"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΤΡΙΛΙΓΚΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΤΡΙΛΙΓΚΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΔΙΕΘΝΗ ΔΥΤΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: Η μάχη των πολιτισμών στις ακτές της Μεσογείου

Η ισχύς του ισλάμ απέναντι στην “λογική” της Δύσης Μία σύγκρουση που θα “χαράξει” τα σύνορα ενός νέου κόσμου


(ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ άρθρο του 2014) Του Γιάννη Στριλιγκά.

Όσο παράξενο και αν ακουστεί η λύση του Κυπριακού έχει σχέση ακόμη και με την κατεύθυνση που θα έχει  ο παγκόσμιος πολιτισμός μετά 20-40 χρόνια.
 
Κύπρος + Ισραήλ =8 εκατομμύρια.
Τουρκία + Αίγυπτος + Παλαιστίνη= 200 + εκατομμύρια.
 
Βλέποντας την θρησκευτική πολιτισμική σύνθεση και εξέλιξη στην ανατολική μεσόγειο των τελευταίων 50 – 100 χρόνων προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο μουσουλμανο-ισλαμικος κόσμος είναι σαν ένας οδοστρωτήρας ο οποίος εξαφανίζει – εκτοπίζει οτιδήποτε μη μουσουλμανο-ισλαμικό από την περιοχή.
 
Η ανατολική μεσόγειος από περιοχή που κατά το παρελθόν παρήγαγε πολιτισμούς και θρησκείες παγκόσμιας εμβέλειας, σήμερα μετατρέπεται και ξεπέφτει ως η μόνη πηγή πραγματικής απειλής και οπισθοδρόμησης του παγκόσμιου πολισμού.
 
Αν η Κύπρος είχε γίνει τουρκική το 1974, σήμερα δεν θα υπήρχαν στην ανατολική μεσόγειο ούτε το Ισραήλ, ούτε άλλο ίχνος δυτικού πολιτισμού.
 
Το κυπριακό δεν είναι διμερές θέμα μεταξύ Τούρκων Ελλήνων, είναι στην πραγματικότητα η προτελευταία άγκυρα του δυτικού πολιτισμένου κόσμου στο εσωτερικό της Σαρίας, το Ισραήλ είναι η τελευταία.
 
Αν δεν αναστραφεί η πορεία εξάπλωσης των πολιτισμών και των θρησκειών από την   ανατολή προς την Ευρώπη , σε 50 χρόνια από σήμερα θα έχουν φορέσει μπούρκα και τα αγάλματα στο μουσείο του Λούβρου.
 
Για να το κατανοήσουμε, αν είναι ή δεν είναι προς το συμφέρον του πολιτισμένου κόσμου η σημερινή πρόταση επίλυσης του κυπριακού, πρέπει αναγκαστικά να φανταστούμε ποιές θα είναι οι επιπτώσεις της στην ανθρωπογεωγραφία της ανατολικής μεσογείου  μετά από 20-40 (και πλέον) χρόνια.
 
Στο Κυπριακό δεν υπήρξε ποτέ σύγκρουση μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, απλά η Κύπρος ήταν άλλη μια χαμένη μάχη του δυτικού πολιτισμού, ο οποίος μετρά ασταμάτητα ήττες από την Σαρία τα τελευταία 150 χρόνια.
 
Η τελική μάχη των δύων πολιτισμών θα δοθεί από την επόμενη γενιά των ευρωπαίων, όχι όμως στον Μαραθώνα, αλλά στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στο Βερολίνο…
 
Θα είναι προς το συμφέρον και των μικρών παιδιών του Αφγανιστάν και του Πακιστάν να ζήσουν τον Δυτικό πολιτισμό στον τόπο τους.
 
Το Πακιστάν είναι η μόνη μουσουλμανική χώρα που έχει αναγνωρίσει την μουσουλμανο-ισλαμική κατοχή στην Κύπρο. Ας ελπίσουμε να αξιωθεί η Κύπρος μετά από 40 χρόνια να αναγνωρίσει στο Πακιστάν την πλήρη εξαφάνιση του Ισλαμοφασισμού.
 
Σαρία ή Δημοκρατία στην ανατολική μεσόγειο μετά από 40 χρόνια;
 
Αυτά κρίνονται στην Κύπρο και όχι αν θα παραχωρεί η Αμμόχωστος στους Ελληνοκυπρίους.
 
Γνωρίζετε εσείς έστω μια θρησκεία, έναν πολιτισμό μια ιδεολογία που να μην εξαφανίστηκε ερχόμενη σε επαφή με το μουσουλμανο-ισλαμισμό;
 
Γνωρίζετε εσείς έστω και ένα από τα 57 μουσουλμανικά κράτη, με πραγματική δημοκρατία;

Ας ελπίσουμε να είναι μόνο ο Ερντογάν  και η ελληνική χαζοαριστερά που μπερδεύουν ακόμη  την πλειοψηφία της κάλπης των αδερφών μουσουλμάνων, με την πραγματική δημοκρατία.
 
Η Ευρώπη, καθοδηγούμενη από νεκρούς ιδεολογικά πολιτικούς, διολισθαίνει σε έναν νέο μεσαίωνα μουσουλμανο- ισλαμικό αυτήν την φορά, βαφτίζοντας την δειλία της ως ανοχή στην διαφορετικότητα της έξυπνα κρυμμένης Σαρίας κάτω από την δημοκρατία της πλειοψηφίας της κάλπης.
 
Σε λίγα χρόνια...

KOINΩΝΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η νέα Ελλάδα, τα νέα Μουδανιά, η νέα Μακεδονία και ο νεοέλληνας

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Ystriligas@hotmail.com


 

Είμαστε ως λαός πολύ της νεωτερικότητας, τόσο πολύ που μπερδευτήκαμε μεταξύ νέου και παλιού και χάσαμε την ουσιαστικότητα. 
Κάθε ήττα και κάτι νέο.


Από την Σμύρνη στην Νέα Σμύρνη, από την Αλικαρνασσό στην Νέα Αλικαρνασσό, από την Φιλαδέλφεια στην Νέα Φιλαδέλφεια, από την Μακεδονία θα πάμε στην Νέα Μακεδονία, από την Ελλάδα στην Νέα Ελλάδα και από τον Έλληνα στον Νεοέλληνα κτλ κτλ, να μην αναφέρω πόσα άλλα νέα φτιάξαμε τα τελευταία εκατό χρόνια, για να καταφέρουμε να βρεθούμε τόσο πίσω.
 
 

Τελικά το πρόβλημα μας είναι ο Έλληνας ή ο Νεοέλληνας; 


Και τι πρέπει να είμαστε νέοι ή παλιοί;
 



Πόσους αλήθεια νεοβαπτισμούς σκαρφιστήκαμε για να κρύψουμε τελικά τις ήττες μας!!!

 


Πλέον, δεν είναι νέο στην Ελλάδα το νέο, νέο είναι η ήττα, οι ασταμάτητες ήττες τις οποίες μη έχοντας τη δύναμη ούτε να τις αναλύσουμε, ούτε να τις αντικρύσουνε, εφευρίσκουμε το "νέο" για να τις καμουφλάρουμε και να τις ωραιοποιήσουμε.


 

Κάποτε ο Έλληνας άνοιγε νέους δρόμους, έκτιζε νέες πόλεις και ανακάλυπτε νέους κόσμους, πάντα ως Έλληνας.
 


Σήμερα ως νεοέλληνας βαπτίζει τις χαμένες πόλεις ως νέες, το δικό του νεκρό πολιτισμό προσπαθεί να κρύψει μέσα στον πολυπολιτισμικό και βαφτίζει τον Έλληνα ως νεοέλληνα για να κρυφτεί από τον Έλληνα.


 

Ξεπέσατε από την Δημοκρατία στην Νέα δημοκρατία και μετατρέψαμε το Σύνταγμα σε συνταγματικό σε τόξο!!!


Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να σωθούμε από το "νέο"!!!


Χρεοκόπησαν όλα: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Αν η αριστερά αγαπούσε τους εργάτες θα τους δίδασκε την επιχειρηματικότητα

Ystriligas@hotmail.com

 
Είναι αναγκαίο μερικές φορές να απλοποιούμε μια ιδεολογία, όταν  μέσα από την απλοποίηση της, μας αποκαλύπτεται το παράλογο και η αφυσικότητα που την χαρακτηρίζει. 

 


Η αριστερά, έχοντας αναλάβει τον ρόλο του εργατοπροστάτη και χωρίζοντας ταξικά την κοινωνία καλλιεργεί στους οπαδούς της την ψευδαίσθηση ότι κάποιος κακός καπιταλιστής μιας κλειστής κοινωνικής τάξης κρατά για τον εαυτό του τον πλούτο, από τον οποίον οι οπαδοί της είναι αποκλεισμένοι. 
 


Το αφύσικο αυτής της άποψης της αριστεράς βρίσκεται στο ότι αγνοεί , ή προσποιείται ότι αγνοεί, ότι η παραγωγή αγαθών και πλούτου είναι πρωτίστως ατομική ευθύνη και δράση των μελών της κοινωνίας και η παραγωγικότητα τους αυτή  για να μετουσιωθεί σε οικονομικό πλούτο απαιτεί την ύπαρξη αναγκών της υπόλοιπης κοινωνίας,  η οποία και θα αγοράσει τα παραγόμενα αγαθά  για να μετουσιωθούν αυτά ως πλούτος για τον παραγωγό τους "καπιταλιστή". 
Πιο απλά η παραγωγή  πλούτου, προαπαιτεί την παραγωγή ωφέλιμων αγαθών για την κοινωνία, μιας και κανένας λογικός δεν θα αγόραζε ποτέ κάτι άχρηστο. 

 


Το ερώτημα λοιπόν είναι: Γιατί η αριστερά δεν κάνει μαθήματα επιχειρηματικότητας στους εργάτες ώστε να προσφέρουν αυτοί τα χρήσιμα αγαθά  που έχει ανάγκη η κοινωνία μετουσιώνοντας τα σε πλούτο για τους ίδιους δίνοντας τους την ευχέρεια μιας καλύτερης ζωής; 
 


Λυπούμε αν θα στενοχωρήσω τους φίλους μου της αριστεράς λέγοντας, ότι αυτή έχει συμφέρον από την ύπαρξη φτωχών εργατών γιατί αυτοί είναι οι ψηφοφόροι της, αντιθέτως οι "κακοί" καπιταλιστές  έχουν συμφέρον από την ύπαρξη καλοπληρωμένων εργατών γιατί αυτοί είναι και οι πελάτες τους. 
 


Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι ταξικό, όπως την συμφέρει να νομίζει η αριστερά, αντιθέτως είναι ατομικό γιατί ένας μεγάλος αριθμός μελών της κοινωνίας επιλέγει από μόνος του τον ρόλο του καταναλωτή - εργάτη και όχι τον ρόλο του παραγωγού επιχειρηματία. 
 


Κανένας δεν ήταν τα τελευταία τριάντα χρόνια στην Ελλάδα αποκλεισμένος από την επιχειρηματικότητα και την παραγωγικότητα  και αυτό ισχύει και σήμερα, παρόλο την οικονομική κρίση,  την οποία όμως για να ξεπεράσουμε δεν θα πρέπει να αναζητούμε λύσεις σε ταξικές διεκδικήσεις και διαχωρισμούς όπως συμφέρει την αριστερά, αλλά σε ατομικές δράσεις και παραγωγικότητα που είναι προς το συμφέρον των αναγκών της κοινωνίας. 
 


Όσο θα αυξάνεται ο αριθμός των εργατών που θα γίνονται επιχειρηματίες, τόσο θα αυξάνεται η κοινωνική ευημερία και θα χάνει οπαδούς η αριστερά και όσο αυξάνονται οι επιχειρηματίες που γίνονται εργάτες τόσο θα αυξάνεται η κοινωνική  ένταση  και οι οπαδοί της αριστεράς. 
 


Η ύπαρξη της αριστεράς, προϋποθέτει την ύπαρξη φτωχών εργατών, αυτός είναι και ο λόγος που η αριστερά δεν κάνει μαθήματα επιχειρηματικότητας στους οπαδούς της. 
 


Η αριστερά προσποιείται ότι θέλει την ευημερία της κοινωνίας, αντιθέτως οι "κακοί" επιχειρηματίες , όσο κακοί και αν είναι ξέρουν ότι δεν έχουν συμφέρον από μια γεμάτη φτωχούς κοινωνία.