"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΑίικα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Καράβια βγήκαν στη στεριά με ψέματα αράδα

 Της Κατερίνας Γαλανού


Δεν ξέρω τι ήταν πιο σουρεάλ στην εκδήλωση Τσίπρα στη Λάρισα, εκτός από το γεγονός ότι εμφανίζεται ακόμη ως βιβλιοπαρουσίαση ενώ είναι μια κανονική προεκλογική καμπάνια

Η σκηνή όπου ο πρώην πρωθυπουργός καταμεσής στο Θεσσαλικό κάμπο περιγράφει πώς θα φτιάξει το «καράβι- κόμμα» και πως μαζί με τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους θα βάλει τα «ξάρτια» και τα «πανιά».

‘Η οι υποσχέσεις για δημιουργία μιας «Γης της Επαγγελίας» όπου ο λαός θα είναι ασφαλής, με όλα τα δικαιώματα εξασφαλισμένα και τον ασύδοτο πλούτο σε κάποιου είδους σύγχρονη γκιλοτίνα.

Ο Αλέξης Τσίπρας όμως δεν είναι ούτε Μαρία Καρυστιανού ούτε καν ο Στέφανος Κασσελάκης, που άγνωστοι και άφθαρτοι μπορούν να υπόσχονται την ιδανική Πολιτεία που οραματίζονται.

Εκτός από τα καινούργια πανιά που ανεμίζει, κουβαλάει πάνω του, έρμα δυσανάλογα βαρύ για το χρόνο που κυβέρνησε τη χώρα.

Έχει βέβαια υπέρ του ένα χαρακτηριστικό της ελληνικής φυλής τη ροπή στη θωπεία των αυτιών, στις λύσεις που βγαίνουν από το καπέλο και στο «δίκιο έχεις σε όλα αδερφέ». Ο κύριος Τσίπρας βαρύνεται για τη μεγάλη πλάνη που προκάλεσε την Πρώτη Φορά Αριστερά όταν υποσχόταν λίγο πολύ τα ίδια, με λιγότερες ρυτίδες στο πρόσωπο και περισσότερα ντεσιμπέλ στη φωνή.

Υπεύθυνοι και υπόλογοι για τη νέα πλάνη τους θα είναι εκείνοι που θα ανέβουν στο νέο σκαρί του, θα εμπιστευτούν τους παλιούς και νέους αξιωματικούς που θα διαλέξει, και κυρίως θα πιστέψει στο σχέδιο πλεύσης.

 Όπως είπε στους Λαρισαίους  στο σχέδιο του περιλαμβάνεται η μετεγκατάσταση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης… κάπου στη Θεσσαλία στο πλαίσιο της αποκέντρωσης της αγροτικής πολιτικής και της αναζωογόνησης της υπαίθρου.

Αντίστοιχα υποθέτουμε ότι αύριο θα προτείνει την μετεγκατάσταση του Υπουργείου Ναυτιλίας στη Σύμη ή στο Καστελόριζο ώστε να υπηρετηθεί συνδυαστικά και το αφήγημά για το νέο πατριωτισμό».

Στο σχέδιο-τομή για τον αγροτικό κόσμο υπόσχεται
«ελάχιστο εγγυημένο αγροτικό εισόδημα» από έναν « Εθνικό Μηχανισμό Διασφάλισης ΕΑΕ», «κρατική εγγύηση όταν η αγορά καταρρέει», «τιμές ενεργοποίησης, βασισμένες στο πραγματικό κόστος παραγωγής κάθε περιφέρειας». 

Το σύνθημα  «η γη σε όσους την καλλιεργούν» είναι βαρβάτα αριστερό για να ακουστεί δελεαστικά στο θεσσαλικό κάμπο όπου οι νεότεροι ούτε ξέρουν ούτε θυμούνται ότι ο κ. Τσίπρας ως πρωθυπουργός της ριζοσπαστικής Αριστεράς, αύξησε την προκαταβολή του φόρου στο 100%, αύξησε το συντελεστή φορολόγησης του αγροτικού εισοδήματος από το 13% αρχικά στο 20% και μετά στο 26%.  

Αύξησε επίσης τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο αγροτικό πετρέλαιο από τα 66 ευρώ το χιλιόλιτρο στα 200 ευρώ, κατάργησε το αφορολόγητο των επιδοτήσεων και τις φορολόγησε από το πρώτο ευρώ.

Μα τότε είχε το μαχαίρι των δανειστών στο λαιμό θα αντιτείνουν και ορθώς οι οπαδοί του. Υπάρχει και η κυνική ανάγνωση ότι προκειμένου να διατηρήσει την καρέκλα και την εξουσία του παραμέρισε το μαχαίρι από το λαιμό του και το απώθεσε στο λαιμό της κοινωνίας που τον πίστεψε.

Τώρα όμως όλα είναι, αλλιώς. Τον θέλει ξανά ο λαός να βγει μπροστά για να μοιράσει ευημερία και εκείνος ανταποκρίνεται στην ευθύνη με ένα μεγαλειώδες «μαζί».

« Ξέρω το αίτημά σας. Ξέρω τι περιμένετε από μένα. Έχω πλήρη επίγνωση και της ευθύνης… Ένα καράβι γερό, καλοτάξιδο, γρήγορο που δεν θα φοβάται τους καιρούς και τις θύελλες που μας περιμένουν. Με γνώρισμα την αγάπη στο λαό, στο ταξίδι, στον προορισμό. Μαζί να χαράξουμε τη ρότα της πατρίδας για την Ιθάκη».

Η αποστροφή προς Λαρισαίους ενδεχομένως είναι η πιο έντιμη προειδοποίηση ενός σκορπιού σε έναν βάτραχο.  

«Ξέρω τι περιμένετε από μένα».

Μετάφραση:  Όσοι είστε εδώ ξέρετε ποιος είμαι!

«Ένα καράβι που δεν θα φοβάται τους καιρούς και τις θύελλες που μας περιμένουν».

Μετάφραση:  

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Μπίλι ο ευρωβοσκός!

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Tο πράγμα είχε φτάσει στο απροχώρητο.
Ο ελέφαντας τριγύριζε όπου ήθελε, δεν πρόσεχε καθόλου πού πατούσε και χάλαγε τις φωλιές των μυρμηγκιών.

Αγανακτισμένη η φυλή των μυρμηγκιών έκανε Συνέδριο να δει πώς θα αντιδράσει.

Υστερα από πολλές συνεδριάσεις, αποφάσισαν ότι θα ανέβουν σε ένα δέντρο και όταν περνάει από κάτω ο ελέφαντας θα πέσουν όλοι μαζί πάνω του να τον πλακώσουν.

Ετσι και έγινε.

Η απόφαση του Συνεδρίου τέθηκε σε εφαρμογή. Τα μυρμήγκια όρμησαν, ο  ελέφαντας τινάχτηκε, τα μυρμήγκια πετάχτηκαν δεξιά ή αριστερά και εκείνος συνέχισε τον καλπασμό του.

Μόνο ένα ηρωικό μυρμήγκι πιάστηκε από μια τρίχα στον λαιμό του ελέφαντα και δεν έπεσε.

Και τότε όλα τα άλλα μυρμήγκια του φώναζαν:

-ΠνίΞ’ τον, ρε Μπίλι, πνίξ’ τον!

 

Μέχρι εκεί ξέρω την ιστορία. Είμαι βέβαιος ότι ο Μπίλι υπηρέτησε την απόφαση του Συνεδρίου μέχρι τέλους αλλά επίσης ότι ο ελέφαντας ούτε που το κατάλαβε.

Συμπέρασμα; 

Δεν έχω.

Στη θέση του Μπίλι μπορείτε να βάλετε όποιον πολιτικό αρχηγό νομίζετε. Αλλά αυτά έχουν οι αποφάσεις των Συνεδρίων: για να εφαρμοστούν πρέπει να έχουν κάποια σχέση και με την πραγματικότητα. Με τα πραγματικά μεγέθη.

Η χθεσινή τελευταία δημοσκόπηση δίνει 30,1% στη ΝΔ και δεύτερο το ΠΑΣΟΚ στο 13, 2%. Για τους υπόλοιπους, ούτε να ρωτάτε (GPO, iefimerida, 16/2).

Ασφαλώς κάποια στιγμή μπορεί «να ξυπνήσει ο γίγαντας» που λέει κι ο Γερουλάνος… Αλλά έως την αφύπνιση του γίγαντα, έχουμε και σοβαρότερες δουλειές σε αυτήν την κοινωνία.

Πληροφορούμαι ότι διάφοροι εισηγούνται στον κοιμισμένο να αποφασίσει ότι δεν θα συνεργαστεί με τη ΝΔ υπό «οιεσδήποτε συνθήκες» (Δούκας, Κατρίνης κ.λπ.).

Δεν είναι κακή ιδέα. Ούτε τα μυρμήγκια άλλωστε έπασχαν από ιδέες.

Το ΠΑΣΟΚ δηλαδή καλείται να αποφασίσει πως αν οι έλληνες ψηφοφόροι θέλουν να βγάλουν κυβέρνηση, πρέπει να ρίξουν δαγκωτό Μητσοτάκη διότι άλλη λύση δεν υπάρχει. Μια wannabe κυβέρνηση Τσίπρα, Δούκα, Φάμελλου, Κατρίνη και Ζωής μάλλον σκορπάει ανατριχίλες στο ακροατήριο.

Αυτό είναι μια αναμφισβήτητα ωραία ιδέα για τον Μητσοτάκη. Αλλά το ΠΑΣΟΚ τι το συμφέρει;

Αγνωστο. Πόσω μάλλον που ο γίγαντας ακόμη κοιμάται και κανείς δεν ξέρει τι θα κάνει μόλις ξυπνήσει.

Ολα αυτά φυσικά είναι απλώς ωραίες ιδέες. Μπορούμε να τις κουβεντιάζουμε δωρεάν και στο σκεπαστό όσο δεν κάνουν κακό στον τόπο και στην τσέπη μας.

Αλλά τουλάχιστον όταν σφίξουν τα γάλατα, ξέρουμε τι πρέπει να γίνει:  

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Σούργελα χωρίς ηγέτη

 Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Το ΠΑΣΟΚ αυτοκαταστρέφεται. Ας μην τρέφουν αυταπάτες οι ενδιαφερόμενοι, αυτό δυστυχώς συμβαίνει. 

Το μαρτυρούν οι τρεις απανωτές κρίσεις της περασμένης εβδομάδας. 

Πρώτα οι διαφωνίες για την αντιπροσώπευση στο συνέδριο, αν δηλαδή η αντιπροσώπευση θα είναι βάσει του πληθυσμού μιας γεωγραφικής περιοχής ή της εκλογικής δύναμης του ΠΑΣΟΚ.

Επειτα, η παντελώς άσκοπη και ανόητη σύγκρουση, την οποία έχει ξεκινήσει ο Χάρης Δούκας με τον πρόεδρο του κόμματος, σχετικά με τις ενδεχόμενες μετεκλογικές συνεργασίες

Τέλος, το σκάνδαλο Παναγόπουλου, του ισόβιου προέδρου της ΓΣΕΕ, ο οποίος αρνείται να παραιτηθεί, παρότι ερευνάται από τη Δικαιοσύνη για υπεξαίρεση και ξέπλυμα, και προκαλεί έτσι μια μικρών διαστάσεων διάσπαση.  

Ολα αυτά δεν καλύπτονται από τον ανώδυνο όρο της «εσωστρέφειας»· είναι κάτι πολύ περισσότερο, είναι εκδηλώσεις αυτοκαταστροφικής τάσης.

Ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό δεν είναι κανένα μυστήριο, δεν έπαθαν μαζική παράκρουση στο ΠΑΣΟΚ. Απλώς, δεν έχουν ηγεσία. Αυτό είναι το πρόβλημα και τα εξωφρενικά που καταγράφονται είναι συμπτώματα αυτού του κενού.  

Γιατί το ΠΑΣΟΚ έχει πια αποδειχθεί ότι είναι αυτό που λέμε πολιτικός χώρος. Υπάρχει, με άλλα λόγια, ένας κόσμος, ο οποίος, λόγω της ιστορίας και της παράδοσης του κόμματος, θέλει να βρίσκεται εκεί και το στηρίζει.

Αυτό νομίζω ότι αποδεικνύεται από την αντοχή του διψήφιου ποσοστού στις δημοσκοπήσεις. 

Ηγέτη δεν έχει. Ηγέτη, ο οποίος να μπορεί να εμπνεύσει και να γίνει αποδεκτός. 

Δεν έχει όμως ούτε υποψήφιους ηγέτες, για να αντισταθμίσουν το κενό και να το καλύψουν. 

Οχι ότι λείπουν οι επίδοξοι ηγετίσκοι.  

Αντιθέτως, υπάρχει πληθώρα προθύμων, επειδή τα κριτήρια έχουν χαμηλώσει απελπιστικά και ο καθένας βαυκαλίζεται με την ιδέα του εαυτού του ως αρχηγού. 

Ομως, ...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Μαλλιοκούβαρα

 

Του Κυριάκου Μπερμπερίδη

Τα κατάφεραν πάλι εκεί στο ΠΑΣΟΚ κι έγιναν μαλλιοκούβαρα λίγο πριν το Συνέδριο.

Μπήκαν σε μια αχρείαστη εσωστρέφεια και σε μια ανούσια συζήτηση σχετικά με το ποιος θα συνεργαστεί με ποιον λες και είχαν καμία υποχρέωση να πάρουν θέση τώρα. Ήταν η εντελώς λάθος απάντηση στην εντελώς προβοκατόρικη ερώτηση. Στην οποία και τσίμπησαν σαν χάνοι.

Ενώ ένα «δεν θ’ αφήσουμε τη χώρα ακυβέρνητη», θα έφτανε και θα περίσσευε.

Και θα έδειχνε σοβαρότητα, υπευθυνότητα και κυρίως κυβερνησιμότητα. Αφήνοντας έστω όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.

Απορίας άξιον λοιπόν πώς μπήκαν σε τέτοια συζήτηση αλλά και γιατί τη συντηρούν.

Και ακόμα πιο ανεξήγητη η επιμονή των Δούκα και Γερουλάνου, να τεθεί προς ψήφιση ο αποκλεισμός της συνεργασίας με τη ΝΔ, ως επίσημη συνεδριακή θέση.

Μια επιμονή που καταντά εμμονή και δημιουργεί τριβές άνευ λόγου και αιτίας. Γιατί ποιος μπορεί να προδικάσει από τώρα το συσχετισμό των δυνάμεων στις επόμενες εκλογές ; και ποιος μπορεί να αποκλείσει a priori συνεργασίες αν το συμφέρον της χώρας το απαιτήσει ;

Και με ποια λογική μπορεί να αγνοηθεί το πρώτο κόμμα, πόσο μάλλον αν έχει διπλάσια διαφορά από το δεύτερο όπως δείχνουν όλες ανεξαιρέτως οι μετρήσεις ;

Και εν πάση περιπτώσει αφού μόνοι τους άνοιξαν τη συζήτηση, ας πάμε και στην ουσία.

Μιλούν στο ΠΑΣΟΚ για «συγκλίσεις», «συνεργασίες», «συμπορεύσεις», ακόμα και για «κοινά ψηφοδέλτια».

Και το ερώτημα είναι με ποιους.

Οι αριθμοί βλέπετε, είναι αμείλικτοι. Η ΝΕΑΡ είναι ένα βήμα πριν τη διάσπαση με τους μισούς να θέλουν «λαϊκά μέτωπα» και τους άλλους μισούς αυτόνομη πορεία. Και αφήνουμε κατά μέρος ότι οι τρέχουσες μετρήσεις δείχνουν ότι το κόμμα ετοιμάζεται να κουνήσει μαντήλι ούτως η άλλως, πόσο μάλλον με διάσπαση ή και χωρίς αυτήν. Ένα το κρατούμενο.

Στον Σύριζα πάλι, οι περισσότεροι περιμένουν ένα νεύμα Τσίπρα, κάποιοι ετοιμάζονται για ΠΑΣΟΚ αλλά και κάποιοι σχεδιάζουν να κρατήσουν τη σφραγίδα.

Αν ο Τσίπρας κάνει κόμμα, εξυπακούεται ότι και ο Σύριζα θα μας αφήσει χρόνους, αφήνοντας ίσως πίσω μόνο τον Πολάκη και δυο τρεις ακόμα αμετανόητους, να σουλατσάρουν παραμιλώντας στην άδεια Κουμουνδούρου.

Αν πάλι δεν κάνει, προς τι τόση προσπάθεια και τόσα έξοδα για το rebranding;

Επομένως, και με αυτά δεδομένα, και με αυτό το χαοτικό τοπίο στην αντιπολίτευση, πού ακριβώς στοχεύει το ΠΑΣΟΚ ;

Και πόση προστιθέμενη πολιτική αξία εισφέρουν δηλώσεις του τύπου, «όλοι χωράνε» η «καμία συνεργασία με τη ΝΔ όσες εκλογές κι αν χρειαστούν» η «με τη ΝΔ δεν μπορούμε να συνεργαστούμε ούτε ηθικά, ούτε πολιτικά;» δεν πρέπει ο κόσμος που θα κληθεί να ψηφίσει, να ξέρει εκ των προτέρων πόσοι αλλά και ποιοι «χωράνε» στους «όλους» ;

Όταν εξάλλου ειπώθηκαν όλα τα παραπάνω, το ΠΑΣΟΚ άρχισε να παίρνει δημοσκοπικά την κατρακύλα. Και αυτό δεν ήταν καθόλου τυχαίο.

Κανείς εκεί δεν αντιλαμβάνεται ότι το αφήγημα μιας «προοδευτικής κυβέρνησης» είναι εξαιρετικά θολό και αδύναμο ;

Kατ' αρχήν με ποιον επικεφαλής ; και επάνω σε ποια προγραμματική βάση ;

Στον Σύριζα θέλουν ας πούμε επανακρατικοποίηση της ΔΕΗ και μιας τουλάχιστον τράπεζας. Θέλουν την κατάργηση της αξιολόγησης στο Δημόσιο. Θέλουν αποκλειστικά και μόνο κρατικά ΑΕΙ, επαναφορά του ασύλου, κατάργηση της ελάχιστης βάσης εισαγωγής ακύρωση της διαγραφής των αιωνίων αλλά και όλων των άλλων μεταρρυθμίσεων που έγιναν στην Παιδεία.

Στη ΝΕΑΡ πάλι, διαφωνούν με τις αμυντικές δαπάνες, προτιμούν βούτυρο αντί για κανόνια αλλά θέλουν και σχεδόν ανοιχτά σύνορα στο μεταναστευτικό. Και τα δυο κόμματα θέλουν επίσης ακύρωση της στρατηγικής σχέσης με το Ισραήλ και αναγνώριση της Παλαιστίνης χωρίς προϋποθέσεις.

Συμφωνούν με όλα αυτά στο ΠΑΣΟΚ;

Κι αν διαφωνούν πως θα πετύχουν την περιβόητη προγραμματική σύγκλιση αν υπάρχουν τέτοιες και τόσες θεμελιώδεις διάφορες ;

Πώς θα …

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Βουλιάζουν τα καφέ στις συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Καφέ (το) 1. αχανής χώρος που είναι πολύ δύσκολο να γεμίσει με κόσμο «είναι τόσο δημοφιλής τραγουδιστής, που μπορεί άνετα να γεμίσει και ένα, και δύο, και τρία καφέ» 2. βεβαιότητα νίκης «το καφέ τους εκδήλωσαν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ έξω από την κατάμεστη πιτσαρία στην οποία οργανώθηκε η εκδήλωση του κόμματος»

Τίποτα δεν αντικατοπτρίζει την κωμικοτραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ (κωμική γιατί αντικειμενικά είναι αστεία και τραγική γιατί η χώρα έχει ανάγκη πειστική και στοιχειωδώς σοβαρή αντιπολίτευση) όσο η προχτεσινή απάντηση του συντρόφου Πέτρου Παππά στις παρατηρήσεις για τη βελόνα του κόμματος, η οποία κινείται μόνο προς τα κάτω.

«Βούλιαξε το καφέ», είπε με καμάρι ο πρώην Συριζαίος σύντροφος μιλώντας για την –παρουσία προέδρου– πασοκική κοπή πίτας στη Θεσσαλονίκη κι αν σας έρχεται να βάλετε τα γέλια θα σας συμβούλευα να μην το κάνετε.

Καθόλου δεν αποκλείεται το γέλιο να σας βγει ξινό, αφού υπάρχει ισχυρή πιθανότητα οι συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ να αρχίσουν να γεμίζουν εκτός από καφέ και εστιατόρια και μετά... ποιος ξέρει;

Ίσως κάποιο θέατρο ή ακόμα και κάποια πλατεία που θα δώσει τη δυνατότητα στον Νίκο τον Ανδρουλάκη να κηρύξει έναν ακόμα ανένδοτο προκειμένου να διασφαλίσει τη νίκη της ΝΔ στις επόμενες εκλογές.

«Η ΠΑΣΚΕ είναι ανεξάρτητη από το ΠΑΣΟΚ», διαβεβαίωσε ο σύντροφος Γκανιάτσος προσπαθώντας να δικαιολογήσει τη φημολογούμενη υποψηφιότητα του συντρόφου Παναγόπουλου για την προεδρία της ΓΣΕΕ και κάτι μου λέει ότι σύντομα οι σύντροφοι θα…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Διέγραψε τον Παρασκευαΐδη διότι μισεί την κυβέρνηση

 Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Παρασκευαΐδης (ο) 1. αυτός του οποίου η διαγραφή έχει διαφορετική αιτία από αυτή που ανακοινώνεται
«αν δεν ήξερα ότι είναι Παρασκευαΐδης θα πίστευα την ανακοίνωση του κόμματος». 2. αυτός που ενοχλεί τον Ανδρουλάκη «μα και αυτός αφού ήξερε ότι ο πρόεδρος θέλει να φροντίσει τον Δουδωνή θα έπρεπε να είναι λιγότερο Παρασκευαΐδης».

Όταν άκουσα ότι ο σύντροφος Παρασκευαΐδης διεγράφη επειδή είπε ότι το ΠΑΣΟΚ θα συνεργαζόταν και με τον διάβολο ή με κάποιον δικτάτορα προκειμένου να μην καταστραφεί η χώρα παραξενεύτηκα πολύ.

Εδώ τα μεγαλοστελέχη του ΠΑΣΟΚ δηλώνουν ότι θα συνεργαστούν με την Κωνσταντοπούλου, τον Τσίπρα και τον Βελόπουλο, ο διάβολος και ο δικτάτορας τον πείραξαν τον κραταιό Νικόλα;  

Χώρια που μια διαγραφή γι’ αυτόν τον λόγο θα ήταν προσβολή στη μνήμη του Αντρέα και του καλού του φίλου Μουαμάρ Καντάφι.

Μετά άκουσα όλο το απόσπασμα της δήλωσης του βουλευτή Λέσβου και μου λύθηκε κάθε απορία. Βλέπετε, ο Παρασκευαΐδης απάντησε ότι θα συνεργαζόταν με όλους, ακόμα και με τον διάβολο ή με κάποιον δικτάτορα προκειμένου να μην καταστραφεί η χώρα σε ερώτηση για το αν το ΠΑΣΟΚ θα συνεργαζόταν με τη Νέα Δημοκρατία.  

Δεν ήταν η αγάπη για τη δημοκρατία που έκανε τον Ανδρουλάκη να τον διαγράψει, αλλά ...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ευκαιρίες απαλλαγής

 Γράφει ο Στέντωρ

Είχε δείξει επανειλημμένως ότι δεν ελέγχει τα λόγια του

Ο βουλευτής Λέσβου Παναγιώτης Παρασκευαΐδης, ο οποίος χθες διεγράφη από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, εξέπεμπε γραφικότητα δυσανάλογη του πολιτικού του αποτυπώματος

Είχε φέρει σε δύσκολη θέση το κόμμα του όταν, ας πούμε, είχε συνδέσει την ισότητα στον γάμο με την υπογεννητικότητα, ισχυριζόμενος ότι «το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, που τείνει να εξελιχθεί σε εθνική πληγή και απειλεί μακροπρόθεσμα την επιβίωση του έθνους, δεν λύνεται με τους γάμους των ομοφυλοφίλων, αλλά με γάμους νέων ετερόφυλων ζευγαριών». 

Τώρα είπε ότι το ΠΑΣΟΚ, για να έχει κυβέρνηση η χώρα, πρέπει να συνεργαστεί ακόμη και με τον διάβολο, «ακόμη και με δικτατορικά καθεστώτα». 

 Η διαγραφή του είναι μια ανακούφιση για το ΠΑΣΟΚ. Και για τον Παναγιώτη Δουδωνή, που ...

 

ΠΑΣΟΚων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

ΠΑΣΟΚων εθνικών λαμογιαράδων κωμωδία

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚων εθνικών σουργελαράδων κωμωδία (με τη ματιά του Θεόδωρου Δημητρίου)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 














ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ εθνικής σουργελο-ψωνάρας κωμωδία

 

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελο-ξεφτιλαράδων κωμωδία

 

Ελληνόφωνου αριστερού "καλλιτεχνικού" σκουπιδαριού κωμωδία

Υπαρκτού αριστερο-ξεφτιλαρολάγνου Ρουβικωνισμού κωμωδία


Υπαρκτού ξυλολιοκίνητου Καρυστιανο-Ρουτσισμού κωμωδία

Υπαρκτού σουργελο-ξεφτιλαρά ελληνισμού κωμωδία

Ελληνόφωνου κωλοχανείου κωμωδία

 
 
  
 
 

Σαν σήμερα (19/2/ΧΧΧΧ)

 

1844: Ψηφίζεται το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδας

1945: Αρχίζει η Αμερικαανική επίθεση στο ιαπωνικό νησί Ιβοζίμα
1956: Εκλογές στην Ελλάδα με επικράτηση της ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Για πρώτη φορά ψηφίζουν οι Ελληνίδες.

1978: . Η επέμβαση Αιγυπτιων κομάντος χωρίς την άδεια των κυπριακών αρχών για να σώσουν 12 αιγύπτιους ομήρους, που κρατούσαν δύο άραβες τρομοκράτες σε αεροπλάνο των Κυπριακών Αερογραμμών γίνεται αιρία για μακελειό στο αεροδρόμιο της Λάρνακας
1962: Πεθαίνει ο γυναικολόγος και εφευρέτης του γνωστού Τεστ Παπ Γεώργιος Παπανικαλάου,





2016: Πεθαίνει από καρκίνο ο Ιταλός συγγραφέας και φιλόσοφος Ουμπέρτο Εκο







2019: Πεθαίνει σε ηλικία 90 ετών, ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου στην περίοδο του Ειδικού Δικαστηρίου Βασίλης Κόκκινος.
1019 Πεθαίνει  στο Παρίσι σε ηλικία 85 ετών. διάσημος σχεδιαστής μόδας Καρλ Λάγκερφελντ. Διηύθυνε τον οίκο υψηλής ραπτικής Chanel από το 1983.

 



2020 Πεθαίνει στα 74 του χρόνια ο Λόρενς «Λάρι» Τέσλερ, εφευρέτης μιας από τις πιο δημοφιλείς εντολές της πληροφορικής, της «αντιγραφής και επικόλλησης», ή «copy-paste»

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Διδάγματα από τα Ιμια

 

Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ 

Εχουμε άραγε μάθει κάτι από την υπόθεση των Ιμίων;

Εχουν μπει τα διδάγματα στο DNA του ελληνικού κράτους, έτσι ώστε να είναι διαφορετική η διαχείριση της επόμενης κρίσης;

Ας δούμε ποιες ήταν οι βασικές παθογένειες και αν έχουν θεραπευθεί:

Το γεγονός ότι δεν υπήρξε έγκαιρη προειδοποίηση και δεν κάθισαν γύρω από ένα τραπέζι άμεσα υπηρεσιακά στελέχη των αρμοδίων υπουργείων, για να επεξεργαστούν σενάρια και ένα σχέδιο. Εδώ, παρά τη δημιουργία του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, η εμπειρία του επεισοδίου στην Κάσο έδειξε ότι απαιτείται καλύτερος συντονισμός μεταξύ υπουργείων και αρμοδίων υπηρεσιών, που θα βασίζεται σε μία θεσμική λειτουργία, όχι στο αν «ο Δημήτρης ξέρει τον Σταύρο και τον ενημέρωσε».

Το κομβικό σημείο στη γένεση του επεισοδίου ήταν η απόφαση να μπει μια επίσημη ελληνική σημαία στα Ιμια στη θέση μιας «ιδιωτικής» τουρκικής, που είχαν τοποθετήσει Τούρκοι δημοσιογράφοι. Η σχετική απόφαση ήταν κρίσιμη, αλλά δεν ήταν προϊόν ψύχραιμης και θεσμικής διαβούλευσης. Εδώ τα πράγματα έχουν αλλάξει αρκετά, καθώς τόσο η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων όσο και οι κορυφαίοι πολιτικοί χειριστές φροντίζουν να έχουν τακτική εικόνα και να μην κάνουν κινήσεις κλιμάκωσης χωρίς να υπάρχει σχέδιο. Το τι αναλαμβάνει, π.χ., σαν αποστολή το Ναυτικό και τι το Λιμενικό είναι σημαντικό και το γνωρίζουν οι βασικοί παίκτες.

Η έλλειψη διακλαδικότητας ήταν μία ακόμη εμφανής παθογένεια. Παρά την πρόσφατη τραυματική παρένθεση, η σημερινή πολιτική και στρατιωτική ηγεσία έχουν αποδώσει τεράστια σημασία σε αυτόν τον τομέα και η πρόοδος είναι εμφανής.

Η απουσία μόνιμης φρουράς σε μεγάλες βραχονησίδες που οι Τούρκοι θεωρούν γκρίζες ζώνες ήταν ένα μεγάλο μειονέκτημα το 1996. Αυτό έχει αλλάξει.

Η έλλειψη εξοικείωσης των πολιτικών με βασικά εργαλεία, όπως είναι οι κανόνες εμπλοκής, τα σενάρια πολέμου κ.λπ. Στο πλαίσιο της έρευνας για τα Ιμια, έμαθα ότι τον πρωθυπουργό στις σχετικές εθνικές ασκήσεις υποδυόταν ένας δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης. Αντιλαμβανόμαστε ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει και ότι γίνονται προσομοιώσεις πίσω από κλειστές, προφανώς, πόρτες, μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Δεν έχουμε, πάντως, φτάσει στο σημείο όπου παρόμοιες ασκήσεις και ενημερώσεις συνιστούν «τυφλοσούρτη», που είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν η επόμενη και η μεθεπόμενη κυβέρνηση.

Στα Ιμια φάνηκε, επίσης, ότι κάτω από τον ΓΕΕΘΑ υπήρχαν ανώτατοι αξιωματικοί που όφειλαν τις θέσεις τους στο κόμμα, όχι στα προσόντα τους. Αυτό, με ελάχιστες εξαιρέσεις, άλλαξε από τότε. Σπανίως έχουμε πλέον τέτοιες περιπτώσεις, και τα Ιμια διαδραμάτισαν καταλυτικό ρόλο στο να σπάσει εκείνος ο μοιραίος φαύλος κύκλος των κομματικών τοποθετήσεων και των άδικων αποστρατειών.

Εχουμε μάθει, συνεπώς, αρκετά, όμως…

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η Ελλάδα και το στοίχημα της νέας ΕΕ των 6

 

Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ 

Ο Βλαδίμηρος Λένιν είχε απόλυτο δίκιο. Στην Ιστορία, «υπάρχουν δεκαετίες στις οποίες δεν συμβαίνει τίποτα· και υπάρχουν εβδομάδες στις οποίες συμβαίνουν δεκαετίες».

Σε ελεύθερη απόδοση, θα μπορούσε να ειπωθεί και αλλιώς: «Υπάρχουν στιγμές που διαρκούν δεκαετίες και δεκαετίες που διαρκούν στιγμές».

Η ουσία παραμένει ίδια.

Η Ιστορία κινείται συνήθως αργά, αλλά σε περιόδους κρίσης - πόλεμοι, επαναστάσεις, χρηματοπιστωτικά σοκ - ο χρόνος συμπυκνώνεται βίαια και όλα αλλάζουν μέσα σε ελάχιστο διάστημα.

Από τη μία πλευρά λοιπόν, έχουμε την επιτάχυνση της Ιστορίας.

Από την άλλη, έχουμε αυτό που η στήλη υποστηρίζει εδώ και τριάντα χρόνια, σε κάθε της έκφανση: οι πραγματικά σημαντικές ειδήσεις δεν βρίσκονται στα πρωτοσέλιδα, αλλά στα μονόστηλα.

Σε μια τέτοια περίοδο φαίνεται πως έχουμε εισέλθει.

Η δήλωση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Λαρς Κλίνγκμπαϊλ (Lars Klingbeil), πριν από λίγες ημέρες υπέρ της ιδέας μιας «Ευρώπης δύο ταχυτήτων», πέρασε σχεδόν απαρατήρητη.

Η δήλωση αυτή έγινε στο πλαίσιο της πεποίθησης ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση πρέπει να προχωρήσει πιο γρήγορα και πιο αποφασιστικά σε κρίσιμους τομείς, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι παγκόσμιες προκλήσεις. Ο Κλίνγκμπαϊλ τόνισε ότι η Γερμανία, μαζί με τη Γαλλία και άλλους εταίρους, είναι διατεθειμένη να αναλάβει ηγετικό ρόλο για την προώθηση μεταρρυθμίσεων σε τομείς όπως η άμυνα, οι κεφαλαιαγορές και οι στρατηγικές πρώτες ύλες - ακόμη κι αν ορισμένα κράτη-μέλη δεν επιθυμούν να κινηθούν με τον ίδιο ρυθμό.

Επισήμανε, επίσης, ότι ομάδες μεγαλύτερων οικονομιών μπορούν να λειτουργήσουν ως κινητήριος δύναμη, αναφερόμενος χαρακτηριστικά σε πρόσφατη τηλεδιάσκεψη υπουργών Οικονομικών από τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Πολωνία και την Ολλανδία, ώστε να δοθεί ώθηση σε αποφάσεις που η Ευρώπη των 27 δυσκολεύεται να λάβει λόγω της απαίτησης ομοφωνίας.

Ο Κλίνγκμπαϊλ είπε φωναχτά αυτό που συζητείται εδώ και καιρό πίσω από πολλές κλειστές πόρτες: για να προχωρήσει, η Ευρώπη πρέπει να ξεπεράσει την παράλυση της ομοφωνίας των 27.

Η πρωτοβουλία E6 αποτελεί μια νέα πρόταση που διαμορφώνεται αυτή την περίοδο στην ΕΕ, με στόχο να επιτρέψει σε έναν πυρήνα έξι μεγάλων οικονομιών της Ένωσης να προωθήσουν ταχύτερα την ολοκλήρωση σε κρίσιμους τομείς, χωρίς να απαιτείται η συναίνεση όλων των κρατών - μελών. Πρόκειται για μια πιο συγκεκριμένη εκδοχή της συζήτησης περί «Ευρώπης πολλών ταχυτήτων», όπου ένα τμήμα της Ένωσης μπορεί να κινηθεί πιο γρήγορα σε στρατηγικούς τομείς, όταν το σύνολο καθυστερεί.

Η Ελλάδα οφείλει να επιδιώξει τη συμμετοχή της σε αυτόν τον πυρήνα, που οδηγεί σε βαθύτερη, ενοποίηση. Ωστόσο, η αποδοχή της δεν θα είναι εύκολη, κυρίως λόγω των εκκρεμοτήτων με την Τουρκία. Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη - και συνολικά η Δύση - έχει ανάγκη την Τουρκία στο πλέγμα ασφάλειας και ισχύος της, γεγονός που δημιουργεί πιέσεις για υποχωρήσεις υπέρ της Άγκυρας.

Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν ενστάσεις για τη συμμετοχή της Ελλάδας και της Κύπρου όσο παραμένουν ανοιχτά ζητήματα με την Τουρκία. Οι δύο χώρες ενδέχεται να κληθούν να τα διευθετήσουν πριν η Ευρώπη αναλάβει συνολικά την εγγύηση των εξωτερικών της συνόρων.

Από την άλλη πλευρά, η νέα Ευρώπη (όπως και η παλιά) έχει ανάγκη τη γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας, ως χώρας που ελέγχει την έξοδο του Σουέζ, λειτουργεί ως εναλλακτικός διάδρομος έναντι των Δαρδανελίων και ενεργειακά συνδέει τη Μεσόγειο με τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη.

Με απλά λόγια: Η πόρτα είναι θεωρητικά ανοιχτή, ο πήχης όμως μπαίνει ψηλά.

Η συμμετοχή πρώτη ταχύτητα διασφαλίζει το διακαή πόθο του ελληνισμού από τότε που εμφανίστηκαν στην περιοχή του παρηκμασμένου Βυζαντίου τα τουρκικά φύλα από τις στέπες της Ασίας, να…