ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Είσαι αξιόπιστος αν δεν λες την αλήθεια;

  

 

Γράφει ο Χαρίδημος Κ. Τσούκας

Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και ερευνητής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Warwick.

(www.htsoukas.com)

 

Στις 9 Ιουνίου 2018, μιλώντας σε συγκέντρωση οπαδών του στο Βουκουρέστι, ο αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Ρουμανίας Λίβιου Ντράγκνεα, καταδικασθείς για εκλογική απάτη και κατάχρηση δημόσιου αξιώματος, κατακεραύνωσε την επικεφαλής της Διεύθυνσης κατά της διαφθοράς της χώρας του, κ. Λάουρα Κοβέσι, ότι έχει δημιουργήσει ένα «παράλληλο κράτος» στη Ρουμανία. Η κ. Κοβέσι όχι μόνο τρομοκρατεί τους πολιτικούς αξιωματούχους, είπε, αλλά «ο καθένας, σήμερα, μπορεί να στοχοποιηθεί με μια κατηγορία, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σύλληψη ή καταδίκη». Ο καθένας!

Η οργή του κ. Ντράγκνεα ήταν ευεξήγητη. Η κ. Κοβέσι, αφότου ανέλαβε επικεφαλής της υπηρεσίας κατά της διαφθοράς (2013), απήγγειλε κατηγορίες σε 1.200 άτομα, από τα οποία 14 είχαν διατελέσει υπουργοί, 39 υφυπουργοί, 14 γερουσιαστές και ένας ευρωβουλευτής. Από αυτούς, οι 27 καταδικάστηκαν. Για τους άλλους, οι υποθέσεις ήταν, τότε, υπό εκδίκαση. Συνολικά, επί της θητείας της, καταδικάστηκαν 1.000 άτομα για διαφθορά (βλ. ΝΥΤ, 17/6/2018).

Υποθέτω ότι ο υπουργός Αδωνις Γεωργιάδης αγνοούσε τις δηλώσεις Ντράγκνεα όταν είπε ότι η δημοκρατία στην Ελλάδα κινδυνεύει από τη νυν επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, κ. Κοβέσι.

Ο στόχος, όμως, και των δύο ήταν ταυτόσημος: να απονομιμοποιηθεί η εισαγγελέας. Με οργουελικής εμπνεύσεως διαστροφή, ο μεν Ρουμάνος πολιτικός κατασκεύασε την εικόνα εισαγγελέως-θηρευτή που κυνηγά αυθαίρετα τους πάντες, ο δε Ελληνας υπουργός εμφανίζει την κ. Κοβέσι να έχει πολιτικά κίνητρα στις έρευνές της για τον ΟΠΕΚΕΠΕ (ο κ. Βορίδης τη χαρακτήρισε «ακτιβίστρια»!).

Εν ολίγοις, για όλους αυτούς, η κ. Κοβέσι είναι επικίνδυνη. Μεταξύ άλλων, «δεν ξέρει τι θα πει διάκριση εξουσιών», ανέφερε η βαθιά γνώστρια του Μοντεσκιέ βουλευτής κ. Βούλτεψη. «Και στη χώρα της το έκανε». Ελπίζω ο κ. Ντράγκνεα να είχε την πολιτική αβρότητα να ευχαριστήσει την κ. Βούλτεψη.

Είναι αντιληπτό τι παιχνίδι παίζεται. Οι ελεγχόμενοι πολιτικοί προβάλλουν τα αντι-αφηγήματα που τους συμφέρουν. Η αυτοεξυπηρετική εκδοχή τους εισέρχεται στον στίβο του επιχειρηματολογικού ανταγωνισμού, διεκδικώντας ανεξακρίβωτη ερμηνευτική εγκυρότητα. Μετέρχονται, συχνά, ad hominem επιχειρήματα για να απαξιώσουν τους ελέγχους. Ο πολίτης, κατακλυζόμενος από αφηγήματα, δυσκολεύεται να τα αξιολογήσει ενδελεχώς. Του μπαίνει, όμως, στο μυαλό η διαβρωτική αμφιβολία. «Και αν…;». Ολα είναι εξίσου πιθανά, συνεπώς τίποτα δεν είναι βέβαιο. Αμφιβάλλω, άρα δεν πιστεύω τίποτε. Το σύστημα εξουσίας κερδίζει.

Στον πυρήνα τους, τίποτε από αυτά δεν είναι πρωτότυπο.

Στη δεκαετία του 1990, στην επιχείρηση «Καθαρά χέρια», στην Ιταλία, ο εισαγγελέας Αντόνιο ντι Πιέτρο είχε κατηγορηθεί από τον εκ των πρωταγωνιστών της διαφθοράς Σίλβιο Μπερλουσκόνι για «πολιτικά υποκινούμενη έρευνα» και «δικαστικό πραξικόπημα».

Παρομοίως, πέρυσι στη Βραζιλία, ο ανώτατος δικαστής Αλεξάντρ ντε Μοράες κατηγορήθηκε από την Ακροδεξιά για «κατάχρηση εξουσίας» και «δικαστικό αυταρχισμό», όταν έλαβε δραστικά μέτρα κατά της διαδικτυακής παραπληροφόρησης και των προσπαθειών υπονόμευσης των εκλογών από τον ακροδεξιό πρώην πρόεδρο Μπολσονάρο.

Οι ανεπιθύμητοι εισαγγελείς και δικαστές υφίστανται προσωπικά τις συνέπειες του θάρρους τους: ο κ. Ντι Πιέτρο συκοφαντήθηκε, διώχθηκε (και αθωώθηκε) και ωθήθηκε σε παραίτηση (1994), η κ. Κοβέσι απολύθηκε από τον υπουργό Δικαιοσύνης της Ρουμανίας (2018) και η κυβέρνηση Τραμπ επέβαλε κυρώσεις στον κ. Ντε Μοράες και στους συγγενείς του (2025). Είναι –πάντοτε ήταν– δύσκολο για έναν ακέραιο και θαρραλέο δικαστικό λειτουργό να κάνει τη δουλειά του καλά. Χρειάζεται σπονδυλική στήλη. Είναι βολικότερο να κλείνει τα μάτια, π.χ. θέτοντας μείζονες υποθέσεις πολιτικού ενδιαφέροντος στο αρχείο. Γι’ αυτό, στατιστικά μιλώντας, σπανίζουν οι Κοβέσι, οι Ντι Πιέτρο και οι Ντε Μοράες.

Σε πρόσφατη συνέντευξή της στον Παύλο Τσίμα, στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, η κ. Κοβέσι εντυπωσίασε με την ευθύτητά της. Ηταν εμφανές ότι ενσαρκώνει το πρότυπο του δημόσιου αξιωματούχου που όχι μόνο τιμάει την αποστολή του, αλλά τολμάει να μιλάει με παρρησία. Ο τόνος της φωνής της και η εκφραστική του σώματός της ήταν πιο αποκαλυπτικά ακόμη και από το τολμηρό περιεχόμενο της συνέντευξής της.

 

Η κ. Κοβέσι εξέφρασε με παραστατικότητα την έκπληξή της για την κουλτούρα ατιμωρησίας που χαρακτηρίζει το πελατειακό πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα και επέκρινε τη σιωπηρή παραδοχή ότι η διαμεσολαβητική σχέση του βουλευτή με τη δημόσια διοίκηση αναμένεται να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, «αθέμιτη επιρροή» για λογαριασμό ψηφοφόρων.

«Κανείς στον κόσμο δεν θα με πείσει», είπε με αυθόρμητη εκφραστικότητα, «ότι αυτά αποτελούν μέρος της δουλειάς των πολιτικών στην Ελλάδα ή στην Ευρώπη».

Η δήλωση αυτή λιγότερο δηλώνει συμπέρασμα και περισσότερο πείσμα – το πείσμα του αξιωματούχου να μη δεχθεί αυτοεξυπηρετικές, λογικοφανείς δικαιολογίες ως επιχειρήματα.

Στην ερώτηση του κ. Τσίμα εάν «υπερτονίζοντας την έκταση της διαφθοράς υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς», η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας απάντησε με ένα αντ-ερώτημα: «Αν λες ψέματα, είσαι αξιόπιστος;».

Αν γνώριζε την ελληνική γραμματεία, θα μπορούσε να είχε επικαλεσθεί τον Διονύσιο Σολωμό: «Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθές».

Τα έθνη που αρνούνται να αντικρίσουν την αλήθεια…

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Το άδοξο τέλος του Καραμανλισμού

  

 

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΜΕΪΜΑΡΟΓΛΟΥ

Όταν, στις 24 Ιουλίου 1974, άνοιγε η πόρτα του αεροπλάνου του Ζισκάρ Ντ’ Εσταίν που μόλις είχε προσγειωθεί στο Ελληνικό και πρόβαλε η μορφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, το αυθόρμητο ξέσπασμα του λαού που είχε σπεύσει στην υποδοχή δεν αντανακλούσε μόνο τον ενθουσιασμό για το καλωσόρισμα ενός πολιτικού ηγέτη. Ήταν ένα παραλήρημα χαράς και ανακούφισης για το τέλος της αιματοβαμμένης επταετίας της στρατιωτικής χούντας και για την υποδοχή της δημοκρατίας. Αυτό ακριβώς εξέφραζε εκείνη τη στιγμή ο ηγέτης της Δεξιάς παράταξης.

Δεν ήταν καινούργιος ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στην πολιτική ζωή της χώρας. Το αντίθετο. Είχε διατελέσει ήδη Πρωθυπουργός από το 1955 ως το 1963 με τις εκλογές του 1961 να μένουν στην ιστορία ως «οι εκλογές της βίας και της νοθείας».

Ωστόσο, η μετα-χουντική θητεία του συνδέθηκε και με μια σειρά αποφάσεων, όπως αυτή για τη νομιμοποίηση της λειτουργίας του ΚΚΕ που - σε συνδυασμό με την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης αργότερα από το ΠΑΣΟΚ - αποτέλεσε καθοριστικό βήμα για το ξεπέρασμα του διχασμού και την εδραίωση της μακροβιότερης δημοκρατικής περιόδου που απολαμβάνουμε έκτοτε.

Η παρουσία του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην πρωθυπουργία συνδέθηκε επίσης με το ευρωπαϊκό του όραμα που καθόρισε και εξακολουθεί να καθορίζει την πορεία της χώρας, η οποία εντάχτηκε στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια με την υπογραφή της συνθήκης προσχώρησης στην ΕΟΚ, το 1980. Αργότερα, το 2001 επί Κώστα Σημίτη, η Ελλάδα εντάχθηκε στην ευρωζώνη, τον στενό οικονομκό πυρήνα της Ενωμένης Ευρώπης. Αμέσως μετά την υπογραφή της συνθήκης προσχώρησης, ο Καραμανλής παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία εκλεγόμενος στη συνέχεια για δύο θητείες (1980-85) και (1990-95) στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Μετά την εκλογική νίκη του Κώστα Σημίτη το 1996 οι βετεράνοι πολιτικοί της Δεξιάς θεώρησαν ότι έπρεπε να βάλουν έναν άλλο Καραμανλή στην ηγεσία του κόμματός τους και για το σκοπό αυτό επέλεξαν τον ανιψιό του ιδρυτή του κόμματος.

Ο Κώστας Καραμανλής εξελέγη Πρωθυπουργός της χώρας το 2004, αντιπαρατάσσοντας τον εύκολο λαϊκισμό στο εκσυγχρονιστικό εγχείρημα του Κώστα Σημίτη που απαιτούσε δύσκολες μεταρρυθμίσεις.

Ο νέος Πρωθυπουργός δεν δίστασε να εκτοξεύσει το δημοσιονομικό έλλειμα της χώρας σε μη διαχειρίσιμα ύψη που οδήγησαν τη χώρα με μαθηματική ακρίβεια στο ΔΝΤ και τα μνημόνια των ευρωπαίων δανειστών.

Όταν η διασπάθιση του δημοσίου χρήματος έφερε τον κίνδυνο της πτώχευσης προ των πυλών, ο Κώστας Καραμανλής προκήρυξε πρόωρες εκλογές και το «έσκασε» από την εξουσία, για να μην χρεωθεί την πτώχευση ο ίδιος. Όταν μάλιστα τα οικονομικά στοιχεία που παρέδωσε η κυβέρνησή του δόθηκαν στη δημοσιότητα από τον πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ, δεν δίστασε να τα διαψεύσει κατηγορώντας τον Ανδρέα Γεωργίου για παράβαση καθήκοντος.

Τι κι αν ο Γεωργίου δικαιώθηκε επανειλημμένα στο δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η αντιμνημονιακή συνωμοσιολογία είχε ξεκινήσει με τον Καραμανλή να δεσμεύεται ότι θα μιλήσει «όταν έρθει η ώρα».

Η ώρα αυτή δεν ήρθε ποτέ ή μάλλον ήρθε μετά από 15 περίπου χρόνια όταν ο πρώην πρωθυπουργός - και ως τέτοιος εκλεγόμενος αδιαλείπτως βουλευτής της ΝΔ - αποφάσισε να μιλήσει για να καταγγείλει τις πολιτικές του κόμματός του. Αυτό βέβαια αφορά τον ίδιο και την παράταξή του, ωστόσο, αυτό που αφορά τη χώρα και τους πολίτες είναι η καταλυτική απάντηση που έδωσε στη συνέντευξή του «στο χιλιοστό» ο Κλοντ Γιουνκέρ: «το μεγάλο λάθος μου ήταν ότι δεν έθεσα προ των ευθυνών της την ελληνική κυβέρνηση του Καραμανλή επειδή τον πίστεψα αφελώς».

Για το έγκλημα της διακυβέρνησής του την πενταετία 2004-2009 δεν θα απολογηθεί ποτέ.

Ούτε η επόμενη επιλογή Καραμανλή - του Αχιλλέα - ευτύχησε. Το θέμα δεν είναι ότι «έκατσε η στραβή των Τεμπών στη βάρδια του», αλλά ότι δεν έκανε επί χρόνια αυτό που όφειλε να κάνει ως Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών για να αποτρέψει την τραγωδία.

Η ευαισθησία που τον οδήγησε στην παραίτηση αποδείχτηκε προσχηματική, αφού στις εκλογές που ακολούθησαν μερικούς μήνες μετά αναβαπτίστηκε, με την ανοχή της ηγεσίας της ΝΔ, στην κάλπη του κυρίαρχου λαού της εκλογικής του περιφέρειας. Χρειάστηκε να αναφερθεί το όνομά του και στη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ για να δηλώσει ότι δεν θα είναι πλέον υποψήφιος βουλευτής.

Στις προσεχείς εθνικές εκλογές στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας δεν θα συμπεριλαμβάνεται για πρώτη φορά - πλην «απροόπτου» - το έμβληματικό για τη συντηρητική παράταξη όνομα Καραμανλής.

Θα πρόκειται για το τέλος μιας μακράς πολιτικής περιόδου, ένα τέλος άδοξο που δεν τιμά τον ιδρυτή της παράταξης και τη συμβολή του στην πορεία της αλλά και στην πορεία της χώρας.

Επαληθεύεται και σε αυτή την περίπτωση ο…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Κύριοι Χατζηδάκη, Πιερακάκη, Πιτσιλή

 

 

 

Του Δημήτρη Καμπουράκη

Πότε-πότε στην στήλη αυτή, αφήνω τα βαθυστόχαστα και τα περισπούδαστα της πολιτικής, για να καταπιαστώ με κάτι πρακτικά προβλήματα που μαθαίνω απ’ τον περίγυρο μου, μπας και (μέσω της δημοσιοποίησης τους) βοηθηθεί κανένας ανθρωπάκος που δεν έχει που την κεφαλήν κλίναι. Διότι καλές οι θριαμβικές ομιλίες στα συνέδρια, χαριτωμένες κι οι παρόλες των αντιπολιτευόμενων στις τηλεοράσεις που όλα τα λύνουν δευτερολεπτικώς, όμως υπάρχουν και περιπτώσεις που το πολυδαίδαλο και αναίσθητο κράτος μας αποδεικνύεται ικανό να τρελάνει κόσμο.

Σήμερα, θέμα μου είναι ο περίφημος «νόμος για την πτώχευση φυσικών προσώπων». Τον έχουν ονομάσει και «νόμο δεύτερης ευκαιρίας».

Του Μητσοτάκη νομοθέτημα είναι, το 2020 θεσπίστηκε, ευεργετικός για κάποιον που χρωστά και δεν έχει πιθανότητα να πληρώσει. Πλην…

Ε ναι, σε τούτο το κράτος πάντα θα υπάρχει ένα «πλην». 

Τι λέει αυτός ο νόμος;

Ότι κάποιος που χρωστά σε τράπεζες, εφορία, ασφαλιστικά ταμεία ή όπου αλλού, μπορεί να ενταχθεί (και οικειοθελώς) σ’ αυτόν, παραδίδει το σύνολο της περιουσίας του για να εκποιηθεί και όσα βγουν μοιράζονται στους πιστωτές. Όλα αυτά με απόφαση δικαστηρίου που εξετάζει την οικονομική του κατάσταση και πιστοποιεί ότι είναι πρακτικά αδύνατο να ξεπληρώσει τα χρέη του όσο ζει.  Δηλαδή δίνει σπίτια, μαγαζιά, χωράφια, αυτοκίνητα, ό,τι θεωρείται περιουσιακό στοιχείο, ώστε να ξεπληρωθεί όλο ή ένα μέρος του χρέους του.

Όταν γίνει αυτό, και το πολύ μετά από τρία χρόνια, εκδίδεται η «διαπιστωτική πράξη απαλλαγής» του, οπότε ο χρεωκοπημένος αποκτά δεύτερη ευκαιρία στην ζωή. Να δουλέψει ή να κάνει νέα επιχείρηση. Δεν διαθέτει πλέον κανένα περιουσιακό στοιχείο, αλλά το ΑΦΜ του είναι καθαρό και οι λογαριασμοί του στην τράπεζα δεν έχουν κατασχέσεις. Οπότε μπορεί να πιάσει μια δουλειά και να ζήσει, όχι να κινείται στο σκοτάδι και να φυτοζωεί με μαύρα μεροκάματα.

Όλα καλά ως εδώ. Αρκετός κόσμος μπήκε στον νόμο αυτό, πιστεύοντας ότι μέσα στην επόμενη τριετία θα ξαναβγεί στην πιάτσα καθαρός, δίχως βάρη, δίχως τηλεφωνήματα εισπρακτικών, δίχως κλητήρες να πηγαινοέρχονται, δίχως άγχος, και κυνήγι. Κυρίως όμως με νέα ελπίδα και σίγουρα πιο σοφός από τα παθήματα του.

 

Μπήκαν λοιπόν αρκετοί στον νόμο, τους πήραν όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία, εκποιήθηκαν, βγήκε η διαπιστωτική πράξη απαλλαγής τους, αλλά τότε –ω του θαύματος- τι διαπίστωσαν;

Ότι οι τραπεζικοί τους λογαριασμοί συνεχίζουν να είναι υπό κατάσχεση. Μόλις μπαίνουν λεφτά σ’ αυτούς, τα σκουπίζουν οι τράπεζες.

Γιατί;

Διαβάστε να τρελαθείτε.

Διότι η κυβέρνηση κατάρτισε νόμο, η Βουλή τον ψήφισε, τα δικαστήρια και οι κρατικές υπηρεσίες τον εφαρμόζουν κανονικά, πλην όταν η εφαρμογή του φθάσει στο τελευταίο στάδιο, η ΑΑΔΕ αρνείται να εφαρμόσει την απόφαση και να ξεμπλοκάρει τους τραπεζικούς λογαριασμούς όσων εντάχθηκαν. Οπότε οι άνθρωποι παραμένουν μετέωροι και δίχως δυνατότητα επανένταξης στην νόμιμη αγορά εργασίας και στην κανονικότητα.

Γιατί αρνείται η ΑΑΔΕ;

Διότι –λέει- θεωρεί τον νόμο λειψό ή προβληματικό ή κάτι παρόμοιο, ζητά καινούριο, και ως τότε απλώς δεν εφαρμόζει τον υπάρχοντα.

Μιλάμε για τρελά πράγματα.

Κι επειδή η ΑΑΔΕ είναι ανεξάρτητη αρχή, κάνει ό,τι της καπνίσει.

Οι άνθρωποι είναι στα κάγκελα διότι θεωρούν ότι το κράτος τους εξαπάτησε, οι υπηρεσίες έχουν πελαγώσει, οι δικηγόροι πάνε κι έρχονται, οι πτωχευμένοι έχουν χάσει όλα τους τα περιουσιακά στοιχεία αλλά δεν μπορούν να δουλέψουν παρά μόνο μαύρα… και η ζωή συνεχίζεται. 

Μήπως…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΡΑΓΙΑΔΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Τα Patriot αποσύρθηκαν απο την Κάρπαθο επειδή ενοχλούν την Τουρκία.

  

 

Ειδικού Συνεργάτη των Ανιχνεύσεων

Σε ειδικό συνεργάτη των “Ανιχνεύσεων” θέσαμε το ερώτημα αν καλώς η κυβέρνηση απέσυρε τους Patriots απο την Κάρπαθο ή κακώς.

Διότι σχολιαστές επικαλούνται ότι ήταν εκτεθειμένα στα τουρκικά drones στην Κάρπαθο.

Η απάντησή του ήταν η εξής

 Πράγματι, τα Patriot αντιμετωπίζουν κίνδυνο από τα drones. Όμως, όσο κινδυνεύουν στην Κάρπαθο, άλλο τόσο —και ίσως ακόμη περισσότερο— κινδυνεύουν στη Σκύρο.

Μήπως, λοιπόν, πρέπει να τα αποσύρουμε και από εκεί;

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Το σύστημα Patriot είναι ένα αντιαεροπορικό σύστημα το οποίο δημιουργήθηκε για να πολεμήσει σε έναν διαφορετικό τύπο πολέμου —αν μπορώ να το πω έτσι— όπως συνέβη και με άλλα πυραυλικά συστήματα, όπως οι S-300, οι S-400, οι HAWK κ.λπ.

Τη δεκαετία του ’90, στον Πόλεμο του Κόλπου, τα Patriot απέκτησαν τον μύθο τους αναχαιτίζοντας τους τρεις-τέσσερις πυραύλους Scud των Ιρακινών που έπεφταν στο Ισραήλ, καθώς και ιρακινά αεροσκάφη στο πεδίο των επιχειρήσεων. Το σύστημα Patriot διαθέτει μοίρες που αποτελούνται από δύο ή τρεις εκτοξευτές η καθεμία, με τέσσερις πυραύλους ανά εκτοξευτή. Κάθε πύραυλος κοστίζει περίπου ένα εκατομμύριο δολάρια.

Ο πόλεμος για τον οποίο σχεδιάστηκαν αυτά τα συστήματα προέβλεπε ένα διαφορετικό επιχειρησιακό περιβάλλον. Για παράδειγμα, αν οι Τούρκοι ήθελαν να χτυπήσουν το ραντάρ του Χορτιάτη, θα έστελναν ένα πακέτο 12-15 αεροσκαφών, εκ των οποίων τα 4-5 θα ήταν φορτωμένα με όπλα, ενώ τα υπόλοιπα θα είχαν ρόλο προστασίας ή παραπλάνησης. Θα ήλπιζαν ότι δύο ή τρία από τα φορτωμένα αεροσκάφη θα έφταναν μέχρι τη Θεσσαλονίκη και, μέσα σε ένα περιβάλλον πραγματικής κόλασης, με Patriot, HAWK, αντιαεροπορικά και άλλα μέσα, θα έριχναν τις βόμβες τους όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, μήπως και καταφέρουν κάποια από αυτά να επιστρέψουν πίσω.

 

Σε ένα τέτοιο σενάριο, πράγματι άξιζε να ρίξεις έναν ή δύο πυραύλους του ενός εκατομμυρίου για να καταρρίψεις ένα αεροσκάφος που κοστίζει δώδεκα.

Ακόμη και οι Scud που αντιμετώπισαν τα Patriot το 1990 ήταν βαλλιστικοί πύραυλοι με σχετικά ευθεία και γενικά προβλέψιμη πορεία. Αντίθετα, οι σημερινοί πύραυλοι του Ιράν είναι ταχύτατοι και πραγματοποιούν τόσο γρήγορες αλλαγές πορείας, ώστε η αναχαίτισή τους καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι αδύνατη σε ορισμένες περιπτώσεις.

Το Patriot όλα αυτά τα χρόνια δέχθηκε αρκετές αναβαθμίσεις. Απέκτησε ισχυρότερο ραντάρ, μπορεί να εμπλέκει ταυτόχρονα περισσότερους στόχους και έγινε πιο εύχρηστο για τον χειριστή. Ωστόσο, οι βασικές του δυνατότητες παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό περιορισμένες: δώδεκα πύραυλοι ανά μοίρα. Βέβαια, λέγεται ότι σε επόμενη έκδοση θα μπορούν να τοποθετηθούν τέσσερις πύραυλοι σε κάθε μία σημερινή θέση.

Σήμερα, απέναντι σε ένα σμήνος drones που μπορεί να εκτοξευθεί από ένα πλοίο, είναι εξαιρετικά δύσκολο να αμυνθεί πραγματικά κάποιος. Βέβαια, τα Patriot θα συνεχίσουν να υπάρχουν όσο θα υπάρχουν πολεμικά αεροσκάφη.

Η ύπαρξη, λοιπόν, της μοίρας στην Κάρπαθο, σε περίοδο ειρήνης και υπό το καθεστώς των παραβιάσεων, δίνει μια λύση.

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι τα τουρκικά drones τύπου Bayraktar είναι μεγάλα, σχεδόν σαν μικρά αεροπλάνα, και εντοπίζονται από τα ραντάρ. Τα drones από τα οποία πραγματικά κινδυνεύουν τα Patriot είναι τα μικρότερα kamikaze drones, που έρχονται σε σμήνη και κοστίζουν μόνο μερικές χιλιάδες δολάρια για να κατασκευαστούν.

Εν κατακλείδι, ο πόλεμος σήμερα έχει αλλάξει πάρα πολύ σε σχέση με τη δεκαετία του ’90. Όμως αυτή τη στιγμή δεν βρισκόμαστε σε πόλεμο με την Τουρκία. Και αν το Patriot κινδυνεύει από drones στην Κάρπαθο, το ίδιο κινδυνεύει και στη Σκύρο, και στην Καβάλα, ακόμη και εδώ, στη Θεσσαλονίκη.

Ποιος είναι, λοιπόν, ο λόγος να φύγει τώρα η μοίρα από εκεί;

Δηλαδή, αν αύριο ξαναρχίσουν οι βομβαρδισμοί —κάτι που, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν είναι καθόλου απίθανο— θα τα ξαναστείλει η κυβέρνηση; 

Είδατε πού έγιναν χθες οι παραβιάσεις;

Ακριβώς σε εκείνη την περιοχή.

Βέβαια, όταν εισέρχονται τουρκικά αεροσκάφη, παύει ή περιορίζεται κάθε ενεργή εκπομπή των πυραυλικών συστημάτων. Το να λάβει ένα αεροσκάφος την ένδειξη ότι από κάτω υπάρχει ένα σύστημα Patriot, και μάλιστα ότι πιθανόν το έχει εγκλωβίσει, είναι εξαιρετικά σοβαρό γεγονός.

 Ωστόσο, τέτοια συστήματα τα λειτουργούμε πλήρως μόνο σε συνθήκες πολέμου. Διαφορετικά, οι Τούρκοι διαμαρτύρονται στη Συμμαχία και δημιουργείται πολιτικό και διπλωματικό ζήτημα. Είναι πολύ σοβαρό ζήτημα να εγκλωβίσει ένα αεροπλάνο το Patriot.

Τώρα, τι σχέση έχουν τα Mirage που θα σταλούν στην Κάρπαθο για να αντικαταστήσουν τους Patriot δεν μπορεί να γίνει ατιληπτό.  Διότι τα Patriot, υποτίθεται, είχαν μεταφερθεί εκεί για να προστατεύσουν τη χώρα από ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους. Τα Mirage τι ακριβώς θα μπορούσαν να κάνουν;

Αναχαιτίσεις. Τίποτε άλλο. Αεροπλάνα είναι.

Άρα τα Mirage δεν αντικαθιστούν τα Patriot.

Απλώς κάπως πρέπει να σωθούν τα προσχήματα και να υπάρχει ένα αφήγημα για όσους βγαίνουν στα μέσα ενημέρωσης και προσπαθούν να δικαιολογήσουν την απόφαση.

Ας μην το ψάχνουμε, λοιπόν. Τα Patriot φεύγουν από εκεί γιατί…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Κρατικός γλωσσικός δωσιλογισμός (Οι ελληνέζοι "άριστοι" του Κούλη και οι ελληνέζικες αγγλικούρες τους!)

 

 

Αφίσα με ελληνέζικες αγγλικούρες στον σταθμό ΗΣΑΠ του Αμαρουσίου, που βρομάει και ζέχνει από τις κουτσουλιές περιστεριών 

 

Του Παναγιώτη Λιάκου

Κατάντια. Η λέξη «σεβασμός» σε διαφημιστική εκστρατεία υπουργείου αντικαταστάθηκε από αγγλική.

Τη γράψανε μάλιστα με ελληνικούς χαρακτήρες.

Ο λόγος γίνεται για το πρόγραμμα «ΡΙΣΠΕΚΤ στη Γονεϊκότητα». Έχουν γεμίσει οι σταθμοί και οι στάσεις των ΜΜΜ, το διαδίκτυο και άλλοι δημόσιοι χώροι, καθώς και ιστοσελίδες στο διαδίκτυο, με καταχωρίσεις «ΡΙΣΠΕΚΤ στη Γονεϊκότητα».

Σύμφωνα με το επίσημο κείμενο, το «ΡΙΣΠΕΚΤ στη Γονεϊκότητα είναι ένα σύγχρονο πρόγραμμα που προάγει την υγεία παιδιού και οικογένειας, καλύπτοντας κάθε ανάγκη μέσω καθολικών και στοχευμένων παρεμβάσεων. Με έμφαση στην έγκυρη πληροφόρηση, στη γονεϊκή ενδυνάμωση και την προαγωγή της ψυχικής υγείας των οικογενειών, προσφέρει πρακτική υποστήριξη σε κάθε στάδιο της γονεϊκότητας. Το Πρόγραμμα Προαγωγής Υγείας Παιδιού & Οικογένειας αποτελεί πρωτοβουλία του υπουργείου Υγείας σε συνεργασία με τη UNICEF».

Οι διατυπώσεις του κειμένου είναι αξιοθρήνητες, όπως είναι άπασες οι νεοταξικού τύπου αρλούμπες: «καθολικές και στοχευμένες παρεμβάσεις», «γονεϊκή ενδυνάμωση» και δεν συμμαζεύεται. Όμως, αυτό που βγάζει μάτι είναι η λέξη «ΡΙΣΠΕΚΤ», που έχει γραφτεί με κεφαλαία γράμματα μην τυχόν και νομίσει κάποιος ότι υπάρχει πιθανότητα να μιλήσει το ελληνόφωνο κράτος ελληνικά χωρίς γελοίους και προκλητικούς… αγγλισμούς.

Ποιον ενόχλησε η λέξη σεβασμός και αγνοήθηκε;

Ποιος σκέφτηκε αυτό το σύνθημα και ποιος ενέκρινε την εκταμίευση κονδυλίων για να πληρωθούν τα κόστη της διαφημιστικής εκστρατείας;

Υπενθυμίζεται ότι υπουργός Υγείας είναι ο αυτοδιαφημιζόμενος ως «ελληνολάτρης» και «ρήτωρ» Σπύρος – Άδωνις Γεωργιάδης.

 Τη θητεία του στην Υγεία την ξέρουμε. Όλοι, δυστυχώς, σε κάποια φάση του βίου μας παγιδευόμαστε στις δαγκάνες της ανάγκης για παροχές υπηρεσιών υγείας. Όμως, την «υπηρεσία» του στην ελληνική γλώσσα τώρα τη διαπιστώνουμε στις αληθινές διαστάσεις της.

 

Τέτοιου είδους γλοιώδεις πρωτοβουλίες καλοπιάσματος των Αμερικανών με εξοβελισμό ελληνικών λέξεων από κείμενα που εγκρίνουν κρατικοί φορείς και αντικατάστασή τους από αγγλικές συνιστούν γλωσσικό δωσιλογισμό. Δηλαδή, συνεργασία με τον κατακτητή.

Ε, κι οι Αμερικανοί κάπως έτσι συμπεριφέρονται στην Ελλάδα και γενικότερα στους «συμμάχους» τους.

Σαν κατακτητές – ή τουλάχιστον σαν αφεντικά, που δεν έχουν πληρώσει σεντ για την επιχείρηση που ελέγχουν. Υπαγορεύουν από πού θα αγοράζεις ενέργεια και όπλα. Σου υποδεικνύουν πόσα εθνικά «ασημικά» (όπως το όνομα της Μακεδονίας) θα χαρίσεις σε γειτονικά κρατίδια. Σε διατάσσουν να πληρώνεις μαλλιοκέφαλα για δικούς τους πολέμους (όπως τα χαρτζιλίκια στο καθεστώς Ζελένσκι). Αξιώνουν να τους δίνεις τζάμπα εκτάσεις για να κάνουν στρατιωτικές βάσεις. Γενικά, κάνουν κουμάντο και οι ελληνόφωνοι ηγετίσκοι διαγωνίζονται στο σπορ της πρόθυμης εκτέλεσης των εντολών.

Και να ’ταν μόνο το σύνθημα με το «ΡΙΣΠΕΚΤ» πάει κι έρχεται. Διακρίσεις στο πρωτάθλημα ξενομανίας έχει ακόμα και η ΕΡΤ.

Εδώ αξίζει να υπενθυμιστεί τι έγραφε σχετικά με το θέμα ο κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης, που είναι γνωστός στο κοινό ως ακαδημαϊκός, φιλόλογος, γλωσσολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και λεξικογράφος, που έχει θητεύσει και υπηρεσιακός υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Ο κ. Μπαμπινιώτης τον Οκτώβριο του 2025, σε διαδικτυακή ανάρτησή του, έγραφε τα εξής:

«Γιατί η ελληνική δημόσια τηλεόραση απευθυνόμενη στους Έλληνες τηλεθεατές επιλέγει σωρηδόν ξενόγλωσσους τίτλους;

Γιατί;

Ertnews, Newsroom, Game Changers, Off the Record, Live Now, Update, Prime, Press Talk, Force, Istorima;

Γιατί Έλληνες απευθύνεστε στους Έλληνες στα αγγλικά;

Ανεβαίνει έτσι το κύρος σας;

Εντυπωσιάζετε;

Προσελκύετε θεατές που δεν θα σας παρακολουθούσαν αν ήταν ελληνόγλωσσοι οι τίτλοι σας; 

 

Μήπως ...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Δεν αρέσει η Ελλάδα

Γιατί μεταναστεύουν λέει οι έλληνες νέοι (ή και λιγότερο νέοι);
Όχι θα κάτσουν σε ένα κράτος που θεωρεί πλούσια θηράματά του όσους κερδίζουν 30.000, όσους αποτολμήσουν το "απονενοημένο", να ασκήσουν ένα ελεύθερο επάγγελμα ή όσους αποκτήσουν ένα αυτοκίνητο μεγαλύτερο από αραμπά!

— Thanos Dimou (@AthanDim) April 14, 2026

 

Toυ Κώστα Καλλίτση

Η προσέλκυση ταλέντων από κάθε γωνιά της Γης γίνεται αντικείμενο έντονου διεθνούς ανταγωνισμού, καθώς ο άνθρωπος (το «ανθρώπινο κεφάλαιο») αναδεικνύεται στον κρίσιμο παράγοντα για την παραγωγικότητα, την καινοτομία, την ευημερία μιας κοινωνίας.

Το αποτέλεσμα αυτού του ανταγωνισμού κρίνεται και από τη μεταναστευτική πολιτική που ασκείται σε κάθε χώρα, αλλ’ όχι μόνο από αυτήν.

Κρίνεται κυρίως από το περιβάλλον που ισχύει για τους δικούς της πολίτες, από τις υποχρεώσεις, τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες που αυτοί έχουν στη δική τους χώρα. Η ελκυστικότητα μιας χώρας για τους ταλαντούχους αλλοδαπούς εξαρτάται απ’ το αν/πόσο φιλική είναι ή δεν είναι στους δικούς της πολίτες.

Για να αποτυπώσει, λοιπόν, την ικανότητα των 38 χωρών-μελών του να προσελκύσουν ταλαντούχους εργαζομένους υψηλής ειδίκευσης, καινοτόμους επιχειρηματίες και υψηλής μόρφωσης φοιτητές, ο ΟΟΣΑ, με την υποστήριξη του Ιδρύματος Bertelsmann, δημιούργησε ένα εργαλείο αξιολόγησης το 2019, με τα τελευταία στοιχεία του για το 2023: τους δείκτες ελκυστικότητας ταλέντου. Πρόκειται για ένα πολυδιάστατο πλαίσιο που επικεντρώνεται στην ικανότητα προσέλκυσης τριών βασικών κατηγοριών μεταναστών, τους ταλαντούχους εργαζομένους υψηλής ειδίκευσης, τους πιο καινοτόμους επιχειρηματίες και τους φοιτητές υψηλής επιστημονικής κατάρτισης.

Η Ελλάδα είναι στις τελευταίες πέντε ή έξι θέσεις. Μια ματιά στη μεγάλη εικόνα:

Εξειδικευμένοι μετανάστες: Οι πέντε πιο ελκυστικές χώρες είναι η Νέα Ζηλανδία, η Σουηδία, η Ελβετία, η Αυστραλία και η Νορβηγία. Η Ελλάδα είναι στην πέμπτη θέση από το τέλος, πριν από Κολομβία, Μεξικό, Τουρκία και Κόστα Ρίκα.

Φοιτητές μετανάστες: Οι τρεις κορυφαίες χώρες στην κατάταξη ήταν οι ΗΠΑ, η Γερμανία και η Βρετανία, που διαθέτουν και τον μεγαλύτερο αριθμό πανεπιστημίων υψηλής κατάταξης. Η Ελλάδα είναι στην πέμπτη θέση από το τέλος, πριν από Τουρκία, Μεξικό, Κολομβία και Ισραήλ.

Επιχειρηματίες μετανάστες: Οι πέντε πιο ελκυστικές χώρες παραμένουν η Σουηδία, η Ελβετία, ο Καναδάς, η Νορβηγία και η Νέα Ζηλανδία. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι ότι προσφέρουν ευνοϊκές συνθήκες διαβίωσης. Η Ελλάδα κατατάσσεται στην έκτη θέση από το τέλος, την ακολουθούν Ισραήλ, Κόστα Ρίκα, Κολομβία, Μεξικό και Τουρκία.

Γιατί η χώρα μας δεν είναι ελκυστική αλλά μάλλον απωθητική;

Η μυωπική μεταναστευτική πολιτική έχει τη δική της συμβολή σε αυτό. Αλλά δεν είναι ο βασικός λόγος.

Ο βασικός λόγος για τον οποίο η Ελλάδα είναι απωθητική στους ταλαντούχους μετανάστες είναι ο ίδιος για τον οποίο δεν επιστρέφουν νέες και νέοι που έφυγαν τα προηγούμενα χρόνια, αναζητώντας σεβασμό και αξιοκρατία σε άλλες χώρες.

Είναι ο ίδιος για τον οποίο τώρα πάλι πολλοί νέοι άνθρωποι διερευνούν τις δυνατότητες να μεταναστεύσουν:

Το καθ’ ημάς σύστημα…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΞΕΦΡΑΓΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Νεοφιλελευθερισμός από τα ΛΙΝΤΛ, ή αλλιώς «υπαρκτός μητσοτακισμός»…

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ... 

Του Strange Attractor

Άκουγα το πρωί τον Κυρανάκη, τον οποίο είχα σε κάποια εκτίμηση, μέχρι που ανέλαβε υφυπουργός Μεταφορών, να μας λέει πως όλα στον σιδηρόδρομο πάνε πρίμα, και πως είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη με τέτοια προχωρημένα συστήματα ασφαλείας, που σε ζωντανό χρόνο παρακολουθούν τις πορείες των τρένων, και άλλα τέτοια φληναφήματα.

Ποια τρένα;

Ποιες πορείες;

Των ελάχιστων πλέον συρμών και γραμμών που λειτουργούν, και που ουδείς σώφρων Έλληνας χρησιμοποιεί;

Έλεγε επίσης με στενοχωρημένο ύφος πως πολιτεύεται με γνώμονα την ασφάλεια των επιβατών, και πως κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να μην ξαναζήσουμε Τέμπη…

Μετά άρχισε να μας λέει για τη «χαροκαμένη μάνα», και το «ρωσόφιλο» κόμμα που ιδρύει αν και η Ελλάδα ανήκει στη Δύση, για το μεγαλείο του Κυριάκου που στηρίζει τους νέους, για την επερχόμενη αυτοδυναμία της ΝΔ, και άλλα τέτοια παλαβά, που λένε οι πολιτικάντηδες (με καρέκλα).

Κάτι τέτοιες μεγαλοστομίες έλεγε και ο Κ.Κ. του Αχ. και μάλιστα με ύφος χιλίων καρδιναλίων, μέχρι που έσκασε η «βόμβα» στη βάρδια του, και για την οποία είχαν εγκαίρως προειδοποιήσει οι εργαζόμενοι στα τρένα, αλλά ο Κ.Κ. κώφευε.

Και θυμήθηκα πως λίγο μετά την ανείπωτη εκείνη τραγωδία, έβλεπα σε διάφορα ΜΜΜ προειδοποιήσεις και καταγγελίες εργαζομένων και στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας για το ενδεχόμενο παρόμοιου (αεροπορικού αυτή τη φορά) ατυχήματος, εξαιτίας της απίστευτης  και αδιάλλακτης πολιτικής του τότε (γόνου) υπουργού Μεταφορών.

Ο οποίος εν μέσω πανδημίας και λοκντάουν, έφερε στη Βουλή και ψηφίστηκε ο νόμος 4757/20, βάσει του οποίου καταργήθηκαν όλες οι κρατικές εποπτικές αρχές στα 40 και πλέον αεροδρόμια της χώρας.

 

Αεροδρόμια, πυλώνες του τουρισμού και της οικονομίας μας, τα 15 μεγαλύτερα εκ των οποίων τα διαχειρίζονται και τα εκμεταλλεύονται ιδιώτες, όπως π.χ. η γερμανική ΦΡΑΠΟΡΤ, που πρόσφατα «έδιωξε» τη Ryanair από τη Θεσσαλονίκη εξαιτίας των παράλογων αυξήσεων που επέβαλε (για μια ακόμη φορά) στα τέλη χρήσης του αεροδρομίου.

Και με το κράτος να κάνει τον Κινέζο, λέγοντας πως δεν μπορεί να εμπλακεί σε οικονομική διαμάχη μεταξύ δυο ιδιωτικών εταιριών! Άσχετα αν η μία εξ αυτών συνεισφέρει στην αύξηση του τουρισμού μας.

Εν τω μεταξύ, με βάση κρατική εντολή (νομοθεσία), τα τέλη είναι ίδια για όλες τις αεροπορικές εταιρίες, άσχετα αν κάποια πετάει μια φορά τον μήνα, και μια άλλη 40 φορές την ημέρα. Και μάλιστα το κράτος απέρριψε προσφυγή της Ryanair, που ζητούσε μείωση των τελών που πληρώνει. Κατά τα άλλα δεν αναμιγνύεται σε διαμάχες εταιριών.

Όπως δεν αναμιγνύεται πλέον στους ελέγχους των αεροδρομίων τα οποία εκμεταλλεύονται και λειτουργούν ιδιώτες κερδοσκόποι, οι οποίοι όχι μόνο δεν έχουν καμιά αρμοδιότητα να ελέγξουν ή να εποπτεύσουν την εφαρμογή της διεθνούς και ελληνικής αεροπορικής νομοθεσίας, αλλά ούτε τους ενδιαφέρει.

Αποτέλεσμα είναι εδώ και έξι χρόνια τα αεροδρόμια της Ελλάδας να είναι ξέφραγα αμπέλια, με την ασφάλειά τους (safety) να επαφίεται στο φιλότιμο και στον πατριωτισμό των ιδιωτικών εταιριών που δραστηριοποιούνται σε αυτά…

Το μόνο που ελέγχεται και εφαρμόζεται αυστηρά από τους ιδιώτες είναι τα ενοίκια, τα μισθώματα, τα τέλη, οι κρατικές επιχορηγήσεις, κλπ., από τα οποία πλουτίζουν. Από κει και πέρα το χάος.

Κάτι που η συντριπτική πλειοψηφία όσων εξ ημών ταξιδεύουν αμέριμνα το αγνοεί.

Με τον απλό κόσμο να βλέπει καινούργια κτίρια, καινούργια γκισέ, αστραφτερά καταστήματα, κλπ., και να χαίρεται που επιτέλους τα αεροδρόμια «αναπτύσσονται» (άσχετα βέβαια, αν όλα αυτά χρηματοδοτήθηκαν από το ελληνικό δημόσιο) αγνοώντας όμως τι κρύβεται πίσω από τη λαμπερή βιτρίνα.

Τώρα, αν ο πιλότος έχει πτυχίο εν ισχύ, αν είναι μεθυσμένος, αν το αεροσκάφος έχει ασφαλιστήριο, ή αν είναι πλόιμο, αν διαθέτει πιστοποιήσεις, και χίλια άλλα, ουδείς ενδιαφέρεται, και βέβαια ουδείς το ελέγχει.

Αυτορρύθμιση λοιπόν, και όπου βγει…

 

Στην Αμερική, στο προπύργιο του «φιλελευθερισμού», το δοκίμασαν αυτό το μοντέλο στα ‘90ς, και γρήγορα κατάλαβαν ότι η απουσία κρατικών ελέγχων δεν τους βγαίνει, οπότε επανήλθαν με μια πολύ πιο ισχυρή και αυστηρή ΥΠΑ (FAA) παρούσα μάλιστα σε κάθε μεγάλο αεροδρόμιο.

Κάτι ανάλογο έκαναν και μετά την 9/11 στον τομέα της ασφάλειας (security) των αεροδρομίων, όπου σύστησαν μια νέα πανίσχυρη κρατική υπηρεσία αρμόδια για τους ελέγχους επιβατών πριν την επιβίβαση. Σε εμάς αυτό το κάνουν ιδιωτικές εταιρίες σεκιούριτι με υπαλλήλους των 3.60.

Πιο πρόσφατα, και με αφορμή τη συντριβή αεροσκαφών Β737Max, τα «αμερικανάκια» ανακάλεσαν και άλλες πολιτικές απορρύθμισης και αυτορρύθμισης που είχαν εφαρμόσει στον τομέα ελέγχου και πιστοποίησης νέων αεροσκαφών. Έναν τομέα που είχαν αφήσει στους ίδιους τους κατασκευαστές (ιδιώτες), οι οποίοι όμως ως ιδιώτες, που μόνο για το κέρδος ενδιαφέρονται, έκαναν σοβαρές εκπτώσεις με αποτέλεσμα το θάνατο εκατοντάδων επιβατών.

Και εκεί ξαναμπήκε δυναμικά η κρατική FAA με εντατικούς ελέγχους.

Στα καθ’ ημάς όμως έχουμε το μοντέλο Καραμανλή.

Βάσει του οποίου δεν χρειάζονται κρατικές αεροπορικές αρχές στα αεροδρόμια, άσχετα αν αυτές προβλέπονται ρητά στις Συμβάσεις του Ελληνικού Κράτους με τους ιδιώτες διαχειριστές τους, π.χ. FRAPORT -GREECE, παράγραφος 5 του άρθρου 229 Ν. 4389/2016, αλλά και στο μελλοντικό δεύτερο σε κυκλοφορία στην Ελλάδα ιδιωτικό αερολιμένα Ηρακλείου στο Καστέλι, παράγραφος 3.1.103Β , Σύμβαση Ηρακλείου, που κυρώθηκε με το πρώτο άρθρο του Ν. 4612/2019.

Ποιος λοιπόν ασκεί επιτόπιους καθημερινούς ελέγχους σήμερα στα αεροδρόμια;

Ουδείς.

Και όπως είπε κάποτε στη Βουλή ο «νέος Εθνάρχης» Κ.Κ. του Αχ., οι έλεγχοι στα αεροδρόμια ασκούνται από τη νέα «ανεξάρτητη αρχή», την ΑΠΑ στην Αθήνα, που λειτουργεί 5θήμερο και μόνο εργάσιμες ώρες, μέσω ειδικών ραντάρ!!!!!!!!

Έτσι ακριβώς…

Καπνίζει κάποιος ανεφοδιαστής καυσίμων δίπλα σε αεροσκάφος πλήρες επιβατών, ή οδηγάει τρακτεράκι μεταφοράς αποσκευών κάποιος παράτυπος μετανάστης χωρίς δίπλωμα, ή απογειώνεται ιδιωτικό αεροπλανάκι με πιλότο χωρίς δίπλωμα, κ.ο.κ., και όλα αυτά ελέγχονται από τα ειδικά ραντάρ του Καραμανλή στην Αθήνα.

 

Μόλις το μάθουν οι Αμερικάνοι (ή οι Κινέζοι) θα τρέξουν να παρακαλέσουν να τους δώσουμε την κρυφή αυτή τεχνογνωσία (μάλλον από τους ΕΛ θα προέρχεται).

Αυτή η κατάσταση επικρατεί λοιπόν σήμερα στα 40 αεροδρόμια, και στα δεκάδες εντελώς ανεξέλεγκτα πεδία προσγείωσης γενικής αεροπορίας, π.χ. ελαφρά, και ultralight αεροσκάφη, 24 ώρες το 24ωρο, 365 μέρες το χρόνο. Και εμείς ταξιδεύουμε αμέριμνοι…

Και αντί κάποιοι αρμόδιοι να βάλουν μυαλό και να διδαχτούν από την εκατόμβη των Τεμπών, τι κάνουν;

Ιδού ένα παράδειγμα:

Με βάση ανακοίνωση των Αερολιμενικών υπαλλήλων της ΥΠΑ «δεκαεπτά ημέρες μετά το δυστύχημα στα Τέμπη, ο Διοικητής της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας εκδίδει το υπ’ αριθμόν πρωτ. Κ.Γ./Δ/ΥΠΑ 5570/17-03-2023 έγγραφο που απαγορεύει οποιαδήποτε άσκηση εποπτικών και προανακριτικών αρμοδιοτήτων από τις Αεροπορικές Αρχές των Αεροδρομίων».

Ενώ ένα μήνα σχεδόν μετά το δυστύχημα στα Τέμπη, ο Διοικητής της (δήθεν ανεξάρτητης) Αρχής Πολιτικής Αεροπορίας (ΑΠΑ) εκδίδει το υπ’ αριθμόν πρωτ. ΑΠΑ/8523/07-04-2023 έγγραφο που «απαγορεύει οποιαδήποτε άσκηση ελέγχου ιστορικού και ποινικού μητρώου για τους εργαζόμενους στους Αερολιμένες από τις Αεροπορικές Αρχές των Αεροδρομίων».

Ο ίδιος που (περίλυπος) όταν κατέθετε για τα Τέμπη στη Βουλή, ως πρώην επικεφαλής της ΕΡΓΟΣΕ, είχε πει πως δεν κοιμάται τα βράδια υπό τον φόβο «αεροπορικών Τεμπών»!!!!

Ο ίδιος που την ώρα που κορυφώνονταν οι αποκαλύψεις για το «γαλάζιο πάρτι» στον ΟΠΕΚΕΠΕ, ξέχασε την αϋπνία του και έδωσε αναδρομικά στον εαυτό του σχεδόν 500.000 ευρώ (για την ακρίβεια 492.000 ευρώ). Και μάλιστα έδωσε αναδρομικά στον εαυτό του ακόμα και για την περίοδο που… δεν λειτουργούσε η Αρχή, πριν το 2020!

Έτσι λοιπόν έχει η κατάσταση, και μπαίνουμε ξανά σε θερινή τουριστική σεζόν, με τον πολλαπλασιασμό των πτήσεων, με τις αφίξεις εκατομμυρίων τουριστών, σε αεροδρόμια που είναι παντελώς ανεξέλεγκτα από πλευράς κράτους.

Ξέφραγα αμπέλια, που…

 

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

#ΧΑΟΣ_ΔΑΓΚΩΤΟ pic.twitter.com/Hv9YZlKGMY

— Billy Idiot (@BillyIdiot2) May 17, 2026

#ΧΑΟΣ_ΔΑΓΚΩΤΟ pic.twitter.com/DAduWZ4AAq

— Billy Idiot (@BillyIdiot2) May 17, 2026

#ΧΑΟΣ_ΔΑΓΚΩΤΟ pic.twitter.com/zu5wCL8QSA

— Billy Idiot (@BillyIdiot2) May 17, 2026

pic.twitter.com/aZ9FcMwA8Q

— Ανδρέας Πετρουλάκης (@anpetroulakis) May 19, 2026

Έκλαψα! 🤣😭#αεριο pic.twitter.com/GGUVwOGCpj

— Anna-Maria (@AnnaMaria_1538) May 20, 2026

ΝουΔο-γαλαζαίικου αφελληνισμένου λαθροεποικόπληκτου ξέφραγου Κουλο-χανείου κωμωδία

Μέσα στην ίδια μας τη χώρα.
Κουμάντο πλέον κάνουν τα μουσλίμια.
Αλήθεια @thanosplevris γιατί ο Τζαβέντ Ασλάμ βρίσκεται ακόμα στην Ελλάδα και δεν έχει απελαθεί; pic.twitter.com/RdTf8HzXcU

— Zoder 🇬🇷 (@__darcelX__) May 17, 2026

Πεσμένες οι ροές κατά 50% κατά τον @thanosplevris
Μειώνεται μεν η ποσότητα αλλά αυξάνεται η ποιότητα.
Μην είμαστε και αχάριστοι.😗
(πρόσφατο το video,
με Σουδανούς στη Σάμο) pic.twitter.com/p5JN23lXEc

— Nikolas (@NikKo_ial) May 21, 2026

Οποιος το πει αυτο εδω θα τον ψηφίσω με χέρια και με πόδια.
Αλλα δεν... pic.twitter.com/ieE502kSsl

— VelvetThorns_ (@VelThorns) May 20, 2026

Στα 7 χρόνια που κυβερνάνε έχουν νομοθετήσει για τα ίδια θέματα τουλάχιστον 80000 φορές.

Ευελπιστώ κάποια στιγμή και οι υπάλληλοι της υπογας να ξυπνήσουν από το λήθαργο και να καταλάβουν το μέγεθος της κοροϊδίας https://t.co/VWuZ05uW7j

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) May 18, 2026

Κουλοχανείο, η χώρα όπου επιτρέπεται η λαθραία είσοδος και απαγορεύεται η λαθραία έξοδος. https://t.co/GcbUkalkr0

— Καραβίτης Γιώργος (@KaravitisGeorge) May 19, 2026

Χαχαχαχαχαχαχαχα.. τσίρκουλα... Αλλοδαπός φυσικά. Μόνο λόγια ρε φαφλαταδες https://t.co/7VdEPncPo4

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) May 19, 2026

Σαν σήμερα (22/5/ΧΧΧΧ)

 

334 π.Χ: Μάχη του Γρανικού. Ο Μέγας Αλέξανδρος νικά τους Πέρσες

1960: Ο μεγαλύτερος καταγεγραμμένος σεισμός πλήττει τη νότια Χιλή, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 3.000 άνθρωποι. Το μέγεθός του υπολογίζεται στα 9,3 Ρίχτερ.

1963: Δολοφονική επίθεση στη Θεσσαλονίκη εναντίον του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη, ο οποίος θα υποκύψει πέντε μέρες αργότερα.

2006: Ο πίνακας του Νικηφόρου Λύτρα «Το άτακτο εγγόνι», ένα από τα 82 έργα ελλήνων ζωγράφων του 19ου και του 20ού αιώνα που εκτέθηκαν σε δημοπρασία του οίκου Sotheby's, πωλείται σε ιδιώτη στην τιμή του 1.082.000 ευρώ, η οποία αποτελεί ρεκόρ για έργο έλληνα ζωγράφου παγκοσμίως.

1813: Γεννιέται ο γερμανός συνθέτης κλασσικής μουσικής Ρίχαρντ Βάγκνερ,

1859: Γεννιέται ο Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, βρετανός συγγραφέας μυθιστορημάτων μυστηρίου, με ήρωα τον ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς.

1825: Δολοφονείται η Λασκαρίνα Πινότση, γνωστότερη ως Μπουμπουλίνα, ηρωίδα της Ελληνικής Επανάστασης.

1885: Πεθαίνει ο γάλλος συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκώ

2014 Πεθαίνει σε ηλικία 41 ετών, από σπάνιο αυτοάνοσο δημοσιογράφος Νίκος Ράλλης







 

2018: Πεθαίνει σε ηλικία 85 ετών ο Φίλιπ Ροθ, ένας από τους πιο σημαντικούς σύγχρονους αμερικανούς λογοτέχνες

 

 

 

2025 Σε ηλικία 85 ετών απεβίωσε ο Ανδρέας Μαρτίνης, πρώην πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού και του νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν