"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΝουΔο-γαλαζαίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Το φάρμακο της λήθης

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη μιλούσε στο ραδιόφωνο, προσπαθώντας να ξεδιαλύνει την παρεξήγηση γύρω από τα οστά του τσάρου Σαμουήλ και την επιστροφή τους στη Βουλγαρία. Εξηγούσε ωραία και στρωτά, με τη συνήθη σαφήνεια του λόγου της, το νομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο γίνονται οι επιστροφές κειμηλίων, ώσπου έθιξε την «ηθική διάσταση» του ζητήματος, όπως την είπε.

Δεν μπορεί, υποστήριξε, εμείς να ζητούμε την επιστροφή των γλυπτών που πριόνισε από τον Παρθενώνα ο Ελγιν, ενώ δεν ακολουθούμε και εμείς την ίδια αρχή έναντι των άλλων.

Θεωρητικά, πολύ σωστά τα λέει η κ. Μενδώνη. Δεν μπορούμε να επικαλούμαστε οικουμενικές ηθικές αξίες και αρχές, αλλά την ίδια ώρα να εξαιρούμε τον εαυτό μας από την ισχύ τους όποτε αυτές δεν μας συμφέρουν. Στην πράξη, όμως, ήδη το κάνουμε, και μάλιστα το κάνουμε με θέματα μάλλον μεγαλύτερης βαρύτητας.

Στα ελληνοτουρκικά, λ.χ., μονίμως επικαλούμαστε το Διεθνές Δίκαιο, παρουσιαζόμαστε ως οι κατεξοχήν υπερασπιστές (στον καθρέφτη μας μόνο, γιατί μη νομίζετε ότι κοροϊδεύουμε κανέναν παραέξω…), ενώ την ίδια ώρα παραβλέπουμε ό,τι δεν μας ευνοεί από το Διεθνές Δίκαιο και, όταν αυτά τα επικαλούνται οι Τούρκοι, εμείς το εκλαμβάνουμε ως πρόκληση και θράσος.

Προ ολίγων ημερών μόλις προκλήθηκε αναστάτωση στην κυβερνητική πλευρά, επειδή ο βουλευτής Αγγελος Συρίγος τόλμησε να πει ότι, μέχρι τώρα, υποχωρήσαμε δύο φορές στην πόντιση του περίφημου καλωδίου για την ηλεκτρική σύνδεση Κύπρου και Ισραήλ με την Ευρώπη.

Βεβαίως και είχε απόλυτο δίκιο ο κ. Συρίγος! Δεν ήταν μυστικό αυτό που είπε. Είναι καταγεγραμμένες οι κυβερνητικές ανακοινώσεις για την έναρξη των εργασιών, όπως και οι δηλώσεις για την αναβολή τους. Πάντα με κάποιο τεχνικό πρόσχημα, στην πραγματικότητα όμως υπό την πίεση των τουρκικών απειλών. Εντούτοις, η κυβερνητική ευπρέπεια επιβάλλει τη διαγραφή γεγονότων και τη λήθη. Κακώς, γιατί η λήθη δεν είναι βάλσαμο στην πληγή, είναι ηλιθιότητα.

Η προσπάθεια να κρυβόμαστε από τη δυσάρεστη πραγματικότητα είναι στάση καταδικασμένη εκ των πραγμάτων να καταλήγει σε αστείο – υπό την προϋπόθεση ότι είμαστε τυχεροί και δεν τελειώνει σε τραγωδία, γιατί υπάρχει πάντα και αυτή η πιθανότητα.

Εν προκειμένω, εντοπίζω το αστείο στη σχετική με τον κ. Συρίγο δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου: «Είναι ένας άνθρωπος που, εκτός από βουλευτής, μιλάει και με την ακαδημαϊκή του ιδιότητα, πάντοτε με ευπρέπεια σε ό,τι λέει». Σημειώστε, δε, ότι ο Παύλος Μαρινάκης είναι ένας έξυπνος άνθρωπος και μακράν ο ικανότερος εκπρόσωπος που είχε η ΝΔ ως κυβέρνηση εδώ και πολλά χρόνια. Εντούτοις, υποχρεώνεται να διατυπώνει τη θέση ότι ο κ. Συρίγος μπορεί ως καθηγητής να μιλάει για τα πράγματα όπως είναι, αλλά ως βουλευτής της συμπολίτευσης οφείλει…


ΝουΔο-ΣΥΡΙΖΑίκα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Περί τριχών

 Image

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ο επικοινωνιολόγος Άρης Σπηλιωτόπουλος, πάντα νεαρός ακόμη και στα εξήντα του, με παρέμβασή του στα σόσιαλ οικτίρει όσους ασχολήθηκαν (sic) με το κατσαρό μαλλί του, τύπου Κανίς, αντί να ασχοληθούν με τις απόψεις του και τα επιχειρήματά του.

Δύο παρατηρήσεις επ’ αυτού.

Οι απόψεις του μικρή αξία έχουν, διότι είναι οι απόψεις εκείνου που τον έχει προσλάβει – αυτή είναι η δουλειά του επικοινωνιολόγου, αν δεν κάνω λάθος. Τελευταία φορά, άλλωστε, που τον θυμάμαι στην επικαιρότητα ήταν τότε που συνεργαζόταν με τον Αλέξη Τσίπρα ως πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στα τελευταία του.

Η δεύτερη παρατήρηση είναι ότι δεν ασχολήθηκαν με το μαλλί του· αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς: 

ΝουΔο-γαλαζαίικο "ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ" ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Επιτελικό πρόβλημα

 

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ο Πρωθυπουργός συναντήθηκε με τους ψαράδες στη Χαλκιδική, άκουσε το πρόβλημά τους, κατάλαβε και υποσχέθηκε ότι θα λύσει το θέμα των καυσίμων.

«Θα ασχοληθώ προσωπικά», τους είπε.

Θα κάνει πολύ καλά, δεν υπάρχει αμφιβολία, ιδίως αν η προσωπική ενασχόληση φέρει αποτέλεσμα. Είναι δυνατόν όμως όλα – μιλάμε τα πάντα – να καταλήγουν στον Πρωθυπουργό;

Δεν υπάρχει υποτίθεται μηχανισμός στο Μαξίμου, για αυτή ακριβώς τη δουλειά; 

Μας αρέσει ή όχι όμως, έτσι είναι, όπως ακούω από κυβερνητικά στελέχη. Ολα τα ζωτικής σημασίας θέματα των υπουργείων καταλήγουν στον Πρωθυπουργό.

Το παρήγορο, βέβαια, κατά την τρέχουσα περίοδο είναι ότι…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Υπάρχει κράτος;

https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2026/10/DOC.20261012.106667489.petroulakis-131026.jpg?v=1791887764

 

Toυ ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΙΤΣΗ

Εξαρτάται πού το αναζητείς.

Αν το αναζητείς στην Κυψέλη, για παράδειγμα, δεν υπάρχει. Εδώ και πάνω από οκτώ μήνες έχουν εμφανιστεί οι ζημιές σε δεκάδες πολυκατοικίες της πιο πυκνοκατοικημένης συνοικίας της πρωτεύουσας, εξαιτίας του μετροπόντικα. Σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν –σε Μοναστηράκι, Κεραμεικό, Μεταξουργείο– άλλαζε άμεσα η χάραξη του μετρό και το θέμα λυνόταν πριν καν υπάρξει. Τώρα, όσοι είχαν την ατυχία να διαμένουν πάνω από τη διαδρομή που χαράχτηκε παραμένουν αβοήθητοι. Επρεπε, μάλιστα, να προσφύγουν στο πρωτοδικείο για να τους επιτραπεί πρόσβαση στα επίσημα έγγραφα, να μάθουν τι συμβαίνει. Κι ενώ το ΤΕΕ εισηγείται επειγόντως να εκκενωθούν πολυκατοικίες και να αρχίσουν έργα στήριξης, το κράτος επιμελώς απουσιάζει.

Το κράτος είναι τρύπιο, επειδή ο εκάστοτε νικητής των εκλογών –ο σημερινός, δε, κατεξοχήν…– το μεταχειρίζεται ως λάφυρο. Η κατερείπωσή του έχει πολλές όψεις.

Το κράτος που αδιαφορεί για την Κυψέλη δεν είναι άλλο από το κράτος των «Φραπέδων», που επιτρέπει να λεηλατείται το δημόσιο χρήμα από τους κομματικούς οπλαρχηγούς.

Δεν είναι άλλο από εκείνο που μοιράζει εκατοντάδες εκατομμύρια σε εξωτερικούς συμβούλους, για να κάνουν όσα έκανε το ίδιο πολύ καλά μέχρι πρότινος – όσο δεν είχε διαλυθεί. Αναθέτει σε τρίτους από το σκούπισμα των γραφείων του μέχρι το σφουγγάρισμα και τα διόδια της Αττικής Οδού.

Δεν είναι άλλο από το κράτος που δεν νοιάστηκε να μη συμβεί η τραγωδία στα Τέμπη. Και που συνεργούσε στις υποκλοπές συνδιαλέξεων πολιτικών, επιχειρηματιών και άλλων, για να λειτουργεί καλά το άλλο κράτος, το «επιτελικό».

Στη σύγχρονη εποχή η ανάπτυξη προϋποθέτει ένα σύγχρονο κράτος.

Η Μ. Ματσουκάτο μιλάει για ένα επιχειρηματικό κράτος, άλλοι το περιγράφουν ως κράτος-πλατφόρμα ή κράτος-αρχιτέκτονα, όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να είναι ικανό να θέτει κανόνες, να επενδύει σε υποδομές, να οργανώνει τις αγορές και να διαμορφώνει νέες όπου χρειάζεται, δημιουργώντας ένα περιβάλλον ισχυρού υγιούς ανταγωνισμού, επιβραβεύοντας την καινοτομία και εξασφαλίζοντας ότι η κοινωνία θα συμμετέχει στα οφέλη της. Καθ’ ημάς, σε σχέση με την ανάπτυξη το κράτος κινείται με την όπισθεν – παρόλο που έχει απομείνει πολύ πίσω συγκριτικά με άλλα κράτη.

Είναι ενδεικτικές οι συντριπτικές ήττες που υφίσταται μέσα στην ίδια την επικράτειά του, από κράτη ξένων χωρών, όπως δείχνουν και οι αποκρατικοποιήσεις.

Πολλές, και οι πιο σημαντικές εξ αυτών, δεν είναι αποκρατικοποιήσεις, αλλά αλλαγή του κράτους ιδιοκτήτη:

Ο ΟΤΕ (πλέον Telekom…) πουλήθηκε σε εταιρεία με βασικό μέτοχο το γερμανικό κράτος.

Την ΤΡΑΙΝΟΣΕ δεν την αγόρασε ιδιώτης αλλά η κρατική εταιρεία σιδηροδρόμων της Ιταλίας.

 Τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια δεν τα αγόρασε ιδιώτης αλλά εταιρεία με βασικό μέτοχο το κρατίδιο της Εσσης.

Το λιμάνι του Πειραιά δεν πουλήθηκε σε ιδιώτη αλλά σε κρατική εταιρεία της Λ.Δ. Κίνας.

Στα δίκτυα ενέργειας, βασικοί μέτοχοι μπήκαν ξένες κρατικές εταιρείες.

Οσο καίμε χρόνο και εμποδίζεται η εκ βάθρων ανασυγκρότησή του, το κράτος θα είναι…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Μια κουβέντα είπε…»

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

Η αλήθεια είναι ότι… «τρόμαξα» λιγάκι την περασμένη Παρασκευή, πληροφορούμενος ότι ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’ έθεσε το 25% στις εκλογές ως το όριο για να θέσει κάποιος (Ποιος; Ποιος; Ο Δένδιας ο Θεός!) θέμα ηγεσίας στη ΝουΔου, και ουσιαστικά αποκαθήλωσής του.

Λέω, αμάν τι είναι αυτά που λέει ο πρόεδρος; Γιατί τον έχει πάρει τόσο πολύ από κάτω, ενώ τον χρειάζεται η πατρίς;

Συνήλθα εύκολα, την Κυριακή, σε «πρωινό» καφέ, με σοβαρότατο κυβερνητικό στέλεχος, το οποίο με ενημέρωσε ότι «εντάξει, δεν υπάρχει αυτό, μια κουβέντα είπε, μην το δένεις και κόμπο».

Να μην το δέσω, δεν έχω αντίρρηση, αλλά όταν ζήτησα περαιτέρω εξηγήσεις, η πρώτη που μου δόθηκε είναι ότι «δεν υπάρχει περίπτωση να πάρουμε 25% στις εκλογές, ο κόσμος να χαλάσει. Να στο πω πιο καθαρά. Επανάληψη του Μαΐου του 2012, δεν πρόκειται να υπάρξει».

Του επεσήμανα ότι το παράδειγμα – αιχμή για τον πρόεδρο Αντώνη (Σαμαρά) και την επίδοση του 2012 – δεν μπορεί να είναι απάντηση για το τι επικρατεί εκεί έξω, στην κοινωνία, για τον πρόεδρο Κυριάκο τον Α’ και την κυβέρνησή του.

Η απάντηση της υπουργάρας, με εξέπληξε:

— Παραιτήθηκε ο Σαμαράς, με το 19%; Δεν παραιτήθηκε. Πήγε σε δεύτερες εκλογές και πήρε 10 μονάδες πάνω. Και θα ζητήσουν να παραιτηθεί ο Μητσοτάκης με 25%; Είμαστε στα καλά μας; Ποιος θα του απαγορεύσει να πάει σε δεύτερες εκλογές, και να κερδίσει ακόμη και την αυτοδυναμία;

Εμεινα άφωνος! Αλήθεια.

Με …

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: To ξέφραγο αμπέλι της Υγείας μετά την "περίπτωση" Μαζωνάκη

Image 

Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου 

Σχεδόν ένα μήνα τώρα Πολιτική εξουσία, Ιατρικοί Σύλλογοι και Δημοσιογράφοι προσπαθούν ο καθένας με τον τρόπο του και από την μεριά του να διαχειριστούν την περίπτωση του Μαζωνάκη.

Μάθαμε και τι δεν μάθαμε με όλη αυτήν την περίοδο.

----Μάθαμε από τον κο Υπουργό Υγείας ότι δεν είναι αρμόδιος να κάνει ελέγχους, ωστόσο για να βοηθήσει και αυτός τώρα έστω και εκ των υστέρων έφτιαξε σε χρόνο ρεκορ ένα μεγαλοφυές Ηλεκτρονικό Σύστημα που θα ανιχνεύει λέει μέσω ΑΙ περιπτώσεις ανάλογες με το Ιατρείο της Καρνεάδου.

----Μάθαμε ότι ο Ιατρικός Σύλλογος που είναι ο καθ ύλην αρμόδιος για τους ελέγχους έκανε ότι μπορούσε όταν βέβαια του άνοιγαν την πόρτα. Γιατί κατά πως είπε ο κος Πατούλης ο Ιατρικός Σύλλογος πήγε για έλεγχο στο συγκεκριμένο Ιατρείο αλλά «βρήκε την πόρτα του κλειστή και κλειδί παρμένο».

Τι να έκανε??

Να έφερνε κλειδαρά??

Αν είναι δυνατόν….

Και υπεράνω όλων οι Δημοσιογράφοι.

Πάντα στις επάλξεις της ελεύθερης και αμερόληπτης ενημέρωσης.

Επιστράτευσαν και αυτήν την φορά όλες τις ειδικότητες που επάξια  έχουν πάρει κατά καιρούς.

Ιατροί, Ιατροδικαστές, Δικηγόροι, Δικαστές και ότι άλλο βάλει ο νους σου.

Και πάνω από όλα αυστηροί και επίμονοι ερευνητές της κάθε σημαντικής και ασήμαντης λεπτομέρειας για να φωτιστούν τα γεγονότα από ολες τις πλευρές.

Και τι δεν έκαναν όλον αυτό καιρό και τι δεν βρήκαν οι δαιμόνιοι ρεπόρτερ.

----Βρήκαν τις καταθέσεις των μαρτύρων, βρήκαν τις απολογίες των κατηγορουμένων και άσε κάποιους γραφικούς να μιλούν για απόρρητη Δικογραφία .

----Βρήκαν ακόμη και παλιά «θύματα» των εν λόγω γιατρών. 

«Πήγα και εγώ παλιά σε αυτό το Ιατρείο και κάτι δεν μου άρεσε….»

Και είχαν πάει λέει και κάποιοι επώνυμοι Δημοσιογράφοι-λαγωνικά…..

Το είπαν όμως τώρα.

Γιατί τώρα το πήραν χαμπάρι.

Βέβαια κάτι δεν τους άρεσε τότε αλλά δεν κατάλαβαν ακριβώς τι.

Γι αυτό και δεν είπαν τίποτα.

Τώρα όμως που κατάλαβαν λύθηκαν οι γλώσσες και μας τα λένε όλα χαρτί και καλαμάρι.

Την συνέχεια όλης αυτής της ιστορίας λίγο πολύ την ξέρουμε.

Και την ξέραμε από την πρώτη στιγμή που έγινε το συγκεκριμένο γεγονός.

Βλέπεις το έργο το έχουμε ξαναδεί πολλές φορές.

Και είναι βέβαιο ότι θα το δούμε και άλλες τόσες.

Οι Δημοσιογράφοι πολύ εύκολα θα το «ξεχάσουν» από την στιγμή που θα εμφανιστεί ένα άλλο πιο πιασάρικο θέμα για να ασχοληθούν full time.

Και όσο για τους αρμοδίους αυτοί έχουν ήδη καταφέρει να βγάλουν την ουρά τους απ έξω οπότε μένουν μόνοι κατηγορούμενοι οι δυο γιατροί.

Η συνέχεια γνωστή.

Θα αναλάβει η Δικαιοσύνη που δεν είναι βέβαια και τελείως τυφλή….

Ούτε και γρήγορη στις αντιδράσεις της.

Οι κατηγορούμενοι θα κάνουν έφεση, θα κάνουν ανακοπή, θα πάρουν αναβολές και ότι άλλο προβλέπει ο Νόμος.

Όταν βγει τελεσίδικη απόφαση κανείς πλέον δεν θα θυμάται καν την περίπτωση.

Αλλά το πρόβλημα δεν είναι μόνο τι  έγινε στο Ιατρείο της Καρνεάδου

Το πρόβλημα είναι:

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικη ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Για τα ΑΕΙ γενικώς …… Μια δήλωση του Πρύτανη του Πανεπιστήμιου της Πάτρας κου ΜΠΟΥΡΑ

Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου 

Ο Πρύτανης του Πανεπιστήμιου της Πάτρας κος Μπούρας σε τηλεοπτική εκπομπή, με αφορμή τα κενά που έχουν προκύψει φέτος στους πρωτοετείς φοιτητές, επεσήμανε ότι μια από τις πρώτες αιτίες είναι το γεγονός ότι η χώρα έχει περισσότερα Πανεπιστήμια από όσα χρειάζεται σε συνδυασμό βέβαια και με το Δημογραφικό.

Και για να θυμόμαστε το ίδιο άτομο πριν λίγο καιρό είχε δηλώσει στην Κίνηση Πολιτών για ΑΕΙ στην Ηλεία ότι είναι υπερ του να ιδρυθεί Πανεπιστημιακή Σχολή στην Ηλεία από την στιγμή που θα υπάρξουν υποδομές

Τι να πούμε …..

Τελικά...

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικη ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Για τα ΑΕΙ στην Ηλεία... στο "δια ταύτα"

Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου 

 

Ο αγώνας για τα ΑΕΙ στην Ηλεία καλά κρατεί. 

Κάποιοι το έχουν πάρει πάνω τους το θέμα και δεν υπάρχει κανείς αρμόδιος και αναρμόδιος από το πολιτικό προσωπικό που να μην τον έχουν συναντήσει για να του θέσουν μετ επιτάσεως το αίτημα.

Ακόμη και αυτούς που δια πράξεων και παραλείψεων έκλεισαν τις Σχολές που είχαμε πριν λίγα χρόνια.

Έτσι είμαστε εμείς.

Δεν κρατάμε κακίες.

Δεν στεκόμαστε στο παρελθόν και ίσως αυτό να εξηγεί το ότι το μέλλον του Νομού είναι αντιγραφή του παρελθόντος άλλα αυτό είναι άλλη κουβέντα….

Πάντως όλοι τώρα είναι υπερ του να γίνουν Σχολές ΑΕΙ στην Ηλεία, κάνουν βαρύγδουπες δηλώσεις και φωτογραφίζονται χαμογελαστοί.

Και αυτό εμείς πολύ το εκτιμούμε και το προβάλουμε όπως και όσο μπορούμε. 

Αλλά τα όποια προβλήματα θα προκύψουν όταν πάμε στο δια ταύτα.

Αν λέμε αν κάποιος Υπουργός και κάποιος Πρύτανης του Πανεπιστήμιου της Πάτρας συναινέσει να γίνει Σχολή ΑΕΙ στην Ηλεία αλήθεια που θα γίνει οεο????

Εκεί αρχίζουν τα δύσκολα.

Παλιό και άλυτο πρόβλημα της Ηλείας.

Ήδη κάποιοι αυτοδιοικητικοί προσπαθούν από τώρα να προλάβουν τις όποιες εξελίξεις.

Με παρέμβαση του ο Δήμαρχος του Πύργου μας λέει ότι «η Δημοτική αρχή Πύργου θεωρεί άτοπη ακόμα και τη σκέψη ότι θα μπορούσε λειτουργήσει βιώσιμη Σχολή στο Νομό μας, που δε θα περιλαμβάνει οργανικά την πρωτεύουσά του.……»

Σαφέστατος …

Τώρα σειρά θα έχει οπωσδήποτε ο Δήμαρχος της Αμαλιάδας να μας θυμίσει ότι η πόλη του προηγείται γιατί εκεί ήδη υπάρχουν οι υποδομές.

Βέβαια κάποια στιγμή λογικό να κάνει παρέμβαση και ο Δήμαρχος της Ολυμπίας να μας πει πόσο βαρύ όνομα έχει ο Δήμος του και ως εκ τούτου δεν πρέπει να μείνει εκτός σχεδιασμού.

Και καλά Πύργος και Αμαλιάδα μπορεί να συμβιβαστούν με ένα κιόσκι κάπου στο Μεσολογγάκι αλλά με την Ολυμπία τι θα γίνει???

Όλα αυτά είναι απολύτως φυσιολογικά από την στιγμή που η  ύπαρξη της όποιας Σχολής εξυπηρετεί πάνω από όλα την οικονομική ανάπτυξη που έχει να κάνει με την ύπαρξη ενός αριθμού φοιτητών.

Γι αυτό και είμαστε κάπως ανοιχτοί όσον αφορά το γνωστικό αντικείμενο της Σχολής που θα ιδρυθεί.

Δεν στεκόμαστε σε ασήμαντες λεπτομέρειες.

Φέρτε μας μια Σχολή ότι ναναι.

Άλλωστε και όταν τις είχαμε περίπου ότι ναναι ήταν από την στιγμή που κάποια στιγμή μάλιστα είχαν δώσει και πτυχία χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα.

Βέβαια όλα αυτά προς το παρόν είναι ασκήσεις επι χάρτου.

Και για να το πούμε πιο λαϊκά «ακόμη δεν τον είδαμε Γιάννη τον εβγάλαμε…»

Πάντως σε μια εποχή με δραματικό Δημογραφικό πρόβλημα και με στραγγαλισμένον τον οικογενειακό προϋπολογισμό ίσως κάποιες διεκδικήσεις να είναι άκαιρες.

Ίσως.

Το ότι 400 φοιτητές δεν πήγαν να φοιτήσουν στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας δεν είναι κάτι απλό ….

Και βέβαια δεν είναι λύση να κάνουμε Πανεπιστήμιο στην Άνω Τζουτζουλίτσα που θα έχει φτηνό κόστος ζωής.

Οι περιβόητες μεταρρυθμίσεις προχωρούν μόνο όταν δεν έχουν πολιτικό κόστος και όταν ...

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικη ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Το Πολιτικό Σύστημα στη χώρα που είναι γνωστή και ως “Η Ωραία Ελλάς”

 

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ κάνει μια  αναδρομή στα τελευταία 52 χρόνια μετά το καλοκαίρι του 1974 με αφορμή τον εορτασμό των 52 χρόνων από τη γέννηση της Νέας Δημοκρατίας  στη διάρκεια του οποίου αποκαλύφθηκε, κατά την προσωπική ταπεινή του γνώμη, η γέννηση της τρίτης μεγάλης πολιτικής παραταξης μετά την Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ που είναι, υπό την Προεδρία του Κυριάκου Μητσοτάκη, η (copyright: Γ. Πιπερόπουλος!!!) “Νεοδημοκρατοκογενής Πασοκειάδα” η οποία στοχεύι να κερδίσει την τρίτη 4ετία Κυβέρνησης της χώρας…



 

 

 

ΝουΔο-γαλαζαίικα ΔΙΕΘΝΗ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Πόσο εθνικό κεφάλαιο έχουμε να κάψουμε στην Ευρωβουλή με σούργελα τύπου Ελεονώρας Μελέτη;

 

 

Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

Αχ, φουκαριάρηδες. Με μία λυρική επένδυση στον όρο «κακομοίρηδες» η ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Ελεονώρα Μελέτη απάντησε στις αντιδράσεις για την ομιλία της στο Ευρωκοινοβούλιο.  

Εκείνη, λέει, πέτυχε «πολλά όμορφα» για τους εργαζομένους. Κάποιοι «φουκαριάρηδες» «πετσόκοψαν» την ομιλία της, κρατώντας μόνο την αναφορά στα πάθη των εργοδοτών. Ενώ η ίδια είχε αναφερθεί και στις δοκιμασίες των εργαζομένων: Την παρενόχληση (τσεκ)· τη λεκτική βία (τσεκ)· τον εκφοβισμό (ξανά τσεκ).

Επειτα από τόση προθέρμανση στην ξύλινη ενσυναίσθηση, πώς θα μπορούσε να τσιγκουνευτεί το συναίσθημα στους εργοδότες;  

Πώς θα μπορούσε να αποσιωπήσει ότι κι εκείνοι «εκβιάζονται» και πέφτουν θύματα «ψυχοκοινωνικών παραγόντων»;

Τους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες είχαν επικαλεστεί, άλλωστε, και οι ίδιοι όχι με κρυφό λόμπινγκ, αλλά με κοινή ανακοίνωση που εξέδωσαν στις 12 Ιουνίου 2026: Οκτώ εργοδοτικές οργανώσεις –μεταξύ των οποίων η Ευρωπαϊκή Ενωση Βιοτεχνιών και Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων και η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Επιχειρήσεων– ζητούν να αναγνωριστεί η «κοινή ευθύνη» εργοδοτών και εργαζομένων. Η διαπραγμάτευση συνεχίζεται και η Μελέτη είναι σκιώδης εισηγήτρια του ΕΛΚ.

Εντάξει, κάτι πρέπει να κάνει και η παλαίμαχος της πρωινής ζώνης για να δικαιολογήσει την παρουσία της στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο. Κάποιο ίχνος της πρέπει να αφήσει στα ψηφιακά μητρώα που μετρούν τη δραστηριότητα των ευρωβουλευτών.  

Δηλαδή, οι εμπειρότατοι συνάδελφοί της που δεν εξαργύρωσαν στην κάλπη τηλεδιασημότητα, αλλά κομματική ταυτότητα, τι παραπάνω έχουν να επιδείξουν;  

Δυστυχώς, οι παραπολιτικές στήλες του ελληνικού Τύπου δεν καταγράφονται από αυτά τα παρατηρητήρια.

Εξίσου τραγικωμικές με την «ομιλία» Μελέτη είναι οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης σε αυτήν – με τις στερεοτυπικές κραυγές της περί καπιταλιστικού κυνισμού. 

Αλλά η αριστερή αντιπολίτευση δικαιολογείται. Ανακάλυψε την Ευρώπη πολύ αργά – κι ακόμη εξαντλείται στην ελεεινολογία για τις ανεπάρκειές της. Τι να πει όμως κανείς για τους «αυθεντικούς» ευρωπαϊστές – εκείνους που προβάλλουν την ένταξη στο ευρωπαϊκό εγχείρημα ως επιστέγασμα της κομματικής τους ταυτότητας;

Βλέπουν ποτέ την ευρω-ομάδα τους; 

Βλέπουν σε τι θεάματα έχει οδηγήσει το τηλε-ψηφοδέλτιο που κατήρτισαν – και που ούτε ψηφοθηρικά δεν κατάφερε να αποδώσει, αν κρίνει κανείς από την εκλογική τους επίδοση εκείνο τον σημαδιακό Ιούνιο του 2024;

Αν ενίοτε βλέπουν με το ένα μάτι το πρόσωπο της Ν.Δ. στο Ευρωκοινοβούλιο –αν, έστω, βλέπουν το «υλικό» που παράγουν οι ευρωβουλευτές στα κοινωνικά δίκτυα– μάλλον θα αποστρέφουν γρήγορα το βλέμμα, με συγκατάβαση. Σιγά. Ποιος δίνει σημασία στην Ευρωβουλή;  

Εκεί μπορούμε να καίμε ανέξοδα εθνικό κεφάλαιο. 

Μπορούμε...

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

 

Image 

 

Image 

Image 

 

ΝουΔο-γαλαζαίικου λαθρομαχμουταρόπληκτου αφελληνισμένου ξέφραγου Κουλο-χανείου κωμωδία

 Image

ΝουΔο-γαλαζαίικου Υπαρκτού Σαμαρο-Σπηλιωτοπισμού κωμωδία

Image

 

 

Image 

 

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίου REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΥ εθνικού σουργελοξεφτιλαρά κωμωδία

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών κηφηνο-σουργελαράδων κωμωδία

ΠΑΣΟΚ-ο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία


 

Σαν σήμερα (14/10/ΧΧΧΧ)

 

1863: Ο σουηδός χημικός Άλφρεντ Νόμπελ πατεντάρει την παρασκευή της νιτρογλυκερίνης. Από την εφεύρεσή του αυτή θα κερδίσει πολλά χρήματα, ικανά για να συντηρούν μέχρι σήμερα το Ίδρυμα Νόμπελ, που απονέμει τα ομώνυμα βραβεία.

1962: Στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου, ξεσπά η αποκληθείσα «Κρίση των Πυραύλων», όταν αμερικανικό κατασκοπευτικό αεροσκάφος τύπου U-2 φωτογραφίζει σοβιετικά πυρηνικά όπλα στην Κούβα.

1976: Ο Καματερός κάθεται στο σκαμνί για το «θαυματουργό νερό» του, που υποτίθεται ότι θεράπευε τον καρκίνο.

1993: Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παραιτείται από πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, μετά την ήττα του στις εκλογές της 10ης Οκτωβρίου.

1927: Γεννιέται ο Ρότζερ Μουρ

1952: Γεννιούνται οι αδελφοί Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας

2004: Πεθαίνει ο Βλάσης Μπονάτσος
 
 
 
 
 
 
 

2019:  Πεθαίνει σε ηλικία 47 ετών, έπειτα από άνιση μάχη με τον καρκίνο η κορυφαία ελληνίδα σχεδιάστρια μόδας Σοφία Κοκοσαλάκη
 
 
 
 


2022  Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 43 ετών ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης, ολυμπιονίκης και αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.  Για δύο χρόνια πάλευε με μια εξαιρετικά σπάνια μορφή καρκίνου.

 

2022  Eφυγε από τη ζωή σε ηλικία 72 ετών ο ηθοποιός Ρόμπι Κολτρέιν, ο οποίος αγαπήθηκε μέσα από τον ρόλο του ημιγίγαντα Ρούμπεους Χάγκριντ στη σειρά ταινιών «Harry Potter». 

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Καλά, δεν έχουν καθόλου μυαλό στο ΠΑΣΟΚ; (Οι σύντροφοι της Χαριλάου Τρικούπη πήραν ένα άρθρο γνώμης που απευθυνόταν σε περιορισμένο κοινό και του χάρισαν πανελλήνια επιτυχία)

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Πόσοι λέτε θα διάβαζαν το άρθρο του Θανάση του Καρτερού;

Ακόμα και με τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις, ο αριθμός τους δεν θα ξεπερνούσε τις λίγες χιλιάδες αναγνωστών της Εφημερίδας των Συντακτών. Λίγες χιλιάδες συμπολίτες θα έβλεπαν ότι ένας αρθρογράφος αναρωτιέται για την πνευματική επάρκεια του κραταιού Νικόλα και κάποιοι από αυτούς μπορεί να άρχιζαν να αναρωτιούνται την ώρα που εκατομμύρια άλλοι θα έμεναν ανεπηρέαστοι από τα όσα έγραψε ο παλιός λογογράφος του Αλέκση. Χάρη στο ΠΑΣΟΚ όμως η ερώτηση «τελικά ο Ανδρουλάκης είναι βλάκας;» μπήκε στο στόμα και κυρίως στο μυαλό όλων όσων παρακολουθούν, έστω και στοιχειωδώς, την επικαιρότητα.

Τα ξεφτέρια της Χαριλάου Τρικούπη αποφάσισαν να αντιδράσουν σε ένα άρθρο που θα περνούσε μάλλον απαρατήρητο και, αντιδρώντας, κατάφεραν να το κάνουν ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα άρθρα της περασμένης εβδομάδας. Και την ερώτηση που τόσο τους ενόχλησε, την πιο συζητημένη ερώτηση του μήνα και πιθανότατα μια ερώτηση που από εδώ και μπρος θα κυνηγάει τον αρχηγό του κόμματος.

Αν μιλούσαμε για ινφλουένσερ που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να γίνεται θόρυβος γύρω από το όνομά τους και ο θόρυβος να μετατρέπεται σε views και κλικ, τότε η αντίδραση του ΠΑΣΟΚ θα ήταν έξυπνη. Μόνο που εδώ μιλάμε για πολιτικό κόμμα και πολιτικό αρχηγό που (όσο απίθανο κι αν φαίνεται αυτό) φιλοδοξεί να γίνει πρωθυπουργός. Δηλαδή μιλάμε για έναν άνθρωπο που καθόλου δεν τον συμφέρει η αναπαραγωγή μιας ερώτησης που αμφισβητεί την ευφυΐα του.

Και στο ΠΑΣΟΚ κατάφεραν η ερώτηση αυτή να αναπαραχθεί (και να συνεχίσει να αναπαράγεται) σε κάθε δελτίο ειδήσεων.

Αντί να αδιαφορήσουν, αντί να κάνουν πως δεν διάβασαν τίποτα, οι σύντροφοι της Χαριλάου Τρικούπη πήραν ένα άρθρο γνώμης που απευθυνόταν σε περιορισμένο κοινό και του χάρισαν πανελλήνια επιτυχία.

Αντί να παραδειγματιστούν από τη σιωπή του Αλέκση και των μίνιόν του στην ερώτηση που έκανε ο υπουργός Γεωργιάδης για το αν ο ηγέτης της Κουφονικολάκου χρηματίστηκε από αξιωματούχους της Βενεζουέλας, έκαναν την ερώτηση του Καρτερού βούκινο καταφέρνοντας να ρίξουν τον σπόρο της αμφιβολίας για την ευφυΐα του προέδρου τους στο πανελλήνιο.

Τέτοιο επικοινωνιακό χαρακίρι ομολογώ ότι δεν το περίμενα ακόμα και από ένα κόμμα που πανηγύρισε την προσχώρηση του καθηγητή/συγγραφέα/σκηνοθέτη/ηθοποιού και υφυπουργού της Πρώτης Φοράς Αριστεράς, συντρόφου Πελεγρίνη. Κι ενώ σίγουρος για την ευφυΐα του συντρόφου Ανδρουλάκη δεν μπορώ να είμαι, με βεβαιότητα μπορώ να πω ότι…

 

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: O χορός των φαντασμάτων

 

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία. 

https://www.newsit.gr/wp-content/uploads/2021/08/akisxoros.jpg 

 

https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/2023-06-21/parapolitika__28_.webp 

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ουδεμία εντύπωση μου κάνει ότι ετοιμάζονται στο ΠαΣοΚ να γιορτάσουν με γνήσια πασοκική φιέστα και τα 45 χρόνια από την εκλογική νίκη του 1981. Δεν χρειαζόταν να είναι στρογγυλό το νούμερο. Και τα 46 να ήταν ή τα 47, πάλι θα τα γιόρταζαν με φιέστα του τύπου «ΠαΣοΚ, ωραία χρόνια». Είναι προεκλογική περίοδος, βλέπετε, κάτι πρέπει να κάνουν και, αφού για το μέλλον δεν έχουν κάτι ενδιαφέρον να προσφέρουν, πουλάνε παρελθόν για νοσταλγούς και μερακλήδες.

Χαρά στο κουράγιο τους – πάντα νιώθω ένα μείγμα δέους και φρίκης με τους ανθρώπους που αναλώνονται σε μάταιους αγώνες.

Υπάρχει όμως κάτι αφόρητα θλιβερό στην επίκληση ενός παρελθόντος που δεν επιστρέφει.

Μοιάζει με τον χορό των φαντασμάτων, που ξεσήκωσε τους τελευταίους Σιού, τη δεκαετία του 1870 στην Αμερική, σε μια μάταιη εξέγερση, που κατέληξε στον αφανισμό τους στο Wounded Knee.

Αλλά ας μην είμαι πια τόσο απόλυτος, ας πάω σε μια αναλογία ηπιότερη.

Θυμίζουν μάλλον τη θλίψη διαφόρων απογόνων διάσημων νεκρών μουσικών, που…

 

ΠΑΣΟΚικα (ΕΛΑΣιτοΣΥΡΙΖΑιόψυχα) ΔΙΕΘΝΗ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Τον ανταγωνίζεται

Image 

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Τελικά, αυτός είναι αντάξιος του Καραμήτρου σε θράσος και αγένεια ή, εν πάση περιπτώσει, τον ανταγωνίζεται για την πρωτιά με αξιώσεις.

Ο λόγος για τον δήμαρχο Αθηναίων, ο οποίος την περασμένη εβδομάδα πετάχτηκε αυτοπροσώπως μέχρι τη Μαδρίτη, για να απονείμει στον ισπανό πρωθυπουργό ένα μετάλλιο. (Δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς, γιατί αν δεν πήγαινε ο ίδιος, ο Σάντσεθ δεν υπήρχε περίπτωση να έλθει.)

Αποκαλύφθηκε, όμως, ότι προτού απονείμει το βραβείο, ο κ. Δούκας πέρασε από το αντικυβερνητικό συλλαλητήριο για το στεγαστικό, προκειμένου να εκφράσει τη συμπαράστασή του στον αγώνα τους.

Με άλλα λόγια, και με τους δύο ο κ. Δούκας. Και με τον πρωθυπουργό της Ισπανίας και με τους επικριτές του.

Το εντυπωσιακό, εν προκειμένω, είναι ότι με τη στάση αυτή ο κ. Δούκας ακυρώνει τόσο τον Σάντσεθ, που δέχεται το βραβείο, όσο και τον εαυτό του, που του προσφέρει το βραβείο. Είναι σαν να λέει στον βραβευθέντα ότι δεν αξίζει το βραβείο και στον εαυτό του ότι δεν το εννοεί, το κάνει για τις δημόσιες σχέσεις (και για το ευχάριστο ταξιδάκι στην Ισπανία, υποθέτω). Και όμως, είναι ο ίδιος που το αποκαλύπτει, πράγμα που σημαίνει ότι δεν έχει καμία συναίσθηση της προσβολής, τόσο για τον Σάντσεθ όσο και για τον εαυτό του.

Αν είχε φιλότιμο, δηλαδή…

 

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Όχι κραταιέ Νικόλα, η ευθύνη είναι όλη δικιά σου

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Στη συνέντευξή του στο ertnews ο σύντροφος Ανδρουλάκης αποκάλυψε το ηθικό πλαίσιο που πρέπει να έχουν όποιοι θέλουν να ενταχθούν στο ΠΑΣΟΚ («να μην έχουν πληγώσει τον ελληνικό λαό, να μην έχουν εμπλακεί σε καταστάσεις που έχουν υπονομεύσει το δημόσιο συμφέρον και να μην είναι πρόσωπα τα οποία λειτούργησαν σε βάρος της δημοκρατίας ή του ορθού λόγου») και το οποίο, αν ίσχυε στ’ αλήθεια, το ΠΑΣΟΚ δεν θα δεχόταν κανέναν άστεγο συριζαίο.

Μετά έθεσε το δικό του ή εμείς ή κανείς («ή θα είμαστε πρώτοι για να έχουμε την πρωτοβουλία για να συγκροτήσουμε κυβέρνηση και να πάει η ΝΔ στην αντιπολίτευση ή η ΝΔ θα συγκροτήσει κυβέρνηση»), το οποίο δεν διαφέρει σε τίποτα από του Τσίπρα, αλλά είναι σε πράσινο, οπότε δεν είναι αλαζονικό.

Στη συνέχεια μπερδεύτηκε με το παράδειγμα της Ισπανίας που γυρνάει μπούμερανγκ, αρνήθηκε να αποκαλύψει κάποιο λάθος του παρά τις επίμονες ερωτήσεις των δημοσιογράφων (είμαι βέβαιος ότι δεν μπορεί να βρει ούτε ένα) και, γενικώς, ήταν ο κραταιός Νικόλας που αγαπήσαμε. Ειδικά όταν μίλησε για την πιθανότητα να μην είναι το ΠΑΣΟΚ πρώτο και τις εκλογές να τις κερδίσει η Νέα Δημοκρατία.

«Εάν η Νέα Δημοκρατία είναι πρώτο κόμμα, η κοινωνία έχει επιβραβεύσει τη σημερινή πολιτική με συγκεκριμένα αποτελέσματα», είπε νομίζοντας ότι πετάει από πάνω του τις ευθύνες.

Δυστυχώς όμως για τον ίδιο, οι ευθύνες είναι μόνο δικές του.

Βλέπετε, η Νέα Δημοκρατία δεν θα έρθει πρώτη επειδή οι ψηφοφόροι ενθουσιασμένοι θα πηγαίνουν στις κάλπες φωνάζοντας «πω πω Παναγιά μου, τι κυβερνησάρα είναι αυτή».

Η Νέα Δημοκρατία θα έρθει πρώτη επειδή οι ψηφοφόροι κάθε φορά που βλέπουν τις ηγεσίες της αντιπολίτευσης μονολογούν «πω πω Παναγιά μου, τι άχρηστοι είναι αυτοί».

Όσον αφορά τον Τσίπρα, η διαπίστωση είναι αναπόφευκτη. Η μνήμη της Πρώτης Φοράς Αριστεράς είναι βαριά και, όσο και αν προσπαθεί ο Αλέκσης, δεν πρόκειται να τη σβήσει. Δοκιμάστηκε και αποδείχθηκε ανεπαρκής. Στην πράξη.

Για τον σύντροφο Ανδρουλάκη όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά (τουλάχιστον θεωρητικά, γιατί δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορούσε να είναι διαφορετικός ο ίδιος). Δεν έχει κυβερνήσει, δεν συμμετείχε σε κανένα κυβερνητικό σχήμα και για χρόνια έλειπε στις Βρυξέλλες. Στο χέρι του ήταν να πείσει ότι αποτελεί την εναλλακτική στον Μητσοτάκη. Και απέτυχε παταγωδώς.

Τα έχω γράψει πολλές φορές, αλλά ας το γράψω κι άλλη μια: η απουσία εναλλακτικής είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας. Δεν είναι υγιές ένα κόμμα που έχει κυβερνήσει δυο τετραετίες να πηγαίνει ντουγρού για τρίτη επειδή η αντιπολίτευση είναι απογοητευτική.

Και γι’ αυτήν την αρρώστια δεν φταίνε οι ψηφοφόροι που σίγουρα θα ήθελαν να έχουν εναλλακτική.

Φταίει αυτός από τον οποίο θα περίμεναν την εναλλακτική και δεν τους την προσφέρει. Αυτός που, οχυρωμένος πίσω από ταμπού και αντιδεξιό σύνδρομο του παρελθόντος και έχοντας μαζέψει κάθε άστεγο του ΣΥΡΙΖΑ, όσο περνάει ο καιρός θυμίζει μια πιο κόσμια εκδοχή του Τσίπρα.

Φταίει αυτός που…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΔΕΞΙΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Τι τα θέλουμε τα όπλα, τα κανόνια, τα σπαθιά»

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Είναι οι στίχοι ενός εμβληματικού άσματος της Αριστεράς το οποίο έρχεται από το πολύ μακρινό παρελθόν. Ποιος θα φανταζόταν ότι κάποτε, έπειτα από περίπου ενενήντα χρόνια, το μήνυμά του θα το υιοθετούσε η «πατριωτική» Δεξιά και η «πεφωτισμένη» Κεντροαριστερά! Και οι δύο αυτοί πολιτικοί χώροι διερωτώνται τι τα θέλουμε τόσα όπλα, γιατί δαπανάμε τόσα δισεκατομμύρια, ενώ θα μπορούσαμε να είχαμε καλύτερα σχολεία, νοσοκομεία και κοινωνικές παροχές. 

Μάλιστα προχθές η «πεφωτισμένη» Κεντροαριστερά το προχώρησε κι άλλο. Εκανε ακόμη ένα βήμα… προς τον γκρεμό. Αναρωτήθηκε: «Γιατί η ελληνική κυβέρνηση προχωράει σε νέα συμφωνία αγοράς αμερικανικών οπλικών συστημάτων ύψους 4 δισ. δολαρίων αφού ο Ρούμπιο χαρακτήρισε αδιανόητο έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο;».

Αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης πως η οποιαδήποτε απόπειρα αντίκρουσης της παραπάνω θέσης θα θύμιζε γύμνασμα μαθητή Α΄ Λυκείου. Το ερώτημα είναι γιατί γίνονται τέτοιες απλοϊκές δηλώσεις, γιατί γράφονται τόσο ανούσια άρθρα.  

Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη ενός αντιπολιτευτικού λόγου και κατά γενική ομολογία αυτή η κυβέρνηση έχει δώσει αρκετές αφορμές για αυστηρή κριτική. Ομως, στα ζητήματα των εξοπλισμών και της ενίσχυσης της άμυνας της πατρίδας μας ουδείς μπορεί να της προσάψει κάτι. Εχει κάνει τόσα όσα όλες μαζί οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις. Συνεπώς, τόσο η «πατριωτική» Δεξιά όσο και η «πεφωτισμένη» Κεντροαριστερά επιλέγουν λάθος πεδίο για αντιπολίτευση.

Η «πατριωτική» Δεξιά απευθύνεται στο κοινό της το οποίο βλέπει να «τρέχουν» πρωτοφανή εξοπλιστικά προγράμματα, γεγονός που αποδομεί το αφήγημα των πολιτικών εκπροσώπων αυτού του χώρου περί κυβέρνησης εθνομηδενιστών. Αρα, αν αμφισβητηθεί η σκοπιμότητα όλου του εξοπλιστικού προγράμματος, τότε καταρρίπτεται και η πατριωτική φυσιογνωμία της κυβέρνησης και φανερώνεται το ανάλγητο κοινωνικό της πρόσωπο. Με τη γνωστή λαϊκιστική ευκολία μιλούν για «βούτυρο στα κανόνια» και αναρωτιούνται –προφανώς εκ μέρους των συνταξιούχων– γιατί δεν βρίσκονται τα 1-2 δισ. ευρώ που απαιτούνται για τη 13η σύνταξη, τη στιγμή που γίνονται τόσο υψηλές και αχρείαστες –όπως υπονοούν– αμυντικές δαπάνες. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ο «πατριωτικός» χώρος υιοθετεί ιδεολογήματα, πολιτικές και εκφραστικά μέσα της Αριστεράς, παραδοσιακής και ριζοσπαστικής, κάτι που έχει τις ρίζες του στην περίοδο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ – δεξιάς συνιστώσας. Σχετικά πρόσφατα αυτός ο κύκλος διευρύνθηκε με προσωπικότητες οι οποίες υπήρξαν θύματα αυτής της συγκυβέρνησης, αλλά οι καιροί αλλάζουν και οι παλιοί αντίπαλοι δίνουν τα χέρια μπροστά στον καινούργιο εχθρό τους.

Και η «πεφωτισμένη» Κεντροαριστερά γιατί ενοχλήθηκε από τα 4 δισ.; 

Καταλαβαίνω τέτοιες ενστάσεις να είχε ο δήμαρχος Αθηναίων. Ταιριάζουν στο προφίλ του. Διότι τελικά στην πολιτική τα πάντα αρχίζουν και τελειώνουν στο προφίλ. Αν δεν το τσαλακώσεις, αν οι μετατοπίσεις σου δεν το προσβάλλουν, τότε διατηρείς την αξιοπρέπειά σου.  

Οσον αφορά το πού θα βρούμε τα 4 δισ., παραπέμπω στον...