"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΨΕΚΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η αντισυστημική θολούρα

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Δεν ξέρω αν υπάρχει κάπου ένας σοβαρός ορισμός του όρου «αντισυστημικός». Θέλω να πω, μια ερμηνεία σαν αυτή που παλαιότερα έβαζε μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην Αριστερά και στη Δεξιά. Ή, για να το κάνω ευκολότερο, τη γραμμή που χώριζε τους μνημονιακούς από τους αντιμνημονιακούς.

Ηξερες πού πατάς και πού βαδίζεις, ήξερες με ποιους συμφωνείς και με ποιους διαφωνείς.

Μπορείς να πεις το ίδιο και για τους αντισυστημικούς;

Κατ’ αρχάς θα πρέπει να ξεκινήσεις περιγράφοντας το σύστημα εναντίον του οποίου στρέφονται.

Υπάρχουν αντισυστημικοί στη Ρωσία, στην Κίνα ή στη Βόρεια Κορέα; Ακόμη κι αν υπάρχουν, δεν τους γνωρίζουμε αφού κάποιοι έχουν φροντίσει γι’ αυτό.

Αντισυστημικοί υπάρχουν στις δυτικές δημοκρατίες. Αρα η αρχή του νήματος που θα μας επιτρέψει να περιηγηθούμε στο μυαλό τους βρίσκεται στο ίδιο το σύστημα που επιτρέπει την ύπαρξή τους, τη δημοκρατία.

Αντισυστημικός, λοιπόν, είναι κάποιος που είναι εναντίον της δημοκρατίας, τουλάχιστον της κοινοβουλευτικής. Απ’ αυτήν την άποψη μάλλον πρόκειται για μια μετάλλαξη της άκρας Αριστεράς και της άκρας Δεξιάς, που ξεχνούν τις παραδοσιακές διαφορές τους και στρέφονται εναντίον του συστήματος – στην πραγματικότητα εναντίον των μηχανισμών οργάνωσης της κοινωνίας.

Παράδειγμα η κ. Καρυστιανού, η οποία, είτε συνομιλεί με την άκρα Αριστερά είτε με τις πιο σκοτεινές πλευρές της εθνικιστικής και θρησκόληπτης Δεξιάς, δεν παύει να είναι αντισυστημική. Απαραίτητο προσόν της, η θολούρα της σκέψης, αφού η καθαρή σκέψη και ο ορθολογισμός είναι ο πυλώνας του συστήματος.

Δεν νομίζω ότι η Δύση βρήκε τον πραγματικό της ηγέτη στο πρόσωπο του κ. Τραμπ. Μάλλον η αντισυστημική πολιτική βρήκε έναν πανίσχυρο εκφραστή. Επιτέλους κάποιος ηγέτης αποφάσισε να επιτεθεί στο σύστημα που οργάνωνε τη ζωή στον κόσμο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από τους κανόνες του διεθνούς δικαίου, τις συμμαχίες έως τις εμπορικές σχέσεις. Μιλάει την ίδια γλώσσα με τον Πούτιν, αφού και οι δύο περιφρονούν την Ευρώπη ως συστημική οντότητα.

Θα ήθελα κάποιος να βρει μια πιο ολοκληρωμένη εκδοχή του αντισυστημισμού από την αρπακτική στάση του Τραμπ απέναντι στη Γροιλανδία. Ο αντισυστημισμός είναι σαν τη βουλιμία σ’ ένα ισορροπημένο σύστημα διατροφής. Και, όπως η βουλιμία, τρέφεται από την κατάθλιψη κοινωνιών που δεν περιμένουν τίποτε καλύτερο από τον εαυτό τους.

Ποιο είναι και πού βρίσκεται το καλύτερο απ’ αυτό που ζούμε σήμερα, θα με ρωτήσετε.

Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω.

Ξέρω όμως ποιο είναι το χειρότερο. Η αντισυστημική θολούρα, η οποία, απαλλαγμένη από τη φολκλορική ενδυμασία της, θα αναγνωρισθεί ως πολιτική δύναμη της δημοκρατίας μας.

Ναι, το χειρότερο μας περιμένει όταν…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Δεν αρκεί να υπάρχουν ψάρια, πρέπει να ξέρεις και να ψαρεύεις

 Toυ Ευτύχη Βαρδουλάκη

Ας δούμε τα πρώτα βήματα του εγχειρήματος της κυρίας Καρυστιανού. Κάποιες πολιτικές προϋποθέσεις μοιάζουν αρκετά ευνοϊκές. Ο δείκτης πολιτικής και θεσμικής εμπιστοσύνης είναι στα Τάρταρα. Η κυβέρνηση καταγράφει έντονη φθορά. Η εικόνα των αντιπολιτευτικών κομμάτων δεν είναι ελκυστική και κανένα από αυτά δεν έχει δυναμική εξουσίας. Ακόμη και αυτά που έχουν δημοσκοπική άνοδο αντιμετωπίζονται ως κόμματα διαμαρτυρίας και όχι κυβερνητικής προοπτικής. Το κοινό που θέλει «κάτι νέο», το οποίο θα κινητοποιήσει δυνάμεις εκτός πολιτικής, είναι μεγάλο. Το «αντισυστημικό» ακροατήριο μοιάζει αυξημένο, ιδιαίτερα στις νεότερες ηλικίες. 

Η δημοφιλία της ίδιας ήταν για πολύ μεγάλο διάστημα εξαιρετικά υψηλή. Το ποσοστό ψηφοφόρων που θεωρεί ότι ο άξονας «Δεξιάς – Αριστεράς» είναι όντως ξεπερασμένος, είναι μεγάλο. Οπως μεγάλο είναι και το κοινό που είναι ριζοσπαστικοποιημένο, που θεωρεί ότι βρίσκεται «εκτός των τειχών», αλλά ταυτόχρονα υιοθετεί εξαιρετικά συντηρητικές, επί της ουσίας, θέσεις.

Oλες οι δημοσκοπήσεις αυτής της περιόδου επιβεβαιώνουν ότι η κ. Καρυστιανού ξεκινάει από καλό σημείο αφετηρίας, καθώς στον δείκτη δυνητικής ψήφου μοιάζει να έχει πιθανότητες –όταν το κόμμα ανακοινωθεί– να βρεθεί κατευθείαν στη δεύτερη θέση.

Η δε παρουσία της μοιάζει να αναδιατάσσει ισορροπίες και συσχετισμούς στον χώρο της αντιπολίτευσης. Τη μεγαλύτερη πίεση φαίνεται να δέχονται τα λεγόμενα αντισυστημικά κόμματα, καθώς –με βάση πάντα τις έως τώρα δημοσκοπήσεις– πιο θετικοί στο εγχείρημα της κ. Καρυστιανού δείχνουν οι ψηφοφόροι της Πλεύσης Ελευθερίας και της Ελληνικής Λύσης. Ο μεταξύ τους ανταγωνισμός θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού όλοι έχουν μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα. Η κ. Κωνσταντοπούλου έχει μεγαλύτερο πολιτικό βάρος, αλλά υπέρμετρα συγκρουσιακό λόγο, που δύσκολα προσεγγίζει μη οργισμένα κοινά. Ο κ. Βελόπουλος έχει πολύ συμπαγή εκλογική βάση στη Βόρεια Ελλάδα, αλλά σαφώς μικρότερη απήχηση σε νεανικά κοινά και ψηφοφόρους υψηλότερης μόρφωσης.

Ανταγωνιστική σχέση αναμένεται να αναπτυχθεί και με το υπό διαμόρφωση κόμμα Τσίπρα, καθώς ένας στους τρεις ψηφοφόρους που δηλώνουν ότι θα μπορούσαν να στηρίξουν το ένα εγχείρημα, δηλώνει ανοιχτός και στο άλλο.

Είναι όμως όλα τόσο θετικά για το εγχείρημα της κ. Καρυστιανού; 

Οχι τόσο, αφού δεν αρκεί να είναι οι συνθήκες ευνοϊκές.  

Δεν αρκεί να υπάρχουν ψάρια, πρέπει να ξέρεις και να ψαρεύεις. Και τα πρώτα βήματα της κ. Καρυστιανού, ως επικεφαλής κομματικής κίνησης πλέον, δεν μπορούμε να πούμε ότι ενίσχυσαν τη δυναμική που θα μπορούσε να αναπτύξει.

Κατ’ αρχάς, η επιλογή να ανακοινώσει τώρα τη δημιουργία κόμματος την έβαλε στην πολιτική αρένα πολύ νωρίτερα από ό,τι θα έπρεπε. Θα ήταν στρατηγικά ορθότερο για εκείνην το εγχείρημα να δρομολογηθεί πιο κοντά στις εκλογές. Μοιάζει, μάλιστα, η επίσπευση αυτή να μην ήταν μέρος κάποιας στρατηγικής, αλλά απότοκο της σύγκρουσης με πρώην συνεργάτη της, η οποία τροφοδότησε μια δημοσιότητα που φαίνεται ότι τελικά την οδήγησε να επισπεύσει διαδικασίες.

Η σύγκρουση με άλλους συγγενείς θυμάτων και η όλη διαχείριση γύρω από τον σύλλογό τους επίσης πλήττουν σε κάποιο βαθμό το συμβολικό της φορτίο.  

Η αναφορά της στο ζήτημα των αμβλώσεων οδήγησε πολλούς πρώην υποστηρικτές της να πάρουν αποστάσεις από εκείνην. Αυτό κάποια στιγμή θα συνέβαινε ούτως ή άλλως, αλλά δεν είχε λόγο να τους δώσει αφορμή από τώρα.

Ενώ θεωρείται δεδομένο ότι και κάποια «φάλτσα» συνεργατών-υποστηρικτών της δεν βοήθησαν. Το πιθανότερο, μάλιστα, είναι αυτά να επαναληφθούν λόγω πολιτικής απειρίας, αλλά και μιας υπεραπλουστευτικής προσέγγισης της πολιτικής εκ μέρους πολλών υποστηρικτών της.

Δεν είναι λίγα στραβοπατήματα για τόσο λίγες ημέρες στην «αρένα» και αυτό αυτονόητα δημιουργεί κάποια ερωτήματα για το πώς θα χειριστεί ακόμη σοβαρότερες κρίσεις.

Οταν παρουσιάζεσαι ως προσωπικότητα που θα αλλάξει το πολιτικό σύστημα, που θα φέρει «κάθαρση», όταν απορρίπτεις συλλήβδην όσους κυβέρνησαν, όταν υπόσχεσαι λύσεις μέσω μιας αόριστης επίκλησης «σοφών» και άφθαρτων προσώπων, δημιουργούνται προσδοκίες. Οσο καλή και να είναι η προδιάθεση του κόσμου, από ένα σημείο και μετά δεν φτάνει.  

Τα ερωτήματα που θέτει η πολιτική πραγματικότητα είναι συχνά αμείλικτα. Και όσο οι απαντήσεις θα μπαίνουν σε διαδικασία σύγκρισης και σύγκρουσης σε πραγματικές συνθήκες πολιτικού ανταγωνισμού, τόσο οι εξιδανικευμένες προσδοκίες κινδυνεύουν να καταρρεύσουν.  

Και η απογοήτευση τότε...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΨΕΚΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Εντάξει, καταλάβαμε

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ

Το άνοιγμα της συζήτησης περί αμβλώσεων (ύστερα από σαράντα χρόνια) που έκανε η Καρυστιανού, μπορεί να ακολουθήσει δημόσια διαβούλευση περί του αν οι μαθήτριες πρέπει από εδώ και πέρα να φορούνε ποδιά (και κάτω απ’ το γόνατο) και οι μαθητές να κουρεύονται εν χρω και να φέρουν το καπέλο με την κουκουβάγια, όπως στον Μεσοπόλεμο, ή με το άλλο πουλί της σοφίας, τον μπούφο. (Αν δούμε ποιοι «σοφοί» πάνε σε ορισμένα κόμματα).

Γενικώς θα ήταν χρήσιμο για τους ψηφοφόρους να ξέρουνε ακριβώς τι επαγγέλλονται για το μέλλον μερικά κόμματα που συνήθως το αποκρύπτουν, διότι αν το δηλώσουν ευθέως, τότε οι ψηφοφόροι θα τα εγκαταλείψουν τρέχοντας κωλοτουμπηδόν – διότι ξέρουμε ότι υπάρχουν αρκετοί μαζοχιστές στον κόσμο αλλά μέχρι ενός σημείου. Για παράδειγμα, τι εννοούσε η σύζυγος όταν έλεγε στον Τσίπρα ότι έπρεπε να είχανε αρπάξει τους αρμούς της εξουσίας;

Και αμφιβάλλει κανείς ότι στο εν λόγω κόμμα αυτό είναι που πιθανότατα πολλοί θέλουνε κατά βάθος και τίποτε άλλο, δηλαδή μιαν ωραιότατη αυταρχία α λα Μαδούρο; (Εξάλλου το έχει δηλώσει και ο Αλέξης).

Αλλά δεν θα το διευκρινίσουν ποτέ δημόσια, θα τα μασούνε πάντα, γιατί ξέρουνε πως είναι μια απολύτως αντιτουριστική θέση, με φυλακές αντιπάλων, πολιτοφυλακές, άρνηση ύπαρξης κομμάτων κι ελευθερίας του Τύπου (ή πολιτικούς επιτρόπους τις εφημερίδες) – γενικώς όλο το κατσαπλιάδικο πακέτο στο οποίο θέλουνε να καταλήξουν συνήθως τέτοια κόμματα, όταν γίνονται κάπου κυβέρνηση. (Βενεζουέλα, Νικαράγουα κ.λπ.). Κοινό μυστικό. Ναι, αλλά το κρύβουνε πάντα, ζώντας με αυτή τη σχιζοφρένεια του άλλα λέμε κι άλλα ποθούμε να κάνουμε, αλλού κοιτάμε κι αλλού βαράμε.

Αλλοι, γνωστοί, βγαίνουνε συχνά με θέσεις ανατροπής του πολιτεύματος και σταλινοφροσύνη, με πρόθεση ακύρωσης της δημοκρατίας και εγκαθίδρυση ερυθρής δικτατορίας – κάτι μπροστά στο οποίο οι αμβλώσεις της Καρυστιανού είναι απλές παρωνυχίδες.

Συνηθίσαμε να υποτιμάμε τα φρικαλέα όνειρα του καθενός – έτσι είχαμε υποτιμήσει και τον Βαρουφάκη που μας έφερε μισό βήμα πριν από την έξοδο (εκδίωξη) από την Ευρώπη.

 

Αν τα κατάφερνε, θα είχε κυριαρχήσει η ένδοξη δραχμογενιά και τώρα θα παίρναμε εκατό φράγκα σύνταξη και θα ψάχναμε στους κάδους για καμιά καλή σαλάτα του σεφ, δηλαδή για καμιά όχι αρκετά στυμμένη λεμονόκουπα.

Και τι να ονειρεύονται άραγε κάτι άλλα μικρά ακροαριστερά κόμματα και οι ποικιλίες τους όπου συχνά η νεανική αφέλεια για δικαιοσύνη σε μείξη με τον κοινωνικό φθόνο γίνονται ταξική πάλη και το δεξιό σταριλίκι του πρωταγωνιστή μπλέκεται με το κόμπλεξ του αντάρτη ερήμην βέβαια της όποιας πραγματικότητας – τουλάχιστον αυτοί είναι κάπως ειλικρινείς και λένε, ή τουλάχιστον ξέρουμε όλοι, τις στρατοπεδικές τους θέσεις, τι θέλουνε να κάνουν και πού να καταλήξουν. (Αν καταλήξουν).

Δεν καμουφλάρουν επιδέξια τις βλέψεις τους και δεν μπορείς να τους κατηγορήσεις για διγλωσσία ή για απόκρυψη σκοπών – όποιος ψηφοφόρος κατάλαβε, κατάλαβε, και ας πάει μετά, δικαιολογημένα ή όχι, να κόψει τον λαιμό του με το κόκαλο των παπουτσιών. (Πού δεν κόβει).

Τα μενού είναι γνωστά, λοιπόν, όσο και να τα κρύβουνε μερικοί ελπίζοντας εν καιρώ να μας μπουζουριάσουν διότι προηγουμένως θα έχουμε μόνοι μας καταπιεί το σκουμπρί της προπαγάνδας.

Και δεν χρειάζονται πολλά για να καταλάβεις – εδώ, μόλις μίλησε η κυρία από τα Τέμπη περί αμβλώσεων, αμέσως έσπευσε και κάποιος «σοφός» από τον περίγυρό της να θέσει θέμα πολιτεύματος, να γίνει πάλι διαβούλευση (δημοψήφισμα) περί του αν πεθυμήσαμε τον Ντε Γκρες, δηλαδή αν θέλουμε, πλέον, δημοκρατία ή να ξαναγυρίσουμε στη βασιλεία. Το ένα φέρνει το άλλο, διότι κάθε ιδεολόγημα είναι ένα σωρό επιμέρους ιδέες.

Δηλαδή, πώς μετά το θέμα της βασιλείας να μην ξαναφέρεις και το θέμα της μοιχείας;

Ετερον εκάτερον. Λογικόν – όπως μετά τα κολχόζ φέρνεις και τη δικτατορία του προλεταριάτου. Πακέτο είναι αυτά, δεν ψηφίζονται κατά μόνας.

Και απ’ ό,τι φαίνεται, το κοινωνικό σώμα θέλει απ’ όλα και από λίγο. Και τη δραχμίστρια καθηγήτρια, και την Ιωάννα Τούνη, και την κ. Πέρκα, και ολίγον γκουλάγκ, και φτηνά ταξίδια στο Μιλάνο. Αλλοι έμμεσα διατυπώνουν τον έρωτά τους για τη χούντα – βέβαια χούντες ονειρεύονται διάφοροι, διαφορετικών χρωμάτων και με διαφορετική ρητορική επικάλυψη.

Οπότε, καλό είναι βέβαια να λένε όλοι ευθέως τι ακριβώς θέλουνε να κάνουνε και να μην κρύβονται και να λένε μετά πως φταίει ο Τύπος.

Αφού εσύ το είπες, κυρία μου, ποιος σου φταίει τώρα – δηλαδή αν θέσεις θέμα ξαναποινικοποίησης της μοιχείας, θα ενέχεται ο δημοσιογράφος που έκανε την ερώτηση; Εκείνος θα είναι ο μοιχός;

 

Επομένως: τα υποψήφια κόμματα που μαρινάρονται από τώρα, και οι νέοι σωτήρες, και οι κομιστές της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ, και οι αρχάγγελοι με το σπασμένο φραγγέλιο, και οι συνοδοί περιεργοπένητες, και οι λοιποί, ας μας πούνε προεκλογικά τι προτίθενται να κάνουν – και ο νοών νοείτω.

Οι πιο πολλοί ξέρουμε ήδη τι συμβαίνει, και τα πιο πολλά προγράμματα, έτσι κι αλλιώς, θα πάνε τζάμπα. Εντάξει, το έχουμε καταλάβει.

Επισήμανση: όταν ακούς, πάντως, τη λέξη «εναλλακτικά»…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟ-ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Ο «κβαντικός» αντισυστημισμός μάς χτυπά και πάλι την πόρτα - Οι «αντί» που επέλεξες τότε παραλίγο να σε στείλουν στα αζήτητα μαζί με την Ελλάδα, αλλά δεν φαίνεται να το θυμάσαι

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Του ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΣΤΑΝΑ

Δεν χόρτασες αντισυστημισμό και το κατάλαβαν. Και γι' αυτό σου τον σερβίρουν και πάλι σε ξεγυρισμένες δόσεις αλλά σε κβαντική συσκευασία. Για να αγοράσεις να έχεις και καβάτζα.

Φθηνά ή ακριβά θα δείξει. Βλέπεις, δεν έβαλες μυαλό από το 2015. Τότε που νόμιζες ότι ο Αλέξης και η παρέα του θα έβαζαν πλάτη ολόκληρη Ευρώπη και θα ανάγκαζαν τους δανειστές να μας δανείζουν τσάμπα.

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτοί, οι λεγόμενοι και αριστεροί ριζοσπάστες, τρομάρα τους. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ σού έπεφτε βαρύς, υπήρχαν οι ΑΝΕΛ αλλά και η Χρυσή Αυγή. Αντισυστημικοί και ριζοσπάστες ήταν όλοι και ήθελαν το καλό σου. Τι σημασία είχε αν προσκυνούσαν τον Στάλιν, τον Πούτιν ή τον Χίτλερ;

Σημασία είχε ότι όλοι αυτοί ήθελαν να βάλουν τους άλλους στη φυλακή. Με λαϊκά δικαστήρια βεβαίως. Και να φέρουν τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας να σε κυβερνήσουν.

Οι «αντί» που επέλεξες τότε παραλίγο να σε στείλουν στα αζήτητα μαζί με την Ελλάδα, αλλά δεν φαίνεται να το θυμάσαι. Παραλίγο να σε βγάλουν από το ευρώ και την Ενωμένη Ευρώπη, όχι από λανθασμένη εκτίμηση ή αυταπάτη, αλλά από ιδεοληψία. Αντιδυτικισμός και φιλορωσισμός λέγονται.

Μόνο που ο Πούτιν τους έριξε πόρτα. Πάλι καλά το παλικάρι. Γιατί σε φαντάζομαι να τρέχεις με τα ΙΟU στο Cloud ή τα φραγκοδίφραγκα στην τσέπη να βρεις βενζίνη ή φάρμακα. Και ο στρατός γύρω σου «να εγγυάται την εσωτερική ασφάλεια της χώρας». Και θα ήθελα να ήμουν από μια μεριά να το έβλεπα όλο αυτό. Ειδικά στον αγροτικό τομέα. Που ζει και πλουτίζει από τις επιδοτήσεις, αληθινές και μαϊμού, και διαμαρτύρεται όταν τον πιάνουν στα πράσα και ζητάει πίσω τον ΟΠΕΚΕΠΕ και ακόμα περισσότερα. Γιατί έχει το δικαίωμα. Και από κοντά εσύ του συμπαραστέκεσαι. Γιατί κλείνει τους δρόμους και στρέφεται κατά του συστήματος. Κι εσύ βεβαίως είσαι αντισυστημικός.

 

 

Έσκασε πριν 3 χρόνια εκείνο το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Και από την πρώτη στιγμή έγραψα ότι η ευθύνη της κυβέρνησης είναι ακέραια αφού οι κρατικοί φορείς επέτρεπαν να κυκλοφορούν στα σταθμαρχεία τύποι σαν τον «κυρ Βασίλη τον τράκα» και την παρέα του και να καμώνονται τους σταθμάρχες. Και στην αρχή δεν είπες κουβέντα. Ή μάλλον είπες, ότι ο σταθμάρχης είναι ο μόνος που δεν φταίει. Κι ας «προσπάθησε» την ίδια νύχτα να βάλει δύο τρένα σε μετωπική και το κατάφερε τελικά στη δεύτερη και μοιραία. Αλλά μετά οι πονηροί πολιτευτές, συστημικοί βεβαίως όσο δεν παίρνει, σε έβαλαν και πάλι στο αντισυστημικό τριπάκι.

Διότι είδαν πολιτικό ψωμί πάνω στο αίμα των αθώων. Με ξυλόλια, πυρόσφαιρες, εξαϋλωμένα βαγόνια και άφαντους νεκρούς. Και εσύ γέμιζες τις πλατείες της χώρας, «κατακόκκινη νιφάδα σε γιορτή», ζητώντας με υψωμένη τη γροθιά, οξυγόνο και λαϊκά δικαστήρια. Καταγγέλλοντας την κυβέρνηση, τη δικαιοσύνη, το μπάζωμα και τη συγκάλυψη. Καθοδηγούμενος από άσχετους δήθεν πραγματογνώμονες που όργωναν τα μέσα παραπληροφόρησης. Και από πολιτευτές, μαύρους, κόκκινους ή και πολύχρωμους, που απειλούσαν θεούς και δαίμονες. Μέχρι που ήρθαν οι γνωματεύσεις από τους ειδικούς και τα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας και σχόλασε ο γάμος.

Όχι τελείως.

Σου έμεινε το πολιτικό απόσταγμα αυτής της αντισυστημικότητας ως παρακαταθήκη. Και είναι το κυοφορούμενο «κβαντικό» κόμμα της χαροκαμένης Κάρυ που θα θεσμοποιήσει τον αντισυστημισμό. Θα αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας, θα κλείσει τους πονηρούς πολιτικούς στη φυλακή και θα δημεύσει τις περιουσίες τους. Και ενδιάμεσα θα πάει να τα πει και ένα χεράκι στον Ερντογάν.

Και δώσ' του οι έρευνες της κοινής γνώμης για ένα κόμμα που δεν υπάρχει, που δεν έχει μέλη, στελέχη, πολιτικές θέσεις, αλλά έχει μια αντισυστημική περσόνα ως ηγέτιδα και τον Αρχάγγελο Μιχαήλ.

Που θέλει να απαγορεύσει τις αμβλώσεις.

Κι εσύ να λιώνεις σε κάθε κήρυγμά της, σε κάθε καταγγελία της και να ελπίζεις και πάλι ότι αυτό που δεν κατάφερε τότε ο Αλέξης θα το καταφέρει τώρα η Κάρυ.

Να σε στείλει οριστικά και αμετάκλητα στα αζήτητα της ιστορίας.

Αυτά είδε και ο Αλέξης και πίστεψε στην κβαντική Φυσική και μάλιστα στο θεμελιώδες αξίωμά της, στην περίφημη αρχής της απροσδιοριστίας του Heisenberg (1927). Σύμφωνα με αυτή, είναι αδύνατο να μετρηθούν ταυτόχρονα με απόλυτη ακρίβεια η θέση και η ορμή ενός σωματιδίου. Όχι μόνο πρακτικά αλλά και θεωρητικά. Και σου λέει ο ηγέτης, αν όλα είναι κβαντικά και απροσδιόριστα γιατί κι εγώ να μην πλασαριστώ ξαφνικά ως συστημικός, φιλοευρωπαίος και δίκαιος καπιταλιστής. Κβαντική πολιτική λέγεται και όλα είναι απροσδιόριστα. Ποιος θα το μετρήσει αυτό με ακρίβεια;

Εξάλλου σε αμνήμονες απευθύνομαι.

Και γι' αυτό βγήκε και κατήγγειλε τους τέως δικούς του ριζοσπάστες ότι τον παρέσυραν και πήγε να καταστρέψει την Ελλάδα. Και υποσχέθηκε νέα αρχή και νέα κόλπα. Κβαντικά!

Αλλά αυτός ο Αλέξης σε ξάφνιασε. Δεν του το 'χες! Δεν σου άρεσε και του γύρισες την πλάτη. Εξάλλου όταν ήταν να καταστρέψει τη χώρα, κώλωσε και σε πρόδωσε. Και γι' αυτό κι εσύ τώρα «σκέφτεσαι αλλόκοτα και παρατάς τον Κόκοτα», που τραγουδούσε κάποτε ο Γιοκαρίνης. Και στις μετρήσεις το δίνεις στην εναλλακτική Κάρυ και όχι στον Αλέξη τον συστημικό.

Και γι' αυτό ο επανερχόμενος ηγέτης άλλαξε ρότα. Ετοιμάζει τη σύγκλιση της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας με κριό το επιστημονικό του ινστιτούτο. Σοβαρά, δηλαδή, πράγματα. Και γι' αυτό ανέθεσε την εργασία σε σοβαρούς επιστήμονες. Απευθυνόμενος πλέον στον συστημικό χώρο της Κεντροαριστεράς. Αφού βλέπει ότι δύσκολα θα σε συγκινήσει και πάλι ώστε να τον ακολουθήσεις στο όνομα εκείνης της παλιάς λατρείας.

Αλλά εσύ δεν μασάς από τέτοια κόλπα. Ο αντισυστημισμός είναι στο αίμα σου γιατί μόνο αυτός θα σε σώσει από τους κακούς, τους αδηφάγους, τους αμαρτωλούς και διαπλεκόμενους πολιτικούς. Δεν έχει σημασία αν όλοι αυτοί οι «αντί» είναι ακροδεξιοί ή ακροαριστεροί. Αν είναι σχετικοί ή άσχετοι με την πολιτική, έντιμοι ή απατεώνες. Αν μπορούν να σταθούν σε μια υπεύθυνη κρατική θέση, αν είναι τερατολόγοι, αντιεμβολιαστές ή ζηλωτές της επίπεδης Γης. Αν γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, αν μπορούν να μοιράσουν δυο γαϊδάρων άχυρα.

Σου φτάνει που διαμαρτύρονται, καταγγέλλουν και ισχυρίζονται ότι έχουν δίκιο.

Αλλά…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Μια χαψιά θα την κάνει

 

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ 

Χρειάστηκε να βγει μια - δυο φορές η κ. Καρυστιανού στις τηλεοράσεις, να ανεβάσει επίσης δυο - τρεις «πολιτικές» αναρτήσεις της και να εμφανιστούν κάποιοι/ες από τους συνεργάτες/τριες της, για να αντιληφθούμε αυτομάτως ότι πρόκειται για ελλιπές πολιτικό μέγεθος.

Δοξάστηκε κρυμμένη, θα συνεχίσει να μην εμφανίζεται για όσο αντέξει, αλλά θα αποδομηθεί ακόμα χειρότερα μόλις υποχρεωθεί να πάψει το κρυφτό. Και μάλιστα από μόνη της, πυροβολώντας τα ποδάρια της.

Μην κοιτάτε που ακόμα οι δημοσκόποι την μετράνε αρκετά ψηλά (στην δυνητική ψήφο σε ανύπαρκτο κόμμα), η αποστεφάνωση της έχει ήδη αρχίσει να συντελείται.

Τουναντίον, η Ζωή Κωνσταντοπούλου βαστά γερά τα γκέμια.

Όλοι πρόβλεπαν (και μερικοί συνεχίζουν να το κάνουν) ότι η Καρυστιανού θα αποψιλώσει την Πλεύση Ελευθερίας, διότι αλιεύουν ψήφους από την ίδια δεξαμενή. Πλην εγώ –με όση αξία μπορεί να έχει η γνώμη μου- προβλέπω ότι στην μεταξύ τους μάχη, η μάνα των Τεμπών είναι χαμένη. Η σαρωτική επέλαση της Ζωής σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της αντισυστημικής μάζας, δεν βλέπω να αφήνει περιθώρια στον λεπτεπίλεπτο ναρκισσισμό μιας παιδιάτρου που είδε τον ίσκιο της στη λάμψη ενός δυστυχήματος και πίστεψε ότι επρόκειτο για το πολιτικό της μπόι.

Είχα κι εγώ μέχρι πρότινος την υποψία ότι ενδεχομένως η Καρυστιανού να αναδεικνυόταν η διάδοχη προσωπικότητα του αντισυστημικού χώρου που θα κατάπινε τους σημερινούς του εκπροσώπους. Λάθος μου. Όπως όλοι, είχα παραπλανηθεί από την εν κρυπτώ αίγλη της, που απέκρυβε εντέχνως τις μνημειώδες ελλείψεις της.

Για παράδειγμα, δεν ξέρει να μιλά ή τουλάχιστον δεν ξέρει να μιλά πολιτικά. Βγάζει επίσης μια φοβικότητα απέναντι σε ερωτήσεις, που την κάνει να ταμπουρώνεται πίσω από κλισέ και ετοιματζίδικες απαντησούλες της πλάκας.

Αντιθέτως, η ακάματη δραστηριότητα της άλλης, η επιθετική της αψηφισιά, η πραγματικά θηριώδης της ικανότητα να τσιμπά τις ευκαιρίες που της δίνονται για να τα κάνει όλα μπάχαλο, την μετατρέπει σε πολιτικό άρμα μάχης. Τι πιθανότητες επιβίωσης έχει κάποια που ψελλίζει δήθεν αντισυστημικές κοινοτοπίες, απέναντι σε κάποια που δεν έχει πρόβλημα να πει ή και να ουρλιάξει το οτιδήποτε και οπουδήποτε, αδιαφορώντας για τις συνέπειες;

Μια χαψιά θα την κάνει η Ζωή την Μαρία, και μάλιστα δίχως να πει ποτέ, ούτε κουβέντα εναντίον της.

Ανόητη είναι να της επιτεθεί ευθέως;

Απλώς όταν η μια θα βρίσκεται κρυμμένη στην τρύπα της…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Η Ζωή στο Αστυνομικό Τμήμα, μέσα στα άγρια μεσάνυχτα

 

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ 

Την Τετάρτη 28/1, στις 12 παρά 10 τη νύχτα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου πέρασε το κατώφλι του Αστυνομικού Τμήματος Εξαρχείων και κατέθεσε μήνυση κατά του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη.

Προφανώς, ο έκπληκτος αστυφύλακας που έκανε βάρδια μέσα στη μαύρη νύχτα, θα νόμισε ότι κάτι πολύ έκτακτο και δραματικό είχε συμβεί λίγο νωρίτερα, για να δει μπροστά στο γραφείο του μια πολιτική αρχηγό να μπουκάρει με τη μήνυση ανά χείρας. Κάποιο βίαιο επεισόδιο ανάμεσα στους δύο, κάποια βαριά λεκτική αντιπαράθεση τους ή κάτι παρόμοιο τέλος πάντων. Απ’ αυτά που στέλνουν τα εκνευρισμένα ή δαρμένα θύματα στα Αστυνομικά Τμήματα μεταμεσονυκτίως, για να υποβάλουν μηνύσεις και να στείλουν στο αυτόφωρο τους αδικητές, τους υβριστές ή τους κακοποιητές τους.

Αμ δε.

Πού να φανταζόταν ο αστυνομικούλης, ότι επρόκειτο για μήνυση που αφορούσε μια ομιλία του υπουργού από το βήμα της Βουλής ακριβώς προ 3 μηνών παρακαλώ (!).

Στην ομιλία εκείνη, στις 29 Οκτωβρίου του 2025, ο Γεωργιάδης αναφερόμενος στην πολιτική εκμετάλλευση των Τεμπών, είχε χαρακτηρίσει την Κωνσταντοπούλου «απαίσια γυναίκα».

Προφανώς αυτό, κατά την γνώμη της αρχηγού της Πλεύσης Ελευθερίας σήκωνε μήνυση και μάλιστα μια μάλλον ανορθόδοξη ώρα. Θα πείτε, «απαγορεύονται οι μηνύσεις 10 λεπτά πριν τα μεσάνυκτα»; Καθόλου. Τα Αστυνομικά Τμήματα είναι ανοικτά όλο τον χρόνο και δέχονται καταγγελίες όλο το εικοσιτετράωρο.

Απλώς αναρωτιέμαι. Τι εξωθεί έναν άνθρωπο να περιμένει 3 ολόκληρους μήνες, κι ύστερα να πάει την 12η νυχτερινή να καταθέσει μήνυση;

Άλλη μέρα κι άλλη ώρα δεν βρήκε;

Ίσως ο φόρτος εργασίας, θα πείτε. Εκείνη την μέρα και εκείνη την ώρα κατάφερε να ξεκλέψει ένα μισάωρο, τότε πήγε. Μπορεί. Πολιτική αρχηγός είναι, ολόκληρο κόμμα έχει στην πλάτη της, υποχρεώσεις στη Βουλή έχει, σε εξεταστικές πηγαινοέρχεται, σε δικαστήρια μπαινοβγαίνει, σε εκδηλώσεις και σε τηλεοράσεις κάνει ομιλίες, άρα δεν της περισσεύει ο χρόνος όπως σε όλους εμάς τους υπόλοιπους.

Άλλη πιθανότητα, είναι η αμφιθυμία. Μπορεί να το σκεφτόταν και να το ξανασκεφτόταν, να μην ήταν σίγουρη αν έπρεπε να υποβάλει μήνυση, μπορεί να το αποφάσιζε και να το ξε-αποφάσιζε, να το ζύγιζε και να το ξαναζύγιζε, οπότε πέρασαν οι 90 μέρες δίχως να το καταλάβει. Δεκτή και αυτή η εκδοχή, αν και δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι η κ. Κωνσταντοπούλου κατατρύχεται από τέτοιες αβεβαιότητες και ανούσιες εσωτερικές συγκρούσεις. Μοιάζει για άνθρωπος αποφασιστικός.

Τρίτη εκδοχή, η αρχηγός να είναι απλώς νυχτερινός τύπος. Ως γνωστόν, ο πληθυσμός χωρίζεται σε κουκουβάγιες και κοκόρια. Οι κουκουβάγιες είναι άνθρωποι κάπως ράθυμοι την ημέρα αλλά πολύ ενεργοί την νύχτα, ενώ τα κοκόρια είναι ζωντανά και παραγωγικά στο φως της μέρας, με την δραστηριότητα τους να καταπέφτει μόλις νυχτώσει. Αν αυτή είναι η αιτία της μεσονύχτιας μήνυσης, πρόκειται απλώς για φυσική ροπή στην οποία δεν μας πέφτει λόγος. Σ’ αυτή την περίπτωση βέβαια, μένει ανεξήγητο το τρίμηνο της αναμονής, αλλά δεν εξηγούνται και όλα σε τούτη την πλάση.

Έτερη πιθανότητα είναι, όλο αυτό να έγινε με βάση έναν στυγνό επικοινωνιακό υπολογισμό της αρχηγού. Μια μήνυση της Ζωής Κωνσταντοπούλου κατά του Άδωνι Γεωργιάδη, είναι κάτι τόσο συνηθισμένο όσο να παραγγέλνουμε φρέντο εσπρέσο κι ένα κουλούρι, όταν μπαίνουμε στο καφέ της γειτονιάς μας. Καμία πρωτοτυπία. Ποιος θα δώσει σημασία σε κάτι τόσο κοινότοπο και καθημερινό; Ενώ μια μήνυση μέσα στα άγρια μεσάνυχτα και μετά από τρεις ολόκληρους μήνες, για μια αμφιλεγόμενη μάλιστα light προσβολή, όπως και να το κάνουμε αποκτά αυτομάτως άλλη βαρύτητα. Εδώ, το μήνυμα δεν είναι η μήνυση αλλά η στιγμή της μήνυσης, θα έλεγε κάποιος εμβριθής επικοινωνιολόγος. Βεβαίως, προσωπικά απορρίπτω αυτή την εκδοχή, καθότι η Ζωή δεν μας έχει δείξει ως τώρα άλλα δείγματα παρόμοιων αισχρά καλοζυγισμένων κινήσεων.

Πέμπτη πιθανότητα, είναι να πήγε στο παρά δέκα των τριών μηνών από το «αδίκημα», ώστε να μην έχει την δυνατότητα ο αντίδικος να υποβάλει κι αυτός μήνυση εναντίον της για όσα διημείφθησαν στο ίδιο συμβάν. Αλλά κι αυτή την εκδοχή απορρίπτω ως συκοφαντική για την Ζωή, η οποία έχει πλειστάκις αποδείξει την γενναιότητα της απέναντι σε διώξεις και κατατρεγμούς. Έχει κανέναν λόγο να καταφύγει σε τόσο ποταπά τερτίπια ώστε να μην φάει μήνυση από τον Άδωνι; Όσοι την ξέρουν, με βεβαιώνουν ότι τα δικαστήρια την τρέφουν.

Άλλη εκδοχή πλην των παραπάνω, δεν μπορώ να φανταστώ. Ούτε νιώθω ικανός να διαλέξω την πιθανότερη ανάμεσα στις ανωτέρω αναφερθείσες. Διαλέξτε εσείς, στα πλαίσια της διαδραστικότητας ανάμεσα στον αρθρογράφο (εμένα) και τον αναγνώστη (εσάς). Και παρακαλώ να κόψετε τις ανίερες συγκρίσεις ανάμεσα στους…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίικα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Να τα λέμε κι αυτά…»

 

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.

Επίσης να λέμε και τα άλλα, Θανάση Καρτερέ για τον «καταλύτη Τσίπρα» (βλ.”Εφσυν”31.1.). Ότι φερειπείν τους καταλύτες τους κλέβουν τα σαΐνια επειδή περιέχουν πολύτιμα μέταλλα.

Αυτόν τον καταλύτη όμως γιατί κανείς δεν θέλει να τον πάρει;

Ο Τσακαλώτος έδωσε προχθές την απάντηση: «Χαρισματικοί και πεφωτισμένοι ηγέτες αποπροσανατολίζουν τον κόσμο της Αριστεράς». Δεν θέλησε να πει ότι τον κατέλυσαν. Και δεν εννοώ τον κατακερματισμό της, αλλά τον λόγο ύπαρξής της που πήγε να “μαζέψει” όπως-όπως ο Γαβριήλ στο Συνέδριο.

Έτσι όμως συμβαίνει: όταν η ελπίδα προκύπτει από τους ιλλουμινάτι: αν δεν προκαλεί θλίψη καταλήγει σε γέλιο.

Για «αξιακή αφετηρία» μιλά ο Μαραντζίδης και οι υπόλοιποι πρόθυμοι της “ομάδας εργασίας” περί τον πρώην.

Ας μου πουν για μια αξία που να μην απαξιώνεται στην πορεία. Αλλά έτσι συμβαίνει με τον πολιτικό λόγο: μέσα σε ένα κόμμα, που υπόσχεται πράξεις στο καταστατικό του, το μόνο που επιζεί είναι η διατύπωση.

Να ήταν τουλάχιστον διεγερτική.

Να τα λέμε λοιπόν στους καλήν ημέρα άρχοντες.

Μας δημοσκοπούν.

Η MRB, φερειπείν, η οποία εξαγοράστηκε από την ευνοούμενη από το Μαξίμου εταιρία επικοινωνίας, παροχής συμβουλών Choose.

Δεν μας λένε όμως οι ίδιοι οι δημοσκόποι τους πώς γίνεται η επιλογή των ερωτήσεων και τι είναι η λεγόμενη αναγωγή των αναποφάσιστων;

Απο ποιά δεξαμενή θα ψαρέψει ο Τσίπρας; Στο γλυκό της, θολό νερό εκτός από τα χέλια κυκλοφορούν και γριβάδια;

Θα πάει ο Χαρίτσης με το ΠαΣοΚ του Ανδρουλάκη ως πιο αριστερό από τον νυν Τσίπρα;

Τα άλλα που δεν μας τα λένε είναι ποιός για όλα αυτά -και ‘μεις καλύτερα- βάζει τα λεφτά σε όλα γενικώς τα ιχθυοτροφία της επικράτειας;

Όμως αυτό δα το ξέρουμε. Το ξέραμε δηλαδή, ώστε να μην μας παραξενεύει ποιός τρώει με ποιόν όταν σβήσουν τα φώτα της ράμπας.

«Ασυνείδητο» εγώ αποκαλώ κάποιον που…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ εθνικών σουργελο-ξεφτιλαράδων κωμωδία


 

   

 

 

   
Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

Σαν σήμερα (6/2/ΧΧΧΧ)

 

1825: Καταδικάζεται και φυλακίζεται ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, μεσούσης της Ελληνικής Επανάστασης.


1922: Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «Ελεύθερο Βήμα» (σήμερα ελιναι γνωστό ως «Το Βήμα»), που πρόσκειται στο κόμμα των Φιλελευθέρων. Ο Δημήτριος Λαμπράκης είναι ένα απ τα ιδρυτικα στελέχη.


1958: Αεροπορικό δυστύχημα στο Μόναχο με το αεροσκάφος που μεταφέρει την ποδοσφαιρική ομάδα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Επτά ποδοσφαιριστές σκοτώνονται.


1971: Ο αστροναύτης Άλαν Σέπαρντ παίζει γκολφ στη σελήνη!


1979: Οι πρώτες 270 γυναίκες στον Ελληνικό Στρατό ξεκινούν τη βασική τους εκπαίδευση.


1982: Καταργούνται οι ποδιές των μαθητριών στα σχολεία.
1911: Γεννιέται ο Ρόναλντ Ρίγκαν, ηθοποιός και 40ος πρόεδρος των ΗΠΑ.


1912: Γεννιέται η Εύα Μπράουν, ερωμένη του Αδόλφου Χίτλερ.


1945: Γεννιέται ο Μπομπ Μάρλεϊ, τζαμαϊκανός θρύλος της ρέγγε.


2019: Πεθαίνει σε ηλικία 44 ετών από καρκίνο χωρίς να έχει κανέναν κοντά της η Ρωσίδα Όλγα Παντιουσένκοβνα, τοπ μόντελ που μεσουράνησε τη δεκαετία του 1990
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



2022: Πέθανε σε ηλικία 75 ετών η σπουδαία στιχουργός Μαριανίνα Κριεζή, που έγραψε, μεταξύ άλλων, τους στίχους όλων των τραγουδιών από τη θρυλική ραδιοφωνική εκπομπή «Εδώ Λιλιπούπολη» 

 

 

 

 

Πέθανε ο Βαγγέλης Ρωχάμης – Ποιος ήταν ο Έλληνας «Πεταλούδας»

 

6/2/2024 Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών ο Βαγγέλης Ρωχάμης, ο διαβόητος «πεταλούδας, ο οποίος νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο Χαλκίδας με προβλήματα υγείας.

Ο Βαγγέλης Ρωχάμης ήταν μια εμβληματική φιγούρα της παρανομίας τις δεκαετίες του '80 και '90, μένοντας στην ιστορία για τις πολλές αποδράσεις του από τις ελληνικές φυλακές, πότε μεταμφιεσμένος σε γυναίκα και πότε σαν κύριος από την μπροστινή πύλη του Κορυδαλλού χωρίς να τον ενοχλήσει κανείς.

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες

ΠΑΣΟΚοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΕΣ: Ανδρουλάκης ή χάος

 Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Όταν ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης στη συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ έλεγε ότι «το δίλημμα δεν είναι Μητσοτάκης ή χάος, αλλά Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης ή Κωνσταντοπούλου ή Βελόπουλος» ήξερε πολύ καλά τι έκανε. 

Γιατί είναι πολύ πιο εύκολο να ηττηθεί από το «χάος» παρά από κάποιον από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης. 

Αντικαθιστώντας το απροσδιόριστο με το συγκεκριμένο, εκμεταλλεύτηκε για άλλη μια φορά την όλο και πιο εξοργιστική ανεπάρκεια της αντιπολίτευσης, και κυρίως του ΠΑΣΟΚ, να πείσει ότι υπάρχει εναλλακτική κυβερνητική πρόταση. 

Λέω «κυρίως του ΠΑΣΟΚ» γιατί προφανώς δεν περιμένει κανείς από την Κωνσταντοπούλου ή τον Βελόπουλο να προτείνουν κάτι περισσότερο από τυφλή και άμυαλη διαμαρτυρία και το ίδιο ισχύει και για τα κομμάτια του ΣΥΡΙΖΑ: ο καλός αντιμνηνιακός θεούλης (του οποίου πρώτος ιεροκήρυκας θυμίζω ήταν ο Αντώνης ο Σαμαράς) που τους έφερε για μια (και ελπίζω μοναδική) φορά στην κυβέρνηση, δεν ζει πια και οι θεούληδες που γεννιούνται αλληθωρίζουν περισσότερο προς ψεκασμένη ακροδεξιά μεριά. Συνεπώς για τον πρωθυπουργό είναι πολύ καλύτερο να συγκρίνεται με την αντιπολίτευση, παρά με κάποιο «χάος». Και το ευτύχημά του είναι ότι ως εναλλακτική στον σύντροφο Ανδρουλάκη εμφανίζεται ο ακόμα πιο βολικός για το κυβερνητικό αφήγημα σύντροφος Δούκας, ο οποίος όχι μόνο θέλει να στρέψει το ΠΑΣΟΚ σε ακόμα πιο αριστερά (και άρα ακόμα πιο απωθητικά για την κρίσιμη μάζα των ψηφοφόρων του κέντρου) νερά, αλλά έχει και μια δημαρχιακή θητεία που πολύ δύσκολα θα τη χαρακτήριχε κανείς πετυχημένη.

Και κάπου εκεί εμφανίζεται ο πρόθυμος βοηθός της αντιπολίτευσης, ο πρώτος αντιμνημονιακός, ο Αντώνης ο Σαμαράς, ο οποίος συνεχίζοντας να φέρεται σαν κακομαθημένο παιδάκι που θέλει να καταστρέψει το παιχνίδι των υπόλοιπων επειδή δεν τον παίζουν, επιτίθεται στον Μητσοτάκη λέγοντας «ο Μητσοτάκης είναι το χάος». 

Από κοντά και ο συγκυβερνήτης Ευάγγελος Βενιζέλος (ή Βαγγέλης, αναλόγως με την περιοχή που βρίσκεται κάθε φορά) να ανακαλύπτει τώρα τη «βαθιά κρίση της αξιοπιστίας των θεσμών» οι οποίοι ήταν ιδιαιτέρως αξιόπιστοι κατά τα πολλά χρόνια που ο ίδιος βρισκόταν σε κάποια κυβέρνηση, με αποκορύφωμα την περίοδο που οδήγησε στην Πρώτη Φορά Αριστερά. Κι αυτός σαν κακομαθημένο παιδάκι που του πήραν την τελευταία τηγανιτή πατάτα από το πιάτο του κι ενώ είχε φάει τις υπόλοιπες 99 και μην καταλαβαίνοντας ότι είναι κρίμα για κάποιον που έχει πιάσει την κορυφή (έστω και με συγκάτοικο) να πασχίζει με νύχια και με δόντια να παίξει έναν δεύτερο και τρίτο ρόλο*.

Συνδυάζοντας όλα τα παραπάνω, αφού οι αντίπαλοι του Μητσοτάκη είναι ο Ανδρουλάκης, ο Βελόπουλος και η Κωνσταντοπούλου, κι αφού ο Μητσοτάκης είναι το χάος, το δίλημμα για τις επόμενες εκλογές θα είναι Ανδρουλάκης, Κωνσταντοπούλου, Βελόπουλος ή χάος.  

Κι επειδή...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 05, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΠΑΣΟΚ-ο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Τι θα κάνουν όταν έρθει η ώρα του άρθρου 86;

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Συνταγματική αναθεώρηση (η) 1. διαδικασία για την αναθεώρηση άρθρων του συντάγματος «είμαι περίεργος τι θα κάνει η αντιπολίτευση όταν η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση φτάσει στο άρθρο 86» 2. αφορμή για καβγά «αν δεν θέλεις να μπλέκεις σε τσακωμούς δεν πρέπει να δίνεις συνταγματικές αναθεωρήσεις»

Δεν είμαι πολύ αισιόδοξος για τη συζήτηση της συνταγματικής αναθεώρησης.

Η αναθεώρηση απαιτεί συναινέσεις και η αντιπολίτευση δεν μοιάζει ικανή να συναινέσει ούτε στο τι ημερομηνία έχουμε.

Ταυτοχρόνως, λείπει από τις προτάσεις κάτι που θα άλλαζε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η πολιτική στην Ελλάδα.

Λείπει π.χ. μια πρόταση για τη θέσπιση ασυμβίβαστου βουλευτικής και υπουργικής ιδιότητας η οποία θα επέβαλε για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία πραγματικό διαχωρισμό των εξουσιών.

Οπότε αυτό που στ’ αλήθεια περιμένω με αγωνία είναι το τι θα κάνουν οι σύντροφοι και μπαντριώτες βουλευτές όταν έρθουν αντιμέτωποι με την αναθεώρηση του άρθρου 86.

Θα την υπερψηφίσουν ή ...
 
 
Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 05, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Σε αναθεώρηση (του 86) να βρισκόμαστε

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

Είναι θετικό ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πιστεύει «βαθιά στην αποφασιστικότερη συμμετοχή τακτικών δικαστών σε υποθέσεις τυχόν ποινικής ευθύνης υπουργών ενώ αυτοί ασκούν τα καθήκοντά τους». Οπως είπε στο προχθεσινό διάγγελμά του, «υπερασπίζομαι την αλλαγή του άρθρου 86 εδώ και 20 χρόνια».

Αλλά πάλι η μηδενική συμμετοχή των δικαστών στις δύο μεγάλες υποθέσεις που ταλάνισαν την ελληνική κοινωνία (Τέμπη και ΟΠΕΚΕΠΕ) δεν οφειλόταν στο κακό, στραβό και ανάποδο «άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών». Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας αποφάσισε να αποκλείσει τους δικαστές από την έρευνα.  

Είναι αληθές αυτό που είπε ωμά ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης: «Κάθε εισαγγελέας όταν πέφτει πάνω σε μια έρευνα πάνω σε υπουργό, το Σύνταγμα τι λέει; Αμελλητί το στέλνει στη Βουλή. Αμελλητί τι σημαίνει; Δεν έχει δικαίωμα να μας πει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αν θεωρεί ένοχο τον Βορίδη. Λέει “δείτε αν θέλετε να το ελέγξετε”. Ποιος στο Σύνταγμα έχει την αρμοδιότητα να τους ελέγξει; Η Βουλή. Τι λέει η Βουλή; Η πλειοψηφία. Ποιος έχει την πλειοψηφία; Η Νέα Δημοκρατία. Τι αποφάσισε η Νέα Δημοκρατία; Οτι δεν πρέπει να ελεγχθούν. Τελεία» (Action 24, 15.7.2025).

Επομένως, υπάρχουν δύο εξηγήσεις σχετικώς με την κατόπιν εορτής ανακίνηση της συζήτησης για αλλαγή τώρα του άρθρου 86 από τον πρωθυπουργό. 

Η πρώτη είναι… σατανική. Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει να προστατεύσει τους διαδόχους του, δηλαδή τους μελλοντικούς πρωθυπουργούς, από χουνέρια σαν αυτό που του έκανε δύο φορές η δική του κοινοβουλευτική ομάδα καταψηφίζοντας τις προανακριτικές επιτροπές.

Η δεύτερη και πιο εύλογη εξήγηση είναι ότι ο πρωθυπουργός νιώθει τον αχό της κοινωνίας, η οποία οργίζεται διότι, ενώ αυστηροποιούνται όλες οι ποινές για τυχόν μικροαδικήματα των πολιτών, για τα πιθανά μεγάλα αδικήματα των πολιτικών η Δικαιοσύνη είναι ανίσχυρη να επιβάλει ακόμη και ελαφρές ποινές. Ας μην ξεχνάμε ότι στήνεται κοτζάμ κόμμα –που, δημοσκοπικώς, τουλάχιστον, πάει καλά– με όχημα ή δικαιολογία το άρθρο 86.

Υπάρχει ένα στοιχείο που ενισχύει το επιχείρημα περί απάντησης του πρωθυπουργού στην οργή των πολιτών.  

Τον Μάρτιο του 2019 η προτείνουσα την αναθεώρηση Βουλή ψήφισε με μεγάλη πλειοψηφία (225 βουλευτές) την αλλαγή του άρθρου 86.  

Αυτό επέτρεπε στην επόμενη Βουλή να αναθεωρήσει το άρθρο κατά το δοκούν με απλή πλειοψηφία 151 ψήφων. 

Η πλειοψηφία της Ν.Δ. (158 βουλευτές) όμως προέκρινε μόνο την κατάργηση σύντομης αποσβεστικής προθεσμίας. 

Οπότε γυρνάμε στην εξήγηση Νο 1. Να ήταν κι αυτό ένα...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 05, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)