"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΝουΔο-γαλαζαίικο ΓΥΦΤΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΞΕΦΡΑΓΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Αν είν’ Ρομά, δεν έχει… μα!

Γράφει η ΑΚΙΣ 

Τι θα γίνει, επιτέλους, με τους Ρομά;  

Μέχρι πότε θα είναι ασύδοτοι (το 90%), μέχρι πότε θα γράφουν τον νόμο «εκεί που δεν πιάνει μελάνη»; 

Μέχρι πότε θα κλέβουν, θα ληστεύουν, θα οπλοφορούν, θα πυροβολούν και θα σκοτώνουν (ακουσίως, αλλά δεν έχει σημασία); Μέχρι πότε; 

 Τις προάλλες το σκυλί μας γάβγιζε σαν παλαβό και οδήγησε τη συμβία μου στην κρεβατοκάμαρα του σπιτιού, όπου ανακάλυψε, κρυμμένο πλάι στο κρεβάτι, ένα Γυφτάκι.

Προτού μας απαντήσει στο «τι κάνεις εσύ εδώ;», που το ρώτησε η έκπληκτη γυναίκα, «την έκανε» από το παράθυρο και πήδηξε, από ύψος τριών μέτρων, στον δρόμο, όπου το περίμενε «συνάδελφος», ολίγον μεγαλύτερος!  

Τι θα γίνει με αυτούς τους τύπους, λοιπόν; 

Μέχρι πότε θα κυκλοφορούν με οχήματα «διασκευασμένα» σε φορτηγά-κλούβες, κουβαλώντας μέσα πέντε έξι κουτσούβελα σαν κοτόπουλα;

Μέχρι πότε θα κάνουν τον παλιατζή με Ι.Χ. ξεχαρβαλωμένα, με το πορτμπαγκάζ ανοιχτό και φορτωμένο παλιοσίδερα και μπετόβεργες, που εξέχουν δύο και τρία μέτρα από το αυτοκίνητό τους; 

Τους σταματά κάποια Αρχή για έλεγχο; 

Κι αν τους πιάσουν να παρανομούν, τι γίνεται; 

Τους σταματά κανείς για έρευνα, αφού, απ’ ό,τι φαίνεται, κατέχουν περισσότερα όπλα από τον Ελληνικό Στρατό; 

Πηγαίνουν τα παιδιά τους -υποχρεωτικά- σχολείο, όπως όλα τα άλλα παιδιά όλων των νομοταγών πολιτών;

Προχθές μια ομάδα Ρομά, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, προκάλεσε πανικό, καθώς αποφάσισε να… καπνίσει στο σαλόνι σε βαπόρι της γραμμής Χίου – Μυτιλήνης! Ορίστε τι αναφέρει το υπουργείο Ναυτιλίας:
«Τις μεσημβρινές ώρες χθες ενημερώθηκε η Λιμενική Αρχή της Μυτιλήνης, κατόπιν δημοσίευσης βίντεο σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για περιστατικό ενεργοποίησης του συστήματος καταιονισμού ύδατος (sprinklers) εντός του Ε/Γ-Ο/Γ “ΝΗΣΟΣ ΣΑΜΟΣ” Ν.Π. 12396, το οποίο έλαβε χώρα στις 24/4/2026, κατά τη διάρκεια εκτέλεσης προγραμματισμένου δρομολογίου από τον λιμένα Πειραιά προς τον λιμένα Μυτιλήνης. Συγκεκριμένα, το σύστημα ενεργοποιήθηκε στον πρυμναίο χώρο επιβατών του καταστρώματος 7 έπειτα από θραύση του γυάλινου φιαλιδίου στο ακροφύσιο της κεφαλής οροφής (sprinkler).

Από το Τοπικό Κλιμάκιο Επιθεώρησης Πλοίων (ΤΚΕΠ) διενεργήθηκε έλεγχος, κατά τον οποίο διαπιστώθηκε η ορθή επαναφορά του συστήματος πίεσης στην αρχική του κατάσταση, ενώ πραγματοποιήθηκε δοκιμή λειτουργίας του, με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Το Κεντρικό Λιμεναρχείο Μυτιλήνης έχει προβεί στη διερεύνηση του συμβάντος για την επιβολή των προβλεπόμενων διοικητικών κυρώσεων»
.

Με δυο λόγια, κάνουν ό,τι θέλουν, μας έχουν όλους «γραμμένους», το παίζουν μάγκες και ...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΞΕΦΡΑΓΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Αλλεργική στην επιβολή του νόμου η πολιτεία

 Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

89χρονος (ο) 1. αυτός που κινείται απρόβλεπτα και με μεγάλη ταχύτητα
«μπορεί να τον βλέπεις έτσι γεματούλη, αλλά στην πραγματικότητα ο Νίκος είναι 89χρονος» 2. αυτός που είναι δύσκολο να εντοπιστεί και να συλληφθεί από την Αστυνομία «αντί να ρίχνουμε ευθύνες στην ΕΛ.ΑΣ., καλό είναι να καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι όλα εύκολα στην επιβολή του νόμου και ότι υπάρχουν και 89χρονοι»

Το ότι ένας διαταραγμένος 89χρονος πήρε μια καραμπίνα και μπούκαρε στον ΕΦΚΑ είναι σοβαρό θέμα, αλλά είναι κάτι που μπορεί να συμβεί. Προφανώς η πιθανότητα να συμβεί αυξάνεται γεωμετρικά σε κράτη των οποίων η πολιτεία είναι αλλεργική στην επιβολή του νόμου και αφήνει κάθε διαταραγμένο να κυκλοφορεί ελεύθερος, αλλά όντως δεν μπορεί ένα κράτος να τα προλαβαίνει όλα.

Σίγουρα, όμως, πρέπει να μπορεί να εμποδίζει έναν 89χρονο ο οποίος, αφού μπούκαρε στον ΕΦΚΑ στον Κεραμεικό και πυροβόλησε υπαλλήλους, μετά πήγε ανενόχλητος μέχρι το Ειρηνοδικείο στους Αμπελοκήπους όπου, πάντα ανενόχλητος, έκανε το ίδιο για να εξαφανιστεί στη συνέχεια λες και είναι κάποιο αερικό.

Είναι άλλο να μην έχεις αστυνομικούς σε κάθε γωνιά και άλλο να μην υπάρχουν πουθενά (ούτε καν στα δικαστήρια).  

Είναι άλλο το κράτος να μην είναι αστυνομοκρατούμενο (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό) κι άλλο να είναι ξέφραγο αμπέλι.


ΥΓ: Ο 89χρονος (...) δεν υπάρχει λόγος να οδηγηθεί στο δικαστήριο. Οπως έχουμε διαπιστώσει τις τελευταίες ημέρες...

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικου κηφηνοκρατούμενου ξέφραγου Κουλο-χανείου κωμωδία

Σαν σήμερα (30/4/ΧΧΧΧ)

 

311: H χριστιανική θρησκεία αναγνωρίζεται επίσημα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με διάταγμα του αυτοκράτορα Γαλέριου Βαλέριου Μαξιμιανού .

1803: ΟΙ ΗΠΑ αγοράζουν από τη Γαλλία την περιοχή της Λουϊζιάνας με τιμή 20 δολαρίων να τετραγωνικό μίλι. Συνολικό τίμημα 15 εκατομμυρια δολάρια
1821: Το Συνέδριο των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων στο Λάιμπαχ (σημερινή Λιουμπλιάνα) αποδοκιμάζει την ελληνική επανάσταση.

1919: Επικυρώνεται στη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού η αποστολή ελληνικού στρατού στη Σμύρνη, με σκοπό  να προστατεύσει τον χριστιανικό πληθυσμό στην περιοχή και να επιβάλει την τάξη .

1925: Ο Ολυμπιακός, ενάμιση μήνα μετά την ίδρυσή του, δίνει τον πρώτο αγώνα του στο ποδηλατοδρόμιο, το κατοπινό στάδιο Καραϊσκάκη. Νικά τη γαλλική ομάδα του πλοίου «Ζαν Ντ' Αρκ» με 5-0.

1915: Γεννιέται ο ποιητής Νίκος Γκάτσος
1883: Πεθαίνει ο γάλλος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Εντουάρ Μανέ
1945: Αυτοκτονεί ο Αδόλφος Χίτλερ  και η  Εύα Μπράουν  μία ημέρα μετά το γάμο τους.

1989: Πεθαίνει ο ιταλός σκηνοθέτης και «πατέρας» του σπαγγέτι - γουέστερν Σέρτζιο Λεόνε


 2014: Πεθαίνει, σε ηλικία 71 ετών από πνευμονία ο Βρετανός ηθοποιός Μπομπ Χόσκινς.  










2018:  Πέθανε σε ηλικία 81 ετών ο εκδότης Γίωργος Κουρής μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.
 





2019  Πέθανε  σε ηλικία 74 ετών στο σπίτι του στο Τέξας ο Πίτερ Μέιχιου, ο ηθοποιός που ενσάρκωσε τον Τσουμπάκα στις ταινίες Star Wars
 
 
 
 
2022
Πέθανε η ηθοποιός Αλέκα Λαμπρινού
 

ΕΘΝΙΚΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΓΧΩΡΙΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πέμπτη φάλαγγα σε οργασμό

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Η μικρή νεκρή Μαρία του Εβρου, που αναστήθηκε, ο σκορπιός που τη δάγκωσε, ο μικρός Ιωνας, που του έβαζε η «προσφύγισσα» μανούλα του θαλασσινό νερό στο μπιμπερό, ο κουκουλουφόρος Αραβας δουλέμπορος που «ομολόγησε» στο ΒΒC, διά σεσημασμένου ελληνόφωνου που απολύθηκε απο γερμανικό περιοδικο ως παραμυθατζής, πως τον προσέλαβε η Ελληνική Αστυνομία να απελαύνει βιαίως λαθραίους, όλοι αυτοί, αν μαζέψουν και αλλους, π.χ. από τα τυριά γνωστής αλυσίδας σούπερ μάρκετ και δύο τρεις δημοσιογραφούντες από Ελλάδα και Κύπρο και γίνουν 20, μπορούν να κάνουν σωματείο.

«Προοδευτική Ενωση Ρουφιάνων Παπατζήδων». Ολες οι εφεδρείες που έχουν οι Απόστολοι του Μαρασμού έχουν κινητοποιηθεί, από αριστερά ζόμπι, μέχρι τους σινιέ «γενίτσαρους» του ΕΛΙΑΜΕΠ, το οποίο με επιμέλεια, επιμονή και χωρίς ίχνος σιχασιάς προμοτάρει τη θεωρία της όπισθεν, σκυφτά, ψοφοδεώς, του μη θυμώσει ο Τούρκος.

Στόχος όλων, η διάρρηξη της Τριμερούς Συμμαχίας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ. Σκληροί φιλοχαμασίτες αριστεροί δημοσιογραφούντες, ζόμπι του ενδοτισμού του μακαρίτη Σημιταρά του Κουρδοφάγου από τα υπόγεια του ΥΠΕΞ, κινητές συμφύσεις του μηδενισμού στα ΑΕΙ, με τρεμάμενα γεροντικά χέρια ή φανατισμό και ταχύτητα πληκτρολόγησης πολυβόλου άπατρι μισέλληνα νεανία, ρίχνουν καθημερινά από 15 τάλαρα αναλύσεων για το κακό που θα μας εύρει.

Το δόλιο, τάχα γενοκτονικό και διαβολικό Ισραήλ, σε αντίθεση με το αγγελικό Ιράν, τις πονόψυχες Χαμάς, τη vegan πασιφίστρια Χεζμπολάχ και την αθώα παιδούλα Τουρκία, θα μας παρασύρει στον όλεθρο, τυχοδιωκτικά θα μας βγάλει στο κλαρί και από αθώες φιλεορηνικές κορασίδες, που τρέχαμε με ξέπλεκα μαλλιά στα λιβάδια της Ελληνοτουρκικής φιλίας, θα γίνουμε καλντεριμιτζούδες του Σιωνισμού. Θα συρθούμε σε μια σύγκρουση με τη φοβερή και κραταιά Τουρκία, που έχει χεστεί επάνω της με το ξεβράκωμα του Ιράν και μετά, θα μας παρατήσει στο έλεός της.

Κραυγάζουν πως εκτιθέμεθα, ταυτιζόμαστε με «γενοκτόνους» «καταζητούμενους» από το διεθνές αποτέτοιο και όχι μόνο θα χάσουμε νησιά, τη Θράκη και την Κύπρο, όπως λένε, αλλά θα χάσουμε και το ονόρε μας, αφού δεν θα μας εχτιμάνε έναν παρά στα Ηνωμένα Εθνη, στη Γάζα, στην Τεχεράνη, θα στεναχωρήσουμε τον Ερντογάν και τον Φιντάν και θα πικραθούν η Αλμπανέζε, όλες οι «συλλογικότητες”», από τα Προσφυγικά της Αλεξάνδρας, και κάτι κυρίες με μπλε μαλλιά ως τους non binary «αντισιωνιστές» κ.ά. Ολη η Πέμπτη Φάλαγγα είναι σε οργασμό επιχειρημάτων κατά της Τριμερούς.

Οι δε Τούρκοι είναι σε παραλήρημα, επιθυμούν διακαώς να καταστρέψουν την Τριμερή Συμμαχία και θα πλήρωναν όσο όσο, που δημιουργεί κάποιες σκέψεις. Ο πανικός των Τούρκων, η προσπάθεια να πουν πως η συμμαχία αυτή στρέφεται συνολικά κατά των μουσουλμάνων, οι απειλές Ερντογάν, Φιντάν, που εναλλάσσονται με κωμικές νουθεσίες, ανησυχούν οι Τούρκοι για μας, ε, για το… καλό μας, η στάση τους δείχνει το προφανές: ανατρέψαμε τις ισορροπίες υπέρ μας. Δεν είμαστε πλέον μόνοι μας με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ να νίπτουν τας χείρας τους, κρατώντας ισορροπίες έως φιλοτουρκική στάση.

Διότι, εάν πέσουν τα κάστρα που λέγονται Ελλάδα και Κύπρος, το Ισραήλ θα είναι περικυκλωμένο, δεν θα έχει μετόπισθεν, στρατηγικό βάθος, ασφαλή χώρο για τους πολίτες του, τα πολιτικά του αεροσκάφη, χώρο να ασκείται η Αεροπορία του πάνω από ευρύ ανάγλυφο εδάφους. Επίσης, οι Ισραηλινοί, δεινοί στην προηγμένη τεχνολογία, μας πώλησαν κορυφαία όπλα, που συγκροτούν τον δικό μας Ατσάλινο Θόλο, που ανατρέπουν στο πεδίο τους τουρκικούς σχεδιασμούς μαζί με τα υπόλοιπα όπλα μας, Rafale, F16 Viper, τα αναμενόμενα F35, Βelhara και άλλα που έπονται, μια δύναμη πια στο σύνολό της όχι απλά αποτρεπτική, μια δύναμη πλήρους υπεροχής, νίκης, απελευθέρωσης των Κατεχομένων της Κύπρου και συντριβής του τουρκικού επεκτατισμού, εάν δοθεί η ευκαιρία.

Οι Τούρκοι ξέρουν, το έμαθαν από τις επιδόσεις των IDF και των IAF αυτά τα χρόνια και ξέρουν πως οι Ελληνες έχουμε πλέον έναν ισχυρό σύμμαχο που δεν τον συμφέρει να μείνει αδρανής σε περίπτωση επίθεσης της Τουρκίας σε Ελλάδα ή Κύπρο αλλά και που ούτε εμάς μας συμφέρει να μείνουμε αδρανείς, αν υπάρξει σύγκρουση του Ισραήλ με την Τουρκία, είτε προληπτικό χτύπημα είτε τυχοδιωκτική – αυτοκτονική απόπειρα των Τούρκων να υλοποιήσουν τις νταηλίδικες αντισημιτικές απειλές κατά Ισραήλ.

Και να θυμίσουμε στους ελληνόφωνους δημοσιολογούντες, που, όπως το 1918-1922 έσπευσαν στην υποστήριξη του Κεμάλ, το ίδιο κάνουν και τώρα κατά της Πατρίδας, πως ο αληθινός Γενοκτόνος, ο εχθρός μας, κοινός πλέον εχθρός με το Ισραήλ, είναι η Τουρκία, οι Τούρκοι ισλαμοφασίστες, μακελάρηδες του Μικρασιατικού Ελληνισμού ήταν οι δάσκαλοι του Χίτλερ, του μακελάρη των Εβραίων.

Το Ισραήλ πολεμάει ενάντια σε γενοκτόνους, που δεν κρύβουν τις προθέσεις τους κατά Εβραίων και Χριστιανών.

Το συμφέρον μας, το δίκαιο και η ηθική υποδεικνύουν τη θέση μας στο πλευρό του.

Η Τριμερής, λοιπόν, υπηρετεί τα πλέον ζωτικά κοινά συμφέροντά μας, θα την υπερασπιστούμε απέναντι στην Πέμπτη Φάλαγγα και θα συνασκούμαστε στο πεδίο, από τη Θράκη ως το Ισραήλ.

Θα στεναχωρηθεί ο Ερντογάν, η ελληνόφωνη αριστερά, το ΕΛΙΑΜΕΠ και όλο το τζιχαντιστικό Ισλάμ, αλλά…

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΓΧΩΡΙΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ηθικολογία και εθνικό συμφέρον

 

Γράφει ο  ΦαήλοςΜ. Κρανιδιώτης

Το διεθνές περιβάλλον παραμένει μια ζούγκλα, ο Νόμος του Ξίφους δεν έπαυσε ποτέ να ισχύει. Δεν υπάρχει διεθνές δικαστικό όργανο που να μπορεί να υποχρεώσει μια κραταιά δύναμη να σκύψει το κεφάλι και να βάλει το σπαθί της ισχύος στο θηκάρι του. Και η ισχύς είναι πρωτίστως τα όπλα, όταν υπάρχει ηγεσία που δεν διστάζει να τα χρησιμοποιήσει.

Η Κυπριακή Δημοκρατία είχε και έχει χίλια δίκια για την τουρκική εισβολή του 1974 και το όργιο αίματος, λεηλασίας, βιασμών, εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας. Εχει κορνιζάρει τρία στρέμματα ψηφίσματα του ΟΗΕ και αποφάσεις Δικαστηρίων.

Δεν έχει πάρει πίσω ούτε μισό μέτρο γης.

Οι βιαστές των κοριτσιών και ηλικιωμένων γιαγιάδων, οι δολοφόνοι αμάχων και αιχμαλώτων, οι λεηλάτες περιουσιών και αρχαιοτήτων και όσοι πολιτικοί και στρατιωτικοί, Τούρκοι και Τουρκοκύπριοι, τους καθοδήγησαν και κάλυψαν τους αυτουργούς σε αυτά τα χιλιάδες εγκλήματα πεθαίνουν στα κρεβάτια τους, ελεύθεροι, ατιμώρητοι. Οσοι ζουν ακόμη κομπάζουν στα καφενεία της Τουρκίας και των Κατεχομένων για τις κτηνώδεις πράξεις τους. Ούτε ένας δεν οδηγήθηκε στο Δικαστήριο, και λίγα διεθνή εντάλματα σύλληψης που εκδόθηκαν, π.χ. για τους δολοφόνους του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, έμειναν ανεκτέλεστα.

Τα έχει λύσει τα ζητήματα αυτά ο Θουκυδίδης στον διάλογο Αθηναίων και Μηλίων, μη σας κουράζω.

Είναι αστεία λοιπόν η ηθικολογία, έστω και με πατριωτικό ένδυμα, όταν μιλάμε για τον αληθινό κόσμο και την υπεράσπιση και προώθηση των εθνικών συμφερόντων.

Ποιος είναι ο εχθρός;

Η Τουρκία. Θέλει, το λένε, το γράφουν, το πράττουν οι ταγοί της, οι καθεστωτικοί δημοσιογράφοι του ισλαμοφασισμού, οι «διανοούμενοι» του τουρκογενούς πρωτοφασισμού, να μας καταπιεί, θέλει να αρπάξει ξανά όλη τη γη μας, τη θάλασσα, τον αέρα, να σκοτώσει κι άλλα παιδιά μας και ύστερα να σφάξει όποιους αρνηθούν να υποταχθούν, να εξισλαμιστούν ή να πληρώσουν τη ζίγια, τον φόρο των «απίστων».

Αυτό λέει το Ισλάμ, και όπως λέει ο ίδιος ο γιαλατζί σουλτάνος, ο απόγονος εξισλαμισμένων Ποντίων από την Ποταμιά της Ριζούντας, ο δισέγγονος του Μεμή Μπατάγογλου, που σήμερα λέγεται Ερντογάν: «Τι πάει να πει μετριοπαθές Ισλάμ. Αυτό μας προσβάλλει. Το Ισλάμ είναι ένα!», και «Η δημοκρατία είναι ένα λεωφορείο για να φτάσουμε εκεί που θέλουμε (σημ. το χαλιφάτο), όταν φτάσουμε, δεν το χρειαζόμαστε πια». Μετά κατεβαίνουν από το λεωφορείο και έχει Σαρία για την κοινότητα των «πιστών» και λεπίδι για τους «απίστους». Και αυτοί όλοι, είτε λέγονται Σουνίτες είτε Σιίτες, Τούρκοι, ή Ιρανοί και οι πληρεξούσιοί τους, Ισλαμικό Κράτος, Χαμάς, Χεζμπολάχ, προχωράνε.

Το παρακλάδι των Αδελφών Μουσουλμάνων, συνεργατών του Χίτλερ και του Χίμλερ, που κυβερνά την Τουρκία και για λίγο κυβέρνησε και την Αίγυπτο, εκεί το πάει. Οσο δυναμώνουν τόσο πιο καθαρά το λένε και όσο αυξάνονται οι κοινότητες των μαντράχαλων στρατεύσιμης ηλικίας που έρχονται στη Δύση τόσο πιο πολύ ξεθαρρεύουν και οι προφυλακές τους μέσα στις δυτικές μητροπόλεις. Δείτε τα χάλια της Αγγλίας, της Γαλλίας, του Βελγίου, που οδεύει η Γερμανία. Σε λίγο οι ισλαμικές μάζες, κινούμενες εκλογικά ως μπλοκ, θα καθορίζουν τις εκλογές. Τώρα το κάνουν σε μερικές περιφέρειες, τοπικά, αν όμως συνεχιστεί η πληθυσμιακή αύξησή τους, θα το κάνουν και σε εθνική κλίμακα.

Η ψήφος των γηγενών, μη μουσουλμάνων, θα διασπάται σε διάφορα κόμματα, αυτοί όμως θα κινούνται μαζικά στην ίδια κατεύθυνση. Εάν τα πράγματα συνεχίσουν να κινούνται στην ίδια φορά, με τους ίδιους ρυθμούς πληθυσμιακής αύξησης των μουσουλμάνων και τη δημογραφική συρρίκνωση των χριστιανών Ευρωπαίων, θα ζήσουμε μια εσωτερική κατάρρευση, που θα περάσει μέσα από τρομερές κοινωνικές, θρησκευτικές και φυλετικές συγκρούσεις.

Σύμφωνα με το manual του, το Ισλάμ πρέπει να επεκταθεί σε όλο τον πλανήτη και όποιος αντισταθεί, ουαί και αλίμονό του. Μπορεί να χρειαστεί ακόμη και εξαπάτηση, παραπλάνηση, υπάρχει όρος και γι’ αυτό, να χρησιμοποιηθούν ακόμη και οι δημοκρατικοί θεσμοί και τα ανθρώπινα δικαιώματα γι’ αυτόν τον σκοπό, ο οποίος όμως παραμένει γι’ αυτούς απαράλλακτος, η επέκταση σε όλο τον κόσμο και με τη βία, όπου χρειαστεί. Μετά θα πάνε στον υπόνομο του σφαγείου δημοκρατία και δικαιώματα.

Το πόσοι αριστεροί είναι χρήσιμοι ηλίθιοι στην υπηρεσία αυτού του σκοπού είναι κάτι απίθανο αλλά αληθές.

Το μίσος τους για τη Δύση, την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, τον Χριστιανισμό, τον καπιταλισμό, τους Εβραίους είναι αβυσσαλέο, σε βαθμό που να θέλγονται από αληθινούς γενοκτόνους φονιάδες γυναικών, μωρών, που κανονικοποιούν την παιδεραστία, την κακοποίηση, είτε σεξουαλική είτε ξυλοδαρμό, των γυναικών.

Ετσι, όχι μόνον οι ελληνόφωνοι αριστεροί αλλά και ηθικολογούντες πατριώτες, με τη φορά του λανθάνοντος αντισημιτισμού, επιπλοκή από τον μιμητισμό του κεντροευρωπαϊκού νασιοναλισμού, που έχει τόση σχέση με τον Ελληνισμό, όση εγώ με το μπαλέτο, καταλήγουν να ψέγουν το αυτονόητο, την επιδίωξη της Ελλάδας να αποκτήσει έναν πολλαπλασιαστή ισχύος στην αντιπαράθεση με τον επεκτατισμό του τουρκικού ισλαμοφασισμού συμμαχώντας με το Ισραήλ.

Να ακουμπήσουμε το κεφάλι μας στο κούτσουρο, λοιπόν, και να γυμνώσουμε τον λαιμό μας, για να μας κάνουν κουρμπάνι. Τουλάχιστον, ως σφάγια, θα έχουμε την εκτίμηση του Διεθνούς Ποινικού «Δικαστηρίου», ε;

Και οι Μεχμετζίκ, που στις εξόδους από τις μονάδες τους κάθονται σε ένα κλεμμένο ελληνικό καφενείο στην Κερύνεια, πίνουν τα σερμπέτια τους και μπεγλεράνε, θα μας μακαρίζουν που δεν φέραμε ως το τέλος τούμπα την ισορροπία υπέρ μας, γιατί αφήσαμε στην άκρη τον Θουκυδίδη και πιάσαμε το μαρκούτσι του ναργιλέ και την ηθικολογία.

Αδέρφια, εκεί όπου είναι το εθνικό συμφέρον, εκεί όπου είναι η ισχύς, εκεί είναι και...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Επίσκεψη Μακρόν στην Ελλάδα: μηνύματα και το δύσκολο ερώτημα της γαλλικής συνδρομής

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

Η επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα δεν ήταν μια τυπική διπλωματική στάση.

Ήταν μια επίσκεψη σχεδιασμένη για να εκπέμψει μήνυμα αποτροπής: προς την Τουρκία χωρίς να κατονομαστεί, προς τις ΗΠΑ σε μια περίοδο αμφιβολιών για τη νατοϊκή συνοχή, προς την Ευρώπη που αναζητά αμυντική ταυτότητα, αλλά και προς το εσωτερικό ακροατήριο σε Ελλάδα και Γαλλία.

Η εικόνα του Μακρόν και του Κυριάκου Μητσοτάκη στη φρεγάτα «Κίμων», μαζί με την ανανέωση της στρατηγικής αμυντικής εταιρικής σχέσης, είχε προφανή συμβολισμό: η ελληνογαλλική σχέση δεν παρουσιάζεται πλέον ως απλή φιλία, αλλά ως σχέση στρατηγικής ασφάλειας. Η ανανέωση της συμφωνίας του 2021 για ακόμη πέντε χρόνια, με πρόβλεψη περαιτέρω αυτόματης ανανέωσης, είχε προαναγγελθεί ως κεντρικό αντικείμενο της επίσκεψης.

Η ελληνική πλευρά θέλησε να παρουσιάσει τη συμφωνία ως «μπετόν αρμέ» εγγύηση.

Η γαλλική πλευρά, από την άλλη, θέλησε να τη συνδέσει με το μεγάλο αφήγημα Μακρόν: την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία, δηλαδή μια Ευρώπη που δεν περιμένει πάντοτε την Ουάσιγκτον για να αποφασίσει αν θα υπερασπιστεί τα συμφέροντά της. Ο ίδιος ο Μακρόν έδωσε τον τόνο με τη φράση ότι η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής «δεν είναι λόγια» και ότι η Γαλλία θα είναι στο πλευρό της Ελλάδας, απευθυνόμενος και σε «αντιπάλους και δυνάμει εχθρούς».

Τι συζητήθηκε και τι υπογράφηκε

Το πακέτο της επίσκεψης ήταν ευρύτερο από την άμυνα, αλλά η άμυνα ήταν ο πυρήνας του.

Υπογράφηκαν εννέα συμφωνίες ή κείμενα συνεργασίας: η Ενισχυμένη Συνολική Στρατηγική Εταιρική Σχέση, η ανανέωση της αμυντικής συμφωνίας Ελλάδας–Γαλλίας, οδικός χάρτης συνεργασίας των δύο ΥΠΕΞ, συμφωνίες για επαγγελματική εκπαίδευση, ανώτατη εκπαίδευση και έρευνα για την περίοδο 2026-2030, συνεργασία στην πυρηνική τεχνολογία, ψηφιακά ωκεάνια συστήματα, αμυντική έρευνα και καινοτομία, καθώς και πλαίσιο υποστήριξης για τους πυραύλους MICA IR/RF της MBDA.

Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι η επίσκεψη δεν περιορίστηκε στη ρητορική «Ελλάς–Γαλλία–Συμμαχία». Περιέλαβε τρία επίπεδα.

Πρώτον, το στρατιωτικό: Rafale, φρεγάτες, MICA, αμυντική τεχνολογία, διαλειτουργικότητα.

Δεύτερον, το πολιτικό: κοινός βηματισμός σε Ε.Ε., ΝΑΤΟ, Ανατολική Μεσόγειο και ευρωπαϊκή άμυνα.

Τρίτον, το βιομηχανικό και τεχνολογικό: πυρηνική τεχνολογία, ψηφιακά ωκεάνια συστήματα, έρευνα, ανώτατη εκπαίδευση.

Το μήνυμα είναι ότι η σχέση δεν θέλει να είναι μόνο «αγοράζω γαλλικά όπλα», αλλά πιο μόνιμη σύζευξη στρατηγικών συμφερόντων.

Ωστόσο, εδώ χρειάζεται κριτική στάση.

Η Γαλλία δεν δρα από φιλελληνισμό. Έχει συμφέρον να πουλήσει αμυντικό υλικό, να ενισχύσει τη γαλλική αμυντική βιομηχανία, να αποκτήσει πιο σταθερό αποτύπωμα στην Ανατολική Μεσόγειο και να προωθήσει την ευρωπαϊκή άμυνα με γαλλική σφραγίδα.

Η Ελλάδα επίσης αγοράζει τεχνολογία, πολιτική πρόσβαση και αποτρεπτικό βάθος.

Αυτή είναι η ουσία των σύγχρονων συμμαχιών: δεν είναι ρομαντικές, είναι συναλλακτικές — αλλά όσο τα συμφέροντα συμπίπτουν, τόσο πιο αξιόπιστη γίνεται η συμμαχία.

Το κρίσιμο σημείο: η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής

Η βάση της συζήτησης είναι το άρθρο 2 της ελληνογαλλικής συμφωνίας του 2021. Σύμφωνα με το κείμενο, τα δύο μέρη παρέχουν βοήθεια και συνδρομή «με όλα τα κατάλληλα μέσα» και, εφόσον χρειαστεί, «με τη χρήση ένοπλης βίας», εάν διαπιστώσουν από κοινού ότι λαμβάνει χώρα ένοπλη επίθεση κατά της επικράτειας ενός από τα δύο κράτη.

Αυτό είναι ισχυρότερο από μια γενική πολιτική δήλωση. Δεν είναι όμως μηχανισμός αυτόματου πολέμου. Υπάρχουν τρεις κρίσιμες λέξεις: «ένοπλη επίθεση», «επικράτεια» και «διαπιστώσουν από κοινού».

Δηλαδή, η ρήτρα ενεργοποιείται καθαρά όταν υπάρχει σαφής ένοπλη επίθεση στην ελληνική επικράτεια. Αν όμως έχουμε γκρίζα ζώνη — θερμό επεισόδιο μικρής κλίμακας, υβριδική πίεση, αμφισβητούμενη θαλάσσια περιοχή, επεισόδιο σε ΑΟΖ ή κρίση που δεν έχει αμέσως τον χαρακτήρα κλασικής επίθεσης — τότε η πολιτική ερμηνεία θα είναι καθοριστική.

Αυτό δεν μειώνει τη σημασία της ρήτρας. Απλώς την προσγειώνει. Η αξία της βρίσκεται κυρίως στην αποτροπή πριν από την κρίση. Ο αντίπαλος πρέπει να υπολογίζει ότι μια σύγκρουση με την Ελλάδα μπορεί να φέρει γαλλική εμπλοκή, έστω και με τρόπους που δεν θα ανακοινωθούν εκ των προτέρων: αποστολή ναυτικών δυνάμεων, πληροφορίες, αεροπορική παρουσία, στρατιωτικό υλικό, διπλωματική κάλυψη, κοινό ευρωπαϊκό μέτωπο. Αυτό από μόνο του ανεβάζει το κόστος οποιασδήποτε επιθετικής ενέργειας.

Η ευρωπαϊκή διάσταση: Άρθρο 42.7 και ΝΑΤΟ

Ο Μακρόν συνέδεσε την ελληνογαλλική ρήτρα με το άρθρο 42.7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή τη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής της Ε.Ε. Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι, εάν κράτος-μέλος δεχθεί ένοπλη επίθεση στο έδαφός του, τα άλλα κράτη-μέλη έχουν υποχρέωση να το βοηθήσουν με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους.

Εδώ όμως βρίσκεται μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη νομική υποχρέωση και στην επιχειρησιακή πραγματικότητα. Το Reuters επισημαίνει ότι, σε αντίθεση με το ΝΑΤΟ, το άρθρο 42.7 της Ε.Ε. δεν συνοδεύεται από αντίστοιχες στρατιωτικές δομές και επιχειρησιακά σχέδια, ενώ έχει ενεργοποιηθεί μόνο μία φορά, από τη Γαλλία μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι το 2015.

Το ΝΑΤΟ, από την άλλη, διαθέτει δομές, στρατηγεία, σχέδια, δυνάμεις και δεκαετίες συλλογικής άμυνας. Αλλά και το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ δεν σημαίνει αυτομάτως ότι κάθε σύμμαχος στέλνει στρατό. Το ίδιο το ΝΑΤΟ αναφέρει ότι η συνδρομή μπορεί ή μπορεί να μη συνεπάγεται χρήση ένοπλης βίας και ότι κάθε σύμμαχος λαμβάνει τα μέτρα που κρίνει αναγκαία.

Άρα ο Μακρόν πολιτικά είπε κάτι πολύ ισχυρό, αλλά θεσμικά πρέπει να είμαστε ακριβείς: καμία ρήτρα δεν αντικαθιστά την εθνική αποτροπή. Οι ρήτρες λειτουργούν καλύτερα όταν ο αντίπαλος πιστεύει ότι πίσω τους υπάρχουν πολιτική βούληση, στρατιωτικά μέσα και κοινά συμφέροντα.

Θα συμπαρασταθεί η Γαλλία στην Ελλάδα σε περίπτωση κρίσης;

Σε περίπτωση καθαρής ένοπλης επίθεσης κατά της ελληνικής επικράτειας, η πιθανότητα ουσιαστικής γαλλικής συνδρομής είναι υψηλή. Υπάρχει νομική βάση, υπάρχει πολιτική δέσμευση, υπάρχουν κοινά στρατηγικά συμφέροντα, υπάρχει ήδη εξοπλιστική και επιχειρησιακή σύζευξη. Ο Μακρόν δεν άφησε τη δήλωση στο επίπεδο της διπλωματικής ευγένειας· χρησιμοποίησε γλώσσα αποτροπής, λέγοντας ουσιαστικά ότι η Γαλλία δεν θα μείνει ουδέτερη.

 

Σε περίπτωση όμως «κρίσης» χωρίς καθαρή ένοπλη επίθεση — για παράδειγμα, παρατεταμένη ένταση στο Αιγαίο, επεισόδιο σε θαλάσσια ζώνη, παρενόχληση ερευνητικού σκάφους, υβριδική πίεση ή κυβερνοεπίθεση — η γαλλική συμπαράσταση πιθανότατα θα είναι κλιμακωτή. Δηλαδή πρώτα πολιτική κάλυψη, έπειτα διπλωματική πίεση, πιθανώς αποστολή μονάδων στην περιοχή, ανταλλαγή πληροφοριών, επιτάχυνση υλικής υποστήριξης, κοινές ασκήσεις ή ευρωπαϊκή κινητοποίηση. Δεν είναι βέβαιο ότι θα σημαίνει άμεση γαλλική συμμετοχή σε πολεμικές επιχειρήσεις.

Αυτό είναι το σημείο όπου πρέπει να αποφεύγεται η υπερβολή. Η Γαλλία δεν θα πολεμήσει για κάθε ελληνική διπλωματική διαφορά. Θα κινηθεί αποφασιστικά όταν θεωρήσει ότι διακυβεύονται η ελληνική κυριαρχία, η ευρωπαϊκή αξιοπιστία, η γαλλική επιρροή στη Μεσόγειο και η αξιοπιστία της ίδιας της ελληνογαλλικής συμφωνίας. Αυτά τα τέσσερα πρέπει να συμπέσουν.

Το πραγματικό κέρδος για την Ελλάδα

Το μεγαλύτερο όφελος για την Ελλάδα δεν είναι ότι «ήρθε η Γαλλία και μας εγγυήθηκε». Είναι ότι η Ελλάδα εντάσσει την άμυνά της σε ένα ευρύτερο πλέγμα συμφερόντων. Τα Rafale, οι φρεγάτες, οι MICA, οι κοινές ασκήσεις, οι πολιτικές δηλώσεις, η ευρωπαϊκή ρήτρα και η διμερής συμφωνία δημιουργούν πολλαπλά στρώματα αποτροπής.

Αλλά το κέρδος αυτό έχει όριο: η αποτροπή δεν είναι υποκατάστατο στρατηγικής. Η Ελλάδα δεν μπορεί να θεωρήσει ότι επειδή υπάρχει γαλλική ρήτρα, μπορεί να μειώσει την προσοχή της στις Ένοπλες Δυνάμεις, στην αμυντική βιομηχανία, στη διπλωματική προετοιμασία, στην κοινωνική αντοχή ή στην εθνική συναίνεση. Μια συμμαχία είναι πολλαπλασιαστής ισχύος, όχι ασπίδα που λειτουργεί χωρίς τον κάτοχό της.

Η επίσκεψη Μακρόν είχε πραγματικό βάρος. Δεν ήταν μόνο φωτογραφίες, ούτε μόνο επικοινωνία. Ανανέωσε μια από τις πιο ουσιαστικές αμυντικές σχέσεις που έχει σήμερα η Ελλάδα, έβαλε ξανά στο κέντρο την ευρωπαϊκή άμυνα και έστειλε μήνυμα ότι η Γαλλία θέλει να εμφανίζεται ως δύναμη που δεν εγκαταλείπει τους εταίρους της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Όμως η ψύχραιμη ανάγνωση είναι απαραίτητη:

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Ελλάς – Γαλλία, πάντα συμμαχία

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι θεωρεί την Ελλάδα «φανταστική χώρα» και τον Κυριάκο Μητσοτάκη φοβερό τύπο. Δεν έχω αντίρρηση. Αν και περνάμε μια ιστορική φάση, κατά την οποία το ενδιαφέρον του Αμερικανού προέδρου για οποιαδήποτε χώρα στον κόσμο μάλλον ανησυχία προκαλεί παρά ανακούφιση.

Αλήθεια, τι σημαίνει να σε αγαπάει ο Τραμπ;

Πρώτον, σημαίνει ότι έχει αντιληφθεί την ύπαρξή σου. Και δεν είναι λίγο να μην περνάς απαρατήρητος από το μυαλό ενός ανθρώπου που κουβαλάει μέσα στους νευρώνες του την οικουμένη ολόκληρη ως ιδιοκτησία του.

Δεύτερον, σημαίνει ότι κάτι έχεις που του γυάλισε. Είναι γνωστή η αγάπη του για ό,τι λάμπει. Αυτό βέβαια μπορεί να μας κολακεύει, όμως καλόν θα ήτο να κρατάμε λίγο τις αποστάσεις μας, διότι αν τον τυφλώσει η λάμψη μας μπορεί να μας πνίξει με την πληθωρική αγάπη του. Ως γνωστόν, ο Τραμπ είναι άνθρωπος των άκρων. Λατρεύει τους πάγους της Γροιλανδίας, οπότε είναι πολύ πιθανό να αγαπήσει και τους βράχους του Αιγαίου. Σε γενικές γραμμές είναι σωφρονέστερο οι σχέσεις σου μαζί του να τηρούν τους κανόνες της καλής συμπεριφοράς, αλλά να καταλήγουν σε μια θερμή καληνύχτα. Είναι καλύτερο να νομίζει ότι η Ελλάδα είναι μια αρχαία χώρα γεμάτη ερείπια και σοφούς που μιλούν μπερδεμένα. Δεν χρειάζεται να ξέρει ότι η χώρα αυτή είναι υπαρκτή και δεν κατοικείται μόνον από αρχαίους Ελληνες. Ας φροντίσουν, όταν με το καλό μας επισκεφθεί, να τον υποδεχθούν ως αρχαίοι, με την κατάλληλη ενδυμασία. Είμαι βέβαιος ότι θα το διασκεδάσει.

Τώρα σε ένα πιο σοβαρό επίπεδο, ξέρετε, αυτό που απασχολεί τους γεωστρατηγικούς αναλυτές, τους σύγχρονους επιδημιολόγους, σκέφτομαι μήπως δεν είναι τυχαίο ότι η διαχυτική δήλωση του Τραμπ συνέπεσε με την επίσκεψη του προέδρου Μακρόν και των υποβρυχίων του. Και μάλιστα, σε μια περίοδο όπου οι σχέσεις της Ευρώπης με τον Τραμπ δεν περνούν και τις καλύτερες στιγμές τους. Μου κάνει, δε, εντύπωση πώς η σύμπτωση πέρασε απαρατήρητη από τις ευαίσθητες κεραίες των αναλυτών.

Και τώρα για να σοβαρευτώ.

Είμαι παιδί των σχέσεων της Ελλάδας με τη Γαλλία. Θέλω να πω, δεν μπορώ να αγνοήσω τον ρόλο που έπαιξε η Γαλλία το θυελλώδες εκείνο καλοκαίρι του 1974 προστατεύοντας τη διαλυμένη από τη χούντα Ελλάδα.

Δεν μπορώ να αγνοήσω επίσης τον ρόλο που έπαιξε ο Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν στην ένταξη της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ.

Αλήθεια, γιατί δεν υπάρχει πουθενά στη χώρα μας μια αναφορά, μια προτομή, μια επιγραφή, για να μας θυμίζει τον άνθρωπο που συμπαραστάθηκε ενεργά στη χώρα μας στις πιο κρίσιμες στιγμές της.

Ηταν δεξιός, δεν λέω, αλλά και ο Καραμανλής δεξιός ήταν. Σε αντίθεση με τον Μιτεράν, που δεν ήθελε να δει ούτε ζωγραφιστό τον Παπανδρέου.

Ας είμαστε ρεαλιστές. Προχθές στη Ρωμαϊκή Αγορά ο πρόεδρος Μακρόν μίλησε για την ανάγκη ενότητας της Ευρώπης και διατύπωσε χωρίς περιστροφές ότι αυτήν τη στιγμή η Κίνα, η Ρωσία και οι ΗΠΑ στρέφονται εναντίον της. Δεν είπε τίποτε πρωτότυπο ούτε κάτι καινούργιο. Απλώς μίλησε για αυτό που λείπει περισσότερο από την Ενωση, την πολιτική προοπτική.

Η Γερμανία μπορεί να είναι η ισχυρότερη οικονομική δύναμη στην Ευρώπη, τη Γαλλία μπορεί να τη βαραίνει το χρέος της, αλλά αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι η Γαλλία πάντα έβλεπε την Ευρώπη ως πολιτική προοπτική. Μην ξεχνάμε ότι ο πρώτος που συνέλαβε μια Ευρώπη ενωμένη ήταν ο Ναπολέων. Την έπνιξε στο αίμα, όμως, για να επιβάλει τις ιδέες της επανάστασης και όχι για να την υποτάξει στην ανωτερότητα του γερμανικού έθνους.

Από το πολιτικό μέλλον της Γαλλίας εξαρτάται το πολιτικό μέλλον της Ευρώπης. Με το κοινωνικό πρόβλημα που έχουν προκαλέσει οι μεταναστευτικοί πληθυσμοί, με την αδυναμία ένταξής τους, με την οικονομική εξάντληση των μεσαίων στρωμάτων, με ένα κοινωνικό κράτος που χάνει την ισχύ του κι ένα εκπαιδευτικό σύστημα που υπονομεύει η ιδεολογία του προοδευτισμού, η Γαλλία σήμερα μοιάζει να έχει χάσει τον εαυτό της. Παρ’ όλ’ αυτά, πάντως, παραμένει η πιο αξιόμαχη ευρωπαϊκή δύναμη – και δεν εννοώ μόνο στρατιωτικά.

Η Ευρώπη παραμένει η πιο βιώσιμη περιοχή του κόσμου, η μόνη βιώσιμη για εμάς τους Eυρωπαίους. Και οφείλει να κάνει μια γερή επανεκκίνηση. Oπως είπε ο Σουμάν, αν δεν κάνω λάθος –ή μήπως ο Μονέ;– αν ξαναξεκινήσουμε το ευρωπαϊκό πείραμα θα πρέπει να το αρχίσουμε απ’ τον πολιτισμό μας. Κοινώς, να αφήσουμε τις σαχλαμάρες του προοδευτισμού που σπάει καρέκλες και πετάει γάτες για να κάνει τέχνη και να γυρίσουμε στον Μπετόβεν και στον Πικάσο. Μόνον έτσι η Ευρώπη θα αποκτήσει ξανά την αυτοπεποίθησή της. Αυτή που της λείπει σαν να έχει κουραστεί από τους αιώνες της Ιστορίας και της δημιουργίας που κουβαλάει στην πλάτη της.

Μπορεί το ενδιαφέρον της Γαλλίας για τη Μεσόγειο και τον Νότο να μας φαίνεται συγκυριακό ή και ευκαιριακό, όμως…

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Μακρόν και Μητσοτάκης διαχειριστές της παρακμής!

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Περασμένα μεγαλεία, σημερινές αυταπάτες

 Toυ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Η Γαλλία ακόμα ζει με το ένδοξο παρελθόν της.

Η Βρετανία ζυγίζοντας πιο ρεαλιστικά την κατάσταση μετά τον Β΄ Π.Π. διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να στηρίξει οικονομικά την αυτοκρατορία της. Εφυγε από την Ελλάδα, την Παλαιστίνη, την Ινδία.

Η Γαλλία του Ντε Γκωλ το 1945 επέμενε να έχει ρόλο στη Συρία, προκαλώντας τοπικά επεισόδια και εντάσεις στις σχέσεις του στρατηγού με τον Τρούμαν και τον Τσώρτσιλ. Αμφότεροι δεν τον είχαν σε καμιά εκτίμηση. Η τελευταία απόπειρα της Βρετανίας να επιβεβαιώσει τον αυτοκρατορικό της ρόλο βούλιαξε το 1956 στα στενά του Σουέζ, σε μια κοινή στρατιωτική επιχείρηση με τη Γαλλία και το Ισραήλ που προκάλεσε την οργή του Αμερικανού προέδρου Ντουάιτ Αϊζενχάουερ.

Η Γαλλία στη συνέχεια μπορεί να εγκατέλειψε την Αλγερία, όμως ο Ντε Γκωλ δεν εγκατέλειψε το σύνδρομο του γαλλικού μεγαλείου. Απλώς το μετέθεσε εντός του ΝΑΤΟ και του ευρωπαϊκού οράματος. Ετσι, το 1958 ζήτησε από τους ΜακΜίλαν και Αϊζενχάουερ τη συγκρότηση ενός τριμερούς διευθυντηρίου εντός της ατλαντικής συμμαχίας και να υπαχθεί η Αλγερία στην περιοχή ευθύνης της συμμαχίας. Και οι δύο προτάσεις απορρίφθηκαν. Συγχρόνως ο στρατηγός άρχισε να καταθέτει δημοσίως το όραμά του για μια Ευρώπη από τον Ατλαντικό ώς τα Ουράλια, με τη Ρωσία, αλλά χωρίς τις ΗΠΑ, υπό τη γαλλική ηγεμονία. Εκτιμούσε πως το σοβιετικό καθεστώς αργά ή γρήγορα θα μεταλλασσόταν. Συνέχισε δε την ανεξάρτητη πορεία του αναγνωρίζοντας την Κίνα (1964), εξέφρασε την αντίθεσή του στην ανάμειξη των ΗΠΑ στο Βιετνάμ και στο τέλος απέσυρε τη Γαλλία από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, υποχρεώνοντας τη συμμαχία να μεταφέρει την έδρα της εκτός του γαλλικού εδάφους (1966).

Τον στρατηγό προσγείωσε ανώμαλα στην πραγματικότητα η επέμβαση των Σοβιετικών στην Τσεχοσλοβακία που διέλυσε το όραμά του για μια Ευρώπη από τον Ατλαντικό ώς τα Ουράλια. Σε αυτή την πορεία της γκωλικής μεγάλης ιδέας να μην παραλείψω να αναφέρω και την κραυγή του το 1967, κατά την επίσκεψή του στον Καναδά, «ζήτω το ελεύθερο Κεμπέκ».

Τα θυμήθηκα όλα αυτά διαβάζοντας πως ο φίλος μας ο Εμανουέλ Μακρόν θύμωσε με το Ισραήλ διότι απέκλεισε τη Γαλλία από τις συζητήσεις με την κυβέρνηση του Λιβάνου για την ειρήνευση στην περιοχή. Ζώντας ακόμη στην εποχή του συμφώνου Σάικς–Πικό φαίνεται να μην έχει αντιληφθεί ότι αυτό που μετράει σήμερα δεν είναι το ένδοξο παρελθόν, αλλά τι όπλα διαθέτουν οι ενδιαφερόμενοι σε μια περιοχή. Ποια είναι η ισχύς τους, πόσο μπορούν να πιέσουν προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση.

Και υπ’ αυτούς τους όρους…

ΔΙΕΘΝΗ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Οι δύο Αλβανίες του Εντι Ράμα


Uploaded Image 

 

 

Γράφει ο Διονύσιος – Φρέντης Μπελέρης

Η φωτογραφία είναι βγαλμένη το 1903. Σε αυτήν απεικονίζονται 87 αγόρια, 11 κορίτσια, τρεις δάσκαλοι κι ένας ιερέας να κοιτούν βλοσυρά τον φακό. Από κάτω αναγράφεται με κεφαλαία γράμματα: ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΤΗΣ ΕΝ ΒΟΥΝΩ ΧΙΜΑΡΑΣ ΕΛΛ. ΣΧΟΛΗΣ.

Το Βουνό είναι το χωριό της μητέρας του Αλβανού πρωθυπουργού Εντι Ράμα. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα «Καθημερινή» (20/4/2026) ισχυρίστηκε ότι «στο Βουνό κανείς δεν μιλούσε ελληνικά».

Η φωτογραφία είναι η απάντηση.

Δυστυχώς το ίδιο σαθρά είναι και τα επιχειρήματα που ανέπτυξε ο κ. Ράμα στη συνέντευξή του.

Εκεί αναφέρθηκε εκτενώς στο περιουσιακό. Είναι το ένα από τα δύο πιο σημαντικά ζητήματα στη χώρα (το άλλο είναι η διαφθορά). Δημιουργήθηκε όταν τη δεκαετία του 1950 το κομμουνιστικό καθεστώς κρατικοποίησε όλες τις περιουσίες. Από την πτώση του κομμουνισμού έχουν περάσει 35 χρόνια. Ο Ράμα είναι 13 χρόνια στην πρωθυπουργία και η Αλβανία είναι η μοναδική πρώην κομμουνιστική χώρα σε όλη την Ευρώπη που ακόμη δεν έχει επιλύσει το ζήτημα.

Το 2020 ο κ. Ράμα ψήφισε ένα νόμο για το περιουσιακό, που ακόμη δεν έχει εφαρμόσει. Το 2024, στο πλαίσιο της ενταξιακής πορείας της χώρας, η Αλβανία δεσμεύτηκε έναντι της Ευρωπαϊκής Ενωσης να αποδώσει τίτλους ιδιοκτησίας έως το 2030. Εκτοτε δεν έχει γίνει οτιδήποτε. Αντιθέτως, ουδείς γνωρίζει πόσα ακίνητα έχουν καταγραφεί, ούτε ποιοι είναι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες τους, καθώς οι σχετικές πληροφορίες δεν δημοσιοποιούνται από τις αρμόδιες αρχές, κατά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτικά είναι τα ποσοτικά στοιχεία που αφορούν την επιστροφή των περιουσιών. Σύμφωνα με το κτηματολόγιο, η διαδικασία σε παναλβανικό επίπεδο φέρεται να έχει ολοκληρωθεί κατά 60%. Στους δήμους, όμως, όπου διαβιοί η Ελληνική Εθνική Μειονότητα, τα ποσοστά αυτά παραμένουν δραματικά χαμηλά. Δεν υπερβαίνουν το 10% στη Χειμάρρα, το 20% στο Φοινίκι και το 30% στη Δρόπολη. Γι’ αυτόν τον λόγο η αλβανική κυβέρνηση αρνείται να δημοσιοποιήσει αναλυτικά στοιχεία απόδοσης περιουσιών ανά δήμο, ιδίως για τη Χειμάρρα και εν γένει τη νότια περιοχή. Δεν θέλει να φανεί η δυσμενής διάκριση εις βάρος της Ελληνικής Μειονότητας.

 

Η ίδια δυσμενής διάκριση υπάρχει και στο θέμα των στρατηγικών και μικρότερης κλίμακας επενδύσεων. Στα δημοσιευμένα στοιχεία με τους επενδυτές που εκδίδει η Κεντρική Επιτροπή Χωροταξίας –της οποίας προΐσταται ο ίδιος ο πρωθυπουργός Ράμα!– δεν εμφανίζεται ούτε ένα ελληνικό όνομα. Στην πραγματικότητα, όσοι πολίτες ελληνικής καταγωγής κατορθώσουν να κατοχυρώσουν τα ιδιοκτησιακά τους δικαιώματα, έχουν μία και μόνη επιλογή αξιοποίησης: την εκποίηση της περιουσίας τους.

Ο κ. Ράμα αναφέρθηκε και στην τουριστική ανάπτυξη. Είναι υπαρκτή παρά την παντελή έλλειψη υποδομών. Είναι ενδιαφέρον όμως ότι βασίζεται εξ ολοκλήρου σε εγχώρια κεφάλαια. Κανένας ξένος δεν έχει έλθει να επενδύσει στη χώρα. Επιπλέον, στις εκθέσεις των διεθνών οργανισμών αναφέρεται ότι τα κεφάλαια αυτά στο συντριπτικό τους ποσοστό δεν προέρχονται από νόμιμες οδούς. Η απουσία ξένων επενδύσεων οφείλεται τόσο στην αδυναμία ανταγωνισμού έναντι αδιαφανών κεφαλαίων όσο και στη διαφθορά. Μια τέτοιας μορφής ανάπτυξη δεν είναι βιώσιμη.

Ο κ. Ράμα στην ίδια συνέντευξή του δείχνει αλλεργία σε ορισμένες λέξεις ή καταστάσεις. Αποκαλεί συστηματικά «ελληνόφωνους» τους ελληνικής καταγωγής κατοίκους. Λέει ότι ο νυν δήμαρχος Χειμάρρας (και εκλεκτός του) Βαγγέλης Τάβος «έχει έναν Ελληνα γονέα και έναν Αλβανό γονέα». Είναι όμως γνωστό σε όλους ότι αμφότεροι οι γονείς του κ. Τάβου είναι Ελληνες. Ο ίδιος μάλιστα καπηλεύεται την ελληνική καταγωγή του προς εξυπηρέτηση της ρητορικής του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Λέει επίσης ο κ. Ράμα αναφερόμενος στο πρόσωπό μου ότι «αυτό που συνέβη στο παρελθόν με το άτομο που κατέληξε στη φυλακή αντί να υπηρετήσει ως δήμαρχος ήταν ατυχές». Επισημαίνω ότι διαθέτω όνομα και μάλιστα δύο: εκείνο που δηλώθηκε στο ληξιαρχείο κατά την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος, όταν στερούμασταν βασικά θρησκευτικά δικαιώματα, Φρέντης, και εκείνο που έλαβα μεταγενέστερα όταν βαπτίστηκα, Διονύσιος. Η φυλάκισή μου δεν ήταν «ατυχές γεγονός». Η δίωξή μου υπήρξε αποτέλεσμα συστηματικής μεθόδευσης, προσωπικώς από τον κ. Ράμα (παρεμπιπτόντως, ο εκλεκτός του εισαγγελέας που μου άσκησε τη δίωξη έχει πλέον καταδικαστεί για άλλο λόγο και βρίσκεται στη φυλακή). Σύντομα θα υπάρξει απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία θα αποτιμήσει τι συνέβη εκείνη την περίοδο.

Εν κατακλείδι έχουμε δύο διαφορετικές εικόνες για την Αλβανία.

Από τη μία είναι η εικόνα που προβάλλεται επισήμως από τον Αλβανό πρωθυπουργό.

Από την άλλη είναι εκείνη που αποτυπώνεται στις εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου γίνεται λόγος για παρεμβάσεις του οργανωμένου εγκλήματος στη διοίκηση του κράτους, ελλείψεις στο κράτος δικαίου, παραβιάσεις δικαιωμάτων μειονοτήτων και καθυστερήσεις στις μεταρρυθμίσεις.

Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι…