"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Τελικά ποια είναι αυτή η Δεξιά;

 

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Ο αείμνηστος – Στις 18 Οκτωβρίου, το ΠΑΣΟΚ γιόρτασε τα 45 χρόνια της μεγάλης εκλογικής νίκης του– την αποκαλούσε «επάρατο» Δεξιά, εξ ου και το γνωστό σύνθημα «απόψε πεθαίνει η Δεξιά».

Οι καιροί πέρασαν και, εξ όσων γνωρίζω, η Δεξιά δεν πέθανε – αν συμπεριλαμβάνουν στη Δεξιά και τη Νέα Δημοκρατία. Απεναντίας, όχι μόνον επέζησε, αλλά και κυβερνά, ενώ αυγατίζει κιόλας, καθώς ξεπροβάλλουν και άλλα κόμματα που διεκδικούν αυτόν τον χώρο. Συνεπώς, ακροατήριο υπάρχει και μάλιστα φαίνεται πως είναι ευμέγεθες.

Γιατί κάνω αυτόν τον πρόλογο;

Την αφορμή μού έδωσε ο αγαπημένος αυτής της στήλης, ο Αλέξης Τσίπρας.

Είναι αλήθεια πως δεν θέλω να σχολιάζω τις δηλώσεις του, είναι μάλλον βαρετό, όμως κι αυτός δεν με αφήνει να αγιάσω. Εκεί που πάω να τον ξεχάσω, έρχεται και κάτι λέει, το οποίο με προκαλεί.

Δεν μπορώ λοιπόν να αφήσω ασχολίαστο αυτό που είπε στην Κρήτη, πως αυτός ουδέποτε συνεργάστηκε με τη Δεξιά.

Η πρώτη λογική εξήγηση αυτής της δήλωσης είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός άρχισε να ξεχνάει. Φαινόμενο ανησυχητικό, καθώς είναι ακόμη σχετικά νέος. Λίγο πάνω από τα 50. Πάντως, αυτήν την εξήγηση την κρατώ, διότι μπορεί παρόμοια απώλεια μνήμης να συναντήσουμε και στο εγγύτατο μέλλον. Αν δεν είναι βιολογικό σύμπτωμα, πολιτικά βολεύει.

Πιο πειστική βρήκα την εξήγηση πως έχει μια ιδιάζουσα άποψη για το τι σημαίνει Δεξιά. Αν θεωρεί ακροδεξιό τον Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του, όπως ισχυρίζεται σήμερα, είναι λογικό να θεωρεί κάτι σαν σοσιαλδημοκράτη τον Πάνο Καμμένο. Bingo, όπως λέγαμε πριν από πολλά χρόνια. Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Οντως, ουδέποτε συνεργάστηκε με τη Δεξιά, ασχέτως πώς χαρακτήριζε τότε, στις ένδοξες εποχές, τον κυβερνητικό συνεταίρο του. Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αν κατάλαβα καλά, ήταν ένας συνασπισμός αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων, οι οποίες προφανώς ουδεμία σχέση είχαν με την «επάρατο». «Ετσι είναι αν έτσι νομίζετε», για να θυμηθώ και τον Λουίτζι Πιραντέλο.

Τέλος, όπως μου επισήμανε ένας παλιός σύντροφος, άριστος γνώστης του «χώρου» και των προσώπων που τον διακονούν, ο Αλέξης μας περνάει όλους… ψιλό γαζί και μας το δείχνει απροκάλυπτα. Γνωρίζει άριστα τι λέει, πόσο θόρυβο θα προκαλέσει και γι’ αυτό τα λέει.

Στην προκειμένη περίπτωση αυτή η δήλωσή του, ότι αυτός ποτέ δεν συνεργάστηκε με τη Δεξιά, είναι στοχευμένη, έχει αποδέκτη το ΠΑΣΟΚ, το οποίο ως γνωστόν συγκυβέρνησε με τη Νέα Δημοκρατία την περίοδο 2012-2014. Αυτή η αιχμή ειπώθηκε στην Κρήτη, γνωστή για το αντιδεξιό παρελθόν της, όπου το κόμμα Τσίπρα φαίνεται πως αντιμετωπίζει προβλήματα.

Είμαι σίγουρος πλέον πως αν οι περιστάσεις το απαιτήσουν, με μεγάλη ευκολία θα πει «εγώ, ποτέ δεν υπήρξα αριστερός».

Εκείνο όμως που ποτέ δεν θα του συγχωρήσω είναι αν πει …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Τσίπρας, Αριστερά και «φούσκα» της Θεσσαλικής

 

Του Κώστα Στούπα

Το 1999, στην κορύφωση της φούσκας του ελληνικού χρηματιστηρίου, υπήρχε μια εισηγμένη με το όνομα Θεσσαλική. Είχε τεράστια τιμή στο ταμπλό και καμία δραστηριότητα. Για την ακρίβεια, η έδρα της ήταν ένα δικηγορικό γραφείο. Όλη της η ύπαρξη χωρούσε σε έναν δερμάτινο χαρτοφύλακα. Ένα ιδρυτικό καταστατικό με τη σφραγίδα της εφορίας και μια σφραγίδα της εταιρείας ήταν όλα τα περιουσιακά της στοιχεία. Τίποτε άλλο. Ούτε εργοστάσιο, ούτε πελάτες, ούτε ισολογισμός που να αξίζει το χαρτί του.

Και όμως, κάθε πρωί, χιλιάδες επενδυτές την αγόραζαν. Δεν αγόραζαν εταιρεία. Αγόραζαν προσδοκία. Και η προσδοκία, όπως ξέρει όποιος έζησε εκείνα τα χρόνια, δεν έχει χαμηλότερο όριο όταν σκάσει.

Τη Θεσσαλική μου θυμίζει  το κόμμα του κ. Τσίπρα. Ακόμη και ο Λάκης Λαζόπουλος φαίνεται να διαβλέπει τη «φούσκα» και το εγκαταλείπει.

Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, η ΕΛΑΣ, ανακοινώθηκε τον Μάιο στο Θησείο με όλα τα σύνεργα της εισαγωγής. Το καταστατικό με τη σφραγίδα υπάρχει. Ο δερμάτινος χαρτοφύλακας  επίσης.

Το πρώτο ερώτημα, όπως και το 1999, είναι τι υπάρχει μέσα.

Το δεύτερο που βρίσκει οικονομικούς πόρους το εγχείρημα;

Την πιο σκληρή απάντηση δεν την έδωσαν οι πολιτικοί αντίπαλοι του κ. Τσίπρα.

Την έδωσε ο Νίκος Καρανίκας. Ο άνθρωπος που γνώριζε τον Τσίπρα πριν γίνει καν πρόεδρος, ο στενός του φίλος από τη Θεσσαλονίκη, ο σύμβουλός του στο Μαξίμου. Στο χρηματιστήριο, όταν οι εκ των ένδον πουλάνε τις μετοχές τους, οι αναλυτές - όταν δεν περιττεύουν - προσέχουν. Στην πολιτική, όταν οι δικοί μας «πουλάνε» οι δημοσκοπήσεις περισσεύουν.

Ο Καρανίκας είπε ότι το εγχείρημα κατέληξε σε reunion αντί για rebranding. Ότι δηλαδή  η ΕΛΑΣ μάζεψε ό,τι ρετάλι υπήρχε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ότι ο Τσίπρας ζει στην «κοσμάρα» του σαν φεουδάρχης, περιτριγυρισμένος από υποτακτικούς, και ότι το μανιφέστο και τη διακήρυξή του τα έγραψαν «οι φωστήρες του». Και κατέληξε ότι δεν μπορεί να κερδίσει τον Μητσοτάκη.

Εδώ είναι το παράδοξο.

Πριν από λίγους μήνες, στην «Ιθάκη», ο Τσίπρας άδειασε σχεδόν όλους όσους κυβέρνησε μαζί τους. Βαρουφάκη, Κωνσταντοπούλου, Λαφαζάνη, Παππά, Πολάκη. Για όλα έφταιγαν οι άλλοι.

Σήμερα το νέο κόμμα στήνεται με τα ίδια υλικά από την ίδια αποθήκη.

Η ίδρυση ενός κόμματος χωρίς εμφανές και διακριτό πρόγραμμα στην αγορά αυτό έχει όνομα. Λέγεται αύξηση μετοχικού κεφαλαίου χωρίς επιχειρηματικό σχέδιο. Τουτέστιν, φέρτε τα λεφτά και θα δούμε τι θα τα κάνουμε.

Αν αυτός που ζητάει τα λεφτά στο παρελθόν έχει αποδείξει πως και κάρβουνο να πιάσει θα το μετατρέψει σε διαμάντια, τότε να το συζητήσουμε.  Αν έχει αυξήσει το χρέος κατά 100 δισ. χωρίς να μοιράσει μερίσματα, αλλά λιτότητα, τότε αποτελεί υπόδειγμα αποτυχίας.

Αν θεωρεί όλους όσους επέλεξε να κυβερνήσει την πρώτη φορά άχρηστους και προβληματικούς, γιατί να εμπιστευτούμε τις νέες επιλογές του;

Όσοι τον ακολουθούν χωρίς να λαμβάνουν υπόψη πως συμπεριφέρθηκε στα προηγούμενα στελέχη και στους οπαδούς, τι ποιότητας στελέχη είναι και πού πιθανόν να προσβλέπουν, πέραν μιας «αρπαχτής»;

Θυμήθηκα και τον Τόνι Μπλερ. Στο βιβλίο του για την ηγεσία γράφει ότι οι ηγέτες περνούν από τρία στάδια.

Στο πρώτο ακούν, γιατί ξέρουν ότι δεν ξέρουν.

Στο δεύτερο πιστεύουν ότι τα ξέρουν όλα. Είναι η φάση της ύβρεως: «Είστε το αφεντικό, ποιος ξέρει περισσότερα από εσάς;»

Στο τρίτο, την ωριμότητα, συνειδητοποιούν ότι η πείρα τους δεν είναι το σύνολο της πολιτικής γνώσης και αρχίζουν ξανά να ακούν. Οι περισσότεροι, λέει ο Μπλερ, δεν φτάνουν ποτέ εκεί.

Ο Τσίπρας δεν πέρασε από το πρώτο στάδιο.

Πέρασε κατευθείαν στο δεύτερο και δεν ξέφυγε ποτέ από αυτό. Μπήκε στην εξουσία ξέροντας ότι τα μνημόνια καταργούνται «με έναν νόμο και ένα άρθρο». Έκανε τη μαθητεία του μέσα στην ύβρη και τα δίδακτρα τα πλήρωσε η χώρα. Κλειστές τράπεζες, ανάληψη 60 ευρώ την ημέρα, έλεγχοι κεφαλαίων ως το 2019, τρίτο μνημόνιο.

Αν η «Ιθάκη» ήταν το τρίτο στάδιο, θα είχε μια πρόταση που αρχίζει με «εγώ έκανα λάθος».

Η Θεσσαλική δεν κατέρρευσε επειδή κάποιος αποκάλυψε κάτι. Κατέρρευσε επειδή κάποια στιγμή οι αγοραστές τελείωσαν. Η τσάντα ήταν πάντα άδεια. Απλώς κανείς δεν ήθελε να την ανοίξει όσο η τιμή ανέβαινε.

Ο κ. Τσίπρας δεν ενδιαφέρεται για πρόγραμμα γιατί…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Αλέξιος ο μικρός

 

Γράφει ο Γιώργος Καραμπελιάς

Η μετάβαση σε ένα σχετικά σταθεροποιημένο πολιτικό σύστημα, μετά το τέλος της μεταπολίτευσης, απαιτεί τη διαμόρφωση και τον ανάλογων πολιτικών δυνάμεων. Κατά τον ίδιο τρόπο που η μεταπολίτευση διέθετε τρεις, λίγο πολύ σταθερούς, πόλους, τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, στο κομματικό επίπεδο, και την Αριστερά στο ιδεολογικό. Με αυτή τη σύνθεση διαμορφώθηκε, παρά τις όποιες πολιτικές κρίσεις, η μεταπολιτευτική πολιτική σταθερότητα, πρωτοφανής στην ελληνική πολιτική ιστορία.

Με τη σαρωτική κρίση που εγκαινιάστηκε το 2009-2010, η μεταπολίτευση εισήλθε σε μια παρατεταμένη κρίση που οδήγησε και στην κατάρρευση του παλιού τριπολισμού. Το παλιό ιδεολογικό think tank της μεταπολίτευσης, η Αριστερά, προς στιγμήν, μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ και κάτω από την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα, θα διεκδικήσει την υποκατάσταση του ΠΑΣΟΚ ως ο δεύτερος πόλος του πολιτικού συστήματος. Ακόμα και η Νέα Δημοκρατία, σταθερός πολιτικός πόλος της χώρας, θα γνωρίσει μεγάλους τριγμούς και στα δεξιά της αναδειχθούν πολιτικές δυνάμεις όπως οι ΑΝΕΛ, η Χρυσή Αυγή, που αμφισβητούν για πρώτη φορά την ηγεμονία της στον χώρο της Δεξιάς.

Αυτό που χαρακτήριζε όμως την ιδεολογία της πανσπερμίας των αντιμνημονιακών πολιτικών δυνάμεων δεν ήταν μια λογική υπέρβασης της Μεταπολίτευσης.

Αντίθετα, θα εμμένουν στη διανεμητική καταναλωτική λογική και γι’ αυτόν τον λόγο θα σπάσουν τα μούτρα τους πάνω στον τοίχο των μνημονίων. (Η μεταπολιτευτική περίοδος υπήρξε η κατ’ εξοχήν διανεμητική, καταναλωτική φάση της μεταπολεμικής Ελλάδας, σε αντίθεση μάλιστα με την περίοδο 1949-1974, η οποία αποτελούσε τη φάση συσσώρευσης του ελληνικού καπιταλισμού).

Η νέα περίοδος στην οποία εισήλθαμε μετά το τέλος των μνημονίων, που άφησε το ΑΕΠ μικρότερο κατά 25% και το μέσο εισόδημα κατά 35%, απαιτεί προφανώς την επανακάλυψη της παραγωγής και ταυτόχρονα την αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού. Και η προσαρμογή σε αυτήν θα γίνει κατ’ εξοχήν από τη Νέα Δημοκρατία η οποία, υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, θα στραφεί ουσιωδώς προς το Κέντρο· και αυτή με μεγάλη δυσκολία γιατί μεγάλο μέρος των στελεχών και των ψηφοφόρων του κόμματος είναι στενά συνδεδεμένο με την καταναλωτική, ρουσφετολογική, μεταπολιτευτική λογική και τα συνοδά φαινόμενα της διαφθοράς. Ωστόσο, μέχρι σήμερα, απέναντι στη Νέα Δημοκρατία δεν έχει δημιουργηθεί κάποιος αντίπαλος πόλος, ακριβώς διότι όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς, ακόμα και το κεντροαριστερό ΠΑΣΟΚ, θα παραμένουν εγκλωβισμένες στη μεταπολιτευτική λογική.

Ιδιαίτερα δε η Αριστερά θα εγκαταλείψει εντελώς την ανάγκη του πατριωτισμού τη στιγμή ακριβώς που είναι περισσότερο αναγκαίος από ποτέ, και αυτό δεν είναι τυχαίο, μια και θα αντιπαραθέτει το «βούτυρο στα κανόνια», χωρίς να ξεχνάμε βέβαια και τη ρωσική ανάμειξη. Και παραδόξως, το ίδιο συμβαίνει και με την πατριωτική Δεξιά και τον Σαμαρά, που θέλει ταυτόχρονα βουνά από «βούτυρο» και αναρίθμητα «κανόνια». 

Ωστόσο, για να υπάρξει μία πολιτική σταθερότητα στη χώρα, που θα της επιτρέψει να αντιμετωπίσει τόσο τις παραγωγικές προκλήσεις της εποχής όσο και τον τουρκικό επεκτατισμό, είναι ανάγκη να διαμορφωθούν και στον χώρο της κεντροαριστεράς και της Αριστεράς πολιτικές δυνάμεις που θα εγκολπώνονται αυτές τις νέες αναγκαιότητες, δηλαδή να συγκροτηθεί ένας πολιτικός πόλος ικανός να κινηθεί σε αυτό το νέο πεδίο.

Εντούτοις, κατά τα εφτά χρόνια που πέρασαν, μετά το οριστικό τέλος της μεταπολιτευτικής περιόδου το 2019, δεν κατέστη δυνατό να συγκροτηθεί κάποιος ανάλογος πολιτικός πόλος. Το πολιτικό κενό είναι κυριολεκτικά χαίνον και το σύστημα δεν μπορεί να παραμένει εσαεί μονοπολικό, όπως ήταν τα τελευταία 7 χρόνια. 

Ο Τσίπρας φάνηκε να ψυχανεμίζεται την ανάγκη διαμόρφωσης ενός τέτοιου πόλου, κάτι που διεφάνη τόσο από τη συστηματική πολιτική διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ που εφάρμοσε, όσο και με το περιβόητο rebranding που επιχείρησε, καθώς και τις φήμες περί πατριωτικής στροφής, και γι’ αυτό πολλοί, ιδιαίτερα οι έντονα αντιμητσοτακικοί, ήταν πρόθυμοι να προσβλέψουν σε αυτόν συγχωρώντας του τις καταστροφές που προκάλεσε η διακυβέρνησή του.

Ωστόσο, τον ένα χρόνο, από το φθινόπωρο του 2025 που εγκαινίασε αυτή τη νέα πορεία του, απεδείχθη πως ήταν απελπιστικά κατώτερος των περιστάσεων· θέλει αλλά δεν μπορεί.

Είναι προφανές πως ένας αριστερός πολιτικός πόλος, για να μπορέσει να υπάρξει σήμερα με αξιώσεις πλειοψηφικού χαρακτήρα, θα έπρεπε να έχει αποδεχτεί δύο βασικές αρχές:

Πρώτον, την ανάγκη αντιμετώπισης μιας αδηφάγου Τουρκίας

Δεύτερο, και απολύτως συναφές με το πρώτο, την ανάγκη μία ενάρετης και παραγωγικής επανεκκίνησης για την ελληνική οικονομία και κοινωνία.

 

Αυτός, αντίθετα, ιδιαίτερα την τελευταία περίοδο, αφού είδε ότι δεν μπορεί να διεμβολίσει ολοκληρωτικά τον χώρο του ΠΑΣΟΚ και δεν μοιάζει να προσδοκά τίποτε από τα όποια κεντρώα ανοίγματα, επανέρχεται πλησίστιος στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις: Άκρατος λαϊκισμός, παροχολογία, μια παρασιτική οικονομική λογική δημιουργίας ελλειμμάτων στον κοινωνικό και οικονομικό τομέα.

Παράλληλα, θα επενδύσει στην τυμβωρυχία που επιχειρήθηκε με την εκμετάλλευση της τραγωδίας των Τεμπών, ενώ πρόσφατα θα κάνει άνοιγμα στην μπαχαλοποίηση των διαδηλώσεων που έγιναν στο Παρίσι· επανέρχεται δηλαδή στη μηδενιστική παράδοση που τον εξέθρεψε και τον ανέδειξε, από τον Δεκέμβρη του 2008 έως την εργαλειοποίηση του αντιμνημονιακού κινήματος.

Τέλος, επιστρέφει στη ρωσόφιλη μήτρα του, μέσα από τις επικρίσεις κατά της «μονόπλευρης» πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι της Ουκρανίας· άλλωστε, ένα μεγάλο κομμάτι των ολιγαρχών/εφοπλιστών διατηρεί στενές και χρυσοφόρες οικονομικές σχέσεις με τη Ρωσία του Πούτιν και αυτοί οι άνθρωποι ελέγχουν και ένα σημαντικό μέρος των ΜΜΕ, καθώς και του πολιτικού χρήματος.

Και αυτό παρότι γνωρίζει, όπως όλοι πλέον, ότι η στρατηγική της Ρωσίας έναντι της Ευρώπης εδράζεται κατ’ εξοχήν στην υποκίνηση ταραχών, κρίσεων και διάλυσης, ει δυνατόν, των ευρωπαϊκών κοινωνιών αυτός, αντίθετα, συντάσσεται με αυτήν.

Γι’ αυτό και οι Έλληνες, παρά την απογοήτευσή τους από πολλές όψεις της κυβερνητικής πολιτικής, καθώς είναι πρόσφατες οι μνήμες από τα δέκα χρόνια της αποσύνθεσης, δεν είναι διατεθειμένοι σε καμία περίπτωση να γυρίσουν πίσω και προτιμούν να περιμένουν παρά να δεχτούν την επιστροφή ενός Τσίπρα ο οποίος…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Θα ήταν σωστό αν ο Γκάλης δεν είχε χέρια

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

κορωνιός (ο) 1. αυτός που υπερβάλλει πάρα πολύ «απ’ ό,τι σου λέει αυτός ο κορωνιός, εσύ να μην κρατάς ούτε το ένα τέταρτο» 2. αυτός που χρησιμοποιεί την κολακεία για να ειρωνευτεί «έχει τόσο μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του που κανένας κορωνιός δεν μπορεί να τον ενοχλήσει»

Είναι τόσο ακραίο αυτό που είπε ο πρώην μπασκετμπολίστας και νυν στέλεχος του κόμματος του μπροέδρου που ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω αν είναι υπερβολικά κόλακας ή υπερβολικά είρωνας.

Σε περίπτωση που δεν το μάθατε, ο νέος σύντροφος του Νυφούδη, όταν εκλήθη να συγκρίνει τον Τσίπρα με κάποιον μπασκετμπολίστα, το πρώτο που του ήρθε να πει είναι «Γκάλης». Που θα ήταν σωστό μόνο αν ο Γκάλης δεν είχε χέρια.

Καταλαβαίνω την ευγνωμοσύνη που μπορεί να νιώθει κανείς στην προοπτική να κερδίσει μια βουλευτική έδρα, αλλά και πάλι το να συγκρίνεις έναν αποτυχημένο πρωθυπουργό με έναν από τους πιο σπουδαίους μπασκετμπολίστες της Ευρώπης είναι κάπως υπερβολικό.

Εκτός αν ο Άγγελος Κορωνιός στην πραγματικότητα δεν θέλει να κολακεύσει ή να ειρωνευτεί τον πρόεδρο Τσίπρα, αλλά να συκοφαντήσει τον Γκάλη. Που και σε αυτή την περίπτωση αυτό που είπε παραείναι χοντρό.

Πριν ταυτίσει τον Τσίπρα με τον Γκάλη, ο σύντροφος Κορωνιός είχε καταφέρει να σπάσει το ρεκόρ στο άθλημα «Εκεί μας κατάντησαν οι αλήτες», το οποίο κατείχε, αν θυμάστε, η συντρόφισσα Λιακούλη, σύμφωνα με την οποία «από τις 10 του μηνός οι Έλληνες πεινάνε».

Ο παλιός μπασκετμπολίστας αποκάλυψε ότι…

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Θλιβερός

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Δεν υπάρχει τίποτα πιο θλιβερό στον δημόσιο βίο, είτε πρόκειται για την πολιτική είτε για τον κόσμο του θεάματος, από τον απελπισμένο που υποδύεται ρόλο τον οποίο δεν μπορεί να σηκώσει.

Η ιδέα, λ.χ., να προτείνει κάθε εβδομάδα μια κινηματογραφική ταινία ο σινεφίλ Αλέξης Καραμήτρος.

Αλήθεια, ποιος είχε τη φαεινή ιδέα;

Προσωπικά, υποψιάζομαι τη Θεώνη Κουφονικολάκου, λόγω της κρυάδας που αναδίδει η παράσταση, αλλά αυτό δεν είναι παρά μία αυθαίρετη υπόθεση δική μου.

Το βέβαια, πάντως, είναι ότι η χαριτωμενιά δεν πάει στον Αλέξη.

Η παράσταση ήταν κρύα και άνοστη, όπως η προηγούμενη με τον μπασκετμπολίστα.

Δεν το έχει το παιδί, δεν μπορεί! Δεν του πάνε αυτά που τον βάζουν να κάνει! Πώς το λένε;

Βρείτε του, εσείς οι καλοπληρωμένοι ειδικοί της επικοινωνίας, ρόλους που να ταιριάζουν στο φυσικό του, στο ύφος και το σουλούπι του.

Το φυσικό στυλ του Αλέξη είναι σταυροπόδι, καφενείο, φραπεδιά και επανάσταση, δηλαδή…

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Κανείς δεν θα ταυτίσει τον Τσίπρα με ήρωα του Κόπολα

 

Image 

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

νονός (ο) 1. αυτός που βαφτίζει ένα παιδί και γίνεται κάποιου τύπου πνευματικός γονιός «πολύ θα ήθελα να ήξερα ποιος νονός βάφτισε τον Αλέξη»  2. αρχηγός εγκληματικής οργάνωσης του κοινού ποινικού δικαίου «κάθε φορά που ακούω ότι συλλαμβάνεται ένας νονός, καταλαβαίνω ότι απλώς μετακομίζει το γραφείο του» 3. λάκκος στον οποίο καταλήγει αυτός που τον σκάβει «πού να ήξερε ο καημένος ο Αλέξης ότι το βίντεο που ανέβασε θα γινόταν νονός»

Είμαι σίγουρος ότι ο μπρόεδρος Τσίπρας πολύ γρήγορα μετάνιωσε για το βίντεο στο οποίο, με τον συνήθη τρόπο της Αριστεράς, κατηγορεί την κυβέρνηση για συγκαλύψεις και παραπέμπει στην ταινία «Ο Νονός». Γιατί, λίγες ώρες μετά την ανάρτηση του βίντεο, συνελήφθη ένας συμπολίτης που ενώ είχε πρωτοσυλληφθεί το 2008 και καταδικάστηκε πρωτοδίκως το 2015 για πολύ σοβαρά ποινικά αδικήματα (όπως η σωματεμπορία) ουδέποτε μπήκε στη φυλακή. Οι κακές γλώσσες λένε ότι φταίει η νομοθεσία της κυβέρνησης του Αλέξη, αλλά εγώ θα πω ότι πρόκειται για σύμπτωση, η οποία όμως σε κάθε περίπτωση κάνει λίγο κωμικό το να κατηγορεί άλλους για συγκάλυψη παραπέμποντας σε ταινίες για τη μαφία.

Γιατί μπορεί κάποιος κακόπιστος να του κάνει καθρεφτάκι, αν και κανείς ποτέ δεν θα τον ταυτίσει με κάποιον ήρωα του Κόπολα. Υπάρχει εκείνη η ταινία με τον…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίου REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑ ΚΩΜΩΔΊΑ

Image


Image

Image
Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

Υπαρκτού σουργελο-καθαρματο-ξυλολιόπληκτου ψεκασμένου ελληνισμού κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

Υπαρκτού ξυλολιοκίνητου κβαντικού Καρυστιανισμού κωμωδία

Image

Image
Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικης προεδρευομενης σουργελο-παρασιτοκρατίας προεδρική κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

Σαν σήμερα (30/10/ΧΧΧΧ)

1905: «Οκτωβριανό Μανιφέστο»: Ο τσάρος Νικόλαος Β' παραχωρεί πολιτικές ελευθερίες στους Ρώσους, ενώ εγκρίνει τη λειτουργία της Βουλής.
1908: Εμφανίζονται στους δρόμους της Αθήνας τα πρώτα ηλεκτρικά τραμ, τα οποία αντικαθιστούν σταδιακώς τα ιππήλατα.
1930: Βενιζέλος και Ατατούρκ υπογράφουν στην Άγκυρα συνθήκη φιλίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
1938: Ο Όρσον Ουέλς παραμυθιάζει και πείθει  μέσω ραδιοφώνου τους Αμερικανούς ότι η Γη δέχεται επίθεση από Αρειανούς.
1974: Διεξάγεται στην Κινσάσα του Ζαΐρ ένας από τους κορυφαίους αγώνες επαγγελματικής πυγμαχίας. Ο Μοχάμεντ Άλι νικά με νοκ-άουτ τον Τζορτζ Φόρμαν και επανακτά τον παγκόσμιο τίτλο βαρέων βαρών.
1821: Γεννιέται ο ρώσος λογοτέχνης Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
1888: Γεννιέται ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας, έλληνας ολυμπιονίκης.
1896: Γεννιέται ο ποιητής της νεορρομαντικής και νεοσυμβολιστικής σχολής Κώστας Καρυωτάκης

1910: Πεθαίνει ο Ερρίκος Ντινάν, ελβετός επιχειρηματίας και ανθρωπιστής, ιδρυτής του Ερυθρού Σταυρού








2013: Πεθαίνει ο σκηνοθέυης Νίκος Φωσκολος
 
 
 
 
 
 
 


 
2020 Πεθαίνει σε ηλικία 73 ετών ο πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας, Μεσούτ Γιλμάζ.
 
 
 
 
 

2022: Πέθανε από ανακοπή καρδιάς ο ηθοποιός Ηλίας Ζερβός


 

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΚΗΦΗΝΟ-ΦΙΛΟΤΟΜΑΡΙΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μέχρι και στο σχολικό πρωτάθλημα!

https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2026/10/BASKET_STHMENA.jpg

 

Image 

 

Tης ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Το θυμάμαι σαν τώρα. Το κατεβασμένο κεφάλι του και τους γερμένους ώμους. Τα νεύρα στο κόκκινο και ο θυμός στο κατακόκκινο. Το άγριο τίναγμα του χεριού του να διώξει το χέρι των γονιών που πήγαινε να τον χαϊδέψει παρηγορητικά. «Αφήστε με! Παρατάτε με!». Το χτύπημα της πόρτας του δωματίου του. Την αβυσσαλέα μοναξιά του. Τον πόνο ψυχής στο απόλυτό του. Τίποτα πιο δύσκολο από το να διαχειριστεί ένα παιδί την αδικία. Και πόσους, ρε φίλε, αδίκησαν! Ανεξοικείωτο στο αδιανόητο. Και όταν μάλιστα τα έχει δώσει όλα για όλα, όπως τα παιδιά γνωρίζουν να χαρίζουν την ορμή τους.

Βέβαια, ο αθλητισμός, ευτυχώς, σε εκπαιδεύει στην ήττα. Μεγάλη υπόθεση στη ζωή η γνώση άρα και η διαχείριση της ήττας. Θα πάθεις, θα μάθεις. Αλλά στην αδικία; Και μάλιστα αυτή που είναι κατ’ επιλογή αδικία ώστε να εξασφαλίσει κάποιος το οικονομικό αντίτιμο της αδικίας που θα προκαλέσει.

Πού πάτε, ωρέ κλεφτόπουλα! Πόσο χαμηλά απλώσατε τα πλοκάμια σας;

Μέχρι και στο σχολικό πρωτάθλημα;

Εκεί που είχε «ψωμάκι»; Οπου κι αν είχε «ψωμάκι»-παντεσπάνι, δουλίτσα να έχουμε;

Αρα σε αγαστή συνεργασία με γονιούς που ήθελαν τα παιδάκια τους… Τα παιδάκια τους!

Και μετά; Τι θα τα έκαναν τα παιδάκια στη ζωή τη ζωένια;

Πάλι κάτι θα βρεθεί, κάποιος/κάποιοι αντίστοιχοι να τα παίρνουν και να τα προχωρήσουν άβρεχτα ζωής; Να τους μοριοδοτήσουν μπαμπέσικα επιτυχίες;

Από πού να το πιάσεις και πού να το αφήσεις;

Τους βλέπω, πλέον, με βηματάκια ζαρκαδιού και χειροπέδες στα χέρια, φθηνοί, τσίπικοι, αντιμέτωποι με το χάλι της απληστίας τους. Να παχτώνουν χρήμα σε τοίχους.

Αϊ σιχτίρ πια! Αραγε υπάρχει ένας γαμημένος τομέας που να μη βρωμάει;

Τι κατάντια! Είναι πολλά τα λεφτά. Πολλά τα χρόνια. Πολλοί οι πρωταγωνιστές και τα πιόνια.

Πόσοι και πόσοι αδικήθηκαν;

Μεγάλη ευεργεσία η αποκάλυψη. Και για εκκολαπτόμενους. Ακούω γονείς να δηλώνουν, παρελθοντολογώντας οι δυστυχείς, για τον αγώνα τους κατά της αδικίας όπως τη διαπίστωναν σε παιχνίδια: «Κάναμε καταγγελία, κάναμε ό,τι περνούσε από το χέρι μας αλλά φωνή βοώντος».

Με συγκινεί η χροιά της φωνής τους, μπορώ να φανταστώ τις αποχρώσεις των συναισθημάτων τους. Αλλά λάτρεψα και το πώς κατέληγε ο λόγος τους: «Εντάξει, στεναχωρήθηκε πολύ το παιδί μας αλλά προχώρησε».

Αυτό! Αυτό ακριβώς! «Το παιδί προχώρησε». Και μα την αλήθεια μου, χαίρεται η ψυχή μου, όχι χαιρέκακα αλλά ως ευεργεσία κοινωνίας, ότι έφτασε η ώρα να κοπούν τα πόδια όσων σκορπούσαν αδικία. Στο «εδώ» που κλείνει ο δρόμος τους και δεν θα προχωρήσουν άλλο.

Ανθρωπάρια αχόρταγα, άπληστα.

Μα …

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Οκτωβρίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Baking Bad

Image

 

Του Κώστα Γιαννακίδη

Στο «Breaking Bad» o πρωταγωνιστής ήθελε να νομιμοποιήσει τα έσοδα από την παρασκευή μεθαμφεταμίνης. Αγόρασε πλυντήριο αυτοκινήτων. Λογικό. Οταν ξεπλένεις χρειάζεσαι πλυντήριο. Η ταμειακή μηχανή δούλευε συνέχεια. Επλεναν εκατό αυτοκίνητα, αλλά ξέπλεναν χρήμα που αντιστοιχούσε σε χίλια. Στοιχειώδες. Θα πληρώσεις κάτι στην εφορία, αλλά θα νομιμοποιήσεις έσοδα από παράνομη δραστηριότητα. Αλλωστε και ο πολύ κακός της σειράς, αυτός που διακινούσε τα ναρκωτικά, το ίδιο έκανε· όμως χρησιμοποιούσε κάτι καλύτερο από πλυντήριο αυτοκινήτων. Μια επιχείρηση εστίασης.

Κάποτε αγόραζαν κερδισμένα δελτία τυχερών παιχνιδιών. Αλλά αυτή ήταν μέθοδος για ψιλικατζήδες.

Οι μεγάλες δουλειές χρειάζονται και το αντίστοιχο δίκτυο. Και έτσι φτιάχνουν φούρνους για να πασπαλίζουν το χρήμα με αλεύρι. Σε μια επιχείρηση με χιλιάδες μικρές συναλλαγές, η διασταύρωση των πραγματικών πωλήσεων δεν είναι απλή υπόθεση. Δεν μπορείς να στέκεσαι όλη μέρα στον πάγκο και να μετράς τους φρέντο. Και αυτό είναι γνωστό στην πιάτσα. Θα είχε ενδιαφέρον μια σπουδή για το ποσοστό των ανθρώπων της νύχτας που επενδύουν τον μόχθο τους στο ζεστό ψωμάκι.

«Το Χωριάτικο». Δίκτυο φούρνων που, κατά το ρεπορτάζ, χρηματοδοτήθηκε από έσοδα καταστημάτων που ειδικεύονται στην ψυχαγωγία ενηλίκων κυρίων. Αλλά γιατί να το πω ευγενικά;

Από στριπτιζάδικα.

Και εδώ, λοιπόν, προκύπτουν δύο θέματα που σε βγάζουν, όπως και τις εργαζόμενες κοπέλες, από τα ρούχα σου.

Το ένα έχει να κάνει με τη λειτουργία της επιχείρησης· και το άλλο με τον ιδιοκτήτη, που κυκλοφορούσε ελεύθερος, τρέχοντας ιλιγγιωδώς με τη Lamborghini του.

Η επιχείρηση ελέγχεται για φοροδιαφυγή εκατό εκατομμυρίων ευρώ. Παράλληλα, διερευνάται η εμπλοκή άλλων 520 επιχειρήσεων. Δεν μιλάμε για κύκλωμα, αλλά για ολόκληρο οικοσύστημα. Στη ΓΑΔΑ δεν θα τους φτάνουν οι χειροπέδες. Και δεν θα τους μεταφέρουν με κλούβες στην Ευελπίδων, αλλά με πορεία.

Δεν είναι ρωγμή στο σύστημα ελέγχων. Ούτε σπασμένο τζάμι. Είναι ολόκληρο τούνελ, διά του οποίου οι πονηροί μπορούν και κάνουν τις δουλειές τους. Και όμως υπήρχε. Για χρόνια.

Μα, κανένας δεν κατάλαβε κάτι;

Περιμένεις υπό βροχήν το λεωφορείο και διαβάζεις στο κινητό για κομπίνες εκατομμυρίων, «στημένους» αγώνες, μίζες και μπίζνες. Και όλα αυτά σε μια αγορά όπου ο μικρός επαγγελματίας αγωνιά μήπως δεν διαβαστεί σωστά ένα παραστατικό.

Η διαφορά κλίμακας είναι τέτοια που σχεδόν σε προσβάλλει.

Αυτομάτως οι τύποι που ληστεύουν ηλικιωμένους μοιάζουν με αγριολούλουδα σε ζούγκλα με σαρκοβόρα φυτά. Θυμώνεις. Και δεν ξέρεις τι ακριβώς αισθάνεσαι. Θύμα; Κορόιδο;

Η καχυποψία γίνεται καθημερινή άμυνα.

Και ύστερα μαθαίνεις ότι ο ιδιοκτήτης είχε συλληφθεί το 2010 για σωματεμπορία. Στο δικαστήριο, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αποκαλύφθηκε ότι χρήματα κατέληγαν στους φούρνους. Καταδικάστηκε ως επικεφαλής εγκληματικής οργάνωσης σε κάθειρξη δέκα ετών.

Ασκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος. Eίχε και άλλη, αντίστοιχη, υπόθεση, αλλά αθωώθηκε. Και συνέχισε να απολαμβάνει τη ζωή, τα ταξίδια και το επιχειρείν σε μια χώρα που…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Οκτωβρίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τρίποντο ή πίτσα;

Image

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Και καλά η πίτσα. Νόστιμη, πλην διόλου υγιεινή.

Το μπάσκετ όμως;

Το ευγενές άθλημα που πρώτο έβγαλε την Ελλάδα από τη διεθνή της απομόνωση;

Ακόμη θυμάμαι τον αγώνα ΑΕΚ - Σλάβια Πράγας το 1968, στο κατάμεστο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ήμουν κι εγώ εκεί και ούρλιαζα από ενθουσιασμό κάθε φορά που οι Έλληνες φωτορεπόρτερ, κάτω από το καλάθι μας, τύφλωναν με τα φλας τους επιτιθέμενους παίκτες της Σλάβια.

Το θέλαμε το κύπελλο και το πήραμε, όμως στα χρόνια που ακολούθησαν ήρθαν κι άλλες επιτυχίες, χωρίς τη βοήθεια των φωτορεπόρτερ, με αποτέλεσμα το μπάσκετ να γίνει δημοφιλέστερο ίσως και από το ποδόσφαιρο, κυρίως στα νέα παιδιά. Η διάδοσή του οφείλεται και στη στενότητα του χώρου στις πόλεις. Αλάνες δεν υπάρχουν πια, όμως μπασκέτα μπορεί να στηθεί και σε μια μικρή αυλή. Και, για να είμαι ειλικρινής, από όλη αυτή την υπόθεση που βγήκε στην επιφάνεια για τη διαφθορά στο άθλημα, εκείνο που κάνει μεγαλύτερη εντύπωση είναι η εμπλοκή των μαθητικών πρωταθλημάτων.

Σιγά μη σου κάνει εντύπωση ότι διαιτητές πληρώνονται για να σφυρίξουν έτσι ή αλλιώς σε αγώνες που γίνονται με βασικό στόχο τα στοιχήματα. Άλλο όμως όταν γίνεται με ανήλικα παιδιά, για τα οποία υποτίθεται ότι η άσκηση και ο αθλητισμός ενισχύουν όχι μόνο τη σωματική, αλλά και την ψυχική τους υγεία. Παιδιά που βάζουν τα κλάματα μετά το τέλος του αγώνα που θεωρούν ότι έχασαν άδικα.

Διαφθορά υπάρχει σε όλο τον κόσμο, ακόμη και τον υποτιθέμενο πολιτισμένο στον οποίον ανήκουμε. Μόνο που σε εμάς έχει εισχωρήσει ακόμη και στις πιο ασήμαντες πτυχές του κοινού βίου μας.

Η διαφθορά είναι φθηνή. Αρκεί να υπάρχει κίνητρο.

Και το κίνητρο στην περίπτωση του εφηβικού αθλητισμού είναι η εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση. Σε ένα σύστημα τόσο αδιάβλητο, ώστε ένα παιδί το οποίο βάζει τρίποντα αλλά δεν έχει ιδέα από βιολογία, για παράδειγμα, να περάσει στην ιατρική σχολή, αφού τα τρίποντα του προσθέτουν μόρια.

Πρώτο στάδιο διαφθοράς. Αυτό το παιδί μπορεί να πάρει τη θέση ενός άλλου, το οποίο είναι άριστο στη βιολογία αλλά του λείπουν μόρια.

Ποιος φωστήρας το σκέφτηκε και για ποιο λόγο;

Για να δώσει κίνητρα στα παιδιά να ασχοληθούν με τον αθλητισμό, τον οποίο, προφανώς, χρειάζεται περισσότερο ο γιατρός ή ο φιλόλογος από το διάβασμα;

Υπάρχει όμως και δεύτερο στάδιο διαφθοράς. Αν τα τρίποντα δεν είναι αρκετά…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Οκτωβρίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)