ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΝΩΜΑΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η αφισοκόλληση στο μετρό ως… δικαίωμα! -- Από πότε οι αφίσες για τα gay pride σε στάσεις και βαγόνια αποτελούν ανθρώπινο δικαίωμα;

 

 

 

 

 

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Το «Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας», όπως μας ενημερώνει διαδικτυακώς, «είναι Αστική Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση που δημιουργήθηκε το 2005». Πρόσφατα αυτή η οργάνωση εξέφρασε την έντονη διαμαρτυρία της επειδή η ΣΤΑ.ΣΥ. Α.Ε. (Σταθερές Συγκοινωνίες ΜΑΕ), η εταιρία που διαχειρίζεται, λειτουργεί και το μετρό και το τραμ, αρνήθηκε να βάλει αφίσες της παρελάσεως ομοφυλόφιλης υπερηφάνειας στις στάσεις και στα βαγόνια μετρό και τραμ.

Στη σχετική ανακοίνωση που δημοσιοποίησαν οι φεστιβαλάρχες δεν διευκρινίζουν αν πρότειναν οι αφίσες να μπουν επί χρήμασι ή ήθελαν η αφισοκόλληση να γίνει τζάμπα.

Ωστόσο, δήλωσαν αποφασισμένοι να αγωνιστούν για το δικαίωμά τους να μοστράρουν τις αφίσες τους στα μεταφορικά μέσα όπου στριμωχνόμαστε για να πάμε στις δουλειές μας, στον γιατρό, στον δικηγόρο ή στη βόλτα μας.

Η ρητορική τους καυτή σαν ρυζόγαλο που άρπαξε επειδή το ξεχάσαμε στο μάτι: «Ούτε βήμα πίσω στον δημόσιο χώρο! Μετά από 10 χρόνια παρουσίας της αφίσας μας στο μετρό της Αθήνας -που για μας ήταν μια κατάκτηση του δημοσίου χώρου- φέτος η ΣΤΑ.ΣΥ. Α.Ε. απέρριψε αναιτιολόγητα την αίτησή μας!

[…] Σε μια περίοδο αυξανόμενης ρητορικής μίσους, μισαλλοδοξίας και βίας κατά της κοινότητάς μας, κινήσεις όπως αυτή, που περιορίζουν την ορατότητά μας στην πόλη, αποτελούν σαφή πολιτική θέση στην κατεύθυνση της αορατότητάς μας. Σε αυτή τη συγκυρία κάθε άτομο, φορέας, οργανισμός και εταιρία οφείλει να πάρει θέση. Και να κριθεί από αυτήν».

Το αίνιγμα σε όσα γράφουν οι φεστιβαλάρχες είναι πού βλέπουν την «αυξανόμενη ρητορική μίσους, μισαλλοδοξίας και βίας» εναντίον τους.  

Σε μια χώρα όπου θεσμοθετήθηκε ο «γάμος» των ομοφυλοφίλων, η Βουλή φωταγωγείται με τα χρώματα της γκέι παντιέρας, τα ΜΜΕ και γενικότερα η δημόσια σφαίρα βρίθουν μελών της κοινότητάς τους, πώς στην ευχή εκδηλώνεται η βία εναντίον τους; 

Για να στηρίξουν τους ισχυρισμούς τους θα έπρεπε να παρουσιάσουν μια έκθεση με στοιχεία από την ΕΛ.ΑΣ. και τις δικαστικές Αρχές, όπου θα αποδεικνύεται ότι η ρατσιστική βία εναντίον των ομοφυλοφίλων εκδηλώνεται συχνότερα και αγριότερα σε σχέση με αυτή που εκδηλώνεται σε βάρος του γενικού πληθυσμού.

Πώς είναι δυνατόν να αδικούνται εν Ελλάδι οι ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες, όταν σχεδόν σύσσωμη η συστημική πολιτική τάξη της χώρας, οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι πρεσβευτές των ΗΠΑ και οι τοπικοί άρχοντες δίνουν το «παρών» στις παρελάσεις (βλ. φωτό) ομοφυλόφιλης υπερηφάνειας;  

Κι είναι δυνατόν σε μια χώρα που κάνει διακρίσεις σε βάρος των ομοφυλοφίλων να μη διωχθεί ποινικά τύπος σαν αυτόν τον δαιμονισμένο που...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΝΩΜΑΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι ΛΟΑΤΚΙ ως …μετανάστες

Σέιφ Σπέις
ΕΝΑ VIDCAST ΑΠΟ ΤΟ IN | ΜΕ ΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑΜΑΛΗ
Σε μια περίοδο όπου η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συχνά παρουσιάζεται ως απειλή κι οι αντιδράστικες δυνάμεις της συντήρησης αντεπιτίθενται αμφισβητώντας κατακτήσεις, η @nancy.papathanasiou ανατέμνει την… pic.twitter.com/4vsaJwQQ9D

— in.gr/news (@in_gr) June 14, 2026

 

Του ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

Βεβαίως και δεν υπάρχει λόγος να σχολιάσει κανείς * τις ασυναρτησίες / νοηματικές πιρουέτες που εκτελούνται εδώ.

Αν υπήρχε τρόπος συμμετοχής σοβαρού ανθρώπου σε μη σκηνοθετημένο διάλογο με “επιφανή” της ΛΟΑΤΚΙ “κοινότητας”, αυτό θα ήταν διασκεδαστικό. Αλλά και χρήσιμο, για κάποιους θεατές που εντυπωσιασμένοι από τίτλους όπως …”Δρ. Ψυχολογίας” της κυρίας what’s-her-name, γίνονται θύματα μιας γελοίας προπαγάνδας.

Ωστόσο ο διάλογος των “επιφανών” γίνεται αποκλειστικά με “δημοσιογράφους” τύπου Γιάμαλη.

Όσο για …αντίπαλο δέος, υπάρχει πάντα η…

 

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ και ΤΥΦΛΟΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Η άγνοια πίσω από το σκάνδαλο

Ο Μητροπολίτης βρισκόταν σε δημόσιο χώρο με ανοιχτό το παντελόνι του, επιδεικνύοντας τα γεννητικά του όργανα σε διερχόμενους πολίτες, τόσο άνδρες όσο και γυναίκες. pic.twitter.com/Jv6R6BYTwT

— Venetia (@venetia_Ap) June 11, 2026

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Διαβάστε το πριν βγάλετε καταδικαστική απόφαση για την Ορθοδοξία και την Εκκλησία επειδή μπορεί να βρίσκονται κάποιοι ανώμαλοι ή διεφθαρμένοι ρασοφόροι στις τάξεις της...  

Του Αλέξανδρου Σκούρα

Στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, η προκλητική συγγραφέας / φιλόσοφος Άυν Ραντ είχε την τιμητική της. Όχι επειδή οι ιδέες της είχαν ξαφνικά κατακτήσει τον δημόσιο διάλογο, αλλά επειδή αρκετοί αριστεροί σχολιαστές στις ΗΠΑ ανακάλυψαν ότι μπορούσαν να τη χρησιμοποιήσουν ως βολικό σκιάχτρο εναντίον του Tea Party.

Κάθε φιλελεύθερη ένσταση απέναντι στο υπερτροφικό κράτος βαφτιζόταν «ραντιανός εγωισμός».

Κάθε επιφύλαξη απέναντι στη φορολογική λεηλασία γινόταν «λατρεία της απληστίας».

Το παράδοξο ήταν ότι όσο πιο έξαλλοι οι επικριτές της τόσο πιο αβάσιμη ήταν η κριτική τους.

Το ίδιο έργο παίζεται σήμερα με την Ορθοδοξία. Η υπόθεση υψηλόβαθμου κληρικού που κατηγορείται για άσεμνη συμπεριφορά έγινε αφορμή για το συνηθισμένο ξέσπασμα ηθικής αγανάκτησης. Σχολιαστές και αυτόκλητοι τιμητές έσπευσαν να καταγγείλουν τη «μεγάλη υποκρισία» της Εκκλησίας. Η ερώτηση επαναλαμβάνεται διαρκώς: πώς γίνεται άνθρωπος της Εκκλησίας να κατηγορείται για τέτοιες πράξεις;

Η υπόθεση, φυσικά, δεν αποκαλύπτει την υποκρισία της Ορθοδοξίας, αλλά την άγνοια πολλών επικριτών της.

Μπερδεύουν τη χριστιανική απαίτηση για μετάνοια και λογοδοσία με την ανύπαρκτη υπόσχεση ότι οι άνθρωποι της Εκκλησίας παύουν να είναι άνθρωποι. Με την ίδια λογική, κάθε αστυνομικός που παραβιάζει τον νόμο θα αποτελούσε επιχείρημα υπέρ της κατάργησης της αστυνομίας και κάθε διεφθαρμένος δικαστής επιχείρημα υπέρ της κατάργησης του δικαστικού συστήματος. Πρόκειται για παιδαριώδη συλλογισμό. Η παράβαση ενός λειτουργού δεν ακυρώνει την αποστολή του θεσμού που υπηρετεί. Την προδίδει. Και ακριβώς επειδή την προδίδει, απαιτείται λογοδοσία χωρίς εκπτώσεις.

Το ίδιο ισχύει και για τον κληρικό.

Το γεγονός ότι μπορεί να παραβεί αυτά που κηρύττει δεν αποδεικνύει ότι η Ορθοδοξία είναι υποκριτική.

Αποδεικνύει ότι ο ίδιος, εφόσον οι κατηγορίες ευσταθούν, απέτυχε να σταθεί στο ύψος της αποστολής του.

Αυτή η διάκριση φαίνεται αυτονόητη σε κάθε άλλη περίπτωση, αλλά εξαφανίζεται μόλις η συζήτηση αγγίξει την Εκκλησία. Και εξαφανίζεται επειδή πολλοί δεν έχουν κατανοήσει ούτε καν τις βασικές αρχές του χριστιανισμού.

Η Ορθοδοξία δεν υποστηρίζει ότι ο ιερέας είναι αναμάρτητος, ούτε ότι η χειροτονία αναιρεί την ανθρώπινη αδυναμία. Δεν θεωρεί το ράσο προστασία από τα ανθρώπινα πάθη. Αντιθέτως, διδάσκει ότι ο άνθρωπος είναι ευάλωτος, ικανός για το καλό αλλά και επιρρεπής στην πτώση. Η σωτηρία δεν επιτυγχάνεται μέσω ατομικών επιτευγμάτων ή ως ανταμοιβή για ηθική συμπεριφορά, αλλά προσφέρεται ως χάρη και βιώνεται με πίστη, μετάνοια, ταπείνωση, συμμετοχή στα μυστήρια και έμπρακτη αγάπη.

Αυτό δεν σημαίνει αθώωση. Καμία σοβαρή χριστιανική διδασκαλία δεν λέει ότι επειδή όλοι αμαρτάνουν, όλα επιτρέπονται. Η αμαρτία παραμένει αμαρτία, το έγκλημα παραμένει έγκλημα. Μάλιστα, επειδή η δημόσια διακονία φέρει μεγαλύτερη ευθύνη, ο κληρικός που σκανδαλίζει, ειδικά όταν βρίσκεται σε υψηλή θέση, λογοδοτεί πνευματικά, κανονικά και ποινικά. Η Εκκλησία δεν μπορεί να απαιτεί μετάνοια από τους αδύναμους και σιωπή για τους ισχυρούς.

Άλλο όμως η ευθύνη και άλλο η άγνοια που μεταμφιέζεται σε κριτική. Το σκάνδαλο ενός κληρικού μπορεί να είναι προδοσία της αποστολής του. Δεν είναι όμως διάψευση της Ορθοδοξίας. Αντιθέτως, επιβεβαιώνει τη βασική της ανθρωπολογία. Η Εκκλησία δεν ιδρύθηκε ως λέσχη καθαρών ανθρώπων που θα επιδεικνύουν την ηθική τους ανωτερότητα στους υπολοίπους. Υπάρχει ως θεραπευτήριο αμαρτωλών. Και σε ένα θεραπευτήριο δεν εκπλήσσεσαι όταν βρίσκεις ασθένεια. Εκπλήσσεσαι όταν κάποιοι παριστάνουν ότι η ασθένεια αποδεικνύει πως δεν χρειάζεται γιατρός.

Το πρόβλημα της εποχής μας δεν είναι ότι οι άνθρωποι ασκούν κριτική στην Εκκλησία. Καλά κάνουν. Οι θεσμοί χρειάζονται έλεγχο, ιδίως όταν διαχειρίζονται κύρος, χρήμα και ψυχές.

Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί ασκούν κριτική σε μια πίστη που δεν γνωρίζουν, με την αυτοπεποίθηση ανθρώπων που νομίζουν ότι η άγνοιά τους είναι επιχείρημα.

Η δημόσια συζήτηση θα ήταν πολύ πιο τίμια αν λέγαμε κάτι απλό. Αν ένας κληρικός διέπραξε όσα του αποδίδονται, να λογοδοτήσει χωρίς εκπτώσεις. Αλλά ας μην παρουσιάζουμε την πτώση ενός ανθρώπου ως θεολογικό σκάνδαλο.

Το σκάνδαλο δεν είναι ότι ένας ιερέας μπορεί να αμαρτήσει. Η Ορθοδοξία το ξέρει αυτό καλύτερα από τους τηλεοπτικούς της κατηγόρους.

Το πραγματικό σκάνδαλο είναι ότι …

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΑΘΕΟΦΟΒΟΙ ΠΑΠΑΔΟΓΛΕΙΦΤΕΣ: Οι μισθοί των μητροπολιτών και οι προτεραιότητες - Ογδόντα μητροπολίτες στον δρόμο προς την ευμάρεια

 

 

 

Της ΣΩΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Η κυβέρνηση προτίθεται να αυξήσει, να διπλασιάσει σχεδόν, τους μισθούς των μητροπολιτών. Μέχρι τώρα, ο βασικός μηνιαίος μισθός ενός μητροπολίτη ήταν 2.210- 2.475 ευρώ (μεικτά), συν ορισμένα επιδόματα και προνόμια. Το νέο μισθολογικό σύστημα προβλέπει εξίσωση του μισθού των μελών της εκκλησιαστικής ηγεσίας με εκείνον των γενικών γραμματέων των υπουργείων: σύμφωνα με το νομοσχέδιο, οι μηνιαίες αποδοχές των μητροπολιτών θα φτάνουν τις 4.670 ευρώ.

Όχι και τόσο συμβατές με τη χριστιανική εγκράτεια και λιτότητα.

 Καθώς πρόκειται για αύξηση 88-95%, μπορεί να θεωρηθεί ριζική αλλαγή του τρόπου με τον οποίον αμείβονται τα μέλη της ανώτερης βαθμίδας της εκκλησιαστικής ιεραρχίας. Το μέτρο θα τεθεί σε ψηφοφορία στη Βουλή όπου αναμένεται να υπερψηφιστεί από τους βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Κατά καιρούς έχουν γίνει διάφορες συζητήσεις τόσο για το ευρύ πολιτειακό και συνταγματικό θέμα του διαχωρισμού της Εκκλησίας από το Κράτος, όσο και για το δημοσιοϋπαλληλικό καθεστώς των κληρικών.

Όλες κατέληξαν σε αδιέξοδο και στη συνέχεια ξεχάστηκαν: οι Έλληνες είναι προσκολλημένοι στην Εκκλησία, την οποία θεωρούν μέρος της ταυτότητάς τους και παράγοντα συνοχής του έθνους — το οποίο, κατά τα άλλα, διχάζεται από πολιτικές και πολιτιστικές αντιπαραθέσεις.

Από την πλευρά της, η Εκκλησία, όπως όλοι οι θεσμικοί μηχανισμοί, εμφανίζει μεγάλες ανισότητες: σύμφωνα με τους υπάρχοντες μισθολογικούς κανόνες, οι νεοδιοριζόμενοι ιερείς αμείβονται με 640-680 ευρώ μηνιαίως· μετά από 10 έτη υπηρεσίας με 1.000-1.050 ευρώ, μετά από 20 έτη με 1.100, μετά από 30 έτη με 1.400. Οι επίσκοποι αμείβονται με 1.800 ευρώ κατά μέσον όρο. Από το νομοσχέδιο θα ωφεληθούν κυρίως οι (περίπου) 80 μητροπολίτες: όμως, αν και το δημοσιονομικό βάρος είναι σχετικά μικρό, η κυβερνητική επιλογή δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί προσανατολισμένη προς τις ευρωπαϊκές προτεραιότητες. Για μια ακόμα φορά, αρνούμαστε να ακολουθήσουμε τα ευρωπαϊκά πρότυπα από τα οποία θα μπορούσαμε να αντλήσουμε τουλάχιστον το «μεικτό» μοντέλο της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας· δηλαδή, πληρωμή των κληρικών από την Εκκλησία, με το κράτος βασικό χρηματοδότη του θεσμού.

Στην πραγματικότητα, ίσως θα ήταν καιρός να υιοθετήσουμε το σύστημα φορολογίας που εφαρμόζεται στη Γερμανία και στην Αυστρία, όπου οι καθολικοί και προτεστάντες κληρικοί αμείβονται κυρίως μέσω του εκκλησιαστικού φόρου (Kirchensteuer) τον οποίον καταβάλλουν οι πιστοί (και όχι οι μη-πιστοί): το κράτος εισπράττει τον φόρο και τον αποδίδει στις εκκλησίες, οι οποίες πληρώνουν τους μισθούς.

Το μοντέλο της αυτοχρηματοδότησης της Εκκλησίας, που εφαρμόζεται στη Βρετανία, στη Σουηδία και στην Ολλανδία, θα ήταν ιδεώδες: σε αυτές τις χώρες, οι κληρικοί πληρώνονται από εκκλησιαστικά έσοδα, δωρεές, ακίνητη περιουσία και επενδύσεις, καθώς και μέσω ενός εκκλησιαστικού τέλους που καταβάλλουν τα μέλη της.

Όσο για τη Γαλλία (εκτός από της περιοχές της Αλσατίας και της Μοζέλας), η πλήρης αυτοχρηματοδότηση των εκκλησιών χωρίς σταθερή κρατική μισθοδοσία συνδυάζεται με τη συνταγματικά κατοχυρωμένη κοσμικότητα (laïcité), που έχει εγκαθιδρυθεί με τον νόμο του 1905. Στη Γαλλία, οι θρησκευτικές κοινότητες θεωρούνται ιδιωτικοί οργανισμοί και η χρηματοδότησή τους προέρχεται από δωρεές και συνδρομές του εκκλησιάσματος καθώς και από ακίνητη και κινητή περιουσία. Αλλά, αν και στη Γαλλία δεν τίθεται ζήτημα κρατικής μισθοδοσίας, το κράτος χρηματοδοτεί ιερείς στον στρατό, στις φυλακές και στα νοσοκομεία, και συντηρεί ιστορικούς ναούς ως μέρος της εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η πρόβλεψη για αυξήσεις των αποδοχών μητροπολιτών έχει ενσωματωθεί, πιθανώς για μεγαλύτερη διαχειριστική ευκολία αλλά και για...

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΑΘΕΟΦΟΒΟΙ ΠΑΠΑΔΟΓΛΕΙΦΤΕΣ: Αυξήσεις μετά πίστεως

 

Του ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ 

Είναι δύο τα σενάρια σχετικά με τις κατακόρυφες αυξήσεις που φέρνει το νέο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών στους μισθούς του Αρχιεπισκόπου και των μητροπολιτών: 

Είτε η κυβέρνηση πίστευε ότι θα μας διέφευγαν, είτε αποδέχθηκε το ενδεχόμενο να τις προσέξουμε, αλλά υπέθεσε ότι θα τις θεωρήσουμε αμελητέες και θα τις συγχωρήσουμε.

Να τι ενδεχομένως σκέφτηκαν οι υπεύθυνοι: μπορεί οι αυξήσεις να αγγίζουν ακόμα και το 95%, εκτοξεύοντας τις μηνιαίες απολαβές των ευνοουμένων στις 4.671,90 ευρώ μεικτά, αλλά η χώρα δεν έχει και πολλούς μητροπολίτες. Μόλις 81 συνολικά. Μικρό το λογιστικό αποτύπωμα στον κρατικό προϋπολογισμό, επομένως.  

Αν είναι όμως μικρό αυτό το αποτύπωμα, γιατί δεν αφήνουμε κι άλλα εξίσου μικρά; 

Σε δασκάλους, σε γιατρούς, σε επιστήμονες και επαγγελματίες που από νευραλγικές θέσεις και υπό αντίξοες συνθήκες προσφέρουν ουσιαστικά στο σύνολο και όχι μεταφυσικά στο ποίμνιό τους.  

Εκτός αν το σκεπτικό ήταν άλλο· εκτός αν οι επαγγελματικές επιδόσεις των μητροπολιτών αποδείχθηκαν τόσο πολύτιμες για τη χώρα ώστε το κράτος δεν μπορεί παρά να τους επιβραβεύσει γι’ αυτές.  

Σ’ αυτή την περίπτωση, καλό θα ήταν να μάθουμε κι εμείς που χρηματοδοτούμε την Εκκλησία υποχρεωτικά, πώς ακριβώς αιτιολογείται ο διπλασιασμός της δαπάνης υπέρ των ύπατων λειτουργών της.  

Μετρήθηκε με κάποιο αξιόπιστο εργαλείο η παραγωγικότητά τους; 

Οι καχύποπτοι θα πουν ότι η αύξηση στις απολαβές των μητροπολιτών δεν είναι τυχαία ούτε ως προς το περιεχόμενο ούτε ως προς τον χρονισμό της. Θα πιθανολογήσουν ότι ο προεκλογικός αγώνας προϋποθέτει την αξιοποίηση παραδοσιακών δικτύων επιρροής, στα οποία η Εκκλησία κατέχει ομολογουμένως τα πρωτεία.  

Επιπλέον, θα αναλογιστούν τη ρήξη που επέφερε το νομοσχέδιο για τον «ομόφυλο γάμο» στις σχέσεις κυβέρνησης – Εκκλησίας και, εύλογα, θα εικάσουν ότι η επανόρθωση των σχέσεων απαιτεί ένα είδος αποζημίωσης, ώστε και πίκρες να μη μείνουν και η πολιτική λειτουργία των ιερέων να συνεχίσει να αποδίδει τους προπαγανδιστικούς καρπούς της απρόσκοπτα. 

Το περίεργο είναι ότι η κυβέρνηση δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη διάψευση της καχυποψίας αυτής.  

Δεν ενδιαφέρθηκε καν να τηρήσει τα προσχήματα ή να διασκεδάσει τις εντυπώσεις.  

Τα απανωτά σκάνδαλα φαίνεται πως έχουν δημιουργήσει ένα προηγούμενο πολιτικού κυνισμού που καταργεί από τη ρίζα της την ανάγκη για στοιχειώδη πολιτική λογοδοσία, εκείνη που υπό φυσιολογικές συνθήκες προκύπτει αυτοματικά όταν η φωλιά της εξουσίας δεν είναι λερωμένη και μια πολιτική επιλογή της τυχαίνει να «σηκώνει» συζήτηση.  

Αν δεν ανακληθεί ατάκτως, η απόφαση αναμένεται να υλοποιηθεί υπό το γνώριμο μοτίβο σιωπής στο οποίο η κυβέρνηση καταφεύγει κάθε φορά που δεν θέλει να μιλήσει για κάτι άβολο. Υπάρχουν άλλωστε και σημαντικότερα θέματα στη δημόσια σφαίρα, η σταθερότητα της χώρας για παράδειγμα. 

Δεν προκαλεί έκπληξη ότι η αντιπολίτευση έχει σε γενικές γραμμές αγνοήσει το ζήτημα. Είναι κατανοητό. Κανένα θέμα σχετικό με τη δύναμη της Εκκλησίας δεν μπορεί να αναλυθεί επαρκώς χωρίς να οδηγήσει νομοτελειακά στη μεγάλη κουβέντα για τη σχέση Εκκλησίας – κράτους, κι αυτό είναι ένα αμήχανο κεφάλαιο που ελάχιστοι αντέχουν να ανοίξουν. Στοιχειώδη κοσμικά ζητούμενα, όπως είναι ο διαχωρισμός της Εκκλησίας από το κράτος και η χρηματοδότησή της από δικούς της πόρους, αποτελούν ταμπού ακόμη και μεταξύ των αυτοαποκαλούμενων προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων. 

Από την άλλη, βέβαια, δεν θα έπρεπε να εκπλήσσεται ούτε ο πολιτικός κόσμος όταν οι πομπώδεις εξαγγελίες για μεταρρυθμίσεις και πολιτικές τύπου «brain gain» εμπνέουν στους πολίτες μόνο γέλια και χλευασμό. 

Η κυβέρνηση είχε την ευκαιρία της να αποδείξει κατά πόσον εννοεί αυτά που διακηρύσσει, και την κλώτσησε. Τι θα γινόταν αν, αντί να εστιάσει σε 81 μητροπολίτες, το νομοσχέδιό της εστίαζε σε δέκα κορυφαίους Ελληνες ερευνητές σε ξένα πανεπιστήμια; 

Αν το χρήμα πήγαινε για μία φορά στην τήβεννο και όχι στα άμφια; 

Μπορεί ...

 

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών αθεόφοβων παπαδο-γλειφτών κωμωδία (Με τη ματιά του Θοδωρή Δημητρίου)

 

 

 

  

Επίγεια μουντιαλική μεμέτικη κωμωδία (Τα μεμέτια τον ξανα-ματα-ήπιανε, αποκλείονται και είναι τάβλα - πω πω k@vl@ πω πω k@vl@ )

ΤΟΥΡΚΙΑ-ΠΑΡΑΓΟΥΑΗ 0-1#Mundial2026 pic.twitter.com/cXy3PKS6EX

— Jackal 💯 (@jackal1926) June 20, 2026

62 φασεις χαμενες φασεις για γκολ μονο οι τουρκοι και καποιος που ειναι εγκεφαλικα νεκρος pic.twitter.com/sj4ftdptbG

— O_Kafros (@kafros_o) June 20, 2026

pic.twitter.com/lzoAWPglIO

— Out Of Context Football (@nocontextfooty) June 20, 2026

Türkiye.. 🇹🇷💔pic.twitter.com/hOunnBOrQa

— Memes vs. Football (@memesvsfootball) June 20, 2026

Μαρεσει... https://t.co/nyEgVtN8za

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) June 20, 2026

Turkey at the World Cup: pic.twitter.com/9aJ94PjNWq

— (fan) Trey (@UTDTrey) June 20, 2026

Turkey left like this for the World Cup just to end with 0 goals, 0 points and a group stage exit pic.twitter.com/Ymnjav2Sen

— 𝐟𝐞𝐝𝐞𝐯𝐚𝐥𝐯 (@heis_fede) June 20, 2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Ο Μητροπολίτης Κινσάσας Θεοδόσιος ιερούργησε στην Ιερά Μητρόπολη Κίτρους

 

 

Κατά το διήμερο 10-11 Ιουνίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κινσάσας κ. Θεοδόσιος φιλοξενήθηκε στις εγκαταστάσεις της Κατασκήνωσης της ΓΕΧΑ Λαρίσης, που λειτουργεί στην Παραλία Σκοτίνας Πιερίας.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του, ο Σεβασμιώτατος κ. Θεοδόσιος είχε την ευκαιρία να συνεργασθεί με το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιεραποστολικού Συλλόγου «Απόστολος Βαρνάβας» Λάρισας. Ο εν λόγω Ιεραποστολικός Σύλλογος ιδρύθηκε από τον μακαριστό Μητροπολίτη Κεντρώας Αφρικής και μετέπειτα Πενταπόλεως Ιγνάτιο και δραστηριοποιείται δραστήρια στην ενίσχυση της Εξωτερικής Ιεραποστολής, κυρίως στην Κεντρική Αφρική.

Ιδιαίτερα, την Πέμπτη 11 Ιουνίου ο Μητροπολίτης Κινσάσας ιερούργησε και κήρυξε τον θ. λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αποστόλου Βαρνάβα, που λειτουργεί εντός των κατασκηνωτικών εγκαταστάσεων. Μαζί με τον φιλοξενούμενο Αρχιερέα ιερούργησαν ο Αρχιμ. Θεολόγος Σαμαράς, Στρατιωτικός Ιερέας στη Λάρισα, και ο Διάκονος Χριστοφόρος Χάπρων. Πυκνό εκκλησίασμα κατέκλυσε τον Ιερό Ναό και το προαύλιό του, προερχόμενο κυρίως από τη Λάρισα, μεταξύ των οποίων πνευματικά τέκνα του μακαριστού Μητροπολίτη Ιγνατίου, συνεργάτες του Ιεραποστολικού Συλλόγου «Απόστολος Βαρνάβας» και μέλη της ΓΕΧΑ Λάρισας. Επίσης, εκκλησιάστηκαν φοιτήτριες-στελέχη της Κατασκήνωσης καθώς και παραθεριστές που διαμένουν στην Παραλία Σκοτίνας.

Κατά τη Θ. Λειτουργία συμμετείχε συμπροσευχόμενος ο οικείος Ποιμενάρχης, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιος.

Πριν την απόλυση της Θ. Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος κ. Γεώργιος καλωσόρισε τον φιλοξενούμενο Αρχιερέα, τονίζοντας την αξία και τη σημασία της Εξωτερικής Ιεραποστολής. Επίσης, ο Μητροπολίτης Κίτρους συνεχάρη τον Πρόεδρο, τα μέλη και τους χορηγούς του Ιεραποστολικού Συλλόγου «Απόστολος Βαρνάβας», για τη σοβαρότητα, τη σταθερότητα και τον ζήλο τους να ενισχύουν το ιεραποστολικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως Κινσάσας στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Στη συνέχεια...

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Ο Τουριστικός Οργανισμός της Πιερίας (Π.Ο.Τ.Α.Π.) προβάλλει την Πιερία ως ιδανικό οικογενειακό προορισμό μέσω φιλοξενίας Γερμανών Travel Bloggers

Ο Πιερικός Οργανισμός Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής (Π.Ο.Τ.Α.Π.), στο πλαίσιο της στρατηγικής ενίσχυσης της εξωστρέφειας και της προβολής της Πιερίας ως ιδανικού προορισμού για οικογενειακές διακοπές, φιλοξένησε, από 6 έως 9 Ιουνίου, ζευγάρι Γερμανών travel bloggers, οι οποίοι επισκέφθηκαν και κατέγραψαν εμπειρίες από σημαντικά σημεία ενδιαφέροντος της περιοχής.

Η δράση υλοποιήθηκε σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και τους Τουριστικούς Οργανισμούς της Χαλκιδικής και της Θεσσαλονίκης, με στόχο την ανάδειξη της Κεντρικής Μακεδονίας ως ενιαίου και ελκυστικού τουριστικού προορισμού.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, το ζευγάρι είχε την ευκαιρία να γνωρίσει βιωματικά την ποικιλομορφία της περιοχής, με έμφαση στις οικογενειακές δραστηριότητες, τη φυσική ομορφιά, την τοπική γαστρονομία και την πολιτιστική κληρονομιά. Η εμπειρία τους περιλάμβανε επισκέψεις σε παραλιακούς προορισμούς, ορεινές διαδρομές και σημεία πολιτιστικού ενδιαφέροντος, τα οποία προβλήθηκαν μέσω των ψηφιακών τους καναλιών σε διεθνές κοινό.

Τον σχεδιασμό και την οργάνωση του προγράμματος φιλοξενίας είχε ο Διευθυντής του Π.Ο.Τ.Α.Π. κ. Βασίλης Δήμου, ο οποίος συντόνισε όλες τις επιμέρους δράσεις και επισκέψεις, εξασφαλίζοντας την άρτια υλοποίηση της επίσκεψης και την ολοκληρωμένη παρουσίαση του προορισμού.

Στο πλαίσιο της φιλοξενίας, το ζευγάρι των bloggers υποδέχθηκε το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Πιερικού Οργανισμού Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής (Π.Ο.Τ.Α.Π.), κ. Δημήτρης Τοπαλίδης, ο οποίος συνέβαλε στην ενημέρωση και ξενάγησή τους κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στην περιοχή.

Ο Π.Ο.Τ.Α.Π. εκφράζει τις θερμές του ευχαριστίες προς το ξενοδοχείο «Evilion Sea and Sun» στους Νέους Πόρους και το beach bar «Mandala Seaside Luxury» στην Παραλία Κατερίνης, για την πολύτιμη συμβολή τους στην επιτυχημένη φιλοξενία των τουριστικών πρακτόρων.

Η πρωτοβουλία αυτή εντάσσεται στο ...

 

21 ΙΟΥΝΙΟΥ: Παγκόσμια ημέρα μουσικής

 

 

 

21/6/2025: Γιορτή του πατέρα

 

 

 

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ελλάς Ελλήνων κρατικοδίαιτων

 

Γράφει ο Θανάσης Διαμαντόπουλος

Το Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών της χούντας ασφαλώς και δεν υποδήλωνε ότι το σύνολο των πολιτών της χώρας ήταν χριστιανοί. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντίθετο προς την εθνικόφρονα ιδεολογία του καθεστώτος, αφού θα σήμαινε αποκοπή από το εθνικό σώμα τουλάχιστον των, κυριολεκτικά κατά συνθήκη Ελλήνων, μουσουλμάνων, τουρκογενών είτε Πομάκων. Υπογράμμιζε απλώς τη δεσπόζουσα θέση του πλειοψηφικού χριστιανικού στοιχείου.

Παρομοίως και αναλόγως…

Ο τίτλος του παρόντος ουδέν άλλο υποδηλοί πλην της κυριαρχίας -όχι μόνο με την έννοια της πλειοψηφίας- του κρατικοδίαιτου πληθυσμού της χώρας. Αφού -και- η σημερινή κοινωνική μας κατάσταση επιβεβαιώνει την άποψη που εξέφρασα νεαρός, μόλις είχα επιστρέψει από τις διδακτορικές μου σπουδές στο Παρίσι: Πως η κυρίαρχη αντίθεση παρ’ ημίν δεν είναι μεταξύ κεφαλαιοκρατών και προλεταρίων, όπως υποστήριζαν τα τότε κρατούντα μαρξιστικά ιδεολογήματα, αλλά μεταξύ των βολεμένων -συχνά εχόντων «αράξει την αρίδα τους»- σιτιζόμενων από τον κρατικό κορβανά και των ειλώτων που ως μισθωτοί (κυρίως αυτοί) ή ως επιχειρηματίες βιοπορίζονται στη ζούγκλα της αγοράς.

Αντί γενικών θεωρητικών σχημάτων, ακόμη και αναφοράς σε απολαβές ή άλλα αριθμητικά δεδομένα, προτιμώ την καταγραφή, ως πιο εύγλωττων και εύληπτων, κάποιων εμπειρικών καταστάσεων. Θα εστιάσω δε κυρίως στους μισθωτούς, αν και το έμφραγμα είναι σύνηθες τίμημα των πιο επιτυχημένων επιχειρηματιών:

Βλέπω σε μεγάλα πολύ καταστήματα, όπως το Άττικα, σε όλες τις εταιρείες τηλεφωνίας, στις περισσότερες ρεσεψιόν ξενοδοχείων κλπ. επί ώρες άπειρες τους εργαζόμενους να μοχθούν απέναντι σε αγχωμένους, διαμαρτυρόμενους, απαιτητικούς ή βιαστικούς πελάτες, χωρίς να υπάρχει ένα σκαμνί να ακουμπήσουν, αφού κάτι τέτοιο ρητά απαγορεύεται από τους εργασιακούς κανονισμούς της επιχείρησης. Ανάμεσα στους υποκείμενους στο μαρτύριο της πολύωρης ορθοστασίας και κάποιοι σχετικά ηλικιωμένοι, κοπέλες σε προχωρημένη εγκυμοσύνη ή άλλες νεαρές που θα αποκτήσουν κιρσούς επικίνδυνους στις μελλοντικές κυήσεις.

Βλέπω επίσης τις μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας και την επισφάλεια των ντελιβεράδων…

Βλέπω, ακόμη, διδάσκοντες σε ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς οργανισμούς να απασχολούνται καθημερινά, τουλάχιστον επί δίωρο μετά την περαίωση των διδακτικών υποχρεώσεών τους, σε γραφειοκρατικές και διοικητικές δραστηριότητες, με ανάλογα δε καθήκοντα -ή τηλεφωνήματα σε γονείς- να δουλεύουν τον Ιούλιο. Απολύονται, δε, τον Αύγουστο και επαναπροσλαμβάνονται τον Σεπτέμβριο (εφόσον η εργοδοσία είναι απόλυτα ικανοποιημένη ή δεν έχει βρει νεότερους με χαμηλότερες απολαβές). Ενώ μια τουλάχιστον Κυριακή το μήνα, από το πρωί μέχρι το βράδυ, έχουν υποδοχή και ενημέρωση γονέων. Χωρίς έξτρα αμοιβή.

Θα μπορούσα να διευρύνω επ’ άπειρον τα παραδείγματα, αλλά πάμε στην αντιπέρα όχθη.

Δεν θα εστιάσω στα πασίγνωστα: Στο ποσοστό των κυήσεων που εμφανίζονται ως επαπειλούμενες στον δημόσιο τομέα, στις άπειρες άδειες για λόγους υγείας -συνήθως ασθενούν Δευτέρα, «ευρισκόμενοι σε κάποιο χωριό»- ή στη φάμπρικα των αναδρομικών με δικαστικές αποφάσεις. (Μέχρι και οι διπλωμάτες, που ζητούσαν το αφορολόγητο του επιδόματος αλλοδαπής και η τότε ΥΠΕΞ Ντόρα Μπακογιάννη αντ’ αυτού, «για να μην υπάρξει κοινωνική πρόκληση από το αφορολόγητο», τους έδωσε ισόποση αύξηση, προσέφυγαν στην «αδέκαστη δικαιοσύνη», όπου πήραν ΚΑΙ το αφορολόγητο! Αναδρομικώς και εντόκως.)

Δεν θα επιμείνω στο ότι δεν υπάρχει Έλληνας «κρατικός λειτουργός», πανεπιστημιακός, δικαστής, διοικητικός, διπλωμάτης κλπ. που να μην καταλήγει αντιστοίχως καθηγητής πανεπιστημίου, αρεοπαγίτης ή σύμβουλος επικρατείας, διευθυντής (τουλάχιστον), στρατηγός ή ναύαρχος κ.ο.κ.: Έχουμε τους περισσότερους ανώτατους παντού σε σχέση με τον πληθυσμό μας.

Όσον αφορά δε την απόδοση, με εξαίρεση τους πράγματι σκληρά μοχθούντες υγειονομικούς, δεδομένη είναι η πλήρη απουσία κυρώσεων. Δύο μόνο πρόσφατα κραυγαλέα παραδείγματα:

Προήχθη σε αρεοπαγίτη πρόεδρος εφετών που δεν είχε εκδώσει απόφαση σε καμία από τις σημαντικές υποθέσεις με τις οποίες είχε χρεωθεί! (Αποκάλυψη του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης κ. Κοντονή…) Ενώ εφέτος -ανάθεμά με δε αν υπάρξει κύρωση- …φιλόλογοι/ιστορικοί έβαλαν θέματα για τις εισαγωγικές στα πανεπιστήμια με ερώτηση στην ιστορία «Τι ΕΞΗΓΑΓΕ η Ελλάδα στο εξωτερικό τον 19ο αιώνα»!

Νομίζω, ωστόσο, πως πλέον κραυγαλέο είναι αυτά που έζησα πρόσφατα. Δεν θα αναφέρω ακριβές χρονικό σημείο, γιατί στόχος μου δεν είναι να εντοπιστούν οι «βαρυμοχθούντες» υπηρέτες του δημοσίου -αν υποθέσουμε πως υπήρχε σχετική διάθεση-, αλλά να καταπολεμηθεί η νοσηρότητα:

 

Πρώτη περίπτωση: Στο καφενείο των λουλουδάδικων της Θεσσαλονίκης μεταξύ 9.30 και 11.00πμ τρεις ένστολοι της τροχαίας, το πολύ 19χρονοι, πίνουν καφέ αμίλητοι (οι δύο παίζουν μπεγλέρι, ο τρίτος όλη την ώρα ασχολείται με το κινητό.) Στις 11.05 σηκώνονται και αρχίζουν να μοιράζουν κλήσεις.

Δεύτερη περίπτωση: Στην τροχαία Αθηνών περιμένουν από αχάραγα αναρίθμητοι μεροκαματιάρηδες να παρακαλέσουν να πάρουν πίσω τις πινακίδες τους. Στις 11.30 εμφανίζεται μια νταρντάνα με νύχι, μίνι και ντεκολτέ καμπαρετζούς, κρατώντας σακούλες με ψώνια από το Άττικα. Μπαίνει μέσα στο γραφείο του διευθυντή, επιστρέφει μετά από λίγο ένστολη και λακωνικά ανακοινώνει: «Μπορείτε να φύγετε, ο κ. διευθυντής δεν δέχεται». Σε φίλο που μετείχε τότε στην πολιτική ηγεσία του σχετικού υπουργείου ανέφερα την περίπτωση και μου απάντησε: «Όλοι οι διευθυντές …

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Διαφθορά με ερμηνευτική εγκύκλιο

pic.twitter.com/IzNJusJtyS

— Ανδρέας Πετρουλάκης (@anpetroulakis) June 19, 2026

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Του Άγη Βερούτη

agissilaos@gmail.com

 

Κάθε φορά που σκάει μια υπόθεση πολεοδομίας, η χώρα ανεβάζει την ίδια θεατρική παράσταση: πέφτει από τα σύννεφα!

Μόνο που από αυτά τα σύννεφα πέφτουμε εδώ και δεκαετίες. Πέφτουμε, δηλώνουμε συγκλονισμένοι, απαιτούμε "να πέσει άπλετο φως" στα κυκλώματα και μετά αφήνουμε το δωμάτιο μισοσκότεινο. Όσο χρειάζεται για να συνεχίσει να δουλεύει απρόσκοπτα το ταμείο.

Η ιστορία κρατάει χρόνια. Το 2010 μάλιστα αποκαλύφθηκε η υπόθεση της Πολεοδομίας Σύρου, που είχε αρμοδιότητα και στη Μύκονο. Εκεί η ιστορία ήταν για δύο λεβέντες με "αρκετά" παραπάνω στην άκρη. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν, ο υποδιευθυντής Κυριάκος Δικτυόπουλος βρέθηκε με 26 τραπεζικούς λογαριασμούς και καταθέσεις 3.241.000 ευρώ εκτός μισθοδοσίας. Ο προϊστάμενος Δημήτρης Μπουντούρης βρέθηκε με 15 λογαριασμούς και 684.000 ευρώ εκτός μισθοδοσίας.

Από πίσω από τα εμβάσματα: μηχανικοί, εργολάβοι, ξενοδοχειακοί όμιλοι, δικηγόροι, αυθαίρετα, πρόστιμα που δεν έφταναν ποτέ στις εφορίες. Πρόστιμα για αυθαίρετα στη Μύκονο, τη Σύρο, την Κέα και την Κύθνο, ύψους περίπου 20 εκατομμυρίων ευρώ, η Πολεοδομία Σύρου "παρέλειψε" να τα βεβαιώσει την περίοδο 2005-2009.

Και όλοι κοίταζαν τον σοβά να στεγνώνει.

Η υπόθεση πήγε στα δικαστήρια. Το 2017 το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αιγαίου καταδίκασε πρωτόδικα τους κατηγορούμενους σε κάθειρξη 21 ετών, για δωροληψία σε βαθμό κακουργήματος και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Το 2018, στο Πενταμελές Εφετείο Αιγαίου, οι ποινές μειώθηκαν σε 11 χρόνια για τον Μπουντούρη και 6 χρόνια για τον Δικτυόπουλο. Πιθανότατα είναι ήδη έξω και οι δυο.

Ας μιλήσουμε λοιπόν ανοιχτά για τη διαφθορά.

Ακούμε ξανά και ξανά ότι οι πολεοδομίες και τα δασαρχεία είναι από τις μεγαλύτερες εστίες διαφθοράς στην Ελλάδα.

Λάθος. Είναι από τις μεγαλύτερες εστίες διαφθοράς που γνωρίζουμε στην Ελλάδα.

 

Γιατί όπου υπάρχει γη, υπάρχει αξία. Και όπου το κράτος εξουσιοδοτεί έναν υπάλληλο, έναν προϊστάμενο, έναν δασάρχη, ένα γραφείο, να αποφασίζει με ερμηνεία αν η περιουσία σου καταστρέφεται, η διοίκηση παύει να είναι διοίκηση. Γίνεται εξουσία πάνω στην περιουσία σου.

Στην πολεοδομία η εξουσία λέγεται άδεια.

Στο δασαρχείο λέγεται χαρακτηρισμός.

Και στις δύο περιπτώσεις, αντί για κανόνα, ο πολίτης έχει μπροστά του έναν άνθρωπο με υπογραφή.

Η πολεοδομία κρατάει την άδεια.

Το δασαρχείο κρατάει το οικόπεδο.

Και η περιουσία σου, χωρίς να στην πάρει κανείς, παύει να είναι περιουσία. Γίνεται βάρος.

Η διαφθορά που φαίνεται είναι αυτή που πιάνεται εύκολα. Με φάκελο, κατάθεση, συνομιλία, υπάλληλο, μηχανικό, "καφέ".

Η άλλη δεν φαίνεται στο γκισέ.

Κρύβεται σε σύμβαση, τεχνικό δελτίο, φωτογραφικές προδιαγραφές, συμπληρωματικό έργο, αναθεώρηση κόστους, υπουργική απόφαση.

Για τη μία υπάρχει κασέτα.

Για την άλλη υπάρχει πρωτόκολλο. Κανείς δεν μπορεί να αποδώσει χωρίς αποδείξεις ποσοστά, μίζες ή διαδρομές χρήματος σε μεγάλα έργα. Αυτά θέλουν στοιχεία, εισαγγελέα και ονόματα.

Το κουράσαμε όμως με την "παιδική αθωότητα". Η Ελλάδα ξέρει από διαφθορά πολύ πριν ανακαλύψει τον τρίτο όροφο της πολεοδομίας ή μια αυθαίρετη δασική πράξη. Εκεί απλώς η μπόχα είναι πιο κοντά στη μύτη του πολίτη.

Το ίδιο κράτος που σήμερα έρχεται να πιάσει τους "κακούς" πολεοδόμους που ταλαιπωρούν τον πολίτη και του τα παίρνουν στεγνά, είναι το ίδιο που κρατάει ανοιχτό το κακό μαγαζί.

Με ασάφεια νόμων, με ελαστικές ερμηνείες, με εγκυκλίους που ανεβάζουν το κασέ της αυθαιρεσίας.

Αυτών των ανθρώπων που έπιασαν, ποιος υπέγραψε την τοποθέτηση σε θέση ευθύνης με πρόσβαση στο ταμείο των λύτρων;

Παριστάνουμε όλοι τους ανήξερους. Σε μια χώρα που τα ξέρει όλα.

 

Η κοινωνία ξέρει πλέον πώς στήνεται αυτό το πράγμα: νόμοι ασαφείς, εγκύκλιοι πάνω σε εγκυκλίους, δασικοί χάρτες που αλλάζουν τη ζωή ανθρώπων με μια γραμμή, δασάρχες που μετατρέπουν μια περιουσία σε πρόβλημα με μια υπογραφή, όροι δόμησης που διαβάζονται αλλιώς από γραφείο σε γραφείο, ιδιοκτησίες που φαίνονται, αλλά νομικά εξαφανίζονται.

Και εκεί εμφανίζεται ο άνθρωπος με τη μαγική υπογραφή!

Στην πολεοδομία σου κρατάει την άδεια.

Στο δασαρχείο σου μπλοκάρει την περιουσία. Σε αφήνει μήνες ή χρόνια σε αναμονή. Ζητά νέο χαρτί για το χαρτί του χαρτιού. Κάνει πως δεν βλέπει ότι μηδενίζει την αξία ακινήτου που υπήρχε από το 1821. "Υπέρ δημοσίου συμφέροντος".

Κάπου ώπα.

Μίζα πληρώνεις για να πάρεις κάτι που δεν δικαιούσαι.

Εδώ, πολύ συχνά, ο πολίτης πληρώνει λύτρα για να πάρει πίσω αυτό που ήδη δικαιούται: μια απάντηση, μια νόμιμη άδεια, μια πράξη διοίκησης χωρίς ομηρία.

Η νομοθεσία εξουσιοδοτεί τον δασάρχη να κρατήσει όμηρο τον πολίτη. Και μετά όλοι κάνουν πως εκπλήσσονται όταν ο όμηρος πληρώνει για να βγει από το μπουντρούμι.

Παλαιότερα είχε βρωμίσει ο τόπος από "φήμες" ότι διορισμοί σε τέτοιες θέσεις δεν ήταν διοικητικές αποφάσεις. Ήταν πολιτικές τοποθετήσεις. Λεγόταν μάλιστα ότι θέσεις με τέτοια εξουσία μπορούσαν να κοστίζουν έως και μισό εκατομμύριο ευρώ "φιλική συμμετοχή" προς τον εκάστοτε υπουργό ή γενικό γραμματέα που υπέγραφε τους διορισμούς, προς τον μηχανισμό γύρω του ή προς την παρέα που, όπως έλεγε η πιάτσα, έκανε τις τοποθετήσεις.

Αναπόδεικτα όλα αυτά φυσικά. Χωρίς στοιχεία, χωρίς ονόματα, χωρίς δικαστική κρίση. Μόνο ως βρώμα της πιάτσας μπορούν να γραφτούν. Όμως τέτοιες βρώμες δεν γεννιούνται εκεί όπου η υπογραφή δεν αξίζει τίποτα. Γεννιούνται εκεί όπου όλοι ξέρουν ότι η καρέκλα δεν είναι καρέκλα. Είναι ταμείο.

Η διαφθορά γεννιέται όταν το κράτος δίνει σε έναν άνθρωπο εξουσία να σου διαλύσει τη ζωή και στον πολίτη κανέναν τρόπο να αμυνθεί.

Όταν ο νόμος αφήνει χώρο για αυθαίρετη ερμηνεία, κάποιος θα πουλάει ερμηνεία.

Όταν ο πολίτης δεν παίρνει δεσμευτική απάντηση σε συγκεκριμένο χρόνο, κάποιος θα πουλάει χρόνο.

 

Ψηφιοποίηση χωρίς απλούς κανόνες είναι απλώς φακελάκι με κωδικούς Taxisnet.

Η σαπίλα δεν θέλει ψηφιοποίηση.

Θέλει να της πάρεις την υπογραφή.

Από ανακοινώσεις χόρτασε ο πολίτης.

Θέλει κανόνα που να μην αλλάζει ανάλογα με το γραφείο, προθεσμία που να παράγει αποτέλεσμα και υπάλληλο που να υπογράφει με ευθύνη. Και κυρίως ξήλωμα των νόμων, αποφάσεων και εγκυκλίων που κάνουν την πολεοδομία και το δασαρχείο μαγαζί της υπογραφής.

Το κράτος δεν απέτυχε να εμποδίσει τη συναλλαγή.

Την έκανε λογική άμυνα του πολίτη απέναντι στην αυθαιρεσία. Δεν έτυχε, πέτυχε!

Να θέλεις να είσαι νόμιμος και να χρειάζεσαι μεσάζοντα για να σε αφήσει το κράτος να είσαι νόμιμος.

Να πληρώνεις φόρους, ΕΝΦΙΑ, τέλη, μηχανικούς, παράβολα, δικηγόρους, και στο τέλος να στέκεσαι μπροστά σε ένα γραφείο που μπορεί να σου πει "λείπει κάτι" χωρίς να πληρώνει ποτέ το κόστος του "κάτι".

Η νομοθεσία που επιτρέπει να λειτουργούν αυτά τα κυκλώματα είναι ίδια και σήμερα. Η ίδια ασάφεια, η ίδια διακριτική ευχέρεια, η ίδια δυνατότητα να γίνει ο πολίτης όμηρος μιας υπογραφής, είτε σε πολεοδομία είτε σε δασαρχείο.

Τελεία.

Αυτό είναι το πρόβλημα. Όχι οι λαδιάρηδες.

Αλήθεια, πόσα χρόνια μένουν στη θέση που μπορεί να βγάζει λύτρα από τους πολίτες ένας δασάρχης ή ένας διευθυντής πολεοδομίας;

Ένα-δύο χρόνια ή αρκετά για να στήσει μηχανισμό;

Τοποθετείται με κανόνες που δεν σηκώνουν παζάρι ή με μια υπογραφή;

Ποιος εισαγγελέας ή ποιο ελληνικό FBI τον έχει στο μικροσκόπιο σε όλη τη διάρκεια της ευαίσθητης θητείας του;

Ποιος τον αξιολογεί όσο κρατάει την υπογραφή που μπορεί να καταστρέψει μια περιουσία;

Πόσες περιουσίες μηδενίζονται στο όνομα ενός κίβδηλου "δημοσίου συμφέροντος";

Και όταν ο πολίτης ξέρει ότι θα χρειαστεί χρόνια στα δικαστήρια για να βρει το δίκιο του, πόσο ελεύθερος είναι απέναντι στον εκβιασμό;

Όχι, λοιπόν, το ερώτημα δεν είναι μόνο αν πιάστηκε η κυρία Λίτσα με το πεντοχίλιαρο και ο κύριος Μπάμπης με τα τρεισήμισι εκατομμύρια.

Το ερώτημα είναι…

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Το δούλεμα συνεχίζεται: Πώς ένας δάσκαλος από την Καρδίτσα πληρώνει το ταξίδι ενός ινφλουένσερ για Μύκονο (Το «δώρο» των 60 εκατ. ευρώ στις ακτοπλοϊκές και ο μύθος των αμετάβλητων εισιτηρίων)

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Προχτές σας έγραφα για το παραμύθι της «δωρεάν» μετακίνησης την οποία υπόσχονται και ο κραταιός Νικόλας και ο Αλέκσης. Θα ήταν κρίμα δίπλα στο ψέμα των «δωρεάν» μετακινήσεων της αντιπολίτευσης να μην βάλω και το κυβερνητικό ψέμα το οποίο με καμάρι ομολόγησε ο υπουργός Βασίλης Κικίλιας.

Μιλώντας στην τηλεόραση, ο υπουργός Ναυτιλίας καμάρωσε που από πέρυσι δεν είχαμε καμία αύξηση στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια και αποκάλυψε ότι αυτό συνέβη επειδή το κράτος έχει στηρίξει τις ακτοπλοϊκές εταιρείες με 60.000.000 ευρώ. Με λίγα λόγια, τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια έχουν αυξηθεί αλλά αντί την αύξηση να την πληρώσουν οι επιβάτες των πλοίων την πληρώνουμε όλοι μας.

Και πολύ καλά κάνουμε. Θέλω να πω πως ένας συμπολίτης ή ένας τουρίστας που θέλει να επισκεφτεί τη Μύκονο ή την Πάρο ή την Σαντορίνη ή την Κρήτη θα έχει να αντιμετωπίσει αυξημένες τιμές στα ξενοδοχεία, αυξημένες τιμές στην εστίαση, αυξημένες τιμές στις ξαπλώστρες και γενικώς αυξημένες τιμές παντού. Το να του πληρώσουμε ένα μέρος του εισιτηρίου του είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε.

Φυσικά, κάποιος μίζερος μπορεί να πει ότι αυτοί που περιγράφει ο Βασίλης Κικίλιας είναι άλλη μια ένδειξη του πώς αντιμετωπίζουν το κοινό μας πορτοφόλι οι πολιτικοί. Ως ένα ταμείο που σκοπό έχει όχι να εξισορροπεί τις όποιες αδικίες, αλλά να χρηματοδοτεί την προσπάθεια εκλογής ή επανεκλογής των υπουργών και των κομμάτων τους. Και στην προσπάθεια αυτή όλα είναι θεμιτά. Ακόμα και το να πληρώνει ένας δάσκαλος από την Καρδίτσα τον ινφλουένσερ που θέλει να ταξιδέψει στη Μύκονο με το SUV του.

Και κάποιος ακόμα πιο μίζερος και γκρινιάρης μπορεί να πει ότι πολιτικές σαν αυτή της κυβέρνησης, ή προτάσεις σαν αυτές της αντιπολίτευσης για τα ΜΜΜ, αποδεικνύουν την ανάγκη της διδασκαλίας των οικονομικών από την πρώτη δημοτικού, στην οποία οι μικροί μαθητές θα μάθαιναν για αρχή ότι δεν υπάρχει τίποτα που να είναι δωρεάν και ότι η κυβέρνηση δεν προσφέρει χρήματα από το πορτοφόλι των στελεχών της, αλλά απλώς διαχειρίζεται τα δικά μας.

Φυσικά πρόκειται για λαϊκισμούς του χειρίστου είδους, καθώς όσο λιγότερα καταλαβαίνεις για τον τρόπο που μια κυβέρνηση διαχειρίζεται τα χρήματα σου τόσο καλύτερα θα κοιμάσαι το βράδυ. Διαφορετικά…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: «Μητσοτακικές Μπουμπουλίνες»: Μια ακόμη τουφεκιά στον αέρα από τους άριστους

Οι εθελόντριες γυναίκες του ελληνικού στρατού αποχωρούν σιγά σιγά.
Από τις περίπου 72 γυναίκες που είχαν αρχικά δηλώσει συμμετοχή, τελικά παρουσιάστηκαν περίπου 51. Στη συνέχεια καταγράφηκαν τέσσερις αποχωρήσεις, με αποτέλεσμα ο αριθμός των εθελοντριών που παρέμειναν να… pic.twitter.com/bXAdGVK6ib

— ΚΕΡΒΕΡΟΣ (@RXRqdEgogik2Z9P) June 18, 2026

 

Του Strange Attractor

Θυμάμαι το 2019 που ανησυχούσα, επειδή «τώρα που χάσαμε τους συριζανέληδες, με ποιους θα γελάμε; Με τους νοικοκυραίους;».

Και όμως, αυτοί οι νοικοκυραίοι, οι «άριστοι» κατά τον Κυριάκο, έχουν προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια περισσότερο γέλιο απ’ ό,τι ο Βαρεμένος, ο Χαϊκάλης, η κυρά Τασία, η Ραχήλ, κι ο Δρ. Μπαρουφάκης μαζί.

Και εξηγούμαι…

Θυμόσαστε την περίφημη ΟΔΟΣ;

Το αστυνομικό εκείνο σώμα (άοπλο, αλλά με σφυρίχτρες), με τις μοντέρνες γαλάζιες ελεκτρίκ στολές που θα ήταν αρμόδιο και υπεύθυνο, μαζί με τους «διαπραγματευτές» της ΕΛ.ΑΣ, για την αντιμετώπιση και τον έλεγχο των διαδηλώσεων και των πορειών;

Οι οποίες διαδηλώσεις, με νόμο των αρίστων, θα πρέπει να έχουν πάρει πρώτα άδεια από τον Δήμο και την αστυνομία, και να πραγματοποιούνται μόνο επί του πεζοδρομίου… με αποτέλεσμα να τρομάξουν για τα καλά οι μπαχαλάκηδες, οι αντάρτες του ΠΑΜΕ, οι χουλιγκάνοι, και άλλοι τέτοιοι συνήθεις ύποπτοι;

Όσο λοιπόν το είδατε εσείς το είδα κι εγώ. Διότι όπως πάντα, σε κάθε διαδήλωση και πορεία,  τα ΜΑΤ βλέπω να καθαρίζουν τη μπουγάδα.

 

Θυμόσαστε και την περίφημη (άοπλη) πανεπιστημιακή αστυνομία; Που θα έβαζε επιτέλους τάξη στα ΑΕΙ;

Να ζήσουμε να τη θυμόμαστε… προσλήψεις έγιναν, στελέχωση είχαμε, αλλά για να μπουν, λέει, στα ΑΕΙ να επιβάλουν τη τάξη χρειάζεται να έχουν… αστυνομική προστασία! Κανονική αστυνομία δηλαδή, ή αλλιώς τα ΜΑΤ που λέγαμε… εκείνα που θα καταργούσε το ’15 ο Αλέξης, μαζί με τα διόδια (και τα μνημόνια)!

 

Για να μην αναφερθώ στα άλλα σώματα, που σχεδίαζαν οι άριστοι, και  που έμειναν στα χαρτιά, όπως π.χ. αστυνομία ΜΜΜ, ιππική αστυνομία (χα χα χα), και άλλα τέτοια πρωτοποριακά.

 

Πρόσφατα λοιπόν, είχαμε μια ακόμη καινοτομία, αυτή τη φορά από πλευράς υπουργού Άμυνας, εκείνου, που όλο τον μπερδεύω με τον Homer Simpson!

Με νόμο του οποίου κατατάχθηκαν στον στρατό γυναίκες (εθελόντριες).

Βέβαια, ούτε αυτό είναι κάτι το καινούργιο μιας και το επεδίωκε το 2015 ο τότε εθνοπρεπής υπ. Άμυνας Μπάνος, ή αλλιώς ο «γιαλαντζί κομάντο».

Ο οποίος εκείνα τα χρόνια ζούσε το όνειρο, παριστάνοντας τον ΟΥΚά, και παίζοντας με αληθινά στρατιωτάκια.

Ένα σχέδιο όμως, που δεν ευοδώθηκε επί Συριζανέλ, αλλά έγινε επιτέλους πράξη επί αρίστων.

Ναι, σε μια Ελλάδα που τις τελευταίες δεκαετίες οι νέες γυναίκες μεγάλωσαν με Τατιάνα, Μενεγάκη, Τούνη, και τις ινφλουένσερ μπίμπο του ίνσταγκραμ, εμείς θα τις στείλουμε στα σύνορα να φυλάνε σκοπιά μην τυχόν περάσει ο Τούρκος!

Σε μια Ελλάδα που κιότεψε προ πολλού, με την πλειοψηφία των αγοριών να είναι μαμόθρεφτα, και να μην αντέχουν θητεία μόλις 9-10 μηνών με κέτερινγκ, με κινητά στη σκοπιά, και με ψυχολόγους σταντ μπάι, εμείς θα στρατεύουμε τις κοπέλες!

Προσωπικά, στα 24 μου, έκανα θητεία 21 μηνών, και μάλιστα θεωρούσα τον εαυτό μου τυχερό διότι μέχρι πριν λίγους μήνες αν πήγαινα θα υπηρετούσα 25 μήνες. Και αν ήμουν δόκιμος θα είχα πάει 28 μήνες! Με συμμαθητές μου να έχουν κάνει μέχρι και 30 μήνες φαντάροι. Έχοντας ειδικευτεί στην αποφλοίωση πατατών, και στο γυάλισμα αρβυλών… τι να λέμε;

Και είμαι σε ηλικία που πρόλαβα χούντα, κούρεμα γουλί και βέργες μέχρι και στο γυμνάσιο, και κάρα με άλογα στους δρόμους να πουλάνε πάγο… οπότε δεν σοκαρίστηκα και πολύ… απλά έχασα δυο σχεδόν χρόνια από την καλύτερη ηλικία μου.

Και θα στείλουμε σήμερα τις μπίμπο με το ντεκαπέ μαλλί σε φυλάκιο στο Καλπάκι;

Να κάνουν τι;

Να πλένουν καζάνια;

Να μαζεύουν γόπες;

Αυτές που δεν μπορούν να βράσουν ένα αυγό, ή που αν βγει η ρίζα, ή αν σπάσει ένα νυχάκι βάζουν τα κλάματα;

 

Και θα τις στείλουμε που ακριβώς; Εκεί που μέχρι και οι άντρακλες (ειδικά οι διάσημοι) της εποχής μας δεν τολμούν να πάνε;

Για να μην αναφερθώ στους πολιτικάντηδες…

Μην τρελαθούμε… Και θα πάει φαντάρος η Ντέζι, που μεγάλωσε με Τσαλίκη, και Αργυρό, για να τρέχει στα βουνά (με πλήρη φόρτο μάχης) και να φωνάζει «αέρα»;

Μια ακόμη τουφεκιά στον αέρα από τους άριστους, και τίποτα παραπάνω.

Εκτός κι αν ο Δένδιας (όπως πιο πριν ο Μπάνος) τουλάχιστον σε αυτό το ζήτημα σοβαρεύτηκε, και είπε να μας κάνει Ισραήλ, ώστε να μη μασάμε από κανέναν…

Ναι αλλά αυτά τα πράγματα δεν γίνονται στη μπανανία μας, που έχει από καιρό παραδοθεί στις αγκάλες της ευμάρειας και της καλοπέρασης.

Διότι, να τα λέμε αυτά, ένας σύγχρονος πόλεμος θέλει και έναν σύγχρονο στρατό. Και καλώς ή κακώς ο σύγχρονος στρατός δεν γίνεται με υποχρεωτική στράτευση μπούληδων, και μπίμπο. Θέλει επαγγελματίες. Διότι καλοί οι αρχαίοι Αθηναίοι πολίτες – οπλίτες, αλλά τα πράγματα σήμερα (από καιρό δηλαδή) έχουν αλλάξει.

Η Αγγλία που ποτέ δεν είχε υποχρεωτική στράτευση, μεγαλούργησε στρατιωτικά.

Θέλετε ένα άλλο παράδειγμα;

Στην κορύφωση του ψυχρού πολέμου, η ΕΣΣΔ είχε εκατομμύρια κληρωτούς ένστολους, και οι ΗΠΑ μερικές εκατοντάδες χιλιάδες επαγγελματιών. Και όμως στρατιωτικά όχι μόνο ήταν ίσοι, αλλά η ΕΣΣΔ έτρεμε την Αμερική, μέχρι που κατέρρευσε (εκ των έσω). Όσο για τους Αμερικάνους, μια φορά μόνο είπαν να κάνουν υποχρεωτική στράτευση (το περίφημο draft), και φάγανε τα μούτρα τους (Βιετνάμ)…

Εν πάση περιπτώσει η στράτευση των γυναικών έγινε, και μάλιστα με πολλά ταρατατζούμ, με ζωντανές συνδέσεις από το στρατόπεδο κατάταξης, με μεγάλα λόγια, κλπ. κλπ.

Δυστυχώς, τα ενθουσιώδη ρεπορτάζ παρέλειψαν να αναφέρουν πως από τις 72 γυναίκες που επρόκειτο να παρουσιαστούν, κατατάχθηκαν τελικά μόνο 51. Οι υπόλοιπες λάκισαν την τελευταία στιγμή, ενώ ήδη, μερικές μόνο μέρες μετά, τέσσερις παραιτήθηκαν, και άλλες δυο έκαναν αίτηση παραίτησης…

Με αποτέλεσμα, όπως μαθαίνω από τα ρεπορτάζ, να επισκεφτεί χαράματα το Κέντρο Εκπαίδευσης Υλικού Πολέμου (εσείς νομίζατε ότι παρουσιάστηκαν στη Ρεντίνα;) ο υπουργός που λέγαμε, όχι για να κάνει αιφνιδιαστική επιθεώρηση, και να δει μην τυχόν κοιμούνται οι σκοποί και οι θαλαμοφύλακες, αλλά για να κάνει ψυχολογικό μασάζ στις εναπομείνασες, στις οποίες βασίζεται η άμυνά μας (και η εικόνα του υπουργού).

Αποφάσισε να πάει, λοιπόν, να τις μιλήσει, για να βεβαιωθεί ότι είναι όλα καλά, και ότι οι συνθήκες είναι αντάξιες της προσφοράς τους!

Αφού βέβαια είχε προηγηθεί αλλαγή στο εγερτήριο, 8 πμ αντί 6 πμ, βελτίωση του φαγητού, τηλεοράσεις με ΝΕΤΦΛΙΞ στους θαλάμους, μεσημβρινή σιέστα, τζακούζι, και έξοδος μετά διανυκτέρευσης κάθε μέρα, και όχι πού και πού.

«Πρέπει να καταλάβουμε τι δεν γίνεται σωστά, τι πρέπει να αλλάξει», είπε ο υπουργός, συμπληρώνοντας πως «δεν θέλω να παρεξηγούμαστε. Είναι Στρατός, δεν είναι διακοπές, και δεν είναι ξενοδοχείο. Αλλά είναι Στρατός πολιτών. Που σημαίνει ότι θέλουμε η καθεμία και ο καθένας να αισθάνεται ότι προσφέρει στην πατρίδα και την κοινωνία»!

Μπρρρ…. Ανατρίχιασα! Τόση εθνοπρέπεια πΧια;

Από την πλευρά τους, με διαταγή του υπουργού, οι υπηρεσιακοί παράγοντες στα ανώτατα κλιμάκια του υπουργείου έχουν ξεκινήσει, λέει, έρευνα για να εντοπίσουν τα αίτια της πρόωρης αυτής κρίσης, και να βρουν τις πταίει και παραιτούνται μαζικά οι σύγχρονες αυτές Μπουμπουλίνες;

Μήπως είναι το σοκ προσαρμογής;

Μήπως οι λανθασμένες προσδοκίες;

Μήπως οι ανεπαρκείς υποδομές;

Μήπως το κακό wi fi;

Μήπως…