"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Η επιστροφή Τσίπρα δεν είναι λαϊκό αίτημα. Είναι σχέδιο εξουσίας

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Γράφει ο ΑλέξανδροςΣκούρας

Σε μια δημοκρατία κάθε πολιτικός μπορεί να δοκιμάσει ξανά την τύχη του, να ιδρύσει κόμμα, να ζητήσει ψήφο, να διεκδικήσει ρόλο.

Το ερώτημα στην περίπτωση Τσίπρα είναι άλλο: ποιος τον ζητά πίσω;

Η απάντηση δεν είναι κολακευτική για τον ίδιο. Δεν υπάρχει σήμερα ένα ισχυρό λαϊκό ρεύμα που να απαιτεί την επιστροφή του. Δεν βλέπουμε κοινωνική πίεση, δεν βλέπουμε αυθόρμητη νοσταλγία, δεν βλέπουμε ένα πολιτικό κίνημα που γεννιέται από τη βάση και αναζητά τον παλιό του αρχηγό. Βλέπουμε έναν πρώην πρωθυπουργό που κοιτάζει το διαλυμένο τοπίο της αντιπολίτευσης και συμπεραίνει ότι υπάρχει χώρος για να επανεγκατασταθεί.

Αυτό κάνει την επιστροφή του αποκαλυπτική. Αν δεν υπάρχει αίτημα από την κοινωνία, τότε το αίτημα παράγεται αλλού.

Παράγεται πρώτα μέσα στον ίδιο τον Τσίπρα. Η εξουσία δεν είναι απλή επαγγελματική εμπειρία. Είναι εθισμός. Όποιος έχει καθίσει στην κορυφή του κράτους, όποιος έχει δει μηχανισμούς, υπουργούς, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους και κομματικούς στρατούς να κινούνται γύρω από το πρόσωπό του, δύσκολα συμβιβάζεται με τον ρόλο του παρατηρητή. Ο Τσίπρας δεν θέλει να είναι πρώην. Θέλει να είναι διαθέσιμος. Θέλει να παραμένει πιθανότητα εξουσίας.

Αυτή η προσωπική βουλιμία ντύνεται, όπως πάντα στην πολιτική, με υψηλότερα επιχειρήματα. Θα μιλήσει για δημοκρατική παράταξη, για προοδευτική ανασύνθεση, για κοινωνική πλειοψηφία, για ανάγκη εναλλακτικής. Όμως πίσω από τις λέξεις υπάρχει η απλή πραγματικότητα: ένας πολιτικός που έχασε το κόμμα του, έχασε την ηγεμονία του και έχασε το ηθικό πλεονέκτημα του αντισυστημικού, προσπαθεί να ξαναστήσει όχημα για να επιστρέψει εκεί όπου πιστεύει ότι ανήκει.

Το δεύτερο επίπεδο είναι ακόμη πιο κυνικό.

Η πολιτική δεν κινείται μόνο από ιδέες και προσωπικές φιλοδοξίες. Κινείται και από συμφέροντα. Όταν η αξιωματική αντιπολίτευση αδυνατεί να απειλήσει πραγματικά την κυβέρνηση, όταν το ΠΑΣΟΚ δεν πείθει ότι μπορεί να γίνει μεγάλος πόλος, όταν τα απομεινάρια του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζουν περισσότερο με εσωκομματικό τραύμα παρά με κυβερνητική προοπτική, τότε ορισμένα οικονομικά και μιντιακά κέντρα αναζητούν νέο εργαλείο πίεσης. Χρειάζονται αντίβαρο. Χρειάζονται διαπραγματευτική ισχύ. Χρειάζονται κάποιον που να μπορεί να φοβίσει, να πιέσει, να ανακατέψει την τράπουλα.

Ο Τσίπρας είναι χρήσιμος σε αυτό το σχέδιο όχι επειδή είναι νέος, αλλά επειδή είναι αναγνωρίσιμος. Έχει υπάρξει πρωθυπουργός. Διαθέτει όνομα, δίκτυα, μνήμες, μηχανισμούς και ένα υπόλοιπο πολιτικού μύθου. Για τα συμφέροντα που θέλουν νέο αντιπολιτευτικό πόλο, δεν χρειάζεται να είναι άφθαρτος. Χρειάζεται να είναι αξιοποιήσιμος.

Εδώ βρίσκεται η ειρωνεία. Ο άνθρωπος που κάποτε εμφανίστηκε ως εχθρός του παλιού συστήματος επιστρέφει ως επιλογή τμημάτων του ίδιου συστήματος.

Δεν θα είναι ο νεαρός ριζοσπάστης της πλατείας.

Θα είναι ο πρώην πρωθυπουργός που αναζητά δεύτερη ευκαιρία με τη βοήθεια όσων καταλαβαίνουν ότι η πολιτική επιρροή χρειάζεται πάντα όχημα.

Γι’ αυτό και δεν μπορεί να ξαναπαίξει τον παλιό ρόλο. Την εποχή των μνημονίων ο Τσίπρας πουλούσε καταγγελία επειδή δεν είχε κυβερνήσει. Σήμερα έχει κυβερνήσει. Έχει υπογράψει, έχει φορολογήσει, έχει διορίσει, έχει συμβιβαστεί, έχει γίνει κατεστημένο. Δεν μπορεί να σταθεί απέναντι στο σύστημα με πειστικότητα, γιατί το σύστημα έχει και τη δική του υπογραφή.

Η επιστροφή του λοιπόν δεν είναι ανανέωση. Είναι…

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Γεια σου Αλέκση ελασίτη (Προχθες το βράδυ επιβεβαιώθηκε ότι όχι μόνο είναι ίδιος, αλλά πια δεν προσπαθεί να το κρύψει.)

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Εννοείται ότι στήθηκα να δω την πρεμιέρα της νέας παράστασης του μπροέδρου Αλέκση και δεν το έκανα μόνο για επαγγελματικούς λόγους.

Ο ηγέτης του Μπαλάφα για μένα δεν είναι μόνο δουλειά, είναι και διασκέδαση και για άλλη μια φορά δεν με απογοήτευσε.

Όπως και στην Καρυστιανού λίγες μέρες πριν, η παράσταση ξεκίνησε με δύο παρουσιαστές, τον Αιμίλιο Χειλάκη και τη Μαριάννα Τουμασάτου, οι οποίοι διάβαζαν αστειάκια από το χαρτί που κρατούσαν, πράγμα που αποδείχθηκε πολύ καλύτερο από αυτό που αναγκάστηκε να κάνει ο φουκαράς μπρόεδρος επί σχεδόν 45 λεπτά.

Συνήθως οι πολιτικοί δεν μπορούν να πουν τους λόγους τους απ’ έξω. Άλλωστε δεν τους γράφουν οι ίδιοι. Γι’ αυτό χρησιμοποιούν teleprompter, δηλαδή οθόνες στις οποίες προβάλλεται ο λόγος για να τον διαβάζουν. Οι πιο πρακτικές έχουν τη μορφή τζαμιού, το οποίο από τη στραμμένη στους θεατές πλευρά φαίνεται σαν ένα απλό διαφανές τζάμι ενώ στην πλευρά που βλέπει ο πολιτικός προβάλλεται το κείμενο της ομιλίας. Έτσι μπορεί να βγάζει τον λόγο του χωρίς να σκύβει συνεχώς στα χαρτιά αλλά στραμμένος στο κοινό προσποιούμενος ότι μιλάει από στήθους.

Στην παράσταση του Αλέξη αντί για αυτά τα teleprompter είχαν βάλει τρεις οθόνες ξαπλωτές στη σκηνή. Αυτή είναι μια καλή λύση αν ξέρεις τα λόγια σου και απλώς θέλεις πού και πού κάποια υπενθύμιση αλλά αν δεν έχεις μάθει τίποτα απ’ έξω, αυτή η «λύση» είναι καταστροφική. Έτσι ο Αλέκσης σε όλη του την παράσταση αντί να κοιτάζει το κοινό κοίταζε το πάτωμα, θέαμα που πέρα από κωμικό τόνιζε και την υποκρισία των όσων έλεγε.

Γιατί τα όσα έλεγε ήταν ένας αχταρμάς από παλαιοαριστερά κλισέ με την προσθήκη δύο-τριών καινούργιων όρων (τεχνητή νοημοσύνη, συμπερίληψη…) που έμοιαζαν γραμμένα από επιμελή αλλά όχι ιδιαιτέρως ευφυή νεολαίο κόμματος. Γενικούρες, υπερβολές, η συνήθης εκμετάλλευση νεκρών και φυσικά η ακόμα πιο συνήθης μίμηση του Αντρέα του Παπαντρέου. «Ραντεβού με την ιστορία», κοριτσάκι στη σκηνή, επίδειξη της ιδρυτικής διακήρυξης στο στιλ της γνωστής φωτογραφίας της 3ης Σεπτέμβρη… τρικ που πάσχιζαν να κλείσουν το μάτι σε όσους νοσταλγούν το ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ‘80 και της Αυριανής, αλλά τελικά έμοιαζαν με νευρικό τικ.

 

Και μετά ήρθε το όνομα.

Οφείλω να ομολογήσω ότι η αποκάλυψη του ονόματος του κόμματος του μπροέδρου Αλέκση ξεπέρασε τις προσδοκίες μου. Παρασυρμένος από το «rebranding» και τις προβλέψεις για ξενερωσιές τύπου «Πυξίδα», πιστεύοντας ότι θα προσπαθήσει (ματαίως μεν, σκληρά δε) να παραστήσει ότι έχει αλλάξει δεν περίμενα να έρθω αντιμέτωπος με το βγαλμένο από τα πιο τρελά κωμικά όνειρα «ΕΛΑΣ».

ΕΛΑΣ ως αναφορά στο αντάρτικο που με το άρθρο να είναι «η» καταφέρνει τελικά να παραπέμπει στην Ελληνική Αστυνομία.

ΕΛΑΣ που αντί να συσπειρώσει, θα διχάσει ακόμα και τους αριστερούς στους οποίους, αποκλειστικά, απευθύνεται.

 ΕΛΑΣ που μπορεί να πωρώσει κάποιους κατά φαντασίαν επαναστάτες με μπόλικα απωθημένα αλλά θα κάνει όλους τους υπολοίπους να γελάνε καθώς τον φαντάζονται τη μια ως αντάρτη και την άλλη ως τροχονόμο.

Με λίγα λόγια, χθες το βράδυ επιβεβαιώθηκε το ότι ο Αλέσκης όχι μόνο είναι ίδιος (οι περιορισμένες του δυνατότητες έτσι κι αλλιώς δεν του δίνουν τη δυνατότητα αλλαγής) αλλά πια δεν προσπαθεί να το κρύψει.

Θέλει να διχάσει, να καπηλευτεί και να μιμηθεί.

Αλλά …

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Περί ιστορίας ο λόγος. Η άγνοια και η ασέβεια

 Toυ Δημήτρη Θεοδωρόπουλου

 

Ο Αλέξιος κάποια στιγμή είδε ότι το μαγαζί του ΣΥΡΙΖΑ μετά την απρόσμενη επιτυχία άρχισε να μη πηγαίνει καλά.

Αντί λοιπόν να δει τι φταίει καθ ότι διευθύνων σύμβουλος έκρινε ότι θα ήταν καλύτερα να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια και να αφήσει την καυτή πατάτα σε όποιον περνούσε απ έξω

Βρήκε και τα κατάλληλα για την περίσταση επιχειρήματα.

Κάτι μεταξύ του «παίρνω την ευθύνη» και «διευκολύνω τις εξελίξεις» και αυτό ήταν όλο.

Μετά αφιερώθηκε στο γράψιμο και δεν άργησε να κυκλοφορήσει το πρώτο του best seller.

Κάτι είχε ακούσει για κάποιον Καβάφη και είπε να το ονομάσει «ΙΘΑΚΗ».

Ρεπορτάζ και μυθοπλασία ανάκατα και όποιος έχει κουράγιο ας τα ξεχωρίσει για να βγάλει κάποια άκρη.

Μετά ανέλαβε προσωπικά το Marketing.

Ξεκίνησε λοιπόν περιοδεία σε όλη την χώρα σαν συγγραφέας για να δει αν μετράει με την νέα του ιδιότητα ….

Αφού είδε ότι κινδυνεύει να μείνει συγγραφέας του ενός βιβλίου είπε να γυρίσει σε αυτό που ξέρει καλά να κάνει και το ασκεί από τότε που κατάλαβε τον εαυτόν του.

Είπε λοιπόν να γυρίσει στην πολιτική για να σωθεί ο ίδιος και να σώσει και τον τόπο.

Άφησε λοιπόν πρώτα κάποια υπονοούμενα ότι θα δούμε ότι το σκέπτεται και ότι το ψάχνει….

Έτσι άρχισε να μετράει ο χρόνος για το πότε και το πώς.

Και να τα ρεπορτάζ από τα ΜΜΕ και να οι υποθέσεις και πολιτικά κουτσομπολιά τα οποία τροφοδοτούσε ο ίδιος με μισόλογα και σιβυλλικές δηλώσεις.

Και κάποια στιγμή επιτέλους έφτασε το πλήρωμα του χρόνου.

Βρήκε μια πλατεία με θέα την Ακρόπολη και ένα όμορφο κοριτσάκι να του επιδώσει on camera την διακήρυξη του νέου Κόμματος.

Σε αυτά πρώτος διδάξας ήταν ο Ανδρέας….

Ποιος δεν θυμάται εκείνο το όμορφο κοριτσάκι της αλλαγής που ήταν σε κάθε τοίχο σε όλη την χώρα.

Όταν θέλεις να κινηθείς με αυτό το πρότυπο και αφού έχεις ήδη δώσει επιτυχείς εξετάσεις τότε δεν το αφήνεις στην μέση.

Το ακολουθείς κατά γράμμα και όπου βγει ….

Να ευχηθούμε την μίμηση αυτή όμως να μην την τερματίσει. αν και θα ήταν άκρως διασκεδαστικό ….

Εκεί λοιπόν ως καλλιτέχνης stand up comedy και εν μέσω ενός ενθουσιασμένου πλήθους μας αποκάλυψε το όνομα του νέου Κόμματος του

Και το όνομα αυτού «ΕΛΑΣ»

Πολύ πρωτότυπο και από ότι λέγεται αυτός από μόνος του το σκέφτηκε

Και είναι να απορείς πως το σκέφτηκε…..

Να υποθέσουμε ότι το σκέφτηκε γιατί δεν ήξερε????

Δύσκολο.

Δεν γίνεται να μην ξέρει τι σημαίνει η λέξη «ΕΛΑΣ» και που παραπέμπει.

Ξέρει όπως ήξερε και το ΠΑΣΟΚ τότε που μετονόμασε την Αστυνομία σε ΕΛΑΣ.

Και αυτός όπως και το ΠΑΣΟΚ ΄ήθελε να εκμεταλλευτεί την σημειολογία της λέξης.

Αλλά ο ΕΛΑΣ της κατοχής είναι μέρος της ιστορίας μας.

Είτε συμφωνούμε είτε όχι

Είναι κομμάτι της συλλογικής μας μνήμης

Δεν μπορεί δεν πρέπει να γίνει Αστυνομία

Δεν μπορεί δεν πρέπει να γίνει κόμμα

Αυτό αν δεν είναι άγνοια είναι ασέβεια απέναντι στην ιστορία μας

Βαθιά ασέβεια.

Και όταν δεν σέβεσαι την ιστορία είναι μάταιο να φιλοδοξείς ότι κάποια στιγμή θα σε σεβαστεί αυτή.

Το να προσπαθείς να περάσεις επικοινωνιακά ότι είσαι η συνέχεια εκείνων των αγώνων δεν αρκεί η ονοματολογία ούτε βέβαια η κατάθεση στεφάνου στο τοίχο της Καισαριανής ….

Και αυτό απεδείχθη ιστορικά από την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έφταιγε το όνομα.

Αν αυτό ο Αλέξης δεν το κατάλαβε τότε...

 

ΣΥΡΙΖΑίικα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Αλέξης Τσιπρανδρέου - Βελουχιώτης.


Uploaded Image 

 Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ

🔴Απ' όλα είχε ο μπαξές, στην προχθεσινή φαιδρή παράσταση του πολυαγαπημένου μας θιασάρχη τριμμένων πολιτικών κωμειδυλλίων, Αλέξη, στο Θησείο! Και Ανδρέα Παπανδρέου, και Άρη Βελουχιώτη!
 

🔴Και "Ραντεβού με την Ιστορία" (ανδρεοπαπανδρεϊκό σύνθημα του 1981), και την μικρή Ηρώ, στον ρόλο της μικρής Αννούλας (προεκλογική εκστρατεία ΠΑΣΟΚ 1985), και ύψωση του δεξιού χεριού, που επιδείκνυε την ιδρυτική διακήρυξη (αντίστοιχη κίνηση είχε κάνει ο Ανδρέας στις 3 Σεπτέμβρη του 1974), και επίκληση των "πρώτων χρόνων της αλλαγής" (πρώτη τετραετία ΠΑΣΟΚ), και υποδοχή με το σύνθημα "Αλέξη γερά, να φύγει η δεξιά" (αντίστοιχο του "Ανδρέα γερά, να φύγει η δεξιά").
 

🔴Και προφανώς, το ακρωνύμιο ΕΛ.Α.Σ. (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη), ήταν σκόπιμο, για να παραπέμπει στον αλήστου μνήμης ΕΛΑΣ, "πρωτοκαπετάνιος" του οποίου, ήταν ο Άρης Βελουχιώτης.
 

🔴Πρόκειται βεβαίως για ένα λεκτικό ατόπημα, καθώς το ΕΑΜ ήταν η πολιτική οργάνωση και ο ΕΛΑΣ το στρατιωτικό του σκέλος και, δεν νομίζω πως ο Αλέξης έχει σκοπό να βγει στο κλαρί, για να μιμηθεί το ίνδαλμά του. Πάντως, αν έχει σκοπό να το κάνει, να μην ξεχάσει να ειδοποιήσει την Μποφίλιου, που εδώ και χρόνια έχει δηλώσει πως "ψάχνει ηγέτη για να βγει στο βουνό".
 

🔴Το σωστό, εφόσον πρόκειται περί πολιτικού κόμματος, θα ήταν να το ονομάσει ΕΑΜ. Εύκολα θα μπορούσε να βρει τις κατάλληλες λέξεις, για να βγαίνουν τα αρχικά. Έτσι, τυχαία μου έρχεται στο μυαλό η ονομασία: "Ενιαίο Αριστερό Μέτωπο"

Ακόμα πιο τίμιο, θα ήταν να ονομάσει το κόμμα του "Νέο ΕΑΜ", για να δείξει ξεκάθαρα που το πάει. Όμως, το ΕΑΜ δεν παραπέμπει ξεκάθαρα στον Άρη Βελουχιώτη, όπως το ΕΛΑΣ, γι' αυτό και δεν το επέλεξε, αν και διεκδίκησε την κληρονομιά του: "Κουβαλάμε την κληρονομιά των μεγάλων ρευμάτων του προοδευτικού κινήματος: του ΕΑΜ, της Εθνικής Αντίστασης...".
 

🔴Ούτε η ημερομηνία που διάλεξε ο Αλέξης μας, ήταν τυχαία! Βέβαια, αυτό το ξέρουν μόνο οι "μυημένοι", αλλά τέτοιες ημέρες του Μαΐου του 1942, συγκροτήθηκε η πρώτη δεκαμελής ένοπλη ομάδα του ΕΛΑΣ, κοντά στην Σπερχειάδα της Φθιώτιδας, όπου και έγινε η ορκωμοσία τους. Καπετάνιος της ομάδας αυτής, ήταν ο Θανάσης Κλάρας, ο οποίος εν μία νυκτί "μεταμορφώθηκε" σε Άρη Βελουχιώτη.
 

🔴Σε κάθε περίπτωση, είτε μιμείται τον Παπανδρέου, είτε τον Βελουχιώτη, είτε τον... Αβραάμ Πάπα, ο Τσίπρας είναι "προϊόν περασμένης διατηρησιμότητας" (κοινώς, ληγμένος!), που δεν μπορεί να φιγουράρει αλλιώς, παρά σαν μακαρίτης πολιτικός. 

Η δε συμμετοχή του στις προσεχείς εκλογές, θα είναι...

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Αλβανία να το πεις το κόμμα Ζήκο

 

Toυ ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ 

Θυμάμαι τη φράση του Κώστα Σημίτη «είναι μακέτο αυτό», εγκαινιάζοντας τη λειτουργία των μεγάλων έργων υποδομής, όταν οι βαζιβουζούκοι τον κατηγορούσαν πως τα μεγάλα έργα που είχε δρομολογήσει ήταν μακέτες…

Ο Κ. Σημίτης ήταν σοσιαλδημοκράτης.

Εγώ δεν είμαι, αλλά πιστεύω πως τους πολιτικούς πρέπει να τους αξιολογούμε όχι από τις υποσχέσεις για δικαιοσύνη και τα «ΘΑ», αλλά από το έργο που αφήνουν πίσω. Υπό αυτό το πρίσμα, αξίζει σεβασμό και αναγνώριση.

Τα περί μεταχρονολογημένων εξοπλιστικών και «τραβεστί» εισόδου στο ευρώ είναι προφάσεις εν αμαρτίαις όσων ακολούθησαν, δεν άφησαν ούτε ένα μέτρο πεζοδρόμιο ως έργο και χρεοκόπησαν τη χώρα.

Μετά ήρθαν οι «μέλισσες».

Ακολούθησε η χρεοκοπία, γιατί ο Καραμανλής με τον Παυλόπουλο είχαν προσλάβει στο Δημόσιο μέχρι και τα σκουπόξυλα των κομματικών γραφείων και μοίραζαν μισθούς, συντάξεις και φαρμακευτικές δαπάνες σαν να μην υπάρχει αύριο.

Το 2015 ο σοφός λαός, με σημαντική υποστήριξη του συστήματος Παυλόπουλου - Παπαγγελόπουλου - Καμμένων, έφερε τον Αλέξη Τσίπρα να διαγράψει το χρέος με έναν νόμο και ένα άρθρο.

Την προκοπή την παρακολουθούμε κάθε Δευτέρα στο ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό» που περιγράφει αναλυτικά την περίοδο της περήφανης διαπραγμάτευσης. Οι κ. Τσίπρας και Βαρουφάκης αρνήθηκαν να μας διαφωτίσουν με τις δικές τους εκδοχές για τα ζητήματα που λίγο έλειψε να τινάξουν τη χώρα στον αέρα και μαζί με αυτήν 200 χρόνια νεοελληνικής ανεξαρτησίας.

Ενώ τα «σαΐνια» μας μπλόφαραν ζητώντας δανεικά χωρίς μνημόνια, που θα φρόντιζαν να μην δημιουργούνται άλλα χρέη, η άλλη πλευρά είχε ετοιμάσει το σχέδιο επιστροφής στη δραχμή με κάθε λεπτομέρεια.

Ο επικεφαλής της ομάδας εργασίας αποκαλύπτει τώρα πως η υποτίμηση της νέας δραχμής, το πρώτο βράδυ της κυκλοφορίας της, θα ήταν περί το 60% με 80%. Ο ίδιος, την περίοδο εκείνη, όταν αρθρογραφούσα, πίστευα πως δεν θα ξεπερνούσε το 50%.

Το χρέος αυτομάτως θα εκτινασσόταν στο 500% με 600% του ΑΕΠ. Το σχέδιο των Ευρωπαίων για την Ελλάδα ονομαζόταν… «Αλβανία».

Αν ο Τσίπρας δεν είχε κάνει την «κωλοτούμπα», με τη στήριξη του μετώπου του «ΝΑΙ» στη Βουλή το καλοκαίρι του 2015, η Ελλάδα θα έμοιαζε περισσότερο με τη Συρία παρά με την Αλβανία. Τέτοιου μεγέθους υποτίμηση, για μια χώρα που εξαρτάται από τις εισαγωγές ακόμη και για τα περισσότερα είδη διατροφής, σημαίνει λιμός.

Η «Γαλάζια Πατρίδα» θα ήταν ήδη πραγματικότητα για την Τουρκία και εκεί όπου σήμερα η Chevron ψάχνει για πετρέλαια νοτίως της Κρήτης, θα έψαχνε η τουρκική κρατική εταιρεία.

Ευτυχώς για εμάς και κυρίως για τα παιδιά μας, αυτά πέρασαν.

Από το 2020 μέχρι τα τέλη του 2025 η Ελλάδα μείωσε το δημόσιο χρέος από το 209% στο 146,1% του ΑΕΠ. Αν συνεχίσει έτσι, μέχρι το 2030 θα έχει μικρότερο χρέος από χώρες όπως η Ιταλία και ενδεχομένως, με τον δρόμο που έχει πάρει και η Γαλλία.

Η Ελλάδα παράγει σήμερα το δεύτερο υψηλότερο πρωτογενές πλεόνασμα στην Ευρώπη. Το ΑΕΠ αυξάνεται με χαμηλό μεν ρυθμό, αλλά υψηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ. Αυτό σημαίνει σύγκλιση. Η ανεργία έχει μειωθεί από το 18% σε κάτω από 8%, προσεγγίζοντας τον μέσο όρο της ΕΕ.

Το ελληνικό δεκαετές ομόλογο διαπραγματεύεται πλέον χαμηλότερα από το ιταλικό και το γαλλικό. Χθες, το ελληνικό είχε επιτόκιο 3,60%, το ιταλικό 3,99% και το γαλλικό 3,88%.

Αυτά δεν έχουν συμβεί ξανά στα 200 χρόνια της νεοελληνικής ιστορίας.

Ναι, υπάρχουν προβλήματα. Η Ελλάδα, παρά την αύξηση των μισθών τα τελευταία χρόνια, παραμένει μία από τις χώρες της ΕΕ με τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη. Η ανταγωνιστικότητα παραμένει συγκριτικά πολύ χαμηλή.

Αρκετές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης τώρα μάς δείχνουν την πλάτη τους, ενώ πριν από τριάντα χρόνια δεν έβλεπαν τη δική μας λόγω της απόστασης.

Ο λόγος είναι απλός

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Εμπρός Ζήκο για νέες αυταπάτες!

 

Tης Κατερίνας Γαλανού

Στο ντεμπούτο της «ΕΛΑΣ», με φόντο την Ακρόπολη, ο Αλέξης Τσίπρας επέδειξε επί σκηνής ακαταμάχητη πολιτική τσαχπινιά και την ικανότητά του να βουτά χωρίς ενοχές στο παρελθόν του, εμφανίζοντάς το ως ένα ελπιδοφόρο μέλλον.

Στο «ραντεβού με την Ιστορία», όπως αποκάλεσε την προχθεσινή εκδήλωση προκειμένου να συνεγείρει - ξανά - τους οπαδούς του Ανδρέα Παπανδρέου, εμφανίστηκε ο παλιός καλός Τσίπρας.

«Αποφασίσαμε να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα όχι από κάποια φιλοδοξία, αλλά επειδή δεν γίνεται να παρακολουθούμε μια πατρίδα να χάνει το κύρος της», δικαιολόγησε την επιστροφή του, προτού απαγγείλει το «ποίημα» μιας Αριστεράς που θέλει, όπως είπε, έναν καλύτερο κόσμο· που δεν θέλει να συνηθίσει τον κόσμο της αδικίας, των πολέμων και της βίας.

Συγκόλλησε άτσαλα την κλιματική κρίση και την οικολογία με τους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς που λεηλατούν τη φύση. Μας είπε ότι αφουγκράστηκε τους καθημερινούς ανθρώπους, των οποίων η ζωή είναι γεμάτη τρέξιμο και αβεβαιότητα. Τους υποσχέθηκε «μια πολιτική που θα εγγυηθεί ζωή βιώσιμη και προσιτή για όλους».

Ως αντίδοτο στη σύγχρονη μοναξιά των ανθρώπων επιστράτευσε τα λόγια του στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη: «Είμαστε στο “εμείς” κι όχι στο “εγώ”». Λόγια που ειπώθηκαν σε εντελώς διαφορετικό συγκείμενο. Και ο ίδιος ουδέποτε ως πρωθυπουργός ή αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης μετουσίωσε ως «μαζί» για την πατρίδα. Αντιθέτως, κινήθηκε στην πολιτική ζωή και μεταλαμπάδευσε και στην κοινωνία το δόγμα «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν».

Μια εσάνς εμφυλίου - εκτός από την παρήχηση του ονόματος του νέου κόμματος - ξεχύθηκε και από την αναφορά του κ. Τσίπρα: «Ερχόμαστε από μακριά, από μεγάλους αγώνες… Κουβαλάμε την κληρονομιά του ΕΑΜ, της Εθνικής Αντίστασης».

Τσάτρα - πάτρα διακηρύξεις για τον νέο πατριωτισμό, την ανάγκη ηθικής επανάστασης, ένα σοκ εντιμότητας και έναν φραγμό στην ολιγαρχία. Όσα πρωτοείπε σε εκδήλωση που του διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη, όταν ξεκίνησε το rebranding, ένας επιφανής εκπρόσωπος της εγχώριας ολιγαρχίας. Προσδίδοντας αξιοπιστία στη βαριά και επαναλαμβανόμενη κατηγορία του πρώην πιστού συντρόφου Νίκου Καρανίκα ότι έρχεται στις πλάτες της ολιγαρχίας που απογοητεύτηκε από τις επιδόσεις του κυρίου Ανδρουλάκη.

«Φιλοδοξούμε να γίνουμε η απάντηση στην απογοήτευση και τη φθορά, στην αδικία», είπε ο Αλέξης Τσίπρας απευθυνόμενος στο πλήθος που τον χειροκρότησε θερμά για την οργισμένη διαπίστωση ότι τα ξένα funds λεηλατούν την κοινωνία. Τα funds στα οποία άνοιξε την πόρτα ως πρωθυπουργός της Πρώτης Φοράς Αριστεράς μαζί με τους σκληρούς που βρίσκονται σήμερα στη Νέα Αριστερά. 

Αν από τη διακήρυξη που ανέγνωσε ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ έλειπαν οι δεσμεύσεις για την πλήρη ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ και την ισότιμη συμπερίληψη των μεταναστών στην παιδεία και την αγορά εργασίας, άνετα θα την συνυπέγραφαν η κυρία Γρατσία, η κυρία Νεγρεπόντη, και αυτοπροσώπως η κυρία Καρυστιανού.

Τέλος στην ακρίβεια, τέλος στην ασυλία, τέλος στην κερδοσκοπία. Το κράτος θα εγγυάται όλα τα βασικά αγαθά. Θα είναι ένα κοινωνικό κράτος δικαιωμάτων.

Το παραγωγικό μοντέλο θα αλλάξει με την τιμημένη αγροτιά σε πρώτο πλάνο και τη μεταποίηση. Στην εποχή του ΑΙ.

Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες που «δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό» εκλήθησαν από τον κύριο Τσίπρα, στο ταξίδι αναβίωσης της κυβερνώσας Αριστεράς. Με μαγιά για την Προοδευτική Συμπαράταξη τη ριζοσπαστική Αριστερά, τη σοσιαλδημοκρατία και την οικολογία. Τα ιστορικά ρεύματα που μπλεντάρισε, όπως έκανε με τα παλιά χρώματα του ΣΥΡΙΖΑ.

Υποσχέθηκε πως το ΙΧ κόμμα του θα είναι «δύναμη σταθερότητας» που «θέλει και μπορεί να βάλει τέλος στην αλαζονεία, τη διαφθορά και τον αυταρχισμό». Δεσμεύθηκε να τα βάλει με τις «παθογένειες» και όρισε ως χρέος «να είμαστε κοινωνικά και πολιτικά χρήσιμοι».

Προς το τέλος της παρουσίασης, και λίγο πριν «ξαναγίνει» Ανδρέας κρατώντας ψηλά τη διακήρυξη της ΕΛΑΣ, κόπιαρε και τον Κυριάκο Μητσοτάκη!  «Η δική μας Ελλάδα είναι αυτοί που ξυπνούν κάθε μέρα νωρίς και κρατούν τη χώρα όρθια», είπε grosso modo, αφήνοντας άφωνη την ομάδα επικοινωνίας στο Μέγαρο Μαξίμου για το θράσος  της «λογοκλοπής».

Πόσο αλλιώτικος, ελπιδοφόρος και αξιόπιστος είναι ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και νυν πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης;

Αρκεί η ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων του παλιού Τσίπρα, το 2015, στη Βουλή για να γίνει συνείδηση ότι εισήλθαμε στον αστερισμό της νέας αυταπάτης.

Στην ανθολογία που ακολουθεί...

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ζήκο πες αλεύρι. Ο Καρανίκας σε γυρεύει!

 

ΣΥΡΙΖΑίου rebrand-ισμένου εθνικού σουργελοξεφτιλαρά κωμωδία

Σαν σήμερα (28/5/ΧΧΧΧ)

 

1871: Συντρίβεται η Κομούνα των Παρισίων.



1961: Ιδρύεται η Διεθνής Αμνηστία.



1969: Η Μίλαν νικά τον Άγιαξ με 4-1 στο Μπερναμπέου και κατακτά το 14ο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης. Η ΕΡΤ μεταδίδει για πρώτη φορά απευθείας αγώνα ποδοσφαίρου και ο Γιάννης Διακογιάννης κάνει την παρθενική εμφάνισή του στην περιγραφή.



1979: Υπογράφεται η συμφωνία ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Από ελληνικής πλευράς, τη συμφωνία υπογράφει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

1999: Αλβανός καταλαμβάνει λεωφορείο των ΚΤΕΛ στη Θεσσαλονίκη και το οδηγεί στην Αλβανία. Κατά την επιχείρηση της αλβανικής αστυνομίας έξω από το Ελβασάν σκοτώνεται ο ίδιος και ο όμηρος Γιώργος Κουλούρης.



1908: Γεννιέται ο Ίαν Φλέμινγκ, άγγλος δημοσιογράφος, συγγραφέας και άνθρωπος των μυστικών υπηρεσιών, που έγραψε σειρά μυθιστορημάτων με ήρωα τον Τζέιμς Μποντ




2013: Σταματά η καρδιά του Little Tony, θρύλου του Ροκ εν Ρολ.

2013: Πεθαίνει ο μουσικός Φώτης Πολυμέρης.









2019 Έφυγε από τη ζωή νικημένη από τον καρκίνο η γνωστή ηθοποιός Τζούλια Μπάρκα 






2019  Σε ηλικία 62 ετών, «έφυγε» από την ζωή ο δημοσιογράφος, αλλά και γνωστός φίλαθλος των «ερυθρολεύκων», Νίκος Μορτάκης. Ένας άνθρωπος αγνός, αξιοπρεπής, ευγενικός και χαμηλών τόνων, του οποίου όλη η ζωή ήταν ο Ολυμπιακός. Αυτό ήταν το μεγάλο πάθος του.
 
 
 
 
2023
έφυγε από τη ζωή ένας ανδρείος Ελληνας, ο Στρατηγός Ηλίας Γλεντζές
Ο Ηλίας Γλεντζές από το Ελος Λακωνίας,  ως νεαρός Υπολοχαγός της 31ης Μοίρας Καταδρομών, της μάχης του Κοτζά Καγιά στον Πενταδάχτυλο το 1974,  με νυχτερινή καταδρομική επιχείρηση, καταλαμβάνοντας το βραχώδες ύψωμα, κατέστρεψε τον βασικό σταθμό επικοινωνιών όλης της τουρκικής αποβατικής δύναμης, αφού εξόντωσε το προσωπικό. γράφοντας μια ξεχωριστή σελίδα δόξας και γενναιότητας των ελληνικών όπλων μέσα σε ένα ντροπιαστικό για κάποιους άλλους κεφάλαιο της Ελληνικής Ιστορίας.

Ο Ηλίας Γλεντζές με απαράμιλλη γενναιότητα τίμησε τη στολή και έπραξε αυτό που επιβάλλει η τιμή του Πράσινου Μπερέ: Τόλμησε και νίκησε.

Ηταν ένας φάρος καθήκοντος και γενναιότητας, της πιο σημαντικής ανδρικής αρετής. Διοικούσε διά του παραδείγματος και μόνο η παρουσία του και η επίγνωση της Ιστορίας του αποτελούσε και θα αποτελεί πηγή έμπνευσης και ευγενούς άμιλλας, να φανούμε -έστω ελάχιστα- αντάξιοι. Σε μια κανονική Ελλάδα η πολεμική του δράση, το παράδειγμά του, θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία.

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Η… «Πέμπτη Συμφωνία» του Ανδρουλάκη

  

 Του ΧΑΡΗ ΠΑΥΛΙΔΗ

Το πεπρωμένο του Νίκου Ανδρουλάκη συνδέεται με την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα και την  ανακοίνωση του νέου κόμματος στο Θησείο.

Το «τα-τα-τα-τααα» της μοίρας του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, αντίστοιχο της Πέμπτης Συμφωνίας του Μπετόβεν (της Συμφωνίας του Πεπρωμένου) ακούγεται πλέον ως προειδοποίηση για την έναρξη μιας σκληρής μάχης για τη δεύτερη θέση μετά την έλευση της «Τρίτης Συμφωνίας» (γνωστής και ως Ηρωικής) του Αλέξη Τσίπρα.

Από αύριο ο Νίκος Ανδρουλάκης πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται πώς θα συνδυάσει το «κρεσέντο» στο οποίο επιδίδεται, με τη γνωστή ρυθμική δομή των τεσσάρων νοτών: τρεις σύντομες όγδοες νότες ακολουθούμενες από μια μεγάλη ημινότα. Διότι αυτές οι νότες στο εξής θα αποτελέσουν τη συμφωνία με το πεπρωμένο του.

Το περίφημο «τα-τα-τα-τααα» της Πέμπτης Συμφωνίας αντιπροσωπεύει την πάλη του Νίκου Ανδρουλάκη με το πεπρωμένο, μια πάλη που για το ΠΑΣΟΚ μεταφράζεται στην προσπάθεια να κρατηθεί στη δεύτερη θέση ώστε να συνεχίσει εικονικά να εμφανίζεται ως βασικός αντίπαλος της Νέας Δημοκρατίας αλλά και κυρίαρχος πόλος της Κεντροαριστεράς.

Και βέβαια τα πράγματα θα χειροτερεύσουν εφόσον κινδυνεύσει να χάσει ακόμη και την τρίτη από τη Μαρία Καρυστιανού, που στην περίπτωση αυτή…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Γιατί προτιμούν Ζήκο και όχι Ευρωβοσκό…

 Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ

 Η αποκάλυψη και ανάδειξη της ιστορίας με το ακίνητο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης που το νοίκιαζε σε δημόσια υπηρεσία η οποία του ανέθετε και την ανακαίνιση καταδεικνύει δυο πράγματα.

Το πρώτο είναι η διαπλοκή του μεγαλύτερου μέρους του πολιτικού και κομματικού προσωπικού με τις κρατικές προμήθειες με όρους που μπορεί να είναι νόμιμοι αλλά ενέχουν ηθικές ενστάσεις.

Εδώ ισχύουν τα περί της γυναικός του Καίσαρα, που δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά θα πρέπει και να φαίνεται…

Στη ιστορία με το εκατομμύριο στο εξωτερικό που ξεχάστηκε να δηλωθεί η … επιστήμη σηκώνει τα χέρια της…

Το δεύτερο και πιο σημαντικό στην παρούσα φάση, είναι πως ο χρόνος που «σηκώθηκε» το ζήτημα λίγους μήνες πριν τις εκλογές και λίγες μέρες πριν την επίσημη πρώτη του κόμματος Τσίπρα.

Στην κυβέρνηση φαίνεται να προτιμούν τον κ. Τσίπρα έναντι του κ. Ανδρουλάκη για αντίπαλο. Αυτό δείχνει το ανέβασμα των τόνων για το συγκεκριμένο ζήτημα από στελέχη που θεωρείται πως εκπέμπουν   τροχιοδεικτικές βολές των προθέσεων της κυβέρνησης.

Η αλήθεια είναι πως ο κ. Τσίπρας μοιάζει με βολικότερο αντίπαλο του κ. Ανδρουλάκη. Οι μνήμες της «τραγωδο-ιλαρικής» περιόδου διακυβέρνησης είναι νωπές και τα ίχνη της αντι-ΣΥΡΙΖΑ  «υγειονομικής ζώνης» των 2/3 της κοινωνίας είναι ακόμη ορατά.

Ο κ. Τσίπρας από το 2016 και μετά έχει χάσει κάθε αναμέτρηση με τον κ. Μητσοτάκη και το 2023 μετά τη συντριπτική ήττα ορθώς αποφάσισε να αποσυρθεί.  Αν το ’23 που ηττήθηκε με 20 μονάδες διαφορά και ποσοστό που μετά βίας ξεπέρασε το 20% θα είναι δύσκολο το 2027  με αντίστοιχο ποσοστό και ανάλογη διαφορά να υποστηρίξει πως βρίσκεται σε τροχιά εξουσίας.

Η κυβέρνηση φαίνεται να θεωρεί πως ο Αλέξης Τσίπρας είναι πιο «βολικός» αντίπαλος για αρκετούς λόγους:

Πρώτον, αποτελεί ένα πολιτικό πρόσωπο με ισχυρά αρνητικά αντανακλαστικά σε ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος λόγω της περιόδου 2015–2019, των capital controls, του δημοψηφίσματος και της υπερφορολόγησης. Αυτό βοηθά τον Κυριάκο Μητσοτάκη να επαναφέρει το δίλημμα «σταθερότητα ή επιστροφή στην κρίση».

Δεύτερον, ο Τσίπρας λειτουργεί συσπειρωτικά για τη Νέα Δημοκρατία. Όποτε ανεβαίνει πολιτικά ο πρώην πρωθυπουργός, ενεργοποιούνται πιο εύκολα τα αντι-ΣΥΡΙΖΑ αντανακλαστικά του κεντροδεξιού χώρου.

Τρίτον, το ΠΑΣΟΚ υπό τον Ν. Ανδρουλάκη  διεκδικεί τον χώρο του κέντρου, όπου κρίνονται οι εκλογές. Ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ αφαιρεί ψήφους κυρίως από τη ΝΔ σε πιο μετριοπαθείς και κεντρώους ψηφοφόρους. Αντίθετα, ένας ισχυρός Τσίπρας πολώνει το σκηνικό και επαναφέρει το δίπολο ΝΔ–ΣΥΡΙΖΑ, που ιστορικά έχει ευνοήσει τον Μητσοτάκη. Στην περίπτωση αυτή η Ν.Δ. αποσπά κεντρογενείς ψήφους από ΠΑΣΟΚ.

Τέταρτον, η κυβέρνηση θεωρεί ότι μπορεί ευκολότερα να αντιπαρατεθεί με τον «παλιό ΣΥΡΙΖΑ» παρά με ένα ανανεωμένο κεντροαριστερό προφίλ τύπου ΠΑΣΟΚ, το οποίο θα μπορούσε να εμφανιστεί πιο θεσμικό και λιγότερο συγκρουσιακό.

Γι’ αυτό και συχνά στο Μαξίμου εκτιμούν ότι…