"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Κυριάκο μονοκούκι! Για το καλό της χώρας…

 

Του Strange Attractor

Αν καταλαβαίνω καλά, από όλα αυτά που διαβάζω, στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας επικρατεί αναβρασμός.

Μια οι βολές κατά ριπάς των Σαμαρά και Καραμανλή, μια οι διάφορες παραιτήσεις στελεχών, και μια τα επαναλαμβανόμενα σκάνδαλα, σε συνδυασμό με τη θεσμοθετημένη διαφθορά, οπότε μάλλον πάμε σε εκλογές οσονούπω.

Οι «άριστοι» δεν τραβάνε πλέον, και ο κόσμος τους βαρέθηκε.

Πότε θα πάμε σε κάλπες;

Κάτι για Σεπτέμβριο ακούω, λίγο μετά τις παραδοσιακές εξαγγελίες, και υποσχέσεις παροχών της ΔΕΘ, όπου ποιός ξέρει τι άλλα πας θα υποσχεθεί ο Κυριάκος, ο οποίος το φυσάει και δεν κρυώνει που δεν άκουσε τη Βούλτεψη και δεν έδωσε Metallica pass τις προάλλες.

80.000 ψηφοφόροι παρευρέθησαν.

Τέλος πάντων…

Άντε όμως και προκηρύσσονται οι πολυπόθητες εκλογές.

Τι να ψηφίσω; Χμ; Σχεδόν 40 κόμματα είναι αυτά… πλέρια δημοκρατία, και μπόλικη πολυφωνία.

Είμαι σε δίλημμα.

Ευτυχώς όμως που βρέθηκε στο δρόμο μου ο φίλος μου ο Λάκης, πρώην χορευτής σε μπαλέτα σκυλάδικων, και νυν μετακλητός επιστημονικός σύμβουλος (μη εκλεγμένου) υφυπουργού στην ερωτική συμπρωτεύουσα, και με έπεισε. Να’ ναι καλά το παλικάρι.

Και για να μη λέμε πολλά, αποφάσισα. Θα ψηφίσω λοιπόν Κυριάκο. Για την προκοπή του τόπου.

Γιατί;

Διότι ο Κυριάκος είναι ένας από εμάς. Όπως ο Τσιτσιπάς ένα πράγμα.

Που όπως έχει πει πολλάκις ο ίδιος, δεν στηρίχτηκε στο όνομα του μπαμπά του (άλλος πολιτικός τιτάνας), αλλά στη σκληρή δουλειά. Στα ένσημα. Σαν κανονικός άνθρωπος δηλαδή. Δουλειά, δουλειά, δουλειά… λέει, άσχετα αν κάποιοι κακότροποι τον χλευάζουν, λέγοντας πως κανείς στο σόι του δεν έχει δουλέψει τα τελευταία 70 χρόνια.

 

Τέτοιοι τιποτένιοι πάντα υπήρχαν, και πάντα θα υπάρχουν, γι’ αυτό και δεν τους δίνω σημασία, οπότε πάμε παρακάτω… στα ουσιώδη…

Εδώ και επτά συναπτά έτη γίνεται πραγματική δουλειά, η οποία όμως δεν προβάλλεται και δεν βγαίνει προς τα έξω από τα πουλημένα ΜΜΕ, που εξυπηρετούν αλλότριους αντεθνικούς σκοπούς.

Ο Κυριάκος, όπως μου είπε ο Λάκης, παρέλαβε μια γονατισμένη από τους τσιπροκαμένους, και τους σαμαροβενιζέλους Ελλάδα, και την ανήγαγε σε ισχυρή οικονομική, μπορεί και στρατιωτική, περιφερειακή υπερδύναμη!

Μια δύναμη που τη σέβονται απαξάπαντες. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, οι Ουκρανοί σύμμαχοί μας, οι Ρώσοι του Πούτιν, οι Αμερικάνοι του Τραμπ, ακόμη και οι Τούρκοι του Ερντογάν, ακόμη και το Ισραήλ, που επιδιώκει διακαώς τη συμμαχία μαζί μας καθότι γνωρίζει τις δυνατότητες των υπερσύγχρονων ενόπλων δυνάμεών μας, που τις επιβλέπει και φροντίζει ο πατριώτης Δένδιας (τον οποίο οι εσωκομματικοί εχθροί του παρομοιάζουν φυσιογνωμικά με τον Χόμερ Σίμσον).

Επτά χρόνια αριστείας λοιπόν, με ουκ ολίγες κατακτήσεις και καινοτομίες, που σε άλλες εποχές και με άλλες ηγεσίες, ούτε θα φανταζόμασταν.

Επί Κυριάκου λοιπόν κατ’ αρχάς μειώθηκαν οι μετακλητοί διορισμένοι τσανακογλείφτες, με τους οποίους είχε γεμίσει τα υπουργικά γραφεία ο Αλέξης, και οι υπόλοιποι λεχρίτες, άσχετα αν κάποια κατευθυνόμενα δημοσιεύματα μιλάνε για αριθμό ρεκόρ όλων των εποχών… ψέματα.

Επί Κυριάκου κυριαρχεί η αριστεία παντού, ειδικά στο υπουργικό συμβούλιο, με υπουργούς διδάκτορες, και πτυχιούχους σοβαρών πανεπιστημίων, όχι σαν τους προηγούμενους, που στην καλύτερη να είχαν τελειώσει κάποιοι ΙΕΚ στο… Μεσολόγγι.

Επίσης μειώθηκε κάθετα η εγκληματικότητα, και επιτέλους κοιμόμαστε με ξεκλείδωτες τις πόρτες, όπως επί… χούντας.

Και όχι μόνο… παράλληλα μειώθηκε κάθετα και η ακρίβεια, αλλά και ο πληθωρισμός, ενώ αυξήθηκε το πλεόνασμα, με αποτέλεσμα να δίδεται χρήμα (μέσω πας) στους πολίτες!

Μειώθηκαν επίσης οι τιμές στα τρόφιμα, στα καύσιμα, στο ρεύμα, και στο φυσικό αέριο.

Μειώθηκαν και οι φόροι, όπως ο μισητός ΦΠΑ, και ο ΕΝΦΙΑ, χώρια που καταργήθηκαν περίπου 400 μνημονιακοί φόροι που μας ταλάνιζαν από την εποχή των γερμανοντυμένων σαμαράδων.

 

Επί Κυριάκου (με την πολύτιμη συνδρομή του Δρος Τσιόδρα και του θρυλικού Νικ Χαρντ) αντιμετωπίστηκε με απόλυτη επιτυχία η πανδημία του κόβιντ, ενώ η χώρα δηλώνει πανέτοιμη να αντιμετωπίσει και οποιαδήποτε νέα έξαρση ή νέα πανδημία, όπως τονίζει από τον ΣΚΑΙ η Δρ. Παγώνη (και ο Δρ. Σήψας).

Θέλετε κι άλλα;

Μπήκε επιτέλους τάξη στα ΑΕΙ με τη νεοσύστατη πανεπιστημιακή αστυνομία.

Μπήκε τάξη στις πορείες και στις διαδηλώσεις των μπαχαλάκηδων, και των κάθε είδους πικραμένων, με το νέο αστυνομικό σώμα ΟΔΟΣ.

Μπήκε τάξη και στην οπαδική βία (να τα λέμε όλα).

Επί Κυριάκου αυξήθηκε η αριστεία σε όλα τα επίπεδα, θα κουραστώ να το λέω, όπως αυξήθηκαν οι μισθοί και οι συντάξεις, ενώ επανήλθαν τα δώρα των δημοσίων υπαλλήλων, που είχαν καταργηθεί το 2011, και όλοι τους πλέον πίνουν νερό στο όνομα του πρωθυπουργού της καρδιάς μας.

Επί Κυριάκου, με μπροστάρη τον εργατικότατο Χατζηδάκη, θέριεψε και φούντωσε η ανάπτυξη.

Όπως πήρε τα πάνω της και η δημόσια υγεία με τον άδολο Άδωνι στο τιμόνι της.

Επί Κυριάκου καταργήθηκε επίσης ο στρεβλός αντιλαϊκός νόμος του Κατρούγκαλου για τις συντάξεις, όπως κι εκείνος του Παρασκευόπουλου (τον θυμόσαστε;) για τις αποφυλακίσεις εγκληματιών.

Μπήκε μια τάξη… τι να λέμε;

Καταργήθηκε ακόμη και η προδοτική συνθήκη των Πρεσπών.

Τα σύνορά μας θωρακίστηκαν, ενώ σταμάτησαν οι ροές, και μειώθηκαν κατακόρυφα οι λαθρομετανάστες (άσχετα αν οι κακότροποι μιλάνε για νομιμοποίησή τους, και πως λόγω αυτού μειώθηκαν οι αριθμοί τους μόνο).

Με τον Κουμουτσάκο στο τιμόνι καταγράφηκαν επιτέλους όλες οι ΜΚΟ, που δραστηριοποιούνται στη χώρα, και πλέον ελέγχονται ακόμη και φορολογικά.

Αυστηροποιήθηκε η νομοθεσία για την εγκληματικότητα ανηλίκων, εξ ου και πλέον δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα στην Ελλάδα.

Με τον νέο Εθνάρχη Καραμανλή, πριν τον φάνε τα ξένα και ντόπια συμφέροντα, αυξήθηκε η ασφάλεια στον σιδηρόδρομο, ενώ ταυτόχρονα αυξήθηκαν και εκσυγχρονίστηκαν τα ΜΜΜ με νέα ηλεκτρικά λεωφορεία, και τρόλεϊ, ειδικά στον ΟΑΣΘ της Θεσσαλονίκης.

 

Όπου στη Θεσσαλονίκη λειτουργεί επιτέλους και το μετρό, ενώ ετοιμάζεται το νέο Flyover, που θα είναι εφάμιλλο εκείνου στο Key West της Φλόριντα, όταν σε λίγους μήνες από σήμερα τεθεί στην κυκλοφορία!

Επίσης με πρωτοβουλίες του νέου Εθνάρχη, που δυστυχώς δεν θα είναι στην επόμενη Βουλή, θυσιάζοντας το πολιτικό του μέλλον για το καλό της παράταξης, έρχονται οσονούπω και τα υδροπλάνα, αλλά και τα ιπτάμενα τρένα υδρογόνου, ενώ επιτέλους υπάρχει απόλυτη ασφάλεια στα αεροδρόμιά μας, στα οποία πλέον δεν υπάρχει καμιά κρατική διεφθαρμένη εποπτεία, ενώ ελέγχονται αποτελεσματικά και εκ του μακρόθεν μέσω ειδικών ραντάρ στην Αθήνα (πραγματική παγκόσμια πρωτοτυπία).

Επί Κυριάκου κυνηγήθηκαν τα σαρκοβόρα funds, ενώ σταμάτησαν μαχαίρι οι πλειστηριασμοί κατοικιών.

Επί Κυριάκου η Τουρκία άρχισε επιτέλους να μας σέβεται, και να μας φοβάται.

Τα ΜΜΕ έπαψαν να χειραγωγούνται από την εκάστοτε κυβέρνηση, και πλέον λειτουργούν ανεξάρτητα και δημοκρατικά, ως πραγματική 4η εξουσία, ασκώντας έλεγχο και κριτική στην εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, ακόμη και στη δικαστική. Κάτι που δεν άρεσε σε κάποια παπαγαλάκια (π.χ. στον ΣΚΑΙ) και γι’ αυτό παραιτήθηκαν.

Η οποία δικαστική εξουσία αποτελεί σήμερα πυλώνα πραγματικής ανεξάρτητης και αδέσμευτης δικαιοσύνης, και αποκούμπι του απλού λαού.

Συνεχίζουμε…

Επί Κυριάκου εξαρθρώθηκε δίκτυο Ρώσων κατασκόπων, με κεντρικό πρόσωπο την περίφημη «θείτσα με τα τερλίκια», που ως νέα Μάτα Χάρι υπέσκαπτε το εθνικό μας φρόνημα.

Επίσης εξαρθρώθηκε πολυπλόκαμο δίκτυο Ισλαμιστών τρομοκρατών, που σχεδίαζε μαζικές δολοφονίες Εβραίων αλλά και Ελλήνων, με χρήση μυστικών όπλων (υγραέριο, κλπ.).

Εντοπίστηκαν παράνομα επιδοτούμενοι από τον ΟΠΕΚΕΠΕ δήθεν αγρότες, ακόμη και καλλιεργητές μπανάνας στον Όλυμπο, που κυκλοφορούσαν με Φεράρι στην Καρδίτσα, και Λαμποργκίνι στα Γρεβενά!

Εξαρθρώθηκε δίκτυο ξένων πρακτόρων που υπέκλεπτε τηλεφωνικές συνομιλίες κρατικών αξιωματούχων, στρατιωτικών, και πολιτικών αρχηγών. Με τον Κυριάκο να συντονίζει την εξάρθρωση, και να διατάζει την αυστηρή τιμωρία των παρανομούντων, που είχαν μάθει μέχρι και τι είδους πίτσα παράγγελνε ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ…

 

Επί Κυριάκου έσβησε και το τελευταίο ίχνος διαφθοράς στην ΕΛ.ΑΣ, ενώ μπήκε απόλυτη τάξη και στην άλλοτε ανεξέλεγκτη ανομία της Μυκόνου.

Επί Κυριάκου μπορούν πλέον να παντρεύονται (αλλά και να τεκνοθετούν) οι γκέηδες. Ένα τεράστιο άλμα προς το μέλλον!

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι ευρωβουλευτές μας, με υπόδειγμα και σύμβολο τον Αυτιά,  αποτελούν το καμάρι της ΕΕ, και τους φάρους της πατρίδας μας.

Ακόμη και στη ΓΙΟΥΡΟΒΙΖΙΟΝ κερδάμε, με έναν Ακύλα εφάμιλλο του Έλβις, που κάνει τους Ευρωπαίους μουσικόφιλους να παραληρούν από ενθουσιασμό!

Σε εσωτερικό επίπεδο, υπάρχει απόλυτη δημοκρατία, ελευθερία του τύπου, αντικειμενικές δημοσκοπήσεις, αλλά και απόλυτη ελευθερία επιλογής κομμάτων, με 40 και βάλε από αυτά να συμμετέχουν στις πάντα καθαρές και ανόθευτες  εκλογές.

Ο δε Ελληνικός Διαστημικός Οργανισμός, που απαξιώθηκε από τους Συριζαίους, συνεχίζει αθόρυβα το έργο του, και σε λίγο καιρό η Ελλάς θα κατακτήσει και το διάστημα, ενώ όπως φημολογείται μπορεί να στείλουμε και αστροναύτες στη σκοτεινή πλευρά της σελήνης!

Η χώρα μας διαθέτει το πιο φτηνό, και το πιο γρήγορο ίντερνετ στην Ευρώπη.

Η δημόσια υγεία μας (το ξαναλέω για εμπέδωση) αποτελεί παγκόσμιο πρότυπο, αφού ακόμη και Αμερικανοί και Αμερικανίδες έρχονται εδώ για να θεραπευτούν, χώρια οι Τσετσένοι, οι Αφγανοί, κ.ά.!

Τα ντόπια και ξένα εργολαβικά συμφέροντα έχουν μπει στην άκρη, καθώς η κυβέρνηση του Κυριάκου είναι η μοναδική εδώ και δεκαετίες που δεν άγεται και φέρεται από αυτά.

Και άλλα πάρα πολλά, τα οποία για να αναφερθούν θα χρειάζονταν τόμοι ολόκληροι…

Αυτά λοιπόν μου εξήγησε και μου θύμισε χθες βράδυ ο Λάκης, ανάμεσα σε πολλά τσίπουρα, και έτσι είδα και εγώ το φως.

Κυριάκο λοιπόν, μέχρι να σβήσει ο ήλιος!

Μονοκούκι και...

 

(Παλαιο)ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Οι όμηροι της Κασιδιάρας

 

Toυ Δημήτρη Δανίκα

Το όνομά της πασίγνωστο: Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η «αρετή» της, ο απόλυτος φιλοτομαρισμός της.

Οι όμηροί της;

Ολοι οι γονείς, τα αδέρφια, οι συγγενείς Ολες αυτές οι ανθρώπινες τραγωδίες. Οι οποίοι ποτέ δεν θα ξεχάσουν τον απροσδόκητο «εξαερισμό» των παιδιών τους εκείνη τη νύχτα των Τεμπών.

Ομηροι της πρωταθλήτριας φιλοτομαρισμού οι δικαστές. Αγανακτισμένοι οι άνθρωποι. Πρώτη φορά τέτοιο μπάχαλο εντός δικαστηρίου. Αγανακτισμένοι και διασυρμένοι από την πρωταθλήτρια. Τόσο που εγκατέλειψαν. Δηλαδή αναγκάστηκαν να κάνουν αυτό που επεδίωκε η Ζωή.

Δηλαδή το «μαγαζί», έτσι θα το λέει μέσα της, κατέβασε ρολά.

Ευχαριστημένη, πανευτυχής η πρωταθλήτρια. Αυτό το σενάριο έχει γράψει στα όνειρα των φιλοδοξιών της. Αυτό το σενάριο σκηνοθέτησε. Σε αυτό πρωταγωνιστεί. One Woman Show. Οσο για το δικαστήριο, για τις αποφάσεις, για τις τιμωρίες και για τις αποζημιώσεις, στα παλαιότερα των υποδημάτων της.

Η πρωταθλήτρια εγωπάθειας, εντελώς αδιάφορη για τις συνέπειες. Για το προσωπικό κόστος που πληρώνει κάθε γονιός, κάθε αδερφός και κάθε αδερφή. Αναγκασμένοι από τα καπρίτσια της πρωταθλήτριας να πηγαινοέρχονται από την πόλη και το χωριό τους μέχρι τη Λάρισα. Με κόστος. Οπως ξενοδοχεία, φαγητό, εισιτήρια, βενζίνη και άδειες εργασίας.

Σιγά που η πρωταθλήτρια θα ασχοληθεί τώρα με όλα αυτά τα «κατώτερα», τα «ασήμαντα». Εδώ, σου λέει, διακυβεύονται πολλά.

Ποια;

Μα φυσικά ο πρωταθλητισμός της.

Μα φυσικά η ψηφοθηρία της.

Μα φυσικά η προβολή της.

Μα φυσικά το αξεπέραστο, το ακατανίκητο και το φουσκωμένο «εγώ» της.

Η πρωταθλήτρια φιλοτομαρισμού να ’ναι καλά. Ολα τα υπόλοιπα είναι για τους «πληβείους». Για τη μάζα. Για τους «ανώνυμους». Για τους «αδαείς» και «αγράμματους». Κόβω τον σβέρκο μου ότι μέσα της όλους αυτούς τους χλευάζει. Κόβω τον σβέρκο μου ότι οι ταφόπλακες των παιδιών που «εξαερώθηκαν» έχουν καταλήξει εφαλτήρια στον τρελό χορό φιλοτομαρισμού της πρωταθλήτριας.

Φυσικά, στόχος της το σούρσιμο της δικαστικής διαδικασίας μέχρι τις εκλογές. Για την πρωταθλήτρια, παρέα με την κυρα-Μαρία, το δικαστήριο είναι σαν προσωπικό της εκλογικό κέντρο, όπου κρατώντας αόρατη ντουντούκα εκτοξεύει κραυγές, απειλές και -πλαγίως- εκβιασμούς.

Η πρωταθλήτρια φιλοτομαρισμού είναι αποφασισμένη να κατασυκοφαντήσει και να διασύρει κάθε θεσμό που μπαίνει εμπόδιο στα «ανώτερα» σχέδιά της. Η περίπτωσή της μου θυμίζει εκείνη του πρωταγωνιστή της αριστουργηματικής ταινίας του Γούντι Αλεν «Match Point». Οταν εκείνος δολοφονεί με καραμπίνα την ηλικιωμένη γειτόνισσα της ερωμένης του κι εκείνη, έντρομη, τον ρωτάει «μα γιατί εμένα, τι σου έκανα;». Και ο δολοφόνος τής απαντάει «σε σκότωσα για έναν ανώτερο σκοπό».

Οι παράπλευρες απώλειες στη δίκη των Τεμπών γίνονται για έναν ανώτερο σκοπό. Ετσι πιστεύει η πρωταθλήτρια φιλοτομαρισμού και εγωπάθειας. Ολα και όλοι να θυσιαστούν στον βωμό της πρωταθλήτριας φιλοτομαρισμού. Να κατασυκοφαντηθούν όλοι οι θεσμοί αλλά και όσοι τους υπηρετούν.

Ολοι οι δικαστές, οι εισαγγελείς, όλοι οι υπηρέτες της Δικαιοσύνης είναι διαπλεκόμενοι, πουλημένοι και ενεργούμενοι. Ολοι υπάλληλοι του Μαξίμου. Ολοι άνθρωποι του Κυριάκου. Επομένως, όποιος μπαίνει εμπόδιο στα σχέδια για έναν «ανώτερο σκοπό» είναι άνθρωπος του πρωθυπουργού.

Για παράδειγμα, η αντιπαλότητά της με στελέχη του ΚΚΕ. Τους οποίους κατηγόρησε ότι βάζουν πλάτη στον Κυριάκο και την κυβέρνηση.

Η πρωταθλήτρια φιλοτομαρισμού και εγωπάθειας δεν έχει φρένο ούτε όριο. Ισως το μοναδικό που μπορεί να ανακόψει, προσωρινά, την επέλαση εναντίον όλων είναι η έξοδός της από τη Βουλή. Στις εκλογές.

Και το χειρότερο όλων αυτών είναι…

 

(Παλαιο)ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΙΣΜΟΣ: Θα χορεύαμε στους δρόμους

 

Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ

«Είμαι ριζοσπάστης μαρξιστής, θα χορεύουμε στους δρόμους», ήταν η απάντηση του Γιάνη Βαρουφάκη στον απεσταλμένο της αμερικανικής κυβέρνησης, όταν τον ρώτησε αν υπήρχε κάποιο σχέδιο για την επόμενη ημέρα της χρεοκοπίας.

Αν ήταν απάντηση και σε κάποιο φροϋδιστή ψυχαναλυτή θα είχε ακριβώς την ίδια σημασία…

Ριζοσπάστης μαρξιστής το 2015, περίπου 25 χρόνια μετά την παταγώδη κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και του 70χρονου αποτυχημένου πειράματος εφαρμογής των μαρξιστικών ιδεών, μπορεί να είναι κάποιος που εμφανίζει προβλήματα αντικειμενικής επαφής με την πραγματικότητα.

Υπήρχαν δύο κύριες τάσεις στο συνονθύλευμα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που ανέλαβε την εξουσία το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Η πρώτη ήταν η ριζοσπαστική μαρξιστική τάση, η οποία συνέπιπτε σε αρκετά σημεία με τη ριζοσπαστική ακροδεξιά και αποσκοπούσε στην επιδείνωση και εκμετάλλευση της κατάστασης χρεοκοπίας, ώστε να αποσπάσουν την Ελλάδα από την Ευρώπη και τη Δύση, οδηγώντας τη σε προσχώρηση στον άξονα ολιγαρχικών καθεστώτων, όπως της Ρωσίας και της Κίνας.

Η πτέρυγα αυτή, αν και μειοψηφική, θεωρούσε πως διέθετε την απαραίτητη δύναμη στη Βουλή και στα όργανα του κόμματος, ώστε να μπλοκάρει οποιεσδήποτε «ενδοτικές» διαθέσεις.

Η άλλη πτέρυγα ήταν εκείνη των υποτιθέμενων «ρεαλιστών» εκβιαστών. Η πτέρυγα αυτή θεωρούσε, εσφαλμένα, πως μια ελληνική χρεοκοπία θα δημιουργούσε ένα domino effect αλυσιδωτών αντιδράσεων, το οποίο θα παρέσυρε σε χρεοκοπίες και αναταράξεις τράπεζες και χώρες παγκοσμίως.

«Θα παρακαλάνε να μας δανείσουν…», έλεγε και ξανάλεγε αφελώς ο κ. Τσίπρας.

Ο κ. Τσίπρας επιζητούσε, σαν διψασμένος πεζοπόρος στην έρημο, τα παραμύθια με επιστημονικό επικάλυμμα της θεωρίας παιγνίων που του «πούλησε» ο κ. Βαρουφάκης.

Το βασικό μοντέλο: «Game of Chicken»

 

Το αφήγημα που «πούλησε» ο Βαρουφάκης στον Τσίπρα βασιζόταν στο γνωστό παράδειγμα της θεωρίας παιγνίων, το «Chicken Game» («παιχνίδι της κότας»).

Με απλά λόγια, το μοντέλο περιγράφεται ως εξής: δύο αυτοκίνητα κατευθύνονται το ένα πάνω στο άλλο. Αν κάποιος στρίψει, θεωρείται ότι «υποχώρησε». Αν δεν στρίψει κανείς, επέρχεται σύγκρουση και καταστροφή. Αν στρίψει ο ένας, ο άλλος κερδίζει διαπραγματευτικά.

Στο ελληνικό πλαίσιο, η Ελλάδα απειλούσε με στάση πληρωμών ή Grexit.

Οι δανειστές απειλούσαν με διακοπή ρευστότητας και χρηματοδότησης.

Και οι δύο πλευρές προσπαθούσαν να πείσουν ότι ήταν έτοιμες να φτάσουν μέχρι τέλους.

Πριν από τη ρήξη, πιστεύαμε πως μια «σύγκρουση» -άτακτη χρεοκοπία, τραπεζική κατάρρευση, πιθανό Grexit- θα είχε τεράστιο κόστος και για τις δύο πλευρές, αλλά δυσανάλογα μεγαλύτερο για την Ελλάδα.

Η ρήξη έγινε σε δύο δόσεις.

Η πρώτη ήρθε λίγες εβδομάδες μετά τις εκλογές, όταν οι Τσίπρας, Βαρουφάκης και Καμμένος αιτήθηκαν παράταση του δεύτερου μνημονίου χωρίς νέα χρηματοδότηση.

Η δεύτερη ήρθε με την προκήρυξη του δημοψηφίσματος το θέρος του 2015.

Την επόμενη ημέρα μπορεί να έκλεισαν οι ελληνικές τράπεζες και το χρηματιστήριο -κάτι που συνήθως συμβαίνει μόνο σε περιόδους πολέμου- όμως οι διεθνείς αγορές αντέδρασαν σχεδόν αδιάφορα.

Θυμάμαι το επόμενο πρωί, όταν ήμουν καλεσμένος σε πάνελ τηλεοπτικού σταθμού για να σχολιάσω τις εξελίξεις, τους εκπροσώπους της κυβέρνησης να ρωτούν με αγωνία κάθε πέντε λεπτά πώς άνοιξαν τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια.

Θυμάμαι και την έκπληξή τους κάθε φορά που τους έδειχνα πως οι δείκτες κινούνταν αδιάφορα, ελαφρώς αρνητικά ή και θετικά. Καθώς φαίνονταν να μην το πιστεύουν, αναγκαζόμουν να τους δείχνω την οθόνη του κινητού μου.

Το στρατηγικό σχέδιο των «εκβιαστών», με λίγα λόγια, ήταν…

 

(Παλαιο)ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΙΣΜΟΣ: Παραστατικός μαρξισμός

 

Γράφει ο Στέντωρ

Ο Νταλίπ Σινγκ ήταν στο υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ το 2015, επί Ομπάμα, και είχε εντολή να παρακολουθεί και να χειριστεί την ελληνική κρίση.

Τη συνάντησή του με τον Βαρουφάκη τη θυμάται ακόμη.

Είπε, πολύ κομψά, στο ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ «Στο χιλιοστό» ότι ήταν μια εμπειρία «αξιομνημόνευτη».

Γιατί;

Διότι όταν ρώτησε τον Ελληνα υπουργό Οικονομικών τι θα γίνει αν η Ελλάδα βγει από το ευρώ, ποιο είναι το σχέδιο, εκείνος απάντησε: «Μην μπερδεύεσαι. Είμαι μαρξιστής. Θα χορεύαμε στους δρόμους».

Τις επιδόσεις του Βαρουφάκη στον μαρξιστικό καρσιλαμά, ευτυχώς, δεν τις είδαμε.

Είδαμε τι καταφέρνει σε άλλες παραστατικές τέχνες, όπως το θέατρο, το μελόδραμα, το πλανόδιο τσίρκο. Κι ακόμη λέει ότι «βυσσοδομεί» εναντίον του «το μνημονιακό μπλοκ».

Μνημόνια και μνημονιακούς δεν έχουμε πια.

Εχουμε όμως …

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Ας θάψουμε, λοιπόν, τον ΣΥΡΙΖΑ

 

Του Δημήτρη Χόνδρου

Ο Κώστας Ζαχαριάδης είναι εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ. Που τον χάνεις που τον βρίσκεις, είναι πρώτη μούρη σε όλες τις εκδηλώσεις του Τσίπρα.

Μου κάνει εντύπωση ότι δεν ασχολείται σχεδόν καθόλου με το κόμμα το οποίο εκπροσωπεί. Δεν ασχολείται καθόλου με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ασχολείται με το γιατί επιστρέφει, στην πολιτική, ο πρώην πρωθυπουργός, ο Αλέξης Τσίπρας.

Αυτό πρέπει να αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία. Ο εκπρόσωπος Τύπου ενός κόμματος να μην προβάλλει τις θέσεις του κόμματος του αλλά να προβάλλει τα προτερήματα του αρχηγού ενός άλλου κόμματος, που έρχεται για να διαλύσει το κόμμα το οποίο εκπροσωπεί.

Υπό κανονικές συνθήκες το λες και παραλογισμό. Αλλά με τον ΣΥΡΙΖΑ στην κατάσταση που είναι, τα πάντα μοιάζουν λογικά.

Θα μου πείτε το τι κάνει και τι δεν κάνει ο Ζαχαριάδης είναι πρόβλημα του Φάμελλου και του ΣΥΡΙΖΑ. Αν δεν τους πειράζει που ο εκπρόσωπος του κόμματος τους, έχει μια πρεμούρα να εκπροσωπεί τον κ. Τσίπρα, εμένα μου περισσεύει. Ακόμα και όταν λέει το αμίμητο ότι ο Τσίπρας κατεβαίνει γιατί δεν τραβά ο… Ανδρουλάκης.

Ναι, έκανε ο Αλέξης την καρδιά του πέτρα και κάνει κόμμα μήπως και σώσει την τιμή της προοδευτικής παράταξης νικώντας τον Μητσοτάκη, από τον οποίο έχει ξεχάσει πόσες φορές έχει χάσει. Την τελευταία φορά, έκανε και ρεκόρ. Για πρώτη φορά κόμμα της αντιπολίτευσης όχι μόνο δεν τσίμπησε κάτι, αλλά έχασε 12 ολόκληρες μονάδες, σε εθνικές εκλογές.

Τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Ο Τσίπρας κάποια στιγμή, αμφισβητήθηκε, έφυγε και από τότε άρχισε να μεθοδεύει τα βήματα της επιστροφής του. Υπονόμευσε το κόμμα του – τον αρχηγό που δεν ήταν του χεριού του – το οδήγησε σε διάσπαση και σε συνέδρια στα μπουζουκτσίδικα.

Τώρα, όπως είπε, στην τελευταία εκδήλωση, «έφτασε η ώρα του θερισμού». Και ο πρώτος που θα θεριστεί είναι το πρώην κόμμα του κ. Τσίπρα. Μετά βλέπουμε.

Είναι ολοφάνερο ότι ΣΥΡΙΖΑ έχει ημερομηνία λήξεως. Γιατί δεν έχει λόγο ύπαρξης. Τα περισσότερα στελέχη και οι βουλευτές του περιμένουν τον Τσίπρα να ανακοινώσει το νέο του κόμμα για να κουνήσουν μαντήλι. Δεν ξέρω ποιος θα κλείσει τελευταίος την πόρτα. Αλλά ο θάνατος είναι αναπόφευκτος. Να ζούμε να τον θυμόμαστε.

 

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει το κόμμα να απαξιωθεί πλήρως τις τελευταίες μέρες της ζωής του, από τα ίδια του τα στελέχη.

Αυτό δεν έχει ξαναγίνει. Κάθε ετοιμοθάνατος έχει το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια. Και ειδικά ένα κόμμα που φιλοδοξούσε να αλλάξει την Ελλάδα και την Ευρώπη, όπως πίστευε, πριν φάει τα μούτρα του.

Ας θάψουν λοιπόν τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ με τιμές, πριν πάνε στο νέο. Γιατί όπως δείχνουν τα πράγματα…

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Ο ΣΥΡΙΖΑ υπό μηχανική υποστήριξη. Ο Φάμελλος… ποινήν εκτίει

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Τουλάχιστον έχει και τις διασκεδαστικές της στιγμές η κατάσταση υποβόσκουσας διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ και η κόντρα του ΠΑΣΟΚ  με τον Αλέξη για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης. Και αποδεικνύει πως όταν οι πολιτικοί επιστρατεύουν το έξυπνο χιούμορ μπορεί να είναι περισσότερο ελκυστικοί, παρά τον ξύλινο λόγο και τις άγονες φωνές τους.

Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νάντια Γιαννακοπούλου ευρισκόμενη σε πάνελ με τον πρόσκαιρο εκπρόσωπο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Ζαχαριάδη, του αφιέρωσε το τραγούδι  της Πόλυς Πάνου «Αλλα μου λεν τα μάτια σου και άλλα η καρδιά σου», αφού παρόλο που είναι εκπρόσωπος του κόμματος η  καρδιά του «χτυπάει Τσίπρας».

Και ο Ζαχαριάδης απρόσμενα ετοιμόλογος της απάντησε με το τραγούδι του Γεράσιμου Ανδρεάτου  «Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια μόνο τρόπο που κοιτάνε».

Τα ευχάριστα ωστόσο σταματούν εδώ.

Το ΠΑΣΟΚ νιώθει την καυτή ανάσα του Τσίπρα ο οποίος απειλεί να το ξεβολέψει από τη «δοτή»  θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης που τεχνικά κατέλαβε μετά τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ.

 Αναφερόμενοι στην αντίθεση δεν χρησιμοποιούμε τυχαία την αντίθεση «Τσίπρας» -  «ΠΑΣΟΚ» για τους δύο δρομείς κατάκτησης του «ασημένιου» μεταλλείου. Και οι δύο έχουν αμετάπειστους οπαδούς.

Στο ΠΑΣΟΚ το αποδεικνύουν οι αλλεπάλληλες εκλογές και δημοσκοπήσεις, από τα μολυβένια χρόνια της χρεοκοπίας μέχρι τώρα.  Ο πυρήνας των οπαδών του είναι πολύ σκληρός για να πεθάνει, όσο τουλάχιστον στην ηγεσία του, νυν και μελλοντική, υπάρχουν πρόσωπα με ιστορικές καταβολές ΠΑΣΟΚ. Σε αυτό οφείλεται και η ανάδειξη του Νίκου Ανθουλάκη στην εξουσία. Γιατί το ΠΑΣΟΚ έχει οπαδούς, ο Ανδρουλάκης όχι.

Αντιθέτως δεν έχει οπαδούς το τυχαίο κομματικό μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ που αναδείχτηκε χάριν χρεοκοπίας. Οι αριστερόστροφοι οπαδοί του είναι οπαδοί του Τσίπρα, ο οποίος εξακολουθεί να τους ασκεί γοητεία. Και την ασκεί παρόλη την κωλοτούμπα, το τρίτο μνημόνιο, την υποταγή σε αυτούς που θα έδιωχνε.

Είναι ένα κοινό που ακόμη ενθουσιάζεται όταν ο μνημονιακός Αλέξης που γονάτισε στις επιταγές των δανειστών, τολμά ανεπίγνωστα να επικαλείται τον (εκ του  αποτελέσματος) ανυπότακτο Άρη Βελουχιώτη, που προτίμησε να πέσει το κεφάλι του «στα γουναράδικα» παρά να προδώσει τους στόχους του.

Τον παίρνει σοβαρά ακόμη κι όταν δηλώνει τις προάλλες στο ρέμα Χαλανδρίου, ότι στόχος είναι η δημιουργία μιας παράταξης που θα κερδίσει τον Μητσοτάκη στις επόμενες εκλογές. Τα λέει με στόμφο ο αρχηγός που νικήθηκε από τον Μητσοτάκη τρεις φορές σε  εθνικές (2019 και δύο το 2023), και σε δύο ευρωεκλογές (2019-2014).

Η προσήλωση αυτού του κοινού στον πρώην  αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, δημιουργεί προβλήματα στο κόμμα, το οποίο διατηρείται εν ζωή με μηχανική υποστήριξη, έως ότου επέλθει η ώρα της παράδοσης (κομματικού) πνεύματος. Και αυτό θα γίνει σύντομα καθώς οι περισσότεροι βουλευτές, ακόμη και εκπρόσωπος όπως είδαμε, είναι έτοιμοι για προσχώρηση.

Ολίγον δυσερμήνευτη και λίαν δυσχερής, παραμένει η θέση του προέδρου Φάμελλου. Η στάση του θυμίζει την περίφημη ρήση του Βύρωνα Πολύδωρα το 2007 στη Βουλή, που ως υπουργός Δημόσιας Τάξης και επικρινόμενος από την αντιπολίτευση, είχε αναφωνήσει το περίφημο: «Αγγαρεία κάνω, ποινήν εκτίω».

Ίδια αγγαρεία κάνει, ίδια ποινή εκτίει, κατά πως φαίνεται και ο Σωκράτης Φάμελλος που βρίσκεται σε δύσκολο σταυροδρόμι.  Όταν είχαν αρχίσει αν εντείνονται τα σενάρια για το κόμμα Τσίπρα, στην Π.Γ του κόμματος είχε δηλώσει: «Σε αυτό το πλαίσιο ενότητας και ανασύνθεσης ο ρόλος του Αλέξη είναι καθοριστικός».

Βέβαια ο Αλέξης ενδιαφέρεται μόνο για μία ενότητα. Αυτή που θα υπάρξει υπό την ηγεμονία του. Έτερη ουδεμία. 

Το γνωρίζουν όσοι θα παραμείνουν στο κόμμα, ως ανεπιθύμητοι από τον Αλέξη.

Όπως ο Πολάκης ας πούμε, που ζητά από τον Φάμελλο  να συγκαλέσει την Π.Γ. για να ξεκαθαρίσουν οι θέσεις και οι πορείες των στελεχών και να πάψει να είναι παρακολούθημα των διαθέσεων και των σχεδίων του Τσίπρα (ένα δίκιο το’ χει ο αφορεσμένος, και από μας, Κρητικός). Στο ίδιο  στρατόπεδο και με το ίδιο αίτημα βρίσκεται και ο Νίκος Παππάς.

Το κόμμα βρίσκεται σε κατάσταση αποσύνθεσης την οποία …

 

ΣΥΡΙΖΑίικου Υπαρκτού Φαμελο-Πολακισμού κωμωδία (Αριστερών ξεφτιλισμένων κατσαπλιάδων διάλυση!)

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

ΝουΔο-γαλαζαίων Σαμαρο-Μπουχεσο-ξεφτιλαράδων κωμωδία

Uploaded Image 


ΝουΔο-γαλαζαίικου Ραγιαδο-ξεφτιλαρόπληκτου Κουλο-Χανείου κωμωδία

ΝουΔο-γαλαζαίικου αφελληνισμένου λαθρομαχμουτο-Κουλο-χανείου κωμωδία

Σαν σήμερα (17/5/ΧΧΧΧ)

 

1790: Καταστροφή του στόλου του Λάμπρου Κατσώνη σε ναυμαχία με τους Οθωμανούς ανοιχτά της Άνδρου. Η λαϊκή σοφία σκαρώνει το σκωπτικό δίστιχο «Αν σ' αρέσει μπάρμπα-Λάμπρο, ξαναπέρνα από την Άνδρο».

1792: Ιδρύεται στη Wall Street το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης .

1846: Ο Άντολφ Σαξ πατεντάρει το σαξόφωνο.

1902: Ο αρχαιολόγος Σπυρίδων Στάης ανακαλύπτει τον «Μηχανισμό των Αντικυθήρων», που θεωρείται ένα από τα πρώτα υπολογιστικά μηχανήματα.

1510: Πεθαίνει ο ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης Σάντρο Μποτιτσέλι




  2013: Πεθαίνει σε ηλικία 87 ετών. ο  πρώην δικτάτορας της Αργεντινής Χόρχε Βιδέλα








  2014: Πεθαίνει σε ηλικία 87 ετών ο ΓΙΓΑΣ της παγκόσμιας λογοτεχνίας Γκαμπριελ Γκαρσία Μάρκες.








2017: Πεθαίνει ο επιχειρηματίας Αριστείδης Αλαφούζος








2018: Πεθαίνει ο επιχειρηματίας Θεόδωρος Βασιλάκης, πρόεδρος της Aegean και της Autohellas

 

 

 

 

2022  «Έφυγε» σε ηλικία 106 ετών ο τελευταίος ήρωας του πολέμου του '40  Δημήτρης Κάλμπαρης
 




2022
Έφυγε από τη ζωή ο παγκόσμιος Βαγγέλης Παπαθανασίου

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Ποιος δουλεύει ποιον

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Φόβος; Οπως αυτός που αισθανόταν ο πρωτόγονος άνθρωπος με τους κεραυνούς;

Αδυναμία; Οπως αυτή που αισθάνεται ο σύγχρονος άνθρωπος απέναντι σε φυσικά φαινόμενα, που ξέρει ότι παρά τα μέσα που διαθέτει δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει;

Ή μήπως κάτι άλλο, ένα ψυχολογικό σύνδρομο ενοχής απέναντι στα παιδιά μας τα οποία δεν τολμάμε να συνετίσουμε ή να τιμωρήσουμε επειδή κάτι στο βάθος μάς λέει ότι είμαστε κι εμείς συνυπεύθυνοι για την κατάστασή τους;

Ο,τι και να ‘ναι, πάντως, αυτό που συμβαίνει με τις συμμορίες που λυμαίνονται και κακοποιούν την πανεπιστημιακή ζωή δεν έχει λογική εξήγηση.

Προσωπικά με ενδιαφέρει περισσότερο το γεγονός ότι η πολιτεία και οι πανεπιστημιακές αρχές αδυνατούν να τους απομονώσουν και να τους πετάξουν στα κοινωνικά λύματα στα οποία ανήκουν. Αυτά τα οποία αναλύουν οι ειδικοί για να εντοπίσουν τις ποσότητες των οπιούχων που κυκλοφορούν.

Αδυνατούν επειδή τους φοβούνται;

Ή μήπως επειδή από μια στρεβλή αντίληψη της πραγματικότητας –διόλου σπάνια στα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας και όχι μόνον– θεωρούν ότι η δράση αυτών των ομάδων είναι σύμπτωμα υγείας μιας νεολαίας που οφείλει να είναι ασυμβίβαστη;

Το θυμάστε το ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα του κ. Γαβρόγλου;

Κάποιος βουλευτής είπε, έντρομος, ότι δεν είναι δυνατόν να βγάλεις την πολιτική απ’ τα πανεπιστήμια. Πρώτον, είναι δυνατόν και, δεύτερον, η ταύτιση της πολιτικής έκφρασης με τους ροπαλοφόρους τραμπούκους αποδεικνύει ότι το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο από όσο νομίζουμε.

Οταν έγινε για πρώτη φορά η Ν.Δ. κυβέρνηση, η ευταξία των πανεπιστημιακών χώρων ήταν στις προτεραιότητες των μεταρρυθμίσεων. Κατάφεραν τα προφανή. Απάλλαξαν πολλούς χώρους από τα καρκινώματα των καταλήψεων, όμως η ευταξία, κοινώς η προστασία φοιτητών και καθηγητών από τους τραμπουκισμούς, παραμένει ακόμη φιλόδοξο σχέδιο. Και βρισκόμαστε στην εκπνοή της δεύτερης τετραετίας.

Ολοι συμφωνούν ότι πρέπει να ελέγχεται η πρόσβαση στους χώρους. Αχ αυτά τα τουρνικέ, τα μαγικά μηχανήματα που περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό τους, όπως η Γη. Ηταν να μπουν την άνοιξη, μετά το καλοκαίρι –τα περυσινά και τα δύο–, όμως ακόμη δεν τα είδαμε.

Θα συνοδεύονται από κάμερες, απλώς ακόμη δεν έχουμε αποφασίσει ποιος θα προστατεύει τις κάμερες και τα τουρνικέ από τους ροπαλοφόρους.

Δύσκολα πράγματα. Και όσοι κατηγορούν την κυβέρνηση για το φιάσκο της πανεπιστημιακής αστυνομίας δεν καταλαβαίνουν τις δυσκολίες της οργάνωσής της. Τι χρώμα θα είναι οι στολές; Θα φορούν πηλήκια;

 

Συμπέρασμα: Ποιος δουλεύει ποιον;

Η κυβέρνηση τις πανεπιστημιακές αρχές ή οι πανεπιστημιακές αρχές κυβέρνηση και αντιπολίτευση συλλήβδην;

Προς το παρόν…