"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Το τίμημα της δημοτικότητας

 

Image 

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ 

Η υψηλή δημοτικότητα είναι μια μεγάλη, αόριστη υπόσχεση. Τα πρόσωπα που απολαμβάνουν τη δημοτικότητα ενσαρκώνουν την υπόσχεση, επιτρέποντας όμως στους γύρω τους να την οικειοποιηθούν και να της προσδώσουν ό,τι περιεχόμενο θέλουν.

Αυτός είναι και ο λόγος που όσο η Μαρία Καρυστιανού λογιζόταν ως «μάνα των Τεμπών» προσείλκυσε τόσο πολλούς θαυμαστές από τόσο διαφορετικούς χώρους: από μουσικοσυνθέτες σε αναζήτηση χειροκροτήματος μέχρι απλούς πολίτες με συσσωρευμένο θυμό προς εκτόνωση.

Η αποχώρηση στελεχών από τη νεοσύστατη Ελπίδα για τη Δημοκρατία είναι η απόδειξη ότι ακόμα και η κορυφαία δημοτικότητα φθείρεται όταν πια γίνεται σαφές πως η αόριστη υπόσχεσή της είναι αδύνατον να πραγματοποιηθεί:

Ποιον να πρωτοϊκανοποιήσει το κόμμα ενός προσώπου που μέχρι πρόσφατα δεν είχε την παραμικρή σχέση με την οργανωμένη πολιτική;

Εκείνον που εντάχθηκε σ’ αυτό πιστεύοντας ότι οι αποφάσεις θα λαμβάνονται διά βοής, κατά το αμεσοδημοκρατικό πρότυπο της πλατείας;

Ή μήπως τον άλλο, που πίστεψε ότι μια παιδίατρος (κβαντική, βέβαια) θα καταστρώσει σχέδιο για την εξωτερική πολιτική της χώρας;

Αυτοί που με καμάρι διαδήλωναν εναντίον των επαγγελματιών πολιτικών συνειδητοποιούν τώρα ότι η πολιτική είναι πράγματι επάγγελμα κι ότι αυτό δεν είναι καθόλου κακό· κακοί είναι οι επαγγελματίες που δεν ξέρουν τη δουλειά.

Προάγγελος των απωλειών του κόμματος (σε ποσοστά, στελέχη, αξιοπιστία) ήταν βέβαια η απώλεια του αριστερού κοινού της προέδρου.

Αρκεί να εξετάσει κανείς τα βασικά πεδία σύγκλισης Αριστεράς και Καρυστιανού για να αντιληφθεί τη διάσταση που έχει επέλθει: Ποιος ασχολείται πλέον με τα Τέμπη;

Ποιος παρακολουθεί τη δίκη;

Γιατί σταμάτησαν να αναπτύσσονται δημοσίως οι θεωρίες περί συγκάλυψης και παράνομου φορτίου;

Ολα δείχνουν ότι το ενδιαφέρον για το θέμα που επηρέασε το πολιτικό σκηνικό της χώρας όσο τίποτα άλλο τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί σημαντικά, αν δεν έχει εξανεμιστεί κιόλας.

Φταίει ασφαλώς η κόπωση της συναισθηματικής μονοκαλλιέργειας (κανείς δεν μπορεί να οδύρεται ασταμάτητα για το ίδιο ζήτημα), φταίει όμως και η αλλαγή καριέρας της Μαρίας Καρυστιανού. Η μετάβασή της από την ιδιότητα της μητέρας θύματος και υπερδιαδηλώτριας-συμβόλου στην ιδιότητα της πολιτικού ακύρωσε τη χρησιμότητά της ως αντικειμένου προς πολιτική εκμετάλλευση.

Οταν κάποιος αυτονομείται πολιτικά, πώς να τον χρησιμοποιήσεις προς όφελός σου;

Η αδιαφορία όμως προς ό,τι η Καρυστιανού εκπροσωπούσε δεν οφείλεται ως προς την ουσία της στη νέα πολιτικό και στις επιλογές της. Στο κάτω κάτω, οι ιδέες είναι μεγαλύτερες από τα άτομα.

Οφείλεται στο ότι το αρχικό, μαζικό ενδιαφέρον δεν ήταν ποτέ γνήσιο· αν ήταν, θα είχε επιβιώσει κοινωνικά και πολιτικά – δεν θα μας το θύμιζε μόνο η Ζωή Κωνσταντοπούλου στις συνεντεύξεις της.

Η Ελπίδα για τη Δημοκρατία θα αποδυναμωθεί κι άλλο, όχι επειδή δεν έχει την οργανωτική δομή ενός κλασικού κόμματος (είδαμε και τον ΣΥΡΙΖΑ πόσο τον βοήθησε η γραφειοκρατία του), αλλά επειδή όσοι προσέφυγαν σ’ αυτήν το έκαναν ο καθένας για τους δικούς του, αυθαίρετους λόγους, με αποτέλεσμα από τον σχηματισμό να λείπουν η συνοχή και το κοινό όραμα. Είναι αυτονόητο λοιπόν ότι πολλοί ακόμα θα απογοητευτούν μόλις διαπιστώσουν ότι η προσωπική τους ελπίδα δεν αντιστοιχεί στο brand της Ελπίδας· όταν καταλάβουν ότι ακολούθησαν κάτι συναισθηματικά, προτού μάθουν σε τι συνίσταται πολιτικά.

Η Καρυστιανού βέβαια δεν σταματά να υποδεικνύει την κατεύθυνση που θέλει να δώσει στο δημιούργημά της· διαφωνεί, ας πούμε, με τη νομική τυποποίηση της γυναικοκτονίας, γνωρίζοντας πολύ καλά ποιους κερδίζει και ποιους χάνει με αυτή τη δήλωση.

Εχει διαλέξει κατά κάποιον τρόπο τους οπαδούς της γιατί αντιλαμβάνεται πλέον πως όταν μεγαλώνει ο πολιτικός, αναγκαστικά μικραίνει μέσα του ο αγκιτάτορας γενικής απεύθυνσης.

Ομως η «σμίκρυνση» της προέδρου…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Tα όμορφα κόμματα, όμορφα καίγονται

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Mην το ψάχνετε. Συνήθως τα όμορφα κόμματα, όμορφα καίγονται.

Ετσι και το κόμμα Καρυστιανού βαδίζει αγέρωχα τον δρόμο της ομορφιάς του. Οι οπαδοί πηδάνε από τα παράθυρα.

Προς το παρόν χάσαμε τον «επιστήμονα» του ξυλόλιου και μερικούς ακόμη διακεκριμένους συναδέλφους του που θα έφτιαχναν το πρόγραμμα εξωτερικής πολιτικής μόλις μάθουν τον ωροσκόπο του Ερντογάν και μελετούσαν ήδη την «πυρόσφαιρα».

«Εμείς με τη Μαρία, εσείς με τη Μαφία».

Μα φεύγουν τα νούμερα, ακούω.

Και λοιπόν;

Οταν πήγαιναν δεν ήταν νούμερα; Τώρα έγιναν; Στο περπάτημα;

Αλλά η τελευταία που φταίει είναι η δυστυχής Καρυστιανού. Επεσε θύμα πολλών παρεξηγήσεων.

Πρώτον, διάβαζε δημοσκοπήσεις που την ανέβαζαν στο 20% ακατέβατο χωρίς να καταλαβαίνει τι λένε.

Λάθος. Δεν έλεγαν ό,τι καταλάβαινε.

Δεύτερον, πίστεψε την ανόητη δοξασία ότι η πολιτική είναι μια εύκολη υπόθεση όπου ο «κάθε απλός πολίτης» προορίζεται για μεγάλα πράγματα, αρκεί να βγει μπροστά.

Λάθος. Δεν αρκεί.

Τρίτον, θεώρησε ότι ένα παράπονο ή μια δυστυχία αποτελούν κίνητρο και κάλεσμα στα δημόσια πράγματα.

Λάθος. Δεν αποτελούν.

Τέταρτον, νόμισε πως με «απλές ιδέες» (που έλεγε κι ο Ντε Γκωλ), αφορισμούς και καταγγελίες μια «κβαντική παιδίατρος» μπορεί να κάνει πολιτική καριέρα.

Λάθος. Οι απλές ιδέες είναι για τα καφενεία και τις παρέες.

Πέμπτον, πίστεψε πως μαζεύοντας τα νούμερα της επικράτειας θα τα μεταμορφώσει από νούμερα σε πολιτικά στελέχη. Κάτι σαν την Κίρκη.

Λάθος. Δεν είναι Κίρκη.

Εκτο και τελευταίο, είδε κόσμο στις πλατείες και νόμισε ότι αυτό σημαίνει κάτι περισσότερο από κόσμο στις πλατείες.

Λάθος μεγάλο. Στην Ελλάδα της αγανάκτησης, της συγκίνησης, της οργής και της φωνής δεν σημαίνει τίποτα. Οπως μαζεύονται, διαλύονται.

Θα παρακολουθήσουμε τη συνέχεια, αν και υποψιάζομαι πως δεν έχουμε πολλά να δούμε.

Μακάρι να αποτελέσει ένα χρήσιμο μάθημα σε όσους φιλοδοξούν ή ψωνίζονται ή απλώς περιμένουν το κάλεσμα της πατρίδας για να μεγαλουργήσουν.

Δεν νομίζω ότι θα τους καλέσει κανείς.

Παρ’ όλο που στην Ελλάδα η πολιτική δεν είναι ένας στίβος ιδεών ή μια αναμέτρηση σχεδίων, προγραμμάτων και προτάσεων.

Είναι μια αναζήτηση ρόλων. Οπου ο καθένας πάει να φάει τον ρόλο του διπλανού του, αν υποψιαστεί ότι είναι μεγαλύτερος ή σημαντικότερος του ρόλου που φιλοδοξεί ο ίδιος.

Η Καρυστιανού υπόσχεται να αλλάξει περίπου τα πάντα και κυρίως όσα δεν τη βολεύουν. Ακόμη και την απονομή δικαιοσύνης όπου θέλει τη δική της.

Πολύ φοβούμαι πως…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Άφησαν την Μαρία και ήρθαν με την Μαφία

 Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Μας είπαν «εμείς την Μαρία κι εσείς με την Μαφία».  

Να υποθέσουμε ότι τώρα που εγκατέλειψαν την Μαρία πήγαν με την Μαφία;  

Και εγκαταλείπουν πολλοί την Μαρία των Τεμπών. Θα πρέπει τα γραφεία αιτήσεων νέων μελών της Μαφίας να έχουν πολλή δουλειά.  

Αντιθέτως, η Ελπίδα της Μαρίας πάει παραλία.  

Δεν θα τα βάψουμε δα και μαύρα. Υπάρχει απορία αν θα ζητήσει κάποιος μια συγγνώμη για τα ξυλόλια και τα χαμένα βαγόνια.  

Δεν αναφέρομαι στους «εμπειρογνώμονες», αλλά στους άλλους. Αυτούς που πουλάνε κανονικότητα και καλούς τρόπους αλλά στην κρίσιμη περίοδο πρωτοστάτησαν στην αλητεία.

Δεν χρειάζεται να πούμε ονόματα και διευθύνσεις. Ξέρουν αυτοί τι έχουν κάνει. Γι αυτό και φωνασκούν τώρα λίγο περισσότερο, για να χαθεί η ευθύνη τους μέσα στον θόρυβο. Κι ύστερα ζητούν από τα θύματα, εκείνους που κακοποίησαν βάναυσα κατηγορώντας τα ως μέλη της …μαφίας και δολοφόνους, να ζητήσουν από πάνω και συγγνώμη. Ακριβώς επειδή είχαν οι αφιλότιμοι, οι δαρθέντες στην περίοδο της παράνοιας των ξυλολίων, την «απαράδεκτη αξίωση» της μεταμέλειας από τους υβριστές τους.

Όταν λέγαμε ότι πίσω από την «τέλεια οργάνωση» των κινητοποιήσεων των Τεμπών υπήρχε ξένος δάκτυλος και η προοπτική της δημιουργίας ενός κόμματος, μας έλεγαν ότι ήμασταν υβριστές των γονέων των θυμάτων. Δεν τολμούσες να πεις ότι ο ήλιος ανατέλλει από την ανατολή και αμέσως έπιανε δουλειά η στρατιά των ανεπάγγελτων που έχει πιάσει στασίδια στα κόμματα της αντιπολίτευσης και περιμένει να πέσει ο Μητσοτάκης για να πιάσουν, επιτέλους, δουλειά.

Και φτάνουμε στο σήμερα. Όλα πλέον έχουν αποκαλυφθεί. Όλα είναι μπροστά μας. Η Μαρία έκανε, επιτέλους, το κόμμα, οι «εμπειρογνώμονες» δεν τόλμησαν να εμφανιστούν καν στο Δικαστήριο, το οποίο (Δικαστήριο) συνεχίζει την δουλειά του μπροστά σε μια τεράστια άδεια αίθουσα και κάποιοι επιμένουν να αναζητούν την αλήθεια. Αυτοί οι κάποιοι είναι οι ίδιοι που το έκαναν από την πρώτη στιγμή, όταν κόντρα στο ρεύμα πάλευαν μόνοι τους για την αλήθεια και για την μνήμη των αδικοχαμένων παιδιών τους.

Τι απέγιναν οι σταρ των τηλεπαραθύρων;  

Μαθαίνουμε ότι ένας εξ αυτών, πρώην πυροσβέστης, εγκατέλειψε το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού, μιλώντας για «αυλή». Φαντάζομαι δεν θα αναφέρεται στον μαχητή της αλήθειας Θανάση Αυγερινό, ούτε σε άλλα πρόσωπα που στο παρελθόν εμφανίστηκαν ως αγγελιοφόροι της οργής της Μαρίας.

Αν κάποιος έπρεπε να ζητήσει εξηγήσεις από αυτούς τους «εμπειρογνώμονες» είναι οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι που τους έδωσαν άπειρο τηλεοπτικό χρόνο για να ζωγραφίζουν τις σαχλαμάρες τους στις οθόνες τους. Κι αυτοί ίσως ντρέπονται. Αλλά τους δίδει συγχωροχάρτι ο κύριος Μαρινάκης, καλώντας τους σε συνέδριο για τα fake news, να μας πουν πώς στήνεται μια τεράστια τηλεοπτική απάτη.

Τα πολιτικά στελέχη της αντιπολίτευσης που μας μίλησαν για μαφία, χαμένα βαγόνια και δολοφόνους, δεν έχουν ζητήσει συγγνώμη

Το «πληρώνουν» στις δημοσκοπήσεις.  

Ούτε γι αυτό θα κλάψουμε. Αλλά...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΙΣΜΟΣ: Οίηση

  

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Με αφορμή το σούσουρο για το ογκώδες SUV, με το οποίο κινείται η πρόεδρος Μαρία Καρυστιανού, ο Θανάσης Αυγερινός εξήγησε ότι το όχημα δεν ανήκει στο κίνημα (sic), αλλά σε κάποιον μεγαλογιατρό, που το παραχώρησε στην πρόεδρο
και είπε ότι
«είναι κωμική η προσπάθεια να κολλήσουν ετικέτες και να κάνουν περιγραφές που δεν ταιριάζουν με τον χαρακτήρα μας» (σ.σ.: ένας είναι ο χαρακτήρας και τον έχουν από κοινού).  

Αν όμως αυτές οι κωμικές, κατά τον κ. Αυγερινό, εντυπώσεις δεν τους ταιριάζουν, τότε γιατί τις προκαλούν οι ίδιοι; 

Γιατί επέλεξαν μια αυτοκινητάρα για την πρόεδρο, ενώ οι συνδηλώσεις και οι συμβολισμοί της αυτοκινητάρας δεν της ταιριάζουν στον χαρακτήρα; 

Οτι το όχημα το προσέφερε δωρεάν πολιτικός θαυμαστής δεν είναι απάντηση, είναι υπεκφυγή.

Αν πάντως στραφούμε στις δημοσκοπήσεις, βλέπουμε ότι τέτοιες υπεκφυγές δεν περπατάνε.  

Ο κόσμος μυρίζεται την οίηση αμέσως, δεν περιμένει να τη δει να αποκαλύπτεται σε όλο το μεγαλείο της. 

Ισως για κάτι τέτοια, λοιπόν, βλέπουμε την «Ελπίδα» να πέφτει από το 7,5% του Μαΐου στο 5,4%, σύμφωνα με τη μέτρηση της Interview για τον Ιούνιο. 

Φυσικά, όπως έχει πει και η σύμβουλος της προέδρου κ. Γρατσία, αναφερόμενη στις προοπτικές του κινήματος, «είναι ένα ενδεχόμενο η αυτοδυναμία, κανείς δεν μπορεί να το αποκλείσει».  

Απλώς απομακρύνεται λίγο. Αλλά...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Η Ελπίδα της Μαρίας της Δεκαπεντάευρης καθαρίζει

 Του Άρη Αλεξανδρή
 

Τους υπευθύνους για την αποχώρηση στελεχών από το κόμμα της η Μαρία Καρυστιανού πιστεύει ότι τους έχει βρει: είναι οι καλοθελητές, οι εκβιαστές, οι διαπλεκόμενοι, οι συστημικοί, εκείνοι που σπέρνουν τη διχόνοια. Φταίνε, γενικά κι αόριστα, αυτοί που φταίνε πάντα όταν η δημαγωγία σταματά να αποδίδει· φταίνε όλοι εκτός από τον δημαγωγό. 

Αυτή η πλάνη είναι ίσως το πιο ειρωνικό αποτέλεσμα του λαϊκισμού: δεν επιδρά μόνο στους στόχους του, αλλά και στον ίδιο τον λαϊκιστή, διαστρεβλώνοντας την αντίληψή του για τα πράγματα

 «Η Ελπίδα καθαρίζει και συνεχίζει», δήλωσε η πρόεδρος ακάθεκτη, παραλληλίζοντας εμμέσως τους αντιφρονούντες με λεκέδες

Μα ...

Υπαρκτού ξυλολιοκίνητου κβαντικού Καρυστιανισμού κωμωδία (Χορτάσατε δούλεμα από την Μαρία την Δεκαπεντάευρη ξυλολιοψεκασμένα κορόιδα, ή γουστάρετε κι άλλο?)

ΝουΔο-γαλαζαίων ΑΡΙΣΤΕΡΟΦΟΒΙΚΩΝ εθνικών ψοφοδεών πολιτικών σουργελο-απατεώνων κωμωδία

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΛΑΓΝΩΝ σουργελο-ξεφτιλαράδων κωμωδία

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΑΡΧΟ-ΑΠΛΥΤΩΝ εθνικών σουργελο-ΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΩΝ κωμωδία

Σαν σήμερα (3/7/ΧΧΧΧ)

 

1882: Η κυβέρνηση Τρικούπη πετυχαίνει την ψήφιση νόμου για την αποξήρανση της Κωπαΐδας. Χρειάστηκαν 50 χρόνια ώσπου το 1931 να ολοκληρωθεί.

1884: Εγκαινιάζεται ατύπως στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης ο δείκτης Dow Jones. Πήρε το όνομά του από δύο δημοσιογράφους που τον δημιούργησαν, τον Τσαρλς Ντόου και τον Έντουαρντ Τζόουνς.

1988: Το αμερικανικό αντιτορπιλικό «Βενσέν» εκτοξεύει πύραυλο εναντίον ιρανικού επιβατικού αεροσκάφους, το οποίο εξέλαβε ως στρατιωτικό, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και οι 290 επιβαίνοντες.

1883: Γεννιέται ο τσέχος συγγραφέας Φραντς Κάφκα

1909: Γεννιέται ο μεγιστανας Σταύρος Νιάρχος

1962: Γεννιέται ο Τομ Κρουζ, (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Τόμας Μάπαδερς

1935: Πεθαίνει ο γάλλος αυτοκινητοβιομήχανος Αντρέ Γκιστάβ Σιτροέν

1969: Πνίγεται στην πισίνα του ο Μπράιαν Τζόουνς, βρετανός μουσικός, κιθαρίστας τον Rolling Stones

1971: Πεθαίνει ο Τζιμ Μόρισον, αμερικανός ρόκερ και ηγέτης των «Doors».

 



2020 Πέθανε σε ηλικία 89 ετών η ηθοποιός Αφροδίτη Γρηγοριάδου.

 

 

 


2022 Σε ηλικία 83 ετών άφησε την τελευταία πνοή της η αγαπημένη ηθοποιός Ντίνα Κώνστα, που αγαπήθηκε από το κοινό για τις ερμηνείες της αλλά ιδιαίτερα για τον ρόλο της Ντένης Μαρκορά στη σειρά «Δύο ξένοι».

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΑΡΙΣΤΕΡΟΦΟΒΙΚΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΨΟΦΟΔΕΕΙΣ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΙ ΧΈΣΤΕΣ: Δύο πανομοιότυπες δηλώσεις με διαφορά 7 χρόνων!

Image 

Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ 

Αυτές οι δύο πανομοιότυπες δηλώσεις απέχουν μεταξύ τους περισσότερα από 7 χρόνια

Η πρώτη, με την μηδενική ανοχή στη βία, έγινε ενώ ο σκληρός Ράμπο του κολλεγιακού σωλήνα ετοιμαζόταν να "κυβερνήσει". 

Και τι δεν μας είχε τάξει τότε!  Νόμο και τάξη παντού, ξερίζωμα της βίας από τα πανεπιστήμια, σύλληψη των τραμπούκων του Ρουβίκωνα, έλεγχο των λάθρο, απελάσεις, αναβάθμιση της αστυνομίας "κι άλλα ηχηρά παρόμοια"

Και τι έκανε; 

Το απόλυτο τίποτε. 

Μέριμνά του πώς ο Μήτσος θα γίνει μανούλα και πώς θα πάρουν οι εταιρείες το Σήμα Διαφορετικότητας. Ναι, απέναντι είναι η σάρα και η μάρα και το κακό συναπάντημα. 

Αλλά, ειλικρινά, σύντροφοι γαλαζαίοι, ως πότε αυτό θα είναι επιχείρημα για να στηρίζετε έναν ψοφοδεή δημοσιοσχεσίτη; 

Ως πότε κάθε κακοποιό στοιχείο του ποινικού ή του πολιτικού εγκλήματος θα αλωνίζει ανενόχλητο, και αντί η τάξη να επιβληθεί διά ροπάλου, θα ακούμε αυτόν τον ασπόνδυλο να κάνει δηλώσεις; 

Ήρεμα ρωτάω. 
 

Υ.Γ. Στην αντίστοιχη εμπρηστική επίθεση με 4 γκαζάκια κι ένα μπιτόνι βενζίνη στο δικό μου σπίτι το 2020, που ευτυχώς προφτάσαμε και σβήσαμε τη φωτιά που έκαψε μόνο την πόρτα, η ΝΔ...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Η ΕΛΑΣ (του Κούλη και του κυρ-Μιχάλη - όχι του Αλέξη) τρέμει το σφυροδρέπανο!

 

Του Μάνου Βουλαρίνου

συμβολική κατάληψη (η) 1. κατάληψη που γίνεται με την άδεια της αστυνομίας «οι ομάδες κρούσης του ΚΚΕ προχώρησαν σε συμβολική κατάληψη των διοδίων, σήκωσαν τις μπάρες και χρέωσαν τη διέλευση των αυτοκινήτων στο σύνολο των φορολογούμενων» 2. κατάσταση στην οποία ο καθένας κάνει ό,τι θέλει χωρίς περιορισμό από νόμους και κανόνες, ασυδοσία «η συμπεριφορά και η νοοτροπία των οδηγών είναι απολύτως αναμενόμενη για μια χώρα που βρίσκεται σε συμβολική κατάληψη»

H κατάληψη των διοδίων της Ελευσίνας από τα στρατιωτάκια του ΚΚΕ (κατάληψη ουσιαστική και καθόλου συμβολική όπως αταβιστικά επαναλαμβάνεται στα ρεπορτάζ) είναι άλλη μια επιβεβαίωση της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η ΕΛ.ΑΣ. (όχι του Αλέξη, η άλλη).

Παραιτημένη από οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής του νόμου όταν αυτοί που τον παραβιάζουν ανήκουν στον αυτοαποκαλούμενο «προοδευτικό» χώρο.

Φαίνεται πως οι ένστολοι αντιμετωπίζουν το σφυροδρέπανο όπως οι βρικόλακες τον σταυρό και τρέμουν να το πλησιάσουν.

Αν σε αυτήν την ανοχή προσθέσουμε και την ανενόχλητη δράση του Ρουβίκωνα, ο οποίος έχει φτάσει σε σημείο να δίνει τηλέφωνα όπου οι πολίτες μπορούν να καταγγείλουν γιατρούς που παίρνουν φακελάκι (μτφ. γιατρούς που δεν γουστάρουν), τότε το συμπέρασμα είναι αβίαστο:

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Και πάμε με τον απατεώνα Ζήκο με την γραβάτα...

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ο κύριος τίποτας και οι Βέλγοι κερατάδες που δεν έχουν ούτε συρτάρια όπως ο Χρυσοχοϊδης!

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ψάχνοντας τον «κερατά»

Του ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ 

Ποιος είναι ο «κερατάς» στον οποίο αρνείται να απολογηθεί ο Δημήτρης Αβραμόπουλος; 

Οι διωκτικές αρχές που σπιλώνουν το όνομά του με ένα «άκυρο» ένταλμα σύλληψης; 

Τέτοιες ακυρότητες δεν θα έπρεπε να εμπνέουν αγριάδες· αν η υπόθεση είναι πράγματι μια «μπούρδα», αυτό θα αποδειχθεί εύκολα και οι κατηγορίες θα καταπέσουν

Μήπως τελικά οι κερατάδες δεν είναι οι φιλύποπτοι ευρωπαϊκοί θεσμοί, αλλά οι Ελληνες πολίτες; 

Αυτοί είναι οι αποδέκτες της είδησης – από την ψήφο τους αντλεί το κύρος και τη νομιμοποίησή του ο βουλευτής.  

Οταν η υπόληψή σου κινδυνεύει από ένα σκάνδαλο, δεν φοβάσαι τόσο αυτούς που το ανέσυραν απ’ το σκοτάδι, όσο εκείνους που το υποστασιοποιούν στο φως

Σημασία δεν έχει ποιος λέει ότι φταις, αλλά...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικα "ΦΕΥΓΑΤΑ" ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Αυτανάφλεξη!

Image

oso_fainetai.jpg 

 Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Τα υλικά με τα οποία γίνεται η πολιτική είναι ευπαθή και εύφλεκτα. Εγωισμοί, φιλοδοξίες, όνειρα – όλα αυτά εύκολα παίρνουν φωτιά, ιδίως σε περιόδους με υψηλές θερμοκρασίες.  

Τέτοια ακριβώς είναι η περίπτωση του Βασίλη Φεύγα, γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού της ΝΔμην ψαρώνετε, ο τίτλος είναι άνευ περιεχομένου.  

Ο κ. Φεύγας φιλοδοξούσε να πολιτευθεί στην εκλογική περιφέρεια όπου δεν τα είχε καταφέρει την προηγούμενη φορά, όταν είδε όμως ότι μπήκαν στο παιχνίδι δύο άλλοι, ισχυρότεροι υποψήφιοι, τότε ο κ. Φεύγας ανεφλέγη. Εστειλε λοιπόν στον Μητσοτάκη μια ανοικτή επιστολή, με την οποία του προτείνει να κάνει μια κωλοτούμπα στην πολιτική του, ανάλογου μεγέθους πολιτικά με την ιστορική κωλοτούμπα του Τσίπρα: να ακυρώσει με νέο νόμο τη νομοθεσία για τον γάμο των ομοφύλων και να πάρει πίσω τον Αντώνη Σαμαρά, δηλαδή να συμμορφωθεί με όλες τις απαιτήσεις του κ. Σαμαρά. Με άλλα λόγια, τον κάλεσε να αυτοκτονήσει πολιτικά.

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι μια τόσο τρελή πρόταση αμέσως γεννά υποψίες για την ψυχολογική ισορροπία εκείνου που τη διατυπώνει – πολύ περισσότερο επειδή ο κ. Φεύγας αυτοκαταστρέφεται.  

Δεν εννοώ μόνο το πολιτικό μέλλον του, που ούτως ή άλλως ήταν σχεδόν ανύπαρκτο, αλλά κυρίως τον ρόλο που είχε ο ίδιος – τυπικά έστω, από τη θεσμική θέση του στο κόμμα – σε όλα αυτά που τώρα τα κρίνει καταστροφικά και προτείνει να αλλάξουν. Δεν είναι μόνο δηλαδή, ότι ουσιαστικά ζητάει από τον Μητσοτάκη να παραδεχθεί ότι είναι *** (βάλτε ό,τι θέλετε). Το φωνάζει πρώτα ο ίδιος για τον εαυτό του! Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων, δηλαδή…

Για τον λόγο αυτόν επιμένω ότι η ορθή διάγνωση για την περίπτωση του κ. Φεύγα είναι η εξής: 

ΝουΔο-γαλαζαίικα "ΦΕΥΓΑΤΑ" ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Βασίλης Φεύγας: Κομποθέκλα! Στρατηγική στο τάβλι, κουκί στην κάλπη.

 Image 

Ανακαλύψτε ιδέες για 46 sarkasmos και αστεία λόγια | εξυπνάδες, σαρκαστικά  ρητά, αστείες ατάκες και άλλα 

Γράφει ο Μιχάλης Τσιντσίνης

Ποιος ήταν ο Βασίλης Φεύγας πριν τον συστήσει στο μεγάλο κοινό η «επιστολή Φεύγα»;
 

Τον έβρισκες κάτω από πεύκα, έρημο, να αναπέμπει το μήνυμά του, υπό τους ήχους των τζιτζικιών, προς το κοινό της Αιτωλοακαρνανίας. Ενα χρόνο τώρα, έχει γεμίσει πινέζες ο λογαριασμός του στο Ινσταγκραμ. Φεύγας στα Κλεισορρεύματα. Φεύγας στην Κομποθέκλα, στο Περδικάκι, στην Κατούνα, στο Παλιάμπελο. 

Είχε γεμίσει και «αποστάγματα ζωής», όπως είναι ο καθωσπρέπει όρος για τις αυτοματοποιημένες σπουδαιοκλισεδιές που κρεμιούνται στα δίκτυα. Φεύγας πλάτη, ανεβαίνει σκαλοπάτια και το μότο λέει «κάθε μεγάλη διαδρομή ξεκινά με το επόμενο βήμα». Φεύγας αγναντεύει τον Αμβρακικό – «Ο τόπος. Δεν τον βλέπεις μόνο. Τον κουβαλάς».

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς υπεύθυνος Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας του κυβερνώντος κόμματος, όπως ο προαλειφόμενος για υποψήφιος βουλευτής στην Αιτωλοακαρνανία. Αρκεί να έχει δουλέψει καφενειακώς τη στρατηγική στη φεύγα, για να έχει εμπεδώσει τον αδήριτο νόμο της εκλογικής επιτυχίας: Το τάβλι θέλει υπομονή και το κουκί κυνήγι.

Σε αυτό το κυνήγι, μια δημόσια επιστολή προς τον πρόεδρο του κόμματος είναι πιο αποτελεσματικό όπλο δημοσιότητας από τις καφενειακές σοφίες στα σόσιαλ μίντια. Απόδειξη, πόση προσοχή κατάφερε να δρέψει ο strategist με την επιστολή που ζητούσε από τον Μητσοτάκη να ξεψηφίσει τον νόμο για την ισότητα στον γάμο και να ξεδιαγράψει τον Αντώνη Σαμαρά.

Μπορεί να προσπεράσει κανείς την ουσία (τι θα σήμαινε η αποκαθήλωση ατομικών δικαιωμάτων από την ίδια την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που μόλις τα αναγνώρισε· τι θα σήμαινε η ηθική και πολιτική αποκατάσταση ενός πρώην πρωθυπουργού που, μεταξύ άλλων, υποδείκνυε δημοσίως στον πρωθυπουργό την αποπομπή του υπουργού Εξωτερικών).  

Μπορεί να περιοριστεί κανείς μόνο στην εκλογική σκοπιμότητα:  

Θα ξανακέρδιζε η Ν.Δ. τους ψηφοφόρους εκείνους που εννοούν να την καταψηφίσουν για τον γάμο, αν επιχειρούσε άτακτη υποχώρηση; Ή μήπως θα έχανε κι εκείνους που συμφωνούσαν με την κίνηση, χωρίς να μεταπείσει με τον καιροσκοπικό ελιγμό τους δυσαρεστημένους;  

Θα απέδιδε ένα άνοιγμα στον Σαμαρά, που έχει ήδη οργανώσει το δικό του κέντρο ανοιχτής προστασίας για απόμαχους πολιτευτές; Ή θα νομιμοποιούσε απλώς τον ρεβανσισμό του;

Πέρα από τα πυροτεχνήματα προσωπικής καμπάνιας –που έχουν αρχίσει να καίνε το σοσιαλμιντιακό στερέωμα– ακούει κανείς, ιδιωτικά, τα στελέχη της Ν.Δ. να λένε ότι στο κόμμα έχουν κοστίσει όχι όσα της καταλογίζει η αντιπολίτευση, αλλά τρεις δικές της πρωτοβουλίες: Ο γάμος, η φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών και η (βεβιασμένη) αλλαγή στο σύστημα των αγροτικών επιδοτήσεων.  

Ποια, όμως, από αυτές τις όχι και τόσο δημοφιλείς πολιτικές, ήταν λάθος

Για ποια θα μπορούσε στα σοβαρά ένας πρωθυπουργός που...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΛΑΓΟΚΕΦΑΛΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Οι λαγοκέφαλοι ως… μοχλός ανάπτυξης για κάποιους!

 

Του Strange Attractor

Επί επτά ολόκληρα χρόνια η κυβέρνηση των «αρίστων» δουλεύει νυχθημερόν μεθοδικά και συστηματικά. Για την προκοπή του τόπου. Να τα λέμε όλα…

Άλλοι λαοί χτίζουν νοσοκομεία, άλλοι φτιάχνουν δρόμους, άλλοι επενδύουν στην παιδεία.

Εμείς επιλέξαμε έναν πιο δημιουργικό δρόμο: φόροι, σκάνδαλα, μίζες, απευθείας αναθέσεις, επιδόματα, επιδοτήσεις, και ένα ατελείωτο πανηγύρι γαλάζιων ημετέρων.

Και ενώ όλοι αναρωτιούνταν τι άλλο μπορεί να πάει στραβά στη μπανανία μας, εμφανίστηκε η νέα μεγάλη απειλή για τη χώρα, οι δολοφόνοι λαγοκέφαλοι!

Με τους παρουσιαστές και πανελίστες των καναλιών, που όλα τα σφάζουν και όλα τα μαχαιρώνουν, να γίνονται τώρα ειδικοί «ιχθυολόγοι»!

Λαγοκέφαλοι λοιπόν…

Όχι, δεν πρόκειται για νέο κόμμα, που ιδρύει ο Καιρίδης (όπως διαδίδουν κάποιοι κακοπροαίρετοι) ούτε για κάποιο νέο έντεχνο συγκρότημα που ετοιμάζει συναυλία με συμμετοχή του Νταλάρα, όπως λένε οι πιο υποψιασμένοι…

Πρόκειται όμως για τα γνωστά τοξικά ψάρια που έχουν κατακλύσει τις ελληνικές θάλασσες, και απειλούν την αλιεία, το οικοσύστημα και, όπως πληροφορούμαστε τελευταία, ακόμη και τον τουρισμό! Τη βασική πηγή εισοδήματος της χώρας, που κατά τα άλλα δεν παράγει ούτε… φελλούς, αλλά πρέπει να διατηρεί και να συντηρεί δεκάδες υπουργεία, με εκατοντάδες υπουργούς, υφυπουργούς, γενικούς γραμματείς, μετακλητούς, και λοιπούς παρατρεχάμενους… 

Γιατί, λένε τα κανάλια (που ξεχάσανε την Πισπιρίγκου, τη Μουρτζούκου, τον Μίχο, κ.ά), ποιος ξένος θα έρθει να κολυμπήσει, και να πληρώσει 40 ευρώ για μια χωριάτικη (χωρίς λάδι) όταν υπάρχει ο φόβος να συναντήσει έναν λαγοκέφαλο, και να χάσει κανένα δάκτυλο;

Βέβαια, αν άντεξε ο τουρίστας τις (ρεζερβέ) ξαπλώστρες των εκατό ευρώ, τα διόδια, τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, και την τιμή της χωριάτικης που λέγαμε, χώρια την αστακομακαρονάδα των 500 ευρώ, δύσκολα θα τρομάξει από ένα ψάρι. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας…

 

Το θέμα είναι ότι στην Ελλάδα κάθε πρόβλημα αποτελεί ταυτόχρονα και μια επιχειρηματική ευκαιρία. Είμαστε καπάτσος λαός, τι να λέμε;

Έτσι, μόλις ανακοινώθηκε ότι θα δοθούν επιδοτήσεις για κάθε λαγοκέφαλο που αλιεύεται, άρχισαν τα θαύματα.

Ξαφνικά, άνθρωποι που μέχρι χθες δήλωναν αγρότες, κτηνοτρόφοι, ή επαγγελματίες ταβλαδόροι, και αφισοκολλητές, ανακάλυψαν μια βαθιά σχέση με τη… θάλασσα, που είχαν παιδιόθεν.

Π.χ. ο φίλος μου ο  Μήτσος από τα ορεινά Γρεβενά, που δεν ξεχώριζε τον γαύρο από το σκουμπρί, και μια δυο φορές τον χρόνο κάνει μπάνιο σε πισίνα, με μπρατσάκια, δήλωσε αλιέας τρίτης γενιάς!

Ο ξάδελφός του, που έχει δει βάρκα μόνο σε καρτ ποστάλ, απέκτησε αλιευτική συνείδηση μέσα σε μία νύχτα, και ψάχνει για δίχτυα και αγκίστρια στο… Μέτσοβο!

Άλλος, που μέχρι χθες κυνηγούσε επιδοτήσεις για ελιές (και μπανάνες) που δεν υπήρχαν, τώρα ορκίζεται ότι από παιδί είχε όνειρο να γίνει ψαράς, και μάλιστα ανοικτής θαλάσσης. «Θέλω να ψαρεύω τόνους ανοιχτά της Λιβύης», λέει στους έκθαμβους συγχωριανούς του σε καφενείο της ορεινής Γορτυνίας!

Οι γνωστές γαλάζιες ακρίδες λοιπόν, δεν αφήνουν τίποτα να πέσει κάτω. Αν χρειαστεί, θα δηλώσουν μούτσοι αλιευτικού, δύτες, ωκεανογράφοι, θαλάσσιοι βιολόγοι, ακόμη και εκπαιδευτές δελφινιών, αρκεί να υπάρχει πρόγραμμα, επιδότηση, κονδύλι, και… η κατάλληλη σφραγίδα.

Οι λαγοκέφαλοι, άλλωστε, έχουν ένα σοβαρό μειονέκτημα: δεν ψηφίζουν.

Οι επιδοτούμενοι, αντιθέτως, ψηφίζουν κανονικά, και οι Φερράρι τους πληρώνουν και τέλη κυκλοφορίας συμβάλλοντας στην οικονομία.

Και κάπως έτσι, το ψάρι μετατρέπεται σε… αναπτυξιακό εργαλείο, και η «απειλή» σε… μασαμπούκα!

Ήδη, σε κάποιες περιοχές κυκλοφορεί η φήμη ότι σύντομα θα υπάρχουν περισσότεροι (δηλωμένοι και επιδοτούμενοι) ψαράδες από λαγοκέφαλους. Θα βλέπεις στη μαρίνα εκατοντάδες ανθρώπους με ναυτικές τραγιάσκες, γαλότσες, νιτσεράδες, και καλάμια, έτοιμους να σώσουν το έθνος από την εισβολή του τοξικού ψαριού, φυσικά με το αζημίωτο.

Η χώρα έχει μια μοναδική ικανότητα να μετατρέπει κάθε κρίση σε μηχανισμό επιδοτήσεων, και σε ευκαιρία για επιτήδειους.

 

Ας μην ξεχνάμε πως οι πιο παλιοί  πλούσιοι της Ελλάδος πλούτισαν επί… κατοχής! Τυχαίο;

Είχαμε επιδοτήσεις για χωράφια, για μπανάνες, για κάνναβη, για γίδια, για αναδασώσεις, για ανεμογεννήτριες, για ενεργειακές αναβαθμίσεις, για ψηφιακούς μετασχηματισμούς, για άγονες γραμμές, για τους Γερμανούς ιδιοκτήτες των αεροδρομίων που «επλήγησαν» από τον κόβιντ, για αδέσποτα, για ΜΚΟ, και για ότι άλλο μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος νους…

Γιατί λοιπόν να λείψουν οι λαγοκέφαλοι;

Αν συνεχιστεί έτσι η κατάσταση, δεν αποκλείεται να δούμε και νέες ειδικότητες.

Πιστοποιημένος κυνηγός λαγοκέφαλων, σύμβουλος διαχείρισης λαγοκέφαλων, ειδικός στρατηγικής αντιμετώπισης λαγοκέφαλων, ψυχολόγος λαγοκέφαλων, παρατασιούχος συμβασιούχος κυνηγός λαγοκέφαλων, ενεργειακός θεραπευτής θυμάτων λαγοκέφαλου, κ.ο.κ

Και, φυσικά, θα συσταθεί και κάποια «τριμελής» επιτροπή (από καμιά εικοσαριά κομματικούς «ειδήμονες») παρακολούθησης του φαινομένου με ημερήσια αποζημίωση, και μπόλικα υπηρεσιακά ταξίδια στα νησιά μας (μόνο καλοκαίρι) με εκτός έδρας αποζημιώσεις…

Το πραγματικά εντυπωσιακό είναι ότι η χώρα επί «αρίστων» μοιάζει να…