"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Απίστευτο κι όμως Βρετανικό!

Image  

Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Το παλληκάρι που βλέπετε είναι ο Νταχίρ Ιμπραήμ, Σομαλός.
 

Πήγε στο Η.Χ. (Ηνωμένο Χαλιφάτο) μέσω Ιταλίας, ζητώντας άσυλο. 

Του το έδωσαν το άσυλο οι ψυχοπονιάρηδες οι Εγγλέζοι και μαζί με το άσυλο του έδωσαν και όλο το πακέτο που παίρνουν οι εισβολείς στην Ευρώπη: ρούχα, σπίτι, επιδόματα. 

Αυτά κάλυψαν όλες του τις ανάγκες εκτός από μία. Αυτή την ανάγκη, το παλληκάρι από τη Σομαλία, που έβραζε το αίμα του, αποφάσισε να την καλύψει μόνος του, απειλώντας με μαχαίρι γυναίκες που έβρισκε στη γειτονιά του, στο Μπέρμιγχαμ. Βίασε τρεις, πριν τον συλλάβουν το 2006. 

Τον έκλεισαν στη φυλακή για 10 χρόνια. 

Όταν βγήκε, έπρεπε βάσει νόμου να απελαθεί. 

Έλα όμως που η Πέμπτη Φάλαγγα στα σωθικά της Ευρώπης, το δίκτυο των δικηγόρων και των ΜΚΟ, που κονομάνε χοντρά από αυτές τις υποθέσεις, έπεσαν επάνω να τον προστατέψουν! Να το κρατήσουμε εδώ το παλληκάρι για σπόρο! Έχει καλή ψυχή, δεν ήξερε ότι στη Βρετανία τις γυναίκες τις έχουμε διαχωρίσει από τις κατσίκες και νόμιζε ότι είναι το ίδιο, όπως και στην πατρίδα του! Μια παρεξήγηση ήταν, κε πρόεδρε! Μην τον στείλουμε πίσω στη Σομαλία, είναι βάρβαροι εκεί και η ευαίσθητη ψυχούλα του θα τραυματιστεί. Με προσφυγές και κόντρα προσφυγές στα δικαστήρια, όλο αυτό το κύκλωμα για το οποίο μόνο μία ποινή υπάρχει αλλά δεν θέλω να την πω διότι στην Ε.Ε. δεν προβλέπεται, κατάφερε να το κρατήσει το τεφαρίκι εκ Σομαλίας στο έδαφος της κάποτε Μεγάλης Βρετανίας. 

Δεν έδωσε λύση όμως στο μείζον πρόβλημα: τι γίνεται με τη λίμπιντο του Ιμπραήμ;   

Οπότε, ο ελεύθερος κι ωραίος πλέον Ιμπραήμ βίασε άλλες δύο γυναίκες. 

Τον ξαναπιάσαν. Οι δικηγόροι του χρησιμοποίησαν ως υπερασπιστικό ισχυρισμό ότι ο βιασμός δεν κράτησε πολύ! Δεν τις είχε κλεισμένες, κύριε πρόεδρε, σε ένα δωμάτιο να τις βιάζει συνέχεια! Να ανακουφιστεί ήθελε το παιδί: ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε. Ή μάλλον: ψεκάστε, τελειώσατε -το σκουπίστε θα το κάνει το θύμα. 

Οι δικαστές δεν πείστηκαν και τον καταδίκασαν σε ισόβια με ελάχιστη έκτιση ποινής τα 10 χρόνια, πριν αρχίσουν τα παρακαλετά για αποφυλάκιση. 

Αλλά η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. 

Κάποια στιγμή, στη φυλακή, το 2019, του πόνεσε το γόνατο.  

Οι γιατροί της φυλακής, ανθρωπιστικά κινούμενοι, του έδωσαν παυσίπονο με κωδεΐνη.  

Ο Ιμπραήμ, αντί να πει ευχαριστώ, έκανε αγωγή κατά του NHS, του Εθνικού Συστήματος Υγείας! Διότι το παυσίπονο χορηγήθηκε μέρα με ήλιο κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού, και η θρησκεία του δεν του επιτρέπει να παίρνει τίποτε όσο έχει ήλιο, ούτε καν παυσίπονα!  

Θα έλεγε κανένας ότι βλέποντας την αγωγή, το σύστημα δικαιοσύνης του Ηνωμένου Χαλιφάτου θα έβαζε τα γέλια. Αλλά τι Ηνωμένο Χαλιφάτο θα ήταν τότε;  

Οπότε η αγωγή του Ιμπραήμ εκδικάστηκε και ο δικαστής πριν μερικές μέρες τον δικαίωσε! Έχει δίκιο λέει το παλληκάρι! Παραβιάστηκε το άρθρο 14 της Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα! 

Για την ιστορία, ο δικαστής που έβγαλε αυτή την απόφαση λέγεται Mohammed Shakil Najib.

Οπότε ο Βρετανός φορολογούμενος που πλήρωνε τους δικηγόρους του Ιμπραήμ, καθότι ήταν άπορος, που πληρώνει δικαστές τύπου Mohammed Shakil Najib, θα πληρώσει και την αποζημίωση που θα καταβάλει το NHS στον πεντάκις βιαστή, για...

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Σουηδοειδή

Image  

Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Μετά τις τελευταίες εκλογές στη Σουηδία, στις οποίες η συμμαχία αριστερών - ισλαμιστών εξασφάλισε οριακή πλειοψηφία (176-173), το Σουηδικό Κοινοβούλιο κοσμούν με την παρουσία τους αυτοί οι 5 Σομαλοί βουλευτές. 

Τώρα οι αρχές διαπιστώνουν ότι τουλάχιστον ο ένας απ' αυτούς, το παλικάρι που βλέπετε δεξιά, βαρύνεται με ένα σωρό απάτες που αφορούν την πολιτογράφησή του, τις οικονομικές του δραστηριότητες στη Σουηδία και στη Σομαλία (ναι, ζήτησε άσυλο διότι διωκόταν στη Σομαλία, αλλά έκανε μπίζνες εκεί με σουηδικά λεφτά!) και τον τρόπο με τον οποίον εξελέγη: μεταφορές ψηφοφόρων στην περιφέρειά του και προσταυρωμένα ψηφοδέλτια με το αζημίωτο...

Το μεγαλύτερο, το τερατωδέστερο, το πιο ηλίθιο έγκλημα του δυτικού πολιτισμού είναι ότι θεώρησε πως άνθρωποι που συμπλήρωσαν πέντε μόλις χρόνια στο έδαφος μιας ευρωπαϊκής χώρας, έγιναν γκάγκαροι Σουηδοί, Βρετανοί, Γάλλοι,Έλληνες κ.λπ. και αποκτούν το δικαίωμα να καθορίζουν με την ψήφο τους και με την εκλογή τους το μέλλον της. 

Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να λέω πως θα έπρεπε επιτέλους να διαχωριστούν οι έννοιες της υπηκοότητας και της ιθαγένειας. 

Μπορείς να είσαι ισότιμος πολίτης, εάν συντρέχουν και πολλές άλλες προϋποθέσεις βέβαια, στη χώρα που σε φιλοξενεί, αλλά σε καμμία περίπτωση δεν θα έχεις το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Τα παιδιά σου ή τα εγγόνια σου, ίσως, και πάλι υπό αυστηρότατους όρους. 

Οι μεταναστευτικοί πληθυσμοί, όπως έχει αποδεχθεί, εκμεταλλεύονται αυτό το προνόμιο και ψηφίζουν μονοκούκι τους δικούς τους, οι οποίοι ...

 

Διεθνών ισλαμο-αριστερο-καθαρματόπληκτων πολιτικώς ορθά λοβοτομημένων χρησίμων ηλιθίων κωμωδία

Image 

Σαν σήμερα (2/11/ΧΧΧΧ)

 

1789: Εθνικοποιείται η περιουσία της γαλλικής εκκλησίας κατα την Γαλλική επανάσταση.
1823: Σε μήνυμά του στο Κογκρέσο, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζέιμς Μονρόε αναγνωρίζει το δικαίωμα των επαναστατημένων Ελλήνων στην ανεξαρτησία.
1917: Ο υπουργός Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας, Άρθουρ Τζέιμς Μπάλφουρ, δηλώνει ότι «ήρθε η ώρα, οι Εβραίοι να αποκτήσουν κράτος στην Παλαιστίνη». Έμεινε στην ιστορία ως «Διακήρυξη Μπάλφουρ», πάνω στην οποία βασίστηκε η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ το 1948.
1940: Ιταλικά αεροπλάνα βομβαρδίζουν τις πόλεις Ιωάννινα, Μέτσοβο, Καστοριά, Καρδίτσα, Πύλο, Αιτωλικό, Πάτρα, Χανιά, Ρέθυμνο, Κέρκυρα και Θεσσαλονίκη. 90 νεκροί και 209 τραυματίες οι απώλειες στον άμαχο πληθυσμό.
1906: Γεννιέται ο ιταλός σκηνοθέτης Λουκίνο Βισκόντι,
1911: Γεννιέται ο Οδυσσέας Ελύτης (Αλεπουδέλης),. Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1979.
1950: Πεθαίνει ο ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας Τζορτζ Μπέρναρντ Σο (Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1925).
1960: Πεθαίνει πάνω στο πόντιουμ, ενώ διηύθυνε πρόβα στη Σκάλα του Μιλάνου Δημήτρης Μητρόπουλος, έλληνας αρχιμουσικός και συνθέτης






2016: Πεθαίνει, σε ηλικία 66 ετών, ο γνωστός ηθοποιός Γιώργος Βασιλείου. έπειτα από σκληρή μάχη με τον καρκίνο.








2017 Πεθαίνει ο ηθοποιός Βασίλης Μαυρομάτης ο οποίος υπήρξε και ενας  από τους καλύτερους εκφωνητές τόσο στα παλαιότερα ραδιοφωνικά, διαφημιστικά σποτάκια όσο και αργότερα στα τηλεοπτικά. 
 
 
 
 
 
 
 

2021
Ο συνθέτης των επιτυχιών Τάκης Μπουγάς έφυγε χτυπημένος από την επάρατη νόσο, αφήνοντας πίσω του πάνω από διακόσια τραγούδια και μια ζωή γεμάτη νότες, μελωδίες και βράδια που αργούσαν να ξημερώσουν

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ και ΙΣΛΑΜΟΑΡΙΣΤΕΡΑ: Ισραήλ: Όσο κι αν χτυπιέται η Αριστερά, αυτό είναι δημοκρατία

 

Του Αλέξανδρου Σκούρα

Για χρόνια ακούμε ένα μεγάλο κομμάτι της δυτικής Αριστεράς να περιγράφει το Ισραήλ περίπου ως ένα αυταρχικό, θεοκρατικό κράτος στο οποίο οι Άραβες πολίτες ζουν χωρίς πραγματικά πολιτικά δικαιώματα. Μπορούμε και πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά για τις αδυναμίες της ισραηλινής δημοκρατίας, για τις διακρίσεις, για την πολιτική στη Δυτική Όχθη, για τον πόλεμο και για τις ευθύνες κάθε κυβέρνησης. Υπάρχει όμως ένα μικρό πρόβλημα με την εικόνα του δήθεν αυταρχικού κράτους - απαρτχάιντ. Οι ίδιοι οι Άραβες πολίτες του Ισραήλ μόλις απέκτησαν τη δύναμη να καθορίσουν ποιος θα το κυβερνήσει.

Στις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου η συμμετοχή των Αράβων πολιτών αυξήθηκε εντυπωσιακά. Με την καταμέτρηση σχεδόν ολοκληρωμένη, τα δύο αραβικά ψηφοδέλτια συγκεντρώνουν συνολικά 19 από τις 120 έδρες της Κνεσέτ. Η Κοινή Λίστα, η συμμαχία των Hadash, Ta’al και Balad, εκλέγει 11 βουλευτές και η Ra’am του Μανσούρ Αμπάς άλλους οκτώ. Το μπλοκ του Νετανιάχου βρίσκεται στις 53 έδρες και το αντίπαλο μπλοκ στις 48. Κανένας δεν φτάνει τις 61. Οι Άραβες βουλευτές βρίσκονται, κατά πάσα πιθανότητα, στη θέση του ρυθμιστή.

Αυτό δεν είναι κάποιο επικοινωνιακό τέχνασμα του Ισραήλ. Είναι η ίδια η λειτουργία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Άραβες πολίτες ψηφίζουν κόμματα που εκφράζουν πρωτίστως την αραβική κοινότητα. Εκλέγουν Άραβες βουλευτές. Οι βουλευτές αυτοί αντιπολιτεύονται σκληρά την κυβέρνηση, καταγγέλλουν τον πόλεμο, ζητούν παλαιστινιακό κράτος και διεκδικούν περισσότερους πόρους για τις κοινότητές τους. Και σήμερα η ψήφος τους μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για το ποιος θα κυβερνήσει το Ισραήλ.

Δεν είναι καν η πρώτη φορά που φτάνουμε τόσο μακριά. Το 2021 η Ra’am του Μανσούρ Αμπάς έγινε το πρώτο ανεξάρτητο αραβικό κόμμα που συμμετείχε σε κυβερνητικό συνασπισμό στο Ισραήλ. Σήμερα ο Αμπάς δηλώνει ξανά διατεθειμένος να συμμετάσχει σε κυβέρνηση, ενώ η Κοινή Λίστα, η συμπαράταξη 3 αραβικών κομμάτων, δηλώνει έτοιμη για πολιτική συνεργασία με στόχο την απομάκρυνση του Νετανιάχου.

Και εδώ αξίζει να κάνουμε την άβολη αντιστροφή του παραδείγματος. Μπορεί κανείς να φανταστεί κάτι αντίστοιχο σε οποιαδήποτε αραβική χώρα;

Ένα εβραϊκό πολιτικό κόμμα, με Εβραίους πολίτες να προσέρχονται μαζικά στις κάλπες, να εκλέγουν τους δικούς τους εκπροσώπους και αυτοί να αποκτούν αρκετές έδρες ώστε να αποφασίζουν ποιος άραβας ηγέτης θα κυβερνήσει;

Η σύγκριση γίνεται ακόμη πιο αποκαλυπτική αν θυμηθούμε ότι η Παλαιστινιακή Αρχή δεν έχει πραγματοποιήσει προεδρικές εκλογές από το 2005 και βουλευτικές από το 2006.

Εκεί βρίσκεται ίσως η πιο ουσιαστική διαφορά. Στο Ισραήλ μια εθνική και θρησκευτική μειονότητα μπορεί όχι απλώς να ψηφίσει, αλλά να οργανωθεί πολιτικά, να εκπροσωπηθεί στο κοινοβούλιο, να πολεμήσει πολιτικά την κυβέρνηση και ενδεχομένως να καθορίσει την επόμενη.

Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι το Ισραήλ είναι τέλειο. Καμία δημοκρατία δεν είναι. Σημαίνει όμως ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε τις λέξεις με κάποια στοιχειώδη σοβαρότητα.

Δημοκρατία δεν είναι το κράτος στο οποίο όλοι είναι ευχαριστημένοι, όλοι συμφωνούν ή όλες οι κοινωνικές ανισότητες έχουν εξαφανιστεί.

Δημοκρατία είναι το κράτος στο οποίο …

 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ και ΙΣΛΑΜΟΑΡΙΣΤΕΡΑ: Ισραήλ: ένας θύλακος της Δύσης

 

Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Το Ισραήλ βρίσκεται σε πόλεμο εδώ και τέσσερα χρόνια, όμως αυτό δεν το εμποδίζει να διεξαγάγει εκλογές. Ουσιώδες διότι αποδεικνύει ότι η δημοκρατία έχει υπαρξιακή αξία για τη χώρα που βρίσκεται περικυκλωμένη από ολοκληρωτικά καθεστώτα. Eνας θύλακος δυτικού τύπου δημοκρατίας σε μια περιοχή του κόσμου όπου η δημοκρατία είναι πολίτευμα που το αποκλείει η ίδια η κρατούσα στο αραβικό περιβάλλον θρησκεία.

Αν εξαιρέσουμε τις βαθιές ιστορικές ρίζες του μίσους των μουσουλμάνων κατά των εβραίων, το δημοκρατικό καθεστώς του Ισραήλ αντιμετωπίζεται ως εστία μόλυνσης στο μουσουλμανικό περιβάλλον. Αλήθεια πότε ο δυτικός κόσμος θα αποδεχθεί το ασυμβίβαστο ανάμεσα στον μουσουλμανισμό και στη δημοκρατία;

Στις εκλογές του Ισραήλ ένα αραβικό κόμμα, βλέπε παλαιστινιακό, κέρδισε 15 έδρες. Δεδομένης δε της αδυναμίας των δύο μεγάλων κομμάτων της Κνεσέτ να αποκτήσουν την απόλυτη πλειοψηφία δεν αποκλείεται αυτό το μικρό παλαιστινιακό κόμμα να αναλάβει ρόλο ρυθμιστή. Αν και οι αναλυτές το θεωρούν μάλλον απίθανο, και μόνον η ύπαρξή του φτάνει για να διαψεύσει τις θεωρίες περί «απαρτχάιντ» των Παλαιστινίων.

Φαντασθείτε ένα εβραϊκό κόμμα το οποίο εκπροσωπείται στο κοινοβούλιο του Ιράν. Κι εκεί δημοκρατία έχουν, όμως μερικές δημοκρατίες είναι πιο δημοκρατίες από τις άλλες.

Δεν θα αναφερθώ εκτενώς στο εύηθες στερεότυπο περί γενοκτονίας των Παλαιστινίων από το Ισραήλ. Από το 1948 που ιδρύθηκε το κράτος του Ισραήλ, όποτε πολέμησε το έκανε επειδή αναγκάσθηκε να αμυνθεί. Και βέβαια οι υποστηρικτές των Παλαιστινίων στην Ευρώπη και την Αμερική ξεχνούν ότι αν υπάρχουν γενοκτονικές προθέσεις αυτές προέρχονται από τους Παλαιστινίους που θέλουν να επεκτείνουν την επικράτειά τους από τη θάλασσα ώς τον ποταμό. Κοινώς να σβήσουν το κράτος του Ισραήλ από τον χάρτη.

Τέσσερα χρόνια μετά την τρομοκρατική σφαγή της Χαμάς στο Ισραήλ, και έπειτα από έναν πόλεμο με το Ιράν και τους πράκτορές του της Χεζμπολάχ το Ισραήλ εξακολουθεί να διατηρεί την πολεμική του ισχύ. Συμπεριφέρεται σαν το Ισραήλ των βασιλιάδων της Βίβλου που θαύμαζε ακόμη και ο Νίτσε. Και νομίζω ότι αυτό είναι που έχει οδηγήσει στην αναβίωση του αντισημιτισμού στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Μετά τη Σοά η Ευρώπη αγκάλιασε την εβραϊκή υπόθεση για να εξιλεωθεί η ίδια από τις ενοχές της. Στο ευρωπαϊκό υποσυνείδητο ο εβραίος πρέπει να είναι ο κατατρεγμένος. Για να τον αποδεχθούμε τον θέλουμε αδύναμο. Και γι’ αυτό δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι δημιούργησε ένα κράτος μικρό αλλά τόσο ισχυρό ώστε από συστάσεώς του όχι μόνον έφτιαξε πορτοκαλεώνες στην έρημο, βρίσκεται και σε συνεχή πόλεμο με το περιβάλλον του.

Αν μη τι άλλο το Ισραήλ δείχνει στη φοβισμένη Ευρώπη…

 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ και ΙΣΛΑΜΟΑΡΙΣΤΕΡΑ: Ισραήλ: Κράτος-υπόδειγμα δημοκρατίας

 

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Σκεφτείτε οι ισραηλιτικές κοινότητες να καθόριζαν πώς θα σχηματιστούν οι κυβερνήσεις σε αραβικές χώρες.

Φανταστείτε την εικόνα, Ισραηλίτες να πανηγυρίζουν τις εκλογικές επιδόσεις των δικών τους κομμάτων στην Αλγερία, στο Μαρόκο ή στην Αίγυπτο, κρατώντας τη σημαία με το άστρο του Δαβίδ.

Κι όμως αυτό συμβαίνει στο «γενοκτονικό» κράτος, στο κράτος «απαρντχάιντ», όπως αποκαλούν το Ισραήλ οι φριπαλενστάιν και οι συμπλεγματικοί λευκοί και μορφωμένοι της Δύσης, γυναίκες και άντρες.

Η ψήφος των Αράβων κατοίκων του Ισραήλ ίσως αποβεί καθοριστική για τον σχηματισμό της επόμενης ισραηλινής κυβέρνησης.

Το πιο πιθανό είναι να μη συμβεί. Όμως και μόνο το γεγονός πως σήμερα συζητούμε αυτό το ενδεχόμενο αποδεικνύει πόσο δημοκρατικό κράτος είναι το Ισραήλ.

Σημειωτέον πως οι προχθεσινές εκλογές διεξήχθησαν τρία χρόνια μετά την 7η Οκτωβρίου 2023, με τις πληγές χαίνουσες και ενώ το μέτωπο με το Ιράν παραμένει ανοικτό.

Επίσης, καθ΄όλη την προεκλογική περίοδο, ουδείς από τους εκπροσώπους των αραβικών κομμάτων μίλησε για διακρίσεις και αποκλεισμούς, καθώς όλα κύλησαν ομαλά.

Άραγε θα προβληματιστούν όλοι αυτοί που μιλούν απαξιωτικά και προσβλητικά για μια από τις πιο ανοικτές και σύγχρονες δημοκρατίες του κόσμου μας;

Για μια κοινωνία η οποία βρίσκεται εν πολέμω ουσιαστικά από το 1948 και η οποία δεν έχει εγκαταλείψει, παρ΄όλα αυτά, τις δημοκρατικές διαδικασίες και την υποχρέωση της λογοδοσίας των κυβερνώντων.

Και αναφέρομαι φυσικά στους πολιτικούς και τους διανοούμενους της Δύσης οι οποίοι, όλως παραδόξως, έχουν ταχθεί στο πλευρό των Παλαιστινίων οι οποίοι έχουν να διενεργήσουν εκλογές εδώ και είκοσι χρόνια και η πολιτική τους ζωή είναι βυθισμένη μέσα στη διαφθορά.

Για το καθεστώς που επικρατούσε στη Γάζα δε χρειάζεται να γράψω τίποτα παραπάνω. Σύμφωνα με πρόσφατες αποκαλύψεις οι υπηρεσίες του ΟΗΕ πίεζαν το Ισραήλ να αυξήσει τις παραδόσεις τσιμέντου στην περιοχή για να κτιστούν νέες, σύγχρονες κατοικίες και οι Χαμασίτες έσκαβαν σήραγγες.

 

Το Ισραήλ, μετά το εκλογικό αποτέλεσμα, θα βρει τις λύσεις του. Το πολιτικό του σύστημα γνωρίζει πώς να λειτουργεί με την αναλογική εκπροσώπηση και οι αντοχές του Νετανιάχου δεν μπορεί να αγνοηθούν στον σχηματισμό κυβέρνησης. Αλλά αυτά αφορούν το Κράτος του Ισραήλ, τη δημοκρατία του Ισραήλ.

Εμάς, τους Έλληνες, μας ενδιαφέρει να συνεχιστεί και να εμπλουτιστεί η συνεργασία μεταξύ των δύο κρατών και με την επόμενη κυβέρνηση. Με τον Βενιαμίν Νετανιάχου υπήρχε μια συναντίληψη σε στρατηγικό επίπεδο για τις εξελίξεις στην νοτιοανατολική Μεσόγειο και είχαν συναφθεί πολλές και σημαντικές συμφωνίες σε τομείς της άμυνας και της ασφάλειας. Με δεδομένη την ισχυρή πολιτική του παρουσία και στη νέα Κνεσέτ δε νομίζω πως αυτό το κλίμα θα μπορούσε να διαταραχθεί.

Αν κάτι θα πρέπει να κρατήσουμε από την προχθεσινή εκλογική αναμέτρηση στο Ισραήλ είναι …

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΙΣΛΑΜΟΑΡΙΣΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΝΕΟΤΑΞΙΚΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: «C’ est pas la cause!» (=«Δεν είναι αυτός ο σκοπός!»)

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Το μαγαζί που βλέπουμε να λεηλατείται είναι ένα παντοπωλείο της γειτονιάς, από αυτά που βρίσκεις παντού στο Παρίσι. Είναι ένα από τα 3.000 εμπορικά μαγαζιά που λεηλατήθηκαν και καταστράφηκαν το περασμένο Σαββατοκύριακο σε ολόκληρη τη Γαλλία.

Στο μαγαζί αυτό, οι κουκουλοφόροι μπαίνουν με άδεια χέρια και βγαίνουν φορτωμένοι με ό,τι γυαλίσει στον καθένα. Ακούμε κάποιον να λέει: «Πάρε το κρασί». Δεν κλέβουν μόνο, ξεδίνουν κι από πάνω. Τους βλέπεις, λ.χ., να ρίχνουν έναν πάγκο με προϊόντα – έτσι, για την πλάκα, να τον βλέπεις πώς γκρεμίζεται στο πάτωμα – ή να τραβάνε κλωτσιές στα ψυγεία και σε ό,τι μπορούν να καταστρέψουν. Αποσβολωμένοι τους παρακολουθούν δύο υπάλληλοι του καταστήματος, τους διακρίνεις από τις πορτοκαλί μπλούζες, και οι δύο μάλλον ινδικής καταγωγής.

Παρατηρώ το συγκεκριμένο βίντεο, από τις ταραχές στο Παρίσι, και βλέπω ότι ορισμένοι κλέφτες δεν φεύγουν φορτωμένοι, αποχωρούν κρατώντας κάτι μικρό. Είναι μάλλον επειδή συμμετέχουν συμβολικά. Κλέβουν κάτι μικρό και ασήμαντο, που ίσως να μη το χρειάζονται κιόλας, το κάνουν όμως για να συμμετάσχουν στην τελετουργία της επανάστασης. Οπως ακριβώς και στις εγκληματικές συμμορίες, η συνενοχή δημιουργεί συνάφεια. Ισως να το κάνουν και από προνοητικότητα, γιατί θα εισβάλουν και σε άλλα μαγαζιά και θέλουν να έχουν τα χέρια ελεύθερα.

Ολα αυτά που περιγράφω παραπάνω διαδραματίζονται στο φόντο του περιστατικού που καταγράφεται στο βίντεο. Στο οπτικό κέντρο της εικόνας δεσπόζει η μορφή μιας γυναίκας η οποία δίνει την παράσταση της ζωής της. Με δάκρυα στα μάτια εκλιπαρεί τους βάνδαλους να σταματήσουν τη λεηλασία, επαναλαμβάνοντας με γόους στη φωνή ότι δεν είναι αυτός ο σκοπός: «C’ est pas la cause».

Μιλώ για παράσταση, επειδή προφανώς η γυναίκα γνωρίζει ότι η έκκλησή της καταγράφεται από τις κάμερες κινητών τηλεφώνων – για τον λόγο αυτόν βρίσκουμε στο Ιντερνετ το περιστατικό καταγεγραμμένο από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Η επίγνωση δεν μειώνει, ωστόσο, τη γνησιότητα του πάθους της. Η συντριβή της είναι αληθινή.

 

Ενας από τους μαυροντυμένους κουκουλοφόρους θίγεται, επειδή η γυναίκα τολμά να τον ακουμπήσει! Εισέβαλε στον ιδιωτικό του χώρο, όπως είναι της μόδας να λένε, την ώρα μάλιστα που εκείνος εισέβαλλε στο μαγαζί ενός τρίτου για να το λεηλατήσει. Κάποιος άλλος της λέει «δεν είναι πατέρας σου», εννοεί μάλλον τον ιδιοκτήτη του καταστήματος.

Την παραμερίζουν όμως και ορμάνε μέσα.

Ενας από αυτούς την παίρνει παράμερα, λίγο προστατευτικά και συγχρόνως εκφοβιστικά. Το κάνει για να μη χτυπήσει (sic). Προσοχή στη διατύπωση, όχι για να μην τη χτυπήσουν οι κλέφτες, αλλά για να μη χτυπήσει, γενικώς και αορίστως. Της εξηγεί μάλιστα ότι οι εισβολείς «δεν μπορούν να ακούσουν τη λογική». Επειτα, αφού έχει κάνει το ανθρωπιστικό καθήκον του, υποθέτω ότι ενώνεται μαζί τους για να «βάλει το λιθαράκι του» και αυτός στην επανάσταση. Στο παντοπωλείο της γειτονιάς βλέπει τη Βαστίλλη. (Η οποία, σημειωτέον, ήταν παιδική κατασκήνωση σε σύγκριση με την τρομοκρατία της γκιλοτίνας…)

Δεν ξέρουμε ποια είναι αυτή η γυναίκα, τι είναι, πώς τη λένε. Ηταν όμως το πρόσωπο των ταραχών του περασμένου Σαββατοκύριακου, που σάρωσαν τις γαλλικές μεγαλουπόλεις. Δεν κατάφερα να βρω κάπου στο Ιντερνετ το όνομά της και αυτό δείχνει, νομίζω, ότι ο σκοπός της πράξης της δεν ήταν η διασημότητα των δεκαπέντε δευτερολέπτων. Το βέβαιο πάντως είναι ότι συμμετείχε στη διαδήλωση και πίστευε στον σκοπό της.

Προσπαθώ να φανταστώ τι δουλειά θα κάνει. Μάλλον κάποια από αυτές τις άχαρες, κακοπληρωμένες αλλά τόσο χρήσιμες δουλειές, όπως δάσκαλος για παιδιά με μαθησιακά προβλήματα, νοσοκόμα με ειδικότητα τους μελλοθάνατους, κοινωνική λειτουργός σε φυλακή ανηλίκων, κάτι τέτοιο βάζω με τον νου μου.

Τι νιώθουμε όταν τη βλέπουμε;

Δεν ξέρω για εσάς, μιλώντας όμως για τον εαυτό μου νιώθω κάτι ανάμεικτο, που ξεκινά με θαυμασμό και καταλήγει σε λύπη. Τη λυπάμαι για την αφέλειά της να ζητάει μια «επανάσταση χωρίς επανάσταση», για να θυμίσω τη φράση με την οποία ο Ροβεσπιέρος υπερασπίστηκε την τρομοκρατία. Επανάσταση, δηλαδή, χωρίς βία. Είναι η στιγμή που καταρρέει η αυταπάτη της. Είναι η αιτία της απελπισίας της. Συνειδητοποιεί, ίσως, τι έκτρωμα είναι αυτό για το οποίο ψήφισε – γιατί κάτι στην Ακρα Αριστερά θα έχει στηρίξει με την ψήφο της, πολύ πιθανό τον παράφρονα Μελανσόν.

Αξίζει να προσέξουμε και την ίδια όμως, ως πρόσωπο, όχι μόνο την πράξη της. Παρότι διαδηλώνει, έχει κάτι από την κομψότητα που συναντάς συχνά στο Παρίσι, ιδίως σε γυναίκες. Το διακρίνεις αμέσως στο ελαφρύ παλτό με το οποίο σπάει το μαύρο σύνολο (μπλούζα, κολάν) που φοράει από κάτω. Είναι στο ζεστό καφέ χρώμα της σοκολάτας (με περιεκτικότητα 60% σε κακάο, αν θέλετε ακρίβεια), που ταιριάζει με τα χρώματά της. Γιατί παρέλειψα να πω ότι η γυναίκα στο κατάστημα είναι ξανθή, προς το πυρόξανθο, με πολύ λευκό δέρμα και φακίδες, όπως δηλαδή φαντάζομαι εγώ τους Κέλτες ή Γαλάτες. Εχουν σημασία η όψη και τα χρώματα της γυναίκας, λόγω της αντίθεσης με εκείνους που προσπαθεί να αποτρέψει από τη λεηλασία. Οι περισσότεροι από αυτούς, παρότι κρύβουν όσο μπορούν το πρόσωπό τους, είναι αραβικής καταγωγής, προφανώς από τις πρώην αποικίες της Γαλλίας.

Σήμερα, που συνεχίζονται οι διαδηλώσεις στις γαλλικές πόλεις, τις οποίες πλέον προστατεύει ο στρατός, αφού η αστυνομία τα θαλάσσωσε, η γυναίκα του παντοπωλείου με το καφέ παλτό δεν θα συμμετέχει. Υποθέτω ότι νοσηλεύεται σε κάποια νευρολογική κλινική για να ξεπεράσει το σοκ.

Δεν ανησυχώ για αυτήν, έχω εμπιστοσύνη στο…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ : Η Βραζιλία υπό Κομμουνιστική επίθεση: Η ύπουλη συνωμοσία για την απομάκρυνση του αντικομμουνιστή Μπολσονάρου από το αξίωμά του

 

ΠΡΟΣΟΧΗ, ΑΜΕΡΙΚΗ: ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ ΜΙΣΙΓΚΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΞΑΣ – ΜΕΛΕΤΗΣΤΕ ΤΙ ΜΟΛΙΣ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑ – ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ!

By AMY MEK 

Η Βραζιλία ακολουθεί τον δρόμο της Βενεζουέλας και το ίδιο δίκτυο τρόμου δρα ήδη εδώ.

Ο Lula, ένας 80χρονος αριστερός που εξέτισε 580 ημέρες φυλάκισης λόγω καταδικών για διαφθορά στο πλαίσιο της επιχείρησης «Car Wash» (Πλυντήριο Αυτοκινήτων), μόλις κέρδισε μια τέταρτη θητεία.

Το 2021, το Ανώτατο Δικαστήριο της Βραζιλίας ακύρωσε αυτές τις καταδίκες επικαλούμενο ένα νομικό τυπικό ζήτημα (το αρχικό δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία).

Δεν επρόκειτο για διαπίστωση αθωότητας. Οι καταδίκες, οι οποίες τον καθιστούσαν μη εκλέξιμο, διαγράφηκαν, επιτρέποντάς του να θέσει ξανά υποψηφιότητα για την προεδρία. Πολλοί από τους δικαστές είχαν διοριστεί από τον ίδιο τον Lula ή το κόμμα του κατά τη διάρκεια της προηγούμενης θητείας του στην εξουσία.

Ο Flávio Bolsonaro (γιος του Jair) κέρδισε τον πρώτο γύρο, συγκεντρώνοντας περίπου 47% έναντι 45% του Lula.

Την ημέρα των εκλογών, το Ανώτατο Δικαστήριο διέταξε, την τελευταία στιγμή, δίωρη παράταση της ψηφοφορίας σε εθνικό επίπεδο, ακριβώς τη στιγμή που επρόκειτο να κλείσουν οι κάλπες (στις 5 μ.μ.).

Ο δικαστής που εξέδωσε τη διαταγή ήταν ο Cristiano Zanin– ο πρώην προσωπικός δικηγόρος του Lula στις υποθέσεις «Car Wash», τον οποίο ο Lula διόρισε αργότερα στο δικαστήριο.

Αποτέλεσμα: Lula ~51,8%, Flávio ~48,2%.

Ο Flávio Bolsonaro αρνήθηκε να αποδεχθεί το αποτέλεσμα. Δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει το αποτέλεσμα και ζητά την ακύρωση του δεύτερου γύρου των εκλογών.

Χαρακτήρισε την παράταση ως μια πρωτοφανή αλλαγή των κανόνων «εν ώρα παιχνιδιού», η οποία επιβλήθηκε από έναν δικαστή που βρισκόταν σε κατάσταση σύγκρουσης συμφερόντων, παραβιάζοντας την αρχή της ίσης μεταχείρισης των ψηφοφόρων και προκαλώντας χάος στα εκλογικά τμήματα.

 

Ο Jair Bolsonaro παραμένει έγκλειστος. Εκτίει ποινή φυλάκισης 27 ετών για το υποτιθέμενο «πραξικόπημα» μετά το 2022. Λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας (παραλίγο να χάσει τη ζωή του το 2018 από επίθεση με μαχαίρι που δέχθηκε από υποστηρικτή της ιδεολογίας του Lula, ενώ αργότερα νοσηλεύτηκε για πνευμονία), βρίσκεται σε κατ’ οίκον περιορισμό με αυστηρούς περιορισμούς (ηλεκτρονικό βραχιολάκι, περιορισμοί στις επισκέψεις και την επικοινωνία). Δεν μπορεί να ψηφίσει, να θέσει υποψηφιότητα ή να είναι ελεύθερος.

Αυτό είναι το σχέδιο δράσης που καταγράψαμε το 2021.

Στη Βενεζουέλα, ένα Ανώτατο Δικαστήριο που ελεγχόταν από την Αριστερά άνοιξε τον δρόμο για τον Hugo Chávez.

Στη Βραζιλία, το δικαστήριο ακύρωσε τις καταδίκες της υπόθεσης «Car Wash» (Επιχείρηση Πλυντήριο Αυτοκινήτων), απελευθέρωσε τον Lula και έθεσε υπό τον έλεγχό του τους θεσμούς που καταμετρούν και επικυρώνουν τις ψήφους.

Μετά τη νίκη του Bolsonaro το 2018, το δικαστήριο λειτούργησε ως αντιπολίτευση: λογόκρινε τους επικριτές, διεξήγαγε έρευνες κατά των υποστηρικτών του και εμπόδισε τις προσπάθειες να καταστεί ελέγξιμο το σύστημα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.

Τα ίδια μαρξιστικά και ισλαμικά δίκτυα δραστηριοποιούνται ήδη στην Αμερική και πανηγυρίζουν γι’ αυτό.

Ο George Soros και οι ομάδες που χρηματοδοτεί —μαζί με προοδευτικές ΜΚΟ, ακτιβιστές δικαστές και αριστερά στελέχη— δαπανούν τεράστια ποσά για να αναδιαμορφώσουν τα δικαστήρια, τις εισαγγελικές αρχές και τους κανόνες. Υποψήφιοι όπως ο Talerico στο Τέξας και ο Abdul στο Michigan εντάσσονται σε αυτό το μοντέλο: πρόκειται για το ίδιο σχέδιο θεσμικής άλωσης που μόλις εξασφάλισε άλλη μια θητεία για τον Lula στη Βραζιλία.

Δεν χρειάζεται να κερδίζουν κάθε συζήτηση με τους ψηφοφόρους. Αλλάζουν τον μηχανισμό, ώστε…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΙΣΠΑΝΙΑ: Χαριστική βολή

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Είναι τα δικά τους Τέμπη, δεν υπάρχει αμφιβολία. Μιλάμε για σύγκρουση τρένων στην ίδια σιδηροδρομική γραμμή, με κύρια διαφορά ότι στο χθεσινό δυστύχημα στην Ισπανία, η σύγκρουση δεν ήταν μετωπική. Το ένα τρένο, που εξυπηρετούσε τοπική γραμμή, ήταν σταματημένο, ενώ το άλλο ερχόταν από τη Μαδρίτη και ήταν τρένο υψηλής ταχύτητας. Δεν ξέρω με πόση ταχύτητα ερχόταν, ίσως να μην το γνωρίζει κανείς ακόμη.

Αυτά τα τρένα, όμως, είναι κάτι τέρατα βάρους 300-400 τόνων και πάνε με ταχύτητα 250-300 χ.ώ. (Το επισημαίνω, γιατί, αν το γνωρίζεις αυτό προτού επιβιβαστείς σε ένα τέτοιο τρένο, το σκέφτεσαι και δεύτερη φορά…). Η σύγκρουση ήταν σφοδρή, το τρένο που ερχόταν με ταχύτητα εκτροχίασε το σταματημένο και δύο βαγόνια του κατέληξαν στην τάφρο δίπλα από τις γραμμές. Δεκάδες οι νεκροί, πολύ περισσότεροι οι τραυματίες, αφού στα δύο τρένα επέβαιναν συνολικά περί τα 500 άτομα. Οι ίδιες εικόνες φρίκης που είδαμε στα Τέμπη. Η ευθύνη αποδίδεται και εδώ σε ανθρώπινο λάθος.

Διαφέρει, όμως, και το πλαίσιο των συνθηκών μέσα στις οποίες συνέβη το δυστύχημα.

Εμείς, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα, δεν έχουμε τρένο· έχουμε κάτι σαν τρένο, το οποίο δεν έχει σχέση με αυτά που χρησιμοποιούμε για τις μετακινήσεις μας όταν ταξιδεύουμε στο εξωτερικό. Οι Ισπανοί, όμως, έχουν και μάλιστα είναι περήφανοι για την ποιότητα των σιδηροδρόμων τους και των υπηρεσιών που προσφέρουν. Το δίκτυο τρένων υψηλής ταχύτητας που διαθέτει η χώρα τους θεωρείται το καλύτερο της Ευρώπης και είναι το πιο εκτεταμένο. Επιπροσθέτως, στην ίδια ακριβώς γραμμή, είχε γίνει σιδηροδρομικό δυστύχημα με 49 νεκρούς μόλις τον περασμένο Ιανουάριο.

Η μακρά δημόσια συζήτηση που ακολούθησε έπεισε την κοινή γνώμη ότι είχαν ληφθεί όλα τα μέτρα ώστε να μην επαναληφθεί η «στραβή» – ο «τράκος», όπως είπε ο κυρ Βασίλης ο σταθμάρχης. Και ξαφνικά, συμβαίνει το χθεσινό. Συνέβη στην ίδια γραμμή με το δυστύχημα του Ιανουαρίου και, κατά πάσα πιθανότητα, με απολογισμό νεκρών βαρύτερο.

Επειτα και από αυτό, αναρωτιέμαι με τι μούτρα ο πρωθυπουργός Σάντσεθ θα ζητήσει από τους ψηφοφόρους να τον εμπιστευτούν ξανά, σε ένα μήνα από τώρα, όταν θα διεξαχθούν οι πρόωρες εκλογές – αν τελικά δεν μετατεθεί αργότερα η διεξαγωγή τους.

Η έκρηξη του στεγαστικού, προ εβδομάδων, με πρωταγωνίστρια την ηρωική Μαρικάρμεν (μακαρίτισσα πλέον, αλλά αφού πρώτα είχε νικήσει), έριξε την αυλαία στην κυβέρνηση Σάντσεθ, καθώς τον υποχρέωσε να καταφύγει σε πρόωρες εκλογές.

Το σιδηροδρομικό δυστύχημα ήταν…

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΤΟΥΡΚΙΑ: «Ονειδος για τη συμμαχία»

 

Του ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ 

 Οσο κακό είναι να υποτιμάς τον αντίπαλο, άλλο τόσο κακό είναι να τον υπερτιμάς. 

Τα είπαμε πολλές φορές, οι Τούρκοι είναι σιγουρατζήδες.  

Διαπρέπουν απέναντι σε αμάχους, σε ομαδικούς βιασμούς, δολοφονίες αιχμαλώτων, στο πλιάτσικο και στην κτηνωδία.

Λίγα έθνη έχουν σκεφτεί τόσο διεστραμμένους τρόπους να βασανίζουν και δολοφονούν ανθρώπους. 

Εμείς, οι Αρμένιοι, οι Ασσύριοι και μετά οι Κούρδοι, που έκαναν κάποτε το λάθος να συμμαχήσουν μαζί τους, το έχουμε ζήσει στο πετσί μας. Το έζησαν και οι Αλαουίτες, οι Γιαζίντι, οι Δρούζοι και οι Χριστιανοί της Συρίας και του Ιράκ από τα ενεργούμενα των Τούρκων και τους ίδιους.

Διαπρέπουν απέναντι σε διχασμένους, ατάκτους, δεμένους πισθάγκωνα και προδομένους από τους συμμάχους τους αντιπάλους. Οι ίδιοι έχουν ένα φαντασιακό αφήγημα, πόσο δήθεν άγριοι, φοβεροί και γενναίοι στρατιώτες είναι. 

Ας δούμε όμως την αλήθεια από ένα επεισόδιο της πρόσφατης Ιστορίας, από τη συμμετοχή του τουρκικού εκστρατευτικού σώματος στην Κορέα, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, όπου συμμετείχε και το θρυλικό Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα.

Υπάρχει ένα εκπληκτικό ντοκιμαντέρ με συνεντεύξεις Αμερικανών βετεράνων. Αναζητήστε στο διαδίκτυο πληκτρολογώντας το μέρος του που έχει τίτλο «The Greeks in Korea».  

Θα σας έρθουν δάκρυα στα μάτια από όσα αφηγούνται οι ίδιοι οι Αμερικανοί για τους Ελληνες συμπολεμιστές τους, το απαράμιλλο ηθικό τους, την ασυναγώνιστη μαχητικότητά τους και ότι ήταν οι δεινότεροι και πιο ατρόμητοι μαχητές στον αγώνα σώμα με σώμα διά της λόγχης.

Ηταν τέτοια η φήμη τους, λένε οι Αμερικανοί, που, θα το δείτε με τα μάτια σας, οι Κινέζοι και οι Βορειοκορεάτες, όταν ήξεραν πως απέναντί τους ήταν οι Ελληνες, απέφευγαν τις επιθέσεις σε αυτόν τον τομέα, ενώ οι Αμερικανοί αισθάνονταν ασφαλέστεροι όταν ήξεραν πως είχαν στο πλευρό τους τα παλικάρια μας.

Ας δούμε όμως τι έκαναν οι Τούρκοι στην Κορέα, γεγονός που τους κάνει να σεληνιάζονται από ντροπή και θυμό. Τρία ατιμωτικά γεγονότα τους κάνουν… Τούρκους.  

Το ένα είναι η ηλίθια επίθεση από την αεροπορία τους σε δικά τους αντιτορπιλικά το 1974, με αποτέλεσμα να στείλουν στον πάτο της θάλασσας το Α/Π «Κοτζάτεπε» μαζί με εκατοντάδες Τούρκους και να προκαλέσουν τρομερές ζημιές σε άλλα δύο δικά τους πλοία, ενώ οι πιλότοι, ακούγοντας τον Τούρκο ασυρματιστή του βαλλόμενου δικού τους πλοίου να τους εκλιπαρεί, έλεγαν μεταξύ τους και καταγραφόταν από τον πύργο ελέγχου «Κοίτα τι ωραία μιλάει τα τουρκικά ο γκιαούρης». 

Το δεύτερο γεγονός είναι τουρκική φρεγάτα που σε μεγάλη νατοϊκή άσκηση… χάθηκε, ακολουθώντας τη θρυλική παράδοση έλλειψης ναυτοσύνης, το «Μάλτα γιοκ».

Το τρίτο γεγονός είναι το ακόλουθο. Στις 26 Νοεμβρίου 1950, κατά τη διάρκεια της μάχης του Wawon, η 1η Τουρκική Ταξιαρχία, υπό την διοίκηση του ταξίαρχου Ταχσίν Γιαζιτσί, επιτέθηκε κατά λάθος σε υποχωρούσες φίλιες δυνάμεις της 6ης και της 7ης Μεραρχίας Πεζικού του Νοτιοκορεατικού Στρατού, που είχαν ήδη χτυπηθεί άσχημα από τον εχθρό. Σκότωσαν δεκάδες Νοτιοκορεάτες και συνέλαβαν εκατοντάδες αιχμαλώτους, μέχρι να ανακαλύψουν πως ήταν… σύμμαχοι, αυτοί τους οποίους είχαν έρθει να βοηθήσουν.

Εχασαν βέβαια κι αυτοί 14 Μεμέτια, ενώ μέχρι να αποκαλυφθεί η τεράστια ατιμωτική γκάφα δεν θέλετε να μάθετε πώς φέρθηκαν στους Νοτιοκορεάτες αιχμαλώτους μέχρι να πουν «ουπς, λάθος». 

Οι Τούρκοι είχαν φτάσει με φανφάρες στην Κορέα και οι Αμερικανοί ανταποκριτές τούς παρουσίαζαν ως φοβερούς και τρομερούς, και στην αρχή παρουσίασαν και τις πρώτες πληροφορίες για τη μάχη ως ανδραγάθημα των Τούρκων, μέχρι να έρθουν τα συχαρίκια της πραγματικότητας .

Μάλιστα, ο γνωστός Γάλλος ιστορικός και δημοσιογράφος Ρεϊμόν Ντε Καρτιέ στη «Μεταπολεμική Παγκόσμια Ιστορία» του περιέγραψε το γεγονός με έντονη ειρωνεία, σημειώνοντας πως οι αμερικανικές εφημερίδες πανηγύριζαν για το «μακελειό» και τους εκατοντάδες αιχμαλώτους των Τούρκων, μέχρι να συνειδητοποιήσουν πως οι «εχθροί» ήταν φίλιες δυνάμεις Νοτιοκορεατών.

Το περιστατικό προκάλεσε έντονη αμηχανία στη Διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών (UN Command) και οι αμερικανικές στρατιωτικές αναφορές και ανταποκρίσεις της εποχής χαρακτήρισαν την πράξη των Τούρκων «disgrace for the Alliance» (όνειδος για τη Συμμαχία). Βασικές αιτίες, πλην την μπουνταλοσύνη, ήταν πως οι Τούρκοι και ο διοικητής τους, ο Γιαζιτσί, που είχαν φτάσει πριν λίγες μέρες στην Κορέα, δεν μιλούσαν γρυ αγγλικά, από κορεατικά επίσης γρυ, και έτσι υπήρξε πλήρης ασυνεννοησία με τους Αμερικανούς και τις διαταγές. Ε, είδαν σχιστομάτηδες ταλαιπωρημένους να υποχωρούν και τους πετσόκοψαν πισώπλατα, εύκολος, παραδοσιακός τουρκικός τρόπος.

Οταν συνάντησαν τους αληθινούς εχθρούς, οι Κινέζοι τούς μακέλεψαν και πολλά Μεμέτια πήγαν για λασπωμένο πιλάφι και 62 γριές τρανς. Υπάρχει και φωτογραφία Τούρκων αιχμαλώτων στα χέρια του Λαϊκού Στρατού. Για το γεγονός της τουρκικής ξεφτίλας είχε γράψει και ένα ωραίο άρθρο στο «Αρδην» ο Αντώνης Βενέτης το 2020, αναζητήστε το, αλλά και στον πρόσφατο σινοτουρκικό «πόλεμο» στο X οι Κινέζοι χρήστες, που κογιονάρουν ευφυώς και κατά ριπάς τους ανόητους και υπερφίαλους Μεμέτηδες, τους το έτριψαν στα μούτρα.

Αυτά τα νέα της Αλεξάνδρας ή μάλλον της Αϊσέ, και είπαμε, να μην τους υποτιμάμε, αλλά, όταν κομπάζουν, να...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Τουρκικά προϊόντα χωρίς δασμούς από το 1996 στην Ε.Ε.!...

g of Turkey. https://t.co/X57p1Py7p3</p>&mdash; Φαήλος Κρανιδιώτης (@failosK) <a href="https://x.com/failosK/status/2114376850268897345?ref_src=twsrc%5Etfw">October 25, 2026</a></blockquote> <script async src="https://platform.x.com/widgets.js" charset="utf-8"></script> Image  

 

Αποκαλυπτικό πιπεράτο του Γιώργου Πιπερόπουλου

 

     Αφήνω στην άκρη το «Τούρκο-Λιβυκό» Μνημόνιο καθώς επιθυμώ να ξαφνιάσω και να αφυπνίσω το αφελώς κοιμώμενο και πάντα «ωραίο» Ελληνικό Πολιτικό Σύστημα παραθέτοντας για υπεύθυνη πληροφόρηση και αφύπνιση την χρονολογική σειρά των προσπαθειών της Τουρκίας να ενταχθεί στην ΕΟΚ και στη συνέχεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

     Η Τουρκία υπέβαλε την αρχική αίτηση σύνδεσης με την τότε νεοσύστατη ΕΟΚ τον Σεπτέμβριο του 1963 με την υπογραφή της «Συμφωνίας της Άγκυρας» και στις 14 Απριλίου του 1987 η Τουρκία υπέβαλε επίσημη αίτηση για  πλήρη ένταξη.

     Τον Δεκέμβριο του 1999 η Ηγεσία της μετεξελιγμένης από ΕΟΚ σε ΕΕ χορήγησε στην Τουρκία επίσημα το καθεστώς της υποψήφιας χώρας στην Σύνοδο Κορυφής του Ελσίνκι και 6 χρόνια αργότερα στις 3 Οκτωβρίου του 2005 καταγράφηκε η έναρξη των επίσημων ενταξιακών διαπραγματεύσεων.

     Τον Ιούνιο του 2018 το Συμβούλιο της ΕΕ αποφάσισε και ανακοίνωσε «ΠΑΓΩΜΑ» των διαπραγματεύσεων εξαιτίας της οπισθοδρόμησης της Τουρκίας σε θέματα Δημοκρατίας, Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και έλλειψης Κράτους Δικαίου καθώς και για την διαιώνιση της Κατοχής της Βόρειο-Ανατολικής περιοχής του Κράτους της Κύπρου η οποία από την 1η Μαΐου του 2004 είναι πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης!...

     Και τώρα για να σας σοκάρω λίγο, φίλες και φίλοι αναγνώστες, όπως και εγώ σοκαρίστηκα όταν πληροφορήθηκα πρόσφατα ότι οι δασμοί για τα τουρκικά βιομηχανικά προϊόντα που εισάγονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση καταργήθηκαν πλήρως την 1η Ιανουαρίου 1996, πράξη που πραγματοποιήθηκε με τη θέση σε ισχύ της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας (Απόφαση 1/95) περιλαμβάνει:

     Βιομηχανικά Προϊόντα: Η κατάργηση των δασμών και των ποσοστώσεων αφορά το σύνολο των βιομηχανικών προϊόντων, καθώς και το βιομηχανικό σκέλος των μεταποιημένων αγροτικών προϊόντων.

     Προϋπόθεση Ελεύθερης Κυκλοφορίας: Για να εισαχθούν τα προϊόντα αυτά χωρίς δασμούς στην ΕΕ, πρέπει να συνοδεύονται από το πιστοποιητικό κυκλοφορίας A.TR., το οποίο αποδεικνύει ότι έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Τουρκία (ανεξάρτητα από τη χώρα παραγωγής τους αλλά


     Εξαιρούνται τα βασικά γεωργικά προϊόντα, καθώς και τα προϊόντα άνθρακα και χάλυβα. Για τις κατηγορίες αυτές ισχύουν ξεχωριστές διμερείς συμφωνίες, βάσει των οποίων εφαρμόζονται μειωμένοι ή μηδενικοί δασμοί υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και ποσοστώσεις.

 

     Το ετήσιο εμπόριο αγαθών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Τουρκίας ξεπερνά τα 217 δισεκατομμύρια ευρώ, καθιστώντας την Τουρκία τον 5ο μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της ΕΕ. Και αφορούν αναλυτικά για το 2025

Εξαγωγές της ΕΕ προς την Τουρκία (Εισαγωγές Τουρκίας): 114,2 δισ. ευρώ

Εισαγωγές της ΕΕ από την Τουρκία (Εξαγωγές Τουρκίας): 103,3 δισ. ευρώ

     Το διμερές εμπόριο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας (σε ισχύ από το 1995), η οποία επιτρέπει την ελεύθερη κυκλοφορία βιομηχανικών αγαθών. 

Οι κορυφαίες κατηγορίες προϊόντων που διακινούνται και προς τις δύο κατευθύνσεις περιλαμβάνουν:

Μεταφορικός εξοπλισμός και αυτοκίνητα (κυρίαρχος κλάδος με βαθιά ενσωμάτωση της Τουρκίας στις ευρωπαϊκές εφοδιαστικές αλυσίδες).

Μηχανολογικός εξοπλισμός και πυρηνικοί αντιδραστήρες.

Ηλεκτρικές συσκευές και ηλεκτρονικός εξοπλισμός.

Προϊόντα κλωστοϋφαντουργίας και ένδυσης (κυρίως εξαγωγές της Τουρκίας προς την ΕΕ).

     Με δεδομένα ΟΛΑ τα παραπάνω αναρωτιέμαι και εγώ όπως και αμέτρητοι άλλοι Ευρωπαίοι πού οφείλεται η ακόρεστη επιθυμία, ο σφοδρός έρωτας του Προέδρου Ερντογάν για πλήρη, ΤΥΠΙΚΗ, ένταξη στην ΕΕ;

     Η προσωπική μου ερμηνεία είναι ότι ο κ Ερντογαν θέλει την τυπική ένταξη στην  ΕΕ για να γίνει και στην Ευρώπη των 27 ότι είναι στο ΝΑΤΟ των 32 χωρών=-μελών, δηλαδή ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ!...

     Στο ΝΑΤΟ η Τουρκία είναι δεύτερη δύναμη μετά τις ΗΠΑ σε ότι αφορά απόλυτους αριθμούς ένστολων και εξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων της…

    Πληθυσμιακά στην ΕΕ την πρώτη θέση κατέχει η Γερμανία με 83,644,258 κατοίκους και ακολουθούν η Γαλλία με 66.746.401, η Ιταλία με: 58.926.166 και η Ισπανία με 47.850.793.

     Εάν ενταχθεί (ειλικρινά εύχομαι να μην γίνει ΠΟΤΕ) επίσημα στην ΕΕ η Τουρκία με πληθυσμό 87.926.082 θα είναι αυτόματα η ΠΡΩΤΗ σε μέγεθος πληθυσμού χώρα-μέλος της ΕΕ!...

     Κλείνω με αναφορά στην Σημαία της ΕΕ η οποία αποτελείται από 12 χρυσά αστέρια σε κύκλο σε μπλε φόντο και αριθμός αφορά στα πρώτα 12 Ιδρυτικά Μέλη που είναι πλέον 27 και συμβολίζουν τα ιδανικά ΕΝΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ και ΑΡΜΟΝΙΑΣ μεταξύ των λαών της Ευρώπης.

     ΕΝΟΤΗΤΑ, ΑΛΛΗΛΕΓΥΗ, ΑΡΜΟΝΙΑ, υιοθετήθηκαν ως θεμελιακές έννοιες και προϋποθέσεις στο πλέον φιλόδοξο κοινωνικό-πολιτικό-οικονομικό πείραμα σύνθεσης μιας Νέας Πατρίδας στη Γηραιά Ήπειρο με δημιουργία δομής ΗΠΕ (Ηνωμένων Πολιτειών Ευρώπης) κατά το πρότυπο των ΗΠΑ (Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής).

     Εδώ και πολλά χρόνια πολλοί Ευρωπαίοι θέτουν το εξοργιστικά ρεαλιστικό και καθόλου χυδαίο ερώτημα εάν αυτό ήταν το ζητούμενο ή ...

 

Διεθνών ισλαμοκαθαρμάτων κωμωδία


ΝουΔο-γαλαζαίικου ΓΥΦΤΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΡΟΠΛΗΚΤΟΥ ξέφραγου Κουλο-χανείου κωμωδία