ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΓΡΑΜΜΑΤΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το χαρτζιλίκι της δωρεάν παιδείας

 

 

Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Είμαστε γερασμένη χώρα. Απόδειξη ότι για τους περισσότερους τα χρόνια της εργασίας είναι χρόνια δοκιμασίας, που αν την περάσεις επιτυχώς, φτάνεις στον στόχο της ζωής σου, παίρνεις σύνταξη.

Είμαστε ακριβή χώρα. Και δεν αναφέρομαι μόνον στους αριθμούς. Κρίνω από την ποιότητα των υπηρεσιών που μας παρέχονται σε σχέση με το κόστος που καταβάλλει ο καθένας από εμάς. Γενιές ολόκληρες εργάστηκαν για να κατασκευάσουν ένα κράτος Λεβιάθαν το οποίο αδυνατεί να ανταποδώσει τις υπηρεσίες για τις οποίες πληρώνεται. Με όρους αφηρημένους θα λέγαμε ότι το κράτος δεν υπηρετεί την κοινωνία. Η κοινωνία υπηρετεί το κράτος.

Εχουμε πολλά ελαττώματα και ακόμη περισσότερα προβλήματα, όμως έχουμε ένα πλεονέκτημα, ένα υπερόπλο το οποίο το υπερασπιζόμαστε ως κόρην οφθαλμού. Είναι η λεγόμενη δωρεάν παιδεία. Μια παιδεία δωρεάν σε όλες της τις βαθμίδες που έχουμε καταφέρει να την σώσουμε από την πολιορκία των κερδοσκόπων. Δωρεάν διδασκαλία, δωρεάν εγκαταστάσεις, δωρεάν βιβλία, όλα προσφέρονται στους νεαρούς βλαστούς μας με τη γενναιοδωρία ενός κράτους που αγκαλιάζει τους μέλλοντες συνταξιούχους του από την πιο τρυφερή ηλικία.

Βέβαια, τα πράγματα δεν είναι ποτέ τόσο απλά με την ψυχή του Ελληνος. Ως εκ τούτου, ενώ το κράτος προσφέρει στα παιδιά τους δωρεάν παιδεία, οι ίδιοι επιλέγουν να πληρώνουν «ιδιαίτερα» και φροντιστήρια. Διάβασα ότι πέρυσι ξοδεύτηκαν γύρω στα 800 εκατ. ευρώ στον σκιώδη στόλο της μέσης εκπαίδευσης. Εντυπωσιάστηκα από τον ζήλο των γονιών που αρχίζουν τα ιδιαίτερα στα παιδιά τους από το δημοτικό.

Βέβαια στην Ελλάδα είμαστε. Και τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται. Απόδειξη ότι όλοι αυτοί οι γονείς που ξοδεύουν όλα αυτά τα εκατομμύρια σε ιδιαίτερα και φροντιστήρια μάχονται δεκαετίες τώρα για τη δωρεάν παιδεία, πολλοί δε εξ αυτών στήθηκαν στα χαρακώματα για να εμποδίσουν τον κατακτητή που θέλει να ιδρύσει μη κρατικά πανεπιστήμια.

Για μια ακόμη φορά συναντούμε το πάγιο πρόβλημά μας, την κατανόηση κειμένου. Μας φτάνει η λέξη δωρεάν και δεν κάνουμε τον κόπο να δούμε πόσο κοστίζει αυτό το δωρεάν στην πραγματικότητα, η οποία και αναιρεί την ίδια τη σημασία της λέξης. Υποκρινόμαστε ότι η παιδεία είναι δωρεάν επειδή την λέμε έτσι.

Πόση φαιά ουσία και πόση ανθρώπινη εργασία έχουμε καταναλώσει για να συντηρήσουμε το κατά κεφαλήν κόστος της δωρεάν παιδείας. Αναρωτιέμαι μήπως…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ-ΚΑΤΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το Princeton και τα κεφτεδάκια

Δείτε πως είναι σήμερα ο μαθητής ΕΠΑΛ που έγραψε κάτι δικά του στις πανελλαδικές του 1988 pic.twitter.com/Boj3M1tZU8

— Dirty Frank (@yioults1) June 1, 2026

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Η ιλαροτραγωδία που εκτυλίχθηκε προσφάτως σχετικά με τα ακαδημαϊκά προσόντα υφυπουργού της κυβέρνησης, νομίζω ότι είναι η κατάλληλη αφορμή για να εξετάσουμε λίγο πιο προσεκτικά την έννοια «πτυχίο».

Να ξεκινήσουμε με τη διαπίστωση ότι το πτυχίο (μαζί με το αυτοκίνητο – το ΙΧ, όπως το έλεγαν τότε που ήταν για λίγους) ήταν και είναι από τις βασικές αξίες της κοινωνίας μας από τη Μεταπολίτευση ως τώρα. Το πτυχίο ανώτατης εκπαίδευσης γίνεται αντιληπτό ως προϋπόθεση της ποθητής κοινωνικής ανέλιξης και είναι φυσικό αυτό, αφού η εκπαίδευση είναι ο κατ’ εξοχήν αξιοκρατικός μηχανισμός κοινωνικής κινητικότητας στις κοινωνίες μας.

Προσοχή όμως! Πόσο ανώτατη ή πόσο εκπαίδευση είναι αυτή που αντιπροσωπεύει το πτυχίο δεν έχει σημασία.

Εκείνο που προέχει να είναι να λογίζεται ως πτυχίο. Δεν είναι απαραίτητο να είναι από τη Νομική Αθηνών – δεν είμαστε δα σνομπ! Ας είναι και από την Ανωτάτη Τυροκομική Τρικάλων (αν υπάρχει, που δεν αποκλείεται να υπάρχει), αρκεί να είναι πτυχίο.

Αλλωστε το δημοκρατικό ήθος του λαού μας είναι πασίγνωστο, γι’ αυτό και εδώ, τα εξισώνουμε όλα. Μέχρι πριν από κάποια χρόνια, θυμίζω, υποχρεώναμε τον αριστούχο του Χάρβαρντ ή του Κέιμπριτζ να δίνει εξετάσεις στην Ελλάδα, προκειμένου να αποδείξει ότι το πτυχίο του είναι εφάμιλλο των ελληνικών.

Με το πρόσχημα του «εκδημοκρατισμού», το ΠαΣοΚ εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο την επιθυμία για ατομική πρόοδο που αντιπροσωπεύει το πτυχίο και διευκόλυνε την εκπλήρωσή της για όλο και περισσότερους. Ανοίγουν ιδρύματα παντού, οι βάσεις πέφτουν σε εξευτελιστικό βαθμό, η πρόσβαση γίνεται ευκολότερη για όλο και πιο πολλούς, είτε το αξίζουν είτε όχι και, τέλος, η εσωτερική λειτουργία του συστήματος χαλαρώνει, ώσπου ξεχαρβαλώνεται τελείως και η μονιμότητα της φοιτητικής ιδιότητας γίνεται δικαίωμα.

Η πληθωριστική πολιτική που ακολούθησε το ΠαΣοΚ ουσιαστικά δημιούργησε τη σημερινή κατάσταση στην Παιδεία: μεγάλη ποσότητα, αραιωμένη ποιότητα. Και, βέβαια, μεταπτυχιακό για τον καθένα – ακόμη και ο Αλέξης Καραμήτρος έχει ένα τέτοιο.

Το σύστημα αυτό συνδυάστηκε θαυμάσια με τη διόγκωση του δημόσιου τομέα επί ΠαΣοΚ, ώστε ο αντιπαραγωγικός τομέας να απορροφά πτυχία αμφίβολης αξίας.

Τη σκυτάλη στην εξαχρείωση της ανώτατης παιδείας την πήρε η ΝΔ και συνέχισε το έργο της Πασοκαρίας με το ίδιο πάθος και μεράκι. Θυμίζω ότι επί κυβερνήσεως Σαμαρά καταργήθηκε, ουσιαστικά, ο νόμος Διαμαντοπούλου.

Την κατάσταση εκμεταλλεύτηκε, φυσικά, και ο ιδιωτικός τομέας, που γέμισε την Αθήνα με «κολέγια» που λειτουργούσαν σε οροφοδιαμερίσματα αθηναϊκών πολυκατοικιών.

Και, βέβαια, για όσους χρειάζονταν μια δεύτερη ευκαιρία, προκειμένου να τηρούν κάποια τυπικά προσόντα, επινοήθηκε και το Ανοικτό Πανεπιστήμιο, με προγράμματα σπουδών όπως «Νεοελληνικός Πολιτισμός» – κυρίως για τους δημοσιογράφους τείνω να πιστέψω.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκανε μια φιλότιμη προσπάθεια για την παράκαμψη του άρθρου 16 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει το κρατικό μονοπώλιο, ανοίγοντας τον δρόμο για «μη κερδοσκοπικά» ξένα ιδρύματα. Τα αποτελέσματα όμως ήταν από πενιχρά έως αστεία. Και ήταν αναμενόμενο, λόγω του τεράστιου μεγέθους της επένδυσης και του πολύ μικρού μεγέθους της εγχώριας αγοράς.

Σκεφτείτε το εξής απλό: Αν ερχόταν, ας πούμε, το Princeton στην Ελλάδα.

Με το υψηλό του επίπεδο, το απαιτητικό πρόγραμμά του, τα δυσθεώρητα δίδακτρα, τους σπουδαίους καθηγητές, αλλά και κτίρια αντάξια της ιστορίας του, πείτε μου γιατί κάποιος, που έχει τη δυνατότητα να φοιτήσει στο γνήσιο Princeton και να αποκτήσει την πλήρη εμπειρία, γιατί αυτός ο άνθρωπος να προτιμήσει το Princeton in Greece;

Για να μη στερηθεί για τέσσερα χρόνια τα κεφτεδάκια της μαμάς του;

Ετσι, όσοι φοβούνταν το Blitzkrieg που θα εξαπέλυε το Ivy League, με σκοπό τον αφελληνισμό της παιδείας μας, πρέπει να ησύχασαν. Δεν κινδυνεύουμε από το Πανεπιστήμιο Κύπρου…

Στην Κύπρο, έχετε υπ’ όψιν, έχει πέσει πανικός στην αγορά της ανώτατης παιδείας, εξαιτίας της ίδρυσης παραρτήματος του Καποδιστριακού στη Λευκωσία. Είναι λογικό, διότι οι Κύπριοι θεωρούν την Ελλάδα ως Ευρώπη – και, εννοείται, έχουν την αμέριστη συμπαράστασή μου οι φουκαράδες για τη φρικτή πλάνη τους. Την ίδια ώρα, εμείς υποδεχόμαστε με τυμπανοκρουσίες το Πανεπιστήμιο Κύπρου, με την παρουσία μάλιστα του Πρωθυπουργού!

Ο μόνος τρόπος να πάψει αυτή η γελοιότητα είναι να καταργηθεί το άρθρο 16.

Η εσωτερική αγορά μπορεί να είναι μικρή, όμως υπάρχει μεγάλο δυναμικό διαπρεπών ελλήνων επιστημόνων, εδώ και στο εξωτερικό, υπάρχουν επίσης πλούσιοι με φιλανθρωπικές προθέσεις και την επιθυμία της υστεροφημίας. Μόνο ένα κανονικό πανεπιστήμιο θα προσελκύσει και σπουδαστές από γειτονικές χώρες.

Το κυριότερο όμως είναι ότι…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το γλωσσικό είναι πάντα ζωντανό

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Το «γλωσσικό»  ζήτημα είναι ακόμη ζωντανό.

Το αντιμετωπίζουμε σαν να το έχουμε λύσει, ο «εμφύλιος» έληξε με συντριπτική νίκη της λεγόμενης δημοτικής, παρ’ όλ’ αυτά, όμως, εξακολουθεί να απασχολεί πολλούς από εμάς.

Αλλους δεν τους απασχολεί, όπως τους πολιτικούς για παράδειγμα και διάφορους δημοσιολογούντες, ενώ θα έπρεπε να τους απασχολεί.

Πώς εννοώ αυτό το «απασχολεί».

Σίγουρα δεν μπορεί να μας απασχολεί με τον ίδιο τρόπο που απασχολούσε τους προγόνους μας, οι οποίοι το είχαν εντάξει στην πλούσια συλλογή των συγκρούσεων που χαρακτηρίζουν την ελληνική ζωή. Κι αν δεν έχουμε λόγο να καβγαδίσουμε, θα πρέπει να τον εφεύρουμε.

Το «γλωσσικό» οφείλουμε να το προσεγγίσουμε με τους όρους που μας επιβάλλει ο κόσμος μας. Ενας κόσμος ο οποίος διαθέτει μία κοινή, τα αγγλικά, η οποία μπορεί να χρησιμεύει ως εργαλείο επικοινωνίας, όμως η συντριπτική πλειονότητα των ομιλητών της τη χρησιμοποιεί υποτυπωδώς. Διαθέτει και μεγάλες γλώσσες όπως τα ισπανικά. Ή γλώσσες που χρησιμοποιούνται από μεγάλους πληθυσμούς όπως τα κινεζικά ή τα ρωσικά, όμως δεν μπορείς να τις χαρακτηρίσεις «διεθνείς». Ακόμη και τα γαλλικά, που μέχρι δύο γενιές πίσω εθεωρούντο διεθνής γλώσσα, έχουν χάσει πια αυτόν τον ρόλο. Οποιαδήποτε συζήτηση λοιπόν για τα ελληνικά, τη γλώσσα που μιλάμε, γράφουμε και στην οποία σκεφτόμαστε, θα πρέπει να γίνει λαμβάνοντας υπ’ όψιν αυτούς τους παράγοντες. Εχουμε την τύχη να συμμετέχουμε σε μια μεγάλη ένωση κρατών η οποία, εκτός των άλλων, αποδέχεται ως συστατικό της τη γλωσσική ποικιλομορφία των μελών της. Αυτό ας το σκεφτούν όσοι κατηγορούν την Ε.Ε. για αυταρχισμό.

Τα ελληνικά είναι μια μικρή γλώσσα. Τη μιλούν καμιά δεκαπενταριά εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο, δεν ανήκει σε καμιά οικογένεια, όπως οι λατινογενείς γλώσσες, όμως διαθέτει ένα ιστορικό βάθος το οποίο την κάνει μοναδική.

Είναι η αρχαιότερη γλώσσα της Ευρώπης και διαθέτει τεράστιο αποθεματικό κεφάλαιο σκέψης και δημιουργίας, που παρά τους αιώνες της ζωής της δεν έχει ακόμη εξαντληθεί.

Η διδασκαλία της στις νεότερες γενιές από αυτήν την αρχή οφείλει να ξεκινήσει. Η σύνδεση των σύγχρονων ελληνικών με την ιστορία της, με το βάθος του σπηλαίου που τα φιλοξενεί, δεν αφορά μόνον την εθνική ταυτότητα που θέλουμε να καλλιεργήσουμε στους νέους. Αφορά και την ταυτότητά τους ως Ευρωπαίων πολιτών. Διότι τα ελληνικά είναι τμήμα της ευρωπαϊκής ταυτότητας.

Για να εξηγούμαι: όχι τα ελληνικά που μιλάμε σήμερα. Τα ελληνικά ως μια γλώσσα που δεν σταμάτησε να μιλιέται για περίπου τριάντα αιώνες Ιστορίας και τα οποία, όπως κάθε οργανισμός έχουν υποστεί αλλοιώσεις που τα έχουν μεταμορφώσει. Τα ελληνικά που μιλάμε σήμερα δεν είναι τα ελληνικά του Ομήρου. Και δεν θα μπορούσαν να είναι. Δεν ντυνόμαστε με χιτώνες ούτε πολεμάμε με δόρατα. Ομως είναι ο ίδιος οργανισμός.

Το λεγόμενο «γλωσσικό» ζήτημα ήταν μια συνεχής προσπάθεια αποκοπής της σύγχρονης ελληνικής από τις αρχαίες καταβολές της.

Να πω ότι αυτό το χρωστούσαμε κατά μείζονα λόγο στον φόβο που μας προκαλούσε η σύγκριση των έργων μας με τα έργα της αρχαιότητας;

Το αποτέλεσμα είναι ότι οι έδρες των νεοελληνικών σπουδών στα ξένα πανεπιστήμια δεν είχαν καμία σχέση με τις έδρες ελληνικών σπουδών που αφορούσαν την αρχαιότητά μας. Με αποτέλεσμα να μαραζώνουν σ’ ένα αξιοπρεπές κατά το δυνατόν περιθώριο και οι ελληνιστές να τις αντιμετωπίζουν με τη συμπάθεια της συγκατάβασης.

Το ζήτημα είναι ότι αυτήν τη στάση την εσωτερικεύσαμε κι εμείς και την εντάξαμε στο δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα.

Λέμε διάφορα για τη Μεταπολίτευση, όμως παραγνωρίζουμε τον ρόλο που έπαιξαν δύο μεταρρυθμίσεις. Η πρώτη με την κατάργηση της διδασκαλίας της καθαρεύουσας, δηλαδή της λόγιας καθομιλουμένης, και η δεύτερη με την επιβολή του μονοτονικού. Καταργήσαμε την τρίτη κλίση, τα απαρέμφατα, τις δασείες και την περισπωμένη, και αισθανθήκαμε πολίτες του σύγχρονου κόσμου. Πάλι καλά που μας ξέφυγαν τα «ήτα» και τα «ωμέγα», αλλά εάν συνεχίζαμε θα το είχαμε καταφέρει.

Τα επιχειρήματα ήταν έωλα, αλλά δεν έχει σημασία. Η διδασκαλία της λόγιας γλώσσας, στην οποία είναι γραμμένα τα περισσότερα έργα της νεοελληνικής γραμματείας, καταργήθηκε για να αντικατασταθεί από τη γλώσσα του λαού.

Ποια είναι αυτή άραγε;

Δεν έχει σημασία. Τα πνεύματα καταργήθηκαν διότι, λέει, και η αρχαία γραμματεία ήταν ατονική. Την περισπωμένη και τα πνεύματα τα πρόσθεσαν οι Αλεξανδρινοί. Από κοκεταρία άραγε ή μήπως επειδή τότε η ελληνική γλώσσα έγινε «κοινή» και χρειαζόταν σημεία για να τη συνδέουν με την προφορά της όταν ήταν περιορισμένη στην ελληνική πόλη όπου ήταν δεδομένη;

Ναι, πρέπει να ανοίξουμε το γλωσσικό.

Να αναρωτηθούμε γιατί στην ευχή δεν διαβάζονται τα σχολικά βιβλία και για ποιον λόγο το υπουργείο Παιδείας αδιαφορεί.

Ισως γιατί μας λείπει το έμψυχο δυναμικό.

Κυρίως όμως μας λείπει …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πού κρύβονται τα ελληνικά;

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Φέτος συμπληρώνονται πενήντα χρόνια από τον Μάιο του 1976 οπότε και καταργήθηκε από τη μέση εκπαίδευση η διδασκαλία της «καθαρεύουσας» και επιβλήθηκε η «δημοτική» ως επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους.

Η ατμόσφαιρα ήταν πρόσφορη και το μέτρο έγινε δεκτό με ενθουσιασμό σαν μια ακόμη κατάκτηση της νεαράς τότε δημοκρατίας στο ηττημένο ήδη φάντασμα της χούντας. Μέτρο ακόμη πιο ευπρόσδεκτο, αφού ο υπουργός Παιδείας που ανέλαβε τη μεταρρύθμιση ήταν ένας συντηρητικός πολιτικός, ο Γεώργιος Ράλλης, μιας κεντροδεξιάς κυβέρνησης. Ως γνωστόν το «γλωσσικό» συνόδευσε την ύπαρξη του νεοελληνικού κράτους και αποτέλεσε σημαντική παράμετρο στις πολιτικές και ιδεολογικές συγκρούσεις. Ως γνωστόν, επίσης, η χούντα που μιλούσε την «καθαρεύουσα» των αμόρφωτων καραβανάδων κατάφερε και το τελειωτικό χτύπημα στη λεγόμενη καθαρεύουσα, αυτήν που είχε κάνει βασικό στοιχείο στις κωμωδίες του ο Μποστ με το ταλέντο του.

Η μεταρρύθμιση θεωρήθηκε λοιπόν μέτρο προοδευτικό, απαραίτητο για τον εκσυγχρονισμό και τον εκδημοκρατισμό της χώρας. Το κράτος θα μιλούσε επιτέλους τα ίδια ελληνικά με τον «λαό» του οποίου η γλώσσα παρέμενε συγκεχυμένη και αναζητούσε την κωδικοποίησή της σε κανόνες τους οποίους είχε οργανώσει ο Μ. Τριανταφυλλίδης, συνεργάτης του δημοτικιστή Ιωάννη Μεταξά. Λεπτομέρεια που μπορεί να έχει ιστορική σημασία, όμως δεν έχει μόνον ιστορική αξία. Απλώς καταδεικνύει ότι το λεγόμενο «γλωσσικό» ήταν πιο πολύπλοκο από όσο το θεωρούσαν όσοι το ταύτιζαν με τη σύγκρουση δεξιάς και αριστεράς.

Δεν χρειάζεται να προσθέσω ότι η μεταρρύθμιση αυτή του 1976 έφερε μια απορρύθμιση στη χρήση της ελληνικής, κυρίως της επίσημης η οποία υπέστη τις στρεβλώσεις στα όρια του γελοίου της ενδογλωσσικής μετάφρασης. Απορρύθμισε και τη διδασκαλία της στην εκπαίδευση.

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι.

Λέγαμε τότε ότι στο σχολείο μας διδάσκουν την καθαρεύουσα.

Σίγουρα δεν ήταν η καθαρεύουσα του Μιστριώτη. Και αναρωτιέμαι αν είναι σωστό να εξακολουθούμε να την ονομάζουμε ακόμη και σήμερα «καθαρεύουσα». Ηταν η λόγια ελληνική, αυτή που μιλούσαν οι μορφωμένοι Ελληνες, αυτή που ήταν απαραίτητο εργαλείο για τη μετάφραση επιστημονικών και θεωρητικών έργων από τις μεγάλες ευρωπαϊκές γλώσσες. Μετάφραση απαραίτητη ως πρώτη ύλη για την παραγωγή αφηρημένης σκέψης στα ελληνικά.

Εντέλει θα μπορούσαμε να πούμε ότι η περίφημη γλωσσική επανάσταση της Μεταπολίτευσης συμπυκνώνεται στον αποκεφαλισμό της γλώσσας από την τρίτη κλίση και το απαρέμφατο. Ας προσθέσουμε και τον ακρωτηριασμό της μετοχής που έγινε μόνον τροπική.

Δεν ξέρω τι σχέση έχουν όλ’ αυτά με την απελευθέρωση από τους καταπιεστικούς μηχανισμούς της «αντίδρασης». Εκείνο που ξέρω είναι πως μου είναι εντελώς ακατανόητη η κατάργηση του απαρεμφάτου το οποίο ζει και βασιλεύει σε γλώσσες όπως τα γαλλικά ή τα ιταλικά χωρίς να καταπιέζεται κανείς. Η αδυναμία παραγωγής θεωρητικής σκέψης στα ελληνικά οφείλεται στην κατάργηση του απαρεμφάτου στο οποίο, βέβαια, προστρέχουμε κατ’ οικονομίαν, σε φράσεις όπως το «είναι και το μηδέν».

Εκείνο επίσης που δεν λαμβάνουμε υπ’ όψη είναι ότι, παρά τους σπαραγμούς του γλωσσικού και τις ανελέητες συγκρούσεις, οι συγγραφείς μας έγραψαν αριστουργήματα σε μια γλώσσα που δεν ήταν ούτε καθαρεύουσα, ούτε δημοτική. Ηταν τα ελληνικά που, όπως λέει και ο Συκουτρής, εμπεριέχουν και τις δύο εκδοχές, όπως κάθε επεξεργασμένη γλώσσα συνδυάζει διάφορα επίπεδα λόγου.

Τα κείμενα των ποιητών μας που γράφουν στη δημοτική, όπως ο Σεφέρης ή ο Ελύτης, είναι γεμάτα τύπους της καθαρεύουσας οι οποίοι προσθέτουν τη δική τους πλαστική αξία. Δεν λαμβάνουμε επίσης υπ’ όψη ότι τα ελληνικά τα οποία διδάσκονται οι νέες γενιές στο σημερινό σχολείο τις αποκόπτουν από το μεγαλύτερο και σημαντικότερο μέρος της νεοελληνικής γραμματείας, το οποίο είναι γραμμένο σ’ αυτήν τη μεικτή γλώσσα που προήλθε από την καθαρεύουσα του Κοραή. Κάτι που διαψεύδει και όσους υποστηρίζουν πως αυτή η γλώσσα είναι τεχνητή. Μια τεχνητή γλώσσα δεν μπορεί να γεννήσει έναν Παπαδιαμάντη.

Αντιθέτως δεν ξέρω κανένα λογοτεχνικό κείμενο γραμμένο βάσει των κανόνων του Τριανταφυλλίδη. Η δε λογοτεχνία του Ψυχάρη αποδεικνύει τη στειρότητα του γλωσσικού δογματισμού. Ο Συκουτρής τον αποκαλούσε Μιστριώτη της δημοτικής.

Η λόγια νέα ελληνική συνδέει τη γλώσσα που μιλάμε σήμερα με τη μακραίωνη ιστορία μας. Και δεν μου βγάζετε από το μυαλό ότι την ακρωτηριάσαμε ακριβώς για να αποκόψουμε τα νέα ελληνικά από τον μεγάλο ιστορικό τους ορίζοντα.

Μερικά χρόνια μετά, το 1981, η μεταρρύθμιση ολοκληρώθηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την επιβολή του μονοτονικού. Κοινώς με την οριστική αποκοπή της γραφής από την ιστορική της μνήμη.

 

Κάποια στιγμή θα πρέπει να σκεφθούμε πόσο η γλωσσική απορρύθμιση επηρεάζει τον δημόσιο βίο μας, αλλά και την πολιτική ασυνεννοησία.

Κυρίως όμως επηρεάζει την αλαλία της νεώτερης γενιάς.

Κάποια στιγμή θα πρέπει να σκεφθούμε ότι…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Λαζοπουλικός λαϊκισμός και αγράμματα σούργελα (Ε-Ξ-Α-Ι-Ρ-Ε-Τ-Ι-Κ-Ο-Σ Σίλας Σεραφείμ κάνει κολονοσκόπηση με το μπουρί της σόμπας σε Λαζόπουλο και θαυμαστές του αγράμματου τσόγλανου που έδωσε "δικές" του (!) εξετάσεις...)

«Δεν κρίνω» με τον Σίλα Σεραφείμ:
Λάκης, Λακισμός & Πανελλήνιες (vid) pic.twitter.com/cBC3SSBjJr

— liberal.gr (@LiberalGr) June 4, 2026

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Γιατί το πρόγραμμα PISA αδικεί τα Ελληνόπουλα

Το πρόβλημα δεν είναι ότι το 50% απέτυχε,αλλά ότι δεν έπρεπε ποτέ να φτάσει στις Πανελλήνιες. pic.twitter.com/1CygnIu3im

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) June 4, 2026

Καταλαβες γιατι οι δημοσκοπησεις δινουν 30 βουλευτες στην Καρυστιανου;
Καταλαβες ποιοι ζητανε 8 ωρες εργασια και 16 αραλικι για να εχουν στα 25τους σπιτι,αυτοκινητο,σκαφος και διακοπες;
Κταλαβες τωρα οτι αυτοι που φευγουν εξω,φευγουν γιατι δε θελουν να ζουν σε χωρα ηλιθιων; pic.twitter.com/QB7iv76mdF

— Τhomas Shelby (@tassos4162) June 3, 2026

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Εν όψει του νέου «διαγωνισμού» της PISA (βάζω τη λέξη σε εισαγωγικά γιατί η διαδικασία δεν έχει σχέση με τη Eurovision) άρχισα να βλέπω όλο και περισσότερες αναρτήσεις στις οποίες αποτυπώνεται η όλο και χειρότερη κατάσταση των Ελλήνων μαθητών.

Για να καταλάβετε πόσο κακή είναι αρκεί να σας πω ότι η Ελλάδα είναι αρκετά κάτω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ και 33η στις 37 χώρες.

Ειδικά στην κατανόηση κειμένου τα πολύ άσχημα πράγματα γίνονται συνεχώς χειρότερα, τουλάχιστον σύμφωνα με το πρόγραμμα.

Πρέπει να ανησυχούμε;

Όχι, είναι η απάντηση. Κι αυτό γιατί το συγκεκριμένο τεστ έχει ένα πολύ μεγάλο ελάττωμα:

Δεν λαμβάνει υπόψιν του τις ιδιαιτερότητες των Ελλήνων μαθητών.

Δεν λαμβάνει υπόψιν του ότι από τους Έλληνες μαθητές έχουν κλέψει τα όνειρά τους. Δεν έχει σημασία ποια είναι αυτά τα όνειρα, δεν είμαστε κοπάδι ζώων για να ονειρευόμαστε τα ίδια πράγματα, σημασία έχει πως η κλοπή είναι δεδομένη αφού καταγγέλλεται σε κάθε ευκαιρία. Ειδικά όταν η ευκαιρία αυτή συνδέεται με κινητοποιήσεις που συνεπάγονται απουσία από τα μαθήματα.

Οι Έλληνες μαθητές δεν είναι νοικοκυραίοι κυρ Παντελήδες. Θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο. Θέλουν καλύτερη παιδεία, καλύτερη υγεία, λευτεριά στην Παλαιστίνη, οξυγόνο και αγωνίζονται για όλα αυτά. Όταν στις ασιατικές χώρες οι ατομιστές μαθητές είναι στις τάξεις και τα βιβλία τους, στην Ελλάδα οι αγωνιστές μαθητές χτίζουν έναν καλύτερο κόσμο που είναι εφικτός. Τι νόημα έχει η κατανόηση κειμένου όταν οι διεκδικήσεις επιβάλουν πορείες και καταλήψεις;

Το πρόγραμμα PISA δεν λαμβάνει υπόψιν ότι οι Έλληνες (και άρα και οι Έλληνες μαθητές) είναι ο πιο βασανισμένος και πιο αδικημένος λαός στον κόσμο. 400 χρόνια τουρκικής σκλαβιάς, μικρασιατική καταστροφή, κατοχή και πείνα, χούντα που δεν τελείωσε το 73, χούντα Μητσοτάκη, τρία μνημόνια, αυξήσεις στις τιμές των ξαπλωστρών στις οργανωμένες παραλίες έχουν τσακίσει τον λαό μας και τον έχουν κάνει να μην έχει καμία αισιοδοξία για το μέλλον.

 

Τα Ελληνόπουλα είναι πρίγκηπες και πριγκίπισσες, τα δικαιώματά τους είναι πολλαπλάσια των υποχρεώσεων τους, όπως ακριβώς ταιριάζει σε γαλαζοαίματους. Και παρόλα αυτά το πρόγραμμα PISA επιμένει να τους αντιμετωπίζει ως κοινούς θνητούς.

Οι Έλληνες μαθητές έχουν πολλές δραστηριότητες πέραν του σχολείου. Τένις, κολύμβηση, μπάσκετ, καράτε, ζωγραφική, πιάνο, μπαλέτο, θέατρο, γλυπτική και όλες οι άλλες «δραστηριότητες», τις οποίες τους προσφέρουν οι γονείς τους για να αισθάνονται καλύτερα (οι γονείς), είναι σίγουρα πολύ πιο χρήσιμες από το να ξέρεις πόσα εκατομμύρια έχει το δισεκατομμύριο.

Με λίγα λόγια…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Χάθηκαν δυο παιδιά; Ευκαιρία για μοριοδότηση στις Πανελλήνιες (Όταν χάνεται το μέτρο. Πανελλήνιες με bonus τραγωδίας)

Ρε σεις... pic.twitter.com/gEExDzoSRn

— Manos Voularinos (@ManosVoularinos) May 19, 2026

 

Ο Μάνος Βουλαρίνος σχολιάζει την πρόταση για ευνοϊκή μεταχείριση μαθητών της Ηλιούπολης, μετά την τραγωδία με τις δύο 17χρονες

Το να βγάζει κανείς συμπεράσματα για το σύνολο του εκπαιδευτικού συστήματος και της νεολαίας με αφορμή μια διπλή αυτοκτονία είναι από επιπόλαιο (όταν δεν υπάρχει ατζέντα) ως ελεεινό (όταν υπάρχει ατζέντα και θέλεις να την εξυπηρετήσεις).

Παρόλα αυτά από το πρώτο λεπτό που μαθεύτηκε η αυτοκτονία των δύο κοριτσιών στην Ηλιούπολη τα γεμάτα βεβαιότητα συμπεράσματα έδιναν, έπαιρναν και έφτασαν μέχρι και τη Βουλή (είναι η κλασσική περίπτωση εξυπηρέτησης της ατζέντας). Και ήταν αναμενόμενο. Τόσο η επιπολαιότητα όσο και η χωρίς αιδώ εξυπηρέτηση της ατζέντας είναι βασικά συστατικά των παράλληλων μονολόγων που σαρκαστικά ονομάζουμε «δημόσιο διάλογο».

Αυτό που δεν ήταν αναμενόμενο ήταν αυτό που έκανε η Ένωση Συλλόγων Γονέων & Κηδεμόνων Ηλιούπολης που ζήτησε από το υπουργείο Παιδείας μεταξύ άλλων «την εξέταση αιτήματος σχετικά με ποσόστωση ή και μοριοδότηση για τα παιδιά που δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις, υπέρ της σχολικής κοινότητας της Ηλιούπολης». Με λίγα λόγια ζήτησε τα παιδιά που θα δώσουν πανελλήνιες και ζουν στα όρια του δήμου Ηλιούπολης να ευνοηθούν στις πανελλήνιες.

Επειδή είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι από σας θα έχετε διαβάσει τις τελευταίες γραμμές ξανά και ξανά μην πιστεύοντας αυτά που βλέπουν τα μάτια σας, βάζω εδώ το κείμενο του σχετικού δελτίου τύπου:

«Η Ένωση Συλλόγων Γονέων Ηλιούπολης εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στις οικογένειες για τον θάνατο των παιδιών τους και εύχεται ολόψυχα δύναμη και κουράγιο. Οι σκέψεις όλων μας — γονιών, παιδιών, μαθητών και καθηγητών — είναι στα δύο νέα κορίτσια που τόσο άδικα έφυγαν από τη ζωή. Με σεβασμό και βαθιά οδύνη, στεκόμαστε δίπλα στις οικογένειες που βιώνουν αυτό το μαρτύριο.

»Ολόκληρη η κοινωνία της Ηλιούπολης και η σχολική μας κοινότητα βιώνουν εδώ και μέρες μια ανείπωτη τραγωδία. Παρακαλούμε θερμά, αυτές τις δύσκολες ώρες, να σταθούμε με σεβασμό στη μνήμη των αδικοχαμένων παιδιών μας και στις οικογένειες που ζουν το αδιανόητο. Ταυτόχρονα οφείλουμε όλοι να προστατεύσουμε την συναισθηματική κατάσταση των παιδιών.

»Προτεραιότητά μας είναι η στήριξη των μαθητών, των καθηγητών και των γονιών, με άμεση φροντίδα από ειδικούς φορείς και επιστήμονες, καθώς και με ουσιαστική ενημέρωση των γονέων για τη διαχείριση αυτής της τόσο δύσκολης κατάστασης και την επικοινωνία με τα παιδιά τους. Επιπλέον, θεωρούμε αυτονόητο ότι η υποστήριξη των παιδιών και των καθηγητών δεν μπορεί να είναι αποσπασματική, αλλά χρειάζεται μόνιμη παρουσία ειδικών επιστημόνων, ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών στα σχολεία, όπως οφείλει να διασφαλίζει η Πολιτεία, ειδικά εν έτει 2026.

»Η Ένωση Συλλόγων Γονέων Ηλιούπολης με έγγραφα προς το υπουργείο Παιδείας και συνάντηση που θα επιδιώξει με τους αρμόδιους φορείς του υπουργείου θα θέσει εκ νέου την ανάγκη για ουσιαστική και διαρκής υποστήριξη των παιδιών με ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς καθώς και την εξέταση αιτήματος σχετικά με ποσόστωση ή και μοριοδότηση για τα παιδιά που δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις, υπέρ της σχολικής κοινότητας της Ηλιούπολης.

Ενώ η δουλειά μου είναι να σχολιάζω εδώ δεν βρίσκω τίποτα να πω. Ξέρω ότι σε μια χώρα στην οποία είχε θεσμοθετηθεί «επίδομα έγκαιρης προσέλευσης» ή «επίδομα χρήσης υπολογιστή» τα οποία κόπηκαν (ή τουλάχιστον ελπίζω να κόπηκαν) μόνο επειδή η χώρα έφτασε «στο χιλιοστό» της χρεοκοπίας, κανένα αίτημα δεν πρέπει να με εκπλήσσει. Αλλά εδώ σηκώνω ψηλά τα χέρια. Δεν μπορώ να επικρίνω, να κοροϊδέψω, να επιχειρηματολογήσω… δεν μπορώ να κάνω τίποτα.

Μπορώ μόνο να…

 

Υπαρκτού τσογλανο-κηφηνο-αγραμματο-ξεφτιλαρόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

Ρε σεις... pic.twitter.com/gEExDzoSRn

— Manos Voularinos (@ManosVoularinos) May 19, 2026

Όσο βλέπουμε τέτοιους γονείς, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι το δημογραφικό τελικά δεν είναι πρόβλημα.
Είναι ευλογία.
Συνεχίζουμε. https://t.co/ZFHbpY7zfp

— Mr President (@Mrpresidentgr) May 22, 2026

Έχω την αισθηση οτι οι γονείς του εχουν χορέψει Σύνταγμα pic.twitter.com/WFSkUg4aDQ

— Δημόσιος Υπάλληλος (@Tou_Dhmosiou) May 31, 2026

Προτείνω να μπει δίπλα στο μνημείο πεσόντων της ΕΡΤ η καλύτερα κάπου στον άγνωστο στρατιώτη pic.twitter.com/BivNQrZgaA

— Blade Runner (@fortoseis) June 1, 2026

Θα πάει στο εξωτερικό επειδή νομίζει πως τον περιμένει 1ος μισθός με 3.000€.
Αφού δει πως είναι η πραγματική ζωή θα επιστρέψει στην Ελλάδα, η κυβέρνηση θα μιλάει για αντιστροφή του brain drain, κ ο ίδιος θα ψηφίζει Καρυστιανού για να ανατρέψει το σύστημα. pic.twitter.com/rC3s4LGpKq

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) June 1, 2026

Η Ελλάδα τρώει τους ντελιβεράδες της. pic.twitter.com/IMBW3yABrp

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) June 1, 2026

-Εγραψα τα δικα μου Μαθηματικα.
...τα του συστηματος(;) τα αφησα για τους αλλους,τους υποδουλωμενους σ'αυτο.
Αυριο θα γραψω τη δικη μου Βιολογια-Χημεια-Φυσικη,τα δικα μου Αρχαια...
Μεθαυριο θα τυπωσω τα δικα μου φραγκα.
Δοξαστε με. pic.twitter.com/v1oaVYllBZ

— Τhomas Shelby (@tassos4162) June 3, 2026

Ο Αχιλλεας Μιχαλες μουτζωσε το συστημα κι εγινε κομμωτρια.
Ο Φακ Δε Συστεμ αποφασισε να γινει βοηθος πιστολακι κι απ'οτι ολα δειχνουν θα τα καταφερει.
...και για τους δυο η αριστερα εχυσε τονους μελανη,οπως παντα κανει για ολα τα ''εργαλεια'' της.#Ξεφτιλες_αριστεροι pic.twitter.com/aTfUdMpfKQ

— Τhomas Shelby (@tassos4162) June 1, 2026

Επίσης κάνω δικό μου σεκς , με τον δικό μου τρόπο,μόνος μου... pic.twitter.com/XsDPbP6HD6

— Poud (@poudl94) June 3, 2026

Ένας βασικός λόγος που δεν αλλάζει "το σύστημα" στην Ψωροκώσταινα, είναι οτι αυτοί που (λένε οτι) θέλουν να το αλλάξουν είναι αγράμματοι και ηλίθιοι. pic.twitter.com/6RJG1XjiDr

— MALACOPHOBIC aka @amantomatimou.bsky.social (@amantomatimou) June 1, 2026

Το πρόβλημα δεν είναι ότι το 50% απέτυχε,αλλά ότι δεν έπρεπε ποτέ να φτάσει στις Πανελλήνιες. pic.twitter.com/1CygnIu3im

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) June 4, 2026

Όποιος απορεί για την κατάντια της σύγχρονης παιδείας(sic) και το επίπεδο των μαθητών, ας ρίξει μια ματιά στα social για να δει πόσοι "επαινούν" τον επαναστάτη(sic) των πανελλαδικών ενώ είναι και οι ίδιοι γονείς.

— Ας πρόσεχες. (@As_prosexes) June 1, 2026

Λογικά τα υψηλά ποσοστά των νέων κομμάτων πάντως… pic.twitter.com/aV7c2gs2ot

— Fanourios🇬🇷 (@greek_paris_13) June 2, 2026

Το μόνο που χρειάζεται να γνωρίζεις για τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι ότι απέρριψαν
προσωπικότητες όπως ο Ράμφος κ ο Κονδύλης, κ δέχονται ως διδάσκοντες λοβοτομημένους μαρξιστές όπως το εικονιζόμενο σούργελο. pic.twitter.com/cpf7UBsv6K

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) May 15, 2026

Υπαρκτού αποχαυνωμένου σουργελοξεφτιλαρόπληκου ελληνισμού κωμωδία

Ένας ο Μεταξάς κ ένας ο #Τσίπρας#ΕΛΑΣ #Μλκς_εχουμε_μπόλικους pic.twitter.com/5ly6CsUgz6

— Κλαρκ (@ClarkGBeul) May 26, 2026

Η αύξηση του μέσου IQ της χώρας είναι ζήτημα εθνικής ασφάλειας.

Το στηρίζω και το χειροκροτώ. Ελπίζω να γίνει trend σε κάθε κλαμπ.

Κανείς δεν θα κλάψει αν λείψουν μερικοί ηλίθιοι. Θα πανηγυρίσουμε.

Η χώρα χρειάζεται λιγότερους χαζούς.
pic.twitter.com/9ualcEjxZN

— Juan (@XaLaRa_Se_Lew) May 18, 2026

Καταλαβες γιατι οι δημοσκοπησεις δινουν 30 βουλευτες στην Καρυστιανου;
Καταλαβες ποιοι ζητανε 8 ωρες εργασια και 16 αραλικι για να εχουν στα 25τους σπιτι,αυτοκινητο,σκαφος και διακοπες;
Κταλαβες τωρα οτι αυτοι που φευγουν εξω,φευγουν γιατι δε θελουν να ζουν σε χωρα ηλιθιων; pic.twitter.com/QB7iv76mdF

— Τhomas Shelby (@tassos4162) June 3, 2026

Ως είθισται στις προεκλογικές περιόδους, γέμισε "σωτήρες" το πολιτικό σκηνικό που δηλώνουν έτοιμοι να δώσουν λύση σε υπαρκτά μα και ανύπαρκτα προβλήματα.
Αδιέξοδο της δημοκρατίας το ότι εκτός από περιφρόνηση δεν μπορείς να τους ρίξεις και καμιά κλωτσιά στα καλοθρεμμένα πισινά.😅

— Thanos Dimou (@AthanDim) May 22, 2026

Αριστερός δημόσιος υπάλληλος (γιατρός, δάσκαλος κτλ) Ανατριχιαστική κατηγορία από μόνη της. pic.twitter.com/bODm7nki94

— oldschoolfileles (@oldfileles) June 5, 2026

Η σύγχρονη Ελληνική κοινωνία αποτελείται κατά συντριπτική πλειοψηφία από σάπια μυαλά χωρίς κοινωνική συνείδηση και χωρίς κανένα μέλλον. Μακάρι η ΕΕ να το πάρει επιτέλους απόφαση και, μακριά από ιστορικούς συναοσθηματισμούς, να κόψει επιτέλους αυτό το καρκίνωμα από το μέλλον της pic.twitter.com/LvR3VBeZDH

— MALACOPHOBIC aka @amantomatimou.bsky.social (@amantomatimou) May 24, 2026

Υπαρκτού σουργελο-ανωμαλόπληκτου εκπουτανισμένου ελληνισμού κωμωδία

Ο Καπουτζίδης μίλησε (για 74.343η φορά) για το πιο φλέγον θέμα που «αγγιζει την ελληνική κοινωνία»: την ερωτική του ζωή.
ΣΤΑΜΑΤΑ ΠΙΑ ΜΩΡΗ! pic.twitter.com/sWjutAlCLX

— Ο Σκρουτζ της Κηφισιάς 💰 (@ScroogeKifissia) June 2, 2026

Σιχάματα. Πως φτάσαμε σ' αυτόν τον απόπατο; Κατάντια. pic.twitter.com/fXXt7yqHx8

— Zoder 🇬🇷 (@__darcelX__) May 29, 2026

Τι είπε ότι έκανε μόλις; pic.twitter.com/n6tInCnvx7

— GreekGirlPosts (@geegeeposts) May 22, 2026

Νιωστε λίγο ρε γαϊδούρια pic.twitter.com/FQ4Vr3B5ZH

— Δενθελοντης (@den_thel) May 26, 2026

📍Ναι… για πείτε…💸 pic.twitter.com/EyKh9h7OpJ

— Aris ⚔️ (@ArisBJJ) May 25, 2026

Ελληνόφωνου "δημοσιογραφικού" σκουπιδαριού κωμωδία

Τυχαίο μάλλον θα είναι... 😎 pic.twitter.com/SZFC6Qp2tj

— Νίκος🇬🇷Σωτηρόπουλος (@NIKSOTIROPOYLOS) June 3, 2026

«Δηλαδή, σύμφωνα με την κυρία, η Χρυσή Αυγή δεν καταδικάστηκε λόγω της ισχυρής δικογραφίας και των ατράνταχτων αποδεικτικών στοιχείων που προέκυψαν και οδήγησαν στην καταδίκη του μορφώματος ως εγκληματική οργάνωση.
Σύμφωνα με την ίδια, ο καταλυτικός παράγοντας για την καταδίκη…

— Giorgos_K.K. (@gio_Kk23) May 29, 2026

Βουλαρίνος: «Αν κάποιος θέλει να γράψει ένα πάρα πολύ μεγάλο βιβλίο, πρέπει να ασχοληθεί με τα κακά που έχει κάνει η δημοσιογραφία, τα κλισέ και οι απλοποιήσεις της, στον δημόσιο διάλογο. Π.χ. διαδηλώνουν 1.000 μαθητές. "Στους δρόμους οι μαθητές". Αυτό γίνεται επειδή οι… pic.twitter.com/p4IvkybOFP

— tomanifesto.gr (@tomanifesto) May 15, 2026

Χαχα Αχαχα 🤣🤣🤣🤣 δε…μπορώ φίλε μου 😂 pic.twitter.com/U4cDx5Emry

— Sina katsarou (@sinakatsarou) May 29, 2026

📍Στο νέο επεισόδιο… pic.twitter.com/qwKa9MiuCB

— Aris ⚔️ (@ArisBJJ) May 25, 2026

Η φάτσα σου όταν σου δέρνουν το αφεντικό. pic.twitter.com/pVtG8fUAu5

— Nothingman (@Nothing04305955) May 25, 2026

Αυτή ειναι η αλήθεια!!!! pic.twitter.com/R5ywbyIvi4

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) May 24, 2026

Μιλάμε για σκάνδαλο μεγατόνων, μόνο σε σκληρές χούντες κυκλοφορούν βίντεο με τα γεγονότα και δεν στηριζόμαστε στην προσκοπική τιμή των δημοσιογράφων.
(Ο ειδικός συνεργάτης ντρέπεται να γράψει το όνομά του;) https://t.co/jRCdaoJZg6

— Αλήτμπιρό (@Local_Bureau) May 27, 2026

Σαν σήμερα (7/6/ΧΧΧΧ)

 

913: Ο Κωνσταντίνος Ζ' ο Πορφυρογέννητος ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου.

1753: Ιδρύεται το Βρετανικό Μουσείο.

1821: O Ιερος Λόχος του Αλέξανδρου Υψηλάντη ητταται στο Δραγατσάνι από τους τουρκους

1959: Διεξάγεται το πρώτο φεστιβάλ ελαφρού τραγουδιού στην Ελλάδα από το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.).

1995: Έναρξη της δίκη των σατανιστών στο Πρωτοβάθμιο Κακουργιοδικείο. Πρόκειται για τους Κατσούλα, Δημητροκάλη και Μαργέτη, που κατηγορούνται για τις δολοφονίες τριών γυναικών.

7/6/2015: Aφήνει την τελευταία του πνοή στο Λονδίνο, σε ηλικία 93 ετώνο Σερ Κρίστοφερ Λη, αγαπημένος «βρυκόλακας» του Χόλιγουντ, αλλά γνωστός και ως μάγος Σάρουμαν στην τριλογία του «Αρχοντα των Δαχτυλιδιών» και στις ταινίες «Χόμπιτ».

2016: Xάνει τη μάχη με τον καρκίνο σε ηλικία 49 ετών Νίκος Τριανταφυλλίδης, σκηνοθέτης και ιδρυτής του Gagarin 205

2019 Αιφνίδιος θάνατος για τον πρώην βουλευτή της ΝΔ στην Αργολίδα και συνδικαλιστή της ΓΣΕΕ, Γιάννη Μανώλη Ο πρώην βουλευτής είχε πάει για μπάνιο με φίλους του στη θάλασσα στα Λιμενάκια Βουλιαγμένης, όταν ξαφνικά λίγο μετά το κολύμπι ένιωσε αδιαθεσία και θέλησε να φύγει με το αμάξι του. Λίγη ώρα αργότερα, ο άτυχος πρώην βουλευτής βρέθηκε νεκρός μέσα στο αυτοκίνητό του.

 

 

2024 Φεύγει από τη ζωή σε ηλικία 91 η ηθοποιός Δέσποινα Στυλιανοπούλου, μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες της «χρυσής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου. 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Γιατί θυμώνουν οι φίλοι μας του ΠΑΣΟΚ;

Έκλαψα... pic.twitter.com/sfdpTHpOTr

— d.deligiannis (@ddeligiann78142) June 2, 2026

 

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Διακρίνω έναν εκνευρισμό στον χώρο του ΠΑΣΟΚ, τόσο στα στελέχη του όσο και στη βάση του.

Σίγουρα δεν περίμεναν ο Α. Τσίπρας με το καλημέρα να πάρει κεφάλι και μάλιστα με άνεση. Για να έχει συμβεί αυτό το γεγονός σίγουρα υπάρχουν λόγοι που δεν αφορούν μόνον τις ικανότητες του Τσίπρα, αλλά και τις αστοχίες του Κινήματος. Συνήθως αυτά πάνε μαζί.

Όταν τους επισημαίνουμε τα λάθη τους εξοργίζονται, αλλά δεν μπορούν όμως να αιτιολογήσουν τους λόγους για τους οποίους δεν μπόρεσαν, επί σχεδόν δύο χρόνια, να δέσουν το κοινό τους. Δηλαδή την περίοδο που η ριζοσπαστική Αριστερά έτρωγε τις σάρκες της, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ προφανώς δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους.

Ισχυρίζονται οι φίλοι του Κινήματος που όσοι ασκούμε κριτική στο κόμμα τους, το θέλουμε δεκανίκι της Νέας Δημοκρατίας.

Κανένας δεν το θέλει αυτό, ούτε μπορεί ένα ιστορικό κόμμα να γίνει δεκανίκι ενός άλλου κόμματος. Όμως στην εύλογη ερώτηση που τίθεται «μετά τις εκλογές με ποιον θα συνεργαστείτε;» υπάρχει μια πολύ απλή απάντηση. «Δε θα αφήσουμε τη χώρα ακυβέρνητη». Μια δέσμευση ευθύνης που δεν επιτρέπει στον κάθε Δούκα να επιβάλει την ατζέντα του και με απόφαση Συνεδρίου μάλιστα. Και αυτήν την απλή απάντηση, με τις πολλές αναγνώσεις, δεν τη δίνει η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

Όταν ένα κόμμα ξεκαθαρίζει πως δεν πρόκειται να γίνει παράγοντας πολιτικής αστάθειας, αυτομάτως κερδίζει την εμπιστοσύνη ενός σημαντικού μέρους των μετριοπαθών πολιτών, οι οποίοι διαφορετικά, υπό τον φόβο της ακυβερνησίας, θα προστρέξουν στο πρώτο κόμμα. Αυτές τις απλές σκέψεις αδυνατεί να τις κάνει η ηγετική ομάδα του Κινήματος.

Είναι όντως θλιβερό, για να μην πω κάτι βαρύτερο, ένα ιστορικό κόμμα που κυβέρνησε την Ελλάδα πάνω από είκοσι χρόνια, να σέρνεται από έναν κακό δήμαρχο που σκοπεύει να οδηγήσει ένα μέρος του ΠΑΣΟΚ προς Τσίπρα μεριά. Αν η ηγεσία του δεν τον διαγράψει τώρα, θα αναγκαστεί να το κάνει αργότερα, υπό πολύ πιο αντίξοες συνθήκες, και η ζημιά θα είναι πολύ μεγαλύτερη.

Να δεχθώ χάρη της συζητήσεως, πως όντως αδικούμε με την κριτική μας το ΠΑΣΟΚ.

Ας μας εξηγήσουν οι φίλοι του πώς ερμηνεύουν τη στασιμότητα του και την εν συνεχεία πτώση του. Αν μας μιλήσουν για τους δημοσκόπους και πάλι, αυτό σημαίνει πως δεν έχουν πάρει χαμπάρι τι έχει γίνει και το βράδυ των εκλογών θα πέσουν από τα σύννεφα.

Προσωπικά έχω μια σαφή άποψη για το τι συμβαίνει με το ΠΑΣΟΚ, μια άποψη που δεν ασχολείται με πρόσωπα, αλλά κυρίως με τον ιστορικό κορμό του Κινήματος που το εγκατέλειψε στην πρώτη δυσκολία. Από το 44% εν μια νυκτί πήγε στο 12%. Εύκολα κατρακυλάς, δύσκολα ανορθώνεσαι. Από το 4,5% πήγε στο 8%, μετά στο 11% και κάπου εδώ κόλλησε, ενώ η κοινωνία άλλαζε και αλλάζει.

Σε τελική ανάλυση…

 

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΑΛΑΙΟ-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΤΑΛΙΝΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Και τι έκανε η Ζωή με έναν «παραδομένο στο παρακράτος;»

Βουλαρίνος για Κωνσταντοπούλου: Μόλις συνειδητοποίησε ότι ο Τσίπρας ήταν παραδομένος στο παρακράτος, δεν έκανε απολύτως τίποτα γιατί η δυνατότητα να καταστρέψεις μία χώρα δεν σου παρουσιάζεται πολλές φορές pic.twitter.com/USdzt7vFDY

— ΕΛΛΑΔΑ 24 (@ellada24) June 4, 2026

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

H αποκάλυψη της Ζωής της Κωνσταντοπούλου ήταν πραγματικά συγκλονιστική (εντάξει, φυσικά και δεν ήταν, αλλά προσπαθώ να κινήσω το ενδιαφέρον σας). Μιλώ για την αποκάλυψη την οποία έκανε στον Τάκη τον Χατζή, στον οποίο είπε «εγώ έχω άλλη παιδεία, άλλη διαδρομή, άλλη δημοκρατική συγκρότηση κι όταν είδα έναν Τσίπρα στο Μαξίμου να ξεφυλλίζει παρακολουθήσεις που του έδινε ο Ρουμπάτης και να προσπαθεί ουσιαστικά να με φοβίσει λέγοντας ότι κάποιοι θα κάνανε χτύπημα σε μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, κατάλαβα πάρα πολύ καλά ότι εδώ μιλάμε για ένα πρόσωπο παραδομένο στο παρακράτος».

Αυτό που δεν είπε η αρχηγός του Μπιμπίλα είναι το πώς αυτή, με την άλλη παιδεία, την άλλη διαδρομή και την άλλη δημοκρατική συγκρότηση, συνέχισε να συμπορεύεται με έναν κάποιον που ήταν παραδομένος στο παρακράτος;

Γιατί εδώ δεν μιλάμε για κάποιον που έχει αποκλίνει από τις αρχικές του θέσεις, ή για κάποιον που έχει βάλει νερό στο κρασί του, ή για κάποιον ασυνεπή. Μιλάμε για κάποιον «παραδομένο στο παρακράτος». Δηλαδή για άνθρωπο επικίνδυνο, όχι μόνο για τους γύρω του, αλλά για τη χώρα ολόκληρη.

Γιατί η κόρη του Νίκου του Κωνσταντόπουλου δεν παραιτήθηκε καταγγέλλοντας τον και προστατεύοντας τον λαό από τους κινδύνους που εγκυμονεί ένας παραδομένος στο παρακράτος ηγέτης;

Την ίδια ερώτηση (με κάποιες παραλλαγές, γιατί δεν έχουν πει τόσο μεγάλες χοντράδες) μπορεί να κάνει κάποιος σε αρκετούς παλιούς συντρόφους του Αλέκση μας. Παρακολουθώντας κανείς το φοβερό ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό» της Ελένης Βαρβιτσιώτη και της Βικτώριας Δενδρινού που προβάλλεται στο ΣΚΑΙ, βλέπει παλιούς συριζαίους να απαξιώνουν ένα άνθρωπο που υπό την ηγεσία του καβάλησαν το άτι της εξουσίας. Και να τον απαξιώνουν ακόμα και για την περίοδο που πήγαιναν μαζί του χεράκι χεράκι χωρίς ποτέ να εξηγούν γιατί δεν διαχώρισαν εγκαίρως τη θέση τους.

Η εξουσία είναι πολύ γλυκιά και για να την απολαύσεις είσαι αναγκασμένος να τη συνοδεύσεις με κάποιες πίκρες, αλλά οι περισσότεροι σύντροφοι δεν έκαναν γι αυτό την πάπια.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν συμπορευόταν με έναν «παραδομένο στο παρακράτος» μόνο για την απόλαυση του να βασανίζει τους βουλευτές ως πρόεδρος της Βουλής.

Ήταν και κάτι μεγαλύτερο.

Βλέπετε, η ευκαιρία να καταστρέψεις τη χώρα σου δεν παρουσιάζεται πολλές φορές (συνήθως δεν παρουσιάζεται ούτε μια) και δεν είναι εύκολο να την αφήσεις να πάει χαμένη.

Και για μια τέτοια ευκαιρία…

 

ΝΕΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίο-ΕΛΑΣιτες-REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Η… φρασούλα που περιγράφει την Αριστερά -- Η προσφορά της Έφης

Η Έφη Αχτσιόγλου σταματά να εισπράττει τη βουλευτική αποζημίωση προς το παρόν, ελπίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο θα συνεχίσει να την εισπράττει στο μέλλον. pic.twitter.com/kBE1WznDR7

— Αλήτμπιρό (@Local_Bureau) June 2, 2026

 Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

αχτσιόγλου (η) 1. αυτή που εξαιτίας της ειλικρίνειάς της δεν μπορεί να κρατήσει μυστικό «το ξέρω ότι δεν είσαι άρρωστος και ότι κάνεις κοπάνα και ελπίζω να μην το είπες στην αχτσιόγλου την Εφη» 2. αυτή που προσποιείται αρετές που δεν έχει «αν δεν ήξερα τι αχτσιόγλου είναι μπορεί να πίστευα ότι είναι ευαίσθητη»

Στη συντρόφισσα Αχτσιόγλου η χώρα χρωστά πολλά. Όχι μόνο γιατί ως στέλεχος της κυβέρνησης της Πρώτης Φοράς Αριστεράς αγωνίστηκε ώστε οι πολίτες να μην ξεχάσουν τι σημαίνει κυβερνώσα Αριστερά, αλλά και γιατί με μια απλή φρασούλα περιέγραψε τον πυρήνα των τιμημένων αγώνων των συντρόφων.

Αυτό το «η κανονικότητα δεν είναι ποτέ ευκαιρία για την Αριστερά» έδωσε ακόμα και στους πιο αφελείς να καταλάβουν πόσο τρομακτικοί είναι στην πραγματικότητα όλοι αυτοί οι «ευαίσθητοι» και «προοδευτικοί» «δημοκράτες» (όλα σε εισαγωγικά όπως ταιριάζει στους μεγάλους της υποκριτικής).

Και ίσως είναι αυτή η προσφορά που την έκανε να πει ότι η διαδρομή της, η ευαισθησία και η συνείδησή της την οδήγησαν να παραδώσει τη βουλευτική έδρα της. 

Υποθέτω σε ...

 

ΝΕΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίο-ΕΛΑΣιτες-REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Επιτέλους ήλθαν!

Όλοι αυτοί τώρα θα ζητήσουν την ψήφο μας;
Εγώ θα ντρεπόμουν να βγω από το σπίτι https://t.co/mzhvgxL5aQ

— FEM🖕NA (@FEMNA110064) June 2, 2026

 Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Η οχυρά θέσις «Νέα Αριστερά» έπεσε χθες! 

Οι Ελασίτες την κατέλαβαν με μια γιούργια, δεν χρειάστηκε ιδιαίτερη προσπάθεια.  

Οι περισσότεροι παραδόθηκαν στην ΕΛΑΣ χωρίς να προβάλουν αντίσταση, οι υπόλοιποι πήραν τα βουνά και λένε ότι συνεχίζουν. 

Μη σας κάνει εντύπωση η εξέλιξη. Είναι παράδοση με τους Ελασίτες να ξεκινούν την εκκαθάριση του πεδίου από τους δικούς τους.  

Ούτε όμως να μας κάνει εντύπωση η ευκολία με την οποία έπεσε η Νέα Αριστερά. «Οχυρά θέσις» ήταν μόνο στα χαρτιά. Ενα προσωρινό σχήμα ευκολίας ήταν και την προσωρινότητά του πρόδιδε αμέσως το μινιμαλιστικό σήμα τους: θύμιζε ανθρωπάκι που πατάει μπανανόφλουδα και χάνει την ισορροπία του.

Εκ των αποχωρησάντων, επτά τον αριθμό συνολικά (ίσως και έξι, πραγματικά δεν έχει σημασία…), η Εφη Αχτσιόγλου αποχώρησε, παραδίδοντας και τον μισθό της, δηλαδή, αυτό που έχουμε συνηθίσει να λέμε «έδρα». 

Για όσους τυχόν δεν θυμούνται την κ. Αχτσιόγλου, είναι η θλιμμένη γροθίτσα που υψώθηκε ναζιάρικα, όταν ηττήθηκε από τον Στέφανο Κασσελάκη, στην αναμέτρηση για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Περιβόητη, άλλοτε, επειδή συνόψισε την Αριστερά σε εννέα λέξεις: «Η κανονικότητα δεν είναι ποτέ ευκαιρία για την Αριστερά».  

Μετά την ήττα της από το «φαινόμενο», η κ. Αχτσιόγλου ήταν πολύ θυμωμένη με τον Αλέξη Τσίπρα και του έκανε μούτρα, επειδή πίστευε ότι εκείνος φύτεψε το Αμερικανάκι, ενώ υπό κανονικές συνθήκες η διαδοχή θα ήταν δική της.  

Τώρα που ο πρώην πρωθυπουργός αναβαπτίστηκε σε Αλέξη Καραμήτρο και μάλιστα με τον βαθμό του Αρχικαπετάνιου της ΕΛΑΣ, η κ. Αχτσιόγλου δεν έχει πρόβλημα.

Για την παραίτησή της από τον μισθό, τη λεγόμενη βουλευτική αποζημίωση στη γραφειοκρατική γλώσσα, η κ. Αχτσιόγλου είπε μόνο ότι «είναι πράξη συνείδησης»!  

Για τον σύζυγό της, επίσης βουλευτή και πρώην υπουργό Δημήτρη Τζανακόπουλο, πράξη συνείδησης ήταν να κρατήσει τον μισθό του. Δεν τον ειρωνεύομαι, κάθε άλλο. Ηταν πράξη συνείδησης να κρατήσει τον μισθό, να το επαναλάβω, γιατί έχουμε και οικογένεια να θρέψουμε, κύριε! Εντάξει;  

Θα ήταν μάλλον πράξη υψίστης ασυνειδησίας, εφόσον μάλιστα το ζευγάρι έχει και ένα παιδί, αν έμεναν και οι δύο χωρίς μισθό.

Οσον αφορά εκείνους που έμειναν με το λάβαρο της Νέας Αριστεράς και πήραν τα βουνά, φυσικά δεν έχουν μέλλον, ούτε καν την αμυδρά ελπίδα των παραδοθέντων στους Ελασίτες. Αξίζει να παρατηρήσουμε, ωστόσο, την αντίδρασή τους. Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, συγκεκριμένα, χαρακτήρισε «ανακουφιστικό και απελευθερωτικό» αυτό που συνέβη. Από την περιγραφή που έκανε της δύσκολης συνύπαρξης με τους αποχωρήσαντες, προκύπτει μια κατάσταση μακροχρόνιας δυσκοιλιότητας, ούτως ειπείν, γεγονός που εξηγεί και την επιλογή των συγκεκριμένων επιθέτων.

Εν πάση περιπτώσει, η ανακούφιση που μας περιέγραψε ο κ. Σακελλαρίδης ήταν το αντίθετο του αισθήματος που πλάθει ο Καβάφης στο περίφημο «Περιμένοντας του βαρβάρους».  

Η συνέντευξη του με βοήθησε να καταλάβω το ιδιότυπο ψυχολογικό βάρος που περιγράφει στο ποίημα ο Καβάφης. Είναι το βάρος του βέβαιου τέλους, που αργεί τόσο πολύ να έλθει, ώστε η παράταση του χρόνου να γίνεται μαρτύριο, που κάνει το τέλος να φαντάζει σαν λύτρωση. Σαν λύτρωση, το τονίζω, γιατί υπάρχουν βάρβαροι που απλώς κλέβουν και αρπάζουν (Βησιγότθοι, Οστρογότθοι, Βάνδαλοι κ.ά.), υπάρχουν όμως βάρβαροι που παλουκώνουν (Ασσύριοι, Πάρθοι, Μογγόλοι κ.ά.). Θέλω να πω, ποτέ δεν ξέρεις με τους βαρβάρους. Στην περίπτωση, πάντως, του κ. Σακελλαρίδη, οι βάρβαροι επιτέλους ήλθαν και έφυγε από πάνω του μέγα βάρος!

Τέλειωσαν όλα; Είμαστε βέβαιοι;  

Οχι, γιατί ...