ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΚΗΦΗΝΟ-ΦΙΛΟΤΟΜΑΡΙΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μέχρι και στο σχολικό πρωτάθλημα!

 

 

 

Tης ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Το θυμάμαι σαν τώρα. Το κατεβασμένο κεφάλι του και τους γερμένους ώμους. Τα νεύρα στο κόκκινο και ο θυμός στο κατακόκκινο. Το άγριο τίναγμα του χεριού του να διώξει το χέρι των γονιών που πήγαινε να τον χαϊδέψει παρηγορητικά. «Αφήστε με! Παρατάτε με!». Το χτύπημα της πόρτας του δωματίου του. Την αβυσσαλέα μοναξιά του. Τον πόνο ψυχής στο απόλυτό του. Τίποτα πιο δύσκολο από το να διαχειριστεί ένα παιδί την αδικία. Και πόσους, ρε φίλε, αδίκησαν! Ανεξοικείωτο στο αδιανόητο. Και όταν μάλιστα τα έχει δώσει όλα για όλα, όπως τα παιδιά γνωρίζουν να χαρίζουν την ορμή τους.

Βέβαια, ο αθλητισμός, ευτυχώς, σε εκπαιδεύει στην ήττα. Μεγάλη υπόθεση στη ζωή η γνώση άρα και η διαχείριση της ήττας. Θα πάθεις, θα μάθεις. Αλλά στην αδικία; Και μάλιστα αυτή που είναι κατ’ επιλογή αδικία ώστε να εξασφαλίσει κάποιος το οικονομικό αντίτιμο της αδικίας που θα προκαλέσει.

Πού πάτε, ωρέ κλεφτόπουλα! Πόσο χαμηλά απλώσατε τα πλοκάμια σας;

Μέχρι και στο σχολικό πρωτάθλημα;

Εκεί που είχε «ψωμάκι»; Οπου κι αν είχε «ψωμάκι»-παντεσπάνι, δουλίτσα να έχουμε;

Αρα σε αγαστή συνεργασία με γονιούς που ήθελαν τα παιδάκια τους… Τα παιδάκια τους!

Και μετά; Τι θα τα έκαναν τα παιδάκια στη ζωή τη ζωένια;

Πάλι κάτι θα βρεθεί, κάποιος/κάποιοι αντίστοιχοι να τα παίρνουν και να τα προχωρήσουν άβρεχτα ζωής; Να τους μοριοδοτήσουν μπαμπέσικα επιτυχίες;

Από πού να το πιάσεις και πού να το αφήσεις;

Τους βλέπω, πλέον, με βηματάκια ζαρκαδιού και χειροπέδες στα χέρια, φθηνοί, τσίπικοι, αντιμέτωποι με το χάλι της απληστίας τους. Να παχτώνουν χρήμα σε τοίχους.

Αϊ σιχτίρ πια! Αραγε υπάρχει ένας γαμημένος τομέας που να μη βρωμάει;

Τι κατάντια! Είναι πολλά τα λεφτά. Πολλά τα χρόνια. Πολλοί οι πρωταγωνιστές και τα πιόνια.

Πόσοι και πόσοι αδικήθηκαν;

Μεγάλη ευεργεσία η αποκάλυψη. Και για εκκολαπτόμενους. Ακούω γονείς να δηλώνουν, παρελθοντολογώντας οι δυστυχείς, για τον αγώνα τους κατά της αδικίας όπως τη διαπίστωναν σε παιχνίδια: «Κάναμε καταγγελία, κάναμε ό,τι περνούσε από το χέρι μας αλλά φωνή βοώντος».

Με συγκινεί η χροιά της φωνής τους, μπορώ να φανταστώ τις αποχρώσεις των συναισθημάτων τους. Αλλά λάτρεψα και το πώς κατέληγε ο λόγος τους: «Εντάξει, στεναχωρήθηκε πολύ το παιδί μας αλλά προχώρησε».

Αυτό! Αυτό ακριβώς! «Το παιδί προχώρησε». Και μα την αλήθεια μου, χαίρεται η ψυχή μου, όχι χαιρέκακα αλλά ως ευεργεσία κοινωνίας, ότι έφτασε η ώρα να κοπούν τα πόδια όσων σκορπούσαν αδικία. Στο «εδώ» που κλείνει ο δρόμος τους και δεν θα προχωρήσουν άλλο.

Ανθρωπάρια αχόρταγα, άπληστα.

Μα …

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Baking Bad

 

Του Κώστα Γιαννακίδη

Στο «Breaking Bad» o πρωταγωνιστής ήθελε να νομιμοποιήσει τα έσοδα από την παρασκευή μεθαμφεταμίνης. Αγόρασε πλυντήριο αυτοκινήτων. Λογικό. Οταν ξεπλένεις χρειάζεσαι πλυντήριο. Η ταμειακή μηχανή δούλευε συνέχεια. Επλεναν εκατό αυτοκίνητα, αλλά ξέπλεναν χρήμα που αντιστοιχούσε σε χίλια. Στοιχειώδες. Θα πληρώσεις κάτι στην εφορία, αλλά θα νομιμοποιήσεις έσοδα από παράνομη δραστηριότητα. Αλλωστε και ο πολύ κακός της σειράς, αυτός που διακινούσε τα ναρκωτικά, το ίδιο έκανε· όμως χρησιμοποιούσε κάτι καλύτερο από πλυντήριο αυτοκινήτων. Μια επιχείρηση εστίασης.

Κάποτε αγόραζαν κερδισμένα δελτία τυχερών παιχνιδιών. Αλλά αυτή ήταν μέθοδος για ψιλικατζήδες.

Οι μεγάλες δουλειές χρειάζονται και το αντίστοιχο δίκτυο. Και έτσι φτιάχνουν φούρνους για να πασπαλίζουν το χρήμα με αλεύρι. Σε μια επιχείρηση με χιλιάδες μικρές συναλλαγές, η διασταύρωση των πραγματικών πωλήσεων δεν είναι απλή υπόθεση. Δεν μπορείς να στέκεσαι όλη μέρα στον πάγκο και να μετράς τους φρέντο. Και αυτό είναι γνωστό στην πιάτσα. Θα είχε ενδιαφέρον μια σπουδή για το ποσοστό των ανθρώπων της νύχτας που επενδύουν τον μόχθο τους στο ζεστό ψωμάκι.

«Το Χωριάτικο». Δίκτυο φούρνων που, κατά το ρεπορτάζ, χρηματοδοτήθηκε από έσοδα καταστημάτων που ειδικεύονται στην ψυχαγωγία ενηλίκων κυρίων. Αλλά γιατί να το πω ευγενικά;

Από στριπτιζάδικα.

Και εδώ, λοιπόν, προκύπτουν δύο θέματα που σε βγάζουν, όπως και τις εργαζόμενες κοπέλες, από τα ρούχα σου.

Το ένα έχει να κάνει με τη λειτουργία της επιχείρησης· και το άλλο με τον ιδιοκτήτη, που κυκλοφορούσε ελεύθερος, τρέχοντας ιλιγγιωδώς με τη Lamborghini του.

Η επιχείρηση ελέγχεται για φοροδιαφυγή εκατό εκατομμυρίων ευρώ. Παράλληλα, διερευνάται η εμπλοκή άλλων 520 επιχειρήσεων. Δεν μιλάμε για κύκλωμα, αλλά για ολόκληρο οικοσύστημα. Στη ΓΑΔΑ δεν θα τους φτάνουν οι χειροπέδες. Και δεν θα τους μεταφέρουν με κλούβες στην Ευελπίδων, αλλά με πορεία.

Δεν είναι ρωγμή στο σύστημα ελέγχων. Ούτε σπασμένο τζάμι. Είναι ολόκληρο τούνελ, διά του οποίου οι πονηροί μπορούν και κάνουν τις δουλειές τους. Και όμως υπήρχε. Για χρόνια.

Μα, κανένας δεν κατάλαβε κάτι;

Περιμένεις υπό βροχήν το λεωφορείο και διαβάζεις στο κινητό για κομπίνες εκατομμυρίων, «στημένους» αγώνες, μίζες και μπίζνες. Και όλα αυτά σε μια αγορά όπου ο μικρός επαγγελματίας αγωνιά μήπως δεν διαβαστεί σωστά ένα παραστατικό.

Η διαφορά κλίμακας είναι τέτοια που σχεδόν σε προσβάλλει.

Αυτομάτως οι τύποι που ληστεύουν ηλικιωμένους μοιάζουν με αγριολούλουδα σε ζούγκλα με σαρκοβόρα φυτά. Θυμώνεις. Και δεν ξέρεις τι ακριβώς αισθάνεσαι. Θύμα; Κορόιδο;

Η καχυποψία γίνεται καθημερινή άμυνα.

Και ύστερα μαθαίνεις ότι ο ιδιοκτήτης είχε συλληφθεί το 2010 για σωματεμπορία. Στο δικαστήριο, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αποκαλύφθηκε ότι χρήματα κατέληγαν στους φούρνους. Καταδικάστηκε ως επικεφαλής εγκληματικής οργάνωσης σε κάθειρξη δέκα ετών.

Ασκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος. Eίχε και άλλη, αντίστοιχη, υπόθεση, αλλά αθωώθηκε. Και συνέχισε να απολαμβάνει τη ζωή, τα ταξίδια και το επιχειρείν σε μια χώρα που…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τρίποντο ή πίτσα;

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Και καλά η πίτσα. Νόστιμη, πλην διόλου υγιεινή.

Το μπάσκετ όμως;

Το ευγενές άθλημα που πρώτο έβγαλε την Ελλάδα από τη διεθνή της απομόνωση;

Ακόμη θυμάμαι τον αγώνα ΑΕΚ - Σλάβια Πράγας το 1968, στο κατάμεστο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ήμουν κι εγώ εκεί και ούρλιαζα από ενθουσιασμό κάθε φορά που οι Έλληνες φωτορεπόρτερ, κάτω από το καλάθι μας, τύφλωναν με τα φλας τους επιτιθέμενους παίκτες της Σλάβια.

Το θέλαμε το κύπελλο και το πήραμε, όμως στα χρόνια που ακολούθησαν ήρθαν κι άλλες επιτυχίες, χωρίς τη βοήθεια των φωτορεπόρτερ, με αποτέλεσμα το μπάσκετ να γίνει δημοφιλέστερο ίσως και από το ποδόσφαιρο, κυρίως στα νέα παιδιά. Η διάδοσή του οφείλεται και στη στενότητα του χώρου στις πόλεις. Αλάνες δεν υπάρχουν πια, όμως μπασκέτα μπορεί να στηθεί και σε μια μικρή αυλή. Και, για να είμαι ειλικρινής, από όλη αυτή την υπόθεση που βγήκε στην επιφάνεια για τη διαφθορά στο άθλημα, εκείνο που κάνει μεγαλύτερη εντύπωση είναι η εμπλοκή των μαθητικών πρωταθλημάτων.

Σιγά μη σου κάνει εντύπωση ότι διαιτητές πληρώνονται για να σφυρίξουν έτσι ή αλλιώς σε αγώνες που γίνονται με βασικό στόχο τα στοιχήματα. Άλλο όμως όταν γίνεται με ανήλικα παιδιά, για τα οποία υποτίθεται ότι η άσκηση και ο αθλητισμός ενισχύουν όχι μόνο τη σωματική, αλλά και την ψυχική τους υγεία. Παιδιά που βάζουν τα κλάματα μετά το τέλος του αγώνα που θεωρούν ότι έχασαν άδικα.

Διαφθορά υπάρχει σε όλο τον κόσμο, ακόμη και τον υποτιθέμενο πολιτισμένο στον οποίον ανήκουμε. Μόνο που σε εμάς έχει εισχωρήσει ακόμη και στις πιο ασήμαντες πτυχές του κοινού βίου μας.

Η διαφθορά είναι φθηνή. Αρκεί να υπάρχει κίνητρο.

Και το κίνητρο στην περίπτωση του εφηβικού αθλητισμού είναι η εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση. Σε ένα σύστημα τόσο αδιάβλητο, ώστε ένα παιδί το οποίο βάζει τρίποντα αλλά δεν έχει ιδέα από βιολογία, για παράδειγμα, να περάσει στην ιατρική σχολή, αφού τα τρίποντα του προσθέτουν μόρια.

Πρώτο στάδιο διαφθοράς. Αυτό το παιδί μπορεί να πάρει τη θέση ενός άλλου, το οποίο είναι άριστο στη βιολογία αλλά του λείπουν μόρια.

Ποιος φωστήρας το σκέφτηκε και για ποιο λόγο;

Για να δώσει κίνητρα στα παιδιά να ασχοληθούν με τον αθλητισμό, τον οποίο, προφανώς, χρειάζεται περισσότερο ο γιατρός ή ο φιλόλογος από το διάβασμα;

Υπάρχει όμως και δεύτερο στάδιο διαφθοράς. Αν τα τρίποντα δεν είναι αρκετά…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τα σκάνδαλα έγιναν κανονικότητα στην Ελλάδα

 

Μπάσκετ, πίτσα και ψωμί: Τρεις υποθέσεις, μία κοινωνία σε κρίση εμπιστοσύνης

Γράφει η Συντακτική Ομάδα των "ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ"

Οι αποκαλύψεις για το ελληνικό μπάσκετ, την Pizza Fan και τους φούρνους «Χωριάτικο» δεν αφορούν μόνο μεμονωμένες υποθέσεις παρανομίας.

Αφορούν κάτι βαθύτερο: τη διάβρωση της εμπιστοσύνης στην ελληνική κοινωνία και την αίσθηση ότι οι κανόνες δεν ισχύουν με τον ίδιο τρόπο για όλους.

Το κοινό νήμα των τριών υποθέσεων είναι ότι αποκαλύπτουν μηχανισμούς που, αν επιβεβαιωθούν δικαστικά, δεν λειτούργησαν περιστασιακά αλλά συστηματικά.

Και αυτό φέρνει στην επιφάνεια το βασικό ερώτημα: πώς μπόρεσαν να αναπτυχθούν;

 

1. Το σκάνδαλο στο μπάσκετ

 

 

Στις 21 Οκτωβρίου 2026 πραγματοποιήθηκε μεγάλη αστυνομική επιχείρηση για υπόθεση που αφορά φερόμενη χειραγώγηση αγώνων καλαθοσφαίρισης. Συνελήφθησαν έξι άτομα, ενώ οι Αρχές ανακοίνωσαν την κατάσχεση 931.463 ευρώ, καθώς και ψηφιακών μέσων και αρχείων.

Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρέθηκε και ο πρόεδρος της ΕΟΚ, Βαγγέλης Λιόλιος, ο οποίος αρνήθηκε τις κατηγορίες και μίλησε για σκευωρία. Ο ίδιος παραιτήθηκε, ενώ στη συνέχεια κρίθηκε προσωρινά κρατούμενος. Αυτό, βέβαια, δεν αποτελεί απόδειξη ενοχής, αλλά δείχνει τη σοβαρότητα της υπόθεσης.

 

Το πρόβλημα εδώ δεν είναι μόνο ποινικό. Είναι και βαθιά κοινωνικό. Όταν ο πολίτης αμφιβάλλει αν το αποτέλεσμα ενός αγώνα κρίνεται στο παρκέ ή εκτός αυτού, χάνεται η πίστη στους κανόνες του ανταγωνισμού.

Κι όταν αμφισβητείται η αξιοπιστία του αθλητισμού, η κρίση δεν μένει στον αθλητισμό: αγγίζει τη συνολική εμπιστοσύνη της κοινωνίας στους θεσμούς.

 

2. Το σκάνδαλο με την Pizza Fan

 

 

Η υπόθεση της Pizza Fan αφορά φερόμενο οργανωμένο μηχανισμό απόκρυψης εισπράξεων και φοροδιαφυγής. Η έρευνα της ΕΛ.ΑΣ. περιγράφει ειδικό σύστημα μέσω του οποίου ορισμένες πωλήσεις εμφανίζονταν ως «κέρασμα», χωρίς να κόβεται απόδειξη.

Συνελήφθησαν 23 άτομα, ενώ στη δικογραφία περιλαμβάνονται ακόμη 109 πρόσωπα. Η εκτιμώμενη ζημία για το Δημόσιο ξεπερνά τα 35 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη υπολογίζεται σε πάνω από 150 εκατομμύρια ευρώ.

Αν οι κατηγορίες επιβεβαιωθούν, δεν πρόκειται απλώς για ένα ακόμη “κόλπο” φοροδιαφυγής. Πρόκειται για έναν μηχανισμό που αλλοιώνει τους όρους του ανταγωνισμού και τιμωρεί έμμεσα όσους λειτουργούν νόμιμα.

Ο συνεπής επαγγελματίας, ο εργαζόμενος, ο πελάτης που πληρώνει, αλλά και ο φορολογούμενος πολίτης είναι αυτοί που τελικά σηκώνουν το βάρος.

Η ουσία είναι ότι σε μια κοινωνία όπου κάποιοι συστηματικά αποφεύγουν τις υποχρεώσεις τους, οι υπόλοιποι καλούνται να καλύψουν το κενό.

 

3. Το σκάνδαλο με το ψωμί – Άγγελος Γιαννακόπουλος

 

Η τρίτη υπόθεση αφορά τον επιχειρηματία Άγγελο Γιαννακόπουλο, που συνδέεται με την αλυσίδα αρτοποιείων «Χωριάτικο». Συνελήφθη στο πλαίσιο μεγάλης έρευνας για φερόμενη φορολογική και οικονομική απάτη, ενώ πληροφορίες αναφέρουν δεκάδες συλλήψεις.

 

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, οι Αρχές εξετάζουν ένα πολύπλοκο πλέγμα εταιρειών, μέσα από το οποίο ενδέχεται να μεταφέρονταν υποχρεώσεις, χρέη και ασφαλιστικά βάρη. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για πολύ μεγάλη ζημία προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Το σκάνδαλο αυτό είναι ιδιαίτερα συμβολικό, γιατί αφορά το πιο καθημερινό και στοιχειώδες αγαθό: το ψωμί. Δηλαδή έναν χώρο που βρίσκεται πολύ κοντά στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων.

Αν επιβεβαιωθούν οι καταγγελίες, τότε θα πρόκειται για ένα ακόμη παράδειγμα όπου η αγορά δεν λειτουργεί με ίσους όρους και το κράτος αδυνατεί να προλάβει ή να εντοπίσει έγκαιρα εκτεταμένες πρακτικές παραβίασης των κανόνων.

Και όταν ακόμη και ο χώρος της βασικής διατροφής συνδέεται με τέτοιες υποθέσεις, η κοινωνία αντιλαμβάνεται ότι η παρανομία δεν είναι εξαίρεση αλλά διάχυτο φαινόμενο.

 

4. Τι δείχνουν μαζί αυτές οι τρεις υποθέσεις

 

Οι τρεις υποθέσεις έχουν διαφορετικό αντικείμενο: αθλητισμός, εστίαση, αρτοποιία. Ωστόσο, παράγουν το ίδιο κοινωνικό αποτέλεσμα.

Ο πολίτης αρχίζει να αισθάνεται ότι η νομιμότητα είναι σχετική.

Ο τίμιος επαγγελματίας αισθάνεται ότι ανταγωνίζεται άνισα.

Ο εργαζόμενος καταλαβαίνει ότι τα δικαιώματά του μπορεί να μετατρέπονται σε “κόστος” προς αποφυγή.

Ο νέος άνθρωπος εισπράττει το μήνυμα ότι δεν αρκεί να δουλεύεις και να προσπαθείς — πρέπει να ελπίζεις πως δεν θα σε συνθλίψει ένα σύστημα ανισότητας και διαπλοκής.

Εδώ ακριβώς μπαίνει η λέξη “διάβρωση”. Όχι με τη στενή ηθικολογική έννοια, αλλά με την πολιτική και κοινωνική της σημασία.

Η διάβρωση μιας κοινωνίας ξεκινά όταν οι πολίτες παύουν να πιστεύουν ότι ο κόπος, η νομιμότητα και η συνέπεια έχουν αξία.

Και γίνεται βαθύτερη όταν η παρανομία εμφανίζεται όχι ως εξαίρεση, αλλά ως ένας εναλλακτικός δρόμος κοινωνικής και οικονομικής επιτυχίας.

 

5. Ο ρόλος της διακυβέρνησης Μητσοτάκη

Η ελληνική κοινωνία δεν διαβρώθηκε μέσα σε μία μέρα και ασφαλώς δεν γεννήθηκαν όλα τα προβλήματα από το 2019 και μετά. Η φοροδιαφυγή, οι πελατειακές σχέσεις, η ατιμωρησία και η θεσμική αδυναμία έχουν βαθύτερες ρίζες.

Όμως η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται στην εξουσία από το 2019. Άρα δεν μπορεί πια να μιλά μόνο ως παρατηρητής ή ως διαχειριστής μιας “κληρονομημένης κατάστασης”. Κρίνεται για το αν ενίσχυσε ή αν αποδυνάμωσε τους θεσμούς ελέγχου.

Ο πρωθυπουργός μίλησε για «νομιμότητα παντού». Ωστόσο, η πολιτική κρίνεται όχι μόνο από το τι λέει όταν σκάει ένα σκάνδαλο, αλλά από το τι είχε κάνει πριν φτάσει να σκάσει.

Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο επιχείρημα:

Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη δεν δημιούργησε από το μηδέν τη θεσμική παθολογία της χώρας, αλλά υπάρχουν ισχυροί λόγοι να υποστηριχθεί ότι την επέτεινε.

Γιατί;

Δεν αποκαταστάθηκε η εμπιστοσύνη στους θεσμούς, αντιθέτως η αμφισβήτηση εντάθηκε. Ειναι διάχυτη η αίσθηση ατιμωρησίας.

Αποδόμησε τους θεσμούς. Η εξουσία ΔΕΝ ελέγχει τους ισχυρούς με την ίδια αυστηρότητα που ελέγχει τους αδύναμους.

Σε μια περίοδο συνεχών υποθέσεων — από παρακολουθήσεις μέχρι επιδοτήσεις και τώρα νέα μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα — ενισχύθηκε η εντύπωση ότι το κράτος συχνά αντιδρά όταν δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά.

Αυτό είναι το πολιτικό πρόβλημα του Μητσοτάκη: είναι ο ίδιος διεφθαρμένος και κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα.

 

6. Συμπέρασμα

Το μπάσκετ, η πίτσα και το ψωμί δεν είναι απλώς τρεις ιστορίες επικαιρότητας.

Είναι τρεις διαφορετικοί καθρέφτες της ίδιας ελληνικής πραγματικότητας. Μιας πραγματικότητας στην οποία η εμπιστοσύνη φθείρεται, οι πολίτες κουράζονται και η ισονομία αμφισβητείται.

Οι υποθέσεις αυτές ας ελπίσουμε ότι θα κριθούν από τη Δικαιοσύνη.

Όμως πολιτικά και κοινωνικά το συμπέρασμα είναι ήδη βαρύ:

η κοινωνία αντιλαμβάνεται ότι η παρανομία δεν είναι περιθωριακό φαινόμενο, αλλά μέρος ενός ευρύτερου τρόπου λειτουργίας της εξουσίας, της αγοράς και των μηχανισμών επιρροής.

Και αυτό οδηγεί στο τελικό ερώτημα:

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ιατρεία, μπάσκετ, υποκλοπές

Έστηνε και αγώνες πυγμαχίας 😂 #ΧΑΟΣ_ΔΑΓΚΩΤΟ https://t.co/os5YQCrVIw

— Billy Idiot (@BillyIdiot2) October 22, 2026

 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Δεν περνάει ούτε μία εβδομάδα που να μην πέσουμε από τα σύννεφα. Αποκαλύπτονται εστίες διαφθοράς – κάποιες φορές θανάσιμες – εκεί που δεν το περιμένει κανείς, όπως σε περιώνυμα ιατρεία του Κολωνακίου, σε μεγάλες επιχειρήσεις, ακόμη και στο μπάσκετ.

«Μα», θα αναρωτηθεί κάποιος, «στημένοι αγώνες στο σχολικό πρωτάθλημα;».

Φυσικά, αφού υπάρχει οικονομικό ή άλλο προσωπικό όφελος. Ας μην ξεχνάμε ότι διαφθορά υπήρξε και μεταξύ των μαθητών του Ιησού. Eνας από αυτούς ενθυλάκωσε τριάντα αργύρια για να τον καταδώσει.

Είναι λοιπόν, με βάση όσα διημείφθησαν στο Όρος των Ελαιών, θέλημα Θεού η διαφθορά;

Oχι, αλλά είναι σύμφυτη σε όλες τις κοινωνίες όπου υπάρχουν συναλλαγές. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα υπερβούν τα όρια για το κατιτίς παραπάνω. Ουδείς είναι εκ γενετής διεφθαρμένος ή αδιάφθορος. Ακόμη και δυνάμει άγιοι, όπως θα ήταν ο Ιούδας, κολάζονται.

Υπάρχουν δύο φάρμακα για τον περιορισμό της διαφθοράς· περί εξάλειψης δεν γεννάται (σοβαρός τουλάχιστον) λόγος.

Είναι ο έλεγχος και η τιμωρία.

Ο πρώτος μπορεί να γίνεται από το κράτος ή να είναι διάχυτος.

Όταν το κράτος έχει το μονοπώλιο των ελέγχων, τότε στην καλύτερη περίπτωση έχουμε γραφειοκρατία και στη χειρότερη Σοβιετική Ενωση· με πολλή γραφειοκρατία.

Ο διάχυτος έλεγχος θέλει αντιτιθέμενα συμφέροντα, που θα αλληλοϋποβλέπονται. Αυτό έγινε με το σκάνδαλο στο μπάσκετ, που αποκαλύφθηκε από τις προσπάθειες ενός σωματείου που αδικήθηκε, ή με τον φορολογικό έλεγχο της Pizza Fan, που ξεκίνησε από καταγγελία πρώην εργαζομένου.

Το κράτος δεν μπορεί να έχει έναν «αθλητικό επίτροπο» σε κάθε αγώνα ή έναν χωροφύλακα σε κάθε λογιστήριο. Οφείλει όμως να ψάχνει αμέσως και ενδελεχώς οποιαδήποτε καταγγελία, ακόμη και προφορική.

Αυτό δεν το έκανε στην περίπτωση της διαιτησίας στο μπάσκετ, αφού η πρώτη καταγγελία έγινε τον Απρίλιο και οι συλλήψεις τον Οκτώβριο.

Δεν έγινε επίσης στην υπόθεση των ιατρείων ευεξίας, αφού ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών (Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου), που είχε αναλάβει «εργολαβικώς» τους κρατικούς ελέγχους, δεν έκανε – παρά την προφορική καταγγελία γιατρού – ενδελεχή έρευνα, με αποτέλεσμα να πεθάνει ένας άνθρωπος.

Δεν το κάνει καν η Δικαιοσύνη σε ανώτατο επίπεδο. Τι κι αν πολίτες καταγγέλλουν ότι παρακολουθούνταν; Τι κι αν κατατίθενται διαρκώς μηνύσεις; Τι κι αν προκύπτουν διαρκώς νέα στοιχεία; Τι κι αν πρωταγωνιστές του σκανδάλου των υποκλοπών – όπως ο ιδιοκτήτης της εταιρείας του παράνομου λογισμικού ή το πρώην δεξί χέρι του Πρωθυπουργού που παραιτήθηκε εξαιτίας της υπόθεσης – αφήνουν δηλητηριώδη υπονοούμενα; Ο Άρειος Πάγος αδιαφορεί.

Η καταπολέμηση της διαφθοράς δεν γίνεται από καλούς ανθρώπους, που κάποια στιγμή θα τους ανακαλύψουμε, θα τους δώσουμε αξιώματα και θα περάσουμε ζωή χαρισάμενη. Αν υπάρχουν, τέτοιοι, τόσο το καλύτερο, αλλά δεν μπορούμε να βασιστούμε σε αυτό, αφού δεν μπορούμε να ξέρουμε εκ των προτέρων ποιος θα αποδειχθεί διεφθαρμένος και ποιος όχι.

Μόνον οι μηχανισμοί που αλληλοελέγχονται μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Γι’ αυτό στη δημοκρατία υπάρχει ο διαχωρισμός των εξουσιών και η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, ώστε «και οι άγιοι να νιώθουν τη φοβέρα».

Αν «όλοι δικοί μας είμαστε», θα γίνει…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Σκάνδαλο; Ποιο σκάνδαλο;

Λιολιος ο νεραντζοκωλος (Αρτινος) ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΙΓΟΝΤΑΡΕ ΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΣΤΗΝ🏀EOK (να τα λεμε ολα). Βρωμα και δυσωδια, απο οπου και να το πιασεις. Οποια ομαδα μπλεχτηκε με αυτο το σιχαμα, ευχομαι 10 χρονια εκτος πρωταθληματων. https://t.co/VYFeSib7Az

— Evgenios Tzavaras 🇬🇷 (@EvgeniosTzav) October 22, 2026

 

Toυ ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΟΦΙΑΝΟΥ

Συλλαμβάνεται ο πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης μαζί με γνωστούς διαιτητές και παράγοντες, για υπόθεση χειραγώγησης αγώνων και δωροδοκιών.

Στα σπίτια δύο διαιτητών εντοπίζονται περισσότερα από 900.000 ευρώ σε μετρητά.

Την επόμενη ημέρα η μεγαλύτερη αλυσίδα πίτσας της χώρας βρίσκεται στο επίκεντρο έρευνας για φοροδιαφυγή που εκτιμάται σε περισσότερα από 35 εκατομμύρια ευρώ. Με ειδικό λογισμικό που φέρεται να εξαφάνιζε μία στις τέσσερις πωλήσεις με μετρητά.

Σκεφτείτε το.

Στο δεύτερο (και επί χρόνια πρώτο) δημοφιλέστερο ομαδικό άθλημα της χώρας, άνθρωποι που υποτίθεται ότι εγγυώνται τους κανόνες, κατηγορούνται ότι τους παραβίαζαν σε επίπεδο ακόμη και σχολικών πρωταθλημάτων!

Και μια επιχείρηση με τεράστια αναγνωρισιμότητα, που επί χρόνια επενδύει τεράστια ποσά στη διαφήμιση, που τη βλέπουμε και την ακούμε παντού, ελέγχεται για μια απάτη βιομηχανικής κλίμακας.

Αν αποδειχθούν οι κατηγορίες, θα έχουμε δύο εντυπωσιακά συστήματα.

Ενα για να μη μετράνε σωστά οι πόντοι και ένα για να μη μετράνε σωστά οι πίτσες.

Πόσο πιο ακραίο; Αλλά και πόσο μας εκπλήσσει πραγματικά;

Σύμφωνα με το Ειδικό Ευρωβαρόμετρο του 2026 για τη διαφθορά,  που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το 99% των Ελλήνων θεωρεί ότι η διαφθορά είναι διαδεδομένη. Εδώ, στη χώρα μας. Το αντίστοιχο ποσοστό στην ΕΕ είναι 71%. Το 68% δηλώνουμε ότι η διαφθορά επηρεάζει την καθημερινότητά μας, ενώ μόλις το 23% πιστεύουμε ότι υπάρχουν αρκετές επιτυχείς διώξεις ώστε να αποτρέπονται τέτοιες πρακτικές. Δηλαδή, σχεδόν όλοι πιστεύουμε ότι η διαφθορά βρίσκεται παντού και ότι δεν τιμωρείται αποτελεσματικά. 

Και τι κάνουμε γι’ αυτό;

Εξοργιζόμαστε;

Ή λέμε ένα «έλα, μωρέ, αφού όλοι τα παίρνουν!», και πάμε παρακάτω;

Σύμφωνα, πάντως, με την επιστήμη, αυτή η δεύτερη αντίδραση μπορεί να μας κάνει και πιο επιρρεπείς στη διαφθορά. Και όχι μόνο στην Ελλάδα. Το 2015 ερευνητές του Τμήματος Κοινωνικής και Οργανωσιακής Ψυχολογίας του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Αμστερνταμ δημοσίευσαν στο επιστημονικό περιοδικό PLOS ONE μια πειραματική μελέτη (εδώ από το PubMed). Διαπίστωσαν πως όταν οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η διαφθορά είναι διαδεδομένη, γίνονται περισσότερο πρόθυμοι να συμμετάσχουν και οι ίδιοι. Το «αφού όλοι το κάνουν» απέκτησε επιστημονική τεκμηρίωση. Οχι μόνο εδώ, εκεί έξω. Ετσι, κάθε καινούργιο σκάνδαλο χρειάζεται πλέον περισσότερα εκατομμύρια, διασημότερα πρόσωπα, πιο εξωφρενικές λεπτομέρειες για να μας συγκινήσει. Σαν να παρακολουθούμε τηλεοπτική σειρά που οι σεναριογράφοι της δυσκολεύονται να ξεπεράσουν την προηγούμενη σεζόν. Ωσπου να έρθει η επόμενη.

Και δεν χρειάστηκε να περιμένουμε πολύ!

Ενώ αυτό το άρθρο είχε πάρει τον δρόμο προς τη δημοσίευση, «έσκασε» νέο σκάνδαλο.

Προτού καλά καλά προλάβουμε να χωνέψουμε την πίτσα, ήρθαν και τα αρτοποιήματα. Η αλυσίδα φούρνων «Χωριάτικο»  στο επίκεντρο νέας έρευνας, με περίπου 50 συλλήψεις και εκτιμώμενη φορολογική απάτη άνω των 100 εκατομμυρίων ευρώ.

Οι σεναριογράφοι ξεπέρασαν ήδη τον εαυτό τους.

Μέσα σε τέσσερις ημέρες, από το μπάσκετ στην πίτσα και από εκεί στον άρτο, όχι βεβαίως τον επιούσιον, αλλά τον περιούσιον… Και έχουμε ακόμη μία εβδομάδα ώσπου να τελειώσει ο Οκτώβριος.

Και τι μένει;

Περισσότερη καχυποψία;

Μεγαλύτερη απαίτηση για λογοδοσία;

Ή μήπως η βεβαιότητα ότι όλοι κάπως τα καταφέρνουν και κορόιδο είναι όποιος τηρεί τους κανόνες;

Σε μια χώρα φαν-ατική με το μπάσκετ και την πίτσα, κινδυνεύουμε να…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τέρατα

 

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Δεν νομίζω ότι πέφτει κανείς από τα σύννεφα για τα κατορθώματα του Λιόλιου και της παρέας του.

Όλα ήταν γνωστά ή περίπου.

Ακόμη κι αν δεν είχαμε φανταστεί ότι θα έφταναν να στήνουν και αγώνες του σχολικού πρωταθλήματος, το ομολογώ. Αλλά η ισχύς, η απληστία και η αίσθηση ατιμωρησίας γεννούν τέρατα.

Ο Λιόλιος, όμως, δεν ήταν κανένας τυχαίος περαστικός που είδε φως και μπήκε.

Κάποιοι του άνοιξαν την πόρτα.

Και πρώτη η κυβέρνηση με το κατάπτυστο νομοθέτημα Αυγενάκη που έβαζε χέρι στις διοικήσεις των αθλητικών ομοσπονδιών και εκ των υστέρων κρίθηκε παράνομο.

Έτσι όμως (και μεταξύ άλλων) στερήθηκε η ΕΟΚ έναν κορυφαίο αθλητικό παράγοντα όπως ο Βασιλακόπουλος.

Προφανώς τέτοια εγκλήματα θα έχουν γίνει και σε άλλες ομοσπονδίες. Και κάπως έτσι εισέβαλαν οι συμμορίες.

Για ποιο λόγο το έκανε η κυβέρνηση;

Δεν ξέρω για το μυαλό του Αυγενάκη ή άλλων κυβερνητικών. Αλλά η γενική ιδέα ήταν «να ελέγξουμε τις ομοσπονδίες».

Χριστέ και Παναγία! Και γιατί χρειάζεται η κυβέρνηση να ελέγχει τις αθλητικές ομοσπονδίες;

Από πού κι ως πού είναι δουλειά της;

Το πολύ – πολύ να ασκεί μια εποπτεία για το δημόσιο χρήμα που διοχετεύεται στις ομοσπονδίες μέσω επιχορηγήσεων. Και τέλος. Τα υπόλοιπα δεν αφορούν καμία κυβέρνηση.

Φυσικά αυτήν την αρρωστημένη νοοτροπία δεν την επινόησαν οι σημερινοί. Αλλά την ακολούθησαν και μάλιστα νομοθέτησαν για να την επιβάλουν. Ετσι μπλέξαμε.

Τι περιμέναν δηλαδή; Οτι ο Λιόλιος θα αποδειχτεί εξυγιαντής ενός αθλήματος που δεν χρειαζόταν εξυγίανση; Ή ότι θα οργανώσει φιλόπτωχο ταμείο;

Τρίχες.

 

Τον έβαλαν για να κάνει παιχνίδι. Υπέρ της κυβέρνησης, κυρίως υπέρ της τσέπης του αλλά (υποθέτω) κι υπέρ κάποιων άλλων.

Ποιων;

Αυτό αρμόδια να το διαλευκάνει είναι η δικαστική έρευνα. Διότι τελικά κινήθηκε η Δικαιοσύνη. Δεν γινόταν διαφορετικά, ο κόσμος βοούσε.

Και παρ’ όλο που είναι εξοργιστικός ο παχυδερμισμός του, το σύστημα Λιόλιου (παράγοντες, ομάδες, διαιτητές και δημοσιογράφοι) προσπαθεί πεισματικά να βγάλει την ουρά του απέξω για να συνεχίσει το μακελειό.

Δεν θα το καταφέρουν εύκολα. Αλλά εντυπωσιάζει ότι χρειάζεται να τους μαζέψουν με τις χειροπέδες για να καταλάβουν ότι το πάρτι τελείωσε.

Δεν νομίζω πάντως ότι θα συζητούσαμε περισσότερο περί Λιόλιου και παρέας. Ούτως ή άλλως, απατεώνες και λαμόγια υπάρχουν παντού.

Αλλά …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Και μία πίτσα δώρο

 

Του ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ 

Είναι κάτι αγώνες μπάσκετ που, στα μεγάλα νοσοκομεία, τους δείχνουν σε ειδικευόμενους χειρουργούς. Για να μαθαίνουν. Γιατί βλέπουν στην πράξη αληθινούς καλλιτέχνες, που, με ένα σφύριγμα και μια επίσκεψη στη γραμματεία, μπορούν να κάνουν τις πιο βαθιές τομές χωρίς να στάξει ούτε μία σταγόνα αίμα.

Δεν χρησιμοποιούν αναισθητικό. Είναι αναίσθητοι οι ίδιοι. Δεν είναι εύκολο να εμφανίζεσαι μπροστά σε εκατομμύρια μάτια και, με ύφος ανέκφραστο, παγωμένο, να διαψεύδεις αυτό που βλέπουν.

Το μπάσκετ είναι παιχνίδι που επιτρέπει στον διαιτητή να το κατευθύνει όπως θέλει. Οσο και αν παρακολουθείς, δεν πρόκειται ποτέ να είσαι σίγουρος για τον διασταλτικό ορισμό του φάουλ. Μια επαφή καταλογίζεται ως παράβαση και μια άλλη, ακριβώς ίδια, είναι νόμιμη. Ενας παίκτης φορτώνεται με φάουλ επειδή έχει μεγάλες βλεφαρίδες, που απειλούν τη σωματική ακεραιότητα του αντιπάλου. Και ο προπονητής δέχεται τεχνική ποινή επειδή ξερόβηξε. Ο άλλος που ουρλιάζει παραμένει εντός ορίων.

Και εσύ που το βλέπεις σε απευθείας μετάδοση, επενδύεις στην άγνοια που έχεις για το παιχνίδι. Λες ότι κάτι δεν καταλαβαίνεις· αλλιώς οφείλεις να παραδεχθείς ότι είσαι το κορόιδο.

Αλλωστε και οι δημοσιογράφοι που περιγράφουν τον αγώνα δεν κάνουν σχόλια για τις αποφάσεις των διαιτητών. Αναρωτιέμαι για ποιο λόγο. Ποιος δημοσιογράφος αποσιωπά ή δεν σχολιάζει κομβικά γεγονότα που εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια του;

Από φόβο το κάνουν. Πού να μπλέκουν;

Στο μεταξύ, στην κερκίδα ή στον καναπέ, υπάρχουν άνθρωποι που αρρωσταίνουν με αυτό που βλέπουν. Ανεβάζουν πίεση βλέποντας την ομάδα τους να αδικείται. Χαλάει η μέρα, μαζί με τις αναμνήσεις τους. Κάποιοι χάνουν λεφτά, επειδή στοιχημάτισαν σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Είναι και άλλοι που εξαγριώνονται, βγαίνουν εκτός εαυτού. Και αν βρίσκονται στο γήπεδο, ενδέχεται να κάνουν κάτι παλαβό που θα επισύρει την ποινική αντιμετώπισή τους. Αυτές είναι από τις περιπτώσεις όπου ελέγχεται το πλημμέλημα στην εξέδρα, αλλά αγνοείται το «κακούργημα» στον αγωνιστικό χώρο.

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, διαιτητές και παράγοντες αντιμετωπίζουν βαρύτατες κατηγορίες για «στημένους» αγώνες. «Πείραξαν» μέχρι και αγώνα σχολικού πρωταθλήματος, προκειμένου να ευνοηθεί ομάδα προσκείμενη στον πρόεδρο. Της έδωσαν 52 βολές για να κερδίσει. Και έτσι κατάφεραν να εκμαυλίσουν ή να βυθίσουν στην απογοήτευση ανήλικους πιτσιρικάδες. Και να τώρα που η οργή σε επισκέπτεται αναδρομικά. Βλέπεις τα σφυρίγματα που οδήγησαν σε ήττα την ομάδα σου και απορείς αν είναι σύμπτωση ή πονηριά. Αλλά ακόμη και αν η ομάδα νίκησε, ευλόγως αναρωτιέσαι αν χειροκρότησες μια απάτη, αν έγινες συνένοχος.

Υποτίθεται ότι έχουμε ένα από τα καλύτερα πρωταθλήματα στην Ευρώπη. Kαι το βλέπεις παραγγέλνοντας Pizza Fan, που έκλεβε ΦΠΑ. Γιατί είσαι και fan, τρομάρα σου. Και τώρα έρχεται ένα σκάνδαλο που βάζει το παρελθόν στο τραπέζι και δεν μπορείς να ξεχωρίσεις το έντιμο από το άτιμο, το ψεύτικο από το αληθινό.

Ο,τι και αν αποφασίσεις…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΒΛΑΧΟΔΗΜΑΡΧΟΠΛΗΚΤΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Δεν είναι τα πάντα ψηφάκια, κύριοι! -- "Εκεί πού κρεμουσαν οι καπετάνιοι τα άρματα, κρεμάνε οι γύφτοι τα νταούλια "

Εδώ ταιριάζει ακριβώς το "Εκεί πού κρεμουσαν οι καπετάνιοι τα άρματα, κρεμάνε οι γύφτοι τα νταούλια ". https://t.co/V6UCdm35ho

— Τάκης (@jsuIvUNFc6JnBTZ) October 24, 2026

 

Γράφει η «Ακίς» της «Δημοκρατίας»

 

Το είδαμε κι αυτό, δηλαδή το ακούσαμε κιόλας! Ο Δήμος Νικαίας σκέπτεται να μετονομάσει την οδό Μάρκου Μπότσαρη, στην οποία βρίσκεται το πατρικό σπίτι του καλλιτέχνη, σε «Οδό Γιώργου Μαζωνάκη».

Ο δήμαρχος είναι ιατρός, είναι, λένε, σοβαρός άνθρωπος, οικογενειάρχης.  Φανταζόμαστε ότι δεν θα ενδώσει στην «ιδέα» κάποιου από τους συμβούλους του (ελπίζουμε όχι ο αρμόδιος για τον πολιτισμό).

Δηλαδή έχει το Παρίσι σταθμό του μετρό και οδό στο όνομα του Μάρκου Μπότσαρη και θα τον «καθαιρέσουμε» εμείς για έναν καλλιτέχνη ο οποίος (όπως και αν το δει κανείς) δεν θα μπορούσε να αποτελέσει «πρότυπο»;

Γνωρίζει ο δήμαρχος ότι στη Νίκαια γεννήθηκαν και έζησαν σπουδαίοι καλλιτέχνες, τους οποίους δεν έχει τιμήσει ο δήμος;

Υπάρχει οδός Τόλη Βοσκόπουλου;

Υπάρχει οδός Μιχάλη Νικολινάκου;

Υπάρχει οδός Μαρίκας Νίνου;

Μήπως υπάρχει οδός Αθηνόδωρου Προύσαλη;

Οδός Δημήτρη Παπαδίτσα (ποιητής);

Υπάρχει οδός Μάρκου Βαμβακάρη; Στην Κοκκινιά έζησε, στου Κεφάλα και του Περιβόλα τραγουδούσε.

Για να σοβαρευτούμε τώρα.

Φυσικά και ήταν δημοφιλής ο ατυχής Μαζωνάκης. Φυσικά ο αδόκητος -και περίεργος- θάνατός του συγκίνησε την κοινή γνώμη. Αλλά μην τρελαθούμε κιόλας, κύριε δήμαρχε!

Ναι, καλλιτέχνης καλός, τραγούδησε τραγούδια της εποχής, προκάλεσε πολλές φορές συζητήσεις με γεγονότα της προσωπικής του ζωής. Αλλά θα ξεπετάξουμε τον Μάρκο Μπότσαρη;

Το αίμα του το έδωσε για την πατρίδα ο Μπότσαρης, κύριοι, όχι για πλασμαφαίρεση και μποτέ.

Σοβαροί να είμαστε και να μην πετάμε τα πάντα στο καμίνι της ψηφοθηρίας!

Τι μας είπε, δηλαδή, ο Μαζωνάκης; Κάποια ωραία τραγούδια… Δηλαδή πόσους δρόμους θα έπρεπε να έχει στο όνομά της η Σοφία Βέμπο;

Ο αείμνηστος μαέστρος Καλκάνης, κύριοι του δήμου, μόρφωσε μουσικά τρεις γενιές εκεί, στη ΧΑΝ Ν. Εχετε δώσει το όνομά του σε κάποια οδό; Σε κάποια αίθουσα του Δημοτικού Ωδείου;

Και, μια και αναφέραμε το ωδείο, είναι αλήθεια ότι σχεδιάζεται η μετακίνησή του στην περιοχή του Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου;

Δηλαδή τι θα μείνει στην παντέρμη, σκοτεινή, πλατεία Αγίου Νικολάου, με τον όμορφο σταθμό του μετρό;

Θα παραδοθεί οριστικά στους ντίλερ και στο ψάρεμα πεταλούδων της νύχτας; Η καρδιά σου σε πιάνει μόλις βγαίνεις από το μετρό, λες και βρίσκεσαι σε συνοικία της Λαχόρης!

Το καλύτερο που έχει να κάνει η δημοτική Αρχή είναι να ασχοληθεί με την πόλη, να καθαρίσει (με κάθε τρόπο) τη γειτονιά του του Αγ. Νικολάου από τα προβλήματα που την έχουν ερημώσει και να ξαναζωντανέψει την περιοχή που έσφυζε από ζωή, επιστήμη και πολιτισμό.

Καλός ο Μαζωνάκης, όμορφα τα «τραγούδια εποχής» που τραγούδησε, αλλά …

 

Υπαρκτού νεοκατσαπλιά Ελληνισμού κωμωδία (Βλέπετε ο Μάρκος Μπότσαρης έδωσε το αίμα του για την πατρίδα και όχι για πλασμαφαίρεση!)

Ας μας πουν αυτοί που αντιδρούν έστω και ένα χιτ αυτού του Μπότσαρη. https://t.co/EQNv0lF5Q1

— Manos Voularinos (@ManosVoularinos) October 23, 2026

«ΜΑΝΑ ΑΛΛΗ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΣΕ ΓΙΟ ΣΑΝ ΤΟΝ ΜΑΡΚΟ.» ~Γεώργιος Καραϊσκάκης~ Στο Παρίσι, στη Γαλλία, υπάρχει η οδός Rue Botzaris, και τα ανθελληνικα ΚΟΜΜΟΥΝΙΑ στη Νικαια βλασφημουν στη μνημη του αγωνιστη, για να δωσουν το ονομα ενος δελφινοκαβαλητη μπουζουκοβιου κοκάκια. ΔΕΝ ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ ΡΕ https://t.co/H0TQj2tg4l

— Evgenios Tzavaras 🇬🇷 (@EvgeniosTzav) October 24, 2026

Γέμισε ο τόπος οδούς με τ' όνομα όσων μας καταδίκασαν να υστερουμε των πάντων στα πάντα. #Παπανδρέου

— Βαγγέλης Ακτσαλής (@v_aktsalis) October 24, 2026

Εδώ ταιριάζει ακριβώς το "Εκεί πού κρεμουσαν οι καπετάνιοι τα άρματα, κρεμάνε οι γύφτοι τα νταούλια ". https://t.co/V6UCdm35ho

— Τάκης (@jsuIvUNFc6JnBTZ) October 24, 2026

 

 

 

Ο Γιώργος Μαζωνάκης αξίζει να τιμηθεί περισσότερο. Όχι μόνο εκεί. Να μετονομαστεί και η Παύλου Φύσσα σε Γιώργου Μαζωνάκη. Είναι πιο κεντρική. Σίγουρα θα συμφωνεί και ο Δήμος Κερατσινίου. Και δεν θα υπάρχουν και αντιδράσεις. https://t.co/vGTpwAoBvE

— Οδυσσέας (@Odysseas24) October 24, 2026

 

Υπαρκτού λαμογιαρο-καθαρματόπληκτου Ελληνισμού κωμωδία

Οι Έλληνες διαιτητές μπάσκετ είναι οι καλύτεροι στον κόσμο https://t.co/BQJgU8YKc7

— Manos Voularinos (@ManosVoularinos) October 28, 2026

Λιολιος ο νεραντζοκωλος (Αρτινος) ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΙΓΟΝΤΑΡΕ ΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΣΤΗΝ🏀EOK (να τα λεμε ολα). Βρωμα και δυσωδια, απο οπου και να το πιασεις. Οποια ομαδα μπλεχτηκε με αυτο το σιχαμα, ευχομαι 10 χρονια εκτος πρωταθληματων. https://t.co/VYFeSib7Az

— Evgenios Tzavaras 🇬🇷 (@EvgeniosTzav) October 22, 2026

Από την ποιητική συλλογή «Αυτό» του Ευάγγελου Λιόλιου. #Λιολιος https://t.co/FDyMhDAQTP

— Cardigan (@Crusher44173286) October 23, 2026

#τσαρούχα, λάδι σε καμβά (circa 2026) #λιολιος #paobc #olympiacosbc https://t.co/NpiF1FSM8F

— ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ_ΜΠΕΚΑΣ (@AstyMpekas) October 21, 2026

 

 

ΕΛΑΣιτο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΖΑΙΩΝ εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

στο μήνυμα του για την #28η_Οκτωβριου κατάφερε και έβαλε μέσα ''ΟΧΙ στην σταθερότητα'' το άτομο 😂😂😂 Μιλάμε είναι αδιόρθωτος, τι ριμπράντινγκ να του κάνεις; https://t.co/p9RkhwHepf

— prng (@prng2777) October 28, 2026

Αν ήσουν εσύ θα έκανες το Όχι Ναι και θα μιλούσαμε Γερμανικά για πάντα

— Miltiadis Benakis 🇬🇷🇺🇦🇺🇸🇮🇱 (@BenakisM) October 28, 2026

Μιλάει για το ΟΧΙ Ο ΑΛΗΤΗΣ ΠΟΥ ΕΙΠΕ ΝΑΙ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ!!! ΟΞΩΩΩΩΩ ΠΟΥΣΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΚΑΑΑΑΑ..... Όπως σου είχε πει η Μαλβινα...

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) October 28, 2026

Τελικά, σ’ αρέσει το «ΟΧΙ»; Γιατί όταν ήσουν πρωθυπουργός, το «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος το έκανες «ΝΑΙ». Κλαίω βρε μπουμπούνα 😂😂😂😂😂😂😂😂😂🖐️

— Mr President (@Mrpresidentgr) October 28, 2026

Μνημείο πολιτικής υποκρισίας ο #Τσίπρας: Όσα επικοινωνιακά "rebranding" κ αν κάνει, η αριστερίστικη προέλευση δεν κρύβεται Ο άνθρωπος που άλλοτε καθύβριζε τις παρελάσεις ως πρωθυπουργός τις παρακολουθούσε με επιτηδευμένο καμάρι, θυσιάζοντας τις "κόκκινες γραμμές" για την εξουσία https://t.co/F2hSq5OEKJ

— Φανατική ΑντιΣΥΡΙΖΑ (@AntiSyriza) October 28, 2026

Αν στη θέση του Μεταξά ήταν ο Τσίπρας θα είχαμε:

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) October 28, 2026

Σήμερα γιορτάζουμε οι Έλληνες κ όχι οι ανθέλληνες όπως εσείς. Στο λαγούμι σου Γκρούεζα. Το παραμύθι σας δεν έχει δράκο πλέον…

— Vasilis Tsiartas (@VasilisTsiartas) October 28, 2026

Επίγεια Κωμωδία (Όταν παρελαύνει ο παραλογισμός του αφελληνισένου Υπαρκτού Ελληνισμού!)

Μη δείτε μαύρο, να τον αναγάγετε σε νέο Περικλή. Θα έχει τους λόγους του ο αρθρογράφος.

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) October 27, 2026

Ζούμε σε εποχές πλήρους παραλογισμού. Ποιός πρόγονος αυτής εδώ της μαθήτριας πολέμησε τους Ιταλούς στην βόρεια Ήπειρο ακριβώς;; Σαν να λέμε ότι ένας Έλληνας σήμερα λαμβάνει μέρος στην παρέλαση για την Εθνική ημέρα απελευθέρωσης της Νιγηρίας από τους Άγγλους αποικιοκράτες... https://t.co/nOeAuWZvmy

— Εθνική Ομάδα Μιμιδίων (@EOM_memes) October 27, 2026

Πέρα από ότι βγάζουν πάντα τους νέγρους στις ειδήσεις…η παρέλαση γίνεται να για να τιμήσουμε τους προγόνους μας και το ελληνικό έθνος.Σε αντίθεση με αυτόν που το κάνει για να τιμήσει το σχολείο του γελάνε και οι πέτρες με την υποκρισία #παρελαση #antireport

— Pao_extreme (@user238226) October 27, 2026

Επίγεια Μαγεία (Η Ελλάδα του πατριωτισμού της ελπίδας είναι ακόμα εδώ!)

Η περήφανη παρέλαση των μαθητών στη Χειμάρρα με την ελληνική σημαία #παρελαση https://t.co/WJBX2JZdRH

— ΕΛΛΑΔΑ 24 (@ellada24) October 28, 2026

Σημαιοφόρος δημοτικού σχολείου: “Είμαι συγκινημένη που κρατάω τη σημαία για να τιμήσω τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν για την ελευθερία μας” https://t.co/gLpIJOdUwL

— ΕΛΛΑΔΑ 24 (@ellada24) October 28, 2026

Ηρακλειά: 21 μαθητές από τη Μύκονο ταξίδεψαν για να παρελάσουν μαζί με τα τρία παιδιά του νησιού https://t.co/rYrLckCjlK

— ΕΛΛΑΔΑ 24 (@ellada24) October 28, 2026

Το μήνυμα του πιλότου F-16 Ζευς για το “Όχι”: “Μία λέξη αλλάζει την Ιστορία. Σήμερα τιμούμε εκείνους που στάθηκαν όρθιοι, η ελευθερία δεν χαρίζεται” #παρελαση https://t.co/NC8Ge6EkwW

— ΕΛΛΑΔΑ 24 (@ellada24) October 28, 2026

Ρίγος: Σείστηκε η γη κατά την παρέλαση των Ευζώνων στη Θεσσαλονίκη #παρελαση https://t.co/tj5driZDh0

— ΕΛΛΑΔΑ 24 (@ellada24) October 28, 2026

Σαν σήμερα (29/10/ΧΧΧΧ)

 

1814: Καθελκύεται στις ΗΠΑ το πρώτο πολεμικό ατμόπλοιο, με το ελληνικό όνομα «Δημολόγος».

1863: Ιδρύεται ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός από τον ελβετό Ερρίκο Ντυνάν.

1929: «Μαύρη Τρίτη» στο αμερικανικό χρηματιστήριο ή όπως αλλιώς έμεινε στην ιστορία «το μεγάλο κραχ». Εκατομμύρια τίτλοι μετοχών έγιναν απλά χαρτιά, χάνοντας την αξία τους.

1961: Η ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή κερδίζει εκ νέου τις εκλογές, εν μέσω καταγγελιών της αντιπολίτευσης για νοθεία.

1911: Πεθαίνει ο Τζόζεφ Πούλιτζερ, αμερικανός εκδότης, ο άνθρωπος που έδωσε τον ορισμό της «κίτρινης δημοσιογραφίας», αλλά και δημιούργησε τα έγκυρα δημοσιογραφικά βραβεία που φέρουν το όνομά του.

1986: Πεθαίνει ο Μίμης Φωτόπουλος