ΝουΔο-γαλαζαίικος ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΑΜΑΡΙΣΜΟΣ: O Αντώνης Κομανέτσης ζει τον μύθο του!

.....ο Αρκάς δεν έιναι άμεσα κατανοητός από το σοφό λαό..... pic.twitter.com/FBeLEmPx4G

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) September 9, 2026

 

Του Δημήτρη Καμπουράκη

Ο Αντώνης ζει τον μύθο του. Ξάφνου όλοι οι προβολείς στέκονται επάνω του. Από την μοναξιά της συνταξιοδότησης, στο μεγαλείο του ρυθμιστή. Από την έρημο της μεταπρωθυπουργικής απραξίας, στους ανθισμένους κήπους των πρωτοσέλιδων και των τηλεοπτικών αναλύσεων. Από την θανατερή ησυχία ενός τηλεφώνου που δεν χτυπούσε, στο συνεχές ντριν-ντριν από διάφορους κολασμένους και εγκαταλελειμμένους της πολιτικής που παρακαλούν «πάρε με κι εμένα». Από την αδράνεια του απομονωμένου γέροντα, στην αδρεναλίνη του κυβερνήτη αόρατου υποβρυχίου που ετοιμάζεται να πατήσει το κουμπί για να φύγει η τορπίλη. Λίγο το χεις;

Ο Αντώνης ζει την ανανεωμένη του δόξα.

Από απόμαχος Μεσσηνιάρχης, ξανά πανελλαδικός δερβέναγας.

Από Novartiανός κατηγορούμενος του «μεγαλύτερου σκανδάλου από συστάσεως του ελληνικού κράτους», εκλεκτός των Τσιπρικών, των αποδέλοιπων Συριζαίων, των Ζωη-Κωνσταντοπουλικών και των Βαρουφακικών.

Από συνταξιούχο που δεν είχε δουλειά να κάνει –πλην ίσως την συγγραφή των απομνημονευμάτων του- σε πρόθυμο μεταφορέα όλων των προσδοκιών μιας κουτσής ελληνικής αριστεράς, που εναποθέτει στους «πατριωτικούς» του ώμους την δουλειά που αυτή στάθηκε ανίκανη να κάνει. Να εξοβελίσει τον Μητσοτάκη.

Ο Αντώνης ξαναζεί την θεϊκή του αποστολή. Να «ξανασώσει».

Έσωσε κάποτε την ομογένεια της Βορείου Ηπείρου, καλώντας την όχι να μείνει εκεί που εμείς θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε, αλλά να μετοικήσει οριστικά στην μητροπολιτική Ελλάδα.

Έσωσε αργότερα την χώρα από της διαπλοκή του γέρο-Μητσοτάκη, φέρνοντας ξανά στην εξουσία τον Ανδρέα. Αχ πόσο τον είχαμε λατρέψει τότε όλοι εμείς οι Πασόκοι τον Αντώνη. Στα καλά καθούμενα μας έδωσε την χώρα στο πιάτο.

Τώρα ξανασώζει την χώρα παραδίδοντας την στο χάος της πολιτικής κρίσης και της ακυβερνησίας. Ναι, αλλά θα χει σώσει την ψυχή της παράταξης και θα χει πατήσει την woke ατζέντα στον λαιμό σαν οχιά.

Ο Αντώνης ζει την πολιτική του νεκρανάσταση.

Δεν το απομειώνω ως προσωπική φιλοδοξία. Δικαιούται. Άλλοι συνταξιούχοι καταπολεμούν την καλπάζουσα γεροντική κατάθλιψη καλλιεργώντας μαρούλια τον κήπο τους, άλλοι σημαδεύοντας χώρες και πρωθυπουργούς από το παραθυράκι της σοφίτας τους. Κανένα θέμα. Στο τέλος-τέλος, υπό την έγκριση του σοφού λαού μας γίνονται (ή δεν γίνονται) όλα.

Αν επέλθει χάος…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικου ξεφτιλισμένου ΥΠΑΡΚΤΟΥ ΣΑΜΑΡΙΣΜΟΥ κωμωδία

Που είναι το αποριματοφορο ρε παιδια::: pic.twitter.com/u00sZjdSKx

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) September 9, 2026

.....ο Αρκάς δεν έιναι άμεσα κατανοητός από το σοφό λαό..... pic.twitter.com/FBeLEmPx4G

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) September 9, 2026

Αντώνη το 93 είχες πάρει 4,8%
σε ηλικία 42 ετών.....

ΘΑ ΣΕ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ.... pic.twitter.com/Fk80XHg6Ja

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) September 9, 2026

ΝουΔο-γαλαζαίικου λαθρομαχμουταρόπληκτου αφελληνισμένου Κουλο-χανείου κωμωδία

Μεταξύ 2015-25 πάνω από μισό εκατομμύριο αλλοεθνών εισέβαλε στη Λέσβο, αλλά το ελλαδικό παρασιτικό κράτος έβαλε τον στρατό να αναλάβει όταν ήταν να θανατωθούν τα κοπάδια των γηγενών.
Ξυπνήστε μλκς! Έχουμε να κάνουμε με απίστευτους προδότες... pic.twitter.com/nEt5B1k8rB

— Επίκροτος (@Epicrotus) September 5, 2026

Απόσπασμα από την απογραφή πληθυσμού στην Ελλάδα το έτους 2001.
Κεντρική-Νότια Ασία: συνολικά 28.584 άτομα.
Τόσοι όσοι το 2026 μας έρχονται ανά εξάμηνο.
Αξιοσημείωτο είναι ότι τότε είχαμε μόνο 371 Αφγανούς.
Σήμερα 30-35.000!
(Αλβανοί -0-μηδέν!) pic.twitter.com/sc7z3TpoGW

— Nikolas (@NikKo_ial) September 6, 2026

Δεν επιτρέπεται να καυχιέσαι ότι φροντίζεις την προστασία της Πατρίδας σου με την "Ασπίδα του Αχιλλέα" αλλά συγχρόνως να αφήνεις απροστάτευτη την "Αχίλλειο πτέρνα" με την εισαγωγή δεκάδων χιλιάδων φανατικών αλλαχμπάρηδων. pic.twitter.com/Bc6rsc41F2

— Nikolas (@NikKo_ial) September 5, 2026

Εγώ θα τον χαρακτηρίσω ψεύτη και απατεώνα. Οι οπαδοί θα τον υπερασπιστούν και οι τσάτσοι τι γαματος είναι ο ΠΘ μας. pic.twitter.com/irH9h03qBd

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) September 8, 2026

NoυΔο-γαλαζαίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

Πρέπει να κάνει χρήση ναρκωτικών, δεν εξηγείται αλλιώς. https://t.co/np9PwOPOgh

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) September 8, 2026

Εδώ κοιτάξτε αρχιψεύταρο!
Ο άλλος μεταφέρει απλώς την φορολογική του κατοικία, κ αυτός γράφει ότι φέρνει 22 δισ. στην Ελλάδα.

Πως κατάντησε έτσι αυτός ο τύπος; pic.twitter.com/pDNQplEcYI

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) September 8, 2026

Δεν έπαθε "εγκεφαλικό" όταν Πακιστανός συνέθλιψε το κεφάλι της Μυρτούς.
Όταν Αφγανοί έσφαξαν τον Καντάρη.
Όταν Πακιστανοί έριξαν στον γκρεμό τον Μουστάκα.
Το έπαθε με την άνοδο του AfD.

Να προσέχεις @Dora_Bakoyannis, γιατί προβλέπω επιδημία εγκεφαλικών. pic.twitter.com/bSiKBsYJJA

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) September 9, 2026

#ΧΑΟΣ_ΔΑΓΚΩΤΟ pic.twitter.com/rOQ3lGS2uZ

— Billy Idiot (@BillyIdiot2) September 8, 2026

#ΧΑΟΣ_ΔΑΓΚΩΤΟ pic.twitter.com/DG7VfjL9BB

— Billy Idiot (@BillyIdiot2) September 8, 2026

pic.twitter.com/lfdJMF68k0

— Boltzmann_Brain (@bolltzmann) September 8, 2026

#ΧΑΟΣ_ΔΑΓΚΩΤΟ pic.twitter.com/drOL618UDS

— Billy Idiot (@BillyIdiot2) September 8, 2026

Σαν σήμερα (10/9/ΧΧΧΧ)

 

1224: Ιδρύεται το τάγμα των Φραγκισκανών μοναχών από τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης.

1925: Υπογράφεται και δημοσιεύεται το πρώτο Σύνταγμα της αβασιλεύτου Ελληνικής Δημοκρατίας, που τίθεται αμέσως σε ισχύ.

1960: Ο θρυλικός αιθίοπας μαραθωνοδρόμος Αμπέμπε Μπικίλα κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης, τρέχοντας ξυπόλητος.

1977: Ο τυνήσιος φονιάς Χαμιντά Τζαντουμπί είναι ο τελευταίος κατάδικος που εκτελείται με γκιλοτίνα στη Γαλλία.

1956: Γεννιέται ο Γιάννης Μπέζος, ηθοποιός.

 

 

2020 Πεθαίνει  στα 82 της χρόνια η πολύ γνωστή ηθοποιός Diana Rigg, πρώην Bond girl αλλά και πρωταγωνίστρια της τηλεοπτικής σειράς Game of Thrones

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ: Νέοι μισθοφόροι δολοφόνοι: Έφηβοι εκτελεστές προσλαμβάνονται για να σκοτώνουν σε όλη την Ευρώπη, από το 2022, το δίκτυο «Foxtrot» θεωρείται υπεύθυνο για περίπου 35 δολοφονίες

 

Από το SKAI.GR 

Σε ένα προάστιο της Στοκχόλμης, ένας άνδρας ντυμένος στα μαύρα εμφανίστηκε μέσα στη νύχτα. Κρατώντας ένα πιστόλι, πλησίασε τον 20χρονο Μουράντ Αμπντελκάδερ, έναν φοιτητή που επέστρεφε από τη βάρδια του στο McDonald’s, σύμφωνα με το BBC.

Ο δράστης άνοιξε πυρ, πυροβολώντας ξανά και ξανά καθώς πλησίαζε το θύμα του. Πυροβόλησε την τελευταία σφαίρα στο κεφάλι του θύματός του, ενώ βρισκόταν αβοήθητο στο έδαφος.

Ο δολοφόνος ήταν ο 18χρονος Ατίλα Αζίμοφ.

Εκείνη τη νύχτα του Φεβρουαρίου πέρυσι, είχε σκοτώσει τον λάθος άνθρωπο.

Το είχε κάνει για χρήματα – είχε προσληφθεί από το «Foxtrot Network», μια οργανωμένη εγκληματική ομάδα με δεσμούς με το ιρανικό καθεστώς, η οποία έχει γίνει διαβόητη για τις τακτικές «Violence-as-a-Service»

(Το Violence-as-a-Service (VaaS) είναι η ανάθεση (outsourcing) βίαιων εγκληματικών πράξεων σε τρίτους μέσω του διαδικτύου).

Από το 2022, το δίκτυο «Foxtrot» θεωρείται υπεύθυνο για περίπου 35 δολοφονίες, καθώς και για μια σειρά επιθέσεων και απόπειρων επιθέσεων εναντίον ισραηλινών στόχων στην Ευρώπη, μεταξύ των οποίων δύο που περιλάμβαναν εκρηκτικά και χειροβομβίδες.

Η οργάνωση στρατολογεί εφήβους για να εκτελέσουν τις επιθέσεις έναντι αμοιβής, αλλά σχεδόν ποτέ δεν χρειάζεται να τους πληρώσει, καθώς συχνά συλλαμβάνονται.

Όπως ο Γιόχανες Νάτλαντ, ένας Νορβηγός έφηβος που καταδικάστηκε την Τετάρτη από ενόρκους στο Old Bailey του Λονδίνου για συνωμοσία με σκοπό τη δολοφονία, στο πλαίσιο ενός σχεδιασμένου φόνου στο Δυτικό Γιορκσάιρ.

 

Σύμφωνα με την Επιχειρησιακή Ομάδα Δράσης (OTF) GRIMM, την ομάδα της Europol που συστάθηκε για την αντιμετώπιση του ζητήματος, οι έφηβοι δολοφόνοι στρατολογούνται μέσω των κοινωνικών δικτύων και λαμβάνουν τις οδηγίες τους με έναν τρόπο που μιμείται τον τρόπο λειτουργίας των ηλεκτρονικών παιχνιδιών.

Ο Άντι Κραγκ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Κέντρου για το Σοβαρό και Οργανωμένο Έγκλημα της Europol, το χαρακτηρίζει ως «υπολογισμένη εξωτερική ανάθεση δολοφονιών» σε ευάλωτους νέους.

Στην OTF GRIMM συμμετέχουν επί του παρόντος 11 χώρες που πλήττονται από το φαινόμενο VaaS: το Βέλγιο, η Δανία, η Φινλανδία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ισλανδία, η Ολλανδία, η Νορβηγία, η Ισπανία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο ηγέτης του δικτύου «Foxtrot», Ράουα Ματζίντ, έχει εγκαταλείψει τη Σουηδία και τη μετέπειτα βάση δραστηριοτήτων του στην Τουρκία, και πλέον εδρεύει στην ιρανική πρωτεύουσα, την Τεχεράνη. Η αστυνομία πιστεύει ότι ορισμένες από τις επιθέσεις VaaS έχουν πραγματοποιηθεί για λογαριασμό του ιρανικού καθεστώτος, συμπεριλαμβανομένης μιας επίθεσης με χειροβομβίδα κατά της ισραηλινής πρεσβείας στην Κοπεγχάγη, αν και άλλες επιθέσεις εντάσσονται στους πολέμους εδαφικής κυριαρχίας του «Foxtrot» στον τομέα των ναρκωτικών.

Ο Diamant Salihu, ερευνητής δημοσιογράφος του σουηδικού τηλεοπτικού σταθμού SVT, διεξάγει έρευνα για το δίκτυο Foxtrot και τις ιρανικές του συνδέσεις εδώ και τρία χρόνια.

«Το καθεστώς δίνει εντολή στον ηγέτη του δικτύου Foxtrot να υποκινήσει το δίκτυό του να διαπράξει επιθέσεις εναντίον των εχθρών του ιρανικού καθεστώτος», δήλωσε. «Μπορεί να πρόκειται για αντιφρονούντες, δημοσιογράφους που αντιτίθενται στο καθεστώς, αλλά και για ισραηλινούς στόχους».

Οι σχέσεις με το ιρανικό καθεστώς ξεκίνησαν μετά τον Οκτώβριο του 2023, όταν ο Ματζίντ κατέφυγε στην Τεχεράνη, ανέφερε ο Salihu. «Έπρεπε να συνάψει συμφωνία για να μπορέσει να ζήσει ελεύθερα στο Ιράν, υπό τον όρο ότι αυτός και το δίκτυό του θα εργάζονταν για το καθεστώς».

Το δίκτυο «Foxtrot» και ο Ματζίντ υπέστησαν κυρώσεις από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου τον Απρίλιο του 2025. Αυτό συνέβη τον μήνα μετά τη σύλληψη του Νάτλαντ, ο οποίος ήταν 18 ετών τότε. Είχε ταξιδέψει εκεί για να εκτελέσει μια δολοφονία για λογαριασμό του «Foxtrot» κάπου κοντά στο Χάντερσφιλντ.

Η περίπτωση του Νάτλαντ δείχνει τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος VaaS.

Ο Νάτλαντ είναι γιος δύο δημοσιογράφων στο Σταβάνγκερ και μεγάλωσε σε ένα άνετο περιβάλλον, αλλά παρασύρθηκε στα ναρκωτικά, με αποτέλεσμα να περάσει κάποιο διάστημα σε κέντρο αποτοξίνωσης και για σύντομο χρονικό διάστημα σε ίδρυμα για παιδιά. Εκεί γνώρισε έναν άλλο έφηβο που χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο «UnknownHustler» στο διαδίκτυο.

Ήταν ο UnknownHustler που έστειλε πρώτος στον Νάτλαντ το διαδικτυακό αίτημα για κάποιον να εκτελέσει μια δολοφονία στο Ηνωμένο Βασίλειο — «Killing in England 270k» (270.000 νορβηγικές κορόνες).

Το αίτημα προερχόταν από έναν άλλο έφηβο με το ψευδώνυμο Generalen. Ο Generalen – ο οποίος ήταν 16 ετών τότε και είχε περάσει τα τελευταία τρία χρόνια σε ίδρυμα για παιδιά – στη συνέχεια προσέλαβε τον Νάτλαντ για τη δολοφονία.

Στη συνέχεια, ο Νάτλαντ οδηγήθηκε σε ένα μέλος της ομάδας Foxtrot με το διαδικτυακό ψευδώνυμο Agent 47, το οποίο προέρχεται από τη σειρά παιχνιδιών Hitman. Η σουηδική αστυνομία έχει κατηγορήσει τον Αλί Σεχάντ Αχμέτ, ο οποίος είναι στενός συνεργάτης του ηγέτη της Foxtrot, Ματζίντ, ότι είναι ο Agent 47.

Ο Agent 47 έκλεισε για τον Νάτλαντ ένα εισιτήριο απλής μετάβασης για το αεροδρόμιο του Μάντσεστερ και τον βοήθησε να ολοκληρώσει τη διαδικασία έκδοσης έκτακτου διαβατηρίου. Χρησιμοποιώντας την εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων Signal, καθοδηγούσε τον Νάτλαντ σε κάθε στάδιο του ταξιδιού του, προτού τον συνδέσει με κάποιον άλλον με το όνομα χρήστη «1».

Θεωρώντας τον Νάτλαντ σαν χαρακτήρα σε παιχνίδι υπολογιστή, ο «1» του έστειλε έναν χάρτη και βίντεο που του έδειχναν πού να βρει τα όπλα που ήταν κρυμμένα σε δασώδη περιοχή στο Χάντερσφιλντ, και στη συνέχεια ένα άλλο βίντεο που του έδειχνε πώς να βρει μια κρυψώνα με μετρητά κοντά σε μια υπόγεια διάβαση πεζών.

Μόλις ο Νάτλαντ εγκαταστάθηκε στο ξενοδοχείο του στο Χάντερσφιλντ με τα όπλα, ο Agent 47 του έστειλε ξανά μήνυμα: «Έχουμε πολλά να κάνουμε αύριο».

Ο Νάτλαντ συνελήφθη το επόμενο πρωί. Δεν του είχε ακόμη ανακοινωθεί ποιον έπρεπε να σκοτώσει, και οι πράκτορες της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας εξακολουθούν να προσπαθούν να διαπιστώσουν αν επρόκειτο για εγκληματική δολοφονία ή για πολιτική δολοφονία που θα εκτελούταν για λογαριασμό του Ιράν.

Ο έφηβος που στρατολόγησε τον Νάτλαντ – ο «Generalen» – ήταν ιδιαίτερα δραστήριος. Εκτός από το ότι προσέλαβε τον Νάτλαντ ως εκτελεστή, είχε επίσης στρατολογήσει τουλάχιστον δύο άτομα που διέπραξαν δολοφονίες στη Σουηδία. Πρόκειται για τον Αζίμοφ, ο οποίος εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης επειδή σκότωσε τον λάθος άνθρωπο, και έναν 17χρονο που πυροβόλησε θανάσιμα τον Αχμέτ Ζαμζάμ στο Λουντ, στη νότια Σουηδία, τρεις εβδομάδες νωρίτερα.

Κανένας από τους δολοφόνους δεν πληρώθηκε, επειδή και οι δύο συνελήφθησαν. Ο Salihu είπε ότι αυτό ήταν μέρος του τρόπου λειτουργίας της Foxtrot.

«Δεν τους νοιάζει καθόλου αν οι έφηβοι συλληφθούν. Διότι όταν συλληφθούν, δεν μπορούν να ζητήσουν τα χρήματα που τους έχουν προσφερθεί, και δεν βλέπουμε κανένα παράδειγμα πληρωμής χρημάτων σε αυτούς τους νεαρούς δολοφόνους», είπε.

Ο Generalen τελικά συνελήφθη επειδή προσπαθούσε να οργανώσει τη δολοφονία του 14χρονου γιου ενός Νορβηγού αστυνομικού.

Προσέλαβε έναν 15χρονο και έναν 17χρονο για να διαπράξουν την επίθεση με μαχαίρι, αλλά ο 15χρονος το ανέφερε στην αστυνομία. Όταν ο Generalen συνελήφθη, οι αστυνομικοί βρήκαν στο κινητό του λεπτομέρειες σχετικά με το σχέδιο δολοφονίας στο Χάντερσφιλντ, οι οποίες οδήγησαν τη βρετανική αστυνομία να συλλάβει τον Νάτλαντ την τελευταία στιγμή.

Ο Generalen καταδικάστηκε τον Μάιο και εκτίει ποινή φυλάκισης 14 ετών.

Η OTF GRIMM έχει σημειώσει ορισμένες επιτυχίες κατά τη διάρκεια των 15 μηνών από την ίδρυσή της. Η αστυνομία έχει προβεί σε περισσότερες από 280 συλλήψεις, μεταξύ των οποίων και ορισμένοι βασικοί ύποπτοι.

Μία από τις σημαντικότερες συλλήψεις ήταν αυτή του Αχμέτ, ο οποίος θεωρείται ότι είναι ο Agent 47.

Συνελήφθη στην κουρδική πόλη Σουλαϊμανίγια του Ιράκ και επί του παρόντος εκκρεμεί αίτημα έκδοσής του προς τη Σουηδία.

Δεν είναι ακόμη σαφές σε ποιο βαθμό οι συλλήψεις έχουν περιορίσει τη λειτουργία της Foxtrot, αλλά …

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - EΝΩΜΕΝΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΛΑΓΝΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Οι Ευρωπαίοι ακτιβιστές και ο μύθος του αγαθού άγριου

 

Της ΣΩΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Oι τρέλες της αμερικανικής ηγεσίας στο Ιράν δεν αλλάζουν τη φύση του ιρανικού καθεστώτος και της Χαμάς: πρέπει να είναι να είναι κανείς εντελώς ευήθης —ούτε καν «χρήσιμος ηλίθιος»— για να μη βλέπει αυτή τη φύση. Και παρ’ όλ’ αυτά, στις διαδηλώσεις που γίνονται κάθε εβδομάδα στη Γερμανία, στη Βρετανία, στη Γαλλία, ακτιβιστές υπέρ της Χαμάς χορεύουν με τις κεφίγιες στους ώμους και ιρανικές σημαίες να κυματίζουν στο φόντο.

Ένα μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής αριστεράς, ρητά ή υπόρρητα, συνδέει την υπόθεση της Γάζας, την επονομαζόμενη «παλαιστινιακή υπόθεση», με τη στήριξη των μουλάδων· παραλλήλως —κι εδώ το πράγμα ξεφεύγει εντελώς από τη λογική— υπερασπίζεται ελευθερίες τύπου ΛΟΑΤΚΙ+, οι οποίες είναι αδιανόητες τόσο στη Γάζα όσο και στο Ιράν.

Άραγε πρόκειται για άγνοια;

Για ευσεβείς πόθους;

Για παραπληροφόρηση και ιδεοληψία;

Όπως συμβαίνει συνήθως, πρόκειται για όλα αυτά μαζί. Ο τυφλός ακτιβισμός δεν είναι απλώς ελάττωμα συλλογιστικής· είναι ελάττωμα συνείδησης.

Στο Βερολίνο, στο Παρίσι και στη Νέα Υόρκη, ο μη δυτικός άνθρωπος δεν αντιμετωπίζεται ως ίσος, αντιμετωπίζεται ως «ευγενής άγριος», όπως συνέβαινε στον 17ο και στον 18ο αιώνα. Έχουμε αφομοιώσει και επιμένουμε σε προκαταλήψεις του Διαφωτισμού και του Ρομαντισμού που διαψεύστηκαν από την επιστήμη και την πείρα της Ιστορίας. Εκτός του ότι το ιδεολόγημα περί αθώου και ηθικού ανθρώπου στη φυσική του κατάσταση ήταν εξαρχής λανθασμένο, στον σύγχρονο κόσμο ακούγεται ακόμα πιο τερατώδες: δεν υπάρχουν άνθρωποι ανέγγιχτοι από θεσμούς, τεχνολογία, ιδιοκτησία και κοινωνικούς κανόνες.

Όμως, στα δυτικά μάτια, τότε και τώρα, ο μη δυτικός άνθρωπος ταυτίζεται με τον «ιθαγενή» που δήθεν παραμένει μακριά από τη διαφθορά, τη βία, την απληστία και τις ανισότητες όπως είχαν παραμείνει οι αυτόχθονες πληθυσμοί της Αμερικής και της Ωκεανίας ώσπου να φτάσουν οι «λευκοί» στην Εποχή των Ανακαλύψεων. Σ’ αυτούς τους πληθυσμούς μερικοί δυτικοί φιλόσοφοι είδαν εξωτικά ηθικά πρότυπα, τα οποία αν και ανέτρεψε ο Τόμας Χομπς με τον «Λεβιάθαν», τροφοδοτούν ακόμα τη λαϊκή φαντασία.

Με λίγα λόγια, οι Άραβες, οι Πέρσες, οι ιθαγενείς της Αμερικής, οι Ινδοί (που έθαβαν χήρες), οι Παπούα (που έτρωγαν τους ηττημένους στον πόλεμο), οι Αφρικανοί είναι πάντοτε θύματα, ποτέ θύτες· θεωρούνται ανίκανοι για το κακό. Όποιο «κακό» διαπράττουν αποτελεί δικαιολογημένη αντίδραση στην καταδυνάστευση που υφίστανται εκ μέρους των Δυτικών.

Όχι ότι οι σημερινοί ακτιβιστές έχουν ιδέα από τις φιλοσοφικές αντιλήψεις του Ρουσσώ και του Μοντεσκιέ, ο οποίος, στις «Περσικές επιστολές», ανέδειξε την «περσική αυθεντικότητα» έναντι της παρισινής υποκρισίας και παραδοπιστίας: απλώς, οι ευρωπαϊκές ιδεολογικές κατασκευές περνούν από γενιά σε γενιά σαν παραβολικός καθρέφτης και καταλήγουν μέρος της κυρίαρχης αφήγησης. Έτσι, αντί να κατανοήσει τους ξένους πολιτισμούς, η Δύση δημιούργησε εξιδανικευμένα στερεότυπα τα οποία της χρησιμεύουν για να ασκεί κριτική, συμφώνως προς την ενοχική ιδεολογία του χριστιανισμού, στα δικά της κοινωνικά ελαττώματα. Καλός Χριστιανός είναι αυτός που αυτοταπεινώνεται αναλαμβάνοντας την ευθύνη για όλες τις αμαρτίες του κόσμου.

Τα γεγονότα καταργούνται: η Γάζα, ένας τόπος αφόρητης καταστολής των ανθρώπινων αναγκών —όχι μόνο εξαιτίας της πολιτικής του Ισραήλ, αλλά, πρωτίστως, εξαιτίας της Χαμάς και της ίδιας της παλαιστινιακής παράδοσης— μεταμορφώνεται σε γη αντίστασης και ελευθερίας· όσο για το Ιράν, δίνει ένα μάθημα στους ιμπεριαλιστές· ανεξαρτήτως αν οι «ιμπεριαλιστές» είναι μια αξιοθρήνητη καρικατούρα. Η κυρίαρχη ιδέα είναι να αναδειχθεί ο καλός Δυτικός που καταδικάζει τη φυλή του, ενώ ταυτοχρόνως τη θεωρεί υπεύθυνη για όλα· τουτέστιν «ανώτερη», «ηγεμονική», δρώσα: αυτός ο μαχητικός ναρκισσισμός καθορίζει τον τρόπο κατοίκησης και θέασης του κόσμου κατά τον οποίο η ουσία του Άλλου δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή.

Αλλά, αν και μια παρατεταμένη παραμονή μεταξύ των ισλαμιστών της Γάζας ή της Τεχεράνης θα άνοιγε μερικά μάτια, προς το παρόν δεν είναι οι δυτικοί ακτιβιστές που κατευθύνονται προς αυτές τις περιοχές: η κίνηση είναι αντίστροφη και συχνά εξαιρετικά επεμβατική.

Τίποτα απ’ όλα τούτα δεν είναι καινούργιο. Στις δεκαετίες του 1920 και του 1930, διανοούμενοι, καλλιτέχνες, επιστήμονες από όλον τον κόσμο, άνθρωποι που πίστευαν στην ατομική ελευθερία και στη σεξουαλική χειραφέτηση, υιοθέτησαν την κομμουνιστική ιδεολογία, η οποία είχε ήδη εφαρμοστεί σε ασιατικές συνθήκες με υπερσυντηρητικά ήθη.

Οι δυτικές ελίτ δεν ήθελαν να δουν την αντίφαση και το παράδοξο:

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΕΘΝΙΚΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Πατέρα πατέρα έχει η Σουηδία Καμπούλ? -- Οι μαθητές του Αλέξη ξεπέρασαν τον δάσκαλο!!!

 

 

 

 

Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ

🔴Η σουηδική ισλαμοαριστερά κάνει προεκλογική εκστρατεία στα αραβικά. Πρώτος διδάξας ο Τσίπρας, που έκανε προεκλογική εκστρατεία στα τούρκικα.

🔴Στις 13 Σεπτεμβρίου, θα διεξαχθούν στην Σουηδία οι προγραμματισμένες βουλευτικές εκλογές και τα κόμματα της σουηδικής ισλαμοαριστεράς προχωρούν σε στοχευμένη διαφημιστική εκστρατεία στην αραβική γλώσσα, λόγω του τεράστιου αριθμού των «Σουηδών» από την Ασία και την Αφρική. Οι οποίοι, πήραν την σουηδική υπηκοότητα, χωρίς να γνωρίζουν ούτε καν την σουηδική γλώσσα.

🔴Πόσοι είναι οι «Σουηδοί» από την Ασία και την Αφρική;

Σχεδόν ένας στους τρεις κατοίκους της Σουηδίας!

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, περίπου 2,94 εκατομμύρια, δηλαδή σχεδόν το 28% του συνολικού πληθυσμού της Σουηδίας, έχουν ξενική καταγωγή! Οι περισσότεροι προέρχονται από την Συρία και το Ιράκ, γι’ αυτό η ισλαμοαριστερά χρησιμοποιεί την γλώσσα τους, για να τους προσεγγίσει.

Και, μέχρι στιγμής τα καταφέρνει, καθώς σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, οι Σοσιαλδημοκράτες, μαζί με άλλες ισλαμοαριστερές δυνάμεις, συγκεντρώνουν συνολικά περίπου 52% στην πρόθεση ψήφου.

🔴Πάντως, τηρουμένων των αναλογιών, κι αυτή η πατέντα από την Ελλάδα άρχισε! Με πρώτον διδάξαντα τον Τσίπρα, ο οποίος, το 2019, έκανε προεκλογική εκστρατεία στην Θράκη, στα τούρκικα! Ομολογουμένως με επιτυχία, καθώς ακόμα και στις εκλογές του 2023, ο μόνος νομός της Ελλάδας που βάφτηκε στα χρώματα του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν ο νομός Ροδόπης!

🔴Είναι …

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΙΣΛΑΜΟΨΥΧΟΠΟΝΙΑΡΑ Ε.Ε. : Η Ευρώπη επιστρέφει στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις» της…

  

 

Του Strange Attractor

Για χρόνια οι «σοφοί» μας έλεγαν ότι η ιστορία (όπως την ξέραμε) τελείωσε.

Ότι τα εθνικά σύνορα θα έχαναν σταδιακά τη σημασία τους, ότι το έθνος-κράτος θα αποτελούσε κατάλοιπο μιας άλλης (σκοτεινής) εποχής, και ότι το μέλλον ανήκε σε μια ολοένα πιο ενωμένη, πολυπολιτισμική, και ομοσπονδιακή Ευρώπη. Multi culti δηλαδή, και τα μυαλά στο σέικερ!

Έκαναν λάθος…

Η Ευρώπη που οικοδομήθηκε μετά τον Ψυχρό Πόλεμο μοιάζει σήμερα κουρασμένη, ανασφαλής, ξεδοντιασμένη, και χωρίς ξεκάθαρη κατεύθυνση, ή έστω μια στιβαρή ηγεσία, που να εμπνέει.

Η οικονομία δυσκολεύεται να αναπτυχθεί, η ευρωπαϊκή βιομηχανία πιέζεται από τον ανταγωνισμό της Κίνας, και της Ινδίας (για να φανταστείτε, καταρρέει μέχρι και η Volkswagen!!!!), η ενεργειακή ασφάλεια παραμένει ευάλωτη, και η δημογραφική γήρανση υπονομεύει τις προοπτικές του κοινωνικού κράτους.

Και την ίδια στιγμή, οι Ευρωπαίοι πολίτες, που έχουν μαλθακώσει στον υπέρτατο βαθμό,  έχουν την αίσθηση ότι η Ε.Ε. χάνει τον έλεγχο, και ότι τα κράτη τους παραπαίουν ζαλισμένα μέσα σε μια ατμόσφαιρα παρακμής, και σημαδεμένης από την πολιτική ορθότητα, τον φασισμό δηλαδή του 21ου αιώνα!

Ακόμη και κράτη απίστευτα προοδευτικά, π.χ. Σουηδία, αλλάζουν ρότα.

Λαθρομετανάστευση, που δεν μπόρεσε κανείς να διαχειριστεί αποτελεσματικά.

Γειτονιές άβατα, κανονικά χαλιφάτα στα κέντρα ευρωπαϊκών πόλεων, όπου η κοινωνική συνοχή, και αντοχή δοκιμάζονται.

Εγκληματικότητα, που σε ορισμένες περιοχές της άλλοτε πολιτισμένης, ασφαλούς, και ανεκτικής Ευρώπης προκαλεί πραγματικό φόβο.

Δυσλειτουργίες της Δικαιοσύνης, πολιτική διαφθορά, οικονομικές ανισότητες, και πλήρης ατιμωρησία, που δημιουργούν την εντύπωση ότι οι κανόνες ισχύουν διαφορετικά για διαφορετικούς ανθρώπους, και πως οι κυβερνώντες (ακόμη και ο απλοί ευρωβουλευτές, π.χ. το Ευάκι) νοιάζονται μόνο για την… μαρμίτα.

 

Και πάνω από όλα, η αίσθηση ότι οι πολιτικές ελίτ είναι στον κόσμο τους, και δεν ακούν, ούτε κατανοούν τον απλό μέσο πολίτη, και τις ανησυχίες του.

Κάπου εδώ λοιπόν, εμφανίστηκε και η περίφημη woke Ευρώπη.

Με μπροστάρη τον Κυριάκο μας, που όμως μετά την εκλογή του Ντόναλντ, ανέκρουσε πρύμνα… κλασικά.

Μια Ευρώπη που σε πολλές περιπτώσεις δείχνει μεγαλύτερη ευαισθησία για το πώς θα διατυπωθεί μια άποψη, παρά για το αν η πολιτική που εφαρμόζεται λειτουργεί.

Μια Ευρώπη όπου η υπερβολή της πολιτικής ορθότητας κατέληξε να δημιουργεί ένα παράδοξο αποτέλεσμα,  όσο περισσότερο ζητούσε από τους πολίτες να είναι ανεκτικοί, τόσο περισσότεροι πολίτες αισθάνονταν ότι οι δικές τους ανησυχίες δεν ήταν ανεκτές, και ότι ο κόσμος που ήξεραν, και στον οποίον μεγάλωσαν γύρισε ανάποδα.

Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο…

Η κοινωνία αντέδρασε.

Η σάπια woke ατζέντα, με τις υπερβολές και τις εμμονές της, αποτέλεσε για ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας σύμβολο μιας Ευρώπης που ενδιαφέρεται περισσότερο να διορθώσει τη γλώσσα των πολιτών, να φροντίσει τις απαιτήσεις της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, και κάθε παραβατικού ατόμου, ή «ευπαθούς» ομάδας, παρά να λύσει τα πραγματικά προβλήματα που ταλανίζουν τους κανονικούς ανθρώπους, αυτούς που πληρώνουν φόρους και χαράτσια για να ζουν το όνειρο κάποιοι…

Δεν είναι ότι οι κοινωνίες έγιναν ξαφνικά «κακές».

Είναι ότι κουράστηκαν να αισθάνονται πως υπάρχουν θέματα για τα οποία δεν επιτρέπεται να μιλάνε.

Όπως π.χ. για την αθρόα άφιξη «προσφύγων πολέμου» από χώρες που δεν έχουν πόλεμο, και τους οποίους επιδοτούν από τους φόρους τους για να «λιάζονται», την ώρα που οι ίδιοι κάνουν δυο δουλειές για να τα φέρουν βόλτα.

Και η πολιτική φύση απεχθάνεται το κενό.

Το οποίο αυτό κενό το καταλαμβάνει πλέον η λαϊκιστική δεξιά.

Η άνοδος των εθνικιστικών και ακροδεξιών κομμάτων δεν είναι πλέον περιθωριακό ευρωπαϊκό φαινόμενο.

Είναι μέρος της νέας πολιτικής κανονικότητας.

 

Εκεί όπου τα παραδοσιακά κόμματα απέτυχαν να δώσουν απαντήσεις στην ασφάλεια, τη μετανάστευση, την οικονομία, και την εθνική ταυτότητα, εμφανίζονται κόμματα που υπόσχονται κάτι πολύ απλό.

Πρώτα οι δικοί μας πολίτες, πρώτα η ασφάλεια, πρώτα το εθνικό συμφέρον.

Μπορεί να μη συμφωνεί κανείς με αυτές τις λύσεις, ειδικά αν το μυαλό του έχει κουρκουτιάσει δεκαετίες τώρα με δήθεν αριστερές, δήθεν ανθρωπιστικές  ιδεοληψίες-φληναφήματα, αλλά θα ήταν πολιτική ανοησία να προσποιείται ότι δεν υπάρχει η ζήτηση γι’ αυτές.

Και έτσι τώρα το εκκρεμές κινείται προς την άλλη πλευρά… την πιο σκοτεινή, πλην όμως ξεκάθαρη για τους ανησυχούντες, και μελανιασμένους πολίτες, που αισθάνονται ξένοι στη χώρα τους.

Η άνοδος των εθνικιστικών και λαϊκιστικών κομμάτων (δείτε τι έγινε στη Σαξονία) δεν είναι πλέον μια μικρή παρένθεση.

Είναι η έκφραση μιας βαθύτερης δυσαρέσκειας.

Οι ψηφοφόροι δεν ψηφίζουν αυτά τα κόμματα επειδή έγιναν ξαφνικά ακροδεξιοί ή ρατσιστές. Πολλοί τα ψηφίζουν επειδή θεωρούν ότι δεν πάει άλλο!

Και αυτό είναι το μεγάλο λάθος των ευρωπαϊκών ελίτ, αντί να αναρωτηθούν γιατί μεγαλώνει η ακροδεξιά, συχνά περιορίζονται στο να καταγγέλλουν όσους την ψηφίζουν, να μιλάνε για μορφώματα, κ.ο.κ.

Μόνο που η ψήφος δεν εξαφανίζεται επειδή την καταγγέλλεις.

Αντίθετα, δυναμώνει…

Οι πόλεμοι στην Ουκρανία, και στη Μέση Ανατολή, έρχονται να επιταχύνουν αυτή την αλλαγή. Να υπογραμμίσουν την μεγάλη ανατροπή.

Η Ευρώπη αναγκάζεται να θυμηθεί έννοιες που είχε σχεδόν διαγράψει από το λεξιλόγιό της, όπως ισχύς, άμυνα, σύνορα, γεωπολιτική, εθνικό συμφέρον, πατριωτισμός, νόμος, τάξη, κλπ.

Η εποχή της αφέλειας τελειώνει. Τα ροζ συννεφάκια διαλύονται, και γίνονται μελανόμορφα νέφη, έτοιμα να ρίξουν τόνους νερού!

Και μαζί με την αφέλεια ίσως τελειώνει και η εποχή κατά την οποία θεωρούσαμε δεδομένο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα προχωρά συνεχώς προς περισσότερη πολιτική, οικονομική, και κοινωνική ενοποίηση.

Εσύ είσαι που το λες;

Πάρε να΄χεις, να πορεύεσαι…

Το αντίθετο είναι πλέον το πιο πιθανό.

Μπορεί σε μια-δυο δεκαετίες το πολύ, να δούμε ισχυρά, ανεξάρτητα έθνη-κράτη μέσα σε μια πιο χαλαρή (αν δεν διαλυθεί στα εξ’ ων συνετέθη) ξεψυχισμένη Ευρωπαϊκή Ένωση.

Κράτη που θα απαιτούν μεγαλύτερο έλεγχο των συνόρων τους, αν δεν τα σφραγίσουν, μεγαλύτερη ελευθερία στη χάραξη οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, και λιγότερη παρέμβαση των καρεκλοκένταυρων καρεκλοθήρων των Βρυξελλών στην καθημερινή ζωή.

Και, ναι, αυτό μπορεί να είναι θετικό.

Όχι επειδή πρέπει να γκρεμίσουμε την Ευρώπη, αλλά επειδή ίσως πρέπει να ξαναχτίσουμε την Ευρώπη πάνω σε πιο ρεαλιστικές βάσεις.

Μια Ευρώπη που θα προστατεύει τα σύνορά της.

Που θα απαιτεί από όποιον έρχεται να σεβαστεί τους νόμους και τις αξίες της.

Που θα αντιμετωπίζει χωρίς εκπτώσεις την εγκληματικότητα, και τον εξτρεμισμό.

Που θα επενδύει στην παραγωγή, στη βιομηχανία, στην τεχνολογία, και στην άμυνα.

Που θα ενισχύει την οικογένεια, και θα αντιμετωπίζει τη δημογραφική της κατάρρευση.

Που δεν θα φοβάται να μιλήσει για εθνική ταυτότητα, παράδοση, και πατριωτισμό.

Αλλά εδώ βρίσκεται και η κόκκινη γραμμή.

Η Ευρώπη δεν πρέπει να γίνει μια ήπειρος κλεισμένη στον φόβο.

Ο έλεγχος της λαθρομετανάστευσης δεν σημαίνει συλλογική ενοχοποίηση λαών.

Η μάχη εναντίον του ισλαμιστικού εξτρεμισμού δεν σημαίνει εχθρότητα απέναντι στους μουσουλμάνους.

Ο πατριωτισμός δεν σημαίνει ρατσισμό.

Και η επιστροφή στο έθνος δεν πρέπει να σημαίνει επιστροφή στους εφιάλτες του ευρωπαϊκού παρελθόντος.

Γιατί υπάρχει μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην επιστροφή στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις», και στην επιστροφή στα… λάθη του εργοστασίου.

 

Η Ευρώπη πιθανότατα θα γίνει πολύ πιο συντηρητική, και πολύ πιο αυστηρή.

Με κράτη πιο προστατευτικά απέναντι στα σύνορά τους.

Πιο δύσπιστα απέναντι στην παγκοσμιοποίηση.

Πιο εθνικά…

Το ερώτημα δεν είναι αν αυτή η στροφή θα συμβεί. Διότι (κατ΄εμέ) θα συμβεί!

Το ερώτημα είναι …

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΙΣΛΑΜΟΨΥΧΟΠΟΝΙΑΡΑ Ε.Ε. : Και πού είστε ακόμα ψυχοπονιάρηδες woke-κακομοίρηδες…

Δεν γαμιεσαι και εσύ. Πηδηξες μια Ευρώπη ολόκληρη μαζί με τον καταραμένο που πέθανε, φέρατε ότι λαθροπηθικι υπήρχε και τώρα σε πείραξε το AFD; pic.twitter.com/dc8ZXStDIt

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) September 8, 2026

Ντόρα μου έρχεται πίτσα σε όλην την Ευρώπη. Και σε εσάς προφανώς!
Χαλάρωσε και απόλαυσε το! 😋 pic.twitter.com/6DMH1U8tSA

— Ο Σκρουτζ της Κηφισιάς 💰 (@ScroogeKifissia) September 7, 2026

 

Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Επειδή φαίνεται πως πλέον δεν αντιλαμβανόμαστε τα στοιχειώδη:

Το AfD δεν είναι κατά των ξένων, γενικώς και αορίστως. Η Γερμανία ενσωμάτωνε συνεχώς αλλοδαπούς μετά τον Β'ΠΠ. Κι επειδή έζησα στη Γερμανία, η ευγένειά τους προς τους αλλοδαπούς που θέλουν να ενσωματωθούν είναι παροιμιώδης. Το AfD δεν ενοχλείται από τους αλλοδαπούς, όταν μεταναστεύουν νόμιμα και ζουν ως Ευρωπαίοι. Μάλιστα υποψήφιοί του είναι και μετανάστες. Είναι κατά της ισλαμικής εισβολής. Κατά του "ανοίξαμε και σας περιμένουμε γιατί είμαστε ψυχοπονιάρηδες".

Η σύντροφός της Βάιντελ, Sarah Bossard, ναι μεν έχει γεννηθεί στη Σρι Λάνκα, αλλά υιοθετήθηκε ως βρέφος από Ελβετούς γονείς, μεγάλωσε στην Ελβετία και έχει Ελβετική υπηκοότητα και 100% ευρωπαϊκή κουλτούρα. Μετά τις σπουδές της στον κινηματογράφο στο Λος Άντζελες, σήμερα έχει μια εταιρεία παραγωγής ταινιών.

Επισης, το AfD δεν είναι κατά της ομοφυλοφιλίας. Είναι κατά της woke ατζέντας. Υποστηρίζει ότι οι ομοφυλόφιλοι έχουν κάθε δικαίωμα να ζουν με τους συντρόφους τους, αλλά αυτό το είδος συμβίωσης δεν είναι πρότυπο οικογένειας. Είναι κατά του γάμου ομοφυλοφίλων (ο οποίος συνεπάγεται αυτομάτως το δικαίωμα της υιοθεσίας) αλλά όχι κατά του συμφώνου συμβίωσης.

Η Βάιντελ δεν είναι κουήρ. Είναι μια κανονικότατη γυναίκα που έλκεται ερωτικά από γυναίκες, αλλά δεν το πουλάει ως πρότυπο. Με την Μπόσαρντ έχουν κάνει σύμφωνο συμβίωσης.  

Τα παιδιά του ζεύγους δεν υιοθετήθηκαν από ίδρυμα. Φυσική μάνα τους είναι η Μπόσαρντ. Είναι από διαφορετικούς άντρες, φίλους του ζευγαριού, και τα παιδιά τους γνωρίζουν. Έχουν μπαμπά και μαμά. Απλώς η μαμά συζεί με μια άλλη γυναίκα.  Πού είναι, λοιπόν, η αντίφαση;

Ναι, αρκετές θέσεις τους είναι λαϊκιστικές. Αλλά, αυτή τη στιγμή,  ο μεγαλύτερος κίνδυνος, υπαρξιακού χαρακτήρα, για τη Γερμανία και την Ευρώπη, είναι η ισλαμική εισβολή.

Και το AfD είναι το μόνο που έχει πάρει ξεκάθαρη θέση στο θέμα.

Τι θα κάνει αν κυβερνήσει;

Δεν ξέρω. Αλλά δεν υπάρχει εναλλακτική. Όταν όλοι οι άλλοι μηρυκάζουν τις ηλιθιότητες για πολιτισμική ενσωμάτωση των τζιχαντιστών, η ψήφος στο AfD είναι μονόδρομος. Και η πρώτη νίκη, στο κρατίδιο της Σαξονίας-Ανχαλτ, είναι γεγονός. Το AfD πήρε 44,5% και το δεύτερο κόμμα, η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) του Μερτς, μόνο 18,2%!

Και τι είπε το γελοίο ανθρωπάκι που υποδύεται τον καγκελάριο;

"Δεν αναγνωρίζω τη χώρα μου!"

Δηλαδή αναγνώριζε ως Γερμανία την τριτοκοσμική σκατότρυπα που κατάντησε με τους εισβολείς και τους υποταγμένους στο Ισλάμ ηγέτες της, αλλά …

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΙΣΛΑΜΟΨΥΧΟΠΟΝΙΑΡΑ Ε.Ε. : «Ακροδεξιά»… λύτρωση στην Ευρώπη -- Η νίκη του AfD είναι χωρίς αμφιβολία νίκη όλων των ελεύθερων Ευρωπαίων

Ίσως τώρα ν' αντιληφθούν οι τελευταίοι αφελείς, πως την "ακροδεξιά" στην Ευρώπη δεν την έφερε το πλήρωμα του χρόνου, μα η αθλιότητα κεντροδεξιών και σοσιαλιστικών κυβερνήσεων που ελέω ιδεοληψιών και προσδοκιών ιδίου οφέλους κατάντησαν την ήπειρο αφροασιατική ισλαμική χωματερή. https://t.co/s6PplSG3ng

— Thanos Dimou (@AthanDim) September 6, 2026

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ 

Στην ευρωπαϊκή χώρα που γέννησε τον ναζισμό, αποθέωσε τον σοβινισμό και θεμελίωσε τον ρατσισμό σε επιστημονικό επίπεδο, το να μιλάς για… ακροδεξιούς είναι λίγο σχετικό, για να μην πω γελοίο.

Γνωστό στους παροικούντες είναι ότι η μεταπολεμική Γερμανία ουδέποτε αποναζιστικοποίηθηκε, γιατί οι Αμερικανοί προτίμησαν να κάνουν τα στραβά μάτια στρέφοντας εξ ολοκλήρου την προσοχή τους στη σοβιετική απειλή. Καραμπινάτοι πρώην ναζί κατέκτησαν ξανά δημόσιες θέσεις και αξιώματα στη «Δυτική Γερμανία» του Αντενάουερ, αποκτώντας προσβάσεις σε ολόκληρο το κοινοβουλευτικό φάσμα εκείνης της εποχής.

Τα τρία κόμματα που αποτελούν και σήμερα μαζί με τους Πράσινους τον βασικό κορμό του λεγόμενου συστημικού τόξου, δηλαδή οι Χριστιανοδημοκράτες και οι Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας, οι Σοσιαλδημοκράτες και, φυσικά, οι Ελεύθεροι Δημοκράτες φιλοξένησαν στις τάξεις τους περίοπτα μέλη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και των Ες-Ες. Απλώς φρόντιζαν επιμελώς να αποκρύπτουν το παρελθόν τους, αν και σε κάποιες λίγες περιπτώσεις (Χανς Γκλόμπκε, Καρλ Σίλερ, Ερνστ Ακενμπαχ), το μητρώο ήταν τόσο… βεβαρημένο, που δεν μπορούσε να καθαρογραφεί.

Πρακτικά η ναζιστική αντίληψη επιβολής και κυριαρχίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο ποτέ δεν πέθανε στη Γερμανία.

Απλώς προσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα και μετουσιώθηκε στην οικονομική ηγεμονία των ημερών μας μέσω του γραφειοκρατικού τέρατος των Βρυξελλών, το οποίο με τη σειρά του αρχίζει να παρεμβαίνει στην καθημερινή ζωή των Ευρωπαίων πολιτών με μία μορφή ολοκληρωτικής εξουσίας που παραπέμπει σε soft εκδοχή ναζισμού.

Αρα, λοιπόν, και με αφορμή τον συντριπτικό εκλογικό θρίαμβο της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (ΑfD) στην Σαξονία, καλό είναι βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους: Νεοναζί, κρυφοναζί και πάσης φύσεως «νοσταλγοί» ολοκληρωτικών μοντέλων υπάρχουν σε όλα τα γερμανικά κόμματα, όπως και στην ίδια τη διοικητική δομή του γερμανικού κράτους. Το… αβγό του φιδιού δεν μονοπωλείται στις τάξεις του «ακροδεξιού» AfD, όπως αρέσκονται να το αποκαλούν στο σύνολό τους τα «φιλοευρωπαϊκά» μέσα ενημέρωσης.

 

Ακροδεξιοί… ξε-ακροδεξιοί, οι πολιτικοί του AfD σήμερα εκφράζουν την πατριωτική φωνή της λογικής σε τουλάχιστον δύο μεγάλα θέματα που καίνε την Ευρώπη συνολικότερα:

Τη ρωσοουκρανική διένεξη και τη λαθρομετανάστευση.

Προσθέστε σε αυτά και την αυξανόμενη επιφύλαξη για τον ρόλο της Γερμανίας στην Ενωμένη Ευρώπη ή τις νοσταλγικές αναφορές στο γερμανικό μάρκο και θα καταλάβετε γιατί στους διαδρόμους του Μπερλεμόν που φιλοξενεί τα γραφεία της Κομισιόν ακούγονται τις ώρες αυτές κραυγούλες υστερίας.

Ο Ορμπαν, η Μελόνι, ακόμα και η Λεπέν ανήκουν στην κατηγορία των «διαχειρίσιμων πονοκεφάλων», αλλά τούτοι εδώ είναι ικανοί να ξηλώσουν το πουλόβερ για τα καλά. Γερμανοί έστησαν το οικοδόμημα της Ε.Ε. και Γερμανοί είναι σε θέση να το διαλύσουν…

Η σκέψη μπορεί σήμερα ακόμη να φτιάχνει το κέφι του Τραμπ, αλλά έχει προκαλέσει πανικό στα κέντρα εξουσίας της παγκοσμιοποίησης που αίφνης βλέπει το αφήγημα της ενσωμάτωσης, της συμπερίληψης, της διαφορετικότητας αλλά ταυτόχρονα και της ρατσιστικής εχθροπάθειας εις βάρος των Ρώσων να κλυδωνίζεται επικίνδυνα.

Το διακύβευμα είναι τεράστιο, γι’ αυτό στην αρχή έπεσαν ακόμη και σκέψεις για ολική απαγόρευση της πολιτικής δραστηριότητας του AfD με την επίκληση (εδώ γελάμε…) του ναζιστικού κινδύνου.

Αλλά ήταν πλέον αργά. Τα μεγέθη δεν επέτρεπαν τέτοιου είδους «αγαρμπιές» στη Γερμανία, γιατί θα γινόταν σεισμός.

Στην πορεία, και πάντα με στόχο την ανάσχεση του ρεύματος του ΑfD που φαινόταν να έρχεται σαν σίφουνας, έπεσαν κι άλλες ωραίες ιδέες. Να το εμφανίσουν ως… συνεργαζόμενο με τον εχθρό!

Φιλορώσους Γερμανούς ναζί έχετε ξανακούσει;

 Τους εφηύρε το πολιτικό σύστημα του Βερολίνου, φυτεύοντας και ένα drone από το Temu, που «εξουδετέρωσε»… ήρωας φορτηγατζής στη Λειψία. Ρωσική απειλή προ των πυλών κραύγασαν εν χορώ τα σκύβαλα των Βρυξελλών, μεταξύ των οποίων και ο δικός μας Μωυσής, αλλά ούτε και αυτό το κόλπο έπιασε. Οι ψηφοφόροι της Ανατολικής Γερμανίας, παρότι στο παρελθόν έζησαν σοβιετική κατοχή, δεν μάσησαν στα παραμύθια. Οι φιλορώσοι… ακροδεξιοί απέσπασαν μία πρωτοφανή νίκη στο κρατίδιο και έπεται συνέχεια.

Στην πράξη, η πλατφόρμα «τέρμα στη στήριξη του διεφθαρμένου Ζελένσκι, αποκατάσταση στρατηγικής ισορροπίας με τη Μόσχα και άμεση απέλαση των λαθρομεταναστών που κουβάλησε στη Γερμανία (και στην υπόλοιπη Ευρώπη) η Μέρκελ» αποτελεί την ελάχιστη πατριωτική συνισταμένη. Γι’ αυτό ακούγεται «λογική» στους απλούς λαϊκούς ψηφοφόρους που δεν έχουν καμία όρεξη να επιδοτούν με τους φόρους τους τον… πολύτεκνο Μωχάμεντ και να βλέπουν τους Γερμανούς ολιγάρχες-βιομηχάνους (τους πραγματικούς ναζί που είχαν στηρίξει και την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία) να θησαυρίζουν από την παραγωγή όπλων για την άμυνα σε ανύπαρκτους εχθρούς. Τις ίδιες ακριβώς θέσεις πρεσβεύει παραδόξως και το μικρό αριστερό κόμμα της Σάρα Βάγκενκνεχτ, προς το οποίο οι τάχα μου…ακροδεξιοί έχουν τείνει χείρα φιλίας.

Από τη μία, λοιπόν, έχουμε τους φιλελεύθερους, προοδευτικούς, ευρωπαϊστές, μεταρρυθμιστές ή όπως αλλιώς θέλετε να βαφτίσετε τα ευρω-λαμόγια του εθνομηδενισμού και, από την άλλη, υπάρχουν οι «ακροδεξιοί» ή αριστεροί πατριώτες που αγωνίζονται να περισώσουν ό,τι έχει απομείνει από τις πατρίδες τους.

Η νίκη του AfD είναι χωρίς αμφιβολία νίκη όλων των ελεύθερων Ευρωπαίων, αφετηρία και πρόκριμα για…

 

 απαλλαγή από το «τέρας των Βρυξελλών» και ελπίδα για αποτροπή του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου στον οποίο μας σέρνουν ολοταχώς τα κέντρα της παγκόσμιας εξουσίας.

ΥΓ.: Με ρωτούν κάποιοι φίλοι για τη στάση του AfD απέναντι στην Ελλάδα με αφορμή ότι κάποια στελέχη του λοξοκοιτούν προς την Τουρκία και τα Κατεχόμενα.

Η απάντηση είναι δυστυχώς ότι οι Γερμανοί, ανεξαρτήτως κόμματος, είναι πρωτίστως Γερμανοί. Πέρα από τη θεωρητική λατρεία για την αρχαία Ελλάδα, την αγάπη για τις ελληνικές παραλίες, τη ρετσίνα και το ούζο, συμπάθεια για το ελληνικό γένος δεν έχουν, με την εξαίρεση κάποιων λίγων αριστερών που μετουσιώνουν τα ενοχικά τους σύνδρομα από την Κατοχή σε ρητορικές εκδηλώσεις συμπάθειας.

Οι Γερμανοί του AfD κοιτούν πρωτίστως να σώσουν την πατρίδα τους (σώζοντας δευτερευόντως και την Ευρώπη), αλλά δεν είναι εκείνοι που θα μας απλώσουν στοργικό χέρι ή, πολύ περισσότερο, θα μας δώσουν τις αποζημιώσεις, ας μην έχουμε αυταπάτες. Η στάση τους απέναντι στην Ελλάδα θα εξαρτηθεί από το αν απέναντί τους βρουν κυβέρνηση με στοιχειώδη αίσθηση εθνικής αξιοπρέπειας, κάτι που δυστυχώς σήμερα δεν υφίσταται…

 

Η αξία των «συμβολαίων ασφάλειας»

Αλέξης Παπαχελάς

Η Ελλάδα αναζητάει, εδώ και δεκαετίες, στην παγκόσμια «ασφαλιστική αγορά» ένα «συμβόλαιο» προστασίας έναντι της Τουρκίας. Είναι πολύ περίεργο το πώς μια τόσο υπερήφανη χώρα, η οποία συγκινείτο από το «Η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες», πάσχει ακόμη από το σύνδρομο της εξάρτησης.

Το βασικό «συμβόλαιο» που θεωρούσαμε ότι μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε αφορούσε τις ΗΠΑ. Αγοράζαμε αμερικανικό πολεμικό υλικό και επιδιώκαμε την παροχή στρατιωτικών διευκολύνσεων και βάσεων με την προσδοκία ότι στα δύσκολα με την Τουρκία η Ουάσιγκτον θα ήταν εκεί.

Πράγματι, οι ΗΠΑ παρενέβησαν σε ορισμένες κρίσιμες στιγμές, κρατώντας πάντοτε ίσες αποστάσεις, λειτουργώντας σαν πυροσβέστες σε μια κρίσιμη γωνιά της Δυτικής Συμμαχίας. Απογοητευόμασταν και ενίοτε θυμώναμε, όπως συνηθίζουμε, γιατί θεωρούσαμε ότι είχαμε δίκιο και οι ΗΠΑ έπρεπε να σταθούν στο πλευρό μας. Είχαμε, όμως, τη βεβαιότητα ότι, τουλάχιστον, το στιβαρό χέρι της Αμερικής θα παρενέβαινε σε μια κρίση για να συγκρατήσει την Αγκυρα.

Αυτές οι ημιβεβαιότητες έχουν πεθάνει στην εποχή μας, καθώς κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς είναι η Δυτική Συμμαχία, ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο στον Λευκό Οίκο και τι θα απαντήσει.

Ψωνίσαμε και γαλλικό «συμβόλαιο ασφάλειας» ήδη από την εποχή του Ζισκάρ. Είναι συνήθως ακριβό, γιατί συνοδεύεται από μεγάλο όγκο εξοπλιστικών παραγγελιών. Συνοδεύεται, βεβαίως, και από φραστικές δεσμεύσεις ή στρατηγικές χειρονομίες, όπως ήταν η παρουσία του προέδρου Μακρόν και πολεμικών σκαφών στην Κύπρο. Το γαλλικό «συμβόλαιο» σίγουρα δεν έχει τη δυνητική ισχύ του αμερικανικού και δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ στην πράξη, ακόμη. Το πρόβλημα σε αυτή την περίπτωση είναι ότι ο ηγέτης πίσω από το «συμβόλαιο» θα είναι ένας βετεράνος, συνταξιούχος πολιτικός σε λίγους μήνες.

Τελευταία γίνεται πολύς λόγος για το ισραηλινό «συμβόλαιο». Αυτό σίγουρα θα μπορούσε να έχει νόημα εάν μεταφραζόταν σε απτές κινήσεις υποστήριξης της Ελλάδας σε μια κρίση. Δεν είναι φθηνό, αλλά προσφέρει πολλά σε συνέργειες και την εκπαίδευση των δικών μας υπηρεσιών και Ενόπλων Δυνάμεων σε έναν άλλο τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας. Ερχεται, όμως, με μια προειδοποίηση πίσω από κλειστές πόρτες, που λέει ρητά ότι «στη γειτονιά μας, αλλά και στον κόσμο γενικότερα, κανείς δεν πολεμάει τον πόλεμο κάποιου άλλου».

Στον κόσμο που ζούμε, καμία χώρα δεν ασφαλίζει κάποιαν άλλη, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Είδαμε, άλλωστε, τι πέρασε η Ουκρανία όταν άλλαξε η ηγεσία στην Ουάσιγκτον.

Καλό είναι να διατηρούμε τις σχέσεις που έχουμε και να «ψωνίζουμε» υποστήριξη από παντού. Αρκεί να μην έχουμε ψευδαισθήσεις και να θυμόμαστε ότι, αν δεν είμαστε αρκετά στιβαροί και ισχυροί από μόνοι μας, τα «ασφαλιστικά συμβόλαια προστασίας» μικρή αξία έχουν.

Ασε που …