ΚΚΕδικο ΣΤΑΛΙΝΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Σύντομο ανέκδοτο: «Δημοκρατικό» ΚΚΕ

 

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Στις 23/9/1974 «νομιμοποιήθηκε» το ΚΚΕ. Το Κοινοβούλιο, που, ως θεσμός, κινδύνευσε από την ιδεολογικοποιημένη μοχθηρία των συμμοριτών, αποφάσισε να «νομιμοποιήσει» εκείνους που ήθελαν να το καταργήσουν. Το νομοθετικό διάταγμα 59/1974 ήταν εκείνο που έμπασε τους νοσταλγούς του Στάλιν από τα πορτοπαράθυρα της Βουλής.

Ο τρόπος που έχει λειτουργήσει μέχρι σήμερα αυτό το κόμμα δείχνει ότι μια χαρά συνεννοείται με το «σύστημα» που καταγγέλλει. Οι πρακτικές του είναι απολύτως συστημικές. Ομως, η ιδεολογία δεν έχει αλλάξει. Παραμένει αταλάντευτα ανθελληνική. Δεν κρύβει ότι ακόμα και σε περίπτωση πολέμου το ΚΚΕ θα λειτουργήσει σαν πέμπτη φάλαγγα και θα σηκώσει τα όπλα εναντίον της πατρίδας!

Τρανταχτή απόδειξη κομίστηκε στα ΜΜΕ την 1η Δεκεμβρίου 2018. Τότε, ο Θανάσης Παφίλης, βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, στην ομιλία του για τον Γοργοπόταμο τόνισε: «Το κόμμα μας επίσης λέει ότι ο λαός δεν πρέπει να έχει καμιά εμπιστοσύνη στις αστικές κυβερνήσεις κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το κόμμα μας θα ηγηθεί στην αυτοτελή οργάνωση της εργατικής λαϊκής πάλης με όλες τις μορφές, ώστε να οδηγήσει στην ολοκληρωτική ήττα της αστικής τάξης, εγχώριας και ξένης ως εισβολέα. Ο αγώνας αυτός να συνδεθεί με την πάλη για την κατάκτηση της εξουσίας, είτε η Ελλάδα είναι επιτιθέμενη είτε έχει δεχτεί εισβολή».

Σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι όταν η Ελλάδα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση θα έχει να αντιμετωπίσει δύο εχθρούς. Τον εξωτερικό αλλά και το ΚΚΕ! Μπορείτε να δείτε το βίντεο εδώ:

 

 

Ο κ. Παφίλης δεν είναι ο «πατέρας» αυτού του σχεδίου.

Απλώς επανέλαβε όσα λέει το πρόγραμμα του ΚΚΕ (στη σελίδα 7): «Σε περίπτωση ιμπεριαλιστικής πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας, είτε σε αμυντικό είτε σε επιθετικό πόλεμο, το Κόμμα πρέπει να ηγηθεί της αυτοτελούς οργάνωσης της εργατικής – λαϊκής πάλης με όλες τις μορφές, ώστε να οδηγήσει σε ολοκληρωτική ήττα της αστικής τάξης, εγχώριας και ξένης ως εισβολέα, έμπρακτα να συνδεθεί με την κατάκτηση της εξουσίας.

Με την πρωτοβουλία και καθοδήγηση του Κόμματος να συγκροτηθεί εργατικό – λαϊκό μέτωπο με όλες τις μορφές δράσης, με σύνθημα: Ο λαός θα δώσει την ελευθερία και τη διέξοδο από το καπιταλιστικό σύστημα που, όσο κυριαρχεί, φέρνει τον πόλεμο και την “ειρήνη” με το πιστόλι στον κρόταφο». Μπορείτε να το διαβάσετε στην ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.kke.gr/export/sites/default/.galleries/docs/Programma.pdf

Και τι δηλώνει το κόμμα του «δημοκρατικού τόξου» ότι θα κάνει;

Δικτατορία του προλεταριάτου!

Στη διεύθυνση https://www.kke.gr/arxes-stoxoi/katastatiko/ θα βρείτε το καταστατικό του κόμματος που λέει: «Στρατηγικός στόχος του ΚΚΕ είναι η κατάκτηση της επαναστατικής εργατικής εξουσίας, η δικτατορία του προλεταριάτου, για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση. Το ΚΚΕ φιλοδοξεί να δώσει όλες του τις δυνάμεις για την οικοδόμηση της ανώτερης αυτής κοινωνίας, έχοντας πλήρη συνείδηση ότι θα είναι έργο της ίδιας της εργατικής τάξης, επικεφαλής όλων όσοι υποφέρουν από την εξουσία του κεφαλαίου, και της ουσιαστικής συμμετοχής τους, τόσο στον αγώνα για την κατάκτησή της όσο και στη διαφύλαξη και στερέωσή της. […]

Η ταξική πάλη συνεχίζεται μέχρι την κατάργηση κάθε πηγής κοινωνικής ανισότητας, κάθε ατομικής ιδιοκτησίας μέσων παραγωγής. Το ΚΚΕ καθοδηγείται από τα διδάγματα των ταξικών αγώνων στην Ελλάδα, τους ηρωικούς αγώνες των ΕΑΜ – ΕΛΑΣ την περίοδο της κατοχής και του Δεκέμβρη 1944 και ιδιαίτερα τον κορυφαίο αγώνα του ΔΣΕ 1946-1949».

Κοντολογίς δηλώνουν υπερηφάνως ότι τους θέλουν να επαναλάβουν όσα διέπραξαν από το 1944 μέχρι το 1949 και πως, αν κατορθώσουν να κουρσέψουν (με… ρεσάλτο) την εξουσία, θα επιβάλ ουν δικτατορικό καθεστώς!

Ολα τούτα…

 ο Αρειος Πάγος τα θεωρεί νορμάλ, δημοκρατικά, σύννομα;

ΚΚΕδικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ανεπιθύμητος

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας, στην ομιλία του με την οποία κορυφώθηκε το Φεστιβάλ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ, ανακοίνωσε ότι ο Μάρκο Ρούμπιο είναι ανεπιθύμητος στην Ελλάδα και τον χαρακτήρισε «μακελάρη».

Η τραγωδία του κ. Κουτσούμπα και του κάθε Κουτσούμπα είναι ότι ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ ποτέ δεν θα μάθει ότι είναι ανεπιθύμητος στην Ελλάδα από το τελευταίο αμιγώς σταλινικό κόμμα της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Δεν είναι άδικο;

Κανείς δεν πρόκειται να του το πει. Δεν θα βρεθεί χώρος για αυτή την πληροφορία στα έγγραφα που του έχουν ετοιμάσει για την επίσκεψη στην Αθήνα. Αλλά ακόμη και αν συνέβαινε να το πληροφορηθεί, τίποτα δεν θα άλλαζε για τον Ρούμπιο. Δεν πειράζει! Ούτως ή άλλως, ελάχιστα θα μείνει εδώ ο Ρούμπιο.

Αυτή τη μέρα, λοιπόν, ο κ. Κουτσούμπας …

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Μέθη

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Οταν ο Νίκος Ανδρουλάκης λέει «χαίρομαι που θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας για την πολιτική αλλαγή» και το απευθύνει στον βουλευτή Αλέξανδρο Αυλωνίτη, είναι δύσκολο να μην εκδηλώσεις με ένα αυθόρμητο γέλιο την εκτίμησή σου για το ακούσιο χιούμορ του προέδρου.

Διότι αμέσως κοιτάζεις δίπλα του, να δεις ποιος είναι αυτός, για τον οποίο χαίρεται ο πρόεδρος που θα ενώσουν τις δυνάμεις τους, και βλέπεις τον κ. Αυλωνίτη! Εναν εκ των original Kasselistas…

Αφήνω κατά μέρος την οργή που νιώθεις να αναβλύζει μέσα σου για τον παραγκωνισμό της Θεοδώρας της Τζάκρη, η οποία λόγω πολιτικού μεγέθους έπρεπε να προηγηθεί – όμως τη φοβούνται, υποθέτω, για τις ηγετικές ικανότητές της.

Ανταποκρίνεται η πολιτική δύναμη Αλέξανδρος Αυλωνίτης στο πομπώδες ύφος του κ. Ανδρουλάκη;

Ο στόμφος και γενικώς το βαρύγδουπο ύφος, όπως και το μεταξωτό βρακί της παροιμίας, απαιτεί συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Οσο συμπαθής και αν είναι ο κ. Αυλωνίτης, δεν τον λες κιόλας «πολιτική δύναμη» και, βέβαια, δεν τον εξισώνεις με το ΠΑΣΟΚ, εκτός αν δεν σε πειράζει που το μειώνεις. Προσωπικά, αν με ρωτήσετε, δεν με πειράζει καθόλου. Ομως ο κ. Ανδρουλάκης είναι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, θα έπρεπε λίγο να τον πειράζει. Εν πάση περιπτώσει, εκείνος ξέρει καλύτερα, δικό του είναι άλλωστε το μαγαζί.

Με το καλημέρα σας, πάντως, ο κ. Αυλωνίτης τράβηξε επάνω του την προσοχή, για τον λάθος λόγο.

Ενώ η επίσημη θέση του ΠΑΣΟΚ είναι ότι συνεργάζονται με όποιον δέχεται το πρόγραμμά τους μέχρι κεραίας (συνεργάζονται, δηλαδή, μόνο με όποιον δέχεται να απορροφηθεί), το νέο απόκτημα του κινήματος, σε συνέντευξή του, εξέφρασε την πεποίθηση ότι μετεκλογικά το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να συνεργαστεί με την ΕΛΑΣ του Καραμήτρου, τον ΣΥΡΙΖΑ της τριάδας Δούρου, Πολάκη, Παππά, ακόμη και με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. (Ιδεώδης επιλογή η κ. Κωνσταντοπούλου, ας μου επιτραπεί να πω, για πρόεδρος της Βουλής!..)

Ας μη βιαζόμαστε όμως να φτάσουμε σε συμπεράσματα.

Μπορεί ο κ. Αυλωνίτης να βρισκόταν σε κατάσταση μειωμένου καταλογισμού λόγω μέθης (νοουμένης μεταφορικώς, σπεύδω να διευκρινίσω), διότι η συνέντευξη στην οποία τα είπε αυτά ήταν την επομένη της επίσημης προσχώρησής του στο ΠΑΣΟΚ. Είναι πολύ πιθανό, λοιπόν, να μην είχε συνέλθει ακόμη.

Το λέω, επειδή κατά τη σεμνή τελετή που γίνεται πάντα στις μεταγραφές (ο παίκτης παρουσιάζεται στους δημοσιογράφους από τον πρόεδρο, δείχνει τη φανέλα με την οποία θα παίζει κ.λπ.) ο κ. Αυλωνίτης έκανε εντύπωση με τη δήλωσή του, που άλλοι τη βρήκαν ακατανόητη και άλλοι ποιητική. «Το πιο σημαντικό συναίσθημα που ένιωσα ήταν χαρά», είπε ο κ. Αυλωνίτης και πρόσθεσε, απευθυνόμενος στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ: «Είχα πάρα πολύ καλή εικόνα για εσάς και η εικόνα φαίνεται μπροστά στα μάτια μου».

 Υποθέτω, ως εκ τούτου, ότι τελεί ακόμη υπό την επήρεια της εικόνας που φαίνεται μπροστά στα μάτια του, για να δανειστώ τον τρόπο του.

 

Σχέσεις εμπιστοσύνης

Ιδού ένα ψήγμα σοφίας, που αλίευσα μέσα από τη λογοδιάρροια των πολιτικών: 

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Κοντυλιές

Ο Γιάννης Μιχελογιαννάκης ανακοίνωσε την επανένταξή του στο ΠΑΣΟΚ. https://t.co/mIAUIUh7Lb

— Ομάδα Αλήθειας (@omadaalithias) October 1, 2026

 

Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Μπορεί ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να κατηγορηθεί ως πολιτικός ρακοσυλλέκτης, που μαζεύει ό,τι έχει αφεθεί στην αλάνα του παλιού ΣΥΡΙΖΑ.

Μπορεί να χρειάστηκε να επιστρατεύσει στυγνή αμνησία για να υποδεχτεί στο κόμμα πλανόδιους της πολιτικής που έχουν να επιδείξουν ως προτέρημά τους μόνο την αντοχή του νομάδα.

Ομως, για την επιστροφή του Ιωάννη Μιχελογιαννάκη οι λάτρεις του ωραίου οφείλουν ευγνωμοσύνη στον Νίκο Ανδρουλάκη.

Ο πρώην βουλευτής Ηρακλείου (με το ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ, τον ΣΥΡΙΖΑ) ήταν η πιο χαριτωμένη εκδοχή της αντιμνημονιακής αγανάκτησης. Οι άλλοι βαρούσαν το νταούλι, ενώ εκείνος έπαιζε στη λύρα το παραμύθι του «δεν χρωστάμε, δεν πουλάμε, δεν πληρώνουμε».

Ποιος έχει δει το σόλο του για το «νοικοκυρεματά-chi» που θα έκαναν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στα δημοσιονομικά και τη «δουλίτσα» με την Κίνα και τη Ρωσία ώστε να βρεθούν «χρηματά-chi-α που μπαίνουνε». Ποιος το είδε και δεν μπήκε στον πειρασμό να το αποστηθίσει, σαν ματαιωμένο θούριο για τις εθνικές αυταπάτες;

Ο νόστος του Μιχελογιαννάκη στο ΠΑΣΟΚ δεν έχει μόνο ιστορική σημασία.

Επικυρώνει και…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίκα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Τον πήρε η μπόρα

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ηταν ατυχέστατο ότι ένα τόσο χαρμόσυνο νέο για την πολιτική σόουμπιζ ανακοινώθηκε την περασμένη Πέμπτη, δηλαδή την ημέρα ακριβώς που ξεκινούσε να πλήττει την Κρήτη το τριήμερο κύμα σφοδρής κακοκαιρίας, που ακόμη διαρκεί. Ετσι, η ανακοίνωση της επιστροφής στο ΠΑΣΟΚ του σπουδαίου καρατερίστα Γιάννη Μιχελογιαννάκη (ο ειπών το ιστορικό εκείνο «ανδρός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται», όταν παραιτήθηκε ο ΓΑΠ) πνίγηκε στους χειμάρρους της βροχής.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ πήρε πίσω τον κ. Μιχελογιαννάκη. Εκείνος μπορεί να τους χτυπάει την πόρτα, οι άλλοι όμως δεν του ανοίγουν.

Ανακοίνωσε μόνος του ότι επιστρέφει στο ΠΑΣΟΚ, με την έννοια ότι το υποστηρίζει όπως κάθε άλλος πολίτης είναι ελεύθερος να υποστηρίζει το πολιτικό κόμμα που προτιμά.

Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι θα είναι ξανά υποψήφιος, άλλωστε δεν υπήρξε καμία τελετή υποδοχής από τον αρχηγό, όπως προσφάτως με τη μεταγραφή του Αλέξανδρου Αυλωνίτη, ούτε καν ένα νεύμα αναγνώρισης.

Δεν αποκλείω, όμως, η αδιαφορία από πλευράς ΠΑΣΟΚ να οφείλεται στο ότι …

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Επιστροφή Μιχελογιαννάκη στο ΠΑΣΟΚ: Καληνύχτα σοβαρότητα

Έρχεται ο "πολιτικός χειμώνας" για το ΠΑΣΟΚ και ο Ν. Ανδρουλάκης βγήκε να προμηθευτεί "πολιτικά παλτά". Και μαζεύει ότι ρετάλι βρει στα πολιτικά "πανέρια". https://t.co/vf7HWkJ1rg

— κυρ Παντελής (@dtri2020) October 2, 2026

 

Της Κατερίνας Γαλανού

Τον περασμένο Μάρτιο παραμονές του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ ο Νίκος Ανδρουλάκης διέγραψε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα τον βουλευτή και εκλεγμένο αντιπρόεδρο της Βουλής Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο έπειτα από εισηγήσεις και δημόσιες προτροπές προσώπων και κύκλων που ήθελαν για πολλούς και διάφορους λόγους, να ξεφορτωθούν τον βουλευτή Αρκαδίας. Επειδή πρόβαλε δημοσίως αντιρρήσεις για τη στρατηγική του προέδρου και πρόσβαλε τον φίλο Σάντσεθ, επειδή φεύγοντας θα άφηνε ανοικτή μια επίζηλη θέση στο ψηφοδέλτιο της Αρκαδίας για άλλους φίλους του προέδρου. 

Όποιοι λόγοι κι αν υπαγόρευσαν τότε τη διαγραφή του, στην πρώτη δήλωσή – αντίδραση ο κ. Κωνσταντινόπουλος είχε σημειώσει: «Μετά από 20 χρόνια συνεπούς πορείας στο ΠΑΣΟΚ και όντας από τους ελάχιστους που παρέμειναν στα πέτρινα χρόνια στην παράταξη, ο κ. Ανδρουλάκης με διέγραψε γιατί είπα την αλήθεια: αυτό που γνωρίζουν όλοι και ο ίδιος αρνείται να αποδεχτεί».

Η διαγραφή του βουλευτή Αρκαδίας ουδέν προσέθεσε στο αρχηγικό στάτους του κυρίου Ανδρουλάκη. Εξόν από την ηρεμία που πρόσφερε στο επικοινωνιακό επιτελείο της Χαριλάου Τρικούπη που δεν χρειαζόταν να απαντάει στις αλήθειες που διατύπωνε. 

Φήμες σέρνονται στην πολιτική αγορά πως ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος θα κάνει κάποια στιγμή ένα δυνατό come back ως επίλεκτο μέλος της ομάδας του Αλέξη Τσίπρα. Χωρίς να υπάρχει ωστόσο κάποια σοβαρή ένδειξη από πλευράς του πρώην βουλευτή ότι σκοπεύει να διαβεί αυτόν τον Ρουβίκωνα.

Προς τι η αναψηλάφηση της αποπομπής Κωνσταντινόπουλου από το ΠΑΣΟΚ; 

Μα φυσικά το αντιπαράδειγμα της επιστροφής του πολιτικά άσωτου Γιάννη Μιχελογιαννάκη ο οποίος «βαφτίζεται» ξανά ΠΑΣΟΚ μετά από ένα 15ετές τουρ σε 4 κόμματα! Έφυγε με την ευάριθμη ομάδα των στελεχών που διαφώνησαν με το δεύτερο μνημόνιο και άφησαν το ΠΑΣΟΚ στη καθοδική του μοίρα στα πέτρινα χρόνια επιζητώντας οφίτσια και εξουσία στην αυλή του Αλέξη Τσίπρα.

Δόξα τω θεώ την  μακροσκελή ανακοίνωση που αγγέλλει το χαρμόσυνο νέο στους απανταχού Κρητικούς, προφανώς την συνέγραψαν οι συνεργάτες του Νίκου Ανδρουλάκη!

 

Οι ίδιοι τον συμβούλεψαν να αποφύγει τα φωτογραφικά πειστήρια και αλά Τσίπρας να διαμηνύσει ότι όσοι εισέρχονται ξανά στην πράσινη «εκκλησία»  δεν σημαίνει ότι θα εισέλθουν και στο ιερό.

Αχρείαστη η διευκρίνιση.

Τον κ. Μιχελογιαννάκη δεν τον θέλουν να κρατάει το ίσιο στις προγραμματικές ψαλμωδίες.

Tον θέλουν…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Θα ολοκληρωθεί η μετατροπή του ΠΑΣΟΚ σε ΣΥΡΙΖΑ; (Το ΠΑΣΟΚ συριζοποιείται όχι μόνο σε επίπεδο στελεχών αλλά και σε επίπεδο λόγου και αισθητικής)

Κλαίει ο πασοκος δημοκρατης και προοδευτικός κεντρώος που τα τελευταια οκτώ χρόνια αφού μετακόμισε στον Μητσοτακη βλέπει στο κομμα του Ανδρέα και Σημίτη ότι δευτερότριτο και μπασκλασαρία έχει εμφανιστεί στην Ελλάδα..! Να παρετε και Μπαρούφα,Ζωή κ ότι ψεκασμένο στο κόμμα βρε !

— parodynews (@parodynews) October 1, 2026

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Στην αρχή ήταν ο σύντροφος Πελεγρίνης και ο σύντροφος Φανφαραντούρης.

Μετά ακολούθησαν διάφοροι άλλοι άστεγοι του ΣΥΡΙΖΑ και χθες ο Γιάννης ο Μιχελογιαννάκης ανακοίνωσε με καμάρι ότι προσχωρεί στο ΠΑΣΟΚ. Ή μάλλον ότι επιστρέφει στο ΠΑΣΟΚ από όπου τον είχε πάρει ο πολιτικός άνεμος πριν από χρόνια και τον είχε φυσήξει προς ΔΗΚΚΙ, προς ΣΥΡΙΖΑ και προς Κασσελάκη μεριά.

Ακόμα δεν είναι σαφές αν ο πρώην βουλευτής ντύνεται στα πράσινα κατόπιν προσκλήσεως ή αν παλεύει να τρουπώσει βλέποντας πόσο ταιριάζει στο ΠΑΣΟΚ του συντρόφου Ανδρουλάκη.

Όχι τόσο αργά και σίγουρα σταθερά το ΠΑΣΟΚ γεμίζει συριζαίους, που κάποιοι μπορεί να υπήρξαν κάποτε πασόκοι, αλλά το όνομά τους το έφτιαξαν υπό τη μπαγκέτα του Αλέκση μας.

Όχι τόσο αργά αλλά σίγουρα σταθερά, το ΠΑΣΟΚ συριζοποιείται όχι μόνο σε επίπεδο στελεχών αλλά και σε επίπεδο λόγου και αισθητικής.

Επιθετικότητα, φωνές, τοξικότητα, καταγγελίες, καυγάδες στα τηλεοπτικά πάνελ και τη Βουλή, όλα αυτά τα οποία συνδέσαμε με το κόμμα του Τσίπρα, του Πολάκη, του Παππά, της Κωνσταντοπούλου και των άλλων ιπποτών της (παραλίγο) Αποκάλυψης, εμφανίζονται όλο και πιο συχνά σε πράσινο χρώμα.

Ακόμα και ο βασικός Ιζνογκούντ του Ανδρουλάκη είναι κάποιος που περισσότερο θα ταίριαζε στη συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου παρά, ας πούμε, στην κυβέρνηση Σημίτη. Μιλάω φυσικά για τον φιλόδοξο (αλλά φοβάμαι όχι φέρελπι) δήμαρχο Αθηναίων, που ποτέ δεν έκρυψε ότι βλέπει τον Δήμο σαν ένα σκαλοπάτι στην αναρρίχησή του στην ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη.

Προφανώς πάρα πολλά από τα στελέχη της Πρώτης Φοράς Αριστεράς προέρχονταν από το ΠΑΣΟΚ, όπως άλλωστε και η συντριπτική πλειονότητα των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ.

Η κυβέρνηση του Αλέκση έχει τις ρίζες της στην εποχή του αυριανισμού από την οποία το ΠΑΣΟΚ είχε απαλλαγεί.

Τα στελέχη του που μεγαλούργησαν επί ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν κυρίαρχα στο ΠΑΣΟΚ. Εξωφυλαρούχες ήταν, που το φύσημα του άρρωστου ανέμου που σηκώθηκε το 2010 τους έκανε παράγοντες του τόπου. Στο μικρό ΠΑΣΟΚ (και πολύ πιο θορυβώδες από τις σοβαρές του εποχές) δεν είναι περιθώριο, είναι στα καλά τραπέζια. Και διαμορφώνουν τη φυσιογνωμία ενός κόμματος που μοιάζει πιο γκρινιάρικο κι από πολιτικό της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

Δεν ξέρω αν η φιλοδοξία του Ανδρουλάκη ήταν να ηγηθεί μιας πράσινης εκδοχής του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ξέρω καν αν θα μπορούσε να ηγηθεί σε κάτι περισσότερο από αυτό (μάλλον όχι).

Ξέρω όμως ότι αν θέλει να ολοκληρώσει αυτό που άρχισε, πρέπει…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Στο ΠΑΣΟΚ ο απεργός πείνας με την τυρόπιτα

 

Του Μάνου Βουλαρίνου

κάδος ανακύκλωσης (ο) 1. κάδος που προορίζεται για τα απορρίμματα που μπορούν να ανακυκλωθούν «δεν καταλαβαίνω γιατί ο σύντροφος Ανδρουλάκης έχει μετατρέψει το ΠΑΣΟΚ σε κάδο ανακύκλωσης του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μου φαίνεται πολύ αστείο» 2. σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με σήμα τον πράσινο ήλιο «μετά τον Νικόλα Φανφαραντούρη, τον Θεοδόση τον Πελεγρίνη και πολλά άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, στον κάδο ανακύκλωσης εντάχθηκε και ο Γιάννης Μιχελογιαννάκης»

Δεν ξέρω αν ο πρόεδρος Νίκος έχει κάποιο σχέδιο, αλλά αν έχει πρέπει να είναι αυτό που ονομάζουμε plan B: σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ δεν πάει καθόλου καλά στις εκλογές, να μπορεί να ανεβάσει παράσταση στο Δελφινάριο.

Διαφορετικά, δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί μαζεύει Συριζαίους που η γραφικότητά τους συγκρίνεται μόνο με το ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη.

Θέλω να πω, τι δουλειά έχει στο ΠΑΣΟΚ ο άνθρωπος που κατήγγειλε το «μπόουλινγκ» που έκαναν οι θεσμοί στον Βαρουφάκη και που πρώτος είπε τη φράση «θα μοιάαααααζει με μνημόνιο»;

Τι δουλειά έχει στο ΠΑΣΟΚ ένας τύπος που έκανε απεργία πείνας στο Σύνταγμα και κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής σύνδεσης έχωσε το χέρι σε σακούλα για να αρπάξει μια τυρόπιτα;

Από την άλλη…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ρώγες

Συγνώμη Νικήτα.!!! https://t.co/Y6HsK6Symx

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) October 5, 2026

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Έχω μείνει με την απορία. Το ΠαΣοΚ μαζεύει όλους τους ξέμπαρκους για καλό σκοπό ή απλώς για να μπλέξει;

Διότι προς το παρόν το μπλέξιμο το έχουμε δει. Το καλό, όχι.

Μαθαίνουμε τώρα ότι το ΠαΣοΚ είναι ευχαριστημένο που δεν πήγε παρακάτω με τον Τσίπρα και κάνει αντεπίθεση για να μαζέψει τους κεντρώους από τον Μητσοτάκη.

Ωραία ιδέα, δεν υπάρχει αμφιβολία.

Ποιους πήρε λοιπόν για να μαζέψει τους κεντρώους;

Πάρτε χαρτί και μολύβι.

 

    Παππά, Ράνια Θρασκιά και Αβραμάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ.

    Αδάμου και Απατζίδη από το ΜέΡΑ25 του Βαρουφάκη.

    Χουρδάκη από την Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής.

    Φαραντούρη ποικίλων και αδιευκρίνιστων προελεύσεων.

    Αυλωνίτη από ΣΥΡΙΖΑ αλλά μέσω Κασσελάκη.

    Ολυμπία Τελιγιορίδου που ήταν υποψήφια του ΠαΣοΚ, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έγινε υφυπουργός ΣΥΡΙΖΑ και κατέληξε στον Κασσελάκη πριν γυρίσει στο ΠαΣοΚ.

    Γεωργία Γεννιά που ήταν ΠαΣοΚ, έγινε κι αυτή ΣΥΡΙΖΑ, αφού προηγουμένως πέρασε από τον συνδυασμό «Οχι στο Μνημόνιο» με τον Αλέξη Μητρόπουλο, το Αρμα Πολιτών, την Αλληλεγγύη με τον Στάθη Παναγούλη και το Πράττω με τον Νίκο Κοτζιά. Τελικά μετά τη μεγάλη βόλτα, επέστρεψε στο ΠαΣοΚ αφού το 2023 υποστήριξε τον Νίκο Ανδρουλάκη. Πόσο θα μείνει; Ουδείς γνωρίζει.

Και να σκεφτεί κανείς ότι δεν έχουμε ακόμη συνυπολογίσει κορυφαίες κεντρώες προσωπικότητες όπως την Τζάκρη που ήταν ΠαΣοΚ , έγινε ΣΥΡΙΖΑ, μετά αντιπρόεδρος του Κασσελάκη και τώρα θέλει να βγει πάλι βουλευτής με το ΠαΣοΚ.

Ή  τη Νίνα Κασιμάτη που τουλάχιστον γλίτωσε τον σταθμό Κασσελάκης.

 

Ερώτηση κρίσεως. Τι σχέση έχουν όλοι αυτοί με τους κεντρώους ψηφοφόρους που (υποτίθεται) διεκδικεί το ΠαΣοΚ;

Εύλογη απάντηση. Καμία σχέση δεν έχουν.

Οι κεντρώοι είναι κεντρώοι. Δεν είναι γυρολόγοι, ούτε αριστεροί, ούτε σουρτα-φέρτες. Δεν χτυπούν όποια πόρτα βρουν μπροστά τους.

Και γι’ αυτό υπάρχει μια κραυγαλέα αντίφαση ανάμεσα στους στόχους του ΠαΣοΚ και σε εκείνους που μαζεύει για να τους εκπληρώσει.

Είναι όμως και κάτι άλλο. Τι παράδειγμα δίνει ένα κόμμα που μαζεύει ό,τι βρεθεί μπροστά του;

Και ποιους να εμπιστευτεί ο απλός ψηφοφόρος; Αυτούς που είναι έτσι σήμερα και ήταν αλλιώς χθες, αλλά κανείς δεν ξέρει τι θα γίνουν αύριο;

Ειλικρινά δεν ξέρω τι θα αποφέρουν (αν αποφέρουν…) στο ΠαΣοΚ τέτοιες προσθήκες.

Το «μάζευε κι ας είν’ και ρώγες» κρύβει ίσως μια λογική που δυσκολεύομαι να κατανοήσω.

Αλλά …

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Τι μας περιμένει

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Η ουσία του καβγά ήταν ότι ο Νικόλας Φαραντούρης (μεταγραφή ΠΑΣΟΚ από ΣΥΡΙΖΑ) θυμώνει σε σημείο ώστε να χάνει την ψυχραιμία του, όταν του θυμίζουν τη σύντομη εκείνη εποχή που προσπαθούσε να πλευρίσει τη Μαρία Καρυστιανού.

Αυτό έκανε η Αλεξάνδρα Σδούκου της ΝΔ, σε τηλεοπτική συζήτηση μαζί του, και ο ευρωβουλευτής ανταπέδωσε με έναν ατεκμηρίωτο ισχυρισμό εναντίον της. Γιατί ο ισχυρισμός ότι η κ. Σδούκου χαριεντιζόταν με υπουργούς του ΠΑΣΟΚ δεν τεκμηριώνεται πουθενά. Εκείνος το λέει κι όποιος θέλει τον πιστεύει.

Αντιθέτως, όλοι θυμόμαστε τον κ. Φαραντούρη να κάνει το PR της κ. Καρυστιανού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και να διοργανώνει εκδηλώσεις για την προβολή του «κινήματος».

«Συζητώ με την κ. Καρυστιανού, δεν είναι κρυφό», έλεγε και παραδεχόταν μάλιστα «ώσμωση και συναντίληψη».

Ηταν μάλιστα η μεγάλη δημοσιότητα που δόθηκε στη συγκεκριμένη σχέση η αφορμή για το διαζύγιο από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν υπάρχει, όμως, λόγος για να αισθάνεται ντροπή και να θίγεται τόσο πολύ ο κ. Φαραντούρης.

Ηταν ένα εφήμερο φλερτ της πολιτικής, ένα από τα πολλά που ποτέ δεν ολοκληρώνονται. Δεν ήταν, θέλω να πω, κάτι σοβαρό. Αλλωστε, όλοι θυμόμαστε ότι ο κ. Φαραντούρης ήταν σε διαδικασία χωρισμού από τον ΣΥΡΙΖΑ, με εντάσεις και καθημερινές τριβές. Περνούσε φάση, που λέμε. Ψαχνόταν.

Ποιος δεν θα τα έχει περάσει αυτά;

Σεξισμός, πάντως, στο περιστατικό δεν υπάρχει. Κάθε επίθεση εναντίον γυναίκας, στο πλαίσιο μιας πολιτικής συζήτησης, δεν είναι σεξισμός. Μπορεί να είναι πολλά πράγματα, π.χ., αβάσιμη, ανυπόστατη, άδικη, συκοφαντική κ.ά., όχι όμως απαραιτήτως σεξιστική.

Εν πάση περιπτώσει, αν από τώρα έχουμε ξεκινήσει έτσι, αναρωτιέμαι με ένα προαίσθημα φρίκης τι μας περιμένει σε αυτή τη μακρά προεκλογική περίοδο. Θα γίνει…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Αλλο σεξιστής και άλλο περφόρμερ - Μπαλαφάρες και Φαραντούρηδες

 

Του Μιχάλη Τσιντσίνη

Ο Νικόλας Φαραντούρης δεν είναι σεξιστής. Αυτό που είπε στην εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας ήταν μεν παρεξηγήσιμο. Δεν λες εύκολα σε μια πολιτική αντίπαλο ότι «χαριεντιζόταν» με υπουργούς του ΠΑΣΟΚ. Το ρήμα έχει στο εννοιολογικό του εύρος και την ερωτοτροπία.

Ομως, δεν χρησιμοποιούμε τέτοιες μεταφορές και στον καθημερινό παραπολιτικό λόγο;

Δεν λέμε π.χ. ότι ο Φαραντούρης «φλέρταρε» με την Καρυστιανού, μέχρι που εκείνη του επεφύλαξε δημόσια «χυλόπιτα»;

Δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο εκλεγμένος με τον ΣΥΡΙΖΑ ευρωβουλευτής «ψαχνόταν» αγρίως, ώσπου ευοδώθηκε το «κονέ» του με το ΠΑΣΟΚ;

Θα συνιστούσαν άραγε αυτές οι –ακριβείς, αν και αλληγορικές– διατυπώσεις προσβολή εις βάρος του περπατημένου πολιτευτή;

Δεν μπορεί κανείς να τον καταδικάσει εύκολα, γιατί στη μιντιακή του σταδιοδρομία ο ευρωβουλευτής έχει αποδείξει ότι, ακόμη κι όταν γίνεται βάναυσος, δεν το κάνει από δόλο. Η βαναυσότητα προκύπτει ως παράπλευρη συνέπεια της τέχνης που εξασκεί, καλύπτοντας καθημερινά ώρες τηλεοπτικού χρόνου.

Κάτι πρέπει να λέει. Κάτι πρέπει να κάνει για να δικαιολογεί την αδιάλειπτη παρουσία του στον «αέρα».

Και ο Φαραντούρης και λέει και κάνει: Εχει εύκολο και τον στόμφο και τον χαβαλέ, τον φραμπαλά και τη φανφάρα. Κάνει τον ιεροκήρυκα και μετά κάθεται να παίξει Μαζωνάκη στο πιάνο.

Γι’ αυτές τις επιδόσεις απαιτείται φυσικά κάποιου είδους ταλέντο. Ο Φαραντούρης ξέρει να γίνεται θέαμα. Ξέρει να μιλάει, χωρίς να ενδιαφέρεται για την αλήθεια ή τη χρησιμότητα του λόγου του· γνωρίζοντας μόνο από ένστικτο πώς να κάνει εντύπωση.

Διαβάζουμε μετά (και ευλαβώς αναπαράγουμε) τις συγκλονισμένες «νεκροψίες» για την κρίση του πολιτικού Κέντρου. Για τις καημένες τις δυνάμεις του ορθολογισμού και της μετριοπάθειας που δεν μπορούν να ανταγωνιστούν στην εκλογική αγορά το σφρίγος των αντισυστημικών της άπω Αριστεράς και της απώτερης Δεξιάς.

 

Μα, φυσικά. Πώς να επιζήσουν στον ανταγωνισμό όταν οι ίδιες εκχωρούν το πλεονέκτημά τους – την ικανότητά τους να μιλούν σύνθετα και όχι με συνθήματα για τα προβλήματα των ψηφοφόρων.

Πώς να μην απαξιώνεται το Κέντρο όταν αφήνεται να γίνει παρανάλωμα της αγοράς του θεάματος, βγάζοντας στη βιτρίνα τα ομιλούντα προσωπεία ανθρώπων επαγγελματιών πολιτικών παραδομένων σε μια διαρκή παράσταση προβοκάτσιας και χαριτωμενιάς;

Γιατί να μην είναι σε αυτόν τον στίβο πιο ηχηρές –και πιο αποδοτικές– οι αντισυστημικές φωνές;

Γιατί να μην κερδίσει στο τέλος η βάναυση την ελαφρά ανοησία;

Εντάξει, για την κρίση του Κέντρου δεν φταίει, προφανώς, ο Φαραντούρης.

Οι Φαραντούρηδες όμως δείχνουν …