"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Η δύναμη των άστρων

 

Γράφει ο Στέντωρ

Η αισιοδοξία στη ζωή είναι δύναμη. Στη βραχεία πολιτική ζωή της Μαρίας Καρυστιανού, η αισιοδοξία είναι αυτοδύναμη. Σε πείσμα των δημοσκοπικών δεδομένων, η επικεφαλής της Ελπίδας επιμένει να πιστεύει ότι η αυτοδυναμία για το κόμμα της είναι εφικτός στόχος.

Γιατί όχι, δηλαδή; Τι του λείπει του κόμματος;

Στελέχη;

Είχε κάποια, τα εκκαθάρισε, αλλά τώρα είναι έτοιμο να παρουσιάσει καινούργια, είπε η επικεφαλής του.

Ιδεολογία;

Οχι, δεν έχει μία. Εχει πολλές. Λίγο απ’ όλες.

Ετσι το είπε η Καρυστιανύ: «Εχουμε στοιχεία από όλες τις ιδεολογίες».

Πρόγραμμα;

Εχουν, λέει, και οικονομικό πρόγραμμα. Και τι λέει; «Είναι πολύ δυνατό». Μένει και οι ψηφοφόροι να αισθανθούν αυτήν τη δύναμη.

Είθε η δύναμη να είναι μαζί σου, που λέγανε και στον πόλεμο των άστρων.

Αλλωστε, όλοι οι αστέρες…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Νούμερα

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Πριν από μερικές εβδομάδες, η Μαρία Καρυστιανού έλεγε ότι «δεν γίνεται έτσι απλά» να δώσει το οικονομικό πρόγραμμά της για κοστολόγηση από τις αρμόδιες Αρχές.

Μας βεβαίωνε όμως ότι θα είναι «μελετημένο και εφικτό».

Αντιλαμβάνομαι ότι πρέπει να είναι πια έτοιμο το περίφημο πρόγραμμα, γιατί όταν ρωτήθηκε προ ημερών για το ίδιο θέμα η κ. Καρυστιανού είπε: «Εχουμε δεσμευτεί ότι είναι πλήρως κοστολογημένο» – από τους ίδιους προφανώς.

Φοβάται όμως μήπως το λεηλατήσουν και αυτό οι αντίπαλοί της, όπως την ιδρυτική διακήρυξή της, για τον λόγο αυτόν λοιπόν το κρατάει μυστικό και …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Βιοσυντονισμός και τοξικά συναισθήματα

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Η Μαρία Γρατσία απειλεί τον Αδωνη Γεωργιάδη με προσφυγή στη Δικαιοσύνη, επειδή ο υπουργός κατήγγειλε δημοσίως τη Μαρία Καρυστιανού ως εξής: «Διαφημίζει ότι είναι κβαντική γιατρός, ενώ δεν υπάρχει στην ιατρική επιστήμη, και έχει και ένα μηχάνημα βιοανάδρασης που επίσης δεν υπάρχει».

Η κ. Γρατσία παραδέχεται ότι στο ιατρείο της κβαντικής ιατρού υπάρχει πράγματι «μηχάνημα βιοανάδρασης», τονίζει όμως ότι η λειτουργία του είναι νόμιμη.

Το γεγονός είναι ότι η κ. Καρυστιανού στην ιστοσελίδα της, που ακόμη υφίσταται αναλλοίωτη, διαφημίζει την Κβαντική Ιατρική ή Κβαντική Βιοανατροφοδότηση ή βιοσυντονισμό – και αυτές είναι οι διατυπώσεις που χρησιμοποιεί η ίδια.

Εκεί, εξηγεί εκτενώς και καταλεπτώς πώς γίνεται «η ανίχνευση, η επιδιόρθωση του ηλεκτρομαγνητικού φορτίου ταλάντωσης και επικοινωνίας των κυττάρων, αλλά και η επανεκπαίδευσή τους, ώστε να αναμεταδίδουν ορθές λειτουργικές συχνότητες μεταξύ τους». (Για τυχόν απορίες, στη γιατρό, παρακαλώ. Οχι σε μένα…)

Διαβάζουμε επίσης για τις ευρύτερες εφαρμογές στους ενηλίκους του βιοσυντονισμού (άλλως, Κβαντική Ιατρική, κατά την κ. Καρυστιανού) και συγκεκριμένα «για την αντιμετώπιση προβλημάτων όπως η τοξικότητα του οργανισμού (από μικροοργανισμούς, ακτινοβολίες και τοξικά συναισθήματα)».

Το έτερο γεγονός είναι ότι από τις 24 Αυγούστου 2016, εδώ και δέκα χρόνια δηλαδή, έχει εκδοθεί απόφαση του τότε υπουργού Υγείας Ανδρέα Ξανθού (ΣΥΡΙΖΑ) για «το θέμα του βιοσυντονισμού και των συσκευών βιοσυντονισμού – βιοανάδρασης».

Εκεί διαβάζουμε ότι «ο βιοσυντονισμός δεν είναι διαγνωστική μέθοδος με τον όρο που χρησιμοποιείται από τη συμβατική κλασική ιατρική. Ο βιοσυντονισμός αποτελεί μέρος της εναλλακτικής ιατρικής, όπως ο βελονισμός, η λειτουργική επανατροφοδότηση και άλλες εναλλακτικές μέθοδοι. Δεν τεκμηριώνεται επιστημονικά η αποτελεσματικότητα της μεθόδου».

 

Εντούτοις, η απόφαση αυτή δεν απαγορεύει ρητώς στα ιατρεία να έχουν μηχανήματα βιοσυντονισμού. Επιβάλλει όμως όρους ασφαλείας για τη λειτουργία τους, όπως αυτοί ορίζονται σε προϋπάρχοντες κανονισμούς για μηχανήματα της συγκεκριμένης κατηγορίας.

Υποθέτω, ως εκ τούτου, ότι, εφόσον τηρούνται οι προϋποθέσεις των σχετικών κανονισμών από το ιατρείο της κ. Καρυστιανού, μάλλον δεν πρέπει να υπάρχει πρόβλημα με το μηχάνημα.

Το πρόβλημα είναι οι μπουρδολογίες με τις οποίες διαφημίζει την Κβαντική Ιατρική.

Το θέμα, δηλαδή, δεν είναι τι πουλάει, αλλά…

 

ΝουΔο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Κυριάκος Τσιπροτάκης Vs Αλέξης Μητσίπρας

 

 

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ  

Πού και πού οι σκεπτόμενοι άνθρωποι (και οι ευφυείς και οι όχι και τόσο ευφυείς, αλλά πάντως σκεπτόμενοι) νιώθουν μια κάποια μοναξιά στην πικρή πατρίδα μας. Παρακολουθούν τα τεκταινόμενα κι αναρωτιούνται αν όσα διαφημίζονται σαν «κορυφαία θέματα» μόνο σ’ εκείνους φαντάζουν βλακώδη, ανούσια κι αποπροσανατολιστικά από τα αληθώς σπουδαία και σημαντικά.

Μία από τις αηδίες που μας σερβίρουν, ωσάν να είναι θέμα μείζον και κρίσιμο για τον λαό και το έθνος, είναι η αναμέτρηση δύο προσώπων που ανήκουν στην ίδια πολυεθνική, αλλά σε άλλο υποκατάστημα. Κυριάκος Μητσοτάκης και Αλέξης Τσίπρας είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος της ξενοκρατίας και της επιχείρησης μετατροπής της χώρας σε χώρο.

Ο ένας καταφέρεται εναντίον του άλλου για ανθυπολεπτομέρειες, για υποσημειώσεις του βιβλίου που περιγράφει τον αφανισμό του ελληνικού έθνους και τη μετατροπή του Ελληνισμού από ζώσα πραγματικότητα σε απλή εγκυκλοπαιδική καταχώρηση. 

Το έργο έχουμε ζήσει, δει, ακούσει και παρακολουθήσει σ’ όλες του τις διαστάσεις, τις εκδοχές και τις παραμέτρους και είναι εκατομμύρια εκείνοι κι εκείνες που αρνούνται να πιστέψουν τις ίδιες τους τις εμπειρίες.

Ας ξεκινήσουμε με τις σχέσεις με τον ξένο παράγοντα. Αγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Γερμανοί κι Αλαμανοί, Γότθοι, Ούνοι, Βησιγότθοι, Γιουρούκοι και Σελτζούκοι και -κυρίως- Αμερικανοί είναι κορόνα στο κεφάλι τους, άρχοντες των λογισμών των «αντίπαλων» πολιτικών. 

Ο ένας (ο Μητσοτάκης) πήγε και μίλησε στο Κογκρέσο και χάρηκε τόσο ώστε έβαλε τη φωτό σε περίοπτη θέση στο γραφείο του, ακριβώς δίπλα από τα αγαλματάκια των βατράχων (του φενγκ σούι κόλπα είναι αυτά).

Είναι δε τόσο αφοσιωμένος στη ζητιανιά της ευμένειας των ξένων ώστε τον είδαμε να τριγυρνά σαν κουταβάκι δίπλα από τον Τραμπ ικετεύοντας για ένα βλέμμα. Και το κορυφαίο. Κάνει όχι μόνο ό,τι θέλουν οι ξένοι, αλλά και ό,τι υποθέτει πως θέλουν. Ακόμα και στους Βουλγάρους κάνει υποχωρήσεις. Τους δίνει τα οστά του Σαμουήλ για να πάρει κλάσμα από τα κλεμμένα ιστορικά κειμήλια ελληνικών μοναστηριών.

Ο άλλος, ο «επαναστάτης» της οκάς, που θα βαρούσε τα νταούλια και θα χόρευαν οι αγορές και έλεγε go back, κυρία Μέρκελ, go back, κύριε Σόιμπλε, χόρεψε τον χορό της κοιλιάς και στους Ευρωπαίους και στους Αμερικανούς και έκανε γαργάρα το δημοψήφισμα και νέα μνημονιάρα έφερε (αντί να καταργήσει μ’ ένα νόμο κι ένα άρθρο την παλιά) και καλά λόγια για τον Τραμπ βρήκε να πει.

Και το μεγαλύτερο δώρο του στους ξένους δεν ήταν τα λεφτά του αριστερού Μνημονίου, αλλά το όνομα, ο πολιτισμός και η Ιστορία της Μακεδονίας. Με την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών (την οποία τηρεί κατά γράμμα ο Μητσοτάκης) χάρισε στους ξένους αυτά που δεν χαρίζονται, εκχωρούνται ή δανείζονται.

Τα ίδια και στον κορονοϊό, στον δικαιωματισμό, στη woke ατζέντα, τους γκέι «γάμους», στον αντινατιβισμό, στην Εκκλησία (ο Μητσοτάκης μάλιστα ξεπέρασε τον αριστερό άθεο, θέτοντας απαγορεύσεις άσκησης της χριστιανικής λατρείας την περίοδο της πανδημίας). 

Οπότε, αποφασίστε. Θέλετε κακό εναντίον χειρότερου; 

Συμφορά ή τραγωδία; Πανωλεθρία ή καταστροφή;  

Την ...

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Όποιος έχει άκρες επιβιώνει, όποιος έχει συνείδηση πληρώνει…

mpourdelo-I-ELLAS – parodynews

 

Του Strange Attractor

Για μια ακόμη φορά σύσσωμη η Ελλάδα, πολιτικοί, λαός, και ΜΜΕ… πέφτει από τα σύννεφα.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει κάθε φορά που αποκαλύπτεται ένα σκάνδαλο, κάθε φορά που ένας μηχανισμός αποδεικνύεται διάτρητος, κάθε φορά που ένας άνθρωπος πεθαίνει επειδή κάποιοι δεν έκαναν τη δουλειά τους όπως έπρεπε.

Και κάθε φορά η χώρα φοράει το ίδιο προσωπείο… «Μα πώς έγινε αυτό; Ποιος φταίει; Πού ήταν το κράτος;»

Έλα μου ντε… πού ήταν το κράτος;

Εκεί που βρίσκεται συνήθως. Απόν. Σε βυθιότητα…

Και όταν δεν είναι απόν, είναι συχνά κομματικό, πελατειακό, γραφειοκρατικό, φοβισμένο, ή απλώς ανίκανο να επιβάλει τους κανόνες που το ίδιο έχει θεσπίσει.

Αυτή είναι η μεγάλη ελληνική παθογένεια. Όχι ότι δεν υπάρχουν νόμοι, το αντίθετο μάλιστα, αλλά ότι πάρα πολλές φορές ο νόμος εφαρμόζεται αφού γίνει η ζημιά. Και όχι πάντα σε όλους επί ίσοις όροις.

Στην πολιτική ζωή, η πελατειακή λογική έχει αφήσει βαθύ αποτύπωμα. Ρουσφέτια, κομματικές εξυπηρετήσεις, διορισμοί, «δικά μας παιδιά», μηχανισμοί προστασίας, άνθρωποι που επιβιώνουν όχι επειδή είναι ικανοί, αλλά επειδή γνωρίζουν ποιον πρέπει να πάρουν τηλέφωνο.

Δεν είναι όλοι έτσι. Και αυτό πρέπει να λέγεται…

Υπάρχουν πολιτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι, δικαστικοί, γιατροί, εκπαιδευτικοί, και επαγγελματίες που κάνουν ευσυνείδητα τη δουλειά τους.

Το πρόβλημα είναι ότι το σύστημα πολύ συχνά δεν προστατεύει αυτούς.

Προστατεύει τον επιτήδειο! Τον καπάτσο…

Ο εργατικός και φιλότιμος γίνεται «κορόιδο». Ο ευσυνείδητος, με ανατροφή από το σπίτι,  φορτώνεται τη δουλειά του αδιάφορου.

Ο άνθρωπος που αρνείται να παρακάμψει τη διαδικασία θεωρείται δύσκολος. Εκείνος που έχει «γνωριμίες» βρίσκει λύση…

 

Και κάπως έτσι δημιουργείται μια κοινωνία στην οποία η αρετή γίνεται μειονέκτημα, και η εξυπνάδα ταυτίζεται με την ικανότητα να ξεγλιστράς, και να περνάς στη τούφα.

Και τώρα, βλέπουμε πως το περίφημο κράτος δικαίου, το επιτελικό, εκείνο των «αρίστων»,  συναντά την ιδιωτική υγεία, την οποία σιγοντάρει και στηρίζει παντοιοτρόπως οκτώ χρόνια τώρα.

Η υπόθεση του θανάτου του Μαζωνάκη δεν είναι απλώς μία τραγωδία που απασχολεί τη Δικαιοσύνη. Είναι και μια αφορμή να κοιτάξουμε κατάματα ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα…

Ποιος ελέγχει εκείνους που ασκούν ιατρικές πράξεις πίσω από κλειστές πόρτες;

Οι δύο γιατροί έχουν προφυλακιστεί αντιμετωπίζοντας βαριές κατηγορίες, τις οποίες αρνούνται, και η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη.

Αυτά είναι τα γεγονότα που πρέπει να διερευνηθούν μέχρι τέλους.

Όχι οι υποκριτικές τηλεοπτικές κραυγές. Όχι οι πρόχειρες ετυμηγορίες ασχέτων, ή μίσθαρνών. Όχι η ανθρωποφαγία…

Η Δικαιοσύνη (λέμε τώρα) πρέπει να κάνει τη δουλειά της. Και να την κάνει μέχρι τέλους.

Αλλά υπάρχει ένα ερώτημα που αφορά όλους μας.

Αν ένας χώρος μπορούσε να λειτουργεί και να πραγματοποιούνται εκεί ιατρικές πράξεις για τις οποίες τίθενται σήμερα σοβαρά ζητήματα αδειοδότησης και ελέγχου, πού ήταν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί πριν συμβεί η τραγωδία; Χμ;

Αυτό είναι το κύριο ερώτημα.

Γιατί ο έλεγχος που έρχεται μετά τον θάνατο δεν είναι πρόληψη.

Είναι καθυστερημένη αντίδραση.

Και η καθυστερημένη αντίδραση, όσο αυστηρή κι αν είναι, δεν ξαναφέρνει κανέναν πίσω.

Το ελληνικό «δεν βαριέσαι», ή «πάμε κι όπου μας βγάλει» μπορεί να γίνει θανατηφόρο

Το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι μόνο η διαφθορά.

Είναι η κουλτούρα της ανοχής.

Το «έλα μωρέ».

 

Το «έτσι γίνεται».

Το «μην μπλέκεις».

Το «ξέρεις ποιος είναι αυτός;».

Το «βρες έναν γνωστό».

Το «κάνε τα στραβά μάτια».

Το «μην είσαι υπερβολικός».

Αυτές οι μικρές φράσεις είναι τα λιθαράκια από τα οποία χτίζεται η μεγάλη θεσμική παρακμή.

Γιατί η διαφθορά δεν αρχίζει πάντοτε με έναν φάκελο γεμάτο χρήματα.

Αρχίζει όταν κάποιος παρακάμπτει έναν κανόνα και κανείς δεν αντιδρά.

Συνεχίζεται όταν ο αρμόδιος βλέπει και σιωπά.

Μεγαλώνει όταν ο προϊστάμενος γνωρίζει, και δεν θέλει να μπλέξει.

Και ολοκληρώνεται όταν η κοινωνία συνηθίζει τόσο πολύ την παρανομία, ώστε να θεωρεί ύποπτο εκείνον που ζητά απλώς να εφαρμοστεί ο νόμος.

Το κράτος δεν μπορεί να είναι παρόν μόνο στις κηδείες

Αυτό είναι το μεγάλο πολιτικό ζήτημα.

Όχι ποιο κόμμα θα κερδίσει τις εντυπώσεις από την επόμενη καταγγελία.

Αλλά αν το κράτος μπορεί να λειτουργήσει πριν από την τραγωδία.

Να ελέγξει πριν.

Να πιστοποιήσει πριν.

Να απαγορεύσει πριν.

Να επιβάλει κυρώσεις πριν.

Να κλείσει μια επικίνδυνη δραστηριότητα πριν υπάρξει θύμα.

Αυτό σημαίνει κράτος.

Τα υπόλοιπα είναι δημόσιες σχέσεις.

Γιατί αν ένας πολίτης πρέπει πρώτα να πεθάνει για να ανακαλύψουμε ότι ένας χώρος δεν είχε τις απαιτούμενες προϋποθέσεις, τότε κάτι έχει αποτύχει πολύ πριν από τη στιγμή του θανάτου.

Και η ευθύνη δεν μπορεί να αναζητείται μόνο στον τελευταίο κρίκο της αλυσίδας.

 

Πρέπει να εξετάζεται ολόκληρη η αλυσίδα.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλους «σωτήρες»

Χρειάζεται κάτι πολύ πιο πεζό και πολύ πιο δύσκολο… κανόνες που εφαρμόζονται.

Ίδιους για όλους.

Για τον πολιτικό, και τον ψηφοφόρο του.

Για τον ισχυρό, και τον ανώνυμο.

Για τον επώνυμο γιατρό, και τον άγνωστο ασθενή.

Για τον κομματικό φίλο, και τον πολίτη που δεν έχει κανέναν να τηλεφωνήσει.

Μια χώρα δεν κρίνεται από το πόσους νόμους έχει.

Κρίνεται από το αν ο ισχυρός φοβάται πραγματικά ότι θα υποστεί τις συνέπειες όταν παραβιάσει τον νόμο.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αποτυχία της μπανανίας μας.

Έχουμε φτιάξει μια κοινωνία όπου πάρα πολλοί άνθρωποι φοβούνται τον νόμο, ενώ κάποιοι άλλοι  δεν φοβούνται τίποτα.

Αυτό όμως δεν είναι δημοκρατική κανονικότητα, είναι θεσμική ανισότητα.

Και όσο συνεχίζουμε να ανεχόμαστε την αργομισθία, το ρουσφέτι, την ευνοιοκρατία, την κομματοκρατία, τις κλίκες, την παραβίαση των κανόνων, και τον ανεπαρκή έλεγχο, θα συνεχίσουμε να ανακαλύπτουμε σκάνδαλα αφού πρώτα έχουν γίνει καταστροφές.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλη μία τριμελή επιτροπή (από 5-6 ειδικούς που έλεγε κι ο Βαμβακούλας) που θα συνεδριάσει κατόπιν εορτής.

Δεν χρειάζεται άλλη μία τηλεοπτική παράσταση δήθεν αγανάκτησης.

Δεν χρειάζεται άλλους πολιτικάντηδες, που θα δηλώσουν με στόμφο ότι «θα χυθεί άπλετο φως».

Χρειάζεται …

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΑΡΙΣΤΕΡΟΦΟΒΙΚΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Η πόλη ανήκει στους λίγους που φωνάζουν και βασανίζουν τους πολλούς

Άνοιξε το κέντρο της Αθήνας – Ολοκληρώθηκαν τα αντιπολεμικά συλλαλητήρια για την άφιξη Ρούμπιο

 

Του Μάνου Βουλαρίνου

βασανιστής (ο) 1. αυτός που το επάγγελμα ή το χόμπι του είναι να βασανίζει «με το που ανακοινώθηκε η ημέρα της άφιξης του Ρούμπιο ανακοίνωσαν και οι βασανιστές τις ώρες των βασανιστηρίων» 2. αυτός που συμμετέχει σε συγκεντρώσεις και πορείες «πολύ φοβάμαι ότι ο σύντροφος Γεωργόπουλος δεν είναι βασανιστής… δεν θυμάμαι ποτέ να τον έχω δει σε κάποια συγκέντρωση ή σε κάποια πορεία»

Μια επίσκεψη ενός υψηλόβαθμου Αμερικανού αξιωματούχου σημαίνει ταλαιπωρία για όσους κατοικούν στο κέντρο της πόλης ή για όσους το χρησιμοποιούν για τις μετακινήσεις τους.

Και αυτό, περισσότερο από τα μέτρα ασφαλείας, οφείλεται στους συμπολίτες που κάθε τέτοια επίσκεψη τη βλέπουν ως ευκαιρία να επιβεβαιώσουν την ύπαρξή τους βασανίζοντας τους συμπολίτες τους.

Πορείες, συγκεντρώσεις και λοιπές τελετουργίες, που στον Μάρκο Ρούμπιο δεν θα στοιχίσουν το παραμικρό, θα γίνουν αφορμή να ταλαιπωρηθούν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, προκειμένου να κάνουν το κομμάτι τους μερικές εκατοντάδες.

Και φυσικά η ευθύνη ανήκει όλη στην πολιτεία, που, παραδομένη στις φοβίες της και στα ταμπού του παρελθόντος, αφήνει τους λίγους φανατικούς να βασανίζουν τους πολλούς, οι οποίοι κάθε τρεις και λίγο μετατρέπονται σε σάκους του μποξ πάνω στους οποίους εκτονώνονται κομματικά και ιδεολογικά στρατιωτάκια.

Δυστυχώς, και αυτή η κυβέρνηση έχει αποφασίσει ότι…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Τα απόρρητα της Κυψέλης

 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Το πιο καλά κρυμμένο μυστικό του ελληνικού κράτους δεν είναι η διάταξη των ενόπλων δυνάμεών του. Είναι τι ακριβώς γίνεται στην Κυψέλη.

Από τον περασμένο Απρίλιο, που εμφανίστηκαν τα πρώτα προβλήματα κατά την εκσκαφή της Γραμμής 4, ακούμε μόνο μισόλογα, κι αυτά παρφουμαρισμένα, όπως π.χ. ότι «η κατασκευή της σήραγγας της Γραμμής 4 του μετρό εκτελείται σε πλήρη συμμόρφωση με τα πιο σύγχρονα πρότυπα ασφαλείας για την κατασκευή σηράγγων σε αστικό περιβάλλον» (15.7.2026).

Η μυστικότητα της εταιρείας αποδίδει καρπούς. Οπως η ίδια αναφέρει στην ανακοίνωση της 15ης Ιουλίου: «Από τις 08/05/26 οι εργασίες του TBM (Σ.Σ.: μετροπόντικας) έχουν ανασταλεί καθώς διαπιστώθηκαν μη αναμενόμενες και ανιχνεύσιμες συνθήκες στο ιδιαίτερα ασθενές γεωλογικό υπόβαθρο».

Επρεπε να εμφανιστούν οι ρωγμές στις πολυκατοικίες, να προσφύγουν οι κάτοικοι στον Δήμο Αθηναίων και στη Δικαιοσύνη, για να ανακοινώσει η εταιρεία – δύο μήνες μετά! – το πρόβλημα.

Ορθώς ο Χάρης Δούκας ξέσπασε κατά των υπευθύνων, μιλώντας στο Mega News 104,6: «Τρεις μήνες αφού είχε σταματήσει ο μετροπόντικας στην Κυψέλη δεν το ήξερε ούτε ο δήμαρχος ούτε ο υπουργός. (…) Μας έδωσαν ύστερα από πολλές πιέσεις και προφανώς και την εισαγγελική παρέμβαση, δεδομένα ημιτελή, αλλά και αυτά τα δεδομένα για 14, μόλις, πολυκατοικίες, από τις 35 που είπε ο υπουργός ότι διερευνούνε, και φαίνεται ότι σε αρκετές από αυτές, οι καθιζήσεις γενικά είναι 4 φορές μεγαλύτερες από το επιτρεπτό όριο. Το είχαν αποκρύψει αυτό» (3.10.2026).

Προχθές η εταιρεία εξέδωσε μια νέα ανακοίνωση 209 λέξεων, αναφέροντας ότι «παραδόθηκαν στην Ελληνικό Μετρό Α.Ε. οι πρώτες ενδιάμεσες εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΤΕΕ) για 14 κτίρια στην περιοχή της Κυψέλης».

Τι λένε αυτές οι εκθέσεις;

Απόρρητο.

Τι ευρήματα υπάρχουν;

«Η Ελληνικό Μετρό αξιολογεί», λέει η ανακοίνωση. Δεν αναφέρει καν ποια είναι τα 14 κτίρια που «αξιολογούνται», έτσι για να ξέρουμε να μην περνάμε από κάτω. Μόνο από δημοσιογραφικές πληροφορίες μπορούν να εντοπιστούν κάποια από αυτά.

Να σημειώσουμε ότι μετά έναν σεισμό, η πρώτη καταγραφή τελειώνει σε μια εβδομάδα. Οι άνθρωποι που κατοικούν στην περιοχή δεν πρέπει να γνωρίζουν, έξι μήνες μετά;

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η λογοδοσία, που αποτελεί δημοκρατικό καθήκον όλων των εμπλεκομένων, από την κυβέρνηση μέχρι το ΤΕΕ και την κατασκευάστρια εταιρεία.

Είναι και η άθλια διαχείριση αυτής της κρίσης.

Αυτή αφενός τροφοδοτεί τη δυσπιστία των πολιτών στο σύστημα· στο σκοτάδι και με τα μισόλογα φουντώνουν διάφορα κακά.

Αφετέρου, έχει ήδη αρχίσει να βγάζει τους κατοίκους στο πεζοδρόμιο. Το περασμένο Σάββατο έγινε η πρώτη διαμαρτυρία στην Πλατεία Κυψέλης. «Ζητάμε να μας δοθούν τα πλήρη στοιχεία του έργου για να δούμε τα αίτια που προκάλεσαν τις ζημιές. Επίσης, τα αποτελέσματα των ελέγχων για τη στατικότητα, τις γεωτεχνικές και γεωλογικές μελέτες…», είπε ο Χρήστος Ρόκας, μέλος της πρωτοβουλίας κατοίκων Κυψέλης (Αθήνα 984, 3.10.2026).

Ο,τι γίνεται στην Κυψέλη δεν μπορεί να μένει στα συρτάρια των ιθυνόντων…

Οι ρωγμές ως ευκαιρία:

Είχε «μαλλιάσει» η πένα του Στέφανου Μάνου γράφοντας για τη «δίκαιη αξιοποίηση του Ελληνικού».

Η ιδέα του ήταν απλή: «είχα προτείνει επί κυβερνήσεως Σημίτη να οργανωθεί για να υποδεχθεί το Ελληνικό (μια ζώνη) με πολυτελείς κατοικίες πνιγμένες στο πράσινο και με τα λεφτά που θα εισπραχθούν να δημιουργηθούν (…) 20 πάρκα σε μπετονόπληκτες πυκνοκατοικημένες περιοχές της ευρύτερης Αθήνας» (fb 3.10.2017).

Η κρίση, όμως, δημιούργησε στο κράτος ανάγκη για έσοδα. Το Ελληνικό χτίστηκε περισσότερο απ’ όσο πρότεινε ο Στέφανος Μάνος, και οι πυκνοκατοικημένες περιοχές παρέμειναν «μπετονόπληκτες».

 

Ο νυν πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης, είχε υποσχεθεί ως υποψήφιος δήμαρχος το 2006 να γκρεμίσει πολυκατοικίες για να κάνει χώρους πρασίνου. Τελικώς κατεδάφισε ένα κτίριο του ΝΑΤ στην Ομόνοια και υποσχέθηκε συνέχεια στην Κυψέλη.

Σύμφωνα με την Eurostat (Population density, 2024) ο Κεντρικός Τομέας Αθηνών έχει 11.142 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ η Ανατολική Αττική έχει 343 και ο μέσος όρος της χώρας είναι 81/τ.χλμ.

Μήπως οι ρωγμές είναι ευκαιρία να αποζημιωθούν ή να μετεγκατασταθούν οι «μετρόπληκτοι», και εκεί που υπάρχει ο κύριος όγκος των πληγεισών πολυκατοικιών να φτιαχτεί μια πλατεία που θα λέγεται «Αττικό Μετρό»;

Το «αυτό δεν γίνεται», έγραφε ο Στέφανος Μάνος, «είναι...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Λαβωμένα σπίτια στην Ελλάδα 2.0 των "αρίστων"

 

Υφυπουργός υποδομών και μεταφορών Νίκος Ταχιάος για ΒΟΑΚ - YouTube

Μαλάκας: Η πιο Συχνή Ελληνική λέξη και η Σημασία της - AtCorfu

 

Toυ ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ 

Αυτό που βιώνουν οι κάτοικοι της Κυψέλης τους τελευταίους μήνες είναι αδιανόητο και, παραδόξως, δεν έχει λάβει την προσοχή που του πρέπει, παρά τη σοβαρότητα και τις προεκτάσεις του.

Κατά κάποιον τρόπο που κανείς δεν έχει ακόμη εξηγήσει υπεύθυνα, 35 κατοικημένες πολυκατοικίες έχουν υποστεί σοβαρά πλήγματα από τη διέλευση του μετροπόντικα, με αποτέλεσμα η στατική τους επάρκεια να εγείρει τεράστια ανησυχία.

Η ανησυχία εδράζεται μεταξύ άλλων στην ασάφεια της κατάστασης, αφού οι υπουργικές παλινωδίες και η έλλειψη αξιόπιστων ελέγχων έχουν δημιουργήσει ένα καθεστώς εξοργιστικής απροσδιοριστίας:

Ποια είναι η βαρύτητα των ζημιών σε κάθε κτίριο;

Μπορούν οι κάτοικοι των πολυκατοικιών να συνεχίσουν να μένουν στα διαμερίσματά τους ή αναλαμβάνουν ρίσκο;

Εχει το κράτος σχέδιο για την επανόρθωση του σφάλματός του;

Είναι σε θέση να παράσχει στους ενοίκους ό,τι χρειάζονται και ό,τι μπορεί να χρειαστούν – από προσωρινά καταλύματα μέχρι αποζημιώσεις αντίστοιχες της αξίας των σπιτιών που ίσως χάσουν;

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ζημιές (ρωγμές, καθιζήσεις κ.λπ.), που δεν ξέρουμε αν και κατά πόσον γίνεται να αποκατασταθούν, ενδέχεται να είναι πολύ πιο εκτεταμένες απ’ ό,τι έχει έως τώρα αναφερθεί. Η Κυψέλη είναι γεμάτη κτίρια που κατοικούνται εν μέρει, με διαμερίσματα για χρόνια άδεια ή με ηλικιωμένους ενοίκους που μπορεί να μην έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει δίπλα, από πάνω κι από κάτω τους.

Η αντιμετώπιση μιας αστικής κρίσης με διάφορα επανορθωτικά μέτρα είναι το επείγον κομμάτι της διαχείρισης, όμως δεν είναι το μοναδικό. Το κράτος έχει υποχρέωση να συνδράμει τους πληγέντες, αλλά παράλληλα πρέπει να διαγνώσει και να μας περιγράψει αναλυτικά τι πήγε τόσο στραβά ώστε οι πολίτες να βρεθούν στην επισφαλή θέση που βρέθηκαν.

Μόνο έτσι θα βεβαιωθούμε ότι δεν θα βρεθούν στην ίδια θέση άλλοι πολίτες στο μέλλον. Ποιος σκάβει την περίφημη σήραγγα του μετρό, με ποια επίβλεψη, με ποια μέτρα ασφαλείας και με βάση ποια μελέτη;

Είναι σημαντικό να μάθουμε αν οι ζημιές ήταν αποτέλεσμα αβλεψίας στο σχέδιο ή στο πεδίο· αν έχουμε να κάνουμε με σφάλμα θεωρητικό ή εκτελεστικό.

Είναι σημαντικό να μάθουμε επίσης ποιος ευθύνεται για το σφάλμα και πώς ακριβώς θα λογοδοτήσει γι’ αυτό.

Προς το παρόν, όπως συνηθίζεται σε τέτοιες καταστάσεις στην Ελλάδα, παρακολουθούμε τα επίχειρα της δομικής μας παραλυσίας: οι πληγέντες αυτοοργανώνονται για να διεκδικήσουν όχι μόνο το δίκιο τους, αλλά στοιχειώδεις πληροφορίες σχετικά με το υπαρξιακό πρόβλημα που άλλοι τούς προκάλεσαν. Και οι πληροφορίες έρχονται με το σταγονόμετρο, εν κρυπτώ, σαν να είναι σημαντικότερο να τηρηθούν τώρα οι τύποι, παρά όταν σκαβόταν το υπέδαφος της πιο πυκνοκατοικημένης περιοχής της πόλης.

Καθώς η κυβέρνηση συνηθίζει να λυπάται τον εαυτό της και να συνδέει τις αποτυχίες της με λαϊκισμούς και τοξικότητες πέρα από τον έλεγχό της, θα ήταν χρήσιμο να εξετάσει, με αφορμή την Κυψέλη, το ενδεχόμενο η ίδια της η ανεπάρκεια να γεννά τον λαϊκισμό και την τοξικότητα που τάχα απεχθάνεται.

Οι άνθρωποι που φοβούνται να κοιμηθούν στο σπίτι τους και αναρωτιούνται αν αύριο θα υπάρχει, ενώ παράλληλα υφίστανται τον εμπαιγμό του κρατικού μηχανισμού, ο οποίος ούτε καν μπορεί να αξιολογήσει τις επίμαχες ζημιές, πού να στραφούν αν όχι στη δυσπιστία και στην καχυποψία;

Oσοι παρακολουθούν τους συμπολίτες τους να αγωνιούν, φοβούμενοι πως την επόμενη φορά θα πάθουν τα ίδια, πώς να μη δουν το κράτος ως δυνητικό εχθρό;

Την ίδια ώρα, πάνω από τη συμφορά πετούν ορεξάτα τα γνωστά πολιτικά κοράκια, έτοιμα να τραφούν από το δράμα και να καβαλήσουν τον άνεμο ενός ακόμη λαϊκού κινήματος κατά του «συστήματος».

Ακόμη κι αυτά, όμως, τη δουλειά τους κάνουν. Η σπειροειδής πτώση της κοινωνίας στο γνώριμο πηγάδι της εχθροπάθειας είναι τόσο προβλέψιμη, που μοιάζει σκηνοθετημένη. Αυτή τη φορά…

 

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών σουργελαράδων κωμωδία

Υπαρκτού ξυλολιοκίνητου κβαντικού Καρυστιανισμού κωμωδία

ΝουΔο-Αριστερο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίικα αφελληνισμένου νεοκατσαπλιά Υπαρακτού Ελληνισμού κωμωδία : Αφύπνιση νεοταξικά λοβοτομημένων ελληνόφων ξεφτιλαράδων από τον Μάρκο Ρούμπιο!

Σαν σήμερα (9/10/ΧΧΧΧ)

 

1776: Μία ομάδα ισπανών ιεραποστόλων ιδρύει μία πόλη στα δυτικά των ΗΠΑ, που σήμερα ονομάζεται Σαν Φραντσίσκο.
1912: Ο ελληνικός στόλος, υπό το ναύαρχο Κουντουριώτη, καταλαμβάνει τη Λήμνο και κηρύσσει τον αποκλεισμό του νησιού.
1944: Οι Ναζί βομβαρδίζουν την Αθήνα, τρεις ημέρες προτού φύγουν από την πόλη. Έξι νεκροί και 22 τραυματίες, ο απολογισμός.
1940: Γεννιέται ο Τζον Λένον
1967: Εκτελείται στη Ζουγκλα της Βολιβίας ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, αργεντινός κομμουνιστοφασισταράς επαναστάτης. 

2014: Φεύγει από τη ζωή μια θρυλική μορφή των ελληνικών γηπέδων, ο γνωστός σε όλους Μητσάρας.







2016: Aφηnei την τελευταία της πνοή στα 80 της χρόνια η Νάντια Κωνσταντοπούλου, νικημένη από το Αλτσχάιμερ









2018: Πεθαίνει από καρδιακό επεισόδιο Ο 44χρονος υποπλοίαρχος του Λιμενικού Σώματος, Κυριάκος Παπαδόπουλος γνωστός ως  «ήρωας του Αιγαίου» καθώς σαν κυβερνήτης του περιπολικού σκάφους ΠΛΣ 602  έσωσε πάνω από 5.000 πρόσφυγες με το πλήρωμά του 
 Είχε τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών, ενώ διεκδίκησε και το Όσκαρ για το ντοκιμαντέρ «4.1 miles» στο οποίο «πρωταγωνίστησε»

 

 

2024  Εντοπίζεται  νεκρός στη πισίνα του σπιτιού του στη Γλυφάδα  σε ηλικία 31 ετών ο ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού και της εθνικής Ελλάδος Τζόρτζ Μπάλντοκ. 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΟ-ΜΠΟΥΧΕΣΙΣΜΟΣ: Συμβουλές προς τον ξεφτιλισμένο εθνικό μας μπουχέσα...

Image 

Γράφει ο "Κύριος Πρόεδρος"

 Παρότι είχες το όνομα του ιδρυτή της παράταξης που σε τάισε, σε πότισε και σε έκανε άρχοντα της Ραφήνας, την έγραψες στα πρησμένα από τη χοληστερίνη γεννητικά σου όργανα.

Η παράταξη που το 2004 σε τίμησε κάνοντάς σε πρωθυπουργό. Και αντί να απογειώσεις τη χώρα, να την πας στον Θεό, της φόρτωσες λίγο παραπάνω έλλειμμα για να ταΐσεις το δικό σου κομματικό κοινό.

Και τώρα μας κρατάς και κακία, μεγάλε απόγονε του ιδρυτή της παράταξης. Μαζί με τον άλλον τον βλαμμένο από την Καλαμάτα, μας το παίζετε και δεξιοί.

Κάθε φορά που σε βλέπω, μουτζώνομαι που σε ψήφισα. Για τον άλλον από την Καλαμάτα δεν το συζητάω καν.

Τελικά κατάλαβα ότι η Ελλάδα ήθελε ένα κράμα, ένα σουρωτήρι που να σουρώσει όλη τη μαλακία και από το ΠΑΣΟΚ και από τη Νέα Δημοκρατία, ώστε τουλάχιστον να βγει μια κυβερνώσα παράταξη, με τα καλά της και τα κακά της, μπας και προχωρήσει επιτέλους αυτή η έρημη χώρα.

Χοντρέ, μεγάλη κίνηση που δεν εμφανίστηκες. Κράτα και μερικά υπογλώσσια για την τετραετία του Κούλη, γιατί δεν σε βλέπω καλά.

Πάρε τηλέφωνο και τον Αντώνη, γιατί...

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΟ-ΚΑΡΑΜΑΝΛΟ-ΜΠΟΥΧΕΣΙΣΜΟΣ: Απουσίες

 

📍Αιχμές για την απουσία του Νίκου Δένδια από την εκδήλωση για τα 52 χρόνια  της ΝΔ άφησε ο Άδωνις Γεωργιάδης, τονίζοντας ότι και ο ίδιος είχε  υπουργικές υποχρεώσεις αλλά επέστρεψε στην Αθήνα. « 

 Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ο Αδωνις Γεωργιάδης απορεί με ορισμένους συναδέλφους του «που επέλεξαν να λείπουν από τη χθεσινή μας εορτή, επειδή λέει είχαν άλλες υπουργικές υποχρεώσεις», όπως έγραψε σε ανάρτηση του στα σόσιαλ. 

Εννοούσε, βέβαια, τον συνάδελφό του, υπουργό Αμυνας, Νίκο «Δαρείο» Δένδια, αλλά από σεμνότητα και, προφανώς, συναδελφική αλληλεγγύη ο κ. Γεωργιάδης απέφυγε να τον ονομάσει. Aλλωστε, η απορία του ήταν γνήσια και ειλικρινής. Απορεί ο άνθρωπος και μοιράζεται την απορία του με τους άλλους. Δεν το είπε με σκοπό να εκθέσει τον κ. Δένδια…

Φυσικά, αστειεύομαι. Εννοείται ότι σκοπός του κ. Γεωργιάδη ήταν να εκθέσει τον συνάδελφο, διότι οι φιλοδοξίες των δύο υπουργών συγκρούονται: αμφότεροι διεκδικούν τη θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη, όταν έλθει η ώρα να την αδειάσει. 

Για όσους ενδεχομένως ενδιαφέρονται, την ημέρα του πάρτι των 52 ετών της ΝΔ, ο κ. Δένδιας ήταν στη Βενετία για τις ανάγκες κάποιας «Πρωτοβουλίας Αδριατικής-Ιονίου ADRION», την ύπαρξη της οποίας ομολογουμένως αγνοούσα. Διαπίστωσα όμως ότι είναι είδος «talking shop», που λένε οι Αγγλοι, ή ταξιδιωτικό γραφείο, που λέμε εμείς, για να γνωρίζονται οι υπουργοί Αμυνας των χωρών της Αδριατικής και του Ιονίου.

Πέραν αυτού όμως, φυσικό ήταν να απουσιάζει ο κ. Δένδιας, διότι με έναν ιδιότυπο τρόπο κρατάει απόσταση συνεργαζόμενου από την κυβέρνηση στην οποία μετέχει ως υπουργός. Επιπλέον, λειτουργεί ήδη ως δυνάμει διάδοχος ή μάλλον ως σκιώδης αρχηγός του κόμματος. Για τον λόγο αυτόν μάλιστα έκανε τη δική του γιορτή για τα γενέθλια της ΝΔ. Εκεί εκστόμισε και τον ανατριχιαστικό μπακαλιάρο ότι «η ΝΔ είναι μια όμορφη κοπέλα πενήντα δύο ετών». Ισως να ήταν και αυτό ένας λόγος για να απουσιάζει από το επίσημο πάρτι γενεθλίων. Μπορεί να κατάλαβε τι είχε πει και να ντρεπόταν να αντιμετωπίσει την καζούρα.

Επισημάνθηκε επίσης η απουσία του Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Είναι, φαίνεται, ακόμη χολωμένος με τον Μητσοτάκη, επειδή δεν στηρίχθηκε η υποψηφιότητά του για τη θέση αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Νιώθει ότι αδικείται από τη σημερινή ηγεσία, η οποία υποτιμά τις εγνωσμένες ικανότητές του, ενώ ο ίδιος έχει τόσο πολλά να προσφέρει ακόμη. Αλλά και πιο πίσω αν πάμε στον χρόνο, βρίσκουμε την ήττα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη στις εσωκομματικές εκλογές του 2015, που επιπλέον ανέδειξαν και τη διοικητική ανεπάρκεια του κ. Μεϊμαράκη, αφού χρειάστηκε να αναβληθεί ο πρώτος γύρος της εκλογικής διαδικασίας λόγω ελλιπούς τεχνικής προετοιμασίας. Οσο συμπαθής και αν είναι ως πρόσωπο ο κ. Μεϊμαράκης, η περίπτωσή του είναι το κλασικό παράδειγμα των συνεπειών που προκύπτουν, όταν συμβεί κάποιος να προαχθεί πέραν των δυνατοτήτων του.

Τέλος, αισθητή ήταν και η απουσία του Κώστα «Ακάματου» Καραμανλή, όχι μόνο επειδή εξελέγη δύο φορές πρωθυπουργός, αλλά και λόγω της συνωνυμίας (και της συγγένειας, είναι αλήθεια…) με τον ιδρυτή του κόμματος Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ομως, αν έλειψε από κάπου ο κ. Καραμανλής, πρέπει να ήταν μάλλον στη γιορτή της 3ης του Σεπτέμβρη ή Σεμτέμβρη (όπως προφέρεται από τον αυθεντικό Πασόκο). Εκεί, στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα, είναι η καρδιά του, παρά στη ΝΔ του θείου του.  

Ηταν εξάλλου ο πρωτεργάτης στον ουσιαστικό εκπασοκισμό της ΝΔ, διότι οι δικές του κυβερνήσεις με την πολιτική «Τσοβόλα, δώσ’ τα όλα» χρεοκόπησαν τη χώρα. 

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η Δεξιά της γαλάζιας πασοκαρίας απεχθάνεται τους εκσυγχρονιστές που μετακόμισαν στη ΝΔ από το ΠΑΣΟΚ και, κατά σύμπτωση, είναι οι πιο παραγωγικοί και πετυχημένοι.

Το μόνο βέβαιο, πάντως, είναι ότι και οι τρεις ...

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΟ-ΜΠΟΥΧΕΣΙΣΜΟΣ: Οι λαμπρές εορτές των δύο «Νέων Δημοκρατιών».

 

Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

Το σκηνικό στο παλιό αμαξοστάσιο ΟΣΥ στο Γκάζι έμοιαζε με το σκηνικό στον Αλιμο. Με ανοιχτά πουκάμισα, χωρίς γραβάτα, με μπλε κοστούμια, χωρίς υψηλό βάθρο, μ’ ένα μικρόφωνο στο χέρι, αμφότεροι οι ομιλητές ευχαριστούσαν το κοινό τους. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στα γενέθλια της Ν.Δ. και ο Νίκος Δένδιας στη δική του «γιορτή», που προηγήθηκε, δεν έβγαλαν λόγους σχοινοτενείς. Η στιγμή δεν ήταν για να αραδιάσουν «σεντόνια» με νούμερα και προγράμματα. Ηταν για να τονώσουν τον κομματικό πατριωτισμό του ακροατηρίου τους. Το κόμμα των δύο εκδηλώσεων είναι ίδιο. Είναι όμως ίδιο και το ακροατήριο;

Από τις απουσίες των πεντηκοστών δεύτερων γενεθλίων της Νέας Δημοκρατίας εκείνη που σχολιάστηκε περισσότερο ήταν και η πιο αναμενόμενη: αυτή του Κώστα Καραμανλή. 

 Η σιωπηρή –και σποραδικά ηχηρή– εσωκομματική αντιπολίτευση του πρώην πρωθυπουργού εκδηλώνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια διά των αποστάσεων. Η Ν.Δ. πορεύεται έτσι χωρίς την επίσημη αντιπροσωπεία του συστατικού της ονόματος. Μισό χρόνο και κάτι πριν από τις εκλογές έχει φανεί ότι ο Καραμανλής ούτε θα στηρίξει ούτε, πάντως, θα έρθει σε ρήξη με το κόμμα που ίδρυσε ο θείος του. Θα κρατηθεί τόσο μακριά, ώστε να μπορεί μετά το εκλογικό γεγονός να λέει ότι εκείνος είχε εμμέσως προειδοποιήσει για ένα αποτέλεσμα στο οποίο ήταν σοφά αμέτοχος.

Ούτε η απουσία του Νίκου Δένδια ήταν απροσδόκητη. Για τον υπουργό Αμυνας πάντα βρίσκεται ένα διπλωματικό πρόσχημα για τη δική του απόσταση. Το μπιτς μπαρ του Αλίμου (με το εύγλωττο όνομα «Ακανθος») απέχει από το παλιό αμαξοστάσιο δέκα ατελείωτα χιλιόμετρα. Οι όρκοι πίστης στην παράταξη έπρεπε να ταξιδέψουν πολύ από τα νότια για να φτάσουν να ακουστούν στην επίσημη γιορτή.

Κάτω από τις πινέζες στον χάρτη κείται ένα πολιτικό παράδοξο. 

Η Ν.Δ. του Αλίμου παραμένει Ν.Δ. Οσοι πήγαν στο μπιτς μπαρ, αλλά όχι στο αμαξοστάσιο, θα ψηφίσουν εντέλει το ίδιο κόμμα. Οι δύο Ν.Δ. είναι καταδικασμένες να συνυπάρξουν την άνοιξη του 2027 στην ίδια κάλπη.

Η απούσα από τα γενέθλια Ν.Δ. δεν αιθεροβατεί. Μπορεί να μην έχουν όλοι οι φορείς της τα ίδια κίνητρα. Ο παλαιοκαραμανλικός ρεαλισμός τους, ωστόσο, τους αναγκάζει να αναγνωρίσουν ότι αν είναι να υπάρξει εναλλακτική στον Μητσοτάκη δεν μπορεί παρά να προκύψει μέσα από την ίδια την παράταξη. Πράγμα που επιδέχεται και αντίστροφη ανάγνωση: αν μπορεί σήμερα από κάποιον να χάσει ο Μητσοτάκης, παρότι θα είναι πρώτος για τρίτη συνεχόμενη εκλογική αναμέτρηση, είναι από το ίδιο του το κόμμα. 

 Ο στόχος είναι η αναπόφευκτη πρωτιά του να είναι τόσο χλωμή, ώστε να μετρήσει σαν μη νίκη. Μια μη νίκη, όμως, σε τέτοιο επίπεδο που θα επιτρέψει στο κόμμα να ανανήψει στις δεύτερες εκλογές.

Δύσκολη εξίσωση. 

Αν έχει ελπίδες να βγει, αυτή η μη-νίκη-που-δεν-θα-είναι-ούτε-συντριβή, χρειάζεται κι ένας καμικάζι. 

 

Και...