ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΗΡΩΙΚΟΙ ΛΑΟΙ - ΗΓΕΣΙΑ: Εάν θέλεις ειρήνη, ξεκίνα πόλεμο!

  

 

 ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του Θάνου Τζήμερου

Το λατινικό ρητό λέει "προετοιμάσου". Κάποιες φορές, όμως, δεν αρκεί.

Όταν ο πόλεμος δεν μπορεί να αποτραπεί, πρέπει να τον ξεκινήσεις εσύ, όσο ο συσχετισμός δυνάμεων σε ευνοεί. Γιατί, αργότερα, ο αντίπαλος θα "δέσει κόκκαλο", και τα πράγματα θα δυσκολέψουν πολύ.

Στη δίκη της Νυρεμβέργης o αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, στρατηγός Γιοντ (σελίδα 350 των πρακτικών  ) αποκάλυψε ότι αν οι Γάλλοι και οι Άγγλοι είχαν επιτεθεί στη Γερμανία, αμέσως μετά την εισβολή της στην Πολωνία, το καθεστώς του Χίτλερ θα κατέρρεε. Εξέφρασε μάλιστα την έκπληξή του για το ότι 110 γαλλικές και βρετανικές μεραρχίες παρέμεναν εντελώς αδρανείς απέναντι σε 23 ελλιπώς εξοπλισμένες γερμανικές μεραρχίες. Την ίδια άποψη εξέφρασαν ο στρατηγός Κάιτελ και αργότερα ο στρατηγός Βεστφάλ, ο οποίος μάλιστα προσδιόρισε το χρονικό διάστημα που θα χρειαζόταν για μια συντριπτική ήττα της Γερμανίας, αν ο πόλεμος είχε ξεκινήσει τότε: μία με δύο εβδομάδες!

Ας πάμε λίγο σ΄ εκείνη την εποχή, διότι η τραγωδία δεν επαναλαμβάνεται ως φάρσα, όπως πίστευε ο Μαρξ. Μπορεί να επαναληφθεί ως μεγαλύτερη τραγωδία.

Ο Χίτλερ είχε ήδη προσαρτήσει την Αυστρία (12/3/1938), είχε υποδουλώσει την Τσεχοσλοβακία (15/3/1939) γράφοντας στα παλιά του παπούτσια τη Συμφωνία του Μονάχου (30/9/1938) και είχε ξεκινήσει την επίθεση στην Πολωνία (1/9/1939).

Στις 3/9/1939 Γαλλία και Αγγλία κήρυξαν τον πόλεμο στη Γερμανία. Και θα τον κέρδιζαν γρήγορα, αν… πολεμούσαν!

Το πόσο εύκολο ήταν τότε να ηττηθεί η Γερμανία, αποδείχθηκε από την επίθεση των Γάλλων στις 7/9/1939 στο Σάαρλαντ, όταν κατέλαβαν μια μεγάλη λωρίδα γερμανικού εδάφους και άρχισαν να προελαύνουν στη Νότια Γερμανία. Η αντίσταση που συνάντησαν ήταν ελάχιστη, καθώς όλα τα άρματα μάχης και το σύνολο σχεδόν του γερμανικού στρατού ήταν στην Πολωνία. Θα μπορούσαν τότε να βομβαρδίσουν τα εργοστάσια του Ρουρ, που παρήγαν το μεγαλύτερο μέρος του γερμανικού πολεμικού εξοπλισμού και ο Β΄ΠΠ να μην είχε γίνει ποτέ.

Όμως, ακόμα κι όταν ενημερώθηκε πως οι Γάλλοι νικούν στα δυτικά του σύνορα, ο Χίτλερ δεν έστειλε στρατεύματα από την Πολωνία, προς απώθησή τους. Ήταν σίγουρος ότι οι Γάλλοι δεν θα προχωρούσαν. Τους είχε "ζυγίσει" στις προηγούμενες συναντήσεις του μαζί τους και είχε καταλάβει ότι ήταν δειλοί και αναποφάσιστοι.

Έπεσε διάνα. Μόλις υποτάχθηκε η Πολωνία, ο Γάλλος αρχιστράτηγος Γκαμελέν διέταξε, στις 21/9/1939, τα στρατεύματά του να αποχωρήσουν από τη Γερμανία.

Από τότε, μέχρι τις 10 Μαΐου 1940, που τα πάντσερ άναψαν τις μηχανές για την επίθεση στις Κάτω Χώρες και τη Γαλλία, ο πόλεμος έμενε στα χαρτιά. Πέρασαν 8 μήνες φιλειρηνικών ευχών και απραξίας! Τέτοιας απραξίας, που αυτή η περίοδος έγινε γνωστή διεθνώς ως "Phoney War" (ψεύτικος πόλεμος). Οι Γάλλοι την λένε "Drôle de guerre" (αστείος πόλεμος) και οι Γερμανοί "Sitzkrieg" (καθιστός πόλεμος). Όλοι ήθελαν να πιστεύουν ότι η κατακτητική μανία του Χίτλερ ξεθύμανε και θα σταματούσε εκεί.

"Δεν θα σταματήσει", έλεγε ο Τσώρτσιλ, τότε πολιτικός προϊστάμενος του Βρετανικού Ναυτικού (Πρώτος Λόρδος του Ναυαρχείου). Αλλά ήταν μόνος του.

Ο Βρετανός πρέσβυς στο Βερολίνο Sir Nevile Meyrick Henderson, πίεζε για αποδοχή των απαιτήσεων της Γερμανίας.

Ο ομόλογός του στο Παρίσι, σερ Έρικ Φιπς, έγραφε προς το Λονδίνο στις 24 Σεπτεμβρίου 1938, λίγο πριν Άγγλοι και Γάλλοι αποφασίσουν στο Μόναχο τον ακρωτηριασμό της Τσεχοσλοβακίας (ερήμην της) και την παράδοση της Σουδητίας στους Ναζί, στο πλαίσιο της πολιτικής κατευνασμού: "Ό,τι καλύτερο υπάρχει στη Γαλλία είναι εναντίον του πολέμου, σχεδόν με κάθε τίμημα. [...] Πιστεύω επομένως ότι η Κυβέρνησή μας πρέπει να συνειδητοποιήσει πόσο επικίνδυνο είναι ακόμα και να φαίνεται ότι ενθαρρύνει τη μικρή, αλλά θορυβώδη και διεφθαρμένη, πολεμική ομάδα (small, but noisy and corrupt, war group) εδώ." Αυτή η ομάδα ήταν ο κεντροδεξιός Paul Reynaud, Υπουργός Οικονομικών, και ο συντηρητικός Georges Mandel, Υπουργός Αποικιών (δολοφονήθηκε το 1944 από παραστρατιωτικούς της κυβέρνησης του Βισύ). Μαζί τους ήταν ο Βρετανογάλλος στρατηγός Spears και μία εξαιρετικά διορατική δημοσιογράφος, η Geneviève Tabouis, που προειδοποιούσε για τις προθέσεις του Χίτλερ από το 1933, προβλέποντας με εκπληκτική ακρίβεια τις επόμενες κινήσεις του. Τρεις κι ο κούκος.

Η κοινή γνώμη έκλεινε τα αυτιά της. Είχαν περάσει μόλις 20 χρόνια από τη λήξη του Α΄ΠΠ πολέμου. Η Γαλλία είχε 1.400.000 νεκρούς. Ποιος ήθελε επανάληψη της ανθρωποσφαγής;

 

Και οι ηγέτες των δύο χωρών ήταν σφόδρα "ειρηνιστές": ο πρωθυπουργός, Τσάμπερλαιν, και ο υπουργός Εξωτερικών, Λόρδος Χάλιφαξ, της Μεγάλης Βρετανίας, ο Νταλαντιέ, πρωθυπουργός, και ο Μπονέ, υπουργός Εξωτερικών, της Γαλλίας. Ακόμα και ο Γάλλος αρχιστράτηγος, Γκαμελέν ήταν υπέρ της αποφυγής του πολέμου με κάθε τρόπο. Ήλπιζαν ότι οι οικονομικές κυρώσεις και ο χρόνος θα διάβρωναν εκ των έσω το καθεστώς των Ναζί. Μιλούσαν για "νίκη χωρίς μάχη". Προέβαλαν την πολιτική του κατευνασμού ως συνετή και υπεύθυνη. Επέκριναν, όσους πίεζαν για επιθετική δράση εναντίον της Γερμανίας, ως πολεμοχαρείς.

Το κυρίαρχο δόγμα της Γαλλίας το εξέφραζαν οι "πουρκουάδες". "Μourir pour Dantzig;" (Να πεθάνουμε για το Ντάντσιχ;) ήταν ο τίτλος του διάσημου άρθρου του Marcel Déat, σοσιαλιστή βουλευτή και μετέπειτα συνεργάτη των Γερμανών, που κατηγορούσε όσους ήθελαν πόλεμο ως ανεύθυνους "που στέλνουν τους Γάλλους να πεθάνουν για τα ξένα συμφέροντα".

Σας θυμίζει κάτι;

Διαπρύσιοι επικριτές του πολέμου ήταν και τα κομμουνιστικά κόμματα της Δύσης, που έκαναν ό,τι έλεγε η καθοδήγηση από τη "μαμά" ΕΣΣΔ. Όταν ανέλαβε την εξουσία ο Χίτλερ, ήταν εναντίον του. Όταν Χίτλερ και Στάλιν τακίμιασαν (Σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μολότοφ, Αύγουστος 1939) και καταβρόχθισαν παρέα την Πολωνία, οι κομμουνιστές της Δύσης το γύρισαν και έριχναν την ευθύνη στους Άγγλους και Γάλλους "ιμπεριαλιστές" που… ξεκίνησαν τον "πόλεμο των καπιταλιστών"!

Το Κ.Κ. Γαλλίας (PCF) αρνήθηκε να υποστηρίξει την εθνική άμυνα, κάλεσε για "ειρήνη" με τον Χίτλερ, και οργάνωνε δολιοφθορές σε γαλλικά εργοστάσια όπλων! Ο Νταλαντιέ το έθεσε εκτός νόμου και συνέλαβε δεκάδες βουλευτές και στελέχη του.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ (CPUSA – Communist Party USA) αντιτάχθηκε σε οποιαδήποτε αμερικανική βοήθεια για "να κρατήσουμε την Αμερική μακριά από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο".

Τι κατάφεραν όλοι αυτοί οι "αγαπούληδες" της Δύσης;

Έδωσαν χρόνο στον Χίτλερ να προετοιμασθεί, να εξοπλισθεί και να οργανώσει την κεραυνοβόλα κατάληψη της Γαλλίας με την ιστορική παράκαμψη της γραμμής Μαζινό μέσω του δάσους των Αρδεννών. Τη συνέχεια την ξέρουμε.

Η συνέχεια που δεν ξέρουμε είναι αυτή του πολέμου του Ισραήλ και των ΗΠΑ με το Ιράν.

Οι αναλογίες του Ιράν των μουλάδων με τη Γερμανία του Χίτλερ είναι πολύ μεγάλες, μολονότι η στρατηγική τους είναι διαφορετική.

 

Όταν το ισλαμικό ιερατείο κατέλαβε την εξουσία το 1979, ξεκαθάρισε ποια είναι τα σχέδιά του για το Ισραήλ: να το σβήσει από τον χάρτη. Ούτε συμφωνίες, ούτε δύο κράτη, ούτε ειρηνευτικές διαδικασίες.

Το Ιράν του Σάχη είχε στενές σχέσεις με το Ισραήλ.

Ο Χομεϊνί τις έκοψε "μαχαίρι" και παρέδωσε την πρεσβεία του Ισραήλ στην PLO του Αραφάτ.

Το Ισραήλ χαρακτηρίστηκε "Μικρός Σατανάς" (ο "Μεγάλος Σατανάς" είναι οι ΗΠΑ). Σε ομιλίες και συνεντεύξεις του είχε δηλώσει επανειλημμένα πως το Ισραήλ είναι "καρκινικός όγκος" που πρέπει να εξαλειφθεί και είχε καλέσει μουσουλμανική πανστρατιά εναντίον του. "Πρέπει όλοι να σηκωθούμε και να καταστρέψουμε το Ισραήλ." "Κάθε μουσουλμάνος πρέπει να οπλιστεί εναντίον του Ισραήλ." Γι’ αυτό, το Ιράν καταδίκασε την ειρήνη που συνήψε το Ισραήλ με την Αίγυπτο και τις Συμφωνίες του Όσλο (1993).

Ο διάδοχός του, Χαμενεΐ, το 2014 δημοσίευσε σχέδιο 9 σημείων για την "εξάλειψη του Ισραήλ". Το 2015 δήλωσε ότι "το Ισραήλ σε 25 χρόνια δεν θα υπάρχει". Και οργάνωσε την επίθεση της Χαμάς στις 7/10 για να εμποδίσει την επικείμενη προσχώρηση της Σαουδικής Αραβίας στις "Συμφωνίες του Αβραάμ", που θα ήταν "το μεγαλύτερο ιστορικό deal από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου", όπως το χαρακτήρισε ο διάδοχος του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας, Mohammed bin Salman.

Αυτό θα ήταν καταστροφικό για το Ιράν. Θα έχανε την ιδεολογική ηγεμονία στον μουσουλμανικό κόσμο και την ταυτότητα του προστάτη των Παλαιστινίων.

Εσωτερικά έγγραφα της Χαμάς (που βρέθηκαν από τον IDF και δημοσιοποιήθηκαν από την Wall Street Journal) δείχνουν ότι ο συντονιστής της 7/10, Γιαχία Σινουάρ, υποστήριζε, λίγες μέρες πριν την επίθεση, ότι χρειαζόταν μια "ασυνήθιστη ενέργεια" για να ματαιωθεί η εξομάλυνση των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας - Ισραήλ.

Η επίθεση πέτυχε ακριβώς αυτό: πάγωσε τις διαπραγματεύσεις για μήνες ή και χρόνια.

Γιατί τέτοιο μένος για το Ισραήλ;

Ιράν και Ισραήλ δεν έχουν κοινά σύνορα, ούτε ανταγωνίζονται μεταξύ τους σε κάποιον τομέα της τεχνολογίας, της παραγωγής ή του εμπορίου.

Το Ιράν, 75 φορές μεγαλύτερο από το Ισραήλ και πολύ πλούσιο σε φυσικούς πόρους, θα μπορούσε απλώς να αγνοεί την ύπαρξη του "λιλιπούτειου", χωρίς κανέναν φυσικό πόρο, Ισραήλ.

Όμως το Ιράν "χρειάζεται" το Ισραήλ. Δαιμονοποιώντας το, οι μουλάδες προωθούν τη στρατηγική τους για την παγκόσμια ηγεσία στο σιιτικό στρατόπεδο και για εξαγωγή της Ισλαμικής Επανάστασης και του θεοκρατικού συστήματος διακυβέρνησης.

Κι επειδή το Ιράν δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί απ’ ευθείας με το Ισραήλ, χρηματοδοτεί, εκπαιδεύει και εξοπλίζει δεκάδες τρομοκρατικές οργανώσεις στηνπεριοχή,  και σε άλλα μέρη του κόσμου, πολεμώντας διά πληρεξουσίων - αντιπροσώπων (proxies).

Το 2020, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ εκτίμησε ότι το Ιράν έδινε 700 εκατομμύρια δολάρια ετησίως στη Χεζμπολάχ (σημαίνει: το κόμμα του Αλλάχ), που είχε γίνει ο πιο βαριά οπλισμένος μη κρατικός παράγοντας στον κόσμο, με τουλάχιστον 130.000 πυραύλους και ρουκέτες!

Εκτός από τη Χαμάς (πλήρες όνομα: Κίνημα Ισλαμικής Αντίστασης), τη Χεζμπολάχ και τους Χούθι (επίσημο όνομα: Ανσάρ Αλλάχ, δηλαδή υποστηρικτές του Αλλάχ), το Ιράν έχει ένα ευρύτερο δίκτυο proxies που χτίστηκε από το 1980 και περιλαμβάνει ένοπλες ομάδες στο Ιράκ (Popular Mobilization Forces (PMF / Hashd al-Shaabi), στη Συρία (από την οποία μέχρι την πτώση του Άσαντ περνούσε ο "διάδρομος" ανεφοδιασμού προς τη Χεζμπολάχ), στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν, στο Μπαχρέιν, στην Παλαιστίνη (Palestinian Islamic Jihad, εκτός από τη Χαμάς) στην Αφρική, ακόμα και στη Λατινική Αμερική. Η δραστηριότητα του Ιράν, ειδικά σε Αφρική και Αμερική, χρησιμεύει για άντληση πόρων από ναρκωτικά, ξέπλυμα χρήματος, λαθρεμπόριο και παράκαμψη των οικονομικών κυρώσεων. Στη Νιγηρία, το Islamic Movement in Nigeria (IMN) που ιδρύθηκε από τον σιίτη κληρικό Ibrahim Zakzaky (σπούδασε στο Ιράν και εμπνεύστηκε από την Επανάσταση του Χομεϊνί) προωθεί ιρανικού τύπου ισλαμικό κράτος, ορκίζεται πίστη στον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν και έχει λάβει χρηματοδότηση, εκπαίδευση, όπλα και ιδεολογική καθοδήγηση από το Ιράν. Στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, δημιούργησε τη Saraya Zahra για επιθέσεις εναντίον αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή. Το κίνημα "Πολισάριο" στη Δυτική Σαχάρα που διεκδικεί ανεξαρτησία από το Μαρόκο στηρίζεται και εξοπλίζεται από το Ιράν, και γι’ αυτόν τον λόγο το Μαρόκο διέκοψε διπλωματικές σχέσεις με το Ιράν το 2018.

Επιπλέον, οι μουλάδες έχουν δημιουργήσει ένα πολυπλόκαμο και πολυδαίδαλο σύστημα από επιχειρήσεις, τράπεζες, εκπαιδευτικά ιδρύματα, φιλανθρωπικές οργανώσεις και δήθεν πολιτιστικούς οργανισμούς που διαχειρίζονται τα logistics της θρησκευτικής τρομοκρατίας και επιπλέον κατευθύνουν χρηματορροές σε τσέπες πανεπιστημιακών, think tanks, δημοσιογράφων, πολιτικών και διαμορφωτών της κοινής γνώμης στην Ευρώπη και την Αμερική. Όπως αποκαλύπτεται από χιλιάδες έγγραφα εσωτερικής επικοινωνίας (που δημοσιοποιήθηκαν από το Semafor και το Iran International), το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών, γύρω στο 2014, δημιούργησε την Υπηρεσία Iran Experts Initiative (IEI), με σκοπό να κρατάει ζεστούς, με το γνωστό… καύσιμο, δυτικούς πανεπιστημιακούς και αναλυτές για να προωθούν τις θέσεις του. Μέλη του δικτύου ζητούσαν καθοδήγηση από την Τεχεράνη, έστελναν άρθρα για επεξεργασία & έγκριση και αρθρογραφούσαν υπέρ του Ιράν χωρίς να φαίνεται ο συντάκτης!

Όμως αυτά δεν απασχολούν τις ειδήσεις. Η διάβρωση των δυτικών θεσμών από την ισλαμική διείσδυση δεν είναι "πιασάρικο" θέμα για πρωτοσέλιδα.  Η υπόθεση του πολιτικού επιστήμονα KavehAfrasiabi στη Μασαχουσέτη,  που συνελήφθη το 2021 από το FBI με την κατηγορία ότι δρούσε ως μη δηλωμένος αμειβόμενος πράκτορας του Ιράν ενώ παρουσιαζόταν ως "ανεξάρτητος αναλυτής", δεν υπάρχει ούτε ως μονόστηλο στα ελληνικά ΜΜΕ. (Για την ιστορία: ο Αφρασιάμπι δεν δικάστηκε ποτέ. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2023, στο πλαίσιο συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν με την μεσολάβηση του Κατάρ, με απελευθέρωση 5 Αμερικανών από το Ιράν και "ξεπάγωμα" ιρανικών περιουσιακών στοιχείων 6 δισ. δολαρίων, ο Πρόεδρος Μπάιντεν του έδωσε χάρη. Παρέμεινε στις ΗΠΑ και τώρα καταφέρεται κατά των μουλάδων.)

Τα αριστεροκρατούμενα λαϊκιστικά ελληνικά ΜΜΕ προωθούν την εικόνα ενός "αντιιμπεριαλιστικού" Ιράν, που, τέλος πάντων, έχει τις "ιδιαιτερότητές" του, αλλά πρέπει να το σεβόμαστε, επειδή μάχεται εναντίον των γιάνκηδων που θέλουν να ελέγξουν τον κόσμο, καταπατώντας τη "διεθνή νομιμότητα".

Η πραγματικότητα είναι ακριβώς η αντίθετη! Ακόμα κι αν ήταν δυνατόν να αγνοήσουμε τις δεκάδες χιλιάδες νεκρών των πρόσφατων διαδηλώσεων, τις μαζικές ετήσιες εκτελέσεις αντικαθεστωτικών από τους χασαπομουλάδες και τη βάναυση συμπεριφορά της Αστυνομίας Ηθών στις Ιρανές, που προσβάλλουν κάθε έννοια ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το Ιράν είναι ο πάγιος επιτιθέμενος στο Ισραήλ και στη Δύση και προσπαθεί με κάθε τρόπο να αυξήσει την επιρροή του ως περιφερειακή και ιμπεριαλιστική ταυτόχρονα δύναμη, με τελικό στόχο να καταστεί "πυρηνικός παίκτης" που θα ελέγχει και τους θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους.

Φανταστείτε να αποκτήσουν οι μουλάδες πυρηνικά και να κρατούν τα κλειδιά, εκτός του Περσικού Κόλπου, και της εισόδου της Ερυθράς Θάλασσας, δηλαδή του Σουέζ, με μια Υεμένη προτεκτοράτο τους.

Και φανταστείτε ένα πρωί να μάθουμε (αν επιβιώσουμε) ότι βομβάρδισαν ξαφνικά με πυρηνικά το Ισραήλ και το έσβησαν από τον χάρτη.

 

Αν ήσουν εσύ στη θέση του Νετανιάχου, τι θα έκανες;

Θα περίμενες με σταυρωμένα χέρια, ομνύοντας στη διεθνή νομιμότητα, την οποία η άλλη πλευρά καταπατά απροκάλυπτα εδώ και σχεδόν 50 χρόνια;

40.000 ρουκέτες και πυραύλους εκτόξευσαν οι proxies του Ιράν, Χεζμπολάχ και Χαμάς κατά του Ισραήλ από το 2000 μέχρι την κτηνωδία της 7/10. Όχι κατά στρατηγικών στόχων, αλλά κατά αμάχων, σκοτώνοντας ακόμα και παιδιά που έπαιζαν αμέριμνα ποδόσφαιρο.

Πώς λύνεται αυτό το πρόβλημα;

Με την ανατροπή των μουλάδων. Όπως, μόνο με την ανατροπή του Χίτλερ η Γερμανία θα έπαυε να είναι ναζιστική.

Υπάρχει άλλος τρόπος;

Όχι! Κανένας! Η κατάπαυση του πυρός χωρίς καθεστωτική αλλαγή θα επέτρεπε απλώς στους Ιρανούς να ξαναγεμίσουν τις αποθήκες όπλων της Χεζμπολάχ και των Χούθι. Η ιστορία δείχνει ότι ολοκληρωτικά καθεστώτα με υπερόπλα δεν γίνονται πιο μετριοπαθή. Γίνονται πιο επικίνδυνα.

Ο πόλεμος με το Ιράν δεν είναι "περιφερειακός". Είναι υπαρξιακός για το Ισραήλ, στρατηγικός για τις ΗΠΑ και οικονομικός για ολόκληρο τον κόσμο.

Προς το παρόν, διότι σε μερικές δεκαετίες θα γίνει υπαρξιακός και για τον κόσμο.

Δεν είναι, όμως, εύκολη επιχείρηση όπως ήταν η σύλληψη του Μαδούρο. Οι μουλάδες έχουν βαθιά ερείσματα σε θεσμικά όργανα που δημιούργησαν, όπως οι Φρουροί της Επανάστασης. Αυτοί, σε περίπτωση πτώσης του καθεστώτος θα χάσουν τα πάντα, ακόμα και τη ζωή τους, γι’ αυτό είναι αποφασισμένοι να πολεμήσουν μέχρις εσχάτων. Όμως, η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν είναι η μόνη λύση που εξασφαλίζει ότι ο πόλεμος θα τελειώσει οριστικά και δεν θα ξαναρχίσει σε λίγα χρόνια, πιο αιματηρός και πιο επικίνδυνος.

Ευτυχώς το έχει καταλάβει ο Νετανιάχου.

Δυστυχώς δεν το έχουν καταλάβει οι "Μπονέ" του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. Ούτε και οι περισσότεροι πολίτες της. Οι Ευρωπαίοι δεν έχουν ξεχάσει μόνο το τι σημαίνει πολεμική δράση. Έχουν ξεμάθει στη στέρηση. Φανταστείτε έναν Τσώρτσιλ που θα υποσχόταν σήμερα στον καλοζωισμένο Ευρωπαίο, "αίμα, μόχθο, δάκρυα και ιδρώτα".

Σε πόσα δευτερόλεπτα θα έπεφτε η κυβέρνησή του;

Το ερώτημα δεν περιορίζεται στην πρόσφατη κρίση. Είναι υπαρξιακού χαρακτήρα. Τι μέλλον μπορεί να έχει μια κοινωνία με τόση δυσανεξία στο "ζόρισμα";

Πώς μπορούμε να υπερασπιστούμε την ταυτότητα και τον πολιτισμό μας απέναντι σε όσους εχθρούς μάς απειλούν, είτε εξωτερικούς είτε εσωτερικούς, όταν δεν είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε το παραμικρό;

Ποιες στρατηγικές επιλογές έχουμε όταν…

 

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ και ΗΡΩΙΚΟΙ ΛΑΟΙ: Οι ελεύθεροι άνθρωποι δεν ζητούν συγγνώμη για τη νίκη. Νικάνε.

They say Israel is hated. Fine. Call us monsters. Stack the UN resolutions like kindling. Let campuses boil with hate. Flood every feed with “genocide”. Well done.

Here’s the truth they can’t hashtag away: every single hostage is home. The same Hamas that butchered 1,200 people… pic.twitter.com/GJEUVGpszP

— ⭕️Faerie ❤️ (@LiquidFaerie) April 13, 2026

 

ΑΡΘΡΟ - ΔΥΝΑΜΙΤΗΣ 

Από τον λογαριασμό @LiquidFaerie

 

Λένε ότι το Ισραήλ είναι μισητό.

Εντάξει. Πείτε μας τέρατα. Στοιβάζετε τα ψηφίσματα του ΟΗΕ σαν προσάναμμα.

Αφήστε τις πανεπιστημιουπόλεις να βράσουν από μίσος.

Πλημμυρίστε κάθε πορεία με «γενοκτονία».

Μπράβο.

Να η αλήθεια που δεν μπορούν να διατυπώσουν με hashtag: κάθε όμηρος είναι σπίτι του. Η ίδια Hamas που έσφαξε 1.200 ανθρώπους στις 7 Οκτωβρίου υπέγραψε κατάπαυση του πυρός με τους όρους του Ισραήλ και τους παρέδωσε. Πριν από δυόμισι χρόνια, αυτό το αποτέλεσμα φαινόταν αδύνατο.

·         Η Hezbollah είχε καταληφθεί στα βόρεια σύνορα με 150.000 πυραύλους σημαδεμένους εναντίον αμάχων.

·         Η Ηamas είχε μετατρέψει τη Γάζα σε ένα υπόγειο φρούριο από σήραγγες γεμάτες δολοφόνους.

·         Το Ιράν ήταν εβδομάδες μακριά από τη βόμβα.

·         Οι Houthis αντιμετώπισαν την Ερυθρά Θάλασσα σαν το προσωπικό τους σκοπευτήριο.

·         Η Συρία ήταν ο ανοιχτός αυτοκινητόδρομος του Ιράν.

·         Οι πολιτοφυλακές από το Ιράκ μέχρι την Υεμένη περίμεναν το πράσινο φως.

Δεκαετίες.

Δισεκατομμύρια εισέρρευσαν.

Μόνο μία αποστολή: να σβήσουν το Ισραήλ από τον χάρτη.

Η 7η Οκτωβρίου υποτίθεται ότι θα ήταν η εναρκτήρια ομοβροντία του τελικού πολέμου, νότια, βόρεια, ανατολικά, θάλασσα, όλα ταυτόχρονα.

Το τέλος.

Το Ισραήλ δεν δίστασε.

Ο Nasrallah πέρασε 32 χρόνια χτίζοντας τη Hezbollah στον πιο εξελιγμένο τρομοκρατικό στρατό στη γη. Το Ισραήλ τον διέγραψε αυτόν και ολόκληρη την διοίκησή του. Τώρα οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις αλέθουν ό,τι έχει απομείνει σε σκόνη.

Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, δεκαετίες ψεμάτων και μυστικά εργαστήρια.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ το γύρισαν χρόνια πίσω σε μια μόνο εκστρατεία. Κορυφαίοι επιστήμονες εξοντώθηκαν. Βασικές τοποθεσίες βομβαρδίστηκαν και έγιναν ερείπια.

Έπειτα ήρθε ο αποκεφαλισμός: Ο Ayatollah Khamenei, ο αρχιτέκτονας ολόκληρου του εφιάλτη, εξοντώθηκε με ένα ακριβές χτύπημα στο συγκρότημά του στην Τεχεράνη.

Το καθεστώς που κυβέρνησε με σίδερο και αίμα για δεκαετίες τώρα είναι λαχανιασμένο, εύθραυστο, χωρίς ηγέτη και κοιτάζει την κατάρρευση.

Ο Assad επέζησε από τον εμφύλιο πόλεμο, τους Ρώσους και τους Αμερικανούς. Δεν επέζησε την ημέρα που οι Ιρανοί χορηγοί του έχασαν την κυριαρχία τους. Το καθεστώς εξαφανίστηκε. Ο αυτοκινητόδρομος προς τον Λίβανο σφραγίστηκε. Η γέφυρα κάηκε.

Οι Houthis νόμιζαν ότι μπορούσαν να στραγγαλίσουν την παγκόσμια ναυτιλία. Το Ισραήλ διέλυσε τις δυνατότητες μεγάλου βεληνεκούς τους και έκλεισε οριστικά τα στόματά τους που μασούσαν κατ.

Hamas?  Τα τέρατα που ξεκίνησαν αυτόν τον εφιάλτη; Ο Sinwar πέθανε σαν τον αρουραίο που ήταν, κρυμμένος στη βρωμιά με ένα ξύλο στο χέρι. Ο Haniyeh σκοτώθηκε στην καρδιά της Τεχεράνης. Η ηγεσία τους είναι νεκρή ή διασκορπισμένη. Το δίκτυο των σηράγγων τους είναι ένα νεκροταφείο από καταρρακτωμένο τσιμέντο.

Όλα αυτά με τους όρους του Ισραήλ.

 

Ενώ οι δειλοί ούρλιαζαν από τη Δύση, το Ισραήλ πολέμησε για τις ζωές των παιδιών του και κέρδισε αποφασιστικά.

Ο βορράς ανοικοδομείται. Η Hezbollah ασφυκτιά. Η τρομοκρατική αυτοκρατορία του Ιράν καταρρέει, οι σήραγγες θανάτου της Γάζας είναι ερείπια.

Οι όμηροι είναι ελεύθεροι.

Δυόμισι χρόνια πριν, το Ισραήλ αντιμετώπισε συντονισμένη εξαφάνιση. Σήμερα, το Ισραήλ αποτελεί την αδιαμφισβήτητη ισχυρότερη δύναμη στη Μέση Ανατολή.

Όταν φωνάζουν «δυσανάλογη», εννοούν ότι οι Εβραίοι αρνήθηκαν να πεθάνουν ήσυχα αυτή τη φορά.

Όταν φωνάζουν «γενοκτονία», καλύπτουν αυτήν που σχεδίασαν ανοιχτά το Ιράν και οι αντιπρόσωποί του.

Όταν λύκοι περικυκλώνουν το σπίτι σου και προσπαθούν να σφάξουν την οικογένειά σου, δεν σταματάς για να κάνεις δημοσκοπήσεις για την αποδοχή σου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Δεν διαπραγματεύεσαι με την εξαφάνιση.

Πολεμάς για να κερδίσεις.

Αυτό ακριβώς έκανε το Ισραήλ, η βάναυση ανάγκη επιβίωσης.

Το σαραντάχρονο σχέδιο στραγγαλισμού του Ιράν βρίσκεται σε ερείπια. Ο «Axis of Resistance» τους είναι ένα μονοπάτι από πτώματα και θρυμματισμένες αυταπάτες. Η μεγαλύτερη συντονισμένη απειλή που αντιμετώπισε ποτέ το Ισραήλ δεν περιορίστηκε. Εξαλείφθηκε.

Θα αντάλλαζες την ασφάλεια της οικογένειάς σου με ευγενικά λόγια από αγνώστους στο διαδίκτυο;

Το Ισραήλ έκανε την επιλογή του. Η ζωή πάνω από τα likes.

Το μέλλον των παιδιών μας πάνω από την φευγαλέα οργή τους.

Η ύπαρξη πάνω από τα ηθικά τους διδάγματα.

Ο κόσμος μπορεί να κρατήσει τις διαμαρτυρίες του, τα σήματα αρετής του, τις καταρρεύσεις διασημοτήτων του.

Το Ισραήλ θα κρατήσει τα σύνορά του σφραγισμένα, τους ουρανούς του καθαρούς και τον λαό του ζωντανό.

Αυτοί παίρνουν την τάση της οργής. Εμείς παίρνουμε τη νίκη.

Η ιστορία δεν στέφει τους πιο δυνατούς γκρινιάρηδες. Θυμάται ποιος αρνήθηκε να εξαφανιστεί.  

Το Ισραήλ...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η Τουρκία και η γκλίτσα του Δαβίδ

Προσεχώς... pic.twitter.com/QYWQxdEtYV

— Φαήλος Κρανιδιώτης (@failosK) April 13, 2026

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Πλησιάζει η ώρα που το Ισραήλ θα σκοτώσει Τούρκους γενοκτόνους.

Είμαι σίγουρος πως τότε θα βρεθούν ελληνόφωνοι αριστεροί και μπατριώτες που θα στηρίξουν τους Τούρκους. Θα κάνουν και καμιά πορεία αλληλεγγύης.

Οχι, δεν είναι φαντασίωση πως κάποιοι άλλοι θα βγάλουν το φίδι του τουρκικού επεκτατισμού από την τρύπα του, γεμάτη πτώματα θυμάτων και λουφέ από τη λεηλασία των περιουσιών τους, δηλαδή αδελφών μας Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων.

Δεν θα γίνει έτσι. Η ταπείνωση που θα υποστεί από τις IDF ο πιο δειλός στρατός του κόσμου, που διαπρέπει κατά γυναικόπαιδων, αιχμαλώτων και αντιπάλων προδομένων και δεμένων πισθάγκωνα, θα μας δώσει μια ευκαιρία να ξοφλήσουμε πολλούς λογαριασμούς.

Εδώ και χρόνια, όταν άρχισε η τουρκοϊσραηλική σύγκρουση, το έγραφα. Το Ισραήλ έχει κατατάξει την Τουρκία στους εχθρούς του, διότι δεν επιτίθεται συνεχώς στο Ισραήλ μόνο με λόγια, ύβρεις, συκοφαντίες και απειλές του ίδιου του Ερντογάν και συνεργατών του, όπως του Χίμλερ του, του προδότη Κούρδου, του Φιντάν.

Πρόσφατα ο Ερντογάν απείλησε ευθέως πως θα εισβάλει στο Ισραήλ!

Δεν είχε, φαίνεται, καλοξυπνήσει, δεν είχε πιει καφέ και μπέρδευε το μπόι του με τη σκιά του. Διάφοροι δε σύμβουλοι και κολλητοί του, όπως ο δημοσιογράφος Ιμπραήμ Καραγκιούλ, του οποίου ο κομμωτής είναι σίγουρα Ελληνας ή Ισραηλινός πράκτορας, αν τον δείτε, θα καταλάβετε, ονειρεύονται πλήθος νέες ταξιαρχίες κομάντος και περιγράφουν φαντασιώσεις κατάληψης της Ιερουσαλήμ, όλου του Ισραήλ το πολύ σε μια εβδομάδα, καθώς και των νησιών μας, της Θράκης, όλης της Κύπρου.

Εκτός από τις ύβρεις και τις απειλές, το κράτος-συμμορία του Ερντογάν έχει βοηθήσει και βοηθά έμπρακτα τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και το Ιράν. Εχει δεχθεί την ηγεσία των τρομοκρατών, τους έχει δώσει άσυλο, γραφεία, διαβατήρια, χρήμα, λογιστική και πολιτική υποστήριξη, εμποδίζει όπως μπορεί τη βοήθεια των ΗΠΑ προς το Ισραήλ, πένθησε τον Χαμενεΐ και ανεβάζει όλο και περισσότερο τους τόνους.

Με ευθύνη του Ερντογάν και του κόμματός του, του AKP, με σήμα μια λάμπα σαν του Κύρου Γρανάζη, όταν κατέβαζε ιδέες, ο αντισημιτισμός έχει χτυπήσει ταβάνι. Επί χρόνια το «Mein Kampf» του Χίτλερ ήταν πρώτο σε πωλήσεις μέσα στην επικράτεια του κράτους που κατέχει ελληνική, αρμένικη, ασσυριακή και κουρδική γη.

Βρίζουν και απειλούν, οι γενοκτόνοι εξωμότες Χριστιανοί συκοφαντούν το Ισραήλ για δήθεν «γενοκτονία» και παράλληλα χώνονται στη Συρία, θέλουν να φτάσουν στα σύνορα με το Ισραήλ και να του επιτεθούν, προωθούν εκεί όπλα, ενώ τοποθετούν πυραύλους στα Κατεχόμενα της Κύπρου, με βεληνεκές που καλύπτει όλο το Ισραήλ.

Δεν ξύνονται απλώς στην γκλίτσα του τσοπάνη, τον προκαλούν κατάμουτρα. Ο Ναφτάλι, ο πρώην Πρωθυπουργός του Ισραήλ, το είπε πρόσφατα: η Τουρκία είναι το νέο Ιράν. Μετά το είπαν και άλλοι. Απάντησαν με υπόσχεση τιμωρίας στις απειλές του Ερντογάν και των συμμοριτών του. Και εδώ υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα για την Τουρκία.

Το Ισραήλ, πολλαπλάσια ισχυρό από αυτήν και με απόλυτη τεχνολογική υπεροχή παγκόσμιας δύναμης, υλοποιεί τις υποσχέσεις του και δεν θα επιτρέψει ποτέ να ανδρωθεί άλλη μία απειλή κοντά του. Διέλυσε τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ, ταπείνωσε και ξεδόντιασε το Ιράν, δεν θα χαριστεί στους Τούρκους, που θέλουν κι αυτοί πυρηνικά.

Απίθανα πράγματα όσα συμβαίνουν, παράλογα για εμάς αλλά απολύτως λογικά για τη σουνιτική εκδοχή του τζιχαντισμού που τρέφονται από το απύθμενο μίσος τους για όλους τους άλλους και κυρίως προς τους Εβραίους και εμάς τους Χριστιανούς.

Παρακολουθήστε τουρκικούς λογαριασμούς στα κοινωνικά δίκτυα, υποτίθεται σοβαρών πολιτικών – κυβερνητικών στελεχών, δημοσιογράφων και αναλυτών. Θα πάθετε σοκ από το παραλήρημα ρατσιστικού και θρησκευτικού μίσους, απειλών, φαντασιώσεις σφαγών και κατακτήσεων. Νομίζουν πως θα κάνουν πάλι το Ισραήλ, την Κύπρο και την Ελλάδα οθωμανικές επαρχίες.

Αυτά δεν είναι υποθέσεις, εκτιμήσεις, ευσεβείς πόθοι που προβάλλονται στην πραγματικότητα, πως το Ισραήλ θα εξευτελίσει την Τουρκία.

Είναι τα αληθή δεδομένα, η Τουρκία κάνει τα πάντα για να γίνει αυτή η σύγκρουση.

Εγινε δε και το κωμικό, ο Φιντάν να νουθετεί την Κύπρο και την Ελλάδα πως δεν χρειαζόμαστε τη στρατιωτική συμμαχία με το Ισραήλ, αφού η Ελλάδα είναι στο ΝΑΤΟ και η Κύπρος στην Ε.Ε. Οι Τούρκοι ανησυχούν, φοβούνται, γι’ αυτό φωνάζουν. Ολοι οι σχεδιασμοί τους έγιναν πλέον πολύ πιο δύσκολοι, δυσοίωνοι. Αν πριν ήταν δύσκολο, λόγω της ισχύς μας, τώρα μυρίζουν ήττα, όλεθρο. Και για την Τουρκία, ακόμα και μια ήσσονος σημασίας στρατιωτική ήττα, μπορεί να σημάνει κατάρρευση.

 

Ενα μπάσταρδο, ψεύτικο έθνος, από εξισλαμισμένους Χριστιανούς, κυρίως Ελληνες, Αρμενίους και άλλους, όπως ανακαλύπτουν καθημερινά με τεστ DNA οι «Τούρκοι», ένας αυτοκτόνησε, χωρίς ομοιογένεια, με θεμέλια σάπια από το αίμα των θυμάτων της Γενοκτονίας των Χριστιανών, κινδυνεύει να πάθει αυτό που έπαθε η Αίγυπτος το 1967, όταν η Ισραηλινή Αεροπορία σε 2 ώρες εξαΰλωσε την Αιγυπτιακή Πολεμική Αεροπορία καταστρέφοντας 280 μαχητικά στο έδαφος και έκανε το ίδιο στη Συρία, στον Λίβανο και στην Ιορδανία. Ορθή η απάντηση Γεραπετρίτη στον Φιντάν, πως δεν θα δώσουμε λογαριασμό στα Μεμέτια.

Η καλύτερη εγγύηση για την ασφάλειά μας είναι μια ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής με το Ισραήλ σε περίπτωση που η Τουρκία του επιτεθεί ή επιτεθεί στην Κύπρο ή την Ελλάδα. Ξεκάθαρα, χωρίς μισόλογα. Τότε να δείτε μέλια, σερμπέτια και διαλλακτικότητα, αφού πρώτα σεληνιαστούν. Πρώτα θα γαβγίσουν και μετά θα βάλουν την ουρά στα σκέλια.

Οποιος υποστηρίζει αυτή την πολιτική είναι ρεαλιστής, υποστηρίζει την ειρήνη, την αποτροπή.

Οποιος μάχεται αυτή την πολιτική είναι τυφεκιοφόρος του εχθρού, φιλήκοος των ξένων και θα φέρει πόλεμο με τους όρους των Τούρκων γενοκτόνων.

Διαβάστε Θουκυδίδη, αδέρφια, διαβάστε τον Ελευθέριο Βενιζέλο της ακμής και των νικών.

Οι καιροί ου μενετοί και…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Το περιβόητο «μεσανατολικό» άλλοτε και τώρα

Η Μεγάλη Γκόλντα Μεΐρ παραδίδει μερικά αδιαμφισβήτητα γεγονότα για το Μεσανατολικό και την πορεία του μετα το 1948. https://t.co/GZVvSAqr6z

— Hellaspecial (@hellaspecial) November 30, 2025

 

Της ΣΩΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Η Μέση Ανατολή ήταν εύφλεκτη σε όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα: η έκφραση «το μεσανατολικό» σήμαινε σοβαρό, χρόνιο και δυσεπίλυτο πρόβλημα.

Αλλά η σημερινή κατάσταση δεν είναι μόνο ένα ακόμη επεισόδιο αυτού του χρόνιου προβλήματος· και σίγουρα δεν είναι déjà vu: πρόκειται για μια ανάφλεξη από την οποία όλες οι πλευρές θα βγουν χαμένες διότι οι συμμαχίες είναι θολές και δεν υπάρχει σαφής διαχωρισμός ανάμεσα σε επιτιθέμενους και αμυνόμενους.

Η αποτίμηση τριών πολεμικών επεισοδίων της πρόσφατης ιστορίας δείχνει, νομίζω, τις διαφορές ανάμεσα στο τότε και στο τώρα.

Το 1973, στον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, είχαν συγκρουστεί κρατικοί στρατοί —το Ισραήλ εναντίον της Αιγύπτου και της Συρίας— με παράπλευρη συνέπεια το πρώτο μεγάλο πετρελαϊκό σοκ.

Σήμερα οι ΗΠΑ είναι εξαγωγέας πετρελαίου· τότε, το 1973, ολόκληρη η Δύση ήταν όμηρος των Αράβων· ατέλειωτες ουρές αυτοκινητιστών περίμεναν στα βενζινάδικα για μια σταγόνα βενζίνη.

Τότε, ο πόλεμος διεξαγόταν με συμβατικά μέσα, με τεθωρακισμένα εναντίον τεθωρακισμένων· σήμερα διεξάγεται με μη επανδρωμένα σκάφη, με κυβερνοεπιθέσεις και, πρωτίστως, με την εμπλοκή μη κρατικών οργανώσεων (που τυχαίνει να είναι proxies) σε πέντε διαφορετικά μέτωπα ταυτοχρόνως.

Το 1980-1988, η σύγκρουση μεταξύ του Ιράν και του Ιράκ διεξαγόταν ως «πόλεμος των δεξαμενόπλοιων» στον Κόλπο, με αποτέλεσμα να κλείσουν, όπως συμβαίνει και σήμερα, τα στενά του Ορμούζ. Στη δεκαετία του 1980, το Ιράν ήταν απομονωμένο· σήμερα, στη σύγκρουση πρωταγωνιστούν οι ΗΠΑ, ενώ η παγκόσμια αγορά LNG —που στο μεταξύ έχει αναπτυχθεί πολύ εις βάρος του πετρελαίου— επηρεάζεται σε πρωτοφανή κλίμακα.

Στη συνέχεια, το 2003, η ατυχής αμερικανική εισβολή στο Ιράκ με το πρόσχημα της αλλαγής καθεστώτος κατέληξε, όπως όλοι περιμέναμε, σε τεράστιο φιάσκο· και παρ’ όλ’ αυτά, η διοίκηση του Ντόναλντ Τραμπ χρησιμοποιεί το ίδιο επιχείρημα για να το διαψεύσει την επόμενη στιγμή —έτσι κι αλλιώς κανείς δεν πιστεύει τέτοια παραμύθια. Όχι μόνον επειδή ο Ντόναλντ και ο Πιτ Χέγκσεθ λένε ψέματα (λένε περισσότερα ψέματα από ό,τι αλήθειες)· όχι μόνον επειδή η πείρα έχει δείξει ότι οι αλλαγές καθεστώτος σε ξένες χώρες είναι εφικτές μόνον από τη δημοκρατία στη δικτατορία και όχι αντιστρόφως, αλλά και διότι η ιρανική θεοκρατία είναι οργανωμένη με βαθιές ρίζες στον πληθυσμό. Το Ιράν δεν είναι «αποτυχημένο κράτος», διαλυμένο από πολέμους μεταξύ φυλών· διαθέτει γνήσιο «καθεστώς», το οποίο αποδέχεται ή ανέχεται μια σχετική πλειοψηφία.

Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι οι σύμβουλοι του Αμερικανού προέδρου έχουν τέτοια άγνοια του κόσμου ώστε να τρέφουν αυταπάτες παντοδυναμίας. Αλλά, όπως έχω γράψει πολλές φορές, αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μεγάλη στρατιωτική ισχύ, οι οικονομικές και οι διανοητικές τους δυνατότητες είναι πάρα πολύ περιορισμένες.

Αναρωτιέμαι λοιπόν αν, στην παρούσα φάση, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξέρουν τι κάνουν· αν υπάρχει, δηλαδή, σαφής και ταυτοχρόνως ευέλικτη στρατηγική και τακτική.

Πιστεύει η αμερικανική και ισραηλινή ηγεσία ότι με την εξόντωση αρχιμουλάδων θα καταρρεύσει το καθεστώς;

Κι αν καταρρεύσει, τι θα γίνει μετά;

Ποιος θα αναλάβει τη διοίκηση στο Ιράν;

Εξάλλου, φαίνεται ότι, όπως ο Βλαντιμίρ Πούτιν στην Ουκρανία, οι Αμερικανοί πίστευαν ότι σε λίγες μέρες θα ξεμπέρδευαν με την ιρανική όχληση· όμως, το πράγμα τρενάρει, το κλείσιμο του Ορμούζ επηρεάζει σχεδόν ολόκληρο τον κόσμο, η χρήση AI και αυτόνομων όπλων προκαλεί κλιμάκωση και έχει χαοτικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία και σταθερότητα. Ούτε ο ρωσικός παράγοντας πρέπει να υποτιμάται —η Ρωσία ωφελείται από την αύξηση των τιμών του πετρελαίου, γεγονός που τροφοδοτεί τις δικές της πολεμικές προσπάθειες στην Ουκρανία— ούτε η Χεζμπολάχ στο μέτωπο του Λιβάνου πρέπει να θεωρείται ήσσων παράγοντας.

Αν και οι αμερικανο-ισραηλινές δυνάμεις σημειώνουν επιτυχίες στο πεδίο της μάχης, ο στόχος του Αμερικανού προέδρου να μη δεχτεί τίποτα λιγότερο από την «άνευ όρων παράδοση» της Ισλαμικής Δημοκρατίας και την πλήρη πρόσβαση στους οικονομικούς της πόρους παραμένει άπιαστο όνειρο. Επί δεκαετίες, η Ισλαμική Δημοκρατία επεδίωξε τον πυρηνικό εξοπλισμό της, καλλιέργησε θηριώδες τρομοκρατικό δίκτυο, ανέπτυξε το μεγαλύτερο οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων στη Μέση Ανατολή —που απειλεί το Ισραήλ και την Ευρώπη— και σκότωσε δεκάδες χιλιάδες πολίτες της με συνοπτικές διαδικασίες. Η εξουδετέρωση ενός τέτοιου φάσματος απειλών μέσω συντονισμένης στρατιωτικής δράσης θα ήταν σημαντικό επίτευγμα, αν γινόταν με τους όρους του πολέμου της Κορέας: συντονισμό διεθνών οργανώσεων και δεδηλωμένη βούληση ενός τμήματος της χώρας να δεσμευτεί στον ελεύθερο κόσμο.

Αυτοί οι όροι δεν ικανοποιούνται στην παρούσα περίπτωση: η μοναδική αφορμή —η βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων— δεν συνιστά casus belli· σε πολλές χώρες του κόσμου η αντιπολίτευση υποφέρει.

Φυσικά, τα αίτια της αμερικανο-ισραηλινής επίθεσης είναι οι πυρηνικές φιλοδοξίες της Τεχεράνης, η επιθετικότητά της εναντίον του Ισραήλ με τον δεδηλωμένο στόχο της καταστροφής του, και η πυρετώδης τρομοκρατική της δραστηριότητα στην Ασία και στην Ευρώπη — το ερώτημα που τίθεται είναι αν οι αμερικανο-ισραηλινές δυνάμεις μπορούν, εκτός από το να θανατώνουν διάφορους γενειοφόρους, να πλήξουν με οριστικό τρόπο τις πυρηνικές εγκαταστάσεις (νομίζω ότι η περσινή επιχείρηση «Σφυρί του Μεσονυκτίου» με Β-2 έκανε μια τρύπα στο νερό, αλλά το Πεντάγωνο δεν το παραδέχεται), ή έστω το πρόγραμμα των διηπειρωτικών και βαλλιστικών πυραύλων.

Όσο για το διεθνές προσηλυτιστικό και τρομοκρατικό δίκτυο είναι, προς το παρόν, αήττητο: τα μεγάλα κάστρα καταστρέφονται μόνον εκ των έσω.

Μπορούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις να εξολοθρεύσουν ολόκληρη τη σιιτική φατρία στην Υεμένη και στην Παλαιστίνη, που διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με σουνίτες τζιχαντιστές, όπως η Χαμάς στη Γάζα, η Αλ Κάιντα και οι Αφγανοί Ταλιμπάν;

Η απάντηση είναι όχι και πάλι όχι: οι Ιρανοί ισλαμιστές χρησιμοποιούν μέχρι και τμήματα των μοτοσικλετιστών Hells Angels για επιθέσεις σε εβραϊκές τοποθεσίες στη Γερμανία και στις ΗΠΑ· έχουν αξιοποιήσει το δίκτυο Foxtrot της Σουηδίας και μεξικανικά καρτέλ· οι Ιρανοί, αντιθέτως από εμάς τους υπολοίπους, ξέρουν τι κάνουν.

Στο δε εσωτερικό, αν και έχουν καταστείλει βιαίως κάθε κύμα αναταραχής, από τις φοιτητικές διαμαρτυρίες του 1999 και το Πράσινο Κίνημα του 2009 μέχρι τις πανεθνικές διαδηλώσεις του 2017, του 2019, του 2021, του κινήματος «Γυναίκες, Ζωή, Ελευθερία» του 2022 και του Ιανουαρίου 2026, πρέπει να ληφθεί υπόψη η εντελώς διαφορετική παράδοση των Ιρανών, η υποταγή τους στη θρησκεία και ο διάχυτος αντιδυτικισμός και αντιαμερικανισμός: μόνο μια μειοψηφία στο Ιράν περιμένει τις ΗΠΑ να τη σώσουν· το Ισραήλ, το σιχαίνονται όλοι ανεξαιρέτως.

Ο πόλεμος θα ενισχύσει την αντιδυτική, αντιαμερικανική, αντι-ισραηλινή συνείδηση των Ιρανών. Όσο κι αν μισούν τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης και την πολιτοφυλακή Basij, αποκλείεται να εναποθέσουν την τύχη τους σε ξένες δυνάμεις —εκτός αν, αυτή τη στιγμή που τα γράφω αυτά, οργανώνεται δημοκρατική αντιπολίτευση τύπου Μουτζαχεντίν που συνδυάζει τη μουσουλμανική θρησκεία με κάποια μορφή πολιτικών δικαιωμάτων τα οποία να μπορούν να γίνουν αποδεκτά από τις ευσεβείς μάζες οι οποίες στήριξαν το καθεστώς επί 47 χρόνια.

Επίσης, είναι απαραίτητο να ληφθεί υπόψη ότι οι μουλάδες δεν μένουν με σταυρωμένα τα χέρια ούτε στο επίπεδο της προπαγάνδας: από την έναρξη του πολέμου, μονάδες των πολιτοφυλακών έχουν καταλάβει θέσεις σε σχολεία και νοσοκομεία —μια τακτική της Χαμάς— με σκοπό να «βοηθούν» τους Ιρανούς μπροστά στον εξωτερικό εχθρό· αν και στην πραγματικότητα τούς εκφοβίζουν, δημιουργούν εντύπωση εθνικής συνοχής.

Οι αναλυτές που στρέφονται γύρω από την αμερικανική διοίκηση φαίνεται ότι έχουν διαφορετική γνώμη: ίσως πιστεύουν ότι οι Ιρανοί περιμένουν τους πεζοναύτες σαν σωτήρες.

Αν και η φαντασίωση έχει διαψευστεί επανειλημμένως, αντέχει στον χρόνο διότι έχει συμφιλιωτική και καταπραϋντική δράση στο εσωτερικό των ΗΠΑ: όπως παντού, η αμερικανική εσωτερική προπαγάνδα εμφανίζει τον γάιδαρο να πετάει.

Συμπερασματικά, η κατάσταση θυμίζει…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Υβριδικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη και η προοπτική της «χαοτικής τρομοκρατίας»

"Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να λατρεύεις τον Αλλάχ, απ' το να σκοτώνεις έναν άπιστο", λέει αυτός ο ιμάμης, κραδαίνοντας το όπλο του μέσα σε ένα τζαμί.
Κι όμως, υπάρχουν ακόμα κάποιοι ηλίθιοι, που πιστεύουν ότι αυτοί θα ενσωματωθούν στις κοινωνίες μας. pic.twitter.com/H9b98LIYlC

— Zoder 🇬🇷 (@__darcelX__) April 9, 2026

 

Της ΣΩΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Από την 28η Φεβρουαρίου, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξαπέλυσαν κοινή επίθεση κατά του Ιράν, οι δυτικές υπηρεσίες ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της Europol, προειδοποίησαν για ενδεχόμενα τρομοκρατικά χτυπήματα, με εβραϊκούς και ισραηλινούς στόχους, εκ μέρους ισλαμιστικών ομάδων που υποστηρίζoνται από το Ιράν.

Παρότι εδώ και κάμποσα χρόνια οι τρομοκρατικές ενέργειες, ιδιαίτερα αν δεν έχουν ανθρώπινα θύματα, περνούν στα ψιλά, από την 9η Μαρτίου, η σειρά των επιθέσεων που άρχισε με την έκρηξη σε συναγωγή στη Λιέγη (Βέλγιο), υποδηλώνει μια τάση που δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Την ευθύνη της επίθεσης ανέλαβε η Harakat Ashab al-Yamin al-Islamia (HAYI), μια μέχρι πρότινος άγνωστη ομάδα, η οποία, αν κρίνουμε από τα βίντεο στο Telegram και στο X, συνδέεται με ιρακινές φιλοϊρανικές σιιτικές πολιτοφυλακές και φιλοϊρανικά ειδησεογραφικά πρακτορεία. Τις επόμενες ημέρες, η HAYI ανέλαβε την ευθύνη για τις επιθέσεις εναντίον μιας συναγωγής στο Ρότερνταμ (στις 13 Μαρτίου), ενός εβραϊκού σχολείου (στις 14 Μαρτίου) και ενός εμπορικού κέντρου στις (16 Μαρτίου) στο Άμστερνταμ, καθώς και για ένα επεισόδιο στο Λονδίνο όπου πυρπολήθηκαν τέσσερα αυτοκίνητα που ανήκαν σε εβραϊκή υπηρεσία ασθενοφόρων (στις 23 Μαρτίου). Επίσης, η HAYI ισχυρίστηκε ότι πραγματοποίησε επιθέσεις στην Ελλάδα και στη Γαλλία — όμως, αυτές δεν συνέβησαν.

Η HAYI έχει ανακοινώσει «έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά των αμερικανικών και ισραηλινών συμφερόντων» σε ολόκληρο τον κόσμο: σύμφωνα με τις αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες, η ομάδα έχει συσταθεί από παραφυάδες της ιρακινής φιλοϊρανικής σιιτικής πολιτοφυλακής Asaib Ahl al-Haq, η οποία διατηρεί στενούς δεσμούς με τη Δύναμη Quds του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC). Η Quds είναι υπεύθυνη για επιχειρήσεις στο εξωτερικό και ως εκ τούτου είναι κυρίως επιφορτισμένη με τη διεξαγωγή ιρανικών υβριδικών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων στοχευμένων δολοφονιών, απαγωγών και διασυνδέσεων με το δίκτυο πληρεξουσίων της Τεχεράνης, όπως η Χεζμπολάχ και οι Χούθι στην Υεμένη. Ως ψηφιακό όχημα χρησιμοποιούνται τέσσερα κανάλια στο Telegram στην αραβική γλώσσα, το καθένα με εκατοντάδες χιλιάδες ακολούθους οι οποίοι εμφανίζουν δεσμούς με μεγάλα φιλορωσικά δίκτυα: από τις αναλύσεις των αντιτρομοκρατικών υπηρεσιών προκύπτει ότι το περιεχόμενο αυτών των καναλιών διασταυρώνεται στους λογαριασμούς X τους και ενισχύεται από ένα ευρύτερο δίκτυο φιλοϊρανών influencers.

Οι μικρές διαφοροποιήσεις στα μηνύματα υποδηλώνουν καμπάνια που συντονίζεται από ανθρώπους και όχι από bots· σε αντίθεση, για παράδειγμα, με τη ρωσική καμπάνια «Doppelgänger» (Σωσίας) όπου τα bots χρησιμοποιήθηκαν για την ενίσχυση κλωνοποιημένων ιστοσελίδων ειδήσεων που περιείχαν φιλορωσική παραπληροφόρηση.

Υπενθυμίζω ότι η «Doppelgänger» είναι μια επιχείρηση παραπληροφόρησης που ξεκίνησε το 2022 με στόχο να επηρεάσει τη δημόσια γνώμη στη Δύση (Ευρώπη, ΗΠΑ, Καναδά), κυρίως σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία και γενικότερα τις διεθνείς κρίσεις. Η επιχείρηση ονομάστηκε έτσι επειδή δημιουργεί ψεύτικα sites που είναι σωσίες πραγματικών εφημερίδων και οργανισμών (Le Monde, Fox News, Der Spiegel κ.ά.): αυτά τα sites μοιάζουν σχεδόν ίδια με τα αληθινά, δημοσιεύουν ψεύτικα άρθρα με προπαγανδιστικό περιεχόμενο, χρησιμοποιούν για τη διάδοσή τους bots και ψεύτικους λογαριασμούς στα social media, πληρώνουν διαφημίσεις και αναρτήσεις, δημιουργούν deepfakes ή ψεύτικα quotes διασήμων και αναπαράγονται από ρωσικά μέσα ως «απόδειξη» ότι «αυτά λένε τα δυτικά ΜΜΕ».

Σύμφωνα με τις αναλύσεις, τα βασικά αφηγήματα είναι ότι οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας δεν λειτουργούν, ότι η Δύση είναι «ρωσοφοβική», ότι η Ουκρανία είναι διεφθαρμένη ή «ναζιστική» κι ότι οι Ουκρανοί πρόσφυγες είναι αβάσταχτο άχθος για την Ευρώπη. Το 2023 οι γαλλικές αρχές εντόπισαν δίκτυο Doppelgänger, που, εκτός από ψεύτικες σελίδες εφημερίδων, έφτιαξε ακόμη και ψεύτικο site του Υπουργείου Εξωτερικών, διέδωσε ψευδείς ειδήσεις για τους φόρους και τον πόλεμο στην Ουκρανία και ανέδειξε την υπόθεση με τα αστέρια του Δαβίδ στους τοίχους του Παρισιού: λογαριασμοί του δικτύου διέδωσαν είδηση περί μαζικών βανδαλισμών με αστέρια του Δαβίδ για να δημιουργηθεί ένταση. (Στην πραγματικότητα, υπήρξαν κάποιοι βανδαλισμοί, αλλά δεν είχαν μεγάλη έκταση.)

Στην περίπτωση των τριών πρόσφατων επιθέσεων στην Ολλανδία, ο χρόνος του διαδικτυακού ρεπορτάζ είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτος. Οι αναφορές για τα περιστατικά, μολονότι συνέβησαν στη μέση της νύχτας, δημοσιεύθηκαν μέσα σε λίγα λεπτά από τα ίδια τέσσερα κανάλια, ενώ λίγο αργότερα ανέβηκαν σχετικά βίντεο. Άρα, τα κανάλια ενημερώθηκαν σχεδόν σε πραγματικό χρόνο: είτε απευθείας από τους δράστες είτε από μεσάζοντες. Ίσως, λοιπόν, η HAYI να μην είναι γνήσια τρομοκρατική ομάδα, αλλά να χρησιμεύει σαν βιτρίνα για ιρανικές υβριδικές επιχειρήσεις που επιτρέπουν την «εύλογη αποποίηση» της ευθύνης βίαιων πράξεων. Αμφιβολίες σχετικά με την αυθεντικότητα της HAYI δεν εγείρει μόνο η δήθεν επίθεση στην Ελλάδα που δεν έγινε ποτέ, αλλά και η αραβική επιγραφή (γραμμένη με λάθη στα αραβικά) κάτω από το λογότυπο της ομάδας η οποία, εκτός του ότι μοιάζει πολύ με τη σημαία της Χεζμπολάχ, απεικονίζει ένα σοβιετικό τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή.

Η ανάλυση των διαδικτυακών δεδομένων είναι εξαιρετικά δύσκολη: σίγουρα η Τεχεράνη έχει πραγματοποιήσει από το 1979 εκατοντάδες υβριδικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη και έχει εντείνει τις δραστηριότητές της τα τελευταία χρόνια: περισσότερες από τις μισές από τις 102 συνωμοσίες στην Ευρώπη έχουν πραγματοποιηθεί από το 2021, με την MΙ5 να δηλώνει ότι, μόνο το 2025, απέτρεψε περισσότερες από 20 τρομοκρατικά χτυπήματα ιρανικής προελεύσεως στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σ’ αυτή την περίπτωση, η ΜΙ5 δεν λέει ψέματα: πριν από λίγες ημέρες η βρετανική αστυνομία συνέλαβε τέσσερις άνδρες ως ύποπτους για στόχευση εβραϊκών τοποθεσιών στην περιοχή του Λονδίνου, ενώ τον Μάιο του 2025, οι αρχές φέρεται να απέτρεψαν μεγάλης κλίμακας επιχείρηση εναντίον της ισραηλινής πρεσβείας στο Λονδίνο.

Παρόμοια περιστατικά έχουν καταγραφεί και αλλού στην Ευρώπη: το 2025 στη Γερμανία, οι αρχές συνέλαβαν άτομα που ενεργούσαν για λογαριασμό της Δύναμης Quds και σχεδίαζαν επιθέσεις εναντίον ισραηλινών και εβραϊκών στόχων στο Βερολίνο· στην ετήσια έκθεσή της, η ολλανδική υπηρεσία πληροφοριών AIVD αναφέρει ότι το Ιράν ήταν «πιθανώς υπεύθυνο» για την απόπειρα δολοφονίας Ιρανού αντιφρονούντος στο Χάαρλεμ το 2024 και ότι έχει «ισχυρές ενδείξεις» ιρανικής εμπλοκής στις δολοφονίες δύο Ολλανδών υπηκόων ιρανικής καταγωγής το 2015 και το 2017. Πιθανότατα, η εμβέλεια της ιρανικής τρομοκρατίας έχει επεκταθεί στις ΗΠΑ: οι πυροβολισμοί της 1ης Μαρτίου στο Ώστιν του Τέξας θεωρούνται από μερικούς παρατηρητές μέρος της δράσης της Τεχεράνης στο εξωτερικό — αν έχει κάποια σημασία, δεν το πολυπιστεύω· το επεισόδιο στο Ώστιν δεν ταιριάζει με το ιρανικό μοτίβο. Ο Σενεγαλέζος ισλαμιστής που σκότωσε δύο άτομα σε περιοχή νυχτερινής διασκέδασης της πόλης δεν είχε οργανική σχέση με το Ιράν.

Το «ιρανικό μοτίβο» περιλαμβάνει στρατολόγηση τοπικών πρακτόρων, ιδιαίτερα της ποικιλίας «μιας χρήσης» που εκτελούν μία και μοναδική αποστολή έναντι χρηματικής αμοιβής. Συνήθως πρόκειται για πολύ νεαρά άτομα: οι δράστες της επίθεσης εναντίον της ισραηλινής πρεσβείας στη Στοκχόλμη ήταν 16 και 18 ετών. Ταυτοχρόνως, όπως έγραφα την περασμένη εβδομάδα, πολλοί νεαροί στρατολογούνται από εγκληματικές συμμορίες, ιδιαίτερα από εκείνες που εμπλέκονται στη διακίνηση ναρκωτικών μέσω των λιμένων του Ρότερνταμ και της Αμβέρσας. Ιδιαίτερα στην Ολλανδία, αυτές οι εγκληματικές ομάδες έχουν εμπειρία στη χρήση αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών (IED), συχνά για την επίλυση διαφορών και τον εκφοβισμό αντιπάλων: μόνο το 2025 καταγράφηκαν πάνω από 1.500 τέτοια περιστατικά.

Παρόλο που, κατά τη στιγμή της συγγραφής αυτού του κειμένου, δεν υπάρχουν αδιαμφισβήτητες αποδείξεις για ιρανική εμπλοκή στη σειρά επιθέσεων στο Βέλγιο, την Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι περιστάσεις γύρω από αυτές, ιδίως το ύποπτο διαδικτυακό αποτύπωμα, συμπεριλαμβανομένης της διάδοσης μέσω λογαριασμών που συνδέονται στενά με το οικοσύστημα των Φρουρών της Επανάστασης, υποδεικνύουν δραστηριότητα που υποστηρίζεται από το Ιράν.

Όσον αφορά το κίνητρο, η στόχευση εβραϊκών και ισραηλινών τοποθεσιών, αν και συνάδει με τα καθιερωμένα πρότυπα ιρανικών υβριδικών δραστηριοτήτων, εκτείνεται πέρα από τον απλό εκφοβισμό: η εισαγωγή μιας προηγουμένως άγνωστης τρομοκρατικής ομάδας, παράλληλα με την είδηση μιας επίθεσης στην Ελλάδα που δεν συνέβη, αντικατοπτρίζει τις τακτικές που παρατηρούνται στις ρωσικές υβριδικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη, δηλαδή τη σκόπιμη δημιουργία ασάφειας με σκοπό τη σύγχυση και την αποσταθεροποίηση.

Επιπλέον, οι επιθέσεις μπορούν να θεωρηθούν ως μήνυμα ότι η Τεχεράνη είναι πρόθυμη και ικανή να διεξάγει επιχειρήσεις στην Ευρώπη, διατηρώντας ως συνήθως ένα επίπεδο εύλογης αποποίησης ευθυνών που περιπλέκει κάθε αποφασιστική ευρωπαϊκή απάντηση.

Η αυξανόμενη απειλή που εγείρουν εχθρικοί κρατικοί παράγοντες, κυρίως η Ρωσία και το Ιράν, υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη προσαρμογής των ευρωπαϊκών μεθόδων πληροφοριών.

Αυτό συνεπάγεται τη μετάβαση…