"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΝουΔο-γαλαζαίικο ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Ελληνικό FBI, «Ράμπο της Εφορίας» κ.λπ.

 

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη ενημερωθήκαμε ότι το ζευγάρι των γιατρών του Κολωνακίου που τον… κούραρε θα το ψαχουλέψουν οι «Ράμπο της Εφορίας».

Πιάσ’ τ’ αβγό και κούρευ’ το αλλά να του κάνεις αμερικανική κόμμωση.

Καλώς ήρθαμε στο λαμπερό «Mitsotakistan: The Ultimate Edition»! Εκεί όπου η τρισχιλιετής (και βάλε πολύ ακόμα) γλώσσα του Ομήρου, του Πλάτωνα, του Πλήθωνα Γεμιστού και του Μακρυγιάννη υποκλίνεται ταπεινά στο μάρκετινγκ των αμερικανικών B-movies (ταινίες β’ διαλογής) και της αγγλικής τηλεόρασης.

Πάνω που νομίζαμε ότι η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής χρειάζεται πρώτα και κύρια πολιτική απόφαση και δευτερευόντως καταρτισμένους ελεγκτές με γνώσεις στα οικονομικά, αποδειχθήκαμε βαθέως νυχτωμένοι. Υπάρχει ανάγκη για «Ράμπο της Εφορίας»!

Ξεχάστε τον Λεωνίδα, τον Κολοκοτρώνη ή τον Διγενή Ακρίτα. Για να σφραγιστεί μια ταβέρνα στην Ανω Ραχούλα επειδή δεν έκοψε απόδειξη για δύο χωριάτικες, χρειάζεται ένας μουσκουλάτος βαρεμένος με κορδέλα στο μέτωπο, ζωσμένος με ταμειακές μηχανές και εκτοξευτές προστίμων.

Αλλο τρανό παράδειγμα το περιβόητο «Ελληνικό FBI».

FBI, μπρε Ταρνανά, σημαίνει Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών (αγγλικά: Federal Βureau οf Investigation, συντ. FBI). Είμαστε ομοσπονδία;

Η Ελλάδα δεν είναι μία ενιαία χώρα, αλλά μια ομοσπονδία… πολιτειών σαν τις ΗΠΑ;

Ο μπαρμπα-Γιώργης από τη Ναύπακτο δεν θέλει πια την Ασφάλεια; Θέλει πράκτορες με μαύρα γυαλιά, σήματα που αστράφτουν και αλεξίσφαιρα γιλέκα που γράφουν «SPECIAL AGENT» (ειδικός πράκτωρ);

Το αποκορύφωμα όμως έρχεται στο χαζοκούτι. Η γιαγιά στο Διακοφτό και ο θείος στον Ασπρόπυργο, αφού μαζέψουν τις ελιές, συντονίζονται στο ERTnews.

Οχι στην ΕΡΤ Ειδήσεις, προς Θεού! Πώς θα καταλάβει η γιαγιά ότι ο καιρός θα είναι βροχερός αν δεν το δει σε… Breaking News ticker (ειδοποίηση εκτάκτου δελτίου ειδήσεων);

 

Αυτή είναι η μεγάλη μας κατάντια: να κρατάμε στα χέρια μας τον ανεκτίμητο χρυσό μιας γλώσσας που γέννησε τη φιλοσοφία (η μητέρα των επιστημών), τη δημοκρατία και τις τέχνες κι εμείς να δανειζόμαστε τσίγκους και μπακίρια από τα πιο φθηνιάρικα παζάρια της αλλοδαπής για να πουλήσουμε «μούρη».

Γεμίσαμε «Task Forces», «Masterplans» και «Flyovers», λες και αν πούμε τις λέξεις στα ελληνικά θα χάσουν τη μαγική τους δύναμη.

Αλλά μην ανησυχείτε. Σύντομα η ΑΑΔΕ θα μετονομαστεί σε IRS Hellas, η Αγροφυλακή σε Texas Rangers και το καφενείο του χωριού σε Coffee & Politics Lounge. Welcome to Greece, guys!

Πόσο εύστοχα τα έγραφε* ο αξέχαστος ελληνολάτρης Περικλής Γιαννόπουλος (1869-1910):

«Τι κρίμα, να...

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: To «γλουγλουγλού» ως εθνική στρατηγική

Γιώργος Γεραπετρίτης 

 

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ 

Η εξωτερική πολιτική της χώρας θυμίζει μεν θεατρικό έργο αλλά όχι γραμμένο από δημιουργούς όπως ο Αισχύλος, ο Ιψεν, ο Σαίξπηρ και με πρωταγωνιστές μεγάλου βεληνεκούς.

Περισσότερο φέρνει σε μπουλούκι που κάνει αρπαχτές σε χωριά με μια χαμηλής υποστάθμης επιθεώρηση, σκηνοθετημένη απευθείας από το Μαξίμου, με πρωταγωνιστές πρωθυπουργό, διπλωμάτες, υπουργούς τε και υφυπουργούς που εκπαιδεύτηκαν αποκλειστικά στο άθλημα της βαθιάς υπόκλισης. Η υπόκλιση δε είναι τόσο βαθιά, που η μέση τους έχει πλέον μονιμοποιηθεί σε γωνία 90 μοιρών και η μύτη τους ακουμπάει με… σεβασμό το χαλί.

Αυτό που έχει στιγματίσει την ελληνόφωνη διπλωματία επί Μητσοτάκη είναι οι τεμενάδες του Γιώργου Γεραπετρίτη στον νεοσουλτάνο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Υποκλίσεις που αποτελούν σύμβολα της κυβερνητικής νοοτροπίας. Τα αποτελέσματα της στάσης Μητσοτάκη απέναντι σε ισχυρούς και ανίσχυρους ξένους τα βλέπουμε πλέον καθημερινά να ξεδιπλώνονται σε όλα τα μέτωπα.

Ξεκινάμε από τα ανατολικά.

Στην Κάσο, όπως ομολόγησε με αφοπλιστική ανεμελιά ο βουλευτής της Ν.Δ. Αγγελος Συρίγος, η κυβέρνηση (την οποία στηρίζει φανατικά) υπέκυψε στις τουρκικές φρεγάτες. Οχι μία, αλλά δύο φορές. Επί δύο ολόκληρα χρόνια μάς έλεγαν από το πρωί ως το βράδυ ότι τα νερά στο Αιγαίο είναι «ήρεμα». Τελικά δεν ήταν ήρεμα, ήταν απλώς… υποχωρητικά. Μόλις φάνηκε τουρκικό πολεμικό στον ορίζοντα, μαζέψαμε τα καλώδια, μαζέψαμε τα πλοία, μαζέψαμε και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και κάναμε έναν ωραιότατο τακτικό ελιγμό προς τα πίσω.

Πάμε τώρα στα βόρεια.

Η εφημερίδα «Εστία» αποκάλυψε το εθνικό deal της χρονιάς με τη Βουλγαρία. Τους χαρίζουμε τα οστά του Τσάρου Σαμουήλ που βρέθηκαν στις Πρέσπες κι εκείνοι, μέσα στη μεγάλη τους γενναιοδωρία, μας επιστρέφουν 48 εκκλησιαστικά κειμήλια. Από τα 1.300 και πλέον που μας άρπαξαν από τη Μονή Εικοσιφοινίσσης και τα υπόλοιπα μοναστήρια της Μακεδονίας! Δηλαδή, μας παίρνουν ολόκληρο το σπίτι και μας επιστρέφουν ένα πόμολο για να χαιρόμαστε. Τους δίνουμε τα δικά μας για να μας επιστρέψουν ψίχουλα από τα κλεμμένα. Αν αυτό δεν είναι διπλωματικός θρίαμβος, τότε τι είναι;

 

Στα δυτικά και στα εντός των τειχών, τα πράγματα παραμένουν εξίσου διασκεδαστικά.

Η «δημοκρατία» με τις αποκαλύψεις της που συζητήθηκαν και στη Βουλή έφερε ξανά στο προσκήνιο την υπόθεση Siemens. Γερμανικό δικαστήριο αποδέχτηκε την ύπαρξη σαφών ενδείξεων χρηματισμού στελεχών του ΟΤΕ, αλλά έκρινε ότι δεν προκλήθηκε οικονομική βλάβη ή υπερκοστολογήσεις κατά τη διαδικασία ψηφιοποίησης του δικτύου στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Κι αυτό μολονότι η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής με ομόφωνο πόρισμα αναγνώρισε ότι το Ελληνικό Δημόσιο ζημιώθηκε κατά τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ. Ετσι οι Γερμανοί, που κατέχουν πλέον τον ΟΤΕ, απέρριψαν την αγωγή αποζημίωσης ύψους 68,3 εκατ. ευρώ του πάλαι ποτέ ελληνικού ομίλου τηλεπικοινωνιών. Χανς κερνάει, Χανς πίνει.

Για να δέσει το γλυκό, έρχεται η Αμερικανίδα πρέσβης Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, όπως αποκάλυψε η «Wall Street Journal», και πετάει το αμίμητο: ότι οι ΗΠΑ μπορούν να ανατρέψουν όποια κυβέρνηση θέλουν, ακόμα και την ελληνική!

Κι εδώ εμφανίζεται ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ψέλλισε με τρεμάμενη φωνή ότι «δεν υπήρξε απειλή προς την ελληνική κυβέρνηση».

Image 

Το πιάσατε το υπονοούμενο;

Ο Μαρινάκης δεν διέψευσε ότι ειπώθηκε κάτι τέτοιο, αλλά δήλωσε ότι δεν μας… απείλησαν.  

 Image

Ναι, βρε, τους παρεξηγήσαμε τους Αμερικανούς. Απλώς μας ενημέρωσαν! Μας το είπαν φιλικά, πάνω από το φιλέτο στο δείπνο!

Αυτή είναι η κυβέρνηση που…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Για την τηλειατρική που "ήδη έχουμε"...

 

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ.

 

Ο Υπουργός Υγείας σε απάντηση του στον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ κο Ανδρουλάκη επεσήμανε ότι ήδη λειτουργεί Σύστημα Τηλεϊατρικής με όλα τα Κέντρα Υγείας της χώρας.

Άρα κακώς πολύ κακώς το ΠΑΣΟΚ στο Πρόγραμμα του έχει κάτι που ήδη υπάρχει και λειτουργεί.

Αλλά πάντα υπάρχουν και οι κακόπιστοι.

Είναι αυτοί που δεν θα το πιστέψουν και που θα πουν ότι και αυτό είναι ένα ακόμη ψέμα στα πλαίσια της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Να πούμε λοιπόν σε όλους αυτούς ότι ο Υπουργός δεν είπε ψέματα και ότι το Σύστημα Τηλεϊατρική όντως λειτουργεί και σε κάποιες περιπτώσεις πολύ πριν αναλάβει το Υπουργείο.

Όλοι κάποια στιγμή έχουμε δει μία Νοσηλεύτρια κάποιου Κέντρου Υγείας όταν δεν είναι εφημερία γιατρός να τηλεφωνεί στο κοντινό Νοσοκομείο για να πάρει οδηγίες τι να κάνει με τον άρρωστο που έχει πάει εκεί.

Ε λοιπόν για όσους δεν το έχουν ήδη καταλάβει αυτό είναι ένα πολύ πολύ προωθημένο Σύστημα Τηλεϊατρικής.

Και μάλιστα αυτό το ίδιο Σύστημα Τηλεϊατρικής λειτουργεί και μεταξύ Νοσοκομείων γιατί κάποια από αυτά για διαφόρους λόγους για τους οποίους βέβαια το Υπουργείο δεν φταίει, στερούνται γιατρών βασικών ειδικοτήτων.

Μην βιάζονται λοιπόν να διαψεύσουν τον κο Υπουργό ο οποίος άλλωστε έχει δηλώσει επανειλημμένα  ότι το ΕΣΥ...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟ-"ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ" ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Γιατί δεν έχουμε τόσες μπαταρίες όσο η Βουλγαρία;

Image

 

Γράφει ο Πέτρος Τσικούρας

Oικονομολόγος, οργανωτικός γραμματέας της ΠΟΣΠΗΕΦ

 

Η σωστή απάντηση στην παραπάνω ερώτηση δεν είναι ότι έχουμε πιο ισορροπημένο μείγμα, αλλά ότι έχουμε μία Κυβέρνηση  που έκανε κολοσσιαίο λάθος σε βάρος του Ελληνικού Λαού  ο οποίος  επιβαρύνεται  με  δισεκατομμύρια ευρώ.  Είναι  εντελώς  τυχαίο  ότι συγκεκριμένα συμφέροντα μετρούμενα στα δάκτυλα του ενός χεριού απολαμβάνουν τεράστια  οφέλη από την  κατάσταση  αυτή.

Δεν συζητάμε να έχει η Βουλγαρία 10% ή 20% ή 30% περισσότερες μπαταρίες από την Ελλάδα. Συζητάμε να  έχει η Βουλγαρία  1.200%  περισσότερες  μπαταρίες από τη Χώρα μας  την Ελλάδα.   Η Βουλγαρία στο τέλος  του έτους  υπολογίζει  να έχει εγκατεστημένες 18.000 MWh και η Ελλάδα  1500 MWh.

Δε συζητάμε να έχει προηγηθεί η Βουλγαρία για μερικούς μήνες. Συζητάμε ότι, σε μερικούς μήνες, η Βουλγαρία έχει εγκαταστήσει τόσες μπαταρίες όσες δεν εγκατέστησε η Ελλάδα τα τελευταία 10 χρόνια!

Το ερώτημα που θέτει η Κυβέρνηση, για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, είναι γιατί η τιμή της κιλοβατώρας στη Βουλγαρία είναι υψηλότερη, ενώ έχει περισσότερες μπαταρίες από την Ελλάδα.  Δεν  πρόλαβα  να  ελέγξω  τις  τιμές της  Βουλγαρίας  να  επιβεβαιώσω  αν  όντως  αυτό συμβαίνει, αλλά  δεν έχει  καμμία  σημασία.

Η ουσιαστική απάντηση στην παραπλανητική ερώτηση των σημερινών κυβερνώντων της Ελλάδας είναι ότι η τιμή της κιλοβατώρας σε μία χώρα εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες και όχι μόνο από έναν. Η τιμή της κιλοβατώρας εξαρτάται από το μείγμα της ενέργειας σε μια χώρα, από το μέγεθος της αγοράς της, από το μέγεθος και την ποιότητα των δικτύων, από το μέγεθος και την ποιότητα των ηλεκτροπαραγωγικών της εγκαταστάσεων, από τις διασυνδέσεις της χώρας και, φυσικά, από την αποθήκευση.

Η αποθήκευση, ως γνωστόν, δεν παράγει ενέργεια. Μεταθέτει την κατανάλωση της ενέργειας σε άλλη χρονική περίοδο.

Το σωστό ερώτημα, λοιπόν, είναι αν η Ελλάδα σήμερα είχε περισσότερη αποθήκευση, αν  θα είχε χαμηλότερες τιμές κιλοβατώρας.

Η απάντηση είναι λυτρωτική.

Αν η Ελλάδα είχε τις μπαταρίες της Βουλγαρίας σήμερα, θα μπορούσε  να έχει απίστευτα   χαμηλότερη τιμή της κιλοβατώρας από αυτήν που έχει σήμερα. Και αν η Κυβέρνηση δεν εμπόδιζε την αποθήκευση που θα μπορούσε να εγκατασταθεί στην Ελλάδα σήμερα, τότε η τιμή της κιλοβατώρας θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο  χαμηλά.

Το πιο σημαντικό θα ήταν ότι η Ελλάδα θα εξαρτιόταν πολύ λιγότερο από εξωγενείς παράγοντες, όπως από το γεγονός ότι τα Στενά του Ορμούζ είναι πολύ στενά ή από τις επιθέσεις των Χούθι στον αγωγό της Σαουδικής Αραβίας. Οι τιμές του TTF έχουν εκτοξευτεί από την έναρξη των εχθροπραξιών, ενώ η τιμή της πράσινης κιλοβατώρας στη χώρα μας παραμένει παρα πολύ χαμηλή 

Μπορείτε να δείτε την επισυναπτόμενη εικόνα του Χρηματιστηρίου Ενέργειας στις 27-9-2026. Τις  ώρες που τα φωτοβολταικά  παράγουν, από τις  08.00 μέχρι τις 16.30  η  τιμή είναι  στο  μηδέν  Αυτή  ήταν η εικόνα  και  πρίν  από τον πόλεμο  αυτή είναι και σήμερα  με  τον Πόλεμο .

Το επιχείρημα ότι δεν επενδύσαμε ως χώρα στην αποθήκευση γιατί οι μπαταρίες ήταν ακριβές και τώρα που φτήνυναν θα επενδύσουμε είναι πολύ «φτηνό» και δεν θα ήθελα καν να το σχολιάσω, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ.

Μία πρώτη απάντηση θα ήταν: γιατί κάποιος Υφυπουργός δεν έπαιρνε ένα ταξί να μεταβεί μέχρι τη Βουλγαρία (μία ώρα από τη Θεσσαλονίκη), να ρωτήσει τους Βουλγάρους πού βρήκαν φτηνές μπαταρίες, να προμηθευτούμε και εμείς;

Είναι αλήθεια ότι οι μπαταρίες ήταν ακριβές κάποτε. Αλλά, πρώτον, αυτό δεν αφορά την Κυβέρνηση ούτε τον καταναλωτή, γιατί απλώς οι μπαταρίες είναι ιδιωτικές επενδύσεις που, προφανώς, δεν πληρώνει ούτε η Κυβέρνηση ούτε οι καταναλωτές. Και η σύγκριση με τα φωτοβολταϊκά του προγράμματος (Feed-in Tariffs) είναι εντελώς άστοχη, γιατί εκείνα ήταν πλαίσιο στήριξης, ενώ οι μπαταρίες είναι χρηματιστήριο. Αν, δηλαδή, δεν πάνε καλά, η ζημιά είναι αποκλειστικά στον ιδιώτη επενδυτή.

Είναι αλήθεια ότι οι μπαταρίες ήταν κάποτε ακριβές ή ότι πέρσι ήταν πιο ακριβές από φέτος. Αυτός, όμως, δεν είναι λόγος να μη γίνουν επενδύσεις, γιατί η αξιολόγηση μίας επένδυσης δεν γίνεται με βάση το αν τα επόμενα χρόνια η αρχική επένδυση θα είναι φτηνότερη, αλλά με βάση το αν η επένδυση θα έχει θετική απόδοση τη χρονιά που γίνεται. Αν ήταν έτσι, δεν θα αγοράζαμε ποτέ ηλεκτρονικούς υπολογιστές, γιατί του χρόνου θα ήταν φτηνότεροι.

Απόδειξη  των λεγομένων  μου είναι ότι οι μπαταρίες που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα το 2026 έχουν εξαιρετικές αποδόσεις και αναμένεται να έχουν πολύ υψηλότερες από τις μπαταρίες που θα εγκατασταθούν το 2027 και το 2028, ακόμη και αν αυτές (του 2027 και του 2028) είναι και 20% φτηνότερες!

Είναι αλήθεια ότι οι μπαταρίες κάποτε ήταν ακριβές, αλλά εδώ και πέντε χρόνια τουλάχιστον γνωρίζουμε ότι οι τιμές των μπαταριών πέφτουν και γνωρίζουμε, μάλιστα, και πόσο. Και αυτό δημοσιεύεται σε χιλιάδες άρθρα, σε άπειρους ιστοτόπους, και το γνωρίζουν όλοι οι επενδυτές. Πώς δεν το έμαθαν στο Ελληνικό Υπουργείο Ενέργειας;

Θα έπρεπε, λοιπόν, όπως έκαναν η Βουλγαρία, αλλά και η Ιταλία και η Ρουμανία, να προετοιμάσουν το νομοθετικό πλαίσιο, τις αδειοδοτήσεις και τη χορήγηση όρων σύνδεσης σε μπαταρίες, έτσι ώστε, όταν θα ήταν φτηνές, να μπορούν να εγκατασταθούν άμεσα Και όχι, όταν ήταν ήδη φτηνές, να αρχίσουν να συζητούν πώς θα το κάνουν. Γιατί, αν ξεκινήσουν όταν ήδη είναι φτηνές, θα καθυστερήσουν 2-3 χρόνια μέχρι να εγκατασταθούν. Όπως θα γίνει, δηλαδή, στην Ελλάδα εξαιτίας της ολιγωρίας της Κυβέρνησης.

Παρεμπιπτόντως, οι τιμές στις 31-12-2026 εκτιμάται ότι θα ακριβύνουν κατά 10%, γιατί η Κίνα καταργεί κάποιες επιδοτήσεις στους Κινέζους κατασκευαστές. Ανησυχώ μήπως το μάθει το Υπουργείο και σταματήσει πάλι τις μπαταρίες.

Οι Έλληνες καταναλωτές ήδη σήμερα πληρώνουν το ρεύμα μέχρι και 100% παραπάνω από ό,τι πριν από μερικούς μήνες. Επειδή παρακολουθώ τις τιμές του αερίου (δείκτης TTF), που σήμερα είναι 180% αυξημένες σε σχέση με πέρσι, πολύ φοβάμαι ότι φέτος τον χειμώνα θα κλάψουμε πιο πολύ από ό,τι κλαίμε σήμερα.

Κυβερνητικό στέλεχος τολμά και λέει:

«Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο άλλο αγαθό που να έχει συμβεί κάτι τέτοιο – όπου η σχετική τιμή στην Ελλάδα σε σχέση με άλλες χώρες να έχει αλλάξει τόσο πολύ σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Έχει συμβεί στο ρεύμα. Και αυτό λόγω του συνολικού σχεδιασμού που έχουμε κάνει. Στο τέλος, άλλωστε, αυτό μετράει».

Όταν, λοιπόν, ο Έλληνας καταναλωτής και η ελληνική βιομηχανία, που καταστρέφεται, θα πληρώνουν…

ΝουΔο-γαλαζαίκο ΨΩΝΑΡΟ-"ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ" ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Η χώρα πετάει business class! Οι πολίτες ας πάρουν το λεωφορείο…

 

Του Strange Attractor

Οκτώ χρόνια «αριστείας», «επιτελικού κράτους», μεταρρυθμίσεων, ψηφιακών αλμάτων, και μιας κυβέρνησης που, αν πιστέψουμε την ίδια και ένα σημαντικό τμήμα των «πετσωμένων» ΜΜΕ,  έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε ευρωπαϊκό… τι λέω; Σε παγκόσμιο θαύμα!

Υπάρχει μόνο ένα μικρό πρόβλημα.

Οι Έλληνες δεν έχουν ενημερωθεί.

Γιατί η Ελλάδα μπορεί να «πετάει», αλλά όλο και περισσότεροι πολίτες μοιάζει να ταξιδεύουν στα αμπάρια του αεροπλάνου, στριμωγμένοι ανάμεσα στην ακρίβεια, τα ενοίκια, τους λογαριασμούς, και το κατακόκκινο κόστος της ενέργειας.

Κι αν κάποιος τολμήσει να πει ότι δυσκολεύεται, υπάρχει πάντα μια εύκολη λύση κατά τους κυβερνώντες… ας μην παίρνει το αυτοκίνητο. Ας πάρει το λεωφορείο!

Ας μην ανάβει το καλοριφέρ, κι ας φοράει διπλό μπουφάν μέσα στο σπίτι του…

Αν πάλι διαμαρτύρεται για την ακρίβεια, μάλλον είναι βραδύνους, και δεν έχει αντιληφθεί ότι η οικονομία αναπτύσσεται με ραγδαίους ρυθμούς, όπως μας λένε οι διεθνείς οίκοι, που κάποτε τους καταριόμασταν…

Και αν ένας πολίτης δεν αισθάνεται την ανάπτυξη στην τσέπη του, πιθανότατα φταίει η μιζέρια του… η κακομοιριά του.

Και τέλος, αν επιμένει να βλέπει παντού προβλήματα, υπάρχει η γνωστή κυβερνητική συνταγή: η πραγματικότητα δεν είναι αυτή που ζεις, είναι αυτή που σου εξηγούμε ότι ζεις, αυτή που σου λέει ο Πορτοσάλτε, και οι υπόλοιποι αδέκαστοι opinion makers.

Αν και ποταπός παιδιόθεν, παραδέχομαι πως ανάπτυξη όντως υπάρχει, οι δείκτες είναι αισιόδοξοι, η ανεργία έχει μειωθεί σημαντικά, και τα δημόσια οικονομικά έχουν βελτιωθεί. Όλα αυτά είναι πραγματικά, και δεν υπάρχει κανένας λόγος να τα αρνείται κανείς.

Αλλά υπάρχει και η άλλη πραγματικότητα… αυτή που ζει ο απλός Έλληνας

Ο πληθωρισμός παραμένει υψηλός, το κόστος στέγασης πιέζει ασφυκτικά, η ενέργεια παραμένει ακριβή, το σούπερ μάρκετ είναι απλησίαστο, και η καθημερινότητα μιας μεγάλης μερίδας πολιτών δεν μοιάζει ιδιαίτερα με το success story που περιγράφεται στα κυβερνητικά δελτία, ή στα λεγόμενα του κυβερνητικού εκπρόσωπου

Το ΑΕΠ, άλλωστε, δεν μπαίνει στο πορτοφόλι.

Δεν πληρώνει το ενοίκιο.

Δεν γεμίζει το ρεζερβουάρ.

Δεν αποφασίζει αν θα αγοράσεις κρέας, ή θα το αφήσεις για την επόμενη εβδομάδα, συνεχίζοντας υγιεινή παραδοσιακή διατροφή με κουκιά και μπάμιες…

Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη πολιτική παρεξήγηση της στρεβλής εποχής, που μας έλαχε να ζήσουμε, με τον ανέμελο γόνο στο τιμόνι… άλλο η μακροοικονομική εικόνα, και άλλο η κοινωνική αίσθηση της οικονομίας.

Και όπως είχε πει κάποιος διάσημος οικονομολόγο κάποτε, «δεν με ενδιαφέρει η μακροοικονομία, αφού μακροπρόθεσμα θα είμαστε όλοι νεκροί»!

Η κυβέρνηση όμως θέλει να μιλά για το πρώτο, με τους πολίτες να επιμένουν να ζουν το δεύτερο.

Και όταν τα πράγματα δυσκολεύουν, τότε επιστρατεύεται ο φόβος.

Όταν τα επιχειρήματα για το σήμερα δεν αρκούν, εμφανίζεται το επιχείρημα για το αύριο.

«Αν δεν είμαστε εμείς, ποιος ξέρει τι θα γίνει».

«Κυριάκος ή χάος»!

Και, σε ακόμη πιο δραματική εκδοχή… «αν δεν επανεκλεγεί ο Κυριάκος μας, θα μας φάνε οι Τούρκοι»!!!!!

Η εθνική ασφάλεια όμως δεν είναι αστείο, και ούτε προσφέρεται για εκβιασμούς και πιέσεις του κοΖμάκη από κάποιους επαγγελματίες πολιτικάντηδες, που δεν πήγαν καν φαντάροι.

Η Τουρκία αποτελεί πραγματικό γεωπολιτικό παράγοντα, και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις απαιτούν σοβαρότητα, αποτρεπτική ισχύ, και σταθερή πολιτική.

Αλλά άλλο η εθνική στρατηγική, και άλλο η μετατροπή της γεωπολιτικής ανασφάλειας σε κομματικό επιχείρημα, προκειμένου να ξαναφήσουμε κάποιους που στηρίζουν και καλύπτουν μαϊμού αγρότες, που πάνε για πότισμα οδηγώντας… Φερράρι!

 

Μια κυβέρνηση πρέπει να ζητά την εμπιστοσύνη των πολιτών επειδή μπορεί να εξηγήσει τι έκανε, τι δεν έκανε, και τι σκοπεύει να κάνει.

Όχι επειδή μπορεί να τους πείσει ότι απέναντι στο κόμμα υπάρχει το χάος.

Η αλαζονεία είναι το πραγματικό καμπανάκι!

Και κάπου εδώ φτάνουμε στην ουσία…

Δεν είναι μόνο οι τιμές.

Δεν είναι μόνο η οικονομία.

Δεν είναι μόνο τα σκάνδαλα, οι μίζες, και οι πολιτικές κρίσεις.

Είναι το όλο ύφος.

Είναι η αίσθηση ότι κάποιοι κυβερνητικοί παράγοντες έχουν αρχίσει να αντιμετωπίζουν την κοινωνική δυσαρέσκεια όχι ως προειδοποίηση, αλλά ως ενόχληση.

Όταν στον πολίτη που δυσκολεύεται να βγάλει τον μήνα απαντάς με ειρωνεία, αργά ή γρήγορα η ειρωνεία επιστρέφει στην κάλπη.

Όταν του λες ότι «όλα πάνε καλά», ενώ εκείνος έχει μελανιάσει από την ακρίβεια, δεν τον πείθεις. Τον εξοργίζεις…

Και όταν η πολιτική εξουσία αρχίζει να πιστεύει ότι η κοινωνία της χρωστά ευγνωμοσύνη επειδή κυβερνά, τότε έχει ξεχάσει κάτι στοιχειώδες, ότι σε μια δημοκρατία, η κυβέρνηση δεν κάνει χάρη στους πολίτες, αλλά οι πολίτες της κάνουν την τιμή να την εκλέγουν.

Θα μου πείτε πως αυτά είναι ψιλά γράμματα για γόνους, και τα κομματικά τσουτσέκια τους… και θα έχετε δίκιο.

Και η αντιπολίτευση τι κάνει; Τόσα κόμματα υπάρχουν;

Εδώ λοιπόν βρίσκεται το δεύτερο μισό του προβλήματος.

Η κυβέρνηση μπορεί να εμφανίζει αλαζονεία όταν αισθάνεται ότι δεν απειλείται. Αλλά για να αισθανθείς παντοδύναμος χρειάζεσαι και κάποιον απέναντί σου που να μην πείθει.

Και η σημερινή αντιπολίτευση δεν πείθει, αφού πληρώνει ακριβά την αδυναμία της να παρουσιάσει μια πειστική, συνεκτική, και αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση.

 

Π.χ. ο αμετανόητος  Αλέξης, που επιστρέφει δριμύτερος στην πολιτική σκηνή, αλλά η επιστροφή ενός παλιού πολιτικού απατεώνα δεν διαγράφει το παρελθόν, ούτε δημιουργεί αυτόματα νέο πολιτικό κεφάλαιο.

Οι πολίτες δεν αναζητούν απλώς κάποιον που θα καταγγείλει την κυβέρνηση, πόσο μάλλον κάποιον που κόντεψε να μας κάνει… Σομαλία.

Αναζητούν κάποιον που θα τους πει τι θα κάνει διαφορετικά.

Και κυρίως πώς…

(…)

Διότι το πραγματικό πρόβλημα, τελικά,  είναι η κυρίαρχη πολιτική κουλτούρα των «αρίστων», που επιμένει να αντιμετωπίζει τον πολίτη σαν οπαδό.

Αν είσαι μαζί μας, είσαι «λογικός».

Αν διαφωνείς, είσαι «μίζερος».

Αν ανησυχείς, είσαι υπερβολικός.

Αν ζητάς λογοδοσία, είσαι… ύποπτος.

Και αν επιμένεις ότι κάτι δεν πάει καλά, μάλλον δεν κατάλαβες το success story, και χρειάζεσαι πολιτική… πλασμαφαίρεση, ή κάτι πιο δραστικό (ίσως διορισμό ως μετακλητός), αφού όλα είναι ζάχαρη! Το λέει και ο Σπύρος…

Δυστυχώς, η παντοδυναμία και η αυτάρκεια της εξουσίας είναι πάντα επικίνδυνη, ειδικά  όταν μετατρέπεται σε αίσθηση ακαταδίωκτου, κι εκεί βρισκόμαστε σήμερα

Η χώρα χρειάζεται κάτι πολύ απλό… να μπορεί κάποιος πολίτης να πει ότι δυσκολεύεται, χωρίς οι κυβερνώντες και οι βολεμένοι γλείφτες τους να του απαντούν ότι η χώρα… «πετάει».

Γιατί μπορεί πράγματι η χώρα να πετάει, αλλά αν οι πολίτες δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε το εισιτήριο, και ταξιδεύουν στο αμπάρι, τότε κάποια στιγμή θα αρχίσουν να αναρωτιούνται ποιος ακριβώς ταξιδεύει στην πρώτη θέση, και γιατί.

Και ακόμη, ποιος τελικά πιλοτάρει το αεροπλάνο, ποιος πληρώνει τα εισιτήριά τους, τις σαμπάνιες τους, αλλά και ολόκληρο το κόστος της πτήσης…

Εδώ λοιπόν είναι που χρειάζεται…

ΝουΔο-γαλαζαίικα ΚΒΑΝΤΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Οι πολυκατοικίες του Σρέντιγκερ στην Κυψέλη του Κουλιστάν 2.0

Υφυπουργός υποδομών και μεταφορών Νίκος Ταχιάος για ΒΟΑΚ - YouTube

 Μαλάκας: Η πιο Συχνή Ελληνική λέξη και η Σημασία της - AtCorfu

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Στο «πείραμα» του Σρέντιγκερ (σε εισαγωγικά γιατί είναι πείραμα νοητικό και καμία γάτα δεν έπαθε κάτι κατά την εκτέλεσή του) μια γάτα μπαίνει σε ένα κουτί μαζί με έναν μηχανισμό που μπορεί τυχαία να τη σκοτώσει.

Όσο το κουτί παραμένει κλειστό, δεν έχουμε ιδέα τι έχει συμβεί και η γάτα θεωρείται ταυτοχρόνως και ζωντανή και νεκρή μέχρι να ανοίξουμε το κουτί και να διαπιστώσουμε σε τι κατάσταση πραγματικά βρίσκεται.

Ο Σρέντιγκερ επινόησε τη «γάτα» του το 1935 και 91 χρόνια μετά, το πείραμά του διεξάγεται, στ’ αλήθεια και όχι νοητικά, στην Κυψέλη στις πολυκατοικίες που έπαθαν ζημιά από τον μετροπόντικα. Την αποκάλυψη του πειράματος έκανε άθελά του ο υφυπουργός υποδομών και μεταφορών Ταχιάος, ο οποίος στις αρχές του μήνα έλεγε πως «δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για την ασφάλεια των κατοίκων, ούτε κανένας λόγος να απομακρυνθεί κανείς από το σπίτι του» και πριν λίγες μέρες επανήλθε λέγοντας «δεν ειπώθηκε ποτέ ότι είναι ασφαλή τα κτίρια».

Μιλώντας μάλιστα ειδικά για ένα κτίριο είπε «δεν είπα ποτέ ότι είναι ασφαλείς ή δεν είναι ασφαλείς (οι κάτοικοι), είπα ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος εκκένωσης του συγκεκριμένου κτιρίου», φράση η οποία στα απλά ελληνικά σημαίνει ότι ακόμα κι αν δεν είναι ασφαλείς οι κάτοικοι δεν υπάρχει κανένας λόγος να φύγουν από το σπίτι στο οποίο δεν είναι ασφαλείς.

Ή (για να πλησιάσουμε λίγο το πείραμα του Σρέντιγκερ) οι κάτοικοι είναι ασφαλείς και δεν είναι ασφαλείς την ίδια στιγμή και θα μάθουμε τι στα αλήθεια είναι αν μείνουν στο κτίριο και ξαναξεκινήσει τις εργασίες του ο μετροπόντικας.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και για τους υπόλοιπους κατοίκους που, σύμφωνα με τον υφυπουργό, δεν έχουν λόγο να εκκενώσουν τα κτίρια για τα οποία ο ίδιος δεν έχει πει ότι είναι ασφαλή παρότι το είχε πει πριν από περίπου τρεις εβδομάδες.

Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι ότι ένας υφυπουργός μιλάει μια έτσι και μια αλλιώς ή ταυτοχρόνως και έτσι και αλλιώς. Είναι το ότι αυτό το και έτσι και αλλιώς είναι άλλο ένα σύμπτωμα της αδιαφορίας της πολιτείας όχι για τα προβλήματα των πολιτών της γενικώς και αορίστως αλλά για τα προβλήματα των πολιτών της που έχει η ίδια δημιουργήσει.

 

Κάποια κτίρια παθαίνουν ζημιές κατά τη διάρκεια εκτέλεσης ενός δημόσιου έργου. Η πολιτεία δεν διαβεβαιώνει ρητά και κατηγορηματικά ότι οι κατοικίες τους είναι ασφαλείς και ταυτοχρόνως δεν κάνει αυτό που πρέπει να κάνει όταν δεν μπορεί να τους διαβεβαιώσει για την ασφάλειά τους: να τους προτείνει εναλλακτική κατοικία μέχρι να είναι έτοιμη για τη ρητή και κατηγορηματική διαβεβαίωση. Να τους αποζημιώσει με έναν τρόπο, βρε αδερφέ.

Το αν τα κτίρια είναι παλιά, καινούργια, καλής ή κακής κατασκευής είναι αδιάφορο. Ο μετροπόντικας έκανε ζημιά, η ζημιά αυτή πρέπει να αποκατασταθεί και μέχρι την αποκατάστασή της οι άνθρωποι που υπέστησαν τη ζημιά πρέπει να προσεχθούν ιδιαιτέρως, ακόμα κι αν κάποιοι από αυτούς τελικά βρουν ευκαιρία να εκμεταλλευτούν την κατάστασή τους.

Ας πρόσεχαν όσοι εκτελούν τα έργα να μην έκαναν ζημιά να μην τους έδιναν την ευκαιρία.

Τώρα η ζημιά έγινε κι αυτός που την έκανε πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του.

Και η πολιτεία πρέπει να δείξει ότι…

 

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών σουργελο-ξεφτιλαράδων κωμωδία

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών ραγιαδο-ξεφτιλαράδων κωμωδία

 

Image 

 

 Image

 

ΝουΔο-γαλαζαίικου λαθρομαχμουταρόπληκτου ξέφραγου Κουλο-χανείου κωμωδία

ΔΙΕΘΝΩΝ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΩΝ πολιτικώς ορθά λοβοτομημένων χρησίμων ηλιθίων κωμωδία

ΔΙΕΘΝΩΝ ΙΣΛΑΜΟΛΑΓΝΩΝ πολιτικώς ορθά λοβοτομημένων χρησίμων ηλιθίων κωμωδία

 


   

Σαν σήμερα (5/10/ΧΧΧΧ)

 

1582: Μία ημέρα που ουδέποτε υπήρξε! Είναι η πρώτη του Ιουλιανού Ημερολογίου, που απαλείφθηκε, προκειμένου οι ημερομηνίες να εναρμονιστούν με το νέο Γρηγοριανό Ημερολόγιο.

1892: Η τελευταία παράνομη ενέργεια της συμμορίας των Ντάλτον. Στην προσπάθειά τους να ληστέψουν τράπεζα στο Κόφι Βιλ του Κάνσας γίνονται αντιληπτοί από τους πολίτες και στην ανταλλαγή πυροβολισμών που ακολουθεί σκοτώνονται οι τέσσερις, ενώ διασώζεται βαρύτατα τραυματισμένος ο Έμετ Ντάλτον, ο οποίος καταδικάζεται σε ισόβια.

1919: Ο Έντζο Φεράρι κάνει το ντεμπούτο του σε αγώνα αυτοκινήτων. Αργότερα θα ιδρύσει την αυτοκινητοβιομηχανία που φέρει το όνομά του.

1930: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος κηρύσσει την έναρξη των Α' Βαλκανικών Αγώνων Στίβου στο Παναθηναϊκό Στάδιο, παρουσία του τούρκου πρωθυπουργού. Ο επικοντιστής του Παναθηναϊκού Αργύρης Καραγιάννης γίνεται ο πρώτος έλληνας βαλκανιονίκης.

1969: Γεννιέται ο Γιάννης Κότσιρας



2016: Έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών ο πολυγραφότατος πεζογράφος Αντώνης Σουρούνης 
 
 
 
 
 
 
 

 

 
2024  Πέθανε μία εβδομάδα πριν συμπληρώσει τα 100 του χρόνια, ο σπουδαίος συνθέτης, μουσικός και βιρτουόζος πιανίστας, Μίμης Πλέσσας
 
 
 
 
 
 
 
 

2025  Πέθανε ο ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, Γιώργος Κασιμάτης

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η Τουρκία και το σύνδρομο των Σεβρών

 

Γράφει ο Αντώνης Κλάψης

Αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Υπάρχουν ιστορικά γεγονότα που, ακόμη και όταν δεν παράγουν τα αποτελέσματα για τα οποία σχεδιάστηκαν, εξακολουθούν να επηρεάζουν τη συμπεριφορά κρατών και κοινωνιών δεκαετίες αργότερα.

Η Συνθήκη των Σεβρών ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Υπεγράφη τον Αύγουστο του 1920, αλλά ουδέποτε εφαρμόστηκε στην πράξη. Η επικράτηση του κεμαλικού κινήματος και η έκβαση του ελληνοτουρκικού πολέμου ανέτρεψαν τα δεδομένα πάνω στα οποία είχε οικοδομηθεί, οδηγώντας τρία χρόνια αργότερα στη Συνθήκη της Λωζάννης.

Ωστόσο, για την τουρκική συλλογική μνήμη οι Σέβρες δεν εξαφανίστηκαν μαζί με το κείμενο της συνθήκης. Αντίθετα, μετατράπηκαν σε διαρκές ιστορικό σημείο αναφοράς: στην υπενθύμιση του τι μπορεί να συμβεί όταν η Τουρκία είναι αδύναμη και οι ξένες δυνάμεις αποφασίζουν για το μέλλον της.

Από εκεί προέρχεται αυτό που συχνά περιγράφεται ως «σύνδρομο των Σεβρών»: η βαθιά ριζωμένη καχυποψία ότι πίσω από τις πιέσεις που ενίοτε ασκούνται στην Τουρκία κρύβεται, τελικά, η επιδίωξη του γεωπολιτικού περιορισμού ή ακόμη και του κατακερματισμού της.

Η Συνθήκη των Σεβρών προέβλεπε, μεταξύ άλλων, δραστική συρρίκνωση της τουρκικής επικράτειας και τη δημιουργία καθεστώτος αυτονομίας στις κουρδικές περιοχές της Ανατολίας, με δυνατότητα μελλοντικής ανεξαρτητοποίησης. Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς γιατί αυτή η ιστορική εμπειρία συνδέθηκε αργότερα με το κουρδικό ζήτημα και γιατί κάθε μορφή εξωτερικής υποστήριξης προς κουρδικές οργανώσεις μπορεί να ερμηνεύεται στην Αγκυρα όχι απλώς ως πρόβλημα ασφαλείας, αλλά ως πιθανός κρίκος μιας πολύ ευρύτερης αλυσίδας.

Λίγες εβδομάδες μετά το αποτυχημένο εις βάρος του πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε δημόσια ότι, αν οι πραξικοπηματίες είχαν επικρατήσει, στην Τουρκία θα είχαν επιβληθεί όροι χειρότεροι από εκείνους της Συνθήκης των Σεβρών. Η σημασία μιας τέτοιας αναφοράς δεν βρίσκεται μόνο στη ρητορική της χρήση. Αποκαλύπτει έναν τρόπο ανάγνωσης του διεθνούς περιβάλλοντος: οι επιμέρους κρίσεις δεν αντιμετωπίζονται ως αυτοτελή γεγονότα, αλλά μπορούν να εντάσσονται σε μια συνολικότερη αφήγηση περικύκλωσης, αποδυνάμωσης και τελικά επιβολής.

Στη σημερινή συγκυρία, το Ισραήλ καταλαμβάνει ολοένα και σημαντικότερη θέση σε αυτή την αντίληψη. Η τουρκική ηγεσία παρουσιάζει το Ισραήλ ως δύναμη με ευρύτερες αναθεωρητικές και επεκτατικές επιδιώξεις στη Μέση Ανατολή, οι οποίες μπορεί να θίξουν άμεσα τα τουρκικά συμφέροντα. Ο Ερντογάν χαρακτηρίζει τις ισραηλινές ενέργειες στη Συρία και στον Λίβανο απειλή και για την Τουρκία. Στο τουρκικό στρατηγικό φαντασιακό, το φάσμα των Σεβρών μπορεί να επανέλθει με νέα μορφή.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, αποκτά ιδιαίτερη σημασία και η στενή συνεργασία του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία. Για την Αθήνα, η συνεργασία με το Τελ Αβίβ αποτελεί προϊόν σύγκλισης συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο και δεν στρέφεται κατ’ ανάγκην εναντίον τρίτων. Από την Αγκυρα, όμως, ερμηνεύεται διαφορετικά. Η ενίσχυση των αμυντικών δεσμών Ελλάδας και Ισραήλ και η ευρύτερη γεωπολιτική συνεννόηση δημιουργούν την εικόνα ενός πλέγματος σχέσεων που περιορίζει την τουρκική ελευθερία κινήσεων. Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν περιγράψει την ισραηλινή στρατηγική ως προσπάθεια περιορισμού της Τουρκίας, μεταξύ άλλων μέσω των σχέσεων με την Ελλάδα και την Κύπρο. Οταν, μάλιστα, αυτή η εικόνα συνδυάζεται με την αντίληψη ότι το Ισραήλ διαθέτει προνομιακή πρόσβαση στην αμερικανική ισχύ, η παλιά φοβία της δυτικής περικύκλωσης αποκτά νέο περίβλημα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει πράγματι κάποιο συντονισμένο σχέδιο εφαρμογής «νέων Σεβρών» εις βάρος της Τουρκίας. Θα ήταν λάθος να συγχέεται η αντίληψη μιας απειλής με την πραγματική ύπαρξή της. Στη διεθνή πολιτική, όμως, οι αντιλήψεις έχουν συχνά σχεδόν την ίδια σημασία με τις προθέσεις. Τα κράτη δεν αντιδρούν μόνο σε όσα σχεδιάζουν οι άλλοι, αλλά και σε όσα πιστεύουν ότι σχεδιάζουν οι άλλοι. Και όταν αυτές οι πεποιθήσεις εδράζονται σε ένα ιστορικό τραύμα που έχει αποκτήσει σχεδόν μυθολογικές διαστάσεις, η επιρροή τους στη χάραξη πολιτικής μπορεί να γίνει ακόμη πιο έντονη.

Η Τουρκία του Ερντογάν αισθάνεται σήμερα ισχυρότερη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία του 1920 και ακριβώς γι’ αυτό διακηρύσσει ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει την επανάληψη μιας τέτοιας εμπειρίας. Το «σύνδρομο των Σεβρών», επομένως…