ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΝουΔοΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΡΟ ΚΗΦΗΝΟΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Δημόσιο: Οι ευθύνες που λιάζονται

Της ΜΑΡΙΑΣ ΝΤΑΛΙΑΝΗ

Το ατέλειωτο τρολάρισμα στα κοινωνικά δίκτυα για το μέγεθος της σχολικής μάσκας κρύβει και «διαμαντάκια». Σταχυολογώντας μερικά: «Μα είναι δυνατόν να μην τις δοκίμασαν πριν τις παραλάβουν;» γράφει ο ένας. «Αν τα λεφτά τα έβαζε ιδιώτης, δεν θα γινόταν ποτέ κάτι τέτοιο» αποφαίνεται η άλλη. «Θέλει πολύ μυαλό για να δουν ότι έβγαιναν τεράστιες;» απορεί τρίτος. 

Εύλογες απορίες που φέρνουν στην επιφάνεια ένα μεγάλο πρόβλημα: το Δημόσιο, που έχει θωρακιστεί με τρόπο ώστε στην άκρη της αλυσίδας μιας οποιασδήποτε δράσης να υπάρχει το κενό.  

Πού πάει η ευθύνη;  

Λιάζεται και στο τέλος εξαφανίζεται, για να θυμηθούμε μια έκφραση της Τασίας Χριστοδουλοπούλου που πέρασε στην ιστορία. 

 Πολύπλοκες δομές, επικαλυπτόμενες δομές, πολυπλόκαμες δομές. Ολα οδηγούν σε ένα επιδιωκόμενο αποτέλεσμα: να λιαστεί η ευθύνη. 

Ποιος φταίει για τις μεγάλες μάσκες;  

Αυτός που τις κατασκεύασε και δεν ειδοποίησε; 

Αυτός που ανέλαβε να βγάλει τις προδιαγραφές; 

Αυτός που έδωσε την εντολή να γίνουν; 

Αυτός που αποφάσισε να δοθούν μάσκες στους μαθητές; 

Στην τελική θα βγάλουμε ότι φταίει ο ίδιος Κυριάκος Μητσοτάκης που δεν ανέλαβε την πολιτική ευθύνη να δοκιμάσει ο ίδιος τις μάσκες για να δει αν το μέγεθος είναι σωστό. Αλλωστε, αυτός δεν άναψε το «πράσινο» φως στον Θεοδωρικάκο να δώσει τα λεφτά στην ΚΕΔΕ, δηλαδή στον πρόεδρό της, τον Παπαστεργίου, που μπορεί να έβαλε λεωφορεία χωρίς οδηγό να κυκλοφορούν στα Τρίκαλα, αλλά απέτυχε οικτρά να φτιάξει παιδικές μάσκες, να τα λέμε κι αυτά;. 

Ο Χαρδαλιάς; Τι έκανε ο Χαρδαλιάς; Για να μη σου πω και ο Τσιόδρας, που πρέπει να κοιμόταν όρθιος όταν το εργοστάσιο έβαλε μπρος τις μάσκες για τους μαθητές. 

Λίγο πριν υποβληθεί αίτημα για πρόωρες εκλογές, ας σοβαρευτούμε. Από τη στιγμή που ως κοινωνία έχουμε αποφασίσει να μην απολύονται για κανέναν λόγο οι δημόσιοι υπάλληλοι, ό,τι κι αν κάνουν ή δεν κάνουν, ας δούμε τι μπορούμε. 

Μπορούμε να αξιολογήσουμε; 

Δύσκολο, αλλά αναγκαίο. 

Μπορούμε όμως να βάλουμε την έννοια της ευθύνης, όχι θεωρητικά. Απτά. Με κυρώσεις. Κάποιος στην τελική πρέπει να πάρει την ευθύνη. Για χιλιάδες μικρές και μεγαλύτερες πράξεις που γίνονται και πίσω τους κρύβουν το πιθάρι που λέγεται χρήμα των φορολογουμένων. Ευθύνη, υπογραφή και διαφάνεια. 

Σε πιέζει, κύριε ανώτερε υπάλληλε του Δημοσίου –που παίρνεις και «επίδομα ευθύνης» (τρομάρα μας)–, η πολιτική ηγεσία για να βγάλεις, για παράδειγμα, λάθος μάσκες για τους μαθητές;  

Μην υπογράψεις ποτέ. 

 Βλέπεις ότι είναι λάθος η προδιαγραφή για τη μάσκα; Ελλιπής προκήρυξη; Σου φέρνουν δείγματα και είναι λάθος;  

Μην υπογράψεις. 

Η υπογραφή θα πρέπει να συνεπάγεται ευθύνη. 

Η μονιμότητα συνεπάγεται ευθύνη. 

Η ανάληψη ευθύνης γεννά σεβασμό. 

Εχεις ευθύνη να ελέγξεις τις μάσκες. Τις έλεγξες; 

Εκανες λάθος;  

Το κουβαδάκι σου και...

ΠΑΙΔΕΙΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΗΦΗΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο φόβος της ΟΛΜΕ μπροστά στην κάμερα

Της ΜΑΡΙΑΣ ΝΤΑΛΙΑΝΗ

Oλα ξεκίνησαν όταν το υπουργείο Παιδείας έκανε γνωστό ότι θα βιντεοσκοπούνται τα μαθήματα στα σχολεία. Στόχος είναι οι μαθητές που, για λόγους υγείας, δεν θα πάνε σχολείο να μπορούν να τα παρακολουθήσουν από το σπίτι.  

Από εκείνη την στιγμή η Νίκη Κεραμέως άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Κήρυξε τον πόλεμο, σαν να λέμε. Οι αντίπαλες δυνάμεις κινήθηκαν άμεσα. 

Κυριακή 3 Μαΐου ο πρώην υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης έβγαλε ανακοίνωση: «Η “εντολή” της υπουργού Παιδείας για βιντεοσκόπηση από τους εκπαιδευτικούς του μαθήματος από τη φυσική τάξη και μετάδοσής του μέσω Διαδικτύου στους μαθητές που δεν θα προσέλθουν στα σχολεία, είναι άνευ προηγούμενου» έγραψε.  

Γιατί όμως η βιντεοσκόπηση του μαθήματος, ώστε να το παρακολουθούν όσα παιδιά λείπουν από την τάξη, είναι κατά το κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ «άνευ προηγουμένου» και όχι ένας θαυμάσιος τρόπος να «συμμετέχουν»; 

 Διότι, «μάθημα με ανοιχτές κάμερες» είναι «μάθημα που «σπάει» το δεσμό εμπιστοσύνης και εμπιστευτικότητας του καθηγητή με τον ανήλικο μαθητή», λέει ο κ. Φίλης.  

Δηλαδή, κατά τον πρώην υπουργό Παιδείας υπάρχει θέμα επειδή οι ανήλικοι συμμαθητές που θα μένουν σπίτι θα δουν «live» τους ανήλικους συμμαθητές τους στην τάξη.  

Ακόμα χειρότερα: τους ανήλικους συμμαθητές στην τάξη θα μπορούν δυνητικά να τους δουν και οι γονείς τους.  

Ποιος ξέρει και ποιος άλλος μπορεί να ‘κλέψει’ μια ματιά για να παρακολουθήσει το μάθημα και ποιοι μπορεί να είναι οι σκοτεινοί σκοποί του: Ο παππούς; Η γιαγιά; Καμιά θεία; Η γειτόνισσα; Και όλα αυτά μέσω μιας «ιδιωτικής πλατφόρμας χωρίς εγγυήσεις». 

Στην ίδια πλευρά με τον πρώην υπουργό και η ΟΛΜΕ, το συνδικαλιστικό όργανο των καθηγητών αλλά και ο πρώην γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Π. Ρήγας. 

Τα σόσιαλ παίρνουν φωτιά. Μετά από δυο μήνες ξεκούρασης για πολλούς, αλλά και συνειδητής και φιλότιμης δουλειάς από άλλους για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, το πεδίο της μάχης έχει στηθεί. Οι «ξεκούραστοι» εμφανίζονται. Και έχουν πολλές ανησυχίες με το άνοιγμα των σχολείων: Ποιος θα καθαρίζει τα θρανία; Ποιος θα μας δίνει μάσκες; Κι αν μας κολλήσουν τα παιδιά; Και τι θα γίνει με την βιντεοσκόπηση; 

 Την ίδια στιγμή η αντιπρύτανης στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Ιωάννα Λαλιώτη παρεμβαίνει στον δημόσιο διάλογο -που εξελίσσεται σε πόλεμο- ως εξής: «Συμφωνώ απολύτως με την ζωντανή αναμετάδοση του μαθήματος από την τάξη για τα παιδιά που δεν μπορούν να έρθουν στο σχολείο. Θα θεωρούσα επίσης πολύ καλή πρακτική και οι δάσκαλοι/δασκάλες του Δημοτικού να επιστρέψουν στους φυσικούς χώρους μάθησης που είναι τα σχολεία και να πραγματοποιούν κανονικά μαθήματα στα παιδιά μέσω τηλεδιάσκεψης από τις τάξεις τους. Θα ήταν αδιανόητο και ολέθριο τα εκπαιδευτικά βιώματα των παιδιών του Δημοτικού να ανακοπούν για 6 μήνες… σε περίπτωση που επιστρέψουν στην τάξη τον Σεπτέμβριο. Η έλλειψη κοινής και οριζόντιας λύσης για τα Δημοτικά αυξάνει τις ανισότητες στην πρόσβαση των μαθητών στην εκπαίδευση είναι αντικοινωνική, άδικη και ενδεχομένως και αντισυνταγματική υποψιάζομαι». 

Στον δημόσιο διάλογο παρεμβαίνει ο καθηγητής και πρώην υφυπουργός Αντώνης Λιάκος -μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ. Αφού σημειώνει ότι δεν υπάρχει νομικό εμπόδιο για την διαδικτυακή μετάδοση του μαθήματος, παραθέτει ένα ωραίο παράδειγμα για τα περί προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα γράφοντας: «Για να έχουμε αίσθηση του μέτρου των πραγμάτων, άλλος είναι ο κίνδυνος για την εμπιστευτικότητα όταν κάνεις ΚΥΣΕΑ με ζουμ και άλλος φυσικά όταν κάνεις την βιολογία της Α’ Λυκείου». 

Δεν είναι η πρώτη φορά που μέρος των εκπαιδευτικών επιλέγει να «σαμποτάρει» μια πρωτοβουλία στα σχολεία. Το γεύτηκε και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ όταν το 2015-2016 προσπαθούσε να διανείμει τα γεύματα στα σχολεία και δεν έβρισκε χέρια.  

Οι υπουργοί του έκπληκτοι συμβιβάστηκαν τότε για να μην τιναχτεί στον αέρα το πρόγραμμα, (αλλά και για να μην τα σπάσει με τους εκπαιδευτικούς) με το να τρώνε κρύο -το ζεστό γεύμα- τα παιδιά στο σπίτι, γιατί οι δάσκαλοι αρνούνταν να γίνουν «τραπεζοκόμοι». Δεν ήταν «δουλειά» τους. 

Τώρα όμως είναι κάτι περισσότερο. Δεν είναι μόνο το «ποιος θα καθαρίσει τα θρανία». Ούτε η ευθεία προσβολή σε εργαζόμενους όπως νοσηλευτές, υπάλληλοι καθαριότητας των Δήμων, υπάλληλοι σούπερ μάρκετ και ντελίβερι που πασχίζουν με φιλότιμο και αυταπάρνηση στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα για να αντιμετωπιστεί ο κορονοϊός. Είναι και το κουμπάκι της κάμερας που θα μεταφέρει το μάθημα (και την ποιότητα της διδασκαλίας) από την τάξη στα σπίτια των συμμαθητών. 

Γιατί η κάμερα έχει ένα «ελάττωμα»: δείχνει τα πράγματα ακριβώς όπως είναι. 

Γιατί μέχρι τώρα ό,τι γίνεται στην τάξη παραμένει στην τάξη. Καλό μάθημα; Βαρετό μάθημα; Αδιάφορο μάθημα; Καθόλου μάθημα; Είναι αυτή η περίφημη «εμπιστευτικότητα» που επικαλείται και ο Νίκος Φίλης. 

Η «κάμερα» θα ανοίξει το μάθημα. Και υπάρχει ο κίνδυνος το μάθημα να «αξιολογηθεί».  

Μήπως...

ΣΥΡΙΖΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Πού γράφει το Καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ ο Αλέξης;

Της ΜΑΡΙΑΣ ΝΤΑΛΙΑΝΗ

Πού γράφει το Καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ ο Αλέξης; 

Ελα ντε! Η ανακοίνωση της πολυπληθούς Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης η οποία θα διοργανώσει το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις. Από απλό αιφνιδιασμό για ορισμένα πρόσωπα όπως πχ ο Απόστολος Γκλέτσος και η Ρεγγίνα Βάρτζελη, μέχρι έντονη δυσφορία. 

Ενα από τα στοιχεία που χρησιμοποίησε κατά κόρον το πολιτικό προσωπικό του ΣΥΡΙΖΑ από την ίδρυσή του, ήταν ο περίφημος σεβασμός στις «εσωτερικές δημοκρατικές διαδικασίες». Μπορεί να «σκοτώνονταν» οι τάσεις, αλλά στο δια ταύτα ο συσχετισμός διαμορφώνονταν μετά από εσωκομματικές και δημοκρατικές διαδικασίες. Μάλιστα το στοιχείο αυτό αποτέλεσε και τον «μαγνήτη» την περίοδο που ήταν αξιωματική αντιπολίτευση για πλήθος στελεχών, όπως πχ ο Παναγιώτης Κουρουμπλής, που έλεγαν σε συνομιλητές τους ότι επιτέλους βρέθηκε ένα κόμμα όπου τα στελέχη μπορούν να μιλούν ελεύθερα, υπάρχει ζωντανός διάλογος και λειτουργούν τα κομματικά όργανα.  

Η ανακοίνωση της Επιτροπής Ανασυγκρότησης, δηλαδή του οργάνου που θα οδηγήσει το κόμμα στο 3ο του Συνέδριο έδειξε πολλά. Και παλαιότερα υπήρχαν προσωποπαγή αρχηγοκεντρικά κόμματα, μόνο που ο εκάστοτε αρχηγός τηρούσε τουλάχιστον τα προσχήματα. Για να το κάνουμε λιανά, και ο Ανδρέας Παπανδρέου απέλυε ανυποψίαστο υπουργό εν πτήσει , αλλά ήταν το Πειθαρχικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ υπό τον αείμνηστο Δημήτρη Παγορόπουλο το οποίο αναλάμβανε τους χειρισμούς στα εντός του κόμματος.  

Βέβαια για την Κουμουνδούρου το μοντέλο-ΠΑΣΟΚ ήταν κατάπτυστο και δεν ήταν δημοκρατικές οι διαδικασίες του. Εδώ ταιριάζει το μεγάλη μπουκιά φάει, μεγάλο λόγο μην λες.

  Σύμφωνα με το Καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ, το Συνέδριο οργανώνεται από Επιτροπή την οποία εκλέγει η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος.  

Εγινε κάποια συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και δεν την πήραμε χαμπάρι; 

Η ωμή ανακοίνωση των 695 προσώπων προκάλεσε σοκ και δέος στο κομματικό ακροατήριο. Όχι πως ήταν ανυποψίαστοι , αλλά ίσως κάποιοι ρομαντικοί ήλπιζαν πως ο πρόεδρος δεν θα έφτανε μέχρι εκεί. Δηλαδή δεν θα έφτανε μέχρι το σημείο να διορίσει την Επιτροπή.  

Και δεν φτάνει που ο Αλέξης Τσίπρας επιβάλλει το αρχηγοκεντρικό-προσωποπαγές μοντέλο διακυβέρνησης στο κόμμα του γράφοντας (πού άραγε;) το Καταστατικό, τους προκαλεί κιόλας υπογραμμίζοντας τη γνωστή πια ρήση: