"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Καλά, δεν έχουν καθόλου μυαλό στο ΠΑΣΟΚ; (Οι σύντροφοι της Χαριλάου Τρικούπη πήραν ένα άρθρο γνώμης που απευθυνόταν σε περιορισμένο κοινό και του χάρισαν πανελλήνια επιτυχία)

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Πόσοι λέτε θα διάβαζαν το άρθρο του Θανάση του Καρτερού;

Ακόμα και με τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις, ο αριθμός τους δεν θα ξεπερνούσε τις λίγες χιλιάδες αναγνωστών της Εφημερίδας των Συντακτών. Λίγες χιλιάδες συμπολίτες θα έβλεπαν ότι ένας αρθρογράφος αναρωτιέται για την πνευματική επάρκεια του κραταιού Νικόλα και κάποιοι από αυτούς μπορεί να άρχιζαν να αναρωτιούνται την ώρα που εκατομμύρια άλλοι θα έμεναν ανεπηρέαστοι από τα όσα έγραψε ο παλιός λογογράφος του Αλέκση. Χάρη στο ΠΑΣΟΚ όμως η ερώτηση «τελικά ο Ανδρουλάκης είναι βλάκας;» μπήκε στο στόμα και κυρίως στο μυαλό όλων όσων παρακολουθούν, έστω και στοιχειωδώς, την επικαιρότητα.

Τα ξεφτέρια της Χαριλάου Τρικούπη αποφάσισαν να αντιδράσουν σε ένα άρθρο που θα περνούσε μάλλον απαρατήρητο και, αντιδρώντας, κατάφεραν να το κάνουν ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα άρθρα της περασμένης εβδομάδας. Και την ερώτηση που τόσο τους ενόχλησε, την πιο συζητημένη ερώτηση του μήνα και πιθανότατα μια ερώτηση που από εδώ και μπρος θα κυνηγάει τον αρχηγό του κόμματος.

Αν μιλούσαμε για ινφλουένσερ που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να γίνεται θόρυβος γύρω από το όνομά τους και ο θόρυβος να μετατρέπεται σε views και κλικ, τότε η αντίδραση του ΠΑΣΟΚ θα ήταν έξυπνη. Μόνο που εδώ μιλάμε για πολιτικό κόμμα και πολιτικό αρχηγό που (όσο απίθανο κι αν φαίνεται αυτό) φιλοδοξεί να γίνει πρωθυπουργός. Δηλαδή μιλάμε για έναν άνθρωπο που καθόλου δεν τον συμφέρει η αναπαραγωγή μιας ερώτησης που αμφισβητεί την ευφυΐα του.

Και στο ΠΑΣΟΚ κατάφεραν η ερώτηση αυτή να αναπαραχθεί (και να συνεχίσει να αναπαράγεται) σε κάθε δελτίο ειδήσεων.

Αντί να αδιαφορήσουν, αντί να κάνουν πως δεν διάβασαν τίποτα, οι σύντροφοι της Χαριλάου Τρικούπη πήραν ένα άρθρο γνώμης που απευθυνόταν σε περιορισμένο κοινό και του χάρισαν πανελλήνια επιτυχία.

Αντί να παραδειγματιστούν από τη σιωπή του Αλέκση και των μίνιόν του στην ερώτηση που έκανε ο υπουργός Γεωργιάδης για το αν ο ηγέτης της Κουφονικολάκου χρηματίστηκε από αξιωματούχους της Βενεζουέλας, έκαναν την ερώτηση του Καρτερού βούκινο καταφέρνοντας να ρίξουν τον σπόρο της αμφιβολίας για την ευφυΐα του προέδρου τους στο πανελλήνιο.

Τέτοιο επικοινωνιακό χαρακίρι ομολογώ ότι δεν το περίμενα ακόμα και από ένα κόμμα που πανηγύρισε την προσχώρηση του καθηγητή/συγγραφέα/σκηνοθέτη/ηθοποιού και υφυπουργού της Πρώτης Φοράς Αριστεράς, συντρόφου Πελεγρίνη. Κι ενώ σίγουρος για την ευφυΐα του συντρόφου Ανδρουλάκη δεν μπορώ να είμαι, με βεβαιότητα μπορώ να πω ότι…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Οκτωβρίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: O χορός των φαντασμάτων

 

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία. 

https://www.newsit.gr/wp-content/uploads/2021/08/akisxoros.jpg 

 

https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/2023-06-21/parapolitika__28_.webp 

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ουδεμία εντύπωση μου κάνει ότι ετοιμάζονται στο ΠαΣοΚ να γιορτάσουν με γνήσια πασοκική φιέστα και τα 45 χρόνια από την εκλογική νίκη του 1981. Δεν χρειαζόταν να είναι στρογγυλό το νούμερο. Και τα 46 να ήταν ή τα 47, πάλι θα τα γιόρταζαν με φιέστα του τύπου «ΠαΣοΚ, ωραία χρόνια». Είναι προεκλογική περίοδος, βλέπετε, κάτι πρέπει να κάνουν και, αφού για το μέλλον δεν έχουν κάτι ενδιαφέρον να προσφέρουν, πουλάνε παρελθόν για νοσταλγούς και μερακλήδες.

Χαρά στο κουράγιο τους – πάντα νιώθω ένα μείγμα δέους και φρίκης με τους ανθρώπους που αναλώνονται σε μάταιους αγώνες.

Υπάρχει όμως κάτι αφόρητα θλιβερό στην επίκληση ενός παρελθόντος που δεν επιστρέφει.

Μοιάζει με τον χορό των φαντασμάτων, που ξεσήκωσε τους τελευταίους Σιού, τη δεκαετία του 1870 στην Αμερική, σε μια μάταιη εξέγερση, που κατέληξε στον αφανισμό τους στο Wounded Knee.

Αλλά ας μην είμαι πια τόσο απόλυτος, ας πάω σε μια αναλογία ηπιότερη.

Θυμίζουν μάλλον τη θλίψη διαφόρων απογόνων διάσημων νεκρών μουσικών, που…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Οκτωβρίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , ,

ΠΑΣΟΚικα (ΕΛΑΣιτοΣΥΡΙΖΑιόψυχα) ΔΙΕΘΝΗ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Τον ανταγωνίζεται

Image 

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Τελικά, αυτός είναι αντάξιος του Καραμήτρου σε θράσος και αγένεια ή, εν πάση περιπτώσει, τον ανταγωνίζεται για την πρωτιά με αξιώσεις.

Ο λόγος για τον δήμαρχο Αθηναίων, ο οποίος την περασμένη εβδομάδα πετάχτηκε αυτοπροσώπως μέχρι τη Μαδρίτη, για να απονείμει στον ισπανό πρωθυπουργό ένα μετάλλιο. (Δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς, γιατί αν δεν πήγαινε ο ίδιος, ο Σάντσεθ δεν υπήρχε περίπτωση να έλθει.)

Αποκαλύφθηκε, όμως, ότι προτού απονείμει το βραβείο, ο κ. Δούκας πέρασε από το αντικυβερνητικό συλλαλητήριο για το στεγαστικό, προκειμένου να εκφράσει τη συμπαράστασή του στον αγώνα τους.

Με άλλα λόγια, και με τους δύο ο κ. Δούκας. Και με τον πρωθυπουργό της Ισπανίας και με τους επικριτές του.

Το εντυπωσιακό, εν προκειμένω, είναι ότι με τη στάση αυτή ο κ. Δούκας ακυρώνει τόσο τον Σάντσεθ, που δέχεται το βραβείο, όσο και τον εαυτό του, που του προσφέρει το βραβείο. Είναι σαν να λέει στον βραβευθέντα ότι δεν αξίζει το βραβείο και στον εαυτό του ότι δεν το εννοεί, το κάνει για τις δημόσιες σχέσεις (και για το ευχάριστο ταξιδάκι στην Ισπανία, υποθέτω). Και όμως, είναι ο ίδιος που το αποκαλύπτει, πράγμα που σημαίνει ότι δεν έχει καμία συναίσθηση της προσβολής, τόσο για τον Σάντσεθ όσο και για τον εαυτό του.

Αν είχε φιλότιμο, δηλαδή…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Οκτωβρίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Όχι κραταιέ Νικόλα, η ευθύνη είναι όλη δικιά σου

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Στη συνέντευξή του στο ertnews ο σύντροφος Ανδρουλάκης αποκάλυψε το ηθικό πλαίσιο που πρέπει να έχουν όποιοι θέλουν να ενταχθούν στο ΠΑΣΟΚ («να μην έχουν πληγώσει τον ελληνικό λαό, να μην έχουν εμπλακεί σε καταστάσεις που έχουν υπονομεύσει το δημόσιο συμφέρον και να μην είναι πρόσωπα τα οποία λειτούργησαν σε βάρος της δημοκρατίας ή του ορθού λόγου») και το οποίο, αν ίσχυε στ’ αλήθεια, το ΠΑΣΟΚ δεν θα δεχόταν κανέναν άστεγο συριζαίο.

Μετά έθεσε το δικό του ή εμείς ή κανείς («ή θα είμαστε πρώτοι για να έχουμε την πρωτοβουλία για να συγκροτήσουμε κυβέρνηση και να πάει η ΝΔ στην αντιπολίτευση ή η ΝΔ θα συγκροτήσει κυβέρνηση»), το οποίο δεν διαφέρει σε τίποτα από του Τσίπρα, αλλά είναι σε πράσινο, οπότε δεν είναι αλαζονικό.

Στη συνέχεια μπερδεύτηκε με το παράδειγμα της Ισπανίας που γυρνάει μπούμερανγκ, αρνήθηκε να αποκαλύψει κάποιο λάθος του παρά τις επίμονες ερωτήσεις των δημοσιογράφων (είμαι βέβαιος ότι δεν μπορεί να βρει ούτε ένα) και, γενικώς, ήταν ο κραταιός Νικόλας που αγαπήσαμε. Ειδικά όταν μίλησε για την πιθανότητα να μην είναι το ΠΑΣΟΚ πρώτο και τις εκλογές να τις κερδίσει η Νέα Δημοκρατία.

«Εάν η Νέα Δημοκρατία είναι πρώτο κόμμα, η κοινωνία έχει επιβραβεύσει τη σημερινή πολιτική με συγκεκριμένα αποτελέσματα», είπε νομίζοντας ότι πετάει από πάνω του τις ευθύνες.

Δυστυχώς όμως για τον ίδιο, οι ευθύνες είναι μόνο δικές του.

Βλέπετε, η Νέα Δημοκρατία δεν θα έρθει πρώτη επειδή οι ψηφοφόροι ενθουσιασμένοι θα πηγαίνουν στις κάλπες φωνάζοντας «πω πω Παναγιά μου, τι κυβερνησάρα είναι αυτή».

Η Νέα Δημοκρατία θα έρθει πρώτη επειδή οι ψηφοφόροι κάθε φορά που βλέπουν τις ηγεσίες της αντιπολίτευσης μονολογούν «πω πω Παναγιά μου, τι άχρηστοι είναι αυτοί».

Όσον αφορά τον Τσίπρα, η διαπίστωση είναι αναπόφευκτη. Η μνήμη της Πρώτης Φοράς Αριστεράς είναι βαριά και, όσο και αν προσπαθεί ο Αλέκσης, δεν πρόκειται να τη σβήσει. Δοκιμάστηκε και αποδείχθηκε ανεπαρκής. Στην πράξη.

Για τον σύντροφο Ανδρουλάκη όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά (τουλάχιστον θεωρητικά, γιατί δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορούσε να είναι διαφορετικός ο ίδιος). Δεν έχει κυβερνήσει, δεν συμμετείχε σε κανένα κυβερνητικό σχήμα και για χρόνια έλειπε στις Βρυξέλλες. Στο χέρι του ήταν να πείσει ότι αποτελεί την εναλλακτική στον Μητσοτάκη. Και απέτυχε παταγωδώς.

Τα έχω γράψει πολλές φορές, αλλά ας το γράψω κι άλλη μια: η απουσία εναλλακτικής είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας. Δεν είναι υγιές ένα κόμμα που έχει κυβερνήσει δυο τετραετίες να πηγαίνει ντουγρού για τρίτη επειδή η αντιπολίτευση είναι απογοητευτική.

Και γι’ αυτήν την αρρώστια δεν φταίνε οι ψηφοφόροι που σίγουρα θα ήθελαν να έχουν εναλλακτική.

Φταίει αυτός από τον οποίο θα περίμεναν την εναλλακτική και δεν τους την προσφέρει. Αυτός που, οχυρωμένος πίσω από ταμπού και αντιδεξιό σύνδρομο του παρελθόντος και έχοντας μαζέψει κάθε άστεγο του ΣΥΡΙΖΑ, όσο περνάει ο καιρός θυμίζει μια πιο κόσμια εκδοχή του Τσίπρα.

Φταίει αυτός που…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Οκτωβρίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΠΑΣΟΚ-ο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΔΕΞΙΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Τι τα θέλουμε τα όπλα, τα κανόνια, τα σπαθιά»

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Είναι οι στίχοι ενός εμβληματικού άσματος της Αριστεράς το οποίο έρχεται από το πολύ μακρινό παρελθόν. Ποιος θα φανταζόταν ότι κάποτε, έπειτα από περίπου ενενήντα χρόνια, το μήνυμά του θα το υιοθετούσε η «πατριωτική» Δεξιά και η «πεφωτισμένη» Κεντροαριστερά! Και οι δύο αυτοί πολιτικοί χώροι διερωτώνται τι τα θέλουμε τόσα όπλα, γιατί δαπανάμε τόσα δισεκατομμύρια, ενώ θα μπορούσαμε να είχαμε καλύτερα σχολεία, νοσοκομεία και κοινωνικές παροχές. 

Μάλιστα προχθές η «πεφωτισμένη» Κεντροαριστερά το προχώρησε κι άλλο. Εκανε ακόμη ένα βήμα… προς τον γκρεμό. Αναρωτήθηκε: «Γιατί η ελληνική κυβέρνηση προχωράει σε νέα συμφωνία αγοράς αμερικανικών οπλικών συστημάτων ύψους 4 δισ. δολαρίων αφού ο Ρούμπιο χαρακτήρισε αδιανόητο έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο;».

Αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης πως η οποιαδήποτε απόπειρα αντίκρουσης της παραπάνω θέσης θα θύμιζε γύμνασμα μαθητή Α΄ Λυκείου. Το ερώτημα είναι γιατί γίνονται τέτοιες απλοϊκές δηλώσεις, γιατί γράφονται τόσο ανούσια άρθρα.  

Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη ενός αντιπολιτευτικού λόγου και κατά γενική ομολογία αυτή η κυβέρνηση έχει δώσει αρκετές αφορμές για αυστηρή κριτική. Ομως, στα ζητήματα των εξοπλισμών και της ενίσχυσης της άμυνας της πατρίδας μας ουδείς μπορεί να της προσάψει κάτι. Εχει κάνει τόσα όσα όλες μαζί οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις. Συνεπώς, τόσο η «πατριωτική» Δεξιά όσο και η «πεφωτισμένη» Κεντροαριστερά επιλέγουν λάθος πεδίο για αντιπολίτευση.

Η «πατριωτική» Δεξιά απευθύνεται στο κοινό της το οποίο βλέπει να «τρέχουν» πρωτοφανή εξοπλιστικά προγράμματα, γεγονός που αποδομεί το αφήγημα των πολιτικών εκπροσώπων αυτού του χώρου περί κυβέρνησης εθνομηδενιστών. Αρα, αν αμφισβητηθεί η σκοπιμότητα όλου του εξοπλιστικού προγράμματος, τότε καταρρίπτεται και η πατριωτική φυσιογνωμία της κυβέρνησης και φανερώνεται το ανάλγητο κοινωνικό της πρόσωπο. Με τη γνωστή λαϊκιστική ευκολία μιλούν για «βούτυρο στα κανόνια» και αναρωτιούνται –προφανώς εκ μέρους των συνταξιούχων– γιατί δεν βρίσκονται τα 1-2 δισ. ευρώ που απαιτούνται για τη 13η σύνταξη, τη στιγμή που γίνονται τόσο υψηλές και αχρείαστες –όπως υπονοούν– αμυντικές δαπάνες. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ο «πατριωτικός» χώρος υιοθετεί ιδεολογήματα, πολιτικές και εκφραστικά μέσα της Αριστεράς, παραδοσιακής και ριζοσπαστικής, κάτι που έχει τις ρίζες του στην περίοδο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ – δεξιάς συνιστώσας. Σχετικά πρόσφατα αυτός ο κύκλος διευρύνθηκε με προσωπικότητες οι οποίες υπήρξαν θύματα αυτής της συγκυβέρνησης, αλλά οι καιροί αλλάζουν και οι παλιοί αντίπαλοι δίνουν τα χέρια μπροστά στον καινούργιο εχθρό τους.

Και η «πεφωτισμένη» Κεντροαριστερά γιατί ενοχλήθηκε από τα 4 δισ.; 

Καταλαβαίνω τέτοιες ενστάσεις να είχε ο δήμαρχος Αθηναίων. Ταιριάζουν στο προφίλ του. Διότι τελικά στην πολιτική τα πάντα αρχίζουν και τελειώνουν στο προφίλ. Αν δεν το τσαλακώσεις, αν οι μετατοπίσεις σου δεν το προσβάλλουν, τότε διατηρείς την αξιοπρέπειά σου.  

Οσον αφορά το πού θα βρούμε τα 4 δισ., παραπέμπω στον...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Οκτωβρίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Σεβασμός στην Μαρία των Ψεκιών με ημερομηνία λήξης

 Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

σεβασμός (ο) 1. συμπεριφορά που υπαγορεύεται από το συμφέρον «αν κάτι πρέπει να αναγνωρίσουμε στην Αριστερά είναι ότι διαχρονικά δείχνει σεβασμό με τρόπο που κανείς άλλος δεν το κάνει» 2. πράξη με την οποία κάποιος παραπλανά σκοπίμως, εξαπάτηση «έχω πέσει θύμα σεβασμού στο παρελθόν και γι’ αυτό είμαι διπλά προσεκτικός»

«Είχα σκεφτεί να γράψω κάποια πράγματα όταν είδα ότι η κυρία Καρυστιανού κάνει κβαντική και ολιστική ιατρική, αλλά τότε σεβαστήκαμε την απώλεια του παιδιού της», είπε ο σύντροφος Πολάκης, για να συμπληρώσει αμέσως μετά: «Από εκεί και πέρα όλα αυτά που γράφει είναι απύθμενες μπούρδες».

Επιβεβαιώνοντας έτσι ότι ο σεβασμός στην απώλεια του παιδιού της είχε ημερομηνία λήξης και αυτή πέρασε.

Ηταν η ημέρα που οι σύντροφοι συνειδητοποίησαν ότι η Καρυστιανού όχι μόνο δεν θα είναι ο πολιορκητικός κριός που θα τους βοηθήσει να ξανακαταλάβουν το κάστρο της εξουσίας, αλλά μπορεί και να τους σταθεί εμπόδιο. Οταν, δηλαδή, κατάλαβαν ότι το εργαλείο που είχαν βρει δεν δούλευε με τον τρόπο που οι ίδιοι θα ήθελαν. 

Αυτομάτως χάθηκε ο σεβασμός και «η μητέρα των Τεμπών»,...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Οκτωβρίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Πριονοκορδέλα της εθνικής γεροντοκόρης από τον καρανικά!!!


Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Οκτωβρίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίκα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Σου λέει ο Αλέξης "δεν μπορεί να είναι ηλεκτρικό το καλώδιο, θα πάθουμε ηλεκτροπληξία, οπότε τι θα είναι; Τηλεπικοινωνιακό!" – Είναι και μηχανικός ο άνθρωπος

 

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Οκτωβρίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίκα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Βραχυκύκλωσε το μυαλό όχι το καλώδιο

Image 

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Η έμπειρη δημοσιογράφος, υποθέτω για λόγους αβροφροσύνης, προσπάθησε να το «σώσει», καθώς κατάλαβε αμέσως την ανοησία που εκστόμισε ο προσκεκλημένος της. Όμως αυτός, έχοντας πλήρη άγνοια για το συγκεκριμένο θέμα, δεν πιάστηκε από το σωσίβιο που του πέταξε η οικοδέσποινα. Προφανώς, δεν αντιλήφθηκε τη διαφορά του δικού του λόγου από αυτόν της δημοσιογράφου. 

Αν δεν επρόκειτο για έναν πολιτικό που θέλει να ξανακυβερνήσει, αφού υποστηρίζει ότι δικαιούται μια ακόμη ευκαιρία, το πολύ - πολύ να τον παίρναμε στο «ψιλό». Όμως ο Α. Τσίπρας - διότι περί αυτού πρόκειται - είναι αδιανόητο να μη γνωρίζει τη διαφορά μεταξύ ενός καλωδίου τηλεπικοινωνιών και ενός καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης. Επειδή καλώδιο είναι το ένα, καλώδιο και το άλλο, αυτό δε σημαίνει ότι είναι ίσα κι όμοια. Ένας φοιτητής των θετικών επιστημών γνωρίζει τις διαφορές.  

Πάντως, αν η άγνοια του είναι εγκυκλοπαιδική, είναι το μικρότερο κακό. 

Το χειρότερο είναι, αυτός ένας πρώην πρωθυπουργός, να πιστεύει πως όλη αυτή η φασαρία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά και μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου γίνεται για να έχουμε καλύτερες τηλεπικοινωνίες. Να μην έχει πάρει χαμπάρι τη διάσταση της διαφοράς και τα συμφέροντα που διακυβεύονται κυρίως στην Κύπρο. 

Κάπου εδώ νομίζω πως όσοι στηρίζουν το εγχείρημά του θα πρέπει να σήκωσαν τα χέρια τους ψηλά προς τον ουρανό. «Θεέ μου τι σου φταίξαμε!»

Ας το γενικεύσω, καθώς το θέμα έχει, πέραν του ψυχαγωγικού του χαρακτήρα, και την πολιτική του διάσταση. Φαίνεται πως αυτοί που συνέλαβαν και οργάνωσαν το rebranding του Α. Τσίπρα δεν έλαβαν υπ' όψη όχι την ημιμάθειά του - αυτή είναι δεδομένη και γνωστή - αλλά κυρίως την απροθυμία του να βελτιωθεί εκεί όπου υστερεί. Πιστεύει, πως την εποχή που η Ελλάδα κτίζει εργοστάσιο στην Παλλήνη για να κατασκευάζει δορυφόρους, αυτός θα μπορούσε να γίνει πρωθυπουργός έχοντας άγνοια στοιχειωδών πραγμάτων, και το κυριότερο, να μην έχει επίγνωση της άγνοιάς του. Αυτή είναι η ουσία του προβλήματος του Τσίπρα.

Το rebranding σε τελική ανάλυση αποδείχθηκε μια επικοινωνιακή φούσκα και τίποτα παραπάνω.  

Καμία ουσιαστική αλλαγή στον λόγο του και τη συμπεριφορά του, κάτι που γίνεται συνεχώς ορατό, για αυτό και η φούσκα άρχισε να χάνει αέρα πολύ γρήγορα. Όσα σωσίβια και να του ρίχνουν όσες και όσοι κανονικά θα έπρεπε να τον αφήσουν, αβοήθητο, να βολοδέρνεται στην ημιμάθειά του, ο Αλέξης μας δε σώνεται.  

Δε σώνεται διότι ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Οκτωβρίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίου REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΥ εθνικού αγραμματο-σουργελαρά κωμωδία

 

Image 

 

Image 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Οκτωβρίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίου REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΥ εθνικού χλαπάτσα κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Οκτωβρίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελαράδων κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Οκτωβρίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

Σαν σήμερα (13/10/ΧΧΧΧ)

 

1884: Η ώρα Γκρίνουιτς καθιερώνεται ως βάση υπολογισμού της παγκόσμιας ώρας.
1923: Η Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας κηρύσσει την Άγκυρα πρωτεύουσα της χώρας.
1943: Η Ιταλία κηρύσσει τον πόλεμο στην πρώην σύμμαχό της Γερμανία.
1925: Γεννιέται η Βαρόνη Μάργκαρετ Χίλντα Θάτσερ το γένος Ρόμπερτς, η επονομαζόμενη και «σιδηρά κυρία», η οποία διατέλεσε πρωθυπουργός της Βρετανίας από το 1979 έως το 1990.
1934: Γεννιέται Νάνα Μούσχουρη, τραγουδίστρια και πολιτικός.
1904: Σκοτώνεται ο ηρωας μακεδονομάχος Παύλος Μελάς






2013: Χάνει τη μάχη με τον καρκίνο ο Φίλιππος Συρίγος, σε ηλικία 65 χρονών.


2016: Πεθαίνει από πνευμονία  σε ηλικία 90 ετών ο Ιταλός νομπελίστας συγγραφέας Ντάριο Φο








2017: «Έφυγε» από καρδιακή προσβολή  ο γνωστός τραγουδιστής Γιώργος Σαρρής. 

2020 Έφυγε από τη ζωή η Γοργώ Χρέλια , όμορφη και μπριόζα ηθοποιός που άφησε την σφραγίδα της στον ελληνικό κινηματογράφο του 60

 

 



2022  Aπεβίωσε ο «Καίσαρας» του ΠΑΟΚ, Σταύρος Σαράφης, ύστερα από μεγάλη μάχη που έδωσε με βαρύ εγκεφαλικό στο νοσοκομείο.
 
 
 
 
 


2025 Πέθανε η Άννα Κυριακού – Η “Μπεμπέκα” από τις “Τρεις Χάριτες”

 

 

 

 


Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Οκτωβρίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΗΜΙΠΙΤΣΙΡΙΚΑΔΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η κολακεία της νεολαίας είναι συνιστώσα της ολοκληρωτικής δημαγωγίας

lightbox placeholder 

 

Tης ΣΩΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Το 2016, η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα μείωσε το όριο της ηλικίας ψήφου στα 17 χρόνια.

Η Ελλάδα μιμήθηκε την Ινδονησία –όπου, ωστόσο, για να ψηφίζεις στα 17 πρέπει να είσαι έγγαμος ή πρώην έγγαμος–, το Ανατολικό Τιμόρ και τη Βόρεια Κορέα, όπου, ούτως ή άλλως, δεν διενεργούνται εκλογές.

Αν και η κολακεία της νεολαίας είναι μια από τις συνιστώσες της ολοκληρωτικής δημαγωγίας (του φασισμού, του ναζισμού, του σταλινισμού) –ο κ. Τσίπρας έχει την τάση να υπερβάλλει όλες αυτές τις ιστορικές έξεις: με τις τοποθετήσεις του, άλλοτε και τώρα, αποδίδει στους νέους επαναστατικό ρόλο· τους παρουσιάζει ως «το υποκείμενο της αλλαγής»· ως την κατ’ εξοχήν κινητήρια δύναμη που μπορεί να ανατρέψει το πολιτικό καθεστώς.

Εξιδανικεύοντας όλες τις ελλείψεις της νεολαίας –βιολογικές, διανοητικές, ψυχολογικές– προσπαθούσε και προσπαθεί να τη δελεάσει προσφέροντάς της κακές υπηρεσίες: ο κ. Τσίπρας, και περί αυτόν, θωπεύουν ιδιαίτερα εκείνο το μέρος της που έχει κληρονομήσει τις διαλυτικές και οπισθοδρομικές ιδιότητες των Ελλήνων, από το αίσθημα ιστορικού θύματος, μέχρι τη δυσπιστία έναντι των θεσμών, την οργή κατά πάντων και τη ροπή προς το βόλεμα, την ανευθυνότητα, την κοινωνική απαισιοδοξία και τη συνωμοσιολογία.

Οταν ήταν νεότερος ο κ. Τσίπρας είχε μεγάλη ικανότητα πειθούς –ίσως έχει ακόμα. Οχι όμως επειδή διαθέτει κάποιο ταλέντο· απλούστατα, όταν είμαστε νέοι πέφτουμε εύκολα στα δίχτυα των σχεδόν συνομηλίκων μας δημαγωγών. Ιδιαίτερα όταν επικροτούν όλα μας τα ελαττώματα κι όταν αποδίδουν τις δυσκολίες μας αποκλειστικά σε εξωτερικούς συστημικούς παράγοντες.

Στα πρώτα χρόνια της πολιτικής του ανέλιξης, ο κ. Τσίπρας προέβαλλε ως πρότυπο τη δική του πορεία στον μαθητικό και φοιτητικό ακτιβισμό (καταλήψεις 1990-91, Νεολαία Συνασπισμού): έδινε δηλαδή, κατά τη γνώμη πολλών ανθρώπων μαζί και τη δική μου, το χείριστο παράδειγμα και μάλιστα με κοινότοπο, ξύλινο λόγο τον οποίον η παράταξή του περιέργως θεωρούσε νεανικό και φρέσκο.

Μεταξύ των προτροπών του ήταν εκείνη της μετριότητας: καθώς καταφερόταν εναντίον της «αριστείας των λίγων», επέκρινε την εκπαιδευτική πολιτική της ΝΔ (ελάχιστη βάση εισαγωγής, πανεπιστημιακή αστυνομία και άλλες κυβερνητικές αυταπάτες), υποστηρίζοντας ότι όχι μόνο η νέα γενιά αποκλείεται από τη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση (χονδροειδές ψέμα), αλλά ότι της ζητείται πειθαρχία και υπακοή στους νόμους (εξίσου χονδροειδές ψέμα, δυστυχώς). Οπως οι περισσότεροι από την αριστερά, ο κ. Τσίπρας διεκδικεί δικαιώματα, όχι υποχρεώσεις.

Στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών του νέου του πολιτικού φορέα ΕΛ.Α.Σ., οι τοποθετήσεις του κινούνται στο ίδιο ύφος της κολακείας –«Ηρθαμε να σας ακούσουμε, όχι να σας καθοδηγήσουμε»– με το ίδιο περιορισμένο λεξιλόγιο του συρμού· ή μάλλον ενός συρμού που έχει ήδη περάσει· ο κ. Τσίπρας δεν διακρίνεται ούτε για τη βαθιά του μόρφωση, ούτε για την ενημέρωσή του. Κάνει λοιπόν λόγο για την περιβόητη «ανατροπή» που υποτίθεται ότι θα συμβεί αν οι νέοι πάρουν τον λόγο και τη ζωή στα χέρια τους, απαιτώντας το καλύτερο μέλλον που τους ανήκει.

Πολύ μπανάλ όλα τούτα, όπως εξάλλου και το ίδιο το όνομα του κόμματος, όπως και το «Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα», όπως και οι ποικίλοι επίδοξοι, πικραμένοι και εχθροπαθείς opinion makers του εν λόγω κύκλου.

Η προσέλκυση της νεολαίας είναι παλιό στοίχημα και έχει συνδυαστεί με την υποβάθμιση και διαστρέβλωση της παιδείας ώστε όλα να γίνουν εύκολα και απλά «για τα παιδιά». Με στόχο να μην πιέζονται τα «παιδιά», έχουν διαμορφωθεί γενιές κακο-καλο-μαθημένων που είτε αντιμετωπίζουν την πολιτική με απάθεια, είτε προσχωρούν σε αναχρονιστικούς σχηματισμούς οι οποίοι υπόσχονται διαδοχικές εξεγέρσεις. Συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις δυτικές χώρες: ο Jeremy Corbyn στη Βρετανία και o Jean-Luc Mélenchon στη Γαλλία είναι δημοφιλείς στη νεολαία διότι δεν έχουν ωριμάσει οι ίδιοι· αλλά, εκτός του ότι σκέφτονται και μιλούν όπως οι έφηβοι (τσιτάτα, κενολογία, λέξεις-καραμέλες), απευθύνονται στη νεολαία σαν να πρόκειται για ομοιογενές κοινωνικό στρώμα που συνιστά πολιτική πρωτοπορία.

Οι εν λόγω δημαγωγοί, αντί να αντιμετωπίζουν τους νέους ως πολίτες και ψηφοφόρους, προσπαθούν…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Οκτωβρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΨΩΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Κάλαμοι ιππασίας

 Κάλαμοι ιππασίας

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ

Οι φιλικές προσφωνήσεις «μεγάλε», «αρχηγέ», «παίχτη», «ηγέτη» και τα ανάλογα στις παρέες δείχνουν την τάση μας προς το μεγαλείο – εκτός κι αν εκφέρονται παιγνιωδώς, που κι αυτό είναι ενδεχόμενο αλλά ανεξάρτητο από την αίσθηση ευφορίας που προκαλεί έτσι κι αλλιώς στον προσφωνούμενο. Εξάλλου, όλοι για έναν καλό λόγο ζούμε. Ο Ελλην μπορεί να ζήσει χωρίς αγάπη, αλλά δεν μπορεί να ζήσει χωρίς έπαινο – σε βαθμό που, αν κάνεις πολλή ώρα να του πεις κάτι δοξαστικό, τότε αρχίζει και επαινείται μόνος του. (Εχουμε κάποια αυτάρκεια σε αυτόν τον τομέα).

Συνεπώς η παρατήρηση της κ. Ντόρας περί αλαζονείας κομίζει γλαύκα, διότι οι αλαζόνες περισσεύουν παντού, η κάλαμος πωλείται (δίδεται δωρεάν, μάλλον) σε όλα τα στρώματα, ιδίως εκεί που δεν υπάρχει τρόπος να υποστηριχθεί κάποιο μεγαλείο. Κι ακόμα κι ένας σιδεράς έχει πλέον την ίδια αυτοπεποίθηση με έναν πιλότο καταδιωκτικού, αρκεί να διαθέτει δικό του λογαριασμό στο Φέισμπουκ και να εισπράττει κάποια λάικ, απολαμβάνοντας την πενιχρή δόξα του Ιντερνετ. Ναι, αυτό πρέπει να το επισημάνουμε: δηλαδή ότι το Ιντερνετ ξανάδωσε αυτοπεποίθηση σε αρκετό περιθωριοποιημένο, σιωπηρό κόσμο που κινδύνευε με αποδόμηση του «εγώ», αλλά παρήγαγε και πολλούς αγέρωχους Ναπολέοντες.

Επομένως, το ζήτημα είναι σύνηθες σχεδόν σε όλες τις κοινωνικές κλίμακες, και πιο θεαματικό όχι μόνο στους εκάστοτε πρωτοκλασάτους, αλλά και σε επίδοξους ή σε τετελεσμένους που ενδεχομένως πίστεψαν ήδη στο μεγαλείο τους: ας πούμε, πετάει ο Τσίπρας το μεγαλειώδες «Ή εμείς ή κανείς» και μένουμε όλοι άναυδοι από την κρίση μετριοφροσύνης που διέρχεται, ή δηλώνει η κβαντική παιδίατρος πως αν δεν εκλεγεί «θα φύγει από την Ελλάδα», προκαλώντας πανικό σε όλη τη χώρα.

Διότι, τι θα απογίνει η Βενετιά χωρίς βελόνι;

Ναι, η χώρα θα καταστραφεί – εφόσον, μπορεί να έζησε χωρίς Ελευθέριο Βενιζέλο και χωρίς Κωνσταντίνο Καραμανλή, αλλά χωρίς Καρυστιανού είναι αδύνατον να επιβιώσουμε.

Ας αφιππεύσουμε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι.

Θα πεις, δεν είναι εύκολο, διότι και σύμφωνα με τη σύγχρονη ψυχανάλυση είναι η αυτοεικόνα εκείνη που προκαλεί τα περισσότερα προβλήματα σε ένα υποκείμενο, η αυτοεικόνα ως σύνδρομο μεγαλείου, ως αυτοκρατορικό σύνδρομο, ή εκείνο του Σωτήρος: ένα τυμπανιαίο «εγώ», φουσκωμένο με την τρόμπα της οίησης, της αυταρέσκειας και του παραληρηματικού ναρκισσισμού που εκδηλώνονται πολλαπλώς.

Ακόμα και η πεποίθηση ότι θα νικήσω τη φύση με μαντζούνια, θα είμαι νέος εκατόν τριάντα χρονών ή και ότι δεν θα πεθάνω ποτέ, είναι εκβλαστήματα της ίδιας παράνοιας που έχει φτάσει στην Υβριν. Δηλαδή αυτή κι αν είναι αλαζονεία, εφόσον είμαι πια κάτι παραπάνω από θεός, κατά Ζαμπέτα: είμαι ημίθεος· πτωχαλαζών, σύμφωνα με τους ηθικολόγους. Υπερόπτης, κομπαστής, καυχησιάρης – αν και η αρχική έννοια της λέξης «αλαζών» ήταν «περιπλανώμενος, αγύρτης, απατεώνας».

Ναι, αλλά έχουμε και τη ρήση «αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει», γι’ αυτό βλέπουμε και στο γυαλί διάφορους να αυτοεπαινούνται διαρκώς, κι αυτό να είναι το πλέον συνηθισμένο, να αυτοδοξάζονται ακόμα και μέσω των ελαττωμάτων τους δήθεν (ήμουνα αλκοολικός, ήμουνα εθισμένος ή καζινόβιος, δηλαδή αξιολάτρευτος αλήτης). Και η αυτοεπαινετική «κατάκριση» είναι η πιο κοινή πρακτική, αλλά πέραν όλων των άλλων, αν επαναλαμβάνω κάτι συνέχεια, εν τέλει το πιστεύω και ο ίδιος, κι αυτό είναι που έχει τη μεγαλύτερη σημασία στη ζωή.

Ετσι είναι, μέγιστε. Είμαστε όλοι σπουδαίοι κι ανεπανάληπτοι. Ή εμείς ή κανείς. Μπρος εμείς και δεν γ…ς. Ολοι δικοί μας είμαστε. Πώς το έλεγε ο Μποστ: «Ας αφήσουμε τους εγωισμούς να δούμε λίγο τον εαυτό μας».

Είμαστε περιούσιοι και μισάλληλοι – έτσι, «μισάλληλους», μας έλεγαν οι Βυζαντινοί: δηλαδή μισούμε ο ένας τον άλλον. Κατά μόνας υπερόπτες και πονηροί, ως η αλώπηξ, αλλά όλοι μαζί έχουμε μια ροπή προς τον γκρεμό – το δογμάτισε και ο Σόλων: «Ελλήνων μεν έκαστος αλώπεκος ίχνεσι βαίνει, σύμπαντες δε ομού χαύνος ένεστι νους».

Οι αρχαίοι Σπαρτιάτες, όταν κάποια σύμμαχος πόλη τούς ζητούσε στρατιωτική βοήθεια, έστελναν μόνο έναν σπαρτιάτη στρατιώτη. Ισως θεωρούσαν πως άξιζε για χίλιους· ίσως πίστευαν πως το θέμα είναι ψυχολογικό, θέμα υποβολής, ίσως και να νόμιζαν (το πιθανότερο) πως έστελναν έναν Ρόμποκοπ, εμπνέοντας έτσι και τους κατοπινούς αμερικανούς σκηνοθέτες που βάζουνε έναν ήρωα (κι όχι μόνο της MARVEL) να σκοτώνει με μια σφεντόνα διακόσιους αντιπάλους – άρα η αλαζονεία δεν είναι μόνο ελληνικό προνόμιο. Απλώς και μάλλον εμείς την καλλιεργήσαμε από τα αρχαία χρόνια και ίσως να μας βοήθησε κιόλας: πώς αποφασίσαμε να πολεμήσουμε στον Μαραθώνα; Και πώς νικήσαμε; Και πώς έφτασε ο Μέγας Αλέξανδρος στην Ινδική και στο Αφγανιστάν ξεκινώντας από την Πέλλα μόνο με 50.000 στρατιώτες, και μάλιστα χωρίς τον Ρέμο;  Είναι τα καλά της αλαζονείας – μέσα στη στρέβλωση των πραγμάτων· είναι η υπεραυτοπεποίθηση.

Διότι, …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Οκτωβρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΩΝΑΡΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας δεν είναι για τους πρίγκιπες της Ευρώπης (Οι Έλληνες είναι τόσο ανόητοι που, παρότι δεν έχουν λεφτά, αγοράζουν ακριβά προϊόντα που σπανίως είναι αισθητά καλύτερα από τα φτηνότερά τους)

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Από ό,τι ακούω σε τηλεοράσεις και ραδιόφωνα, οι Έλληνες είναι πολύ φτωχοί. Τα χρήματά τους τελειώνουν από τις 10 μέχρι τις 15 του μηνός και το υπόλοιπο διάστημα ο πιο έξυπνος, εργατικός, βασανισμένος λαός του κόσμου τρώει είτε από τα έτοιμα είτε ρίζες και πέτρες. Και φυσικά κόβει καφέ, μπαρ, εστιατόρια και γενικώς κάθε έξοδο που μπορεί να κόψει.

Αλλά και τις πρώτες μέρες του μήνα, τότε που ακόμα έχουν χρήματα, οι Έλληνες είναι πολύ προσεκτικοί με τις αγορές τους και στα ράφια των σούπερ μάρκετ κάνουν ό,τι θα έκανε όποιος τα βγάζει δύσκολα πέρα και μαστίζεται από την ακρίβεια: κάνουν οικονομία. Αποφεύγουν τα ακριβότερα προϊόντα και προτιμούν τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας.

Ή τουλάχιστον αυτό θα έλεγε η λογική. Γιατί οι Έλληνες, αυτοί που τα χρήματά τους τελειώνουν στις 10 ή στις 15 του μήνα, δεν κάνουν τίποτα από όλα αυτά.

Το δεύτερο μισό κάθε μήνα, καφέ και μπαρ είναι γεμάτα όπως και το πρώτο, και όσο για τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας… είμαστε υπεράνω.

Ο μέσος όρος του ποσοστού πωλήσεων προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας στην Ευρώπη είναι το 38%. 38% των χρημάτων που ξοδεύουν οι Ευρωπαίοι, το ξοδεύουν σε προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας. Πρώτη είναι η Ελβετία με ποσοστό 52%, μετά η Ισπανία και η Ολλανδία με ποσοστό 45%, μετά Πορτογαλία και Ηνωμένο Βασίλειο με ποσοστό 44%. Ακολουθούν Βέλγιο, Γερμανία, Αυστρία, Γαλλία, Δανία, Ιταλία, Ουγγαρία, Πολωνία, Σουηδία και στη 15η θέση βρίσκεται η φτωχή Ελλάδα, με ποσοστό μόλις 23%.

Οι Έλληνες που υποφέρουν από την ακρίβεια, οι Έλληνες που τα χρήματά τους κρατάνε το πολύ μέχρι τη μέση του μήνα, οι Έλληνες που δηλώνουν ότι αισθάνονται φτωχοί σε ποσοστό συγκριτικά μεγαλύτερο από οποιονδήποτε άλλο λαό στην Ευρώπη, σνομπάρουν τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας. Δεν καταδέχονται να μην αγοράσουν φίρμες.

Κι αυτό, θα νομίζει κάποιος, δύο πράγματα μπορεί να σημαίνει.

Το ένα είναι ότι οι Έλληνες δεν είναι τόσο φτωχοί όσο λένε οι πονόψυχοι δημοσιογράφοι και οι σωτήρες πολιτικοί ή όσο ισχυρίζονται οι ίδιοι. Αυτοί που τα φέρνουν βόλτα πραγματικά δύσκολα είναι λίγοι και για τους υπόλοιπους λεφτά υπάρχουν, που θα έλεγε και ο ΓΑΠ. Οι περισσότεροι που αισθάνονται ζορισμένοι το παθαίνουν επειδή δεν μπορούν να απολαύσουν ΟΛΕΣ τις υπηρεσίες και τα προϊόντα που τους προσφέρονται και όχι επειδή στ’ αλήθεια δεν έχουν χρήματα.

Το άλλο είναι ότι οι Έλληνες είναι τόσο ανόητοι που, παρότι δεν έχουν λεφτά, αγοράζουν ακριβά προϊόντα που σπανίως είναι αισθητά καλύτερα από τα φτηνότερά τους. Η ψωροπερηφάνια τους τους κάνει να προτιμούν να μην τρώνε παρά να τους δει η ταμίας του σούπερ μάρκετ να ψωνίζουν προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας.

Στην πραγματικότητα όμως κανένα από τα δύο συμπεράσματα δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Γιατί η μία και μοναδική αλήθεια είναι ότι …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Οκτωβρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Από τον Βιζυηνό στην Οδύσσεια

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν από περίπου δύο δεκαετίες, αν δεν κάνω λάθος, η Αννα Κοκκίνου είχε ανεβάσει μια σύνθεση από διάφορα κείμενα του Βιζυηνού. Ηταν μόνη της πάνω στη σκηνή και το έργο κρατούσε πάνω από δύο ώρες.

Παρ’ όλα αυτά, κάθε βράδυ γέμιζε την αίθουσα και οι παραστάσεις κράτησαν, πάλι αν δεν κάνω λάθος, πάνω από μία σεζόν. Αν εξαιρέσουμε το ταλέντο της Κοκκίνου και την αντοχή της κυρίως, η παράσταση δεν είχε κανένα από τα στοιχεία που σε κρατούν στο θέατρο και διαρκούσε πάρα πολύ.

Στο Παρίσι είχα δει, περίπου την ίδια εποχή, μια παράσταση του Φαμπρίς Λουκινί με το «Ταξίδι στην άκρη της νύχτας» του Λουί Φερντινάν Σελίν. Μόνον που κρατούσε μία ώρα και όχι δυόμισι. Για να είμαι ειλικρινής, η παράσταση της Κοκκίνου με είχε κουράσει, όμως οφείλω να παραδεχθώ ότι βρισκόμουν σε μια κατάμεστη αίθουσα όπου δεν ακουγόταν κιχ και όλοι γύρω μου ήταν προσηλωμένοι στη γυμναστική της ηθοποιού επί σκηνής. Απαγγελία ή θεατρική παράσταση; Διαλέγετε και παίρνετε. Στο κάτω κάτω, στην αρχαιότητα η τέχνη του ραψωδού δεν διέφερε και τόσο πολύ από την τέχνη του υποκριτή. Οι ρίζες τους ήταν κοινές.

Τέλος πάντων, η παράσταση είχε ενθουσιάσει «κοινό και κριτικούς», που λέμε. Hταν το θεατρικό γεγονός της χρονιάς εκείνης.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο θεατρόφιλος μικρόκοσμος της Αθήνας διακρίνεται για την αγελαία νοοτροπία του, είχα πάρει τις αποστάσεις μου. Ωστόσο, δεν έπαψα να αναρωτιέμαι σε τι οφείλεται ο τόσος ενθουσιασμός. Ωσπου διεπίστωσα ότι οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, που μου μιλούσαν για την παράσταση αναφέρονταν στο κείμενο του Βιζυηνού και τη μαγεία της γλώσσας του.

Τη μαγεία της γλώσσας του;

Αυτής της λόγιας καθομιλουμένης του καιρού του, που τώρα την αποκαλούμε «καθαρεύουσα» και την έχουμε εξορίσει από τα δικά μας ελληνικά.

Ηταν και οι χαρακτήρες του Βιζυηνού, ο Μοσκώβ Σελήμ, η Μάσιγγα, η γοητεία της λογοτεχνίας του.

Με άλλα λόγια, η επιτυχία της παράστασης οφειλόταν, εκτός των άλλων, στο γεγονός ότι είτε δεν είχαν διαβάσει ποτέ τους Βιζυηνό είτε κάτι θυμούνταν αμυδρά από τα σχολικά θρανία. Ανακάλυπταν ένα συγγραφέα που κανείς δεν είχε φροντίσει να τους συστήσει σοβαρά ώς τότε. Με άλλα λόγια, κάλυπταν, ή νόμιζαν πως καλύπτουν, ένα κενό της παιδείας τους, αυτό που είχε δημιουργήσει η περιφρόνηση προς τη λογοτεχνία.

Δεν θα ήταν τίποτε φοβερό αν η λογοτεχνία, και δη τα κείμενα των κλασικών όπως ο Βιζυηνός, ήταν το βασικό εργαλείο για τη θεραπεία μιας αναπηρίας που χαρακτηρίζει όχι μόνον την εκπαίδευσή μας, αλλά και ολόκληρο τον κοινωνικό μας βίο.

Τα κείμενα, ιδιαίτερα η μεγάλη λογοτεχνία που μεταφράζει σε λέξεις, χαρακτήρες και ζωή και διαθέτει όλες τις εκφραστικές δυνατότητες του λόγου, από τη μεταφορική ώς την ειρωνεία, σου δίνουν και τα εργαλεία για να κατανοήσεις όχι μόνον τις λέξεις, αλλά και το σώμα που παράγει η σύνθεσή τους.

Η κατανόηση κειμένου είναι απαραίτητη και για την κατανόηση της ομιλίας σε έναν διάλογο, αλλά και για την κατανόηση μιας επιστημονικής διατριβής, ακόμη και των μαθηματικών πράξεων.

Βασικό εργαλείο για τη δυνατότητα της κατανόησης είναι η ταπεινή λογοτεχνία, που δεν στη διδάσκουν στο σχολείο ούτε τη μαθαίνεις στο σπίτι. Ως γνωστόν, σε ελάχιστα ελληνικά σπίτια η βιβλιοθήκη αποτελεί απαραίτητο έπιπλο. Και τώρα όλοι προσεύχονται στην τεχνητή νοημοσύνη προσδοκώντας την ανάσταση της συγχωρεμένης φυσικής νοημοσύνης. Αυτής που καλλιέργησαν οι συγγραφείς προσπαθώντας να κατανοήσουν τον κόσμο με λέξεις που τις μοιράζονται με τον αναγνώστη τους και οι οποίες μπορούν με τη σειρά τους να τον βοηθήσουν να κατανοήσει τον κόσμο με τον τρόπο του.

Η «Οδύσσεια» του Νόλαν είναι πρόσφατη, έχω αναφερθεί ξανά σ’ αυτήν, όμως φαίνεται πως με στοιχειώνει. Προσπαθώ να καταλάβω τους λόγους της θεαματικής εμπορικής επιτυχίας της. Και δυστυχώς καταλήγω πως οι περισσότεροι, εκτός από την εντυπωσιακή σκηνοθεσία, ενθουσιάστηκαν επειδή επιτέλους είδαν τι είναι η «Οδύσσεια».

Είχαμε κάνει μερικά αποσπάσματα στο σχολείο, όμως, επειδή δεν είχαμε χρόνο για να τη διαβάσουμε ολόκληρη, πόσοι από μας ήξεραν ποιο είναι το τέλος της;

Πόσοι θυμούνταν τη σφαγή των μνηστήρων από έναν εξαγριωμένο Οδυσσέα;

Ο Νόλαν δεν μας δείχνει καν την επίσκεψή του στον γερο-Λαέρτη, τον πατέρα του, και μας λέει, σκηνοθετική αδεία, ότι φεύγει προς τη Δύση – συμβολισμός μάλλον αφελής του δυτικού πολιτισμού που θα κατακτήσει. Το ζήτημα, όμως, το έχω ήδη πει, δεν είναι η πιστότητα της μεταφοράς του κειμένου στην οθόνη. Η μεταφορά στην κινηματογραφική γλώσσα προϋποθέτει μεταμορφώσεις.

Το ζήτημα είναι τι μένει στο τέλος στον θεατή από όλη αυτήν τη φασαρία.

Ποιο είναι το θέμα της «Οδύσσειας»;

Ο νόστος;

Η συζυγική αγάπη;

Το θάρρος του Ελληνα ήρωα που τα βάζει όχι μόνον με ανθρώπους, αλλά με τέρατα και με θεούς ακόμη;

Οπου η «Οδύσσεια» γίνεται κλασικό εικονογραφημένο, στην καλύτερη περίπτωση θέμα έκθεσης ιδεών, για τις Πανελλαδικές.

Δεν φταίει ο Νόλαν.

Απλώς το λέω για να καταλάβουμε τη σημασία της ανάγνωσης, κυρίως δε της κατανόησης κειμένου. Κι εδώ δεν έχεις να κάνεις με την αρχαιογνωσία που μας λείπει.

Ερχεσαι αντιμέτωπος με…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Οκτωβρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Διαγωνισμός PISA και πραγματική ζωή: Τα αίτια της αποτυχίας

 

Toυ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΣΤΑΝΑ

O λειτουργικός εγγραμματισμός ήταν πάντοτε το πρόβλημα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, όχι μόνο στο επίπεδο του Γυμνασίου αλλά και του Λυκείου. Το να μπορούν δηλαδή οι απόφοιτοι της μέσης εκπαίδευσης να χρησιμοποιήσουν τις γνώσεις τους για να αντιμετωπίσουν προβλήματα και καταστάσεις της καθημερινής ζωής. Να αντιλαμβάνονται, για παράδειγμα, ότι αν θες να κρατήσεις ένα φαγητό ζεστό δεν πρέπει να το τυλίξεις με αλουμινόχαρτο αλλά με μια μάλλινη κουβέρτα ή έστω με μια εφημερίδα. Διότι το μέταλλο είναι άριστος αγωγός θερμότητας, ενώ ο αέρας που εγκλωβίζει η κουβέρτα ή το χαρτί είναι κακός. Οι παλιότεροι το ξέρανε και γι αυτό οι αναβάτες των μοτοσυκλετών το χειμώνα έβαζαν στο στήθος τους, κάτω από το σακάκι τους, μια εφημερίδα. Τότε δεν υπήρχαν ειδικά μπουφάν για μας τους μηχανόβιους.

Στις εξετάσεις του 2025 απλώς συγκρατήθηκε η πτώση των επιδόσεων των Ελλήνων μαθητών και αυτό είναι θετικό. Ωστόσο και πάλι το 40,9% των μαθητών στις Φυσικές επιστήμες, το 43,8% στην Κατανόηση Κειμένου και το 49,5% στα Μαθηματικά τελειώνουν το Γυμνάσιο (αλλά και το Λύκειο) και δεν έχουν κατακτήσει το βασικό επίπεδο. Να μεταφέρουν, δηλαδή, με επιτυχία τις γνώσεις τους στην καθημερινή ζωή.

Το σύστημα PISA δεν σου ζητάει να εφαρμόσεις τύπους, να λύσεις εξισώσεις, να παραγωγήσεις συνάρτηση, ή να γράψεις τα αντίθετα κάποιων λέξεων. Αν ήταν έτσι η Ελλάδα θα ήταν πρώτη. Απλώς σου θέτει πραγματικά προβλήματα καθημερινής ζωής και σου ζητάει να τα λύσεις αξιοποιώντας, με την ευρεία έννοια, όχι μόνο τις σχολικές σου γνώσεις αλλά τις πληροφορίες και τις εμπειρίες σου.

Και κάτι τέτοιο, τελικά, για τα δικά μας τα παιδιά δεν είναι καθόλου εύκολο.

Στην κατανόηση κειμένου σου παραθέτει, για παράδειγμα, ένα μικρό διήγημα, και σου ζητάει, τα συναισθήματα που κρύβουν οι ήρωες του, τις προθέσεις του συγγραφέα, ή την άγνωστη, πλην όμως πιθανότερη εξέλιξη, μιας κατάστασης σύμφωνα με τα δεδομένα. Και όλα αυτά είτε με πολλαπλή επιλογή, είτε με ανάπτυξη μικρού κειμένου.

Στις φυσικές επιστήμες μπορεί να αντιμετωπίσεις την επίδραση της όξινης βροχής στα μάρμαρα της Ακρόπολης, να απαντήσεις για τα αίτια αυτής αλλά και τις συνέπειες που προκαλεί, δηλαδή την γυψοποίηση και εν τέλει την αποσάθρωση. Δεν ξέρω φυσικά αν εγγράμματοι ενήλικες και ίσως με πανεπιστημιακά πτυχία θα μπορούσαν να απαντήσουν με επιτυχία.

 

Και στις εξετάσεις του 2025 η πτώση συγκρατήθηκε, διότι επιτέλους το Υπουργείο Παιδείας φρόντισε να προετοιμάσει με κάποιο τρόπο τους μαθητές των σχολείων που συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Να φτιάξει μια βάση δεδομένων (πλατφόρμα Skills4Life), με παλιά θέματα και να ζητήσει από τους διδάσκοντες να τα συζητήσουν με τους μαθητές τους.

Το σημαντικότερο; Οι εξετάσεις έγιναν σε αυστηρό περιβάλλον που έδινε τη δυνατότητα στα παιδιά να ασχοληθούν σοβαρά με τα θέματα. Και όχι σε κλίμα του στιλ «έλα να τελειώνουμε με τις σαχλαμάρες του PISA να πάμε σπίτια μας» που επικρατούσε παλιότερα. Διότι είναι γνωστό ότι ικανό μέρος των διδασκόντων είναι εναντίον του διαγωνισμού. Ειδικά της λεγόμενης «προοδευτικής» πλευράς. Θεωρούν ότι τα τεστ αυτά χρησιμοποιούνται για την κατάταξη και την αξιολόγηση των σχολείων και την υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου σε σχέση με τα ιδιωτικό. Και θέλουν να ακυρώσουν τις εξετάσεις στην πράξη, κατά πως λέει και η σχετική ανακοίνωση της ΟΛΜΕ. Και όταν τους αφήνεις προφανώς και κάποιοι βάζουν το χέρι τους. Αρνητικά.

Όπως μπορεί να αντιληφθεί ο μέσος πολίτης που έχει ασχοληθεί έστω ως γονέας με την ύλη του Γυμνασίου, το στιλ των εξετάσεων αυτών δεν έχει καμία σχέση με τα θέματα που απασχολούν τους μαθητές και τους διδάσκοντες του ελληνικού σχολείου. Διότι όλο το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι προσαρμοσμένο στην ύλη των πανελλαδικών εξετάσεων της Γ' Λυκείου. Και από άποψη διδακτέας ύλης αλλά και μεθοδολογίας εξέτασης.

Ο μαθητής του Γυμνασίου προετοιμάζεται για την ύλη του λυκείου. Και αυτό είναι δυνατό διότι η ύλη σε μαθήματα όπως η Φυσική και η Χημεία είναι μια ρέπλικα της ύλης του λυκείου σε χαμηλότερο φυσικά επίπεδο. Και στα μαθηματικά γίνεται εντατική προετοιμασία ώστε να μπορούν να ανταπεξέλθουν στον κυκεώνα των μαθηματικών των τριών τάξεων Λυκείου.

Φυσικά και το Λύκειο με τη σειρά του και ειδικά η Β' και Γ' τάξη συνομιλούν κανονικά με την ύλη του 1ου έτους των ΑΕΙ. Το κωμικοτραγικό είναι ότι, όταν τα παιδιά μας πηγαίνουν στο Πανεπιστήμιο, οι καθηγητές τους ζητούν να ξεχάσουν όλα αυτά που έμαθαν στην επίπονη προετοιμασία τους, διότι αυτοί θα τους τα μάθουν αλλιώς, όλα από την αρχή. Και κάπως έτσι γίνεται. Απλώς οι πολύ καλοί εκ των επιτυχόντων έχουν ένα υπόβαθρο γνώσεων και κυρίως έχουν συνηθίσει στην σκληρή δουλειά ως υποψήφιοι, και μπορούν διαβάσουν, να αφομοιώσουν, να κατανοήσουν και να επιτύχουν και στις εξετάσεις των ΑΕΙ. Και είναι αυτοί που παίρνουν το πτυχίο στην ώρα τους.

Ο λεγόμενος λειτουργικός εγγραμματισμός που εξετάζει το PISA δεν εμπίπτει ούτε στους στόχους αλλά ούτε στη μεθοδολογία της δικής μας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Και κυρίως απουσιάζει το συστηματικό εργαστήριο και η έρευνα με τη συμμετοχή των μαθητών και την επεξεργασία από αυτούς των πληροφοριών και των μετρήσεων που αυτά προσφέρουν.

Σε ένα τέτοιο κλίμα είναι μάλλον παράλογο να ζητάμε από τα παιδιά μας επιτυχίες στο διαγωνισμό PISA. Ειδικά από εκείνους που έχουν μέτριες επιδόσεις, πολλοί από τους οποίους μετά την Γ' Γυμνασίου θα συνεχίσουν στην Επαγγελματική Εκπαίδευση.

Η οποία Επαγγελματική Εκπαίδευση υποβαθμίζεται συνεχώς και αυτό είναι μια ακόμα ολέθρια συνέπεια, όχι απλά του συστήματος, αλλά της νοοτροπίας τόσο της κοινωνίας όσο και των ταγών. Σε μια εποχή που η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να σου λύσει στα χαρτιά το πιο σύνθετο πρόβλημα, αλλά δεν μπορεί, τουλάχιστον ακόμα, να πάρει το κατσαβίδι και το κλειδί να σου επισκευάσει το αυτοκίνητο ή να σου κάνει service στον ανελκυστήρα.

Στην εκπαιδευτική μας νοοτροπία υπάρχει μια αφόρητη λαγνεία για θεωρίες και πανεπιστημιακές σπουδές και αυτό είναι απότοκο της παραγωγικής μας δυσπραγίας. Συνεπώς όλος ο προσανατολισμός μας είναι στις εξισώσεις και στους τύπους και όχι στην πρακτική και το χρήσιμο, απτό αποτέλεσμα. Και στη λογική αυτή τα ΚΑΤΕΕ, μετασχηματίστηκαν σε ΑΤΕΙ για να γίνουν στο τέλος ΑΕΙ. Αφού δεν θέλουμε να κάνουμε τίποτα με τα χέρια, δεν θέλουμε να παράγουμε και να πουλάμε. Και αν δεν είχαμε και τους μετανάστες αμφιβάλλω αν θα είχαμε σήμερα μάστορες να μας αλλάξουν μια βρύση.

Συνεπώς η λύση δεν είναι ούτε στην κατάργηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων όπως διατυμπανίζουν λαϊκιστές πολιτικοί, ούτε στο λεγόμενο Εθνικό Απολυτήριο.

Πρέπει …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Οκτωβρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)