ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο Γολγοθάς των Ελλήνων ηρώων του έπους του 1940 συνεχίζεται!

Το Στρατιωτικό Νεκροταφείο των Ελλήνων Πεσόντων του 1940 στους Βουλιαράτες.
Φωτογραφία: 

 Του καθηγητή Παναγιώτη Μπάρκα, από το Αργυρόκαστρο

Το Έπος του 1940-41 σημαδεύει αναμφίβολα τον πιο πρόσφατο ιστορικό σταθμό εθνικής ευπρέπειας σε παγκόσμια κλίμακα.
 

Δεν αφορά απλώς την πρώτη νίκη κατά της σκληρότερης πολεμικής μηχανής στον μεγαλύτερο πόλεμο στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Σηματοδότησε και την αλλαγή του ρου αυτού του πολέμου υπέρ της νίκης, της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της προόδου.
 

Η εποποιία αυτή είναι συμπυκνωμένη σε μία μόνο λέξη: «ΟΧΙ».

Όπως είναι γνωστό, η δόξα του γράφτηκε στα βουνά της Ηπείρου, στην Αλβανία, όπου περισσότεροι από οκτώμισι χιλιάδες Έλληνες ήρωες, ερχόμενοι κατευθείαν από τον Λεωνίδα, πότισαν με το αίμα τους την προσδοκία των λαών.

85 χρόνια τώρα, οι ανάξιοι απόγονοί τους γιορτάζουμε κάθε 28η Οκτωβρίου τη λαμπρή αυτή επέτειο. Όμως, εγωιστικά και περιφρονητικά ως προς τους Ήρωες, στους οποίους επιφυλάξαμε τραγική μεταθανάτια περιπέτεια.

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΗΡΩΕΣ;!

85 χρόνια μετά, ζουν τον δικό τους Γολγοθά στην αναζήτηση ενός ανθρώπινου, δικού τους τάφου.

Γράφοντας με το αίμα τους το θρυλικό Έπος και έχοντας βασική προτεραιότητα τη Νίκη και τη Λευτεριά, κηδεύονταν στο μετερίζι, δίπλα στο μέτωπο.

Η γνωστή άτακτη υποχώρηση τον Απρίλιο-Μάιο του 1941 άφησε τα οστά των ηρώων σκόρπια, ως άγραφα αλλά και ξεχασμένα μνημεία της λευτεριάς, ή ως ανείπωτη τραγωδία.

Έναν χρόνο μετά, ειδικό σύνταγμα του εχθρικού ιταλικού στρατού φρόντισε την τακτοποίηση, σε διάσπαρτα νεκροταφεία, δίπλα στους δικούς τους νεκρούς, σκοτωμένους από τους Έλληνες, 6.300 Ελλήνων πεσόντων.

Δυόμισι χιλιάδες νεκροί Ήρωες είχαν χαθεί από τότε.

ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

Για πρώτη φορά η ελληνική πλευρά θυμήθηκε τους Έλληνες πεσόντες στο Αλβανικό Μέτωπο το 1981.

Η τότε κομμουνιστική αλβανική κυβέρνηση απάντησε θετικά στο αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης για τον εντοπισμό και τη συγκέντρωση των οστών των Ελλήνων πεσόντων.

(Είχε προηγηθεί η εκστρατεία των Ιταλών το 1965-66, κατά την οποία απέσυραν τα οστά των Ιταλών νεκρών.)

Προς τον συγκεκριμένο σκοπό, η αλβανική κυβέρνηση σχημάτισε μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων. Εντοπίσθηκαν 6.300 τάφοι. Ίδιος αριθμός με εκείνον των Ιταλών.

Η προσπάθεια στάθηκε μάταιη, εφόσον η αλβανική κομμουνιστική κυβέρνηση διαφώνησε με την Αθήνα.

Η Αλβανία πίστευε ότι και η Ελλάδα θα έπαιρνε τους νεκρούς της, όπως η Ιταλία. Η Αθήνα μήνυσε ότι είναι στον τόπο τους.

Το θέμα θα θεωρηθεί λήξαν το 1985-87.

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ

Δέκα χρόνια αργότερα, 1997-98, η αλβανική πλευρά θα δεχτεί την πρόταση της Ελλάδας για την ανέγερση τριών στρατιωτικών νεκροταφείων.

Ένα στην Κορυτσά, ένα στην Πρεμετή και ένα στο Αργυρόκαστρο, στους Βουλιαράτες, όπου υπήρχε από το 1940.

Η υπόσχεση των Αλβανών δινόταν ως αντάλλαγμα της οικονομικής βοήθειας που αναλάμβανε η Ελλάδα για την ανασυγκρότηση του αλβανικού στρατού και ανερχόταν σε δέκα δισ. δραχμές.

Η ισχύς της αλβανικής δέσμευσης έληξε με το που ολοκληρώθηκε η εκταμίευση του ανωτέρω χρηματικού ποσού.

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

Τη δική του πορεία στο θέμα εντοπισμού, εκταφής και συγκέντρωσης των οστών των Ελλήνων Μαρτύρων του Ελληνοϊταλικού Πολέμου χάραξε και ο σύλλογος «Οι Πεσόντες του ’40».

Ιδρύθηκε το 1998 από ελληνικής και αλβανικής εθνικότητας απόστρατους αξιωματικούς του αλβανικού στρατού, ως πολιτιστικός σύλλογος για την προστασία της μνήμης των πεσόντων του Ελληνικού Έπους του ’40 στα βουνά της Αλβανίας.

Ανέπτυξε σημαντική δράση.

Εντόπισε και συνέταξε χάρτες και εκθέσεις για τα οστά πάνω από έξι χιλιάδων Ελλήνων πεσόντων και συγκέντρωσε τα οστά περίπου πεντακοσίων.

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ

Την άνοιξη του 2006, μεταξύ των αντίστοιχων υπουργείων Άμυνας των δύο χωρών, συνάφθηκε συμφωνία ανέγερσης των τριών νεκροταφείων των Ελλήνων πεσόντων του Έπους του ’40 στο αλβανικό έδαφος.

Η συμφωνία θεωρήθηκε άκυρη λόγω του ότι η υπογραφή τέτοιας συμφωνίας είναι αρμοδιότητα της Βουλής.

Η ελληνική πλευρά κατάφερε την ανέγερση δύο στρατιωτικών νεκροταφείων: την ανακαίνιση και διεύρυνση του υπάρχοντος στους Βουλιαράτες και την ανέγερση του γνωστού στη Μονή του Αγίου Νικολάου στην Κλεισούρα, χωρητικότητας δύο περίπου χιλιάδων ταφών.

ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΟΥ 2006 ΑΜΑΥΡΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ

Δύο μήνες μετά την υπογραφή της συμφωνίας του 2006, μεσολάβησε και ένα σκάνδαλο αμαύρωσης της δόξας των Ελλήνων Ηρώων.

Μια περίεργη και ανάμικτη ομάδα ανθρώπων (Έλληνες μειονοτικοί, Αλβανοί, η Εκκλησία κ.λπ.), οι οποίοι δεν είχαν καμία σχέση με τις διμερείς στρατιωτικές επιτροπές εμπειρογνωμόνων, αλλά με την παρότρυνση της ελληνικής Πρεσβείας στα Τίρανα και της Αλβανικής Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας, έβαλε μπρος εκστρατεία εκταφής και συγκέντρωσης οστών «Ελλήνων πεσόντων».

Η εκταφή άρχισε, μάλιστα, εκεί που επίσημα και το ελληνικό κράτος γνώριζε ότι δεν υπήρχαν οστά Ελλήνων πεσόντων, ή τουλάχιστον είχαν μετακομιστεί από το 1981-83.

Πρόκειται για την εκκλησία της Κοσσίνας στην Πρεμετή.

Η επιχείρηση, η οποία γινόταν υπό τη στενή παρακολούθηση των αλβανικών μυστικών υπηρεσιών, προέκυψε ότι δεν αφορούσε την εκταφή οστών Ελλήνων πεσόντων, αλλά παλιών κοινών νεκρών της περιοχής.

Πρόκειται επίσης για σκάνδαλο διαφθοράς.

Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

Η αναθέρμανση των ελληνοαλβανικών σχέσεων οδήγησε στη νέα διακρατική συμφωνία για τα οστά των Ελλήνων πεσόντων του 2009.

Μάλιστα, προβλέπει και την αλβανική συμμετοχή στους επίσημους εορτασμούς στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο των Ελλήνων Πεσόντων του Βουλιαρατίου.

Η συμφωνία επικυρώθηκε από την αλβανική Βουλή το 2010, ενώ η ενεργοποίησή της επί του πεδίου θα αρχίσει τον Γενάρη του 2018.

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ;

Κατά τα στοιχεία του Συλλόγου Απόστρατων Αξιωματικών:

1.200 στην Πρεμετή, δίπλα στο σημερινό στάδιο.
(Όσοι τάφοι σώθηκαν από την κατασκευή του σταδίου εξαφανίζονται σήμερα από τις νέες οικοδομές.)

560 στο Δέλβινο, κοντά στη Μέση Γεωργική Σχολή.

800 στην Κορυτσά.

600 στην Ερσέκα.

400 σε τέσσερα νεκροταφεία στο Γκολίκου.

Τα νεκροταφεία στο Δέλβινο, στην Κορυτσά και στην Ερσέκα έχουν εξαφανιστεί.

Οι υπόλοιποι…

ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΤΑΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΗ ΟΣΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ

Το πιο πληκτικό σημείο στην κάθε επέτειο αποτυπώνει η επιχείρηση για την εφαρμογή επί του πεδίου της διακρατικής συμφωνίας για τον εντοπισμό, την εκταφή, την ταυτοποίηση και την ταφή των οστών των Ελλήνων πεσόντων.

Από την υπογραφή και την επικύρωση της συμφωνίας πέρασαν περίπου 16 χρόνια και 8-9 χρόνια από την έναρξη της εφαρμογής.

Φάνηκε ότι ύστερα από 78 χρόνια θα λάμβανε σάρκα και οστά η διόρθωση της εθνικής ντροπής.

Οι οκτώμισι χιλιάδες Έλληνες πεσόντες που έπεσαν στο Έπος του ’40 θα έβρισκαν τελικά έναν αξιοπρεπή τάφο, αντί τα κράκουρα των αλβανικών βουνών.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;!

Το 2018 ακούσαμε και επικρίναμε την επιφυλακτική τοποθέτηση ότι θα θεωρηθεί επιτυχία αν εντοπιστούν και τακτοποιηθούν τουλάχιστον δύο χιλιάδες οστά πεσόντων.

Τότε δεν ορίστηκε χρονική περίοδος για την περισυλλογή των οστών των Ελλήνων Πεσόντων.

Πέρασαν 8-9 χρόνια.

Ο συνολικός αριθμός των οστών των Ελλήνων πεσόντων που μπόρεσαν να πετύχουν αξιοπρεπώς την ανθρώπινη μεταθανάτια προσδοκία, για έναν τάφο, αγγίζει μόλις τους 1.700.

(Και ας είναι καλά οι 720 τάφοι στη Σαϊμόλα της Κλεισούρας, που άφησε άθιχτους το καθεστώς για να ρίχνει, όποτε χρειαζόταν, στάχτη στα μάτια της Ελλάδας, και οι 500 τάφοι που είχε συγκεντρώσει ο Σύλλογος των Αποστράτων.)

ΤΟ ΧΑΛΙ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ Ή Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΗΣ ΝΕΚΡΗΣ ΣΤΡΑΤΙΑΣ

Είναι, ωστόσο, γεγονός ότι μέχρι πριν από δύο χρόνια παρατηρούνταν μια σοβαρή δουλειά, με σχέδιο δράσης που αφορούσε το κάθε παρόν και το μέλλον.

Από τότε μέχρι σήμερα εντοπίστηκαν και τακτοποιήθηκαν τα οστά περίπου 100 Ελλήνων πεσόντων.

Μάλιστα, και το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται στην προεργασία της ελληνικής κεφαλής της προηγούμενης μικτής επιτροπής.

Το θέμα δεν εστιάζεται μόνο στα μικρά, απογοητευτικά νούμερα. Περισσότερο στην έλλειψη προοπτικής.

Οι νέοι Έλληνες επικεφαλής στη μικτή επιτροπή, ίσως χωρίς να το συνειδητοποιούν, έχουν εισέλθει στην τακτική που ...

 

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η κληρονομιά των επετείων

 

Γράφει ο Τάσος Σακελλαρόπουλος

Ιστορικός, υπεύθυνος του Ιστορικού Αρχείου του Μουσείου Μπενάκη.

 

Στις ιστορικές κληρονομιές μας δεν υπήρχε μόνο η απαξίωση του «άλλου», ο φθόνος και ο διχασμός.

Αντιθέτως, κάποια «διαμάντια» του ιστορικού παρελθόντος μεταφέρονταν μεν με επετειακό θόρυβο, με δημόσια φασαρία, αλλά στο βάθος τα κρατούσαμε ως νάματα προσπάθειας, αντοχής και αγάπης. Τα κρατούσαμε και τα κληρονομούσαμε σαν κεντρικά και αναμφισβήτητα παραδείγματα έντιμου και συλλογικού αγώνα. Ο,τι κριτική και να υφίσταντο από τις κατοπινές αποτιμήσεις, επιστημονικές και μη, οι επέτειοι εκείνες άντεχαν σαν να επρόκειτο για την απόδειξη μιας σπάνιας αρετής μας, που έστεκε ψηλά στο σύμπαν μας, σαν φως στις ψυχές μας. Σαν διαρκές παράδειγμα εμψύχωσης δηλαδή.

Οι λαϊκές διηγήσεις για την ημέρα της 28ης Οκτωβρίου 1940 και για την εξάμηνη εκστρατεία που ακολούθησε στα βουνά της Αλβανίας, δεν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Ο ενθουσιασμός ήταν όντως απερίγραπτος κατά την κήρυξη του πολέμου, η συνοδεία των επιστράτων από τα στρατόπεδα στο Γουδί έως τον σιδηροδρομικό σταθμό Λαρίσης ήταν πραγματικά πάνδημη. Τα φιλιά των μανάδων, οι αγκαλιές των συζύγων και των αρραβωνιαστικών, των αδελφάδων, ήταν γεμάτα συγκίνηση, οικογενειακό και πατριωτικό πάθος.

Τρελές ήταν, με τα σημερινά δεδομένα, οι γυναίκες εκείνες;

Πήγαιναν γυρεύοντας να μείνουν χωρίς παιδιά ή χήρες;

Απεναντίας. Συμμετείχαν σε κάτι κοινό, ενοποιητικό, επικίνδυνο και μαζί απαιτητικό και απαιτητό. Παρά τις θυσίες, το ίδιο αισθάνονταν τότε και μετά, και όσοι και όσες βρέθηκαν στην παγωμένη απάνθρωπη απεραντοσύνη ώς την Κορυτσά και το Πόγραδετς ανατολικά, την Κλεισούρα και το Τεπελένι κεντρικά, τη Χειμάρρα δυτικά. Ηταν ένας ο παραδειγματικός θρίαμβος ψυχής που έκανε το θετικό παράδειγμα και όχι η χιλιομετρική διείσδυση στο έδαφος εκείθεν των συνόρων.

Ηταν μια κινητοποίηση παραδειγματική και υποδειγματική για μια κοινωνία κατακερματισμένη, της οποίας τα σπαράγματα δεν επικοινωνούσαν απρόσκοπτα μεταξύ τους. Ωστόσο συνδέθηκαν όλοι παρά τις διαφορές, πρόσφυγες και ντόπιοι, στρατευμένοι και μη, αστικοί πληθυσμοί και κάτοικοι μιας διαφοροποιημένης σε συνήθειες και νοοτροπίες υπαίθρου, φτωχοί και μικρονοικοκύρηδες, νεογεννημένες κοινωνικές ελίτ, δάσκαλοι, φοιτητές, υπάλληλοι, νεαροί αξιωματικοί, κορίτσια στην αγωνία τους για την προσπάθεια διαρραγής, μέσω εργασίας και σπουδών, του κοινωνικού περιορισμού της γυναίκας. Και κοντά σε αυτούς, ηλικιωμένοι με βαριές μνήμες της Ελλάδας του πολεμικού και διχαστικού αίματος των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα. Ολοι και όλες αγωνίστηκαν ενόπλως και αόπλως, στην προκάλυψη, στη γραμμή των πρόσω, στο Αιγαίο και στο Ιόνιο, στις πόλεις και στα χωριά, για να γνωριστούν, να αισθανθούν ως κοινότητα, να συνδεθούν με το άυλο παράδειγμα της πατρίδας και με το υλικό παράδειγμα της σύνδεσης μεταξύ τους.

Καλώς ή κακώς οι γενιές μας στο παρελθόν, «έδιναν εξετάσεις» στις παλαιότερες γενιές. Αυτό το δύσκολο και συχνά άχαρο και άδικο πλαίσιο συχνά στραγγάλιζε τη νεωτερικότητα, αλλά από την άλλη μεριά, επέτρεπε τελικά στη διατήρηση ενός νήματος «από παλιά». Νήματος, που βεβαίως και ευτυχώς διαρκώς ετίθετο σε διορθωτική επαναδιαπραγμάτευση. Του νήματος, που παρά την αντίληψη πολλών διανοουμένων ως γραφικό, επέτρεπε να λειτουργεί το απαραίτητο αταξικό παράδειγμα συνθετικής επιτυχίας ανά γενεές. Ενα συναίσθημα ανανέωσης της κοινής μας συνείδησης-ψυχής.

Εκπλησσόμαστε λοιδορώντας όταν νεαροί και νεαρές μπερδεύουν ή και αγνοούν τη διαφορά των επετείων της 25ης Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου. Τους φτιάξαμε έναν σύγχρονο κόσμο όπου οι επέτειοι κρίνονται περιττές. Ενα σύστημα προτεραιοτήτων που η οικονομική ανάπτυξη, ούσα το «άγιο δισκοπότηρο», προσπερνά τους φτωχούς σαν να τους χλευάζει όταν συγκινούνται με τα παιδιά τους στην παρέλαση.

Μα οι επέτειοι στη δημόσια λειτουργία τους, κυρίως γαληνεύουν την αγωνία της καθημερινότητας των ανθρώπων του μόχθου που δεν τα βγάζουν πέρα. Φέρνουν στο σήμερα ένα επιτυχές παράδειγμα προγονικού αγώνα που φαντάζει δυνατή την επανάληψη του κοινού αλλά και του προσωπικού «καλού».

Δυσκολότερη με τα χρόνια η ανανέωση του κοινού μας παραδείγματος μέσω επετείων, αφού οι ελίτ μας, οι κοινωνοί ως όφειλαν του ενοποιητικού ηθικού παραδείγματος, δεν πείθουν για την ανιδιοτέλειά τους. Στην, έστω ασθενική, σύνδεσή μας με την κοινότητα του παρελθόντος, ήρθε η κατραπακιά του κορωνοϊού, που σαν πλήρης επιδημία παρέσυρε ακόμη και τα προσχήματα της όποιας εφικτής ηθικής σύνθεσης μεταξύ των γενεών.

Ακόμη και …

 

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Γιατί το ΚΚΕ δεν λέει λέξη για την 28η Οκτωβρίου και το Έπος του ’40;

 

⁉️ Τελικά, ποιοι πολέμησαν τους ναζί; 🔴 «Τότε οι Έλληνες ήταν ενωμένοι, όλοι μαζί…». Μια φράση που ακούμε συχνά για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν όμως έτσι; Την περίοδο της τριπλής Κατοχής δεν αντιστάθηκαν όλοι στον κατακτητή. Δεν ήταν όλοι οι Έλληνες από την ίδια πλευρά. ◾Από τη μία ήταν οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι μεγαλέμποροι και τα κόμματά τους, που είτε εγκατέλειψαν τη χώρα, είτε συνεργάστηκαν ανοιχτά με τον κατακτητή. ✊Από την άλλη ήταν η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, που στήριξε το ΚΚΕ, γιατί αποτέλεσε τον εμπνευστή και κύριο αιμοδότη της ΕΑΜικής Αντίστασης. Αποδεικνύοντας ότι ο οργανωμένος και αποφασισμένος λαός μπορεί να τα βάλει με τον πιο ισχυρό αντίπαλο και να μην υποταχθεί. ❗Τελικά, το κρίσιμο ερώτημα είναι «τι έκανες στον πόλεμο»; Αντιστάθηκες; Έμεινες αμέτοχος; Συνεργάστηκες με τον κατακτητή;

— Οδηγητής (@odigitis) October 26, 2026

 

Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ

 

🔴Το βίντεο που σας παραθέτω, με τον τίτλο «Τελικά, ποιοι πολέμησαν τους ναζί;», αναρτήθηκε από τον λογαριασμό της ΚΝΕ, προφανώς με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Αλλά, δεν υπάρχει καμμιά αναφορά στην 28η Οκτωβρίου, στο μεγαλειώδες «ΟΧΙ» και στο Έπος του ’40! Σαν να μην υπήρξαν ποτέ όλα αυτά, κι ο πόλεμος να άρχισε όταν κατελήφθη η Ελλάδα από τους Γερμανούς, στα τέλη Απριλίου του 1941! 

Ή μήπως, ο πόλεμος για τους κομμουνιστές, άρχισε στις 22 Ιουνίου 1941, όταν οι Γερμανοί παραβίασαν το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ;  

Αλήθεια, γιατί το ΚΚΕ δεν λέει λέξη για τον ελληνοϊταλικό πόλεμο; 

Μήπως, γιατί έχει λερωμένη την φωλιά του;
 

🔴Τω καιρώ εκείνω, το καθεστώς του Ι. Μεταξά είχε πετύχει την σχεδον ολοκληρωτική εξαφάνιση του ΚΚΕ, καθώς ο αρχηγός του Ν. Ζαχαριάδης και τα περισσότερα στελέχη του ήταν στις φυλακές. Λίγα στελέχη παρέμειναν ασύλληπτα και δημιούργησαν την «Παλιά Κεντρική Επιτροπή». Βέβαια, θέση για τον πόλεμο, πήρε και ο Ζαχαριάδης και η «Παλιά Κεντρική Επιτροπή». Ας τις δούμε, εν τάχει.
 

🔴Εδώ, πρέπει να διευκρινίσουμε, ότι την 28η Οκτωβρίου 1940, ήταν σε ισχύ το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, άρα οι Γερμανοί (και οι Ιταλοί σύμμαχοί τους), ήταν στην ίδια πλευρά με τους κομμουνιστές, κι έπρεπε να αντιμετωπίζονται ως φίλοι και σύμμαχοι από τα κατά τόπους ΚΚ.
 

🔴Περιέργως πως, ο Ζαχαριάδης δεν συμμορφώθηκε αρχικά με την γραμμή της Μόσχας και, στο πρώτο ανοιχτό γράμμα του, καλούσε τον λαό να πολεμήσει τον εισβολέα:
«Στον πόλεμο αυτό που διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη».
 

🔴Είναι άγνωστο υπό ποιες συνθήκες δέχθηκε ο Ζαχαριάδης να γράψει αυτό το γράμμα. Πιθανότατα, το καθεστώς Μεταξά του είχε τάξει αποφυλάκιση, μετά την νίκη επί των Ιταλών! Ωστόσο, στην συνέχεια, ο Ζαχαριάδης έκανε στροφή 180 μοιρών, ειδικά στο τρίτο γράμμα του.
 

🔴Αφού χαρακτήρισε το πρώτο του γράμμα «σοσιαλπατριωτικό ντοκουμέντο που πάει να λερώσει την τιμή του ΚΚΕ», υποστήριξε ότι: «Ο Μεταξάς, από την πρώτη στιγμή, έκανε πόλεμο φασιστικό, καταχτητικό».

Εν κατακλείδι, κάλεσε τους στρατιώτες μας να παραδοθούν στον εχθρό: «Οι λαοί και οι φαντάροι της Ελλάδας και της Ιταλίας δεν είναι εχθροί μα αδέρφια και η συναδέλφωσή τους στο μέτωπο θα σταματήσει τον πόλεμο».
 

🔴Η θέση της «Παλιάς Κεντρικής Επιτροπής», τα ασύλληπτα μέλη της οποίας πιθανότατα είχαν επαφές με την Μόσχα, μέσω Σοβιετικών πρακτόρων στην Αθήνα, ήταν ευθύς εξαρχής ενάντια στο ΟΧΙ και την αντίσταση κατά του επιδρομέα:
«Ο πόλεμος αυτός που προκλήθηκε από τη βασιλομεταξική σπείρα, που διατάχθηκε από τους Εγγλέζους ιμπεριαλιστές, δε μπορεί να έχει την παραμικρή σχέση με την υπεράσπιση της πατρίδας μας. Η διαταγή των Εγγλέζων πλουτοκρατών, εχτελείται πιστά απ' τις 28 του Οχτώβρη».
 

🔴Κι όταν ο ελληνικός στρατός, έγραφε σελίδες απαράμιλλης δόξας στα βουνά της Βορείου Ηπείρου, κι ήταν έτοιμος να πετάξει τους Ιταλούς στην θάλασσα, η ΚΕ του ΚΚΕ καλούσε τους πολεμιστές μας να πετάξουν τα όπλα και να παραδοθούν στον εχθρό:
«Καλούμε τους πολεμιστές μας ν’ αρνηθούν να πολεμήσουν. Τι ζητάμε στην Αλβανία; Που μας πάνε; Ο λαός μας δε θέλει νέο Σαγγάριο!».
 

🔴Ταυτόχρονα, γύρευαν από τον ελληνικό λαό, να σαμποτάρει τον επικό αγώνα των στρατευμένων παιδιών του:
«Ιδιαίτερα οι εργάτες μεταφορών, ναυτεργάτες, σιδηροδρομικοί, αυτοκινητιστές, να σαμποτάρουν με κάθε τρόπο τη μεταφορά πολεμοφοδίων κι οι εργάτες των πολεμικών εργοστασίων να κωλυσιεργήσουν όσο μπορούν την παραγωγή».
 

🔴Κι έρχονται σήμερα ...

 

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ήταν ο πόλεμος της Ελλάδας το 1940 «αντιφασιστικός» ανθέλληνες σύντροφοι;

 

 

 

Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ

🔴Ένα από τα βασικά θεμέλια της ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς στην ελληνική κοινωνία, είναι ο μύθος ότι ο πόλεμος του 1940, ήταν «αντιφασιστικός». Μάλιστα, επηρεασμένοι από την αριστερή προπαγάνδα, ίσως χωρίς να το θέλουν και χωρίς καν να το καταλαβαίνουν, είναι και κάποιοι της από δω πλευράς, που παπαγαλίζουν ανόητα τον μύθο της αριστεράς, σε διάφορες εκδοχές (π.χ. «Το 1940, η Ελλάδα πολέμησε τον φασισμό και τον ναζισμό»).

🔴Ας δούμε, ποια είναι η αλήθεια.

Το εξωφρενικό, είναι ότι οι ίδιοι μυθοπλάστες, που χαρακτηρίζουν «αντιφασιστικό» τον πόλεμο της Ελλάδας, χαρακτηρίζουν «φασίστα» τον Μεταξά και «φασιστικό» το καθεστώς του. Δηλαδή, δύο χώρες με φασιστικά καθεστώτα εμπλέκονται σε πόλεμο, η μία κατά της άλλης, αλλά η μία διεξάγει «φασιστικό» πόλεμο, κι η άλλη... «αντιφασιστικό». Σκέτη κωμωδία!

🔴Ο πόλεμος του 1940, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «αντιφασιστικός», αν η Ελλάδα είχε δημοκρατικό καθεστώς και οι επιτιθέμενοι Ιταλοί είχαν σκοπό να εξαγάγουν τον φασισμό δια του πολέμου και, να επιβάλουν στην Ελλάδα φασιστικό καθεστώς, σαν το δικό τους. Όμως, στην περίπτωσή μας, οι Ιταλοί ήθελαν μόνο και μόνο να κατακτήσουν την Ελλάδα.

🔴Ο Ιταλικός φασισμός, όπως και ο ναζισμός, έκαναν κατακτητικούς, κι όχι ιδεολογικούς πολέμους, καθώς δεν ενδιαφέρονταν να επιβάλουν το πολιτικό τους σύστημα σε άλλες χώρες. Άλλωστε, ο Χίτλερ είχε διευκρινίσει κάποτε, ότι «ο εθνικοσοσιαλισμός δεν είναι προϊόν προς εξαγωγή».

Μόνο στην περίπτωση του πολέμου κατά της Σοβιετικής Ένωσης, χρησιμοποίησαν οι Γερμανοί όρους ιδεολογικούς («εκστρατεία κατά του μπολσεβικισμού», «αντικομμουνιστική σταυροφορία» κ.τ.λ.), πιθανότητα για να καλύψουν τις κατακτητικές τους προθέσεις με ιδεολογικό μανδύα.

🔴Αντίθετα, οι πόλεμοι που προκάλεσε η Σοβιετική Ένωση, κατά μικρών κι αδύναμων χωρών, ήταν μεν κατακτητικοί (ιμπεριαλιστικοί), αλλά είχαν και πολιτική διάσταση, καθώς οι Σοβιετικοί επέβαλαν κομμουνιστικά καθεστώτα σε όλες ανεξαιρέτως τις κατακτημένες χώρες και περιοχές.

🔴Αυτό, δεν έτυχε. Γινόταν μεθοδικά και συστηματικά, καθώς όπως είπε ο Στάλιν στον Γιουγκοσλάβο κομμουνιστή ηγέτη Μίλοβαν Τζίλας:

«Αυτός ο πόλεμος δεν είναι σαν εκείνους του παρελθόντος. Όποιος καταλαμβάνει ένα έδαφος, επιβάλλει σε αυτό και το δικό του κοινωνικό σύστημα. Ο καθένας επιβάλλει το δικό του σύστημα μέχρι εκεί που φτάνουν οι μεραρχίες του».

🔴Πάντως, για να είμαστε δίκαιοι, οι πρώτοι που επιχείρησαν να παρουσιάσουν τον πόλεμο της Ελλάδας ως «αντιφασιστικό», ήταν οι Βρετανοί. Ωστόσο, το καθεστώς Μεταξά δεν τους το επέτρεψε:

«Η SOE αντιμετωπίζει ένα μεγάλο πρόβλημα που δυσκολεύει την προώθηση βρετανικού προπαγανδιστικού υλικού στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, την ώρα που οι Βρετανοί προπαγανδιστές επιχειρούσαν να περάσουν το μήνυμα ότι ο πόλεμος ήταν εναντίον του φασισμού, το καθεστώς της 4ης Αυγούστου τόνιζε ότι οι Έλληνες πολεμούν τους Ιταλούς, κι όχι τον φασισμό. Είχαν μάλιστα εκδοθεί ειδικές οδηγίες, σύμφωνα με τις οποίες “Οι αρμόδιοι της Υπηρεσίας Λογοκρισίας όφειλαν να είναι πολύ ευαίσθητοι με τη λέξη φασισμός”...».

🔴Συμπέρασμα: το Έπος του 1940…

 

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 και ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: «Αν τολμάς, έλα να τα πάρεις»

  

Του ΑΝΤΩΝΗ Π. ΑΡΓΥΡΟΥ


1. Θερμοπύλες το 480 π.Χ. «Μολών λαβέ!», απάντησε ο Λεωνίδας, όταν ο Ξέρξης του ζήτησε να παραδώσει τα όπλα! 
 

2. Στις 21 Μαΐου 1453 ο σουλτάνος έστειλε πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη. Ζητούσε την παράδοση της πόλης, με την υπόσχεση να επιτρέψει στον αυτοκράτορα και σε όσους το επιθυμούσαν να φύγουν με τα υπάρχοντά τους. Ο Κωνσταντίνος απάντησε: «Το δε την πόλιν σοι δούναι ουτ’ εμόν εστίν ουτ’ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη, κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών».

3. Το ελληνικό έθνος αισθάνεται ιδιαίτερη υπερηφάνεια για το μεγάλο «ΟΧΙ» της 28ης Οκτωβρίου του 1940, το οποίο αντέταξε η Ελλάς κατά τον βαθύ όρθρο της ιστορικής εκείνης ημέρας. Ήταν η αρχή μιας εκστρατείας που όλοι τη λένε «Έπος του 1940», που κάλυψε ένα ένδοξο μέρος της ελληνικής ιστορίας.

Η διαμαρτυρία των ελλήνων διανοούμενων (Εφημερίδα «Νέα Ελλάς», 10 Νοεμβρίου 1940), επίκαιρη και σήμερα:

«Είναι δύο εβδομάδες τώρα, που ένα τελεσίγραφο, μοναδικό στα διπλωματικά χρονικά των Αθηνών για το περιεχόμενον, την ώρα και τον τρόπο που το παρουσίασεν η Ιταλία, κάλεσε την Ελλάδα να της παραδώση τα εδάφη της, να αρνηθή την ελευθερία της και να κατασπιλώση την τιμή της.

Οι Έλληνες δώσαμε στην ιταμή αυτή αξίωσι της φασιστικής βίας την απάντησι που επέβαλαν τριών χιλιάδων ετών (σημ. Φ.Μ.: και πλέον) παραδόσεις, χαραγμένες βαθιά στην ψυχή μας αλλά και γραμμένες στην τελευταία γωνιά της ιερής γης με το αίμα των μεγαλυτέρων ηρώων της ανθρωπίνης ιστορίας. Και αυτή τη στιγμή κοντά στο ρεύμα του Θυάμιδος και στις χιονισμένες πλαγιές της Πίνδου και των Μακεδονικών βουνών πολεμούμε, τις περισσότερες φορές με τη λόγχη, αποφασισμένοι να νικήσουμε ή να αποθάνουμε μέχρις ενός.

Σ' αυτό τον άνισο, σκληρότατο αλλά πεισματώδη αγώνα, που κάνει τον λυσσασμένο επιδρομέα να ξεσπάζη κατά των γυναικών, των γερόντων και των παιδιών, να καίη, να σκοτώνη, να ακρωτηριάζη, να διαμελίζη τους πληθυσμούς στις ανοχύρωτες και άμαχες πόλεις μας και στα ειρηνικά χωριά μας, έχουμε το αίσθημα ότι δεν υπερασπιζόμαστε δική μας μόνον υπόθεσι: Ότι αγωνιζόμεθα για την σωτηρία όλων εκείνων των Υψηλών αξιών που αποτελούν τον πνευματικό και ηθικό πολιτισμό, την πολύτιμη παρακαταθήκη που κληροδότησαν στην ανθρωπότητα οι δοξασμένοι πρόγονοι και που σήμερα βλέπουμε να απειλούνται από το κύμα της βαρβαρότητος και της βίας. 

 Ακριβώς αυτό το αίσθημα εμπνέει το θάρρος σε μας τους Έλληνες διανοουμένους, τους ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης, ν' απευθυνθούμε στους αδελφούς μας όλου του Κόσμου για να ζητήσουμε όχι την υλική αλλά την ηθική βοήθειά τους. Ζητούμε την εισφορά των ψυχών, την επανάστασι των συνειδήσεων, το κήρυγμα, την άμεση επίδρασι, παντού όπου είναι δυνατόν, την άγρυπνη παρακολούθησι και την ενέργεια για ένα καινούργιο πνευματικό Μαραθώνα που θα απαλλάξη τα δυναστευόμενα Έθνη από τη φοβέρα της πιο μαύρης σκλαβιάς που γνώρισε ως τώρα ο κόσμος.

Κωστής Παλαμάς, Σπύρος Μελάς, Άγγελος Σικελιανός, Γεώργιος Δροσίνης, Σωτήρης Σκίπης, Δημήτριος Μητρόπουλος, Κ. Δημητριάδης, Νικόλαος Βέης, Κ. Παρθένης, Ιωάννης Γρυπάρης, Γιάννης Βλαχογιάννης, Στρατής Μυριβήλης, Κώστας Ουράνης, Μιλτιάδης Μαλακάσης, Γρηγόριος Ξενόπουλος, Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς, Αρίστος Καμπάνης».

4. Σήμερα. - Η Ιστορία επαναλαμβάνεται; Ο νεοσουλτάνος της Άγκυρας απειλεί την Ελλάδα, όπως απειλούσε το 1940 κι ο Μουσολίνι και ο Χίτλερ. Μιλώντας σε περιφερειακούς διοικητές της Τουρκίας, ο τούρκος Πρόεδρος τόνισε μεταξύ άλλων: «Το 1920 μας έδειξαν τη Συνθήκη των Σεβρών για να μας πείσουν το 1923 για τη Συνθήκη της Λωζάννης. Και κάποιοι προσπάθησαν να μας το παρουσιάσουν αυτό ως νίκη». «Με τη Συνθήκη της Λωζάννης», συνέχισε ο Πρόεδρος της Τουρκίας, «δώσαμε στους Έλληνες τα νησιά, που αν φωνάξεις από τις ακτές του Αιγαίου, θα ακουστείς απέναντι. Είναι αυτό νίκη;».

Το καθεστώς του Αιγαίου συνδιαμορφώνουν διμερείς και διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις. Κύριες συνθήκες θεωρούνται η Συνθήκη της Λωζάννης (1923), η Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων, η οποία ρύθμιζε τη διάδοχη κατάσταση στα Δωδεκάνησα (1947, ως συνέχεια του Ιταλοτουρκικού Πρωτοκόλλου του 1932). Αυτά θέλει να ανατρέψει ο Σουλτάνος. Ραγδαία κλιμάκωση σημειώνεται τελευταίως στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, καθώς με ΝΟΤΑΜ η Τουρκία αμφισβητεί καθαρά την ελληνική κυριαρχία και τα σύνορα στο Αιγαίο.

Το ιδεώδες για την Τουρκία θα ήταν να διαπραγματευθεί κάποτε με την Ελλάδα από την ίδια θέση όπως με την Κύπρο κι αυτό θα ήταν ένα νέο 1922, ένα νέο 1974. Η μόνη απάντηση είναι:

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 και τα διαχρονικά μηνύματα Ελληνισμού

 

Του Δημήτρη Γαρούφα

Δικηγόρου – πρώην προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης

Όταν αναλογίζεται κάποιος την ιστορία του Ελληνισμού συνειρμικά του έρχονται στον νου, πέρα από τα επιτεύγματα στον τομέα των γραμμάτων και των τεχνών, πέρα από τους μεγάλους φιλοσόφους και ιστορικούς, κάποιοι άλλοι ιστορικοί σταθμοί.  

Σκέφτεται με δέος τις πράξεις αυτοθυσίας των Ελλήνων όταν αναλογίζεται τις Θερμοπύλες, τους τελευταίους μαχητές της Πόλης, τους υπερασπιστές του Μεσολογγίου, τη θυσία των γυναικών της Νάουσας, τους ήρωες του μακεδονικού αγώνα. Το ίδιος δέος αισθάνεται κάποιος όταν ύστερα από 84 χρόνια αναλογίζεται το Έπος του 1940 που έγραψαν οι Έλληνες μαχητές στα χιονισμένα βουνά της Κορυτσάς και της Β. Ηπείρου όπου κατατρόπωσαν τον ιταλικό στρατό.

Η αξία του Έπους του 1940 δεν έγκειται στο γεγονός ότι νίκησαν οι Έλληνες αλλά στο γεγονός ότι ο Ελληνισμός τόλμησε και σαν ένας άνθρωπος, από τον πρωθυπουργό Ι. Μεταξά μέχρι τον τελευταίο Έλληνα, είπε ένα βροντερό ΟΧΙ χωρίς να λογαριάσει συσχετισμό δυνάμεων ούτε πιθανότητες νίκης η ήττας.

Αναλογιζόμαστε πολλές φορές πώς να ήταν οι υπερασπιστές των Θερμοπυλών στην αρχαιότητα και αισθανόμαστε δέος. Τους στρατιώτες που έγραψαν το Έπος το 1940 τους γνωρίσαμε. Ήταν οι πατεράδες και οι παππούδες μας, τους γνωρίσαμε σεμνούς και ταπεινούς στην καθημερινότητα, ανθρώπους της διπλανής πόρτας. 

Το ερώτημα που μπαίνει είναι πώς αυτοί οι άνθρωποι, που εμείς τους γνωρίσαμε σαν κοινούς ανθρώπους με όλα τα ελαττώματα και τα προτερήματα, πώς μεγαλούργησαν το 1940, ποια φλόγα τούς μεταμόρφωσε και τους ανέδειξε στο ύψος των αρχαίων προγόνων.

Αυτοί οι σεμνοί και ταπεινοί πατεράδες και παππούδες μας απέδειξαν ότι η ελληνική ψυχή είναι η ίδια. Αυτή η ψυχή είναι έτοιμη να πει το «παρών» στο σάλπισμα των μεγάλων στιγμών της Ιστορίας, πάντα όρθια και πάντα αγονάτιστη, έτοιμη να αγωνιστεί με βαθύτερη συνείδηση της Ιστορίας, αρκεί στη δεδομένη στιγμή να υπάρξει πραγματική ηγεσία με συνείδηση της ιστορικής αποστολής της. 

Αυτές οι ηγεσίες (δυστυχώς αποτελούν την εξαίρεση) που τολμούν μένουν στην Ιστορία για πράξεις κι όχι για λόγια.  

Τέτοια ηγεσία είχε ο Ελληνισμός το 1912 και με πρωθυπουργό τον Ελ. Βενιζέλο διπλασιάστηκε η Ελλάδα γιατί ο Βενιζέλος ζητούσε από τον στρατό όχι απλά να θυσιαστεί για την Ελλάδα, αλλά να νικήσει γιατί τότε υπήρχε η μοναδική ιστορική ευκαιρία να γίνει πράξη το όνειρο. Τέτοια ηγεσία υπήρχε και το 1940 με τον Ι. Μεταξά, που μπορεί να ήταν δικτάτορας αλλά με το ιστορικό ΟΧΙ ένωσε το έθνος που νίκησε, αποδεικνύοντας ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο.

Οι στρατιώτες που έγραψαν το Έπος του 1940 στέλνουν διαχρονικό μήνυμα σε μας τους επιγόνους. 

Αυτό που θέλουν να μας πουν είναι ότι στην ιστορία των εθνών και των λαών ένα κι ένα δεν κάνει πάντα δύο, αλλά μερικές φορές μπορεί να κάνει και τρία. Δηλαδή πως όποιος έχει αδάμαστη θέληση, όραμα και πίστη μπορεί να νικήσει ισχυρότερους αντιπάλους.

Το δεύτερο μήνυμα είναι ότι η πίστη στις αρχές και τις αξίες μας είναι ανάγκη ζωής.

Το τρίτο μήνυμα είναι η...

 

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40: Oι τετράποδοι ήρωες του ’40

 

 Tης ΤΑΣΟΥΛΑΣ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

H oικογένεια του παππού μου του Γιάννη, στο Βαθύ της Σάμου, τη δεκαετία του ’30, είχε ένα μουλάρι.  

Μέλισσα την έλεγαν, γιατί ήταν εργατική και πολύτιμη, όπως οι μέλισσες. Ηρεμη, δυνατή, υπάκουη, ήταν πάντα μαζί τους στο όργωμα, στο αλώνισμα, στον τρύγο, στο λιομάζωμα – σωστό χρυσάφι. Σαν άνθρωπο δικό τους την αγαπούσαν και τη φρόντιζαν.

Οταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ανακοινώθηκε η επίταξη των υποζυγίων, φαρμακώθηκαν που έπρεπε να την αποχωριστούν. Με βαριά καρδιά την πήρε ο παππούς μου να την παραδώσει, στο λιμάνι, όπου ο στρατός συγκέντρωνε τα άλογα και τα μουλάρια που θα στέλνονταν στο μέτωπο. Κόσμος πολύς, ζώα πολλά, φασαρία, αναστάτωση, βρήκε την ευκαιρία κάποια στιγμή η Μέλισσα και δάγκωσε ένα κουλούρι από τον ταβλά ενός κουλουρά. Εβαλε εκείνος τις φωνές και σήκωσε το χέρι του να τη χτυπήσει.

«Μην τολμήσεις να ακουμπήσεις το ζώο μου, γιατί σακατεμένο θα σε πάρουν από τα χέρια μου», τον φοβέρισε ο παππούς μου. «Πόσο κάνουν τα κουλούρια σου; Να, πάρε τα λεφτά σου και βάλε κάτω τον ταβλά να φάει το μουλάρι μου όσα θέλει». Ετσι έγινε, και η Μέλισσα, χορτάτη αλλά ανίδεη για όσα την περίμεναν, μπήκε στο καράβι και έφυγε για τα ελληνοαλβανικά σύνορα.

Υστερα από λίγες ημέρες σάλπαρε και ο Γιάννης για το μέτωπο. Και παραμονή των Χριστουγέννων του 1940, όταν η μεραρχία του είχε μπει στη Χειμάρρα, περνώντας έξω από ένα σχολείο, άκουσε το χλιμίντρισμά της από το προαύλιο και την αναγνώρισε. Ή μήπως τον είχε αναγνωρίσει εκείνη μέσα στο σκοτάδι; 

 Ετρεξε και την αγκάλιασε. Τη φιλούσε κι έκλαιγε λες και ήταν μωρό παιδί από τη χαρά του. Πέρασε σχεδόν όλη τη νύχτα δίπλα της.

Το πρωί χωρίστηκαν. Δεν την ξαναείδε ποτέ. Εκείνος επέστρεψε στο νησί, η Μέλισσα όχι. Αλλά ήταν σίγουρος ότι είχε επιζήσει. «Τέτοια ζώα ούτε πολέμους φοβούνται, ούτε άγρια θηρία, ούτε τίποτα», έλεγε στη γιαγιά μου. Κάθε φορά που μιλούσε γι’ αυτήν βούρκωνε.

Σύμφωνα με το Γενικό Επιτελείο Στρατού, «άπασαι αι ανωτέρω μονάδες του τε προς Αλβανίαν και Βουλγαρίαν θεάτρου επιχειρήσεως, μετά των μη μεραρχιακών τοιούτω και των εν γένει υπηρεσιών, ανήρχοντο περίπου εις 300.000 άνδρας και 125.000 κτήνη». 

Κτήνη… Γαϊδούρια, μουλάρια και άλογα, που έγραψαν τις δικές τους σελίδες ένδοξης ιστορίας, ως κινητήρια δύναμη του ελληνικού στρατού.

Σχεδόν 14.000 στρατιώτες μας έπεσαν νεκροί στη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου. 

Από τα επιταγμένα υποζύγια, τα περισσότερα χάθηκαν στα δύσβατα βουνά της Αλβανίας: γκρεμίστηκαν σε χαράδρες, διαμελίστηκαν από το σφυροκόπημα των ιταλικών πυρών, θάφτηκαν στα χιόνια. 

Ελάχιστα γύρισαν πίσω – και αυτά τσακισμένα από τις κακουχίες. 

Μέρα που είναι...

 

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40: Δείτε αυτήν την ιστορική εκπομπή: 28η Οκτωβρίου 1940 | Μαρτυρίες ανθρώπων στη Βόρειο Ήπειρο που έζησαν τα γεγονότα

 Τις παραμονές της 28ης Οκτωβρίου 1999 οι Ανιχνεύσεις της ΕΡΤ3 βρέθηκαν στην Βόρειο Ήπειρο και κατέγραψαν τις μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν το μεγαλείο της νίκης του Ελληνικού Στρατού αλλά και το δράμα που ακολούθησε.  

Δείτε την εκπομπή ντοκουμέντο των Ανιχνεύσεων της ΕΡΤ3

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 - ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΡΩΕΣ: O ηρωικός συνταγματάρχης Γκίκας Τρίπος και ο ηρωικός στρατιώτης Κωνσταντίνος Νικολάου -- Μία μεγάλη, πολύ μεγάλη, υπόκλιση παρακαλώ !!

Γκίκας Τρίπος ! Ο ηρωικός συνταγματάρχης , ανάπηρος πολέμου που άνοιγε τις παρελάσεις. Έφυγε από τη ζωή το 2012 . Η μνήμη του για πάντα θα ανοίγει τις παρελάσεις του μέλλοντός μας . pic.twitter.com/jUsBTSepTM

— Ιωάννης Πολίτης (@uP6FQZYE9OGjziT) October 28, 2021

Μία μεγάλη, πολύ μεγάλη, υπόκλιση παρακαλώ !!
Αείμνηστος Συνταγματάρχης Γκίκας Τρίπος !!
Αθάνατος !!#WeArePorfyras #28Οκτωβριου #28οκτωβρίου pic.twitter.com/zojT6AKxZJ

— fans του ΑΟΦ ΠΟΡΦΥΡΑΣ (@porfyras_fans) October 28, 2019

Προς πιτσιρικάδες,
Καλός ο χαβαλές πριν κ μετά, όταν όμως παρελαύνετε την 28η Οκτ. ψηλά τα κεφάλια, γιατί το κάνετε κ γι' αυτόν.
Σ/χης Γκίκας Τρίπος τραυματίστηκε στην Πρεμετή από έκρηξη οβίδος με αποτέλεσμα να χάσει κ τα δύο του πόδια. Άνοιγε τις παρελάσεις για πολλά χρόνια. pic.twitter.com/qIkUQvC42F

— Jolly Roger 🏴‍☠️ ✠ 🦈 ⚓️ (@Pirates_Flag) October 26, 2019

#28ηΟκτωβριου 1940 Ο στρατιώτης Κωνσταντίνος Νικολάου αποχαιρετάει την μητέρα του... Έπεσε υπέρ Πίστεως και Πατρίδος την 27η ημέρα του πολέμου... Αθάνατος!!!🇬🇷 Σε αυτούς του ήρωες ανήκει το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Τιμή και Δόξα!!! https://t.co/a8M0WIHvmi

— Angra Mainyu (@Ah_riman) October 28, 2025

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: Δύσκολη μέρα για Αριστερούς (Κουράγιο σύντροφοι μια μέρα είναι θα περάσει!)

Ξερουμε πολυ καλα ΟΛΟΙ τι ακριβως ευχομαστε στην 28η Οκτωβριου, σωστα? Ναι ξερουμε. ΑΓΑΠΑΜΕ Ο,ΤΙ ΣΑΣ ΠΟΝΑΕΙ https://t.co/dbuCf16JAc

— Evgenios Tzavaras 🇬🇷 (@EvgeniosTzav) October 27, 2026

#28ηΟκτωβριου
Εθνικός ύμνος, γαλανόλευκες παντού 🇬🇷, παρελάσεις, μαχητικά αεροσκάφη που σκίζουν τον ουρανό, εθνική ομοψυχία...
Δυσκολη η σημερινή μέρα για να είσαι Αριστερός. pic.twitter.com/CokAjmxDIZ

— Νίκος🇬🇷Σωτηρόπουλος (@NIKSOTIROPOYLOS) October 28, 2024

Ξημερωσε δύσκολη μέρα για ανθέλληνες και αριστερους. Πλημμύρισε ο τόπος από γαλανολευκες 🇬🇷🇬🇷🇬🇷#28ηΟκτωβριου pic.twitter.com/yVQRxNtA0V

— test tester (@hellasspecial) October 28, 2023

 

 

Όταν ξημερώματα χωρίς δισταγμό παίρνεις αποφάσεις υπέρ της πατρίδας, ο τίτλος που σου ταιριάζει είναι αυτός του Εθνάρχη. Το Όχι ήταν δικό του. Οι Έλληνες ήταν στα κρεβάτια τους εκείνη την ώρα. Φυσικά μίλησε το DNA απλά συμφώνησαν... Αιώνια του η μνήμη https://t.co/BEwTA1hg5s

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) October 28, 2025

"...αλλά υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες ένας λαός οφείλει, αν θέλει να μείνει μεγάλος, να είναι ικανός να πολεμήσει, έστω και χωρίς καμμίαν ελπίδα νίκης. Μόνον διότι πρέπει. Γνωρίζω ότι ο ελληνικός λαός θα ήτο αδύνατον να δεχθεί άλλο τι αυτήν την στιγμήν ." Ιωάννης Μεταξάς (30 Οκτ 1940, σε συνέντευξη τύπου που έδινε στους ξένους ανταποκριτές"

— Dr. Nikolaos Kareklas (@DrNKareklas) October 28, 2025

Το Έπος του '40 δεν οφείλεται δεν οφείλεται σε καμιά ελληνική ψυχή, αλλά στην πολεμική προετοιμασία της χώρας. Ο Μεταξάς είχε ήδη πει το ΌΧΙ απ'το '36, όταν ανέλαβε την εξουσία, εκτοξεύοντας τις αμυντικές δαπάνες στο 10% του ΑΕΠ. https://t.co/KqOFvdL4UJ

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) October 27, 2026

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: Χρόνια Πολλά Ελλάδα μας (ΠΡΟΣΟΧΗ: Ανάρτηση ακατάλληλη για Αριστερούς ανθέλληνες!)

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ 🇬🇷 https://t.co/X6GCaWCI1t

— Zoder 🇬🇷 (@__darcelX__) March 25, 2026

 

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40: Η καθιερωμένη "Οχταβριανή" αφιέρωση της χρονιάς στους ΤΣΙΠΡΟ-ΕΛΑΣιτο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΖΑΙΟΥΣ και τους απανταχού "προοδευτικούς" εθνομηδενιστές κατσαπλιάδες και τις φυγόστρατες λούγκρες που θεωρουν την παρέλαση "αναχρονιστικό φασιστικό κατάλοιπο". Με την επίσης καθιερωμένη "Οχταβριανή" υπενθύμιση πως ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΑΝ ΟΡΘΙΑ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΙΧΑΝ ΒΑΡΙΑ και όχι οι λούγκρες...

 

"Επίγεια σοφία"

 

Στο εξής πρέπει να λέμε όχι ότι οι Έλληνες πολεμούν σας ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.

Ουίνστον Τσώρτσιλ, 1874-1965, Βρετανός Πρωθυπουργός

 

 

Μολών λαβέ!

Λεωνίδας 

 

 

Η Μεγαλοσύνη των λαών δεν μετριέται με το στρέμμα. Με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με το αίμα

Κωστής Παλαμάς, 1859-1943, Ποιητής

Σαν σήμερα (28/10/ΧΧΧΧ)

 

312: Ο ρωμαίος αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος νικά το στρατό του διεκδικητή του θρόνου Μαξέντιου στη μάχη της Μουλβίας Γεφύρας στη δεξιά όχθη του Τίβερη. Την προηγούμενη μέρα είχε δει ως όραμα στον ουρανό ένα σταυρό με τις λέξεις «Εν τούτο νίκα».

1886: Γίνονται τα αποκαλυπτήρια του Αγάλματος της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη από τον πρόεδρο Κλίβελαντ. Είναι δώρο της Γαλλίας για τη 100η επέτειο της αμερικανικής ανεξαρτησίας.

1919: Ξεκινά στις ΗΠΑ η Ποτοαπαγόρευση.

1921: Η συνδιάσκεψη των Μεγάλων Δυνάμεων κατακυρώνει τη Βόρειο Ήπειρο στην Αλβανία.

1940: Η φασιστική Ιταλία επιτίθεται κατά της Ελλάδας. Οι Ελληνες απαντούν με το ιστορικό «ΟΧΙ»

1955: Γεννιέται ο Μπιλ Γκέιτς,  ιδιοκτήτης της «Microsoft».

1956: Γεννιέται ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, πρώην πρόεδρος του Ιράν.

 

 

 

 

 

 

2022  Πέθανε σε ηλικία 87 ετών ο Τζέρι Λι Λιούις (Jerry Lee Lewis), ο πρωτοπόρος τραγουδιστής που θεωρείται ότι εδραίωσε την κυριαρχία της rock ‘n’ roll τη δεκαετία του 1950.

 

 

 

 

2023 Πέθανε σε ηλικία 54 ετών ο Μάθιου Πέρι, γνωστός από τα «Φιλαράκια»

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η αισχρή ξενομανία

 

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ 

Στην πρόσφατη συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος, όπου διάφοροι κομματάρχες και μικιοτζήδες πήγαν να κοπιάρουν τη φασαριόζα, παριζιάνικη συνταγή του συρμού, ακούστηκαν γαλλικά συνθήματα!

Μια που το διαβάζεις αυτό κι άλλη μια που θυμάσαι έναν διασημότατο Ελληνα προσωκρατικό φιλόσοφο που έλεγε: «Αἰσχρὸν τὰ ὀθνεῖα πολυπραγμονέοντα ἀγνοεῖν τὰ οἰκήϊα». (Δημόκριτος, Diels – Kranz, 68 B απόσπασμα 80).

Στα νέα ελληνικά το παραπάνω αποδίδεται ως «είναι αισχρό να καταγίνεσαι πολύ με τις ξένες υποθέσεις και να αγνοείς τις δικές σου».

Ο Αβδηρίτης (από τα Αβδηρα της Θράκης, δηλαδή) φιλόσοφος Δημόκριτος, που έζησε από το 460 π.χ. μέχρι το 370 π.Χ., που έκανε τεράστια εντύπωση στον αρχαίο ελληνικό κόσμο με το έργο του «Μέγας Διάκοσμος», θα άξιζε να μείνει στην Ιστορία και για την εναρκτήρια φράση του άρθρου.

Είναι όντως αισχρό το κέντρο βάρους των λογισμών μας και το πολιτισμικό σημείο αναφοράς μας να βρίσκονται σε διάφορο σημείο από εκείνο στο οποίο γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και ζούμε.

Αυτή είναι η ιδανική συνταγή ανισόρροπου βίου: το να έχεις κέντρο βάρους μακριά από το πεδίο όπου κινείσαι. Η πτώσις έστι βεβαία και θα είναι σφοδρή.

Τα παραπάνω γράφονται για τη νόσο της ξενομανίας, η οποία εισήλθε στο σώμα του έθνους ήδη από τα ελληνιστικά χρόνια και βρίσκεται σε… καλπασμό από τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους. Ζήσαμε 400 χρόνια μέσα στον οθωμανικό τάφο και, σχεδόν υποχρεωτικά, αισθανθήκαμε ότι οι λαοί της Δύσης, που δεν την πάτησαν όπως εμείς, ήταν και… ανώτεροι. Αυτό, ασφαλώς, δεν ισχύει, αλλά άντε να πείσεις το συλλογικό ασυνείδητο των Ελλήνων, το οποίο στους τέσσερις αιώνες της σκλαβιάς θεώρησε δεδομένη την «ανωτερότητα» των Φράγκων, των Αγγλαμερικάνων, των Γερμανών και άλλων «προηγμένων».

Τώρα φτάσαμε στο σημείο όπου προτιμάμε ακόμα και οργή εισαγόμενη. Συνθήματα γαλλικά, φερσίματα αμερικάνικα, αυτοκίνητα γερμανικά και οι πιο καπάτσοι/ες από τους εθνοπατριούς και τις εθνομητριές μας καλά κρυμμένους λογαριασμούς σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της υδρογείου.

 

Αγνοούμε τα οικεία. Το κάνουμε συστηματικά, από επιλογή. Μάλιστα, μια μερίδα του πληθυσμού έχει σιγουρευτεί πως τα ελληνικά (από τη γλώσσα μέχρι το φαγητό) είναι β΄ διαλογής σε σχέση με τα «αριστοκρατικά», τα εισαγόμενα.

Για να λυθεί αυτό το πρόβλημα, που πάει πολύ πίσω και τα πρόσωπα και την κοινωνία ολόκληρη, πρέπει επί δεκαετίες (για να μην πούμε αιώνες και φανεί υπερβολικό) να κάνουμε το σωστό.

Δηλαδή και τις επιλογές μας, τις συνήθειές μας, τους λογισμούς και τις προτεραιότητές μας να τις ορίζουμε με βάση τα «οικεία» και οι πολιτικοί που επιλέγουμε να μας εκπροσωπήσουν να προτιμούν αποδεδειγμένα τα ελληνικά πράγματα, τις ελληνικές ιδέες, τον τρόπο ζωής του έθνους μας.

Ο τελευταίος μη ξενομανής ηγέτης που είχε η Ελλάδα ήταν …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΚΗΦΗΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ : «Μας κλέψατε τα όνειρά μας»

 

 

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Η προδικτατορική Αριστερά είχε καθιερώσει υποτροφίες για τους μαθητές που αρίστευαν στις εξετάσεις, ενώ αργότερα ο Χαρίλαος Φλωράκης ζητούσε από τους νεολαίους του ΚΚΕ να είναι «πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα».

Με το πέρασμα των χρόνων η ορθόδοξη Αριστερά, για να μην υστερήσει απέναντι στους «μπαχαλάκηδες» της Β΄ Πανελλαδικής, τάχθηκε «κατά της εντατικοποίησης των σπουδών».

Η σημερινή Αριστερά, πολυδιασπασμένη, αδυνατεί να συγκροτήσει μια πειστική και ρεαλιστική πρόταση για την παιδεία. Κυριαρχούν τα ευχολόγια και τα συνθήματα.

Αυτό που ακούγεται κατά κόρον τα τελευταία χρόνια, πρωτίστως από τους αριστερούς νεολαίους, είναι το σλόγκαν «είμαστε μια γενιά που έχει στερηθεί τα όνειρά της». Παραπονιάρικο, αλλά οφείλουμε να το λάβουμε σοβαρά υπόψη.

Πρώτα πρώτα, ας μας πουν ποια είναι τα όνειρα αυτής της γενιάς και μετά να δούμε αν κάποιοι της τα έχουν στερήσει. Αν μεν εννοούν την πρόοδο, τη μόρφωση και την προκοπή, ουδείς έβαλε εμπόδια σε αυτούς τους στόχους. Απλώς η επίτευξή τους απαιτεί σκληρή και μεθοδική προσπάθεια. Απαιτεί στοχοπροσήλωση, για να χρησιμοποιήσω μια λέξη των φοιτητικών αμφιθεάτρων. Με σκληρή προσπάθεια εκατοντάδες φτωχόπαιδα, μέσα σε πολύ πιο δύσκολες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, σπούδασαν με στερήσεις και στη συνέχεια διακρίθηκαν στον επιστημονικό τους χώρο. Πάρα πολλά από αυτά τα παιδιά συγχρόνως δούλευαν, σε εποχές που το πανεπιστημιακό σύγγραμμα ήταν πανάκριβο. Φυσικά κάθε γενιά έχει διαφορετικές απαιτήσεις καθώς οι συνθήκες αλλάζουν, όμως ο τελικός στόχος παραμένει αναλλοίωτος. Μόρφωση και επαγγελματική αποκατάσταση.

Προφανώς ένα μέρος της νεολαίας μας έχει ως στόχο και τον σοσιαλισμό, αλλά αυτό το αίτημα βρίσκεται εκτός θέματος. Στις δημοκρατίες αποφασίζουν πάντα οι περισσότεροι.

Θα ήμουν άδικος αν δεν αναγνώριζα πως σε κάποια ζητήματα που θέτουν έχουν τα δίκια τους, ιδίως η μαθητιώσα νεολαία. Από το σημείο αυτό μέχρι το να χαϊδεύουμε συνεχώς «τα παιδιά», η απόσταση είναι τεράστια. Διότι «τα παιδιά» ευθύνονται για την κατάντια των πανεπιστημιακών εγκαταστάσεων με τους τοίχους γεμάτους με συνθήματα και τις κουρελούδες των φοιτητικών παρατάξεων να αποτελούν το θλιβερό ντεκόρ αυτών των χώρων. Για να μην αναφερθώ στην κατάσταση που επικρατεί στις φοιτητικές εστίες. Εκεί όπου θα έπρεπε να φιλοξενούνται οι φοιτητές που έχουν ανάγκη δωρεάν στέγης, διαμένουν και διάφοροι «περίεργοι» τύποι με τη συναίνεση των ποικίλων συλλογικοτήτων.

Συνεπώς, το «ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα», πριν αρχίσει να μοιράζει ευθύνες για τη στέρηση των ονείρων του, καλό είναι να βάλει μια τάξη στα του οίκου του. Ετσι θα έχει πρόσωπο να προβάλλει τα όνειρά του. Και κυρίως να συνειδητοποιήσει πως…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ : «Και στα δικά μας»

ΕΡΧΟΜΑCTE... https://t.co/9GSzCZ60no

— oldschoolfileles (@oldfileles) October 21, 2026

 

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

«Αυτό είναι ντροπή, να διεκδικήσεις με τάξη, αλλά όχι έτσι. Είμαστε οικογενειάρχες, καταστρέψατε το μαγαζί μας, πώς θα επιβιώσουμε τώρα;» λέει σπαρακτικά στους διαδηλωτές καταστηματάρχης στο Παρίσι, ενώ πλάι του μία γυναίκα κλαίει. Είναι ένα από τα πολλά βίντεο με απεγνωσμένους πολίτες που έκανε τον γύρο του κόσμου από τη γαλλική πρωτεύουσα.

Δημόσια και ιδιωτική περιουσία λεηλατείται, ιστορικά κτίρια βανδαλίζονται, το Μνημείο της Δημοκρατίας στην Place de la République καλύφθηκε από γκράφιτι, το δημαρχείο της Λιμόζ που στεγαζόταν σε ένα περίτεχνο κτίριο νεοαναγεννησιακού ρυθμού του 19ου αιώνα και το οποίο είχε επιβιώσει από δύο Παγκόσμιους Πολέμους πυρπολήθηκε από ομάδα κουκουλοφόρων. Σε απόγνωση οι κάτοικοι παρακολουθούν αβοήθητοι, προσπαθώντας να σώσουν ό,τι απέμεινε.

Την ίδια στιγμή, στην άλλη άκρη της Ευρώπης, κάποιοι ονειρεύονται τα ίδια για τη χώρα μας ανασύροντας τον Μάο. «Μεγάλη αναταραχή θαυμάσια κατάσταση, καλό είναι να ξυπνάει ο κόσμος, μόνο σε καλό βγαίνουν οι αγώνες, οπότε άντε και στα δικά μας! Θα πάρουμε σειρά και εμείς εδώ» είπε ο πρώην γραμματέας της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ και νυν στέλεχος του κόμματος Τσίπρα.

9 χρόνια πριν, τον Ιούλιο του 2017, ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας περιέγραφε στο περιθώριο συζήτησης στη Βουλή πως δεν έχουν κάτι κακό οι μολότοφ αν στέκεσαι στη σωστή πλευρά (Κ. Τζαβάρας: «Στα πανεπιστήμια κατασκευάζουν μολότοφ»! – Α. Τσίπρας: «Και τι κακό έχουν οι μολότοφ»; – Κ. Τζαβάρας: «Τι κακό; Καίνε κόσμο»! – Α. Τσίπρας: «Εξαρτάται σε ποια μεριά είσαι όταν πέφτουν οι μολότοφ! Εκεί που τις ρίχνουν ή εκεί που πέφτουν»).

Δύο χρόνια μετά θα έχανε τις εκλογές με 17 μονάδες διαφορά και θα δήλωνε παραίτηση από την αρχηγία.

Παρά το πολυσυζητημένο rebranding, όπως φαίνεται, τα στελέχη που στρατεύονται πλάι του συνεχίζουν στην παλιά λογική. Τοξικός λόγος ως αντιστάθμισμα της ανυπαρξίας πολιτικής πρότασης, όνειρα για αναβίωση της πάνω και της κάτω πλατείας ως όχημα επιστροφής στην Ηρώδου Αττικού.

 

Με μία βασική διαφορά. Οτι από το 2015 έχουν περάσει 11 χρόνια και οι πολίτες έχουν συνειδητοποιήσει ότι το χάος ευνοεί μόνο τα άκρα. Πολύ περισσότερο τώρα που ελλοχεύει και ο κίνδυνος επιστροφής Κασιδιάρη.

Παρ’ όλα αυτά, το νέο κόμμα δείχνει να μην έχει συνειδητοποιήσει γιατί χρεοκόπησε το παλιό. Η αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να μετεξελιχθεί από κόμμα διαμαρτυρίας σε έναν πολιτικό σχηματισμό που μπορεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα, έκανε τους πολίτες να το αντιμετωπίζουν ως πολιτικό προϊόν της κρίσης, που ολοκλήρωσε τον ιστορικό του ρόλο με την επιστροφή στην κανονικότητα.

Η κοινωνία πλέον δεν αναζητά κάποιον που θα την εμπνεύσει για να σηκώσει ξανά τη γροθιά, αλλά εκείνον που θα πείσει ότι μπορεί να βελτιώσει την καθημερινότητα.

Και μπορεί «η κανονικότητα να μην αποτελεί ευκαιρία για την Αριστερά» αλλά αποτελεί το ζητούμενο από τους πολίτες. Τη στιγμή που ο μέσος Ελληνας αναζητά χρήματα για πληρώσει τη βενζίνη και μετράει πόσες ώρες θα ανάψει φέτος το καλοριφέρ, το μισό πολιτικό σύστημα αναζητά τρόπους για να αποτελέσει πόλο της συμμαχίας «που θα ρίξει τον Μητσοτάκη».

Έτσι τα μισά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ παίρνουν μεταγραφή για την ΕΛΑΣ και τα άλλα μισά για το ΠΑΣΟΚ, παραγνωρίζοντας τους βαθύτερους λόγους, δομικούς και ταυτοτικούς, της εκλογικής συντριβής.

Ισως η απάντηση βρίσκεται στην αναφορά της «Ιθάκης» στην ταινία «Viva la liberta» όπου ο Αλέξης Τσίπρας συγκρίνει τον Κασσελάκη με τον δίδυμο αδελφό του αρχηγού του ιταλικού κόμματος, ο οποίος αναλαμβάνει επειδή ο αρχηγός πάσχει από κατάθλιψη αλλά «είναι παντελώς άσχετος με το κόμμα». 

Το πρόβλημα είναι ότι …