καλά τα μπουκαλάκια με το νερό, αλλά ακόμα καλύτερα να τους προσέφεραν και μερικά μπουκαλάκια σαμπουάν:
— τάσος (@kostasos) October 21, 2026
Η χυδαιότητα, η σκύλευση νεκρών και η προσβολή των ζώντων, ο εκφοβισμός προς δικαστές, εισαγγελείς, με τραμπούκικη συμπεριφορά, από υποτιθέμενους συλλειτουργούς της Δικαιοσύνης, του τύπου «ή υποτάσσεσαι στην ατζέντα μου της εργαλειοποίησης υποθέσεων για πολιτικά και οικονομικά οφέλη ή θα μπλέξεις μαζί μου άσχημα», η παντελής έλλειψη οποιασδήποτε αναστολής είναι ένα καθημερινό φαινόμενο μιας φωνασκούσας μειοψηφίας.
Λερώνει όμως όλη την κοινωνία και την πολιτική ζωή.
Δράστες, οι συνήθεις ύποπτοι της αριστερίλας και οι λαθρεπιβάτες του πατριωτισμού, κάποιοι μέχρι το μεδούλι και ιερόσυλοι τυμβωρύχοι.
Είναι πλέον βασικό χαρακτηριστικό των καιρών.
Διότι το τέμπο, επικοινωνιακά, δεν το δίνει το φυσιολογικό, η κανονικότητα των πολλών ανθρώπων.
Το δίνει η μειοψηφία των πιθηκανθρώπων με το βρόμικο μάτι, ένα υβρίδιο κτήνους και ανθρώπου, όπου επικρατεί το κτήνος, χωρίς αρχές, χωρίς αξιακό πλαίσιο, μόνο βουλιμία για χρήμα, δημοσιότητα και εξουσία, από νάρκισσους, που έχουν και ένα άλλο χαρακτηριστικό: ψυχική σκληρότητα, έλλειψη ανθρωπιάς, συμπόνιας και ντροπής.
Δεν έχουμε έλλειμμα ελευθερίας αλλά περίσσευμα ασυδοσίας.
Κάποτε ήταν ριψοκίνδυνη η έκφραση γνώμης, αλλά υπήρχε και μια συλλογική αιδημοσύνη.
Η χυδαιότητα στον δημόσιο λόγο, η αδίστακτη σκύλευση νεκρών και η βάναυση προσβολή του αξιακού πλαισίου του Ελληνικού Τρόπου σε καθιστούσαν καταγέλαστο και κοινωνικό – πολιτικό απόβλητο, ξένο σώμα σε ένα Εθνος που πορεύτηκε αιώνες με το ηρωικό πρότυπο και τη φιλοτιμία.
Σε ένα μεγάλο ποσοστό αυτός ο τρόπος είναι κατόρθωμα της αριστερίλας, της πραγματικότητας και όχι μόνο της θεωρίας του αριστερού άκρου του ολοκληρωτισμού. Αυτή η μολυσματικά μειοψηφία έχει εισαγάγει την ιδιοτελή χυδαιότητά της παντού, Στην Παιδεία, στην υγεία, στην πολιτική, στον συνδικαλισμό, στις τέχνες, στα εθνικά θέματα, στη δημοσιογραφία, σε όλο τον δημόσιο λόγο.
Είναι ένα manual που δουλεύει και εφαρμόζεται παντού με τον ίδιο τρόπο, με εργαλεία το μίσος, τον κοινωνικό φθόνο, την εκμετάλλευση των δημοκρατικών θεσμών εναντίον της ιδίας της Δημοκρατίας και της Πατρίδας. Στόχος είναι τα στενά κομματικά κέρδη και η επιβολή των ιδεών των Αποστόλων του Μαρασμού με κάθε μέσο και κάθε κόστος.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που τους ακούσατε να ζητούν συγγνώμη, να παραδέχονται λάθη, να συναινούν σε κάτι για χάρη του εθνικού συμφέροντος, του καλού όλης της κοινωνίας;
Πότε τους ακούσατε, σε οποιαδήποτε έκφανση της παρδαλής ύπαρξής τους, από σταλινικοί, ως «αντιεξουσιαστές» να αναγνωρίζουν δίκιο στην Κεντροδεξιά σε ένα, μόνο ένα, όχι σε δύο, σε ένα και μόνο θέμα;
Ποτέ;
Οταν ρίξει μαύρο χιόνι και ξημερώσει ο ήλιος από τη Δύση, τότε θα ακούσετε την αριστερά να ευθυγραμμίζεται με το εθνικό συμφέρον, να δίνει κοινωνική συναίνεση, να υποτάσσει το στενό κομματικό συμφέρον στο αληθινό λαϊκό εθνικό συμφέρον.
Κι επειδή είναι μάταιο να τους απευθύνουμε παραινέσεις που εκλαμβάνουν μόνο ως αδυναμία, ένα είναι το καθήκον:
