστόσο επειδή οι λόγοι που προέβαλαν ήταν πολιτικοιδεολογικοί (η αντίθεση, το μνημόνιο και η «παράδοση της χώρας» στους δανειστές), δεν μπορείς να επιδοθείς σε δίκη προθέσεων, και να προσάψεις σε όλους τυχοδιωκτισμό. Κάποιοι εν τη αφελεία τους μπορεί και να το πίστευαν, δεδομένου ότι για το αρχαϊκό ΠΑΣΟΚ το ΔΝΤ ήταν η σιδερένια αιχμή του επεμβατικού καταστροφικού νεοφιλελευθερισμού.

Οι λιποτάκτες του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να επικαλεστούν κανένα πολιτικό λόγο, να προτάξουν κανένα ηθικό έρεισμα.

 

Εάν οι εκλογές γίνουν την Άνοιξη, ποιους θα εκπροσωπούν αυτοί οι βουλευτές, αφού οι ψηφοφόροι τους έδωσαν εντολή να αντιπολιτεύονται από τα έδρανα του συγκεκριμένου κόμματος;

Και βάσει ποίου πολιτικού σχεδίου θα ασκούν αντιπολίτευση;

Ωστόσο και αυτοί που έμειναν πίσω δεν δικαιούνται φωτοστέφανο συνέπειας. Αυτό μπορούν να το διεκδικήσουν οι παλιοί «Λαφαζάνηδες» που έφυγαν νωρίς, και οι απλοί οπαδοί που παραμένουν χωρίς προσωπικό όφελος. Όχι οι κομματικοί προύχοντες. Αυτοί παρέμειναν στο κόμμα από ανάγκη. Επειδή ήξεραν ότι δεν πρόκειται να διαβούν τη «μεγάλη πόρτα» της ΕΛΑΣ.

Τώρα ο Πολάκης καταγγέλλει σχέδιο διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ από τον Τσίπρα. «Έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα σχέδιο διάλυσης από τον πρώην πρόεδρό μας, τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα». Παράλληλα υποστήριξε απολύτως σοβαρά, ότι Ο ΣΥΡΙΖΑ... δεν υπήρξε τοξικός! Και ότι έχει υποστεί τοξικές επιθέσεις! Και τα ισχυρίζεται αυτά ο τοξικότερος πολιτικός του τοξικότερου κόμματος της μεταπολίτευσης! Παραπονέθηκε μάλιστα πως είναι από αυτούς που έχουν δεχτεί… «τεράστια δολοφονία χαρακτήρα»!

Όσο για την πρόθεση Τσίπρα περί διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχουν αμφιβολίες. Ο Τσίπρας θέλει να συρρικνώσει τον ΣΥΡΙΖΑ και να του πάρει τους ψηφοφόρους (τους μόνους που έχει προς το παρόν), αλλά όχι και να τον εξαλείψει. Τον θέλει να υπάρχει σκιά του παλιού κόμματος, ως αντίστιξη του νέου κόμματός του, και να μπορεί να του εναποθέτει ευθύνες.

Αυτοί ήταν που εμπόδιζαν την κυβέρνησή του να παραγάγει το υψιπετές έργο που στόχευε, αυτοί ήταν τα βαρίδια, οι φανατικοί, οι ιδεόπληκτοι, που χαντάκωσαν το λαοπρόβλητο κόμμα της Πρώτης Φοράς Αριστεράς.

Και φυσικά αναδύεται το ερώτημα: Αφού όλοι αυτοί ήταν έτσι, και αφού με αυτούς κυβέρνησε, πως προσπαθεί να πείσει ότι η κυβέρνηση του ήταν πετυχημένη;

Και αν ήταν πετυχημένη γιατί…

 

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΛΑΣιτο-ΤΖΟΚΟΝΤΟΛΑΓΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Από το «όλοι μαζί»… στο ποιος θα φύγει πρώτος στον ΣΥΡΙΖΑ

"Λοιπόν είπαμε, 40 ημέρες νηστεία, 100 μετάνοιες και υπεύθυνη δήλωση πίστης και αφοσίωσης στο πρωσοπο μου, και το βλέπουμε. " pic.twitter.com/CQsOaNHJJ0

— Τάκης (@jsuIvUNFc6JnBTZ) June 26, 2026

 Του Γιάννη Σιδέρη

«Βαρύ και πένθιμο»  ήταν λέει το κλίμα στη συνεδρίαση της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ κατά την οποία εξελέγη Γραμματέας ο Γιάννης Αμανατίδης. Από τους 47 βουλευτές που είχε εκλέξει ο ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούνιο του '23, χθες έλαβαν μέρος 7! Υπάρχουν ακόμη βουλευτές, οι οποίοι  δεν έχουν ανακοινώσει ανεξαρτητοποίηση ή παραίτησή τους, αλλά χθες ήταν απόντες. Όπερ έδει δείξαι. 

Το Σάββατο η Κ.Ο. θα εκλέξει τον νέο επικεφαλής της. 

Το ωραίο είναι ότι όσοι παραιτούνται για να βρουν ασφαλή φωλιά στο κόμμα Τσίπρα, εκφράζουν τη δυσθυμία τους για την κατάσταση στο εσωτερικό του κόμματος και επικαλούνται τις αρχές της Αριστεράς. Δεν μας είπαν ποτέ ποιες είναι αυτές οι αρχές.

Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να επισημαίνουμε την τοξικότητα που έδειξε ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κόσμος του, είτε κατά όσων είχαν διαφορετική γνώμη για την έξοδο από τα μνημόνια (γνώμη που τελικά ακολούθησε ο Τσίπρας με την κωλοτούμπα του), είτε κατά των πολιτικών του αντιπάλων (σκευωρία Novartis) είτε κατά μη αρεστών δημοσιογράφων. 

Θα αποφύγουμε λεπτομερή απαρίθμηση, αφού το έχουμε κάνει επί μακρόν. Όμως οι περίφημες αρχές  της Αριστεράς που ενέπνεαν και πραγματώνονταν στο όντως δημοκρατικότατο κόμμα του «ΣΥΝ»,  στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ και στα χέρια του Τσίπρα, μεταπλάστηκε σε ένα σταλινικό υβρίδιο όπου άτυπη αρχή ήταν η σταλινική διδαχή «εξοντώστε τον αντίπαλο». 

Δεν το έκρυβαν άλλωστε. Το διατύπωσε  άλλωστε ο ίδιος ο Τσίπρας με τα εμβληματικά συνθήματα «ή εμείς ή αυτοί», «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν», ή  το «Γερμανοτσολιάδες» που ποτέ δεν αποδοκίμασε ο Τσίπρας, και τα οποία ξεχνούν αριστεροί αρθρογράφοι και δημοσιολόγοι, που κάποτε στρατεύτηκαν, ή έστω υποστήριξαν την Ανανεωτική Αριστερά.  

Οπότε το κλίμα μπορεί να ήταν βαρύ και πένθιμο στους 7, αλλά στην κοινωνία η κατάσταση μάλλον θυμηδία δημιούργησε. 

Είναι η τύχη των λαϊκίστικων κομμάτων χωρίς θεμελιώδεις και δεσμευτικές αρχές. Εκεί που πρυτανεύουν οι ηγετικές κρίσεις, οι ίντριγκες, ή η αλλαγή του πολικού τοπίου. Το τελευταίο ισχύει για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πρωτίστως είναι η απόφαση του Τσίπρα να δημιουργήσει ένα ΙΧ κόμμα. 

Οι μαζικές αποχωρήσεις για προσχώρηση στο κόμμα του Αλέξη δείχνουν κυνική επαγγελματοποίηση των βουλευτών και ...

 

ΣΥΡΙΖΑίοι ΤΖΟΚΟΝΤΟΛΑΓΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: : «Σφάξε» τους Τζοκόντε… ν’ αγιάσουν

Πόση ξεφτίλα αντέχετε ακόμα ρε @syriza_gr ξεφτίλες ;Σας φτύνει ρε ο Ζηκος κ εσείς κάνετε ότι ψιχαλίζει ! Σας έχει διαλύσει, σας έχει ξεφτιλίσει κ εσείς τρέχετε ζητιανεύοντας κάνα ψίχουλο εξουσίας!Καλά ρε, μια στάλα φιλότιμο, ένα ίχνος αξιοπρέπειας;; Πιο ασπόνδυλα από εσάς δεν.. https://t.co/EKXVrG6Bz8

— EvangeliaAdamopoulou (@EAdamopoulou) June 27, 2026

κάποιοι μιλάνε για επιστροφή της Τζάκρη στο ΠΑΣΟΚ, αλλά όποιος διαβάζει τα σημάδια γνωρίζει καλά ότι η Τζάκρη στην πραγματικότητα δεν έφυγε ποτέ από το ΠΑΣΟΚ: pic.twitter.com/4UxNO9mDN5

— τάσος (@kostasos) June 29, 2026

Πώς μπαίνω στον φούρνο το πρωί να πάρω λουκανόπιτα pic.twitter.com/qXcvfYoOAT

— Βούλης Πετσέρακλος (@petseraklos) June 30, 2026

Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου παραιτήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ pic.twitter.com/hhiR8XJTv2

— oldschoolfileles (@oldfileles) June 29, 2026

 Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ

«Έδωσα τα νιάτα μου στο ΠΑΣΟΚ για τη νίκη του Κινήματος», αγόρευε σε ένα συνέδριο του ΠΑΣΟΚ η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου.

Όντως… χαράμισε τα νιάτα της: Ευρωβουλευτής επικεφαλής της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η πρώτη γυναίκα Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, βουλευτής ΠΑΣΟΚ στη Β’ Αθηνών, υπουργός Υγείας ΠΑΣΟΚ.

Ακόμη στο ξόδεμα των νιάτων της υπέρ ΠΑΣΟΚ, Γενική Γραμματέας Εμπορίου στο υπουργείο Ανάπτυξης, συνεργάτης στη Γραμματεία της Σοσιαλιστικής Ομάδας, όπως και στο Γραφείο του τότε Επιτρόπου Χρήστου Παπουτσή, και επιστημονική συνεργάτης της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωκοινοβούλιο.

Και ακόμη, Αναπληρώτρια Υπουργός Εξωτερικών, υπεύθυνη για τις Ευρωπαϊκές υποθέσεις από Σεπτέμβριο του 2010 ως τον Φεβρουάριο του 2012 στην κυβέρνηση του Γιώργου, από την οποία παραιτήθηκε διαφωνώντας με το δεύτερο μνημόνιο.

Θα είχε κάθε δικαίωμα στη μεταγραφή της στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως άλλοι πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ προτίμησαν τη ΝΔ. Και θα ήταν υπεράνω κριτικής ημών, εάν δεν είχε προσχωρήσει στον ΣΥΡΙΖΑ (και αναλάβει υπουργική θέση) αφότου το κόμμα του Τσίπρα είχε ήδη υπογράψει το Τρίτο μνημόνιο - ενώ είχε αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ λόγω του Δεύτερου.

Και αν δεν ήταν η ίδια που είχε επιδοκιμάσει το πραξικόπημα του μπουζουξίδικου εναντίον του εκλεγμένο προέδρου Στέφανου Κασσελάκη, όταν την έπιασαν οι κάμερες να λέει μπράβο, σώσαμε το κόμμα.

Δεν είναι προσωποποιημένη κριτική. Είναι δείγμα των καιρών. Άλλωστε, κατά τα άλλα, είναι ένα αρκετά συμπαθές και σεμνό πρόσωπο, χαμηλών τόνων, το οποίο δεν έδειξε ποτέ την οίηση και την υπεροψία που μπολιάζουν την συμπεριφορά των προσώπων εξουσίας.

Και δεν είναι καν η μόνη. Αρκετά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που βλέπουν την πολιτική ως προσοδοφόρο επάγγελμα, μετακομίζουν στην ΕΛΑΣ. Αν κάποιος δεν το βλέπει ως επάγγελμα, δεν έχει κάποιο ηθικό έρεισμα το οποίο να συνηγορεί να γίνει στέλεχος στο τυχοδιωκτικό εγχείρημα του Τσίπρα.

Τώρα το κόμμα το οποίο κατά τη Μαριλίζα «έσωσαν» οι σταλινικοί μηχανοράφοι, και για το οποίο τους έδωσε εύφημον μνείαν, το διαλύει ο ίδιος ο πρώην αρχηγός του.

 

Και δεν αποσαρθρώνει μόνο το κόμμα, αλλά και την αξιοπρέπεια των συντρόφων του, στους οποίους φέρεται με αδιανόητη περιφρόνηση. Απαιτεί γην και ύδωρ, πλήρη εκ των προτέρων υποταγή, χωρίς να τους υπόσχεται μελλοντική αποκατάσταση.

Δεν έχει υπάρξει μεταπολιτευτικά αρχηγός κόμματος να έχει υποβάλει σε τέτοια ταπείνωση ανθρώπους με τους οποίους συγκυβέρνησε.

Αν η αξιοπρέπεια πρυτάνευε ως υπερασπίσιμη αρετή, δεν θα ταλανιζόταν όλος ο ΣΥΡΙΖΑ με το δίλημμα αν θα τους δεχτεί ο Αλέξης, και δεν θα ήταν πρόθυμη η Κ.Ο. -εκτός ενός - να παραιτηθεί, περιμένοντας ένα νεύμα του «μεγάλου αρχηγού», τον οποίο η δική τους υποτέλεια καθιστά «μεγάλο». Γιατί αν δεν υπήρχαν πρόβατα δεν θα έκαναν πάρτι οι λύκοι.

Το περιβόητο «ηθικό πλεονέκτημα» στέκεται παράμερα ως καταπατημένο ρετάλι. Και δεν σώζουν την τιμή της Αριστεράς οι λίγοι υπόλοιποι που αντιστέκονται. Το κάνουν επειδή ξέρουν ότι ο Τσίπρας δεν σκοπεύει να τους περιμαζέψει.

Το κατάλαβε και ο Φάμελλος που παίζει τον ρόλο (εντολοδόχου; ) νεκροθάφτη. Τώρα δια των κομματικών εκπροσώπων Γιαννούλη και Σαπουνά, επιρρίπτει ευθύνες στον Τσίπρα επειδή δεν δέχεται, λέει, την συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ!

Τους το είχε υποσχεθεί; Δεν είχε εξαρχής αποκλείσει συνεργασία με κόμματα;

Μόνοι τους δεν προσφέρθηκαν ως αμνοί επί σφαγή, μόνοι τους δεν απαξίωσαν την κομματική τους αυτονομία και την προσωπική τους αξιοπρέπεια;

Από ολόκληρη την Κ.Ο. ένας έσωσε την τιμή και την ηθική της Πολιτικής – με Κεφαλαίο. Ο βουλευτής Δράμας Θεόφιλος Ξανθόπουλος, ο οποίος ανεξαρτήτως τι θα πράξει μετά, έχει δηλώσει ότι θα παραμείνει βουλευτής μέχρι το τέλος της κοινοβουλευτικής περιόδου «μένοντας πιστός στην εντολή των πολιτών της Δράμας και τιμώντας την ψήφο τους».

Μετά από όλη αυτή την πρωτοφανή μικρότητα από ανθρώπους που διακήρυτταν με έπαρση την αριστεροσύνη τους, τι να πεις για την Θοδώρα Τζάκρη;

Τη Θοδώρα που με ραγισμένη φωνή που θα ζήλευε και κορυφαία τραγωδός σε παράσταση της Επιδαύρου, αναρωτιόταν σπαρακτικά «ως πότε θα αντέχει να αντιστέκεται, πόσος χρόνος της μένει μέχρι να ηττηθεί και αυτή από αυτό το πανίσχυρο σύστημα;».

 

Γι΄ αυτό …