"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ- ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Στον πόλεμο θα κριθούν όλα

Ξεκινά σήμερα η «Γαλάζια Πατρίδα» -Σε επιφυλακή οι Ένοπλες Δυνάμεις |  Eretikos.gr 

Του Παναγιώτη Λιάκου

«Στο Ισλάμ, ο “ιερός πόλεμος”, το τζιχάντ, και ο “δρόμος του Θεού” είναι έννοιες ταυτόσημες. Εκείνος που πολεμά βρίσκεται στον “δρόμο του Θεού”. Χαρακτηριστικό, ευρέως γνωστό απόφθεγμα αυτής της παράδοσης είναι το ακόλουθο: “Το αίμα των ηρώων βρίσκεται πιο κοντά στον Κύριο από το μελάνι των σοφών και τις προσευχές των ευσεβών”».

Απόφθεγμα του Ιταλού εθνικιστή φιλοσόφου Ιούλιου Εβολα (1898-1974)*.

 

Η ελληνική Ιστορία, ουσιαστικά, είναι το άθροισμα αλλά και το γινόμενο των υλικών και ψυχικών αποτυπωμάτων που αφήνουν στο εθνικό σώμα τα στρατιωτικά γεγονότα. Η δυναμική που αφήνουν αντανακλά στις δεκαετίες, στους αιώνες, στις χιλιετίες.

Η Ιστορία μας είναι πρωτίστως στρατιωτική. Ολα τα υπόλοιπα έπονται.

Οποιος το αμφισβητεί ας ερωτήσει τον εαυτό του ποιο ήταν το πρώτο γραπτό έργο με το οποίο συστήθηκε για τα καλά ο Ελληνισμός στην ανθρωπότητα. Με την Ιλιάδα. Η Οδύσσεια ακολούθησε.

Η εκστρατεία στην Τροία πάντα μας ακολουθεί και, με έναν παράδοξο τρόπο κατορθώνει και προηγείται ημών.

Στην άχαρη και πάντοτε ετοιμοθάνατη επικαιρότητα, όμως, κυριαρχεί η συζήτηση γύρω από τη διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και τα ζητήματα κυριαρχίας στην ανατολική Μεσόγειο, με αφορμή έργα στρατηγικής σημασίας όπως η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου.

Εδώ αναδεικνύονται δύο διακριτές και σχεδόν πάντοτε αντικρουόμενες σχολές σκέψης.

Από τη μία πλευρά βρίσκεται η αυστηρά ρεαλιστική προσέγγιση, της οποίας το οικοδόμημα των επιχειρημάτων έχει ως θεμέλιους λίθους τη θουκυδίδεια σκέψη και τη γεωπολιτική ανάλυση του Παναγιώτη Κονδύλη (1943-1998)

Aπό την άλλη η θεσμική, λανσαριζόμενη σαν «ευέλικτη» προσέγγιση, την οποία προκρίνει η ελληνόφωνη πολιτική και η μη κυβερνητική ελίτ, ενδοτικοί θύλακες της διπλωματίας και κρατικοδίαιτοι αναλυτές που πρόσκεινται σε όλες τις πιθανές κι απίθανες χώρες πλην της ιδικής μας.

 

Σύμφωνα με τους εκφραστές του κλασικού πολιτικού ρεαλισμού, η διεθνής πολιτική διέπεται διαχρονικά από το αξίωμα που διατύπωσε ο Ηράκλειτος «πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν θεοὺς ἔδειξε τοὺς δὲ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν δούλους ἐποίησε τοὺς δὲ ἐλευθέρους» (Ο πόλεμος είναι ο πατέρας των πάντων και ο βασιλιάς των πάντων, και μερικούς τους έκανε θεούς, άλλους ανθρώπους· μερικούς τους έκανε δούλους, άλλους ελεύθερους).

Την κυνικότερη περί πολέμου (ακόμα και του μη στρατιωτικού, εκείνου της καθημερινότητας) άποψη διατύπωσε ο Θουκυδίδης στον διάλογο των Αθηναίων με τους Μηλίους, ότι οι ισχυροί πράττουν όσα τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποχωρούν όσο επιβάλλει η αδυναμία τους.

Ο Παναγιώτης Κονδύλης, αναλύοντας τη θεωρία του πολέμου και τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας, υποστήριξε ότι η επιβίωση ενός έθνους εξαρτάται πρωτίστως από την εσωτερική του συνοχή, το φρόνημα και τη βούλησή του να υπερασπιστεί την κυριαρχία του με ίδιες δυνάμεις, απορρίπτοντας την επίκληση ποικίλλων ηθικολογικών προφάσεων ή των διεθνών κανόνων όταν αυτοί δεν επιβάλλονται με χειροπιαστή ισχύ.

Οι θιασώτες αυτής της άποψης επισημαίνουν ότι η αυξανόμενη πληθυσμιακή υπεροχή της Τουρκίας και η ραγδαία ανάπτυξη της αμυντικής της τεχνολογίας και βιομηχανίας δημιουργούν μια επικίνδυνη ασυμμετρία, η οποία μπορεί να αναστραφεί μόνο από ένα ελληνικό ισοδύναμο: μέσα από μια ριζική πνευματική, παιδαγωγική και πολιτική αναγέννηση του έθνους μας, ικανή να μετατρέψει την κοινωνία σε ένα ενσυνείδητα στρατευμένο σύνολο έτοιμο να αναμετρηθεί με τις ιστορικές προκλήσεις

Οι Ελληνες, είτε το θέλουμε είτε όχι, κάποια στιγμή θα πολεμήσουμε τους Τούρκους. Ακόμα κι αν προσπαθούμε πάση θυσία να το αποφύγουμε, και τη θυσία θα την κάνουμε και ο πόλεμος θα γίνει και θα οδηγήσει στην ήττα επειδή ακριβώς θα μείνουμε απροετοίμαστοι, προσπαθώντας με την αδράνειά μας και με την υποχωρητικότητά μας να «εξορκίσουμε» το μοιραίο. Μοναδική οδός στη νίκη είναι η κατανόηση της πραγματικότητας και η πυρετώδης προετοιμασία για τον πόλεμο που θα κρίνει τα πάντα.

Υπό αυτό το πρίσμα, οι επικριτές της κυβερνητικής πολιτικής και αναλυτές της σχολής του ρεαλισμού ερμηνεύουν τις καθυστερήσεις και τους διπλωματικούς «χειρισμούς» γύρω από την πόντιση του υποβρύχιου καλωδίου, καθώς και την αναζήτηση διπλωματικής κάλυψης μέσω τρίτων χωρών, όπως η Γαλλία, ως ένδειξη ατολμίας και υποχώρησης απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις.

Κατά την ίδια προσέγγιση, η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και η τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 αποτελούν ανοιχτά ιστορικά τραύματα που διαμόρφωσαν στις ελληνικές ελίτ νοοτροπία ήσσονος προσπάθειας και άνευ μάχης παράδοσης στους Τούρκους, με στόχο τον… εξευμενισμό τους.

Οι πληγές θα κλείσουν μόνο με…

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Χώρα υπόδειγμα ασυγχώρητης χαλαρότητας

ΛΟΥΦΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ | Star TV

 

Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ 

Αν θέλουμε πραγματικά να «παίξουμε μπάλα» στη δύσκολη γεωπολιτικά γειτονιά μας, θα πρέπει να γίνουμε πολύ γρήγορα μια άλλη χώρα.

Αν, για παράδειγμα, θέλεις να αναμετρηθείς με την Τουρκία στην απέραντη «μαύρη τρύπα» που λέγεται Λιβύη, πρέπει ως κράτος, πολιτική ηγεσία, αλλά και κοινωνία, να είσαι έτοιμος για όλα.

Πρέπει να είσαι έτοιμος να στείλεις στρατό σε μια επικίνδυνη περιοχή, πάντοτε με οργάνωση και σχέδιο για να αποφευχθεί το τραγικό φιάσκο της καταραμένης αποστολής του 2023 στη Βεγγάζη.

Πρέπει ακόμη να μπορείς να φέρεις εις πέρας μυστικές αποστολές, οι οποίες δεν αποκαλύπτονται την επόμενη μέρα από κάποια στήλη παραπολιτικών, όπως συμβαίνει στη χώρα όπου όλα γίνονται για την επικοινωνία.

Επί πενήντα χρόνια γκρεμίσαμε μεθοδικά βασικούς πυλώνες ασφάλειας και διπλωματίας, με μικρές φωτεινές περιόδους και εξαιρέσεις.

Θεωρούμε λογικό να κυκλοφορούν άνθρωποι με τα κινητά τους στο Πεντάγωνο ή σε άλλα παρόμοια κτίρια, γιατί «έτσι γινόταν πάντα». Οποιος θέλει να γκρινιάξει για το «τι κάνει η Τουρκία», ας επισκεφθεί ένα αντίστοιχο τουρκικό κρατικό συγκρότημα και ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

Προφανώς αλλάξαμε αρκετά.

Χρειάστηκαν μερικά διάσημα φιάσκα, από τον Σορίν Ματέι, τα Ιμια έως τον Οτσαλάν, ώστε να καταλάβουμε ότι αν δεν σοβαρευτούμε θα καταρρέουμε σε κάθε κρίση. Εχουμε, όμως, πολύ δρόμο ακόμη, γιατί είμαστε η χώρα που μια κρίση δεν τη χειρίζεται το ΚΥΣΕΑ ούτε συγκεκριμένος μηχανισμός.

Παραμένουμε ένα υπόδειγμα ανεξήγητης, και ασυγχώρητης, χαλαρότητας.

Εχουμε συμμάχους, δίκτυα επιρροής και μια μοναδική γεωπολιτική θέση. Θα μπορούσαμε ωστόσο να είμαστε απείρως ισχυρότεροι εάν σοβαρευόμασταν.

Γιατί …

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η δύσκολη εφηβεία της Ευρώπης

Finne Edtwodth - blogger og debattør on X: "@EU_Justice Idiots." / X

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Προσπαθώ να καταλάβω τη σημασία αυτού του κιτ επιβίωσης των 72 ωρών.

Μη με ρωτήσετε τι περιέχει, διότι δεν γνωρίζω και δεν ενδιαφέρομαι να μάθω.

Μη με ρωτήσετε επίσης για ποιο λόγο περιέχει τα χρειώδη μόνο για 72 ώρες και αν οι αρμόδιοι κρίνουν ότι ύστερα από αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα η επιβίωσή μας θα έχει εξασφαλισθεί.

Αναρωτιέμαι δε μήπως αυτό το «πολιτικό γκάτζετ» δεν είναι τίποτε παραπάνω από την προσπάθεια της ευρωπαϊκής ηγεσίας να αποσείσει τις κατηγορίες περί ολιγωρίας και αδυναμίας να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Μπορεί τα δύο μαστόδοντα της οικουμένης, οι ΗΠΑ και η Ρωσία, να συμπεριφέρονται ωσάν η Ε.Ε. να μην υπάρχει παρά μόνο στο μυαλό των Eυρωπαίων, μπορεί να μην έχει πολιτική ηγεσία, μπορεί να της λείπουν τα όπλα, όμως δεν τη διοικούν και ηλίθιοι. Ξέρουν τους κινδύνους που την απειλούν και προετοιμάζουν τους πληθυσμούς της για να επιβιώσουν σε περίπτωση που οι εχθροί δεν χακάρουν μόνο τα ψυγεία των σούπερ μάρκετ, αλλά προκαλέσουν μια γενική επίθεση που θα αφήσει την Ευρώπη χωρίς ενέργεια, χωρίς επικοινωνίες και θα διαλύσει την καθημερινότητά της.

Δεν ξέρω πώς το ζήτημα αντιμετωπίσθηκε σε άλλες χώρες, μάλλον με αδιαφορία, στην Ελλάδα, όμως, αν κάποιος έφτιαξε το κιτ, καλόν θα ήτο να βγει να μας το πει, για να καταλάβουμε κι εμείς πώς σκέφτεται. Απορώ δε πώς, εν όψει των Χριστουγέννων, κάποια εταιρεία δεν έχει σκεφτεί να παραγάγει μαζικά κιτ, μια πρωτότυπη ιδέα για δώρο.

Ζητώ συγγνώμη για τη σάχλα της εισαγωγής, όμως αυτή η υπόθεση δεν μπορεί να μη σε κάνει να σκεφτείς πως η ευρωπαϊκή ηγεσία κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να μην την παίρνουν στα σοβαρά όχι μόνον ο Τραμπ ή ο Πούτιν, αλλά και οι ίδιοι οι πολίτες της. Κι αυτή είναι η πιο σοβαρή απειλή για το μέλλον της.

Ανήκω στη γενιά που έζησε την παιδική ηλικία της Ευρώπης, της τότε ΕΟΚ, η οποία για πολλούς ήταν προβληματική, όμως εμείς οι Eλληνες, με ελάχιστες εξαιρέσεις, την αντιμετωπίζαμε ως τη μόνη διέξοδο στα αδιέξοδά μας. Επί χούντας ήταν η δημοκρατική Ευρώπη που θα μπορούσε να μας γλιτώσει από τον επαρχιώτικο απομονωτισμό των καραβανάδων που μας κυβερνούσαν.

Δεν ήταν μόνον η δημοκρατία. Hταν και ο πολιτισμός, η λογοτεχνία, η μουσική, ο κινηματογράφος, το θέατρο. Ας μου συγχωρεθεί η προσωπική εξομολόγηση, όμως την Ελλάδα έμαθα να την αγαπάω πραγματικά όταν την είδα από το Παρίσι των σπουδών μου. Το λέω γιατί δεν είμαι ο μόνος. Είχα την τύχη να μη ζήσω μεγάλα ιστορικά γεγονότα στη ζωή μου, όπως πολέμους, κατοχές και ό,τι είχαν υποστεί οι γονείς μου, αλλά ομολογώ ότι αισθάνθηκα πως η Ιστορία αλλάζει, και μαζί της και η ζωή μου, όταν για πρώτη φορά φτάνοντας στο Παρίσι πήγα στην ουρά για τα ευρωπαϊκά διαβατήρια και πέρασα τον έλεγχο χωρίς να με ρωτήσει ο αστυνομικός αν έχω άδεια παραμονής. Η ζωή μου άλλαξε οριστικά όταν δεν χρειάστηκε να αγοράσω φράγκα με τις δραχμές μου, που είχαν ελάχιστη ανταλλακτική αξία εκτός συνόρων. Είχα ευρώ, όπως οι Γερμανοί, οι Γάλλοι και οι Ισπανοί.

Η Ευρώπη προσπαθούσε να ξεπεράσει την προβληματική παιδική της ηλικία, ικανοποιημένη από τη μεταπολεμική κατατομή του κόσμου, με την άμυνά της εξασφαλισμένη από την προστάτιδα υπερδύναμη. Η δε Ελλάδα, το αιωνίως προβληματικό παιδί, κοιμόταν ήσυχη, επειδή πίστευε πως η Ευρώπη θα αναλάμβανε όχι μόνο την άμυνά της, αλλά και την ανάπτυξή της.

Το βέβαιον είναι ότι η Ευρώπη, μετά την προβληματική παιδική της ηλικία, έχει δύσκολη εφηβεία. Δεν έχει λύσει τα υπαρξιακά της προβλήματα, την ενιαία πολιτική ηγεσία και κατ’ επέκτασιν την ενιαία εξωτερική πολιτική, και έχει αποκλεισθεί από τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις που δημιουργούν έναν κόσμο διαφορετικό απ’ αυτόν που ζήσαμε.

Η Ευρώπη απογοητεύει τους Ευρωπαίους, με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι να στρέφονται σε αντιευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις. Δεν είναι μόνον η γοητεία που ασκεί σε πολιτικούς η αυταρχική Ρωσία του Πούτιν. Είναι και ο νέος αντισημιτισμός που εναντιώνεται στη μοναδική δημοκρατία της Μέσης Ανατολής.

Εμείς εδώ εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε την Ευρώπη με τη γνωστή μας χρονοκαθυστέρηση. Στηριζόμαστε στην υποστήριξη που μας παρέχει ο Μακρόν, όμως αναρωτιέμαι πόσο θα αλλάξει η κατάσταση αν, όπως όλα δείχνουν, τον διαδεχθεί η ρωσόφιλη Λεπέν. Και αγνοούμε ότι ο μόνος πραγματικός μας σύμμαχος με τον οποίο έχουμε κοινά συμφέροντα απέναντι στην Τουρκία και στις επεκτατικές της βλέψεις είναι το Ισραήλ. Ναι, αυτό το Ισραήλ που οι ναρκισσευόμενοι πατριδοκάπηλοι το κατηγορούν για γενοκτονία στη Γάζα, αγνοώντας πως γενοκτονικές προθέσεις στον πόλεμο αυτό έχουν οι τρομοκράτες της Χαμάς και οι Παλαιστίνιοι υποστηρικτές τους.

Ας αναρωτηθούμε…

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΤΣΟΓΛΑΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μέρες του 2008

 Το ημερολόγιο υπέρ ενίσχυσης των κουκουλοφόρων από τον ΣΥΡΙΖΑ και τα  “αντικάλαντα” της “Αυγής” το 2009 : Report24 News

Πεδίο μάχης η Γαλλία: 800.000 άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους - Σοβαρά  επεισόδια, λεηλασίες και 1.200 συλλήψεις 

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Στη Γαλλία ζουν μέρες του 2008. Τα μεγέθη διαφέρουν μόνο, όλα τα άλλα είναι λίγο ή πολύ παρόμοια. Ολες οι δυνάμεις που εκφράζονται μέσα από την καταστροφή και τη λεηλασία έχουν ενωθεί στους δρόμους. Με μια λέξη, μπάχαλο.

Βέβαια, οι Γάλλοι είναι μαθημένοι σε τέτοιου είδους έκτροπα. Είναι, κατά κάποιο τρόπο, μέρος της πολιτικής κουλτούρας τους, αν σκεφθείτε ποια είναι η εθνική εορτή τους.

Οι Γάλλοι γιορτάζουν την τραγωδία που ξεκινά το 1789 με μια επανάσταση, η οποία εξελίσσεται σε δικτατορία της γκιλοτίνας, για να καταλήξει σε αυτοκρατορία και πανευρωπαϊκό πόλεμο.

Από εκεί και πέρα, τι να περιμένεις;

Φαίνεται ότι το έχουν ανάγκη κατά καιρούς να ξεσπάνε με τέτοιο τρόπο, για να εκτονώνεται ατμός από το σύστημα. Τον 18ο αιώνα το έκαναν με την επανάσταση του 1789, τον 19ο με την Κομμούνα στο Παρίσι, τον 20ό με τον Μάη του 1968. Ισως τώρα να βιάζονται λιγάκι, γιατί ο κανόνας θέλει το ξέσπασμα να συμβαίνει στο δεύτερο μισό του αιώνα.

Ας μην ξεχνάμε ότι αυτές οι λεωφόροι, τις οποίες θαυμάζουμε για το εύρος τους, όποτε βρεθούμε στο Παρίσι, σχεδιάστηκαν από τον βαρόνο Οσμάν (Haussmann, ήταν Γερμανός αλλά δεν το ήξερε ο καημένος και νόμιζε ότι είναι Γάλλος…), κατά τις ρητές επιθυμίες του αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ’,  ώστε να μπορεί να αναπτυχθεί ιππικό ή και πυροβολικό, για την καταστολή μαζικών διαδηλώσεων.

Υποθέτω ότι σε αυτή την παράδοση οφείλεται και η περιβόητη σκληρότητα των αστυνομικών δυνάμεων στη Γαλλία, ιδίως των δυνάμεων εκείνων που προορίζονται για την αντιμετώπιση διαδηλώσεων. Σε αυτό το πεδίο, οι Γάλλοι είναι οπωσδήποτε σκληρότεροι από τους Βρετανούς, ενώ για τους Γερμανούς δεν συζητάμε.

Από ελληνικής πλευράς, το αξιοσημείωτο είναι ότι ενώ οι άλλες πολιτικές δυνάμεις παρακολουθούν με αυτοσυγκράτηση, ίσως και με αγωνία, το ΚΚΕ πανηγυρίζει. «Μανία του αστικού κράτους ενάντια στο νεανικό ξέσπασμα στη Γαλλία – Στιγματίζουν ως “χάος” την ανάγκη ο λαός να σαρώσει ό,τι “καίει” τη ζωή», είναι ο τίτλος στην κομματική ιστοσελίδα.

Ο δε επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ στη διαδήλωση στο Παρίσι, ονόματι Θ. Κωτσαντής, δηλώνει το εξής έμμετρο: «Οταν στον δρόμο μιλάει ο λαός, γεννιούνται παντού πόλεις του φωτός». Είμαι βέβαιος ότι θα το ακούσουμε ως σύνθημα και στους δρόμους της Αθήνας, με τη χαρακτηριστική αργόσυρτη εκφορά του μαστουρωμένου, κατά τον ισχύοντα αισθητικό κανόνα στον κόσμο του ΚΚΕ.

Αντιθέτως, ο Γραμματέας της ΝΔ, Κώστας Κυρανάκης, επιχείρησε να κόψει την όρεξη όσων ονειρεύονται «Οχτώβρηδες». «Δεν υπάρχει περίπτωση να το αφήσουμε να συμβεί εδώ», είπε σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ, «δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσουμε την πατρίδα μας να γίνει όπως οι δρόμοι των Παρισίων».

Φοβάμαι όμως ότι αυτό ίσως να πλήγωσε τον Προκόπιο Παυλόπουλο, ο οποίος το 2008, ως υπερυπουργός-αντιβασιλεύς, είχε επιτρέψει την καταστροφή της Αθήνας και ίσως τώρα να αισθάνεται δικαιωμένος, επειδή αυτός έκανε Παρίσι την Αθήνα και μάλιστα δεκαοκτώ χρόνια πριν από το Παρίσι.

Φαντάζομαι θα παρακολουθεί και αυτός τα γεγονότα στη Γαλλία, μπορεί μάλιστα μέσα του να σταλάζουν τώρα οι ποιητικοί σταλακτίτες του μέλλοντος.

Προσωπικά, όμως, θα τον ήθελα να …

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η Μεσαία Τάξη διαδηλώνει σε Ευρωπαϊκές Πλατείες; ( Προφορικός Μονόλογος του Γιώργου Πιπερόπουλου -- ξεκινά στο 23ο λεπτό )

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Σοσιαλδημοκρατία και ανθρώπινη φύση

Γαλλία: Εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους - Επεισόδια σε Παρίσι και άλλες  πόλεις | ΣΚΑΪ

 

Με τα χρήματα των άλλων | πιτσιρίκος 

 

Του Αλέξανδρου Σκούρα

Ο Κλάας Κνοτ, που διεκδικεί την προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, υπενθύμισε στις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης ότι η ΕΚΤ μπορεί να παρέμβει όταν οι αγορές ομολόγων βρίσκονται σε αναταραχή, αλλά την ευθύνη για τα δημόσια οικονομικά την έχουν οι ίδιες.

Με τα δημοσιονομικά της Γαλλίας να ξανανοίγουν τη συζήτηση για μια κρίση χρέους, αξίζει να δούμε τι συμβαίνει πολύ πριν χρειαστεί να παρέμβει η ΕΚΤ.

Πώς φτάνει μια κυβέρνηση να έχει δαπάνες που δυσκολεύεται εξίσου να πληρώσει και να καταργήσει;

«Από τον καθένα ανάλογα με τις ικανότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του». Η μαρξιστική αρχή περιγράφει αρκετά καλά τη ζωή μιας οικογένειας. Όταν ένα παιδί αρρωσταίνει, οι γονείς του κάνουν ό,τι μπορούν για να το φροντίσουν. Αν τα χρήματα δεν φτάνουν, κόβουν από κάπου αλλού. Η προθυμία τους να κάνουν τη θυσία πηγάζει από τον δεσμό τους με το παιδί. Και ο λογαριασμός έρχεται στο ίδιο σπίτι όπου αποφάσισαν να κάνουν τη δαπάνη.

Ο κομμουνισμός προσπάθησε να επιβάλει αυτή την αρχή σε ολόκληρη την κοινωνία. Περίμενε από εκατομμύρια αγνώστους να φέρονται μεταξύ τους σαν συγγενείς και, όποτε το απαιτούσε το σχέδιο, να βάζουν τις ανάγκες αγνώστων πάνω από εκείνες της οικογένειάς τους. Περίμενε επίσης να δουλεύουν με την ίδια προθυμία όσο τους αφαιρούσε τον έλεγχο του καρπού της δουλειάς τους. Αυτή η σύγκρουση με την ανθρώπινη φύση ήταν ένας από τους βασικούς λόγους της αποτυχίας του.

Η σοσιαλδημοκρατία, που με διάφορες μορφές έχει επικρατήσει ως οικονομικό σύστημα στην Ευρώπη, επιδιώκει να καλύψει όλο και περισσότερες ανάγκες μέσω της αναδιανομής, στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και της οικονομίας της αγοράς.

Η υπόσχεση είναι ελκυστική για έναν πολύ ανθρώπινο λόγο. Όλοι θέλουμε κάτι δωρεάν, ιδίως όταν πιστεύουμε ότι θα το πληρώσει κάποιος άλλος.

Έτσι, ο πολιτικός που εγκρίνει μια παροχή μπορεί να πει στους δικαιούχους ακριβώς πόσα θα πάρουν. Στους φορολογουμένους σπανίως λέει πόσο θα πληρώσει ο καθένας. Κι αν καλύψει τη διαφορά με δανεικά, μπορεί να στείλει μέρος του λογαριασμού σε ανθρώπους που δεν έχουν ακόμη γεννηθεί.

 

Όσο πολλαπλασιάζονται οι υποσχέσεις, τόσο αυξάνεται η πίεση στην οικονομία που καλείται να τις χρηματοδοτήσει. Μια κυβέρνηση μπορεί να ανεβάσει τους φόρους για να πληρώσει την επόμενη παροχή. Αν όμως οι φόροι και οι ρυθμίσεις κάνουν ασύμφορη μια επένδυση ή μια πρόσληψη, χάνει και μέρος των μελλοντικών εσόδων στα οποία στηρίζεται για να πληρώσει τις προηγούμενες. Ο δανεισμός τής επιτρέπει να αναβάλει την απόφαση για το τι αντέχει να πληρώνει. Στο μεταξύ, η απόφαση αυτή γίνεται πολιτικά ακριβότερη.

Μόλις στεριώσει μια παροχή, οι δικαιούχοι την υπολογίζουν στο εισόδημά τους και μπορούν να τιμωρήσουν στην κάλπη όποιον τους την κόψει. Οι οργανωμένες ομάδες συμφερόντων θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να τη διατηρήσουν. Και η υπηρεσία που στήθηκε για να ελέγχει τις αιτήσεις, να εγκρίνει τις πληρωμές και να διαχειρίζεται τις ενστάσεις έχει κάθε λόγο να υπερασπιστεί το αντικείμενό της.

Πόσοι φορολογούμενοι θα κινητοποιηθούν με την ίδια επιμονή για τα λίγα ευρώ που αναλογούν στον καθένα από την κατάργησή της;

Γι’ αυτό, όσο οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αναλαμβάνουν νέες μόνιμες υποχρεώσεις και τις χρηματοδοτούν με νέο δανεισμό, μια νέα κρίση χρέους είναι θέμα χρόνου.

Όταν αυτή η κρίση έρθει…

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Πόσο μας κοστίζει η μπριζόλα του Κινέζου


https://wellredbooks.co.uk/wp-content/uploads/2026/01/Wellred.co_.uk-book-images-size-folder-978-x-1500-px-2026-10-13T114822.951-scaled.png 

 

 

Toυ ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ 

Σήμερα όλοι υποφέρουμε από την ακρίβεια. Η τιμή του μοσχαρίσιου κρέατος έχει σχεδόν διπλασιαστεί. Το ψωμί που αγοράζαμε στον φούρνο της γειτονιάς πριν από πέντε-έξι χρόνια με 1,20 ευρώ έχει φτάσει το 1,90. Άλλοι κόβουν τις εξόδους και τα ταξίδια, άλλοι τη θέρμανση και το καλάθι του νοικοκυριού.

Έτσι ήταν πάντα η ζωή. Έχει τους δικούς της νόμους, όσο κι αν πληγώνουν το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Οι λαϊκιστές υπόσχονται φθηνότερες τιμές.

Κανείς δεν μπορεί να τις εγγυηθεί. Η ακρίβεια είναι παγκόσμιο φαινόμενο και όλες οι ενδείξεις λένε ότι θα δούμε υψηλότερες τιμές πριν δούμε χαμηλότερες.

Η πιο προφανής αιτία είναι απλή, σχεδόν κοινότυπη. Για δεκαετίες η Δύση παρηγοριόταν με μια εικόνα: ο Κινέζος ζει με μια κούπα ρύζι την ημέρα.

Ο Κινέζος δεν ζει πια με μια κούπα ρύζι. Θέλει αυτοκίνητο, διαμέρισμα και κρέας κάθε μέρα. Το ίδιο και ο Ινδός, ο Ινδονήσιος, ο Βιετναμέζος.

Μέσα σε μια γενιά η μεσαία τάξη του πλανήτη μεγάλωσε κατά δύο με τρία δισεκατομμύρια ανθρώπους. Για ένα κιλό μοσχάρι χρειάζονται επτά-οκτώ κιλά ζωοτροφές και χιλιάδες λίτρα νερό. Μετρήστε στρέμματα και κάντε τον πολλαπλασιασμό.

Αν όλοι ζούσαν όπως ο μέσος Αμερικανός, θα χρειαζόμασταν πέντε πλανήτες του μεγέθους της Γης. Η τεχνολογία ίσως δώσει λύσεις. Δεν τις έχει δώσει ακόμη.

Η μπριζόλα του Κινέζου όμως δεν εξηγεί τα πάντα.

Η ασθένεια της ακρίβειας είναι πολυπαραγοντική. Τον Οκτώβριο ο πληθωρισμός έτρεξε με 4% στην Eυρωζώνη και με 5,7% στην Ελλάδα. Η στέγαση με 15,1%.

Η πρώτη αιτία είναι νομισματική. Μετά το κραχ του 2008 οι κεντρικές τράπεζες τύπωσαν τρισεκατομμύρια για να σώσουν τράπεζες και κράτη. Μας έλεγαν ότι αυτό το χρήμα δεν φέρνει πληθωρισμό. Έφερε. Πρώτα στις μετοχές και στα ακίνητα, μετά στο ράφι. Η οδοντόκρεμα δεν ξαναμπαίνει στο σωληνάριο.

 

Η δεύτερη είναι δημογραφική. Η Δύση γερνά. Όσοι βγαίνουν στη σύνταξη είναι περισσότεροι από όσους πιάνουν δουλειά. Λιγότερα χέρια σημαίνει ακριβότερα χέρια. Η μετανάστευση είναι μια λύση, αλλά φέρνει τριβές που οι κοινωνίες δεν αντέχουν απεριόριστα. Η παράνομη τις πολλαπλασιάζει, γιατί δεν ρωτά ποιους χρειάζεται η οικονομία και ποιους αντέχει η γειτονιά.

 

Η τρίτη είναι κοινωνική. Δεν θα αδικήσω τους νέους. Με τα ενοίκια που βρήκαν, δικαιούνται να γκρινιάζουν. Όμως δεκαετίες επιδομάτων έφτιαξαν έναν δυτικό άνθρωπο που αποφεύγει τον κόπο. Ψάχνουμε ψήστες, οικοδόμους και εργάτες γης και δεν βρίσκουμε, ενώ στα χαρτιά οι άνεργοι δεν λείπουν. Όταν η δουλειά δεν βρίσκει χέρια, η τιμή της ανεβαίνει.

 

Η τέταρτη είναι γεωπολιτική. Οι πόλεμοι στην Ουκρανία και στο Ιράν ακρίβυναν ενέργεια, σιτηρά, λιπάσματα, ναύλους και ασφάλιστρα. Η ενέργεια στην Ευρωζώνη είναι 20,8% ακριβότερη από πέρυσι. Κάθε πύραυλος στον Κόλπο καταλήγει στον λογαριασμό του ρεύματος. Και οι στρατοί που ξαναχτίζονται δεν πληρώνονται με ευχές.

 

Από πάνω ήρθε και η τεχνητή νοημοσύνη. Θα ρίξει τις τιμές, μας λένε. Κάποτε, ίσως. Προς το παρόν καταπίνει ρεύμα, χαλκό, μικροκυκλώματα και κεφάλαια σαν να μην υπάρχει αύριο.

 

Τι να κάνει το επιτόκιο με όλα αυτά;

Δεν γεννά παιδιά.

Δεν ανοίγει τα Στενά του Ορμούζ.

Δεν πείθει κανέναν να ανέβει στη σκαλωσιά.

Δεν λέει στον Κινέζο να γυρίσει στο ρύζι.

Μπορεί μόνο να κόψει τη ζήτηση, δηλαδή να μας κάνει φτωχότερους μέχρι να ισορροπήσουν οι τιμές.

Η θεραπεία υπάρχει. Λέγεται ύφεση. Και με τα χρέη που κουβαλούν τα κράτη, κανείς δεν ξέρει πόση δόση αντέχει ο ασθενής.

Γι' αυτό φοβάμαι ότι βλέπουμε μόνο την αρχή. Ο πληθωρισμός θα μας συντροφεύει χρόνια, με υφέσεις και αναλαμπές. Όταν το ψωμί ακριβαίνει, οι κοινωνίες δεν διαβάζουν ανακοινώσεις κεντρικών τραπεζών. Αλλάζουν κυβερνήσεις, ύστερα καθεστώτα και κάποτε σύνορα. Η Βαϊμάρη και η Αραβική Άνοιξη πέρασαν πρώτα από τον φούρνο και το ράφι.

 

Η Ελλάδα εισάγει ενέργεια, επιτόκια και χέρια.

Γερνά ταχύτερα από σχεδόν όλους.

Κι όμως…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ: Τα φώτα σβήνουν! Ποιο είναι το σχέδιό σας;

 

Jim Ferguson

Η μπαταρία του κινητού σας βρίσκεται στο 12%. Το τερματικό πληρωμών στο κατάστημα έχει τεθεί εκτός λειτουργίας. Ψάχνετε να βρείτε τον φακό. Ξέρετε πού βρίσκεται;

Η σκηνή προέρχεται από τη σειρά *Revolution*. Το ερώτημα αφορά το νοικοκυριό σας.

Πώς θα βγάζατε πέρα ​​τις πρώτες 72 ώρες χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα;

 

Φως και ενέργεια. Τοποθετήστε έναν φακό, εφεδρικές μπαταρίες και ένα φορτισμένο power bank σε ένα σημείο όπου θα μπορείτε να τα βρείτε ακόμα και στο σκοτάδι.

Τροφή και νερό. Εξασφαλίστε αποθέματα πόσιμου νερού και τροφίμων για τρεις ημέρες — τρόφιμα που δεν απαιτούν μαγείρεμα.

Μετρητά και ενημέρωση. Έχετε διαθέσιμα λίγα μετρητά σε μικρές ονομαστικές αξίες, καθώς και ένα ραδιόφωνο (με μπαταρίες ή χειροκίνητο μηχανισμό) για να ενημερώνεστε για τις εξελίξεις στην περιοχή σας.

Στη Freedom Train International, διδάσκουμε πρακτικές μεθόδους ετοιμότητας, ώστε να μπορέσετε να καταρτίσετε ένα σχέδιο προσαρμοσμένο στις ανάγκες του νοικοκυριού σας. Ξεκινήστε με ό,τι ήδη διαθέτετε και καλύψτε μία έλλειψη σήμερα κιόλας.

Μη φοβάστε. Να είστε προετοιμασμένοι.

ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ «ΣΚΟΤΕΙΝΙΑΖΕΙ» – ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ: Προετοιμαστείτε για το Νέο Χρηματοοικονομικό Σύστημα που βασίζεται στο Blockchain

Σημαντικά προβλήματα στο τραπεζικό σύστημα έπληξαν τη Westpac, επηρεάζοντας τις ηλεκτρονικές τραπεζικές υπηρεσίες (online banking), τις εφαρμογές για κινητά, καθώς και τις πληρωμές μέσω PayID και Osko. Οι μεταφορές χρημάτων καθυστέρησαν, κεφάλαια «εγκλωβίστηκαν» σε μια κατάσταση αβεβαιότητας, ενώ και πελάτες άλλων μεγάλων τραπεζών ανέφεραν αντίστοιχα προβλήματα. Ακόμη και τα ΑΤΜ τέθηκαν εκτός λειτουργίας.

🇯🇵 ΙΑΠΩΝΙΑ, 6 Νοεμβρίου: Μια εκτεταμένη βλάβη στις υποδομές οδήγησε, σύμφωνα με πληροφορίες, στο κλείσιμο 128 χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και περίπου 3.430 υποκαταστημάτων, επηρεάζοντας τη λειτουργία των ΑΤΜ, τις αναλήψεις, τις καταθέσεις και τις τραπεζικές υπηρεσίες εν γένει.

🇬🇧 ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ, Οκτώβριος: Προβλήματα σε υποδομές cloud επηρέασαν τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, αναδεικνύοντας την εξάρτησή τους από συγκεντρωτικές (κεντρικά ελεγχόμενες) τεχνολογίες.

 

ΤΡΕΙΣ ΧΩΡΕΣ. ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΕΣ ΒΛΑΒΕΣ. ΜΕΣΑ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ.

Το παραδοσιακό τραπεζικό σύστημα αποκαλύπτει τη μεγαλύτερη αδυναμία του: συγκεντρωτικές υποδομές, απαρχαιωμένα συστήματα διακανονισμού συναλλαγών και κρίσιμα σημεία που, αν αστοχήσουν, παραλύουν το σύνολο της λειτουργίας.

Και η χρονική στιγμή είναι εξαιρετικά κρίσιμη.

Ο κόσμος κινείται ήδη προς την «tokenization» (ψηφιακή αναπαράσταση αξιών μέσω tokens), τον διακανονισμό συναλλαγών μέσω blockchain και τις ψηφιακές χρηματοοικονομικές

🔹 Κατανεμημένη υποδομή που μειώνει την εξάρτηση από μεμονωμένα σημεία αστοχίας.

🔹 Διαφανείς, προγραμματιζόμενες χρηματοοικονομικές συναλλαγές που λειτουργούν όλο το εικοσιτετράωρο.

Κάθε σημαντική διακοπή λειτουργίας στον τραπεζικό τομέα ενισχύει το επιχείρημα υπέρ της επιτάχυνσης αυτού του μετασχηματισμού.

Το ζήτημα είναι ευρύτερο από μια απλή τραπεζική διακοπή.

 

‼️ ΘΕΛΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ «ON-CHAIN» (εντός του blockchain).

 

Κάθε συναλλαγή. Κάθε ψηφιακό πορτοφόλι. Κάθε χρηματοοικονομική κίνηση. Δέσμευση υπολοίπων και αποκλεισμός από το τραπεζικό σύστημα με το πάτημα ενός διακόπτη — χωρίς απαραίτητα να τα αποκαλούν CBDC (Ψηφιακά Νομίσματα Κεντρικών Τραπεζών).

Ωστόσο, χωρίς ιδιωτικότητα, το blockchain θα μπορούσε να μετατραπεί στη μεγαλύτερη υποδομή παρακολούθησης που δημιουργήθηκε ποτέ.

Ιδιωτικές ψηφιακές ταυτότητες. Αποδείξεις μηδενικής γνώσης (zero-knowledge proofs). Ένα χρηματοοικονομικό σύστημα όπου μπορείς να αποδείξεις ποιος είσαι, χωρίς να αποκαλύπτεις την ταυτότητά σου.

Ένα μέλλον πλήρους χρηματοοικονομικής ιδιωτικότητας εντός του blockchain — και σχεδόν κανείς δεν δίνει σημασία.

Γι’ αυτό το @DNAOnChain πρόκειται να αποτελέσει τη σημαντικότερη λύση για την προστασία της ιδιωτικότητας στο νέο χρηματοοικονομικό σύστημα που βασίζεται στο blockchain.

Τεχνητή Νοημοσύνη, κυβερνοεπιθέσεις, συσσώρευση μετρητών και stablecoins: Ο κόσμος προετοιμάζεται για....

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ: Σου ζήτησαν να αντέξεις για 72 ώρες. Κανείς δεν σου είπε τι συμβαίνει στην 73η. ⚠️ Δείτε τι πρόκειται να κάνουν και τι θα επιχειρήσουν να επιβάλουν κανονισμούς στην Τεχνητή Νοημοσύνη. ⚠️

Could you manage for 72 hours during an emergency? Winter weather will be  here soon. Be sure you have a 72-Hour Preparedness Kit ready for when they  happen. Your emergency kit should 

 Buried Alive 72 Hours: How a $20 Watch Kept Her Breathing

By Brivael Le Pogam

Να τι πρόκειται να κάνουν —και να επιχειρήσουν— όσον αφορά την επιβολή ρυθμιστικού πλαισίου στην Τεχνητή Νοημοσύνη [AI].

Με τη σειρά. Βασιζόμενοι σε κείμενα που ήδη υπάρχουν.

Ας ξεκινήσουμε με ένα γεγονός που κανείς δεν συνδέει με τίποτα άλλο.

Τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες, σχεδόν κάθε δυτική κυβέρνηση σάς ζητά ακριβώς το ίδιο πράγμα: να είστε σε θέση να επιβιώσετε μόνοι σας για 72 ώρες.

Τον Μάρτιο του 2025, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσιεύει τη Στρατηγική Ετοιμότητάς της: κάθε νοικοκυριό θα πρέπει να μπορεί να ζήσει για τρεις ημέρες χωρίς απολύτως τίποτα.

Στις 20 Νοεμβρίου 2025, η Γαλλία κυκλοφορεί τον οδηγό της με τίτλο «Tous responsables» (Όλοι υπεύθυνοι). 72 ώρες. 6 λίτρα νερό ανά άτομο. Ραδιόφωνο με μπαταρίες. Μετρητά. Δισκία ιωδίου.

Η Γερμανία μιλά για δέκα ημέρες.

Η Σουηδία και η Ελβετία για μία εβδομάδα.

Η Ολλανδία συνιστά μετρητά, κονσερβοποιημένα τρόφιμα, μπαταρίες.

Η Φινλανδία διεξάγει μια εθνική εκστρατεία που ονομάζεται κυριολεκτικά «72 ώρες».

Το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Καναδάς, η Ιαπωνία, η FEMA στις ΗΠΑ: όλοι αναφέρουν τον ίδιο αριθμό.

Και στις 3 Νοεμβρίου 2026 —πριν από δέκα ημέρες— οι Βρυξέλλες επανέφεραν αυτό το μήνυμα στο προσκήνιο.

Τώρα, προσθέστε μια λεπτομέρεια που σχεδόν κανείς δεν πρόσεξε. Η Γαλλία είχε προγραμματίσει μια άσκηση για την αντιμετώπιση γενικευμένης διακοπής ρεύματος σε εθνικό επίπεδο για το 2027. Η άσκηση μεταφέρθηκε νωρίτερα, για τον Νοέμβριο του 2026. Δηλαδή, για αυτόν τον μήνα.

 

Δεν λέω ότι αυτοί οι άνθρωποι ετοιμάζουν κάτι. Λέω ότι προετοιμάζονται για κάτι. Δεν είναι η ίδια πρόταση, και είναι η μόνη που θα γράψω.

Τα κιτ επιβίωσης δεν αποτελούν το σχέδιο. Αποτελούν το σκηνικό που καθιστά το σχέδιο εφικτό.

Τώρα, κάντε τη σύνδεση.

Υπάρχει κάτι που η δυτική άρχουσα τάξη κατάλαβε πριν από εσάς: η Τεχνητή Νοημοσύνη καταστρέφει τη σπανιότητα. Δεν τη μειώνει απλώς· την καταστρέφει. Η νοημοσύνη μετατρέπεται σε εμπόρευμα. Ο κώδικας γίνεται δωρεάν. Η διάγνωση γίνεται δωρεάν. Η δημιουργία αξίας αποσυνδέεται από τις ώρες εργασίας.

Και η σπανιότητα είναι η πρώτη ύλη της πολιτικής εξουσίας. Ολόκληρος ο μηχανισμός αναδιανομής είναι χτισμένος πάνω σε αυτήν. Αν η αφθονία προκύψει μέσω της «μηχανής» και όχι μέσω του Κράτους, τότε κανείς δεν έχει πλέον ανάγκη εκείνους που υπόσχονται να μοιράσουν την πίτα. Δεν μετατρέπονται απλώς σε μειοψηφία. Καθίστανται περιττοί.

Όσοι καθίστανται περιττοί, δεν αποχωρούν ποτέ αθόρυβα. Αλλάζουν τους κανόνες.

 

Βήμα 1ο: ανακτήστε τον έλεγχο της «κρουνού».

 

Στις 12 Νοεμβρίου, ο Jensen Huang αποχώρησε από τη Nvidia. Αφορμή στάθηκε ένα προσωπικό σκάνδαλο που αφορούσε μια γυναίκα, η οποία –σύμφωνα με τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών– ενδέχεται να εργάζεται για την Κίνα. Το διοικητικό συμβούλιο είχε συνεδριάσει την προηγούμενη νύχτα, εξετάζοντας το ενδεχόμενο απομάκρυνσής του.

Δεν ισχυρίζομαι ότι στήθηκε παγίδα. Δεν το γνωρίζω, όπως άλλωστε και κανείς άλλος.

Αυτό που λέω είναι: κοιτάξτε ποιος βγαίνει κερδισμένος.

Ο Huang αποτελούσε μία από τις πιο σταθερές φωνές στον κλάδο ενάντια στην αυστηροποίηση των ελέγχων στις εξαγωγές και, κυρίως, ενάντια στους περιορισμούς στα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης ανοιχτού κώδικα (open-weight models). Την ίδια ακριβώς ημέρα, το TechCrunch δημοσίευσε τον τίτλο: «Η κοινότητα του ανοιχτού κώδικα μόλις έχασε έναν από τους ισχυρότερους υπερασπιστές της». Την ίδια μέρα της αποχώρησής του, το Bloomberg μετέδωσε ότι η OpenAI ενημέρωσε τους Αμερικανούς νομοθέτες πως τάσσεται υπέρ του περιορισμού της πρόσβασης της Κίνας σε μικροτσίπ – μια κατεύθυνση προς την οποία πίεζε και το Κογκρέσο.

 

Μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες, το κυριότερο εμπόδιο από την πλευρά της βιομηχανίας όσον αφορά τον περιορισμό της τεχνητής νοημοσύνης, εξαφανίστηκε από το προσκήνιο.

 

Βήμα 2ο: περιμένετε την κρίση. Μην την προκαλέσετε εσείς. Απλώς περιμένετέ την.

 

Δεν χρειάζεται άλλωστε να την προκαλέσει κανείς. Στις 28 Απριλίου 2025, η Ισπανία και η Πορτογαλία έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα σε λιγότερο από 90 δευτερόλεπτα. Πενήντα εκατομμύρια άνθρωποι βυθίστηκαν στο σκοτάδι. Από το 2022, περίπου δέκα υποθαλάσσια καλώδια έχουν κοπεί στη Βαλτική. Το CSIS έχει καταγράψει περισσότερα από 150 «υβριδικά» περιστατικά σε όλη την Ευρώπη. Ο επικεφαλής της γαλλικής υπηρεσίας κυβερνοασφάλειας ενημέρωσε τους νομοθέτες για πιθανή στρατηγική προετοιμασία («προ-τοποθέτηση») από κρατικούς δρώντες σε περίπου τριάντα σημεία διασύνδεσης του γαλλικού δικτύου ηλεκτροδότησης.

Ο Milton Friedman περιέγραψε τον μηχανισμό αυτό το 1982: μόνο μια κρίση επιφέρει πραγματική αλλαγή. Και όταν αυτή ξεσπάσει, το τι θα συμβεί εξαρτάται από το ποιες ιδέες είναι ήδη διαθέσιμες και άμεσα αξιοποιήσιμες.

Ο Rahm Emanuel, στενός συνεργάτης του Obama, το διατύπωσε πιο ωμά το 2008: «Μην αφήνετε ποτέ μια σοβαρή κρίση να πάει χαμένη». Δεν χρειάζεσαι συνωμοσία όταν έχεις ένα τρωτό σημείο και ένα νομοσχέδιο που περιμένει σε κάποιο συρτάρι.

 

Βήμα 3: το moratorium.

 

Και εδώ δεν χρειάζεται να φανταστείς τίποτα, γιατί το κείμενο υπάρχει ήδη. Ονομάζεται «Νόμος περί Απαγόρευσης της Τεχνητής Υπερνοημοσύνης» (Ban Artificial Superintelligence Act). Κατατέθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2026 από τον Bernie Sanders στη Γερουσία και τον Greg Casar στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Αριθμός νομοσχεδίου: S. 5493.

 

Τι περιλαμβάνει: πλήρη απαγόρευση της ανάπτυξης υπερνοημοσύνης. Ποινή φυλάκισης είκοσι ετών — στην ίδια κατηγορία με τα πυρηνικά όπλα. Παύση στην ανάπτυξη προηγμένων μοντέλων. Ένα νέο ομοσπονδιακό Υπουργείο Τεχνητής Νοημοσύνης, επιφορτισμένο με τη θέσπιση των κανόνων. Εποπτευόμενη καταστροφή οποιασδήποτε υπερνοημοσύνης εντοπιστεί. Και μια ρητή έκκληση για διεθνή συντονισμό, ώστε η απαγόρευση να επεκταθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Δεκαεννέα σελίδες. Δημόσια διαθέσιμες. Μπορείς να τις διαβάσεις απόψε κιόλας.

 

Βήμα 4: και εδώ είναι που η κατάσταση αλλάζει ριζικά.

 

Θέσε στον εαυτό σου το μόνο ερώτημα που έχει σημασία: αν απαγορεύσεις την υπερνοημοσύνη, πώς επαληθεύεις ότι κανείς δεν κατασκευάζει μία κρυφά;

Υπάρχει μόνο μία απάντηση. Παρακολουθείς την υπολογιστική ισχύ. Μετά τα κέντρα δεδομένων. Μετά τα δίκτυα. Μετά τον κώδικα. Μετά τους ανθρώπους που γράφουν τον κώδικα. Μετά τις πληρωμές προς τους ανθρώπους που γράφουν τον κώδικα.

Μια παγκόσμια απαγόρευση για μια τεχνολογία που λειτουργεί σε καταναλωτικό υλικό (hardware) δεν αποτελεί απλώς νόμο. Είναι μια αρχιτεκτονική επιτήρησης. Δεν υπάρχει «ήπια» εκδοχή.

Και στην Ευρώπη, οι ράγες έχουν ήδη στρωθεί.

Το «Chat Control» (έλεγχος συνομιλιών) —η εθελοντική εκδοχή του οποίου βρίσκεται σε ισχύ από τις 31 Ιουλίου 2026, ενώ η μόνιμη μορφή του παραμένει υπό διαπραγμάτευση (σε «τριμερή διάλογο») και οι εντολές εντοπισμού περιεχομένου παραμένουν στο τραπέζι.

Το ψηφιακό ευρώ, το οποίο η ΕΚΤ επιδιώκει να θεσμοθετηθεί πριν από το τέλος του τρέχοντος έτους, να δοκιμαστεί πιλοτικά το 2027 και να τεθεί σε κυκλοφορία έως το 2029, με ενδεικτικό ανώτατο όριο τα 3.000 ευρώ ανά πολίτη. Η Πράξη για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (DSA), η οποία μετέτρεψε τον έλεγχο του λόγου σε διοικητική αρμοδιότητα. Το ευρωπαϊκό ψηφιακό πορτοφόλι ταυτοποίησης.

Καθένα από αυτά τα κείμενα μπορεί να δικαιολογηθεί μεμονωμένα. Ακριβώς αυτό είναι που τα καθιστά αποτελεσματικά. Κανείς δεν ψηφίζει ποτέ υπέρ ενός «1984». Οι άνθρωποι ψηφίζουν υπέρ της προστασίας των παιδιών, της κυριαρχίας στις πληρωμές, της καταπολέμησης της παραπληροφόρησης, της μείωσης της γραφειοκρατίας.

 

Βήμα 5ο: δεν υπάρχει 5ο βήμα. Μέχρι τότε...