"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Λαζοπουλικός λαϊκισμός και αγράμματα σούργελα (Ε-Ξ-Α-Ι-Ρ-Ε-Τ-Ι-Κ-Ο-Σ Σίλας Σεραφείμ κάνει κολονοσκόπηση με το μπουρί της σόμπας σε Λαζόπουλο και θαυμαστές του αγράμματου τσόγλανου που έδωσε "δικές" του (!) εξετάσεις...)

 

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Ιουνίου 07, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικα επιδοτούμενου Υπαρκτού Λαζοπουλισμού κωμωδία

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΖΟΠΟΥΛΙΣΜΟΣ: Αφιερώστε 8' να δείτε τον Σίλα να ξεσκίζει τον λαϊκισμό του ξεφτιλισμένου Λαζόπουλου…

 

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Νοεμβρίου 03, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

Αριστερού εθνικού ξεφτιλισμένου γυφτο-τηλεδικαστή κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Φεβρουαρίου 08, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , ,

Αριστερού ξεφτιλισμένου εθνικού γυφτο-σκουπιδο-τηλεδικαστή κωμωδία (Το δίκιο του Άδωνι να λέγεται...)

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 07, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Λαζόπουλος… Αντε πάλι!

Της ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Λυπήσου τον άνθρωπο που έπαθε αλλά δεν έμαθε. Ο ανεπεξέργαστος χρόνος. Δηλαδή ο χρόνος που ξόδεψες, όχι για να εντοπίσεις τις λανθασμένες κινήσεις-πράξεις σου που σε έβγαλαν από τον όποιο «δρόμο» σου, αλλά, εν τέλει, παρέμενες κατα-θλιμμένος στη γωνία σου συγκρατώντας, αναγκαστικά, θυμούς και γινάτια μέσα σου, ότι όλοι έφταιγαν –και φταίνε– εκτός από εσένα. 

Τι να πολυλογώ; Προσφάτως τα ζήσαμε με τον Αντώνη Σαμαρά. Μια ολοκληρωμένη περιστροφή γύρω από τον εαυτό του.  

Το ίδιο μας έμελλε να το ζήσουμε και με τον Λάκη Λαζόπουλο. Από τους υπαλλήλους της Ολυμπιακής επί σκηνής, στις κυρίες υπεύθυνες καθαριότητας και προχθές στους εποχικούς πυροσβέστες, ίδια η γραμμή «πλεύσης», η πεποίθηση παντογνωσίας και η κουτοπόνηρη ευκολία του λαϊκισμού. 

Τι λείπει φρικτά από τη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου;  

Το γέλιο. Και η παρέα. Το γέλιο θέλει παρέα. 

Μα, έγινε, γαμώτο, και το γέλιο emoji… Και άσ’ τα να πάνε!  

Ποιος είναι ο πιο δημοφιλής άνθρωπος στην κάθε παρέα; 

 Ο πλακατζής. Αυτός που κερδίζει την ευχή «Να είσαι καλά! Μας έκανες και γελάσαμε!» ως ψυχής ευεργεσία.  

Το γέλιο είναι χάδι στο ανθρώπινο σύστημα, είναι μακροζωία, είναι φάρμακο για όλα. Στη φτώχεια, ακόμα πιο πολύ, είναι σχεδόν ιερής σημασίας. 

Οσο πιο χαμηλή η κοινωνική τάξη, τόσο πιο εύκολα γελάνε οι άνθρωποι. Με έχει στοιχειώσει η εικόνα εκείνων των παιδιών σε έναν σκουπιδότοπο στην Ινδία. Είχαν σκαρφιστεί μια κούνια από ένα ξερό δέντρο και γελούσαν και γελούσαν και έριχναν το κεφάλι πίσω και άστραφταν κατάλευκα τα δόντια τους στον ήλιο. Γέλιο που δεν έχω δει σε κανένα παιδί στον πολιτισμένο, καταναλωτικό κόσμο των άπειρων παιχνιδιών. 

Το γέλιο, αγαπητοί μου, είναι μια εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση. Αρα και η σάτιρα. 

Ο γραφιάς της σάτιρας, ο ηθοποιός της σάτιρας είναι φρικτά, παγερά εκτεθειμένος. Το έχω βιώσει ως κοινό. Το να σερβίρει κάποιος ένα αστείο που κανένας δεν το τιμά, απλώνει μια παγωμάρα που ποτέ, κανένα δραματικό έργο δεν θα σκορπίσει στην ατμόσφαιρα. 

Ο Λάκης Λαζόπουλος ήταν, και παραμένει, ένας σπιρτόζικος σατιρικός γραφιάς και ηθοποιός, που πολλοί «τύποι» του, για παράδειγμα ο Τζίμης, η πλούσια κυρία «Χρυσό μου» κ.λπ. άφησαν εποχή και καταγράφηκαν στο μνημονικό τού γέλιου μας. Πού την πάτησε όμως; 

Γιατί βρέθηκε εξόριστος της δημοφιλίας του από την κοινωνία για πολλά χρόνια; 

Πού το έχασε και πέρασε μαύρες ημέρες σε άδεια θέατρα που κατέβαζαν παραστάσεις;  

Αυτό που, αν θέλετε να το προχωρήσω σε συγκρίσεις, δεν το έχασε ποτέ αντίστοιχα η Δήμητρα Παπαδοπούλου; 

Στην αυτο-αναβάθμισή του σε κατηχητή. Σε εμπειρογνώμονα όλων των θεμάτων. Σε μέγα δημοδιδάσκαλο του Γένους. 

Να σας/του θυμίσω τους υπαλλήλους της Ολυμπιακής επάνω στην σκηνή του; 

Εβγαζαν τα φουλάρια τους, εν είδει μαντιλιού, και έκλαιγαν, με ζουμάρισμα της κάμερας στο δάκρυ τους, γιατί, όπως υπερτόνιζαν, οι ομογενείς μας από την Αυστραλία θα έχαναν τον εθνικό μεταφορέα που θα τους έφερνε στην πατρίδα το καλοκαίρι τους. Βαρυπονεμένος και ο Λαζόπουλος σπιρούνιαζε συναίσθημα για μια εταιρεία που βόλευε κάθε σειράς «δικά μας παιδιά», που οι παθογένειές της συνέβαλαν (μαζί με ένα σωρό άλλες) στην πτώχευσή μας και που η «έξοδός» τους (για την οποία θρηνούσαν) γινόταν με άλλους όρους (σύνταξη στα σαράντα και εφάπαξ στον Θεό!) από αυτούς των «ιδιωτικών», που εισέρχονταν έκτοτε σε μαύρο τούνελ κρίσης, ίνα εξασφαλίσουν και τα προνόμια εξόδου τόσων και τόσων.  

Τι να τα λέμε; Ακόμα πονάνε.  

Μα, είναι ίδιας σημασίας οι υπάλληλοι της Ολυμπιακής με τους εποχικούς πυροσβέστες; 

 Δεν εξισώνω τίποτα, ούτε απομειώνω. Ποιος κλάδος δημοσίου συμφέροντος δεν είναι ιερός; Οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι αστυνόμοι, οι δικαστές, οι νηπιαγωγοί, οι δάσκαλοι, οι καθηγητές, η εθνική άμυνα… Οι πυροσβέστες σε καιρό κλιματικής κρίσης… 

Η πτώχευση της χώρας μας και, κατά συνέπεια, η μακροχρόνια οικονομική κρίση, και παραλλήλως το λιώσιμο της αξιοπρέπειας κάθε νοικοκυριού, ξεμπρόστιασε πολλά άρρωστα. Χρόνια και χρόνια, πονηρά δούλευαν, με εμποτισμούς «συναισθήματος» και αυτό επικαλείτο και ο κάθε πολίτης που ήθελε να εξασφαλίσει την όποια θέση του. 

Ομως μάθαμε πια ότι ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Νοεμβρίου 26, 2024 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

Υπαρκτού "βόλεψε κι εμένα μπάρμα" κηφηνο-τσαντιρόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Νοεμβρίου 22, 2024 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Μέχρι και ο δικός τους ποντικαράς Λάκης πηδά απ το καράβι και περνάει τους κατσαπλιάδες συντρόφους του πριονοκορδέλα...(ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ!)

 

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Μαΐου 27, 2023 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑΔΙΚΟ: This Is the End ! Ο Νίκος Μαστοράκης γράφει για τους ανθρώπους του μίσους "Κι εκείνος στον ανήλιαγο πάτο, βαθειά νυχτωμένος, ξεδοντιασμένος, με σάτιρα κλινικά νεκρή"

E-Ξ-Α-Ι-Ρ-Ε-Τ-Ι-Κ-Η παρέμβαση από τον θρυλικό Νίκο Μαστοράκη ο οποίος αποχαιρετά τον Λάκη Λαζόπουλο που πάτωσε για μια ακόμη φορά στους δείκτες της τηλεθέασης, τον άνθρωπο που ξέρασε τόσο δηλητήριο και χολή στα σπίτια των νοικοκυραίων που τον παρακολουθούσαν βουλιάζοντας στους καναπέδες τους.
 
 
ΚΑΙ ΟΙ ΕΣΧΑΤΟΙ (ΔΕΝ) ΕΣΟΝΤΑΙ (ΞΑΝΑ) ΠΡΩΤΟΙ
 

Απά πάνω του φριτέζες, άπλυτοι, μαγέρικα, σαπουνόπερες. Κι εκείνος στον ανήλιαγο πάτο, βαθειά νυχτωμένος, ξεδοντιασμένος, με σάτιρα κλινικά νεκρή, προσεύχεται για νεκρανάσταση από το διαμερισματάκι του ενός δωματίου που τον έχωσε η άτιμος κενωνία. Ο “καταστροφέας” χαρακτήρων, κατεστραμμένος από τα αριστερά ινδάλματά του που τόσα χρόνια προπαγάνδιζε.
 

Τα επίχειρα της κακίας του, σε αριθμούς:

Τα αριστερά ινδάλματα που αποδεικνύονται κακά μαστόρια στη τέχνη χάρη της τέχνη-όπως παρατηρεί σε άλλο σημείωμά του ο Νίκος Μαστοράκης
 

ARS GRATIA NOVARTIS και ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ

 
H τέχνη του διαβολικού Γκέμπελς, οι σκουριασμένοι μηχανισμοί του σατανικού Στάλιν, μια δόση αφελούς μηχανορραφίας του μπρούτου-βλακα Μαδούρο, + όσα έμαθαν από τους συνταγματάρχες της επταετίας και με κεντρικό πόλο Πολάκη.
 

Στροβιλίστηκαν ερεθισμένοι από τον αυτοερωτισμό και τη μανία αυτοϊκανοποίησης τους για πολλούς μήνες, pole dancing άπλυτων συνειδήσεων.
 

Ο υπερδεξιός καμπούρης, γυρτός μονόπαντα υπό το βάρος της ανοησίας του, μπροστά στο  ήδη κηλιδωμένο από ρεμούλες μέγαρο, είχε αναγγείλει (πτύοντας τα μικρόφωνα,) το “μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως έλληνικού κράτους.”
 

Και το ρεφρέν το επαναλάμβανε η χορωδία κακοφωνικής ηθικής μέχρι χθες, που η συμμορία των Συριζώων κατάπιε την πίκρα της Δικαιοσύνης, αυτή που υστερικά προσπάθησε να χειραγωγήσει, να βιάσει, να διατάξει.
 

Τέλειωσαν τα αρρωστημένα παραμύθια των “προστατευόμενων μαρτυρων” και το κίβδηλο σκάνδαλο Novartis με η χωρίς κουκουλοφόρους, άρχισε να καταρρέει… σε δόσεις. 


Ενα κοφτερό, δολοφονικό μπούμερανγκ που επιστρέφει στις ξενοίκιαστες κεφαλές που το δημιούργησαν για να αποκεφαλίσει ανελέητα τα φυματικά νούμερα των δημοσκοπήσεων.
 

Τώρα, τους ακάθαρτους γκεμπελίσκους καλούνται να σώσουν τα περιττώματα του πολιτικού βίου, Θεοχαρόπουλος, Μπίστης, Ραγκούσης, σαχλαμάρας Τζουμάκας.
Η τέχνη χάρη στην τέχνη της συκοφαντίας, εκπίπτει και εξευτελίζει τους (ατζαμήδες αλχημιστές) εμπνευστές της.

Enter: η κομπαρσαρία.
 

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως ελληνικού κράτους είναι οτι...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Απριλίου 11, 2019 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Τι είχες Λάκη…


Το πρόβλημα του Λαζόπουλου είναι διπλό. 


Από τη μία, τον ακούς να πολιτικολογεί και αυτομάτως ανακαλείς τι έλεγε πριν από μερικά χρόνια. Και από την άλλη, βλέπεις την πρόζα του και αναπόφευκτα συγκρίνεις με όσα έχει κάνει στην ακμή της καλλιτεχνικής του διαδρομής.  


Σίγουρα δεν του ταιριάζει να χοροπηδάει μπροστά στον Κωνσταντίνο Αργυρό υπό τους ήχους τού «Ξημερώματα δίνεις δικαιώματα». Του αξίζει κάτι καλύτερο.  


Υπάρχουν δύο τρόποι για να προσεγγίσεις τον Λαζόπουλο. Ο πολιτικός και ο καλλιτεχνικός.  


Ο ίδιος το διάλεξε. 


Ο πολιτικός Λαζόπουλος θα είναι για πάντα ταυτισμένος με τη στρατευμένη προπαγάνδα και τη χυδαιολογία την περίοδο της αντιμνημονιακής οργής. Ο,τι και αν πει, όσες μετάνοιες και αν κάνει, για την κοινή γνώμη έχει ταυτιστεί με κενές υποσχέσεις, φθηνό λαϊκισμό και πολιτικό μίσος. Ηταν τόσο έντονο το αποτύπωμά του εκείνα τα χρόνια, που έμεινε και ανεξίτηλο.  


Οι παλαιότεροι τον θυμόμαστε και στο περιβάλλον της Δήμητρας Λιάνη -μεταξύ μας, η διαδρομή μέχρι την αυλή του Τσίπρα δεν είναι μεγάλη. Εγώ πάλι θα προτιμούσα να τον θυμάμαι μόνο από τη σύγκρουση του με τον Κύριο Χρήστο Σαρτζετάκη. Δεν φταίω εγώ. Ο ίδιος το διάλεξε. 


Καλλιτεχνικά, βέβαια, δεν δύναμαι να τον κρίνω αν και, όπως όλοι μας, δικαιούμαι να εκφέρω τη γνώμη του απλού θεατή. Παρακολουθώντας το πρώτο «Αλ Σιχτίρι», βλέποντας δίπλα του τον Φιλιππίδη και τον Χαϊκάλη, θυμήθηκα κάτι νούμερα της παλιάς Επιθεώρησης και μάλιστα από ηθοποιούς που δεν έχουν κάνει πρόβα. Με τα γνωστά αστεία και τις αθάνατες γριές που συνεχίζουν να πέρδονται, βασανίζοντας τη μύτη του Λάκη και τα δικά μας αφτιά. Και κατάλαβα για ποιο λόγο δεν πήγαν καλά οι «Μήτσοι», όταν επανέκαμψαν στον Antenna. Είναι η εποχή που πέρασε. Το αστείο που ακούγεται ξένο προς τον καιρό.  


Συνήθως οι σπουδαίοι καλλιτέχνες, όπως ο Λάκης, καλούνται να επιλέξουν αν θα προσαρμοστούν στην εποχή ή θα προσαρμόσουν την εποχή στα μέτρα τους.  


Αν υιοθετήσουν τη δεύτερη επιλογή, όπως έκανε ο Λαζόπουλος, ενδέχεται να τους παγιδέψει ο αναχρονισμός. Αλλά και αυτό, ο ίδιος δεν το διάλεξε; 


Κατά μία εκδοχή, τα τελευταία χρόνια ο Λάκης πήγε από εκεί που τράβηξε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Με τεράστιο σουξέ στην αρχή και αντίστοιχη φθορά στη συνέχεια. 


Μόνο που...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Μαρτίου 15, 2019 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΩΝΑΡΟΛΑΓΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το πεπρωμένο μας είναι ο χαρακτήρας μας (O θεαματικός ξεπεσμός μιας ταλαντούχας ψωνάρας...)

Το να επιχαίρεις επειδή ο Λάκης Λαζόπουλος έπαιξε στο Ηρώδειο μπροστά σε άδειες κερκίδες, το να ηδονίζεσαι από την πτώση του, φανερώνει τα χειρότερα. Οχι για εκείνον. Για σένα.  
Παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια πολλούς θεαματικούς ξεπεσμούς. Ανθρωποι που, στα ελπιδοφόρα 80s, στα ανέμελα 90s, στα βουλιμικά 00s, περνιόντουσαν για ημίθεοι, λατρεύονταν από τα πλήθη, περιβάλλονταν από αυλές, ξόδευαν σαν εμίρηδες και ναρκισσεύονταν σαν αστέρες του Χόλιγουντ, βρέθηκαν αίφνης χρεοκοπημένοι, άνεργοι, αξιοθρήνητοι. Κάποιοι κινδύνεψαν να σαπίσουν στη φυλακή. Αλλοι αρρώστησαν από τον καημό τους. Αλλοι κατέληξαν να γλείφουν εκεί όπου κάποτε ούτε να φτύσουν καταδέχονταν. Κατάντησαν περιφερόμενες τηλεπερσόνες, μικρομαγαζάτορες, γραφικές φιγούρες για να τους δείχνουν οι παλιοί στους νεότερους – «αυτός ο φουκαράς βαψομαλλιάς ήταν μεγάλος και τρανός…». Λίγοι απεδείχθησαν τόσο επιτήδειοι χαμαιλέοντες ώστε να διατηρήσουν τη θέση τους και στη νέα κατάσταση, αποτασσόμενοι το λάιφσταϊλ και υψώνοντας τα λάβαρα της Αγανάκτησης. Από σκληρή πόρτα στο πιο «ιν» κλαμπ – στο αθηναϊκό Studio 54 -, οπαδός ξαφνικά της «πρώτη φορά Αριστεράς», το είδαμε κι αυτό το φρούτο…
Και η κοινή γνώμη να χαχανίζει με τα χάλια όσων κάποτε χειροκροτούσε. Και ο συσσωρευμένος φθόνος να ξεσπάει με γιούχα, με «ψόφα!», όπως στον Μεσαίωνα, που οι εξαθλιωμένοι πληθυσμοί άλλη διασκέδαση δεν είχαν από το να συρρέουν στις πλατείες και να παρακολουθούν θανατικές εκτελέσεις, να εξευτελίζουν τον σιδηροδέσμιο ληστή – τον βασιλιά κάποτε των ορέων – προτού τον αναλάβει ο δήμιος…
Ο Λάκης Λαζόπουλος αποτελεί ωστόσο εντελώς ξεχωριστή περίπτωση. Υπήρξε ο πιο πηγαίος, ο πιο χαρισματικός παραστατικός καλλιτέχνης της γενιάς του. Ξεπρόβαλε από το πουθενά – χωρίς θεατρικές σπουδές, χωρίς χρήσιμες γνωριμίες, δίχως καν το βερνίκι που αποκτάς μεγαλώνοντας στην πόλη -, εμφανίστηκε ως βλαχάκι που δεν το έπιανε το μάτι σου και ταχύτατα μεσουράνησε. Διέθετε θεία δωρεά. Την ικανότητα να βγαίνει από τον εαυτό του και να παρατηρεί εξονυχιστικά όλους τους άλλους. Να τους περνάει από τον αξονικό του τομογράφο. Να εντοπίζει τη βαθιά ουσία τους και να την αποδίδει με ανατριχιαστική ακρίβεια στη σκηνή ή στην οθόνη. Χάρη σε αυτό του το ταλέντο έγινε ο μεγεθυντικός καθρέπτης της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό του το ταλέντο – που θα όφειλε να το προστατεύει ως κόρην οφθαλμού – το κακοποίησε, το έβγαλε σε πλειστηριασμό, το εκπόρνευσε κανονικότατα. Και τιμωρήθηκε.
Το πεπρωμένο τού κάθε ανθρώπου είναι ο χαρακτήρας του. Λένε για τον Φραγκλίνο Ρούζβελτ, τον εκ του αποτελέσματος σημαντικότερο αμερικανό πρόεδρο του 20ού αιώνα, ότι είχε μυαλό δεύτερης κατηγορίας, αλλά ιδιοσυγκρασία – σθένος, αποφασιστικότητα, πίστη στον εαυτό και στις αρχές του – ασύγκριτη.
Μια ψυχική ραχοκοκαλιά που να αντέχει στις θύελλες σαν καλοχτισμένο κατάρτι. Μια αξιακή πυξίδα που να μην τρελαίνεται από τις κολακείες ούτε από τις αποδοκιμασίες. Μια εσωτερική αυτάρκεια η οποία να σε διατηρεί εξίσου ψύχραιμο, εξίσου παιγνιώδη κι όταν απολαμβάνεις την ευμάρεια κι όταν μαστίζεσαι από τη φτώχεια. Αποτελούν τα πιο πολύτιμα δώρα που θα μπορούσε να λαχταρά ένας γονιός για το παιδί του. Εάν τα στερείσαι, καταντάς ασπόνδυλος, ακόρεστος, εξαρτημένος από πειρασμούς, τζουτζές του πλούτου και της εξουσίας.
Ο καλλιτέχνης μοιάζει με τον μοναχό στο ότι αμφότεροι αναφέρονται σε κάτι υψηλότερο, πέρα από τα καθημερινά, τα τετριμμένα. Διεκδικούν και οι δύο ένα ελάχιστο κομμάτι αθανασίας. «Η Τέχνη είναι η μεγαλύτερη Κερά του κόσμου» έγραφε ο Καβάφης. Οποιος την αρνείται – συμπλήρωνε – για το ελεεινά του καλό σπίτι, για τα ελεεινά του καλά ρούχα, για την ελεεινά καλή κοινωνική του θέση, ας αρκεσθεί σε αυτά.  
Αλλά πώς να αρκεσθεί;
Αυτομαστιγωνόταν ο Γέρος της Αλεξάνδρειας, με υπερβολική σκληρότητα, επειδή αντί να αφοσιωθεί στην ποίηση, ξόδευε τις μέρες του ως υπάλληλος στο Γραφείο Αρδεύσεων. 
Εναν αιώνα αργότερα, ένας εξαιρετικά προικισμένος καλλιτέχνης...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Οκτωβρίου 14, 2018 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Κανείς δεν μασάει πια Λάκη

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ


Α ρε Λάκη! Το’ χασες προ πολλού. Και με τις δηλώσεις σου, ότι κατοικείς σε 40 τετραγωνικά και το προβάρισμα, του νέου σου θεατρικού ρόλου, του «κακομοίρη», είδα και το σημείο που χάθηκες.


Τι να ζεις σε 40 τ.μ, τι σε 1040 τ.μ… Αν έχεις χάσει εσένα. Τον μόνο χώρο που ορίζουμε, έρμε, (στην ηλικία μας πρέπει να το έχουμε εμπεδώσει) είναι όσο το ύψος μας, το πλάτος μας, το βάρος μας. Εμείς, μετά ψυχής και κοκάλων. Χωρίς καν τον ίσκιο μας. Γιατί κοροϊδεύεις έτσι τον εαυτό σου;


Τίποτα πιο γελοίο από τον πλούσιο που υποδύεται τον φτωχό και τον φτωχό που υποδύεται τον πλούσιο. 


Ο δεύτερος έχει δικαιολογητικό ένα ανθρώπινο «Για το έτσι ρε αδελφέ! Θέλω και ‘γω».


Αλλά ο πλούσιος; 


Καταθέσεις εκατομμυρίων στο εξωτερικό, ο Λάκης. Με στράβωσε ο λογαριασμός σου. Για να τα έχεις «εύκαιρα» είχες πει, για ταινία. Τι λες ρε Λάκη; Ολοι τα εύκαιρα, τα είχαμε μια ζωή, «μην και μας βρει κανέναν κακό» και εννοούσαμε υγεία. Και δεν έμεινε σε κανέναν «εύκαιρο» για εύκαιρο. Τι έγινε άραγε η ταινία; 


Εδώ έπρεπε να τα έχεις Λάκη. Εδώ παίζεται το έργο.  


Αλλού η κάμερα, αλλού το έργο; 


Στον τόπο σου. Να τα παραδώσεις μάλιστα στα χέρια της κυβέρνησης που στήριξες με νύχια και με δόντια, λυσσαλέα. Να τα εμπιστευτείς για τους καλούς τους σκοπούς.  


Φαντάζομαι σου έκοψα τα πόδια και μόνο που το διάβασες! Πλάκα σου κάνω. Ερμε των 40 τ.μ διαμονής.


Ενα μόνο θα σου θυμίσω:  


Τότε που...
Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Ιανουαρίου 11, 2018 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΑριστεροΣΥΡΙΖΑίικης ξεφτίλας κωμωδία



Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Ιανουαρίου 11, 2018 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΟΨΕΥΤΟΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΙΚΗ ΑΛΗΤΕΙA: Μια «χούντα» κυνηγάει τον Λαζόπουλο…



Είμαστε λαός της υπερβολής, αυτό είναι γνωστό. Εχουμε έτοιμο το πιο ακραίο επίθετο, τον πιο προσβλητικό χαρακτηρισμό να εκτοξεύσουμε. Δεν σκεφτόμαστε πριν το κάνουμε ότι, αν το κάνουμε, μπορεί κάποιοι άλλοι να μας το επιστρέψουν ίδιο και χειρότερο.


Στην πολιτική ζωή οι ακραίοι χαρακτηρισμοί και τα συνθήματα έχουν πίσω τους ζωή δεκαετιών. Οσοι τα χρησιμοποιούσαν, για παράδειγμα στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, κατάλαβαν το λάθος τους και έκτοτε έγιναν  πιο εγκρατείς.  


Ας δούμε δύο παραδείγματα.




Στη δεκαετία του ’80, η σύγκρουση μεταξύ  ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είχε ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Μετά την εκλογή του Μητσοτάκη (του μακαρίτη, εννοείται…) στην αρχηγία της ΝΔ, εφευρέθηκε το σύνθημα «κάτω η χούντα του ΠΑΣΟΚ» (1985). Λίγα χρόνια αργότερα, όταν η ΝΔ έγινε κυβέρνηση,  οι του ΠΑΣΟΚ ανταπέδωσαν με το «κάτω η χούντα του Μητσοτάκη».  


Κάποιοι μετρημένοι και των δύο πλευρών έλεγαν ότι αυτό το περί «χούντας» είναι μια απαράδεκτη και αχρείαστη υπερβολή (κοινοβουλευτικές κυβερνήσεις είχαμε  και μάλιστα με ποσοστά  κοντά στο 50%), αλλά δεν εισακούονταν, μέσα στον φανατισμό που επικρατούσε. Χρειάστηκε να περάσουν άλλες δύο δεκαετίες και να έρθει η κρίση, για να ξεχαστούν αυτά και τα δύο κόμματα να συγκυβερνήσουν.


Την ίδια εποχή ο αναδυόμενος ΣΥΡΙΖΑ επανέφερε την πολιτική ζωή σε εκείνες τις δεκαετίες των υπερβολών, της δαιμονοποίησης του αντιπάλου, των χαρακτηρισμών χωρίς μέτρο. Σ’ αυτά πρωτοστάτησαν, εκτός των πολιτικών και πρόσωπα του πνευματικού και καλλιτεχνικού χώρου με μεγάλο ακροατήριο και επιρροή.  


Ενας εξ αυτών είναι ο Λάκης Λαζόπουλος, ο οποίος σήμερα παραπονιέται ότι δέχεται επιθέσεις από «τη χούντα των  social media» (εδώ το επίμαχο απόσπασμα από την πιο πρόσφατη συνέντευξή του).  


Το λέει και, προφανώς, δεν κοκκινίζει. Ο άνθρωπος που έχει (εξ)ευτελίσει τους πάντες σε πανελλήνια σύνδεση,  ο άνθρωπος που έφτασε σε αυτό εδώ το σημείο υπερβολής, φανατισμού και χυδαιότητας, έχει το θράσος να μιλάει για «χούντα», επειδή τον βρίζουν μερικές ιστοσελίδες ή κάποιοι στο facebook.


Τι είναι αυτό που κάνει ταλαντούχους ανθρώπους, όταν μιλάνε, να καταφεύγουν σε τέτοιες υπερβολές, να έχουν τη «χούντα» για ψωμοτύρι; 


Τις προάλλες ήταν η τραγουδίστρια Νατάσα Μποφίλιου, η οποία αποφάνθηκε ότι η Ευρώπη «σαφώς και είναι δικτατορία».  


Κι αν αυτή έχει το ελαφρυντικό της ηλικίας, ο Λαζόπουλος δεν το έχει. Μολονότι ήταν παιδί στην (τελευταία) ελληνική χούντα, ξέρει πολύ καλά ότι τότε, όταν κάποιος τολμούσε να πει μια λέξη εκτός των επιτρεπομένων, βρισκόταν σε κάποιο κελί, μετά σε κάποιο στρατοδικείο και, ίσως, σε κάποιο ξερονήσι. Ενώ ο ίδιος εδώ και δεκαετίες λέει ό,τι θέλει για όποιον θέλει. Και το μόνο που «παθαίνει» είναι να απολαμβάνει πανελλήνια δημοφιλία (κάποτε, τώρα πια τον έχει πάρει η κατηφόρα…) και να βλέπει τον τραπεζικό του λογαριασμό να φουσκώνει.


Γι’ αυτό είναι προκλητικό να χρησιμοποιεί-ο ίδιος και όποιοι άλλοι το κάνουν- τέτοιες απαράδεκτες εκφράσεις. Είναι και μέγιστη υποκρισία, διότι ζει σε χώρα με απόλυτη ελευθερία, η οποία του επιτρέπει να παριστάνει ότι είναι (άκουσον άκουσον) διωκόμενος! 


Επί 40 χρόνια μεγαλουργεί κριτικάροντας, λοιδορώντας ή βρίζοντας( και καλά κάνει) ανεμπόδιστα. Ετσι (πρέπει να) είναι η σάτιρα. Τι τα θέλει τα υπόλοιπα;


Ο Λαζόπουλος, που επέλεξε να προβληθεί Χριστουγεννιάτικα εκστομίζοντας τέτοιες μπούρδες, αλλά όσοι άλλοι έλεγαν και λένε παρόμοια, καλό είναι να ακούσουν...
Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Δεκεμβρίου 27, 2017 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

"Στρατευμένης αριστερής ψευτοκουλτούρας κωμωδία"





Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Δεκεμβρίου 27, 2017 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΑΡΙΣΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟ ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Από τον Λάκη στον Πολάκη



Δεν έχει πια εκπομπή. Τα γράφει όμως στο μπλογκ του ο Λάκης Λαζόπουλος. 


Εξηγεί, ας πούμε, γιατί οι Εγγλέζοι φεύγουν από την Ευρώπη: Διότι «δεν αντέχουν την τυραννία που προκύπτει από την παρανοϊκή δημοσιονομική υπεροχή των Γερμανών». 


Τι πειράζει που οι «Εγγλέζοι» δεν ήταν στην Ευρωζώνη;


Στο σύμπαν του Λαζόπουλου, τα παιδάκια –που υποτίθεται ότι επί ΣΥΡΙΖΑ είχαν πάψει να πεινούν– λιποθυμούν ακόμη από την πείνα. Αλλά δεν φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ. Φταίει ο Σόιμπλε, που είναι «θετός πατέρας του Κυριάκου». Φταίνε οι δανειστές, που είναι «βιαστές». Οι δημοσιογράφοι, που είναι «πουλημένοι».


Από τότε που ο διασκεδαστής διεκδίκησε τη μετάταξή του σε κήρυκα του εθνικολαϊκιστικού μελοδράματος, το ρεπερτόριό του δεν έχει αλλάξει. Είναι το ίδιο καζαντζίδειο ρεπερτόριο που κλαίει για τα βασανάκια του λαού και χύνει χολή για τις «άπονες εξουσίες». Η ίδια χολή. Τα ίδια δάκρυα.


Αν κάτι έχει αλλάξει, δεν είναι τα λαζοπουλικά στερεότυπα – στερεότυπα παλαιοκομμουνιστικής προέλευσης, σύμφωνα με τα οποία οι κυβερνώντες είναι πάντα μακιαβελικά τέρατα, εκτός αν οι κυβερνώντες είναι δικοί μας. Αν έχει κάτι αλλάξει είναι η πλατεία.


Η ίδια η πορεία του Λαζόπουλου, παράλληλη με την πορεία της εξουσίας που προετοίμασε, αποτυπώνει την αλλαγή: 


Από επιδραστικότατος τηλεαστέρας, μοναχικός μπλόγκερ. 


Από ιεράρχης της εθνικής αγανάκτησης, παλαιοημερολογίτης μιας παρωχημένης κλάψας.


Οπως η εμφυλιακή μισαλλοδοξία εξέπεσε από το προεδρείο της Βουλής στο εξωκοινοβουλευτικό περιθώριο, όπως οι δραχμιστές επέστρεψαν στα προμνημονιακά τους μεγέθη, έτσι και ο Λαζόπουλος: Ούτε το παλιό του κοινό, που τον ήξερε ως κωμικό, μπορεί να διασκεδάσει. Ούτε το νέο του κοινό, που τον ακολούθησε ως προπαγανδιστή, μπορεί πια να συγκινήσει πολιτικά.


Το εύκολο συμπέρασμα είναι ότι...
Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Ιουνίου 19, 2017 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ο «ακατονόμαστος» βρίσκει τη ρίζα του Κακού

Καθηγητή Κλασικής Φιλολογίας και συγγραφέα.
Ο «ακατονόμαστος» είναι ένας λαϊκός διασκεδαστής. Αλλά όχι ένας απλός διασκεδαστής: αγαπά τον λαό του και υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσια της χώρας του. Οσα λεφτά βγάζει τα μοιράζει στους φτωχούς. Είναι ένας ήρωας του λαού. Αυστηρός. Μεγαλοπρεπής. Φτωχός και τίμιος. Για τούτο πολλοί σημαντικοί άνθρωποι τον έχουν φίλο. Ακόμη και το πρωθυπουργικό ζεύγος γνωστής ευρωπαϊκής χώρας τον τιμά με τη φιλία του. Κάποιοι μάλιστα ισχυρίζονται ότι είναι το τρις-τρις-τρισέγγονο του κωμικού Αριστοφάνη.  
Μπορεί. Η αλήθεια είναι ότι ο «ακατονόμαστος» έχει δίπλωμα ψυχολόγου, ψυχαναλυτή και ψυχιάτρου. Κάτι που ο Αριστοφάνης δεν είχε.

 
Θέλοντας, λοιπόν, να εξηγήσει στο κοινό του για ποιον λόγο μερικοί Ευρωπαίοι είναι τόσο μοχθηροί και εχθρεύονται την αγαπημένη του πατρίδα, έφερε ως παράδειγμα έναν υπουργό ευρωπαϊκής χώρας που τυχαίνει να κυκλοφορεί σε αναπηρικό καρότσι. Ο διασκεδαστής αποφάνθηκε ότι όταν ένας άνθρωπος βρίσκεται καθηλωμένος σε μια καρέκλα, τότε κολλά το μυαλό του και παραφρονεί.

 
Οταν άκουσαν αυτή τη διάγνωση ανάπηροι άνθρωποι, όπως επίσης και άλλοι μη ανάπηροι, διαμαρτυρήθηκαν έντονα. Βγήκαν σε κανάλια και εφημερίδες και βούιξε ο τόπος.

 
Ο ακατονόμαστος φάνηκε να τα χάνει. Αλλά εύστροφος όπως είναι, βρήκε αμέσως τι να πει. Ετσι καθώς λικνιζόταν πάνω στη σκηνή, είπε: «Καλέ! Εγώ δεν εννοούσα πως όλοι οι καθηλωμένοι σε μια καρέκλα είναι κακοί και παρανοϊκοί. Προς Θεού! Αναφέρθηκα μόνο σε έναν συγκεκριμένο ανάπηρο. Εδειξα μόνον αυτόν τον σακάτη και παράφρονα που βλάπτει τη χώρα μας. Είπα πως επειδή αυτός είναι σακάτης, είναι παρανοϊκός. Ζητώ συγγνώμη από όλους τους υπόλοιπους καθηλωμένους».

 
Αυτά είπε ο ακατονόμαστος και συνέχισε το σόου. Αλλά τότε συνέβη κάτι απροσδόκητο. Ακούστηκε ένας εκκωφαντικός κρότος και εμφανίστηκε στον ακατονόμαστο ο ίδιος ο Αριστοφάνης. 
«Αθλιε!» του είπε: 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Φεβρουαρίου 23, 2016 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ο... Αριστοφάνης μας σε πανικό!




Σε κάποια κωμωδία του ο Αριστοφάνης προκειμένου να δείξει πόση δύναμη έχει ο δραστικός κωμικός λόγος στην κοινωνία αλλά και σε κάθε κρατική οντότητα, περιαυτολογεί, τρόπος του λέγειν, σε κάποια παρέκβαση του κειμένου του, αναφέροντας ότι ο βασιλιάς των Περσών στέλνει κατασκόπους να κατασκοπεύσουν την Αθήνα και επί τούτου να παρακολουθήσουν τις δικές του παραστάσεις, ώστε να σχηματίζουν αλάνθαστη γνώμη για το τι συμβαίνει στην Αθήνα και στην Ελλάδα γενικότερα, ποια πρόσωπα έχουν την πραγματική πολιτική δύναμη, ποιοι είναι οι αναξιόπιστοι, οι φαύλοι και οι ευάλωτοι, ποιες τάσεις ακολουθεί η κοινωνία και ποιο είναι το φρόνημα του λαού.


Αυτά έλεγε ο Αριστοφάνης για τη δραστικότητα των κωμωδιών του και είχε δίκαιο, απ' αυτόν αντλούμε ως σήμερα πληροφορίες για τα συμβάντα του καιρού του και το ήθος των δημοσίων ανδρών και της αθηναϊκής κοινωνίας.  


Ασφαλώς ο κωμικός λόγος έχει υπερβολές, είναι στη φύση του να κεντρίζει, να αποσυναρμολογεί συστήματα και δομές, να αφαιρεί την ύποπτη ιερή μάσκα ανθρώπων, ιδεολογιών και ηθών εμφανίζοντας απογυμνωμένο τον εκάστοτε στόχο της κωμωδίας. 


Αν λοιπόν τότε οι κατάσκοποι των Περσών έβγαζαν ασφαλή συμπεράσματα και μετέφεραν ακριβείς πληροφορίες στον ηγέτη τους, στη σημερινή Ελλάδα αν οι κατάσκοποι των μεγάλων δυνάμεων παρακολουθήσουν συστηματικά τις παραστάσεις του Αλ Τσαντίρι, θα φύγουν εντελώς διαταραγμένοι, σε πλήρη σύγχυση και προπάντων με μια γεύση αηδίας για τον σύγχρονο... Αριστοφάνη μας. 


Μπορούσε ο Λαζόπουλος να είχε εύφημο μνεία στην κωμωδία; 


Οχι διότι είναι σαρξ εκ της σαρκός ενός κόσμου που τον διαπαιδαγωγεί τηλεοπτικά με πορδολαγνεία, συνωμοσιολογία, εμπάθεια, και όλα επιστρέφονται στον ίδιο, σε έναν φαύλο κύκλο ανακύκλωσης βοθρολυμάτων. 


Κι όμως η κωμωδία όταν είναι αληθινή κωμωδία λειτουργεί σαν βιολογικός καθαρισμός που επεξεργάζεται τα λύματα και τα κάνει πόσιμο νερό, αλλά ο σύγχρονος Αριστοφάνης κατάφερε το αντίθετο!


Κατά την κοπριά και το φτυάρι λέει η λαϊκή παροιμία. 


Πάντως του άξιζε καλύτερη τύχη, ανάλογη των αδιαμφισβήτητων δημιουργικών ικανοτήτων του. Δυστυχώς, κατέστησε την τέχνη του...  
Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Φεβρουαρίου 23, 2016 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η οθόνη βουλιάζει. Με τον m@l@k@ λαό μαζί της να την χαζεύει και να χειροκροτεί

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Γράφει η Likeίστρια


Σαράντα και δύο γιατρέ μου. Σαν πυρετός βαριά αρρώστου. Από νόσο μεταλλαγμένη και επιδημική. Τον λαϊκισμό. Που στην αρχική μορφή του είναι μια παθογένεια από την οποία δεν έχει ξεφύγει σχεδόν καμία κοινωνία. Τουλάχιστον από τις γνωστές. Oταν όμως υποτροπιάσει και αρχίζει να αναπτύσσει συγκρουασιακές εμμονές και, το χειρότερο, κοινωνικούς αυτοματισμούς, τότε μπορεί να εξελιχθεί σε θανατηφόρα.



Σαράντα και δύο λοιπόν γιατρέ μου. Η τηλεθέαση (επί εν λειτουργία δεκτών) που έκανε το Αλ Τσαντίρι. Με απλές κουβέντες, δύο στους πέντε που έβλεπαν εκείνη την ώρα τηλεόραση μάθαιναν, δια στόματος Λαζόπουλου, πως οι κακούργοι Ευρωπαίοι θα μας έκοβαν το νερό αν δεν ψηφίζαμε αυτά που ήθελαν. Ή μια κάτοψη με φιγούρες – σαν ηλεκτρονικό επιτραπέζιο ένα πράγμα – του νέου στρατοπέδου συγκέντρωσης που ετοιμάζεται στη Γερμανία ειδικά για την πάρτη μας. Με διοικητή τον Σόιμπλε, αξιωματούχους τις τράπεζες και φύλακες τους δημοσιογράφους και λοιπούς προβοκάτορες. Διότι έτσι λέει το σχέδιο του γερμανού υπουργού Οικονομικών που είναι να αιματοκυλήσει τους Ελληνες. Τις, κατά Λαζόπουλο, ψυχικές παρενέργειες της αναπηρίας φαντάζομαι ότι τις έχετε ήδη εμπεδώσει.




Το ανησυχητικό όμως γιατρέ μου δεν είναι ο ιός που προκαλεί την ασθένεια. Δηλαδή ο ίδιος ο Λαζόπουλος. Είναι το σύμπτωμα. Ο πυρετός. Το σαράντα και δύο. Και το ζωντανό κοινό της εκπομπής που γελούσε με το ότι θα μας κόψουν ή θα μας δηλητηριάσουν το νερό. Οχι όπως θα γελούσε αν το άκουγε σε μια επιθεώρηση του Σεφερλή. Αλλά επειδή είμαστε πολύ μάγκες και δεν μασάμε.


 Τα ψεκαστικά του Καμμένου πετάνε προ πολλού αλλού. Ηταν παλιάς τεχνολογίας. Τώρα έχουμε video game.



Εντάξει γιατρέ μου, υπάρχει αυτή η συνθήκη που σε κάνει να γελάς όταν βλέπεις κάποιον να πέφτει. Κι εγώ όταν πέφτω, πρώτα γελάω και μετά ψάχνομαι που χτύπησα. Δεν νομίζω όμως ότι όσοι γελάνε με το Αλ Τσαντίρι γελάνε γι’ αυτό τον λόγο. Γελάνε γιατί τα πιστεύουν. Και τα πιστεύουν, γιατί είναι άνθρωποι κουρασμένοι, ρημαγμένοι και άρα έτοιμοι να πιστέψουν ό,τι χαϊδεύει τα αυτιά τους. Και να ανακηρύξουν Μεσσία αυτόν που τους τα λέει.



Ποιος ηθοποιός, ποιος Αριστοφάνης που λέει και η διαφήμιση. Μεσσίας – πλασιέ νομίζω ότι ήθελε να γίνει ο Λαζόπουλος όταν ήταν μικρός. Πλασιέ σεναρίων συνωμοσίας. Και τα κατάφερε! Καλλιεργώντας τη δεύτερη ιδιότητα κατόρθωσε να του απονεμηθεί πανηγυρικά η πρώτη. Και να το σαράντα και δύο.



Θα μου πεις γιατρέ μου... 
Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 18, 2016 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ρυπαίνοντας το κοινό

EΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Οταν είσαι μόνος σου με τον εαυτό σου, μπορείς να σκέφτεσαι ό,τι τραβάει η όρεξή σου. Μπορείς να μισείς τις γυναίκες, όπως εκείνος ο ήρωας του χορικού της «Λυσιστράτης», που πήρε τα βουνά για να μην τις βλέπει. Μπορείς να μισείς τους άνδρες, αντιστοίχως. Εχει και η μοναξιά τα προνόμιά της. Οταν βρίσκεσαι εκεί που και ο βασιλιάς πάει χωρίς συνοδεία, μπορείς να απολαμβάνεις ακόμη και τη δυσοσμία που παράγει το σώμα σου για να ανακουφισθείς.  


Τα προβλήματα αρχίζουν από τη στιγμή που θελήσεις να μοιρασθείς την απόλαυση της δυσοσμίας σου με κάποιον άλλον, ακόμη και με πρόσωπα που σε αγαπούν.


Ζητώ συγγνώμη για τη «δύσοσμη» εισαγωγή, όμως αποδίδει με ακρίβεια αυτό που αισθάνθηκα όταν άκουσα το τελευταίο επίτευγμα του κ. Λαζόπουλου. Συσχέτισε, ως γνωστόν, την καθήλωση στην αναπηρική πολυθρόνα με το «καθηλωμένο» μυαλό. Εννοούσε, φυσικά, τον κ. Σόιμπλε. Ηταν σαν κάποιος, ανενδοίαστα, να πλημμύρισε την ατμόσφαιρα του κλειστού δωματίου που ακούει στο όνομα Ελλάς με ένα από τα δύσοσμα παράγωγα του σώματός του. Κι αυτό θα ήταν το λιγότερο, ανάξιο σχολιασμού, συμβαίνουν και ατυχήματα θα μου πείτε. Θα ήταν το λιγότερο αν ο κ. Λαζόπουλος δεν ήταν ο εθνικός Λάκης.


Αν ο κ. Λάκης δεν είχε το ακροατήριο που του προσφέρει η μεγάλη τηλεθέαση, αν δεν απολάμβανε τη δημοτικότητα του τέλειου προϊόντος της δημοκρατίας μας. Αν η δυσοσμία της σκέψης του δεν ξεσήκωνε χάχανα ανακούφισης και δεν δικαίωνε την ατμόσφαιρα αποχωρητηρίου που έχει καταλάβει τον δημόσιο χώρο – στο κέντρο της Αθήνας κατά κυριολεξία.  



Αν δεν καταλάβατε μέχρι τώρα για ποιον λόγο βασανίζεται ο υπέροχος λαός μας, ήρθε η ώρα να το καταλάβετε: Επειδή ο αρχιβασανιστής του είναι καταδικασμένος να κυκλοφορεί σε αναπηρική πολυθρόνα. Δεν φτάνει που είναι Γερμανός, είναι και παράφρων επειδή είναι ανάπηρος.


Δεν ξέρω αν με αντιλαμβάνεστε. Το πρόβλημα δεν είναι ο κ. Λαζόπουλος.  


Το πρόβλημα είναι o κ. Λαζόπουλος και το κοινό του.  



Μην ξεχνάτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τού είχε προτείνει την πρώτη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας και ο κ. Τσίπρας τον κάλεσε στην κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον πρόεδρο Ολάντ. Προφανώς για να συστήσει στον υψηλό προσκεκλημένο του έναν γνήσιο εκφραστή της λαϊκής μας ψυχής.  


Ξέρω πως θα μου προσάψετε δημοκρατικό έλλειμμα και ασέβεια προς τα λαϊκά αισθήματα. Τα ίδια θα μου λέγατε αν φρικιούσα με τον ενθουσιασμό του ιταλικού λαού απέναντι στον Μουσολίνι; Λαός εδώ, λαός κι εκεί.


Και μην μου πείτε ότι το κοινό του έχει δίκιο, διότι αυτά του έδειχναν τόσα χρόνια κι αυτά έμαθε. Ενήλικες είναι, και έχουν ευθύνη και για τις πράξεις τους και για το γούστο τους και για το γέλιο τους ακόμη. 


Τι θα γινόταν αν τον γιουχάιζαν και άδειαζαν την αίθουσα, όταν τον άκουγαν να ασχημονεί δημοσία εκ του ασφαλούς; – εκ του ασφαλούς βεβαίως, διότι ξέρει ότι το θύμα του δεν πρόκειται να αντιδράσει.


Μα αν γινόταν αυτό, τότε... 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 18, 2016 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)