Υποχώρησαν οι τσιγκολελετες. Εχουμε ξοδέψει δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς για να πέφτουμε αμαχητί.
— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) September 30, 2026
Χάος ρε πούστηδες. Χίλιες φορές χάος ανθέλληνες pic.twitter.com/ccG1IvwfwJ
Δύο χρόνια έβγαζαν τρελούς όσους έλεγαν ότι στην Κάσο η Τουρκία μας ανάγκασε να σταματήσουμε τις έρευνες κι έρχεται τώρα ο Συρίγος και επιβεβαιώνει τους "πατριώτες της φακής".
— Ιωάννης Βατάτζης (@vatatzis4) September 29, 2026
Ότι τελικά στην Κάσο υποχωρήσαμε δύο φορές. pic.twitter.com/QC8ckGaLMJ
Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη μιλούσε στο ραδιόφωνο, προσπαθώντας να ξεδιαλύνει την παρεξήγηση γύρω από τα οστά του τσάρου Σαμουήλ και την επιστροφή τους στη Βουλγαρία. Εξηγούσε ωραία και στρωτά, με τη συνήθη σαφήνεια του λόγου της, το νομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο γίνονται οι επιστροφές κειμηλίων, ώσπου έθιξε την «ηθική διάσταση» του ζητήματος, όπως την είπε.
Δεν μπορεί, υποστήριξε, εμείς να ζητούμε την επιστροφή των γλυπτών που πριόνισε από τον Παρθενώνα ο Ελγιν, ενώ δεν ακολουθούμε και εμείς την ίδια αρχή έναντι των άλλων.
Θεωρητικά, πολύ σωστά τα λέει η κ. Μενδώνη. Δεν μπορούμε να επικαλούμαστε οικουμενικές ηθικές αξίες και αρχές, αλλά την ίδια ώρα να εξαιρούμε τον εαυτό μας από την ισχύ τους όποτε αυτές δεν μας συμφέρουν. Στην πράξη, όμως, ήδη το κάνουμε, και μάλιστα το κάνουμε με θέματα μάλλον μεγαλύτερης βαρύτητας.
Στα ελληνοτουρκικά, λ.χ., μονίμως επικαλούμαστε το Διεθνές Δίκαιο, παρουσιαζόμαστε ως οι κατεξοχήν υπερασπιστές (στον καθρέφτη μας μόνο, γιατί μη νομίζετε ότι κοροϊδεύουμε κανέναν παραέξω…), ενώ την ίδια ώρα παραβλέπουμε ό,τι δεν μας ευνοεί από το Διεθνές Δίκαιο και, όταν αυτά τα επικαλούνται οι Τούρκοι, εμείς το εκλαμβάνουμε ως πρόκληση και θράσος.
Προ ολίγων ημερών μόλις προκλήθηκε αναστάτωση στην κυβερνητική πλευρά, επειδή ο βουλευτής Αγγελος Συρίγος τόλμησε να πει ότι, μέχρι τώρα, υποχωρήσαμε δύο φορές στην πόντιση του περίφημου καλωδίου για την ηλεκτρική σύνδεση Κύπρου και Ισραήλ με την Ευρώπη.
Βεβαίως και είχε απόλυτο δίκιο ο κ. Συρίγος! Δεν ήταν μυστικό αυτό που είπε. Είναι καταγεγραμμένες οι κυβερνητικές ανακοινώσεις για την έναρξη των εργασιών, όπως και οι δηλώσεις για την αναβολή τους. Πάντα με κάποιο τεχνικό πρόσχημα, στην πραγματικότητα όμως υπό την πίεση των τουρκικών απειλών. Εντούτοις, η κυβερνητική ευπρέπεια επιβάλλει τη διαγραφή γεγονότων και τη λήθη. Κακώς, γιατί η λήθη δεν είναι βάλσαμο στην πληγή, είναι ηλιθιότητα.
Η προσπάθεια να κρυβόμαστε από τη δυσάρεστη πραγματικότητα είναι στάση καταδικασμένη εκ των πραγμάτων να καταλήγει σε αστείο – υπό την προϋπόθεση ότι είμαστε τυχεροί και δεν τελειώνει σε τραγωδία, γιατί υπάρχει πάντα και αυτή η πιθανότητα.
Εν προκειμένω, εντοπίζω το αστείο στη σχετική με τον κ. Συρίγο δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου: «Είναι ένας άνθρωπος που, εκτός από βουλευτής, μιλάει και με την ακαδημαϊκή του ιδιότητα, πάντοτε με ευπρέπεια σε ό,τι λέει». Σημειώστε, δε, ότι ο Παύλος Μαρινάκης είναι ένας έξυπνος άνθρωπος και μακράν ο ικανότερος εκπρόσωπος που είχε η ΝΔ ως κυβέρνηση εδώ και πολλά χρόνια. Εντούτοις, υποχρεώνεται να διατυπώνει τη θέση ότι ο κ. Συρίγος μπορεί ως καθηγητής να μιλάει για τα πράγματα όπως είναι, αλλά ως βουλευτής της συμπολίτευσης οφείλει…












