"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Νέα ταλέντα

 Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ευχαριστώ προσωπικώς τον βουλευτή Κέρκυρας του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξανδρο Αυλωνίτη, για την προσπάθειά του να αθωώσει τον Παύλο Πολάκη από την κατηγορία του σεξισμού. Σπανίως πια μου συμβαίνει να διαβάζω κάτι που είπε πολιτικός και να μην μπορώ να συγκρατήσω τα γέλια μου, αλλά ο κ. Αυλωνίτης το πέτυχε με τον εξωφρενικό ισχυρισμό ότι ο τρόπος που μίλησε ο Πολάκης στη Μαρία Συρεγγέλα δεν ήταν σεξιστικός, επειδή με τον ίδιο τρόπο μιλάει σε όλους. Με άλλα λόγια, δεν είναι σεξιστική η στάση του, επειδή ο Πολάκης προσβάλλει τηρώντας την αρχή της ισότητας, αφού τους βρίζει όλους αδιακρίτως και παρομοίως.

Με τη λογική του επιχειρήματός του, αν ένα ζευγάρι τσακωθεί σε δημόσιο χώρο, π.χ. σε ένα μπαρ, και ο άντρας χαστουκίσει τη γυναίκα του, δεν μπορούμε να του καταλογίσουμε σεξισμό, εφόσον αμέσως μετά τραβήξει από ένα χαστούκι σε όλους τους θαμώνες του μπαρ και, φυσικά, στο προσωπικό. Ετσι, όταν θα έρθει η Αστυνομία να τον μαζέψει, οι μάρτυρες θα πουν: «Μα, γιατί; Αφού δίνει χαστούκια σε όλους…».

Το περίεργο, κατά τη δική μου αντίληψη, είναι ότι ο κ. Αυλωνίτης που διατυπώνει τον εξωφρενικό ισχυρισμό είναι…

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Τι σημαίνει να είσαι σήμερα γελοίος «αντιεστάμπλισμεντ»;

 Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Γελούσε λίγο με τον εαυτό του.  

Εκφέροντας εκείνη τη φράση, που έμελλε να μείνει μνημειώδης, ο Αλέξης Τσίπρας έμοιαζε να έχει επίγνωση της γελοιότητας: «I am still anti-establishment», είχε απαντήσει, λίγους μήνες μετά την αποχώρησή του από την πρωθυπουργία. 

Υποτίθεται ότι η περιλάλητη ενηλικίωσή του είχε επιτευχθεί. Ο ίδιος όμως ένιωθε την ανάγκη να διακηρύττει ότι παρέμενε αντισυστημικός, έστω κι αν το αμήχανο χαμόγελό του πρόδιδε ότι δεν ένιωθε και πολύ σίγουρος γι’ αυτό.

Και ο ΣΥΡΙΖΑ; 

Τι απέγινε αυτό το κόμμα που μοιράστηκε κάποτε την εξουσία με τον Καμμένο και πλέον δεν διαθέτει «αριστερή πτέρυγα»; 

Τι λογής κόμμα είναι σήμερα το σχήμα που έχει απομείνει ως είδωλο του νέου αρχηγού του, με τη φρουρά των παλαιών τσιπρικών να μένουν γύρω ως ανθρώπινο ντεκόρ, δαγκώνοντας τη γλώσσα τους;

Είναι ακόμη «αντιεστάμπλισμεντ». Οχι ακριβώς αντισυστημικό. Δεν απειλεί το «σύστημα». Είναι μέρος του. Εκτελεί όμως την παντομίμα των αντισυστημικών τρόπων, με τοξικό λόγο που έχει όμως χάσει τη δραστικότητά του – σαν γκαζόζα που αφέθηκε ώρες στον ήλιο και ξεθύμανε.

Μάρτυρας αυτής της καθήλωσης, της αντισυστημικής πόζας χωρίς ανθρακικό, είναι ο Πολάκης. Ο τρόπος του, βεβαίως, δεν άλλαξε. Εξακολουθεί να ραντίζει τη δημόσια σφαίρα σαν αδέσποτη μάνικα χολής. Δεν έχει όμως ούτε την εξουσία ούτε την απήχηση που τον έκανε κάποτε να μοιάζει επικίνδυνος.

Τι σημαίνει να είσαι σήμερα «αντιεστάμπλισμεντ»;

Το ότι το κόμμα του δεν είναι ακόμη σε θέση να απαλλαγεί από αυτή την πολιτικά αδρανή ασχήμια λέει περισσότερα για το κόμμα παρά για τον ίδιο. Στον ΣΥΡΙΖΑ ο πολακισμός δεν είναι ξένος. Είναι συστατική ουσία – από την εποχή της αντιμνημονιακής του γένεσης. Γι’ αυτό και οι σύντροφοί του αντιμετωπίζουν τον Πολάκη απλώς ως παροξυσμική απόκλιση της κουλτούρας με την οποία και οι περισσότεροι εξακολουθούν να ταυτίζονται. Πολλοί νιώθουν «αντιεστάμπλισμεντ». Αλλά δεν κάνουν κι έτσι.

Στην επιβίωση του αντισυστημικού φαντασιακού μπορεί κανείς να αναζητήσει και την εξήγηση του παράδοξου: Πώς ο πρώτος ανοιχτά γκέι πρόεδρος κόμματος, που προβάλλει εαυτόν ως ενσάρκωση εισαγόμενων νεωτερισμών, ανέχεται τον βουκολικό σεξισμό του πρώην υπουργού; 

Πώς ο εύθικτος αρχηγικός του εγωισμός σηκώνει το βάρος της δημόσιας συγγνώμης για αλλότρια παραπτώματα;

Η πολιτική συνάφεια είναι προφανώς ισχυρότερη από την πολιτισμική διαφορά. Ο Κασσελάκης δεν είχε μόνο νονό τον βουλευτή Χανίων στην κολυμβήθρα των συριζαϊκών πραγμάτων. Κληρονόμησε και την αντίληψή του για την εγχώρια πολιτική. 

 Ενστερνίστηκε, κάτω από το άμφιο της δηλωμένης «ταυτότητάς» του, και τη ματσίλα: Ολοι σας και μόνος μου· βρείτε μου αντίπαλο και πάμε. Σας έχω.

Ο Κασσελάκης είναι...

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το αέναο «Δελφινάριο» του ΣΥΡΙΖΑ ΕΠΕ

 Του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη


Αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ του κ. Κασσελάκη και ο πρώην βουλευτής, πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, Γιάννης Δραγασάκης,
γνωστοποιώντας την απόφασή του με μία ανάρτηση σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης.

Θα πρέπει να θυμίσουμε πως τον κ. Δραγασάκη μας τον είχαν πλασάρει ως έναν εκ των «σοφών» και μετριοπαθών του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, υποτίθεται να έβαζε φρένο ή θα συγκρατούσε τους ακραίους αυτού του κόμματος, όταν ξεκαπίστρωτοι τον πρώτο εξάμηνο του 2015 έπαιξαν στα ζάρια την τύχη της χώρας.

Δεν είχε αντιδράσει τότε στις παρανοϊκές οικονομικές - υποτίθεται - θεωρίες ενός άλλου Γιάνη, αλλά είχε σπεύσει στους μουλάδες του Ιράν μαζί με τον ξάδελφο Τσίπρα αναζητώντας δανεικά ή έστω φτηνό πετρέλαιο.

Δεν πιστεύω πως ο κ. Δραγασάκης με τις λαμπρές σπουδές οικονομολόγου στο London Scholl of economics, αγνοεί τη φράση του Δαντόν
«η επανάσταση τρώει πάντα τα παιδιά της».

Έτσι και τώρα, είδαμε επιφανή (!) στελέχη της μεταλλαγμένης, ελληνικής αριστεράς, όπως ο εκπρόσωπος της καθαρόαιμης Δεξιάς κ. Αντώναρος να επιχαίρει δημόσια, ενώ ο γνωστός και μη εξαιρετέος κ. Πολάκης άφησε - πώς θα μπορούσε να κάνει αλλιώς, άλλωστε - υπαινιγμούς για τις σχέσεις Δραγασάκη με το τραπεζικό σύστημα και, κυρίως, με την Τράπεζα της Ελλάδας.

Αστεία πράγματα θα μου πείτε. 

Δεν θα έχετε άδικο. Η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ΣΥΡΙΖΑ ΕΠΕ με έναν αρχηγό που δεν είχε, ούτε έχει σχέση με την ελληνική αριστερά και την ιστορία της, μοιάζει σήμερα με «Δελφινάριο», όπου οι συγγραφείς των σκηνών δεν προλαβαίνουν τις εξελίξεις κι αναγκάζονται να δουλεύουν νυχθημερόν προκειμένου να καλύψουν τα κενά.

Εκείνο, όμως, που μου προκαλεί μεγάλη εντύπωση, είναι πολλοί, παλιοί μου φίλοι από την «πληθυντική αριστερά» που ανέχονται αδιαμαρτύρητα αυτόν τον διαρκή διασυρμό, ιδίως της προσωπικής τους ιστορίας και διαδρομής.

Δεν έχει πλέον κανένα νόημα να συναγελάζονται με τον εσμό που αποτελεί σήμερα τον πιστό, τον ορθόδοξο ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για μεταλλαγμένους, όψιμα ριζοσπατικοποιημένους νοσταλγούς της...

 

ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοκατσαπλιαδων κωμωδία

ΠΑΣΟΚων εθνικών σουργελο-ψωναράδων κωμωδία

Υπαρκτου αριστερο-ψωναρο-ψευτοκουλτουριαρο-ξεφτιλαρόπληκτου ισλαμο-καθαρματολάγνου αφελληνισμένου ελληνισμού κωμωδία

 

Σαν σήμερα (23/7/ΧΧΧΧ)

 

776 π.Χ: Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες αρχίζουν στην Ολυμπία.

1903: Η Ford πουλά το πρώτο της αυτοκίνητο, το μοντέλο Α, το οποίο κοστίζει 850 δολάρια κι αναπτύσσει τελική ταχύτητα 48 χλμ. / ώρα.

1974: H χούντα της Αθήνας καταρρέει. Σε σύσκεψη με τη συμμετοχή και πολιτικών, αποφασίζεται να κληθεί από το Παρίσι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Στην Κύπρο, παραιτείται από την προεδρία ο διορισμένος Νίκος Σαμψών και τη θέση του παίρνει ο Γλαύκος Κληρίδης.

1957: Γεννιέται ο Νίκος Γκάλης

1996: Πεθαίνει η Αλίκη Βουγιουκλάκη







2018: Πυρκαγιά στο Μάτι με 102 νεκρούς (Μια απλή "στραβή στη βάρδια" των ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών μας κατσαπλιάδων...)



2019: Πεθαίνει σε ηλικία 82 ετών ο σκηνοθέτης Σταύρος Τσιώλης

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η καταχωνιασμένη Ιστορία

 

Του Πάσχου Μανδραβέλη

Στην εισαγωγή των ηχητικών ντοκιμαντέρ «Διορθωτικά Μαθήματα Ιστορίας» (pod.gr) ο καθηγητής κ. Γιώργος Μαυρογορδάτος θέτει ένα ερώτημα που έχει δύο απαντήσεις: «Μας χρειάζεται η Ιστορία ως γνώση και ως ερμηνεία του παρελθόντος; Αν όχι, ας την ξεχάσουμε. Αν όμως την επικαλούμαστε κάθε τόσο, αν πανηγυρίζουμε για κάθε λογής ιστορικές επετείους, αν αγανακτούμε και ξεσηκωνόμαστε για ζητήματα ιστορικού χαρακτήρα, τότε πρέπει τουλάχιστον να γνωρίζουμε Ιστορία. Διαφορετικά η ψευδής Ιστορία είναι κάποτε εξίσου επικίνδυνη με τις ψευδείς ειδήσεις».

Δυστυχώς, η σχέση των νεοελλήνων με την Ιστορία χαρακτηρίζεται από την αποστροφή και την απόκρυψη, με αποτέλεσμα την ημιμάθεια.

Η αποστροφή γεννάται νωρίς, στις σχολικές αίθουσες. Εκεί η Ιστορία παρουσιάζεται ως μια σειρά ξεκομμένων γεγονότων χωρίς εξήγηση και ειρμό, τα οποία οι μαθητές καλούνται απλώς να αποστηθίσουν. Στο τέλος, οι μαθητές δεν γνωρίζουν τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου και απαντούν ότι ο Κολοκοτρώνης νίκησε τον Χίτλερ στα Δερβενάκια – αν έχουν ακουστά τον Κολοκοτρώνη.

Η απόκρυψη είναι προϊόν των γραφειοκρατών του ελληνικού κράτους, που για κάποιους περίεργους λόγους δεν ανοίγουν τα αρχεία, έτσι ώστε οι ιστορικοί να φωτίσουν πληρέστερα τα γεγονότα, για να διαφωτίσουν κι εμάς. Εγραφε ο Αλέξης Παπαχελάς: «Καλό θα ήταν να σπάσει μια για πάντα η ένοχη σιωπή του ελληνικού κράτους για τα όσα συνέβησαν τότε (σ.σ.: τον Ιούλιο του 1974). Δεν υπάρχει λόγος να είναι ακόμη απόρρητα τα σχετικά αρχεία του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, για παράδειγμα. Στα πενήντα χρόνια, είμαστε έτοιμοι και ώριμοι να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και μαζί με τις επετειακές εκδηλώσεις να επιδοθούμε λίγο και σε ασκήσεις αυτογνωσίας» (Να μην ξεχάσουμε σε ποιους «χρωστάμε», 7.7.2024).

Και να ήταν μόνο τα πενήντα χρόνια;

Κλειστά παραμένουν κρατικά έγγραφα που έχουν ζωή ενός αιώνα.

Ο καθηγητής Ιστορίας και συγγραφέας του ευπώλητου «Οι δωσίλογοι» (εκδ. Αλεξάνδρεια) κ. Μενέλαος Χαραλαμπίδης έλεγε τις προάλλες ότι οι ιστορικοί δεν έχουν ακόμη πρόσβαση στα αρχεία των Σωμάτων Ασφαλείας «όχι μόνο κατά τη διάρκεια της Κατοχής, αλλά και πιο πριν (…) κατά παράβαση και της ελληνικής και της διεθνούς νομοθεσίας, που λέει ότι μετά τα 30 χρόνια, ανοίγουν τα πάντα εκτός από τα ευαίσθητα για την εθνική ασφάλεια. (…) Ο εκάστοτε υπουργός Εσωτερικών με απόφασή του παρατείνει τη διάρκεια του κλεισίματος των αρχείων κάθε δέκα χρόνια περίπου» («Βίος και Πολιτεία», 13.6.2024).

Το αποτέλεσμα είναι ότι…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΒΛΑΧΟΔΗΜΑΡΧΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Περί νομιμότητας και ηθικής

 
Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου

 

Με αφορμή τις απ ευθείας αναθέσεις από τους Δήμους…..

Εννοείται ότι είναι Νόμιμες.

Εννοείται ότι δεν έχει κανένα απολύτως νόημα η συζήτηση αν το Νόμιμο είναι και Ηθικό.

Αν κάποιος έχει αυτό το μεταφυσικό ερώτημα κατά κανόνα δεν ασχολείται με την Πολιτική.

Αν παρ όλα αυτά ασχοληθεί αν δεν αποκτήσει πολύ γρήγορα την απαραίτητη «ηθική» ανοσία θα αποβληθεί σαν ξένο σώμα.

Πάντως είναι θετικό να ψάχνονται και να καταγγέλλονται αυτά τα περιστατικά μόνο και μόνο για...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Ελλάδα 2.0

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: H ανάπτυξη έρχεται!

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Ένα "ψηφιακά" άτρωτο σουργελο-κατσαπλιαδο-ξεφτιλαρόπληκτο κηφηνο-Κουλο-χανείο

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΡΟΥΣΦΕΤΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Γαλαζαίικης "αξιοκρατίας" κωμωδία

 

ΝουΔο-γαλαζαίκο ΣΤΑΛΙΝΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Κάνει λάθος η κυβέρνηση των γαλαζαίων σταλιναράδων

Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Διαμαρτύρεται ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της Motor Oil για την έκτακτη φορολογία που έχει επιβάλει η κυβέρνηση στα διυλιστήρια και έχει δίκιο! Για τον απλούστατο λόγο ότι τα περισσότερα κέρδη της εταιρείας προέρχονται από τις εξαγωγές της και μόνο το 24% των πωλήσεων της εταιρείας αφορά την ελληνική αγορά! Άρα δεν συζητάμε για φορολόγηση των υπερκερδών, όπως σωστά σημειώνει ο κ. Τζαννετάκης, αλλά για υπερφορολόγηση των κερδών. Η κυβέρνηση είναι σε λάθος δρόμο.

Η ακρίβεια είναι ένα πραγματικό πρόβλημα που απειλεί να αφανίσει το εισόδημα των πολιτών. Και την ίδια ώρα δημιουργεί ισχυρό πονοκέφαλο στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Το πρόβλημα είναι ότι ο πονοκέφαλος αντιμετωπίζεται με αυτοχειρία! Τι περισσότερο μπορεί να φοβηθεί ο επιχειρηματικός κόσμος από μία … αριστερή κυβέρνηση.

Η αλήθεια είναι ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της αγοράς έχει σχέση με τους κανόνες του ανταγωνισμού. 

Για να το πούμε και πιο απλά, η αγορά έχει αποκτήσει σε πολλούς κλάδους μονοπωλιακά ή ολιγοπωλιακά χαρακτηριστικά. Κι αυτά τα χαρακτηριστικά δεν καταπολεμούνται με έκτακτους φόρους ή με αγορανομικές διατάξεις της παλιάς εποχής.

Πρέπει να δουλέψει ο ανταγωνισμός. Αυτό είναι το θέμα. Και αν αυτό δεν μπορεί να συμβεί λόγω των γνωστών παθογενειών της διοίκησης, τότε η κυβέρνηση πρέπει να σκεφτεί «έξω από το κουτί». Να βρει τρόπους για να επέλθει μια ισορροπία στο σύστημα. Δεν υπάρχει ένας τρόπος, καθώς δεν είναι και όλα τα προβλήματα τα ίδια. Άλλο είναι το θέμα στην αγορά ενέργειας και άλλο στην αγορά τροφίμων.

Το μόνο σίγουρο, πάντως, είναι ότι η λύση δεν πρέπει να αναζητείται σε εταιρείες που έχουν επενδύσει και εξ αιτίας αυτού του λόγου έχουν καταφέρει να ενισχύσουν την κερδοφορία τους. 

Δεν είναι σωστό να τιμωρείται η Motor Oil επειδή κάνει εξαγωγές και απ΄ αυτό κερδίζει η ελληνική οικονομία

Θα πει κάποιος ότι ο Όμιλος Βαρδινογιάννη δεν μπορεί να πάρει το διυλιστήριο και να φύγει. 

Σωστά. 

Αλλά μπορεί...

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Χάρτινα καλαμάκια εναντίον καύσωνα

  Οι εντολές του «τσιτάχ» του Μεγάρου Μαξίμου είναι οι μόνες που μπορούν να μας σώσουν από την κλιματική αλλαγή


Του Παναγιώτη Λιάκου

Κι ενώ περιμέναμε άπαντες εφοδιασμένοι με παγοκολόνες,
αναψυκτικά, υπομονή και έχοντας πιάσει και δεύτερη και τρίτη δουλειά για να πληρώνουμε το ηλεκτρικό ρεύμα που καίνε τα αρκουδίσια (το air condition στον πληθυντικό μιας πολύ πιο ελευθεριάζουσας, λαϊκότατης νεοελληνικής), ο καύσωνας ήταν ολίγον τι φλώρικος.

Πάνω που είχες τη διαβεβαίωση των ειδικών ότι θα σε γραπώσει από τον σβέρκο και θα σε τηγανίσει σαν αφρόψαρο στο χιλιοχρησιμοποιημένο καλαμποκέλαιο νησιωτικού ταβερνείου, δεν κάνει -τουλάχιστον για την ώρα- και τόσο αφόρητη ζέστη.  

Αφού τον περιγράφανε σαν… πρωτοφανή τούτον τον καύσωνα, πώς μπόρεσαν να πέσουν έξω;

Εδώ ακριβώς πρέπει να γίνει μια απαραίτητη διευκρίνιση: Όλοι οι καύσωνες είναι πρωτοφανείς, εκτός από τους αληθινά πρωτοφανείς, εκείνους που βιώνουν όσοι είναι ασθενείς ή υπερήλικες και δεν βαστάνε πια, όσοι δουλεύουν στην οικοδομή, σε σουβλατζίδικα, στην ύπαιθρο, που τους λούζει το λιοπύρι, οι οδηγοί και οι ναυτικοί, οι οποίοι καταλαβαίνουν «τι εστί βερίκοκο» στις μηχανές των πλοίων, που βρίσκονται αρόδου στην Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας.

Πολλοί εξ ημών των υπολοίπων γκρινιάζουμε για τις πρωτοφανείς συνθήκες πίνοντας δυνατό φρέντο, με το ερ κοντίσιον στο τέρμα να δημιουργεί περιβάλλον Γροιλανδίας.

Ακόμα έναν πρωτοφανή καύσωνα, που κράτησε λίγο περισσότερο από μία εβδομάδα, συναντάμε στα μέσα Ιουλίου του 1973.


Στις 19 Ιουλίου η εφημερίδα «Μακεδονία» ανέφερε στο πρωτοσέλιδό της:
«Πρωτοφανής καύσων πλήττει την Βόρειον Ελλάδα, Θεσσαλίαν και Ήπειρον, με αποτέλεσμα η θερμοκρασία να ανέλθη εις υψηλά επίπεδα. Εις την Λάρισαν το θερμόμετρον έφθασε τους 44 βαθμούς και εις τα Ιωάννινα τους 41, ενώ η μετεωρολογική υπηρεσία προβλέπει ότι η θερμοκρασία θα κυμανθή εις τα αυτά επίπεδα».

Γι’ αυτό...