"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΠΑΣΟΚ-ο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: O εμφύλιος του «προοδευτικού χώρου»

  

 

Toυ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Οσονούπω θα δούμε να διαδραματίζονται σκηνές απείρου κάλλους στο στρατόπεδο των αποκαλούμενων προοδευτικών δυνάμεων.

Όλοι εναντίον όλων, σε έναν αγώνα χωρίς κανόνες.

Το έπαθλο είναι η δεύτερη θέση.

Προδικτατορικά το Κέντρο, με επικεφαλής τον Γεώργιο Παπανδρέου, διεξήγαγε τον διμέτωπο αγώνα, κατά της ΕΡΕ και της Αριστεράς. Μάλιστα, το 1959 εγκαλούσε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή πως ενώ οι κυβερνήσεις του Κέντρου γέμιζαν τα ξερονήσια με κομμουνιστές, αυτός τα άδειαζε. Παρέμεινε συνεπής στον διμέτωπο μέχρι τον θάνατό του.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, αφού απορρόφησε το 1977 την Ένωση Κέντρου κατακτώντας τη δεύτερη θέση στις εκλογές, στράφηκε αποκλειστικά κατά της Νέας Δημοκρατίας. Μεταξύ 1974 - 1977 ο διμέτωπος χαρακτήριζε την πολιτική τόσο της Ένωσης Κέντρου όσο και του ΠΑΣΟΚ.

Στη δεκαετία του 1980 το ΠΑΣΟΚ αντιμετώπιζε την Αριστερά, με προδέρμ, σαν μια δεξαμενή ψηφοφόρων υιοθετώντας συνθήματα και πολιτικές, ενώ στην εξωτερική πολιτική όταν κυβερνούσε, η Ελλάδα σε κρίσιμα ζητήματα στάθηκε δίπλα στη Σοβιετική Ένωση. (Δεν καταδίκασε το καθεστώς Γιαρουζέλσκι, δεν καταδίκασε την κατάρριψη του νοτιοκορεατικού αεροπλάνου από σοβιετικό SU-15, έκλεισε άρον - άρον την υπόθεση κατασκοπείας Μποχάν, υποστήριζε αναφανδόν τον Αραφάτ, ένα δημιούργημα της KGB). Αυτή τη φιλοσοβιετική στάση του την εξαργύρωσε εκλογικά και το 1984 και το 1985.

Σήμερα για το ΠΑΣΟΚ ο διμέτωπος είναι όρος επιβίωσης.

Αν θέλει να έχει τις όποιες ελπίδες για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης οφείλει συνεχώς να υπενθυμίζει τα πεπραγμένα του Α. Τσίπρα. Δεν έχει άλλη επιλογή.

Για να είναι αποτελεσματικός ο διμέτωπος θα πρέπει να συμμετάσχει σε αυτόν τον όλον ΠΑΣΟΚ. Αν εμφανιστεί ρήγμα και προσωπικές ατζέντες σε αυτήν την πολιτική, τότε το Κίνημα θα βυθιστεί σε μια καταστροφική περιδίνηση.

Από την άλλη μεριά ο Α. Τσίπρας, εφ' οσον βέβαια διαπιστώσει πως έχει καπαρώσει τη δεύτερη θέση, δε θα έχει κανένα λόγο να εμπλακεί σε μια τέτοια αντιπαράθεση. Ως μιμητής του Ανδρέα θα ακολουθήσει την τακτική του απέναντι στην παραδοσιακή Αριστερά, μόνον που τώρα οι ρόλοι θα έχουν αντιστραφεί.

Το κόμμα του Α. Τσίπρα έχει ένα στρατηγικό πλεονέκτημα απέναντι στο ΠΑΣΟΚ. Έχει ευρύτερο δυνητικό ακροατήριο το οποίο έχει οροφή το 17,5% του 2023.

Το ΠΑΣΟΚ έχασε την ανεπανάληπτη ευκαιρία να καλύψει αυτό το μειονέκτημα του, όταν έπαιζε μπάλα μόνο του και δεν τα κατάφερε. Ήταν μια αποτυχία που ενδεχομένως αποβεί καθοριστική στο αγώνα για τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Μια διαδικτυακή φίλη αναρωτήθηκε πώς υπάρχουν ακόμα πολίτες που εμπιστεύονται τον Α. Τσίπρα παρά τις πρόσφατες αποκαλύψεις.

Απαντώ: υπάρχει ένα μεγάλο κοινό το οποίο δεν το αγγίζουν τα όσα μαθαίνουμε για το πρώτο εξάμηνο του 2015. Εξάλλου, τα περισσότερα ήταν γνωστά και το 2019, τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε 31,5%.

Πάντως, και αυτό έχει τη σημασία του, η ένταση του διμέτωπου θα καθορίσει και τις μετεκλογικές εξελίξεις. Οι βαριές κουβέντες δημιουργούν ψυχροπολεμικό κλίμα και αυτό ας το έχουν υπ΄όψη τους και οι …

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Εξετάσεις

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Την ημέρα έναρξης των Πανελλαδικών, ο Νίκος Ανδρουλάκης ευχήθηκε «καλή επιτυχία σε όλους τους μαθητές». Πρόσθεσε και μία από τις καθιερωμένες κολακείες των πολιτικών προς τους νέους: «Τα υπόλοιπα τα ξέρετε εσείς καλύτερα από εμάς!». (Τι να ξέρουν, δηλαδή, που μόλις άνοιξαν τα στραβά τους; Αλλά τέλος πάντων…)

Περισσότερο ενδιαφέρον έχει όμως η ευχή για καλή επιτυχία «σε όλους»!

Μα, καλέ μου πρόεδρε, αν ήταν ποτέ δυνατόν αυτό, θα έπαυαν να έχουν νόημα οι εξετάσεις. Αν όλοι πετύχαιναν, τότε γιατί να τους βάζουμε σε τέτοιο μπελά;

 Εξάλλου, δεν είναι δα τίποτα δύσκολο να φτιάξουμε το σύστημα που θα επιτρέπει την καλή επιτυχία σε όλους – αρκεί να κατεβάσουμε τη βάση εισαγωγής στο μηδέν.

Δεν είναι όμως μόνος του σε αυτό ο κ. Ανδρουλάκης, γιατί και ο Πρωθυπουργός το ίδιο ευχήθηκε στους υποψηφίους. Με τη διαφορά, όμως, ότι εκείνος ευχήθηκε καλή επιτυχία «σε όλες και όλους», που είναι ακόμη χειρότερο. Ο λόγος είναι ότι τουλάχιστον ο κ. Ανδρουλάκης εύχεται καλή επιτυχία σε όλους τους άρρενες υποψηφίους, αλλά παραλείπει τα θήλεα. Εύχεται, δηλαδή, κάτι σχεδόν εφικτό: μέσα τα αγόρια, έξω τα κορίτσια. Αντιθέτως, αυτό που εύχεται ο κ. Μητσοτάκης (όλοι μέσα) είναι παντελώς ανέφικτο.

Ανώτερος, κατά τη γνώμη μου, ήταν ο Καπετάν Καραμήτρος στις ευχές του! Oχι για τους γλυκερούς μπακαλιάρους («τα όνειρά σας δεν χωράνε σε μια κόλλα»), αλλά και μόνο για αυτή την παρουσία του. Δεν υπάρχει καλύτερο μήνυμα αισιοδοξίας και κουράγιου, για έναν μυαλωμένο υποψήφιο τουλάχιστον, από την παρουσία του Καπετάνιου. Τον βλέπει και σκέφτεται: «Αν αυτός μπήκε στο Πολυτεχνείο και βγήκε έτσι, τότε δεν χάθηκε ο κόσμος αν εγώ δεν περάσω».

Τα ψυχοπονιάρικα κλισέ που απευθύνουν οι πολιτικοί στους υποψηφίους είναι μεν της πλάκας, όμως τη ζημιά τους την κάνουν. Καλλιεργούν μια σαχλοκουλτούρα αμφισβήτησης των εξετάσεων ως διαδικασίας επιλογής, η οποία σταδιακά διαβρώνει την ίδια την έννοια της αξιοκρατίας. Τα καλά πανεπιστήμια του εξωτερικού είναι καλά επειδή ορίζουν το άριστα με ποσοστώσεις, έτσι, π.χ., ορίζουν εκ των προτέρων ότι μόνο ένα 5% της τάξης μπορεί να πάρει άριστα. Οσο το επίπεδο ανεβαίνει τόσο δυσκολεύουν οι εξετάσεις.

Λογικό δεν είναι;

Λογικό μπορεί να είναι, ελληνικό δεν είναι. Εμείς είμαστε της ποσότητας. Ακόμη και την ποιότητα, στον Υπαρκτό Ελληνισμό, την ορίζουμε ποσοτικά – στην ανωτάτη παιδεία, λ.χ., με τη μάζα των «πτυχιούχων».

Μπαίνω στον πειρασμό, λοιπόν, της υποψίας ότι αυτή η κουλτούρα αμφισβήτησης των εξετάσεων είναι η αιτία πίσω από το τόσο συχνό φαινόμενο της…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Μονάχα να κερδίσει θα είχε (αν δεν είχε καταντήσει πράσινος ΣΥΡΙΖΑ...)

 

Του Χρήστου Χωμενίδη

"Δωρεάν αστικές συγκοινωνίες για τους κάτω των εικοσιπέντε" προτείνει το ΠΑΣΟΚ.

"Δωρεάν για όλους!" υπερθεματίζει η ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα. "Εκτός από τους τουρίστες…" διευκρινίζει.

"Δεν θα μπαίνεις άρα αβλεπεί στα λεωφορεία" συμπεραίνω εγώ. "Θα πρέπει να επιδεικνύεις ελληνική ταυτότητα ή άδεια παραμονής… Κι αν δεν είσαι τουρίστας αλλά πρόσφυγας; Πού πήγε η αλληλεγγύη της Αριστεράς για όσους φτάνουν στην πατρίδα μας διωγμένοι από πολέμους, δικτατορίες, κλιματικές καταστροφές;"

Η κουβέντα είναι αυτόχρημα αστεία. Λίγη επαφή με την πραγματικότητα των αθηναϊκών τουλάχιστον δρόμων εάν είχαν οι Αη Βασίληδες της πολιτικής, θα ήξεραν ότι το μείζον πρόβλημα δεν έγκειται τόσο στην τιμή του εισιτηρίου όσο στην ελλειπή δικτύωση της πόλης. Και στα αραιά δρομολόγια, που αναγκάζουν τον κόσμο να ξεροσταλιάζει στις στάσεις. Τρία λεωφορεία άλλαξα, μιάμιση ώρα ξόδεψα για να πάω από την Κυψέλη στην Άνω Νέα Σμύρνη. Και μιάμιση για να επιστρέψω. Θα έπρεπε τουλάχιστον να αποθαρρύνονται οι επιβάτες από το να σπαταλούν τον χρόνο τους σκρολάροντας στα κινητά. Να τους προσφέρονται βιβλία. Να στέκει πλάι στον οδηγό ένας ακορντεονίστας, πληρωμένος από τον ΟΑΣΑ, και να τους ψυχαγωγεί με ωραίες μουσικές. Ή ένας ηθοποιός, που να απαγγέλλει ποιήματα, να λέει μονολόγους, κατά προτίμηση από το θέατρο του παραλόγου.

Οι υποσχέσεις δεσμεύουν μονάχα όσους τους ακούν και τις παίρνουν τοις μετρητοίς, φρονούσε ο Φρανσουά Μιτεράν. Στην πολιτική και στον έρωτα δικαιούσαι να τάζεις ανώγια και κατώγια. Αρκεί να έχεις συνείδηση ότι ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται.

Ανήγγειλε ο κύριος Τσίπρας πως όταν θα ξανάρθει στα πράγματα, θα καταργήσει τις πανελλαδικές εξετάσεις.

Δεν γνωρίζει άραγε ότι από όσους μαθητές γενικών λυκείων συμπληρώνουν μηχανογραφικά, το 97% εισάγεται σε κάποιο πανεπιστήμιο; Πρώην ΤΕΙ έστω, τα ΤΕΙ η κυβέρνησή του τα προήγε ανεξαιρέτως σε ΑΕΙ…

Δεν έχει αντίληψη ότι το κρίσιμο ζήτημα, προϊόντος του 21ου αιώνα, δεν είναι να πάρεις πτυχίο μα να αποκτήσεις δεξιότητες που θα σε κάνουν χρήσιμο εν μέσω τεχνολογικού αρμαγεδώνος; Μη αντικαταστάσιμο ως εργαζόμενο από την τεχνητή νοημοσύνη;

Πως ο εφιάλτης για ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού διεθνώς είναι να βγει εκτός παραγωγής, να περιέλθει σε μακροχρόνια -ισόβια ίσως- ανεργία; Να εξαρτάται από τα επιδόματα; Να βιοπορίζεται από ένα κατώτατο εγγυημένο εισόδημα;

Ίσως βεβαίως κάτι τέτοιο τις κυβερνήσεις να τις συνέφερε. Θα έκανε τον λαό ακόμα πιο χειραγωγήσιμο.

Ο κύριος Τσίπρας, από την πλευρά του, ορθώς πράττει. Ουδείς φαλήρισε πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Μπορεί να μην ξαναπεράσει, στο ορατό μέλλον, την πόρτα του Μεγάρου Μαξίμου. Θα βρεθούν ωστόσο κάμποσοι αφελείς ή απληροφόρητοι για να του δώσουν ένα αξιοπρεπές ποσοστό στις εκλογές. Ξέρει άλλωστε να κάνει άλλη δουλειά;

Εκείνο που με εκπλήσσει και με θλίβει είναι που το ΠΑΣΟΚ παρασύρεται στον χορό των έωλων υποσχέσεων. Και κινδυνεύει έτσι να χάσει την αξιοπιστία που είχε με τίμημα βαρύτατο κατακτήσει κατά την προηγούμενη δεκαετία.

Αποτελεί το ΠΑΣΟΚ εξαιρετική περίπτωση. Οι ιστορικοί θα μελετήσουν πώς εξέφρασε κατά την πρώιμη Μεταπολίτευση τους "μη προνομιούχους", τους δεύτερης κατηγορίας Έλληνες. Κι έπειτα, στις αρχές των ‘90ς, πέρασε ομαλότατα από τον εθνικολαϊκισμό, στον εκσυγχρονισμό. Έμπνευση ήταν του Ανδρέα Παπανδρέου που υλοποιήθηκε από τις κυβερνήσεις Σημίτη. Πώς, μέσα σε μια οκταετία, άλλαξε τη θέση και την όψη της χώρας, με την ένταξη στην ευρωζώνη και με τα μεγάλα έργα – Αττικό Μετρό, Αττική Οδός, αεροδρόμιο "Ελευθέριος Βενιζέλος", γέφυρα Ρίο-Αντίρριο… Πώς παρέδωσε, το 2004, μια οικονομία απολύτως διαχειρίσιμη και πώς παρέλαβε, το 2009, μια χώρα πρακτικά χρεοκοπημένη. Πώς ενεργοποίησε τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης και σήκωσε, μόνο του στην αρχή, το φοβερό βάρος των μνημονίων. Πώς προέταξε από το κομματικό το εθνικό συμφέρον. Το να μην καταστραφεί η πατρίδα. Και βέβαια έπεσε εκλογικά στα τάρταρα. Έβδομο ήρθε τον Ιανουάριο του 2015, με λιγότερο από 5%. Ενώ όσοι έταζαν ότι θα σκίσουν τα μνημόνια και θα μας επιστρέψουν στις ανέμελες ημέρες, όσοι κορόιδευαν χυδαία τους χειμαζόμενους πολίτες, κάλπαζαν.

Προφανώς έκανε και τεράστια λάθη το ΠΑΣΟΚ. Εκχυδάισε ένα τμήμα του πληθυσμού. Το εκπαίδευσε στην ήσονα προσπάθεια, στα κεκτημένα -δήθεν- δικαιώματα. Παρήγε σκάνδαλα, εκλαϊκευσε τη διαφθορά, εκφράστηκε για ένα διάστημα από τη φασίζουσα "Αυριανή". Κατάφερνε ωστόσο, με στραβοτιμονιές έστω και με αστοχίες, να ξαναβρίσκει τον δρόμο του. Και να φαίνεται χρήσιμο, τις κρίσιμες ιδίως ώρες, στην εθνική προσπάθεια. Όπως μπορεί να αποδειχθεί και σήμερα και στο επόμενο διάστημα, βάζοντας χαλινάρι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Συγκρατώντας την οίησή της.

Θα ήταν ανατριχιαστικό το ΠΑΣΟΚ να διατηρεί την οποιαδήποτε πολιτική σχέση με τον Πάνο Καμμένο…

Άλλο τόσο εξωφρενικό μού φαίνεται ότι ανέχεται, ότι εξυφαίνουν κάποια στελέχη του, σενάρια πιθανής συνεργασίας με τη νεοπαγή Ελάς.

Ποιοι λωτοφάγοι έχουν λησμονήσει τα τρολ της Κουμουνδούρου που δολοφονούσαν χαρακτήρες;

Τους "γερμανοτσολιάδες", το "Παπανδρέου Πινοσέτ" που ειπώθηκε εκ χειλέων Τσίπρα;

Τις αήθεις επιθέσεις στον Θεόδωρο Πάγκαλο και στον Ευάγγελο Βενιζέλο;

"Τρώει η Άννα Διαμαντοπούλου σε μια ταβέρνα στην Καισαριανή! Πάμε να τη γιαουρτώσουμε!" Το άκουσα με τα αυτιά μου, το 2011. Πήγαν, οι "αγανακτισμένοι" πολίτες. Και τη γιαούρτωσαν.           

Η βαρβαρότητα, η αλητεία, ίσως και να συγχωρείται. Δεν λησμονιέται όμως. Δεν νοείται να συνομιλείς με τους υβριστές σου, που μόνο προσχηματική, αποσπασματική, λειψή μεταμέλεια έχουν δείξει. 

"Είστε ψεύτης! Εκ στόματος κοράκου "κρα”!" θα έπρεπε να λέει το ΠΑΣΟΚ, κάθε φορά που θα μιλούσε ο Αλέξης Τσίπρας.

Ή -ακόμα καλύτερα- να …

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Τα προεόρτια μιας επόμενης χρεοκοπίας

 

Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ 

Τη δωρεάν μετακίνηση των νέων έως 24 ετών στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς σε Αττική και Θεσσαλονίκη πρότεινε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης.

Ο κ. Ανδρουλάκης, μιλώντας σε εκδήλωση συζήτησης με νέους στη Δραπετσώνα, τόνισε ότι «κανένας νέος δεν πρέπει να πληρώνει για να πάει στη σχολή, στη δουλειά ή να βγει στην πόλη του. Γι’ αυτό θεσπίζουμε δωρεάν μετακινήσεις για όλους τους νέους σε Αττική και Θεσσαλονίκη».

«Για να προλάβω αυτούς που θα κάνουν λόγο για “λεφτόδεντρα” του ΠΑΣΟΚ, το μέτρο το αναλύσαμε και το κοστολογήσαμε. Είναι 30-35 εκατομμύρια ευρώ. Είναι ένα μέτρο πολύ χαμηλού κόστους και τεράστιου οφέλους για τη γενιά σας», πρόσθεσε.

Φυσικά, ο έτερος Καπαδόκης της «τζαμποκρατίας», ο κ. Αλέξης Τσίπρας, έκανε ρελάνς. Σιγά μην άφηνε άλλον να πάρει τα πρωτεία στο άνοιγμα του δρόμου προς την επόμενη χρεοκοπία...

Ο κ. Τσίπρας πρότεινε δωρεάν μετακίνηση σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για όλες και όλους, πλην των τουριστών.

Επιπλέον, προτείνει την κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων.

Έχω ταξιδέψει σε χώρες όπου οι συγκοινωνίες είναι δωρεάν, όπως, για παράδειγμα, η Κούβα. Οι συγκοινωνίες είναι τυπικά δωρεάν, αλλά στην πράξη είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Σε διάφορα σημεία και περάσματα στήνονται οι Κουβανοί και παρακαλούν κάποιον διερχόμενο οδηγό τρακτέρ ή φορτηγού να τους πάρει στην καρότσα για να τους μεταφέρει λίγο παρακάτω.

Οι σοσιαλιστές, είτε φασίζοντες ολοκληρωτιστές είτε δημοκρατικοί, αποδεικνύονται ανεπίδεκτοι μαθήσεως.

Δεν αντιλαμβάνονται πως δεν υπάρχει τίποτα δωρεάν. Όταν το κράτος προσφέρει κάτι υποτίθεται δωρεάν, πάντα κάποιος το πληρώνει.

Αν το κράτος προσφέρει δωρεάν μετακινήσεις στους κατοίκους της Αττικής και της Θεσσαλονίκης, το κόστος θα το πληρώσουν οι φορολογούμενοι. Αφού οι δημόσιες εταιρείες συγκοινωνιών δεν θα έχουν έσοδα, το κόστος λειτουργίας, συντήρησης και ανανέωσης του εξοπλισμού τους θα βαρύνει εξ ολοκλήρου τους φορολογουμένους.

 

Επειδή όμως το σύνολο των φορολογουμένων αυτής της χώρας δεν ζει στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, το κόστος θα επιβαρύνει και όσους δεν απολαμβάνουν αυτές τις υπηρεσίες.

Δηλαδή, ο νέος ή ο αγρότης από το Θεσπρωτικό, το Σουφλί ή τα Σφακιά θα πληρώνει τις δωρεάν μετακινήσεις όσων ζουν στην Κηφισιά και το Πανόραμα Θεσσαλονίκης.

Το μέτρο των δωρεάν μετακινήσεων είναι, λοιπόν, άδικο και, όπως αρέσκονται να λένε οι αριστεροί, έχει ταξικό χαρακτήρα, αφού αναγκάζει τους ασθενέστερους και λιγότερο προνομιούχους να επιδοτούν τους περισσότερο προνομιούχους.

Επιπλέον, ένα τέτοιο μέτρο δημιουργεί λανθασμένα κίνητρα. Οι άνθρωποι εκτιμούν περισσότερο όσα έχουν αποκτήσει με προσπάθεια. Τις δωρεάν υπηρεσίες σπάνια τις εκτιμά κανείς και, ως εκ τούτου, σπάνια τις σέβεται. Μέσα σε λίγους μήνες οι δημόσιες συγκοινωνίες κινδυνεύουν να υποβαθμιστούν και να θυμίζουν χώρα του Τρίτου Κόσμου.

Οι δωρεάν συγκοινωνίες αρχικά θα προσελκύσουν περισσότερο κόσμο. Στη συνέχεια, όμως, λόγω της υποβάθμισης των υπηρεσιών, θα αρχίσουν να αποφεύγονται. Οι ανάγκες μεταφοράς θα καλυφθούν από τα ταξί και την αυξημένη χρήση των Ι.Χ.

Συνέπεια αυτών θα είναι η αύξηση του μεταφορικού κόστους, της ρύπανσης και του κυκλοφοριακού χάους.

Θυμάμαι παλαιότερα τον θεμελιωτή της προηγούμενης χρεοκοπίας της χώρας, εκείνης του 2010, τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος είχε θεσπίσει πριν από 35-40 χρόνια δωρεάν μετακινήσεις κατά τις πρωινές και μεσημεριανές ώρες, υποτίθεται για να διευκολύνει τη μετακίνηση των εργαζομένων.

Πέρα από τη διάλυση των δημόσιων συγκοινωνιών, είχε καταφέρει να παρατείνει και τη λειτουργία των μπουζουξίδικων. Οι ξενύχτηδες περίμεναν να ξημερώσει, σκορπώντας τα τελευταία ψιλά σε γαρδένιες, προκειμένου να επιστρέψουν δωρεάν στο σπίτι τους.

Τέλος, ο κ. Τσίπρας, εκτός από τα αγγλικά, φαίνεται πως έχει διδαχθεί και πολιτική σε κάποιο συνοικιακό φροντιστήριο της κακιάς ώρας. Από τη δωρεάν μετακίνηση στα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν μπορεί να αποκλείσει τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι αποτελούν και τη συντριπτική πλειονότητα των τουριστών.

Στην περίπτωση δε που εφαρμοστεί το μέτρο του κ. Ανδρουλάκη, δεν αποκλείεται πολλοί άνω των 24 ετών να κυκλοφορούν με πλαστά έγγραφα ταυτοποίησης ώστε να εντάσσονται στο μέτρο.

Προτάσεις σαν αυτές του κ. Ανδρουλάκη και του κ. Τσίπρα καταδεικνύουν…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Περιμένω τα τζάμπα αεροπορικά

 

Του Μάνου Βουλαρίνου

δωρεάν (το) 1. αυτό που δεν κοστίζει τίποτα, που παρέχεται χωρίς κόστος «πλησιάζουν οι εκλογές και οι απατεώνες άρχισαν να τάζουν διάφορα “δωρεάν” που θα κοστίσουν έναν σκασμό λεφτά» 2. σχέδιο το οποίο αποσκοπεί στην εξαπάτηση κάποιου με σκοπό το όφελος αυτού που το έχει καταστρώσει, απάτη «νόμιζε ότι κανείς δεν θα έπαιρνε χαμπάρι το δωρεάν του, αλλά ευτυχώς υπάρχουν ακόμα πολίτες που ξέρουν να μετρούν»

Ο σύντροφος πρόεδρος Ανδρουλάκης έταξε «δωρεάν» μετακινήσεις με τα ΜΜΜ για τους κατοίκους Αθήνας και Θεσσαλονίκης μέχρι 24 ετών και αμέσως ο μπρόεδρος Τσίπρας έκανε ρελάνς και έταξε «δωρεάν» μετακινήσεις για όλους τους κατοίκους της πρωτεύουσας και της «συμπρωτεύουσας» και λογικά ο κραταιός Νικόλας θα πρέπει να απαντήσει με κάποιο επίδομα σε όποιον χρησιμοποιεί ΜΜΜ ή με δωρεάν ακτοπλοϊκά και αεροπορικάεισιτήρια.

Αριστερά και Κεντροαριστερά εξακολουθούν να προσπαθούν να εξαπατήσουν χρησιμοποιώντας τον όρο «δωρεάν» και το ερώτημα είναι αν υπάρχουν ακόμα πολίτες που να μην καταλαβαίνουν ότι δεν υπάρχουν δωρεάν παροχές και ότι αυτό που δεν πληρώνουν την ώρα της χρήσης το πληρώνουν με τους φόρους τους.

Πρόκειται φυσικά για ερώτημα ρητορικό αφού …

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: H απάτη της «δωρεάν» μετακίνησης

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ 

Mετά από χρεοωκοπίες, κρίσεις, μνημόνια και πέντε χρόνια αριστερής διακυβέρνησης, θα περίμενε κανείς οι εξαγγελίες για οτιδήποτε «δωρεάν» να αντιμετωπίζονται περίπου όπως οι ισχυρισμοί για το επίπεδο της Γης. Με χλευασμό και καχυποψία.  

Φαίνεται όμως ότι ακόμα υπάρχουν αρκετοί συμπολίτες (και το ποσοστό εκτοξεύεται στους δημοσιογράφους) που δεν μπορούν να καταλάβουν ότι δεν υπάρχει τίποτα που να είναι δωρεάν.

Δεν υπάρχει πχ «δωρεάν υγεία». Οι γιατροί, οι νοσηλευτές, το βοηθητικό προσωπικό, οι διοικητικοί και όλοι οι άλλοι που εργάζονται στα νοσοκομεία πληρώνονται, οι υποδομές κοστίζουν ένα σκασμό λεφτά και το ίδιο κοστίζουν τα φάρμακα και τα λοιπά αναλώσιμα και όλα μαζί δεν πληρώνονται «από την κυβέρνηση» ή «από το κράτος», αλλά από τους φορολογούμενους. Τα στελέχη της κυβέρνησης συνεισφέρουν μόνο στο ποσοστό που τους αναλογεί με βάση τη φορολογική τους δήλωση. Έτσι το σύστημα Υγείας είναι κοινωνικά απαραίτητο (γιατί επιτρέπει την περίθαλψη σε πολίτες που δεν θα είχαν τη δυνατότητα να την πληρώσουν), αλλά δωρεάν δεν είναι. Μάλιστα είναι πολύ πιθανό, εξαιτίας της άνεσης με την οποία οι κρατικοί αξιωματούχοι αλλά και οι απλοί πολίτες μεταχειρίζονται το κοινό πορτοφόλι, να στοιχίζει πολύ ακριβότερα από όσο θα έπρεπε.

Αντιστοίχως δεν υπάρχει «δωρεάν παιδεία», «δωρεάν καθαριότητα», «δωρεάν αστυνόμευση», «δωρεάν κρατική τηλεόραση» κ.ο.κ.  

Και σίγουρα δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν δωρεάν Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

Παρόλα αυτά, τα δύο στηρίγματα της κυβέρνησης, ο κραταιός Νικόλας και ο Αλέκσης μας, συναγωνίζονται ποιος θα προσφέρει σε περισσότερους «δωρεάν» μετακίνηση με τα ΜΜΜ

Ο ηγέτης του Δουδωνή ξεκίνησε τάζοντας δωρεάν ΜΜΜ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για όσους είναι μέχρι 24 ετών και ο ηγέτης του Γαβρόγλου έταξε δωρεάν ΜΜΜ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για όλους.

Στην πραγματικότητα και οι δυο εξαπατούν. Πρώτα από όλα γιατί «δωρεάν μεταφορές» δεν υπάρχουν. Απλώς αντί να πληρώνει το εισιτήριο του ο χρήστης, τα λεφτά θα δίνονται από το κοινό μας πορτοφόλι. Το κοινό πορτοφόλι που ήδη χρηματοδοτεί τα ΜΜΜ, αφού το αντίτιμο που πληρώνουν όσοι χρήστες καταδέχονται να πληρώσουν (και επί ΝΔ η επικύρωση εισιτηρίου είναι προαιρετική) δεν φτάνει να καλύψει το κόστος.

Επιπροσθέτως, σε αντίθεση με την υγεία που η χρήση του κοινού πορτοφολιού είναι απολύτως απαραίτητη για την περίθαλψη πολιτών που δεν θα μπορούσαν να την πληρώσουν μόνοι τους, το (ήδη επιδοτούμενο) αντίτιμο της χρήσης ΜΜΜ είναι ελάχιστο και προσιτό σε όλους: Η μηνιαία κάρτα για τους φοιτητές κοστίζει μόλις €10 (περίπου όσο 5 καφέδες στο χέρι), για τους υπόλοιπους για όλα τα μέσα το κόστος της κάρτας είναι €30, ενώ δωρεάν μετακίνηση δικαιούνται οι: άνεργοι, τα άτομα με αναπηρία πάνω από 67%, μαθητές που κατοικούν σε απόσταση από το σχολείο που φοιτούν, φαντάροι και δόκιμοι αξιωματικοί, οι ένστολοι και τα παιδιά κάτω των 6 ετών. Μειωμένο εισιτήριο, εκτός από τους φοιτητές, δικαιούνται οι πολύτεκνοι, τα παιδιά 7-12 ετών, οι έφηβοι 13-18 ετών και όλοι οι πολίτες άνω των 65 ετών. Γι’ αυτό και στα πολλά παράπονα για τα ΜΜΜ δεν συμπεριλαμβάνεται τη τιμή του εισιτηρίου.

Με λίγα λόγια ο σύντροφος Ανδρουλάκης και ο σύντροφος Αλέκσης υπόσχονται επιπλέον επιβάρυνση των φορολογούμενων για κάτι που έτσι κι αλλιώς κοστίζει λίγο στους χρήστες που δεν ζητούν φτηνότερα αλλά καλύτερα ΜΜΜ. 

Χρησιμοποιούν ένα παλιό κόλπο εξαπάτησης των ψηφοφόρων ελπίζοντας ότι...

 

ΣΥΡΙΖΑίου rebrand-ισμένου εθνικού σουργελο-τσογλανο-ξεφτιλαρά κωμωδία

ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

(ΠΑΛΑΙΟ)-ΣΥΡΙΖΑίων ΒΑΡΟΥΦΑΚΟ-ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΩΝ εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

ΚΚΕδων εθνικών σουργελαράδων κωμωδία (Ο καπετάν-χοληστερίνης σε οίστρο!)

Σαν σήμερα (16/6/ΧΧΧΧ)

 

1903: Ιδρύεται η PepsiCo, η μεγάλη αντίπαλος της Coca-Cola (Pepsi Cola).




1913: Αρχίζει ο Β' Βαλκανικός Πόλεμος, με την επίθεση της Βουλγαρίας εναντίον της Σερβίας και της Ελλάδας.




1963: Η Βαλεντίνα Τερέσκοβα γίνεται η πρώτη γυναίκα που ταξιδεύει στο διάστημα. 
 
 



1952: Γεννιέται ο Γιώργος Παπανδρέου, πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.








2015: Πεθαίνει σε ηλικία 90 ετών από τη ζωή, ο πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας, Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ








2017: Αφήνει την τελευταία του πνοή  σε ηλικία 87 ετών, ο πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας, Χέλμουτ Κολ, στην οικία του στο Λούντβιγκσχαφεν της νοτιοδυτικής Γερμανίας.

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Οταν οι καταπατητές αποδεικνύονται πιο καλοί διαχειριστές από τους κληρονόμους.

 

Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

Αν το ΠΑΣΟΚ ήταν φιγούρα της ποπ κουλτούρας, θα ήταν μάλλον η Θεοπούλα. Τα χρόνια δεν θα της είχαν στερήσει την τσαχπινιά.

Το κόμμα –που είναι παλιό, αλλά όχι παλαιότερο από τη Ν.Δ., την επίσης συνομήλικη της Μεταπολίτευσης– έχει υποστεί δυσανάλογο «ηλικιακό» ρατσισμό. Εχει γίνει στόχος μιας τρολιάς μεταμφιεσμένης σε νοσταλγία για τον χρεοκοπημένο συλλογικό μας εαυτό. Σαρκαστικά, αλλά καταδικαστικά, συγκέντρωσε εκείνο όλη την ενοχή για τις ένοχες απολαύσεις μας.

Αυτή όμως είναι η μισή αλήθεια.

Η άλλη μισή είναι ότι, παρά την υπονόμευση, το ΠΑΣΟΚ παραμένει ένα πανίσχυρο brand – ένας αντιδραστήρας παραγωγής συμβόλων. Απόδειξη ότι δεν μπορούν να αντισταθούν στη σαγήνη του ακόμη και οι αντίπαλοί του.

Απόδειξη ο Τσίπρας: Δεν μπόρεσε να φυτέψει το κόμμα του χωρίς να κλέψει σπόρους από τον κήπο του πασοκικού φαντασιακού. Ξέρει ότι δεν μπορεί να εμπνεύσει συναισθηματικές ταυτίσεις, χωρίς να αναλάβει το αυτογελοιοποιητικό ρίσκο της μίμησης του Ανδρέα και της επίκλησης μιας κατασκευασμένης γενεαλογίας που τον ενσφηνώνει στη σειρά διαδοχής της Αλλαγής του ’81.

Η δύναμη του ΠΑΣΟΚ δεν εξαντλείται στην πολιτική μυθολογία. Το κόμμα έχει ενσώματα πλεονεκτήματα. Εχει στελεχικό σκελετό σε όλη την επικράτεια. Ερείσματα στην τοπική αυτοδιοίκηση. Παρουσία στις επαγγελματικές ενώσεις.

Το πιο σπάνιο προνόμιό του όμως είναι το όνομά του – και το πλέγμα των αναφορών που διεγείρει το άκουσμά του.

Πώς αυτή η δύναμη μεταφράζεται σε ψήφο;

Πώς η συναισθηματική κληρονομιά μπορεί να διοχετευθεί στην κάλπη;

Αρκεί η νοσταλγία της περιφέρειας;

Αρκούν οι ψυχοπολιτικοί αυτοματισμοί της Κρήτης;

Μια πρόχειρη απάντηση είναι ότι το ΠΑΣΟΚ θα «κατοικούσε» ξανά στο brand του, αν ξαναγινόταν κυβερνητικό κόμμα. Αν το κεντρικό του μήνυμα ήταν ότι σκοπός του είναι να μπει στην κυβέρνηση, με τους δικούς του όρους. Αν δεν είχε υποσκάψει τον εαυτό του, μετατρεπόμενο από κόμμα διακυβέρνησης σε κόμμα διαμαρτυρίας.

Τα στρατηγικά ελλείμματα του ΠΑΣΟΚ αντανακλώνται τώρα στα κόλπα του ανταγωνιστή του. Ο Τσίπρας ανασύρει τα δικά του φλάμπουρα (ΕΛΑΣ, Αριστερά) και σφετερίζεται τα σύμβολα του ΠΑΣΟΚ για να συσπειρώσει τον πυρήνα της παλιάς του πελατείας – τις «Θεοπούλες» που τον κοιτούν σαν καλοπροαίρετο ημιπιτσιρικά, άξιο μητρικής επιείκειας.

Αλλά στη γλώσσα του δεν επιζεί το παλιό αντισυστημικό δηλητήριο. Η προσπάθεια αφύπνισης της παράδοσης συνδυάζεται με ένα επικοινωνιακό αμπαλάζ προσανατολισμένο στην καλλιέργεια της προσδοκίας. Αριστερά στην ταυτότητα. TikTok στη φωνή.

Οι θαυματουργικές εικόνες του ΠΑΣΟΚ έχουν ποτίσει λιβάνι. Αλλά

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Οραμα συνεργασίας

 

Toυ ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ 

Οι δύο άνδρες μοιάζουν αρκετά.

Προωθήθηκαν από τους πολιτικούς τους χώρους σαν σωτήρες, διεκδίκησαν θέσεις και αξιώματα που δεν αντιστοιχούσαν στα ταλέντα τους, κέρδισαν εκλογές με διακηρύξεις που δεν τήρησαν, συμμάχησαν με αντιπάλους, πέρασαν την καλή τους τύχη για στρατηγική ευφυΐα κι έχουν και οι δύο την ψευδαίσθηση ενός λαμπρού πολιτικού πεπρωμένου, που τους περιμένει τάχα σαν ραντεβού με την Ιστορία.

Δεν είναι τυχαία η διαρκής επιθυμία του Χάρη Δούκα να συνεργαστεί με τον Αλέξη Τσίπρα· η πολιτική κουλτούρα του πρώην πρωθυπουργού τού ταιριάζει περισσότερο από εκείνη του ΠΑΣΟΚ – γι’ αυτό άλλωστε και προσπαθεί να τραβήξει το κόμμα του προς τον Τσίπρα.

Η τελευταία δήλωσή του περί συνεργασίας του ΠΑΣΟΚ με την ΕΛΑΣ δεν θα έπρεπε να προκαλέσει την έκπληξη που προκάλεσε. Οποιος έχει μπει στον κόπο να ακούσει τον ξύλινο λόγο του δημάρχου, με τις παρωχημένες αντιδεξιές του κορώνες και τα μεγάλα πλην κενά λόγια, όφειλε να προβλέψει ότι κάπως έτσι φαντάζεται τη διεύρυνση της (κεντρο)αριστεράς: σαν οπορτουνιστικό πρότζεκτ του οποίου οι λεπτομέρειες ωχριούν μπροστά στη μεγάλη εικόνα. Αλλωστε, και στο θέμα της δημαρχίας με παρόμοιο τρόπο κινήθηκε ο Χάρης Δούκας: σημασία είχε να χάσει ο εχθρός. Το ότι ο νέος δήμαρχος δεν μπορεί ούτε και θέλει να κάνει τη δουλειά είναι επουσιώδες.

Ταιριάζουν;

Μια ενδεχόμενη σύμπραξη ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ, ωστόσο, είναι προβληματική όχι μόνο ως προς τις λεπτομέρειες.

Το θέμα δεν είναι ποιο κόμμα θα έχει το πάνω χέρι, αλλά τι είδους πολιτική μπορεί να παραγάγει ο συνδυασμός ενός άκαπνου, προσωποπαγούς σχηματισμού με ένα ιστορικό κίνημα αρχών.

Πώς ακριβώς θα συγκυβερνούσε ο Τσίπρας της «κωλοτούμπας» με το ΠΑΣΟΚ της θεσμικής υπευθυνότητας;

Για όσους εξετάζουν την πολιτική με ορίζοντα που υπερβαίνει τον μετεκλογικό ενθουσιασμό, η «συνθήκη ανατροπής» που ανέφερε ο Χάρης Δούκας δεν είναι επαρκής βάση σύγκλισης. Και μετά την ανατροπή τι θα γίνει;

Να συζητηθούν οι γραμμές και τα προγράμματα των δύο κομμάτων, λέει ο δήμαρχος, ώστε να βρεθούν από τώρα οι κοινές αναφορές για μια κυβερνητική συνεργασία.

Μα ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει καν πρόγραμμα· έχει θεωρητικούς άξονες με τους οποίους πάνω-κάτω συμφωνούν όλοι.

Σε κάθε περίπτωση, η πρόθεση συνεργασίας προέκυψε πριν από την προγραμματική συζήτηση. Θα ήταν επομένως χρήσιμο να εξηγούσε ο Χάρης Δούκας τι τον έκανε να την εκδηλώσει, προτού εκδηλώσει προθυμία εκείνος που μέχρι χθες δεν είχε κόμμα και άρα έχει τη συνεργασία περισσότερο ανάγκη. Τι είδε στον Τσίπρα που του άρεσε τόσο;

Τον λαϊκισμό, το δημοψήφισμα, το τρίτο μνημόνιο, τις ύβρεις προς το ΠΑΣΟΚ και τα στελέχη του;

Η αρνητική αντίδραση των συντρόφων του Δούκα στην πολιτική του προπέτεια είναι ένδειξη πως το ΠΑΣΟΚ δεν συμφωνεί συνολικά με την προσέγγιση του Τσίπρα και της ΕΛΑΣ. Το ότι η θέση Δούκα εγγράφεται ως αιρετική μπορεί λοιπόν να σημαίνει πως ο δήμαρχος πολιτεύεται με το λάθος κόμμα· αν βρίσκει θελκτική την προοπτική συνεργασίας με τον πρώην πρωθυπουργό, ίσως είναι φρονιμότερο να πάει να τον συναντήσει στη δική του πλατφόρμα, αντί να σύρει με το ζόρι την παράταξή του σ’ αυτήν.

Ο αντίλογος στα παραπάνω είναι γνωστός: Αν δεν συνεργαστεί, το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να κυβερνήσει στο ορατό μέλλον. Οσο αρνείται τα ποσοστά του, το κόμμα αρνείται και την ανάταξή του.

Παρ’ όλα αυτά, η δημιουργία σεναρίων που το δυσφημούν δεν συμβάλλει ιδιαίτερα στη βελτίωση της κατάστασής του.

Αν το ΠΑΣΟΚ μπει σε συζητήσεις με το νεοπαγές κόμμα Τσίπρα, τι μήνυμα στέλνει στους ψηφοφόρους του;

Τους μεν κεντρώους που δεν έχουν ξεχάσει το 2015, τους εξωθεί στη Ν.Δ.· στους αριστερούς λέει πως είτε ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ είτε ΕΛΑΣ, το ίδιο κάνει.

Είναι μεγάλη υπόθεση η αυτονομία τελικά. Αλλά για να την πιστέψουν οι ψηφοφόροι, πρέπει…