"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΣΣΕΛΑΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΣΣΕΛΑΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΚΑΣΣΕΛΟ-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Φαινόμενα»

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

Εκδίδονταν μονογραφίες. Οργανώνονταν πάνελ και ημερίδες. Και όλα αυτά για να εξηγηθεί το «φαινόμενο». Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κύκλος των δημόσιων παραγόντων που ανήκε στον αστερισμό του άρτι ηττημένου κόμματος είχαν σαστίσει. Ο διάττων αστέρας που είχε κυριαρχήσει, διατηρούσε ακόμη τη λάμψη του. Δεν ήξεραν τι τους είχε συμβεί. Δεν είχαν ακόμη καταλάβει ότι ο Κασσελάκης ήταν η συνέχεια της ήττας – ο άγγελος της διάλυσης.

Ο Κασσελάκης έχει τώρα δικό του κόμμα μαζί με την Τζάκρη και του αλλάζει όνομα και προσανατολισμό ανάλογα με τις κυκλοθυμικές διαθέσεις του. Εχει όμως ενδιαφέρον να τον παρακολουθεί κανείς ταυτόχρονα με τον Αλέξη Τσίπρα, που συνεχίζει την καμπάνια προβολής του βιβλίου του, προσπαθώντας να μετατρέψει το απομνημόνευμα σε κόμμα.  

Χωρίς τον Τσίπρα, δεν θα υπήρχε Κασσελάκης. Χωρίς την πολιτική και ιδεολογική χρεοκοπία του τσιπρικού ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα υπήρχε ανοιχτό πεδίο για να μπορέσει ένας περαστικός να μετατρέψει το ναυάγιο του κόμματος σε σκηνή για ένα βραχύβιο αυτολατρευτικό ριάλιτι.

Τώρα, αμφότεροι Τσίπρας και Κασσελάκης προσπαθούν να οριοθετήσουν τα εγχειρήματά τους έναντι του αναδυόμενου ανταγωνισμού στον χώρο του εξωκοινοβουλευτικού αντισυστημισμού – έναντι της Καρυστιανού που, από ανάρτηση σε ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, δείχνει την άβυσσο που τη χωρίζει από τους επίδοξους πολιτικούς τοκιστές των Τεμπών.

Δύο πρώην πρόεδροι του ΣΥΡΙΖΑ με δικά τους προσωποπαγή πρότζεκτ εκτός ΣΥΡΙΖΑ κάνουν –ας πούμε– «αριστερή» κριτική στο «υπερηχογράφημα» ενός τρίτου κυοφορούμενου κόμματος: Αυτή είναι σήμερα μια εικόνα αντιπροσωπευτική της αντιπολίτευσης. Μη κόμματα που ψάχνουν μέσα στον χυλό να ορίσουν το περίγραμμά τους – να βρουν το στίγμα που θα τα ξεχωρίσει στην αγορά τού χύμα αντιμητσοτακισμού.

Η κατάσταση αυτή δεν προλαβαίνει να αλλάξει. Ο χυλός δεν θα κατασταλάξει στον ένα χρόνο –λίγο πάνω, λίγο κάτω– που απομένει μέχρι τις εκλογές.  

Ο Τσίπρας δεν προλαβαίνει πια να γίνει άλλος – θα περιφέρει τον τόμο του παρελθόντος του, συλλέγοντας χρησιμοποιημένους σελιδοδείκτες από την περιφέρεια του «όλου» ΠΑΣΟΚ. Για εκείνον ο χρόνος είναι λίγος.  

Για την Καρυστιανού ο χρόνος είναι πολύς. Φαίνεται ότι δύσκολα θα μπορέσει να αποφύγει την κασσελακοποίησή της, αφού, ακόμη και στις γραπτές της εξωτερικεύσεις, καταλήγει να αποθαρρύνει πολύ περισσότερους απ’ όσους εμπνέει. Τα φαινόμενα, πάλι, απατούν.

Ολη αυτή η εξωκοινοβουλευτική κινητικότητα αναπτύσσεται την ώρα που η Βουλή –δεινώς ανακατεμένη σε σχέση με το Σώμα που βγήκε από τις κάλπες του 2023– έχει ακόμη σοβαρή δουλειά να κάνει: Εχει να συζητήσει τις αλλαγές στο Σύνταγμα. 

Αν η παρούσα Βουλή –η προτείνουσα– μοιάζει σκόρπια, τότε πώς πρέπει να φανταστούμε την επόμενη – την αναθεωρητική; 

Πόσα «φαινόμενα», νέα ή αναπαλαιωμένα, θα φτάσουν, έστω ξέπνοα, να περάσουν το κατώφλι της; Κοιτάς έξω. 

Και ...

 

ΚΑΣΣΕΛΑΚΙΚΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ο ένας τον διαγράφει ο άλλος τον γράφει !!!

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Σχετικά με το Κίνημα Δημοκρατίας, είναι απαραίτητη μία μνεία στην πρόσφατη διαγραφή από τις τάξεις του κινήματος του Χρήστου Οικονόμου (πρώην ΠΑΣΟΚ, πρώην ΣΥΡΙΖΑ και, στο εξής, πρώην ΚΙΔΗ), επειδή σε ένα λυρικό του ξέσπασμα ο κ. Οικονόμου παρομοίασε τον πρόεδρο του ΚΙΔΗ με τον Ραμίζ Αλία.

Φυσικά, ο κ. Κασσελάκης προσεβλήθη, γιατί ο Ραμίζ Αλία ήταν και κακάσχημος και κακοντυμένος.

Ωστόσο, το αξιοσημείωτο της διαγραφής είναι ότι έχει προσωρινό χαρακτήρα, δεν είναι οριστική. Πολύ καλό αυτό, γιατί δίνει τη δυνατότητα στον κ. Οικονόμου να επιστρέψει, αν μετανιώσει. Πού θα βρει καλύτερα; Είπα λοιπόν να το επισημάνω αυτό, για την περίπτωση που ο διαγραφείς δεν το είχε προσέξει.

Εκείνος όμως και το είχε προσέξει και είχε νιώσει την ειρωνεία εις βάρος του.

Ετσι, απάντησε οργισμένα, διαγράφοντας εκείνος τον κ. Κασσελάκη: «Πληροφορήθηκα ότι με διέγραψες προσωρινά και με άφατη χαρά ανταποδίδω, διαγράφοντάς σε οριστικά!».

Από πού τον διέγραψε όμως ο κ. Οικονόμου;

Δεν είναι σε θέση να διαγράψει, διότι δεν είναι δικό του το κόμμα. Το κόμμα είναι μόνο του Στέφανου και κανενός άλλου, τελεία και παύλα! Το ξέρει αυτό καλά ο κ. Οικονόμου και γι’ αυτό αποχωρεί.

Δεν διαγράφει όμως τον κ. Κασσελάκη· αντιθέτως, τον γράφει. Νομίζω καταλαβαινόμαστε, δεν υπάρχει λόγος να επεκταθώ.

Πάντως…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΚΑΣΣΕΛΑΚΙΣΜΟΣ: Ο Κασσελάκης φεύγει, η Καρυστιανού έρχεται

 

Του Δημήτρη Καμπουράκη

Δεν πάει πολύς καιρός που μιλώντας στην εκπομπή μου στην τηλεόραση, είχα πει ότι αν η κ. Καρυστιανού κάνει κόμμα, δεν θα μπορεί πια να μας μιλά μόνο για τα Τέμπη. Πρέπει να μας πει τις θέσεις της και για άλλα θέματα, τι  λέει –ας πούμε- για την αντιμετώπιση της ακρίβειας.

Πέσανε τότε να με φάνε, που «τόλμησα» να προσβάλλω σκαιώς μια μητέρα που έχασε το παιδί της.

Τώρα να την ξαναρωτήσω ή θα την προσβάλω πάλι;

Με το καινούριο κόμμα της, θα καταπολεμήσει λέει τη διαφθορά.

Μπράβο της. Αλλά μήπως παράλληλα να έριχνε και την τιμή του μοσχαριού ή του καφέ, διότι η κυβέρνηση που έχουμε αποδείχθηκε ανίκανη να το κάνει;

Δεν λέω, η επικράτηση της Δικαιοσύνης είναι νούμερο ένα στον κατάλογο των λαϊκών αιτημάτων, αλλά και δίχως λίγη φέτα στο τραπέζι (15 το κιλό έφτασε) δεν πάει κάτω ξεροσφύρι η Δικαιοσύνη.

Τέλος πάντων, γεμίσαμε σωτήρες που κάνουν τον κύκλο τους και φεύγουν. Τους στρώνουμε βάγια όταν μπαίνουν στην πολιτική σκηνή και τους κράζουμε όταν αποχωρούν.

Να, αυτή την περίοδο έχουμε δυο πόρτες ανοικτές. Στη μια στέκει η Καρυστιανού για να μπει, στην άλλη ο Κασσελάκης για να βγει και να πάει στο καλό.

Παράλληλα, ο μεν Αλέξης γυρίζει όλη τη χώρα με την Ιθάκη παραμάσχαλα κι ύστερα θ’ αποφασίσει (αν και πως) θα περάσει στα ενδότερα, ενώ και ο Σαμαράς την έχει στήσει στο κατώφλι και κάνει ένα τσιγάρο να το σκεφτεί κι εκείνος.

Συγνώμη, αλλά αυτό δεν είναι πολιτική ζωή, είναι σταθμός του μετρό που κόσμος πάει κι έρχεται. Κι αν θέλετε τη γνώμη μου, η χώρα δεν είναι κυβερνήσιμη που λέει ο Βενιζέλος, όχι διότι έχει διαρραγεί το μεταπολεμικό κοινωνικό συμβόλαιο ή περνά δομική κρίση η αντιπροσωπευτική Δημοκρατία.

Για πολύ απλούστερους λόγους πάει κατά διαόλου η Ελλάδα. Διότι ο καθένας μας απαιτεί ό,τι του καπνίσει σαν να του τα χρωστάμε, και διότι ο πάσα εις εξ ημών ξυπνά ένα πρωί όντας βέβαιος ότι είναι ο Ελευθέριος Βενιζέλος ή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ή ο Ανδρέας Παπανδρέου.

 

Απορώ με όλους τούτους τους σωτήρες. Δεν έχουν ντιπ νιονιό στο κεφάλι τους;

Εμένα κάποτε μου πρότειναν να κατέβω βουλευτής και σκέφτηκα ότι «εδώ δεν μπορώ να κυβερνήσω το σπίτι μου και να επιβάλλω δυο κανόνες στα παιδιά μου, στη χώρα θα αποπειραθώ να τα κάνω;» Δεν είμαι σεμνός, απλώς αποφεύγω τις καταστροφές. Των άλλων, αλλά πρωτίστως τις δικές μου.

Τόσο πολύ αέρα παίρνουν τα μυαλά τους, που φαντασιώνονται σαν μωρά παιδιά;

Ο ένας μας ήρθε με τον Τάιλερ και την Φάρλυ, η άλλη καταφθάνει τώρα με τη γερόντισσα από τη Συρία και τον Αρχάγγελο δίπλα της, ο τρίτος θαρρεί πως…

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΚΑΣΣΕΛΑΚΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Το παρελθόν ξανασερβιρισμένο!

 

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

Τι περιμένουμε να φέρει στην πολιτική το 2026;

Τους πρώην.

Τι μας κυοφορεί το μέλλον;

Το παρελθόν ξανασερβιρισμένο. Το «νέο» που ήδη ετοιμάζεται να ανατείλει την επόμενη χρονιά είναι ο Αλέξης Τσίπρας και –πιθανώς, αλλά όχι σφόδρα– ο Αντώνης Σαμαράς. Η Ν.Δ. έχει συμπληρώσει έξι χρόνια στην εξουσία. Οι δημοσκοπήσεις –και όχι μόνο– καταγράφουν μεγάλη υποχώρηση στα ποσοστά αποδοχής της. Και το μόνο που έχει να προσφέρει ως εναλλακτική το πολιτικό σύστημα είναι αποταρίχευση πολιτικών οντοτήτων που ήδη έχουν αποδοκιμαστεί εκλογικά – το τελευταίο, μάλιστα, με double score στις πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές.

Ο Τσίπρας ειδικά μας προσφέρει και την αυτοδιάγνωση για τη μεγάλη του ήττα: Εφταιγε το κόμμα του. Το ένατο κεφάλαιο του βιβλίου του, που υποτίθεται ότι εξηγεί την αποτυχία της αντιπολίτευσης κατά την περίοδο 2019-2023, ενοχοποιεί την εσωκομματική Βαβέλ του ΣΥΡΙΖΑ (και την πανδημία). Ο Τσίπρας ήταν πολύ δημοκρατικός και σπλαχνικός για να εκκαθαρίσει το κόμμα του – για να μαζέψει την «Ομπρέλα», να διαγράψει τον Πολάκη, να βγάλει από τα ψηφοδέλτια τον Παππά.

Συμπέρασμα;

Τώρα μπορεί χωρίς κόμμα, με ένα προσωποπαγές εγχείρημα που θα εμφανίζει την απουσία οργάνωσης ως «αυτο-οργάνωση», να επιστρέψει ελκυστικότερος για το εκλογικό σώμα. Δεν ήταν ο ίδιος παρωχημένος. Παρωχημένο τον έκαναν να φαίνεται οι άλλοι, που τώρα είναι καταδικασμένοι να τον κοιτούν από τον εξώστη να ξανανιώνει μόνος.

Ακόμη και οι σοβαροί του παλαιού πολιτικού συστήματος –εκείνοι που έχουν χωνέψει τις διαψεύσεις τους– διαπιστώνουν το αδιέξοδο και έχουν να προτείνουν ως λύση τους εαυτούς τους, ως αριστίνδην παράκλητους – ως εφεδρεία σοφών που θα επιστρέψει ουρανόθεν, χωρίς να χρειάζεται καν άμεση δημοκρατική νομιμοποίηση.

Δεν είναι όμως μόνο οι παλιοί. Είναι και οι «νέοι», που ακούγονται πιο παλιοί από τους παλιούς.

Δύο χρόνια και κάτι μήνες μετά τη μετεωρική του εισβολή στο πολιτικό στερέωμα (και τον εγκωμιασμό του ως «φαινομένου» της «μεταπολιτικής»), ο Στέφανος Κασσελάκης συγκαλεί ένα συνέδριο Ρέκβιεμ-για-ένα-όνειρο: για να θρηνήσει που δεν υπάρχει στην Ελλάδα «κουλτούρα κυβερνητικών συμφωνιών» και «κουλτούρα νόμιμου fundraising». Είπαμε να κάνουμε κίνημα. Οχι να ξεπαραδιαστούμε κιόλας.

Το άλλο κίνημα κινείται με τη φόρα της «κοινωνικής αντίδρασης» και μπορεί να λάβει την «τελική μορφή» του κόμματος αν η φωτογενής προσωπικότητα που το καθοδηγεί βρεθεί τελικώς «στην πρώτη γραμμή». Είναι και θα είναι ένα διάβημα μονοθεματικό, καταγγελτικό – μια κραυγή δίχως προγραμματικό σώμα. Αλλά αν υπολογίσει υπέρ του τις κινήσεις της συγκινησιακής πλημμυρίδας που θα προκαλέσει η δίκη των Τεμπών, μπορεί και να τα καταφέρει καλύτερα από τα υπόλοιπα «κινήματα» που μπαίνουν στην κούρσα με ξεθυμασμένα τα αντισυστημικά τους καύσιμα.

Αυτό το τοπίο το λένε «μη διακυβερνήσιμο».

Αλλά είναι μάλλον…

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΚΑΣΣΕΛΑΚΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Το τέλος μιας πελώριας ασυναρτησίας

 Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΕΥΘΥΜΑΚΗ

Υπάρχει κάτι σχεδόν συγκινητικό στο να συγκαλείς συνέδριο για να αποφασίσεις αν θα συνεχίσεις να υπάρχεις.
Είναι η πολιτική εκδοχή τού «μαζέψτε τα πράγματά σας, κλείνουμε». 

Οχι επειδή σε πολέμησες λυσσαλέα, όχι επειδή έπεσες μαχόμενος, αλλά επειδή απλώς κατάλαβες ότι δεν τραβάει. Ούτε πολιτικά ούτε –κυρίως– οικονομικά. 

Ο Στέφανος Κασσελάκης, ο άνθρωπος που συστήθηκε ως ο πλούσιος πρόεδρος που θα νικούσε τον Μητσοτάκη επειδή ξέρει από χρηματοοικονομικά, οδηγεί το κόμμα του σε συνέδριο λουκέτου λόγω φτώχειας.  

Αν αυτό δεν είναι ειρωνεία βαριάς χρήσης, τότε τι είναι; 

Ο μάνατζερ που διαφήμιζε την ικανότητά του να κατακτήσει τις αγορές του κόσμου, καταλήγει να κλείνει το μαγαζί γιατί δεν μπορεί να πληρώσει στο κυλικείο τους καφέδες της γραμματείας.  

Και τι δεν είδαμε σε αυτό το σύντομο, φανταχτερό διάλειμμα. 

Πόθεν έσχες στη Θεσσαλονίκη σαν περιοδεύον έκθεμα, τηλεοπτικές εμφανίσεις στα πρωινάδικα με ύφος lifestyle influencer, στρατιωτική θητεία ολίγων ημερών σε ζωντανή μετάδοση, αφηγήσεις για σπίτια και ζωές στα Κολωνάκια και στα εξωτερικά, κάλτσες με αστακουδάκια, βόλτες στα γυμναστήρια με σκυλάκια, πολιορκίες μπουζουξίδικων, όλα εκτεθειμένα σαν πολιτικό reality. 

Αλλά είδαμε και ένα κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να προσκυνά εν σώματι κάποιον ουρανοκατέβατο που πορευόταν με αυτό τον τρόπο, μην τα ξεχνάμε κι αυτά.  

«Φταίνε τα τραγούδια τους, φταίει κι ο λυράρης, μα φταίει κι ίδιος ο λαός γιατί είναι μαραζιάρης», τραγουδούσε ο συγχωρεμένος ο Σαββόπουλος…  

Το περιτύλιγμα του λουκέτου, ασφαλώς παραμένει δημοκρατικό: «Θα αποφασίσουν τα μέλη». Και μάλιστα, «όλα τα μέλη, αφού όλοι οι εγγεγραμμένοι στο κόμμα θα είναι και σύνεδροι». Εξ αυτού συνάγουμε ότι τελικά δεν μάζεψε και πολλούς ο Κασσελάκης.  

Μα βέβαια, πάντα αποφασίζουν τα μέλη όταν το ερώτημα δεν είναι πια «πού πάμε», αλλά «αν υπάρχουμε». 

Ας το πούμε καθαρά. Αυτό δεν είναι πολιτική ήττα, είναι το τέλος μιας ακόμα αυταπάτης. Το φινάλε μιας πελώριας ασυναρτησίας. 

Και εδώ έρχεται το πραγματικά ενδιαφέρον. Με το λουκέτο στο κόμμα Κασσελάκη...

ΣΥΡΙΖΑίικα ΚΑΣΣΕΛΑΚΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Πωλειται όπως είναι επιπλωμένο!

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Δεν είναι σωστό αυτό που λέγεται ότι «χάνουμε τον Κασσελάκη», επειδή ο ίδιος ανακοίνωσε την αβεβαιότητά του για το μέλλον του Κινήματος Δημοκρατίας.

Η πραγματικότητα είναι ότι τον έχουμε χάσει εδώ και έναν χρόνο, αφότου δηλαδή έφτιαξε το δικό του κόμμα.

Ακούγεται καθόλου;

Τον βλέπετε πουθενά;

Μήνες περνούν χωρίς να δίνει ίχνος ζωής. Δεν τον χάνουμε, λοιπόν, τον έχουμε χάσει προ πολλού.

Ο Στέφανος ήταν διασκεδαστικός όσο προσπαθούσε να παραστήσει τον αριστερό – όπως είναι και ο Αλέξης ο Καραμήτρος, όταν προσπαθεί να μιλήσει αγγλικά. Η σύγκρουση των δύο τελείως διαφορετικών κόσμων ήταν εκείνο που παρήγαγε το αστείο στην περίπτωσή του. Ηταν μια κατάσταση που θα μπορούσε θαυμάσια να είναι σενάριο κινηματογραφικής κωμωδίας.

Από την ώρα που έπαψε αυτό, ο Στέφανος έχασε το γούστο του. Εγινε ένας ακόμη βαρετός πολιτευτής και μάλιστα πολύ κατώτερος του μετρίου.

Δεν πρέπει λοιπόν να τελειώσει κάποτε αυτό το αστείο, που μάλιστα κοστίζει ακριβά;

Για τον λόγο αυτόν συγκαλεί το συνέδριο, για να το παραδώσει σε κάποιον άλλον και να απαλλαγεί.

Τι να κάνει ο φουκαράς;

Οι Ελληνες δεν στάθηκαν αντάξιοί του. Η μόνη δυσκολία θα είναι να αντιμετωπιστεί προληπτικά το σοκ που θα υποστεί ο Τάιλερ, όταν καταλάβει ότι ο Στέφανος δεν πρόκειται να γίνει πρωθυπουργός.

Οσον αφορά τη διαδοχή ηγεσίας στο Κίνημα Δημοκρατίας, εφόσον αποφασιστεί η συνέχιση της λειτουργίας του, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πλέον κατάλληλο πρόσωπο είναι η Θεοδώρα Τζάκρη.

Δυστυχώς – και το λέω με ειλικρινή λύπη – διάδοχος δεν θα μπορούσε να είναι ο Γιάννης Μιχελογιαννάκης, παρότι θα το άξιζε, για τον λόγο ότι μόλις χθες παραιτήθηκε από το Κίνημα Δημοκρατίας. Αν, βέβαια, ανακάλεσε την παραίτησή του, αφότου πληροφορήθηκε την ευκαιρία που του ανοίγει το συνέδριο, τότε θα μπορούσε. Γιατί όχι;

Και …

 

(ΠΑΛΑΙΟ) ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών ΚΑΣΣΕΛΟ-σουργελαράδων κωμωδία

Παλαιο-ΣΥΡΙΖΑίικα Νεο-ΚΑΣΣΕΛΑΚΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Επιζώντες και χαμένοι στην κόψη του πολιτικού περιθωρίου.

 Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Είκοσι δύο χρόνια βουλευτής. Ποιος το θυμόταν; 

 Το θύμισε ο Στέφανος Κασσελάκης ότι η Θεοδώρα Τζάκρη εκλέγεται από το 2004. Το θύμισε στο εγκώμιο που της έπλεξε για να αμβλύνει τις εντυπώσεις από μια ιδιωτική γραπτή επικοινωνία τους που διέρρευσε στα κοινωνικά δίκτυα. 

Σχεδόν είκοσι δύο χρόνια. Σχεδόν τρία κόμματα – ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και το εξωκοινοβουλευτικό κόμμα με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση που έχει ιδρύσει ο Κασσελάκης.

Στη σταδιοδρομία της Τζάκρη αντανακλάται ο κατακερματισμός του χώρου από τον οποίο υποτίθεται ότι θα προκύψει το αντιμητσοτακικό μέγεθος. Δύο κόμματα από παλιές διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ –προ του 2023– και άλλα δύο από διασπάσεις της τελευταίας διετίας και στη μέση ένας ΣΥΡΙΖΑ που ολοένα και περισσότερο θυμίζει διάσπαση του εαυτού του, καθώς υποκύπτει στη θανάσιμη έλξη της σκιάς του κυοφορούμενου κόμματος.

Ο Τσίπρας, λένε, έρχεται για να ενώσει αυτό τον χώρο. Δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται.  

Ο στόχος του δεν μπορεί να είναι να περισυλλέξει ξανά όλους τους διάσπαρτους σε ένα σκάφος με τον ίδιο τιμονιέρη. Η διασπορά –και ο επεισοδιακός τρόπος με τον οποίο συντελέστηκε– έχει ευτελίσει τα στελέχη αυτά. Εχουν αλληλο-απονομιμοποιηθεί από τα συντροφικά τους ξεμαλλιάσματα. Είτε πρόκειται για τους σφραγιδοκράτορες του «επίσημου» ΣΥΡΙΖΑ είτε για τους επιγόνους, που ενσαρκώνουν και ταυτόχρονα αποδομούν τη μνήμη της τσιπρικής διακυβέρνησης, ο θίασος αυτός μυρίζει παρελθόν. 

Μυρίζει όμως και την αποτυχία του ίδιου του Τσίπρα να αφήσει ένα συγκροτημένο κόμμα, με κοινωνικά ριζώματα που θα μπορούσαν να επιβιώσουν της δικής του ακτινοβολίας – της ήδη συρρικνωμένης στο 18%.

Φαίνεται λοιπόν ο Τσίπρας να χρειάζεται πολύ σκληρό κάστινγκ, για να μη φορτωθεί όσους ο ίδιος κατέλιπε. Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο δικό του. Είναι συστημικό. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ποιο πολιτικό περιβάλλον έχει ήδη διαμορφωθεί με τις τόσες εκδοχές ημιοργανωμένου αντισυστημικού λαϊκισμού που ανταγωνίζονται με στόχο την υπέρβαση του εκλογικού ορίου του 3%.  

Κανένας από αυτούς τους μικρούς σχηματισμούς δεν έχει ούτε ικανότητα ούτε κίνητρο να συγκροτήσει προγραμματική πρόταση. Αντιθέτως, μετέχουν όλοι –όχι με την ίδια σκευή, ούτε με το ίδιο ύφος– σε ένα Survivor του περιθωρίου. Σε μια πλειοδοσία που απειλεί να συμπαρασύρει και τις κεντρώες εκδοχές της αντιπολίτευσης, όπως έχει δείξει η έλξη της πλατείας και οι δημοσκοπικές εξάρσεις που προκάλεσε την περασμένη άνοιξη.

Ο κατακερματισμός δεν ευνοεί το τσιπρικό εγχείρημα, που πρέπει να εκτυλιχθεί μέσα σε μια κακοφωνία παραπολιτικής παρελθοντολογίας, όπου θα πυροβολεί ο κάθε πικραμένος – ο κάθε κομμένος από το νέο κόμμα. 

Δεν ευνοεί ούτε το ΠΑΣΟΚ, που βρίσκεται διαρκώς αντιμέτωπο με αθέμιτο λαϊκιστικό ανταγωνισμό. 

Ισως ένας ορισμός για το διαφιλονικούμενο status της σημερινής Κεντροαριστεράς θα ήταν ότι: Κεντροαριστερά είναι...

 

Παλαιο-ΣΥΡΙΖΑίικα Νεο-ΚΑΣΣΕΛΑΚΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Βάστα Θεοδώρα!

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Η προσπάθεια που καταβάλλεται από το Κίνημα Δημοκρατίας, για να παρουσιαστεί η γκάφα σαν κρούσμα ηλεκτρονικού εγκλήματος, κάνει την υπόθεση ακόμη πιο γελοία.

Ομως, τώρα πια όλοι ξέρουμε ότι αυτό είναι το αναμφισβήτητο χάρισμα του Στέφανου Κασσελάκη και, συνεπώς, ουδεμία έκπληξη.

Οχι βέβαια ότι υπολείπεται η κ. Τζάκρη. Η δικαιολογία της, συγκεκριμένα, ότι την ώρα της επίμαχης δημοσίευσης στο Instagram εκείνη ήταν στην εκκλησία είναι απολύτως αντάξια του μύθου της.

Στη σύγκρουσή της, πάντως, με τον κ. Κασσελάκη, που αποκαλύφθηκε από την κατά λάθος δημοσίευση φωτογραφίας από ιδιωτική συνομιλία τους, το πιθανότερο είναι να έχει δίκιο.

Πρώτον, επειδή ο Στέφανος σε όλα πέφτει έξω και, δεύτερον, επειδή αν τώρα μιλάμε – και γελάμε – για το Κίνημα Δημοκρατίας, είναι χάρη στην κ. Τζάκρη.

Η προηγούμενη φορά ήταν όταν ξέσπασε σε λυγμούς από το βήμα του συνεδρίου τους, αναρωτώμενη πόσο ακόμη θα αντέξει να την πολεμάει το σύστημα, θυμίζω.

Επομένως…

 

Παλαιο-ΣΥΡΙΖΑίικα Νεο-ΚΑΣΣΕΛΑΚΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ποιος βούτηξε το κινητό της Θεοδώρας;

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

ξεκατίνιασμα (το) 1. τσακωμός χαμηλού επιπέδου «και τότε πρόεδρος και αντιπρόεδρος ξεκίνησαν ένα ξεκατίνιασμα άνευ προηγουμένου» 2. κομματικές διεργασίες και ζυμώσεις «ο κύριος Κασσελάκης και η κυρία Τζάκρη δήλωσαν από κοινού ότι η πορεία του κόμματος προς τις εκλογές θα εξαρτηθεί από το ξεκατίνιασμα που θα προηγηθεί»

Ερωτηματικό το πώς διέρρευσε το… καβγαδάκι

Ακόμα και μετά την αποχώρησή του από τον ΣΥΡΙΖΑ ο Στέφανος με τα κολλητά ρούχα δεν σταματά να μας ψυχαγωγεί.

Αυτή τη φορά με τη βοήθεια της εκλεκτής του για τη θέση του αντιπροέδρου του Κινήματος Δημοκρατίας, της Θεοδώρας της Τζάκρη, με την οποία είχαν ένα ιδιωτικό καβγαδάκι το οποίο έγινε δημόσιο όταν τα μηνύματα που αντάλλαξαν ανέβηκαν σε κάποιον λογαριασμό της συντρόφισσας αντιπροέδρου.

Παρότι είμαι σίγουρος ότι θα έχετε διαβάσει τους διαλόγους να σας κάνω μια περίληψη: ο Στέφανος κατηγόρησε τη Θεοδώρα ότι έχει «διχάσει πολύ κόσμο» κι όταν εκείνη του ζήτησε εξηγήσεις, εκείνος της απάντησε ότι δεν έχει όρεξη. Στην παρατήρησή της ότι δεν την καταδέχεται, απάντησε «δεν είμαι σε mood τώρα».

Παρά το κωμικό της υπόθεσης, υπάρχει και το αστυνομικό:

Πώς διέρρευσαν οι διάλογοι;

Βούτηξε κάποιος το κινητό της Θεοδώρας;

Μήπως πρόκειται για γκάφα;

Ή μήπως…

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΚΑΣΣΕΛΟ-ΚΗΡΑΛΟΙΦΟΠΛΗΤΗΣ σουργελοκρατούμενη αντιπολίτευσης κωμωδία

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΑΣΣΕΛΟ-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Γιόγκα

 Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Γράφω βιαστικά γιατί πρέπει να πάρω το χαλάκι μου να πάω Πλαζ Φρεαττύδας όπου εμείς οι Στεφανουά έχουμε βραδιά ευεξίας και γιόγκα.


Και γράφω παρά την πίεση χρόνου επειδή πρέπει να εξομολογηθώ μια μεγάλη αλήθεια. Παιδιά, δεν θέλω να σας στενοχωρήσω αλλά ο Μητσοτάκης δεν πέφτει με ευεξία και γιόγκα!

Χρειάζεται κάτι περισσότερο. Διότι ούτε οι προανακριτικές βλέπω να περπατάνε, ούτε συλλήψεις υπουργών γίνονται, ούτε ο ΟΠΕΚΕΠΕ ξεσηκώνει τα πλήθη.

Παρόλο που ο εκλογικού ύψους 1,5% Χαρίτσης αποφάνθηκε ότι
«η κοινωνία δεν θέλει αυτό που ζει» (ανάρτηση 15/7).

Το θεωρώ βέβαιο. Κι εγώ είμαι προφανώς με την κοινωνία.

Αλλά να πω και την αμαρτία μου. Τι να σου κάνει η κοινωνία;

Η «Μπουμπουλίνα» Λιακούλη του αντιδικτατορικού αγώνα πολεμάει «τη χούντα» της κυβέρνησης και όχι τη «γαλάζια συμμορία» που λέει ο αρχηγός της.

Τελικά όμως τι είναι η κυβέρνηση; 

Χούντα ή συμμορία; 

Και πώς θα τη ρίξουμε, αν δεν ξέρουμε με ποιον τα βάζουμε;

Η Ζωή που είναι του αντιφασιστικού αγώνα μάς έχει ταράξει στη φλυαρία. Με περιπολικό την κατεβάζουν από το βήμα της Βουλής.

Πέφτουν έτσι οι κυβερνήσεις;

Ο Τσίπρας είναι καθ’ οδόν κι έρχεται περπατώντας από το Σούνιο.  

Ο Φάμελλος τσακώνεται με όποιον βρει. 

Ο Πολάκης μετράει γιδοπρόβατα. 

Και ο Στέφανος κάνει γιόγκα.

Αν πέσει με αυτούς ο Μητσοτάκης, να μου τρυπήσετε τη μύτη.

Από την άλλη βεβαίως δεν είναι απλή υπόθεση να ρίχνεις κυβέρνηση καλοκαιριάτικα.

Μια φορά συνέβη στα Ιουλιανά του 1965
και χρειάστηκε να περιμένουμε άλλα εννέα χρόνια για να πέσει κι η χούντα το 1974.

Τι να σου κάνει λοιπόν η κοινωνία μέσα στον καύσωνα; Παίρνει την ξαπλώστρα της και τραβάει για κανένα μπιτσόμπαρο ή ακόμη καλύτερα για ευεξία και γιόγκα.

Ασε που έχουμε ξαμολημένη και την Ούρσουλα να κανονίζει τον κοινοτικό προϋπολογισμό.

Να σας πω κάτι;  

Καλά κάνει αφού την αφήνουν.

Οχι μόνο κατάφερε και γλίτωσε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από την ασίγαστη αντίθεση του Αρβανίτη, όχι μόνο γράφει το «Politico» εκεί που δεν πιάνει μελάνι, αλλά αγνοεί ακόμη και τα κελεύσματα της «Εφημερίδας των Συντακτών».

Και ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο;  

Οχι μόνο ότι δεν μας λέει πόσα θα μας δώσει. Αλλά ότι δεν λέει ούτε καν πόσα θα μοιράσει.

Κι αν δεν μας πουν πόσα θα πάρουμε...

 

Παλαιο-ΣΥΡΙΖΑίων ΚΑΣΣΕΛΟ-αριστερών εθνικών σουργελαράδων κωμωδία

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΑΛΑΙΟΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Δονήσεις

 Του ΣΤΕΦΑΝΟY ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ο πρόεδρος Στέφανος Κασσελάκης πρέπει λογικά να βρίσκεται σε διακοπές,
οπότε θα χρειαστεί να περιμένουμε για ένα διάστημα, τουλάχιστον μέχρι να κόψουν κάπως οι ζέστες…  

Μέχρι τότε, να σας πω ότι αυτό που συμβαίνει, με λίγα λόγια, είναι ότι το οικοδόμημα κλυδωνίζεται και τμήματα της πρόσοψης, ως επί το πλείστον διακοσμητικά, αποσπώνται και πέφτουν στο έδαφος.  

Προχθές, συγκεκριμένα, ο Νίκος Καρανίκας ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το Κίνημα Δημοκρατίας, χθες τον ακολούθησε και ο Ευάγγελος Αντώναρος!  

Τι προκαλεί τις δονήσεις;  

Κατά τη γνώμη μου, το γεγονός ότι, την τελευταία ημέρα του Ιουνίου, η Θεοδώρα Τζάκρη ανακοίνωσε τη μεγάλη συγκίνησή της, για την εκλογή της από το Εθνικό Συμβούλιο ως αντιπροέδρου του κινήματος, με το (σταλινικό) ποσοστό του 92,44%! (Ελπίζω ότι το εναντιωθέν 7,56% έχει εντοπιστεί και ήδη να ανακρίνονται…)

Η παραπάνω ερμηνεία είναι εντελώς δική μου και δεν μπορώ να τη χαρακτηρίσω απροκατάληπτη, καθώς η εδραία πίστη μου στο αστέρι της κ. Τζάκρη είναι γνωστή και καταγεγραμμένη. Οι δύο αποχωρήσαντες, πάντως, επικαλέστηκαν τον ίδιο λόγο: την παντοδυναμία μιας φράξιας ακραίων με τη νοσταλγική επωνυμία «Πασπ Ασοεε».  

Τώρα λοιπόν που έμαθα ότι υπάρχουν αυτά τα παιδιά, καταλαβαίνω ότι ...

 

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΑΛΑΙΟΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Τσουνάμι σε τσαγιέρα

 Γραφει ο ΣΤΕΝΤΩΡ

Και καλά ο Καρανίκας. Από τότε που εγκαταβιούσε στην αυλή του Τσίπρα, είχε δείξει ότι κανένα πολιτικό σχήμα δεν ήταν αρκετά ευρύ για να χωρέσει τον ναρκισσισμό του.
 

Δεν είναι έκπληξη ότι τώρα ανακάλυψε ότι ο Στέφανος Κασσελάκης στάθηκε ανάξιος της «ανιδιοτελούς αγάπης» του. 

Ο Ευάγγελος Αντώναρος όμως;  

Εκείνος που είχε αγωνιστεί σαν απλός στρατιώτης, με τόσο σπρωξίδι στα μπουζουξίδικα της Πειραιώς για να υπερασπιστεί τον Κασσελάκη; 

Πώς έφτασε τώρα να μιλάει για «Κίνημα ΔΗΘΕΝ Δημοκρατίας»; 

Πώς έφτασε να ακολουθεί τον Καρανίκα προς την έξοδο από το κόμμα του Stefanos;  

Οποιος προσπαθήσει να καταλάβει από τις αναρτήσεις τι συμβαίνει στο κόμμα Κασσελάκη δεν θα βγει σοφότερος. Κάτι φράξιες και κάτι κωλοτούμπες.  

Η ουσία είναι ότι ...

ΝουΔο-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

Αριστερού εθνικού μπανανοφάγου σουργελοξεφτιλαρά κωμωδία

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Τον τελείωσε!

 Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Μετά το χουνέρι που έκανε ο Στέφανος Κασσελάκης στον ΣΥΡΙΖΑ, για ένα πράγμα είμαι βέβαιος: η σοβαρότητα του καημένου του Σωκράτη Φάμελλου έχει σχεδόν εκμηδενιστεί.
 

Τους εξαπάτησε μία φορά (έτσι το βλέπουν εκείνοι, ως απατεώνα τον ανέτρεψαν και τον έδιωξαν). Τους εξαπάτησε τώρα και δεύτερη; 

Πώς θα μπορούσε να αντισταθεί στον πειρασμό της εκδίκησης ο κ. Κασσελάκης, αναρωτιέμαι, από την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ προσήλθε ικέτης στο Κίνημα Δημοκρατίας, εκλιπαρώντας να δώσουν τις υπογραφές τους, για να συμπληρωθούν οι απαιτούμενες 30 και να συζητηθεί στην Ολομέλεια η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την Προανακριτική. 

Το εντυπωσιακό εδώ δεν είναι η πονηριά ούτε η εκδικητικότητα του κ. Κασσελάκη. 

 Είναι...

 

ΚΑΣΣΕΛΟ-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΨΩΝΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Αντιπολιτευτική καρτ ποστάλ

 Γράφει ο Στέντωρ

Ηταν πολλοί οι σταυροφόροι.
Πολλοί εκείνοι που από το μεσημέρι της Πέμπτης οίμωζαν «εάλω!», «εάλω!» – προτού καλά ενημερωθούν για το περιεχόμενο της απόφασης του αιγυπτιακού δικαστηρίου. 

Κανείς όμως από τους φρουρούς του Σινά δεν σκέφτηκε αυτό που έθεσε σε εφαρμογή ο Στέφανος Κασσελάκης. 

Κανείς δεν πήρε το αεροπλάνο για να κατέβει στην Αίγυπτο και να αναπέμπει από εκεί τις καταγγελίες του με φόντο ερήμου. 

Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας είχε αρχίσει να εξαργυρώνει επικοινωνιακά την ιδέα του ταξιδιού του, προτού καν φτάσει στον προορισμό του. «Βγήκε» σε ζωντανή σύνδεση στο πρώτο τηλεπαράθυρο, από τον δρόμο. Μπορεί να μην είχε ακόμη να πει κάτι διαφορετικό απ’ ό,τι θα έλεγε στην Αθήνα. Είχε εικόνα εξωτική. 

Είχε ...

 

ΚΑΣΣΕΛΟ-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΨΩΝΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Εκδρομή στο Σινά

 Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ο Στέφανος Κασσελάκης μετέβη αυτοπροσώπως στο Σινά για συμπαράσταση στους μοναχούς.
 

Δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση η σπουδή του προέδρου. Θεοσεβούμενος είναι, μπορεί κιόλας να τον επισκέφθηκε στον ύπνο του ο Οσιος Τσαλίκης και να τον παρότρυνε, οπότε πήγε κάτω να δει πώς μπορεί να βοηθήσει. Αλλωστε, γυμνασμένο παιδί είναι, μπορεί να χρειάζεται, αν πάει να μπουκάρει η Αστυνομία και χρειαστεί να πέσει ένα κλασικό ελληνικό σπρωξίδι με υλακές, προπηλακισμούς και συμβολικές σφαλιαρίτσες.  

Ανεξαρτήτως του τι έχει ο ίδιος στο μυαλό του, το ερώτημα που υποβάλλεται στον νου του παρατηρητή, κάθε φορά που ο κ. Κασσελάκης αναλαμβάνει κοινωφελή δράση, είναι γιατί παιδεύεται τζάμπα. Ποιος ο λόγος, δηλαδή, να ξοδεύει τη ζωή του, τον χρόνο του και τους πόρους του κυνηγώντας κάτι για το οποίο όλοι ξέρουμε ότι δεν πρόκειται να το πετύχει. 

Εκείνος δεν αποκλείεται να το έχει πιστέψει – δεν αμφισβητώ την ειλικρίνειά του –, όλοι όμως ξέρουμε ότι δεν πρόκειται ποτέ να γίνει πρωθυπουργός. Ολοι, ακόμη και η Φάρλη. Εκτός από τον ίδιο, που προσπαθεί και επιμένει, προκαλώντας στους τρίτους το συναίσθημα της θλίψης που νιώθουμε πάντα μπροστά στην άσκοπη προσπάθεια.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επιμονή, με την οποία ο κ. Κασσελάκης κυνηγάει το όνειρό του, είναι αξιοσημείωτη έως και συγκινητική, αν λάβουμε υπ’ όψιν ότι τα αποτελέσματά της είναι από μηδαμινά, στην καλύτερη περίπτωση, ως και ανύπαρκτα. Ολόκληρο συνέδριο έκανε (ιδρυτικό!) και δεν θα το παίρναμε είδηση αν η κ. Τζάκρη δεν έβαζε τα κλάματα στην ομιλία της.  

Χαρακτηριστικό, τόσο της αδεξιότητάς του όσο και της αγωνίας του για επιβίωση, είναι το φιάσκο με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Προσήλθε ικέτης στην πόρτα της, με πρόσχημα τη συνεργασία τους για την υπόθεση των Τεμπών. Η κ. Κωνσταντοπούλου δεν του είπε καν να μπει μέσα· απλώς, του έδειξε το σπιτάκι του σκύλου στον κήπο, αν ήθελε να βολευτεί για τη νύχτα. Στην προσπάθειά του να σωθεί, έφτασε τώρα στο σημείο να συζητά με τον ΣΥΡΙΖΑ, με τον οποίο μέχρι πρότινος μαλλιοτραβιόντουσαν και σκυλοβρίζονταν.

Δεν μου είναι συμπαθές πρόσωπο ο κ. Κασσελάκης, αλλά λυπάμαι κιόλας να βλέπω έναν νέο άνθρωπο να πετάει τη ζωή του και αναρωτιέμαι γιατί το κάνει. 

Δεν χωρεί αμφιβολία, στον δικό μου νου τουλάχιστον, ότι η μοιραία συνάντηση, που έδωσε την εντελώς νέα τροπή σε μια μέχρι τότε επιτυχημένη ζωή, ήταν εκείνη με το μικρόβιο της πολιτικής. Μέχρι τότε, είχε ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αμερική, είναι βέβαιο ότι ο δρόμος του θα διασταυρώθηκε πολλές φορές με κάθε είδους ναρκωτικά, αλλά αυτός δεν είχε ούτε μπλεξίματα ούτε εξαρτήσεις. Γι’ αυτό και τα κατάφερε στα επαγγελματικά του. Μέχρι που κάποιοι συνωμότησαν για να τον πείσουν ότι είναι Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.  

Και εκείνος...