"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΤΑΛΙΝΑΡΙΑ: Γιατί αντιδράτε σα να πέφτετε από τα σύννεφα;

 

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΛΑΓΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ειρηνοποιοί σουργελαράδες

 Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ο ΣΥΡΙΖΑ κρούει τον παροιμιώδη κώδωνα του κινδύνου, ενόψει του πολέμου που ετοιμάζονται να ξεκινήσουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν. «Εγκυμονεί», τονίζεται στην ανακοίνωση του κόμματος, «τεράστιους κινδύνους για την παγκόσμια ασφάλεια και σταθερότητα». Για τον λόγο αυτόν, ο ΣΥΡΙΖΑ ζητεί από την κυβέρνηση να αναλάβει «διπλωματική πρωτοβουλία στο πλαίσιο της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής»!

Προφανώς, για τον ΣΥΡΙΖΑ, η διατήρηση του καθεστώτος της ισλαμικής δικτατορίας στο Ιράν δεν εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για την παγκόσμια ασφάλεια, πόσω μάλλον κοινούς κινδύνους. Μολονότι ο δεδηλωμένος σκοπός του καθεστώτος είναι να αποκτήσει πυρηνικά για να εξαφανίσει από τον χάρτη το Ισραήλ.  

Είναι γνωστό, όμως, ότι το Ισραήλ ήδη διαθέτει αυτή τη δυνατότητα, αν και δεν το αναγνωρίζει ανοιχτά. Επομένως, δεν υπάρχει περίπτωση να μην ανταποδώσει. 

Γιατί όμως να φανταζόμαστε το μέλλον; 

 Υπάρχει το παρελθόν, για να μας δώσει να καταλάβουμε πώς συμβάλλει στη σταθερότητα της περιοχής το Ιράν. Ποιος έστησε τον «κλοιό της φωτιάς», όπως τον έλεγε το καθεστώς, τους Χεζμπολάχ, τους Χούθι και τη Χαμάς, με οικονομικούς πόρους, όπλα, τεχνογνωσία και εκπαίδευση; Εκεί πήγε όλος ο πλούτος του Ιράν: στο όνειρο ενός μεγαλειώδους Αρμαγεδδώνα, που τρέφουν κάποιοι καθυστερημένοι και ανισόρροποι.

Καταλήγουμε, λοιπόν, ότι η πραγματική πηγή της αποσταθεροποίησης στην περιοχή και ευρύτερα είναι το Ιράν των μουλάδων – οι οποίοι, αν εξαιρέσουμε τα πυρηνικά, ζουν στον Μεσαίωνα.  

Οποιος στηρίζει το Ιράν και το καθεστώς του στηρίζει, κατ’ επέκταση, και το σύνθημα «φρομ δε ρίβερ του δε σι», δηλαδή την εξάλειψη του Ισραήλ. Ισχύει και για όσους από απλή, αγνή και άδολη ανοησία (όπως η αγαπημένη τους απλή αναλογική…) παίρνουν θέση με την πλευρά του Ιράν. Γιατί ο στείρος αντιαμερικανισμός είναι και αυτός μια μορφή ανοησίας.

Το απόγειο της ανοησίας, όμως, είναι η ιδέα τού ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να αναλάβει «διπλωματική πρωτοβουλία» για την εκτόνωση της έντασης. 

Μήπως τους διαφεύγει ότι οι δύο πλευρές, Ιράν και ΗΠΑ, ήδη συνομιλούν μέσω τρίτων;

Η Ελλάδα θα κάνει τη διαφορά με το «ειδικό βάρος» της;  

Επίσης, ποια μπορεί να είναι αυτή η μαγική «διπλωματική λύση», όταν οι διαφορές είναι αγεφύρωτες; 

 Η μοναδική σκοπιμότητα μιας τέτοιας ενέργειας θα ήταν η αυτοϊκανοποίηση του ναρκισσισμού των ειρηνοποιών, η αυτοεπιβεβαίωση της δήθεν ηθικής ανωτερότητάς τους.  

Το πρόβλημα είναι της Αριστεράς γενικώς, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ το αντιπροσωπεύει με τον καλύτερο (δηλαδή τον αφελέστερο) τρόπο: δεν βλέπουν την πραγματικότητα που απλώνεται μπροστά στα μάτια τους, προτιμούν να την πλάθουν με τη φαντασία τους κατά τα συμφέροντά τους.

Παραμένουμε στον χώρο, γιατί η κατάθεση κοινού πορίσματος από πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς, στην Εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ερμηνεύεται ως προανάκρουσμα συνεργασίας. 

Μακάρι, γιατί κακό χωριό τα λίγα σπίτια. Επιπλέον, αυτά που τους χωρίζουν είναι αστεία και ανάξια λόγου, απλές διαφορές αποχρώσεων στην αριστερίλα. Η εξουσία τούς κράτησε ενωμένους τότε ως κυβέρνηση, η ανάγκη της επιβίωσης θα τους ενώσει τώρα. 

Να σας πω και τη συνέχεια του παραμυθιού; 

Αφού ενωθούν ξανά και φιλιώσουν, θα επιστρέψει και ο Αλέξης! (Και, εννοείται, η Ολγα θα λιποθυμήσει από τη χαρά της…) 

Θα επιστρέψει, γιατί θα καταλάβει κάποια στιγμή ότι το rebranding που επιχειρεί είναι για τα πανηγύρια. 

Επίσης, επειδή ο Αλέξης...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΛΑΜΟΓΙΑΡΑΔΙΚΟ: Πώς να γίνεις πρωθυπουργός. Η ιστορία του Σούλη…

Του Strange Attractor

Ο Σούλης Σκορδοπίπογλου γεννήθηκε σε μια μικρή, ημιορεινή, και κυρίως μουντή κωμόπολη της Πελοποννήσου.

Σε μια περιοχή και μια εποχή όπου τα εργοστάσια έκλειναν, οι αγρότες φυτοζωούσαν, οι κτηνοτρόφοι είχαν κλείσει τα μαντριά τους και έφευγαν στις πόλεις, και οι μόνοι που ευημερούσαν ήταν οι… πολιτικοί.

Από μικρό παιδί τους έβλεπε, κάθε φορά που είχε εκλογές, να επισκέπτονται τα μέρη του, κοστουμαρισμένοι, και να βγάζουν πύρινους λόγους για την επερχόμενη ευημερία, την ώρα που οι επίσης κοστουμαρισμένοι οδηγοί τους περίμεναν ανυπόμονοι στις (κρατικές) λιμουζίνες, με τις μηχανές αναμμένες.

Παρατηρώντας τους πολιτικάντηδες στα καφενεία, και στα πηγαδάκια, ο Σούλης από νωρίς κατάλαβε πως η πραγματική εξουσία δεν κατοικοεδρεύει στη Βουλή, αλλά εκεί… στις ζυμώσεις, και εκφράζεται με ψίθυρους, υποσχέσεις, χάρες, και ρουσφέτια, μεταξύ ανθρώπων που καταλάβαιναν ο ένας τον άλλον, και το πώς παίζεται το παιχνίδι.

Στα 21 του χρόνια, κι έχοντας αποφοιτήσει από ΙΕΚ, με ειδικότητα στην τραπεζική, αγόρασε ένα εισιτήριο (μονής διαδρομής) για τη Νέα Υόρκη, εκεί που έμενε ένας μακρινός θείος του, εστιάτορας επί πολλά χρόνια.

Επίσημα, όπως έλεγε στους γνωστούς του, ο Σούλης πήγαινε για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Μάρκετινγκ.

Ανεπίσημα όμως είχε κάτι άλλο, πολύ διαφορετικό, στο μυαλό του.

Η Νέα Υόρκη δεν τον υποδέχθηκε με ανοικτές αγκαλιές. Αντιθέτως τον δοκίμασε.

Δούλεψε ως βοηθός σερβιτόρου στο μαγαζί του θείου του, στην ιταλική συνοικία του Μπρονξ, ακούγοντας περισσότερο παρά μιλώντας.

Έτσι, παρατηρώντας τους θαμώνες έμαθε ονόματα, έμαθε σχέσεις, και κυρίως έμαθε ποιος πληρώνει τα «χρέη» του στην ώρα του και ποιος όχι.

Και το κυριότερο όλων που έμαθε ήταν πως τα χρέη δεν έχουν να κάνουν τόσο με τα λεφτά όσο με την υποσυνείδητη επιρροή που ασκεί ο δανειστής στον οφειλέτη.

 

Ο θείος του, παλιό κουμάσι, δικτυωμένος από καιρό, σύντομα αντιλήφθηκε τη χρυσή σιωπή του Σούλη, την παρατηρητικότητά του, αλλά και τη φοβερή του μνήμη.

Έτσι, ένα βροχερό βράδυ, ο ανεψιός προσκλήθηκε σε ένα από τα πίσω δωμάτια μιας γειτονικής ιδιωτικής ιταλικής λέσχης, όπου οι όποιες συζητήσεις ήταν ψιθυριστές και σύντομες, και οι όποιες αποφάσεις σκληρές και τελεσίδικες.

Στην αρχή έκανε θελήματα, όπως π.χ. μεταφορές σφραγισμένων φακέλων. Αργότερα κρατούσε τα μαύρα βιβλία «επιχειρηματιών» της γειτονιάς…

Το ταλέντο του στη «λογιστική» ήταν αδιαμφισβήτητο και σύντομα χρίσθηκε «σύμβουλος», ενημερώνοντας τα αφεντικά του για το ποια τοπική επιχείρηση τα πήγαινε καλά, άρα μπορούσαν να την αρμέξουν περισσότερο, και ποια όχι, άρα θα έπρεπε να χαλαρώσουν τη θηλιά.

Και όπως ανακάλυψε, ο εκβιασμός είναι μια τέχνη. Βασικά είναι θέατρο.

Δεν ξεκινάς ποτέ με απειλές. Ξεκινάς με φιλία.

Τηλεφωνείς για χρόνια πολλά, επισκέπτεσαι τον στόχο για να δεις αν είναι καλά, πας στα γενέθλια του παιδιού του, στους γάμους των ανεψιών του, στέλνεις δωράκια στη σύζυγο πού και πού, κ.ο.κ.

Πάνω απ’ όλα τον συγχαίρεις για την «επιχειρηματικότητά» του, και λίγο μετά, αφού είστε πλέον σχεδόν κολλητοί, του προσφέρεις προστασία απέναντι σε τυχόν υποθετικές απειλές.

Μια τακτική, που αν ακολουθηθεί σωστά και μεθοδικά, καταλήγει σε κάτι σαν «συνδρομητική υπηρεσία».

Ο Σούλης τα μελέτησε όλα αυτά με προσοχή.

Κατάλαβε πως οι πραγματικοί «παίκτες» δεν φωνάζουν, δεν αγριεύουν, και ποτέ δεν απειλούν. Καταφέρνουν όμως να είναι απαραίτητοι στους στόχους που «προστατεύουν».

Να λύνουν προβλήματα τα οποία η αστυνομία δεν μπορεί να λύσει, και ούτε θέλει να αγγίξει. Προβλήματα όμως, που οι ίδιοι οι «παίκτες» δημιουργούν.

Για πέντε ολόκληρα χρόνια ο Σούλης ρουφούσε αυτά τα μαθήματα, τα οποία κανένα πανεπιστήμιο δεν θα μπορούσε να του προσφέρει.

Έμαθε πώς να κτίζει δίκτυα γνωριμιών, όπου ο ένας χρωστούσε στον άλλον.

Έμαθε πώς να μοιράζει τα κέρδη, έτσι ώστε να εξασφαλίζει την αφοσίωση.

 

Και κυρίως έμαθε πως η ηθική είναι μια ελαστική έννοια, ειδικά όταν την περιτυλίγεις με οικογενειακές αξίες, και πατριωτικές κορώνες!

Γι’ αυτό λοιπόν, όταν επέστεψε στην πατρίδα του, δεν το έκανε ως ένας ακόμη τραμπούκος κακοποιός, αλλά ως ένας μορφωμένος… μεταρρυθμιστής.

Η γενέτειρά του δεν είχε αλλάξει. Τα μαγαζιά συνέχιζαν να κλείνουν το ένα μετά το άλλο, και οι νέοι συνέχιζαν να την εγκαταλείπουν.

Κάτι άλλο που επίσης δεν είχε αλλάξει ήταν οι πολιτικάντηδες, οι οποίοι συνέχιζαν τους πύρινους λόγους στην πλατεία, και τα πονηρά πηγαδάκια στα καφενεία.

Σιγά σιγά και ο Σούλης μπήκε στο παιχνίδι.

Φρόντισε να καλλιεργήσει σχέσεις με τους τοπικούς παράγοντες (δημάρχους, βουλευτές, κλπ), οργανώνοντας συζητήσεις και μαζώξεις με θέμα την οικονομική ανάταση, την ανάγκη για πολιτική σταθερότητα, και το μέλλον του τόπου…

Ήταν μαέστρος στις δημόσιες σχέσεις, και θυμόταν τα ονόματα όλων, όπως κάποτε θυμόταν τα έσοδα, αλλά και τα χρέη, κάποιων άλλων.

Με αυτά και με αυτά ο Σούλης δημιούργησε ένα δίκτυο χρήσιμων γνωριμιών, και αν και αδέκαρος και ανεπάγγελτος, έγινε ένα είδος παράγοντα, συναγελαζόμενος με «επιχειρηματίες», με πολιτικούς, με κομματόσκυλα, και γενικά με όποιον μπορούσε να ασκήσει επιρροή.

Γνώρισε εργολάβους με δικαστικές εκκρεμότητες, δημοσιογράφους που έψαχναν πληροφορίες σαν τα καρτάλια, συνδικαλιστές που έψαχναν κονέ, και κάθε είδους απατεώνες που μυρίζονταν χρήμα και επιρροή.

Στον καθένα πρόσφερε προστασία, ανάλογα με τις ανάγκες τους.

Στον εργολάβο πρόσφερε υποσχέσεις για νομοθετικές ρυθμίσεις των εκκρεμοτήτων του, στον δημοσιογράφο αποκλειστικές πληροφορίες, στον συνδικαλιστή μεσολαβήσεις και ψηφαλάκια, στον απατεώνα φακελάκια.

Ποτέ δεν απείλησε κανέναν, ποτέ δεν μίλησε άγρια. Χαμογελούσε, και άφηνε υπονοούμενα… μέχρι εκεί.

Όταν επιτέλους κατέβηκε υποψήφιος για βουλευτής, η προεκλογική του εκστρατεία ήταν χάρμα ιδέσθαι. Ένα αριστούργημα ανεπαίσθητης πίεσης!

Οι τοπικοί καταστηματάρχες, που δίσταζαν να κολλήσουν τις αφίσες του στο μαγαζί του, διαπίστωναν ξαφνικά ότι οι επιθεωρήσεις από εφορία, αστυνομία, υγειονομικό, κλπ, γίνονταν όλο και πιο συχνές.

 

Ενώ αντιθέτως, όσοι τον υποστήριζαν ανακάλυπταν πως ήταν δικαιούχοι νέων δημοτικών, αγροτικών, και άλλων έκτακτων επιχορηγήσεων.

Ο Σούλης δηλαδή δημιουργούσε κίνητρα.

Όσον αφορά στους πολιτικούς του αντιπάλους, αυτοί έκαναν το λάθος να τον υποτιμήσουν εξ αρχής.

Έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν «αστραφτερό δανδή», που σπούδασε στα ξένα, και που έφερνε μοντέρνες και απραγματοποίητες ιδέες και προτάσεις, και που σε καμιά περίπτωση δεν συνιστούσε απειλή.

«Μόνο λόγια και φρου φρου κι αρώματα είναι ο φιόγκος», έλεγαν μεταξύ τους…

Ποτέ δεν κατάλαβαν ότι το μυαλό του «φιόγκου» ήταν σαν κομπιούτερ, ούτε αντιλήφθηκαν το απέραντο αόρατο δίκτυο γνωριμιών και υποχρεώσεων που είχε χτίσει με επιμονή και μεθοδικότητα όλο αυτό το διάστημα.

Και έτσι, σε δέκα μόλις χρόνια μετά από την επιστροφή του στα πάτρια εδάφη, ο Σούλης όχι μόνο ήταν βουλευτής, αλλά και αρχηγός του κόμματος.

Και λίγο μετά… πρωθυπουργός!

Κυβερνώντας με βάση όλα όσα είχε μάθει στα πίσω σκοτεινά δωμάτια του Μπρονξ.

Μοίραζε τα υπουργικά αξιώματα όχι λόγω ικανοτήτων, αλλά ως επενδύσεις στην αφοσίωση που χρειάζονταν. Δεν πα να ‘ναι ο άλλος τενεκές ξεγάνωτος; Κάνε τον υπουργό και θα είναι δικός σου για πάντα. Αυτό ήταν το μότο του.

Όσο για τους αντιπάλους του, τόσο στην αντιπολίτευση όσο και μέσα στο ίδιο του το κόμμα, δεν ανησυχούσε, ούτε έμπλεκε σε συγκρούσεις. Απλά όλοι τους εμφανίζονταν ως πρωταγωνιστές  από το πουθενά σε διάφορα σκάνδαλα που έρχονταν στο προσκήνιο έτσι στα ξαφνικά.

Και το κυριότερο;

Ο Σούλης αναγνώριζε την πολύτιμη αξία των «φίλων» κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, τους οποίος φρόντιζε να χαϊδεύει, και να τους μοιράζει κρατικά έργα δεξιά κι αριστερά, με τους ίδιους να αναγνωρίζουν το πολιτικό του μέγεθος, όπως γνώριζαν πολύ καλά το κόστος της ανυπακοής…

Όσο για τα ΜΜΕ, τι να λέμε;

Τους φλόμωσε στις κρατικές διαφημίσεις, και στις έκτακτες επιχορηγήσεις.

 

Τον «υπόγειο» αυτό έλεγχο επί των πάντων, ο Σούλης τον ονόμασε «σταθερότητα».

Την παρακολούθηση μέσω υποκλοπών, κ.ά. των αντιπάλων του (και όχι μόνο) την ονόμασε «εθνική ασφάλεια».

Τις περίεργες σχέσεις του με τους (δήθεν) επιχειρηματίες, τις ονόμασε «στρατηγική οικονομική συνεργασία», κ.ο.κ.

Την αντιπολίτευση την ονόμασε «χάος».

Και ο λαός, ο οποίος έτρεμε το χάος, το οποίο θα κυριαρχούσε αν χάναμε τον Σούλη, όπως έλεγαν καθημερινά τα ΜΜΕ, τον λάτρευε.

Ακόμη και οι οικονομικοί αναλυτές, ακόμη και οι ξένοι παράγοντες, τον επευφημούσαν για την οικονομική ανάκαμψη και σταθερότητα που έφερε (στα χαρτιά).

Η χώρα προόδευε, με μεγάλα έργα υποδομών (από τους φίλους του επιχειρηματίες που λέγαμε), τα οποία πρόσφεραν θέσεις εργασίας, άσχετα αν ποτέ δεν ολοκληρώνονταν, με το δημόσιο να αποζημιώνει τους εργολάβους κάθε τρεις και λίγο.

Πολλές φορές, αργά τη νύχτα, ένα φωτάκι ήταν αναμμένο στο Μαξίμου.

Ήταν ο Σούλης που από το παράθυρο του γραφείου του έβλεπε την πρωτεύουσα να κοιμάται.

Πιο μικρή από τη Νέα Υόρκη, σκεφτόταν, αλλά με τις ίδιες αρχές λειτουργίας.

Η οικονομική ισχύς δεν έχει να κάνει με το μέγεθος, αλλά με τη δομή, έλεγε μέσα του.

Γι’ αυτό και ποτέ δεν ξέχασε τα πολύτιμα μαθήματα που πήρε στο Μπρονξ. Αντιθέτως τα εμπλούτισε, και τα εφάρμοσε κατά κόρον.

Όχι σε σκοτεινά δωμάτια και πατάρια, αλλά σε φωτισμένα από πανάκριβους πολυέλαιους κυβερνητικά γραφεία.

Οι χώροι  ήταν διαφορετικοί, αλλά οι βασικοί κανόνες παρέμεναν οι ίδιοι. Όπως και οι άνθρωποι.

Και στο φινάλε, ο Σούλης δεν θεωρούσε τον εαυτό του διεφθαρμένο, απλά πραγματιστή.

Ο κόσμος όλος είναι μια σκηνή, ένα δούναι λαβείν, και μια αγορά «επιρροών», έλεγε.

Με δικούς της κανόνες. Τους οποίους ο Σούλης ήξερε απ’ έξω και ανακατωτά.

 

Κάποιοι αυτό το ονομάζουν έγκλημα. Κάποιοι άλλοι… πολιτική.

Για τον Σούλη ήταν και τα δυο μαζί. Με κοινό παρονομαστή την επιτυχία.

Και αισθάνονταν περήφανος… ειδικά όταν έμαθε ότι …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Κάν’ το όπως η Σιγκαπούρη

 

Του ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΙΤΣΗ 

Ενα από τα θεμελιώδη στοιχεία της καθ’ ημάς θρυλούμενης σταθερότητας είναι το οξύ στεγαστικό πρόβλημα. Δεν είναι μόνο σταθερό, έχει γίνει και εκρηκτικό τα τελευταία χρόνια, μετά την έξοδο από τα μνημόνια. Με συνέπεια, όχι μόνο να κονιορτοποιεί το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή κατοικία, αλλά και να εξασθενεί τις δυνάμεις της κοινωνικής συνοχής και να μπλοκάρει την ανάπτυξη.

Μια συνοπτική εικόνα: Τα ελληνικά νοικοκυριά δαπανούν περίπου το 36% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για να καλύψουν το κόστος στέγασης, ενώ ο μέσος όρος στους «27» της Ε.Ε. είναι σχεδόν στο μισό, 19,2%.

Το 29% των Ελλήνων στα αστικά κέντρα ζει σε νοικοκυριά που ξοδεύουν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για να καλύψουν το κόστος στέγασης, ενώ ο μέσος όρος στην Ε.Ε. είναι στο ένα τρίτο, 9,8%.

Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι μόνο δικό μας. Αυτό που μας διακρίνει από άλλους είναι η ιδιάζουσα διαχείρισή του.

Τι κάνουμε;

Βασικά, ενισχύουμε τη ζήτηση, επιδοτούμε προγράμματα που κάνουν ακριβότερη την κατοικία και δίνουμε φοροελαφρύνσεις σε όσους κατέχουν πολλές κατοικίες και μας κάνουν τη χάρη να τις εκμεταλλεύονται.

Τι κάνει η άλλη Ευρώπη;

Από τους πόρους των δικών τους Ταμείων Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, η Πορτογαλία διαθέτει 2,7 δισ. ευρώ για την κατασκευή 26.000 κοινωνικών κατοικιών.

Η Ισπανία διαθέτει 1 δισ. ευρώ για την κατασκευή 20.000 κοινωνικών κατοικιών.

Η Ιταλία 1 δισ. ευρώ για την κατασκευή 10.000 κοινωνικών κατοικιών.

Συνολικά, από ευρωπαϊκούς πόρους, επτά χώρες της Ε.Ε. δαπανούν 5,51 δισ. ευρώ για να ενισχύσουν την προσφορά σπιτιών με προγράμματα κοινωνικής κατοικίας.

Αρκούν;

Οχι. Για να καλυφθούν οι ανάγκες σύγχρονης κατοικίας με προσιτές τιμές στην Ε.Ε., υπολογίζεται ότι απαιτείται δαπάνη της τάξης των 50 δισ. ευρώ. Αλλά η κατεύθυνση είναι σαφής: ενίσχυση της προσφοράς με προγράμματα κοινωνικής κατοικίας.

Πρώτη είναι η Αυστρία, όπου 62% των κατοικιών στη Βιέννη είναι κοινωνικές, ακολουθούν η Ολλανδία με 2,3 εκατ. κοινωνικές κατοικίες, η Γαλλία με 5 εκατ. κοινωνικές κατοικίες κ.λπ.

Αλλ’ αυτά δεν τα κάνει μόνο η Ευρώπη του κοινωνικού κράτους.

Τα κάνει και η Σιγκαπούρη, το κράτος-παγκόσμιο σύμβολο της ελεύθερης αγοράς.

Λοιπόν, ένα θεμέλιο της ανάπτυξης της Σιγκαπούρης είναι ο θεσμός της κοινωνικής κατοικίας. Περισσότεροι από το 75% των κατοίκων της Σιγκαπούρης ζουν σε 1,1 εκατ. διαμερίσματα που έχουν κατασκευαστεί από το κράτος και μισθώνονται για 99 χρόνια σε χαμηλές, επιδοτούμενες τιμές. Είναι συγκροτήματα κατοικιών με εγκαταστάσεις αναψυχής και άθλησης, καταστήματα εστίασης, παντοπωλεία και άλλες υπηρεσίες.

Το κράτος της Σιγκαπούρης δεν επέλεξε να δώσει μια οποιαδήποτε λύση στο στεγαστικό, αλλά μια λύση που συνδυάζει την κρατική παρέμβαση με την ιδιωτική ιδιοκτησία σε προσιτό κόστος, προωθώντας την κοινωνική σταθερότητα και στηρίζοντας μια εξαιρετικά δυναμική οικονομική ανάπτυξη.

Το μοντέλο της Σιγκαπούρης…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Το μαρτύριο του Κηφισού και ο «Προαστ(ε)ιακός» σιδηρόδρομος!

 Toυ ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Οσοι προσεγγίζουν την Αθήνα από τον βορρά βιώνουν το «μαρτύριο του ποταμιού». Η κίνηση στον Κηφισό είναι τόσο μεγάλη που η λέξη αποκτά πλέον οργουελιανά χαρακτηριστικά. Αυτοκίνητα, φορτηγά, νταλίκες κ.λπ. μένουν ώρες ακίνητα και κατά διαστήματα μετακινούνται μερικά μέτρα, έτσι ώστε η ακινησία να μπορεί να λέγεται κίνηση.

Γι’ αυτό το χάλι η κυβέρνηση μελετάει μέτρα. Προτάθηκαν μικροπαρεμβάσεις στη διασταύρωση της Εθνικής με την Αττική Οδό· και ξεκινάει μελέτη για τον άξονα Ελευσίνας – Οινοφύτων έτσι ώστε χιλιάδες νταλίκες που φεύγουν από το λιμάνι του Πειραιά ή τις αποθήκες Ασπροπύργου, Ελευσίνας με κατεύθυνση τη Βόρεια Ελλάδα να παρακάμπτουν τα κόκκινα σημεία με κόστος που υπολογίζεται στο 1 δισ. ευρώ· κάποιοι μιλούν για έναν ακόμη υπέργειο αυτοκινητόδρομο (flyover) με ανυπολόγιστο προς το παρόν κόστος.

Τέλος, ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών κ. Κωνσταντίνος Κυρανάκης είπε ότι «ένα μέτρο που συζητάμε είναι η απαγόρευση των φορτηγών – βαρέων οχημάτων από τις 7 έως τις 10 το πρωί» (Action24, 1.12.2025).

Η τελευταία σκέψη δεν ευτύχησε. Ισως να μπούχτισε ακόμη και η κυβέρνηση από τις συνεχείς εξαγγελίες απαγορεύσεων· «την πολλή αυστηροποίηση τη βαριέται κι ο Θεός».

Το πιθανότερο είναι να υπήρξαν μεγάλες αντιδράσεις όχι μόνο από το λόμπι των φορτηγατζήδων, αλλά των μεγάλων επιχειρήσεων διαμετακομιστικού εμπορίου, αφού ένα τέτοιο μέτρο, εκτός από τεράστιο οικονομικό κόστος, θα σήμαινε απορρύθμιση ολόκληρης της αλυσίδας μεταφορών, κάτι που δεν επηρεάζει μόνο την Ελλάδα, αλλά και χώρες που εξυπηρετούνται από την Cosco στον Πειραιά.

Οι Αμερικανοί λένε ότι «αν είσαι σφυρί, βλέπεις όλο τον κόσμο σαν καρφιά», κάτι που στα καθ’ ημάς μεταφράζεται σε «αν είσαι κυβέρνηση (και δη “επιτελική”), για κάθε πρόβλημα έχεις μια απαγόρευση».

Υπάρχουν όμως κι άλλα μέτρα που θα μπορούσαν να αποφορτίσουν τον Κηφισό. Οπως πρότεινε ο συγκοινωνιολόγος κ. Στέφανος Κατσώλης και μετέφερε ο δικός μας Δημήτρης Ρηγόπουλος, «υπάρχει ο κάθετος άξονας του προαστιακού σιδηροδρόμου που διασχίζει το πολεοδομικό συγκρότημα από βορρά προς νότο, από τον Αγιο Στέφανο μέχρι τον Πειραιά, σχεδόν παράλληλα με την εθνική οδό και τον Κηφισό. Εκεί λειτουργούν εδώ και χρόνια στάσεις σε περιοχές όπως οι Αφίδνες, ο Αγιος Στέφανος, η Δεκέλεια, το Μενίδι, το Πάρκο Τρίτση, οι Αγιοι Ανάργυροι, ο Σταθμός Λαρίσης, του Ρουφ, ο Ταύρος, ο Ρέντης κ.λπ. Υπάρχει και η γραμμή του αεροδρομίου, όπου επίσης λειτουργούν σταθμοί με σημείο αναφοράς τον Κηφισό (Ηράκλειο, Μεταμόρφωση). Δεν θα μπορούσαν όλοι αυτοί οι σταθμοί να απορροφήσουν μέρος της ζήτησης για μετακίνηση κατά μήκος του Κηφισού;» («Καθημερινή», 31.1.2026).

 

«Προαστ(ε)ιακός» σιδηρόδρομος


Ο κ. Κατσώλης επισήμανε ότι παραλλήλως του Κηφισού, όπου συνωστίζονται χιλιάδες Ι.Χ. αυτοκίνητα (συνήθως μόνο με τον οδηγό), υπάρχει ο κάθετος άξονας του προαστιακού σιδηροδρόμου, που θα μπορούσε να απορροφήσει μέρος της κίνησης. «Αρκεί οι συρμοί να μην περνούσαν μία ή το πολύ δύο φορές την ώρα. Αρκεί να “τρέχαμε” τη μετατροπή του δικτύου του προαστιακού σιδηροδρόμου εντός του λεκανοπεδίου σε υποδομή μετρό, όπως συμβαίνει σε όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου» («Καθημερινή», 31.1.2026).

Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε προαστιακό σιδηρόδρομο, αλλά «προαστειακό». Είναι ανέκδοτο να συζητάμε για αξιόπιστη επιβατική κίνηση όταν τα δρομολόγια δεν είναι παρά ανά μία ή δύο ώρες· αν π.χ. κάποιος χάσει το τρένο 1542 που ξεκινάει από την Αθήνα στις 11.28, θα πρέπει να πάρει το επόμενο στις 13.28! Με τέτοια συχνότητα δρομολογίων, όλοι θα προτιμήσουν να πήξουν μέσα στο Ι.Χ. τους επί του Κηφισού, έχοντας την ελπίδα ότι θα σταθούν τυχεροί, ή έστω να περάσουν τις δύο ώρες των καθυστερήσεων ακούγοντας ραδιόφωνο στο αυτοκίνητο, αντί να τριγυρνούν ασκόπως στον σταθμό.

Τα μέσα σταθερής τροχιάς που αφέθηκαν στην εγκατάλειψη όλα τα προηγούμενα χρόνια είναι η αχίλλειος πτέρνα των μεταφορών στη χώρα.

Εχουμε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά εμπορευματικών μεταφορών διά σιδηροδρόμου στην Ευρωπαϊκή Ενωση (2%), ενώ στις χώρες της Βαλτικής ξεπερνάει το 60%. Τα τελευταία στοιχεία (2024) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι απελπιστικά. Αλλά και προ θεομηνιών (τύπου «Daniel») και άλλων καταστροφών στο δίκτυο, τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα. Το 2017 –τελευταία χρονιά που η χώρα έδωσε στοιχεία προ του 2024– οι ελληνικοί σιδηρόδρομοι μετακίνησαν 1.320.000 τόνους εμπορευμάτων. Μη μετρηθούμε με την ισομεγέθη Αυστρία (107.579.000 τόνοι), αλλά με την Πορτογαλία που επίσης βρίσκεται σε ένα άκρο της Ευρώπης. Είχε οκταπλάσιο σχεδόν τονάζ: 10.453.000 τόνους. Ακόμη και η Βόρεια Μακεδονία μάς ξεπερνάει με 1.558.000 τόνους.

Ο σιδηρόδρομος αποτελεί το κλειδί για τις χερσαίες μεταφορές, εμπορευμάτων και ανθρώπων. Οχι μόνο στον Κηφισό, αλλά σε ολόκληρη την επικράτεια· και χίλιες νταλίκες να φύγουν από τις εθνικές οδούς, κέρδος θα είναι.

Βεβαίως θέλει …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΟ-ΦΑΣΙΣΤΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Αυτό επιτρέπεται?


Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

   Το Σύνταγμα κατοχυρώνει την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και απαγορεύει οποιαδήποτε παρέμβαση στην άσκηση των δικαστικών καθηκόντων.  
 
Τι όμως συνιστά "παρέμβαση";
 
   Η συγκέντρωση χιλιάδων διαδηλωτών έξω από τα δικαστήρια, με συνθήματα που προδικάζουν την απόφαση και απειλούν με βία αν η ετυμηγορία των δικαστών είναι διαφορετική, μπορεί να θεωρηθεί μορφή πίεσης ή αθέμιτης επιρροής στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, ναι ή ου;  
 
Τι σημαίνει "απαιτούμε την καταδίκη";
 
   Προφανώς είναι αδύνατον να αποδειχθεί ότι αυτές οι μαζικές διαδηλώσεις δημιούργησαν πραγματικό φόβο που επηρέασε την ανεξαρτησία ή αμεροληψία των δικαστών. Ποιος δικαστής θα παραδεχθεί ότι "πήρα αυτή την απόφαση γιατί φοβήθηκα για τη ζωή ή/και την περιουσία μου" όταν έξω από τα δικαστήρια κραυγάζουν χιλιάδες αφιονισμένοι "δεν είναι αθώοι"; 

   Αλλά μήπως έχουμε ξεχειλώσει την έννοια της ελεύθερης έκφρασης, ειδικά όταν ασκείται από συγκεκριμένους χώρους εναντίον άλλων, και την έχουμε συρρικνώσει στο μη περαιτέρω, όταν γίνεται το αντίστροφο;
 
   Επίσης: είναι αυτό λόγος νόμιμης Στάσης Εργασίας των Δημοσίων Υπαλλήλων; 
 
Μπορεί δηλαδή ο ΔΥ να φεύγει όποτε θέλει από τη θέση του, με την ταλαιπωρία που αυτό συνεπάγεται για τον πολίτη, επειδή αποφάσισε να πάει να διαδηλώσει έξω από τα δικαστήρια;  
 
Δεν πρόκειται για ...
 
Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΑΡΝΗΣΙΔΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Σιγά μην είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στον νόμο

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς που να παίρνει στα σοβαρά τη φράση «είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στον νόμο».

Όλοι ξέρουμε ότι σε τίποτα δεν είμαστε όλοι ίσοι και ο νόμος δεν μπορεί να είναι η εξαίρεση. Ένας οικονομικός παράγοντας του τόπου και η συνοδεία του μπορούν να παραβιάζουν τον ΚΟΚ όσο θέλουν, ένας συνδικαλιστής μπορεί να παρακωλύει τη συγκοινωνία για όσο θέλει, ένας αριστερός μπορεί να βιαιοπραγεί ανενόχλητος. Τα χρήματα, η ιδιότητα και η ιδεολογία καθορίζουν το αν θα έχεις τρεχάματα με το νόμο αλλά ακόμα κι αν καταλήξεις να έχεις τρεχάματα, η οικονομική σου δυνατότητα ή η διασημότητα σου θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την νομική βοήθεια που θα έχεις. Ένας ζάμπλουτος και ένας πάμφτωχος μπορεί να κατηγορηθούν για το ίδιο πράγμα αλλά δεν θα έχουν τους ίδιους δικηγόρους.

Όλα τα παραπάνω είναι γνωστά, είναι ενοχλητικά (για όσους δεν ωφελούνται από την ανισότητα), αλλά είτε οφείλονται στην προβληματική αίσθηση καθήκοντος των στελεχών των διωκτικών αρχών, είτε στην αναπόφευκτη αλλά σε κάθε περίπτωση όχι θεσμοθετημένη ανισότητα, όπως αυτή για την οποία γράφω σήμερα. Γιατί, φίλες φίλοι και οι υπόλοιποι, υπάρχει ανισότητα απέναντι στον νόμο που είναι απολύτως θεσμοθετημένη και χάρη σε αυτή μπορείς να καταδικαστείς σε χρόνια φυλακής για κακοποίηση ανηλίκων και να μην κάνεις ούτε μέρα φυλακή. Αρκεί να έχεις λεφτά.

Ο πατέρας Αντώνιος πχ καταδικάστηκε και από το Εφετείο για κακοποίηση ανηλίκων σε 9,5 χρόνια φυλακή (αν κατάλαβα καλά η κακοποίηση δεν ήταν σεξουαλική αλλά επρόκειτο για σκληρές τιμωρίες). Το δικαστήριο έκρινε ότι η ποινή του είναι εξαγοράσιμη και του δίνει τη δυνατότητα να μην εκτίσει ούτε μέρα, αρκεί να πληρώσει 60.000 ευρώ. Αν πληρώσει λιγότερα, θα εκτίσει μέρος της ποινής αλλά όχι όλη.

Βλέπετε, σύμφωνα με τον νόμο όσο πιο φτωχός, τόσο πιο οδυνηρή η τιμωρία σου. Όσο περισσότερα λεφτά έχεις να δώσεις, τόσο λιγότερο θα μείνεις στη φυλακή. Κι αν έχεις όλο το ποσό δεν θα μείνεις καθόλου.

Η ιδέα των εξαγοράσιμων ποινών, η δυνατότητα δηλαδή να πληρώνεις για να αποφύγεις τη φυλακή, είναι θεσμοθετημένη ανισότητα. Δεν είναι μια ανισότητα που προκύπτει από πραγματικότητες της ζωής τις οποίες πασχίζει ο νομοθέτης να ξεπεράσει, αλλά μια ανισότητα την οποία δημιουργεί ο ίδιος ο νομοθέτης.

Είναι μια προστυχιά την οποία…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίικο ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ασλάμ - Συμπαράσταση και απειλές

 

Του ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

Ακολουθεί κοινή ανακοίνωση του ΚΕΕΡΦΑ και της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος “Η Ενότητα”

Ο ακροδεξιός ρατσιστής Πλεύρης απειλεί με απέλαση τον Τζαβέντ Ασλάμ.

Προκλητική ρατσιστική ενέργεια ενάντια στα δικαιώματα και τις ελευθερίες όλων μας από τον ακροδεξιό υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου Θ. Πλεύρη αποτελεί η επίθεση κατά του Τζαβέντ Ασλάμ για να του αφαιρεθεί το άσυλο. Του έστειλαν “κλήση προς ακρόαση” για να ανοίξουν αυτόν τον δρόμο. Μάλιστα, το ανάλογο επιχείρησε και ο προκάτοχος του, Ν. Μηταράκης και η επιτροπή ασύλου το απέρριψε.

Mια κυβέρνηση στριμωγμένη από την οργή του κόσμου για τα βάρβαρα εγκλήματα της, τα οποία πυκνώνουν, προσθέτοντας στα Τέμπη και την Πύλο, τη Βιολάντα και τη Χίο, επιτίθεται με μίσος κατά των μεταναστών και των προσφύγων, με μένος κατά όσων υπερασπίζονται δικαιώματα και ελευθερίες ή υψώνουν την φωνή τους κατά της συγκάλυψης των μαζικών δολοφονιών. Ο Μητσοτάκης και ο Πλεύρης ακολουθούν τον Τραμπ που καταδιώκει με τους κεφαλοκυνηγούς της ICE και εκτελεί αλληλέγγυους στη Μινεάπολη…

…Η χυδαία αντιμετώπιση των μεταναστών, όταν αγωνίζονται, την ζούμε με τις διαρκείς επιθέσεις κατά του Πάνου Ρούτσι. Κοινός παρονομαστής είναι η προσπάθεια συγκάλυψης των εγκλημάτων των Τεμπών, της Πύλου και της Χίου.

Η προσπάθεια φίμωσης του Τζαβέντ Ασλάμ κρατά από το 2005, όταν κατήγγειλε τις απαγωγές 28 Πακιστανών από τις μυστικές υπηρεσίες. Τότε, η στοχοποίηση οδήγησε στη σύλληψη του με στημένες κατηγορίες ενώ ο ‘Αρειος Πάγος αθώωσε τον Τζαβέντ Ασλάμ και απέρριψε το αίτημα της χούντας του Πακιστάν να απελαθεί.

Η επίθεση συνεχίστηκε και αργότερα, παράλληλα με τις δολοφονικές επιθέσεις της Χρυσής Αυγής στις γειτονιές, τα μαχαιρώματα και τα πογκρόμ, που οδήγησαν στις δολοφονίες του Σαχζάτ Λουκμάν και του Παύλου Φύσσα. Ο Τζαβέντ Ασλάμ κλήθηκε στη δίκη της Χρυσής Αυγής ως μάρτυρας.

Τώρα, η ΝΔ και τα πρόθυμα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια της στα ΜΜΕ, τα οποία είχαν την είδηση πριν την ενημέρωση του Τζαβέντ Ασλάμ(!), τρέχουν να χειροκροτήσουν τον ακροδεξιό κατήφορο του Θ. Πλεύρη. Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο!

Έχουμε μπροστά μας αγώνες για να τελειώνουμε με τις χυδαίες και προκλητικές επιθέσεις μιας κυβέρνησης παντελώς απομονωμένης: 27-28 Φλεβάρη, 8 Μάρτη, μέρα για τα δικαιώματα των γυναικών και 28 Μάρτη, παγκόσμια κινητοποίηση κατά του ρατσισμού και του φασισμού.

Στον Τζαβέντ Ασλάμ και χιλιάδες άλλους μετανάστες και πρόσφυγες η κυβέρνηση χρωστά νομιμοποίηση, χαρτιά και ιθαγένεια και όχι απελάσεις ρατσιστικές.

 

Να σχολιάσει κανείς τις ασυναρτησίες και τα κλισέ που παρελαύνουν στην ανωτέρω επίδειξη καοήθους ηλιθιότητας, είναι χαμένος κόπος.

Αυτό που αρκεί είναι η επισήμανση του φαινομένου ευκαιρίας δοθείσης, ώστε να μη ξεχνιόμαστε.

Σ’ αυτό το link ( https://www.dnews.gr/eidhseis/politikes-eidhseis/573407/tzanakopoulos-paremvasi-sti-vouli-gia-tin-anaklisi-asylou-tou-proedrou-tis-pakistanikis-koinotitas-ellados  ) επίσης μπορεί κάποιος να βρει την ανακοίνωση υποστήριξης προς το Τζαβέντ Ασλάμ και τα …αυστηρά ερωτήματα που θέτει στην κυβέρνηση ο βουλευτής και Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Αριστεράς, Δημήτρης Τζανακόπουλος…θυμίζοντας το ποιόν του ιδίου και του χώρου που εκπροσωπεί. Και …διευκολύνοντας τον προβληματισμό (δεν τον λες και δαιδαλώδη) για τη λιγότερο τοξική απ’ τις τοξικές επιλογές που έχουμε μπροστά στην επόμενη κάλπη.

Τουλάχιστον τα εκ δεξιών κοπρόσκυλα δε μας το λεν κατάμουτρα, ότι σκοπός τους είναι να μας αντικαταστήσουν.

Σε ό,τι με αφορά, ο προστατευόμενος του ΚΕΕΡΦΑ (και όχι μόνο) …εκλεγμένος 🤣🤮 πρόεδρος της τουρκολατρικής πακιστανικής κοινότητας, βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία δυσφήμισης & αποσταθεροποίησης της “δικής μας” χώρας, όπως και οι πολιτικοί του πάτρωνες.

Άλλο δεν κάνει από το να μοιράζει τον τίτλο του ρατσιστή δεξιά κι αριστερά, μη παραλείποντας να απειλεί με …αντιρατσιστική βία, να ζητά την εφαρμογή της Σαρίας στην Ελλάδα, το άνοιγμα των συνόρων, και την…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΓΥΦΤΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Βρείτε τί δεν αναφέρει ο τίτλος της είδησης και κερδίστε ένα γύφτικο σκεπάρνι...


Γράφει ο Άλκης ο Απροστάτευτος

Αυτό που δεν αναφέρει ο τίτλος είναι πως και οι τρεις είναι γύφτοι.

Πλέον στη βαριά εγκληματικότητα στη χώρα μας κυριαρχούν οι Ρομά, οι οποίοι αναπαράγουν νέες γενιές δολοφόνων, ληστών, εμπόρων ναρκωτικών κοκ.

Το φαινόμενο αυτό χρήζει σοβαρής εξέτασης.

Θυμάμαι ότι στα νιάτα μου οι αθίγγανοι/γύφτοι/Ρομά ήταν μεν περιθωριακοί, αλλά δεν πρωταγωνιστούσαν σε τέτοιο βαθμό στη βαριά εγκληματικότητα. Πούλαγαν καρπούζια, έκαναν δουλειές του ποδαριού, ζητιανιά, ίσως μικροαπάτες, μικροκλοπές κοκ αλλά ως εκεί.

Πλέον η κατάσταση έχει ξεφύγει. Είναι οι αδιαφιλονίκητοι πρωταγωνιστές μια νέας γενιάς εγχώριων εγκληματιών: δολοφονούν, βασανίζουν ηλικιωμένους, δείχνουν πλήρη ασέβεια στην ανθρώπινη ζωή, κλέβουν μεταλλικά καλώδια διακινδυνεύοντας την ασφάλεια των συγκοινωνιών, προκαλούν αλλεπάλληλους εμπρησμούς στον Ασπρόπυργο το καλοκαίρι.

Και η πολιτεία ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικου γυφτοκαθαρματόπληκτου κωλοχανείου κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

Υπαρκτού κηφηνο-σουργελο-κατσαπλιαδο-ξεφτιλαρόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

Σαν σήμερα (27/2/ΧΧΧΧ)

 

1869: Εγκαινιάζεται ο ατμοκίνητος αστικός σιδηρόδρομος Αθήνας - Πειραιά, υπό την επωνυμία ΣΑΠ Α.Ε., μετέπειτα ΗΣΑΠ.Στο πρώτο δρομολόγιο επιβάτες είναι η βασίλισσα Όλγα, ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Ζαΐμης, και άλλοι επίσημοι.

1900: Ιδρύεται στο εστιατόριο «Γκιζέλα» του Μονάχου η ποδοσφαιρική ομάδα της Μπάγερν Τα ιδρυτικά στελέχη είναι 18 νεαροί Γερμανοί

1900: Ιδρύεται το Εργατικό Κόμμα της Μεγάλης Βρετανίας από τα εργατικά συνδικάτα και αριστερούς πολιτικούς φορείς

1933: Εμπρησμός στο Ράιχσταγκ. Η φωτιά στη γερμανική Βουλή αποδόθηκε στους κομμουνιστές και ο Χίτλερ βρήκε την ευκαιρία να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να αναστείλει τα πολιτικά δικαιώματα.

1959: Θεμελιώνεται στην Αθήνα το ξενοδοχείο «Χίλτον» από τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή


274: Γεννιέται ο Μέγας Κωνσταντίνος, πρώτος αυτοκράτορας του Βυζαντίου.

1892: Πεθαίνει ο Λουί Βιτόν, ιδρυτής της ομώνυμης γαλλικής εταιρείας ειδών πολυτελείας.

1943: Πεθαίνει ο ποιητής μας Κωστής Παλαμάς
2014: Πεθαίνει σε ηλικία 66 ετών από έμφραγμα ο ισπανός μετρ του φλαμένκο Πάκο ντε Λουθία
 
 
 
 
 
 
 

2020 Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών., ο ηθοποιός Gene Dynarski ο οποίος έγινε γνωστός από τον ρόλο του στη σειρά Seinfeld, όπου υποδύθηκε τον Izzy Mandelbaum Jr.
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΤΑΛΙΝΟ-ΦΑΣΙΣΤΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι τραμπουκισμοί ως σύμπτωμα παρακμής

 

Toυ ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ 

Σκηνές όπως εκείνες που είδαμε πρόσφατα, με γιατρούς του ΕΣΥ να επιτίθενται σε υπουργό Υγείας που προσήλθε για εγκαίνια νέας μονάδας, δεν αποτελούν ελληνική ιδιαιτερότητα. Αντίθετα, συνιστούν έκφραση μιας ευρύτερης πολιτισμικής και κοινωνικής φθοράς που διαπερνά σήμερα το σύνολο των δυτικών κοινωνιών.

Επεισόδια βίας παρατηρούνται ολοένα συχνότερα: μεταξύ εφήβων στα σχολεία, μεταξύ γειτόνων, ακόμη και μέσα σε οικογένειες.

Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά για συμπτώματα μιας διάχυτης αντισυστημικής οργής που κυοφορείται εδώ και χρόνια μέσα στις δημοκρατίες. Είναι η ίδια οργή που εκτοξεύει στην εξουσία ακραίες, απρόβλεπτες ή δημαγωγικές πολιτικές φιγούρες, είτε αυτές εκφράζονται μέσω λαϊκισμού δεξιάς είτε αριστερής κοπής.

Οι κοινωνίες της Δύσης μοιάζουν εξαντλημένες – όχι από τη φτώχεια, αλλά από την ευημερία χωρίς κόπο που κληρονόμησαν.

Η αίσθηση νοήματος της ζωής υποχωρεί, οι θεσμοί αποδυναμώνονται και οι συλλογικές αξίες διαβρώνονται. Η υποχώρηση της θρησκευτικής πίστης δεν ενδυναμώνει την ορθολογική προσέγγιση αλλά την ευκολία πολλοί να πιστεύουν άκριτα σε κάθε εύπεπτη παλαβομάρα ή θεωρία συνωμοσίας.

Από την κρίση της οικογένειας και τη δραματική πτώση των γεννήσεων έως την υποβάθμιση της παιδείας, οι δείκτες πολιτισμικής συνοχής εμφανίζουν καθοδική πορεία.

Την ίδια στιγμή, η πολιτική αντιπαράθεση εγκλωβίζεται σε ένα ψευδές δίλημμα.

Από τη μία, συντηρητικές φωνές θεωρούν ότι η επιστροφή σε πιο αυταρχικές μορφές κρατικής ισχύος θα επαναφέρει την τάξη.

Από την άλλη, προοδευτικές προσεγγίσεις πιστεύουν ότι η αποδόμηση των παραδοσιακών δομών θα γεννήσει μια νέα, πιο δίκαιη κοινωνία.

Και οι δύο πλευρές, ωστόσο, παραβλέπουν το βασικό: ότι η κρίση είναι βαθύτερη, είναι υπαρξιακή.

Η παρακμή δεν εκδηλώνεται μόνο στη βία των άκρων, αλλά και στη διευρυνόμενη ανισότητα, στη χρηματοοικονομική φούσκα περιουσιακών στοιχείων και στην αποστασιοποίηση των ελίτ από τις ανάγκες κοινωνικής συνοχής.

 

Η ψευδαίσθηση ότι ο πλούτος και η ιδιωτική ισχύς κάποιων μπορούν να τους εξασφαλίσουν σταθερότητα μέσα σε ένα περιβάλλον γενικευμένης αποσύνθεσης είναι παραπλανητική και  επικίνδυνη.

Σε ποιο σημείο της καμπύλης βρισκόμαστε;

Ένα παλιός χρηματιστής, ο Ray Dalio, έχει περιγράψει με εντυπωσιακή καθαρότητα το ιστορικό μοτίβο ακμής και παρακμής των πολιτισμών.


 

Σύμφωνα με το σχήμα του, οι πολιτισμοί ανεβαίνουν μέσα από την πειθαρχία, την καινοτομία και την παραγωγικότητα, φτάνουν σε κορύφωση ευημερίας και ισχύος και στη συνέχεια εισέρχονται σε μια φάση σταδιακής φθοράς που χαρακτηρίζεται από υπερχρέωση, κοινωνικές εντάσεις, πολιτική πόλωση και απώλεια ανταγωνιστικότητας.

Αν επιχειρήσει κανείς να τοποθετήσει τη σημερινή Δύση πάνω σε αυτή την καμπύλη, δύσκολα θα την έβλεπε στο στάδιο της ανόδου.

Οι περισσότεροι δείκτες παραπέμπουν σε ώριμη φάση κορύφωσης που έχει ήδη περάσει στην πλευρά της καθόδου: τεράστια δημόσια και ιδιωτικά χρέη, πληθωρισμός περιουσιακών στοιχείων, διευρυνόμενες ανισότητες, πολιτική αστάθεια και κοινωνική αποσύνθεση.

Δεν πρόκειται ακόμη για κατάρρευση, αλλά για εκείνη την επικίνδυνη ζώνη όπου η ισχύς παραμένει μεγάλη, ενώ η εσωτερική συνοχή διαβρώνεται.

Είναι το σημείο όπου οι κοινωνίες εξακολουθούν να είναι πλούσιες, αλλά χάνουν σταδιακά την αυτοπεποίθηση, την πειθαρχία και το συλλογικό τους όραμα.

Στο βιβλίο μου «Η Επερχόμενη Αταξία» περιγράφω ορισμένα από τα δομικά αίτια: η υπερβολική χρηματοοικονομικοποίηση της οικονομίας, η αποδυνάμωση της παιδείας και της οικογένειας, η δημογραφική συρρίκνωση και η αποσύνδεση των ελίτ από τις κοινωνίες τους.

Οι συνέπειες, όπως αναλύονται, δεν είναι μόνο οικονομικές αλλά βαθιά πολιτισμικές και γεωπολιτικές.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν βρισκόμαστε στην κατηφόρα – τα δεδομένα δείχνουν πως ναι.

Το πραγματικό ερώτημα είναι …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 26, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)