ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Η επέλαση των ψυχικά νοσούντων ως "τέχνη"!

 

Γράφει ο νομικός Τηλέμαχος Χορμοβίτης

● «Για να ικανοποιήσει τον απύθμενο ναρκισσισμό του, ο Βαρουφάκης είχε αλλάξει με το έτσι θέλω την ορθογραφία του μικρού του ονόματος, έκοψε το ένα νι και το έκανε… Γιάνης. Για να ικανοποιήσουν τον δικό τους ναρκισσισμό και τη δικιά τους κωμική επιδειξιομανία, όλοι αυτοί που στις μέρες μας αυτοπροσδιορίζονται ως non binary (δηλαδή ούτε άντρας ούτε γυναίκα) όχι μόνο αλλάζουν τα φώτα στην ελληνική γλώσσα χρησιμοποιώντας λάθος άρθρα και αντωνυμίες και γελοίες καταλήξεις (“τα φοιτητά”…) , αλλά αρνούνται και την ίδια τη βιολογία, την ίδια πραγματικότητα. […]

● Βέβαια, όσο και να δακρύζουν από συγκίνηση οι προοδευτικές ελίτ, σε αυτόν τον παλιόκοσμο θα είσαι είτε άντρας είτε γυναίκα, άλλο φύλο δεν είναι διαθέσιμο. Και όσο και να χτυπιέται ο τραγουδιστής της Ελβετίας, πάλι στο ανδρικό φύλο θα ανήκει.

Γιατί καθένας έχει το δικαίωμα να λέει ό,τι ψεκασμένη σαχλαμάρα τού έρθει στο κεφάλι, αλλά και εμείς οι υπόλοιποι έχουμε κάθε δικαίωμα να μην υιοθετούμε αυτές τις φαντασιώσεις και να στεκόμαστε απέναντί τους, ειδικά όταν δημιουργούν άπειρα κοινωνικά προβλήματα (βλέπε βιολογικά άνδρες σε γυναικείους αθλητικούς αγώνες και σε χώρους αποκλειστικά για γυναίκες) και απειλούν τη σωματική και ψυχική υγεία μικρών παιδιών.

● ΥΓ.: Ηταν κωμική η προσπάθεια των Ελλήνων παρουσιαστών της Eurovision να αποκαλούν τον Νemo με το “πολιτικά ορθό” ουδέτερο άρθρο. Ολο μπερδεύονταν και χρησιμοποιούσαν αρσενικό άρθρο και όλο το διόρθωναν κάθιδροι στο πιτς φιτίλι, γιατί ήξεραν οι καημένοι ότι, αν έμπαιναν στο στόχαστρο της oρθοπολιτικής αστυνομίας, δεν θα έβρισκαν δουλειά ούτε στο τηλεμάρκετινγκ.

● ΥΓ.2: Δεν είναι τυχαίο πως αυτοί που αυτοπροσδιορίζονται πιο συχνά ως non binary είναι…

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΤΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η ύπουλη μετάλλαξη της αριστεράς σε πολιτισμικό μαρξισμό

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του Τηλέμαχου Χορμοβίτη

H παλιά παραδοσιακή Αριστερά, η Αριστερά του «πάλης ξεκίνημα - νέοι αγώνες» και του «εργάτες ενωμένοι - ποτέ νικημένοι», αυτό το άλλοτε κραταιό κίνημα που στις μέρες μας δεν μπόρεσε να επωφεληθεί ούτε από την μεγάλη οικονομική κρίση του 2008, ούτε από την αντι-ελιτίστικη εξέγερση των τελευταίων χρόνων, έχει πεθάνει.  

Την θάψαμε, της κάναμε και το μνημόσυνο, φάγαμε και τα κόλλυβα και ζωή σε λόγου μας. Γι’ αυτό και όσοι φοβούνται ότι η Αριστερά ετοιμάζεται να εγκαθιδρύσει κομμουνιστική δικτατορία δεν είναι μόνο εκτός τόπου και χρόνου, αλλά κινούνται και στα όρια της γραφικότητας.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως ξεμπερδέψαμε, αφού στην θέση της έχει έρθει μια νέα Αριστερά. 

Σε όλη τη Δύση, οι πιο ξύπνιοι αριστεροί, μετά τις συνεχείς αποτυχίες των προβλέψεών τους για κατάρρευση του καπιταλισμού, εγκατέλειψαν τον οικονομικό μαρξισμό και σε, μεγάλο βαθμό, αποδέχτηκαν το μοντέλο του κρατικοδίαιτου καπιταλισμού ή κορπορατισμού, που κυριαρχεί εδώ και πολλές δεκαετίες. Την ίδια στιγμή όμως, αντικατέστησαν τον οικονομικό με τον πολιτισμικό μαρξισμό και, ακολουθώντας τη συμβουλή του Γκράμσι, κυριάρχησαν στα ΜΜΕ, στον πολιτισμό και στην εκπαίδευση με σκοπό να διαμορφώσουν τις ιδέες της νέας γενιάς.

Πλέον τον ρόλο των «κακών κεφαλαιοκρατών» τον έχει η επάρατος πατριαρχία, το έθνος-κράτος, η λευκή φυλή, η παραδοσιακή οικογένεια ενώ τον ρόλο της «καταπιεσμένης εργατικής τάξης» τον έχουν οι κάθε λογής μειονότητες, υπαρκτές αλλά και ανύπαρκτες ανάλογα με την πληθυσμιακή αυτοδιάγνωση αμέτρητων «καταπιεσμένων» ομάδων.

Όσο για την «δικτατορία του προλεταριάτου», την έχει αντικαταστήσει ο «πολιτικά ορθός» παράδεισος των …καλών αισθημάτων και των θετικών σκέψεων, όπου όμως εύκολα μπορείς να δεις την ζωή σου να καταστρέφεται αν υποστηρίξεις την λάθος ιδέα ή ξεστομίσεις την λάθος λέξη. Βλέπετε, και το αφήγημα της νέας Αριστεράς είναι το ίδιο μανιχαϊστικό και αυταρχικό με αυτό της παλιάς. Αξιοσημείωτο επίσης είναι πως αυτός ο «προοδευτισμός» νέου τύπου σιχαίνεται την εργατική τάξη, που αποδείχτηκε πολύ συντηρητική κοινωνικά για τα γούστα του και βασίζει τη δύναμη του στα μορφωμένα και εύπορα μεσαία στρώματα.

Δυστυχώς, η νέα Αριστερά της «πολιτικά ορθής» λογοκρισίας, των 63 φύλων, του #MeToo και του «Refugees Welcome» (φιλανθρωπίες με τα λεφτά των άλλων μέσω κοινωνικού κράτους), έχει κατορθώσει, ελέγχοντας την ίδια την γλώσσα μας, να υπονομεύσει τους πυλώνες του Δυτικού πολιτισμού, πολύ πιο αποτελεσματικά, από τους ιδεολογικούς πρόγονούς της.

Στην πραγματικότητα, το νέο αυτό ιδεολογικό ρεύμα είναι πολύ πιο ύπουλο και γι’ αυτό πολύ πιο επικίνδυνο από την παλιά Αριστερά. Έχοντας υιοθετήσει τις βασικές αρχές του καπιταλιστικού συστήματος, μπορεί να αποφύγει την άμεση οικονομική κατάρρευση, που θα έφερνε η εφαρμογή των μαρξιστικών οικονομικών, και έτσι έχει το χρόνο να προωθήσει την πολιτισμική ατζέντα του και να ελέγξει τον τρόπο που σκέφτεται η κοινωνία.

 Επιπλέον, πολλοί από αυτούς τους νέους αριστερούς δεν χρησιμοποιούν καν τον όρο Αριστερά για να προσδιοριστούν πολιτικά και συχνά απεχθάνονται, ειλικρινά, τον παραδοσιακό μαρξισμό, χωρίς όμως να συνειδητοποιούν ότι είναι η μετεξέλιξή του. Συνήθως στην πολιτική αρένα, θα σας συστηθούν ως «φιλελεύθεροι», «ευρωπαϊστές», «κεντρώοι» ή «εκσυγχρονιστές». Και το πιο ανησυχητικό είναι πως...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΨΩΝΑΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Θλιβερά, νευρωτικά ανθρωπάκια

Του ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ ΧΟΡΜΟΒΙΤΗ

Τα χρόνια της δεκαετίας του '90, βγαίναμε σε μπαρ, σε κλαμπ και σε καφετέριες, όλοι κάπνιζαν, η ατμόσφαιρα ήταν τίγκα στον καπνό αλλά κανείς δεν ενοχλούνταν. Κοιτάζαμε να περάσουμε καλά και το πολύ πολύ την επόμενη μέρα να ψευτοπαραπονιόμασταν ότι μυρίζουν τα ρούχα μας.  

Σήμερα, που έγινε της μόδας η αντικαπνιστική υστερία, οι ίδιοι άνθρωποι ουρλιάζουν, ωσάν άλλοι Τζόρτζ Φλόιντ, "I can't breathe" ακόμη και στην θέα ενός σβηστού τσιγάρου και είναι ικανοί να φωνάξουν την αστυνομία αν δουν κάποιον να καπνίζει σε απόσταση 200 μέτρων. 

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με το MeToo. Αγόρια και κορίτσια που για δεκαετίες φλέρταραν και αγγίζονταν σαν κανονικοί άνθρωποι, σήμερα, επειδή έτσι τους είπαν, επειδή αυτή είναι η μόδα, θεωρούν σεξουαλική παρενόχληση ακόμη και ένα έντονο κοίταγμα στο δρόμο ενώ αν κάποιος τους αγγίξει το χέρι είναι πεπεισμένοι ότι υπέστησαν βιασμό που μπορεί να τους καταστρέψει ολόκληρη την ζωή.

Θλιβερά, νευρωτικά ανθρωπάκια που...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΨΩΝΑΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το ξεκατίνιασμα υπό αριστερή ιδεολογική επικάλυψη

Του  TΗΛΕΜΑΧΟΥ ΧΟΡΜΟΒΙΤΗ

Αν εξαιρέσεις την υπόθεση του βιασμού της 11χρονης, όλες οι υπόλοιπες υποθέσεις του ελληνικού MeToo δεν παρουσιάζουν κανένα ποινικό ενδιαφέρον (το ότι ο Κιμούλης κάνει τους άλλους ηθοποιούς να χάνουν τα λόγια τους στη σκηνή, μπορεί να αποτελεί απόδειξη αντισυναδελφικής συμπεριφοράς , αλλά- ευτυχώς- δεν είναι λόγος για να επέμβει ο εισαγγελέας και στην τελική, who cares? ). 

Το αστείο είναι πως, μέχρι πριν λίγα χρόνια, κάτι τέτοιες ιστορίες δεν θα θεωρούνταν τίποτε παραπάνω από καλλιτεχνικά ξεμαλλιάσματα και θα αποτελούσαν υλικό μόνο για τα μεσημεριανάδικα της Τατιάνας και της Λαμπίρη. Η προοδευτική μας ιντελιγκέντσια θα μιλούσε για κιτρινισμό και δεν θα έκρυβε την περιφρόνηση της.  

Και να που σήμερα όλο αυτό το ξεκατίνιασμα απέκτησε (αριστερή) ιδεολογική επικάλυψη, πήρε όνομα (ΜeToo) και πλασάρεται μάλιστα και σαν αγώνας για την ....κοινωνική δικαιοσύνη!  

Οι δε προοδευτικοί διανοούμενοι όχι μόνο δεν δυσφορούν αλλά γράφουν βαθυστόχαστα επαινετικά άρθρα για το φαινόμενο και παρακολουθούν τις κουτσομπολίστικες εκπομπές με την ίδια προσήλωση με την οποία παλαιότερα διάβαζαν το ..."Κεφάλαιο" του Μαρξ. 

 Έτσι, μέσα στο γενικότερο εξευτελισμό της Αριστεράς και της Προόδου που βιώσαμε τα τελευταία χρόνια (εκεί τοποθετώ και τους ορθοπολιτικούς φιλελεφτ που ψηφίζουν υποτιθέμενα "δεξιά" κόμματα ), αυτές τις μέρες γίναμε μάρτυρες και...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΝουΔοΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΡΟ ΚΗΦΗΝΟΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Το φιάσκο των κατσαπλιάδων με τις μάσκες ως "μασκαρεμένο" ευχάριστο νέο!!!

Του ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ ΧΟΡΜΟΒΙΤΗ

Και όμως, το χθεσινό φιάσκο με τις γιγαντιαίες μάσκες στα σχολεία ήταν το καλύτερο νέο των τελευταίων μηνών!  

Και να γιατί : ένας από τους λόγους που στην Ελλάδα δεν φτούρησε ποτέ ολοκληρωτισμός, είτε στην φασιστική-εθνικοσοσιαλιστική, είτε στην κομμουνιστική μορφή του, είναι πως η κρατική μας μηχανή ήταν πάντοτε της πλάκας. Για να μπορέσει η κυβέρνηση να ελέγξει όλες τις πτυχές της ιδιωτικής ζωής των ανθρώπων χρειάζεται να έχει στη διάθεσή της ένα νεωτερικό κράτος δυτικού τύπου, απρόσωπο, συγκεντρωτικό, γραφειοκρατικό, αποτελεσματικό (για τους δικούς του σκοπούς) και βασισμένο σε "επιστημονικές αρχές". Με τη δικιά μας κρατική μηχανή που θυμίζει περισσότερο προνεωτερικό οθωμανικό δοβλέτι με τα ρουσφέτια του, τις άπειρες εξαιρέσεις του και την συνεχή παρέμβαση του ανθρώπινου παράγοντα ("είναι καλό παιδί ο ανιψιός μου, ο Μάκης, να του χαρίσουμε το πρόστιμο!"), κανένας Χίτλερ και κανένας Στάλιν δεν θα μπορούσε να κάνει δουλειά στην Ελλάδα.
Είναι αλήθεια πως στις μέρες του λοκντάουν, φοβήθηκα πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχτιζε ένα τέτοιο "σοβαρό" κράτος για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μας. Η ταχύτητα και ο επαγγελματισμός με τον οποίο ο κρατικός μηχανισμός έκλεισε στα σπίτια τους δέκα εκατομμύρια ανθρώπους, έβαλε λουκέτο σε ολόκληρη την ιδιωτική οικονομία, έριξε χιλιάδες πρόστιμα και μοίρασε τόσα επιδόματα ήταν πραγματικά ....ανατριχιαστικός! 

Και να που ήρθε το χθεσινό φαιδρό περιστατικό με τις παιδικές μάσκες που ήταν μεγάλες ακόμη και για το κεφάλι της Μαριάννας Βαρδινογιάννη, και να που ήρθε το μπάχαλο στη συνεννόηση των αρμοδίων, οι ημέτεροι επιχειρηματίες και όλα αυτά τα τόσο χαριτωμένα και γνώριμα της ελληνικής πραγματικότητας, για να μου αναπτερώσουν το ηθικό και να μου δώσουν ελπίδες πως η κρατική μηχανή της πατρίδας μας δεν έχει αλλάξει καθόλου και εξακολουθεί να θυμίζει...οπερέτα. 

Και αν ισχύει αυτό τότε...

ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΟΤΑΞΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ Μ@Λ@ΚΙ@: Μετανοείτε, έρχεται η Γκρέτα

Του Τηλέμαχου Χορμοβίτη
 

Στον 21ο αιώνα, οι κοινωνίες της Δύσης έχουν πια εγκαταλείψει, σε μεγάλο βαθμό, τον χριστιανισμό αλλά επειδή το θρησκευτικό συναίσθημα είναι έμφυτο στον άνθρωπο, τον έχουν αντικαταστήσει με μια σειρά από μεταμοντέρνες θρησκείες, πολύ πιο κενές από τις παραδοσιακές αλλά με εξίσου φανατικούς οπαδούς (οι οποίοι βέβαια, κατά τ’άλλα, προσποιούνται τους ορθολογιστές) .  

Μια από αυτές – ίσως η πιο επικίνδυνη – είναι η οικολογία.

Το πρόβλημα, όμως, με την θρησκεία της οικολογίας ήταν πως τόσα χρόνια δεν είχε βρει τον προφήτη της. Ο καλοζωϊσμένος Αλ Γκορ δεν έπειθε γι’ αυτόν τον ρόλο και – διάολε – ήταν τόσο εμφανές ότι έγινε δισεκατομμυριούχος από όλη αυτή την μπίζνα της «πράσινης ανάπτυξης»! Και να που ο προφήτης βρέθηκε στο πρόσωπο της 16χρόνης Γκρέτα Τούνμπεργκ, αυτό το αθώο ανήλικο κοριτσάκι, που αντί να πηγαίνει με ιδιωτικά τζετ στα διεθνή φόρα, όπως κάνουν οι λοιποί ομοϊδεάτες της, αυτή προτιμά να θαλασσοπνίγεται 15 μέρες με ένα ιστιοφόρο για να φτάσει στον προορισμό της. Τί ασκητικότητα! Τί αξιοθαύμαστη πίστη στα ιδανικά της! Μια πραγματική οσία του οικολογικού κινήματος!
 
Φαντάζομαι πως η Γκρέτα είναι άθεη, όμως ο φανατισμός της, ο ιεραποστολικός της ζήλος, το πόσο σοβαρά παίρνει τον εαυτό της και το αυστηρό της πρόσωπο, θυμίζουν μεσσιανικές θρησκευτικές φιγούρες που άνθησαν, τους προηγούμενους αιώνες, ιδιαίτερα στον προτεσταντικό κόσμο, που για διάφορους λόγους είναι πιο επιρρεπής σε κάτι τέτοια φαινόμενα. Δεν είναι τυχαίο ότι μας έρχεται από τη Σουηδία, μια προτεσταντική χώρα που αντικατέστησε τον χριστιανισμό με την «πολιτική ορθότητα» και την «οικολογία».

Και, μπορεί η Γκρέτα να μην βλέπει οράματα, να μην κάνει θαύματα , να μην δείχνει τα θεία σημάδια στο κορμί της (προς το παρόν τουλάχιστον!) αλλά προφητεύει και αυτή το τέλος του κόσμου εξαιτίας των… «ενεργειακών» – αυτή την φορά – αμαρτιών μας.  

Το άλλο κοινό που έχει με αυτές τις θρησκευτικές μορφές είναι ο πουριτανισμός. Αυτό το κοριτσάκι με τις κοτσίδες , που μοιάζει λες και βγήκε από τις «Μάγισσες του Σάλεμ», απεχθάνεται ο,τιδήποτε δίνει χαρά στους ανθρώπους, ο,τιδήποτε κάνει πιο εύκολη την ζωή μας. «Είμαστε αμαρτωλοί και είμαστε όλοι καταδικασμένοι να πεθάνουμε!», ουρλιάζει, από το βήμα των διεθνών συνεδρίων, σαν άλλος Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα.

Αν θέλουμε να βρούμε τη σωτηρία, πρέπει να μετανοήσουμε και να αλλάξουμε τις έκλυτες καταναλωτικές μας συνήθειες ! Να μην ταξιδεύουμε με αεροπλάνο, να μην τρώμε κρέας, να μην κάνουμε παιδιά, να μειώσουμε τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα, όχι κατά 40%, όπως λένε οι πουλημένοι πολιτικοί που υπέγραψαν την Συμφωνία των Παρισίων, αλλά κατά 80%, και ας γυρίσουμε στην Εποχή του Λίθου! 

Και θυμίζοντας, γι’άλλη μια φορά, θρησκευτικό ηγέτη, για να πετύχει τον σκοπό της, θα μας καλλιεργήσει ενοχές για την συμπεριφορά μας. Η ίδια παραδέχτηκε πως έπεισε τους γονείς της να γίνουν vegan, κάνοντάς τους να αισθανθούν ένοχοι για τις αμαρτωλές κρεατοφαγικές τους συνήθειες και τώρα είναι αποφασισμένη να κάνει το ίδιο με ολόκληρο τον πλανήτη.

Το πιο ανησυχητικό, είναι πως...

ΔΙΕΘΝΗ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: O γυμνός βασιλιάς. (Υπάρχουν και μεγαλύτερα σούργελα από τον δικό μας ψεκασμένο Στρατάρχη Κούγκη!)

Ο Τζ. Τριντό δεν έχει καταλάβει τα όρια μεταξύ κουλ και γελοίου

Από τον Τηλέμαχο Χορμοβίτη

Η επικαιρότητα μας κερνάει πολλές πίκρες τελευταία, αλλά ευτυχώς που υπάρχει και ο πρωθυπουργός του Καναδά Τζάστιν Τριντό, για να μας χαρίζει καθημερινά στιγμές άφθονου γέλιου.

Πριν από λίγες εβδομάδες, σε ένα ντελίριο πολιτικής ορθότητας, πρότεινε να αντικατασταθεί η λέξη «mankind» («ανθρωπότητα») με το ανύπαρκτο στην αγγλική γλώσσα «peoplekind», γιατί η πρώτη λέξη έχει ως συνθετικό το «man», που σημαίνει άντρας, και αυτό, κατά τον Τριντό, αποκλείει τις γυναίκες. Φυσικά οι αναζητήσεις του γλωσσοπλάστη Τριντό προκάλεσαν τόσα κοροϊδευτικά σχόλια στα social media, που ακόμη και ο ίδιος αναγκάστηκε να πει ότι ήταν ένα «χαζό αστείο». Εκεί όμως που αναδείχθηκε το μεγάλο κωμικό ταλέντο του ήταν κατά την πρόσφατη επίσημη επίσκεψή του στην Ινδία, όπου κυκλοφορούσε φορώντας ινδικές παραδοσιακές στολές (σαν να ερχόταν στην Ελλάδα ο Τραμπ φορώντας... φουστανέλα). Οι εμφανίσεις του φλέρταραν επικίνδυνα με το κιτς και τη γραφικότητα, και ακόμη και οι ίδιοι οι Ινδοί δήλωσαν ενοχλημένοι. «Aυτό δεν ήταν επίσκεψη πρωθυπουργού, ήταν oντισιόν για ταινία του Μπόλιγουντ» έγραψε ένας Αγγλος δημοσιογράφος.

Και όμως, δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που τα καθεστωτικά ΜΜΕ μάς πλάσαραν την εικόνα ενός κουλ, έξυπνου και μορφωμένου Τζάστιν Τριντό, ένα πρότυπο μοντέρνου ηγέτη, ιδανικού για να προωθήσει τις πολιτικές της σοσιαλφιλελεύθερης συναίνεσης (τραπεζοκρατία, ανοικτά σύνορα, πολιτική ορθότητα).

Το ίδιο είχε γίνει παλαιότερα και με τον Μπαράκ Ομπάμα, που προβλήθηκε από τα ΜΜΕ σαν μια σχεδόν αναγεννησιακή φιγούρα: ένας πολιτικός με ρητορικές ικανότητες Δημοσθένη, με χιούμορ Γούντι Αλεν, ο οποίος στον ελεύθερο χρόνο του έγραφε σελίδες πολιτικής φιλοσοφίας που θα ζήλευε και ο Τζον Λοκ. Φυσικά δεν ήταν τίποτε απ’ όλα αυτά, αλλά τουλάχιστον είχε τη στοιχειώδη εξυπνάδα να μην αφήσει τον εαυτό του να γελοιοποιηθεί.

Ο Τριντό δεν κατάλαβε ότι τα όρια μεταξύ του να δείχνεις κουλ και να δείχνεις γελοίος είναι πολύ ρευστά. Μέρα με τη μέρα η συνεχής έκθεσή του στα φώτα της δημοσιότητας αποκάλυπτε τη ρηχότητα, την ανοησία και την ανεπάρκεια του ανδρός. 

Η εικόνα που είχαν φιλοτεχνήσει επιμελώς τα μεγάλα ΜΜΕ γρήγορα κατέρρευσε και, όπως στο παραμύθι του Αντερσεν, όλο και περισσότερος κόσμος άρχισε να συνειδητοποιεί ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός.  

Το αυθόρμητο λαϊκό γέλιο ήταν το φυσικό επακόλουθο και κάπως έτσι το όνομα Τζάστιν Τριντό έγινε...