"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τέρατα

 

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Δεν νομίζω ότι πέφτει κανείς από τα σύννεφα για τα κατορθώματα του Λιόλιου και της παρέας του.

Όλα ήταν γνωστά ή περίπου.

Ακόμη κι αν δεν είχαμε φανταστεί ότι θα έφταναν να στήνουν και αγώνες του σχολικού πρωταθλήματος, το ομολογώ. Αλλά η ισχύς, η απληστία και η αίσθηση ατιμωρησίας γεννούν τέρατα.

Ο Λιόλιος, όμως, δεν ήταν κανένας τυχαίος περαστικός που είδε φως και μπήκε.

Κάποιοι του άνοιξαν την πόρτα.

Και πρώτη η κυβέρνηση με το κατάπτυστο νομοθέτημα Αυγενάκη που έβαζε χέρι στις διοικήσεις των αθλητικών ομοσπονδιών και εκ των υστέρων κρίθηκε παράνομο.

Έτσι όμως (και μεταξύ άλλων) στερήθηκε η ΕΟΚ έναν κορυφαίο αθλητικό παράγοντα όπως ο Βασιλακόπουλος.

Προφανώς τέτοια εγκλήματα θα έχουν γίνει και σε άλλες ομοσπονδίες. Και κάπως έτσι εισέβαλαν οι συμμορίες.

Για ποιο λόγο το έκανε η κυβέρνηση;

Δεν ξέρω για το μυαλό του Αυγενάκη ή άλλων κυβερνητικών. Αλλά η γενική ιδέα ήταν «να ελέγξουμε τις ομοσπονδίες».

Χριστέ και Παναγία! Και γιατί χρειάζεται η κυβέρνηση να ελέγχει τις αθλητικές ομοσπονδίες;

Από πού κι ως πού είναι δουλειά της;

Το πολύ – πολύ να ασκεί μια εποπτεία για το δημόσιο χρήμα που διοχετεύεται στις ομοσπονδίες μέσω επιχορηγήσεων. Και τέλος. Τα υπόλοιπα δεν αφορούν καμία κυβέρνηση.

Φυσικά αυτήν την αρρωστημένη νοοτροπία δεν την επινόησαν οι σημερινοί. Αλλά την ακολούθησαν και μάλιστα νομοθέτησαν για να την επιβάλουν. Ετσι μπλέξαμε.

Τι περιμέναν δηλαδή; Οτι ο Λιόλιος θα αποδειχτεί εξυγιαντής ενός αθλήματος που δεν χρειαζόταν εξυγίανση; Ή ότι θα οργανώσει φιλόπτωχο ταμείο;

Τρίχες.

 

Τον έβαλαν για να κάνει παιχνίδι. Υπέρ της κυβέρνησης, κυρίως υπέρ της τσέπης του αλλά (υποθέτω) κι υπέρ κάποιων άλλων.

Ποιων;

Αυτό αρμόδια να το διαλευκάνει είναι η δικαστική έρευνα. Διότι τελικά κινήθηκε η Δικαιοσύνη. Δεν γινόταν διαφορετικά, ο κόσμος βοούσε.

Και παρ’ όλο που είναι εξοργιστικός ο παχυδερμισμός του, το σύστημα Λιόλιου (παράγοντες, ομάδες, διαιτητές και δημοσιογράφοι) προσπαθεί πεισματικά να βγάλει την ουρά του απέξω για να συνεχίσει το μακελειό.

Δεν θα το καταφέρουν εύκολα. Αλλά εντυπωσιάζει ότι χρειάζεται να τους μαζέψουν με τις χειροπέδες για να καταλάβουν ότι το πάρτι τελείωσε.

Δεν νομίζω πάντως ότι θα συζητούσαμε περισσότερο περί Λιόλιου και παρέας. Ούτως ή άλλως, απατεώνες και λαμόγια υπάρχουν παντού.

Αλλά …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Οκτωβρίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Και μία πίτσα δώρο

Image

 

Του ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ 

Είναι κάτι αγώνες μπάσκετ που, στα μεγάλα νοσοκομεία, τους δείχνουν σε ειδικευόμενους χειρουργούς. Για να μαθαίνουν. Γιατί βλέπουν στην πράξη αληθινούς καλλιτέχνες, που, με ένα σφύριγμα και μια επίσκεψη στη γραμματεία, μπορούν να κάνουν τις πιο βαθιές τομές χωρίς να στάξει ούτε μία σταγόνα αίμα.

Δεν χρησιμοποιούν αναισθητικό. Είναι αναίσθητοι οι ίδιοι. Δεν είναι εύκολο να εμφανίζεσαι μπροστά σε εκατομμύρια μάτια και, με ύφος ανέκφραστο, παγωμένο, να διαψεύδεις αυτό που βλέπουν.

Το μπάσκετ είναι παιχνίδι που επιτρέπει στον διαιτητή να το κατευθύνει όπως θέλει. Οσο και αν παρακολουθείς, δεν πρόκειται ποτέ να είσαι σίγουρος για τον διασταλτικό ορισμό του φάουλ. Μια επαφή καταλογίζεται ως παράβαση και μια άλλη, ακριβώς ίδια, είναι νόμιμη. Ενας παίκτης φορτώνεται με φάουλ επειδή έχει μεγάλες βλεφαρίδες, που απειλούν τη σωματική ακεραιότητα του αντιπάλου. Και ο προπονητής δέχεται τεχνική ποινή επειδή ξερόβηξε. Ο άλλος που ουρλιάζει παραμένει εντός ορίων.

Και εσύ που το βλέπεις σε απευθείας μετάδοση, επενδύεις στην άγνοια που έχεις για το παιχνίδι. Λες ότι κάτι δεν καταλαβαίνεις· αλλιώς οφείλεις να παραδεχθείς ότι είσαι το κορόιδο.

Αλλωστε και οι δημοσιογράφοι που περιγράφουν τον αγώνα δεν κάνουν σχόλια για τις αποφάσεις των διαιτητών. Αναρωτιέμαι για ποιο λόγο. Ποιος δημοσιογράφος αποσιωπά ή δεν σχολιάζει κομβικά γεγονότα που εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια του;

Από φόβο το κάνουν. Πού να μπλέκουν;

Στο μεταξύ, στην κερκίδα ή στον καναπέ, υπάρχουν άνθρωποι που αρρωσταίνουν με αυτό που βλέπουν. Ανεβάζουν πίεση βλέποντας την ομάδα τους να αδικείται. Χαλάει η μέρα, μαζί με τις αναμνήσεις τους. Κάποιοι χάνουν λεφτά, επειδή στοιχημάτισαν σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Είναι και άλλοι που εξαγριώνονται, βγαίνουν εκτός εαυτού. Και αν βρίσκονται στο γήπεδο, ενδέχεται να κάνουν κάτι παλαβό που θα επισύρει την ποινική αντιμετώπισή τους. Αυτές είναι από τις περιπτώσεις όπου ελέγχεται το πλημμέλημα στην εξέδρα, αλλά αγνοείται το «κακούργημα» στον αγωνιστικό χώρο.

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, διαιτητές και παράγοντες αντιμετωπίζουν βαρύτατες κατηγορίες για «στημένους» αγώνες. «Πείραξαν» μέχρι και αγώνα σχολικού πρωταθλήματος, προκειμένου να ευνοηθεί ομάδα προσκείμενη στον πρόεδρο. Της έδωσαν 52 βολές για να κερδίσει. Και έτσι κατάφεραν να εκμαυλίσουν ή να βυθίσουν στην απογοήτευση ανήλικους πιτσιρικάδες. Και να τώρα που η οργή σε επισκέπτεται αναδρομικά. Βλέπεις τα σφυρίγματα που οδήγησαν σε ήττα την ομάδα σου και απορείς αν είναι σύμπτωση ή πονηριά. Αλλά ακόμη και αν η ομάδα νίκησε, ευλόγως αναρωτιέσαι αν χειροκρότησες μια απάτη, αν έγινες συνένοχος.

Υποτίθεται ότι έχουμε ένα από τα καλύτερα πρωταθλήματα στην Ευρώπη. Kαι το βλέπεις παραγγέλνοντας Pizza Fan, που έκλεβε ΦΠΑ. Γιατί είσαι και fan, τρομάρα σου. Και τώρα έρχεται ένα σκάνδαλο που βάζει το παρελθόν στο τραπέζι και δεν μπορείς να ξεχωρίσεις το έντιμο από το άτιμο, το ψεύτικο από το αληθινό.

Ο,τι και αν αποφασίσεις…

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Οκτωβρίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΒΛΑΧΟΔΗΜΑΡΧΟΠΛΗΚΤΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Δεν είναι τα πάντα ψηφάκια, κύριοι! -- "Εκεί πού κρεμουσαν οι καπετάνιοι τα άρματα, κρεμάνε οι γύφτοι τα νταούλια "

 

Γράφει η «Ακίς» της «Δημοκρατίας»

 

Το είδαμε κι αυτό, δηλαδή το ακούσαμε κιόλας! Ο Δήμος Νικαίας σκέπτεται να μετονομάσει την οδό Μάρκου Μπότσαρη, στην οποία βρίσκεται το πατρικό σπίτι του καλλιτέχνη, σε «Οδό Γιώργου Μαζωνάκη».

Ο δήμαρχος είναι ιατρός, είναι, λένε, σοβαρός άνθρωπος, οικογενειάρχης.  Φανταζόμαστε ότι δεν θα ενδώσει στην «ιδέα» κάποιου από τους συμβούλους του (ελπίζουμε όχι ο αρμόδιος για τον πολιτισμό).

Δηλαδή έχει το Παρίσι σταθμό του μετρό και οδό στο όνομα του Μάρκου Μπότσαρη και θα τον «καθαιρέσουμε» εμείς για έναν καλλιτέχνη ο οποίος (όπως και αν το δει κανείς) δεν θα μπορούσε να αποτελέσει «πρότυπο»;

Γνωρίζει ο δήμαρχος ότι στη Νίκαια γεννήθηκαν και έζησαν σπουδαίοι καλλιτέχνες, τους οποίους δεν έχει τιμήσει ο δήμος;

Υπάρχει οδός Τόλη Βοσκόπουλου;

Υπάρχει οδός Μιχάλη Νικολινάκου;

Υπάρχει οδός Μαρίκας Νίνου;

Μήπως υπάρχει οδός Αθηνόδωρου Προύσαλη;

Οδός Δημήτρη Παπαδίτσα (ποιητής);

Υπάρχει οδός Μάρκου Βαμβακάρη; Στην Κοκκινιά έζησε, στου Κεφάλα και του Περιβόλα τραγουδούσε.

Για να σοβαρευτούμε τώρα.

Φυσικά και ήταν δημοφιλής ο ατυχής Μαζωνάκης. Φυσικά ο αδόκητος -και περίεργος- θάνατός του συγκίνησε την κοινή γνώμη. Αλλά μην τρελαθούμε κιόλας, κύριε δήμαρχε!

Ναι, καλλιτέχνης καλός, τραγούδησε τραγούδια της εποχής, προκάλεσε πολλές φορές συζητήσεις με γεγονότα της προσωπικής του ζωής. Αλλά θα ξεπετάξουμε τον Μάρκο Μπότσαρη;

Το αίμα του το έδωσε για την πατρίδα ο Μπότσαρης, κύριοι, όχι για πλασμαφαίρεση και μποτέ.

Σοβαροί να είμαστε και να μην πετάμε τα πάντα στο καμίνι της ψηφοθηρίας!

Τι μας είπε, δηλαδή, ο Μαζωνάκης; Κάποια ωραία τραγούδια… Δηλαδή πόσους δρόμους θα έπρεπε να έχει στο όνομά της η Σοφία Βέμπο;

Ο αείμνηστος μαέστρος Καλκάνης, κύριοι του δήμου, μόρφωσε μουσικά τρεις γενιές εκεί, στη ΧΑΝ Ν. Εχετε δώσει το όνομά του σε κάποια οδό; Σε κάποια αίθουσα του Δημοτικού Ωδείου;

Και, μια και αναφέραμε το ωδείο, είναι αλήθεια ότι σχεδιάζεται η μετακίνησή του στην περιοχή του Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου;

Δηλαδή τι θα μείνει στην παντέρμη, σκοτεινή, πλατεία Αγίου Νικολάου, με τον όμορφο σταθμό του μετρό;

Θα παραδοθεί οριστικά στους ντίλερ και στο ψάρεμα πεταλούδων της νύχτας; Η καρδιά σου σε πιάνει μόλις βγαίνεις από το μετρό, λες και βρίσκεσαι σε συνοικία της Λαχόρης!

Το καλύτερο που έχει να κάνει η δημοτική Αρχή είναι να ασχοληθεί με την πόλη, να καθαρίσει (με κάθε τρόπο) τη γειτονιά του του Αγ. Νικολάου από τα προβλήματα που την έχουν ερημώσει και να ξαναζωντανέψει την περιοχή που έσφυζε από ζωή, επιστήμη και πολιτισμό.

Καλός ο Μαζωνάκης, όμορφα τα «τραγούδια εποχής» που τραγούδησε, αλλά …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Οκτωβρίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

Υπαρκτού νεοκατσαπλιά Ελληνισμού κωμωδία (Βλέπετε ο Μάρκος Μπότσαρης έδωσε το αίμα του για την πατρίδα και όχι για πλασμαφαίρεση!)

 

 

Image 

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Οκτωβρίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

Υπαρκτού λαμογιαρο-καθαρματόπληκτου Ελληνισμού κωμωδία

 

 Image

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Οκτωβρίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΕΛΑΣιτο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΖΑΙΩΝ εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Οκτωβρίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

Επίγεια Κωμωδία (Όταν παρελαύνει ο παραλογισμός του αφελληνισένου Υπαρκτού Ελληνισμού!)

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Οκτωβρίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

Επίγεια Μαγεία (Η Ελλάδα του πατριωτισμού της ελπίδας είναι ακόμα εδώ!)

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Οκτωβρίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , ,

Σαν σήμερα (29/10/ΧΧΧΧ)

 

1814: Καθελκύεται στις ΗΠΑ το πρώτο πολεμικό ατμόπλοιο, με το ελληνικό όνομα «Δημολόγος».

1863: Ιδρύεται ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός από τον ελβετό Ερρίκο Ντυνάν.

1929: «Μαύρη Τρίτη» στο αμερικανικό χρηματιστήριο ή όπως αλλιώς έμεινε στην ιστορία «το μεγάλο κραχ». Εκατομμύρια τίτλοι μετοχών έγιναν απλά χαρτιά, χάνοντας την αξία τους.

1961: Η ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή κερδίζει εκ νέου τις εκλογές, εν μέσω καταγγελιών της αντιπολίτευσης για νοθεία.

1911: Πεθαίνει ο Τζόζεφ Πούλιτζερ, αμερικανός εκδότης, ο άνθρωπος που έδωσε τον ορισμό της «κίτρινης δημοσιογραφίας», αλλά και δημιούργησε τα έγκυρα δημοσιογραφικά βραβεία που φέρουν το όνομά του.

1986: Πεθαίνει ο Μίμης Φωτόπουλος
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Οκτωβρίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο Γολγοθάς των Ελλήνων ηρώων του έπους του 1940 συνεχίζεται!


Το Στρατιωτικό Νεκροταφείο των Ελλήνων Πεσόντων του 1940 στους Βουλιαράτες της Αλβανίας
Το Στρατιωτικό Νεκροταφείο των Ελλήνων Πεσόντων του 1940 στους Βουλιαράτες.
Φωτογραφία: 

 Του καθηγητή Παναγιώτη Μπάρκα, από το Αργυρόκαστρο

Το Έπος του 1940-41 σημαδεύει αναμφίβολα τον πιο πρόσφατο ιστορικό σταθμό εθνικής ευπρέπειας σε παγκόσμια κλίμακα.
 

Δεν αφορά απλώς την πρώτη νίκη κατά της σκληρότερης πολεμικής μηχανής στον μεγαλύτερο πόλεμο στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Σηματοδότησε και την αλλαγή του ρου αυτού του πολέμου υπέρ της νίκης, της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της προόδου.
  

Η εποποιία αυτή είναι συμπυκνωμένη σε μία μόνο λέξη: «ΟΧΙ».

Όπως είναι γνωστό, η δόξα του γράφτηκε στα βουνά της Ηπείρου, στην Αλβανία, όπου περισσότεροι από οκτώμισι χιλιάδες Έλληνες ήρωες, ερχόμενοι κατευθείαν από τον Λεωνίδα, πότισαν με το αίμα τους την προσδοκία των λαών.

85 χρόνια τώρα, οι ανάξιοι απόγονοί τους γιορτάζουμε κάθε 28η Οκτωβρίου τη λαμπρή αυτή επέτειο. Όμως, εγωιστικά και περιφρονητικά ως προς τους Ήρωες, στους οποίους επιφυλάξαμε τραγική μεταθανάτια περιπέτεια.

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΗΡΩΕΣ;!

85 χρόνια μετά, ζουν τον δικό τους Γολγοθά στην αναζήτηση ενός ανθρώπινου, δικού τους τάφου.

Γράφοντας με το αίμα τους το θρυλικό Έπος και έχοντας βασική προτεραιότητα τη Νίκη και τη Λευτεριά, κηδεύονταν στο μετερίζι, δίπλα στο μέτωπο.

Η γνωστή άτακτη υποχώρηση τον Απρίλιο-Μάιο του 1941 άφησε τα οστά των ηρώων σκόρπια, ως άγραφα αλλά και ξεχασμένα μνημεία της λευτεριάς, ή ως ανείπωτη τραγωδία.

Έναν χρόνο μετά, ειδικό σύνταγμα του εχθρικού ιταλικού στρατού φρόντισε την τακτοποίηση, σε διάσπαρτα νεκροταφεία, δίπλα στους δικούς τους νεκρούς, σκοτωμένους από τους Έλληνες, 6.300 Ελλήνων πεσόντων.

Δυόμισι χιλιάδες νεκροί Ήρωες είχαν χαθεί από τότε.

ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

Για πρώτη φορά η ελληνική πλευρά θυμήθηκε τους Έλληνες πεσόντες στο Αλβανικό Μέτωπο το 1981.

Η τότε κομμουνιστική αλβανική κυβέρνηση απάντησε θετικά στο αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης για τον εντοπισμό και τη συγκέντρωση των οστών των Ελλήνων πεσόντων.

(Είχε προηγηθεί η εκστρατεία των Ιταλών το 1965-66, κατά την οποία απέσυραν τα οστά των Ιταλών νεκρών.)

Προς τον συγκεκριμένο σκοπό, η αλβανική κυβέρνηση σχημάτισε μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων. Εντοπίσθηκαν 6.300 τάφοι. Ίδιος αριθμός με εκείνον των Ιταλών.

Η προσπάθεια στάθηκε μάταιη, εφόσον η αλβανική κομμουνιστική κυβέρνηση διαφώνησε με την Αθήνα.

Η Αλβανία πίστευε ότι και η Ελλάδα θα έπαιρνε τους νεκρούς της, όπως η Ιταλία. Η Αθήνα μήνυσε ότι είναι στον τόπο τους.

Το θέμα θα θεωρηθεί λήξαν το 1985-87.

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ

Δέκα χρόνια αργότερα, 1997-98, η αλβανική πλευρά θα δεχτεί την πρόταση της Ελλάδας για την ανέγερση τριών στρατιωτικών νεκροταφείων.

Ένα στην Κορυτσά, ένα στην Πρεμετή και ένα στο Αργυρόκαστρο, στους Βουλιαράτες, όπου υπήρχε από το 1940.

Η υπόσχεση των Αλβανών δινόταν ως αντάλλαγμα της οικονομικής βοήθειας που αναλάμβανε η Ελλάδα για την ανασυγκρότηση του αλβανικού στρατού και ανερχόταν σε δέκα δισ. δραχμές.

Η ισχύς της αλβανικής δέσμευσης έληξε με το που ολοκληρώθηκε η εκταμίευση του ανωτέρω χρηματικού ποσού.

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

Τη δική του πορεία στο θέμα εντοπισμού, εκταφής και συγκέντρωσης των οστών των Ελλήνων Μαρτύρων του Ελληνοϊταλικού Πολέμου χάραξε και ο σύλλογος «Οι Πεσόντες του ’40».

Ιδρύθηκε το 1998 από ελληνικής και αλβανικής εθνικότητας απόστρατους αξιωματικούς του αλβανικού στρατού, ως πολιτιστικός σύλλογος για την προστασία της μνήμης των πεσόντων του Ελληνικού Έπους του ’40 στα βουνά της Αλβανίας.

Ανέπτυξε σημαντική δράση.

Εντόπισε και συνέταξε χάρτες και εκθέσεις για τα οστά πάνω από έξι χιλιάδων Ελλήνων πεσόντων και συγκέντρωσε τα οστά περίπου πεντακοσίων.

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ

Την άνοιξη του 2006, μεταξύ των αντίστοιχων υπουργείων Άμυνας των δύο χωρών, συνάφθηκε συμφωνία ανέγερσης των τριών νεκροταφείων των Ελλήνων πεσόντων του Έπους του ’40 στο αλβανικό έδαφος.

Η συμφωνία θεωρήθηκε άκυρη λόγω του ότι η υπογραφή τέτοιας συμφωνίας είναι αρμοδιότητα της Βουλής.

Η ελληνική πλευρά κατάφερε την ανέγερση δύο στρατιωτικών νεκροταφείων: την ανακαίνιση και διεύρυνση του υπάρχοντος στους Βουλιαράτες και την ανέγερση του γνωστού στη Μονή του Αγίου Νικολάου στην Κλεισούρα, χωρητικότητας δύο περίπου χιλιάδων ταφών.

ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΟΥ 2006 ΑΜΑΥΡΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ

Δύο μήνες μετά την υπογραφή της συμφωνίας του 2006, μεσολάβησε και ένα σκάνδαλο αμαύρωσης της δόξας των Ελλήνων Ηρώων.

Μια περίεργη και ανάμικτη ομάδα ανθρώπων (Έλληνες μειονοτικοί, Αλβανοί, η Εκκλησία κ.λπ.), οι οποίοι δεν είχαν καμία σχέση με τις διμερείς στρατιωτικές επιτροπές εμπειρογνωμόνων, αλλά με την παρότρυνση της ελληνικής Πρεσβείας στα Τίρανα και της Αλβανικής Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας, έβαλε μπρος εκστρατεία εκταφής και συγκέντρωσης οστών «Ελλήνων πεσόντων».

Η εκταφή άρχισε, μάλιστα, εκεί που επίσημα και το ελληνικό κράτος γνώριζε ότι δεν υπήρχαν οστά Ελλήνων πεσόντων, ή τουλάχιστον είχαν μετακομιστεί από το 1981-83.

Πρόκειται για την εκκλησία της Κοσσίνας στην Πρεμετή.

Η επιχείρηση, η οποία γινόταν υπό τη στενή παρακολούθηση των αλβανικών μυστικών υπηρεσιών, προέκυψε ότι δεν αφορούσε την εκταφή οστών Ελλήνων πεσόντων, αλλά παλιών κοινών νεκρών της περιοχής.

Πρόκειται επίσης για σκάνδαλο διαφθοράς.

Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

Η αναθέρμανση των ελληνοαλβανικών σχέσεων οδήγησε στη νέα διακρατική συμφωνία για τα οστά των Ελλήνων πεσόντων του 2009.

Μάλιστα, προβλέπει και την αλβανική συμμετοχή στους επίσημους εορτασμούς στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο των Ελλήνων Πεσόντων του Βουλιαρατίου.

Η συμφωνία επικυρώθηκε από την αλβανική Βουλή το 2010, ενώ η ενεργοποίησή της επί του πεδίου θα αρχίσει τον Γενάρη του 2018.

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ;

Κατά τα στοιχεία του Συλλόγου Απόστρατων Αξιωματικών:

1.200 στην Πρεμετή, δίπλα στο σημερινό στάδιο.
(Όσοι τάφοι σώθηκαν από την κατασκευή του σταδίου εξαφανίζονται σήμερα από τις νέες οικοδομές.)

560 στο Δέλβινο, κοντά στη Μέση Γεωργική Σχολή.

800 στην Κορυτσά.

600 στην Ερσέκα.

400 σε τέσσερα νεκροταφεία στο Γκολίκου.

Τα νεκροταφεία στο Δέλβινο, στην Κορυτσά και στην Ερσέκα έχουν εξαφανιστεί.

Οι υπόλοιποι…

ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΤΑΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΗ ΟΣΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ

Το πιο πληκτικό σημείο στην κάθε επέτειο αποτυπώνει η επιχείρηση για την εφαρμογή επί του πεδίου της διακρατικής συμφωνίας για τον εντοπισμό, την εκταφή, την ταυτοποίηση και την ταφή των οστών των Ελλήνων πεσόντων.

Από την υπογραφή και την επικύρωση της συμφωνίας πέρασαν περίπου 16 χρόνια και 8-9 χρόνια από την έναρξη της εφαρμογής.

Φάνηκε ότι ύστερα από 78 χρόνια θα λάμβανε σάρκα και οστά η διόρθωση της εθνικής ντροπής.

Οι οκτώμισι χιλιάδες Έλληνες πεσόντες που έπεσαν στο Έπος του ’40 θα έβρισκαν τελικά έναν αξιοπρεπή τάφο, αντί τα κράκουρα των αλβανικών βουνών.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;!

Το 2018 ακούσαμε και επικρίναμε την επιφυλακτική τοποθέτηση ότι θα θεωρηθεί επιτυχία αν εντοπιστούν και τακτοποιηθούν τουλάχιστον δύο χιλιάδες οστά πεσόντων.

Τότε δεν ορίστηκε χρονική περίοδος για την περισυλλογή των οστών των Ελλήνων Πεσόντων.

Πέρασαν 8-9 χρόνια.

Ο συνολικός αριθμός των οστών των Ελλήνων πεσόντων που μπόρεσαν να πετύχουν αξιοπρεπώς την ανθρώπινη μεταθανάτια προσδοκία, για έναν τάφο, αγγίζει μόλις τους 1.700.

(Και ας είναι καλά οι 720 τάφοι στη Σαϊμόλα της Κλεισούρας, που άφησε άθιχτους το καθεστώς για να ρίχνει, όποτε χρειαζόταν, στάχτη στα μάτια της Ελλάδας, και οι 500 τάφοι που είχε συγκεντρώσει ο Σύλλογος των Αποστράτων.)

ΤΟ ΧΑΛΙ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ Ή Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΗΣ ΝΕΚΡΗΣ ΣΤΡΑΤΙΑΣ

Είναι, ωστόσο, γεγονός ότι μέχρι πριν από δύο χρόνια παρατηρούνταν μια σοβαρή δουλειά, με σχέδιο δράσης που αφορούσε το κάθε παρόν και το μέλλον.

Από τότε μέχρι σήμερα εντοπίστηκαν και τακτοποιήθηκαν τα οστά περίπου 100 Ελλήνων πεσόντων.

Μάλιστα, και το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται στην προεργασία της ελληνικής κεφαλής της προηγούμενης μικτής επιτροπής.

Το θέμα δεν εστιάζεται μόνο στα μικρά, απογοητευτικά νούμερα. Περισσότερο στην έλλειψη προοπτικής.

Οι νέοι Έλληνες επικεφαλής στη μικτή επιτροπή, ίσως χωρίς να το συνειδητοποιούν, έχουν εισέλθει στην τακτική που ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Οκτωβρίου 28, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η κληρονομιά των επετείων

https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2019/10/paradephiladelphia2.jpg

 

Γράφει ο Τάσος Σακελλαρόπουλος

Ιστορικός, υπεύθυνος του Ιστορικού Αρχείου του Μουσείου Μπενάκη.

 

Στις ιστορικές κληρονομιές μας δεν υπήρχε μόνο η απαξίωση του «άλλου», ο φθόνος και ο διχασμός.

Αντιθέτως, κάποια «διαμάντια» του ιστορικού παρελθόντος μεταφέρονταν μεν με επετειακό θόρυβο, με δημόσια φασαρία, αλλά στο βάθος τα κρατούσαμε ως νάματα προσπάθειας, αντοχής και αγάπης. Τα κρατούσαμε και τα κληρονομούσαμε σαν κεντρικά και αναμφισβήτητα παραδείγματα έντιμου και συλλογικού αγώνα. Ο,τι κριτική και να υφίσταντο από τις κατοπινές αποτιμήσεις, επιστημονικές και μη, οι επέτειοι εκείνες άντεχαν σαν να επρόκειτο για την απόδειξη μιας σπάνιας αρετής μας, που έστεκε ψηλά στο σύμπαν μας, σαν φως στις ψυχές μας. Σαν διαρκές παράδειγμα εμψύχωσης δηλαδή.

Οι λαϊκές διηγήσεις για την ημέρα της 28ης Οκτωβρίου 1940 και για την εξάμηνη εκστρατεία που ακολούθησε στα βουνά της Αλβανίας, δεν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Ο ενθουσιασμός ήταν όντως απερίγραπτος κατά την κήρυξη του πολέμου, η συνοδεία των επιστράτων από τα στρατόπεδα στο Γουδί έως τον σιδηροδρομικό σταθμό Λαρίσης ήταν πραγματικά πάνδημη. Τα φιλιά των μανάδων, οι αγκαλιές των συζύγων και των αρραβωνιαστικών, των αδελφάδων, ήταν γεμάτα συγκίνηση, οικογενειακό και πατριωτικό πάθος.

Τρελές ήταν, με τα σημερινά δεδομένα, οι γυναίκες εκείνες;

Πήγαιναν γυρεύοντας να μείνουν χωρίς παιδιά ή χήρες;

Απεναντίας. Συμμετείχαν σε κάτι κοινό, ενοποιητικό, επικίνδυνο και μαζί απαιτητικό και απαιτητό. Παρά τις θυσίες, το ίδιο αισθάνονταν τότε και μετά, και όσοι και όσες βρέθηκαν στην παγωμένη απάνθρωπη απεραντοσύνη ώς την Κορυτσά και το Πόγραδετς ανατολικά, την Κλεισούρα και το Τεπελένι κεντρικά, τη Χειμάρρα δυτικά. Ηταν ένας ο παραδειγματικός θρίαμβος ψυχής που έκανε το θετικό παράδειγμα και όχι η χιλιομετρική διείσδυση στο έδαφος εκείθεν των συνόρων.

Ηταν μια κινητοποίηση παραδειγματική και υποδειγματική για μια κοινωνία κατακερματισμένη, της οποίας τα σπαράγματα δεν επικοινωνούσαν απρόσκοπτα μεταξύ τους. Ωστόσο συνδέθηκαν όλοι παρά τις διαφορές, πρόσφυγες και ντόπιοι, στρατευμένοι και μη, αστικοί πληθυσμοί και κάτοικοι μιας διαφοροποιημένης σε συνήθειες και νοοτροπίες υπαίθρου, φτωχοί και μικρονοικοκύρηδες, νεογεννημένες κοινωνικές ελίτ, δάσκαλοι, φοιτητές, υπάλληλοι, νεαροί αξιωματικοί, κορίτσια στην αγωνία τους για την προσπάθεια διαρραγής, μέσω εργασίας και σπουδών, του κοινωνικού περιορισμού της γυναίκας. Και κοντά σε αυτούς, ηλικιωμένοι με βαριές μνήμες της Ελλάδας του πολεμικού και διχαστικού αίματος των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα. Ολοι και όλες αγωνίστηκαν ενόπλως και αόπλως, στην προκάλυψη, στη γραμμή των πρόσω, στο Αιγαίο και στο Ιόνιο, στις πόλεις και στα χωριά, για να γνωριστούν, να αισθανθούν ως κοινότητα, να συνδεθούν με το άυλο παράδειγμα της πατρίδας και με το υλικό παράδειγμα της σύνδεσης μεταξύ τους.

Καλώς ή κακώς οι γενιές μας στο παρελθόν, «έδιναν εξετάσεις» στις παλαιότερες γενιές. Αυτό το δύσκολο και συχνά άχαρο και άδικο πλαίσιο συχνά στραγγάλιζε τη νεωτερικότητα, αλλά από την άλλη μεριά, επέτρεπε τελικά στη διατήρηση ενός νήματος «από παλιά». Νήματος, που βεβαίως και ευτυχώς διαρκώς ετίθετο σε διορθωτική επαναδιαπραγμάτευση. Του νήματος, που παρά την αντίληψη πολλών διανοουμένων ως γραφικό, επέτρεπε να λειτουργεί το απαραίτητο αταξικό παράδειγμα συνθετικής επιτυχίας ανά γενεές. Ενα συναίσθημα ανανέωσης της κοινής μας συνείδησης-ψυχής.

Εκπλησσόμαστε λοιδορώντας όταν νεαροί και νεαρές μπερδεύουν ή και αγνοούν τη διαφορά των επετείων της 25ης Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου. Τους φτιάξαμε έναν σύγχρονο κόσμο όπου οι επέτειοι κρίνονται περιττές. Ενα σύστημα προτεραιοτήτων που η οικονομική ανάπτυξη, ούσα το «άγιο δισκοπότηρο», προσπερνά τους φτωχούς σαν να τους χλευάζει όταν συγκινούνται με τα παιδιά τους στην παρέλαση.

Μα οι επέτειοι στη δημόσια λειτουργία τους, κυρίως γαληνεύουν την αγωνία της καθημερινότητας των ανθρώπων του μόχθου που δεν τα βγάζουν πέρα. Φέρνουν στο σήμερα ένα επιτυχές παράδειγμα προγονικού αγώνα που φαντάζει δυνατή την επανάληψη του κοινού αλλά και του προσωπικού «καλού».

Δυσκολότερη με τα χρόνια η ανανέωση του κοινού μας παραδείγματος μέσω επετείων, αφού οι ελίτ μας, οι κοινωνοί ως όφειλαν του ενοποιητικού ηθικού παραδείγματος, δεν πείθουν για την ανιδιοτέλειά τους. Στην, έστω ασθενική, σύνδεσή μας με την κοινότητα του παρελθόντος, ήρθε η κατραπακιά του κορωνοϊού, που σαν πλήρης επιδημία παρέσυρε ακόμη και τα προσχήματα της όποιας εφικτής ηθικής σύνθεσης μεταξύ των γενεών.

Ακόμη και …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Οκτωβρίου 28, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Γιατί το ΚΚΕ δεν λέει λέξη για την 28η Οκτωβρίου και το Έπος του ’40;

Image 

 

Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ

 

🔴Το βίντεο που σας παραθέτω, με τον τίτλο «Τελικά, ποιοι πολέμησαν τους ναζί;», αναρτήθηκε από τον λογαριασμό της ΚΝΕ, προφανώς με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Αλλά, δεν υπάρχει καμμιά αναφορά στην 28η Οκτωβρίου, στο μεγαλειώδες «ΟΧΙ» και στο Έπος του ’40! Σαν να μην υπήρξαν ποτέ όλα αυτά, κι ο πόλεμος να άρχισε όταν κατελήφθη η Ελλάδα από τους Γερμανούς, στα τέλη Απριλίου του 1941! 

Ή μήπως, ο πόλεμος για τους κομμουνιστές, άρχισε στις 22 Ιουνίου 1941, όταν οι Γερμανοί παραβίασαν το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ;  

Αλήθεια, γιατί το ΚΚΕ δεν λέει λέξη για τον ελληνοϊταλικό πόλεμο; 

Μήπως, γιατί έχει λερωμένη την φωλιά του;
 

🔴Τω καιρώ εκείνω, το καθεστώς του Ι. Μεταξά είχε πετύχει την σχεδον ολοκληρωτική εξαφάνιση του ΚΚΕ, καθώς ο αρχηγός του Ν. Ζαχαριάδης και τα περισσότερα στελέχη του ήταν στις φυλακές. Λίγα στελέχη παρέμειναν ασύλληπτα και δημιούργησαν την «Παλιά Κεντρική Επιτροπή». Βέβαια, θέση για τον πόλεμο, πήρε και ο Ζαχαριάδης και η «Παλιά Κεντρική Επιτροπή». Ας τις δούμε, εν τάχει.
 

🔴Εδώ, πρέπει να διευκρινίσουμε, ότι την 28η Οκτωβρίου 1940, ήταν σε ισχύ το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, άρα οι Γερμανοί (και οι Ιταλοί σύμμαχοί τους), ήταν στην ίδια πλευρά με τους κομμουνιστές, κι έπρεπε να αντιμετωπίζονται ως φίλοι και σύμμαχοι από τα κατά τόπους ΚΚ.
 

🔴Περιέργως πως, ο Ζαχαριάδης δεν συμμορφώθηκε αρχικά με την γραμμή της Μόσχας και, στο πρώτο ανοιχτό γράμμα του, καλούσε τον λαό να πολεμήσει τον εισβολέα:
«Στον πόλεμο αυτό που διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη».
 

🔴Είναι άγνωστο υπό ποιες συνθήκες δέχθηκε ο Ζαχαριάδης να γράψει αυτό το γράμμα. Πιθανότατα, το καθεστώς Μεταξά του είχε τάξει αποφυλάκιση, μετά την νίκη επί των Ιταλών! Ωστόσο, στην συνέχεια, ο Ζαχαριάδης έκανε στροφή 180 μοιρών, ειδικά στο τρίτο γράμμα του.
 

🔴Αφού χαρακτήρισε το πρώτο του γράμμα «σοσιαλπατριωτικό ντοκουμέντο που πάει να λερώσει την τιμή του ΚΚΕ», υποστήριξε ότι: «Ο Μεταξάς, από την πρώτη στιγμή, έκανε πόλεμο φασιστικό, καταχτητικό».

Εν κατακλείδι, κάλεσε τους στρατιώτες μας να παραδοθούν στον εχθρό: «Οι λαοί και οι φαντάροι της Ελλάδας και της Ιταλίας δεν είναι εχθροί μα αδέρφια και η συναδέλφωσή τους στο μέτωπο θα σταματήσει τον πόλεμο».
 

🔴Η θέση της «Παλιάς Κεντρικής Επιτροπής», τα ασύλληπτα μέλη της οποίας πιθανότατα είχαν επαφές με την Μόσχα, μέσω Σοβιετικών πρακτόρων στην Αθήνα, ήταν ευθύς εξαρχής ενάντια στο ΟΧΙ και την αντίσταση κατά του επιδρομέα:
«Ο πόλεμος αυτός που προκλήθηκε από τη βασιλομεταξική σπείρα, που διατάχθηκε από τους Εγγλέζους ιμπεριαλιστές, δε μπορεί να έχει την παραμικρή σχέση με την υπεράσπιση της πατρίδας μας. Η διαταγή των Εγγλέζων πλουτοκρατών, εχτελείται πιστά απ' τις 28 του Οχτώβρη».
 

🔴Κι όταν ο ελληνικός στρατός, έγραφε σελίδες απαράμιλλης δόξας στα βουνά της Βορείου Ηπείρου, κι ήταν έτοιμος να πετάξει τους Ιταλούς στην θάλασσα, η ΚΕ του ΚΚΕ καλούσε τους πολεμιστές μας να πετάξουν τα όπλα και να παραδοθούν στον εχθρό:
«Καλούμε τους πολεμιστές μας ν’ αρνηθούν να πολεμήσουν. Τι ζητάμε στην Αλβανία; Που μας πάνε; Ο λαός μας δε θέλει νέο Σαγγάριο!».
 

🔴Ταυτόχρονα, γύρευαν από τον ελληνικό λαό, να σαμποτάρει τον επικό αγώνα των στρατευμένων παιδιών του:
«Ιδιαίτερα οι εργάτες μεταφορών, ναυτεργάτες, σιδηροδρομικοί, αυτοκινητιστές, να σαμποτάρουν με κάθε τρόπο τη μεταφορά πολεμοφοδίων κι οι εργάτες των πολεμικών εργοστασίων να κωλυσιεργήσουν όσο μπορούν την παραγωγή».
 

🔴Κι έρχονται σήμερα ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Οκτωβρίου 28, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ήταν ο πόλεμος της Ελλάδας το 1940 «αντιφασιστικός» ανθέλληνες σύντροφοι;

Image

 

Image 

 

Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ

🔴Ένα από τα βασικά θεμέλια της ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς στην ελληνική κοινωνία, είναι ο μύθος ότι ο πόλεμος του 1940, ήταν «αντιφασιστικός». Μάλιστα, επηρεασμένοι από την αριστερή προπαγάνδα, ίσως χωρίς να το θέλουν και χωρίς καν να το καταλαβαίνουν, είναι και κάποιοι της από δω πλευράς, που παπαγαλίζουν ανόητα τον μύθο της αριστεράς, σε διάφορες εκδοχές (π.χ. «Το 1940, η Ελλάδα πολέμησε τον φασισμό και τον ναζισμό»).

🔴Ας δούμε, ποια είναι η αλήθεια.

Το εξωφρενικό, είναι ότι οι ίδιοι μυθοπλάστες, που χαρακτηρίζουν «αντιφασιστικό» τον πόλεμο της Ελλάδας, χαρακτηρίζουν «φασίστα» τον Μεταξά και «φασιστικό» το καθεστώς του. Δηλαδή, δύο χώρες με φασιστικά καθεστώτα εμπλέκονται σε πόλεμο, η μία κατά της άλλης, αλλά η μία διεξάγει «φασιστικό» πόλεμο, κι η άλλη... «αντιφασιστικό». Σκέτη κωμωδία!

🔴Ο πόλεμος του 1940, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «αντιφασιστικός», αν η Ελλάδα είχε δημοκρατικό καθεστώς και οι επιτιθέμενοι Ιταλοί είχαν σκοπό να εξαγάγουν τον φασισμό δια του πολέμου και, να επιβάλουν στην Ελλάδα φασιστικό καθεστώς, σαν το δικό τους. Όμως, στην περίπτωσή μας, οι Ιταλοί ήθελαν μόνο και μόνο να κατακτήσουν την Ελλάδα.

🔴Ο Ιταλικός φασισμός, όπως και ο ναζισμός, έκαναν κατακτητικούς, κι όχι ιδεολογικούς πολέμους, καθώς δεν ενδιαφέρονταν να επιβάλουν το πολιτικό τους σύστημα σε άλλες χώρες. Άλλωστε, ο Χίτλερ είχε διευκρινίσει κάποτε, ότι «ο εθνικοσοσιαλισμός δεν είναι προϊόν προς εξαγωγή».

Μόνο στην περίπτωση του πολέμου κατά της Σοβιετικής Ένωσης, χρησιμοποίησαν οι Γερμανοί όρους ιδεολογικούς («εκστρατεία κατά του μπολσεβικισμού», «αντικομμουνιστική σταυροφορία» κ.τ.λ.), πιθανότητα για να καλύψουν τις κατακτητικές τους προθέσεις με ιδεολογικό μανδύα.

🔴Αντίθετα, οι πόλεμοι που προκάλεσε η Σοβιετική Ένωση, κατά μικρών κι αδύναμων χωρών, ήταν μεν κατακτητικοί (ιμπεριαλιστικοί), αλλά είχαν και πολιτική διάσταση, καθώς οι Σοβιετικοί επέβαλαν κομμουνιστικά καθεστώτα σε όλες ανεξαιρέτως τις κατακτημένες χώρες και περιοχές.

🔴Αυτό, δεν έτυχε. Γινόταν μεθοδικά και συστηματικά, καθώς όπως είπε ο Στάλιν στον Γιουγκοσλάβο κομμουνιστή ηγέτη Μίλοβαν Τζίλας:

«Αυτός ο πόλεμος δεν είναι σαν εκείνους του παρελθόντος. Όποιος καταλαμβάνει ένα έδαφος, επιβάλλει σε αυτό και το δικό του κοινωνικό σύστημα. Ο καθένας επιβάλλει το δικό του σύστημα μέχρι εκεί που φτάνουν οι μεραρχίες του».

🔴Πάντως, για να είμαστε δίκαιοι, οι πρώτοι που επιχείρησαν να παρουσιάσουν τον πόλεμο της Ελλάδας ως «αντιφασιστικό», ήταν οι Βρετανοί. Ωστόσο, το καθεστώς Μεταξά δεν τους το επέτρεψε:

«Η SOE αντιμετωπίζει ένα μεγάλο πρόβλημα που δυσκολεύει την προώθηση βρετανικού προπαγανδιστικού υλικού στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, την ώρα που οι Βρετανοί προπαγανδιστές επιχειρούσαν να περάσουν το μήνυμα ότι ο πόλεμος ήταν εναντίον του φασισμού, το καθεστώς της 4ης Αυγούστου τόνιζε ότι οι Έλληνες πολεμούν τους Ιταλούς, κι όχι τον φασισμό. Είχαν μάλιστα εκδοθεί ειδικές οδηγίες, σύμφωνα με τις οποίες “Οι αρμόδιοι της Υπηρεσίας Λογοκρισίας όφειλαν να είναι πολύ ευαίσθητοι με τη λέξη φασισμός”...».

🔴Συμπέρασμα: το Έπος του 1940…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Οκτωβρίου 28, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 και ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: «Αν τολμάς, έλα να τα πάρεις»

Life Magazine 1940: Ο Εύζωνας που έκανε τις ΗΠΑ να υποκλιθούν στο Έπος  
Του ΑΝΤΩΝΗ Π. ΑΡΓΥΡΟΥ

1. Θερμοπύλες το 480 π.Χ. «Μολών λαβέ!», απάντησε ο Λεωνίδας, όταν ο Ξέρξης του ζήτησε να παραδώσει τα όπλα! 
 
2. Στις 21 Μαΐου 1453 ο σουλτάνος έστειλε πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη. Ζητούσε την παράδοση της πόλης, με την υπόσχεση να επιτρέψει στον αυτοκράτορα και σε όσους το επιθυμούσαν να φύγουν με τα υπάρχοντά τους. Ο Κωνσταντίνος απάντησε: «Το δε την πόλιν σοι δούναι ουτ’ εμόν εστίν ουτ’ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη, κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών».

3. Το ελληνικό έθνος αισθάνεται ιδιαίτερη υπερηφάνεια για το μεγάλο «ΟΧΙ» της 28ης Οκτωβρίου του 1940, το οποίο αντέταξε η Ελλάς κατά τον βαθύ όρθρο της ιστορικής εκείνης ημέρας. Ήταν η αρχή μιας εκστρατείας που όλοι τη λένε «Έπος του 1940», που κάλυψε ένα ένδοξο μέρος της ελληνικής ιστορίας.
Η διαμαρτυρία των ελλήνων διανοούμενων (Εφημερίδα «Νέα Ελλάς», 10 Νοεμβρίου 1940), επίκαιρη και σήμερα:

«Είναι δύο εβδομάδες τώρα, που ένα τελεσίγραφο, μοναδικό στα διπλωματικά χρονικά των Αθηνών για το περιεχόμενον, την ώρα και τον τρόπο που το παρουσίασεν η Ιταλία, κάλεσε την Ελλάδα να της παραδώση τα εδάφη της, να αρνηθή την ελευθερία της και να κατασπιλώση την τιμή της.
Οι Έλληνες δώσαμε στην ιταμή αυτή αξίωσι της φασιστικής βίας την απάντησι που επέβαλαν τριών χιλιάδων ετών (σημ. Φ.Μ.: και πλέον) παραδόσεις, χαραγμένες βαθιά στην ψυχή μας αλλά και γραμμένες στην τελευταία γωνιά της ιερής γης με το αίμα των μεγαλυτέρων ηρώων της ανθρωπίνης ιστορίας. Και αυτή τη στιγμή κοντά στο ρεύμα του Θυάμιδος και στις χιονισμένες πλαγιές της Πίνδου και των Μακεδονικών βουνών πολεμούμε, τις περισσότερες φορές με τη λόγχη, αποφασισμένοι να νικήσουμε ή να αποθάνουμε μέχρις ενός.
Σ' αυτό τον άνισο, σκληρότατο αλλά πεισματώδη αγώνα, που κάνει τον λυσσασμένο επιδρομέα να ξεσπάζη κατά των γυναικών, των γερόντων και των παιδιών, να καίη, να σκοτώνη, να ακρωτηριάζη, να διαμελίζη τους πληθυσμούς στις ανοχύρωτες και άμαχες πόλεις μας και στα ειρηνικά χωριά μας, έχουμε το αίσθημα ότι δεν υπερασπιζόμαστε δική μας μόνον υπόθεσι: Ότι αγωνιζόμεθα για την σωτηρία όλων εκείνων των Υψηλών αξιών που αποτελούν τον πνευματικό και ηθικό πολιτισμό, την πολύτιμη παρακαταθήκη που κληροδότησαν στην ανθρωπότητα οι δοξασμένοι πρόγονοι και που σήμερα βλέπουμε να απειλούνται από το κύμα της βαρβαρότητος και της βίας. 
 Ακριβώς αυτό το αίσθημα εμπνέει το θάρρος σε μας τους Έλληνες διανοουμένους, τους ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης, ν' απευθυνθούμε στους αδελφούς μας όλου του Κόσμου για να ζητήσουμε όχι την υλική αλλά την ηθική βοήθειά τους. Ζητούμε την εισφορά των ψυχών, την επανάστασι των συνειδήσεων, το κήρυγμα, την άμεση επίδρασι, παντού όπου είναι δυνατόν, την άγρυπνη παρακολούθησι και την ενέργεια για ένα καινούργιο πνευματικό Μαραθώνα που θα απαλλάξη τα δυναστευόμενα Έθνη από τη φοβέρα της πιο μαύρης σκλαβιάς που γνώρισε ως τώρα ο κόσμος.

Κωστής Παλαμάς, Σπύρος Μελάς, Άγγελος Σικελιανός, Γεώργιος Δροσίνης, Σωτήρης Σκίπης, Δημήτριος Μητρόπουλος, Κ. Δημητριάδης, Νικόλαος Βέης, Κ. Παρθένης, Ιωάννης Γρυπάρης, Γιάννης Βλαχογιάννης, Στρατής Μυριβήλης, Κώστας Ουράνης, Μιλτιάδης Μαλακάσης, Γρηγόριος Ξενόπουλος, Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς, Αρίστος Καμπάνης».
4. Σήμερα. - Η Ιστορία επαναλαμβάνεται; Ο νεοσουλτάνος της Άγκυρας απειλεί την Ελλάδα, όπως απειλούσε το 1940 κι ο Μουσολίνι και ο Χίτλερ. Μιλώντας σε περιφερειακούς διοικητές της Τουρκίας, ο τούρκος Πρόεδρος τόνισε μεταξύ άλλων: «Το 1920 μας έδειξαν τη Συνθήκη των Σεβρών για να μας πείσουν το 1923 για τη Συνθήκη της Λωζάννης. Και κάποιοι προσπάθησαν να μας το παρουσιάσουν αυτό ως νίκη». «Με τη Συνθήκη της Λωζάννης», συνέχισε ο Πρόεδρος της Τουρκίας, «δώσαμε στους Έλληνες τα νησιά, που αν φωνάξεις από τις ακτές του Αιγαίου, θα ακουστείς απέναντι. Είναι αυτό νίκη;».
Το καθεστώς του Αιγαίου συνδιαμορφώνουν διμερείς και διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις. Κύριες συνθήκες θεωρούνται η Συνθήκη της Λωζάννης (1923), η Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων, η οποία ρύθμιζε τη διάδοχη κατάσταση στα Δωδεκάνησα (1947, ως συνέχεια του Ιταλοτουρκικού Πρωτοκόλλου του 1932). Αυτά θέλει να ανατρέψει ο Σουλτάνος. Ραγδαία κλιμάκωση σημειώνεται τελευταίως στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, καθώς με ΝΟΤΑΜ η Τουρκία αμφισβητεί καθαρά την ελληνική κυριαρχία και τα σύνορα στο Αιγαίο.

Το ιδεώδες για την Τουρκία θα ήταν να διαπραγματευθεί κάποτε με την Ελλάδα από την ίδια θέση όπως με την Κύπρο κι αυτό θα ήταν ένα νέο 1922, ένα νέο 1974. Η μόνη απάντηση είναι:
Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Οκτωβρίου 28, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 και τα διαχρονικά μηνύματα Ελληνισμού

 
Δικηγόρου – πρώην προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης


Όταν αναλογίζεται κάποιος την ιστορία του Ελληνισμού συνειρμικά του έρχονται στον νου, πέρα από τα επιτεύγματα στον τομέα των γραμμάτων και των τεχνών, πέρα από τους μεγάλους φιλοσόφους και ιστορικούς, κάποιοι άλλοι ιστορικοί σταθμοί.  

Σκέφτεται με δέος τις πράξεις αυτοθυσίας των Ελλήνων όταν αναλογίζεται τις Θερμοπύλες, τους τελευταίους μαχητές της Πόλης, τους υπερασπιστές του Μεσολογγίου, τη θυσία των γυναικών της Νάουσας, τους ήρωες του μακεδονικού αγώνα. Το ίδιος δέος αισθάνεται κάποιος όταν ύστερα από 84 χρόνια αναλογίζεται το Έπος του 1940 που έγραψαν οι Έλληνες μαχητές στα χιονισμένα βουνά της Κορυτσάς και της Β. Ηπείρου όπου κατατρόπωσαν τον ιταλικό στρατό.

Η αξία του Έπους του 1940 δεν έγκειται στο γεγονός ότι νίκησαν οι Έλληνες αλλά στο γεγονός ότι ο Ελληνισμός τόλμησε και σαν ένας άνθρωπος, από τον πρωθυπουργό Ι. Μεταξά μέχρι τον τελευταίο Έλληνα, είπε ένα βροντερό ΟΧΙ χωρίς να λογαριάσει συσχετισμό δυνάμεων ούτε πιθανότητες νίκης η ήττας.

Αναλογιζόμαστε πολλές φορές πώς να ήταν οι υπερασπιστές των Θερμοπυλών στην αρχαιότητα και αισθανόμαστε δέος. Τους στρατιώτες που έγραψαν το Έπος το 1940 τους γνωρίσαμε. Ήταν οι πατεράδες και οι παππούδες μας, τους γνωρίσαμε σεμνούς και ταπεινούς στην καθημερινότητα, ανθρώπους της διπλανής πόρτας. 

Το ερώτημα που μπαίνει είναι πώς αυτοί οι άνθρωποι, που εμείς τους γνωρίσαμε σαν κοινούς ανθρώπους με όλα τα ελαττώματα και τα προτερήματα, πώς μεγαλούργησαν το 1940, ποια φλόγα τούς μεταμόρφωσε και τους ανέδειξε στο ύψος των αρχαίων προγόνων.

Αυτοί οι σεμνοί και ταπεινοί πατεράδες και παππούδες μας απέδειξαν ότι η ελληνική ψυχή είναι η ίδια. Αυτή η ψυχή είναι έτοιμη να πει το «παρών» στο σάλπισμα των μεγάλων στιγμών της Ιστορίας, πάντα όρθια και πάντα αγονάτιστη, έτοιμη να αγωνιστεί με βαθύτερη συνείδηση της Ιστορίας, αρκεί στη δεδομένη στιγμή να υπάρξει πραγματική ηγεσία με συνείδηση της ιστορικής αποστολής της. 

Αυτές οι ηγεσίες (δυστυχώς αποτελούν την εξαίρεση) που τολμούν μένουν στην Ιστορία για πράξεις κι όχι για λόγια.  

Τέτοια ηγεσία είχε ο Ελληνισμός το 1912 και με πρωθυπουργό τον Ελ. Βενιζέλο διπλασιάστηκε η Ελλάδα γιατί ο Βενιζέλος ζητούσε από τον στρατό όχι απλά να θυσιαστεί για την Ελλάδα, αλλά να νικήσει γιατί τότε υπήρχε η μοναδική ιστορική ευκαιρία να γίνει πράξη το όνειρο. Τέτοια ηγεσία υπήρχε και το 1940 με τον Ι. Μεταξά, που μπορεί να ήταν δικτάτορας αλλά με το ιστορικό ΟΧΙ ένωσε το έθνος που νίκησε, αποδεικνύοντας ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο.

Οι στρατιώτες που έγραψαν το Έπος του 1940 στέλνουν διαχρονικό μήνυμα σε μας τους επιγόνους. 

Αυτό που θέλουν να μας πουν είναι ότι στην ιστορία των εθνών και των λαών ένα κι ένα δεν κάνει πάντα δύο, αλλά μερικές φορές μπορεί να κάνει και τρία. Δηλαδή πως όποιος έχει αδάμαστη θέληση, όραμα και πίστη μπορεί να νικήσει ισχυρότερους αντιπάλους.

Το δεύτερο μήνυμα είναι ότι η πίστη στις αρχές και τις αξίες μας είναι ανάγκη ζωής.

Το τρίτο μήνυμα είναι η...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Οκτωβρίου 28, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , ,

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40: Oι τετράποδοι ήρωες του ’40

Άλογα, μουλάρια, γαϊδούρια: Η ξεχασμένη τους βοήθεια στον πόλεμο του ’40 και η τύχη τους στην Αιτωλοακαρνανία 

 Tης ΤΑΣΟΥΛΑΣ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

H oικογένεια του παππού μου του Γιάννη, στο Βαθύ της Σάμου, τη δεκαετία του ’30, είχε ένα μουλάρι.  

Μέλισσα την έλεγαν, γιατί ήταν εργατική και πολύτιμη, όπως οι μέλισσες. Ηρεμη, δυνατή, υπάκουη, ήταν πάντα μαζί τους στο όργωμα, στο αλώνισμα, στον τρύγο, στο λιομάζωμα – σωστό χρυσάφι. Σαν άνθρωπο δικό τους την αγαπούσαν και τη φρόντιζαν.

Οταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ανακοινώθηκε η επίταξη των υποζυγίων, φαρμακώθηκαν που έπρεπε να την αποχωριστούν. Με βαριά καρδιά την πήρε ο παππούς μου να την παραδώσει, στο λιμάνι, όπου ο στρατός συγκέντρωνε τα άλογα και τα μουλάρια που θα στέλνονταν στο μέτωπο. Κόσμος πολύς, ζώα πολλά, φασαρία, αναστάτωση, βρήκε την ευκαιρία κάποια στιγμή η Μέλισσα και δάγκωσε ένα κουλούρι από τον ταβλά ενός κουλουρά. Εβαλε εκείνος τις φωνές και σήκωσε το χέρι του να τη χτυπήσει.

«Μην τολμήσεις να ακουμπήσεις το ζώο μου, γιατί σακατεμένο θα σε πάρουν από τα χέρια μου», τον φοβέρισε ο παππούς μου. «Πόσο κάνουν τα κουλούρια σου; Να, πάρε τα λεφτά σου και βάλε κάτω τον ταβλά να φάει το μουλάρι μου όσα θέλει». Ετσι έγινε, και η Μέλισσα, χορτάτη αλλά ανίδεη για όσα την περίμεναν, μπήκε στο καράβι και έφυγε για τα ελληνοαλβανικά σύνορα.

Υστερα από λίγες ημέρες σάλπαρε και ο Γιάννης για το μέτωπο. Και παραμονή των Χριστουγέννων του 1940, όταν η μεραρχία του είχε μπει στη Χειμάρρα, περνώντας έξω από ένα σχολείο, άκουσε το χλιμίντρισμά της από το προαύλιο και την αναγνώρισε. Ή μήπως τον είχε αναγνωρίσει εκείνη μέσα στο σκοτάδι; 

 Ετρεξε και την αγκάλιασε. Τη φιλούσε κι έκλαιγε λες και ήταν μωρό παιδί από τη χαρά του. Πέρασε σχεδόν όλη τη νύχτα δίπλα της.

Το πρωί χωρίστηκαν. Δεν την ξαναείδε ποτέ. Εκείνος επέστρεψε στο νησί, η Μέλισσα όχι. Αλλά ήταν σίγουρος ότι είχε επιζήσει. «Τέτοια ζώα ούτε πολέμους φοβούνται, ούτε άγρια θηρία, ούτε τίποτα», έλεγε στη γιαγιά μου. Κάθε φορά που μιλούσε γι’ αυτήν βούρκωνε.

Σύμφωνα με το Γενικό Επιτελείο Στρατού, «άπασαι αι ανωτέρω μονάδες του τε προς Αλβανίαν και Βουλγαρίαν θεάτρου επιχειρήσεως, μετά των μη μεραρχιακών τοιούτω και των εν γένει υπηρεσιών, ανήρχοντο περίπου εις 300.000 άνδρας και 125.000 κτήνη». 

Κτήνη… Γαϊδούρια, μουλάρια και άλογα, που έγραψαν τις δικές τους σελίδες ένδοξης ιστορίας, ως κινητήρια δύναμη του ελληνικού στρατού.

Σχεδόν 14.000 στρατιώτες μας έπεσαν νεκροί στη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου. 

Από τα επιταγμένα υποζύγια, τα περισσότερα χάθηκαν στα δύσβατα βουνά της Αλβανίας: γκρεμίστηκαν σε χαράδρες, διαμελίστηκαν από το σφυροκόπημα των ιταλικών πυρών, θάφτηκαν στα χιόνια. 

Ελάχιστα γύρισαν πίσω – και αυτά τσακισμένα από τις κακουχίες. 

Μέρα που είναι...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Οκτωβρίου 28, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)