Η αριστερά στην Ελλάδα έχει ποινικό μητρώο, όχι ιστορία. pic.twitter.com/UGziiIk6e2
— Laris Vrahimis (@LarisVrahimis) February 20, 2026
Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ
🔴Ένα από τα κύρια αφηγήματα της -παρελθοντολογικής!- αριστεράς, είναι ότι η Ελλάδα αποτελεί την μοναδική περίπτωση στην Ευρώπη, που δεν τιμωρήθηκαν αυτοί που αποκαλεί «δωσίλογους», κι ότι «σήμερα κυβερνούν την Ελλάδα οι απόγονοι των δωσιλόγων».
Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για «δωσίλογους».
🔴Μετά την απελευθέρωση, οργανώθηκαν Ειδικά Δικαστήρια, προκειμένου να δικάσουν όσους συνεργάστηκαν εκ προθέσεως και με δόλο με τους κατακτητές, την περίοδο της κατοχής.
Οι βασικοί κατηγορούμενοι, ήταν οι επικεφαλής και τα μέλη των λεγόμενων «κατοχικών» κυβερνήσεων. Από κει και πέρα, ασκήθηκαν διώξεις και κατά άλλων ατόμων, για τα οποία υπήρχαν κάποια στοιχεία ότι είχαν κάποιας μορφής συνεργασία με τους κατακτητές.
🔴Αρχικά, πρέπει να επισημάνουμε, ότι αμέσως μετά την απελευθέρωση (κυρίως στην Νότια Πελοπόννησο, στην Θεσσαλονίκη και στο Κιλκίς) και κατά την περίοδο των Δεκεμβριανών στην Αττική, ο ΕΛΑΣ δολοφόνησε με φρικτό τρόπο χιλιάδες αγνούς Έλληνες, τους οποίους βάφτισε συλλήβδην «δωσίλογους».
🔴Όπως χαρακτηριστικά περιγράφει ο Ανδρέας Παπανδρέου:
«Η αστυνομική δύναμη του ΕΑΜ, είχε διαπράξει αποτρόπαια εγκλήματα. Μονάδες της ΟΠΛΑ, με φανατισμό αστυνομικών ολοκληρωτικών καθεστώτων, συνέλαβαν και εκτέλεσαν όχι μόνο συνεργάτες των Γερμανών, αλλά και κοινούς πολίτες που είχαν εκδηλωθεί υπέρ της μοναρχίας».
🔴Μετά την συντριβή του ΕΑΜ στα Δεκεμβριανά και την Συμφωνία της Βάρκιζας, το ΚΚΕ δεν είχε πλέον την δυνατότητα να δολοφονεί εν ψυχρώ τους πολιτικούς του αντιπάλους. Βρήκε όμως έναν άλλον τρόπο, για να τους «δολοφονεί» ηθικά: τις μηνύσεις.
🔴Αναφέρει σχετικά ο ιστορικός Στράτος Δορδανάς (που δεν είναι «αναθεωρητής»), στο βιβλίο του «Η γερμανική στολή στη ναφθαλίνη» - πηγή της σημερινής ανάρτησης:
«Το ΕΑΜ, αναζήτησε τους εγκληματίες στις τάξεις του ΕΔΕΣ, της Χ, του ΕΕΣ, αλλά και στους κόλπους του στρατού, της χωροφυλακής, του κρατικού μηχανισμού... Ως εκ τούτου, το “τσάκισμα των προδοτών” και οι δίκες τους θεωρήθηκαν συνέχεια του λαϊκού αγώνα και εκπλήρωση ενός από τα βασικά κομματικά καθήκοντα».
🔴Σύμφωνα, λοιπόν, με την απόφαση της 11ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ, ορίστηκε ως βασικό κομματικό καθήκον κάθε αριστερού, να μηνύει για δωσιλογισμό κάθε πολιτικό αντίπαλο που εθεωρείτο επικίνδυνος! Οι τοπικές οργανώσεις του ΚΚΕ είχαν συντάξει τις σχετικές λίστες και τα μέλη του κόμματος έκαναν αβέρτα μηνύσεις, χωρίς καθόλου να φοβούνται την (υποτιθέμενη!) «λευκή τρομοκρατία».
🔴Είναι ενδεικτικό, ότι στην Θεσσαλονίκη, ο αριθμός των κατηγορουμένων ως «δωσιλόγων» έφτανε τις 15.000! Μόνον εναντίον ενός ανθρώπου, του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου, μέλους της ηγετικής τριανδρίας του ΕΕΣ και μετέπειτα βουλευτή, είχαν υποβληθεί από κομμουνιστές 383 μηνύσεις! Όπως αντιλαμβάνεστε, η όλη διαδικασία της τιμωρίας των πραγματικών ενόχων, εκφυλίστηκε εξαιτίας της εκδικητικής μανίας του ΚΚΕ, κατά πάντων.
🔴Έτσι, το 1947, το υπουργείο Εξωτερικών ενημέρωσε τον Έλληνα μόνιμο αντιπρόσωπο στον ΟΗΕ και υπεύθυνο για την παροχή στοιχείων «Περί των ληφθέντων εν Ελλάδι μέτρων εναντίον των συνεργασθέντων μετά του εχθρού», για την ύπαρξη οδηγιών από την ΚΕ του ΚΚΕ, οι οποίες: «Στόχευαν καταφανώς στην κατ’ επιταγήν αθρόων μηνύσεων υπό των Εαμιτών εναντίον δήθεν δωσιλόγων, προς επιτυχίαν πολιτικών σκοπών».
🔴Οι δίκες των αγνών Ελλήνων που είχαν μπει στο μάτι του ΚΚΕ, προκάλεσαν και την αντίδραση του λαού.
Έτσι, στα τέλη Νοεμβρίου 1945, χιλιάδες Θεσσαλονικείς συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Αριστοτέλους και ενέκριναν το εξής ψήφισμα:
