"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΚΚΕδο-ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: O Κουτσούμπας και οι... κούκοι!

 Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

Τα drones πηγαίνουν δυο δυο. Δυο πήγαιναν στης Κύπρου το Aκρωτήρι. Δυο έρχονταν σούμπιτα στης Σούδας τα μέρη. Το βεβαίωσε ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος. Το μοιράστηκε ιεροκρυφίως με τους κοινοβουλευτικούς συντάκτες. Και το εξαπέλυσε, κατόπιν, και δημοσίως σε τηλεοπτική του εμφάνιση.  

Πώς ήξερε ο Δημήτρης Κουτσούμπας πού κατευθύνονταν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη;

Μπορεί να του το είπαν τα ίδια. Ναι, μπορεί να συμβεί. Εχει, άλλωστε, ξανασυμβεί.
Λαλούν οι κούκοι στα βουνά, κ’ οι πέρδικες στα πλάγια. Λαλεί και ντρόουν περσικό, στου Μήτσου το κεφάλι.

Το ΚΚΕ συμβάλλει έτσι στον περιρρέοντα θόρυβο ότι η Ελλάδα έχει μπει στον πόλεμο· ότι την έσυρε η κυβέρνηση και την κατέστησε μέρος της αντιπαράθεσης· ότι είν’ ο ουρανός θολός και τ’ άστρα ματωμένα.

Ωραία τα μοιρολόγια. Αλλά πώς θα μεταφραζόταν ο λυρικός κοπετός σε εξωτερική πολιτική; 

Τι έπρεπε να κάνει η Αθήνα;  

Να κλείσει εσπευσμένα την αμερικανική βάση στη Σούδα, αθετώντας μονομερώς τη διμερή αμυντική συμφωνία που έχουν υπογράψει –και ανανεώσει, εμβαθύνοντάς την– διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις; 

Ή, μήπως, έπρεπε να αρνηθεί το αίτημα της Κύπρου για αμυντική συνδρομή; 

Μήπως, έπρεπε μεν να το δεχτεί, αλλά με ένα νάζι ενόχλησης, όπως φάνηκε να εισηγείται ένα μέρος της επαμφοτερίζουσας αριστερής αντιπολίτευσης;

Δεν είναι ώρα να μιλάει κανείς για τον αντίκτυπο της κρίσης στην εσωτερική πολιτική. Αλλά μέχρι στιγμής η κυβέρνηση μπορεί να μονοπωλεί την εξωτερική πολιτική, την ώρα που σκηνοθετεί το πολιτικό της μονοπώλιο ως συναινετική διαβούλευση. Η κρίση φαίνεται έτσι να είναι το ιδανικό περιβάλλον προκειμένου να ευδοκιμήσει η κύρια παραδοχή του κυβερνητικού αφηγήματος:  

Απαιτείται σταθερότης. Και ποιος άλλος στην πολιτική αγορά μοιάζει ικανός να παράσχει αυτό το αγαθό;  

Ποιον θέλετε τιμονιέρη μέσα στον κίνδυνο; 

Αυτόν που έχετε ή τους άλλους που ακούν τα ντρόουν και σπεκουλάρουν πολιτικά με σταθερές της εθνικής στρατηγικής που και οι ίδιοι έχουν προσυπογράψει;

Η συγκυρία είναι έτσι ευνοϊκή για την κυβέρνηση. Αλλά για πόσο; 

Οσο ο πόλεμος απαιτεί από την Αθήνα «συμβολικές κινήσεις», επίδειξη σημαίας και τήρηση ισορροπιών από απόσταση ασφαλείας, το παιχνίδι είναι για εκείνη εύκολο

Αν όμως η γεωπολιτική αναταραχή εξελιχθεί σε ανάφλεξη του πληθωρισμού και διατάραξη της «ατμομηχανής» της εθνικής οικονομίας (βλέπε τουρισμό); 

Αντέχει η κυβέρνηση στον έβδομο χρόνο της τις πολιτικές παρενέργειες ενός νέου κύματος ακρίβειας;

Είναι πολύ νωρίς να σταθμίσει τους όρους πολιτικής εισαγωγής της κρίσης στα εθνικά συμφραζόμενα. Η μόνη σταθερά είναι ...

 

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΚΕδων καθαρματολάγνων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία


ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίων καθαρματολάγνων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

Σαν σήμερα (9/3/ΧΧΧΧ)

 

1796: Γάμος του Ναπολέοντα Βοναπάρτη με την Ιωσηφίνα ντε Μποαρνέ.



1908: Ιδρύεται η ποδοσφαιρική ομάδα της Ίντερ Μιλάνου. Οι ιδρυτές της είναι διαφωνούντα μέλη της Μίλαν.  



1956: Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος εκτοπίζεται από τους Άγγλους στις Σεϋχέλλες ως τρομοκράτης.



1979: Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «Το Ποντίκι».

1921: Γεννήθηκε ο Δημήτρης Χορν, ηθοποιός.


1934: Γεννήθηκε ο Γιούρι Γκαγκάριν, ο πρώτος κοσμοναύτης που τέθηκε σε τροχιά γύρω  από     τη Γη.

1895: Πεθαίνει ο αυστριακός συγγραφέας Λέοπολντ φον Ζάχερ Μάζοχ από το όνομα του οποίου προέκυψε ο όρος «μαζοχισμός»






2016: Έφυγε από τη ζωή ο απίστευτα ταλαντούχος παραγωγός των Beatles, Σερ Τζορτζ Μάρτιν. Γνωστός ως το «Πέμπτο Σκαθάρι» ο Σερ Τζορτζ Μάρτιν ήταν 90 ετών.





2018 Πέθανε σε ηλικία 96 ετών ο Όσκαρ Γκρένινγκ, γνωστός ως ο «λογιστής του Άουσβιτς», ο οποίος καταδικάστηκε το 2015 για τον ρόλο του στις μαζικές δολοφονίες που διέπραξαν οι Ναζί στο στρατόπεδο θανάτου του Άουσβιτς κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο Ο Γκρένινγκ είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση τεσσάρων ετών ως συνεργός σε δολοφονία συμβάλλοντας στην αποστολή, την άνοιξη 1944, 300.000 Εβραίων της Ουγγαρίας στους θαλάμους αερίων του Άουσβιτς.




2019 Πέθανε η  Ρένα Βουτσινά – Ηθοποιός και σύζυγος του Βάσου Ανδριανού
 
 
 
 
 



2020:  Eφυγε από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών,o διάσημος ηθοποιός Μαξ Φον Σίντοφ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2021
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών ο τραπεζίτης Γιάννης Κωστόπουλος, ο οποίος μεταξύ άλλων διετέλεσε πρόεδρος του ΔΣ και διευθύνων σύμβουλος της Alpha Bank.

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Αλί Χαμενεΐ: Κραυγές - Μια ανάσα ελευθερίας πριν από το χάος.

 

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

Πανηγυρίζουν. Σηκώνουν τα χέρια και το βλέμμα προς τον ουρανό και ζητωκραυγάζουν. Ανοίγουν τα παράθυρα των αυτοκινήτων τους και φωνάζουν «ελευθερία!».

Ανάμεσα όμως στα πλάνα του Σαββάτου από την Τεχεράνη ξεχωρίζει εκείνη η άναρθρη κραυγή. Ο άντρας ουρλιάζει. Δεν θέλει, δεν έχει τίποτα να πει. Μόνο να αφήσει λίγο βάρος να φύγει από μέσα του, λίγο προαιώνιο βάρος να ξεφορτωθεί μ’ ένα «αααααααααααα» στον αέρα.

Ο θάνατος του Χαμενεΐ ήταν για πολλούς Ιρανούς μια μεγάλη ανακούφιση. Πολλοί από αυτούς είχαν πιστέψει ότι δεν θα προλάβαιναν να τη ζήσουν. Δεν είχαν χρόνο να σκεφτούν ποιος εξόντωσε τον δυνάστη τους, ούτε να υπολογίσουν ότι ο δικός του θάνατος, κάθε άλλο παρά σήμαινε και το τέλος του καθεστώτος. Στη στιγμιαία χαρά τους δεν χωρούσαν επιφυλάξεις.

Δεν ήταν όμως μόνο οι Ιρανοί.

Ο φονταμενταλιστής ηγέτης του Ιράν είχε πλάσει έναν κόσμο από εχθρούς. Είχε υποτάξει όλους τους πόρους του έθνους που καθοδηγούσε στο κυνήγι αυτών των εχθρών. Είχε οργανώσει τη μισαλλοδοξία του σε μια μιλιταριστική απολυταρχία που παριστούσε πραγματικό, άμεσο κίνδυνο για τους στόχους της. Οποιος κι αν ήταν στη θέση του Τραμπ, θα όφειλε να αισθάνεται ότι είναι χρέος του να εμποδίσει τον εξοπλισμό αυτού του καθεστώτος –του θεμελιωμένου σε μια ιδεολογία του μίσους– με πυρηνικά.

Ο Χαμενεΐ δεν υπάρχει πια. Αλλά το κράτος του μίσους που οικοδόμησε μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει, χωρίς αυτόν.

Λένε ότι στη χώρα δεν υπάρχει Γκορμπατσόφ. Δεν υπάρχει κάποια ηγετική μορφή που θα μπορούσε να οδηγήσει εκ των έσω το καθεστώς στη μετάβαση –βλέπε και αυτοδιάλυση– του.

Δεν φαίνεται να υπάρχει ούτε Ντενγκ Σιάο Πινγκ ανάμεσα στους επιγόνους του Χαμενεΐ – κάποιος που θα μπορούσε να οδηγήσει το ισλαμικό κράτος σε πολιτική σταθεροποίηση και οικονομική εξωστρέφεια, ώστε να εξασφαλίσει και τη μακροημέρευσή του.

Οσοι μπορούν να παρακολουθούν την ιρανική κοινωνία πίσω από το παραπέτασμα, παρατηρούν ότι ούτε η αντιπολίτευση έχει αναπτύξει μια οργάνωση που θα της επέτρεπε να διεκδικήσει την εξουσία. (Ο έκπτωτος διάδοχος που αυτοπροβάλλεται ως Μεσσίας από την ασφάλεια της διασποράς είναι μάλλον μια γραφική υποσημείωση της ιστορίας).

Το μόνο βέβαιο είναι ότι…

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Σκέψεις για το Ιράν από απόσταση 2.500 χιλιομέτρων

 

Tης ΣΩΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Όσοι βρισκόμαστε μακριά από τα γεγονότα, ιδιαίτερα από όσα εκτυλίσσονται σε περιοχές που γνωρίζουμε ελάχιστα, είμαστε αναξιόπιστοι· τον πρώτο λόγο έχουν οι ανταποκριτές «στο πεδίο», όπως συνηθίζουμε να λέμε.

Αν υπάρχει κάποια συνεισφορά των αναλυτών που παρατηρούν τις εξελίξεις στη διαχρονία είναι η τοποθέτηση των γεγονότων στο ιστορικό και πολιτιστικό τους πλαίσιο.

Να λοιπόν τι συμβαίνει και τι νομίζω ότι μπορεί να συμβεί στο Ιράν. Το τι θα συμβεί στις χώρες της ευρύτερης Μέσης Ανατολής που έχουν εμπλακεί στη σύγκρουση θα εξαρτηθεί εν μέρει από τις εσωτερικές εξελίξεις στο Ιράν.

Μετά τον θάνατο του Χαμενεΐ (πιθανώς ηθελημένο, ως «θυσία»), στο Ιράν κηρύχθηκε 40ήμερο πένθος και διορίστηκε τριανδρία —ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν, ο πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου Γκολαμχοσεΐν Μοχσενί Ετζέι και ο αγιατολάχ Αλιρεζά Αραφί— για να επιβλέψει τη μετάβαση.

Τη μετάβαση σε τι;

Για να απαντήσει κανείς πρέπει να λάβει υπόψη ότι η ισλαμική επανάσταση του 1979 στηρίχθηκε σε βαθιές πολιτιστικές και θρησκευτικές ρίζες και το ότι οι Ιρανοί, εκτός από ένα μέρος των μορφωμένων νέων στις μεγαλουπόλεις, δεν έχουν ούτε παράδοση, ούτε επιθυμία κοσμικής δημοκρατίας.

Αν και ο θάνατος του Χαμενεΐ αποτελεί σημείο καμπής και θα επηρεάσει τα φονταμενταλιστικά ισλαμικά κινήματα σε ολόκληρο τον κόσμο, δεν αναμένεται ριζική αλλαγή στη στήριξη και στη χρηματοδότηση των σιιτικών δικτύων στην Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική.

Μια εγκάθετη κυβέρνηση δυτικού τύπου είναι εντελώς ανέφικτη· κάτι τέτοιο θα σήμαινε εμφύλιο πόλεμο στο Ιράν και διάχυσή του σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή — νομίζω ότι το πιθανότερο σενάριο είναι να διαδεχθεί την ομάδα του Χαμενεΐ μια παρόμοια ομάδα από αποφοίτους του πανεπιστημίου Αλ-Μουσταφά της ιερής πόλης Κομ. Εκεί διαμορφώνονται επί δεκαετίες οι ηγέτες του πολιτικού σιιτικού Ισλάμ: το εν λόγω ίδρυμα έχει παραρτήματα σε περισσότερες από εκατό χώρες, με αποτέλεσμα τα τελευταία είκοσι χρόνια να έχει εκπαιδεύσει δεκάδες χιλιάδες φανατικούς ισλαμιστές.

Με λίγα λόγια, υπάρχει άφθονο πολιτικό προσωπικό που μπορεί να συνεχίσει το έργο των μουλάδων και των Φρουρών της Επανάστασης. Το αν θα το επιτύχει εξαρτάται περισσότερο από τη δυναμική της εξουσίας εντός του στρατιωτικού μηχανισμού και του μηχανισμού ασφαλείας και λιγότερο από τις έξωθεν επεμβάσεις.

Το ερώτημα είναι: θα καταλήξουν οι κληρικοί και οι στρατιωτικοί σε συμφωνία πάνω στα θεμελιώδη ζητήματα —επανανομιμοποίηση του καθεστώτος, αντιμετώπιση της οικονομικής ασφυξίας, της διαφθοράς και της παραοικονομίας, πυρηνικό πρόγραμμα, διεκδικήσεις γυναικών— ή θα συγκρουστούν μεταξύ τους;

Ανάμεσα στα πολλά πράγματα που δεν καταλαβαίνουν οι Δυτικοί, παρά τα επανειλημμένα λάθη εκτίμησης και τις τραγωδίες των στρατιωτικών επεμβάσεων, είναι ότι η εμπειρία δεν επηρεάζει τις πεποιθήσεις των ισλαμιστών: η πίστη τους είναι υπερβολικά μονολιθική για να προσαρμόζεται στις συνθήκες. Κατά τη γνώμη τους, οι παραμορφώσεις του δόγματος δεν επιβάλλουν αλλαγή παραδείγματος ή μεταρρυθμίσεις· επιβάλλουν διόρθωση και τιμωρία των αποκλινόντων.

Και παρ’ όλ’ αυτά, οι επονομαζόμενοι Πασνταράν είναι διχασμένοι και δεν μπορούν να εμπιστευτούν ούτε άτομα σε θέσεις λήψης αποφάσεων —όπως ο πρόεδρος—, ούτε το Συμβούλιο των Φρουρών, ούτε τις οικογένειες με επιρροή.

Το πιθανότερο είναι ότι θα διορίσουν στην ηγεσία θρησκευτικά πρόσωπα μεγάλης ηλικίας ή εντελώς άπειρα (όπως είναι ο γιος ο Χαμενεΐ), ώστε να είναι ανίκανα να χτίσουν τη δική τους αυτοκρατορία, κι ότι θα αναδείξουν έναν «Ανώτατο Ηγέτη» συμβολικού τύπου, ενώ παράλληλα θα στρατιωτικοποιήσουν πλήρως το καθεστώς.

Δεδομένου ότι το στιλ ηγεσίας του Αγιατολάχ Χαμενεΐ διέφερε από εκείνο του προκατόχου του, του Αγιατολάχ Χομεϊνί, είναι λογικό να περιμένουμε μιαν ακόμη αλλαγή ύφους. Ο Χομεϊνί, προσπαθώντας να αποτελεί υπόδειγμα προς μίμηση ως προς τα θρησκευτικά ήθη, ζούσε λιτά στο Τζαμαράν και είχε λιγοστούς συνεργάτες· αντιθέτως, ο Χαμενεΐ έστησε τον «Οίκο του Ηγέτη», στον οποίο απασχολούσε πάνω από 4.000 άτομα, συν 11.000 στρατιωτικούς φρουρούς: επρόκειτο για μια τεράστια γραφειοκρατία που ασκούσε στενό έλεγχο στον θρησκευτικό μηχανισμό. Έχω λοιπόν λόγους να πιστεύω ότι ο επόμενος ανώτατος ηγέτης θα παίζει περισσότερο ρόλο διατήρησης της νομιμότητας του καθεστώτος, ιδιαίτερα εφόσον υπάρχει κίνδυνος πραξικοπήματος από τους Φρουρούς της Επανάστασης, με σκοπό ένα είδος κράτους εν κράτει.

Σε επίπεδο πληθυσμού, πράγματι ένα μέρος της νεολαίας που δεν έχει καμιά ανάμνηση από την Ισλαμική Επανάσταση επιζητεί ανατροπή του ισλαμικού καθεστώτος και δημοκρατικές εκλογές. Αλλά για να γίνουν δημοκρατικές εκλογές χρειάζονται κόμματα, αντιπολίτευση, ελεύθερα ΜΜΕ: οι εκλογές είναι το επιστέγασμα του συστήματος, όχι η βάση του. Εξάλλου, πολλοί Ιρανοί είναι εξοργισμένοι με τη βία που άσκησαν οι Φρουροί κατά τη διάρκεια των πρόσφατων διαδηλώσεων — όμως, αυτό το κομμάτι του ιρανικού λαού δεν ταυτίζεται με όσους διεκδικούν απομάκρυνση της ισλαμικής εξουσίας: η πλειοψηφία των Ιρανών θα συμβιβαζόταν με μια θεοκρατική, αλλά ηπιότερη διακυβέρνηση, που να μπορεί να διαχειριστεί τα οικονομικά προβλήματα —τα οποία αποδίδονται πρωτίστως στις κυρώσεις και στις αμερικανικές πιέσεις (δεν ισχύει)— και ταυτοχρόνως να κλείσει το στόμα των ατίθασων γυναικών που έχουν παρασυρθεί στον βούρκο των δυτικών ηθών.

Με λίγα λόγια, η πλειοψηφία επιζητεί ή θα ανεχθεί κάποιες μεταρρυθμίσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι Ιρανοί θέλουν να ξαναγίνει το Ιράν Περσία και να συμφιλιωθούν με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Οι Ιρανοί ηγέτες, που δέχονται σήμερα την πολυαναμενόμενη επίθεση του Ντόναλντ Τραμπ και του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, πρέπει να λάβουν γρήγορα αποφάσεις για την εσωτερική και τη διεθνή πορεία της χώρας τους. Η εσωτερική κατάσταση μπορεί να ηρεμήσει με τις γνώριμες μεθόδους καταστολής: καθώς ο πληθυσμός δεν είναι οργανωμένος, είναι εύκολο να κατασταλεί και να παραμείνει σε εκκρεμότητα, ανήμπορος μπροστά στις εξελίξεις. Ίσως γίνουν κάποιες παραχωρήσεις όπως η άρση της υποχρέωσης της μαντίλας, αλλά δεν βλέπω περαιτέρω επέκταση των κοινωνικών ελευθεριών. Ίσως διαψευστώ.

Όσο για τις αποφάσεις στον διεθνή χώρο, θα παίξει ρόλο η Ρωσία και δευτερευόντως η Κίνα· το θέμα είναι αν ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι διατεθειμένος να ανοίξει κι άλλα μέτωπα εναντίον των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, μερικοί εκ των οποίων καταριούνται σήμερα την ώρα και τη στιγμή της συμμαχίας.

Τέλος, πρέπει να ληφθεί υπόψη η ευρεία δημοτικότητα της Ισλαμικής Δημοκρατίας που αποτέλεσε το πρώτο επιτυχημένο ισλαμιστικό έργο, το πρώτο σύγχρονο χαλιφάτο. Το ισλαμιστικό Ιράν έδωσε ελπίδα σε όλους όσοι το ονειρεύονταν: στη «Μουσουλμανική Αδελφότητα», στο ISIS, στους δήθεν μοναχικούς λύκους του ισλαμισμού στη Δύση και στην άκρα αριστερά που στρατολογεί μέλη και ψηφοφόρους έξω από τα τζαμιά.

Η αμερικανο-ισραηλινή στρατιωτική επέμβαση και η θανάτωση του Χαμενεΐ ευνοούν αυτή τη δημοτικότητα: με πρόσχημα την παραβίαση του διεθνούς δικαίου και την απέχθεια για τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, οι ολοκληρωτικές δυνάμεις στον δυτικό κόσμο —ισλαμιστικές οργανώσεις και άκρα αριστερά— φαίνεται να συμπαρατάσσονται με το θεοκρατικό καθεστώς το οποίο ίσως κάποτε, μετά από δεκαετίες ή αιώνες τρόμου, βίας, βασανιστηρίων και ομαδικών απαγχονισμών, να μετασχηματιζόταν σε μια υπέροχη πνευματική ουτοπία.

 Για να μη διαταραχθεί η ιδέα τους για το «διεθνές δίκαιο», πολλοί Δυτικοί θα προτιμούσαν να αφήσουμε ήσυχους τους Ιρανούς —δηλαδή αβοήθητους να υφίστανται τον εκφοβισμό, τη δειλία και τη θρησκοληψία του όχλου, τις προδοσίες των φίλων και τη βία των εχθρών.

Καμιά φορά, επικρατεί η τρελή ιδέα πως οτιδήποτε μπορεί να εξοντώσει το τέρας είναι ευπρόσδεκτο.

Η ιδέα γίνεται ακόμα πιο τρελή όταν…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Να χάνει ο Μουλάς το παιδί και το παιδί τον Μουλά!


 

Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Μεγάλο μπέρδεμα αυτός ο πόλεμος.

Πρώτα για τον έρμο τον Ταγίπ. Ο μεγάλος του εχθρός συμμαχεί με τον (εξ ανάγκης) μεγάλο του φίλο  και χτυπάν μαζί τους κολλητούς του. Τι λέμε τώρα; Με ποιον είμαστε;

Τι να κάνει κι αυτός, τα χώνει στο Ισραήλ και, σαν γνήσια Ελληνίδα μάνα, το κατηγορεί ότι... παρέσυρε τις ΗΠΑ.

Ταυτόχρονα, υποστηρίζει το... διεθνές δίκαιο που τώρα το θυμήθηκε. Ποιος; Ο Ερντογάν που οτιδήποτε διεθνές και δίκαιο το έχει γραμμένο στα παλιά του τα πασούμια.

Έχει πλάκα πάντως αυτό το διεθνές δίκιαιο. Όλοι εμείς ξέρουμε και όλοι αυτοί ξέρουν ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, αλλά το επικαλούνται (το επικαλέστηκε και ο Πούτιν) όταν κάποιος άλλος πουλάει διεθνείς τσαμπουκάδες. Όταν πουλάν οι ίδιοι, είναι όλα νόμιμα.

Μπέρδεμα και για τη Μουσουλμανική αδελφότητα, διότι οι δύο μεγαλύτεροι υποστηρικτές της, το Ιράν και το Κατάρ, έχουν αρπαχτεί μαλλί με μαλλί. Ας το δούμε λίγο αναλυτικότερα αυτό.

Η Μουσουλμανική Αδελφότητα ήταν το "πνευματικό" λίκνο των Μουλάδων.

Ο Σαγίντ Κουτμπ, ένας παλαιολιθικός φανατίλας που το έπαιζε ποιητής (του Ισλάμ), θεωρητικός (του Ισλάμ) ακτιβιστής (του Ισλάμ) και εμπνευστής του σύγχρονου τζιχάντ, τόσο φανατίλας που ο Νάσερ τελικά τον κρέμασε, ήταν ο μέντορας του "Ανώτατου Πνευματικού Ηγέτη" που τώρα καλαφατίζει τις 72 παρθένες. Ο Χαμενεΐ μετέφρασε έργα του Κουτμπ στα περσικά, και η ιρανική επανάσταση βασίστηκε στις ιδέες της Αδελφότητας. Επίσης, η Αδελφότητα βοήθησε το Ιράν να παρακάμψει τις κυρώσεις κατά τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ και φυσικά το 2025, η Αδελφότητα εξέφρασε δημόσια στήριξη στο Ιράν και στους μακελάρηδες της Χαμάς, κατά του Ισραήλ.

Το Ιράν έδινε πολλά λεφτά, δεκάδες εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο και όπλα σε ένοπλες ομάδες που ορκίζονται πίστη στην Αδελφότητα.

Ταυτόχρονα, το Κατάρ και η Τουρκία είναι οι κύριοι χρηματοδότες της "μητρικής" οργάνωσης. Τώρα βρίσκονται σε διαφορετικά στρατόπεδα και η Μουσουλμανική Αδελφότητα περνάει το σοκ των παιδιών που μαθαίνουν ότι οι γονείς τους χωρίζουν.

Αντίπαλοι είναι με το Ιράν και τα Αραβικά κράτη του κόλπου. Δηλαδή η μουσουλμανική Σαουδική Αραβία είναι πιο κοντά στο Ισραήλ και τη Δύση απ' ό,τι είναι στη μουσουλμανική Τουρκία.

Ποιοι έμειναν να υποστηρίζουν το Ιράν;

Κάτι ευρωπαϊκά ναυάγια:

Ο Τθίπραθ τηθ Ιθπανίαθ και οι μουλαδολάγνοι αριστεροί της Ελλάδας!

Αβανταδόρος και ο κυρ-Στάρμερ που, ναι μεν δεν καταδίκασε τις επιθέσεις όπως ο Σάντσεθ, αλλά έκανε τον δύσκολο, μην επιτρέποντας στις ΗΠΑ  να χρησιμοποιήσουν βρετανικές βάσεις (το Diego Garcia στα νησιά Τσάγκος στον Ινδικό Ωκεανό), για τις επιθέσεις τους κατά ιρανικών στόχων.

Ο Στάρμερ για να δικαιολογηθεί, επιστράτευσε κάτι απίστευτες σάχλες για τη... νομιμότητα των επιθέσεων και εξέφρασε τάχα μου νομικές απόψεις που τις χαρακτήριζαν παράνομες και κατά του διεθνούς δικαίου. Κι όταν ζορίστηκε από τον Τραμπ, υιοθέτησε την ακόμα πιο γελοία στάση, να επιτρέπει περιορισμένη χρήση των βάσεων μόνο για "αμυντικούς σκοπούς"!

Πέταξε και το άλλο το φοβερό ότι "δεν πιστεύει σε αλλαγή καθεστώτος από τον ουρανό" χωρίς να μας εξηγήσει πώς αλλάζει ένα καθεστώς που έχει γίνει διεθνής τραμπούκος.

Υπογείως;

Φυσικά όλα αυτά τα έκανε με το μάτι στο εσωτερικό ισλαμικό ακροατήριο που πλέον καθορίζει και την εξωτερική πολιτική του Ηνωμένου Χαλιφάτου.(Την εσωτερική την καθορίζει εδώ και καιρό.)

Ο Μανωλάκης της Μπριζίτ παίρνει δικαιωματικά το πανευρωπαϊκό "βραβείο Κουβέλη": και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ. Επικρίνει τις επιθέσεις των ΗΠΑ και Ισραήλ, αλλά κατηγορεί και το Ιράν για την κλιμάκωση. Και αυτός ερωτεύτηκε ξαφνικά το διεθνές δίκαιο, παραπονιέται που η Γαλλία δεν ενημερώθηκε, λες και έπρεπε ο Τραμπ να καθίσει να εξηγεί τα σχέδιά του με το νι και με το σίγμα σε όλους αυτούς τους φλούφληδες που θα τον κρεμούσαν στα μανταλάκια. (Του ρίχνεις μετά μπούφλα, βρε Μπριζίτ ή δεν του ρίχνεις; Πόσο σε καταλαβαίνω...)

Για να το παίξει και παγκόσμιος ηγέτης το έχει ρίξει στις εκκλήσεις.

Έκκληση στις ΗΠΑ να σταματήσουν τους βομβαρδισμούς, έκκληση στο Ισραήλ να μην καθαρίσει τπν Λίβανο από τη γάγγραινα που λέγεται Χεζμπολάχ, έκκληση στον ΟΗΕ να πάρει απόφαση για αποκλιμάκωση, μόνο έκκληση στις μπλε τσούχτρες να μην εμφανιστούν το καλοκαίρι στη θάλασσα δεν έκανε.

Αλλά μόλις χτύπησε το drone τη γαλλική ναυτική βάση στα ΗΑΕ, ξαφνικά…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ελπίδες

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Η Αυστραλία και ο Καναδάς δεν τα πάνε καλά με την Αμερική του Τραμπ, γνωστό αυτό. Ο Τραμπ μάλιστα είχε υποστηρίξει εμφανέστατα τους αντιπάλους του Αντονι Αλμπανέζε και του Μαρκ Κάρνι, στις εκλογές στην Αυστραλία και τον Καναδά αντιστοίχως. Παρ’ όλ’ αυτά, πρώτη ήταν η Αυστραλία που τάχθηκε υπέρ της κοινής επιχείρησης Αμερικανών και Ισραηλινών κατά του Ιράν, ο δε Καναδάς ήταν η δεύτερη.

Ακόμη και οι Ευρωπαίοι, που φοβούνται και τον ίσκιο τους, στις επίσημες δηλώσεις των κυβερνήσεων, αν προσέξετε, δίνουν την έμφαση στην καταδίκη της αντίδρασης του Ιράν, επειδή αντέδρασε πλήττοντας τις γειτονικές, αμέτοχες στον πόλεμο, χώρες και όχι τους επιτιθέμενους.

Οσο για τις αραβικές χώρες της περιοχής, οι οποίες δέχθηκαν τα ιρανικά πλήγματα, αυτές έχουν αφήσει πια τα διπλωματικά προσχήματα και απειλούν ευθέως με ανταπόδοση. Λέτε να δούμε μαχητικά αραβικών χωρών να συνδράμουν τον αγώνα Ισραηλινών και Αμερικανών;

Από τις αντιδράσεις τρίτων χωρών, όπως καταγράφονται μέχρι τώρα, νομίζω ότι προκύπτουν δύο συμπεράσματα.

Το πιο ασφαλές από αυτά είναι ότι η απειλή του Ιράν «μην τα βάζετε μαζί μου, γιατί θα διαλύσω την περιοχή» (η απειλή του βομβιστή αυτοκτονίας, με άλλα λόγια) δεν δούλεψε.

Δεν φοβήθηκαν οι γείτονες και, αντί να πιάσουν στα παρακάλια τους Αμερικανούς για να σταματήσουν, είναι έτοιμοι να βάλουν και αυτοί ένα χεράκι στον πόλεμο. Γιατί;

Επειδή εκτιμούν ότι η ευκαιρία να απαλλαγούν από τον ταραχοποιό της περιοχής, αν όχι διά παντός, τουλάχιστον για ένα μεγάλο διάστημα, είναι πραγματική και είναι τώρα.

Το δεύτερο που συμπεραίνω είναι ότι αν εξαιρέσουμε τους γνωστούς υπόπτους, Κίνα και Ρωσία, ο υπόλοιπος κόσμος ως επί το πλείστον εύχεται να πετύχουν οι στόχοι του πολέμου. Ολοι καταλαβαίνουν, όπως και στον Πόλεμο των 12 Ημερών, τον περασμένο Ιούνιο, αυτό που μόνο ο γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς είχε το θάρρος να αναγνωρίσει τότε: οι επιτιθέμενοι κάνουν τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό όλων μας.

Η λεγόμενη Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν είναι μια πληγή, που έπρεπε εδώ και καιρό να έχει αντιμετωπιστεί με αποφασιστικότητα από τη Δύση. Επί σχεδόν μισό αιώνα, οι αγιατολάδες στράγγιξαν τον πλούτο της χώρας τους για να χρηματοδοτήσουν και να διαδώσουν την ιδεολογία του μίσους. Καιρός δεν ήταν να πάνε στον αγύριστο;

Βεβαίως, για ευνόητους λόγους, κανείς δεν το λέει επισήμως. Αν όμως η υπόθεση, που βρίσκεται ακόμη στην αρχή της, πάρει την επιθυμητή κατεύθυνση προς τη συντριβή των μουλάδων, περιμένω ότι σιγά σιγά θα αρχίσουν να εκδηλώνονται. (Εκτός ίσως από τους Γάλλους, οι οποίοι ζηλεύουν, λόγω απωθημένων με τη Ναπολεόντεια Gloire…)

Αν πετύχει το τόλμημα του προέδρου Τραμπ, αν δηλαδή εξουδετερωθεί το καθεστώς των μουλάδων, τότε όλοι, όχι μόνο οι γείτονες του Ιράν, απαλλάσσονται από τον μεγαλύτερο κίνδυνο για τη σταθερότητα στην περιοχή.

Θα αντιμετωπίσουμε όμως έναν διαφορετικό: θα πρέπει …

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Ο τολμών νικά

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Eδώ και δεκαετίες δεν έχει υπάρξει μεγαλύτερη ευκαιρία για τα εθνικά μας συμφέροντα. Ο τολμών νικά, αδέρφια. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να υπηρετήσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα και, όταν εννοούμε εθνικά συμφέροντα, αυτά συμπεριλαμβάνουν οπωσδήποτε την ακρότατη και τελευταία έπαλξή μας στην ανατολική Μεσόγειο, τη Μικρή Ελλάδα του Νότου, τη γη του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, του Τάσου Μάρκου, των χιλιάδων ηρώων που έπεσαν για την Ελευθερία και την Ενωση με τη Μάνα Ελλάδα.

Απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία έχουμε ιστορικές, εθνικές, ηθικές αλλά και νομικές ευθύνες ως εγγυήτρια δύναμη. Πρωτίστως όμως, υπό τις παρούσες συνθήκες, με τον πόλεμο να μαίνεται, την ατολμία των περισσότερων συμμάχων και την προδοσία ορισμένων απέναντι στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ, όπως η εξαγορασμένη και τουρκόδουλη Ισπανία και η σταθερά δόλια Τουρκία, η δική μας τολμηρή στάση στο πλευρό των Αμερικανών και Ισραηλινών ανεβάζει κατακόρυφα το κύρος μας και δημιουργεί κάθε προϋπόθεση για τη διεκδίκηση όσων εξυπηρετούν τα συμφέροντα του Ελληνισμού. Τη στιγμή που οι κάποτε κραταιές ευρωπαϊκές δυνάμεις δείλιασαν, εμείς κάναμε ένα μεγάλο βήμα μπροστά και ήρθαμε στο πεδίο με δύο φρεγάτες και τέσσερα μαχητικά.

Την ίδια ώρα ο Ερντογάν πενθεί δημόσια τον Χαμενεΐ, συλλυπείται το ιρανικό καθεστώς των μουλάδων, απαγορεύει τη χρήση του τουρκικού εδάφους και εναέριου χώρου για τις επιθέσεις στο Ιράν, ενώ έχουν διαρρεύσει συνομιλίες με τους Ιρανούς του Χίμλερ του Ερντογάν, του Κούρδου γενίτσαρου Χακάν Φιντάν, πάτρωνα της ισλαμικής τρομοκρατίας.

Ο διεθνής Τύπος σε Ευρώπη και Αμερική είναι γεμάτος επαίνους για την Ελλάδα, λοιδορίες για τον Στάρμερ και οργή για τον Σάντσεθ και τον Ερντογάν. Αν όχι τώρα, πότε θα μπούμε δυναμικά στις εξελίξεις;

Πράττουμε ορθώς και πρέπει να είμαστε ακόμη πιο δυναμικοί. Κι ακόμη κι αν ματώσουμε, τα ανταλλάγματα, εφόσον φροντίσουμε να τα διεκδικήσουμε, μπορεί να είναι τέτοια που να τρίβουμε τα μάτια μας. Στείλαμε συστοιχία Patriot στην Κάρπαθο, προσγειώθηκαν και έμειναν στην Κύπρο τέσσερα F-16 Viper, πάνε ο «Κίμων» και τα «Ψαρά». Πέρα από τον συμβολισμό για τον «Κίμωνα», που «και νεκρός ενίκα», κρατήστε το σημαντικότερο: τι έκαναν οι Τούρκοι;

Μόκο, τουμπεκί ψιλοκομμένο!

 

Αθλιοι άμεσοι συνεργοί των Ιρανών μουλάδων, της Χεζμπολάχ και της Χαμάς, κάνουν την πάπια, καταπίνουν το κουτσαβάκικο νταηλίκι τους, όταν βλέπουν τη ραγδαία αλλαγή των συσχετισμών. Δεν τους παίρνει. Το βαθύ κατεστημένο της Αμερικής, το Ισραήλ και όλο του το λόμπι στις ΗΠΑ έχουν πλέον τα Μεμέτια γραμμένα οριστικά στα μαύρα κατάστιχα.

Το γράφω για πολλοστή φορά και τη Δευτέρα διαγώνισμα για φορείς της αριστερίλας και ρωσόπληκτους μπατριώτες: το Ισραήλ και οι ΗΠΑ δεν επέτρεψαν στο Ιράκ να αποκτήσει πυρηνικά, δεν το επέτρεψαν στο Ιράν και δεν θα το επιτρέψουν ούτε στην Τουρκία. Δεν θα επιτρέψουν, το έχουν ήδη μετανιώσει, ούτε την εξέλιξη των πυραυλικών και αεροπορικών φιλοδοξιών της. Τα Κατεχόμενα της Κύπρου, με τα οπλικά συστήματα που εγκαθιστά το παράρτημα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που κυβερνά την Τουρκία, είναι επισημασμένη απειλή κατά των ισραηλινών και αμερικανικών συμφερόντων. Ποτέ δεν θα μας ακούσουν με μεγαλύτερη κατανόηση στην Ουάσινγκτον και την Ιερουσαλήμ για την ανάγκη απελευθέρωσης των Κατεχομένων.

Η Κύπρος πρέπει να γίνει στο σύνολό της αξιόπιστος σύμμαχος ΗΠΑ και Ισραήλ, όπως είναι η Κυπριακή Δημοκρατία στις ελεύθερες περιοχές και η Ελλάδα. Τα παιδιά και τα εγγόνια μας, οι ψυχές των ηρώων μας, του Διγενή, του Αυξεντίου, του Τάσου Μάρκου, του Κατσάνη, του Κατούντα, του Καλμπουρτζή, του Κουρούπη θα έρθουν να μας κυνηγήσουν σαν Ερινύες, αν ακούσουμε τους Αποστόλους του Μαρασμού, και συνταχθούμε ηλιθιωδώς με τους εχθρούς μας.

Βασική προϋπόθεση όμως να διεκδικήσουμε με σχέδιο την απελευθέρωση της Κύπρου από μια Τουρκία που είναι έτοιμη να δεχτεί την κλοτσιά από το ΝΑΤΟ. Δυναμώνει δε μια συζήτηση για τον πλέον ασφαλή τρόπο ξεδοντιάσματος της Τουρκίας και δημιουργίας ενός μεγάλους φιλοδυτικού κράτους, παράγοντα ασφάλειας στη Μ. Ανατολή, που δεν είναι παρά ένα Ενιαίο Ανεξάρτητο Κουρδιστάν, με ένωση όλων των κατεχόμενων από την Τουρκία, το Ιράκ, το Ιράν και τη Συρία κομματιών του.

Η γενιά μας θα ζήσει την τελική λύση του Ανατολικού Ζητήματος και τον τελευταίο διαμελισμό της Τουρκίας, που…

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Κάναμε καλά που στείλαμε τον "Κίμωνα"στην Κύπρο;

Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ 

Κάναμε καλά που στείλαμε τον "Κίμωνα"στην Κύπρο;

Φυσικά! Κι όχι μόνο τον Κίμωνα. Kαι τα F-16 και τους Patriot στην Κάρπαθο. Ήταν ιδανική ευκαιρία για την Ελλάδα να δείξει πυγμή και να στείλει μήνυμα σε καλοπροαίρετους και κακοπροαίρετους πως δεν θα ζητήσουμε κανενός την άδεια για τον τρόπο με τον οποίο προστατεύουμε την Ελληνική Επικράτεια και τα ελληνικά συμφέροντα στη Μεσόγειο από οποιονδήποτε τα απειλεί.  

Η Τουρκία έτσι όπως είναι στριμωγμένη δεν έβγαλε κιχ. Ήταν κινήσεις με ουσιαστική αξία και υψηλό συμβολισμό και μπράβο στην κυβέρνηση που αξιοποίησε τη συγκυρία. 

Για όσους διαμαρτύρονται επειδή "διαμαρτύρομαι άρα υπάρχω", ένα έχω να πω: σύντροφοι, αντιπολιτευτείτε την κυβέρνηση, όχι την Ελλάδα. Όταν οι αποφάσεις της κυβέρνησης είναι προς το συμφέρον της χώρας είναι μικροψυχία, μιζέρια και εθνικώς επιβλαβές να μην το αναγνωρίζουμε.

Και τι θα γίνει, ρωτάνε κάποιοι, αν το Ιράν μας στοχοποιήσει; 

 Ακούστε, παλληκάρια. Οι γενιές που έζησαν από το 1950 και μετά έχουν την εντύπωση ότι ο πόλεμος έχει εξαλειφθεί από τον κόσμο κι ότι το μεγαλύτερο πρόβλημά μας είναι αν έχει δυνατό σήμα στο εξοχικό

Δεν είναι έτσι. Ο πλανήτης μας μπορεί να γίνει μπουρλότο σήμερα ευκολότερα από ποτέ. Ανήκουμε σε έναν συνασπισμό κρατών που μας εξασφάλισε πολλά πλεονεκτήματα και εγγυάται για τη συνολική ασφάλειά μας. Επικεφαλής αυτού του συνασπισμού είναι οι ΗΠΑ, σας αρέσει ή όχι. Αν θέλετε να είναι η Κούβα ή η Β. Κορέα να το δηλώσετε ευθέως να το μάθουμε. Και αυτή τη στιγμή οι ΗΠΑ θέλουν να ξηλώσουν ένα παλαιολιθικό καθεστώς που μόνο προβλήματα και κινδύνους δημιουργούσε. Δεν έχει σημασία αν ο πόλεμος γίνεται για τα πυρηνικά, τα πετρέλαια, το φυσικό αέριο ή τη μερέντα. Οι μουλάδες, εξαγωγείς τζιχαντισμού, έπρεπε να πάψουν να υφίστανται για αυτόν και για άλλους 800 λόγους.

Η απειλή του πολέμου δεν εξαλείφθηκε από τη γη επειδή αυτό θες να πιστεύεις. Όταν κάποιος σε απειλεί, είναι καλύτερα να τον χτυπήσεις πρώτος όσο είναι του χεριού σου. Αργότερα θα είναι πολύ δύσκολο και ίσως αποβεί μοιραίο. (Αυτό ισχύει και για τους τζιχαντιστές που δραστηριοποιούνται στην Ευρώπη.) 

Η άποψη μου είναι πως αυτό που κάνει τώρα ο Τραμπ με τον Νετανιάχου έπρεπε να έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια, από την Ευρώπη, να μη πω από τη Γαλλία που ζέσταινε το φίδι στον κόρφο της, μόλις οι μουλάδες έδειξαν τις προθέσεις τους στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Όμως κάλλιο αργά παρά ποτέ. 

Ναι, οι στρατιωτικές αποστολές της Ελλάδας ενέχουν και έναν βαθμό ρίσκου. Ποιος σου είπε ότι στη ζωή είναι ασφαλή τα πάντα και για πάντα; 

Όταν τελειώσει αυτή η ιστορία - και θα τελειώσει γρήγορα - θα είμαστε ευγνώμονες για το ότι υπάρχουν ηγέτες σαν τον Νετανιάχου (τον θεωρώ τον κορυφαίο ηγέτη της Δύσης σήμερα) και τον Τραμπ (με όλες τις ιδιαιτερότητές του...) που βλέπουν μακριά και παίρνουν δύσκολες αποφάσεις.  

Και ...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Ευρωπαϊκή Ένωση Σημαίνει: Ενότητα, Αλληλεγγύη, Αρμονία…Επιτέλους!...

 Γράφει ο Γιώργος Πιπερόπουλος

     Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί μεγάλου αναστήματος που συνεργάσθηκαν για να γεννηθεί το πλέον φιλόδοξο κοινωνικό-πολιτικό-οικονομικό πείραμα σύνθεσης μιας Νέας Πατρίδας στη Γηραιά Ήπειρο με δημιουργία δομής ΗΠΕ (Ηνωμένων Πολιτειών Ευρώπης) κατά το πρότυπο των ΗΠΑ εισήγαγαν τις treiw έννοιες Ενότητα, Αλληλεγγύη, Αρμονία, ως θεμελιακούς πυλώνες και προϋποθέσεις…

    Τις 3 αυτές θεμελιακές έννοιες συμβολίζει η επίσημη Σημαία της Ε.Ε. με τον κύκλο των 12 χρυσών αστέρων σε φόντο μπλε…       

     Η Ευρωπαϊκή Ένωση ιδρύθηκε επίσημα την 1η Νοεμβρίου 1993, με την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Μάαστριχτ αλλά ως έννοια και οικονομική κοινότητα (ΕΟΚ) ξεκίνησε νωρίτερα (1957) και η σημερινή μορφή της ΕΕ θεσμοθετήθηκε με αυτή τη συνθήκη για να ενισχύσει την πολιτική και οικονομική συνεργασία

     Η Ελλάδα υπέγραψε τη συνθήκη ένταξης το 1979 αλλά έγινε επίσημα το 10ο μέλος της Ευρωπαϊκής ΄Ένωσης την 1η Ιανουαρίου 1981 και με ιστορική συνέπεια για όσους δεν το γνωρίζουν, ένα από τα 12 χρυσά αστέρια της μπλε Σημαίας της Ε.Ε. εκπροσωπεί την Πατρίδα μας.

      Επί σειρά ετών υπήρξαν και συνεχίζουν να υπάρχουν Ευρωπαίοι πολίτες, σε αυτούς ανήκω και εγώ, που θεωρούν ως εξοργιστικά ρεαλιστικό και καθόλου χυδαίο το ερώτημα εάν, ουσιαστικά, αυτό ήταν το ζητούμενο ή απλά και μόνο η ιστορική μετεξέλιξη της ΕΟΚ για οικονομικές χωρίς σύνορα αγοραπωλησίες υποβρυχίων και αρμάτων μάχης, αεροσκαφών πολεμικής αεροπορίας και σκαφών πολεμικού ναυτικού, όπλων και οπλικών συστημάτων, αυτοκινήτων και πολυάριθμων άλλων καταναλωτικών αγαθών.

     Ίσως και άλλες χώρες-μέλη της Ε.Ε. να έχουν παράπονα καθώς δεν είδαν έμπρακτες εκδηλώσεις Ενότητας, Αλληλεγγύης, Αρμονίας αλλά προσωπικά πιστεύω, και ελπίζω μαζί μου και εσείς, ότι εμείς οι Έλληνες δεν βιώσαμε έμπρακτα τις 3 έννοιες ιδιαίτερα σε ότι αφορά τις σχέσεις μας με την Τουρκία που επιθυμεί διακαώς να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης μολονότι συνεχίζει να «καταπατά» το 1/3 της επιφάνειας της Κύπρου η οποία από την 1η Ιανουαρίου για 6 μήνες Προεδρεύει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο!..

     Και ξαφνικά ένα Ιρανικό drone που έπληξε τη Βρετανική βάση στη Μεγαλόνησο οδήγησε την Ελληνική Κυβέρνηση να αποστείλει ΑΜΕΣΑ τις φρεγάτες ΚΙΜΩΝ και ΨΑΡΑ στην Κύπρο μαζί με 2 ζεύγη αεροσκαφών F-16 viber και να εγκαταστήσει στην Κάρπαθο πυραύλους patriot!!!

 

     Η Τουρκία που εντελώς αναπάντεχα τώρα βρέθηκε στην κλασικά οδυνηρή θέση του «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα» με τη δεδηλωμένη στήριξη στο Ιράν και την εχθρική στάση στο Ισραήλ, η οποία μονίμως μας απειλεί αφού δεν υπήρξαν ΠΟΤΕ επιπλήξεις από την Ε.Ε. Επέλεξε σιγήν…Ιχθύος!...

   

      Η Γαλλία, ανταποκρινόμενη σε αίτημα της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά από επιθέσεις με drones σε βρετανική βάση (RAF Akrotiri), αποστέλλει στην Κύπρο ενισχυμένη στρατιωτική βοήθεια για την προστασία του νησιού.

     Συγκεκριμένα, η γαλλική συνδρομή περιλαμβάνει: Αντιπυραυλικά συστήματα (Air-defense systems), Συστήματα anti-drone για την αντιμετώπιση μη επανδρωμένων αεροσκαφών.και μία Φρεγάτα, συγκεκριμένα την Languedoc (κλάσης FREMM), η οποία διατάχθηκε να πλεύσει προς την Κύπρο.

     Το Ηνωμένο Βασίλειο άργησε (έχει πολλά και σοβαρά εσωτερικά προβλήματα η Κυβέρνηση του κ Στάρμερ) αλλά  τελικά με καθυστέρηση στέλνει το αντιτορπιλικό HMS Dragon (Type 45) στην Ανατολική Μεσόγειο και συγκεκριμένα στην περιοχή της Κύπρου μαζί με ελικόπτερα με Αντι-drone Συστήματα (Wildcat) εξοπλισμένα με ειδική τεχνολογία και πυραύλους Martlet για την αντιμετώπιση επιθέσεων με drone. 

     Η Γερμανία θα στείλει πολεμικό πλοίο και μαζί πολεμικό υλικό και ενεργεί σε συντονισμό με τη Γαλλία και την Ελλάδα,  δημιουργώντας για Κύπρο και Ελλάδα μια "Ευρωπαϊκή Αμυντική Ομπρέλα".

     Λέτε ένα απρόσμενο ΕΘΝΙΚΑ κέρδος να προέκυψε για εμάς από τις επιθέσεις ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ στο ΙΡΑΝ το οποίο αντεπιτίθεται και διευρύνει επιθετικά τις πολεμικές επιχειρήσεις σε απρόσμενα πολλές χώρες του Κόλπου;

     Μήπως, επιτέλους, οι Ευρωπαίοι Εταίροι θα κάνουν πραγματικότητα τις 3 θεμελιακές έννοιες ΕΝΟΤΗΤΑ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΡΜΟΝΙΑ;

     Η απροσδόκητη ΑΝΑΤΡΟΠΗ της φράσης του μακαρίτη Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1974 «Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΕΙΤΑΙ ΜΑΚΡΑΝ» με την φράση του Έλληνα Υπουργού Άμυνας κ Νίκου Δένδια «Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΝ ΚΕΙΤΑΙ ΜΑΚΡΑΝ» σε...