"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΑίοι ΤΖΟΚΟΝΤΟΛΑΓΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ο ΣΥΡΙΖΑ βουλιάζει, ο Πολάκης ετοιμάζεται για «ρεσάλτο»

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ το κόμμα που υπό την αρχηγία ενός λαϊκιστή ηγέτη, ο οποίος με εσκεμμένα ψεύδη και συνειδητή καλλιέργεια εχθροπάθειας, διέγραψε πρόσκαιρα την εκτυφλωτική πορεία ενός μετεωρίτη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έτσι που διασπάται και φυλλοροεί, αποτελεί πλέον αμελητέα ποσότητα στην πολιτική σκηνή. Η δραματική αναφορά περί «ραγδαίων εξελίξεων» προέρχεται περισσότερο από κεκτημένη ταχύτητα ενός δημοσιογραφικού κλισέ, παρά από ουσιαστικό αντίκρισμα στα γεγονότα. Ένα κόμμα συρρικνωμένο στο 1% δεν παράγει πλέον πολιτικές εξελίξεις. Παράγει μόνο πολιτικό κουτσομπολιό και παραπολιτικό παρασκήνιο.

Στο αδιέξοδο που είχε φτάσει ο ΣΥΡΙΖΑ η παραίτηση του προέδρου Σωκράτη Φάμελλου, ήταν αναμενόμενη. Ο Φάμελλος, ένας ευγενής κατά τα άλλα άνθρωπος, υπήρξε από τους πρωτεργάτες της πραξικοπηματικής καρατόμησης του δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου Κασσελάκη. Στο πρόσωπό του ενσαρκώνεται η βιβλική φράση «μάχαιραν έδωσες…».

Κυρίως όμως ήταν ένας αδύναμος πρόεδρος που ενώ τα γεγονότα τον ξεπερνούσαν, προσποιούταν ότι άρχει επί αυτών. Προξενεί εντύπωση το παράπονό του ότι «συνάντησε την άρνηση του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Αριστεράς» ενώ ο ίδιος αγωνιζόταν για την συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων.

Μια τέτοια συνεργασία προϋπέθετε σχέδιο, στόχους, επαφές, συνεννόηση, και μια ηγεμονεύουσα δύναμη που θα έχει την πρωτοκαθεδρία. Πότε έγιναν όλα αυτά ώστε τώρα να εκφράζει «παράπονο» ότι δεν ήθελαν οι άλλοι;

Ακόμη όμως μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί το παράπονο απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα. Ότι ενώ ο ίδιος απέκλεισε κάθε αντιπαράθεση με το κόμμα του πρώην αρχηγού, διαπιστώνει ότι «παρά τις μεγάλες υπερβάσεις που κάναμε (σ.σ. τη δουλική συμπεριφορά), από την πλευρά της ΕΛΑΣ διατυπώνεται δημόσια η άρνηση συνεργασίας και σύγκλισης, σε αντίθεση με την προτροπή της κοινωνίας που απαιτεί ενότητα».

Πάγια πολιτική διαστροφή της Αριστεράς να ισχυρίζεται ότι διερμηνεύει και εκπροσωπεί την κοινωνία, χωρίς να την έχει ρωτήσει. Η μόλις χθεσινοβραδυνή δημοσκόπηση της Pulse για τον Σκαϊ δεν έδειξε κάποια μεγάλη «προτροπή της κοινωνίας» που να απαιτεί αριστερή ενότητα.

Πέραν αυτού εκπλήσσει ο Φάμελλος και για την πικρία που εκφράζει λόγω των σχολίων που ακούγονται εκ μέρους της ΕΛΑΣ, τα οποία «υποτιμούν τη δυνατότητα του ΣΥΡΙΖΑ και των ανθρώπων του να συμβάλλουν θετικά στην συμπαράταξη Αριστερών και Προοδευτικών πολιτών και συλλογικοτήτων».

Έως τώρα η έντονη επιμονή που έδειχνε «Να στηρίξουμε αυτή την πρωτοβουλία και να εργαστούμε για μια ευρεία προοδευτική σύγκλιση, ώστε να πέσει η Δεξιά», δημιουργούσε την υποψία ότι υπήρχε μυστική συνεννόηση με τον Τσίπρα: Να πάει ατύπως τον ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΛΑΣ, χωρίς τα πρόσωπα που δεν ενέκρινε ο Αλέξης.  

Τελικά αποδεικνύεται ότι χωρίς καμία συνεννόηση με τον Τσίπρα, χωρίς καμιά διασφάλιση ισοτιμίας, έθεσε το κόμμα ως υποπόδιο στον θρόνο του «αυτοκράτορος».

Λειτούργησε αυτοβούλως, στερώντας από το κόμμα του την αυθυπαρξία και αξιοπρέπειά του.  

Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε ικέτης σε ένα ηγεμόνα που απλώς ήθελε να τον καταβροχθίσει, χωρίς να προσφέρει κανένα αντάλλαγμα.

Παροιμιώδης και η ευθυκρισία του. Από το «δεν υπάρχει δυνατότητα για κατακερματισμό» και γι’ αυτό του φαίνονταν «αδιανόητα τα σενάρια που ακούγονταν (περί ίδρυσης κόμματος Τσίπρα), στον εξώστη του Παλλάς και στον «καθοριστικό ρόλο» που αναγνώρισε στον Αλέξη άμα τη εμφανίσει του νέου κόμματος.

Η διαπίστωση περί ανυπαρξίας συνεννόησης, επιτείνει τον προβληματισμό των βουλευτών που προτίθεντο να παραιτηθούν, είτε εντός των ημερών, είτε με την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου. Εφόσον δεν υπάρχει σιωπηρή συμφωνία, που θα βοηθούσε σε προσωπικές διευθετήσεις, νιώθουν ξεκρέμαστοι και «φοβούνται μην πάνε σαν το σκυλί στ’ αμπέλι», όπως είπε χαιρέκακα κάποιος.

Μετά την παραίτηση Φάμελλου ο ΣΥΡΙΖΑ εισέρχεται στον αστερισμό της αντισυστημικότητας με εμβληματικό πρόσωπο τον Παύλο Πολάκη. Η Κεντρική Επιτροπή που συνέρχεται θα είναι εκρηκτική και η όποια απόφασή της, εάν κατορθώσει να πάρει απόφαση, θα είναι υπό διαρκή αμφισβήτηση. Και αυτό γιατί δεν είναι ορισμένος ο αριθμός και η ταυτοποίηση των προσώπων των μελών του οργάνου.

Υπήρξε διαμάχη ανάμεσα στην πλευρά Πολάκη και την ως χθες ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, λόγω της άρνησης της τελευταίας να δημοσιοποιήσει τη λίστα των προσώπων που απαρτίζουν το ανώτατο Όργανο συντηρώντας έτσι την σύγχυση ως προς το ποιοι αντικαθιστούν τα στελέχη που έχουν παραιτηθεί.

Ο Πολάκης συγκεκριμένα θεώρησε «αχαρακτήριστη την προσπάθεια της ηγετικής ομάδας υπό τον Φάμελλο να αποκρύψει στοιχεία τη σταυροδοσίας στις εκλογές της Κ.Ε. για να μην μπορεί να ελεγχθεί αξιόπιστα η νομιμότητα της σύνθεσης μετά τις αποχωρήσεις».

Και αφού διαπίστωσε ότι το τέλος του κατήγορου είναι ο πάτος», διεμήνυσε: «ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΕΤΟΙΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ». 

Παράλληλα απευθυνόμενος σε αυτούς που βρίσκονται υπό αποχώρηση για την ΕΛΑΣ, ζήτησε αν σκοπεύουν να φύγουν, να μην πάνε στην Κ.Ε. να ψηφίσουν (δίκαιο είναι).

Το κόμμα θα περάσει πλέον στην πλευρά Πολάκη, ο οποίος το έχει δηλώσει άλλωστε...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 10, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίοι ΤΖΟΚΟΝΤΟΛΑΓΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: «Τα Κουρέλια τραγουδάνε ακόμα» στον ΣΥΡΙΖΑ

 Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ

Ο τίτλος δεν είναι υποτιμητικός, ανήκει σε ελληνική σουρεαλιστική ταινία του Νίκου Νικολαΐδη, το 1979, και αν έχει κάτι κοινό με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ο σουρεαλισμός.

Μέσα στα απομεινάρια του πρώην κυβερνητικού κόμματος βλέπεις ανθρώπους απόκληρους από την εύνοια του πρώην αρχηγού, να μάχονται για την διατήρηση ύπαρξης του κόμματος, που θα σημάνει την διατήρηση της δικής τους ύπαρξης στην πολιτική κονίστρα.

Βλέπεις κάποιους να έχουν την τιμιότητα να αποχωρούν, έστω και αν η τιμιότητα είναι κάλπικη, αφού ενδεχομένως να έχουν πράσινο σήμα από τον Τσίπρα.

Κάποιους άλλους να παραμένουν προκειμένου με την ψήφο τους να επηρεάσουν τις αποφάσεις του κόμματος ενώ ψυχή τε και σώματι ανήκουν στο κόμμα Τσίπρα και αφού ψηφίσουν τις αποφάσεις ενός κόμματος που δεν τους αφορά, να αποχωρήσουν.

Και κάποιους ενάντια σε κάθε λογική, να επιμένουν, με αυτοθυσία, να συστρατευτούν με τον Τσίπρα, ακόμη και όταν αυτός τους κλείνει την πόρτα κατάμουτρα!

Ο Παύλος Πολάκης χαρακτήρισε  «Πρωτοφανή στα πολιτικά χρονικά» την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο εσωτερικό του κόμματος, και ζήτησε την παραίτηση του προέδρου Σωκράτη Φάμελλου.

Όπως είπε «είναι  πρωτοφανές να υπάρχει πρόεδρος κόμματος και απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής που να λέει ότι θα στηρίξει ένα άλλο κόμμα. Αυτό δεν έχει υπάρξει ποτέ ξανά». Υποστήριξε ότι η εντολή που είχε πάρει ο Φάμελλος από το συνέδριο ήταν να υπάρξει ανασυγκρότηση και ανασύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ και του προοδευτικού χώρου και όχι να πούμε κλείνουμε το μαγαζί.

Στην συνεδρίαση της Κ.Ε. το Σάββατο η απόφαση του Οργάνου θα πρέπει να ορίσει ένα ξεκάθαρο πολιτικό πλαίσιο σύμφωνα με το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αυτοδιαλύεται, δεν παραχωρείται, δεν κάνει στην άκρη. Είναι ιστορικό κόμμα, έχει προγραμματικές θέσεις, έχει επεξεργασίες, έχει στελέχη έχει κόσμο και καλεί σε συστράτευση τις προοδευτικές δυνάμεις στη βάση μιας προγραμματικής συμφωνίας.

 

Η αναίρεση της προηγούμενης απόφασης αυτοδιάλυσης σημαίνει αυτονοήτως παραίτηση Φάμελλου. Και στην ακόλουθη εκλογή νέου προέδρου της Κ.Ο. δηλώνει «παρών». (Ναυτεμπορική).

Μια ημέρα πριν, σε ανάρτησή του είχε γράψει: «Μετά τις τελευταίες εξελίξεις η μάχη θα είναι ή ταν ή επι τας!!».

Εν τω μεταξύ κάποιοι Συριζαίοι και μετέπειτα Ελασίτες, έχουν κυκλοφορήσει το σλόγκαν «μισούν τα νιάτα τους». Αναφέρονται σε όσους στα νιάτα τους ήταν αριστεροί, δεν έγιναν μεν δεξιοί, αλλά διακρίνονται από ορθολογισμό και τηρούν κριτική στάση στα πεπραγμένα όχι της Αριστεράς γενικώς, αλλά της Τσιπραϊκής  Αριστεράς.

Υπάρχουν και αυτοί που «υπονομεύουν» τα νιάτα τους.

Ο Δημήτρης Χατζησωκράτης, στέλεχος με τιμητικό παρελθόν ως νεαρός την περίοδο της χούντας, και στην συνέχεια μετριοπαθές σημαίνον στέλεχος της Ανανεωτικής Αριστεράς, κάνει μια ακατανόητη πρόταση:

Γράφει: «Ακόμη και αν η πολιτική άρνηση του Αλ. Τσίπρα για συνεργασία συνεχίζεται, εμείς ΠΟΛΙΤΙΚΑ θα επιμείνουμε στην στήριξή της»!

Και αντιστρέφοντας τα  γεγονότα, αφού ο Τσίπρας είναι εκείνος που δείχνει εχθρότητα προς τον ΣΥΡΙΖΑ, επιμένει: «Εκείνο που δεν θα συγχωρήσει η κοινωνία θα είναι εχθρότητα και μέτωπο κατά της ΕΛ.Α.Σ, με όποια αριστερά προσχήματα. Δεν αντέχει ο χώρος άλλη χαμένη ευκαιρία».

Και προτρέπει σε αυτοχειρία, γράφοντας: «ψηφοδέλτιο ξεχωριστό, που εξ ορισμού και αφ΄εαυτού είναι αντιπαραθετικό, δεν πρέπει να καταθέσουμε»! (dnews).  

Ναι ο ΣΥΡΙΖΑ ούτως ή άλλως βρίσκεται υπό διάλυση. Πρόσφατα παραιτήθηκαν, ο Γιώργος Καραμέρος από την Κ.Ο. Επίσης  Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου (επάγγελμα ΠΑΣΟΚ) και ο Κώστας Ζαχαριάδης που δήλωσαν ότι δεν πρέπει να υπάρξει     ψηφοδέλτιο αντιπαραθετικό στην προσπάθεια του Αλέξη. Αλλά αυτοί τουλάχιστον αποχώρησαν, έστω και συμφωνημένα με τον Τσίπρα. Δεν παραμένουν εικονικά μέλη, για να προτείνουν κλείσιμο του μαγαζιού.

Το πρόβλημα στην συνεδρίαση της Κ.Ε. του Σαββάτου είναι ότι κάποιοι λειτουργούν ανέντιμα. Το εντόπισε και ο Νίκος Παππάς λέγοντας ότι ορισμένοι ψηφίζουν στην Κ.Ε. να μπει ο ΣΥΡΙΖΑ στο ψυγείο, και μέσα σε δυο εικοσιτετράωρα εγκαταλείπουν το καράβι για να ενταχθούν σε άλλο πολιτικό φορέα. Η στάση όσων παραμένουν να ψηφίσουν στην Κ.Ε. και μετά αποχωρούν είναι «αδόκιμη ως κάτι άλλο».

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πλέον πολιτικό μέγεθος και εξ αυτού δεν μας απασχολεί ειδησεογραφικά. Μας απασχολεί ως…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 10, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Δικαίωμα στο δίλημμα και τα όρια της χειραγώγησης

Image

 

 

Του Άρη Αλεξανδρή

Στην Ελλάδα μάς αρέσουν τα διλήμματα όταν προσφέρονται ως υποκατάστατα αναλυτικής σκέψης.

«Με τη διαφθορά ή με την εντιμότητα;», αναρωτιέται ο Αλέξης Τσίπρας στο Εθνικό Συμβούλιο της ΕΛΑΣ, θεωρώντας με τη χαρακτηριστική του μετριοπάθεια ότι ο ίδιος ταυτίζεται εξ ορισμού με τη δεύτερη, άρα δεν έχουμε παρά να τον εμπιστευτούμε. Ξανά.

Σαν να μην έθεσε το ίδιο δίλημμα, με τις ίδιες ή με άλλες λέξεις, και πριν από δέκα χρόνια· σαν να μη διαψεύστηκε η ρητορική του ηθικού πλεονεκτήματος ξανά και ξανά.

Ακόμη όμως κι αν είναι δόκιμο να ερμηνεύει κανείς τη σύνθετη πραγματικότητα με μανιχαϊστικούς όρους, ακόμα κι αν το δίλημμα δεν έχει πτωχεύσει, τι είναι αυτό που κάνει τον πρόεδρο της ΕΛΑΣ να πιστεύει πως είναι το κατάλληλο πρόσωπο να το θέσει;

Ποιος του δίνει το δικαίωμα;

Του το δίνει ο πρωθυπουργός. Η μετάβαση του Αλέξη Τσίπρα από την ινστιτουτοποιημένη πολιτική ανυπαρξία στο αντιπολιτευτικό προσκήνιο είναι σε μεγάλο βαθμό δώρο της κυβέρνησης· απότοκο της επιλογής της να τον χρίσει αντίπαλό της.

Τα στελέχη της Ν.Δ. το δηλώνουν, άλλωστε, ευθέως: «Φυσικός μας αντίπαλος είναι ο Αλέξης Τσίπρας».

Ωστόσο, η αναβίωση μιας κόντρας που η Ν.Δ. θεωρεί πως έχει υπό έλεγχο δίνει στον αντίπαλό της ένα πλεονέκτημα που αυτός δεν έχει κερδίσει μόνος του.

Η ευεργεσία δεν γίνεται τυχαία: η κυβέρνηση χαρίζει στην ΕΛΑΣ ό,τι στερεί από το ΠΑΣΟΚ, αποβλέποντας στην ευνοϊκότερη δυνατή εκλογική αναμέτρηση. Και, πράγματι, το στήσιμο του παιχνιδιού ενδέχεται να την τονώσει· να ενεργοποιήσει αντιτσιπρικά αντανακλαστικά και να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους της.

Από την άλλη…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 10, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Μια Κυριακή του Ιουλίου 2015

 

Του Κωνσταντίνου Ζανετόπουλου

Είναι Κυριακή βράδυ. Καλοκαίρι. Εξω υπάρχει ακόμα το λυκόφως. Είμαστε μέσα σε ένα νεοκλασικό μέγαρο. Τα παράθυρα ανοιχτά να μπαίνει η δροσιά του Εθνικού κήπου που είναι απέναντι. Ο φωτισμός υποβλητικός. Τα ποτήρια, τα ποτά τα φαγητά στους δίσκους διάσπαρτα. Κάτι σαν πάρτι, σαν χαλαρή συγκέντρωση. Κάλεσμα άνετο, καθόλου  στημένο. Με τα κοντομάνικα , με τα πουκαμισάκια, με χαλαρά φορέματα.

Όλες οι ηλικίες, όλα τα στυλ παίζουν. 

Υπάρχει και ένα μεγάλο τραπέζι. Μοιάζει με συνεδριάσεων, και μια τηλεόραση ανοιχτή που την κοιτάνε όλοι προσηλωμένοι. 

Ανακοίνωση πρόβλεψης για το τελικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος από έναν σοβαρό κύριο  ΕΞΗΝΤΑ ΔΥΟ ΤΑ ΕΚΑΤΟ… προβλέπεται να πάρει το ΟΧΙ (μετά από τόσα χρόνια που πέρασαν έχω ξεχάσει ποιο ήταν το καλό και ποιο το κακό.)

Χαμός στο πάρτι. Σαν να έβαλε ο DJ τη μεγαλύτερή του επιτυχία. Αγκαλιές, φιλιά χοροπηδητά. Τα χέρια ψηλά. 

Πανηγυρίζανε για κάτι που εγώ, που εμείς, γνωρίζαμε πως ήταν μια χίμαιρα. Ένα πουκάμισο αδειανό.

Μα πώς είναι δυνατόν να βλέπουμε τον κόσμο με άλλα μάτια.  Πόσοι κόσμοι υπάρχουνε; Τι δεν καταλαβαίνανε; Τι προσδοκούσανε;

Μετά άρχισε το μάζεμα του πάρτι. Ήρθε το hangover. O όμορφος της παρέας, ο γέρο-νέος  με την μοτοσοκλέτα και το πομπώδες ύφος έγινε αποσυνάγωγος. Ο αρχηγός άρχιζε να δαγκώνει τα χείλια του. Το βλέμμα του σκοτείνιαζε. Ήγγικεν η ώρα. Πάμε να δούμε τι θα δούμε.

Είμαστε στις Βρυξέλλες τώρα. Η κάμερα στους Ευρωπαίους. Στο σύστημα. Στο μοχθηρό κατεστημένο που ήθελε να βάλει χέρι στην περιουσία μας μέσω του Υπερταμείου με τα περίφημα 50 δισεκατομμύρια και που πριν από μερικές ημέρες έσβησε το παρελθόν του με ένα νέο όνομα. Τώρα λέγεται Εθνικό Αναπτυξιακό Ταμείο. Είναι όλοι τους κανονικοί άνθρωποι. Διαφορετικές προσωπικότητες , αλλά είχαν ένα modus operandi. Μια αστική ευγένεια. Μια ιστορία. Την ιστορία της Ευρώπης που είναι το καλύτερο μέρος του κόσμου.

Ο κάθετα αρνητικός Σόιμπλε απέναντι μας, με μια φυσιογνωμία γερμανική σαν να έχει βγει από πολεμική ταινία, με προσωπική ζωή  πληγωμένη από τρομοκρατικές σφαίρες και ίσως μια δικαιολογημένη πικρία απέναντι στην ζωή. Είχαν και στην πείρα τους  το παράδειγμα της Ανατολικής Γερμανίας που όσα χρήματα και να τους έδιναν δεν ανέβαζαν ταχύτητα με τίποτα, και μάλλον έτσι μας έβλεπαν.

Ο Ματέο Ρέντζι  φώναζε πως σε λίγο θα μας ζητήσουν πίσω μέχρι και την ευρωπαϊκή κούπα του 2004. Δεν είπε τίποτα για την Eurovision… μάλλον δεν θα την θυμόταν

Ο Λουξεμβουργιανός Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ  ο πιο φανατικός φιλέλληνας από όλους.

Και στο τέλος ο Ντόναλντ Τούσκ (ο σημερινός  πρωθυπουργός της Πολωνίας)  Στις 7.00 το πρωί όταν όλοι ήταν έτοιμοι να τα παρατήσουν, σηκώθηκε πήγε στην πόρτα και την κλείδωσε. Δεν φεύγει κάνεις εάν δεν συμφωνήσουμε είπε. Και συμφώνησαν στις 9.58 στις 13 Ιουλίου του 2015

Δωρεάν διακοπές εφόρου ζωής στον Τούσκ, στον Ρέντζι και σε όλους τους. Η κάμερα δεν θα ξαναγυρίσει σε εκείνο το κυριακάτικο πάρτι της ημέρας του δημοψηφίσματος. Μερικοί απτόητοι έχουν το θράσος, κουράγιο, αυτοαγάπη να δώσουν την δικιά τους άποψη. Δεν μας έκαναν σοφότερους. 

Όμως μου έκανε εντύπωση ένας. Εξ’ απορρήτων του αρχηγού. Ακόμα και στις δύσκολες διαπραγματεύσεις, στις στιγμές της αποκάλυψης των ψευδαισθήσεων στις Βρυξέλες, χαρούμενος, μειδιαστός, χαλαρός. Μάλλον ήταν τόσο χαρούμενος για την τύχη του να βρίσκεται εκεί σαν παράγοντας, μέσα στο κάδρο της ιστορίας. Ακόμα και σήμερα  στην κάμερα των δημοσιογράφων/συγγραφέων του βιβλίου  ήταν άνετος, αχάμπαρος στην κυριολεξία.

Τελικά δέκα χρόνια δεν ήταν αρκετά για να ξεθωριάσουν οι θύμισες και τα συναισθήματα.

Μέχρι πρότινος ήθελα να μπω μέσα στο μεδούλι τους να καταλάβω τί ήθελαν να πετύχουν, τι σκεφτόντουσαν, τι στα κομμάτια περίμεναν να γίνει.

Σήμερα κατάλαβα. Πλήρης αδυναμία κατανόησης του σύγχρονου γίγνεσθαι, το πως δουλεύει ο κόσμος. Ένα – δύο  υπέρμετρα εγώ και αρκετοί  κολλητοί που δεν μπορούσαν να πιστέψουν την καλή τους τύχη, καβαλήσαν ένα κύμα δικαιολογημένης διαμαρτυρίας σε χρόνιες κακο-κυβερνησίες. Γιατί όταν αναλαμβάνουν οι ολίγιστοι, οι σοβαροί έχουν αποτύχει.

Διαφωνώ κάθετα με τον τίτλο στο χιλιοστό, που είχε όλη η σειρά των εκπομπών.

Το χιλιοστό προέκυψε από τις απαντήσεις των ευρωπαίων που ήταν παρόντες, για το πόσο κοντά φθάσαμε στην έξοδο και στην καταστροφή.

Το χιλιοστό δείχνει μια καλή τύχη, ένα παρατσάκ, πάλι καλά που δεν πάθαμε τίποτα. Ήμασταν οι μάγκες και κάπως την γλυτώσαμε.

Όχι δεν ήμασταν ούτε μάγκες, ούτε τυχεροί.

Είχαμε πατήσει γκάζι σε ανοιχτό αυτοκίνητο που είχαμε αγοράσει το 2008 και ορμούσαμε σαν την Θέλμα και Λουίζ προς τον γκρεμό.

Γιατί δεν πέσαμε;

Μήπως…

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 10, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Παλιμπαιδισμός και ψηφοθηρία

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Εύκολα λες «να καταργήσουμε τις Πανελλήνιες», όπως λέει ο Καπετάν Καραμήτρος ο Εντιμος.

Τι σημαίνει αυτό όμως στην πράξη και τι συνεπάγεται η κατάργησή τους;

Χωλοί, κωφοί, τυφλοί, όλοι στον Αγιο Παντελεήμονα ή μήπως θα επιλέγουν τα πανεπιστήμια εκείνους που κρίνουν κατάλληλους;

Και με ποια κριτήρια, με το απολυτήριο του Λυκείου;

Επειτα, τα πανεπιστήμια πώς θα τα βγάλουν πέρα, διοικητικά και διδακτικά, με την εισροή του πλήθους των φοιτητών;

Ακόμη κι αν η κατάργηση γινόταν αμέσως «με ένα νόμο και ένα άρθρο», που έλεγε κάποιος κάποτε, η εισαγωγή στο πανεπιστήμιο με βάση το κριτήριο «όποιος θέλει και όπου θέλει», όπως την υπονοεί ο Καπετάνιος, θα σήμαινε πρακτικά τη διάλυση της Ανωτάτης Παιδείας, όπως ακριβώς η κατάργηση του εισιτηρίου θα κατέστρεφε τις δημόσιες συγκοινωνίες.

Φυσικά, αυτά δεν απασχολούν τον Καπετάνιο, του φτάνει να καλλιεργεί την προσδοκία του εξωπραγματικού στους πιο κουτούς και τους ευήθεις.

Κατά τα λοιπά, «διακρίνεται για την εντιμότητά του», που είπε και κάποιος ελασίτης προσφάτως και μας έκανε να γελάσουμε, ας είναι καλά.

Να του αναγνωρίσουμε όμως του Καπετάνιου ότι σερβίρει την αρλούμπα με απαράμιλλο τρόπο, με έναν γλυκερό μπακαλιάρο, στα όρια του γλοιώδους: «Να καταργήσουμε τις Πανελλαδικές Εξετάσεις, ένα σύστημα που έχει δημιουργήσει τρομερό άγχος, πίεση στην πιο όμορφη ηλικία, την εφηβική ηλικία, που έχει μετατρέψει το Λύκειο από χώρο δημιουργίας σε εξεταστικό προθάλαμο των ΑΕΙ». Τα περί Λυκείου, ως χώρου δημιουργίας, είναι, υποθέτω, μια έμμεση αναφορά στις καταστροφές που προκαλούνται – ή δημιουργούνται, αν έτσι το θέλει ο Καπετάνιος – από τις καταλήψεις.

Το άλλο που πρέπει να παρατηρήσουμε είναι η ηλικιακή κλίμακα, που υπονοείται πίσω από την εξιδανικευμένη παρουσίαση της εφηβείας. Είναι η γνωστή ηλικιακή κλίμακα του ΣΥΡΙΖΑ, κατά την οποία ο τριανταπεντάρης λογίζεται ως «ημιπιτσιρικάς», που έλεγε ο σοφός Νίκος Βούτσης.

Με βάση αυτά τα μέτρα, είναι λογικό ο Καπετάν Καραμήτρος να αντιμετωπίζει τους εφήβους σαν νήπια, που αντί να κοινωνικοποιούνται στην παιδική χαρά ταλαιπωρούνται τα καημένα με τις εξετάσεις.

 

Αν κάτι σας θυμίζει από το παρελθόν αυτός ο Καραμήτρος, δεν έχετε πέσει έξω. Είναι ο νεαρός Αλέξης Τσίπρας, με το μαλλί περικεφαλαία με λασπωτήρα, σε ηλικία 15 χρονών, στην εκπομπή της Αννας Παναγιωταρέα, να υπερασπίζεται τις καταλήψεις επί υπουργίας Αρσένη – μιλάμε δηλαδή για τη δεκαετία του 1990. Εκείνα που έλεγε τότε, ότι οι νέοι θέλουν χρόνο να ανακαλύψουν τον εαυτό τους, να ερωτευτούν, να ονειρευτούν κι άλλα σαχλά παρόμοια, αυτά πουλάει και σήμερα στους δεκαεπτάρηδες, για να πάρει την ψήφο τους. Είναι ο παλιμπαιδισμός δηλαδή, στην υπηρεσία της ψηφοθηρίας.

Και πάντως, αν σώνει και καλά θέλουμε ελεύθερη πρόσβαση στα πανεπιστήμια, ας το κάνουμε με τρόπο που δεν θα καταστρέφει την πανεπιστημιακή παιδεία της χώρας. Εφόσον το ζητούμενο είναι το πτυχίο, να απονέμεται με τη γέννηση, κατά την εγγραφή στο Ληξιαρχείο.

Θα το διαλέγουν οι γονείς, εννοείται.

Πώς το θέλετε το παιδί; Γιατρό, δικηγόρο, αρχιτέκτονα;

Θα διαλέγουν με απόλυτη ελευθερία, χωρίς κανέναν περιορισμό.

Ούτως ή άλλως, το πτυχίο …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 10, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Οι… κηλίδες του «εντιμότερου»

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Στο κάποτε λαμπερό πρόσωπο του  Αλέξη Τσίπρα, αρχίζουν να γίνονται ορατές οι κηλίδες που υπήρχαν αλλά για κάποιο λόγο, ούτε η κυβερνητική παράταξη ούτε η ειδησεογραφία, ενδιαφέρθηκαν να εστιάσουν.

Ίσως, τον προστάτευε ως ασπίδα η αχλή του «ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς», που - ναι - ήταν πραγματικό στα ανώνυμα μέλη και στελέχη μιας άλλης εποχής. Και αυτή την ηθική αξία που οι παλιοί δημιούργησαν με στάση ζωής, ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη το εκμεταλλεύτηκε, το οικειοποιήθηκε και το προσωποποίησε μέσω οπαδών και  troll στο διαδίκτυο, προκειμένου να μείνει αδιάβροχος σε υποψίες.

Έως πρόσφατα που ο Άδωνις, προγραμματισμένα ή αυθόρμητα (καθότι το στόμα του είναι απύλωτο αλλά όχι χυδαίο σαν του Πολάκη), έθεσε το δάκτυλο επί του τύπου των ήλων.

Σε τηλεοπτικές του δηλώσεις αλλά και σε ανάρτησή του, παρέθεσε σειρά υποθέσεων της περιόδου διακυβέρνησης  ΣΥΡΙΖΑ, για να υποστηρίξει  ότι δεν εναρμονίζονται  με την εικόνα  του «πιο έντιμου» που φιλοτεχνεί στον Τσίπρα το επικοινωνιακό επιτελείο που τον καθοδηγεί στο rebranding.

 Φυσικά, δικαιούται κάποιος να διερωτηθεί - και το διατυπώνουμε εκ των προτέρων - γιατί όλα αυτά που επικαλείται τώρα ο Άδωνις, και τα οποία ήταν απορία πολλών στρωμάτων του λαού και όχι μόνο ΝΔτων, δεν θα έψαξε η κυβέρνησή του επί εφταετία; Και γιατί τώρα; Επειδή διακρίνεται κάποια δημοσκοπική κόπωση;

Η αρχή των καταγγελιών έγινε τηλεοπτικώς με τους ποινικούς κώδικες.

Όντως είχε αποτελέσει γενική απορία, ποιος ήταν άραγε ο  τόσο σοβαρός λόγος που θα έπρεπε οι κηρυχθείσες εκλογές του 2019 να καθυστερήσουν μια εβδομάδα προκειμένου να ψηφιστούν;

Ήταν άραγε τόσο εμβληματικό έργο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ επί του συγκεκριμένου μέτρου (που δεν ήταν) ή ενυπήρχε αόρατη σκοπιμότητα;

Πάντως, ο Σταύρος Κοντονής, υπουργός Δικαιοσύνης επί ΣΥΡΙΖΑ, τους είχε χαρακτηρίσει «στίγμα και όνειδος» για μια κυβέρνηση «που επαγγέλθηκε την κάθαρση». Είχε επικεντρωθεί ιδιαίτερα στην τροποποίηση της δωροδοκίας από κακούργημα σε πλημμέλημα, καθώς και σε άλλες διατάξεις, διατάξεις π.χ. για σεξουαλικά εγκλήματα κατά ανηλίκων και τις παρεπόμενες ποινές. 

 

Είχε καταγγείλει δόλια επίσπευση και ισχυρίστηκε ότι υπήρξε «ακραίο σημείο διαπλοκής» με ολιγαρχικά συμφέροντα, ώστε να ευνοηθούν συγκεκριμένοι κατηγορούμενοι (π.χ. μετατροπή δωροδοκίας ώστε κάποιες υποθέσεις να μπουν στο αρχείο).

Είχε επίσης καταγγείλει τις ελαφρύτερες ποινές που ήταν ευνοϊκές για την Χρυσή Αυγή και παρείχαν τη δυνατότητα διατήρησης των πολιτικών δικαιωμάτων των στελεχών της.

Η υπόθεση πάντως τώρα περιπλέκεται. Ο Κυριάκος Βελόπουλος, με αφορμή τις δηλώσεις Γεωργιάδη, κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά στον Άρειο Πάγο, δηλώνοντας ότι «σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, όταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κατήγγειλε για δωροδοκία πρώην Πρωθυπουργό, θα είχε παρέμβει αυτεπάγγελτα η Δικαιοσύνη» και ζητά να διαλευκανθεί πλήρως η καταγγελία.

Εδώ πάντως να εξηγήσουμε ότι ο κ. Κοντονής επανειλημμένα έχει διευκρινίσει ότι δεν μίλησε ποτέ για χρηματισμό αλλά για πολιτική διαπλοκή.

Όμως η ενέργεια Βελόπουλου ανοίγει εκ νέου την υπόθεση, την αποσύρει θεσμικά από τη θεσμική λήθη, και μάλλον επιβάλει εκ νέου τη διενέργεια  έρευνας… Κάτι που δεν θα εκκινούσε με πρωτοβουλία Τσίπρα, παρότι ο Γεωργιάδης τον προκάλεσε να τον μηνύσει.

Ο Γεωργιάδης ανέφερε και άλλα, μεταξύ των οποίων και τον διαγωνισμό των τηλεοπτικών αδειών, τις υποθέσεις Καλογρίτσα, τις «μαύρες σακούλες με λεφτά» που είχε αναφέρει η γραμματέας του κ. Καλογρίτσα, την σύνδεση με τον Νικολάς Μαδούρο της Βενεζουέλας, που ίσως δεν ήταν μόνο ιδεολογική αλλά είχε και υλικό αντίκρισμα.

Δεν είναι μόνο αυτά. Είναι και η περίφημη εξαγορά εκ μέρους της ΔΕΗ της σκοπιανής εταιρίας προμήθειας και εμπορίας  ηλεκτρικής ενέργειας EDS (Energy Distribution System). Αγοράστηκε με 5 εκ. ευρώ, ενώ η εταιρία είχε αρνητικά οικονομικά αποτελέσματα. Είχε όμως ένα προσόν. Ανήκε σε στενό συνεργάτη του Πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεφ, και η αγορά έγινε ενόψει της συμφωνίας των Πρεσπών.

Είναι και τα «μαύρα ταμεία» του κόμματος για τα οποία μίλησε ο Κασσελάκης, όπως και η υπόθεση της ELFE και τα χρέη της στη ΔΕΠΑ, με καταγγελλόμενο ως μεσάζοντα τον φίλο του Νίκου Παππά, Μανώλη Πετσίτη. Στους λογαριασμούς του οποίου βρέθηκαν μεγάλα ποσά άγνωστης προέλευσης. 

 

Για όλα αυτά και άλλα που έχουν καταγγελθεί, ο Τσίπρας διατήρησε αιδήμονα σιωπή.

Και η ΝΔ δεν θέλησε να του τη χαλάσει!

Και τον βρίσκει μπροστά της ως τον «εντιμότερο»!

 

 ΥΓ: Πότε…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 10, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίου rebrand-ισμένου εθνικού σουργελοξεφτιλαρά κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 10, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίων Τζοκοντολάγνων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 10, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΝουΔο-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία (με τη ματιά του Θοδωρή Δημητρίου)

Την διαδικτυακή γωνιά του Θοδωρή (ο οποίος δεν αφήνει κανένα Αριστερο-ΠΑΣΟΚ-ο-Δεξιό σούργελο σε χλωρό κλαρί ) θα την βρείτε ΕΔΩ  (https://x.com/Knight_lately)   

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 10, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

Σαν σήμερα (10/7/ΧΧΧΧ)

 

1774: Υπογράφεται απο την τσαρική Ρωσία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία η συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, που προέβλέπε -μεταξύ άλλων- ελεύθερη ανά τη Μεσόγειο ναυσιπλοΐα για τους Ρώσους.

1925: Ξεκινά η Δίκη των Πιθήκων, μία από τις δέκα πιο σημαντικές δίκες στη νομική ιστορία των ΗΠΑ.

1928: Ο Τζορτζ Ίστμαν, δημιουργός της εταιρίας Kodak, επιδεικνύει το πρώτο έγχρωμο φιλμ.

1949: Ο Τίτο ανακοινώνει ότι κλείνει τα σύνορα της Γιουγκοσλαβίας με την Ελλάδα, προκειμένου να αποτρέψει τη διακίνηση ανταρτών.

1985: Γάλλοι κομάντος ανατινάσσουν το πλοίο της Greenpeace «Rainbow Warrior» στο λιμάνι Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας. Κατά την επιχείρηση, ένας φωτογράφος χάνει τη ζωή του.

1991: Ο Μπόρις Γέλτσιν ορκίζεται πρόεδρος της Ρωσίας. Είναι ο πρώτος εκλεγμένος ηγέτης στη χιλιετή ιστορία της χώρας.

2015: Πεθαίνει ο αιγύπτιος ηθοποιός Ομάρ Σαρίφ, σε ηλικία 83 ετών. 
 
 
 
 
 
 
 


2023 Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 70 ετών άφησε ο σπουδαίος Έλληνας τραγουδιστής, Χρήστος Αυγερινός. 

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 10, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες

ΚΚΕδικα ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Οι εμφυλιοπολεμικοί γάιδαροι βλέπουν παντού κεφάλες

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Αν υποθέσουμε ότι αναφερόμενος σε μια υπόθεση βιασμού πω «ασχέτως του τι έκανε, ο δράστης ήταν ένα πολύ καλό παιδί» ή αν μιλώντας για τον βιασμό γενικώς πω «σιγά μη φοβούνται οι γυναίκες να κυκλοφορήσουν», είναι βέβαιο ότι θα ακούσω τα χειρότερα και θα χαρακτηριστώ (δικαίως) μισογύνης.

Αν μετά από λίγο καιρό και με αφορμή μια άλλη υπόθεση βιασμού κάποιος θυμίσει αυτά που είπα, πιστεύετε ότι μπορεί να βρεθεί έστω και ένας που θα τον κατηγορήσει για «μισογυνιστική ρητορική»;

Γιατί ρωτάω τα αυτονόητα;

Γιατί δυστυχώς αυτά που μας φαίνονται αυτονόητα δεν είναι αυτονόητα για όλους. Και πολύ περισσότερο για τους χαϊδεμένους και κακομαθημένους συντρόφους.

Οι σύντροφοι λατρεύουν τον Άρη τον Βελουχιώτη. Το ΚΚΕ φέτος οργανώνει γιορτές για τα 80 χρόνια από την ίδρυση του «Δημοκρατικού» Στρατού Ελλάδος (δηλαδή από την έναρξη του Εμφύλιου) και γενικώς η αριστερά τιμά σε κάθε ευκαιρία την προσπάθεια να επιβληθεί στην Ελλάδα φιλοσοβιετική δικτατορία.

Για τους περισσότερους συντρόφους, τα «Δεκεμβριανά» δεν ήταν ένα εγκληματικό λάθος αλλά μια δίκαιη και ηρωική μάχη που χάθηκε.

Ο Εμφύλιος δεν είναι κάτι που θέλουν να ξεχάσουν, ή που το θυμούνται ως μελανό σημάδι, αλλά μια πηγή έμπνευσης.

Για τους συντρόφους ο όρος «δεξιός» περιγράφει περισσότερο εχθρό πάρα πολιτικό αντίπαλο. Και δεν υπάρχει τίποτα από όλα τα παραπάνω που να μην αξίζει τον όρο «εμφυλιοπολεμικός».

Παρόλα αυτά, οι ίδιοι άνθρωποι που τα υγρά τους όνειρα κυριαρχούνται από έναν εμφύλιο με αυτούς νικητές, χαρακτηρίζουν ως «εμφυλιοπολεμική ρητορική» οποιαδήποτε ρητή αντίθεση με την αριστερά.

Ένας αριστερός μπορεί εύκολα να πει ότι «η δεξιά κατέστρεψε την Ελλάδα» χωρίς να δώσει κανείς σημασία.

Αν ένας δεξιός (ή και κεντρώος, δεν έχει σημασία, για τους συντρόφους όλοι αυτοί είναι δεξιοί) τολμήσει να πει κάτι αντίστοιχο για την αριστερά, θα κατηγορηθεί αμέσως για «εμφυλιοπολεμική ρητορική».

Κι επειδή κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να διορθώνει τους γαϊδάρους συντρόφους όταν λένε όλους τους άλλους κεφάλες, εδώ και λίγες ημέρες «εμφυλιοπολεμική ρητορική» συνιστά και η υπόμνηση των περιπτώσεων όπου ο αυτοαποκαλούμενος «προοδευτικός» κόσμος της χώρας έκλεισε το μάτι σε εγκληματίες.

Οι φράσεις «η 17 Νοέμβρη είχε ένα λαθεμένο ιδεώδες υπέρ του ανθρώπου», «κανείς δεν τρομοκρατήθηκε από τη 17 Νοέμβρη», «δεν θυμάμαι κανένας να έχει σκοτωθεί από μολότοφ», «ποιο είναι το αδίκημα κάποιου που έχει πάνω του μια μολότοφ;», «τι σας νοιάζει εσάς αν κάποιος έχει μολότοφ;» είναι φράσεις οι οποίες έχουν βγει από το στόμα βουλευτών και στελεχών της αριστεράς (αν αναρωτιέστε, αυτός που δεν θυμόταν νεκρούς από μολότοφ δεν τους θυμόταν μετά τις δολοφονίες στη Μαρφίν). Και δεν είναι φράσεις του περασμένου αιώνα, αλλά των 10 τελευταίων ετών.

Τα στελέχη που τις ξεστόμισαν δεν υπέστησαν καμία συνέπεια. Ούτε τους διέγραψαν ούτε τους μάλωσαν. Αλλά αν τύχει κανείς και τις θυμίσει, τότε κατηγορείται για «εμφυλιοπολεμική ρητορική» (ακόμα και από το ΠΑΣΟΚ το οποίο έχει τόσο πολύ ταυτιστεί με την αριστερά που αισθάνεται την ανάγκη να συμπλέει μαζί της σε όλα).

Αντιλαμβάνομαι ότι η ανωριμότητα που βρίσκεται στον πυρήνα της αριστερής σκέψης ευνοεί μια ανοχή στους συντρόφους. Αλλά εδώ μιλάμε για προνομιούχους που πιστεύουν ότι δικαιούνται να λένε ό,τι τους κατέβει και ταυτοχρόνως να επιτίθενται με μένος σε οποιονδήποτε λέει κάτι που τους είναι δυσάρεστο.

Δεκαετίες χαϊδέματος (κυρίως από τον τύπο) έχουν μετατρέψει τους συντρόφους σε…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Ιουλίου 09, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΚΚΕδικα ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Cosplay χωρίς κοστούμια

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Το επίδικο της υπόθεσης ήταν ποιος ευθύνεται για το «εμφυλιοπολεμικό» κλίμα στην πολιτική ζωή.

Στον καβγά, που κράτησε δυο-τρεις μέρες και ξεκίνησε με αφορμή τη δολοφονία της Βάγιας Νέστορα, πρωταγωνίστησαν ο γραμματέας της ΝΔ Κώστας Κυρανάκης και ο Καπετάν Αλέξης Καραμήτρος της ΕΛΑΣ.

Εντούτοις, αδίκως ξόδεψαν χρόνο και ενέργεια, διότι την έγκυρη απάντηση την έδινε, την ώρα μάλιστα που εκείνοι τσακώνονταν, το λεγόμενο Ιστορικό, δηλαδή το ΚΚΕ, με την «Αντιιμπεριαλιστική Κατασκήνωση» στο Βίτσι, όπου οι κομμουνιστές ηττήθηκαν το 1949 στον Εμφύλιο.

Αυτό που κάνουν το ιερατείο και οι πιστοί του ΚΚΕ, εδώ και μερικά χρόνια στο Βίτσι, το ονομάζουν «κατασκήνωση», στην πραγματικότητα όμως είναι κάτι περισσότερο: είναι cosplay (costume play) αλλά χωρίς κοστούμια. Κνίτες και κνίτισσες φοράνε τον ρόλο του αγωνιστή του ΔΣΑ, όχι τη στολή του, και ευχαριστιούνται! Τι ακριβώς ευχαριστιούνται δεν το ξέρω, ούτε και φτάνει ως εκεί η φαντασία μου.

Υποθέτω όμως ότι θα είναι η ίδια ευχαρίστηση στην οποία αφήνονται τόσοι άλλοι συνάνθρωποι ανά την υδρόγειο, που επιδίδονται σε ανάλογα μασκαρέματα, αναβιώσεις, αναπαραστάσεις κ.λπ., με πρόσχημα την ιστορική μνήμη. Σε όλους αυτούς, η τελετουργία της μεταμφίεσης, είτε εσωτερικής είτε εξωτερικής, προσφέρει μια απόδραση από την πραγματικότητα και τη μετάβαση σε μια πλαστή και ελεγχόμενη πραγματικότητα.

Στην περίπτωση του Ιστορικού όμως, είναι και κάτι ακόμη, πιστεύω: τους πηγαίνουν εκδρομή στην εξοχή για να ενθαρρύνεται η αναπαραγωγή του είδους τους.

Αυτό είναι αναγκαίο για να μην εξαλειφθεί το Ιστορικό, διότι δεν είναι μόνο ότι δεν βρίσκουν κόσμο πρόθυμο να βάλει τη ζωή του στην προκρούστειο κλίνη της ιδεολογίας του ΚΚΕ, ούτε και είναι απλό να βρεις κάποιον που ζει στο 2026, κουβαλώντας τα μυαλά του 1917.

Είναι και ότι δεν θέλουν φρέσκο αέρα.

Ολο αυτό, βέβαια, εδράζεται σε μια λογική θρησκευτικής σέκτας. Καταλαβαίνουν ότι η θρησκεία τους δεν αρέσει και ότι κινδυνεύει να σβήσει, αν οι ίδιοι δεν κάνουν κάτι, όμως την ίδια ώρα είναι βέβαιοι ότι η Δευτέρα Παρουσία θα γίνει, ο κόσμος να χαλάσει. Είναι νομοτελειακό, όπως λένε.

Τι κάνουν λοιπόν μέχρι τότε;

Κλείνονται στον ασφυκτικό κόσμο τους, με τον σκοπό …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Ιουλίου 09, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΚΚΕδικα ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Κόψτε τα ναρκωτικά σύντροφοι…

 Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ

Ως έθνος γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου και όχι την 29η Μαΐου 1453. Γιορτάζουμε τη νίκη και όχι την ήττα. Τιμούμε την 28η Οκτωβρίου, όταν ο Ιωάννης Μεταξάς είπε το «Όχι», και όχι την 6η Απριλίου 1941, όταν ξεκίνησε η γερμανική εισβολή, ούτε την 20ή Απριλίου, όταν υπογράφηκε η συνθηκολόγηση.

Τι είδους άνθρωποι επιλέγουν να γιορτάζουν μια αιματηρή ήττα; Και τι είδους κοινωνία μπορούν να οικοδομήσουν άνθρωποι που αντλούν την ταυτότητά τους από την εξιδανίκευση μιας ιστορικής συντριβής;

Πριν από λίγες ημέρες διάβασα για τις πορείες των νέων της Αριστεράς στην κορυφή του Βίτσι, προκειμένου να αποτίσουν φόρο τιμής στο σημείο όπου συνετρίβησαν οι τελευταίες δυνάμεις του Δημοκρατικού Στρατού από τον Ελληνικό Στρατό κατά τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου.

Το να στρατευόταν κάποιος κάτω από τα κόκκινα λάβαρα τη δεκαετία του 1940 είναι ιστορικά κατανοητό. Οι περισσότεροι γνώριζαν ελάχιστα για τις πραγματικές συνθήκες ζωής στη Σοβιετική Ένωση, ενώ τα ιδανικά της κομμουνιστικής αναδιοργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας ασκούσαν ισχυρή γοητεία.

Το να εξακολουθεί όμως κάποιος να πιστεύει στα ίδια ιδανικά δύο ή τρεις δεκαετίες μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και τη μετάλλαξη της Κίνας σε ένα ιδιότυπο κρατικό καπιταλιστικό σύστημα αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, ένδειξη ιδεολογικής ακαμψίας και αδυναμίας προσαρμογής των πεποιθήσεων στα ιστορικά δεδομένα.

Το 1990, στη Δύση τα ράφια των καταστημάτων ήταν γεμάτα αγαθά, ενώ στη Σοβιετική Ένωση οι πολίτες περίμεναν επί ώρες σε ουρές εκατοντάδων μέτρων για λίγες πατάτες, λίγη ζάχαρη ή ένα ρολό χαρτί υγείας.

Στην Κίνα εκατομμύρια άνθρωποι είχαν γνωρίσει την πείνα, ενώ στη γειτονική Αλβανία του Ενβέρ Χότζα το βιοτικό επίπεδο υστερούσε δραματικά ακόμη και σε σύγκριση με τη φτωχότερη χώρα της Δυτικής Ευρώπης, την Ελλάδα.

Ποια είναι, λοιπόν, η αιτία που καλοζωισμένοι, συχνά υπέρβαροι, νέοι αλλά και μεγαλύτεροι άνθρωποι νοσταλγούν αιματηρές ήττες και εξιδανικεύουν συστήματα που, όπου εφαρμόστηκαν, οδήγησαν σε οικονομική εξαθλίωση, πολιτική καταπίεση και περιορισμό των ατομικών ελευθεριών;

 

Ο ηγέτης του ΚΚΕ κατά τον Εμφύλιο, ο Νίκος Ζαχαριάδης, μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού κατέφυγε στη Σοβιετική Ένωση. Αργότερα βρέθηκε εξόριστος στη Σιβηρία, όπου αυτοκτόνησε το 1973, έχοντας επανειλημμένα ζητήσει να του επιτραπεί να επιστρέψει στην Ελλάδα για να δικαστεί.

Πρόκειται αναμφίβολα για μια τραγική προσωπική διαδρομή.

Ποια ψυχικά ή ιδεολογικά κίνητρα μπορούν να οδηγήσουν κάποιον να εξιδανικεύει μια τόσο δραματική κατάληξη ενός πολιτικού οράματος και μιας ανθρώπινης ζωής;

Η ψυχιατρική περιγράφει φαινόμενα όπως η τραυματική προσκόλληση (trauma fixation), δηλαδή την επίμονη ενασχόληση με ένα τραυματικό γεγονός χωρίς ουσιαστική ψυχική επεξεργασία.

Περιγράφει επίσης τη διαγενεακή μετάδοση τραύματος, κατά την οποία ομάδες και κοινότητες διατηρούν επί δεκαετίες ή και γενιές ζωντανές αφηγήσεις πολέμων, ηττών ή διώξεων ως βασικό στοιχείο της συλλογικής τους ταυτότητας.

Ένας ακόμη σχετικός όρος είναι η γνωστική ασυμφωνία (cognitive dissonance), η…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Ιουλίου 09, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)