"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΑΡΧΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Σκέψεις για το μέλλον

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Οι δράστες του εγκλήματος συνελήφθησαν. Όμως, την προηγουμένη της σύλληψής τους, τη μέρα που κηδεύανε τη Βάγια Νέστορα, περιδιαβάζοντας τις φωτογραφίες από την τελετή, έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται τους δολοφόνους.

Όχι τι είδους όντα είναι εκείνοι που προκάλεσαν τόσο πόνο χωρίς λόγο. Ούτε βεβαίως ποια μπορεί να ήταν τα κίνητρά τους ή πώς θα προσπαθούν μέσα στο μυαλό τους να δικαιολογήσουν τη δολοφονία. Αυτά είναι ήδη γνωστά και αδιάφορα.

Σκεφτόμουν τι να κάνουν με τη ζωή τους, την ώρα που μια οικογένεια θρηνεί και μαζί της συμπάσχει το μεγαλύτερο μέρος της κοινής γνώμης – η παρουσία των κομμάτων της αντιπολίτευσης στην κηδεία επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό. Πώς να σκέφτονταν οι δολοφόνοι το μέλλον τους, προτού πέσουν στα χέρια της Αστυνομίας;

Προφανώς θα φαντάζονταν τι τους περιμένει αν συλλαμβάνονταν και θα τους είχε καταλάβει ο τρόμος. Το πιθανότερο λοιπόν είναι ότι τα σχέδια που έκαναν δεν θα περιλάμβαναν διακοπές. Φέτος γι’ αυτούς δεν έχει Ικαρία, δεν έχει Γαύδο, ούτε καν Αγκίστρι, όπου πηγαίνουν για προσκυνηματικό τουρισμό, στο τελευταίο κρησφύγετο του Κουφοντίνα προτού παραδοθεί.

Τα σχέδιά τους θα περιστρέφονταν γύρω από τις δυνατότητες διαφυγής τους στο εξωτερικό. Αν και ούτε αυτό θα τους έσωζε, σε περίπτωση έκδοσης διεθνούς εντάλματος για τη σύλληψή τους. Δεν θα τους έσωζε, π.χ., αν είχαν κάποιον «σύντροφο» να τους αφήσει να τρυπώσουν σε καμιά κατάληψη ή σε κανένα κοινόβιο στη Βαρκελώνη.

Αργά ή γρήγορα κάποιος θα τους κάρφωνε και θα τους γύριζαν πακέτο στην Αθήνα, για να αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη και ξέρουν ότι θα είναι αυστηρή μαζί τους. Ξέρουν πού θα περάσουν τα επόμενα είκοσι πέντε χρόνια της ζωής τους!

Το μόνο ασφαλές καταφύγιο γι’ αυτούς θα ήταν στη Ρωσία. Εκεί, κανείς δεν θα μπορούσε να τους ενοχλήσει. Επιπλέον, η χώρα προσφέρει απασχόληση που αμείβεται με μηνιαίο μισθό 2.500 δολαρίων και σου κάνουν και ασφαλιστήριο ζωής ύψους 140.000 δολαρίων, αν σου συμβεί κάτι. Θα μπορούσαν να καταταγούν δηλαδή στον ηρωικό ρωσικό στρατό!

Είναι το καλύτερο που θα μπορούσαν να έχουν κάνει, αν κατάφερναν να διαφύγουν από τη χώρα.

Θα τους…

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουλίου 14, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΑΡΧΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η σκωρίαση των ιδεών

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ

Στις 22 Μαΐου 1963 χτυπήθηκε στη Θεσσαλονίκη από παρακρατικούς της Ακροδεξιάς ο συνεργαζόμενος με την ΕΔΑ βουλευτής Γρηγόρης Λαμπράκης σε μια εκδήλωση για την «Ειρήνη», που είχε στόχο τους Αμερικανούς – παρότι οι Σοβιετικοί ήδη είχαν στήσει κρυφά στη διπλανή Βουλγαρία περί τους εβδομήντα πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές, κάτι που μαθεύτηκε (ως συνήθως) πολύ αργότερα.

Λίγες μέρες μετά ο Λαμπράκης πέθανε κι έγινε γνωστή παγκοσμίως η διαβόητη αυτή υπόθεση, με το βιβλίο «Ζ» του Βασίλη Βασιλικού και την ομώνυμη ταινία του Κώστα Γαβρά.

Αυτά συνέβησαν εξήντα τρία χρόνια πριν – αλλά και το 2026, να γίνονται, όχι μία, αλλά τρεις δολοφονικές απόπειρες εναντίον πολιτευτών με πέντε τραυματίες, εγκαυματίες και μια γυναίκα, καμένη, δολοφονημένη;

Το γεγονός είναι πραγματικά από τα άγραφα.

Πρόκειται για μία από τις πλέον ακατανόητες τρομοκρατικές επιθέσεις. Ισως φαίνεται πως ακόμα στον χώρο του εξ ευωνύμων άκρου, υπάρχουν νόες που πιστεύουν ότι έτσι θα… επιταχύνουν την επανάσταση, ο λαός θα εξεγερθεί, θα επιβάλλει κολχόζ στα Γιαννιτσά και θα αναλάβει τα σουπερμάρκετ, για να πέσει επιτέλους η τιμή του λάχανου και του τυρού τελεμέ.

Θα παρατήσει (ο «λαός») τα σπίτια του, τα ΙΧ του, τα εξοχικά του στη Χαλκιδική και τις διακοπές στη Σαντορίνη και θα ξεχυθεί στους δρόμους, για να ανατρέψει τον καπιταλισμό· αφού πρώτα ενωθεί με τις κατασκηνώσεις στον Γράμμο και τις μπριγάδες που ετοιμάζονται να απελευθερώσουν τον Μαδούρο από τα νύχια των ιμπεριαλιστών, με υπερατλαντική, καταδρομική ενέργεια και ριφιφί στις φυλακές όπου κρατείται ο ήρωας, τέως οδηγός λεωφορείου.

Και γιατί όχι;

Μας φαίνονται αυτά εξωπραγματικά;

Μήπως στο Βίτσι δεν κάνουν τώρα που μιλάμε κρυφές προπονήσεις (λίγα κιλά και πολλές επαναλήψεις), προσομοιώσεις ΔΣΕ και γιούργια στα παλιούρια;

Και μήπως δεν υπάρχουν ακόμα ζηλωτές που πιστεύουν ότι με τα γκαζάκια θα παρασύρουν τον «λαό» σε εξέγερση;

Θα πεις, εντάξει, είναι γνωστό πως κάποιοι ζουν εμμονικά, οστρακοειδώς κολλημένοι στις αυταπάτες τους, έχουν υποστεί μπουγάδα εγκεφάλου από τενεκετζήδες ινστρούχτορες και μάλλον καταπιεί αμασητί το σκουμπρί. Απλώς μας κάνει εντύπωση, διότι, αντί αυτά να έχουν συμβεί στη δεκαετία του 1930, συμβαίνουν το 2026 – δηλαδή εκατό χρόνια μετά. Ητοι, υπάρχει χρονοκαθυστέρηση ενός αιώνα, κάτι περίεργο για ανθρώπους που πιστεύουν ότι είναι προοδευτικοί – οι αντιδραστικοί τότε ποιοι είναι;

Το πράγμα μήπως έχει ξεφύγει και ενδέχεται να κολυμπάμε πλέον στα ύδατα κάποιας κλινικής εκδοχής;

Καθότι αυτά δεν είναι απλή χολή και λακέρδα της ιδεολογίας απ’ τη στιγμή που ανακυκλώνεται, ως θεμιτό ιδεολόγημα ο οικτρός εμφύλιος, ή γίνονται δολοφονίες εν έτει 2026, πολύ πιο εξωφρενικές από εκείνη του Γρηγόρη Λαμπράκη, με στόχο τρεις πολιτευτές, αλλά και με νεκρή μιαν απολύτως άσχετη γυναίκα για την οποία κανείς Γαβράς δεν θα κάνει ταινία – καθότι, ως γνωστόν, ήρωες υπάρχουν μόνο από τη μία πλευρά, εφόσον μόνο εκείνους τους γέννησε μάνα.

Το εξίσου οικτρό είναι πως μάλλον οι δράστες είναι επιθετικά μη οξυδερκείς (πολιτικά) νεαροί, που θα πληρώσουν βαρύ τίμημα, δηλαδή θα έχουν καταστρέψει επί ματαίω και τη δική τους ζωή.

Και γιατί παρακαλώ;

Για να συντηρικοποιήσουν έτι περισσότερο την κοινωνία, διότι σε αυτές τις περιπτώσεις είναι το σύστημα που ανασκουμπώνεται, συσπειρώνεται και τελικά κερδίζει, όπως αποδείχτηκε και με τις Ερυθρές Ταξιαρχίες, τη δολοφονία Αλντο Μόρο, τους Μπάαντερ-Μάινχοφ στη Γερμανία και την 17Ν – δεν έχουν σκαλίσει καθόλου τη σχετική βιβλιογραφία; Τα υποδείγματα υπάρχουν κι είναι θεαματικά – εκτός αν το γινάτι είναι υπέρτερο της Ιστορίας, οπότε τζάμπα μιλάμε.

Και δεν έφτανε στην Αριστερά που έχει γίνει από δύο κάσες εργαλεία, δεν φτάνει που το κλίμα γενικά στην αντιπολίτευση είναι κακό και η κατάσταση εδώ και καιρό τραυλίζουσα, ήρθαν τώρα και οι σούπερ επαναστάτες να χτυπούν  κόσμο επιτείνοντας το ευρύτερο αρνητικό αίσθημα – διότι ξέρουμε όλοι πως γίνονται αυτά και πώς, τελικά, αντανακλούν στα ευρέα στρώματα.

Το έχουμε ξαναδεί το έργο πολλές φορές, αλλά φαίνεται κάποιοι προτιμούν το ατελέσφορο μίσος από την πολιτική σκέψη και το μένος τους υπερβαίνει κάθε λογική ανάλυση και προσέγγιση φτάνοντας στο αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων και άντε και καλά σαράντα (μόνο που δεν πρόκειται για αλλόφυλους, αλλά για συμπατριώτες Ελληνες, για κανονικούς ανθρώπους, και για μια άσχετη, ανύποπτη γυναίκα).

Ποιος, ποιοι γανώνουν τα εκάστοτε μυαλά των δραστών;

Διότι πάντα υπάρχει ένα κλίμα, οι παρέες, οι ινστρούχτορες και τα νεοεισερχόμενα κορόιδα (εντάξει, όλοι υπήρξαμε κάποτε κατά φαντασίαν Ροβεσπιέροι, αλλά όχι να ανατινάζουμε και κόσμο).

Υπάρχει εν Ελλάδι και σε αυτό βαριά καθυστέρηση.

Υπάρχει θεωρητική μιζέρια. Και μερικοί ακόμα πιστεύουν (καημένε Λένιν, τα είπες νωρίς για τις παιδικές αρρώστιες) ότι …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουλίου 14, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΑΡΧΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι ποταποί δολοφόνοι

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Η δολοφονία των υπαλλήλων της Marfin το 2010 υπήρξε το ειδεχθέστερο γεγονός της περιόδου των μνημονίων. Τρεις υπάλληλοι της τράπεζας τα θύματα, μαζί με το αγέννητο έμβρυο της μιας εξ αυτών. Το έγκλημά τους ήταν ότι εργάζονταν σε ημέρα γενικής απεργίας, ιερή τελετουργία του συνδικαλισμού που τον καιρό εκείνο είχε αναγορευθεί σε «επιτροπή της δημόσιας σωτηρίας», μια απομίμηση της οργάνωσης του Ροβεσπιέρου.

Σε ρόλο κριτή, οι διάφοροι τιμητές της δημοκρατίας μας που εξέδιδαν τότε πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων, δίκαζαν και καταδίκαζαν όσους δεν συμμετείχαν στον αγώνα κατά των μνημονίων, τους «μνημονιακούς γερμανοτσολιάδες». Η γενική απεργία για τους φαντασμένους του καιρού εκείνου ήταν κάτι σαν τα Δερβενάκια της δημοκρατίας μας. Οι απεργοσπάστες ήσαν προδότες. Και τους προδότες τη στιγμή της μάχης τούς καταδικάζεις σε θάνατο.

Ως γνωστόν, οι τρομοκράτες είναι και δικαστές και εκτελεστές της ποινής που αποφασίζουν οι ίδιοι ως δικαστές.

Το έγκλημα είναι ειδεχθές όχι μόνον εξαιτίας των κινήτρων που οδήγησαν σ’ αυτό, αλλά και εξαιτίας των συνθηκών που βρήκαν τον θάνατο τα τρία θύματα. Κουκουλοφόροι, κρυμμένοι μέσα στο πλήθος των διαδηλωτών, έβαλαν φωτιά στο κατάστημα της τράπεζας ενώ γνώριζαν ότι μέσα βρίσκονταν άνθρωποι οι οποίοι τους εκλιπαρούσαν να μην τους κάψουν. Μια συνάδελφός τους που σώθηκε είπε πως άκουγε τους απέξω να φωνάζουν «κάψτε τους». Λέγεται μάλιστα πως ένα μέρος του πλήθους εμπόδισε τα θύματα να βγουν από το κατάστημα καθώς και τα πυροσβεστικά οχήματα να πλησιάσουν.

Το έγκλημα το κάνει ειδεχθέστερο η δειλία των δραστών του. Κρύφτηκαν μέσα στο πλήθος, προστατευμένοι απ’ την ανωνυμία, και έκτοτε εξαφανίστηκαν από προσώπου γης. Κανείς δεν διεκδίκησε τη δολοφονική ενέργεια και κανείς δεν συνελήφθη – ή μάλλον οι δύο συλλήψεις υπόπτων ακυρώθηκαν αφού κανένας από τους μάρτυρες δεν τους αναγνώρισε.

Το έγκλημα της Marfin συμπυκνώνει το πνεύμα μιας ολόκληρης εποχής, την οργή που γίνεται μίσος, την απελευθερωμένη εχθροπάθεια, τη δικαίωση της βίας. Και επειδή το πνεύμα ποτέ δεν είναι αφηρημένο, ας μην ξεχάσουμε ότι ο θάνατος στην πυρά των τριών της Marfin από τους ιεροεξεταστές του αντιμνημονιακού αγώνα ήταν το αποτέλεσμα της νοοτροπίας που είχε επιβάλει τότε στην ελληνική κοινωνία η Αριστερά με τη νεοναζιστική Δεξιά. Από τη βεβαιότητα ότι η Ελλάδα ζει σε συνθήκες εμφυλίου πολέμου ώς την αθώωση της χρήσης των μολότοφ και των διαφόρων εμπρηστικών μηχανισμών, τα οποία αντιμετωπίζονταν, πάντα από την Αριστερά, σαν παιχνίδια απαραίτητα για το τσίρκο της δημοκρατίας μας. Θα θυμάστε ότι υποστήριζαν πως η μεταφορά και η κατοχή μολότοφ δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα. Και βέβαια τη σοφή ρήση του κ. Τσίπρα ότι οι μολότοφ είναι πρόβλημα μόνον γι’ αυτούς που βρίσκονται απέναντί τους.

Το ίδιο ισχύει και για τα πυροβόλα όπλα, όμως το μυαλό του κ. Τσίπρα δεν φτάνει τόσο μακριά.

Ως γνωστόν, η ίδια αυτή Αριστερά προσπάθησε να υποβαθμίσει όσο μπορούσε το έγκλημα της Marfin. Αν μπορούσε θα το έσβηνε από τη μνήμη έστω αυτών των λίγων που απέτιαν φόρο τιμής κάθε χρόνο στα θύματα. Κάποιοι κατέστρεφαν την αναμνηστική πλάκα. Κανείς όμως δεν είχε το θάρρος να ομολογήσει ότι, ασχέτως ιδεολογικής και πολιτικής τοποθέτησης, επρόκειτο για ειδεχθές έγκλημα του οποίου οι αυτουργοί έπρεπε να τιμωρηθούν με τον ίδιο τρόπο που τιμωρήθηκαν οι δολοφόνοι του Παύλου Φύσσα.

Ας προσθέσω ότι στα στοιχεία που κάνουν το έγκλημα ειδεχθές είναι και το δωρεάν της πράξης. Δεν σκότωσαν επειδή διεκδικούσαν κάτι. Σκότωσαν για να τρομοκρατήσουν. Aρα σκότωσαν για να σκοτώσουν.

Το έγκλημα της Marfin, ακόμη κι αν ελάχιστοι μιλούσαν γι’ αυτό και παρά τις προσπάθειες που κατέβαλλαν οι έστω ηθικά ενεχόμενοι να ξεχαστεί, συνέχισε να στοιχειώνει την κοινή μας ζωή ακόμη κι όταν η εχθροπάθεια του καιρού των μνημονίων είχε ενταχθεί στην κανονικότητα της καθημερινής μας ζωής. Η εχθροπάθεια δεν έσβησε ποτέ. Απλώς εθιστήκαμε σ’ αυτήν και την αποδεχθήκαμε ως φυσιολογική κατάσταση. Oσο οι δολοφόνοι παρέμεναν ασύλληπτοι, η υποψία ότι κάτι δεν πάει καλά και «κάτι μας κρύβουν» μας δηλητηρίαζε με τις θεωρίες της συνωμοσίας. Aκουσα πως ήταν προβοκάτσια της αστυνομίας. Aκουσα πως ήξεραν ποιοι είναι οι δολοφόνοι αλλά δεν τους συλλάμβαναν – για ποιο λόγο άραγε;

Και μέσα στη θολούρα της συλλογικής μας συνείδησης, πολλοί συνέχιζαν να παίζουν με μολότοφ ώσπου ήρθε μια καινούργια δολοφονία, αυτή της Βάγιας Νέστορα, για να μας θυμίσει ότι δεν σκοτώνουν μόνον οι σφαίρες, αλλά και οι φλόγες. Μην ξεχνάμε ότι οι Ουκρανοί αντιμετώπιζαν με μολότοφ τα ρωσικά τεθωρακισμένα στις πόλεις. Κανονικό πολεμικό όπλο.

Ελπίζω μόνον ότι η αστυνομία αυτήν τη φορά θα έχει «δέσει» τις κατηγορίες και τα πρόσωπα.

Ας ελπίσουμε ότι το δικαστήριο θα σταθεί στο ύψος του.

Oμως δεν είμαι αισιόδοξος.

Είμαι βέβαιος ότι…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουλίου 14, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΑΡΧΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ιδεοληπτική κτηνωδία συνοδοιπόρων

 

Του ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Δεν ξέρω ποιοι είναι χειρότεροι, οι φονιάδες της Βάλιας Νέστορα ή ο εσμός που κατηγορεί τα θύματα, ειρωνεύεται τις εκδηλώσεις αλληλεγγύης και διαμαρτυρίας από μέλη και στελέχη της Ν.Δ., διακινεί παπάτζες για «προβοκάτορες».

Είδα μέχρι και μια συμμαθήτρια της θείας του φαραώ Ακενατών που ταλαιπωρεί την πολιτική και τον δημόσιο λόγο να χλευάζει τη συγκέντρωση και τα μπλουζάκια. Εάν είχε δολοφονηθεί οποιοσδήποτε από την αριστερά και τολμούσε δεξιός να δείξει ασέβεια στον νεκρό ή να ειρωνευτεί τις συγκεντρώσεις των ελληνόφωνων μηδενιστών για το θέμα, θα πάθαιναν λαρυγγίτιδα από τις φωνές και θα ξεσήκωναν το σύμπαν.

Οταν αναρχικοί και μηδενιστές συκοφαντούν τα θύματα, δικαιολογούν τους δράστες, αποπροσανατολίζουν περί «προβοκατόρων» και χλευάζουν τις πολιτικές αντιδράσεις δεξιών κομμάτων, είναι απλώς Πέμπτη, διότι η καλντεριμιτζού αριστερά με τρεις ντουλάπες ποινικό μητρώο είναι «αγία».

Εθνικό πτυελοδοχείο ήταν, έπρεπε να είναι και θα είναι. Διότι προσέξτε τι ρόλο παίζουν και πόσο παλιός είναι αυτός ο χυδαίος ρόλος των συνοδοιπόρων των κακοποιών που σκότωσαν την αθώα ηλικιωμένη, που μεγάλωνε το ορφανό εγγονάκι της. Οι κακοποιοί τρομοκράτες, που υποδύονται τους «ιδεολόγους αγωνιστές», χαρακτηρίζουν τη δράση τους, όταν δεν είναι τόσο μαζική που να μπορεί να ανατρέψει το πολίτευμα, ένοπλη προπαγάνδα.

Δηλαδή σκοτώνουν και καταστρέφουν για να τραβήξουν την προσοχή στις ψυχανώμαλες ιδεοληψίες τους, έμπλεες φθόνο, συμπλέγματα και μίσος. Γι’ αυτό γράφουν προκηρύξεις που συνοδεύουν την κακοποιό δράση τους. Να τις διαβάσουν άλλοι κομπλεξικοί ζαβοί, που έχουν μέσα τους τον ίδιο φθόνο και μισούν τη γη που πατάνε, και να τους επικροτήσουν, να τους υποστηρίξουν ή και να τους μιμηθούν. Αν όμως η προπαγάνδα αυτή έμενε στα αρχεία της Αντιτρομοκρατικής ή δημοσιευόταν μόνο σε λαθρόβιες ιστοσελίδες και έντυπα του χώρου, η επίδρασή της θα ήταν αμελητέα, δεν θα ακουγόταν καν.

Εκεί είναι που έρχεται ο εσμός των συνοδοιπόρων, που πολλοί εξ αυτών είναι σε συστημικά κόμματα, δημοσιογραφούντες σε mainstream ΜΜΕ, έχουν δημόσιο λόγο, έχουν ενίοτε αστική καταγωγή και λούστρο. Αυτοί/ές αναλαμβάνουν τη βρόμικη δουλειά να σκυλεύσουν τα θύματα, να τα στοχοποιήσουν, όπως και τον πολιτικό χώρο που ανήκουν νεκροί και κάθε είδους παθόντες.

Παλιά τους τέχνη κόσκινο. Πού να βρουν τσίπα οι απόγονοι αυτών που αποκαλούσαν δωσίλογο τον Περρίκο, την Ελένη Παπαδάκη, τον Γρίβα;

Και βόμβες θα δικαιολογήσουν και πιστολάδες φονιάδες σαν τον Κουφοντίνα και τον Γιωτόπουλο και την αλληλεγγύη στα θύματα θα χλευάσουν και τη ΜARFIN και τους αλλεπάλληλους βανδαλισμούς του μνημείου των νεκρών της θα κάνουν γαργάρα. Τα κάνουν όλα και δεν σιχαίνονται υπηρετώντας τους συντρόφους τους, που εφαρμόζουν το manual της δυσώδους θεωρίας του κοινωνικού μίσους, του άλλου άκρου, του κόκκινου, που υπάρχει, σκοτώνει, καταστρέφει και βγάζει και γλώσσα.

Εάν δεν υπήρχαν βουλευτές και κάτι «βουλεύτριες», ναυάγια της ανθρώπινης φύσης, κάτι δημοσιογράφοι της συμφοράς, που όμως έχουν στασίδι σε αστικά μέσα, να κάνουν τη βρόμικη δουλειά της προπαγάνδας κατά των θυμάτων, του πολιτικού χώρου τους, να γράψουν τα «ναι μεν αλλά» τους, τότε οι καλικάντζαροι με τις βόμβες και τα κουμπούρια θα ήταν παντελώς απόβλητοι, θα μοιράζονταν τη σωματική, ψυχική και ιδεολογική μπίχλα τους με τις κατσαρίδες και τους αρουραίους του κοινωνικού υπονόμου στον οποίο ζουν.

Το δηλητήριό τους όμως το διαχέουν άλλοι και άλλες στην κοινωνία, με βουλευτική αποζημίωση, με μικρόφωνο και κάμερα σε μαγαζιά μεγαλονταβατζήδων, που για δικά τους νιτερέσα θέλουν ανατροπή της κυβέρνησης.

Οι δράστες, οι φυσικοί αυτουργοί είναι δουλειά της Αστυνομίας.

Οι υποστηρικτές τους όμως, ο Λόχος Προπαγάνδας και οι συνοδοιπόροι τους είναι δουλειά όλων μας να τους απομονώσουμε, να τους βγάλουμε τη μάσκα. Κάμερες, DNA και άλλα ευρήματα έχουν λύσει τα ανεξιχνίαστα εγκλήματα. Είναι κατά κανόνα ζήτημα χρόνου, σπάνια ξεφεύγουν.

Θυμηθείτε το, θα δούμε τις μούρες τους στις οθόνες. Και τότε θα αρχίσουν τον καρσιλαμά οι συνοδοιπόροι, θα ανακαλύψουν αστυνομικές συνωμοσίες, θα αμφισβητήσουν ακλόνητα ευρήματα, μαρτυρίες, θα λιώσουν παπούτσια σε συγκεντρώσεις, θα μαζεύουν χρήματα για την υπεράσπισή τους, θα μαζεύουν υπογραφές, ενώ άλλοι θα απειλούν άμεσα ή έμμεσα, στοχοποιώντας ανακριτές, εισαγγελείς, δικαστές της έδρας και ενίοτε η απειλή θα γίνεται πράξη, διότι όταν η Δικαιοσύνη τούς απαλλάσσει, ζήτω της Δικαιοσύνης, όταν τους καταδικάζει, «μπάτσοι και δικαστές όργανα του ταξικού συστήματος» και δυο αβγά Τουρκίας.

Εχουν μοιρασμένο παιχνίδι αλλά κοινή ευθύνη, διότι …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουλίου 14, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΑΡΧΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πάλι δεν ήταν ρακούν οι δράστες!

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Δεν έχω κληρονομικό χάρισμα. Αλλιώς θα έβρισκα και τα νούμερα του Τζόκερ, να μην κάθομαι να γράφω δικόγραφα καλοκαιριάτικα.

Τι λέγαμε μόλις την προηγούμενη Πέμπτη;

Πως θα συλληφθούν οι φονιάδες της Βάγιας Νέστορα. Κάμερες, DNA κ.λπ., έχουν κάνει εξιχνιάσιμα τη συντριπτική πλειονότητα των εγκλημάτων και αποδείχθηκε.

Και να, λοιπόν, που πάλι δεν ήταν ρακούν. Αφού, ρε παιδιά, δεν έχουμε ρακούν στην Ελλάδα. Εχουμε ασβούς, τσακάλια, λύκους, λίγες αρκούδες, μούμιες της αριστεράς της σαμπάνιας, αλλά ρακούν δεν έχουμε.

Δεν ήταν ούτε εξωγήινοι, πράκτορες της Μοσάντ ή «δεξιοί προβοκάτορες». Οι συλληφθέντες ως δράστες της δολοφονίας της Βάγιας Νέστορα είναι απλοί λαϊκοί αγωνισταί, παιδιά του «χώρου» και με προϋπηρεσία. Εχουν το τεκμήριο αθωότητας, όπως όλοι οι κατηγορούμενοι αλλά και όλοι οι υπόλοιποι έχουμε λειτουργικό εγκέφαλο και αν τζογάραμε και ήταν υποχρεωτικό να ποντάρουμε υποχρεωτικά κάπου τα λεφτά μας, θα τα βάζαμε στο ζερό, στο μηδέν του μηδενιστικού αναρχοαριστερού χώρου, αφού μόνον αυτοί και τα ιδεολογικά ξαδερφάκια τους, της φασιστικής αίρεσης της αριστεράς, θεωρούν τη βία αποδεκτό μέσο πολιτικής δράσης και την ανθρώπινη ζωή των αντιπάλων μηδενικής αξίας.

Κάποιοι από αυτούς είναι λοιπόν οι δράστες, οι συλληφθέντες ή κάποιοι άλλοι. Για να συλληφθούν και να κατηγορηθούν, υπάρχουν, φαίνεται, αποχρώσες, τουτέστιν επαρκείς, ενδείξεις ενοχής.

Τώρα, δεδομένων και των συλλήψεων για τη Μarfin πέτυχα και άλλο τζακ ποτ ως μάντης.  Aρχισε η συνωμοσιολογία πως οι αστικοτσιφλικάδικη μπουρζουαζία, με όργανό της το αστυνομικό και δικαστικό ταξικό κράτος, θέλει να αποπροσανατολίσει τον λαό από τα προβλήματά του και τη “γενοκτονία” της Γάζας, βεβαίως βεβαίως. Ετσι οι βασιλοχουντικοί μοναρχοφασίστες και τα όργανά τους εμποδίζουν την ταξική αυτοσυνειδησία των προλετάριων και την ένταξή τους στον αντικαπιταλιστικό αγώνα, στήνοντας ποινικές υποθέσεις σε «τίμιους λαϊκούς αγωνιστές». Και, φυσικά, θα αρχίσει η ραγδαία επιδείνωση του φλεβίτη και των κιρσών των συντρόφων και των συνοδοιπόρων τους από τις πορείες και τις συγκεντρώσεις για τους συλληφθέντες και, φυσικά, η Βάγια Νέστορα, όπως και τα θύματα της Μarfin, θα πέσουν πάλι στη λήθη των αστικοποιημένων συντρόφων, που αναλαμβάνουν μέσα από κοινοβουλευτικά κόμματα και αστικά ΜΜΕ να κάνουν τη βρόμικη δουλειά της συκοφάντησης των θυμάτων, των οικογενειών τους, του πολιτικού τους χώρου και να αρχίσουν τη βρόμικη στήριξη των «αγωνιστών», με όπλο τη συνωμοσιολογία και την αμφισβήτηση των θεσμών και της ακεραιότητας της Δικαιοσύνης.

Ολοι αυτοί, δράστες, σύντροφοι, συνοδοιπόροι και απολογητές, είναι τα προϊόντα της μηδενιστικής χαβούζας, που μισεί τον Ελληνικό Τρόπο, το αξιακό πλαίσιο του λαού μας, τον σεβασμό στην αξία της ζωής, στους Νόμους, στους κανόνες της Δημοκρατίας. Οι ίδιοι κατάντησαν έτσι την Παιδεία, που εξετράπη του συνταγματικού σκοπού της και βγάζει πλέον ανδράποδα με συγχυσμένα μυαλά και γεμάτα οργή εναντίον του ίδιου τους του εαυτού, της γης που πατάνε. Εχουν πείσει νέα παιδιά πως υπάρχουν κακά μαχαίρια αλλά υπάρχουν «καλά» γκαζάκια, μολότοφ, πιστόλια και ρόπαλα.

Υπάρχουν σύντροφοι στους οποίους θα συμπαρασταθούν άνευ όρων και επιφυλάξεων και πολιτικοί αντίπαλοι που η ζωή, η σωματική τους ακεραιότητα, η τιμή και η περιουσία τους είναι άνευ αξίας, αποδεκτές παράπλευρες απώλειες του «ταξικού αγώνα».

Δείτε τους χώρους που έχουν στη μικρή τους εξουσία. Δυστοπία, μαυρίλα, σκουπιδαριό, μπίχλα, μιζέρια και μαυροντυμένη κατάθλιψη. Και, φυσικά, πρόκειται στην πραγματικότητα για μια ιδρυματική κατάσταση. Δεν επηρεάζουν ούτε μια τρίχα του αστικού καθεστώτος, του καπιταλισμού, του ιμπεριαλισμού, ούτε καν σε μια γειτονιά.

Τα τζάμια των τραπεζών και άλλων εταιριών τα πληρώνουν οι ασφαλιστικές, βυθίζονται στο πένθος κάποιοι άνθρωποι, αλλά η πολιτική επίδραση στην κοινωνία, στην οικονομία, στις διεθνείς σχέσει της χώρας είναι ανύπαρκτη, παντελώς αμελητέα. Πορδές στον άνεμο, ένα είδος ακτιβιστικού αυτισμού, που όμως …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουλίου 14, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΑΡΧΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τρομοκρατία είναι

 

Του Άρη Αλεξανδρή

Οι απώτεροι σκοποί της τρομοκρατίας είναι έτσι κι αλλιώς ακραία συμβολικοί, ανεδαφικοί και παράλογοι. Tα πλήγματα στην «άρχουσα τάξη», σε «φονιάδες των λαών» και σε «προδότες», αλλά και οι παράπλευρες απώλειες των σκοπούμενων πληγμάτων, δεν διέπονται από κάποια στρατηγική σοφία που επικυρώνεται όταν οι τρομοκράτες υιοθετούν ορισμένο όνομα ή δημοσιεύουν πολιτικό μανιφέστο. Μπορείς να είσαι τρομοκράτης και χωρίς τρομοκρατικό branding, είτε το όραμά σου είναι ακτιβιστικό είτε τιμωρητικό, είτε ανήκεις σε μικρή είτε σε μεγάλη οργάνωση, εφόσον σε κάθε περίπτωση μετέρχεσαι βίαια μέσα που οδηγούν ή μπορεί να οδηγήσουν σε θάνατο.

Οι δολοφονικές επιθέσεις σε στελέχη της Ν.Δ. στη Θεσσαλονίκη, που προκάλεσαν τελικά τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα και τον τραυματισμό τεσσάρων ακόμη προσώπων, είναι αυτό ακριβώς που φαίνεται να είναι. Τρομοκρατικά χτυπήματα.

Δεν έχει σημασία εάν και ποιος θα αναλάβει την ευθύνη, ποιο είναι το σκεπτικό της πράξης και πού τοποθετούνται στον πολιτικό χάρτη οι δράστες.

Οι στόχοι επελέγησαν με κριτήριο ιδεολογικοπολιτικό, το ζητούμενο ήταν ο τρόμος σε οποιαδήποτε ένταση και η μέθοδος που εφαρμόστηκε επιβεβαίωσε το ζητούμενο: οι εμπρηστικές επιθέσεις θα μπορούσαν να πλήξουν μόνο τους άμεσους στόχους τους ή και πολλά άτομα ακόμη· το πλήγμα θα μπορούσε να συνίσταται σε υλική ζημιά, τραυματισμό, θάνατο ή σε όλα αυτά μαζί, όπως και συνέβη. Αν μοιάζει με τρομοκράτη, περπατά σαν τρομοκράτης και τρομοκρατεί σαν τρομοκράτης, τότε μάλλον τρομοκράτης είναι.

Η κουλτούρα της βίας

Το γεγονός ότι το περιστατικό δεν έχει προκαλέσει τη μαζική οργή που του αρμόζει, δεν έχει να κάνει μόνο με το αν τυποποιήθηκε ως τρομοκρατικό με τη βούλα ή όχι. Σχετίζεται άμεσα και με τη γενικότερη εξοικείωση της ελληνικής κοινωνίας με τη βία – που σε συνδυασμό με την ατιμωρησία γεννάει απάθεια μπροστά στο έγκλημα.

Συνδέεται όμως ακόμη πιο στενά με την ιδιαίτερη κουλτούρα πολιτικής βίας που καλλιεργήθηκε από οργανώσεις σαν τη 17Ν, κι έπειτα διυλίστηκε και νομιμοποιήθηκε ηθικά από πολιτικούς χώρους που βλέπουν τον «ένοπλο αγώνα» με τρυφερότητα ή ακόμη κι ως αναπόσπαστο κεφάλαιο του υπαρξιακού τους αφηγήματος.

Η τάση αυτή καθιστά τη διαρκή απειλή μέινστριμ, αποδεκτό κομμάτι του πολιτικού παιχνιδιού. Η θέαση της πολιτικής βίας με συμπάθεια και η σχετικοποίησή της έχουν έτσι διαχυθεί στη συλλογική συνείδηση ως αντιδημοφιλής αλλά δόκιμη άποψη, ως αντισυστημική στάση που τάχα δικαιολογείται από την εκάστοτε κρίση (πολιτική, οικονομική, αξιακή κ.λπ.).

Σταδιακά, η τρομοκρατία χάνει το σημασιολογικό της βάρος: τα Μέσα μιλούν για «επίθεση με γκαζάκια» σαν από αυθόρμητη ανάγκη να μετριάσουν τη βαρύτητα της πολιτικής δολοφονίας· σχολιαστές στο Ιντερνετ βλέπουν τη στοχοποίηση των στελεχών της Ν.Δ. ως ψηφοθηρική προβοκάτσια· άλλοι είτε αγνοούν επιδεικτικά το γεγονός είτε το αναλύουν ως «αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών» – δεν φταίει ο θύτης για την πράξη, δηλαδή, αλλά το θύμα που την προκάλεσε.

Οι τρομοκράτες είναι κοινωνοί της περιρρέουσας ατμόσφαιρας· ξέρουν ότι ακόμη κι αν δεν γίνουν αποδέκτες επαίνων, σίγουρα δεν θα εισπράξουν συλλογική καταδίκη.

Η σημασία ενός ροπάλου

Είναι απαραίτητη η τήρηση ενός στοιχειώδους μέτρου. Τα τρικάκια δεν είναι βόμβες· οι καταλήψεις δεν είναι δολοφονίες. Εκτιμήσεις σαν αυτή του βουλευτή της Ν.Δ. Κωνσταντίνου Κυρανάκη, πως η επίθεση στη Θεσσαλονίκη αποτελεί αντίποινα εκτοπισμένων από το ΑΠΘ αναρχικών, είναι αυθαίρετες, επικίνδυνες και αντιθεσμικές.

Από την άλλη, ας μην προσποιούμαστε ότι ο ολέθριος αντιδεξιός φανατισμός γεννιέται εν κενώ.

Η σκευή των τραμπούκων τους οποίους τείνουμε να αντιμετωπίζουμε ενδοτικά, ως άκακους λειτουργούς μιας δογματικής τελετουργίας, δεν ήταν ποτέ διακοσμητική: τα ρόπαλα δεν ήταν αξεσουάρ, οι μολότοφ δεν ήταν παιχνίδια, οι απειλές δεν ήταν κούφια λόγια.

Είναι αυτονόητο πως όποιος θεωρεί τη βία θεμιτή, θα τη χρησιμοποιήσει όταν αισθανθεί την ασφάλεια να το κάνει.

Η κυβέρνηση έχει μεγάλη ευθύνη για αυτή την απαράδεκτη αίσθηση ασφάλειας.

Eχει όμως και …

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουλίου 14, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΑΝΑΡΧΟ-ΑΠΛΥΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΑΘΑΡΜΑΤΩΝ κωμωδία

Uploaded Image 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουλίου 14, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

34 χρόνια από τη δολοφονία του ΘΑΝΟΥ ΑΞΑΡΛΙΑΝ - Αριστερά καθάρματα ΔΕΝ ξεχνάμε

 

 
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουλίου 14, 2026 0 σχόλια

Σαν σήμερα (14/7/ΧΧΧΧ)

 

1789: Πέφτει η Βαστίλη - Ξεκινά η Γαλλική Επανάσταση.

1795: Η «Μασσαλιώτισσα» υιοθετείται και επισήμως ως ο εθνικός ύμνος της Γαλλίας. Γράφτηκε το 1792 από τον Ρουζέ ντε Λιλ.
1867: Ο σουηδός βιομήχανος εκρηκτικών Άλφρεντ Νόμπελ επιδεικνύει ενώπιον άγγλων ειδικών τη νέα του εφεύρεση, τη δυναμίτιδα.
1969: Ένας διαφιλονικούμενος ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα στο Ελ Σαλβαδόρ και την Ονδούρα προκαλεί τον πόλεμο μεταξύ των δύο χωρών, που κόστισε τη ζωή σε 1000 άτομα.
1992: Απόπειρα δολοφονίας εναντίον του υπουργού Οικονομικών Ιωάννη Παλαιοκρασά από τη «17 Νοέμβρη» στην πλατεία Συντάγματος. Σκοτώνεται ο περαστικός Θάνος Αξαρλιάν.
1904: Πεθαίνει ο ρώσος δραματουργός Άντον Τσεχοφ
 
 
 
 
 
2014: Πεθαίνει σε ηλικία 90 ετών νοτιοαφρικανή νομπελίστρια συγγραφέας Ναντίν Γκόρντιμερ, μια από τις δυνατότερες λογοτεχνικές φωνές κατά του καθεστώτος του απαρτχάιντ,
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουλίου 14, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μη σπεύδεις

ΠΡΟΦΗΤΗΣ – Εξαπάτηση – Arkas.gr

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ

Ανέκαθεν ο πολιτικός αγώνας δεν διεξάγεται με ανταλλαγή αληθειών, σωστών επιχειρημάτων, στηριγμένων κατηγοριών, αποσπασμάτων του Ευαγγελίου και ειλικρινών φιλοφρονήσεων· ούτε καν στον Παράδεισο, αν κι εκεί κάνουν εκλογές – που δεν κάνουν, αλλιώς ο τόπος θα λέγονταν κάπως αλλιώς.

Ο συνήθης πολιτικός αγώνας γίνεται κυρίως με ψεύδη, fake news, κατασκευασμένα μεγέθη και κατηγορίες, υπερβολές, ύβρεις, συκοφαντίες, συνωμοσίες και διαστρεβλωμένα στοιχεία.

Ε, πού και πού ακούγονται και μερικές αλήθειες, αλλά είναι δύσκολο να τις διακρίνεις και, αν δεν επαληθευτούν, δεν τρέχει και τίποτε, εφόσον είναι μαθημένα τα βουνά απ’ τα χιόνια και την κατάργηση των μνημονίων με έναν νόμο και με ένα χαρτί υγείας (στο απόγειο της δόξας μιας εποχής).

Ο πολιτικός αγών ήταν πάντα ανθυγιεινός, νοσηρός, τερατολόγος, γεμάτος χολή και ρεβανσισμό, πάθος και ψεύδος, μανία και φανατισμό – άρα ό,τι λέγεται σε αυτές τις περιπτώσεις ένθεν κακείθεν είναι πάντα και εξ υπαρχής ύποπτο, ως ψεύδος ή υπερβολή, οπότε, αν δεν περάσει μια βδομάδα ως δέκα μέρες, ώστε να μιλήσει και η άλλη πλευρά, να φανεί αν είναι fake και προεκλογική παπάντζα, μην πιστεύεις και μην υιοθετείς τίποτε.

Πολύς κόσμος την έχει πατήσει και μέχρι και υπουργοί χάσανε την καρέκλα τους, γιατί έσπευσαν να υιοθετήσουν μια αστήρικτη κακοβουλία, και υπερέβαλαν κιόλας, πλειοδοτώντας την ίδια μέρα· ενώ την επομένη που αποφλοιώθηκε η απάτη, κάποιοι που επέδειξαν επιπολαιότητα και βιασύνη σαν της χήρας (κάποτε) προ του καναπέ, αναγκάστηκαν μέχρι και να παραιτηθούν.

Συνεπώς, μη σπεύδεις. Κάνε λίγο καμάτζο, περίμενε μια βδομάδα να δεις πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα και τι όντως ισχύει. Ασε που συνήθως θέλει περισσότερο καιρό, για να απογυμνωθεί η κατασκευή και το ψεύδος, αν σκεφτείς τα ξυλόλια και πόσο μας ταλαιπώρησαν, την υπόθεση Νοβάρτις, τις ιστορίες με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τόσες άλλες τεράστιες υποθέσεις που αποδείχτηκαν τελικά τζούφιες, αφού πρώτα προκάλεσαν σεισμό και ταραχή στης Κοκκινιάς τις μάντρες, λόγω της τεράστιας ευπιστίας, αλλά και κακοβουλίας που κυκλοφορεί αφορολόγητη και λέει ό,τι θέλει.

 

Είπαμε ότι ο γάιδαρος πετάει· ναι, προεκλογικά μπορεί να πετάξει μέχρι ένα ορισμένο ύψος, και ιδίως αν χρησιμοποιεί τα αφτιά του, ως έλικες ελικοπτέρου – αλλά κι αυτό είναι θέμα κρίσεως: υπάρχει κόσμος που πιστεύει ανέκαθεν ότι ο όνος ίπταται, και μάλιστα σε μεγάλα ύψη, εφόσον αυτό ισχυρίζεται ο καθοδηγητής ή ο εκάστοτε πνευματικός, είτε μιλάει αραμαϊκά, είτε σπούδασε ΚΟΥΤΒ (κάποτε), είτε απλώς είναι δικός μας, πιστός κι αυτός, ζαγάρι που ανακυκλώνει όσα ανεξέλεγκτα λένε οι όποιοι δικοί μας ανεξαρτήτως αξιοπιστίας – αρκεί να κάνουν έστω και πρόσκαιρο κακό στον αντίπαλο, ώστε να βγάλουμε κάπως το άχτι μας.

Υπάρχει, λοιπόν, κόσμος προδιατεθειμένος να πιστέψει οτιδήποτε εξωφρενικό και τερατώδες, αρκεί να είναι κατά του αντιπάλου, ακόμα κι αν φαίνεται ότι είναι σαθρό και γελοίο, ότι είναι αστήρικτο και έωλο και θα καταπέσει – δεν έχει σημασία.

Η απόγνωση και το πάθος να καταφέρουμε κι εμείς ένα χτύπημα, κι ας είναι και ατζαμίδικο και μάταιο, μας οδηγεί, από ένα σημείο και πέρα, ακόμα και σε κατασκευές-μπούμεραγκ και σε κατηγορίες που τις πληρώνει τελικά εκείνος που τις εκσφενδονίζει. Μικρή σημασία. Από ένα σημείο και πέρα, η απελπισία σε οδηγεί στο να λες και να εγκολπώνεσαι πράγματα, εξωφρενικά, και να σπεύδεις να πιστεύεις οτιδήποτε επιπόλαιο σε παρηγορεί και τότε το να εκτεθείς είναι το λιγότερο. Διότι μπορεί να σε σύρουνε και στα δικαστήρια, διότι ο οδυνηρός δημόσιος λόγος πια πληρώνεται, αν δεν ξέρεις τις ντρίπλες, τις διαγραμμίσεις και τα όρια του γηπέδου.

Σε περιπτώσεις έντασης δε, μπορεί να την πατήσουμε όλοι – βλέπεις ακόμα και έμπειρους και συγκρατημένους ανθρώπους που γνωρίζουν το μυστικό (περίμενε μια βδομάδα, να δεις τι γίνεται) να πατούν την αγκινάρα λόγω κακών συμβούλων ή εξαιτίας μιας τρομοκρατημένης αυλής. Ειδικά οι ηγέτες οφείλουν να τηρούν το χρονοδιάγραμμα των λίγων ημερών πριν μιλήσουν –  όσοι βιάστηκαν στο παρελθόν να πάρουν θέση, φάνηκαν επιπόλαιοι κι ελαφρολαϊκοί, παρασυρόμενοι και από μη έμπειρους και από αγχώδεις τύπους που δεν διδάσκονται απ’ το παρελθόν.

Στις προεκλογικές περιόδους και όχι μόνον, ο πολιτικός αγώνας γίνεται όλο και λιγότερο έντιμος και χωρίς κανόνες, σχεδόν – συν τον λαϊκισμό που πάντα κάνει νέα καριέρα σε τέτοιες περιόδους όπου μετρούν πιο πολύ οι μεταμφιέσεις και το δήθεν. Αλλά και πολλοί άνθρωποι (ιδίως οι ζηλωτές και οι βαρεμένοι) γίνονται πιο ευάλωτοι στην τερατολογία, τη συκοφαντία και την πλειοδοσία.

Φτηνό εισιτήριο στις δημόσιες συγκοινωνίες ήδη υπόσχεται ο ένας, γενική τζαμπαρία ο άλλος, και ο επόμενος ίσως υποσχεθεί και αεροπλανικά ταξίδια στην κούτρα.

Τρακαδόροι, ετοιμαστείτε για δωρεάν πτήσεις στις Σεϋχέλλες και ξενοδοχεία πέντε αστέρων στο τζαμπέ (με ημιδιατροφή).

Και ποιος θα πληρώνει το μάρμαρο;

Οι άλλοι, οι πλούσιοι. Λες να είναι τόσο κορόιδα αυτοί, ενώ ήδη, όντας πιο ξύπνιοι, έγιναν πιο πλούσιοι από εμάς;

Γι’ αυτό, μη σπεύδεις· περίμενε, λίγο. Κοίτα να δεις πώς εξελίσσεται η κατάσταση. Κατέβα απ’ τ’ άλογο.

Σε μια βδομάδα συνήθως…

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Ιουλίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΑΡΝΗΣΙΔΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Το απόστημα σπάει…

 

 

Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ 

Πριν από μερικά χρόνια, γνωστός μου επιχειρηματίας κέρδισε δίκη για απλήρωτα τιμολόγια ύψους 80.000 ευρώ. Η απόφαση εκδόθηκε τέσσερα χρόνια μετά την αγωγή. Στο μεταξύ, ο οφειλέτης είχε βάλει λουκέτο και τα χρήματα είχαν κάνει φτερά.

«Δικαιώθηκα», μου είπε πικρά, «αλλά βερεσέ».

Το 2012, ο ίδιος είχα κάνει κι εγώ μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση εναντίον ενός Δελαπατρίδη αντιμνημονιακού πολιτευτή, ο οποίος είχε γράψει πως πληρωνόμουν από τις μυστικές υπηρεσίες για να υποστηρίζω όσα έγραφα για να μείνουμε στην Ευρώπη.

Η δίκη έγινε πέντε-έξι χρόνια αργότερα. Ο συκοφάντης δεν μπόρεσε να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του. Κρίθηκε ένοχος για απλή δυσφήμηση, αλλά δεν του επιβλήθηκε ποινή, επειδή είχε παρέλθει η πενταετία. Στην έδρα, η γραμματέας κατέγραφε τα πρακτικά χειρόγραφα σε ένα μαθητικό τετράδιο με μπλε πλαστικό εξώφυλλο. Η δε πρόεδρος με ρωτούσε, με εμφανώς επιθετικό ύφος, αν πράγματι πρότεινα απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων…

Αυτή είναι η ελληνική Δικαιοσύνη…

Το 2024, σύμφωνα με το ΚΕΦίΜ, η επίλυση μιας υπόθεσης σε πρώτο βαθμό απαιτούσε 638 ημέρες.

Η ευρωπαϊκή διάμεσος;

Μόλις 100.

Έξι φορές πιο αργοί από τους εταίρους μας. Για μια υπόθεση προστασίας καταναλωτή απαιτούνταν 1.643 ημέρες - σχεδόν τεσσεράμισι χρόνια. Οι υποθέσεις δωροδοκίας επιβραδύνθηκαν κατά 62%, από 356 σε 576 ημέρες. Κάντε τη σκέψη: αν είσαι επίορκος, το ελληνικό κράτος σού χάριζε κάθε χρόνο και λίγο περισσότερο χρόνο για να εξαφανίσεις τα ίχνη σου.

Ας κάνουμε και λίγη αριθμητική της λαϊκής αγοράς: Ένας επενδυτής που γνωρίζει ότι μια εμπορική διαφορά χρειάζεται δύο ή τρία χρόνια για να λυθεί, τιμολογεί το ρίσκο. Το ρίσκο γίνεται επιτόκιο, το επιτόκιο γίνεται κόστος, το κόστος μεταφράζεται σε χαμηλότερους μισθούς και ακριβότερα προϊόντα. Τη δικαστική καθυστέρηση δεν την πληρώνει ο δικηγόρος με την ωριαία χρέωσή του. Την πληρώνει ο εργαζόμενος στο ταμείο του σούπερ μάρκετ και με έναν από τους χαμηλότερους μισθούς στην Ευρώπη. Γιατί αν δεν γίνονται καλές επενδύσεις με υψηλή προστιθέμενη αξία ποιος θα πληρώσει του καλούς μισθούς, τα σουβλατζίδικα και οι καφετέριες;

Και ξαφνικά, κάτι άλλαξε. Ο νέος Δικαστικός Χάρτης - που υποδέχθηκαν με κραυγές και απεργίες δικηγορικοί σύλλογοι και δικαστικές ενώσεις, όπως συμβαίνει σχεδόν με κάθε συντεχνία όταν θίγονται τα κεκτημένα της - έφερε αποτέλεσμα. Στο Πρωτοδικείο Αθηνών, το μεγαλύτερο της Ευρώπης, ο χρόνος έκδοσης απόφασης μειώθηκε από 1.422 σε 513 ημέρες μέσα σε έναν χρόνο. Πανελλαδικά, από 705 σε 364. Από τα δύο χρόνια, στον έναν.

Μισό λεπτό όμως, πριν ανοίξουν οι σαμπάνιες στο υπουργείο.

Οι 364 ημέρες αποτελούν θρίαμβο μόνο αν συγκρίνεσαι με τον χθεσινό κακό σου εαυτό. Απέναντι στις 100 ημέρες της ευρωπαϊκής διαμέσου, εξακολουθούμε να βρισκόμαστε στο 3,5x. Το ΚΕΦίΜ σωστά επιμένει: αξιολόγηση, ψηφιοποίηση, μέτρηση - όχι πανηγύρια.

Το πιο ενδιαφέρον συμπέρασμα, όμως, είναι άλλο. Επί δεκαετίες ακούγαμε πως το πρόβλημα ήταν «η νοοτροπία», «το σύστημα», «η Ελλάδα, ρε φίλε». Σαχλαμάρες. Μία μεταρρύθμιση, ενάμισης χρόνος, μείωση κατά 50% στους χρόνους απονομής. Το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ μεταφυσικό. Ήταν πολιτικό. Κανείς δεν ήθελε να τα βάλει με τις συντεχνίες της Θέμιδας, γιατί οι συντεχνίες ψηφίζουν και φωνάζουν, ενώ ο πολίτης που περιμένει τεσσεράμισι χρόνια για μια απόφαση απλώς... περιμένει.

Και εδώ φτάνουμε στο δικό μας μερίδιο ευθύνης. Σαράντα χρόνια ανεχόμασταν μια Δικαιοσύνη-χελώνα και ξαναψηφίζαμε όσους τη συντηρούσαν με αναβολές και αδράνεια. Δεν μας την επέβαλαν εξωγήινοι, την επιλέγαμε, εκλογή με την εκλογή, βόλεμα με το βόλεμα.

Τώρα που αποδείχθηκε πως γίνεται, δεν έχουμε πια άλλοθι. Μπορούμε ακόμη καλύτερα. Το ερώτημα είναι…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Ιουλίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η Υγεία στην Ηλεία. Να έχουν νοσοκομείο χωρίς να έχουν!

 Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου

Με την ευκαιρία των νέων συζητήσεων για ένα παλιό πολύ παλιό πρόβλημα όπως είναι το «Νοσοκομείο» της Αμαλιάδας μου ήλθε στο νου αυτό το απόσπασμα από το θρυλικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλη «ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ»

Μιλάει για το Σύνταγμα …. 

Εμείς όμως μπορούμε κάλλιστα να βάλουμε στην θέση του ένα Νοσοκομείο, ένα Κέντρο Υγείας, μια Ανώτερη Σχολή, μια Δημόσια Υπηρεσία και οτιδήποτε άλλο δικαιούμεθα σαν κοινωνία και που κάποιοι μας το στερούν με το έτσι θέλω.

……

-Να έχουν Σύνταγμα ή να μην έχουν;

-Αφού δεν είχαν, γιατί να έχουν;

-Θα τους παρέσυραν αυτοί που έχουν...

-Να αρκεστούν εις αυτά που έχουν!

-Δεν είναι και ώριμοι για να το έχουν!

-Για το καλό τους ας μην το έχουν...

-Δεν επιτρέπεται να το έχουν!

-Αποφασίζουμε να μην το έχουν!

-ΝΑ ΜΗ ΤΟ ΕΧΟΥΝ!

-Και αν επιμένουν να το έχουν;

-Και αν το έχουν χωρίς να το έχουν;

-Τι εννοείτε έχουν δεν έχουν;

-Εάν νομίζουν ότι το έχουν και στην ουσία δεν το έχουν! Αυτοί θα χαίρονται ότι το έχουν και μεις θα ξέρουμε πως δεν το έχουν!

- ...Έτσι θα έχουν χωρίς να έχουν και δεν θα έχουν ενώ θα έχουν!

-Αποφασίζουμε να έχουν;
 

-Εάν εμποδίσουμε να έχουν, υπάρχει κίνδυνος να έχουν! Ο μόνος τρόπος να μην έχουν, είναι να αφήσουμε να έχουν.

 Για παράδειγμα, όσα δεν έχουν είναι όσα αφήσαμε να έχουν!

……

Θα έχουμε άδικο αν αναρωτηθούμε

Μήπως κάποιοι μας «επιτρέπουν» να έχουμε αυτό που έχουμε στην Αμαλιάδα και που επιμένουν να το λένε Νοσοκομείο για...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Ιουλίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Άλλη μια μάζωξη για τα ΑΕΙ στην Ηλεία….

 

 Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου

 

Αυτήν φορά δεν ήταν σε παράλια με μαγιώ….

Ούτε καν σε ουζερί με την ποικιλία στην μέση και τα ποτήρια σηκωμένα. 

Τα πράγματα ξαφνικά σοβάρεψαν και η συγκέντρωση είχε έναν κάποιο θεσμικό χαρακτήρα.

Προσκεκλημένοι όλοι οι φορείς του Νομού,

Και οι πολιτικοί βεβαίως βεβαίως….

Ηχηρές παρουσίες και ηχηρές απουσίες όπως χαρακτηριστικά επεσήμαναν τα τοπικά ΜΜΕ.

Και μπροστάρης αυτήν την φορά ο Μητροπολίτης μας.

Καιρός ήταν.

Γιατί είναι γνωστό τοις πάσι ότι τα αδύνατα παρά τοις ανθρώποις δυνατά παρά τω θεώ.

Είναι απορίας άξιον που οι μπροστάρηδες της Κίνησης για τα ΑΕΙ στην Ηλεία τόσο καιρό δεν το είχαν σκεφτεί. …

Μια μάζωξη που θα την ζηλεύαν ειδικοί μελλοντολόγοι.

Θα ο ένας θα ο άλλος….

Όλοι εν πλήρη συγχίσει αθώοι.

Δεν ξέρουν τίποτα.

Δεν θυμούνται τίποτα.

Ούτε καν ότι κάποτε είχαμε σχολές ΑΕΙ και στην Αμαλιάδα και στον Πύργο.

Δεν ήξεραν και δεν ξέρουν τίποτα για τις συνθήκες που δούλευαν και για τα διπλώματα που έδιναν.

Δεν πήραν καν χαμπάρι ότι κάποια στιγμή έκλεισαν.

Και γι αυτό και δεν έκαναν τίποτα τότε.

Γιατί αν το μάθαιναν δεν θα το άφηναν να περάσει έτσι.

Θα κινούσαν γη και ουρανό.

Πάντως κάλιο αργά παρά ποτέ.

Τώρα δήλωσαν ότι θα κάνουν τα αδύνατα δυνατά να (ξανα)έλθουν οι Σχολές και να μην (ξανα)φύγουν ποτέ ποτέ ποτέ

Και αν πεις κάτι για όλα αυτά έχουν έτοιμη την απάντηση.

«Εμείς δεν βλέπουμε το παρελθόν εμείς βλέπουμε το μέλλον ……..»

Φοβερή ατάκα που φαίνεται ότι έχει μεγάλο σουξέ γιατί κάποιοι την λένε και την ξαναλένε.

Και δεν έχουν πάρει χαμπάρι ότι με τους πολιτικούς που πορευτήκαμε στο παρελθόν που αυτούς θα πορευτούμε και στο μέλλον.

Τι μας κάνει τώρα να είμαστε αισιόδοξοί???

Ο ορισμός της παράνοιας είναι ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Ιουλίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)