Linda Blair,
— τάσος (@kostasos) April 6, 2026
Ο Εξορκιστής (1973)pic.twitter.com/aoU3EWmlcI
Μεγάλη αναμονή στα επείγοντα του ψυχιατρικού στο Αιγινήτειο....😎 pic.twitter.com/YabPyNbefe
— ΚΟΠΡΙΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (@6hmoBPE37u83WiV) March 20, 2026
Τα φαινόμενα που παρατηρούνται εδώ και καιρό στη Δικαιοσύνη από υποτιθέμενους συναδέλφους -και λέω υποτιθέμενους, διότι σίγουρα δεν υπερασπίζονται το ίδιο αξιακό σύστημα με τη συντριπτική πλειονότητα των μαχόμενων Δικηγόρων, μετερχόμενοι ύβρεις κατά Δικαστών, χλεύη, τέλεση αξιόποινων πράξεων, φωνασκίες με αγοραίο ύφος, διατάραξη της συνεδρίασης με οχλοκρατικό τρόπο- δεν είναι αγώνας για την υπεράσπιση των πολιτών, είτε κατηγορουμένων είτε υποστηριζόντων την κατηγορία.
Σε μερικές περιπτώσεις είναι εξόφθαλμος ο μικροκομματικός σκοπός παρέλκυσης της δίκης, ώστε να φτάσουν ως τις εκλογές αρμέγοντας επικοινωνιακά κάθε υπόθεση, απευθυνόμενοι με τερατολογίες και συνθήματα στο θυμικό ενός μέρους της κοινής γνώμης, πολίτες που εύκολα θεωρούν τους πάντες, πρόσωπα και θεσμούς, «σάπιους», «πουλημένους» κ.λπ. και μόλις κάποιος αρπάξει την πρώτη πέτρα, τρέχουν κι αυτοί/ές να λιθοβολήσουν.
Τόσο εκεί που υπάρχει αυτό το στενό μικροκομματικό συμφέρον, που τίθεται πάνω από τη νομιμότητα και το συμφέρον της κοινωνίας, όσο και σε άλλες, μη πολιτικού ενδιαφέροντος δικαστικές υποθέσεις, υπάρχει και ένας επιπλέον λόγος επιλογής αυτής της μανιέρας συμπεριφοράς, έχει δε δημιουργηθεί μια μικρή σχολή τέτοιου φυράματος. Είναι ένας τρόπος άγρας πελατών, πλασάρεται ως δήθεν γενναιότητα, ένας είδος τσαμπουκά, που δεν ορρωδεί προ ουδενός.
Η μετάφραση είναι «Ελα σε μένα, τα κάνω όλα και δεν σιχαίνομαι, θα βρίσω, θα κράξω, θα κάνω σωρηδόν μηνύσεις σε δικαστές, εισαγγελείς, γραμματείς, αστυνομικούς, θα κάνω αιτήσεις εξαιρέσεως, θα προκαλέσω δηλώσεις αποχής, θα κάνω τα πάντα για να βραχυκυκλώσω τη διαδικασία, να τη σύρω σαράντα τέρμινα, να εκφοβίσω όποιον έχουμε απέναντι». Εχουμε γίνει αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες σε υποθέσεις τέτοιων μεθόδων, ακούγοντας να αποκαλείται ο Εισαγγελέας της έδρας «ανίκανος», καθ’ εκάστην οι δικαστές και ο Εισαγγελέας «επίορκοι» και άλλα ωραία μέχρι το παρανοϊκό «Γιατί με κοιτάτε έτσι; Νομίζετε δεν ξέρω γιατί με κοιτάτε; Θα σας κάνω μήνυση».
Αντίστοιχη συμπεριφορά απαντάται προς αντιδίκους και μάρτυρες. Εχει υποβληθεί η ακόλουθη κτηνώδης ερώτηση προς πατέρα: «Εμαθα χάσατε την κόρη σας. Ορκίζεστε στα κόκαλα του χαμένου παιδιού σας πως λέτε την αλήθεια;», που προκάλεσε τη σφοδρή αντίδραση όλων και επ’ ολίγον διακοπή της διαδικασίας, αλλά ο δυστυχής πατέρας έσφιξε το ξύλινο κάγκελο του βήματος του μάρτυρα για να μην πέσει αλλά και για να μην παραφερθεί.
Δίκες που κανονικά θα έπρεπε να κρατήσουν μία δυο μέρες, κρατούν μήνες. Εδώ υπάρχουν δύο τεράστια ελλείμματα.
Αφενός πρόβλημα αυτορρύθμισης των επαγγελματικών σωματείων μας, αφού τέτοιες συμπεριφορές διαλάθουν του πειθαρχικού ελέγχου και αφετέρου ελλειμματικό οπλοστάσιο δικονομικών μέτρων προστασίας της διαδικασίας στα χέρια Δικαστών και Εισαγγελέων.
Αυτές οι συμπεριφορές δεν επιδέχονται ελαστικότητα, δικαιολόγηση, δεν μπορεί να υπάρξει «ναι μεν, αλλά» ή συμψηφισμός με άλλα προβλήματα στην απονομή της δικαιοσύνης.
Τα προβλήματα αυτά, όπως η καθυστέρηση στην απονομή, το όποιο ποσοστό διαφθοράς, κάθε επαγγελματική τάξη έχει ποσοστό διαφθοράς, ή τα λάθη στη δικαστική κρίση, δεν θα λυθούν με πεζοδρομιακή συμπεριφορά, ούτε με τραμπουκισμούς σε βάρος των λειτουργών της Δικαιοσύνης.
Για τα λάθη της δικαστικής κρίσης, άνθρωποι δικάζουν και οι άνθρωποι ενίοτε σφάλλουν, υπάρχουν τα ένδικα μέσα και βοηθήματα. Μόνον η ίδια η Δικαιοσύνη θα τα λύσει μέσα από τις δύο βαθμίδες της και στην κορυφή τον αναιρετικό έλεγχο, ενώ πλέον υπάρχουν και τα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια. Τόσο όμως για τον έλεγχο της κρίσης των δικαστικών διαδικασιών και αποφάσεων όσο και για οποιοδήποτε άλλο ζήτημα άπτεται της άσκησης της δικαστικής εξουσίας, δεν έχει καμία θέση οποιαδήποτε χυδαία και αξιόποινη συμπεριφορά, η οποία δεν προσβάλλει μόνον τη δημοκρατική λειτουργία, τα πρόσωπα που δέχονται την επίθεση.
Προσβάλλει και όλους εμάς τους υπόλοιπους, που είμαστε συλλειτουργοί της Δικαιοσύνης και δεν μετερχόμαστε τέτοιες μεθόδους, δεν κάνουμε άγρα πελατών προβάλλοντας μια αδίστακτη συμπεριφορά. Εχουμε δε καθήκον, όταν συμβαίνουν τέτοια φαινόμενα ενώπιόν μας, να μη μένουμε σιωπηλοί και να μη χαριζόμαστε σε αυτούς που το κάνουν, διότι και μόνο η ιδέα πως μπορεί να το ανεχθούμε και να μείνουμε αδρανείς μας προσβάλλει, μπορεί και να νομίζουν πως συμφωνούμε, προσβάλλει τις χιλιάδες μαχόμενους Δικηγόρους, που υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των πολιτών, τη νομιμότητα, συχνά συγκρουόμενοι με μεγάλα συμφέροντα, όμως με τα όπλα που μας δίνει ο νόμος και με θάρρος, που όμως δεν στερείται ευπρέπειας.
Τα πράγματα έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο, που πλέον πρέπει …
.jpg=s320)
