"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΝουΔο-γαλαζαίικο ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Το Βατερλώ των γελοίων


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Πενήντα παλικάρια μπήκαν στην Πανεπιστημιούπολη και έφτασαν έως τη μαθηματική σχολή. Δεν τους πήρε είδηση κανείς. Προφανώς, μιλούσαν ψιθυριστά μεταξύ τους, κυρίως όμως είχαν φροντίσει να φορούν κουκούλες. Και, ως γνωστόν, όποιος φοράει κουκούλα περνάει απαρατήρητος.

Για να έχουμε μια τάξη μεγέθους, για πενήντα διαδηλωτές η αστυνομία κλείνει το κέντρο της Αθήνας. Όμως η Πανεπιστημιούπολη είναι απόκεντρη και η ομάδα των πενήντα δεν παρεμπόδισε την κυκλοφορία. Φρόντισαν, με άλλα λόγια, να μην τους πάρει είδηση κανείς.

Θα μπορούσε να φταίει η ασέληνη νύχτα, αλλά η καταδρομή έγινε στο φως της ημέρας. Γεγονός που μπερδεύει ακόμη περισσότερο, διότι λες, δεν μπορεί, μέρα μεσημέρι, να θέλουν να κάνουν καμιά ζημιά. Κάτι άλλο θα είναι.

Τέλος πάντων, οι άνθρωποι έφτασαν στη μαθηματική σχολή και επιτέθηκαν σε όσους, άγνωστο για ποιο λόγο, βρίσκονταν μέσα στις αίθουσες. Για να καθαρίσουν τον χώρο από τους παρείσακτους, που τους λένε φοιτητές, χρησιμοποίησαν στειλιάρια, ρόπαλα, τσεκούρια, έως και μολότοφ, το οποίο στόχευσε έναν πρωτοετή. Έτσι, για να καταλάβει ότι οι κόποι του για να περάσει στο πανεπιστήμιο δεν πήγαν χαμένοι. Δεν θα βαρεθεί λύνοντας εξισώσεις.

Αφού λοιπόν οι κουκουλοφόροι επετέλεσαν το έργο τους, απεχώρησαν ησύχως χωρίς να προκαλέσουν, για να μην τους πάρει είδηση κανείς, αφήνοντας πίσω τους κάτι τραυματίες και μερικά σπασμένα έπιπλα, τα οποία ούτως ή άλλως ήταν παλιά.

Το επεισόδιο, φαίνεται, προκάλεσε μεγάλη ταραχή στις Αρχές. Η διοίκηση του πανεπιστημίου απευθύνθηκε χωρίς καθυστέρηση στο υπουργείο Παιδείας, το οποίο με τη σειρά του ειδοποίησε την αστυνομία, η οποία με τη σειρά της κάτι θα έκανε και αυτή.

Εννοείται ότι όλοι αυτοί δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια. Κατήγγειλαν εντελώς κατηγορηματικά τα ξένα στοιχεία που εισέβαλαν στον χώρο του πανεπιστημίου και απαίτησαν χωρίς δεύτερη κουβέντα τη σύλληψή τους και την τιμωρία τους.

Ορισμένοι, οι συνήθεις δύσπιστοι, εξέφρασαν την απορία τους για τη σιωπή που καλύπτει τη δυνατότητα των πενήντα κουκουλοφόρων να εισβάλλουν στον χώρο ανενόχλητοι. Κατ’ αρχάς, δεν είχαν προειδοποιήσει. Έπειτα, ας λάβουν υπόψη ότι το θέμα αποτελεί αντικείμενο αστυνομικής έρευνας, η οποία διεξάγεται με άκρα μυστικότητα από την πανεπιστημιακή αστυνομία, που ορισμένοι ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει.

Ειδικά εκπαιδευμένοι πράκτορες αναζητούν τα ευάλωτα σημεία φύλαξης του χώρου, τυχόν αμέλειες λόγω στιγμιαίας αφηρημάδας των φυλάκων, χωρίς να αποκλείεται το ενδεχόμενο κυβερνοεπίθεσης στα ψυγεία των κυλικείων.

Εννοείται πως η υπόθεση ότι ο χώρος του πανεπιστημίου είναι αφύλακτος δεν λαμβάνεται υπόψη για…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Μολότοφ, τσεκούρια και ρόπαλα. Η πανεπιστημιακή Ελλάδα χαιρετά αγωνιστικά τα campus Αφρικής

 

Του Γιάννη Σιδέρη

Προχθες ένα ακόμη… ηρωικό επεισόδιο της διαρκούς αταλάντευτης επαναστατικής βίας που βιώνουν επί δεκαετίες τα ελληνικά πανεπιστήμια. Πάνω από 50 άτομα που φορούσαν κράνη εισέβαλαν σε αίθουσα του τμήματος Μαθηματικού του ΕΚΠΑ και εξαπέλυσαν επίθεση με μολότοφ, τσεκούρια και λοστάρια, εναντίον των ταξικών εχθρών τους – συγγνώμη, εναντίον φοιτητών  που συνεδρίαζαν για τον σχεδιασμό της εορτής του Πολυτεχνείου.

Ο απολογισμός ήταν τουλάχιστον τρεις τραυματίες, ένας από τσεκούρι στα πόδια και οι άλλοι δύο με εγκαύματα από μολότοφ. Παρόντες φοιτητές περιέγραψαν την επίθεση λέγοντας «ήρθαν κάποιοι και έριξαν μολότοφ, πέτυχαν έναν πρωτοετή στο πρόσωπο. Ήρθαν και με τσεκούρι και έριξαν μία σε ένα παιδί και του σκίστηκε το πόδι. Ευτυχώς δεν τον πέτυχαν καλά γιατί μπορεί να έχανε το πόδι του».

Οι προχθεσινοί «επαναστάτες» (θεωρείται δεδομένο ότι πρόκειται για ενδοαριστερή σύγκρουση) δεν εξέπληξαν για την… πρωτοτυπία τους, καθώς μόνο φέτος:

Τον Μάιο, παραμονή των φοιτητικών εκλογών, ομάδα αντιεξουσιαστών κουκουλοφόρων εισέβαλε στην Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Θεσσαλονίκης με ρόπαλα, καδρόνια, φωτοβολίδες και άλλον επιθετικό εξοπλισμό. Τραυμάτισαν επτά φοιτητές, ο ένας με σοβαρά τραύματα στο κεφάλι.

Πάλι τον Μάιο στο πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, επίσης παραμονή φοιτητικών εκλογών (που προφανώς είναι στημένος μικροαστικός θεσμός για τους συντρόφους επαναστάτες αντιεξουσιαστές), ομάδα περίπου 10 ατόμων φορώντας κράνη - κυρίως για να μην αναγνωριστούν -  εισήλθαν οπλισμένοι με μαχαίρια και βαριοπούλες και επιτέθηκαν σε φοιτητές. Δύο τουλάχιστον τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. 

Εκρηκτικός ήταν τελικά ο φετινός Μάης, αφού και σε θεσμικές φοιτητικές δυνάμεις «άναψαν τα αίματα». Συγκεκριμένα, έγιναν επεισόδια μεταξύ Πανσπουδαστικής (ΚΚΕ) και ΔΑΠ - ΝΔΦΚ. Δεν  χρειάζεται εξήγηση σε ποιο κόμμα πρόσκειται: «Και α και ου και ΔΑΠ νου δου φου κου»  που φώναζε χοροπηδώντας ο Άδωνις. Η ΔΑΠ κατήγγειλε ότι στην σχολή Οικονομικών κατά την καταμέτρηση των φοιτητικών εκλογών έγινε εισβολή και βιαιοπραγίες σε βάρος στελεχών της, με τραυματισμούς και διακομιδή σε νοσοκομείο. Παράλληλα υπήρξαν αλληλοκατηγορίες για υπονόμευση της διαδικασίας. 

Αυτά μόνο φέτος!

Ας παρηγορηθούμε πάντως ότι δεν είμαστε οι μοναδικοί στον πλανήτη. Συμβαίνον και σε άλλες χώρες ( προφανώς ισότιμες της δικής μας πολιτιστικής υπο-στάθμης) όπου γενναίοι φοιτητές υπερασπίζονται τον κόσμο των ιδεών και τα πολιτικά τους προγράμματα με ξύλο!

Στην Ινδία συχνές είναι οι συγκρούσεις στα πανεπιστήμια, καθώς οι συγκρούσεις μεταξύ δεξιών και αριστερών κομμάτων  μεταφέρονται στις αντίστοιχες φοιτητικές παρατάξεις. Εργαλεία του… ιδεολογικού αγώνα είναι ξύλινα ρόπαλα, σιδερένιες ράβδοι, κ.α.

Στο Μπαγκλαντές με την ιστορικά πολύ βίαιη φοιτητική πολιτική, η παράταξη BCL (εθνικιστική κεντροαριστερά) επιτίθεται στην κεντροδεξιά (και αυτή εθνικιστική) παράταξη JCD. Έχουν υπάρξει και δολοφονίες όπως του Αμπράρ φαχάντ το 2019. Βασικό κίνητρο είναι ο έλεγχος των φοιτητικών campus.

Στη Νιγηρία είναι καθεστώς η βία σε εκλογές των φοιτητικών ενώσεων (SUG), με τραμπούκους μαχαίρια και φαλτσέτες. Η Αφρική είναι η… αποθέωση του «ενεργού» φοιτητικού κινήματος (π.χ. Ακτή Ελεφαντοστού, Καμερούν, Νιγηρία). Με τη βοήθεια του ίντερνετ μαθαίνουμε ότι οι φοιτητικές οργανώσεις λειτουργούν συχνά ως ένοπλοι βοηθοί κομμάτων, που επιδίδονται σε ένοπλες συγκρούσεις!

Εντάξει, δεν είμαστε σε αυτό το στάδιο, αλλά με Ινδία και Μπαγκλαντές μια χαρά μπορούμε να αδελφοποιηθούμε. Αντιθέτως στην Λατινική Αμερική με την ισχυρή παράδοση, οι συνθήκες  έχουν γίνει ειρηνικές, και οι κινητοποιήσεις αφορούν πλέον αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. Όσο για την Ευρώπη τα πράγματα είναι πολύ «ψόφια», και αν υπάρξει σύγκρουση θα είναι τυχαία μεταξύ κάποιων θερμόαιμων και όχι προγραμματισμένη σε πολιτική βάση.

Ίσως ο αναγνώστης αντιλέξει πως το πρόβλημα είναι αρκετά σοβαρό για να το αντιμετωπίζουμε με ειρωνική και απαξιωτική  διάθεση. Μα δεν το αντιμετωπίζει ως σοβαρό το πολιτικό προσωπικό της χώρας.

Η πανεπιστημιακή αστυνομία ετάφη μετ’ επαίνων, παρότι είχε υπέρ της το 60% του λαού. Μια αντιπολίτευση καθηλωμένη στις  μετεμφυλιακές προχουντικές εποχές, αντιδρά σε κάθε απόπειρα ευταξίας στα πανεπιστήμια, ανακαλώντας βιώματα παππούδων που οι μεταχουντικές γενιές δεν έχουν ζήσει. 

 

Ο νόμος περί ασύλου που ψήφισε πριν περίπου 45 χρόνια ο Αντρέας, νόμος περιττός σε μια δημοκρατία αλλά έπρεπε να χαϊδέψει τη νέα γενιά με ευκαιρία την εξέγερση του Πολυτεχνείου, έγινε φετίχ και κάλυμμα παντοειδών τραμπουκισμών στο διάβα των δεκαετιών.

Οπότε …

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Ο νόμος δεν σηκώνεται να επιβληθεί από μόνος του Κούλη

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

πανεπιστήμιο (το) 1. χώρος στον οποίο δρουν ανενόχλητες εγκληματικές ομάδες «παλιά, που τα γήπεδα ήταν πανεπιστήμια, δεν πήγαινα, αλλά τώρα ευτυχώς έχει φτιάξει κάπως η κατάσταση» 2. πεδίο πολεμικών συγκρούσεων «κανείς δεν μπορεί να είναι αισιόδοξος για την ευρωπαϊκή οικονομία όσο η Μέση Ανατολή και η Ουκρανία παραμένουν πανεπιστήμια» 3. περιοχή στην οποία δεν ισχύουν οι νόμοι του κράτους «η δημοτική αρχή πρέπει να διασφαλίσει ότι τα Εξάρχεια θα πρέπει να παραμείνουν πανεπιστήμιο»

Η προχτεσινή επίθεση στη συνέλευση φοιτητών είναι αυτό που συμβαίνει όταν η κυβέρνηση ψηφίζει νόμους, αλλά αρνείται να τους επιβάλλει.

Γιατί, αν δεν κάνω λάθος, ο νόμος για την ελεγχόμενη είσοδο και τις κάμερες είναι ψηφισμένος –τουλάχιστον έτσι ακούω να καμαρώνουν οι κυβερνητικοί βουλευτές– και απλώς δεν σηκώνεται να επιβληθεί από μόνος του.

Κάποιος μπορεί να παρατηρήσει ότι ούτε τα θύματα της επίθεσης θέλουν την επιβολή του, αλλά θα θυμίσω ότι ένας από τους λόγους που έχουμε κυβέρνηση είναι για να μην εξαρτάται η επιβολή των νόμων από τις ορέξεις του κάθε γκρουπούσκουλου. Σε κάθε περίπτωση, η Αστυνομία έχει δείξει ότι άμα το θέλει πολύ τελικά συλλαμβάνει τους δράστες επιθέσεων, οπότε ίσως επιτέλους ήρθε η ώρα να το θελήσει πολύ και για τα πανεπιστήμια.

Αναγκαία διόρθωση

Ακουσα φοιτήτρια να λέει ότι η επίθεση ήταν «φασιστική» και πρέπει να κάνω μια διόρθωση.

Φασιστική θα ήταν αν την έκαναν χρυσαυγίτες και χρυσαυγίτες στα πανεπιστήμια είναι κομματάκι δύσκολο να βρεις (πρέπει να ξέρεις να διαβάζεις για να περάσεις).

Αφού την επίθεση την έκαναν αναρχικοί ή ακροαριστεροί, η επίθεση είναι …

 

ΝουΔο-γαλαζαίικου αριστερο-γυφτο-καθαρματόπληκτου ξέφραγου Κουλο-χανείου κωμωδία

ΝουΔο-γαλαζαίικου λαθρομαχμουταρόπληκτου αφελληνισμένου ξέφραγου Κουλο-χανείου κωμωδία

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

Image 

Σαν σήμερα (11/11/ΧΧΧΧ)

 

1215: Η 4η Σύνοδος του Λατερανού υιοθετεί το Δόγμα της Μετουσίωσης (Transubstantiatio), σύμφωνα με το οποίο κατά τη Θεία Ευχαριστία ο Άρτος και ο Οίνος μετουσιώνονται σε Σώμα και Αίμα του Χριστού.
1790: Οι Άγγλοι εισάγουν για πρώτη φορά στην Ευρώπη χρυσάνθεμα από την Ιαπωνία.
1912: Η Συνέλευση της Σάμου με πρόεδρο τον Θεμιστοκλή Σοφούλη κηρύσσει την ένωση με την Ελλάδα.
1940: Το πρώτο τζιπ βγαίνει από τη γραμμή παραγωγής.
1950: Σμήνος Ελληνικών πολεμικών αεροσκαφών αναχωρεί για την Κορέα, προκειμένου να λάβει μέρος στις εκεί επιχειρήσεις, υπό τις δυνάμεις του ΟΗΕ.
1962: Εγκαινιάζεται από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή η εθνική οδός Αθηνών - Κορίνθου.
1945: Γεννιέται ο Ντανιέλ Ορτέγα, ηγέτης των Σαντινίστας, που ανέτρεψαν το δικτάτορα Σομόζα και πρόεδρος της Νικαράγουα.
1990: Πεθαίνει ο Αλέξης Μινωτής, ηθοποιός και σκηνοθέτης του θεάτρου.

2016: Πεθαίνει σε ηλικία 82 ετών ο Λέοναρντ Κοέν, ο Καναδός λογοτέχνης της ροκ μουσικής του οποίου τα τραγούδια συνδύασαν θρησκευτικές απεικονίσεις με θέματα τη λύτρωση και τη σεξουαλική επιθυμία και του έφεραν την αναγνώριση σε όλο τον κόσμο.
 
 
 
 
 
 
 
2020
Χάνει τη μάχη με τον κορωνοϊό , ο πρόεδρος της Βαρβακείου Αγοράς, Κλεάνθης Τσιρώνης. 
 
 
 
 
 


2022   Άφησε την τελευταία της πνοή η ηθοποιός Νίτσα Μαρούδα σε ηλικία 87 ετών.




2022
Πέθανε η ηθοποιός Μίνα Αδαμάκη σε ηλικία 78 ετών.

 

 

 

 


2023 Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών, μετά από σοβαρά προβλήματα υγείας, ο ηθοποιός Σπύρος Φωκάς.

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΨΩΝΑΡΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: «∆ραχμάς δεν δίδω…»

 

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Ο καλός Θεούλης ενίοτε είναι χιουμορίστας.

Θυμάστε τον ακροβάτη νάρκισσο που είχαμε για υπουργό Οικονομικών όταν η κυβερνησάρα του Αλέξη έκλεισε τις τράπεζες και περιμένατε στην ουρά, με συνταξιούχους να κλαίνε και να λιποθυμούν, για να σηκώσετε ένα πενηντάρικο;

Θυμάστε όταν τον ρώτησε ξένη δημοσιογράφος εάν αυτός και η φραγκάτη μαντάμ του στήθηκαν κι αυτοί στην ουρά τι απάντησε με σηκωμένο φρύδι;

«Δεν το έχω κάνει. Η σύζυγός μου και εγώ πρέπει να είμαστε οι μόνοι Ελληνες που δεν το έχουν κάνει. Αισθάνομαι ότι θα ήταν ανάρμοστο για μένα να περιμένω στην ουρά του ΑΤΜ».

Για μας, τους γονείς μας, για τους ηλικιωμένους συνταξιούχους δεν ήταν ανάρμοστο αλλά, προς Θεού, η αριστερά της σαμπάνιας, όταν ξεσκίζει τον λαό, δεν μπορεί να συμφύρεται μαζί του.

Το Σάββατο 27 Ιουνίου 2015, την ημέρα που ο ρεμπραντισμένος χαβαλές Αλέξης αμόλησε το διάγγελμα-μπλόφα, ήμουν για την αποφοίτηση της μεγάλης μου κόρης στην Αγγλία, γύριζα στην Αθήνα την Κυριακή και περίμενα τη μικρή μου κόρη από Γερμανία, όμως αναγκάστηκε να μπει στο νοσοκομείο διότι η σκωληκοειδής υπόφαση αποφάσισε σχεδόν να κλατάρει. Επειγόντως στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λειψίας, αλλά με ελάχιστα χρήματα, αφού είχε το εισιτήριό της και πετούσε την επόμενη μέρα για Αθήνα.

Εγώ στην Αγγλία, γύρισα, την άλλη μέρα οι τράπεζες κλειστές, δεν μπορούσα να της στείλω χρήματα, ευτυχώς όλα πήγαν καλά, αλλά εάν πετύχαινα εκείνη τη Δευτέρα την πριμαντόνα του Τσίπρα και ακόμη περισσότερο μετά την πολιτικά άθλια απάντησή του στη δημοσιογράφο περί «ανάρμοστου», σήμερα θα ήμουν στην Δ ́ στον Κορυδαλλό να προαυλίζομαι.

Απίθανα όσα συνέβησαν, θα τα λέμε στα εγγόνια μας, θα βλέπουν τις φάτσες των υπευθύνων και δεν θα το πιστεύουν, όμως ο χιουμορίστας Παντοδύναμος ή κάποια άλλη συμπαντική δύναμη αποφάσισε να κεράσει τον μιλόρδο της αριστερίλας λίγο από το δικό του κρασί.

Το ΜέΡΑ25, κόμμα με απόψεις για μελέτη από την έδρα Ψυχιατρικής του ΕΚΠΑ, έχει λογαριασμό εις τας Βρυξέλλας, όπου μάζευε λεφτά από τους διάφορους αριστερούληδες που έχουν πάρει σασί, για να κάνει ο ακροβάτης αρχηγός του τον αγώνα για τον έτσι στον δρόμο που χάραξε ο τέτοιος. Ε, λοιπόν, τους κλείσανε τον λογαριασμό και βγήκε ο μη μου άπτου, που δεν μπορεί να συμφύρεται με την πλέμπα μπροστά στα ΑΤΜ, και κλαψουρίζει.

Ο Θεός έχει χιούμορ, η τράπεζα όχι, διότι αν είχε, θα του έλεγε πως μπορεί να παίρνει 50 ευρώ την ημέρα αφού θα περιμένει στην ουρά του ΑΤΜ. Επειδή όμως είναι σκληροί και ανάλγητοι καπιταλιστές, συνάδελφοι της Δανάης δηλαδή αλλά όχι ψυχοπονιάρηδες σαν αυτήν, δεν του δίνουν ούτε το πενηντάευρο που παίρναμε οι πλεμπαίοι όταν οι συριζαίοι παίξανε τη χώρα στο μπαρμπούτι και φέρανε ντόρτια.

Εγώ όμως δεν τα γράφω αυτά για να χοροπηδήξουμε πάνω στην κοιλιά του Γιάνη με το ένα νι και τον μπλοκαρισμένο λογαριασμό.

Είμεθα Χριστιανοί Ορθόδοξοι, ελεήμονες και πρέπει να συγχωρούμε.

Γι’ αυτό λοιπόν κάνω το πρώτο βήμα.

Ο Μίμης Φωτόπουλος ήτο τζόρας και ανελέητος όταν έλεγε «Δραχμάς δεν δίδω…».

Εγώ όμως δίδω στο ΜέΡΑ25 ένα πενηντάδραχμο και ένα τάπερ μπάμιες με μια φέτα ξερό ψωμί από το Κριεκούκι.

Κάντε κι εσείς, αδέρφια, τα κουμάντα σας, διότι η ελεημοσύνη θα σας ανοίξει την πόρτα της Αιώνιας Ζωής. Δώστε κι εσείς, ανοίξτε την καρδιά σας και το συρτάρι σας, δώστε δραχμές, αλβανικά λεκ, πέσος με τη μάπα του Τσάβεζ, κάνα τάπερ φακές, καθ’ όπερ είναι δύσκολα τα πράγματα, η σαμπάνια ζεστάθηκε, το φουά γκρα χάλασε και οι πιλάτες ανοίγουν την όρεξη, και πεινούν οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες, που δέχονται επίθεση από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο.

Δώστε κάτι, ρε τσίπηδες, λυπηθείτε τον άνθρωπο. Τι θέτε; Να πάει να στηθεί στην ουρά και να κολλήσει τίποτα από την πλέμπα;

Θα είναι μάταιο, άλλωστε και το μηχάνημα θα του βγάλει ένα φλαμανδικό φάσκελο.

Ασ’ τα διάλα, όταν είδα το λυπημένο βλέμμα του, σαν κουταβάκι που το παρατήσανε στην εθνική σε κλειστό βενζινάδικο, συγκινήθηκα.

Υπάρχει όμως κι άλλη λύση.

Να κάνουν …

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΨΩΝΑΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Montblanc και ξερό ψωμί

https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2026/11/TSIPRAS_MONT_BLANC.jpg 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Tης ΜΑΡΙΑΣ ΔΕΔΟΥΣΗ 

Ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στη Γαλλία για να συμπαρασταθεί στους διαδηλωτές, με σακίδιο Montblanc των 1.600 ευρώ στην πλάτη του.  

Αρχικά, ευτυχώς που δεν του το έκλεψαν. Διότι εκείνοι στους οποίους πήγε να συμπαρασταθεί υποτίθεται ότι είναι οι οικονομικά ασθενέστεροι. Και το συνδικάτο στο οποίο φωτογραφήθηκε, εκπροσωπεί ανθρώπους που τόσα βγάζουν δουλεύοντας έναν μήνα σε εργοστάσια.  

Αλλον έναν καλό μισθό κοστίζει το μπουφάν που φορούσε. Για τα υπόλοιπα δεν ξέρουμε.  

Είναι κακό να έχει ένας πολιτικός της Αριστεράς σακίδιο των 1.600 ευρώ;  

Οχι απαραιτήτως. Κακό είναι να το φλεξάρει. Και ιδιαίτερα να το φλεξάρει όταν πηγαίνει να διαδηλώσει κατά της ακρίβειας και της κοινωνικής ανισότητας. Δεν θα ξαναμάθουμε τα βασικά τώρα. Και αυτά είναι εντελώς βασικά. 

Υπήρξαν διάφορα επιχειρήματα προς υπεράσπιση του Αλέξη Τσίπρα και του σακιδίου του, όπως για παράδειγμα ότι ο Κάστρο φορούσε Rolex. Δύο ταυτόχρονα, μάλιστα, ένα σε ώρα Αβάνας και ένα σε ώρα Μόσχας, όπως λέει ο μύθος. Είχε χαρίσει άλλα δύο στον Τσε και μερικά ακόμη σε διάφορους επιτελείς του. Ο ίδιος υποστήριζε ότι ήταν αξιόπιστα για τον συντονισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Αθάνατος ο καπιταλισμός, ακόμη και στο αντάρτικο.  

Ενα σακίδιο Montblanc είναι εξίσου αξιόπιστο όταν πηγαίνεις στη μάχη εναντίον του κακού καπιταλισμού που το παράγει. Διασφαλίζει, ανάμεσα στα άλλα, ότι θα σε κράξουν άγρια και μετά θα έχεις να λες ότι σε χτυπάει το σύστημα. Και βέβαια, ότι θα σε υπερασπιστούν διάφοροι εύποροι αριστεροί, που θα κάνουν κυρίως δικές τους προβολές. 

Το πρόβλημα δεν είναι να έχεις τα χρήματα, όμως.  

Το πρόβλημα είναι να ξεχνάς τη σημασία των συμβολισμών. Ειδικά όταν είσαι ο Αλέξης Τσίπρας και έχεις χρησιμοποιήσει στο φουλ τούς συμβολισμούς για να εκλεγείς το 2015.  

Καλώς ή κακώς, το σακίδιό του συμβολίζει αυτό ακριβώς που ο ίδιος αντιμάχεται: την κοινωνική αδικία, την εκμετάλλευση, τη συσσώρευση πλούτου και τα λοιπά. Είναι ντροπή, λοιπόν, να το κρατάει στη συγκεκριμένη συγκυρία. Οχι επειδή ως αριστερός δεν θα έπρεπε να το αγοράσει, αλλά επειδή είναι τεράστια επικοινωνιακή κουταμάρα να το πάρει μαζί του στις διαδηλώσεις. 

Γενικά το σακίδιο την έκανε τη δουλειά του: ο Τσίπρας δέχθηκε επίθεση για το συγκεκριμένο θέμα από τον Νίκο Καρανίκα, πρώην στενότατο συνεργάτη του που μετά πήγε με τον Κασσελάκη και εσχάτως προσεγγίζει τη Νέα Δημοκρατία, σταθερός άνθρωπος φαίνεται αυτός. Την ανάρτησή του έκανε repost ο Αδωνις Γεωργιάδης. 

Ακολούθησαν οι υπερασπιστές του δικαιώματος του Τσίπρα να κρατάει Montblanc και οι «δεν είναι αυτά τα σημαντικά».  

Ποια είναι τα σημαντικά;  

Οτι θα φορολογήσει ο Τσίπρας τον «μεγάλο πλούτο». Αυτούς που ψωνίζουν Montblanc δηλαδή;  

Οτι θα πολεμήσει τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, που αναπαράγει σε δημόσια θέα;  

Ενα πολύ ενδιαφέρον ερώτημα είναι πού ακριβώς τοποθετεί ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας τον εαυτό του στην κοινωνική διαστρωμάτωση που περιγράφει. 

Δεν είναι μόνο ζήτημα φορολόγησης ή μη του πλούτου. 

 Είναι, κυρίως, ζήτημα...

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ "ΕΝΤΙΜΟΤΑΤΟΙ" ΕΘΝΙΚΟΙ ΤΣΟΓΛΑΝΑΡΑΔΕΣ: «Βουλώστε το!»

 

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Το μυθιστόρημα «The Golden Cocoon» της αμερικανίδας συγγραφέως Ruth Cross περιγράφει μια ιστορία κοινωνικής ανόδου. Ακολουθεί ένα κορίτσι που ξεκίνησε από τα βαμβακοχώραφα του Τέξας και έφτασε τελικά στην εύπορη κοινωνία του αμερικανικού Νότου και τελικά στη Νέα Υόρκη.

Κάποια στιγμή, ένας ήρωας του βιβλίου λέει περιπαικτικά «τελικά μπορείς να βγάλεις το κορίτσι από την επαρχία, αλλά δεν μπορείς να βγάλεις την επαρχία από το κορίτσι». Νομίζω ότι έρχεται στο μυαλό κάποιου που διαβάζει το δελτίο Τύπου του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα.

Συγκεκριμένα, απευθύνεται στον Πρωθυπουργό με τη φράση «βουλώστε το!», περιγράφοντας πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης «ως επικεφαλής της πιο διεφθαρμένης κυβέρνησης στη μεταπολίτευση προσπαθεί να εμφανίσει τον αντίπαλό του καθ’ εικόνα και ομοίωση της διαφθοράς του».

Και αν η αντιθεσμικού ύφους προσταγή «βουλώστε το» θυμίζει ήθος εποχών ΣΥΡΙΖΑ, το γραμματικά κακοποιημένο «καθ’ εικόνα», ίσως αποτελεί πιστή αναβίωση. Εκείνων των εποχών που εκδίδονταν δελτία Τύπου για την αθλητική άμιλλα που αναγραφόταν ως «άμυλα» ή όταν έλεγαν ότι «ο ελληνικός λαός θα θρέψει τους καρπούς».

Ολα αυτά βέβαια αποτελούν χαριτωμένα λάθη και πάντα θα συμβαίνουν, ακόμα και λόγω ταχύτητας. Μικρή σημασία έχει.

Εκείνο το «βουλώστε το» όμως, το οποίο δεν ειπώθηκε λόγω ταχύτητας, ούτε ήταν τυχαίο lapsus linguae, υπογραμμίζει κάτι σημαντικό. Την ένδεια ίσως τελικά περιεχομένου, του πολυσυζητημένου rebranding.

Ο Αλέξης Τσίπρας δημιούργησε ένα νέο πολιτικό σχηματισμό, αντιμετωπίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ ως κάτι φθαρμένο, ως ένα κόμμα – προϊόν της κρίσης, που ολοκλήρωσε τον ιστορικό του ρόλο με την επιστροφή στην κανονικότητα.

Οι λεκτικές ακρότητες της εποχής των μνημονίων, οι υβριστικές εκτροπές, οι χυδαιολογίες, το αγοραίο ύφος, που υποτίθεται ότι απέρρεαν από την ένταση των γεγονότων, όπως φαίνεται, επανέρχονται στη νέα εποχή, από το νέο κόμμα, θέτοντας σε αμφισβήτηση τη διαφημισμένη ανανέωση.

Ηδη τα μισά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν μετακομίσει στην ΕΛΑΣ, τα υπόλοιπα βρίσκονται υπό παραίτηση, με το ένα πόδι στο νέο κόμμα.

Πολλοί ήταν εκείνοι που μίλησαν για τη δεύτερη ευκαιρία που ίσως πρέπει να δοθεί σε έναν πολιτικό που τότε ήταν άπειρος, μικρός σε ηλικία – ακόμα κι αν αυτό τότε προτασσόταν ως συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων του – και ο οποίος σε κάθε περίπτωση κυβέρνησε στην περιορισμένων δυνατοτήτων περίοδο της οικονομικής κρίσης.

Το πρόβλημα όμως που φαίνεται ότι υπάρχει είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός εξακολουθεί να πολιτεύεται με όρους κρίσης. Εκείνο το «βουλώστε το» ανακαλεί στη μνήμη τις λεκτικές ακρότητες, τους θεσμικούς ακροβατισμούς, τον μόνιμα καταγγελτικό λόγο, τις υβριστικές εκτροπές που δικαιολογούνταν πάντα υπό τον μανδύα της λαϊκής αγανάκτησης.

Ως γνωστόν, στην περίοδο της κρίσης, στον τραμπουκισμό, αποδίδονταν χαρακτηριστικά επαναστατικότητας, η επιθετικότητα προβαλλόταν ως δίκαιη οργή και η δολοφονία χαρακτήρα ως απόδειξη γενναιότητας. Οξυνση, εχθροπάθεια, πόλωση αποτέλεσαν τη συγκολλητική ουσία ενός ακροατηρίου που το ένωνε περισσότερο η αποστροφή προς τον αντίπαλο, παρά μία κοινή πολιτική πρόταση. Αλλά και ενός ετερόκλητου αντιμνημονιακού μετώπου που εντέλει οδήγησε τον Αλέξη Τσίπρα στο αξίωμα του πρωθυπουργού.

Τώρα όμως που τα μνημόνια τελείωσαν, θα πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πορευτεί, ποιοι τον εκφράζουν και τι εκφράζει τελικά και το ίδιο του το κόμμα.

Με αυτό το «βουλώστε το» μάλλον δείχνει ότι…

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ "ΕΝΤΙΜΟΤΑΤΟΙ" ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Αλέκση, κάν’ τους μήνυση (Το «έγιναν εξυπηρετήσεις» είναι πάρα πολύ βαρύ και κανένα «βουλώστε το» δεν μπορεί να το καλύψει)

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Όπως φαίνεται, ούτε το πανικόβλητο «βουλώστε το» της ανακοίνωσης της ΕΛΑΣ ούτε το «κλείστε το στόμα σας, πουλάκια μου» του ίδιου του Αλέκση δεν έπεισαν τον υπουργό της Πρώτης Φοράς Αριστεράς, σύντροφο Κοντονή ο οποίος όχι μόνο δεν το βουλώνει, όχι μόνο δεν κρατά το στόμα του κλειστό, αλλά εξακολουθεί να μιλάει για τον Ποινικό Κώδικα τον οποίο ο Αλέξης ήθελε τόσο πολύ να ψηφιστεί που κράτησε μια παραπάνω εβδομάδα ανοιχτή τη Βουλή πριν τις εκλογές του 2019 που ήξερε ότι θα έχανε.

Και ο Κοντονής όχι μόνο δεν το βουλώνει αλλά εξακολουθεί να λέει ότι ο ποινικός κώδικας, και ειδικά οι διατάξεις που αφορούν τη δωροδοκία και την εγκληματική οργάνωση, άλλαξε επειδή «έγιναν εξυπηρετήσεις». Κι όταν ο Δημήτρης Τάκης, στον οποίο έδωσε προχθές τη συνέντευξη, τον ρώτησε τι θα κάνει αν το «κλείσε το στόμα σου, πουλάκι μου» το απευθύνει και σε κείνον ο παλιός του πρόεδρος, τότε ο σύντροφος Κοντονής απάντησε «άμα τολμήσει να πει τέτοιο πράγμα θα τα πούμε αλλιώς».

Σε κάθε περίπτωση, πλέον η κατάσταση για τον έντιμο Αλέκση είναι μονόδρομος. Θα πρέπει να κάνει ό,τι κάνει κάθε έντιμος όταν επιχειρείται να πέσει σκιά στην εντιμότητά του και να κινηθεί νομικά εναντίον του συντρόφου Κοντονή. Στην πραγματικότητα, απορώ γιατί δεν το έχει ήδη κάνει.

Θέλω να πω πως το «έγιναν εξυπηρετήσεις» είναι πάρα πολύ βαρύ και κανένα «βουλώστε το» δεν μπορεί να το καλύψει.

Και για έναν πολιτικό, πολύ περισσότερο για έναν πρώην πρωθυπουργό, για έναν έντιμο πρώην πρωθυπουργό όπως ο Αλέκσης μας, η κατηγορία ότι εξυπηρέτησε συμπολίτες που είχαν εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις είναι πάρα πολύ βαριά.

Και εννοείται ότι το ίδιο θα πρέπει να κάνει και εναντίον εκείνου του αξιωματούχου της Βενεζουέλας που μιλάει για βαλίτσες με χρήματα, αλλά και εναντίον του υπουργού Γεωργιάδη που επαναλαμβάνει τα λόγια του.

 

Όπως φαίνεται, κάποιοι εκμεταλλεύονται τη μεγαθυμία και την καλοσύνη του συνεταίρου του Καμμένου Πάνου για να πετάξουν λάσπη και αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Όχι γιατί ο ίδιος έχει ανάγκη να υπερασπιστεί την αναμφισβήτητη εντιμότητά του. Αυτή φαίνεται από μακριά και από παλιά. Αλλά επειδή έχει υποχρέωση να προστατεύσει τον ελληνικό λαό από αυτή τη λάσπη.

Γιατί η λάσπη σε έναν έντιμο ηγέτη είναι λάσπη στους ανθρώπους που τον ψήφισαν, τους ανθρώπους που τον ψηφίζουν και στους πολύ περισσότερους που θα τον ψηφίσουν.

Απέναντι σ’ αυτούς έχει υποχρέωση να...

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Πρωταγωνιστής σε παρωδία επανάστασης

Image

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

παρισαλέξης (ο) 1. αυτός που συνειδητοποιώντας ότι θα αποτύχει κάνει κινήσεις απελπισίας «ο καημένος έγινε τόσο παρισαλέξης εξαιτίας των δημοσκοπήσεων, που έχει αρχίσει να κάνει τα ίδια που έκανε 15 χρόνια πριν» 2. αυτός που νομίζει ότι κάνει κάτι σπουδαίο, ενώ στην πραγματικότητα γελοιοποιείται «λίγα πράγματα είναι τόσο διασκεδαστικά όσο το να βλέπεις τα βίντεο του παρισαλέξη Τσίπρα»

Όπως όλοι όσοι έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους, ο μπρόεδρος Τσίπρας δεν έχει αίσθηση του πόσο αστείος μπορεί να γίνει.

Κι ευτυχώς. Γιατί αν είχε δεν θα τον απολαμβάναμε σ’ αυτή την παρωδία του «Emily in Paris» με την οποία μας διασκεδάζει τις τελευταίες ημέρες.

Συνειδητοποιώντας ότι η δεύτερη θέση γλιστράει από τα χέρια του, ο ηγέτης της Κουφονικολάκου αποφάσισε να διαφημιστεί στο Παρίσι χρησιμοποιώντας ως ντεκόρ τους διαδηλωτές που παίζουν τον ρόλο των «χρήσιμων ηλιθίων» της Λεπέν και της Μόσχας.

Έτσι, τον απολαύσαμε να περιφέρεται μόνος του μέσα στις διαδηλώσεις (κάτι σαν Ευτύχης Μπλέτσας στο μίζερό του), να «συνομιλεί» με διάφορους Γάλλους συντρόφους, να αγωνιά για τους «απλούς ανθρώπους», κι όλα αυτά με μια τσάντα 1.600 ευρώ στην πλάτη, ίσα ίσα για να τονίζεται η υποκρισία και η προχειρότητα.

Το μόνο που έλειπε ήταν μια συνάντηση με τον ηγέτη των κινητοποιήσεων, αλλά πιθανόν ο σύντροφος Μελανσόν να εξακολουθεί να πιστεύει ότι «ο Τσίπρας είναι μια από τις πιο ελεεινές φιγούρες της ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής».

Για να το λέει...

Σε ένα από τα ξεκαρδιστικά βίντεο του Alexis in Paris ο μπρόεδρος μας ενημερώνει ότι:  

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Τί πήγες Αλέξη μου να κάνεις στο Παρίσι;

 

Της Χαρίκλειας Ντερμανάκη

 

Είσαι αρχηγός κόμματος.

Μα κυρίως, έχεις υπάρξει πρωθυπουργός μια πενταετία που οι πολιτικές σου βούλιαξαν την Ελλάδα στο βούρκο της απαξίωσης και τους Έλληνες πολίτες στην ανεργία, την ανέχεια και στον διχασμό.

Επί των ημερών σου, το 2016, οι διαμαρτυρόμενοι για το νόμο Κατρούγκαλου συνταξιούχοι, αριστεροί οι περισσότεροι, έφαγαν τόσα χημικά από τα ΜΑΤ κατόπιν εντολών σου, που δεν θα τα έτρωγαν ούτε επί χούντας.

Η εκπρόσωπος σου κυρία Κουφονικολάκου, ερωτώμενη, ποια είναι η θέση της ΕΛΑΣ για τις κάμερες και τα μέτρα ασφαλείας στα Πανεπιστήμια μετά τα πρόσφατα γεγονότα του Μαθηματικού, απαντά.

“Δεν έχουμε θέση ως κόμμα.”

Και πας βρε Αλέξη στο Παρίσι, να κάνεις τι;

Να ανακατευτείς στα εσωτερικά μιας συμμάχου χώρας;

Να εκφράσεις άποψη για την Γαλλική παιδεία, όταν προσπάθησες να καταστρέψεις την Ελληνική, αποδομώντας κάθε θεσμό που προήγαγε την Αριστεία και την Καινοτομία;

Εσύ που προσπάθησες να καταργήσεις τα Πρότυπα και Πειραματικά χαρακτηρίζοντας τα ..ελιτίστικα, αλλά το 2022 ο γιος σου έδωσε εξετάσεις για να εισαχθεί στο Πρότυπο Γυμνάσιο Πλάκας;

Τι πήγες Αλέξη μου να κάνεις στο Παρίσι;

Να εξάγεις πολιτική εμπειρία;

Να φωνάξεις ανάμεσα στο οργισμένο πλήθος την αγαπημένη σου φράση του Τσε, “Hasta la Victoria siempre”;

Ας πήγαινες καλύτερα μέχρι…

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ο Τζοκόντος στο Παρίσι με μπουφανάκι και μαγκιά

 

Image

 

Ο Τσίπρας ταξίδεψε στο Παρίσι για να γίνει κομπάρσος των εκεί κινητοποιήσεων αλλά κυρίως να πείσει την ελληνική κοινωνία ότι παραμένει… επαναστάτης.

Γράφει ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΓΑΤΟΣ

Αχ, πού ’σαι, νιότη, που ’δειχνες πως θα γινόμουν άλλος! Αν και ο Αλέξης Τσίπρας προτιμά κάθε Σάββατο να προτείνει ταινίες, εμείς τον προτρέπουμε να διαβάσει (ελπίζουμε ξανά) τον Κώστα Βάρναλη. Η συλλογή του Ελληνα ποιητή της Νέας Αθηναϊκής Σχολής, «Σκλάβοι πολιορκημένοι», θα καλύψει πλήρως τις αναζητήσεις του και για τους ανθρώπους που είναι δέσμιοι των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών.

Ενα έργο που αποτυπώνει την ατμόσφαιρα της νυχτερινής ζωής (τα καμώματα της νύχτας τα βλέπει η μέρα και γελάει, για να μην ξεχνάμε και τη λαϊκή σοφία) και την εσωτερική παρακμή ή τη ματαιότητα ενός ανθρώπου (που βυθίζεται στη μέθη και τη ρουτίνα). Μέσα από τους στίχους του, ο ποιητής ανασύρει την πικρή αίσθηση του χαμένου χρόνου και τη διάψευση των νεανικών προσδοκιών.

Ο πολιτικός που αναδείχθηκε από τις μαθητικές καταλήψεις των αρχών της δεκαετίας του 1990 έγινε αρχηγός του Συνασπισμού τη δεκαετία του 2000 και πρωθυπουργός το 2015.

Ο πολιτικός που νοίκιασε εξοχικό στο Σούνιο, φωτογραφήθηκε σε κότερο και πήγε στο Παρίσι στα μουλωχτά για να συναντηθεί με εκπροσώπους της Τράπεζας Ρότσιλντ.

Αυτός ο πολιτικός ταξίδεψε στο Παρίσι, όχι για να δει τα αξιοθέατα (το έχει κάνει αυτό και μπράβο του), αλλά για να γίνει ο ίδιος κομπάρσος-πρωταγωνιστής (στο μυαλό του) των κινητοποιήσεων που εξελίσσονται στη γαλλική πρωτεύουσα.

Αλήθεια, ποιον κοροϊδεύει;

Πιστεύει πραγματικά ότι θα τον περάσει κανείς για επαναστάτη;

Οταν πηγαίνει στις κινητοποιήσεις λες και πηγαίνει σε συναυλία, με videographer και φωτογράφο, δεν θα τον πιστέψει κανείς.

Τα θέλει και τα λέει;

Το πιο ενδιαφέρον, βέβαια, δεν είναι το πού πήγε, αλλά τι είπε.

Ο άνθρωπος που μιλά για «πολιτικές λιτότητας που διαλύουν την κοινωνία» είναι ο ίδιος που το καλοκαίρι του 2015 ζήτησε από τον λαό ένα βροντερό «Οχι» και λίγες ημέρες μετά υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο. Κάπου ανάμεσα στο δημοψήφισμα και στην υπογραφή, η «αξιοπρέπεια» έγινε «επώδυνος συμβιβασμός» και η «διαπραγμάτευση» αντικαταστάθηκε από το «δεν υπήρχε εναλλακτική».

Η Γαλλία και η Ελλάδα ακούν σήμερα διαλέξεις περί λιτότητας από τον πολιτικό που τη διαχειρίστηκε για τέσσερα χρόνια, με τις περικοπές συντάξεων και την κατάργηση του ΕΚΑΣ να ξεχωρίζουν στο… ενεργητικό του.

Κι όλα αυτά με φόντο μια Αριστερά που ζητά «προοδευτική απάντηση στην Ακροδεξιά» από το Παρίσι, ενώ στην Ελλάδα έχει διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ, έχει στήσει νέο κόμμα και διαπληκτίζεται με το ΠΑΣΟΚ για το ποιος θα είναι ο δεύτερος πόλος.

Η «ιστορική ανταπόδοση» προς τον γαλλικό λαό, που χρησιμοποιήθηκε σε δημοσιεύματα που προέβαλαν την παρουσία του στο Παρίσι, είναι ωραία φράση. Το 2015, όμως, ο γαλλικός λαός δεν χρειάστηκε έναν Ελληνα ηγέτη στους δρόμους του, και σήμερα δεν ζήτησε κανείς από τον Τσίπρα να παραστεί.

Οταν η αλληλεγγύη συνοδεύεται από βίντεο, ανάρτηση στο Χ και πρωτοσέλιδο στην Αθήνα, ίσως να έχει περισσότερο σχέση με το ακροατήριο της Αθήνας παρά με τα αιτήματα των Γάλλων διαδηλωτών.

Μάλλον έχει να κάνει περισσότερο με τα δικά του αδιέξοδα. Το γεγονός ότι η ΕΛΑΣ δεν έχει επιβεβαιώσει τις προσδοκίες με τις οποίες γεννήθηκε. Και όχι μόνο δεν ήρθε η ανατροπή, αλλά βρίσκεται να αγωνίζεται για τη δεύτερη θέση με το ΠΑΣΟΚ.

Είναι, βέβαια, και η υπόθεση με τους ποινικούς κώδικες και άλλους σκελετούς της δικής του περιόδου διακυβέρνησης.

Γι’ αυτό ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίστηκε αγανακτισμένος. Το απλό λαϊκό παιδί που διαδηλώνει και που το κυνηγά το σύστημα.

Αλήθεια τώρα;

Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα δεν είναι αν δικαιούται να διαδηλώνει. Δικαιούται, όπως όλοι.

Το ερώτημα είναι …