ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Οι Λωτοφάγοι του Αλέξη

ΣΥΡΙΖΟΚ: ΕΓΩ ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΠΑΣΟΚ. :-) pic.twitter.com/IPy0imdI

— Johnny Favorite (@JohnnyHatz) June 15, 2012

 

Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΨΗ 

Τα wannabe στελέχη του Τσίπρα έχουν πάρει φωτιά

Ο Νίκος Μπίστης για παράδειγμα έχει ζωστεί τα φισεκλίκια. «Είμαστε σε πόλεμο» διακηρύσσει. «Ο αντίπαλος έχει πολλά πρόσωπα και μέσα. Αφήστε τις αφέλειες και τους καθωσπρεπισμούς». Ο πόλεμος μάλιστα θα είναι «contra omnes» εναντίον όλων δηλαδή. Βάλτε φωτιά στα τόπια. Το οποίο δεν είναι απολύτως ακριβές βέβαια. Αυτό το «εναντίον όλων» θέλει μια δόση αλατοπίπερο.

Ξεχωριστή θέση στη λίστα των στόχων του Μπίστη έχει, τι άλλο, η «δεξιά πτέρυγα» του ΠΑΣΟΚ η οποία «αντικειμενικά» ανοίγει το δρόμο της συνεργασίας με τη ΝΔ. Πόσο ωραία αραχνιασμένη κομμουνιστική γλώσσα αυτό το «αντικειμενικά». Ας λέτε ότι θέλετε, «αντικειμενικά» είστε ότι πω εγώ. Αναγορεύει μάλιστα ηγέτιδα αυτής της τάσης «εκ των πραγμάτων και δικαιωματικά» την Άννα Διαμαντοπούλου.

Η επίθεση αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία. Είναι ενδεικτικό ότι ανάλογη ιερεμιάδα είχε προηγηθεί από τον γκουρού του Τσίπρα, τον Νίκο Μαραντζίδη. Αυτός ξεκινούσε πιο θεωρητικά καταλογίζοντας την ευθύνη για την «κυριαρχία της κεντροδεξιάς» στη δεξιά ψυχή της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας. Αυτή κατάντησε το ΠΑΣΟΚ σε ένα «αφυδατωμένο κόμμα του κέντρου» κι άνοιξε το δρόμο στη ΝΔ. Προχωρά όμως ακόμα πιο πέρα υποστηρίζοντας πως «μεγάλο μέρος της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας κηρύσσει διμέτωπο αγώνα απέναντι στη Δεξιά και την Αριστερά για να αποκρύψει μια απλή αλήθεια: όποιος αρνείται τη διαίρεση Δεξιάς - Αριστεράς είναι δεξιός». Αυτοί οι κρυφοδεξιοί λοιπόν έχουν στόχο τη συνεργασία με τη ΝΔ. Αν μάλιστα «η αριστερά απειλεί να έρθει στην εξουσία» προθυμοποιούνται να φωνάξουν «βοήθεια, οι αριστεροί επιστρέφουν».

Και καταλήγει στο ζουμί: «για να μιλάμε με ονόματα, η Αννα Διαμαντοπούλου και οι οπαδοί της εκφράζουν τον σκληρό πυρήνα αυτής της στρατηγικής».

Εννοείται πως όλα αυτά δεν πρέπει να τα παίρνουμε τοις μετρητοίς. Εντάσσονται στη μόνη αναμέτρηση που ενδιαφέρει τον Τσίπρα, το αν αυτός δηλαδή ή το ΠΑΣΟΚ θα αποτελούν την αξιωματική αντιπολίτευση στην επόμενη Βουλή. Ο πολιτικός ο οποίος δεν δίστασε να συνεργαστεί με την ακροδεξιά και ως το τέλος έκρυβε τις ευθύνες της κυβέρνησης Καραμανλή για την χρεοκοπία, άλλη σκασίλα δεν είχε από τη ΝΔ. Χρησιμοποιεί απλώς σχήματα και ανακλαστικά του παρελθόντος για να μαντρώσει τους ψηφοφόρους του.

Πρόκειται για δοκιμασμένη τακτική. Η οποία φυσικά δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Ο Τσίπρας, όχι το ΠΑΣΟΚ, ευθύνεται για την «κυριαρχία της κεντροδεξιάς». Ο Μητσοτάκης δεν κέρδισε δύο φορές τις εκλογές απέναντι στο ΠΑΣΟΚ αλλά απέναντι στον Σύριζα του κ. Τσίπρα. Ο οποίος πλήρωσε, όπως βέβαια και η χώρα, τις αριστερές «ψευδαισθήσεις». Αν κρίνουμε μάλιστα από τις αναφορές του στον Βελουχιώτη και στο κλείσιμο των τραπεζών, όχι μόνο δεν άλλαξε μυαλά αλλά επιστρέφει ολοταχώς στο κακό του παρελθόν. Και για να χρησιμοποιήσουμε την διατύπωση της κ. Διαμαντοπούλου που τόσο έτσουξε, δεν θα γίνουμε και Λωτοφάγοι!

Όσο για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων για την οποία υποτίθεται ότι τόσο κόπτονται, περίεργο τρόπο ακολουθεί ο κ. Τσίπρας για να την προωθήσει.

Πρώτα διασπά τον Σύριζα του οποίου υπήρξε πρόεδρος, και στη συνέχεια φτιάχνει νέο δικό του κόμμα με face control ακόμα και για τους πρώην συντρόφους του. Για τους βουλευτές του Σύριζα που βλέπουν να απομακρύνεται η προοπτική της επανεκλογής τους το σχήμα μπορεί να είναι ελκυστικό. Για όλους τους υπόλοιπους το περίφημο rebranding δεν είναι τίποτα παραπάνω από αναπαλαίωση του Σύριζα σε ακόμα πιο αρχηγική εκδοχή. Ένας Σύριζα Νο2.

Παρόλα αυτά θα είχε ενδιαφέρον να καταλαβαίναμε πώς βλέπουν τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων ο Τσίπρας και η ομάδα των προθύμων που τον περιβάλει. Αν θεωρήσουμε για παράδειγμα ότι οι δημοσκοπήσεις αντανακλούν σε γενικές γραμμές την πραγματικότητα τότε τα ποσοστά της ΝΔ είναι περίπου ίσα με το άθροισμα των ποσοστών του ΠΑΣΟΚ και του Σύριζα Νο2. Θεωρητικά δηλαδή επαρκούν για να αμφισβητήσουν την πρωτιά της ΝΔ. Με βάση τον εκλογικό νόμο ωστόσο για να το μετατρέψουν σε πλειοψηφία στη Βουλή και να πάρουν το μπόνους των εδρών, τα κόμματα θα πρέπει να αυτοδιαλυθούν και να κατέβουν στο πλαίσιο ενός νέου ενιαίου σχηματισμού. Διαφορετικά δεν έχουν την παραμικρή ελπίδα.

Μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει υποστηρίξει αυτή την εκδοχή. Ούτε φυσικά είναι ρεαλιστική. Το ξέρουν πολύ καλά τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στο επιτελείο Τσίπρα.

Για αυτό και ο στόχος τους στις προσεχείς εκλογές είναι ένας και μοναδικός: ποιο από τα δύο κόμματα θα πάρει κεφάλι. Το κρίσιμο ζήτημα της κυβερνησιμότητας το έχουν αφήσει στη ΝΔ να παίζει μόνη της με την κρυφή ελπίδα ότι θα πάρει την αυτοδυναμία στις πρώτες ή στις δεύτερες εκλογές.

Όσο για τον μπαμπούλα της «δεξιάς πτέρυγας» του ΠΑΣΟΚ…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ο λάθος στόχος

 

 

 

 

Του ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ 

Το πρόβλημα της αντιπολιτευτικής αναξιοπιστίας ξεκινάει από τον εκπεφρασμένο εκλογικό στόχο: «Να νικήσουμε τη Ν.Δ.! Να διώξουμε τη Δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη!».

Μπορεί η σχέση τους να είναι εκ των πραγμάτων ανταγωνιστική, αλλά Ανδρουλάκης και Τσίπρας συγκλίνουν σε αυτό: το βασικό πολιτικό τους μέλημα είναι η ανατροπή του Μητσοτάκη.

Και οι δύο σφάλλουν, αλλά ο πολιτικός φανατισμός τους δεν τους επιτρέπει να το δουν. Ο εκτοπισμός Μητσοτάκη πρέπει να είναι συνέπεια του πολιτικού σχεδίου των αντιπάλων του, όχι σκοπός του. Αν είναι ο πρωταρχικός σκοπός, αυτό θα πει πως το πρόγραμμά τους είναι είτε δευτερεύον είτε ανύπαρκτο. Η αντιπολίτευση πρέπει να επιδιώκει την πρωτιά, για να εφαρμόσει μια επεξεργασμένη και διατυπωμένη πρόταση διακυβέρνησης, όχι για να αποδείξει απλώς ότι μπορεί να νικήσει και να αυτοσχεδιάσει μετά.

Ακριβώς αυτό το έλλειμμα πολιτικού περιεχομένου, ο ζήλος για μια εξουσία που κανείς από τους διεκδικητές της δεν μας εξηγεί τι σκοπεύει να την κάνει, είναι που κρατάει ακόμα τη Ν.Δ. σημαντικά ψηλότερα από τους αντιπάλους της στις δημοσκοπήσεις. Δεν είναι οι επιδόσεις της κυβέρνησης (οι οποίες είναι ολοφάνερα κακές), η δήθεν μιντιακή της υπεροπλία, η προπαγάνδα των τρολ και οι υπαρκτοί ή φανταστικοί «μηχανισμοί» που δημιουργούν την απόσταση μεταξύ πρώτου και δεύτερων. Είναι ότι οι δεύτεροι έχουν αναπτύξει παθολογική εμμονή με τον πρώτο, αντί να εργαστούν πάνω στη σχέση τους με τους πολίτες.

Η μάχη Ανδρουλάκη – Τσίπρα για τη δεύτερη θέση θα μπορούσε να αποδειχθεί παραγωγική. Εφόσον ανάμεσά τους δεν υπάρχει η ηθική διάσταση που χωρίζει και τους δύο από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και που, σε μεγάλο βαθμό, δίνει στις αιτιάσεις τους προς την κυβέρνηση χαρακτήρα ηθικοπλαστικό, οι δύο επίδοξοι ηγέτες της Κεντροαριστεράς έχουν τη δυνατότητα να οργανώσουν τη δική τους σύγκρουση επί το πολιτικότερο· στη βάση ιδεών και προγραμματικού λόγου:

Τι έχει να πει ο καθένας τους για τη στασιμότητα των εισοδημάτων, για τη χαμηλή παραγωγικότητα, για την πυροδότηση της καινοτομίας και τη διαχείριση της AI;

Τι έχουν να προτείνουν σε πρακτικό επίπεδο Ανδρουλάκης και Τσίπρας για την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ρευμάτων, της ακρίβειας, της στεγαστικής κρίσης και της κλιματικής αλλαγής;

Στο πεδίο των θεσμών, πώς θα διασφαλίσουν πολιτικά και νομοθετικά ότι τα λάθη της Ν.Δ. δεν θα επαναληφθούν;

Οτι οι μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα θα γίνουν, χωρίς πρώτα να καεί η πρωτεύουσα καμιά δεκαριά φορές;

Εδώ δεν χωρούν ρητορείες και αφορισμοί· ως δυνάμει πρωθυπουργοί, Ανδρουλάκης και Τσίπρας πρέπει να μας δώσουν το δικαίωμα να συγκρίνουμε τις θέσεις τους και να αποφασίσουμε ποιος είναι κατάλληλος για τη δουλειά. Το «ψηφίστε μας για να φύγει ο Μητσοτάκης» δεν είναι επαρκής προσφορά.

Και μετά, τι;

Λένε ότι θα συνέφερε τον Μητσοτάκη το νέο κόμμα Τσίπρα να ξεπεράσει το ΠΑΣΟΚ. Οτι ο φόβος της επανασυριζοποίησης του πολιτικού και κοινωνικού σκηνικού θα έδινε στη Ν.Δ. την ώθηση που θα της στερούσε η αντιπαλότητα με το λιγότερο επιρρεπές σε επαναστατικές εξάρσεις ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη. Αν παραμείνει στη δεύτερη θέση, το τελευταίο μπορεί να απειλήσει τη Ν.Δ. με μια συσπείρωση πολύ ευρύτερη από εκείνη που θα μπορούσε να καταφέρει ο προσφάτως δοκιμασμένος κι απαξιωμένος Τσίπρας.

Τα πολιτικά μεγέθη όμως…

 

ΠΡΟΣΩΠΑ - ΜΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ: Ωραία μου κυρία…

🗣️ «Η νίκη δεν μετριέται με τις ημέρες και τα χρόνια επιβίωσης»

🌹 Η συγκλονιστική κατάθεση ψυχής, που είχε κάνει η Γωγώ Μαστροκώστα, μιλώντας για τον αγώνα της, στα βραβεία «Γυναίκες της Χρονιάς», το 2009.#Μαστροκωστα pic.twitter.com/ed4sC3U6f1

— NEWS 24/7 (@News247gr) May 25, 2026

Ε-Ξ-Α-Ι-Ρ-Ε-Τ-Ι-Κ-Ο

ΑΡΘΡΑΡΑ - ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΑΡΑΣ... 

Της ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Σωστά μας ονομάζω: Οι πιο φοβισμένοι άφοβοι. 

Τόσες άγνωστες λέξεις σε διαγνώσεις. Τι διάολο, λέει, να απορούμε. Μελετάμε τον γιατρό, το βλέμμα του αποκρυπτογραφούμε, πιο πολύ από τις λέξεις. Κρεμόμαστε από χείλη. 

Αγέρωχοι προχωρούμε σε χημειοθεραπείες, με μαντίλια όλο χρώματα, σκουλαρίκια, κραγιόν…  

Η ψυχή μας το ξέρει. Να δείχνουμε «δυνατή» για εκείνον, για το παιδί, για τα παιδιά. 

 Νύχτες αξημέρωτες. Ταβανονύχτες. Διάλογοι με εαυτούς. «Δεν θέλω να γίνω βάρος». 

Φόβος και ξανά φόβος. 

Σε μουντούς διαδρόμους, ενωνόμαστε στο δευτερόλεπτο ενός βλέμματος, με αγνώστους. Νιωθόμαστε (και ας μην υπάρχει τέτοια λέξη).  

Κάποτε αποφοιτούμε.  

Μετά; 

Κάθε εξάμηνο εξετάσεις. Από μια ολόκληρη εβδομάδα πριν, αρχίζει ψυχής διαδικασία. Ολα επανέρχονται με κάθε λεπτομέρεια. Ενα «Λες;» βουίζει. Χτυπάει η αγωνία κόκκινο, κατακόκκινο. Σφιγμένο στομάχι, βεβιασμένο χαμόγελο, προσευχή. Ουφ! Και ξανά ουφ! Αντε, σε έξι μήνες πάλι. Ξαμολιέσαι. 

Κάποτε, μακάρι κάποτε, «ανά χρόνο πια εξετάσεις». Τι χαρά το κάνεις! Δέκα «ουφ!». Μαζί! Μα πάντα, ό,τι και να σου λένε… Στο πίσω μέρος του εγκεφάλου σου…  

Είπαμε: Οι πιο φοβισμένοι άφοβοι. 

Εν τω μεταξύ ένα σωρό άνθρωποι μπαίνουν κάθε μέρα στη μάχη. Πόσοι! Πόσοι! Συναδελφές-Συναδελφοί! Παιδιά… Η Αντωνία μου! Αυτό με σκοτώνει. Κλωστή ιερή σε δένει. Γαμώτο, πόσοι!  

Απλώνεις αυτόματα, αυθόρμητα το χέρι. Γίνεσαι αγκαλιά, γίνεσαι αυτή που στο πετσί της γνωρίζει, γίνεσαι το χαμόγελο. Γίνεσαι ό,τι έγιναν άλλες για εσένα. Ποτέ δεν θα τις ξεχάσεις. 

 Τους καμαρώνεις ως φοιτητές κι αυτούς. Πανεπιστήμιο ο καρκίνος του εαυτού σου. Σε μελετάς, σε νοιάζεσαι, σε υπολογίζεις, σε ξέρεις μέσα καταμέσα, οριοθετείς, πετάς, κρατάς. Αν όχι τώρα, πότε, μωρέ;  

Παραλλήλως η επιστήμη προχωράει. Για κάθε νέο της επίτευγμα κάνεις χαρά! 

Ο καρκίνος, το βλέπεις γύρω σου, δεν οδηγεί στον θάνατο. Αυτά είναι «παλιά». Μια τεράστια κοινότητα επιζώντων! Αγαπιέστε στο φτερό! Μοιράζεστε χωρίς πολλές πολλές λέξεις.  

Τι να τις κάνεις τις λέξεις. 

Λες «Κι εγώ πέρασα» κι αυτό φτάνει. Ενας άτυπος χαιρετισμός. Ενωση. Χαίρεσαι, τους χαίρεσαι, σε χαίρεσαι. 

Κι όμως έρχεται η Γωγώ. Ωπ! Παγώνει η εικόνα. Φρικτά παγώνει η εικόνα. Πονάς δικό σου άνθρωπο κι ας μην τη γνώρισες ποτέ. 

«Δικός σου άνθρωπος»!  

Κρίμα. Απέραντο κρίμα! 

Οι πιο φοβισμένοι άφοβοι σε κλαίνε, ωραία μου κυρία. 

Τι αγώνα κλήθηκες να δώσεις. Καλό σου ταξίδι στη γαλήνη. Την έφτασες την κόρη σου 17 ετών. Αφελής η παρηγοριά μου… 

Με μαλώνω. Σε ντρέπομαι. Το είχα κι εγώ τάξει για το στερνοπαίδι μας. Τα άλλα δυο τα τοποθέτησα μεγάλα… Κι έφτασε ο μικρός 22… Μα… Και τι είναι τα 22; 

 Σε κλαίω, ωραία μου κυρία…. Ποιος χόρτασε ζωή; Ποιος, μωρέ, χόρτασε ζωή! 

Σε ...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΛΑΓΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Αλέξανδρος Γιωτόπουλος: Ούτε 1,5 χρόνος στη φυλακή για κάθε φόνο

ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΚΛΩΤΣΙΕΣ
Η ποιότητα των νομοθετών μιας χώρας αποτυπώνεται στη σαφήνεια, την απλότητα και τη σταθερότητα της νομοθεσίας της. Δείτε τώρα τις περιπέτειες του άρθρου 105 του ποινικού κώδικα που καθορίζει την διαφορά μεταξύ ονομαστικής και πραγματικής διάρκειας των… pic.twitter.com/15NYgEaPvr

— Θάνος Τζήμερος (@ThanosTzimeros) May 22, 2026

  

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Ο Γιωτόπουλος έχει καταδικαστεί σε 17 φορές ισόβια. Ακόμα κι αν δεν ξέρεις τι έκανε, καταλαβαίνεις ότι αυτά που έκανε ήταν πάρα πολύ άσχημα και σίγουρα θα περιλαμβάνουν και δολοφονίες. Όχι μία και δύο, αλλά πολλές. 

Στη συγκεκριμένη περίπτωση μιλάμε για ηθική αυτουργία σε 17 δολοφονίες μαζί με άλλα εγκλήματα που όμως δεν συγκρίνονται με φόνο.  

Και παρ’ όλα αυτά, 24 χρόνια μετά την καταδίκη του αφήνεται ελεύθερος και ο Άρειος Πάγος κάνει αίτηση αναίρεσης της αποφυλάκισής του γιατί κανείς καταδικασμένος σε 17 χρόνια ισόβια δεν μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερος μετά από 24 χρόνια. Αν τα χρόνια όμως γίνουν 25, μπορούμε να το συζητήσουμε.

Αφήστε κατά μέρους τις ιδεολογικές προτιμήσεις και την αντίληψη που έχετε για τη δημοκρατία, τη βία και την ανθρώπινη ζωή. Ξεχάστε τον ίδιο τον Γιωτόπουλο, τη 17 Νοέμβρη, τον δολοφονικό ναρκισσισμό, το μίσος τους για τη δημοκρατία και οτιδήποτε σχετικό με την υπόθεση.  

Σας φαίνεται λογικό κάποιος να έχει κάνει εγκλήματα που η δικαιοσύνη τα αντιλαμβάνεται ως τόσο φοβερά ώστε να του επιβάλει ποινή ΔΕΚΑΕΦΤΑ ισοβίων και να συζητάμε το αν θα βγει στα 24 ή στα 25 χρόνια;  

Και μάλιστα χωρίς να έχει δείξει την παραμικρή μεταμέλεια; 

Σας φαίνεται λογική αυτή η τεράστια διαφορά ανάμεσα σε επιβαλλόμενη και εκτιτέα ποινή; 

Σας φαίνεται λογικό μια κοινωνία να αφήνει ελεύθερους τους πιο στυγνούς της εγκληματίες; 

Και ο Γιωτόπουλος δεν είναι κάποια εξαίρεση. Είναι ο κανόνας. Οι πιο σκληροί εγκληματίες, άνθρωποι από τους οποίους η κοινωνία κινδυνεύει. Άνθρωποι που λόγω ηλικίας μοιάζουν πολύ πιο επικίνδυνοι από τον Γιωτόπουλο αποφυλακίζονται.  

Και η ερώτησή μου είναι γιατί;  

Καταλαβαίνω ότι περισσότεροι εγκληματίες ελεύθεροι, περισσότερες δυνατότητες αίτησης αποφυλάκισης,  σημαίνουν περισσότερες δουλειές για δικηγόρους (οι οποίοι παγκοσμίως είναι το επάγγελμα με την μεγαλύτερη εκπροσώπηση στα κοινοβούλια) αλλά και πάλι. Δεν είναι ακραίο το νομικό μας σύστημα να τζογάρει ζωές δίνοντας ευκαιρίες σε αδίστακτους εγκληματίες;

Άκουσα ότι η δικαιολογία όσων υπερασπίζονται τη φιλοεγκληματική αντίληψη για τον νόμο είναι ότι ο ισόβιος εγκλεισμός θεωρείται βασανιστήριο. Φυσικά αυτή η λογική μπορεί να οδηγήσει στον χαρακτηρισμό και του απλού εγκλεισμού με τη λέξη «βασανιστήριο». Και δεν είναι σωστό να βασανίζουμε ανθρώπους.

Μια άλλη δικαιολογία που άκουσα είναι πως αν με τα ισόβια εννοούμε ισόβια, τότε οι βαρυποινίτες δεν έχουν κίνητρο να δείξουν καλή διαγωγή. Πράγμα περίεργο γιατί ακόμα και μέσα στη φυλακή είναι εύκολο να δημιουργήσεις πολυπόθητα προνόμια τα οποία θα εξαρτώνται από τη συμπεριφορά των κατάδικων.

Αν ο Γιωτόπουλος αποφυλακιστεί, είτε φέτος είτε του χρόνου, θα έχει εκτίσει ποινή ενάμιση έτους για κάθε φόνο στον οποίο υπήρξε ηθικός αυτουργός.  

Πράγμα που σημαίνει ότι ο «νομικός μας πολιτισμός» έχει βρει την, τάχα ανυπολόγιστη, αξία της ζωής. 

Και ...

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΘΝΙΚΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Το ανήθικο πλεονέκτημα

Καλός πολίτης Αλέξανδρε! Σίγουρα θα ήθελαν ο Παύλος Μπακογιάννης, ο Θάνος Αξαρλιάν και πολλοί άλλοι να έρθουν να σε προϋπαντήσουν αλλά δυστυχώς δε μπορούν. Δεν πειράζει. Θα σε προϋπαντήσουν σε λίγο καιρό εκεί που τους έστειλες. Να δω πως θα τους κοιτάξεις στα μάτια. pic.twitter.com/SmiwXtpdFC

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) May 21, 2026

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

 Ο ίδιος δεν παραδέχθηκε ποτέ τον ρόλο του καθοδηγητή των κατά συρροή δολοφόνων της «17 Νοέμβρη». Ισχυρίστηκε δε πως αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί με συγκεκριμένα στοιχεία.  

Προφανώς δεν έπεισε τους δικαστές του, οι οποίοι τον καταδίκασαν σε 17 φορές ισόβια. 

Εξέτισε 24 χρόνια από το σύνολο της ποινής του. Είναι 82 ετών. Δεν είμαι νομικός και δεν μπορώ να κρίνω τη νομική διάσταση της απόφασης για την αποφυλάκισή του. Παρακολουθώντας το ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά για τη δολοφονική οργάνωση, διεπίστωσα ότι ο Γιωτόπουλος δεν έπεισε ούτε όσους είχαν κάποια γνώση για τη δράση της οργάνωσης την εποχή εκείνη. Θα σταθώ μόνο στην εντύπωσή μας, όταν διαπιστώσαμε ότι καθοδηγητής της οργάνωσης ήταν κάποιος με το ψευδώνυμο Λάμπρος, προερχόμενος εκ Παρισίων, του οποίου το χαρακτηριστικό είναι ότι διέφερε εντελώς ως ανθρώπινος τύπος από τα υπόλοιπα μέλη της οργάνωσης.  

Καμία σχέση με τα «λαϊκά» παιδιά, τους αδελφούς Ξηρούς, ή με την ψυχρότητα του εκτελεστή, του Κουφοντίνα, που αντιμετώπιζε τις δολοφονίες ως επάγγελμα και τρόπο ζωής. Κανείς απ’ αυτούς δεν ήταν ικανός να γράψει αυτές τις μνημειώδεις προκηρύξεις, που τον καιρό εκείνο αποτελούσαν θέμα συζήτησης στους κύκλους της Αριστεράς και της προόδου. Χωρίς κανείς να υπολογίζει ότι αν πίσω από τις λέξεις τους δεν έτρεχε το αίμα ενός νεκρού, κανείς δεν θα έκανε τον κόπο να ασχοληθεί με τις κοινοτοπίες τους.  

Ηταν ο ανώτατος δικαστής; 

Αυτός που επέλεγε τα θύματά του; 

 Αυτό νομίζω δεν θα το μάθουμε ποτέ.  

Η άρνησή του να αποδεχθεί την ενοχή του δεν οφείλεται σε δειλία. Δεν νομίζω ότι είχε να κερδίσει κάτι στην ποινική του μεταχείριση. Απλώς επιμένει να επιδεικνύει την περιφρόνησή του απέναντι στη δικαιοσύνη που διέπει την κοινή μας ζωή. Αυτός αναφέρεται στη δική του δικαιοσύνη.

Υπάρχει και το ηθικό ζήτημα της τρομοκρατίας. Δολοφονούν, επιβάλλοντας υποτίθεται κάποια ποινή, γνωρίζοντας ότι οι ίδιοι δεν κινδυνεύουν να υποστούν την ίδια ποινή, αφού το δικαιακό μας σύστημα την έχει καταργήσει. 

Την άλλη πλευρά του ηθικού ζητήματος ενσαρκώνουν η φυσιογνωμία του Γιωτόπουλου και η σχέση του με τους υπόλοιπους. Η δυνατότητά του να χειραγωγήσει όλ’ αυτά τα παιδιά τα οποία, υποθέτω, θα θαύμαζαν τις γνώσεις του και την ευγλωττία του. Και η μόνη τους μόρφωση θα ήταν οι προκηρύξεις του.  

Ποιος θα τολμούσε να του αντιμιλήσει;  

Τους είχε μετατρέψει σε ενεργούμενά του. Ο Κουφοντίνας είναι ένα ενεργούμενο που αυτονομήθηκε.

Απ’ ό,τι όλα δείχνουν ο Γιωτόπουλος είναι ...

 

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΤΑΛΙΝΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Αλήθεια, πώς κατάφερε ο Χαρίλαος Φλωράκης να φύγει από την Ελλάδα το 1972;

Ο Χ Φλωράκης εξόριστος στη Λέρο, από τη Δικτατορία. All inclusive pic.twitter.com/p076AR3k9v

— Roman (@romanospili) November 19, 2023

 

 

 

↙Επάνω, διακρίνεται ο Χαρίλαος Φλωράκης, να απολαμβάνει τα μπάνια του στην Λέρο, όπου ήταν εξόριστος.

↘Κάτω, με στρατιωτική στολή, την εποχή που φοιτούσε στην Στρατιωτική Ακαδημία "Φρούνζε" της Μόσχας (1951-1953).

 

 

Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ

🔴Πριν λίγες μέρες, στις 22 Μαϊου, συμπληρώθηκαν 21 χρόνια από τον θάνατο του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ, Χαρίλαου Φλωράκη.

Στην πορεία του, υπάρχει ένα μεγάλο ερωτηματικό: πώς κατάφερε να φύγει από την Ελλάδα το 1972, να φτάσει στην Βουδαπέστη και να αναλάβει την ηγεσία του ΚΚΕ;

Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

🔴Την περίοδο της δικτατορίας, ο Φλωράκης ήταν εξόριστος στην Λέρο. Όχι εξόριστος με την κλασσική έννοια του όρου, δηλαδή κλεισμένος σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Οι συνθήκες διαμονής του, ήταν οι εξής:

"Εκεί, μπορούσαμε να νοικιάσουμε δωμάτιο, αλλά όχι σε απόσταση πάνω από εφτακόσια μέτρα και δίναμε κάθε μέρα παρών στο Τμήμα".

🔴Τις παραμονές της Πρωτοχρονιάς του 1972, για ανεξήγητους λόγους (γενική αμνηστία για όλους τους πολιτικούς κρατουμένους, δόθηκε τον Αύγουστο του 1973), το στρατιωτικό καθεστώς άφησε ελεύθερο τον Φλωράκη.

Αυτός, έμεινε για μερικούς μήνες στην Αθήνα, κι όπως ισχυρίστηκε αργότερα, διέφυγε "παράνομα" στο εξωτερικό, τον Οκτώβριο του 1972. Δύο μήνες αργότερα, έγινε γ.γ. του ΚΚΕ.

Ας δούμε πως.

🔴Από 9 έως 13 Δεκεμβρίου 1972, συνήλθε στην Βουδαπέστη (όπου ήταν τότε η έδρα του ΚΚΕ), η 17η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής. Γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, ήταν ο (άοσμος, άχρωμος και άγευστος...) Κώστας Κολιγιάννης, του οποίοι την αντικατάσταση είχαν αποφασίσει οι Σοβιετικοί αφέντες. Ο Κολιγιάννης, υπέβαλλε παραίτηση προτού τον παραιτήσουν, επικαλούμενος δήθεν λόγους υγείας, όπως του υπέδειξαν.

🔴Τις (τυπικές) διαδικασίες της ομόφωνης "εκλογής" του νέου γ.γ. Χαρίλαου Φλωράκη, επέβλεπαν προσωπικά τα υψηλόβαθμα στελέχη του σοβιετικού κόμματος, Μιχαήλ Σουσλώφ και Μιχαήλ Πονομαριώφ.

🔴Επανέρχομαι στο αρχικό ερώτημα: πώς κατάφερε ο Φλωράκης να βρεθεί από την Αθήνα στην Βουδαπέστη;

Σύμφωνα με το μεταπολιτευτικό αφήγημα:

 "Κατόρθωσε να διαφύγει στο εξωτερικό, κάτω από την μύτη των αρχών ασφαλείας της χούντας, παριστάνοντας τον Γάλλο υπήκοο, με μουστάκι, φαβορίτες και με βαμμένα μαλλιά και, έχοντας μάθει μερικές λέξεις και φράσεις στα γαλλικά".

🔴Φυσικά, το αφήγημα μπάζει από παντού! Μόλις έφτασε στην Αθήνα, ο Φλωράκης σίγουρα τέθηκε υπό στενή παρακολούθηση από την Ασφάλεια, που καθιστούσε αδύνατη την διαφυγή του στο εξωτερικό - και μάλιστα από το αεροδρόμιο του Ελληνικού, έστω και... μασκαρεμένου.

🔴Ας δούμε τώρα πως εξηγούνται τα ανεξήγητα...

Οι Σοβιετικοί είχαν αποφασίσει από τα τέλη του 1971, να προωθήσουν τον Φλωράκη στην ηγεσία του ΚΚΕ. Όμως, ο Φλωράκης ήταν υπό περιορισμό, στην Λέρο. Προφανώς, λοιπόν, οι Σοβιετικοί, μέσω του πρεσβευτή τους στην Αθήνα, ενημέρωσαν τον Παπαδόπουλο για τις προθέσεις τους, και του ζήτησαν να διευκολύνει την κατάσταση. Αυτός συμφώνησε, κι έδωσε εντολή να αφεθεί ελεύθερος ο Φλωράκης, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

🔴Η Μόσχα, ήθελε να τηρούνται φαινομενικά κάποιες διαδικασίες, για τα μάτια του κόσμου. Δηλαδή, να υπάρχει η εντύπωση, ότι τα κομματικά όργανα του ΚΚΕ αποφάσιζαν για το πρόσωπο του ηγέτη του κόμματος. Επιπλέον, δεν υπήρχαν λόγοι βιασύνης, καθώς στην Ελλάδα υπήρχε δικτατορία και το κόμμα ήταν απαγορευμένο.

🔴Έτσι, αρχικά, τον Ιούνιο του 1972, συνήλθε η 16η Ολομέλεια της ΚΕ, που "εξέλεξε" τον (απόντα...) Φλωράκη, μέλος του ΠΓ του κόμματος. Η επόμενη Ολομέλεια, που θα τον εξέλεγε γ.γ., ήταν προγραμματισμένη για τον Δεκέμβριο. Δύο μήνες νωρίτερα, προφανώς κατόπιν…

 

ΚΚΕ-δο-ΚΗΡΑΛΟΙΦΟ-ΒΑΡΟΥΦΑΚΟ-ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΩΝ εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

ανησυχούν όλοι για την οσμή στην Αττική, ανησυχεί και το ΚΚΕ που τέτοια εποχή πριν 40 χρόνια κυλιόταν στα λιβάδια ανέμελο και έτρωγε μαρούλια 🤡🤪 https://t.co/7J5mszyDpY pic.twitter.com/YPMus9tHEV

— τάσος (@kostasos) May 21, 2026

Σύντροφοι μην υψωνετε την αριστερή γροθιά γιατί φαίνεται το Rolex. Είναι ικανοί οι δεκσιοι φασίστες να μας πουν υποκριτές επειδή τάχα αγοράζουμε τα ακριβότερα και πολυτελέστερα προϊόντα του καπιταλισμού και άλλα τέτοια. pic.twitter.com/AaTuOIVxE0

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) May 19, 2026

Γιατι δεν υπαρχουν κομμουνιστες Εθνικοι ευεργετες;
Ευκολακι ειναι...

— Τhomas Shelby (@tassos4162) May 24, 2026

Εμπρός της γης οι κολασμένοι,
της πείνας σκλάβοι εμπρός-εμπρός!
(€258.300 ετήσιο εισόδημα, €340.100 ομόλογα και μετοχές, €311.300 καταθέσεις, 13 ακίνητα, 2 αυτοκίνητα.)
Εμπρός λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι.
Η μόνη λύση είναι επένδυση και πάλι! pic.twitter.com/NcGRFHOY0k

— Θάνος Τζήμερος (@ThanosTzimeros) May 19, 2026

Διορθώνω: μετοχές έχει 589,98 ευρώ (με μπέρδεψε η τελεία μετά το 9). Αλλά όλα τα άλλα (29 ακίνητα, 4 αυτοκίνητα, 517.200 ευρώ καταθέσεις, ισχύουν).

— Θάνος Τζήμερος (@ThanosTzimeros) May 19, 2026

Τι άλλαξε; pic.twitter.com/cDA0axJrQk

— Ομάδα Αλήθειας (@omadaalithias) May 19, 2026

Πόσο κορόιδο να αισθάνεται ο κηραλοιφής του μπουρδόλιου κ τα σαΐνια συντρόφια που την έκαναν φίρμα;#Συμμορια_των_Τεμπων#Καρυστιανού#ρωσοψεκ pic.twitter.com/3vu4eVzGem

— Elena Nikolaidou (@ElenaNikolaido3) May 19, 2026

-Δε μπορω να καταλαβω τι απεγιναν οι 28 επιπελον νεκροι,ο σκυλος που βρηκε τα οστα του φιλου μου,τα 3 βαγονια ,οι 30 τονοι ξυλολιο που κουβαλουσε στην τσεπη του ο μηχανοδηγος,ο δρακος που εφαγε τον Βασιλη Καλογηρου και τα μυιγακια που εμεναν στα Τεμπη.#Δυοτακατο_με_το_στανιό pic.twitter.com/SXWserU3BX

— Τhomas Shelby (@tassos4162) May 18, 2026

-Τι θα κάνεις όταν χρεωκοπήσει η χώρα;
-Είμαι μαρξιστής και θα χορεύω στους δρόμους!#στο_χιλιοστό pic.twitter.com/9Tnr7MlhhP

— Αντικαθεστωτικός 🇺🇦🇪🇺 (@nprepalas) May 11, 2026

👀 pic.twitter.com/sOtQ7yL4DY

— Mr President (@Mrpresidentgr) May 13, 2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Πανηγύρισε ο Ιερός Καθεδρικός Ναός Θείας Αναλήψεως Κατερίνης

 

 

Με λαμπρότητα και ιεροπρέπεια εορτάστηκε η Δεσποτική Εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου στον Ιερό Καθεδρικό Ναό της Θείας Αναλήψεως Κατερίνης, η οποία εφέτος συνέπεσε και με την εορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Την παραμονή της εορτής, Τετάρτη 20 Μαΐου, τελέστηκε η ακολουθία της Αποδόσεως του Πάσχα και στη συνέχεια ο Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός και η Αρτοκλασία, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Γέροντος Καισαρείας κ. Θεοφύλακτου (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας), ο οποίος κήρυξε και τον θ. λόγο. Συμπροσευχήθηκαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Φαναρίου κ. Αγαθάγγελος και Κορυτσάς κ. Αναστάσιος (Εκκλησία Αλβανίας), καθώς και ο Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιος.

Αξίζει να αναφερθεί ότι, μετά το πέρας του Πανηγυρικού Εσπερινού, αναγγέλθηκε από τον Σεβασμιώτατο κ. Γεώργιο η ολοκλήρωση του αρχιτεκτονικού φωτισμού του Ιερού Καθεδρικού Ναού, έργο το οποίο υλοποιήθηκε από την Περιφερειακή Ενότητα Πιερίας. Στη συνέχεια, μετά την απόλυση του Πανηγυρικού Εσπερινού και τη διανομή του άρτου, οι Αρχιερείς, οι εκπρόσωποι των Αρχών και όλο το εκκλησίασμα εξήλθαν στο προαύλιο του Ιερού Καθεδρικού Ναού, όπου η Αντιπεριφερειάρχης Πιερίας κα Σοφία Μαυρίδου εγκαινίασε τον εξωτερικό φωτισμό, υπό τις επευφημίες και τον ενθουσιασμό των παρευρισκόμενων.

Ανήμερα της εορτής, Πέμπτη 21 Μαΐου , τελέστηκαν ο Όρθρος και το Αρχιερατικό Συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου  Μητροπολίτη Φαναρίου κ. Αγαθαγγέλου, ο οποίος κήρυξε και τον θ. λόγο, Κορυτσάς κ. Αναστασίου και Κίτρους κ. Γεωργίου.

Σε όλες τις ιερές ακολουθίες συμμετείχαν και πολλοί Ιερείς και Διάκονοι.

Σε κάθε περίπτωση,  ο οικείος Ιεράρχης Σεβασμιώτατος κ. Γεώργιος εξέφρασε θερμές ευχαριστίες προς τους προσκεκλημένους Αρχιερείς και τους κληρικούς, τους τοπικούς Άρχοντες και τους πιστούς για τη συμμετοχή τους στη λαμπρή πανήγυρη του Ιερού Καθεδρικού Ναού Θείας Αναλήψεως Κατερίνης.

Σαν σήμερα (27/5/ΧΧΧΧ)

 

1703: Ορίζεται ως νέα πρωτεύουσα της Ρωσίας την Αγία Πετρούπολη απο τον  Μέγα Πέτρο .

1821: Οι Ψαριανοί πυρπολητές Δημήτριος Παπανικολής, Ιωάννης Δημουλίτσας (Πατατούκος) και Γεώργιος Καλαφάτης πυρπολούν τουρκικό δίκροτο με 74 πυροβόλα και 1000 άνδρες στο λιμάνι της Ερεσσού Λέσβου.

1890: Κατασκευάζεται το πρώτο Juke Box. Εφευρέτες του είναι οι  Λούις Γκλας Γουίλιαμ Άρνολντ .

1922: Συμφωνείται μεταξύ ΗΠΑ και  Μ. Βρετανίας   η κυριαρχία της δεύτερης στην περιοχή της Παλαιστίνης.

1937: Εγκαινιάζεται η περίφημη γέφυρα του Σαν Φρανσίσκο «Golden Gate».

1963: Ο Μπομπ Ντίλαν κυκλοφορεί το άλμπουμ του «The Freewheelin' Bob Dylan», που περιέχει την κλασική επιτυχία «Blowin' in the Wind».

1922: Γεννιέται ο Κρίστοφερ Λι,  διασημος «Δράκουλας» στην ιστορία της 7ης τέχνης.

1939: Γεννιέται ο Σωκράτης Κόκκαλης

1840: Πεθαίνει ο ιταλός συνθέτης και βιρτουόζος του βιολιού Νικολό Παγκανίνι

1963: Πεθαίνει ο Γρηγόρης Λαμπράκης. Μία εβδομάδα νωρίτερα είχε τραυματιστεί από τους παρακρατικούς Εμμανουηλίδη και Κοτζαμάνη.