ΕΘΝΙΚΑ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Σκορποχώρι σουργελοψεναράδων! -- Αλλο συγκίνηση, άλλο εμπιστοσύνη. Αλλο το «κίνημα», άλλο το κόμμα.

«…Πού πας χωρίς ΠΡΕΣΒΕΙΑ
Στη νύχτα στη βροχή
Το δρόμο θα τον χάσεις
Καρδιά μου μοναχή…»#καρυστιανού pic.twitter.com/JSUeTq1Bp5

— Nestor Grigoropoulos (@nesgrego) July 29, 2026

 

Του Μιχάλη Τσιντσίνη

Το αντίθετο του «φυτευτός» είναι μάλλον ο αυτοφυής.

Ετσι ένιωθε και ο Θανάσης Αυγερινός στην αυλή της Μαρίας Καρυστιανού, προτού τον εκτοπίσουν οι «φυτευτοί συμβουλάτορες» που εμφανίστηκαν εκεί.

Ο ίδιος ένιωθε ότι ανήκε στον μπαξέ οργανικά, εκ γενετής. Δεν είχε άδικο. Ο δημοσιογράφος, τον οποίο η αγωνία για τα κοινά οδήγησε στην παλιννόστηση, είχε πλασαριστεί ως νούμερο τρία του κόμματος, μετά το αρχηγικό δίδυμο Καρυστιανού – Γρατσία. Εκόμιζε στη νεαρή προσπάθεια μια αχλύ γεωπολιτικού μυστηρίου, πολύ σαγηνευτικού για τα εκλογικά ακροατήρια βορείως της Λάρισας.

Σ’ ένα εγχείρημα προσωποπαγές και προγραμματικά ασύντακτο, σημαδεμένο από την πολιτική απειρία των συντελεστών του, οι ίσκιοι που έσερνε μαζί του ο ανταποκριτής από τη Μόσχα εκλαμβάνονταν τουλάχιστον ως υποψία «σχεδίου». Μπορούσε κανείς ευκολότερα να φανταστεί ότι υπήρχε σκοπός.

Τελικώς, η εκπαραθύρωσή του από τη θέση του εκπροσώπου Τύπου –ακούσια ή εκούσια, ή κάτι μεταξύ– έδειξε ότι η Καρυστιανού δεν μπορεί να ενδυθεί ούτε την αχλύ. Το ενδυματολογικό της ρεπερτόριο, από τη στιγμή που άφησε το βάθρο του ακτιβισμού για να πατήσει το σανίδι της πολιτικής, εξαντλείται στη ρηχή κυριολεξία.

Είναι πλέον ό,τι φαίνεται, χωρίς να μπορεί να επωμιστεί τους συμβολισμούς που είχαν επενδυθεί πάνω της. Χωρίς να μπορεί να συσπειρώσει ούτε καν τον αρχικό πυρήνα των στελεχών που την πίστεψαν.

Δίχως ειρμό, δίχως στελέχη, έχοντας αποκτήσει εσωκομματικά προβλήματα προτού καλά καλά αποκτήσει κόμμα, η Καρυστιανού έχασε και το πολυτιμότερο αγαθό της στην πολιτική αγορά: την άμεση σύνδεσή της με την πηγή συγκίνησης των Τεμπών.

Παραμέλησε αυτή τη σύνδεση, επειδή θέλησε να δείξει ότι διαθέτει ευρύτερο βεληνεκές.

Το παράδειγμά της μέχρι στιγμής φωτίζει την αβυσσαλέα διαφορά που χωρίζει τη συγκίνηση από την πολιτική κινητοποίηση. Αλλο να σε συμπονούν. Αλλο να σε εμπιστεύονται.

Αλλο, γενικώς, το «κίνημα». Αλλο, ειδικώς, το κόμμα.

Ποιον ευνοεί το πρόωρο σκόρπισμα του εγχειρήματος;

Η κυβέρνηση δύσκολα κρύβει τη χαρά της. Στην πολιτική αποτυχία της Καρυστιανού διαβάζει και την απονομιμοποίηση του κύματος καταγγελίας που είχε δεχθεί για το δυστύχημα. Τα ξυλόλια εξατμίστηκαν.

Διαβάζει όμως και την επιβεβαίωση της θεωρίας ότι …

 

ΕΘΝΙΚΑ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Οταν η «Ελπίδα» εξανεμίζεται

Νόμιζε η ξανθιά ότι η άλλη είναι εκεί για να κουβαλάει τις τσάντες ενώ ήταν η Αφέντρα....Ως εκ τούτου,αλλάζει το σύνθημα και γίνεται "εμείς με τη Γρατσία και εσείς με τη Μαρία" ... 😎#καρυστιανού pic.twitter.com/w9Ddj1AYHd

— ΚΟΠΡΙΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (@6hmoBPE37u83WiV) July 31, 2026

 

Toυ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Ο Ανδρέας Δρυμιώτης σε ανύποπτο χρόνο προδιέγραψε την πορεία της Μαρίας Καρυστιανού.

Οταν οι περισσότεροι, μεταξύ των οποίων κι εγώ, βλέπαμε μια δυναμική στο εγχείρημά της, αυτός, κόντρα στο ρεύμα, την παρομοίασε με το φαινόμενο του Στέφανου Κασσελάκη. Οπως έλαμψε, έτσι θα σβήσει.

Πράγματι, είναι δυσερμήνευτο το γεγονός, μέσα σε ένα χρόνο, μια γυναίκα που την αγκάλιασαν εκατομμύρια Ελληνες σε όλες τις πλατείες της πατρίδας μας, να βιώνει τη στάγδην πτώση της.

Ενας ένας οι συνεργάτες της την εγκαταλείπουν, εκτοξεύοντας διάφορες κατηγορίες, που κυρίως απομυθοποιούν το πρόσωπό της.

Και η ίδια η Μαρία Καρυστιανού θα έχει πλέον αντιληφθεί αυτό που της επεσήμαναν σχεδόν όλοι οι σχολιαστές: η πολιτική είναι ένα σκληρό παιχνίδι που απαιτεί ικανότητες πολύ περισσότερες από τη διέγερση του θυμικού των πολιτών.

Η απόσταση που χωρίζει την πονεμένη μητέρα από την πολιτική αρχηγό που επένδυσε σε αυτή την εικόνα της θλίψης και του πένθους είναι τεράστια και αποδεικνύεται, εκ των πραγμάτων, ότι δεν καλύπτεται αβρόχοις ποσί.

Την οδύνη τη βιώνει ο καθένας με τον τρόπο του και η διαχείρισή της σχολιάζεται ή περνάει απαρατήρητη από τον μικρόκοσμο που τον περιβάλλει. Ο ανθρώπινος πόνος για την απώλεια, όταν ξεφεύγει από τα προσωπικά όρια, εύκολα γίνεται αντικείμενο κάθε μορφής εκμετάλλευσης.

Η πολιτική κεφαλαιοποίησή του, ιδίως αν είναι κραυγαλέα, μεταθέτει το πένθος από την περιοχή της διακριτικότητας και της σιωπής στη δημόσια σφαίρα, όπως συνέβη με την τραγωδία των Τεμπών. Σ’ αυτήν την περίπτωση οι κρίσεις και οι συγκρίσεις γίνονται μέσα σε μια πανελλήνια αρένα κοινωνικού σχολιασμού.

Εδώ πλέον το κομβικό ερώτημα είναι: Oταν κατακαθίσει η συγκινησιακή φόρτιση τι απομένει σε αυτό που αποκαλούμε κοινή γνώμη;

Πώς αποτιμάται, με πιο καθαρό μυαλό, η συμπεριφορά συγκεκριμένων προσώπων;

Και οι απαντήσεις, όπως φαίνεται, δεν είναι θετικές για τη Μ. Καρυστιανού.

 

Δεν είναι μόνον η έλλειψη πολιτικής εμπειρίας που ευθύνεται για τη σημερινή καθοδική της πορεία. Είναι και το γεγονός ότι η εικόνα της αεικίνητης, μαχόμενης πολιτικού επικαλύπτει και αποδομεί την εικόνα της πονεμένης μάνας, που έστειλε εκατομμύρια Ελληνες στις πλατείες. Το θλιμμένο ύφος και το μαύρο ένδυμα αντικαταστάθηκαν από τα χαμόγελα και τα πολύχρωμα συνολάκια. Δεν είναι η ίδια γυναίκα που τους συγκίνησε. Και αυτό έχει κόστος.

Σήμερα, ουδείς ασχολείται με τη δίκη των Τεμπών, που θεωρητικά θα ήταν το βαρύ χαρτί του κόμματος Καρυστιανού. Λίγο οι υπερβολές της Ζωής Κωνσταντοπούλου, λίγο οι αψιμαχίες μεταξύ των συγγενών, λίγο η κατάρρευση της θεωρίας του ξυλολίου, όλα αυτά συνετέλεσαν και η συγκεκριμένη δίκη έφυγε από την επικαιρότητα.

Πλέον η Μαρία Καρυστιανού …

 

ΠΑΣΟΚικά ΕΛΑΣιτοΣΥΡΙΖΑιολάγνα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Τι θέλει η Αθήνα

 

 

 

Toυ ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ

Τώρα που κοντεύουν τρία χρόνια από την εκλογή του· τώρα που οι πολίτες έχουν αρχίσει να διαμαρτύρονται εντόνως κι έχουν ξεπεράσει το στάδιο ενοχοποίησης του πρώην· τώρα που τα Μέσα έχουν σταματήσει τις κολακευτικές προσωπογραφίες και δημοσιεύουν το ένα ρεπορτάζ μετά το άλλο σχετικά με την οικτρή κατάσταση της Αθήνας.

Τώρα ίσως ο δήμαρχος Χάρης Δούκας καταλαβαίνει ότι το να διοικείς μια πόλη αποτελεσματικά προϋποθέτει κάτι παραπάνω από αντιδεξιές συμμαχίες, ανθρωπιστικά ψηφίσματα και ακαδημαϊκές περγαμηνές. Μια μητρόπολη θέλει κυρίως σχέδιο και το σχέδιο προϋποθέτει γνώση του αστικού περιβάλλοντος και των ιδιαιτεροτήτων του: να έχεις περπατήσει σε όλες τις γειτονιές του, από τη λιγότερο μέχρι την περισσότερο δημοφιλή, να έχεις καταλάβει τι φροντίδα χρειάζεται η καθεμιά και να είσαι σε θέση να «κατεβάσεις» ιδέες για το πώς θα της την προσφέρεις παρ’ όλα τα αντικειμενικά εμπόδια.

Πάνω απ’ όλα, όμως, η διαχείριση της Αθήνας προαπαιτεί να θέλεις πολύ να τη διαχειριστείς. Η απροθυμία, άλλωστε, μετριέται στο πεδίο: σε σκουπίδια, κολλώδη πεζοδρόμια, ξερά δεντράκια σε μισερά παρτέρια και, φυσικά, σε δικαιολογίες. Εσχάτως, η αντιδήμαρχος Καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων έφτασε στο σημείο να αποδώσει την ευθύνη για τη συντήρηση και τον καθαρισμό των πεζοδρομίων στους κατοίκους. Οταν το βάρος της αστικής παρακμής επιρρίπτεται από τον δήμο σ’ εκείνους που τον χρηματοδοτούν για να το ελαφρύνει, μπορεί κανείς να καταλάβει ότι τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά.

Αυτό που δεν κατάλαβαν

Ο δήμαρχος και η ομάδα του κατατρύχονται από μια θεμελιώδη παρανόηση. Πίστευαν εξαρχής ότι η πόλη «τρέχει» από μόνη της κι ότι το μόνο που χρειάζεται είναι μερικές μετατροπές επί το αριστερότερο (βλ. κωμικές επινοήσεις του τύπου «γραφείο ενεργειακής φτώχειας») για να «τρέξει» ακόμα πιο ικανοποιητικά.

Στην πορεία κατάλαβαν πως ούτε τα στοιχειώδη δεν είναι εύκολα στο ακανόνιστο αθηναϊκό ψηφιδωτό.

Δεν αρκεί να μαζεύεις τα σκουπίδια· πρέπει να μπορείς να μαζεύεις και τα σκουπίδια των σκουπιδιών (μια δευτερογενή εστία ρύπανσης που οφείλεται στους υπερχειλείς κάδους ή στη διασπορά απορριμμάτων απ’ όσους ψάχνουν εντός τους).

Δεν αρκεί να φυτεύεις (με μισή καρδιά και μπόλικες αναβολές) λίγα ή περισσότερα δενδρύλλια εδώ κι εκεί· πρέπει να είσαι σε θέση να τα περιποιείσαι για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα με συχνές επισκέψεις, διαφορετικά η μοίρα τους είναι προδιαγεγραμμένη.

Δεν αρκεί να δέχεσαι χορηγίες (μια ομολογουμένως μεγάλη παραχώρηση του σημερινού δημάρχου, ο οποίος προεκλογικά έφερε βαρέως τη συνεργασία με ιδιώτες) για την ανάπλαση μιας πλατείας· πρέπει και να διατηρείς τον ποιοτικό έλεγχο της ανάπλασης, ειδάλλως καταλήγεις να ποζάρεις περήφανος μπροστά σε σπασμένα μάρμαρα (βλ. πρόσφατο εξωραϊσμό πλατείας Δικαιοσύνης) επικυρώνοντας το επιφανειακό της παρέμβασης.

Η επίκληση προσκομμάτων («δεν έχουμε αρκετά πλυστικά μηχανήματα») ως παραμέτρων νομιμοποιητικών της απραξίας είναι από μόνη της σημάδι ακαταλληλότητας. Ο δήμαρχος υπάρχει για να υπερβαίνει, όχι για να επισημαίνει το πρόβλημα.

Για την εικόνα και την εμπειρία της πόλης δεν ευθύνεται ασφαλώς μόνο ο δήμος. Καμία μέθοδος συντήρησης της πόλης δεν μπορεί να αποδώσει καρπούς αν οι πολίτες διάκεινται εχθρικά στον τόπο τους και επιφυλάσσουν αντικοινωνική χρήση στη δημόσια περιουσία. Τα μεγάλα, αστόχαστα λόγια του δημάρχου, ωστόσο, όπως ήταν εκείνη η αμετροεπής δήλωση περί μείωσης της θερμοκρασίας της πόλης έως και 5 °C εντός πενταετίας, εντείνουν τον κυνισμό των πολιτών και πυροδοτούν συμπεριφορές που υποβαθμίζουν την πόλη.

Οταν σε εμπαίζει ο εκλεγμένος αντιπρόσωπός σου, σε προκαλεί να υιοθετήσεις κι εσύ την ξέγνοιαστη ελαφρότητά του. Οταν ζεις σε μια πόλη της οποίας ο δήμαρχος αποτιμά τον βανδαλισμό ως καλλιτεχνική έκφραση (όπως έκανε προεκλογικά ο Χάρης Δούκας), δεν έχεις παρά να ερμηνεύσεις την ανοχή του στην παραβατικότητα διασταλτικά, αναπαράγοντάς την όποτε σε βολεύει.

Για τη σημερινή κατάντια της Αθήνας φταίνε αναρίθμητα άτομα σε επίπεδο πρακτικό. Σε επίπεδο πολιτικό, όμως…

 

ΕΛΑΣιτο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑιο-ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΣΑΜΑΡΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ο ηγέτης και οι μπίλιες του μπιλιάρδου

Μετά την πανίσχυρη ρωσία κ
η Ισπανία κ η Γαλλία
δεν ξέρουν να σβήνουν σωστά τις φωτιές.
Μόνο αυτοί εδώ (φωτό) γνωρίζουν πως πρέπει να πετάνε τ'αεροπλάνα κ πως κρατιούνται οι μάνικες. pic.twitter.com/liQuxgB99I

— MasTaKanateTsourekia (@KosmidisStathis) July 29, 2026

 Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ

Μην τα βάζετε με τον Νύχτα. Μην χλευάζετε την Ξενογιαννακοπούλου. Και μην μέμφεστε τον Κοκοτσάκη ή τον Φαραντούρη. Μήτε τον Πάνο Παναγιωτόπουλο και τον Αργύρη Ντινόπουλο (που διαβάζω ότι μάλλον πάμε στον Σαμαρά) να μην κατηγορήσετε.

Ο καθένας σε τούτη την κοινωνία ψάχνει τρόπο να επιβιώσει και άπαντες στο πολιτικό σύστημα που ζούμε ψάχνουν το σκαλοπάτι που θα τους κάνει βουλευτές. Αν καταφέρουν να γίνουν βουλευτές, όλα παίζονται, όλα είναι ανοικτά. Αυτό πιστεύει το σύνολο του πολιτικού προσωπικού της χώρας, οπότε έτσι κινείται. Κυνικά και απροκάλυπτα. Όλα τα υπόλοιπα είναι για ηθικολόγους και αφελείς.

Ο Αντόνιο Γκράμσι (ο θεωρητικός και θεμελιωτής του ξεχασμένου πια ευρωκομμουνισμού), έλεγε ότι «όποιος δεν έχει προσωπικές φιλοδοξίες, είναι ή τρελός ή επικίνδυνος». Ήθελε να πει ότι η προσωπική ατζέντα του κάθε ανθρώπου είναι σύμφυτη με την φύση μας και ότι είναι προτιμότερο να έχεις δίπλα σου ή απέναντι σου κάποιον που κινείται με προσωπικό σχεδιασμό, παρά κάποιον ιδεοληπτικό ζηλωτή ενός δήθεν ανώτερου σκοπού. Αυτοί συνήθως φέρνουν την απόλυτη καταστροφή.

Θα πείτε βέβαια ότι στις μέρες μας το κακό έχει παραγίνει. Ότι ο πολιτικός κυνισμός έχει χτυπήσει κόκκινο. Ότι η συνολική εικόνα των νυν, των πρώην, των βετεράνων, των καινούριων, των τεχνοκρατών, των λαϊκιστών και πάει λέγοντας, μοιάζει με μπιλιάρδο που μια στεκιά κάνει τις μπίλιες του τραπεζιού να πηγαινοέρχοναι και να αλληλοχτυπιούνται σαν τρελές.

Σύμφωνοι, ακριβώς αυτή είναι η εικόνα, αλλά τι νόημα έχει να αναπολούμε ένα άλλο πολιτικό περιβάλλον, ιδανικό και αγγελικά πλασμένο;

Αυτούς έχουμε, μ’ αυτούς θα πορευτούμε.

Διότι η χώρα δεν δικαιούται να πει «αν είχα άλλους θα πήγαινα καλύτερα». Ούτε είναι υποχρεωτικά καταδικασμένη να πάει κατά διαόλου επειδή της έτυχαν αυτοί. Απλώς το χαοτικό αυτό σκηνικό με τους πρωταγωνιστές-ντελιβεράδες που δεν υπακούουν σε κανέναν πολιτικό ΚΟΚ, αυξάνει στην νιοστή την ευθύνη του ηγέτη και της κυρίαρχης παράταξης.

Ο Κυριάκος, έχοντας τέτοιους δίπλα του και απέναντι του, υποχρεούται...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Τι σημαίνουν οι εχθροπραξίες του Τζοκόντου με τον Ευρωβοσκό

 

Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ 

Να δώσουμε τη σημασία που αξίζει στο πρόσφατο «μεθοριακό επεισόδιο» μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα.

Για πρώτη φορά η πολιτική αντιπαράθεση ξεπέρασε τα συνήθη όρια, όπου οι αντίπαλοι «μύριζαν» μέχρι τώρα ο ένας τον άλλον και φρόντιζαν να μην υπάρχουν τραυματίες στο πεδίο και περάσαμε σε μια φάση με έντονη πολεμική δραστηριότητα.

Γιατί αυξήθηκαν τα χρέη σου, ρώτησε ο Τσίπρας.

Πες μας ποιος σε χρηματοδοτεί, «απάντησε» ο Ανδρουλάκης.

Συμπέρασμα: Όποια διαπραγμάτευση υπήρχε τινάχτηκε στον αέρα. Προς θλίψη των χορηγών της «κοινής πορείας της κεντροαριστεράς».

Μία σοβαρή απειλή είχε ο Κυριάκος Μητσοτάκης να αποκτήσει αντίπαλο και αυτή (η απειλή) αυτοκτόνησε στη θέα του «κοινού μετώπου». Το ενδιαφέρoν δε σε αυτή την υπόθεση είναι ότι την επίθεση την ξεκίνησε πρώτος ο κύριος Τσίπρας, στερώντας τα περιθώρια ελιγμών από τον Νίκο Ανδρουλάκη και μάλιστα λίγες ώρες μετά το μέγα γεγονός της προσφοράς της τούρτας των γενεθλίων του Αλέξη Τσίπρα από τον Χάρη Δούκα! Να είσαι τώρα ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και να βλέπεις τον ανθυποψήφιο σου να χαριεντίζεται με τον συνδιεκδικητή της ηγεσίας της αριστεράς, την ώρα που ο Χάρης των Αθηνών δεν σου ευχήθηκε ούτε στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας. Και μετά από λίγο να σε ρωτάει ο Αλέξης Τσίπρας πού πήγαν τα λεφτά.

Διότι, περί αυτού πρόκειται. Αυτό ρώτησε ο κ. Τσίπρας. Πώς και αυξήθηκαν τα χρέη του ΠΑΣΟΚ.

 Ε, τότε τα παίρνεις στο κρανίο και λες πικρές αλήθειες.

Να σας πούμε τι βλέπουμε εμείς απ’ όλο αυτό που συνέβη:

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: «Ego sum abbas Cucaniensis»

 

 

Γράφει ο Περικλής Σ. Βαλλιάνος

Ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας, ΕΚΠΑ.

 

«Εγώ είμαι ο χοντροπαπάς της Κουκάνιας»: Τα Carmina Burana ήταν κάποτε ο επίσημος ύμνος του ΠαΣοΚ. Και δικαίως. Δεν είχαν ιδέα οι οπαδοί του από ποια εποχή μάς έρχονταν τα τραγούδια εκείνα και ποιο μήνυμα απέπνεαν.

Η επιλογή, πάντως, ήταν εμπνευσμένη. Απέδιδε έναν υπόκωφο θυμό και σφράγισε το ήθος της κοινωνίας, όσο κι αν οι γενναίοι ρυθμοί του Καρλ Ορφ έπαψαν να στροβιλίζουν τις επικές εκείνες συνάξεις με τα πλαστικά σημαιάκια που λούζονταν στους προβολείς του Μπιρσίμ. Η εποχή είναι ο Μεσαίωνας, όταν η πείνα και ο μαύρος θάνατος μάστιζαν εκατομμύρια ανθρώπινα σκουλήκια που χωμένα στη μαύρη λάσπη γύρω από τους περίλαμπρους πύργους των αρχόντων πολεμούσαν να επιζήσουν από τον έναν χειμώνα στον άλλο, ενώ ο πυργοδεσπότης άρπαζε για λογαριασμό του τον καρπό των μόχθων τους.

Παραπέρα, συχνά ένα μοναστήρι όπου καλοθρεμμένοι ηγούμενοι επέβλεπαν την παραγωγή εξαίσιας μπίρας που απολαμβάνουμε μέχρι σήμερα και στα κηρύγματά τους συμβούλευαν τους χωρικούς να κάνουν υπομονή μέχρι τον άλλο κόσμο. Παράβαλε και τον δικό μας Πτωχοπρόδρομο. Λέγεται ότι όπου γειτόνευαν ανδρικά και γυναικεία μοναστήρια ανάμεσα ξεφύτρωναν πολυπληθή χωριά.

Τους καλογέρους τους απαντούσες και in tabernam όπως εξιστορούν τα Carmina, όπου γύρω από τραπέζια φορτωμένα με καλούδια – αλλά και ζάρια – χαριεντίζονταν με τις puellae του καπηλειού: veni, veni, venias, ne me mori facias (έλα, έλα, κορίτσι μου, μη με κάνεις να πεθάνω).

Δεν είναι παράξενο λοιπόν πώς μέσα σε αυτήν την αθλιότητα η φαντασία του δουλοπάροικου έπλασε την Κουκάνια (Cuccagna, Cockaygne), τη χώρα της αφθονίας, όπου οι δρόμοι είναι στρωμένοι με γλυκίσματα, κανείς δεν χρειάζεται να δουλέψει, αλλά ξαπλωμένος με το στόμα ανοιχτό μασάει ξεροψημένα γουρουνόπουλα που πετάνε από μόνα τους κατά μέρος του και τα ποταμάκια είναι ευωδιαστές ψαρόσουπες.

Οι δε αφροδίσιες χαρές είναι άφθονες και δωρεάν για όλους. Ο κάθε καταραμένος του κόσμου τούτου ονειρευόταν να ήταν πολίτης εκείνης της χώρας του άκοπου πλούτου και με την κοιλιά πρησμένη από την κραιπάλη να κείτεται ανάσκελα στο χόρτο ροχαλίζοντας, όπως τους αναπαριστά ο Μπρίγκελ.

Πρόκειται για ένα αξιοζήλευτο όραμα, με αριστουργηματικές καλλιτεχνικές εκφράσεις και απολύτως εύλογο για ανθρώπους που βίωναν τέτοια μακραίωνη δυστυχία. Το ότι όμως κατέκτησε τη φαντασία του μέσου Νεοέλληνα κατά τη Μεταπολίτευση δεν ήταν καθόλου φυσιολογικό.

Οφειλόταν στη συστηματική δημαγωγία των σύγχρονων αρχιερέων της Κουκάνιας που στόχευαν σε ένα μόνο, στην κατάληψη της εξουσίας με κάθε μέσο.

Για τον σκοπό αυτόν φρόντισαν να εξάψουν κάθε ένστικτο φθόνου και αδικίας πραγματικής και φανταστικής. Τη στιγμή ακριβώς που, καθώς άνοιγε η προοπτική της Ευρώπης, μια ορθολογική διαχείριση των πρωτόγνωρων οικονομικών δυνατοτήτων που προσφέρονταν υποσχόταν μια μακροπρόθεσμη ευημερία. Αντί για αυτό εξύφαναν το παραμύθι μιας δουλωμένης «από τον ιμπεριαλισμό» Ελλάδας που σφάδαζε από μεσαιωνικούς πόνους, ενώ οι ίδιοι θα την οδηγούσαν στον παράδεισο της καταναλωτικής ευωχίας.

Η Κουκάνια τούτη κράτησε κάποια χρόνια με άφθονα δανεικά που έρρεαν από τους ίδιους τους τρισκατάρατους ιμπεριαλιστές, κάποια στιγμή όμως, όπως ήταν βέβαιο, έσκασε στα χέρια μας. Αντί οι «αβάδες» αυτοί (πολιτικοί είναι ένας τιμητικός τίτλος που δεν τους αξίζει) να διδάσκουν τον κόσμο τους για τις δύσκολες προόδους που με τη συμμετοχή όλων έκανε η χώρα και πώς θα διαφυλαχθούν για να πάμε σε καλύτερα, τον ξεσήκωναν για ιερό πόλεμο κατά των «κακών» (δηλαδή της άλλης μισής κοινωνίας που δεν συμφωνούσε μαζί τους).

Σήμερα ξετυλίγεται η ίδια ψεύτικη παλάβρα («αφήγημα» το λέμε τώρα).

Η χώρα έχει πασιφανώς ανανήψει από τα χειρότερα που της φόρτωσαν οι «αβάδες», οι διάδοχοί τους όμως…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Ο Ντάνι ντε Βίτο και το ΠΑΣΟΚ

 

Του Ηλία Ψυχογιού

ilpsychogios@gmail.com

 

Στην ταινία "Other People's Money", ο Ντάνι ντε Βίτο απευθύνεται στους μικρομετόχους της εταιρείας New England Wire & Cable Company και τους φέρνει πρόσωπο με πρόσωπο με την πικρή αλήθεια: η εταιρεία στην οποία είναι μέτοχοι, παρότι ακόμα βγάζει κάποια μικρά κέρδη, είναι καταδικασμένη να πεθάνει καθώς η τεχνολογία των οπτικών ινών την έχει ξεπεράσει. Και τους καλεί να είναι απόλυτα ψυχροί στις αποφάσεις τους, ακριβώς όπως η κοινότητα (η τοπική κυβέρνηση θα λέγαμε) για την οποία νοιάζονται ήταν ψυχρή απέναντί τους και δεν νοιαζόταν το ίδιο. Δεν μείωσε τους φόρους, δεν διευκόλυνε την αλλαγή παραγωγής, ενδιαφερόταν μόνο να εισπράττει από τα κέρδη της εταιρείας που προέρχονταν από τον κόπο των εργατών και τα χρήματα των επενδυτών.

 

"You invested in a business and this business is dead. Let's have the intelligence, let's have the decency to sign the death certificate, collect the insurance, and invest in something with a future."

("Επενδύσατε σε μια επιχείρηση και αυτή η επιχείρηση είναι νεκρή. Ας δείξουμε τη σύνεση και την αξιοπρέπεια να υπογράψουμε το πιστοποιητικό θανάτου, να εισπράξουμε την ασφάλεια και να επενδύσουμε σε κάτι που έχει μέλλον.")

Κάτι αντιστοιχο έχει συμβεί και στο ΠΑΣΟΚ. Η σύγχρονη πολιτική, το ξεπέρασε. Ενώ είχε τα καλύτερα ίσως στελέχη, ικανά να μετασχηματίσουν τη χώρα με ταυτόχρονη ευρεία πρόσβαση στις λειτουργίες του κράτους, επέλεξε από κυβερνητικό κόμμα να μετατραπεί σε κόμμα διαμαρτυρίας. Η διοίκησή του δεν διευκόλυνε την μετατροπή του σε ένα σύγχρονο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και επέλεξε να επενδύσει στα μικρότερης παραγωγικής αξίας "προϊόντα” του: το λογότυπο, τον αντιδεξιό λόγο, την αστήρικτη παροχολογία, το ανύπαρκτο ηθικό πλεονέκτημα.

Και αυτή του η τακτική αποκαλύφθηκε έτι περαιτέρω στην πρόσφατη συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, όπου απλά πέρασε στην κατηγορία "όχι σε όλα”. Αρνήθηκε να συμφωνήσει στην αναθεώρηση του άρθρου, γιατί απλά το πρότεινε η ΝΔ και όχι γιατί θέλει να διατηρηθεί το άρθρο ως έχει!

Μόνο που το ΠΑΣΟΚ δεν είχε ποτέ στο DNA του τη διαμαρτυρία, ακόμα και την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου.

Είχε τον λαϊκισμό (όπως όλα τα κόμματα στην Ελλάδα) αλλά με κυβερνητική στόχευση.

Επιλέγοντας να μην αποζητά πλέον την διακυβέρνηση αλλά την γκρίνια γιατί τα "μεγάλα παιδιά δεν το παίζουν”, πέτυχε το ακατόρθωτο: τα στελέχη του που θέλουν να κυβερνήσουν, να πάνε σε άλλες "εταιρείες”. Οι μεν αριστερίζοντες πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ προ του 2015 και οι κεντρώοι πήγαν στη ΝΔ.

Και παρότι του δόθηκε δεύτερη ευκαιρία, πράγμα σπάνιο στην πολιτική, την απέρριψε ανοιχτά και νεκρανάστησε τον πολιτικά πεθαμένο Τσίπρα. Τα μισά (και βάλε, και βάλε) στελέχη του Τσίπρα σήμερα είναι πρώην αναξιοποίητα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.  

Εάν ο Ντάνι ντε Βίτο απευθυνόταν στα εναπομείναντα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επιθυμούν να κυβερνήσουν, θα έλεγε κάτι αντιστοιχο με το: "You invested in a party and this party is dead. Let's have the intelligence, let's have the decency to sign the death certificate, collect our voters, and invest in a new party with a future…". ("Επενδύσατε σε ένα κόμμα και αυτό το κόμμα είναι νεκρό. Ας δείξουμε τη νοημοσύνη και την αξιοπρέπεια να υπογράψουμε το πιστοποιητικό θανάτου, να συσπειρώσουμε τους ψηφοφόρους μας και να επενδύσουμε σε ένα νέο κόμμα με μέλλον…").

Έχω γράψει στο παρελθόν ότι η ιστορία θα φερθεί πολύ καλά στον Γιώργο Παπανδρέου, παρά τα όποια λάθη του. Είναι ίσως ο πρώτος που είδε ότι το ΠΑΣΟΚ πέθανε και προσπάθησε να δημιουργήσει κάτι νέο (το ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ, αν το θυμάστε). Το πρόβλημά του ήταν ότι: το δημιούργησε ο Γιώργος Παπανδρέου, το δημιούργησε από προσωπικό γινάτι με τον Βαγγέλη Βενιζέλο και το δημιούργησε σε λάθος χρόνο.

Τα κόμματα έχουν μέλλον όταν καλύπτουν μία κοινωνική ανάγκη και ποτέ μία προσωπική.

Το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ κάλυπτε μία τέτοια ανάγκη.

Σήμερα το ΠΑΣΟΚ …

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: 13ο αδιέξοδο

Όταν περνάτε δύσκολα να σκέφτεστε ότι στη σκληρή κοινωνία των ανθρώπων επιβιώνει αυτός. pic.twitter.com/C6RC2XtU4t

— oldschoolfileles (@oldfileles) June 27, 2026

 

Tης Αγγελικής Σπανού

Το ΠΑΣΟΚ πρότεινε για την Προεδρία της Δημοκρατίας τον Τάσο Γιαννίτση, που έχει ταυτιστεί στη συλλογική συνείδηση με τη –διορατική και μάταιη– προσπάθεια μεταρρύθμισης του ασφαλιστικού το 2001.

Είναι βέβαιο, με βάση τους κανόνες της κοινής λογικής, ότι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ τον συμβουλεύτηκε πριν καταθέσει την πρότασή της για τη στήριξη των συνταξιούχων, που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την επαναφορά της 13ης σύνταξης (σε δύο φάσεις, τον πρώτο και τον τρίτο χρόνο διακυβέρνησης).

Για την κοστολόγηση δεν χρειάζεται να ελέγξει κανείς τους αριθμούς που δίνει το ΠΑΣΟΚ και να τους αντιπαραβάλει με εκείνους που παρουσιάζει η κυβέρνηση. Αρκεί να ανατρέξει στη δημόσια καταγραφή της ετήσιας συνταξιοδοτικής δαπάνης στην Ελλάδα που ξεπερνά τα 33 δισ. ευρώ, αποτελώντας τη μεγαλύτερη κοινωνική δαπάνη της χώρας.

Το μέτρο άλλωστε είναι άδικο, όπως όλα τα οριζόντια μέτρα. Γιατί δεν αφορά μόνο τους χαμηλοσυνταξιούχους, για τους οποίους το ΠΑΣΟΚ προβλέπει (σωστά) ένα νέο ΕΚΑΣ, αλλά όλους: και αυτούς που παίρνουν διπλή ή τριπλή σύνταξη, όσους συνταξιοδοτήθηκαν στα 50, έχουν άλλες πηγές εισοδήματος, μεγάλη ακίνητη περιουσία ή εξακολουθούν να εργάζονται περισσότερο αποδοτικά από ποτέ λόγω εμπειρίας (γιατροί, δικηγόροι, δημοσιογράφοι κ.ά.).

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ (2026), οι ηλικίες 65 και άνω αντιμετωπίζουν τον χαμηλότερο κίνδυνο φτώχειας σε σύγκριση με κάθε άλλη ηλικιακή κατηγορία. Επομένως η επιλογή κάθε κόμματος για την κατεύθυνση των πόρων που απορρέουν από τα δημοσιονομικά περιθώρια δείχνει κάτι που δεν έχει καμία σχέση με κοινωνική ευαισθησία.

Οι περισσότεροι από 2,5 εκατ. συνταξιούχοι αποτελούν την πολυπληθέστερη και πιο σταθερή ομάδα ψηφοφόρων (με τη μέση ηλικία ψηφοφόρου άνω των 55 χρόνων) και γι’ αυτό τους αγαπούν τόσο πολύ τα κόμματα.

 

Γιατί είναι πολύ πιθανότερο να ψηφίσουν, σε σύγκριση με ανέργους, νέους σε αναζήτηση εργασίας, χαμηλόμισθους του ιδιωτικού τομέα.

Σημαίνει αυτό ότι δεν πρέπει να στηριχθούν οι συνταξιούχοι;

Οχι βέβαια. Κι αν είναι τόσο δύσκολο για το πολιτικό σύστημα να εντοπίσει με αξιοπιστία ποιοι έχουν πραγματικά ανάγκη, υπάρχουν άλλα οριζόντια μέτρα που θα τους ανακούφιζαν, όπως οι παρεμβάσεις για τη μείωση της ιδιωτικής δαπάνης για την υγεία που αγγίζει σχεδόν το 39% των συνολικών εξόδων (μια ακόμη θλιβερή επίδοση σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ε.Ε.).

Αλλά τέτοιου είδους πολιτικές συνδέονται με διαρθρωτικές αλλαγές, δηλαδή μεταρρυθμίσεις, και επομένως δεν έχουν άμεσο ψηφοθηρικό αποτέλεσμα, όπως π.χ. η κατάργηση των περικοπών στις συντάξεις χηρείας (οριζόντια πάντα) στις οποίες προχώρησε η κυβέρνηση.

Γιατί …

 

ΕΛΑΣιτο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΚΚΕδο-ΣΥΡΙΖΑιο-ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΟΥ αντιπολιτευτικού σκουπιδαριού κωμωδία

Σκηνές από την σύλληψη Νετανιάχου από τους Τσίπριους Ελασίτες. pic.twitter.com/8S75V0kp4y

— Alexandros Gavriilidis (@AlexGavriilidis) July 27, 2026

Την επόμενη φορά κάτι μου λέει ότι ο Τσιπρας θα συλληφθεί.. .. https://t.co/n7fi3jpa8D

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) July 28, 2026

Τι απέγιναν οι δωρεές για το Μάτι Αλέξη; Ποιοί τα παντελόνιασαν; Πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ συγκεντρώθηκαν από δωρεές για το Μάτι (πυρκαγιά Ανατολικής Αττικής Ιουλίου 2018), σύμφωνα με αναφορές από τον Σεπτέμβριο του 2018. https://t.co/raawNOGAeE

— Alexandros Gavriilidis (@AlexGavriilidis) July 23, 2026

Σωστός... pic.twitter.com/lsFOb5F1pq

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) July 28, 2026

Δεν έχω καμία αντίρρηση να συλληφθεί ο Νετανιάχου, αρκεί να πάει ο Τσίπρας να τον συλλάβει.

— Αλήτμπιρό (@Local_Bureau) July 26, 2026

pic.twitter.com/GTEtBLDuY4

— Alexandros Gavriilidis (@AlexGavriilidis) July 21, 2026

 

Απίστευτο κι όμως αληθινό!
Οι καινούριοι συνεργάτες του Ζήκου (μετά το rebranding) είναι ακόμα πιο ηλίθιοι από τους παλιούς (πριν το rebranding).
Η εικονιζόμενη κάνει την Ραχήλ Μάκρη να φαίνεται μέλος της Μενσα. pic.twitter.com/VJzWQ6yent

— MALACOPHOBIC aka @amantomatimou.bsky.social (@amantomatimou) August 1, 2026

 

Αξιωματική αντιπολίτευση, αναπαράσταση. #κυβέρνηση_μητσοτάκη #Μητσοτάκης #παρακράτος pic.twitter.com/ziIf6T6nvd

— antonis kelaidonis (@antonkelaidon) July 26, 2026

ΕΑΜ ΠΑΣΟΚ ΕΛΑΣ... pic.twitter.com/GhI5XwmQTT

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) July 28, 2026

 

Κύριε Ανδρουλάκη, εγώ αν έβλεπα αυτή τη φωτογραφία, θα είχα διαγράψει τον κύριο Δούκα τρεις φορές.

Μία μόλις την είδα. Μία τρεις ώρες μετά, για επιβεβαίωση. Και μία τρίτη έτσι, για το χαβαλέ μου.

Μεγαλύτερη πολιτική κότα από εσάς, αυτός ο τόπος δύσκολα θα ξαναδεί.… pic.twitter.com/6u9kIYcTDH

— Mr President (@Mrpresidentgr) July 29, 2026

  

Εδώ τα καλά κρέατα.. . pic.twitter.com/qT7eVdoPzy

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) July 27, 2026

      

Είναι πολύ αστείο συγνώμη, και ταυτόχρονα πολύ τραγικό.
αυτοί οι θλιβεροί ψυχοπαθείς ανίκανοι είχαν τις τύχες μας στα χέρια τους για 4.5 χρόνια. pic.twitter.com/njapaNWXNv

— Slouka Mpliat (@SMpliat) July 31, 2026

Υπάρχει ο σωστός τρόπος να φοράς τα rayban meta... pic.twitter.com/GaZswvT8Z1

— oldschoolfileles (@oldfileles) August 1, 2026

Τώρα που θα έρθει ο Αλέξης όποτε πιάνει φωτιά θα κάνει μια ξεγυρισμένη σύσκεψη α λα Μάτι και θα λύνεται το πρόβλημα. https://t.co/cnjJkIGbDJ

— Αλήτμπιρό (@Local_Bureau) August 1, 2026

   

Η συμβουλή του @kmitsotakis πώς να τα βγάζεις πέρα και να αντιμετωπιζεις την Κω/Λου...
Έπος 😁😎 pic.twitter.com/CwX9JXNUa6

— Δήμητρα Ζάχου (@DZachou22011) July 24, 2026

Ελληνόφωνου ανθελληνικού Αριστερού σκουπιδαριού κωμωδία

Αριστερός που να μην είναι αγράμματος υπάρχει; Και είναι τόσο αγράμματος και ανιστόρητος που ανεβάζει και την μαλακία του δημόσια. Στο μετρό μπήκε, καιρός να ανοίξει και κάνα βιβλίο. pic.twitter.com/DhMEGEjR1t

— Δημόσιος Υπάλληλος (@Tou_Dhmosiou) July 18, 2026

Ζαίος hero of the week pic.twitter.com/EProzT64iV

— Γκρου 🇪🇺🇺🇦 (@OratiosPoulos) July 20, 2026

Οι Σκληροτράχηλοι «αγωνιστές» της Αριστεράς που απειλούν με πηγάδες… αλλά είναι έτοιμοι να βάλουν ταμπόν για την περίοδο

Το νεοκομμουνιστικό τσίρκο δεν απογοητεύει ποτέ 🤡 pic.twitter.com/8w5yDPU491

— Ακήρατος🇪🇺🇺🇦 (@Akiratos_) July 22, 2026

ΣΟΚ!! πού ακούστηκε να κατηγορούνται για ρατσισμό και αντισημιτισμό ρατσιστές αντισημίτες που οργανώνουν προγκρόμ εναντίον ισραηλινών και το βαφτίζουν"πολιτική παρέμβαση";; 🤡 pic.twitter.com/VpFVROdkGL

— τάσος (@kostasos) July 23, 2026

Ελληνόφωνου "δημοσιογραφικού" σκουπιδαριού κωμωδία

Ο Τετράδης είναι ένας τελειωμένος ψέκας σκατόγερος. Αιώνια ευγνωμοσύνη στην αείμνηστη Μάνια Τεγοπούλου που έκλεισε την κωλοφυλλάδα και τους έστειλε στην ανεργία. Και αυτόν, και τον Σταυρόπουλο, και κάθε ψεκασμένο μαλάκα. https://t.co/NZg6fElKON

— MALACOPHOBIC aka @amantomatimou.bsky.social (@amantomatimou) July 28, 2026

Η ΜΕΤΑ έβγαλε νέα γυαλιά με τα οποία θα μπορείς να αναγνωρίζεις την Γιάμαλη μετά την αναπαλαίωση.

— Φαήλος Κρανιδιώτης (@failosK) August 1, 2026

Μήνυμα σε πράκτορες εν υπνώσει, για να μπουν σε επιχειρησιακή ετοιμότητα. Manchurian Candidate pic.twitter.com/odWfJvx6SA

— prng (@prng2777) July 29, 2026

Οταν τον ρωτούσαν οι υπάλληλοι πότε θα πληρωθούν... https://t.co/xagYQIzin9

— oldschoolfileles (@oldfileles) July 28, 2026

https://t.co/dDMcZSngKk pic.twitter.com/VoQGSC9f6y

— smartass 🇺🇦🇮🇱 (@smartassPePa1) July 28, 2026

Ελληνόφωνου γυφτοκαθαρματόπληκτου Κουλοχανείου κωμωδία

Γυφτοφοβια https://t.co/0D9nILqyRE

— ThunderSon (@ThunderSon23) July 24, 2026

Μάντεψε σε ποια ευπαθή κοινωνική ομάδα ανήκουν οι δράστες,που "ξεχνάει" ο αρθρογράφος να αναφέρει, και κερδίστε τη σεβαστή.#Ρομα#ΕΣΥ#Ελλαδα pic.twitter.com/2YifGTSSxx

— pontifex maximus (@pontifex1054) July 24, 2026

Για να γίνεις πλήρως ειδικευμένος γιατρός αφιερώνεις 14 χρόνια από την ζωή σου για να προσφέρεις στον συνάνθρωπο,
και στο τέλος με την ανοχή του Κράτους να εισπράττεις ξυλοδαρμό απο τα χειρότερα αγράμματα βάρβαρα παράσιτα που ξέβρασε ποτέ ο Πλανήτης!!!
👇 pic.twitter.com/FweaIIMSsn

— Μαρια Καλαντζη (@mariakalantze) July 25, 2026

Μήπως είναι διπλωμάτες; https://t.co/v1V90XSclU

— Miltiadis Benakis (@BenakisM) July 28, 2026

3 γύφτοι έβαζαν φωτιές
Στο Γουδί
Αυτό, τίποτε άλλο pic.twitter.com/u7xDQcyaSC

— prng (@prng2777) July 29, 2026

 

 

 

Σαν σήμερα (2/8/ΧΧΧΧ)

 

338 π.Χ: Η Μάχη της Χαιρώνειας: Ο Φίλιππος Β' ο Μακεδών νικά τις ενωμένες δυνάμεις Αθηναίων και Θηβαίων

1826: Άλωση της Αθήνας από τον Κιουταχή.

1865: Ο Λιούις Κάρολ εκδίδει το μυθιστόρημά του «Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων».

1961: Οι Beatles δίνουν την πρώτη συναυλία τους ως συγκρότημα στο Cavern Club του Λίβερπουλ.

1938: Γεννιέται ο συνθέτης ΔΗΜΟΣ ΜΟΥΤΣΗΣ

 

 

 

 

 

2/8/2022 Σε ηλικία 77 ετών άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του ο εκδότης Σταύρος Ψυχάρης. Πέθανε ξαφνικά στον ύπνο του.

 

 

 

2/8/2022 Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ Αυγουστής Ευσταθίου, γνωστός με το ψευδώνυμο «Ματρόζος», που βρέθηκε στο πλευρό του Γρηγόρη Αυξεντίου στην τελευταία μάχη του στον Μαχαιρά

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο ανορθολογισμός της ανθελληνικής ισλαμοκαθαρματολάγνας αριστερίλας

Κοπρόσκυλα 52 χρόνια κατοχής στην Κύπρο και δεν βγάζετε άχνα.. Προδότες..! pic.twitter.com/iBBfv9kQCC

— @nikolaosderes (@nikolaosderes) July 23, 2026

Να τη και η τουρκική σημαία.. Όταν πέφτουν οι μάσκες της Αριστεράς..! pic.twitter.com/5coRUriH2F

— @nikolaosderes (@nikolaosderes) July 30, 2026

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Η αριστερά, εκτός από άπατρις, ολοκληρωτική, το alter ego του φασισμού, διχαστική και συμπλεγματική, αφού βασίζεται στον κοινωνικό φθόνο και στο μίσος, είναι πρωτίστως ανορθολογική.

Δεν αναφέρομαι μόνο στην ψευδοεπιστημονική θεωρία, που απέτυχε παταγωδώς οικονομικά, κοινωνικά, σπέρνοντας φτώχεια, αδικία και θάνατο, όπου εφαρμόστηκε. Αναφέρομαι στις περισσότερες ιστορικές επιλογές της στα επιμέρους πολιτικά ζητήματα.

Ας δούμε τι κάνει σήμερα.

Υποστηρίζει με πάθος τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ, το Ιράν, όλο το μέτωπο του σουνιτικού και σιιτικού τζιχαντισμού, ευρισκόμενη έτσι άλλη μία φορά, όπως το 1918-1922, στο ίδιο μέτωπο με τον γενοκτονικό τουρκισμό, που προσπαθεί να γίνει η ηγέτιδα δύναμη στο σουνιτικό Ισλάμ.

Παράλληλα έχει μετατραπεί στον κύριο φορέα του αντισημιτισμού, παίρνοντας τη σκυτάλη που έπεσε από τα χέρια των ναζιστών εξαδέλφων της στα ερείπια του ηττημένου Βερολίνου το 1945. Ως πριν από λίγα χρόνια, μόνο οι γραφικοί νεοναζί τολμούσαν να ψελλίσουν τις ύβρεις και τις θεωρίες μίσους, που τώρα βρίσκονται στα χείλη της αριστεράς, η οποία οργανώνει και πογκρόμ κατά Εβραίων σε ευρωπαϊκές πόλεις, πρακτική που τελευταίοι την εφάρμοσαν πάλι οι ναζί εξάδελφοί τους στη Γερμανία και στις κατεχόμενες χώρες.

Οποιοσδήποτε σε κόμματα του Κέντρου και της Δεξιάς τολμούσε να πει αυτά που ξεστομίζει σήμερα η ελληνόφωνη και γενικά η δυτική αριστερίλα θα γινόταν διά βίου απόβλητος.

Ας δούμε, λοιπόν, πόση λογική έχουν αυτές οι θέσεις.

Μάταια θα αναζητήσει κανείς μισό συμφέρον της χώρας μας που να ταυτίζεται με τα συμφέροντα των φιλότουρκων φονιάδων της Χαμάς και των υποστηρικτών της.

Το Ισραήλ, μετά την εδώ και χρόνια ολομέτωπη επίθεση της Τουρκίας εναντίον του, μετά το πρώτο σοκ, ανέλυσε σωστά τα δεδομένα και στράφηκε προς την Ελλάδα και την Κύπρο, αναζητώντας το αναγκαίο στρατηγικό βάθος και αξιόπιστους συμμάχους, που υποδεικνύονται από τη γεωγραφία και τους κοινούς εχθρούς, το Ισλάμ και ιδίως την Τουρκία, η οποία έφτασε να διατυπώνει απειλές για την ίδια την υπόσταση του εβραϊκού κράτους. Η αντιδυτική και βαθιά αντισημιτική στροφή της Αγκυρας, στη γραμμή της ηγεμονίας του σουνιτικού Ισλάμ, που επιδιώκει ο Ερντογάν, οδήγησε σε τεράστια προβλήματα για τους εξοπλισμούς της γείτονος και αντιθέτως αναβάθμισε τη δική μας θέση.

Εμείς, μέλος του ΝΑΤΟ, μέλος της Ε.Ε., όπως και η Κύπρος, με εγγύτητα με την Τουρκία και το Ισραήλ, σταθερός και αξιόπιστος σύμμαχος, απρόσκοπτα πήραμε τα F-16 Viper, σύντομα αρχίζει η παραλαβή των πρώτων ελληνικών F-35, ενώ η Τουρκία, παρά τις τζάμπα φιλοφρονήσεις Τραμπ, κάνει προπαγάνδα για τα πρωτόλεια ΚΑΑΝ και τα μη επανδρωμένα που κατασκευάζει, όμως αναζητεί απεγνωσμένα και δεν βρίσκει λύση στην ήδη μεγάλη υστέρησή της, έναντι της χώρας μας, σε πρώτης γραμμής μαχητικά αεροπλάνα.

Παράλληλα, με ελληνική συμπαραγωγή, θα υλοποιηθεί ο δικός μας Σιδερένιος Θόλος με ισραηλινή τεχνολογία αιχμής.

Ολα αυτά έχουν προκαλέσει ντελίριο στους Τούρκους, οι οποίοι για πρώτη φορά βρίσκονται στη γωνία, βλέπουν την πλάστιγγα να γέρνει μονόπαντα υπέρ της Ελλάδας και τις Ενοπλες Δυνάμεις Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ να συνασκούνται, υλοποιώντας στο πεδίο δεσμεύσεις, οι οποίες σίγουρα πηγαίνουν βαθύτερα από όσα είναι ανακοινώσιμα.

Η πατρίδα μας έχει αποκτήσει έναν πολλαπλασιαστή ισχύος, που είναι η συμμαχία με το Ισραήλ. Η αριστερά λοιπόν μιας δυτικής, νατοϊκής, με στενούς δεσμούς με τις ΗΠΑ χώρας, εν μέσω και δύο πολέμων, έναν του Ισραήλ κατά των τρομοκρατών σε Γάζα και Λίβανο και έναν κοινό με τις ΗΠΑ κατά του θεοκρατικού Ιράν, αποφασίζει να στραφεί άλλη μία φορά κατά των συμφερόντων της χώρας και να απαιτεί να διαρρήξουμε τη συμμαχία μας με ΗΠΑ και Ισραήλ, να μην υλοποιήσουμε τους εξοπλισμούς και να ευθυγραμμιστούμε με τριτοκοσμικούς τζιχαντιστές. Αν αυτό δεν είναι ανορθολογισμός φανατικών, τότε είναι καθαρή προδοσία.

Για την ηγεσία τους σίγουρα είναι προδοσία, για τη βάση πιθανότερα ηλιθιότητα αγέλης.

Ακόμη και στα καθημερινά ζητήματα, ποια λογική μπορεί κανείς να βρει με την ταύτιση της αριστεράς με το περιθώριο και εγκληματίες τρομοκράτες;

Που, όταν δεν έχουν εξιχνιαστεί τα εγκλήματα, είναι «προβοκάτορες» και, όταν εξιχνιάζονται, είναι πάντα συντρόφια της και παθαίνει κιρσούς από τις πορείες αλληλεγγύης.

Ποιος λογικός άνθρωπος είναι κατά των καμερών ασφαλείας, κατά της αστυνόμευσης των πανεπιστημίων και υπέρ της ασυδοσίας και των βανδαλισμών;

Αυτός ο ανορθολογισμός, μαζί με το μίσος που κινεί κάθε πράξη της, είναι που καθιστά την αριστερά ακατάλληλο συνομιλητή, ανίκανο εταίρο σε οποιαδήποτε συναίνεση και, δυστυχώς, «τυφεκιοφόρο του εχθρού».

Ο δικός της λόγος είναι βαθιά εμφυλιοπολεμικός, διότι ακόμη δεν μπορεί να χωνέψει την ήττα της και όχι ο δικός μας αποκαλυπτικός λόγος για την ιστορική αλήθεια και το αληθινό της πρόσωπο στην Ελλάδα και στον κόσμο. Οταν ονειρεύονται το 2026 Πηγάδες και Δεκεμβριανά, όταν οραματίζονται σταλινικό καθεστώς και εκκαθαρίσεις για τη χώρα και βρίζουν όλους τους αντιπάλους τους ως «φασίστες», αυτοί, οι θαυμαστές του Βασιλι Μπλοχίν, του Λιόλιου και του Μακαρώνα, πώς να τους αποκαλέσουμε και πώς να τους μεταχειριστούμε;

Οταν καταδικάζεις το Αουσβιτς, αλλά δικαιολογείς το Κατύν, τον Φενεό και οργανώνεις αντισημιτικές διαδηλώσεις και περιπολίες-πογκρόμ κατά Ισραηλινών τουριστών, υπονομεύοντας τις διεθνείς σχέσεις της χώρας με τον φιλότουρκο αντισημιτισμό σου, τότε θα σε αντιμετωπίσουμε όπως σου αξίζει, ως κόκκινο φασίστα και ρατσιστή, ως προδότη των εθνικών συμφερόντων.

Γιατί …

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΥΤΙΚΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Μερικές σκέψεις για την εισβολή Μαροκινών λαθρομεταναστών στη Θέουτα της Ισπανίας

Ο πρώτος Ευρωπαίος ηγέτης της Ε.Ε που απώλεσε κυριολεκτικά εθνική κυριαρχία .
Να δούμε πως θα την ανακτήσει.
Τα σύνορα υπάρχουν για έναν σκοπό και όσο αριστερος και να είσαι δεν μπορείς να είσαι Πρόεδρος χώρας και να τα καταργείς. Μύνημα με πολλούς αποδέκτες. pic.twitter.com/5OFYLWUcxj

— Pyrrhocorax (@PyrrhocoraxGr) July 30, 2026

Η ιστορία της πτώσης της Ευρώπης γράφεται αυτές τις μέρες στην Ισπανία.
Πτώση που δεν μπορεί να αναστραφεί!

— OUST (@nikglykos) July 31, 2026

Η Ισπανια ειχε τελειωσει απ'τη στιγμη που ο σοσιαλιστης Σαντσεζ αποφασισε να νομιμοποιησει 500.000 λαθρομεταναστες. Τωρα με τη χθεσινη εισβολη τελειωνει ο,τι απεμεινε. Κλειστε τα συνορα και διωξτε την Ισπανια απ'το Σενγκεν

— Jim Kalman (@2etonne2p) July 31, 2026

 By  Johnny Hoston

Πρώτα απ’ όλα δεν μπορεί παρά να ανατριχιάσει κανείς στην ιδέα του τι θα γινόταν το 2020, αν δεν είχαμε αυτή την κυβέρνηση.  

Στον Έβρο τα νούμερα λαθρομεταναστών ήταν πάνω από δεκαπλάσια. 

 Δεύτερον, το γεγονός ότι οι σοσιαλιστικές πολιτικές αποτελούν πάντοτε κίνητρο για την λαθρομετανάστευση. 

  Ο Σάντσες όταν νομιμοποίησε σωρηδόν πάνω από 1.000.000 λαθρομετανάστες, προφασίστηκε τη δικαιοσύνη και την αναγκαιότητα. Άρα, εφόσον μαζευτούν 1.000.000 νέοι λαθρομετανάστες, άνετα μπορεί να επικαλεστεί ακριβώς τους ίδιους ψευδό-ανθρωπιστικούς λόγους, για να ξανακάνει το ίδιο. 

Επίσης, προσφάτως το αντίστοιχο ΣτΕ της Ισπανίας, αποφάσισε ότι είναι παράνομο να γίνεται αποτροπή στη θάλασσα. Οπότε τα λαθροπελατάκια πάνε κολυμπώντας. 

Σημαντική σημείωση: η Θέουτα είναι ισπανικό έδαφος στο Μαρόκο. Δηλαδή είναι σαν να πηγαίνεις από τα βράχια στο λαιμό της Βουλιαγμένης και να κολυμπάς στον Αστέρα.  

Πάει κάπου το μυαλό σας, όταν όλη η Αριστερή αντιπολίτευση τα βάζει με τη Δικαιοσύνη στη χώρα μας και λέει ότι θέλει να πετάξει έξω την «παλιά φρουρά», με παράλληλη σχολή δικαστών; 

Ή όταν έλεγε το rebranded ταγάρι ότι θέλει να ελέγξει τους αρμούς της εξουσίας; 

 Δεν πιστεύω να...

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΥΤΙΚΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Η μουσουλμανική διείσδυση ως πηγή χρημάτων για τους χρήσιμους ηλίθιους της Δύσης

 

Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Όταν ένας ασύμβατος πληθυσμός συνυπάρχει με τον πολιτισμό της Ευρώπης, η μεγαλύτερη εμπλοκή γίνεται στην Οικονομία. Δημιουργείται ένα οικονομικό οικοσύστημα με τεράστιους τζίρους (στο οποίο δεν απασχολούνται μόνο μουσουλμάνοι) και ανάλογη δύναμη πολιτικής πίεσης. Οι αριθμοί τρομάζουν.

Η αγορά των ισλαμικών προϊόντων και υπηρεσιών (γνωστή και ως Halal Economy) στην Ευρώπη παρουσιάζει αλματώδη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια. Υπολογίζεται ότι ο συνολικός ετήσιος τζίρος της σε τρόφιμα, ρούχα, καλλυντικά, φάρμακα, εκδόσεις, εκπαίδευση & ΜΜΕ φτάνει τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Και συνεχώς αυξάνεται.

Άλλα €30-40 δισ. τζίρο κάνουν τα τραπεζικά προϊόντα και ομόλογα (Sukuk) συμβατά με τη Σαρία (κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο).

Ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ευρώπης υπολογίζεται σε πάνω από 30 εκατομμύρια. Μεγάλες αλυσίδες σουπερμάρκετ διαθέτουν πλέον μόνιμα ράφια με πιστοποιημένα Halal προϊόντα και όπως βλέπετε πολυεθνικές εταιρείες ρούχων και αθλητικών ειδών έχουν ειδικές συλλογές.

Οποιαδήποτε λοιπόν αντίδραση στη μουσουλμανική διείσδυση αντιμετωπίζει και την αντιπαλότητα εκατομμυρίων ανθρώπων που βγάζουν λεφτά από αυτή.

Αυτό το συνολάκι είναι ό,τι πρέπει για αθλήτριες στον δρόμο μετ' εμποδίων. Αν έχει και ευνοϊκό αέρα, δουλεύει σαν ιστιοφόρο.

Με κόντρα άνεμο θα υπάρξει κάποιο πρόβλημα αλλά…

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΥΤΙΚΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: ΛΟΑΤΚΙ: Τους σκοτώνουν κι αυτοί τους υποστηρίζουν

Δεν σας ανέχονται και δεν αγαπούν ούτε τα άντερα τους βρε ζώο. pic.twitter.com/6IJQx65N1u

— Gian Lorenzo (@_Bernini_) July 27, 2026

 

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Η δολοφονική επίθεση στο Βερολίνο διαπιστώθηκε και επισήμως πως είχε δράστη σουνίτη - ισλαμιστή, οπαδό του ISIS, ο οποίος κυκλοφορούσε ελεύθερος διότι είχε ενταχθεί σε ένα πρόγραμμα ενσωμάτωσης.

Σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι να δείξει πόσο αναποτελεσματικές είναι οι μέθοδοι που εφαρμόζουν οι δυτικές κοινωνίες στην αντιμετώπιση του ακραίου ισλαμισμού. Σημειωτέον, πως στην Ευρώπη δεν έχει εντοπιστεί δράση- μέχρι στιγμής - σιιτικών τρομοκρατικών ομάδων. Όλοι οι πυρήνες και οι «μοναχικοί λύκοι» ανήκουν στο σουνιτικό Ισλάμ.

Είναι γνωστό πως η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα έχει γίνει στόχος επιθέσεων από νεοναζιστικές ομάδες κάτι, αν λάβουμε υπ 'όψη και την Ιστορία, δεν θα πρέπει να εκπλήσσει κανένα.

Όμως, και σε μια σειρά από μουσουλμανικά κράτη η ομοφυλοφιλία θεωρείται ποινικό αδίκημα ενώ, στις ακραίες εκφράσεις του ισλαμισμού, οι ομοφυλόφιλοι δολοφονούνται με τρόπο βάρβαρο. Είδαμε τι έγινε στη Ράκκα και τι γινόταν στη Γάζα.

Μέχρι εδώ τίποτα δε θα πρέπει να μας παραξενεύει. Εκεί όπου δεν υφίστανται ατομικά δικαιώματα ο Άλλος, ο κάθε Άλλος, είναι εχθρός και διώκεται.

Το παράδοξο και προβληματικό βρίσκεται στο γεγονός πως η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, σε όλον τον κόσμο όπου της επιτρέπεται να υπάρχει, στηρίζει αυτά τα αυταρχικά καθεστώτα που καταδιώκουν και δολοφονούν τα μέλη της και στέκεται απέναντι στο Ισραήλ, μια δημοκρατία που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον κάθε μορφής δικαιωματισμό.

Δεν είναι τυχαία η σφαγή στο φεστιβάλ Νόβα κατά την 7η Οκτωβρίου 2023. Δε βρέθηκαν τυχαία εκεί οι τρομοκράτες. Δεν ήταν περαστικοί. Γνώριζαν πως διεξαγόταν αυτό το πολύχρωμο φεστιβάλ νέων ανθρώπων, σχεδόν από όλον τον κόσμο, και επέδραμαν για να τους σκοτώσουν όλους, χωρίς οίκτο. Δε δολοφονούσαν μόνον Εβραίους. Δολοφονούσαν και έναν τρόπο ζωής που απεχθάνονταν και μισούσαν, καθώς όλοι οι φονιάδες ήταν διαπαιδαγωγημένοι, παιδιόθεν, με το πρόταγμα του «μάρτυρα». Η επιδρομή ήταν στοχευμένη.

 

Από την άλλη πλευρά και αυτά τα νέα παιδιά δεν επέλεξαν τυχαία τη συγκεκριμένη τοποθεσία για το φεστιβάλ τους.

Πίστευαν στην ειρηνική συνύπαρξη Ισραηλινών και Παλαιστινίων και διάλεξαν έναν χώρο που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με τη Γάζα, μια κίνηση υψηλού συμβολισμού.

Αυτή την επιλογή την πλήρωσαν με τη ζωή τους. Οι φονιάδες τους κυνηγούσαν μέσα σε ένα επίπεδο, έρημο τοπίο, όπως οι κυνηγοί τα θηράματά τους.

Ως εκ τούτου είναι πράγματι άξιο μελέτης το γιατί οι ΛΟΑΤΚΙ κοινότητες στηρίζουν τους δολοφόνους τους. Άκουσα μια εκπρόσωπό τους στο Βερολίνο, την επόμενη μέρα από την επίθεση, να δηλώνει απογοητευμένη καθώς περίμεναν ο δράστης να είναι λευκός και Χριστιανός, αλλά προέκυψε μετανάστης και ισλαμιστής.

Χθες στο Άμστερνταμ και όχι μόνο, κατά την Pride Parade, κυριαρχούσαν οι παλαιστινιακές σημαίες, ενώ είναι γνωστά τα βίντεο που δείχνουν μουσουλμάνους να απωθούν από τις εκατοντάδες συγκεντρώσεις τους ομοφυλόφιλους που πηγαίνουν να τους συμπαρασταθούν.

Ίσως, θα έπρεπε…