ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Τζοκοντική ΕΛΑΣ: Πού τους βρήκαν όλους αυτούς;

τώρα ξέρει 😂
Θα χτυπάει τα νταούλια και θα αυξάνονται οι μισθοί και όλοι μαζί θα μπαίνουν δωρεάν, χορεύοντας, στα λεωφορεία και το Μετρό pic.twitter.com/eLVoNhO5Jv

— prng (@prng2777) June 13, 2026

📣Τσίπρας καλεί μπουτούδες/ους: Part 2❗️

Θα βαράει τα νταούλια και τα ΜΜΜ θα κινούνται 🥁🚌🚎🚊🚞 🥁

Μετά θα παίξουν αυταπάτες
Μετά «τουλάχιστον το προσπάθησε» etc..

Σαν να μην πέρασε μια μέρα 😍#Τσιπρας pic.twitter.com/jRcUlOh853

— apablaze (@apablaze) June 12, 2026

 Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Ο Α. Τσίπρας έστειλε ένα μήνυμα στον Ν. Ανδρουλάκη. Αν εσύ υπόσχεσαι πέντε πράγματα, εγώ αμέσως μετά μπορώ να υποσχεθώ οκτώ. Στις υποσχέσεις είμαι μακράν ο καλύτερος, άλλωστε έτσι έγινα και πρωθυπουργός.

Και για να το συμπληρώσω εγώ το όλο σκηνικό, να πω ότι μεταξύ παροχολογίας και εξαπάτησης η διαφορά είναι πολύ μικρή και ο Τσίπρας την καλύπτει με μαεστρία. Έχει διδακτορικό επιπέδου Χάρβαρντ.

Ίσως αυτός να αντιλήφθηκε πως με ανοησίες δεν πρόκειται να ξαναγίνει πρωθυπουργός και να θέλει να παίξει αλλιώς το παιχνίδι. Προσοχή σε αυτό το «ίσως». Όμως οι συνεργάτες του, πολιτικά άπειροι και παντελώς άσχετοι, με τον ζήλο του νεοφώτιστου παρελαύνοντας από τα κανάλια, κάνουν ένα διαγωνισμό σε υποσχέσεις, παροχές που όλες καταλήγουν στη γνωστή κασέτα της Αριστεράς για τη φορολόγηση του πλούτου. 

Προχθές, ένας σύντροφος νεοΕλασίτης, απείλησε με ανηλεές φοροκυνηγητό όσους διάγουν υπερ—πολυτελή διαβίωση.

Στο ερώτημα των συνομιλητών του - που τον πήραν στα σοβαρά αντί να τον ταράξουν στο δούλεμα - πώς ορίζει τον υπερ - πολυτελή βίο, ο δυστυχής άρχισε να τραυλίζει. Το μαρξιστικό μυαλό του θόλωσε και τελικά προκάλεσε τη θυμηδία των δημοσιογράφων και των άλλων προσκεκλημένων στην εκπομπή, όταν κλήθηκε να ποσοτικοποιήσει το εν λόγω μέτρο. Μάλιστα, η δημοσιογράφος του υπενθύμισε πως ο μεγάλος πλούτος ήδη φορολογείται, επιτείνοντας έτσι τη σύγχυση στον ριζοσπάστη αριστερό, συνεργάτη του Α. Τσίπρα. 

Για να γίνει πιο πειστικός ο λόγος του κατένειμε και τη σοδειά της φορολόγησης της υπερ - πολυτελούς διαβίωσης. Θα πάει στους μισθούς των εκπαιδευτικών και των νοσοκομειακών γιατρών. Φυσικά, αυτό θα συμβεί την πρώτη χρονιά. Τη δεύτερη χρονιά τα υπερπολυτελή σκάφη θα αλλάξουν σημαία και τα ακριβά αυτοκίνητα των 3.000 κυβικών θα σηκώσουν όλο το βάρος της φορολογικής επανάστασης του συντρόφου. Μου θύμισε τη φορολογία όσων έχουν εισόδημα 900.000 ευρώ που πρότεινε ένας άλλος ζηλωτής σύντροφος. 

Όμως υπάρχει και κάτι ακόμη καλύτερο. Η εκδοτική ναυαρχίδα της ΕΛΑΣ ανήγγειλε πως η κυβέρνηση του ριμπράντη ή Τζοκόντα θα αγοράσει τα κόκκινα δάνεια των νοικοκυριών από τα funds και θα τα πουλήσει στη συνέχεια στους καταχρεωμένους δανειολήπτες.

‘Όπως αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης αυτή η υπόσχεση είναι η αναβίωση του «δεν πληρώνω», στην εποχή του rebranding. Ουδείς θα πληρώνει τη δόση του δανείου του εμπρόθεσμα αν γνωρίζει πως, μόλις καταστεί ληξιπρόθεσμο, κάποια στιγμή θα κληθεί να το αγοράσει ίσως και στο 30% της αξίας του. Καθαρό κέρδος 70%.

Αν όλοι αυτοί οι απίθανοι τύποι που ξεφουρνίζουν αυτές τις ανοησίες δεν κινούνται με βάση ένα σατανικό σχέδιο να… υπονομεύσουν τον ριμπράντη, τότε…

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Οι ΕΛΑΣίτες του Τζοκόντου δολώνουν τη νέα ψαριά εύπιστων και αφελών

Ο Αλέξης Τσίπρας καταστρώνει το πλάνο του για την φορολόγηση των πλουσίων. pic.twitter.com/j2KnPcrEVN

— Nothingman (@Nothing04305955) June 21, 2026

 

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΥ 

Ο μόνος τρόπος για να κατανοήσουμε τι στο καλό περιλαμβάνει το οικονομικό σχέδιο του Αλέξη Τσίπρα για την «αναδιανομή» από τους υπερπλούσιους και τις επιχειρήσεις στους «φτωχούς» είναι να μιλήσει, και σχετικά σύντομα, ο κ. Γιώργος Χουλιαράκης. Είναι ο αφανέστερος των τεχνοκρατών και διαχρονικά στο πλευρό του Τσίπρα, ο άνθρωπος που αναζητούσαν αγωνιωδώς οι εκπρόσωποι της Τρόικας στους διαδρόμους των Βρυξελλών κάθε φορά που κατέφθανε για διαπραγμάτευση η αντιπροσωπεία των… επαναστατημένων της Πρώτης Φοράς Αριστεράς και μάλλον ο μόνος που καταλαβαίνει προχωρημένα οικονομικά.

Η κυρία Μαριζέτα Αντωνοπούλου, ο Χάρης Αθανασιάδης και ο αναπληρωτής εκπρόσωπος της ΕΛ.Α.Σ., Κώστας Νυφούδης, που ανέλαβαν, έμπλεοι άγνοιας και ασυναρτησίας, να εξηγήσουν πώς θα γίνει η αναδιανομή του πλούτου, είναι απλώς τα δολώματα της νέας «ψαριάς» των εύπιστων και των αφελών.

Ο κ. Νυφούδης υποστήριξε πρόσφατα ότι από 1.500 ΑΦΜ που δηλώνουν άνω των 900.000 ευρώ στην Εφορία θα αντλήσουν 4 δισ. ευρώ για να τα μοιράσουν σε όσους δυσκολεύονται στο σούπερ μάρκετ.

Ο κ. Αθανασιάδης, εκ της χορείας των πανεπιστημιακών του κόμματος Τσίπρα, ενημέρωσε ότι στόχος του κόμματος είναι να αντληθούν έως 600 εκατ. ευρώ τον χρόνο από τη φορολόγηση όσων έχουν σκάφη, αυτοκίνητα, επιχειρήσεις και ακίνητα.

Η κυρία Αντωνοπούλου, από πλευράς της, με τρόπο κωμικοτραγικό όρισε τους «υπερπλούσιους» που θα κυνηγήσουν αλύπητα οι ΕΛ.ΑΣίτες: όσους ζουν σε διαμερίσματα με πισίνα, κάποιους που ζουν σε ένα νέο ξενοδοχείο κάπου στην Αθήνα και όσους διαθέτουν αυτά τα κότερα που πηγαίνουν πολύ γρήγορα.

Ο υπερπλούτος δεν τρομάζει από τις ασυναρτησίες των νεόκοπων αριστερών αναδιανεμητών, που αγνοούν, όπως οι προκάτοχοί τους, τα στοιχειώδη. Όμως πάλλονται τα αυτιά και τα αισθήματα ανθρώπων που πράγματι δυσκολεύονται σε ένα περιβάλλον αυξημένου πληθωρισμού και δυσκολιών και είναι έτοιμοι να ψηφίσουν για να ψοφήσει το κότερο και η πισίνα του υπερπλούσιου.

Να θυμώσουν, να μπουρδουκλώσουν και να παγιδεύσουν τη λογική σκέψη κανονικών ανθρώπων στοχεύουν οι νέοι «αναλώσιμοι» του κυρίου Τσίπρα, πριν ο ίδιος εμφανιστεί στη ΔΕΘ του Σεπτεμβρίου για το δημοκοπικό remake του παλιού Προγράμματος της Θεσσαλονίκης που έγινε η παγίδα για το τρίτο μνημόνιο, τη φοροκαταιγίδα και τον εμπαιγμό.

Πριν από έναν χρόνο, στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο μιας custom made εμφάνισής του (συνέδριο Economist), ο πρώην πρωθυπουργός ευαγγελίστηκε ένα διαφορετικό δημοσιονομικό μείγμα που, όπως είπε, θα διορθώνει τις αδικίες στην κατανομή των φορολογικών βαρών, θα ενισχύει τη βιώσιμη ανάπτυξη και θα εξασφαλίζει τη σταθερή μείωση του δημοσίου χρέους.

Θα πετύχει τον τριπλό αυτό στόχο κυνηγώντας κότερα που τρέχουν γρήγορα στα χέρια των υπερπλουσίων, οι οποίοι θα κληθούν παράλληλα, ανεξάρτητα από την πηγή του εισοδήματός τους, να στηρίξουν τον τόπο με μια Πατριωτική Εισφορά. Ο εισηγητής του σχεδίου διεκδικεί τουλάχιστον βραβείο Νόμπελ στα Οικονομικά.

Θέτοντας τη φορολόγηση των επιχειρήσεων και των ακινήτων στο δισκοπότηρο του οικονομικού σχεδίου, εκτός από το να δημιουργεί ψευδαισθήσεις και αυταπάτες σε έναν κόσμο που τράβηξε άγριο κουπί για να βγει από τις προηγούμενες, επιδιώκει να προκαλέσει σύγχυση και αβεβαιότητα.

Γίνεται σχεδόν μάταιος ο αντίλογος για το τι πραγματικά πληρώνει μια ελληνική επιχείρηση σε φόρους πριν φτάσει στη φορολόγηση του μερίσματος. Το πιο εύληπτο επιχείρημα παραμένει η διαρκής υπόμνηση Μητσοτάκη πως σε καμία χώρα και οικονομία δεν μπορούν να σταθούν επιχειρήσεις χωρίς εργαζόμενους και εργαζόμενοι χωρίς επιχειρήσεις.

Και όταν αρχίζουν να εξαντλούνται οι αυτοσχεδιασμοί για την… αναδιανομή, οι παραγωγικές επενδύσεις τρέχουν να φύγουν γρηγορότερα από τα γρήγορα κότερα των υπερπλουσίων, τους οποίους θα φορολογήσουν τα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ., ώστε να φάνε με χρυσά κουτάλια όλοι οι Έλληνες.

Πριν από κάμποσους μήνες ο Αλέξης Τσίπρας διακήρυξε ότι η χώρα έχει ανάγκη από ένα αναπτυξιακό σοκ. Προς το παρόν, σοκαριστικά είναι η ασχετοσύνη και η δημοκοπία που αποπνέουν τα νέα στελέχη και ο προεδρικός αριβισμός που αφήνει χώρο σε όλα τα ζιζάνια…

Ως προς τη φορολογία των ακινήτων που επεξεργάζεται το επιτελείο Τσίπρα για να μαζέψει χρήμα για τη… βιώσιμη ανάπτυξη, από την κυβέρνηση ας προτρέψουν απλά τα νοικοκυριά να συγκρίνουν τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ του 2019 με τα σημερινά. Να κάνουν τη σούμα όσων ευρώ δεν βγήκαν από την τσέπη τους στη διάρκεια αυτών των ετών. Σκεπτόμενοι ότι το επιτελείο Τσίπρα κάνει τις ασκήσεις επί χάρτου των ακινήτων στο προνομιακό γραφείο του στη Λ. Αμαλίας, με θέα τον Εθνικό Κήπο - πόσο άραγε το ενοίκιο -  και ότι…

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ"Η Μόνα Λίζα , ο Τζοκόντος και άλλες ιστορίες

Όσο πιο ψηλά ανεβαίνει ή μαϊμού το καλύτερα φαίνεται ο κω@@@ της.
Όσο ξεδιπλώνει το κόμμα και τούς συνεργάτες του ο Τσιπρας τόσο θα φαίνεται ή ανεπάρκεια του. pic.twitter.com/d9A4UC6QrP

— Τάκης (@jsuIvUNFc6JnBTZ) June 15, 2026

 

Editorial της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Καταρχάς, να διευκρινίσουμε ότι ο καθείς -πολύ περισσότερο οι καλλιτέχνες- έχει το δικαίωμα να εκφράσει την άποψή του επί παντός.

Ο Αιμίλιος Χειλάκης είναι ένας ιδιαιτέρως καλός ηθοποιός και όσα είπε σχετικά με τον Αλέξη Τσίπρα και την Τζιοκόντα εντάσσονται μέσα στην «καλλιτεχνική αδεία» έκφραση της δικής του άποψης.

«Ο Τσίπρας είναι σαν τον πίνακα της Τζιοκόντα. Απ’ όποια πλευρά και να τον κοιτάξεις, νομίζεις ότι σε κοιτάζει. Είναι έτσι ζωγραφισμένος. Ο Τσίπρας νομίζεις ότι σου μιλάει, σαν να απευθύνεται σε σένα. Είναι μια προσπάθεια ενός ανθρώπου που πραγματικά τον νοιάζει κάτι. Νιώθεις ότι κάτι δικό σου τον αφορά» είπε ο συμπαθής ηθοποιός για τον πρώην πρωθυπουργό και νυν πρόεδρο (δεν έχει ακόμη εκλεγεί) του νέου κόμματος (δεν έχει ακόμη επισήμως συσταθεί).

Οσο κι αν μερικοί σοκαρίστηκαν από τη δήλωση του ηθοποιού, δικαίωμά του είναι να βλέπει τη φωτογραφία του Αλέξη όπως εκείνος νομίζει ότι τη βλέπει! Εδώ υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν τη Μόνα Λίζα όμορφη! Κι ας έχει την όψη μιας κυρίας που θυμάμαι να μας φέρνει στο σπίτι μας χόρτα από το χωριό.

Αλλος, πάλι, μπορεί, όταν κοιτάζει τον Αλέξη από τα αριστερά, να τον θεωρεί αριστερό.

Αλλος, πάλι, μπορεί να τον βλέπει αριστερό όταν τον κοιτάζει από δεξιά και το ανάποδο, αν τον κοιτάζει από αριστερά να τον βλέπει δεξιό. Κι άλλος, πάλι, που έχει κάποιο πρόβλημα στα μάτια, αλλά δεν το έχει ακόμη αντιληφθεί, μπορεί να τον βλέπει σοσιαλδημοκράτη ή χριστιανοδημοκράτη, με τη διευκρίνιση ότι τα χριστιανοδημοκρατικά κόμματα δεν είναι δεξιά και τα σοσιαλδημοκρατικά δεν είναι αριστερά!

Εκεί θα τα χαλάσουμε τώρα;

Αλλος μπορεί να ξαπλώσει μπροστά στον πίνακα του Αλέξη προκειμένου να τον βλέπει αραχτό, όπως μάλλον ήταν όταν κυβέρνησε, άλλος μπορεί να θέλει να τον βλέπει κρεμασμένο ανάποδα από το ταβάνι, σαν νυχτερίδα, με τη σκέψη ότι «αν όλα τα κάνει αυτή τη φορά ανάποδα, μπορεί να είναι σωστά».

Ποικίλλουν οι απόψεις και πάσα προσφορά δεκτή.

 

Ο Χειλάκης, όμως, έσκασε το χειλάκι του και δημιούργησε την αναμπουμπούλα, η οποία είναι απαραίτητη σε προεκλογικές περιόδους.

Εξάλλου, όπως είπε ο ίδιος ο Αλέξης, «σε μια νύχτα γίναμε αξιωματική αντιπολίτευση, γιατί σε λίγους μήνες να μη γίνουμε κυβέρνηση;».

Πολύ σωστά τα είπε, αλλά, επιτηδείως, λησμονεί ότι υπήρξε κυβέρνηση!

Κι αυτό που ακραδάντως επιθυμεί είναι να το ξεχάσουν οι πολίτες!

Κι όσο θα τίθενται σοβαρά διλήμματα, όπως το «πόσο μοιάζει ο Αλέξης με τη Μόνα Λίζα», τόσο…

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Κορνίζα Μόνα Λίζα

Η ΤΖΟΚΟΝΤΑ ΚΑΙ Ο ΤΖΟΚΟΝΤΟΣ ! pic.twitter.com/AkRZLx9Rav

— Ο ΕΛΕΓΚΤΉΣ ΑΡΜΏΝ ΤΣΗ ΕΞΟΥΣΊΑΣ (@Tiger81676137) December 6, 2021

 

Γράφει ο ΣΤΕΝΤΩΡ 

Οταν συλλαμβάνεις το βλέμμα που πέφτει πάνω σου, τι κάνεις;

Κοιτάς; Ή σε κοιτάνε;

Και πώς ζωγραφίζονται τα ζωντανά πρόσωπα που τους κοιτάνε όλους ταυτόχρονα, όπως η Μόνα Λίζα;

Ποιος Ντα Βίντσι βρέθηκε το 1974 στους Αμπελοκήπους για να πλάσει με τον μεταφυσικό του χρωστήρα το παντεποπτικό βλέμμα του δημαγωγού;

Τέτοιες απορίες πυροδότησε στους φιλόμουσους η διαπίστωση του Αιμίλιου Χειλάκη για τον Τσίπρα.

Ο διαδικτυακός όχλος τον χλεύασε. Δεν ένιωσε την ενέργεια. Δεν ξέρει ότι όλες οι δισδιάστατες απεικονίσεις ενός βλέμματος που κοιτάει ευθεία μπορούν να προκαλέσουν στον θεατή την ψευδαίσθηση ότι τον ακολουθούν. Στους πίνακες δεν υπάρχει τρισδιάστατη μύτη για να εμποδίσει το βλέμμα. Αρα, ο άνθρωπος της τέχνης, χωρίς ίσως ο ίδιος να το ξέρει, είπε τον Τσίπρα…

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Τζοκόντος κατάλληλος για το μουσείο!

Ο Τζοκοντος.😂😂 pic.twitter.com/YRebfRmr3k

— Μαρια.. (@Marria198) June 15, 2026

 Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Προσπαθώ ακόμη να καταλάβω ποια κρυφή σημασία κρύβεται στη διαπίστωση του κ. Χειλάκη για τον κ. Τσίπρα. Οτι δηλαδή ο ηγέτης της Αριστεράς και της προόδου είναι σαν τη Μόνα Λίζα. Απ’ όπου κι αν τον κοιτάξεις αισθάνεσαι πως σε κοιτάζει στα μάτια.

Ισχύει και το αντίστροφο.

Εσύ αισθάνεσαι πως τον κοιτάζεις στα μάτια απ’ όπου κι αν τον κοιτάξεις.

Αυτή η αίσθηση βέβαια ισχύει για όλα τα πορτρέτα όπου ο ζωγράφος απεικονίζει το πρόσωπο σαν να τον κοιτάζει στα μάτια. Ισχύει και για τις φωτογραφίες.

Υπάρχει και ένα εκπληκτικό κείμενο του Πολ Κλοντέλ στο οποίο επισημαίνει τη βασική διαφορά ανάμεσα στο φλαμανδικό και στο ισπανικό πορτρέτο. Στο μεν, το εικονιζόμενο πρόσωπο είναι σαν να σε έχει αντιληφθεί τη στιγμή που το κοιτάζεις. Στο δε, είναι σαν να το αντιλαμβάνεσαι εσύ τη στιγμή που το κοιτάζεις.

Oλ’ αυτά μπορεί να έχουν ενδιαφέρον, όμως δεν δίνουν απάντηση στο ερώτημα. Τι ήθελε να μας πει ο ποιητής όταν συνέκρινε τον Τσίπρα με τη Μόνα Λίζα;

Oτι είναι έργο τέχνης;

Θέλω να πω, για να μην παρεξηγηθώ, ότι όπως τα αριστουργήματα της τέχνης, έτσι και ο Τσίπρας διαθέτει κάτι το οποίο διαφεύγει από την έλλογη ανάλυση;

Απλώς, ως ηθοποιός ο ίδιος, μετέφερε τη διαπίστωση στα ανώτερα στρώματα της ευαισθησίας, σ’ ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας τέχνης.

Hθελε να πει ότι δεν του ξεφεύγει τίποτε και κανείς; Μπορεί.

Το πιθανότερο είναι ότι ήθελε απλώς να τον κολακεύσει. Και του ήρθε μια βαρύγδουπη μπούρδα η οποία δεν σημαίνει τίποτε και γι’ αυτό προκαλεί την περιέργεια.

Και στο σημείο αυτό αναδεικνύεται το ζητούμενο. Ο κ. Τσίπρας σταδιοδρόμησε ως μάγος της πολιτικής. Πήρε ένα περιθωριακό κόμμα και το έκανε κυβέρνηση. Eπεισε μέρος των ψηφοφόρων ότι με τις μαγικές του ικανότητες θα απελευθερώσει τη χώρα από τις δεσμεύσεις της. Και γενικά ενσάρκωσε τη διάχυτη αντίληψη ότι η Αριστερά είναι ικανή να λύσει όλα τα προβλήματα που είχαν συσσωρευθεί επειδή δεν την είχαν αφήσει να κυβερνήσει.

Oχι μόνον δεν τα έλυσε, αλλά πρόσθεσε και καινούργια.

Eχοντας αποδείξει πως οι μαγικές του ικανότητες ήταν κάλπικες, αναγκάστηκε να αποχωρήσει πριν τον καταπλακώσουν τα ερείπια που προκάλεσε ο ίδιος.

Προφανώς κάποιοι που τον τριγυρίζουν πιστεύουν ακόμη στις μαγικές του ικανότητες. Και θεωρούν είτε ότι το κοινό που έζησε την απομάγευσή του την έχει ξεχάσει είτε ότι ήταν ένα ατύχημα.

Το κακό είναι ότι…

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Ο βήχας και το χρήμα δεν κρύβονται - Ποιοι πληρώνουν τον λογαριασμό του Τζοκόντου???

 

Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΕΥΘΥΜΑΚΗ

Δεν ξέρω πώς το βλέπετε εσείς, πάντως εμένα η ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα δεν μου θυμίζει παρέα φίλων που μαζεύονται τα βράδια μετά τη δουλειά τους για να αλλάξουν τον κόσμο. Ισα ίσα, μοιάζει με καλολαδωμένο και γκλαμουράτο μηχανισμό, που δεν κατατρύχεται από πεζές αγωνίες χρηματοδότησης, μήτε μπλοκάρεται από μίζερους ταμειακούς περιορισμούς. 

Δεν είναι απαραιτήτως κακό αυτό, το ξεκαθαρίζω. Διότι έτσι το νέο κόμμα μπορεί να επιδοθεί απερίσπαστο στο θεάρεστο έργο της ανοικοδόμησης της Κεντροαριστεράς (αρχικά) και της χώρας (στη συνέχεια).  Πλην, τα κόμματα έχουν ένα κακό. Είναι όπως τα αυτοκίνητα. Δεν είναι δύσκολο να διακρίνεις αν ένα αμάξι είναι super car ή σαραβαλάκι. Ισως δεν ξέρεις πόσο ακριβώς κόστισε μήτε ποιος πλήρωσε τις δόσεις του, αλλά η κατηγορία του δεν κρύβεται.

Στα κόμματα αντιστοίχως, μπορεί να μην έχεις πρόσβαση στα λογιστικά βιβλία τους, αλλά αντιλαμβάνεσαι πότε υπάρχει η άνεση του χρήματος.

Και στην περίπτωση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, το χρήμα δεν φαίνεται απλώς, καμπανίζει. Πριν ακόμη ολοκληρωθεί η οργανωτική του συγκρότηση, πριν ανοίξουν γραφεία σε όλη τη χώρα, πριν αποκτήσει κρατική επιχορήγηση και βουλευτική εκπροσώπηση, το νέο εγχείρημα εμφανίζεται με επαγγελματική επικοινωνιακή παρουσία, άρτιο ψηφιακό μηχανισμό, εκδηλώσεις υψηλού επιπέδου και ολοφάνερου κόστους, με στελέχη πλήρους απασχόλησης και με ένα δίκτυο υποστήριξης που δύσκολα θα πετύχαινε τόσο στοχευμένα αποτελέσματα στηριγμένο μόνο στον ερασιτεχνικό εθελοντισμό.

Εδώ που τα λέμε, και το rebranding του Τσίπρα, μαζί με την καμπάνια της «Ιθάκης» του, ήταν εξόφθαλμα πανάκριβα, αλλά αυτά ας πούμε ότι ο Αλέξης τα πλήρωσε από την τσέπη του. Τι διάολο, πρώην πρωθυπουργός είναι, πέντε δραχμές στην άκρη λογικό είναι να τις έχει.

Τα κόμματα προφανώς χρειάζονται χρήματα. Η πολιτική χωρίς οικονομικούς πόρους είναι σαν ποδοσφαιρική ομάδα χωρίς μπάλες.

Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχουν χρήματα, αλλά από πού προέρχονται. Διότι εδώ και χρόνια, ο ίδιος ο πολιτικός κόσμος έχει επιβάλει έναν κανόνα στον εαυτό του, θεωρητικό τουλάχιστον. Οταν ζητάς χρήματα από τους φορολογούμενους για να χρηματοδοτήσουν τις ιδέες σου, οφείλεις να εξηγείς πώς χρηματοδοτείς τη λειτουργία σου.

Οταν προτείνεις παροχές, σε ρωτούν «πού θα βρεις τα λεφτά». Οταν ζητάς αυξήσεις μισθών, σε ρωτούν «πόσο κοστίζει».  Οπερ, και όταν ιδρύεις κόμμα που εμφανώς διαθέτει σημαντικούς πόρους, εύλογα ακούγεται η ερώτηση, «μα ποιος πληρώνει τους λογαριασμούς του;». Ειδικά όταν τα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ. δεν παραλείπουν να μεμφθούν δημοσίως τη ΝΔ για τα (ρυθμισμένα) παλαιότερα χρέη της προς τις τράπεζες. 

Η απορία για τα οικονομικά της ΕΛ.Α.Σ. δεν είναι προϊόν καχυποψίας, αλλά πικρής εμπειρίας. Η ελληνική πολιτική ιστορία είναι γεμάτη από επιχειρηματίες που επένδυσαν σε κόμματα, από οικονομικά κέντρα που αναζητούσαν πολιτική επιρροή, από χορηγούς που αργότερα ζητούσαν ανταλλάγματα. Γι’ αυτό και η διαφάνεια δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση αξιοπιστίας.

Μέχρι στιγμής δεν έχει παρουσιαστεί κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει αθέμιτη χρηματοδότηση στην ΕΛ.Α.Σ. Ούτε πρέπει να υπονοείται κάτι τέτοιο χωρίς αποδείξεις. Πλην, φαίνεται διά γυμνού οφθαλμού μια κομματική ευμάρεια, ανεξήγητη για καινούργιο σχήμα στο κουρμπέτι.

Οπότε αυτομάτως αναδεικνύεται ένα πολιτικό ερώτημα. Αν το νέο κόμμα διαθέτει ήδη πόρους που του επιτρέπουν να κινηθεί με άνεση, να στελεχωθεί και να επικοινωνήσει με επαγγελματισμό, ποιοι είναι αυτοί που το στηρίζουν οικονομικά;

Μπορεί η απάντηση να είναι απολύτως αθώα. Ισως υπάρχουν πολλοί μικροί δωρητές. Ισως υπάρχουν φίλοι και υποστηρικτές που βάζουν το χέρι στην τσέπη. Ισως όλα να είναι απολύτως νόμιμα και καταγεγραμμένα.  Ακριβώς γι’ αυτό, η καλύτερη υπηρεσία που μπορεί να προσφέρει ο ίδιος ο Τσίπρας στο νέο εγχείρημά του είναι η πλήρης διαφάνεια. Αν μη τι άλλο, για να βουλώσει κακόβουλα στόματα που βλέπουν ισχυρούς οικονομικούς κύκλους και εκδοτικο-επικοινωνιακά συμφέροντα να τον «πηγαίνουν» με τα χίλια. Και εφόσον αυτοί τον σπρώχνουν, περιορίζονται στην πολιτική και μιντιακή στήριξη ή πάνε και παρακάτω;  

Προφανώς ο Αλέξης ξέρει πως όταν κάτι φαίνεται, αργά ή γρήγορα κάποιος θα ρωτήσει πόσο κόστισε.

Και κυρίως…

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Θα είχε την ευγενή καλοσύνη ο Τζοκόντος να μας πει ποιοι χρηματοδοτούν το κόμμα του και πώς πετυχαίνει τόσο «χοντρά» επιτυχημένα προσωπικά deal για να σωθούμε κι εμείς ;;;

Αν έχει την ευγενή καλοσύνη ας βγει να μας πει ο @atsipras πριν εκλεγεί πθ για να ξεζουμίσει ξανά και αποκλειστικά τη μεσαία τάξη,πώς πετυχαίνει τόσο «χοντρά» επιτυχημένα προσωπικά deal για να σωθούμε κι εμείς🤡 pic.twitter.com/lEKwO4CkzG

— ΚΛΑΡΙΝΟΓΙΑΤΡΟΣ (@klarinodoctor) June 22, 2026

 

 

 

ΣΥΡΙΖΑίου rebrand-ισμένου εθνικού σουργελοξεφτιλαρά κωμωδία

Οκτώ χρόνια συμπληρώθηκαν από την υπογραφή
δια χειρός Τσίπρα, η ντροπιαστική και μειοδοτική
«Συμφωνία των Πρεσπών»

❗️ξανά ψηφίστε τον τι μπορεί να πάει λάθος❓ πάλι…❓ pic.twitter.com/r7hORzD6Od

— Sina katsarou (@sinakatsarou) June 18, 2026

Ο Αλέξης Τσίπρας καταστρώνει το πλάνο του για την φορολόγηση των πλουσίων. pic.twitter.com/j2KnPcrEVN

— Nothingman (@Nothing04305955) June 21, 2026

pic.twitter.com/ITdh1GDJRM

— Steiger st (@steiger_st28082) June 20, 2026

«Η Μόνα Λίζα είναι μια κυρία που περιμένει να της μιλήσεις, αλλά είναι πάντα έτοιμη να σε κοροϊδέψει».

Ζαν Κοκτώ pic.twitter.com/DoQp3qbeA2

— Stamatis Zacharos (@SZacharos) June 15, 2026

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ... pic.twitter.com/ajp76lwD0x

— oldschoolfileles (@oldfileles) June 17, 2026

ΑΛΕΡΤ.
Δεν κινδυνεύουν από λαγοκέφαλους οι πολιτικοί που συχνάζουν σε κότερα... pic.twitter.com/CaRmFipQrv

— oldschoolfileles (@oldfileles) June 17, 2026

Ο Μητσοτάκης δεν μπορεί να σταματήσει τους λαγοκέφαλους. Η μόνη λύση εφικτή και κοστολογημένη είναι να πάρει πάλι ο Τσίπρας το κότερο της Παναγοπούλου και να βγει στο Αιγαίο να τους κυνηγήσει

— prng (@prng2777) June 22, 2026

The prothypourg through Bugs Bunny head fish to our seas to change the agenda. Be careful because they bite your popos and the pon is aforit. I will ksout the psars and bring tsipours - fish and drinks- to all the Ellins. Psif to arister. Psif to Tsipras. Christ is risen! pic.twitter.com/rNmxTPB03m

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) June 22, 2026

να πέσει ο Μητσοτάκης και να έλθει ο Τσίπρας να καταργήσει τους λαγοκέφαλους μ'ένα νόμο κι ένα άρθρο 🤪 pic.twitter.com/X8bij6aTaH

— τάσος (@kostasos) June 22, 2026

Όταν σκέφτεσαι ποιο είναι το σωστό.
Μόνα Λίζα ή Τζοκόντα; pic.twitter.com/oKU4RTlg7X

— oldschoolfileles (@oldfileles) June 17, 2026

Πάλι για μένα λένε;;;

T I N A = δεν υπάρχει άλλη σαν αυτή😉
(There Is No Alternative)
is a political slogan arguing that capitalism is the only viable system pic.twitter.com/BTeTx8zQOC

— Ti Na Ta Kamo💥 (@anasakamou) June 18, 2026

Μακριά ΑΑΑΑΑΑΑ.... pic.twitter.com/zxPXUdSl8n

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) June 20, 2026

Ποιος είναι ο ρακοσυλλέκτης;;;; pic.twitter.com/f48Tz3YD3S

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) June 17, 2026

Ρε μη μιλάτε για αλήθεια... Τον Τσίπρα αρχηγό έχετε - κρατήστε λίγη αξιοπρέπεια... https://t.co/b4Vb8w1EL0

— Αλήτμπιρό (@Local_Bureau) June 18, 2026

NoυΔο-γαλαζαίων εθνικών σουργελο-ξεφτιλαράδων κωμωδία

Μάθαμε αν ο κύριος Μακάριος Λαζαρίδης επέστρεψε τα αχρεωστήτως καταβληθέντα; pic.twitter.com/9413zAAvmH

— d.j. kriss 🍉 (@_djkriss_) June 20, 2026

Qatargate: Ένταλμα σύλληψης για τον Αβραμόπουλο από τη βελγική Δικαιοσύνη, έχω δηλώσει στο Πόθεν Έσχες τις αμοιβές μου από τη ΜΚΟ, απαντά https://t.co/dzYYasiqqi

— Miltiadis Benakis (@BenakisM) June 22, 2026

Νταξ θα ξεφυτρώσει καμιά θειά απ' την Νιγηρία και όλα θα πάνε καλά. pic.twitter.com/Q6p28NRyZU

— Εθνική Ομάδα Μιμιδίων (@EOM_memes) June 22, 2026

Η κυρια κουλουρακια που ειναι να μας πει την γνωμη της... pic.twitter.com/hDeFkCE8we

— Το Κρασάκι Του Τσου #Komninos_Dynasty_Association (@Krasaki_Tsou) June 22, 2026

Να δούμε όμως ποιος θα πληρώσει την αποζημίωση σε αυτούς που παραβιάστηκαν τα προσωπικά τους δεδομένα. pic.twitter.com/gxP0eAxjsh

— Nothingman (@Nothing04305955) June 22, 2026

Σαν σήμερα (23/6/ΧΧΧΧ)

 

1775: Η πρώτη κωπηλατοδρομία μεταξύ των πανεπιστημίων Οξφόρδης και Κέιμπριτζ διεξάγεται στον Τάμεση. Την παρακολουθούν 200.000 άτομα και σημειώνονται επτά πνιγμοί μεταξύ των θεατών.

1868: Ο αμερικανός τυπογράφος και εκδότης Κρίστοφερ Λάθαμ Σολς λαμβάνει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τη γραφομηχανή όπως τη γνωρίζουμε. Πέντε χρόνια αργότερα θα πουλήσει την εφεύρεσή του λόγω οικονομικών προβλημάτων στην εταιρεία Remington αντί 12.000 δολαρίων.

1894: Ιδρύεται στο Παρίσι από τον βαρόνο Πιερ Ντε Κουμπερτέν η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή. Πρώτος της πρόεδρος, ο έλληνας Δημήτρης Βικέλας.

1902: Το όνομα «Mercedes» υιοθετείται για πρώτη φορά ως εμπορική επωνυμία από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Daimler.

1936: Γεννιέται ο Κώστας Σημίτης

1901: Πεθαίνει ο ποιητής και σατιρικός συγγραφέας Ανδρέας Λασκαράτος

1996: Πεθαίνει εθνικός εκμαυλιστής του Υπαρκτού Ελληνισμού , Ανδρέας Παπανδρέου

2005: Πεθαίνει ο ποιητής Μανώλης Αναγνωστάκης

 

2020 Σε ηλικία 84 ετών άφησε την τελευταία του πνοή ο ηθοποίος Κώστας Φυσσούν, ο μικρότερος αδελφός του επίσης ηθοποιού Πέτρου Φυσσούν, που πέθανε το 2016.

 
2020: Πένθος στο ελληνικό ποδόσφαιρο, καθώς «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών ο Νίκος Αλέφαντος λόγω καρδιακής προσβολής

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΔΕΞΙΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Συμβουλές προς "ναυτιλομένους": τα 3 πιο κολλημένα κοινα, παπαντρεηδες,τσιπρες κ πουτινακια!

Συμβουλές προς "ναυτιλομένους": τα 3 πιο κολλημένα κοινα, παπαντρεηδες,τσιπρες κ πουτινακια! pic.twitter.com/3yxrFB7tdb

— Βαγγέλης Ακτσαλής (@v_aktsalis) June 19, 2026

 

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΔΕΞΙΑ ΕΘΝΙΚΑ ΨΩΝΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Για (έστω) μια ψήφο

  

Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ

Ο Ανδρουλάκης λέει ότι θέλει να περάσει με μια ψήφο τον Κυριάκο, αλλά στην πραγματικότητα θέλει έστω μια ψήφο πάνω από τον Τσίπρα.

Ο Αλέξης από την άλλη, αγωνιά να περάσει έστω με μια ψήφο τον Ανδρουλάκη.

Ο Σαμαράς θέλει να περάσει, έστω με μία ψήφο το κατώφλι τα Βουλής, ώστε μετά να διώξει τον Μητσοτάκη κάνοντας (απ’ έξω) εσωκομματικό παιχνίδι στη ΝΔ.

Η Καρυστιανού θέλει να περάσει έστω με μια ψήφο τον Βελόπουλο ώστε να κυριαρχήσει στο πάνθεον των ακροδεξιών ψεκασμένων και έστω με μια ψήφο την Ζωή ώστε να κατοχυρωθεί ως αφεντικό των αντισυστημικών. 

Μια ψήφο πάνω από το 3% ψάχνουν επίσης η Λατινοπούλου, ο Βαρουφάκης και ο Κασσελάκης, ενώ όπως δείχνουν οι τελευταίες μετρήσεις, ο Βελόπουλος και η Ζωή εγκαταλείπουν τα παλιά σχέδια να πάρουν μια ψήφο πάνω από το 10%  και προσγειώνονται στον στόχο να περάσουν έστω με μια ψήφο τη Μάνα των Τεμπών που οι ίδιοι έφτιαξαν. (That’s life ή όποιος κατουρά στη θάλασσα το βρίσκει στο αλάτι).

Στη μεγάλη εικόνα πάντως, για όλους τους υπόλοιπους πλην της ΝΔ, οι  ερχόμενες εκλογές θα είναι εκλογές της μιας ψήφου. Λες και οι κάλπες δεν θα στηθούν για να κυβερνηθεί ο τόπος στους σημερινούς δυστοπικούς καιρούς, αλλά για να επιβιώσουν ή να καταρρεύσουν οι διάφοροι μικροπαράγοντες του πολιτικού μας στερεώματος.

Γίνεται δουλειά έτσι;

Να ‘χουμε δέκα πολιτικούς αρχηγούς και οι εννιά να μην ασχολούνται με το τι θα απογίνει η χώρα, αλλά με το πώς θα κρατήσουν αυτοί τη μύτη τους πάνω από το νερό άλλη μια τετραετία;

Αν το καλοσκεφτεί κανείς, όλοι τους παρακαλούν ενδόμυχα να βρεθεί ένας μαγικός τρόπος να ξαναβγεί αυτοδύναμος ο Κυριάκος, οπότε –όσοι επιβιώσουν- να πλασαριστούν στις εκλογές του 2032.

Μόνο ο Μητσοτάκης ασχολείται με το τι πρέπει να πράξει η χώρα (εξωτερικά και εσωτερικά) στο μεσοδιάστημα 2027-32, όλοι οι άλλοι είναι στη λογική «ας περισωθούμε τώρα και μετά θα δούμε τι θα κάνουμε». Στην πραγματικότητα, αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα του Κυριάκου. Πάμε σε εκλογές με μόνο αυτόν να έχει κάτι συνολικό να πει για την χώρα, όλοι οι υπόλοιποι πάνε για επικρατήσουν κάποιου μικροαντιπάλου τους «κι ύστερα βλέπουμε».

Γι αυτό και η αντιπολίτευση τους είναι περιπτωσιολογική, δίχως την παραμικρή πιθανότητα να αναδείξει κάποιον αντίπαλο του Μητσοτάκη με κυβερνησιμότητα. Σκάει το πτυχίο του Μακάριου, κάνουν κριτική για αναξιοκρατία. Εμφανίζεται ένα βαρκάκι στη Λευκάδα, φωνάζουν για πρόβλημα φύλαξης των συνόρων. Στέλνουν επιστολή οι «πέντε», βρίσκουν ευκαιρία να τα βάλουν με το Επιτελικό Κράτος. Εντάξει, αλλά μ’ αυτό τον τρόπο επιλέγεται η καθημερινή θεματολογία του κουτσομπολιού του καφενείου, δεν επιλέγονται οι πρωθυπουργοί που θα κρατήσουν το τιμόνι της χώρας.

Στο δίλημμα «θα πας να ψηφίσεις για να κυβερνηθεί ο τόπος ή για να πάρει μια ψήφο παραπάνω ο τάδε από τον δείνα και η παραδίπλα από τον παραπέρα», η απάντηση είναι …

 

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΔΕΞΙΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Μοτέλ

Ζούμε στον πλανήτη των αριστερών και δεξιών ρεταλιών που καλύτερος όλων είναι ο Σπαζοκλαμπάνιας, μα αν ρίξουν εσωκομματικά οι χαζοπασόκοι τον Ανδρουλάκη, αναλογίζεσαι πόσα φιλόδοξα ρετάλια θα γεννηθούν να πλαισιώσουν το υπάρχον τσίρκο!;#ΔΥΚΑΣ #ΓΑΠ
Άστο καλύτερα... pic.twitter.com/f7ZO9QPhUw

— Gardasi 🚧 (@Aristerotsolis) February 3, 2026

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Oι Γάλλοι έχουν μια ωραία παροιμία που λέει «όσο περισσότεροι τρελοί μαζευτούμε, τόσο καλύτερα διασκεδάζουμε».

Και γι’ αυτό καλωσορίζουμε με χαρά τα δύο νέα κόμματα που έρχονται να προστεθούν στην παρέα μας.

Το κόμμα Καρυστιανού υπόσχεται άφθονη ευθυμία με «τη μάνα των Τεμπών», έναν δημοσιογράφο των ρωσικών υπηρεσιών, τον πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Αγίας Πετρούπολης (!), κάτι ακροδεξιούς, κάποιους αντιεμβολιαστές και αρκετούς ψεκασμένους.

Μόνο από την ιερομόναχη δεν έχουμε νεότερα. Ισως επειδή καθυστερεί η μετάφραση από τα αραμαϊκά στα ρωσικά.

Τουλάχιστον αν δεν περπατήσει το κόμμα, είναι βέβαιο ότι θα τους παραχωρηθεί για μερικές παραστάσεις το Δελφινάριο.

Από την πλευρά του, το κόμμα Τσίπρα ακολουθεί το μοντέλο επαρχιακού μοτέλ. Πόρτες ανοίγουν και πόρτες κλείνουν, κάποιοι μπαίνουν, κάποιοι φεύγουν, κόμματα γεννιούνται και διαλύονται, άλλοι έρχονται κι άλλοι κουνάνε μαντίλι.

Δεν ξέρω αν έχει πλάκα, πάντως κάνει φασαρία.

Αλλά αυτό ήταν πάντα η Αριστερά στη χώρα μας. Πρώτη στη φασαρία και τη φωνή.

Τι θα αποδώσουν όλα αυτά;

Μυστήριο.

Ασε που δεν ξέρουμε ακόμη πότε θα εμφανιστεί στη σκηνή και το κόμμα Σαμαρά.

Αν ο θίασος είναι πάντως αυτός που ακούγεται, δεν τους βλέπω για πολλά εισιτήρια.

Το μόνο προγνωστικό που μπορώ να κάνω είναι πως το εγχείρημα του Τσίπρα δείχνει πιο φιλόδοξο.

Οχι απλώς επειδή το μοντέλο του επαρχιακού μοτέλ έχει πέραση στην ελληνική επικράτεια αλλά κι επειδή υπάρχει ένα know how.

Ιδίως τώρα που οι φίλοι και οπαδοί του Τσίπρα διαπιστώνουν ότι ο Μητσοτάκης είναι «ένας Πρωθυπουργός που έκλεισε τον κύκλο του και αρνείται να το καταλάβει».

Τραγικά πράγματα. «Η άβυσσος που ο ίδιος αρνείται να αντικρύσει, τον αντικρύζει. Σε αυτήν θα τελευτήσει τον πολιτικό του βίο» (Θ. Καρτερός, «Εφημερίδα των Συντακτών», 19/5).

Δύσμοιρε Μητσοτάκη. Απλώς πριν παραδώσεις στον επερχόμενο Τσίπρα για να γλιτώσεις την άβυσσο, πρόσεξε μήπως μπουκάρει στο Μαξίμου η ιερομόναχη με τα αραμαϊκά και το κάνει αμέρικαν μπαρ.

Γι’ αυτό σας λέω. Οι Γάλλοι έχουν δίκιο. Θα το γλεντήσουμε.

Σε ποια άλλη χώρα συμβαίνουν τέτοια καλαμπούρια; Σε καμία.

Ασε που…

 

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΘΝΙΚΑ ΨΩΝΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Αναχρονιστικά καπετανάτα

Αυτοί εδώ👇 εκπροσωπούν τ συνολικό ποσοστό ΗΛΙΘΊΩΝ,π ψηφίζει σ αυτή τ Χώρα.Οι ΗΛΙΘΙΟΙ αυτοί,το'χουν αποδείξει κι άλλες φορές ότι είναι ΗΛΙΘΙΟΙ,είναι δ'έτοιμοι νά τ'αποδείξουν πάλι.
(Ας αφήσουν οι δημ/κάφροι,το περσινά ξινά σταφύλια)
ΕΥΤΥΧΏΣ υπάρχει τ 35-40% πού ΣΩΖΕΙ τ Πατρίδα. pic.twitter.com/vYKsJwQkyl

— Iliasvoutsas 2️⃣0️⃣5️⃣ (@ivoutsas) March 21, 2026

  

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Κατ’ αρχάς, οφείλουμε να υποκλιθούμε όλοι μπροστά στη σκηνή της δημοκρατικής πολυφωνίας. Πόσα κόμματα, κομματίδια, σχήματα, σχηματισμοί ή ό,τι άλλο θέλετε διεκδικούν την εκπροσώπηση της Αριστεράς;

Για να ‘μαι ειλικρινής, βαριέμαι να τους μετρήσω και νομίζω ότι είναι μάταιος κόπος, αφού κάθε δυο-τρεις μέρες η κατάσταση αλλάζει. «Το τοπίο είναι ρευστό», που θα έλεγε ο δημοσιογραφικός λυρισμός. Πολύ ωραία έως εδώ. Πρόκειται για μια μορφή ιδεολογικής και πολιτικής ζύμωσης, από την οποία θα προκύψει, διά της διαλεκτικής, το νέο σχήμα.

Επανέρχομαι όμως στον αριθμό, για να συμπεράνω ότι το ζήτημα δεν είναι ποσοτικό. Είναι ποιοτικό. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να μετρηθεί με απλή αριθμητική. Αυτό που πρέπει να αναζητήσει κανείς για να καταλάβει τι συμβαίνει στη σκηνή της Αριστεράς είναι οι ιδεολογικές και πολιτικές αποχρώσεις που αναδεικνύουν τα πρόσωπα και οι σχηματισμοί.

Ας πούμε, ποια είναι η άποψη της Νέας Αριστεράς για την καταπολέμηση της ακρίβειας, σε τι διαφέρει αυτή από την άποψη του παραδοσιακού ΣΥΡΙΖΑ, όσο υπάρχει ακόμη, και πώς παρεμβαίνει στις ιδεολογικές διαφωνίες ο Πολάκης, ο Φάμελλος;

Η μάχη θα πρέπει να αρχίσει από τα ζυμαρικά ή μήπως από τα όσπρια;

Και πότε πρέπει να κλείσουν οι τράπεζες, όπως υποστηρίζει ο κ. Βαρουφάκης, άποψη με την οποία διαφωνεί ο κ. Κασσελάκης;

Ζητώ συγγνώμη, φίλε αναγνώστη, για την αποτυχημένη απόπειρα να δώσω χιουμοριστική χροιά σε ένα ζήτημα του οποίου το μέτρο της σοβαρότητας δίνει ο δημόσιος διάλογος για την ονομασία του νέου κόμματος Τσίπρα. Διότι όλ’ αυτά θα λυθούν μόνον όταν ο κ. Τσίπρας αποφασίσει να οριστικοποιήσει το δικό του κόμμα. Στο κάτω κάτω αυτός τα δημιούργησε.

Ή μήπως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά;

Μήπως η κατάσταση της σημερινής Αριστεράς, μηδέ της Ζωής εξαιρουμένης, είναι ευκαιρία για να καταλάβουμε επιτέλους ότι το φαινόμενο δεν είναι πολιτικό αλλά ψυχολογικό. Ενα είδος συλλογικής ψυχοθεραπείας όπου το πολιτικό, η οργάνωση της κοινωνίας, είναι το πρόσχημα που επιτρέπει σε όλους αυτούς να διαγωνίζονται σε κάτι το οποίο οι ίδιοι έχουν βαπτίσει πρωτιά.

Τους έχετε ακούσει να μιλάνε για πολιτική;

Εχετε καταλάβει ποιες είναι οι διαφορές τους και πώς ορίζουν την αριστερή τους ταυτότητα;

Φοβάμαι ότι δεν πρόκειται να καταλάβετε, διότι ούτε οι ίδιοι έχουν καταλάβει.

Αυτό που αποκαλούμε σήμερα Αριστερά είναι ένα ετερόκλητο συνονθύλευμα υπερτροφικών εγώ, τα οποία το καθένα παλεύει να υπερκεράσει το άλλο.

Για σκεφθείτε τη Ζωή, τον Πολάκη, τον Βαρουφάκη, τον Κασσελάκη. Τι έχουν να μας προτείνουν εκτός από το εγώ τους;

Ακόμη και ο Τσίπρας το μόνο που είχε να πει μετά την επανεμφάνισή του είναι…

 

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Αριστερά της πραγματικότητας η Δούρου

Γράφει ο Μάνος Βουλαρίνος

δούρου (η ) 1. αυτή που απομονώνεται «παλιά, η Ρένα είχε μόνο φίλους, αλλά σιγά σιγά όλοι την έκαναν δούρου» 2. αυτή που δεν της δίνεται η δυνατότητα να συμμετάσχει σε εκδήλωση, διοργάνωση, διαδικασία «είναι απαράδεκτο να είμαι δούρου από τον διαγωνισμό τραγουδιού με μοναδική δικαιολογία ότι είναι για παιδιά ενώ εγώ είμαι μεσήλικας» 3. αυτή που ελπίζει κόντρα σε κάθε πρόβλεψη «μ’ αρέσει που είσαι δούρου, αλλά φοβάμαι πως με λευκή κόλλα δύσκολα θα περάσεις στις πανελλήνιες»

Οι μέρες της δόξας έχουν πια περάσει

«Θα είμαι υποψήφια στο ενωτικό ψηφοδέλτιο» είπε με σιγουριά η Ρένα η Δούρου αδιαφορώντας, ως γνήσια αριστερή, για την πραγματικότητα που μάλλον δεν δικαιολογεί τέτοιες ελπίδες.

Δυστυχώς η συντρόφισσα Ρένα θα πρέπει να αποδεχτεί πως οι μέρες της δόξας έχουν πια περάσει και σε λίγο όλοι τους θα ανήκουν στην κατηγορία των ξεπεσμένων της πολιτικής.

Ο μπρόεδρος Τσίπρας μπορεί να μην πιάνει πουλιά στον αέρα, όπως είχε πιστέψει ο σύντροφος Αλιβιζάτος, αλλά σίγουρα καταλαβαίνει ότι δεν έχει ούτε μισό λόγο να συνεταιριστεί με τη φύρα του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς (που αν τους βάλεις μαζί με το ζόρι φτάνουν το 1%).

Μπορεί να μην έχει να προτείνει τίποτα καινούργιο, αλλά…

 

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Πολάκης, ο λογικός

🍿🍿🍿 pic.twitter.com/ZjUkcRaMat

— Ομάδα Αλήθειας (@omadaalithias) June 10, 2026

 

Του ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ

Tο ότι η φωνή του Παύλου Πολάκη ακούγεται ως η πιο λογική στο κόμμα, τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ σιγά σιγά αποσύρεται στα βάθη της Ιστορίας, μοιάζει με ειρωνεία.

Από την άλλη, παρ’ όλα τα στραβά του, ο Πολάκης υπήρξε πάντα συνεπής στον εαυτό και στην παράταξή του. Δεν άλλαζε απόψεις ανάλογα με τη συγκυρία, δεν οραματιζόταν ένα διαφορετικό κόμμα από αυτό που είχε. Σου έδειχνε ποιος ήταν και ήταν ο ίδιος πάντα.

Καθώς ο πολιτικός παρακολουθεί τον ΣΥΡΙΖΑ να ρευστοποιείται με κάθε επισημότητα προκειμένου να χωρέσει στα υποθετικά καλούπια του Αλέξη Τσίπρα και της ΕΛΑΣ, λέει το αυτονόητο: γιατί να γίνει το κόμμα συμπλήρωμα ενός άλλου, χωρίς καν να έχει λάβει σχετική πρόσκληση;

Ισως τώρα καταλαβαίνει πως εκεί όπου αυτός έβλεπε κάποτε ανεξάντλητα ιδεολογικά κοιτάσματα, οι σύντροφοί του έβλεπαν ευκαιρίες εξουσίας· εκείνοι τους οποίους έβλεπε ως συντρόφους, δεν ήταν παρά τυχοδιώκτες που θα πούλαγαν κόμμα και συντροφικότητα μόλις οι ευκαιρίες εξουσίας θα εξέλειπαν.

Οι δεξιοί σνομπάρουν την αριστερή συντροφικότητα. Μόλις τις προάλλες, σε κάποια από τις δεκάδες συνεντεύξεις του, ο Αδωνις Γεωργιάδης μίλησε γι’ αυτή σκωπτικά, επισημαίνοντας τις αντιφάσεις που περιέχει.

Ποιο είναι όμως το πρόβλημα, η λέξη «σύντροφος» ή η αρετή που αυτή αντιπροσωπεύει;

Γιατί αν εξετάσουμε την πολιτική άμιλλα, τον σεβασμό μεταξύ των μελών μιας παράταξης ή ενός πολιτικού χώρου, η Ν.Δ. δεν έχει μεγάλο περιθώριο να χλευάζει την Αριστερά. Τι είναι το επερχόμενο κόμμα Σαμαρά αν όχι μια διασπαστική ενέργεια εναντίον πρώην συντρόφων;

Τι είναι, αν όχι μια απόδειξη ότι η εμμονή, ο εγωισμός και η πολιτική κακότητα ξεσπούν στη χειρότερη μορφή τους «ενδοοικογενειακά»;

Από τέτοια βάρη απαλλάσσει τον εαυτό του ο Αλέξης Τσίπρας φτιάχνοντας την ΕΛΑΣ, σκεπτόμενος προφανώς ότι οι συγγένειες που επιλέγεις είναι προτιμότερες από εκείνες που σου φορτώνονται στο πλαίσιο ενός κόμματος με τη δική του γενεαλογία. Στο νέο κόμμα, οι σύντροφοι θα είναι λιγότερο σύντροφοι και περισσότερο υπάλληλοι του ιδρυτή· την κάθετη σχέση ιεραρχίας επικυρώνουν όσοι εκφράζουν ζωηρά τη διαθεσιμότητά τους στον τέως πρωθυπουργό ή με πρωτοφανή απόγνωση του ζητούν ευθέως να τους «προσλάβει» στο καινούργιο του «μαγαζί».

Μόνο ένα άτομο φώναξε ο ίδιος ο Τσίπρας μέχρι στιγμής: τη…

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: O σύγχρονος Αβελάρδος της Αριστεράς!

Επαγγέλματα που χάνονται: Πρόεδρος ΣΥΡΙΖΑ pic.twitter.com/EBHVUFE7oe

— Φρην ! (@Nurd488813) June 20, 2026

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Το ερώτημα αυτό απασχολεί σοβαρά τους αναλυτές: Υπήρχε σχέδιο ή, καλύτερα, «σκέδιο» πίσω από την παράλογη απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να ευνουχιστεί μόνος του;

(Διευκρίνιση επί του γλωσσικού: σχέδιο το λέμε όταν είναι καλό και φωτεινό· σκέδιο όταν είναι κακό και σκοτεινό.)

Πληροφορίες δεν έχω, όμως η καχυποψία που προκαλεί το ερώτημα είναι απολύτως βάσιμη. Γιατί, ποιος κάνει το άλμα στο κενό χωρίς να έχει φροντίσει προηγουμένως να υπάρχει δίχτυ ασφαλείας;

Πολλοί είναι εκείνοι, λοιπόν, που υποψιάζονται ότι το δίχτυ ασφαλείας υπάρχει, αλλά δεν το γνωρίζουμε, για τον λόγο ότι μια τέτοια συμφωνία δεν μπορεί παρά να είναι μυστική.

Επειδή ο Σωκράτης Φάμελλος (των χαρούμενων γραφείων) δεν μπορεί να είναι τόσο κουτός, πρέπει να είναι πονηρός!

Αυτή είναι η λογική των καχύποπτων, με την οποία δεν θα διαφωνήσω, προτείνω μάλιστα τη συμβιβαστική λύση: είναι κουτοπόνηρος.

Φαίνεται, όμως, οι καχύποπτοι λησμονούν ένα κρίσιμο στοιχείο: το 2015.

Ολοι αυτοί έκαναν το άλμα στο κενό το 2015 – ξεχάσαμε κιόλας;

Πανηγύριζαν μάλιστα, μέσα στο Μαξίμου για το επαίσχυντο 61% στο δημοψήφισμα. Δεν θα είναι η πρώτη φορά, συνεπώς, που κάνουν άλμα στο κενό. Γνωρίζουν το άθλημα και, δεδομένης της φιλοτιμίας που τους διακρίνει, ασκούνται για να βελτιωθούν.

Ωστόσο, υπάρχει μια ουσιώδης διαφορά μεταξύ του τότε και του τώρα: