ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Ζητείται χρηματοδότηση για νέα εθνοκάθαρση

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Γράφει ο Aγγελος Συρίγος 

Αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Το 2011 ο Ερντογάν θεώρησε ότι οι Αραβικές Ανοίξεις τού έδιναν τη δυνατότητα να υλοποιήσει τις νεοοθωμανικές του φιλοδοξίες.  

Οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, με τη γενναία χρηματοδότηση του Κατάρ, θα ανέτρεπαν τα παλαιά και διεφθαρμένα καθεστώτα και θα τοποθετούσαν στη θέση τους σουνιτικές μουσουλμανικές αδελφότητες.  

Η νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία θα αποτελείτο από κράτη διοικούμενα από το κίνημα των Αδελφών Μουσουλμάνων. Σημείο αναφοράς τους και ιδεολογικός καθοδηγητής θα ήταν το ισλαμικό κόμμα του Ερντογάν, το AKP. 

Σε αυτό το πλαίσιο επέλεξε να ανατρέψει και το καθεστώς Aσαντ. Eως τότε ο Ερντογάν και ο Aσαντ είχαν αναπτύξει μια σπάνια σχέση για πολιτικούς ηγέτες. Το καλοκαίρι του 2008 είχαν κάνει διακοπές με τις συζύγους τους στο Μπόντρουμ της Τουρκίας. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η Τουρκία εκπαίδευε και έστελνε στο συριακό έδαφος εκατοντάδες χιλιάδες φανατικούς ισλαμιστές για να ανατρέψει τον παλιό του φίλο.

Τα πράγματα όμως εξελίχθηκαν διαφορετικά. Μέσα στο συριακό χάος οι Κούρδοι βρήκαν ευκαιρία να δημιουργήσουν αυτόνομες περιοχές δίπλα ακριβώς στα τουρκοσυριακά σύνορα. Τις ονόμασαν «Ροζάβα», που στην κουρδική γλώσσα σημαίνει Δύση. Στην αντίληψή τους πρόκειται για τις δυτικές περιοχές του Μεγάλου Κουρδιστάν.

Δίπλα ακριβώς στη Ροζάβα από τη μεριά της Τουρκίας, υπάρχουν επίσης συμπαγείς κουρδικοί πληθυσμοί.

Οι μεγαλοϊδεατισμοί του Ερντογάν μετέτρεψαν το Συριακό σε υπαρξιακό πρόβλημα για την ίδια την Τουρκία. Το 2014 η Aγκυρα άλλαξε κατεύθυνση. Υποστηρίζει τη δημιουργία μιας «ασφαλούς ζώνης» 30-40 χιλιομέτρων στο έδαφος της Συρίας.  

Στη ζώνη αυτή θέλει να μεταφέρει ένα μεγάλο τμήμα από τους περίπου 4 εκατομμύρια Σύρους που βρίσκονται πρόσφυγες στην Τουρκία. Εκεί η Aγκυρα θα αναλάβει να χτίσει καινούργιες, σύγχρονες πολιτείες. 

Η πρόταση ακούγεται κατ’ αρχήν ανθρωπιστική και πρακτική. Αντί οι Σύριοι να ζουν σε στρατόπεδα προσφύγων στην Τουρκία και σε πρόχειρα καταλύματα, θα επιστρέψουν στη χώρα τους και θα ξεκινήσουν μια καινούργια ζωή. Ούτως ή άλλως, και να επιστρέψουν στον τόπο καταγωγής τους, θα βρουν μόνον ερείπια.

Στην πραγματικότητα όμως, η πρόταση Ερντογάν έχει στόχο την εκκαθάριση των Κούρδων από την εδαφική ζώνη δίπλα στα σύνορα με την Τουρκία και τη διάσπαση του κουρδικού συνεχούς μεταξύ Συρίας-Τουρκίας. Στην ασφαλή ζώνη των 30 χιλιομέτρων η Τουρκία σκοπεύει να εγκαταστήσει αμιγείς αραβικούς, σουνιτικούς πληθυσμούς.  

Δεν χρειάζεται να ψάξουμε πολύ για να διαπιστώσουμε τα τουρκικά σχέδια. Από το 2016 η Τουρκία ελέγχει πλήρως μια εδαφική έκταση 3.500 τετ. χλμ. στη βόρεια Συρία. Περισσότερες γνωστές σε εμάς είναι οι δύο μεγάλες πόλεις της περιοχής, Αφρίν και Ιεράπολη (Τζαράμπουλους), λόγω των μαχών που έγιναν.

Oλες οι μαρτυρίες για την κατάσταση που επικρατεί εκεί συμφωνούν ότι πραγματοποιείται συστηματική εθνοκάθαρση των Κούρδων, των Γιαζίντι και των Αλεβιτών που κατοικούν παραδοσιακά εκεί. Στη θέση τους εγκαθίστανται σουνίτες Aραβες. Εκατοντάδες άτομα έχουν απαχθεί. Οι τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις και οι φανατικές ισλαμικές ομάδες που είναι σύμμαχοί τους έχουν καταστρέψει όλα τα σημαντικά πολιτισμικά μνημεία κι έχουν ισοπεδώσει νεκροταφεία. Στα χωριά των Αλεβιτών που δεν θρησκεύονται σε τζαμιά, χτίζονται τεμένη. Σπίτια και περιουσίες ντόπιων κατάσχονται και ο πληθυσμός τρομοκρατείται.

Oλα αυτά δεν προκαλούν εντύπωση.  

Ουδέποτε η Τουρκία πέρασε από τη διαδικασία αναγνωρίσεως των εγκληματικών πρακτικών του 1915 με τους Αρμενίους, του 1922 με τους Eλληνες της Μικράς Ασίας ή του 1974 με τους Eλληνες της Κύπρου. Είναι φυσικό να μην έχει αναστολές να τα επαναλάβει.  

Το κακό είναι πως...

ΙΣΛΑΜΟΛΑΘΡΟΛΑΓΝΟ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Το κεφάλι της Μέδουσας

Του ΑΝΤΩΝΗ ΝΙΚΟΛΗ

Υπάρχουν αλήθειες αδυσώπητες, αποτρόπαιες. Κάτι σαν το τέρας της μυθολογίας με τα μαλλιά από φίδια, τη Μέδουσα. Έπεσα πάνω σε μια τέτοια πρόσφατα. Σε βίντεο τοπικού τηλεοπτικού σταθμού που διακινείται στο facebook μια νεαρή λιμενικός μιλάει με αφοπλιστική αμεσότητα, περιγράφει τις συνθήκες της δουλειάς της, κι όταν ρωτιέται τι τη συγκινεί περισσότερο κατά τις διασώσεις μεταναστών και προσφύγων, απαντάει, τα μωρά που μαζεύουν από το νερό οι λιμενικοί, που κλαίνε στις αγκαλιές τους, που όμως συχνά οι γονείς δείχνουν ν’ αδιαφορούν γι’ αυτά, «Πρώτα να σωθούμε εμείς∙ έχουμε κι άλλα, ή θα κάνουμε άλλα».

Το μετέφερα σε φίλο, κι ό,τι διαισθανόμουν, πως η πληροφορία δηλαδή ξεπερνούσε ή δεν αφορούσε μόνο τους συγκεκριμένους πρόσφυγες, εκείνος θα μου το επιβεβαίωνε με τρόπο αδιαφιλονίκητο. «Αυτή η κουβέντα δε φαντάζεσαι πόσο με περιέχει. Την ύπαρξή μου -κυριολεκτώ. Αρχές του 20ού, καιγόταν το σπίτι των προπαππούδων, έφευγαν διωγμένοι προς την ελεύθερη τότε Ελλάδα, φωνάζει η προγιαγιά στον προπαππού να τρέξουν να σωθούν. “Και τα παιδιά;” –ήταν εγκλωβισμένα στον οντά. “Άσ’ τ’ αυτά, εμείς να σωθούμε, θα κάνουμε άλλα.” Ο προπαππούς κοντοστάθηκε, δεν άντεξε, χώθηκε στις φλόγες, έσωσε τα δυο μικρά τους, το ένα ο παππούς μου! Κι αν θες το πιστεύεις, παρ’ ότι σκληρό, το στιγμιότυπο το μνημονεύουμε συχνά στην οικογένεια.»

Πράγματι. Σε ακραίες συνθήκες επιβίωσης έχει καταγραφεί μέχρι και η φρίκη γονείς να κανιβαλίζουν τα μωρά τους. Άγρια, αταβιστικά πράγματα επιπλέον, και γι’ αυτό κατεξοχήν υλικό της τέχνης. Θυμάμαι, σε ντοκιμαντέρ για τις κοινωνίες είδους μονογαμικών πιθήκων, όταν ο αρσενικός εγκαταλείψει τη σύντροφό του για κάποια άλλη, εκείνη σκοτώνει τα μικρά τους και του τα πηγαίνει στην καινούρια του φωλιά. Ο Ευριπίδης το πιθανότερο αγνοούσε πόσο βαθιά αταβιστική ήτανε η αντίδραση της Μήδειας.

Οι αποτρόπαιες αλήθειες είναι ο ζωτικός χώρος της τέχνης. Η φιλοσοφία ή η επιστήμη τις προσεγγίζουν με πολλή προσοχή, με γάντια και με μάσκες. Ο πολιτικός λόγος, και πολύ περισσότερο η πολιτική πράξη, μόνο με πραγματισμό. Ορθολογική ανάλυση, ψύχραιμη εκτίμηση συνθηκών, θεσμοθέτηση αναγκαίων, κυρίως εφικτών δράσεων. Όμως αυτά μπορούν να συμβούν σε κανονικές περιόδους, σε κανονικές κοινωνίες. Δεν έγιναν στην Ευρώπη των αρχών του 20ού, φερ’ ειπείν, και τα τέρατα χίμηξαν από τις γαλαρίες του ασυνειδήτου, εκατομμύρια νεκροί σε ανατολικό και δυτικό μέτωπο, κι αργότερα ο δεύτερος μεγάλος πόλεμος, τα κρεματόρια, τα στρατόπεδα της Γκουλάγκ, και δε συμμαζεύεται. Το πρόσωπο της Μέδουσας. Στη θέα του οι κοινωνίες πετρώνουν.

Το μεταναστευτικό – προσφυγικό, μία από τις αρνητικές συνέπειες της παγκοσμιοποίησης κατά την εκτίμηση πολλών διεθνολόγων, εξελίσσεται σε ανάλογο πρόβλημα. 

Κάναμε όλα τα λάθη:  

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: Νέο σοκ στη Γερμανία. Μετά την επίθεση στο Μόναχο Σύρος Μαχμουτοπρόσφυγας επιχείρησε επίθεση αυτοκτονίας σε μουσικό φεστιβάλ όπου υπήρχαν περισσότερα από 2.000 άτομα.

Νέο σοκ στη Γερμανία. Μετά την επίθεση στο Μόναχο με τους 10 νεκρούς την περασμένη Παρασκευή άλλο ένα αιματηρό επεισόδιο ήρθε να προκαλέσει τρόμο και φόβο στους κατοίκους της χώρας. Σήμερα τα ξημερώματα Σύρος πρόσφυγας επιχείρησε επίθεση αυτοκτονίας σε μουσικό φεστιβάλ όπου υπήρχαν περισσότερα από 2.000 άτομα.

«Από τις έως τώρα έρευνες που έχουν γίνει, ο νεκρός άντρας είναι ένας 27χρονος Σύρος, ο οποίος είχε φθάσει πριν από δύο χρόνια στη Γερμανία και προ ενός έτους είχε απορριφθεί η αίτηση ασύλου που είχε κάνει».
 

Αυτή τη δήλωση έκανε μεταξύ άλλων για όσα έγιναν το βράδυ της Κυριακής στο Άνσμπαχ ο υπουργός Εσωτερικών της Βαυαρίας, Γιοαχίμ Χέρμαν, στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου, που παραχώρησε μαζί με τον επικεφαλής της τοπικής αστυνομίας, Ρόμαν Φέρτινγκερ.
 

«Αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζουμε, αν ο δράστης ήθελε με τον τρόπο αυτό να αυτοκτονήσει ή ήθελε να οδηγήσει στον θάνατο και άλλους ανθρώπους», συμπλήρωσε ο Χέρμαν, ο οποίος επεσήμανε ότι ο νεκρός Σύρος έμενε σε κατάλυμα του Άνσμπαχ.
 


Την ίδια στιγμή, ο επικεφαλής της τοπικής αστυνομίας, Ρόμαν Φέρτινγκερ υποστήριξε ότι...

ΤΟΥΡΚΙΑ: Η οικονομία των πασάδων και η προσφυγική κρίση

Του Κώστα Ράπτη

Τα καλά νέα για την Τουρκία είναι ότι ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας κατά το τρίτο τρίμηνο του 2015 έφθασε το 5,7%. Τα κακά νέα είναι όλα τα υπόλοιπα... 

Η πολιτική αβεβαιότητα που προκλήθηκε από την αποπομπή του Τούρκου πρωθυπουργού Ahmet Davutoğlu είχε άμεσα παρατηρήσιμο κόστος, με απώλειες της τάξης του 8% μέσα σε μία εβδομάδα για το Χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης, άνοδο των τουρκικών CDS κατά 3% την πρώτη εβδομάδα του μήνα και υποχώρηση του νομίσματος από 2,8 λίρες ανά δολάριο την 4η Μαϊου σε 2,97 την επομένη. Το κυριότερο όμως είναι ότι οι εξελίξεις φρενάρουν μεσοπρόθεσμα τις διαρθρωτικές αλλαγές που θα επιθυμούσαν να δουν οι επενδυτές για να ξεπεράσουν την επιφύλαξή τους απέναντι στην τουρκική αγορά. 

Οι αλλεπάλληλοι πολιτικοί κλυδωνισμοί της τελευταίας τριετίας (διαδηλώσεις του Πάρκου Gezi, σκάνδαλα διαφθοράς κυβερνητικών στελεχών, σύγκρουση ερντογανιστών-γκιουλενιστών, δημοτικές και προεδρικές εκλογές το 2014, διπλή προσφυγή στις κάλπες για την ανάδειξη νέου κοινοβουλίου το 2015, αναζωπύρωση της ένοπλης σύγκρουσης με το ΡΚΚ από το περασμένο καλοκαίρι, αντιπαράθεση με τη Ρωσία, τρομοκρατικές επιθέσεις, τριβές με την Ε.Ε. για το θέμα της βίζας κ.ο.κ.) συμβαδίζουν με την ανάδειξη των ορίων μιας οικονομικής στρατηγικής βασισμένης στην εγχώρια κατανάλωση με δανεικά, τις χαμηλές αποταμιεύσεις, την εισροή τοποθετήσεων χαρτοφυλακίου από τον Περσικό Κόλπο και την κυριαρχία του (στενά διαπεπλεγμένου με το κυβερνών κόμμα) κατασκευαστικού τομέα. 

Ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης διαμορφώνεται την τελευταία τριετία στο 3%, έναντι 4,5% για την προηγούμενη πεντηκονταετία, ενώ η ανεργία ξεπερνά το 11% και τα νοικοκυριά δαπανούν ολοένα και μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους για την αποπληρωμή δανείων. 

Ο Davutoğlu που υποσχόταν να μεταρρυθμίσει τις εργασιακές σχέσεις, το ασφαλιστικό σύστημα και την αγορά κεφαλαίων βρίσκεται εκτός παιδιάς – ενώ και ο αρμόδιος για την οικονομική πολιτική αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Mehmet Şimşek, που εξέπεμπε καθησυχαστικά προς τους επενδυτές μηνύματα, είναι αμφίβολο αν θα συμμετέχει στο υπουργικό συμβούλιο το οποίο θα προκύψει μετά τις 22 Μαϊου. Η χάραξη οικονομικής στρατηγικής φαίνεται να περνά αποκλειστικά στα χέρια μιας στενής ομάδας συμβούλων του προέδρου Erdoğan, για τον οποίο η κύρια προτεραιότητα η τόνωση των ρυθμών ανάπτυξης μέσω της εξασφάλισης χαμηλών επιτοκίων – μολονότι τα πραγματικά επιτόκια, με τον πληθωρισμό στο 6,57% τον Απρίλιο, δεν ξεπερνούν το 2%.

Η αχίλλειος πτέρνα αυτής της πολιτικής είναι εμφανής: κάθε άνοδος των ρυθμών ανάπτυξης, χωρίς αντιμετώπιση των διαρθρωτικών προβλημάτων, απλώς οδηγεί σε νέο άνοιγμα το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, ενώ επιχειρήσεις και νοικοκυριά μπορούν σε οποιοδήποτε εξωτερικό σοκ (λ.χ. νέα αύξηση των αμερικανικών επιτοκίων) να πέσουν θύματα της μόχλευσής τους. Η Özlem Özüner, επικεφαλής της ασφαλιστικής Euler Hermes Turkey, δήλωσε προς το πρακτορείο Reuters ότι αναμένει χρεωκοπία 14.800 επιχειρήσεων το 2016 (ετήσια αύξηση κατά 8%), επικαλούμενη κυρίως τις χαμηλές τιμές εμπορευμάτων. 

Αλλά για το επιτελείο Erdoğan οι προτεραιότητες είναι άλλες: μετατροπή του πολιτεύματος σε προεδρικό (ενδεχομένως και με νέες βουλευτικές εκλογές για την εξασφάλιση υπερπλειοψηφίας, αφού ολοκληρωθούν οι διαδικασίες άρσης της ασυλίας των βουλευτών του φιλοκουρδικού κόμματος HDP). Και στο βάθος προβάλλουν οι δημοτικές, βουλευτικές και προεδρικές εκλογές του 2019.

Σε αυτό το τοπίο, η Τουρκία καλείται να αντιμετωπίσει και το κόστος φιλοξενίας των Σύρων προσφύγων, το οποίο βαίνει αυξανόμενο. Μέχρι τον Ιούλιο 2015 είχαν δαπανηθεί συνολικά 6 δισ. δολάρια για τις ανάγκες στέγασης, σίτισης και εκπαίδευσης των προσφύγων. Το Οκτώβριο του ίδιου έτους το ποσό είχε φθάσει κατά τον Tayyip Erdoğan στα 7,5 δισ. δολάρια. Έκτοτε το κόστος παραμένει, σύμφωνα με την τουρκική υπηρεσία αντιμετώπισης εκτάκτων καταστάσεων (AFAD), περί τα 500 εκατ. δολάρια μηνιαίως – ήτοι οδεύει προς τα 6 δισ. ετησίως, έναντι 1,8 δισ. την πρώτη πενταετία της συριακής κρίσης. 

Η εκτίναξη του κόστους αποδίδεται στην αύξηση του αριθμού των Σύρων της Τουρκίας στα 2,75 εκατομμύρια (αν και ο αριθμός αυτός δεν συνυπολογίζει παραδόξως τις περίπου 800.000 ανθρώπων που πέρασαν σε ευρωπαϊκό έδαφος από το περασμένο καλοκαίρι). Ενδέχεται, ωστόσο (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα πρέπει να υποτιμηθούν οι πραγματικές ανάγκες) οι υπολογισμοί να έχουν χαρακτήρα διαπραγματευτικό απέναντι στην Ε.Ε. Σε κάθε περίπτωση, η συντριπτική πλειονότητα των Σύρων προσφύγων δεν ζει σε καταυλισμούς, αλλά στα τουρκικά αστικά κέντρα, όπου συγκροτεί ένα νέο προλεταριάτο της άτυπης εργασίας.

Προσπαθώντας να χαλιναγωγήσουν την ήδη διαδεδομένη άτυπη απασχόληση, οι τουρκικές αρχές επιτρέπουν από τον περασμένο Ιανουάριο, με την ενθάρρυνση και της Ε.Ε., την πρόσληψη Σύρων που έχουν συμπληρώσει εξάμηνο παραμονής στη χώρα, σε ποσοστό 10% του συνολικού προσωπικού κάθε επιχείρησης, με τον κατώτατο μισθό. 

Η άλλη όψη είναι...

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Διπλωματικό σκάκι στο Αιγαίο

Του ΣΩΤΗΡΗ ΣΙΔΕΡΗ

Οι ΗΠΑ, η Γερμανία και αρκετές ακόμη ευρωπαϊκές χώρες εξέφρασαν παρασκηνιακά το τελευταίο διάστημα τη δυσφορία τους προς την Αγκυρα για τη στρατηγική της έντασης που ακολουθεί στο Αιγαίο, ενώ παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη ένα πολιτικοδιπλωματικό σκάκι με επίκεντρο το προσφυγικό και την παρουσία του ΝΑΤΟ στην περιοχή.


Η συνάντηση Τσίπρα - Ερντογάν στις 23 Μαΐου στην Κωνσταντινούπολη και η συνάντηση της κ. Μέρκελ με τον Τούρκο ηγέτη βοήθησαν στο να αποσαφηνιστούν ορισμένες πτυχές της μεταξύ τους συνεργασίας με επίκεντρο το προσφυγικό, οι οποίες ήταν αναγκαίες λόγω της κυβερνητικής μεταβολής που επέφερε η αποπομπή Νταβούτογλου. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, τόσο η Γερμανία όσο και οι ΗΠΑ, αλλά και άλλοι νατοϊκοί αξιωματούχοι εμμέσως πλην σαφώς διεμήνυσαν στον κ. Ερντογάν ότι, αν η συμφωνία για το προσφυγικό καταρρεύσει στα τέλη Ιουνίου, τότε αναγκαστικά το ΝΑΤΟ θα αναλάβει την ευθύνη φύλαξης όλου του Αιγαίου, των Δωδεκανήσων συμπεριλαμβανομένων.


Καλά ενημερωμένες διπλωματικές πηγές θεωρούν ότι η θέση αυτή, είτε πρόκειται για τεχνητή απειλή είτε για πραγματική, είναι πολύ ισχυρή και ιδιαίτερα πιεστική έναντι της Αγκυρας, που δεν θα ήθελε να ανοίξει νέο μέτωπο με τους συμμάχους της.  


Επιπρόσθετα, η κ. Μέρκελ, σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, τόνισε στον κ. Ερντογάν ότι, αν στα τέλη Ιουνίου η Τουρκία ακυρώσει τη συμφωνία για το προσφυγικό, τότε θα πρέπει να θεωρείται λήξαν το θέμα της απελευθέρωσης της βίζας για τους Τούρκους πολίτες. Οπως είναι γνωστό, η Συμμαχία συνεργάζεται με τον Frontex, τις ελληνικές και τις τουρκικές αρχές κυρίως μεταξύ Λέσβου και Χίου, δεδομένης της άρνησης της Αγκυρας να επεκταθεί η επιχείρηση προς τα Δωδεκάνησα, που τα θεωρεί αποστρατιωτικοποιημένα.


Το δεύτερο μήνυμα που έχει σταλεί στην Τουρκία είναι ότι η ένταση στο Αιγαίο υπονομεύει όχι μόνο τη συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας για το προσφυγικό, αλλά και την ενότητα του ΝΑΤΟ. Η κ. Μέρκελ, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, εξέφρασε την αντίθεση του Βερολίνου στην καλλιέργεια κλίματος έντασης. Ωστόσο, οι παρεμβάσεις αυτές δεν σημαίνουν στήριξη των ελληνικών θέσεων. Τόσο η Ε.Ε., και το Βερολίνο ειδικότερα, όσο και το ΝΑΤΟ, κυρίως οι ΗΠΑ, επιδιώκουν για δικούς τους στρατηγικούς λόγους να υπάρχει ηρεμία στο Αιγαίο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παίρνουν θέση υπέρ των ελληνικών ή των τουρκικών απόψεων. Ούτε οι Ελληνες διπλωμάτες και στρατιωτικοί περιμένουν να σταματήσει η Αγκυρα τις προκλήσεις στο Αιγαίο. Εμμεσα και προφορικά, σύμφωνα με άλλες πηγές, η Ουάσιγκτον έχει διαβεβαιώσει την Αθήνα ότι δεν συμφωνεί με την πολιτική αμφισβήτησης της κυριαρχίας ελληνικών νησιών εκ μέρους της Τουρκίας, αλλά αυτή η στήριξη δεν εκφράστηκε ποτέ δημοσίως.


Κρίσιμης σημασίας για το μέλλον της επιχείρησης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο είναι... 

TOYΡΚΙΑ: Στρες τεστ του σουλτάνου στην υπομονή της ΕΕ και την... αντοχή της Μέρκελ

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗ

 

Πιο κοντά στην «ώρα της αλήθειας» για τις ευρωτουρκικές σχέσεις οδηγεί η ανοικτή αντιπαράθεση της Αγκυρας με την Ευρώπη για τους όρους εφαρμογής της συμφωνίας για το Μεταναστευτικό, που έξυσε τις γνωστές πληγές της πολιτικής «ιδιαιτερότητας» του καθεστώτος ΑΚΡ στην Τουρκία.

 

Ο Ερντογάν, απόλυτος κυρίαρχος πια στην Τουρκία, έχει επιλέξει μια μη εποικοδομητική στάση προς την Ευρώπη, εξαπολύοντας απειλές και ασκώντας εκβιασμούς, ενώ την ίδια στιγμή σε ό,τι αφορά την Ελλάδα προσφέρει διαβεβαιώσεις ότι θα συνεχισθεί η πολιτική «φιλίας και συνεργασίας» που ακολούθησε ο Α. Νταβούτογλου.

Η στάση του Ερντογάν τις τελευταίες εβδομάδες ερέθισε τα ξενοφοβικά αντανακλαστικά σε μια Ευρώπη που η κοινή γνώμη αρκετών χωρών θεωρεί την απελευθέρωση της βίζας για τους 76 εκατ. Τούρκους ως ισοδύναμη, πιθανόν και μεγαλύτερη απειλή από το Προσφυγικό.

Με την άνοδο όλο και πιο ακραίων δυνάμεων σε χώρες όπως η Γαλλία, η Αυστρία, η Ολλανδία, άλλα και σε αυτήν την ίδια τη Γερμανία, οι αψιμαχίες με αφορμή το Μεταναστευτικό εμπεδώνουν την πεποίθηση ότι η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας είναι μια στοιχειωμένη-τελειωμένη υπόθεση και θα πρέπει να αναζητηθούν άλλοι δρόμοι για μια ειλικρινή στρατηγική σχέση ΕΕ-Τουρκίας.

Από την υποβολή αίτησης ένταξης στην ΕΟΚ το 1987, χρειάστηκαν 18 χρόνια ώστε το 2005 να ληφθεί η απόφαση για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Από τα 35 κεφάλαια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων έχουν ανοίξει τα 15 και έχει κλείσει μόνο ένα.

Ο ίδιος ο Ερντογάν χρησιμοποίησε την προσέγγιση με την ΕΕ και την υιοθέτηση του κοινοτικού κεκτημένου ως μέσου εξουδετέρωσης του κεμαλικού στρατιωτικού κατεστημένου προωθώντας τα δημοκρατικά και μειονοτικά δικαιώματα. Τώρα όμως που το ευρωπαϊκό κεκτημένο απειλεί τη δική του όλο και πιο αυταρχική εξουσία, η Τουρκία επιχειρεί να επιβάλει μια ala cart διαπραγμάτευση με την ΕΕ, κάτι που οδηγεί στα όριά τους ακόμη και τους άλλοτε πιο σθεναρούς υποστηρικτές της (π.χ. τη Σουηδία και τη Βρετανία).

Καθώς το θέμα της Τουρκίας έχει επιστρατευθεί και από τους οπαδούς του Brexit, που υποστηρίζουν ότι η Βρετανία δεν μπορεί να αποτρέψει την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και την ελεύθερη είσοδο πλέον 80 σχεδόν εκατομμυρίων Τούρκων στην Ευρώπη, η αντίθετη πλευρά έσπευσε να προβάλει το παράδειγμα της Κύπρου που έχει δικαίωμα βέτο έναντι της Τουρκίας, ενώ πιο χαρακτηριστική ήταν η δήλωση του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον ότι με τους τωρινούς ρυθμούς «η Τουρκία δεν θα μπορεί να γίνει μέλος της ΕΕ πριν από το 3000».

Η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ για τους γνωστούς λόγους που έχουν σχέση τόσο με την υστεροφημία της ως ηγέτιδας της ΕΕ που δίνει λύσεις στις «κρίσεις», αλλά και λόγω του πολιτικού στοιχήματος στην ίδια τη Γερμανία, είναι έτοιμη να εξαντλήσει όλα τα περιθώρια προκειμένου να διασωθεί η συμφωνία για το Προσφυγικό.  

Κρίσιμο ορόσημο για τη Γερμανίδα καγκελάριο είναι ο επόμενος Νοέμβριος όπου στο Συνέδριο του CDU θα ανακοινώσει πιθανότατα εάν θα διεκδικήσει εκ νέου την καγκελαρία και φυσικά καθοριστικός παράγοντας είναι οι εκλογές του 2017. Μέχρι τότε η κ. Μέρκελ θα πρέπει, με δεδομένη την απουσία οποιασδήποτε άλλης λύσης, να κρατήσει ζωντανή τη συμφωνία με τον Ερντογάν, αποφεύγοντας όμως ταυτόχρονα να δίνει την εντύπωση μιας Ευρώπης που προσκυνά τον σουλτάνο.

Ενώ στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προσπαθούν να «ζυγίσουν» τη στάση του Ερντογάν, είναι προφανές ότι γύρω από τον Τούρκο πρόεδρο αναπτύσσεται ένα ιδιόρρυθμο εθνικιστικό ισλαμιστικό περιβάλλον το οποίο αντιμετωπίζει υπεροπτικά την Ευρώπη και η φιλοσοφία του συμπυκνώνεται σε αυτό που ο ίδιος ο ηγέτης της έχει επαναλάβει αρκετές φορές το τελευταίο διάστημα: «Η Ευρώπη θα διαπιστώσει ότι έχει πολύ μεγαλύτερη ανάγκη την Τουρκία από ό,τι η Τουρκία την Ευρώπη». 

 Τα διδάγματα των τελευταίων ημερών ήταν αρκετά:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΤΟΥΡΚΙΑ: Τι θέλει o Σουλτάνος από την Ε.Ε. ?

Toυ Alex Barker / Financial Times

Mήπως ο Ερντογάν μπλοφάρει; 

Το τελευταίο διάστημα, σχεδόν κάθε μέρα, δεν ξεχνάει να στέλνει βιτριολικά μηνύματα προς την Ευρώπη κατηγορώντας τα μέλη της ΕΕ για «υποκρισία». Κάπως έτσι, η περιβόητη συμφωνία για τους πρόσφυγες τίθεται εν κινδύνω.

Μπορεί να μην επαναλαμβάνει πλέον την παλαιά απειλή του ότι θα στείλει με πούλμαν τους μετανάστες στο Βερολίνο, εντούτοις πέρασε μια εντελώς νέα φάση διαπραγμάτευσης-απειλής: Αν η ΕΕ δεν ανοίξει τα ταμεία να του δώσει δισεκατομμύρια χρημάτων και δεν διευθετήσει το θέμα της βίζας, τότε η συμφωνία που υπέγραψε προ καιρού θα είναι από τη μεριά του ένα κενό γράμμα. Όπως και η γενικότερη πορεία σύγκλισης της Τουρκίας προς την Ευρώπη.

Την προηγούμενη Πέμπτη,  ο Ερντογάν εξαπέλυσε νέα σφοδρή επίθεση προς την ΕΕ και οι χαρακτηρισμοί του ήταν, αν μη τι άλλο, ανοίκειοι.

«Νομίζουν πως έχουν οι Ευρωπαίοι το δικαίωμα να μάχονται την τρομοκρατία, αλλά το θεωρούν ανεπίτρεπτο για εμάς. Αυτό είναι υποκρισία. 

 Μια Ευρώπη που απομακρύνεται από τις αξίες και τις αρχές της δεν έχει καμία αξία για τα μέλη της και τον κόσμο. Συμφωνήσαμε και υπογράψαμε τη βίζα και τώρα θέτουν την εκπλήρωση 72 όρων. Συνθλίβουν τις μεταρρυθμίσεις μας για την τρομοκρατία.   

Γιατί δεν ζητούν το ίδιο και στις χώρες της Ν. Αμερικής που τους παρέχουν βίζα; 

Ξέρουμε γιατί συμβαίνουν όλα αυτά, δεν χρειάζεται να μας κοροϊδεύουν. Στο μέλλον, ή να προσεγγίσουμε ακόμη περισσότερο την Ευρώπη ή θα αναζητήσουμε άλλο δρόμο. Εμείς επιλέγουμε να οικοδομήσουμε καλές σχέσεις με τους ευρωπαίους φίλους μας. Περιμένουμε την απάντησή τους».

Το θέμα είναι πού θα τελειώσει όλο αυτό; 

Το θετικό σενάριο που βγαίνει από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο είναι ότι αυτό πρόκειται για μια τεχνητή κρίση. Ο Ερντογάν παίζει στο εσωτερικό με το εθνικιστικό χαρτί και παράλληλα διαπραγματεύεται με τους Ευρωπαίους για τη βίζα. Αν τη λάβει τότε θα μπορεί να τη χρησιμοποιήσει για να ενισχύσει τη θέση του.  

Τι δείχνει αυτό; 

Μια βαθιά αδυναμία του. Οχι μόνο προσωπική, αλλά και της χώρας του. Η τουρκική οικονομία παρουσιάζει ουκ ολίγες αδυναμίες, επομένως μια αποτυχία στο θέμα της βίζας θα λειτουργήσει εις βάρος του Ερντογάν. Όπως είπε και ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ: «Αυτό θα είναι δικό του πρόβλημα».

Η μεριά της Ευρώπης θεωρεί πως ένας συμβιβασμός είναι επί θύραις, αρκεί να διατηρηθεί ένας βαθμός ψυχραιμίας. Αν η Τουρκία κάνει κάποιες βελτιώσεις από τον τρομοκρατικό νόμο της, τότε οι 72 όροι που ζητάει η ΕΕ εύκολα θα μπουν στο περιθώριο.

Αυτό θα επιτρέψει στην Ανγκελα Μέρκελ να πουλήσει την ιστορία στο Ευρωκοινοβούλιο και να πείσει τον Φρανσουά Ολάντ και τους λοιπούς Ευρωπαίους. Μπορεί να χρειαστεί να προσπεράσουν το deadline του Ιουνίου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει θετική εξέλιξη.

Υπάρχουν, πάντως, διπλωμάτες που προτάσσουν και το άσχημο σενάριο: 

KOINΩΝΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Φονική μάχη, σωτήρια ιδέα

Toυ ΚΩΣΤΑ ΛΕΟΝΤΑΡΙΔΗ

Το Εμβατήριο του Ραντέτσκυ», γραπτή σταυροβελονιά-παρακαταθήκη του Γιόζεφ Ροτ, διατρέχει την ακμή, την ανεμελιά και την έπαρση της Αυστρίας των Αψβούργων. Στην αφηγηματική σκυταλοδρομία λαμβάνουν μέρος εκπρόσωποι τριών γενεών –παππούς, γιoς, εγγονός–, έως το νήμα, το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την όζουσα αποσύνθεση άλλης μιας αυτοκρατορίας, της πολυεθνοτικής Αυστροουγγαρίας. Η μοίρα της οικογένειας σφραγίστηκε από την ενστικτώδη απόφαση του πρώτου, στη μάχη του Σολφερίνο, να προφυλάξει με το σαρκίο του τον Φραγκίσκο Ιωσήφ· αυτό το δευτερόλεπτο που καθορίζει συχνά μια ύπαρξη. Εφαγε αυτός τη σφαίρα στον ώμο, ο αυτοκράτορας σώθηκε, δίνοντας στον ήρωα βαθμό, τίτλο τιμής, παλλαϊκό κληρονομούμενο σεβασμό. 

Tο συμβάν μεταφέρθηκε στα αναγνωστικά των μαθητών, σκηνοθετικά διαστρεβλωμένο· παντού και πάντα συμβαίνουν αυτά. 

Τούτος ο ήρωας ήταν όμως αγύριστο κεφάλι και, με την περαιτέρω αποθέωση που του επεφύλαξαν οι σχολικοί σύμβουλοι, ξέσπασε: «Λέτε ψέματα στα παιδιά! Δεν ήμουν έφιππος και δεν χτυπήθηκα από δόρυ». 

Ξέρετε, «τα παιδιά πρέπει να ζουν με πρότυπα», του απάντησαν επισήμως.

Ο ήρωας παραιτήθηκε, αποσύρθηκε στα κτήματά του με μια απόκοσμη πίκρα που δεν την εξομολογήθηκε ποτέ. 

Ο γιος του ήθελε να γίνει αξιωματικός, ο ήρωας δεν τον άφησε, τον σπούδασε να γίνει ανώτερος κρατικός υπάλληλος, να υπηρετήσει τον αυτοκράτορα από άλλο πόστο. Για να αναστήσει το ενταφιασμένο όνειρό του, ο γιος έκανε τον δικό του γιο αξιωματικό. Ο τελευταίος όμως ασφυκτιούσε, ήθελε να πετάξει τη στολή, και ό,τι πιο επώδυνο, δεν έβρισκε νόημα στη ζωή. Εγινε και αυτός ήρωας (ή αυτόχειρας;) ακαριαία, δικαιώνοντας το οικογενειακό φορτίο, πέφτοντας νεκρός κουβαλώντας νερό για τους εξαντλημένους, κρυμμένους άνδρες του, μέσα σε βροχή από εχθρικές σφαίρες. Η μάχη του Σολφερίνο (1859) έγινε στη Λομβαρδία μεταξύ των Αυστριακών και των συνασπισμένων δυνάμεων Γαλλίας - Πεδεμοντίου, δύο βασιλείς (Ναπολέων Γ΄, Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄) και ένας αυτοκράτωρ (ο προαναφερθείς) ηγούντο. Παρά ταύτα, το συμβάν εγκιβωτίζεται σε μικρό και ξεχασμένο οστεοφυλάκιο της Ιστορίας, καθώς οι νεκροί, παρά τις λυσσώδεις προσπάθειες των αντιπάλων, δεν ξεπέρασαν τις 40.000. 

Αλλά ούτε αυτή η σχετικά μικρή θυσία πήγε χαμένη, διαχρονικά:

ΙΣΛΑΜΟΛΑΘΡΟΛΑΓΝΟ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ: Λαθρομαχμουματαριά γύρισαν να δαγκώσουν μέχρι και το χέρι που τα ταϊζει! - ΕΠΙΤΕΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΛΑΘΡΟΛΑΓΝΟ ΜΟΥΖΑΛΑ (!) στο hot spot της Μόριας

Μεγάλη ένταση σημειώθηκε χθες στο hotspot στη Μόρια όταν ανήλικοι πρόσφυγες προσπάθησαν να καταλάβουν την εγκατάσταση. Ενδεικτικό του κλίματος και το γεγονός ότι οι Γιατροί του Κόσμου νωρίς το απόγευμα αποχώρησαν για λόγους ασφαλείας από τη Μόρια.

Εντός του hotspot είχαν ανάψει φωτιές και πρόσφυγες φώναζαν συνθήματα με αποτέλεσμα να υπάρξουν τραυματισμοί, ενώ το κλίμα ήταν ιδιαίτερα τεταμένο μεταξύ των προσφύγων και μεταναστών που παραμένουν επί σειρά εβδομάδων στο κέντρο.

Αυτό που πυροδότησε τα επεισόδια ήταν η πληροφορία ότι άνδρας των αστυνομικών δυνάμεων χτύπησε ανήλικο.

Νωρίτερα, είχε επισκεφτεί το hotspot ο αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας μαζί με τον Ολλανδό ομόλογό του. Στη διάρκεια της επίσκεψης ο κ. Μουζάλας δέχτηκε επίθεση από ασυνόδευτους ανήλικους, οι οποίοι όταν είδαν την επίσημη αποστολή άρχισαν να φωνάζουν συνθήματα όπως «ελευθερία» και να πλησιάζουν τους δύο υπουργούς.

Αμέσως...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ - ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ: Κίνδυνος για ΠΟΛΛΕΣ μικρές "Παλαιστίνες" - Γιατί είναι ΧΑΜΕΝΗ η κυβέρνηση των εθνικών μας τσαρλατάνων (και συνεπώς η χώρα) από την επίσκεψη Πάπα

Toυ ΜΑΝΩΛΗ ΚΟΤΤΑΚΗ

Η επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στη Λέσβο υπήρξε πολλαπλώς ωφέλιμη για τον χριστιανισμό και την Ευρώπη, όχι όμως για την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό, όπως πολλοί αφελώς παρασύρθηκαν να πιστέψουν. 

Οι προκλήσεις που έχουν να διαχειριστούν ο Αλέξης Τσίπρας και ο πολιτικός κόσμος στο σύνολό του είναι ασύλληπτες και θα τις εξηγήσω μία προς μία, αφού πρώτα επισημάνω την αξία αυτού που συνέβη στη Μυτιλήνη το Σάββατο. 

Το πρώτο που πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας είναι ότι η κοινή επίσκεψη Πάπα - Οικουμενικού Πατριάρχη - Αρχιεπισκόπου στέλνει το μήνυμα σε όλη την Ανατολή ότι η Ευρώπη είναι χριστιανική ήπειρος και καλό είναι να το έχει υπ' όψιν του όποιος επιθυμεί να εγκατασταθεί σε αυτήν. Δεν είναι ένας χώρος διαιρεμένος σε συνιστώσες. Η χριστιανοσύνη εξέπεμψε ισχυρό μήνυμα ενότητας απέναντι στον μουσουλμανικό κόσμο.

Η επίσκεψη οργανώθηκε μάλιστα κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μην υπάρξουν επιπλοκές: 

Ο επικοινωνιακός Φραγκίσκος ενίσχυσε την εικόνα του Πάπα των φτωχών και των αδυνάμων. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εμφανίστηκε ως ισότιμος απέναντι στον Πάπα. Οι Τούρκοι πήραν το μήνυμα! Και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ο οποίος ανακηρύχθηκε την Κυριακή επίτιμος διδάκτορας στο Τμήμα Ιστορίας - Εθνολογίας Κομοτηνής (Νέες Χώρες), κινήθηκε με τρόπο που δεν ενόχλησε την όποια αντιπολίτευσή του στην Ιερά Σύνοδο. Η χριστιανοσύνη λοιπόν, ναι, βγήκε κερδισμένη από την πρωτοβουλία αυτή. 

Η κυβέρνηση όμως; 

Η κυβέρνηση θα κριθεί στο πεδίο της καθημερινότητας. Και, δυστυχώς, η τραγική άγνοιά της στα παιχνίδια που παίζονται στις πλάτες των προσφύγων από συγκεκριμένες δυνάμεις είναι επικίνδυνη. Βαθύς γνώστης του ισλαμικού φονταμενταλισμού και των ιστορικών σχέσεών του με την ευρωπαϊκή Ακροαριστερά μού επισημαίνει τα εξής:

 

Πρώτον, η εικόνα του μουσουλμάνου που επιχείρησε να πετάξει παιδί σε λιμενικό στο λιμάνι του Πειραιά με την παρότρυνση αλληλέγγυων δεν ήταν μία στιγμή έκρηξης. «Αυτές είναι πρακτικές Χαμάς και, αν δεν προσέξουμε, κινδυνεύουμε να ζήσουμε πολλές μικρές Παλαιστίνες στην Ελλάδα»! 

Δεύτερον, η λειτουργία των παράνομων σχολείων ΜΚΟ στην Ειδομένη χωρίς έγκριση του υπουργείου Παιδείας. Αν αυτό γενικευθεί και αρχίσουν να παίρνουν οι ΜΚΟ στα χέρια τους λειτουργίες που ανάγονται στον σκληρό πυρήνα της κυριαρχίας του κράτους, χαθήκαμε. Ηδη αυτό συμβαίνει στη Θράκη με τα παράνομα νηπιαγωγεία που λειτουργεί η Αγκυρα, αναλογίζεστε τι πρόκειται να υποστούμε, αν αφήσουμε τους κάθε λογής αλληλέγγυους (που θέλουν να κάνουν την επανάστασή τους στις πλάτες μας) να λειτουργούν παράνομα σχολεία προσφύγων; 

 Τρίτον, το ζήτημα της προσευχής των μουσουλμάνων προσφύγων. Το τουρκικό κράτος έστειλε στην Ειδομένη και στον Πειραιά ψευτο-ιμάμηδες επιρροής του για να διεισδύσουν σε έναν πληθυσμό που θα μείνει μόνιμα στην Ελλάδα.
 

Ποιο είναι το μεγάλο πρόβλημα του Τσίπρα και δεν το καταλαβαίνει;  

Η κακή προϊστορία που υπάρχει στις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς με τον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Η υπόγεια συνεννόηση ενός θρησκευτικού άκρου με ένα ιδεολογικό άκρο.  

Θυμίζω:

ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ - ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ: Ποιος είναι τελικά πρόσφυγας και ποιός λαθρομετανάστης

Πολλοί πιστεύουν ότι όποιος προσπαθεί να δραπετεύσει από μια εμπόλεμη ζώνη ή από κάποια άλλη καταστροφή γίνεται αυτόματα πρόσφυγας και κατ’ επέκταση δικαιούται κάποια προστασία.  

Δυστυχώς, από τη σκοπιά του διεθνούς δικαίου, η πραγματικότητα συνήθως είναι πιο περίπλοκη.

Πώς ακριβώς προσδιορίζεται κάποιος ως πρόσφυγας; 

Σύμφωνα με τον αρχικό ορισμό των Ηνωμένων Εθνών του 1951, είναι εκείνος που έχει «βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, προέλευσης από κάποια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή πολιτικής άποψης» και που συνεπώς δεν μπορεί να επιστρέψει στη χώρα προέλευσής του. Υστερα από δύο περιφερειακά συνέδρια, ο ορισμός διευρύνθηκε, ώστε να χορηγείται prima facie καθεστώς πρόσφυγα σε όσους κατέφθαναν λόγω μαζικής μετανάστευσης με αιτία τη γενικευμένη βία, όπως είναι και ο εμφύλιος πόλεμος.

Με βάση την παραπάνω νομοθεσία, πολλοί από τους αιτούντες άσυλο που φτάνουν σήμερα στην Ευρώπη έχουν ελάχιστες πιθανότητες να θεωρηθούν πρόσφυγες.  

Θα κριθούν οικονομικοί μετανάστες που εγκατέλειψαν τις χώρες τους προς αναζήτηση εργασίας. 

 Ωστόσο, όσοι προσπαθούν να διαφύγουν από διώξεις και αιματοχυσίες μπορεί να αντιμετωπισθούν σε συγκεκριμένες περιπτώσεις ως πρόσφυγες.

Για να γίνει κάποιος πρόσφυγας πρέπει να ζητήσει άσυλο έξω από τη χώρα του, αν και είναι σημαντικό να θυμάται κανείς ότι ένας αιτών άσυλο δεν είναι απαραίτητα και πρόσφυγας και μπορεί να μη γίνει ποτέ. Ενα άτομο μπορεί να εισέλθει σε μια χώρα με σκοπό να ζητήσει άσυλο μόνο του ή με άλλα άτομα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις ορισμένοι αιτούντες καταφεύγουν σε αυτή τη λύση επειδή οι συνθήκες στη χώρα τους άλλαξαν ενώ βρίσκονταν στο εξωτερικό. Αυτό ονομάζεται «επί τόπου» άσυλο.

Οι κυβερνητικές υπηρεσίες ή η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες πραγματοποιούν τη διαδικασία προσδιορισμού του καθεστώτος πρόσφυγα, η οποία αποτελείται από δύο μέρη:  

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ: Την ίδια ώρα που ο Πάπας υμνεί την αυτοκτονική λαθρολαγνεία του "εξυπνότερου" λαού του κόσμου (ΞΕΡΕΙ τί κάνει!) , Ρώμη και Βιέννη ακονίζουν μαχαίρια εξαιτίας του Προσφυγικού!

Του Γιώργου Παυλόπουλου

«Αν επαληθευτεί το σενάριο που θέλει την Αυστρία να μπλοκάρει τα σύνορα στο Μπρένερ για να σταματήσει τους μετανάστες, τότε θα πρόκειται για κάτι πολύ σοβαρό», δήλωσε την Πέμπτη ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών, Πάολο Τζεντιλόνι, μετά τις πληροφορίες για εντατικά έργα της γειτονικής χώρας στην ομώνυμη διάβαση, τα οποία θα μπορούσαν να εξελιχθούν στην κατασκευή ενός τείχους, ανάλογου με αυτά που υπάρχουν ήδη σε χώρες των Βαλκανίων και την Ουγγαρία. 

«Μεταξύ Ιταλίας και Αυστρίας υφίστανται σχέσεις φιλίας, αλλά απαιτούμε να γίνονται σεβαστοί οι ευρωπαϊκοί κανόνες», σημείωνε την προηγούμενη μέρα ο Ματέο Ρέντσι, καθώς στελέχη της κυβέρνησής του διαμαρτύρονταν προς τις Βρυξέλλες για τις ενέργειες της Βιέννης.

«Η Κομισιόν είναι πολύ ανήσυχη (...) Η Διάβαση του Μπρένερ έχει ζωτική σημασία για την ελεύθερη μετακίνηση εντός της Ε.Ε.», ήταν το σχόλιο της εκπροσώπου της Επιτροπής, Νατάσα Μπερτό, φανερώνοντας ότι, αν μη τι άλλο, η ανησυχία στις Βρυξέλλες για το Προσφυγικό καλά κρατεί. Κι αυτό, παρά τη συμφωνία με την Τουρκία η οποία, εκτός του ότι εφαρμόζεται μόνο κατά περίπτωση και επικοινωνιακά, έχει προκαλέσει κύμα επικρίσεων, ακόμη και εκτός Ευρωβουλής.

Αλλωστε, αν και η «ροή» προσφύγων προς την Ελλάδα έχει μειωθεί αισθητά, δεν συμβαίνει το ίδιο με την Ιταλία, η οποία φοβάται ότι θα γίνει εκ νέου ο βασικός προορισμός όσων διασχίζουν τη Μεσόγειο -είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο σε ένα 48ωρο (Τρίτη και Τετάρτη), έφτασαν στις ακτές της περισσότεροι από 2.000 άνθρωποι. Μάλιστα, οι συνολικές αφίξεις τον Μάρτιο ξεπέρασαν τις 10.000 έναντι 2.300 τον αντίστοιχο περυσινό μήνα.

Αυτή είναι και η αιτία για τη σκλήρυνση της στάσης από την πλευρά της Αυστρίας, η οποία μοιάζει να «ξέχασε» την Ελλάδα και έστρεψε την προσοχή και τα πυρά της προς τους Ιταλούς. Η Βιέννη διαβλέπει ότι ενώ η «βαλκανική οδός» έχει ουσιαστικά κλείσει, είναι πολύ πιθανό να δεχθεί... εισβολή από την πλευρά των Άλπεων, ειδικά καθώς πλησιάζει το καλοκαίρι και οι καιρικές συνθήκες δεν θα είναι απαγορευτικές. Έτσι, σχεδιάζει την οχύρωσή της και προκαλεί την αντίδραση της Ρώμης, η επιρροή και σημασία της οποίας στην Ευρώπη είναι φυσικά πολύ μεγαλύτερη σε σύγκριση με την αντίστοιχη της Ελλάδας.

Ταυτόχρονα, οι υπουργοί του Ρέντσι και άλλοι κορυφαίοι αξιωματούχοι σπεύδουν...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Μεγαλεία!

Της ΛΙΑΝΑΣ ΚΑΝΕΛΛΗ

(Από το "ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΜΟΝΙΟ" του "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ")

Η ...μετεωρολογική υπηρεσία διεθνών καπιταλιστικών συμφερόντων προαναγγέλλει μαύρο πρωτομαγιάτικο καιρό για το φετινό μας Πάσχα. Βροχές, καταιγίδες, τσουνάμια, νέφη σκόνης και λάσπης, βομβαρδισμός λαού από μέτρα, ώστε περήφανος να διεκδικήσει μια ταφόπλακα στα μέτρα του με λαμπρή επιγραφή αντάξια της Ιστορίας του. Κι επειδή, ως γνωστόν, συμφωνία με τον καιρό δεν υπέγραψε ποτέ κανείς, οσονδήποτε επιφανής κι αν ήταν, αυτοανακηρυχτήκαμε σε χώρα υπάκουων ξεγελασμένων και καλέσαμε τον Πάπα στη Λέσβο. Με παραστάτες Πατριάρχη κι Αρχιεπίσκοπο. Και έτσι δικαιωθήκαμε όσοι ελάχιστοι καχύποπτοι, και μάλιστα χωρίς την άδεια της «ΕΣΗΕΑ», αναρωτιόμασταν το Σεπτέμβρη του 2014 τι συζήτησε ο ποντίφιξ στο Βατικανό με τον «ακτιβιστή» Αλέξη, όπως μας πληροφορούσε μια βδομάδα μετά το παντοδύναμο κρατίδιον - έδρα της Αγίας και μη, Δύσης...

Στη Λέσβο λοιπόν, υπό τον μανδύα του τρομοκρατικού ρίγους που προξενούν οι ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές, όταν μάλιστα συμπίπτουν και με θηριώδεις, ελέγξιμες όμως, παναμέζικες διαρροές, δηλαδή σ' ένα καυτό σημείο (hot spot) μεταξύ κολασμένων ακτών που υποδέχονται σκυλοπνιγμένους και υπεράκτιων εταιρειών που φιλοξενούν κεφάλαια - κυνηγούς φοροπαραδείσων, θα εμπεδωθεί η κυριαρχία της Χριστιανικής Ευρώπης έναντι της Ισλαμικής Απειλής!!!

Αυτό το «επικοινωνιακό» καθόλου πυροτέχνημα έχει σημασία τόσο μεγάλη που δεν την βλέπει κανείς εύκολα.  

Είναι, κι όταν θα φανεί θα είναι αργά, η σφραγίδα νομιμοποίησης στις λαϊκές συνειδήσεις τού κόσμου ολάκερου, του νέου αγκυλωτού σταυρού, της σβάστικας του 21ου αιώνα. Που όπως και στον εικοστό, δεν θα αιματοκύλαγε την Οικουμένη χωρίς την ανοχή ή και την έμπρακτη συνδρομή των θρησκευτικών πολυεθνικών εταιρειών - ιδρυμάτων. Μέσα σε λίγες ώρες, το Αιγαίο θα γίνει κάτι σαν έδρα ενός ακόμη φαλαγγίτικου Opus Dei, με τέτοια γκλαμουριά και ταπεινότητα, που θα σκεπάσει κάθε σκοτεινή δραστηριότητα αναρίθμητων των άλλων ΜΚΟ, που δρουν απ' άκρο σ' άκρο του φερόμενου ως πολιτισμένου κόσμου. Μετά, το όσκαρ θα ωχριά και θα μας περισσεύει.

Ρισκάρω την εκτίμηση πως η επίσκεψη μας «φυτεύτηκε» από κτηματομεσίτες και τσακάλια του διεθνούς κοντραμπάντου μεγέθους ενός Σόρος τουλάχιστον. Εξασφαλίζει δε πολλά σε πολλούς ενδιαφερόμενους, μη συμπεριλαμβανομένων των μεταναστών. Για παράδειγμα, θα διευρύνει τα... πνευματικά σύνορα τόσο ώστε να θεωρείται ευλογία η παρουσία εθνικών και πολυεθνικών στρατών στο εσωτερικό των χωρών, για την αστυνόμευση της ειρήνης και της τάξης. Θα διατηρήσει κι ενδεχομένως υποδαυλίσει τη συσπείρωση απολιτικοποιημένων μαζών «στη σύγκρουση των πολιτισμών». Ετσι ώστε ο λυσσαλέος ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός να μετακινεί και να καίει θηριώδη κεφάλαια, πάνω στα κομμένα κεφάλια εκείνων των κρίσιμων πληθυσμιακών θυλάκων, όπου δηλαδή ο διαχωρισμός σε εθνοεπιβιωτικούς και διεθνοαλληλέγγυους κρύβει τις μαύρες τρύπες - εδάφη καλλιέργειας τοπικών χιτλερίσκων. Στη μεγάλη εικόνα λοιπόν, η χώρα που δεν μπορεί να φυλάξει τα... ευρωπαϊκά σύνορα, φυλάει μια επίσκεψη - αστραπή του Πάπα! Ετσι στήνονται οι εξουσιαστικές οφσόρ των εντυπώσεων. Με αφορμή τις «αποθήκες ψυχών», η «χειραγώγηση των ψυχών» είναι καπιταλιστική υπεραξία που δύσκολα καταχωρίζεται στα κέρδη, αλλά πολύ εύκολα ανιχνεύεται στο κόστος εξαθλίωσης των λαών.

Τις μέρες που θα κρίνονται, πιθανόν μεγαλοβδομαδιάτικα, οι χαριστικές βολές των μνημονίων με τέως δεξιό και νυν αριστερό «πρόσημο», η Λέσβος θα έχει ήδη εικονογραφήσει την... 

ΙΣΛΑΜΟΛΑΘΡΟΛΑΓΝΟ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Και σοσιαλισμός και βαρβαρότητα!

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Εξαρχής η κυβέρνηση αντιμετώπισε τους πρόσφυγες και τους μετανάστες σαν να ήσαν οι προλετάριοι του κόσμου τούτου. Η εξίσωση είναι απλή. Δεν είχαν να χάσουν τίποτε άλλο από τις αλυσίδες τους οι προλετάριοι, δεν έχουν να χάσουν τίποτε οι πρόσφυγες, άρα βρέχει επανάσταση κι ανατροπές. Η εξίσωση γίνεται ακόμη απλούστερη, αν θεωρείς ότι ο σημερινός κόσμος δεν διαφέρει από τον κόσμο της βιομηχανικής επανάστασης, τον οποίον περιέγραψε ο Μαρξ. Αν πιστεύεις ότι ο τότε καπιταλισμός έχει μεταμορφωθεί στον σημερινό ιμπεριαλισμό, ότι όλα γίνονται για τα πετρέλαια και την εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο. Κοινώς αν έχεις απαλλάξει τη συνείδησή σου από την υποχρέωση να σκεφτεί για να αντιληφθεί τον κόσμο στον οποίον ζεις, αφού ό,τι ήταν να μάθεις το έμαθες στα νιάτα σου στα ΤΕΙ κομμουνιστικής τέχνης, όπου μαθήτευσαν οι υπουργοί και ο πρωθυπουργός τους.


Διαλεκτικά όλ’ αυτά, δεν λέω, πλην όμως, εκτός από τη διαλεκτική, υπάρχει και η λογική, και η πραγματικότητα. Και την πραγματικότητα την αποδίδει η εικόνα του πατέρα που ετοιμάζεται να πετάξει το μωρό σαν να ήταν μπάλα στους λιμενικούς.  


Εικόνα απελπισίας; Ή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, εικόνα βαρβαρότητας.  


Και μη μου πείτε ότι και η Μήδεια σκότωσε τα παιδιά της, διότι η Μήδεια και βάρβαρη ήταν, και μια ύπαρξη που ξέφευγε απ’ την ανθρώπινη συνθήκη, τουλάχιστον για τη σκέψη του Ευριπίδη.
 
Η κυβέρνηση μπορεί να χρησιμοποιεί τους πληθυσμούς αυτούς ως πολιτικό όπλο, εκτιμώντας πως αυτήν τη στιγμή τουλάχιστον η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν αντέχει να αφήσει την Ελλάδα να καταρρεύσει. Χρησιμοποιεί όμως ως όπλο και την ελληνική κοινωνία, η οποία ανυπεράσπιστη παρακολουθεί την ελεύθερη διακίνηση μιας αγριότητας που διαχέεται από την Ειδομένη ώς τον Πειραιά.  


Συνελήφθη αυτός που πήγε να χρησιμοποιήσει το παιδί του για μπάλα; 


Συνελήφθησαν όσοι κατέλαβαν τη σιδηροδρομική γραμμή;  


Ή μήπως απεχώρησαν κατόπιν σκληρών διαπραγματεύσεων;


Οι περισσότεροι πιστέψαμε πως η διαχείριση του όλου θέματος οφειλόταν στην ανικανότητα της κ. Τασίας ή στις ιδεοληψίες του κ. Μουζάλα και των εντολοδόχων του. Εχω αρχίσει να πιστεύω πως πρόκειται για οργανωμένη πολιτική – παρακαλώ μη δώσετε ιδιαίτερη έμφαση στο οργανωμένη. Πρόκειται για την ίδια πολιτική που στοχεύει στην προλεταριοποίηση της ελληνικής κοινωνίας, στην εξουδετέρωση και των τελευταίων υπολειμμάτων αστικής ζωής, στην εξαθλίωση.


Γιατί; Οι άνθρωποι είναι κακοί; 


Οχι, μια χαρά άνθρωποι είναι, και καλοί οικογενειάρχες είναι, και αγαπούν τα παιδιά τους, και φαίνεται ότι κάνουν ό,τι μπορούν να εξασφαλίσουν το μέλλον τους. Απλώς...

ΙΣΛΑΜΟΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ και ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΞΕΦΡΑΓΟ ΑΜΠΕΛΙ: Η «ταυτότητα» των λαθροεποίκων - 74% άντρακλες έως 35 ετών, γεμάτοι σουνιτική μουσουλμανική βαρνατίλα κατά 83% , ωστε να λύσουν το δημογραφικό του "εξυπνότερου" λαού του κόσμου ριζικά - Ο Αλλάχ του συριζόπληκτου κωλοχανείου είναι μεγάλος!

Tης ΤΑΝΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Το προφίλ, τις αιτίες της μετανάστευσης και την οπτική για το μέλλον των μεταναστών που φιλοξενούνται στην Αττική και οι οποίοι βρίσκονται στην Ελλάδα κατ’ ελάχιστον έναν μήνα, κατέγραψε έρευνα που πραγματοποίησε η Κάπα Research για λογαριασμό της Ενωσης Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ), προκειμένου να συγκεντρωθούν συγκεκριμένες πληροφορίες, όπως τόνισε ο πρόεδρος της Ενωσης Κώστας Αγοραστός. 

Πρόκειται στην πλειοψηφία τους, 74%, για άνδρες, Σύρους, έως 35 ετών. 

Το 83% είναι μουσουλμάνοι Σουνίτες, εκ των οποίων το 58,1% προσεύχεται καθημερινά, οι περισσότεροι είναι αραβόφωνοι και μόνο το 25% μιλάει αγγλικά.

Τον πόλεμο και τον κίνδυνο της ζωής των ίδιων και των οικογένειών τους αναφέρουν οι 7 στους 10 ως αιτία για να φύγουν από τη χώρα τους, ενώ 6 στους 10 αναφέρουν ότι έχουν χάσει κάποιον δικό τους στον πόλεμο. 

Το 65,4% αναφέρει συνεχείς βομβαρδισμούς, το 33,5% εμφύλιο πόλεμο και το 32,7 κλίμα τρομοκρατίας. 

Εννέα στους δέκα έχουν αφήσει πίσω τους συγγενικό πρόσωπο, γονείς (57,2%), αδέλφια 46,9%, ενώ το 53,1% διατηρεί ακόμα περιουσία στην περιοχή που άφησε πίσω. 

Οι περισσότεροι δηλώνουν ότι θα ήθελαν κάποια στιγμή να γυρίσουν στην πατρίδα τους και, παρά τις δυσκολίες, δηλώνουν αισιόδοξοι (53,1%), αναφέροντας ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί. Οι απαισιόδοξοι (38,5%) πιστεύουν ότι τα πράγματα θα είναι «περίπου ίδια ή και χειρότερα».

Οι 7 στους 10 ταξιδεύουν μαζί με συγγενή ή οικείο πρόσωπο. 

Εντύπωση προκαλεί ότι οι περισσότεροι (62,8%) αναφέρουν πως...