ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Κύπρος 1974-2026: ώρα να σταματήσουν οι υποχωρήσεις του ελληνισμού

 

 

Του Παντελή Σαββίδη 

Η κυπριακή τραγωδία του 1974  υπήρξε αποτέλεσμα μακροχρόνιων τουρκικών σχεδιασμών, της εγκληματικής επέμβασης της ελληνικής δικτατορίας στα εσωτερικά της Κυπριακής Δημοκρατίας, της στρατιωτικής αποδιοργάνωσης της Αθήνας και της ανοχής των μεγάλων δυνάμεων, οι οποίες προτίμησαν τη συνοχή του ΝΑΤΟ από την υπεράσπιση ενός κυρίαρχου κράτους.

Ήταν ένα αναμενόμενο τραγικό γεγονός μετά τον Εμφύλιο, την επικράτηση μιας στρατοκρατικής, αλλά όχι ικανής αμυντικά, λογικής και της παράδοσης του πολιτικού συστήματος στο ΝΑΤΟ και τους Αμερικανούς παρά στην υποστήριξη του εθνικού συμφέροντος.

Η Κυπριακή Δημοκρατία ιδρύθηκε το 1960 με τις Συμφωνίες Ζυρίχης–Λονδίνου και ένα σύνθετο δικοινοτικό σύνταγμα.

Η Ελλάδα, η Τουρκία και η Βρετανία απέκτησαν ρόλο εγγυητριών δυνάμεων, ενώ η Βρετανία διατήρησε κυρίαρχες στρατιωτικές βάσεις. Ήδη από τη δεκαετία του 1960 η Τουρκία επεξεργαζόταν σχέδια γεωγραφικού διαχωρισμού των δύο κοινοτήτων, μετακίνησης πληθυσμών και ομοσπονδιακής δομής βασισμένης σε χωριστές περιοχές.  Οι σχεδιασμοί αυτοί δεν εγκαταλείφθηκαν· ωρίμασαν στρατιωτικά και πολιτικά μέχρι το 1974. ΝέαΕλλάδας

Η αποχώρηση της ελληνικής Μεραρχίας από την Κύπρο το 1967 αποδυνάμωσε την άμυνα του νησιού.

Αργότερα, το καθεστώς Ιωαννίδη υπονόμευσε συστηματικά τον Πρόεδρο Μακάριο, ενίσχυσε ακραίες οργανώσεις και, στις 15 Ιουλίου 1974, οργάνωσε πραξικόπημα με τη συμμετοχή της Εθνικής Φρουράς.

Η ανατροπή του νόμιμου Προέδρου και η τοποθέτηση του Νίκου Σαμψών στην εξουσία κατέλυσαν τη συνταγματική τάξη και έδωσαν στην Άγκυρα το πρόσχημα που αναζητούσε.

Στις 20 Ιουλίου 1974 η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο. Αλεξιπτωτιστές έπεσαν στην περιοχή Λευκωσίας–Κιόνελι και αποβατικές δυνάμεις δημιούργησαν προγεφύρωμα στο Πέντε Μίλι, δυτικά της Κυρήνειας. Παρά τις αρχικές αδυναμίες της τουρκικής επιχείρησης, η ελληνική πλευρά δεν μπόρεσε να εξαλείψει το προγεφύρωμα. Η επιστράτευση στην Ελλάδα εξελίχθηκε σε χάος, τα σχέδια ενίσχυσης της Κύπρου εφαρμόστηκαν ανεπαρκώς και η χούντα παρέμεινε ουσιαστικά αδρανής στις πιο κρίσιμες ώρες. Οι ευθύνες της για το πραξικόπημα, τη διάλυση της άμυνας και την αποτυχία αντίδρασης είναι συντριπτικές.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, με το ψήφισμα 353, ζήτησε κατάπαυση του πυρός, αποχώρηση ξένων στρατευμάτων και διαπραγματεύσεις μεταξύ των εγγυητριών δυνάμεων. Ωστόσο, τα ψηφίσματα δεν συνοδεύτηκαν από μηχανισμό επιβολής. Στις 22 Ιουλίου συμφωνήθηκε εκεχειρία, όμως η Τουρκία τη χρησιμοποίησε για να μεταφέρει νέες δυνάμεις, άρματα, πυροβολικό και εφόδια. Κατέλαβε επιπλέον περιοχές και ενίσχυσε τις θέσεις της, ενώ οι συνομιλίες της Γενεύης δεν κατάφεραν να ανατρέψουν τα τετελεσμένα.

Η δεύτερη Διάσκεψη της Γενεύης κατέρρευσε στις 13 Αυγούστου, όταν η Τουρκία απαίτησε γεωγραφικά συγκεντρωμένη τουρκοκυπριακή περιοχή και άμεση αποδοχή των στρατιωτικών της κατακτήσεων.

Τα ξημερώματα της 14ης Αυγούστου άρχισε ο «Αττίλας ΙΙ». Η τουρκική υπεροχή ήταν πλέον συντριπτική. Μέσα σε τρεις ημέρες καταλήφθηκαν η Μόρφου, η Μεσαορία, η Αμμόχωστος και μεγάλο μέρος του βορρά. Η Τουρκία έφτασε να κατέχει περίπου το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Χιλιάδες Ελληνοκύπριοι εκτοπίστηκαν, δημιουργήθηκαν πρόσφυγες και αγνοούμενοι, ενώ περιουσίες, εκκλησίες και πολιτιστικά μνημεία λεηλατήθηκαν.

Η ευθύνη του Χένρι Κίσινγκερ είναι πολιτική και ιστορική. Δεν χρειάζεται να στηριχθεί σε θεωρίες συνωμοσίας. Τα αμερικανικά αρχεία δείχνουν ότι γνώριζε τις τουρκικές προθέσεις, θεωρούσε την Τουρκία σημαντικότερη για τα αμερικανικά συμφέροντα και αποδεχόταν την κατάληψη σημαντικού τμήματος της Κύπρου ως διαχειρίσιμο κόστος. Δεν άσκησε την πίεση που μπορούσε να ασκήσει, δεν επιδίωξε ουσιαστική διακοπή της στρατιωτικής βοήθειας και αντιμετώπισε την τουρκική προέλαση μέσα από το πρίσμα της ισορροπίας του ΝΑΤΟ. Η αμερικανική πολιτική δεν ήταν απλή αδράνεια αλλά συνειδητή ανοχή ενός ελεγχόμενου τουρκικού τετελεσμένου.

Το γεγονός πρέπει να προβληματίσει την ελληνική ηγεσία και σήμερα καθώς και πάλι η Τουρκία θεωρείται σημαντικότερη της Ελλάδας και αναβαθμίζεται στην περιοχή.

  Η δικτατορία φέρει την κύρια ελληνική ευθύνη: η χούντα δεν επινόησε πολιτική για το κυπριακό. Τα πρωτόκολλα της διχοτόμησης είχαν συζητηθεί από το 1956 από τις κυβερνήσεις Μεντερές και Καραμανλή, τα υιοθέτησε η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου, – πλην Ανδρέα – και τα εφάρμοσε η χούντα του Ιωαννίδη

 

Η δικτατορία υπονόμευσε την Κυπριακή Δημοκρατία, έκανε το πραξικόπημα, αποδιοργάνωσε την άμυνα και πρόσφερε στην Τουρκία την ευκαιρία για εισβολή.

Η κυβέρνηση Καραμανλή, που ανέλαβε στις 24 Ιουλίου, κληρονόμησε ένα διαλυμένο κράτος και στρατό. Αυτό δεν την απαλλάσσει από ευθύνες.

Στις 23-24 Ιουλίου ο Καραμανλής συγκυβερνά με τη χούντα του Γκιζικη όταν οι Τούρκοι είχαν μόνο 2.500 στρατό στην Κύπρο και 25 άρματα. Δεν στέλνει τα Φάντομ και τα υποβρύχια ή δεν απειλεί καν τον Κίσινγκερ ότι θα τα στείλει αν οι Τούρκοι δεν σταματήσουν να ρίχνουν αλεξιπτωτιστές και να κατεβάζουν στρατό. Είναι τραγικό λάθος να γιορτάζεται η 24 Ιουλίου ως ημέρα μετάβασης στην δημοκρατία – οι Τούρκοι έσφαζαν ακόμα μέσα στην Κυρήνεια

Η Αθήνα βασίστηκε υπερβολικά στην ελπίδα ότι η Ουάσινγκτον θα συγκρατούσε την Άγκυρα, δεν δημιούργησε αξιόπιστη αποτρεπτική απειλή και δεν πρόλαβε να οργανώσει αποτελεσματική ενίσχυση της Κύπρου πριν από τον «Αττίλα ΙΙ». Το κοινοβουλευτικό πόρισμα της πλειοψηφίας απέδωσε ευθύνες στον Ευάγγελο Αβέρωφ και έθεσε ερωτήματα για τη στάση του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Μετά το 1974 ο ΟΗΕ δεν αναγνώρισε την τουρκική κατάκτηση. Η Κυπριακή Δημοκρατία παρέμεινε το μοναδικό νόμιμο κράτος του νησιού και η ανακήρυξη του αποσχιστικού καθεστώτος το 1983 καταδικάστηκε.

Ωστόσο, η διεθνής κοινότητα πέρασε σταδιακά από τη λογική της αποχώρησης του κατοχικού στρατού στη λογική μιας διαπραγματευόμενης επανένωσης. Έτσι, ένα ζήτημα εισβολής και κατοχής άρχισε να παρουσιάζεται κυρίως ως διακοινοτική διαφορά.

Οι κατευθυντήριες γραμμές Μακαρίου–Ντενκτάς του 1977 και η συμφωνία Κυπριανού–Ντενκτάς του 1979 έθεσαν ως βάση μια δικοινοτική ομοσπονδιακή λύση. Όμως στα αρχικά κείμενα δεν υπήρχαν με τη σημερινή τους έννοια οι όροι «διζωνική» και «πολιτική ισότητα». Αυτοί ενσωματώθηκαν σταδιακά αργότερα, ιδιαίτερα από το 1989 και μετά, και παγιώθηκαν στη διαδικασία του ΟΗΕ.

Το Σχέδιο Ανάν το 2004 αποτέλεσε την πληρέστερη εφαρμογή αυτής της πορείας. Προέβλεπε ένα πολύπλοκο σύστημα δύο συνιστώντων κρατών, περιορισμένη επιστροφή προσφύγων, μεταβατικές ρυθμίσεις και διατήρηση στρατιωτικών και εγγυητικών μηχανισμών. Απορρίφθηκε από περίπου το 76% των Ελληνοκυπρίων, επειδή μεγάλο μέρος της κοινωνίας το θεώρησε δυσλειτουργικό, ανασφαλές και ανεπαρκές ως προς την αποχώρηση στρατευμάτων, το περιουσιακό και την πραγματική αποκατάσταση των προσφύγων.

 

Η Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία προβάλλεται εδώ και δεκαετίες ως ο μόνος «ρεαλιστικός συμβιβασμός». Είναι όμως απαράδεκτη όταν μετατρέπει τα αποτελέσματα της εισβολής σε συνταγματική βάση, μονιμοποιεί τον εθνοτικό και γεωγραφικό διαχωρισμό, εξισώνει την πλειοψηφία με τη μειοψηφία μέσω μόνιμων βέτο και αφήνει περιθώριο στην Τουρκία να διατηρεί στρατεύματα, εγγυήσεις ή πολιτικό έλεγχο. Μια τέτοια λύση δεν καταργεί τη διχοτόμηση· τη μεταφέρει μέσα στο νέο κράτος.

Πραγματική λύση σημαίνει …

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Επέτειος εισβολής και ανησυχία για νέο Σχέδιο Ανάν

  

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 18.7.2026

 

Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι οι μήνες που μάς θυμίζουν τον πρώτο και τον δεύτερο Αττίλα.

Η Κύπρος από το 1974 είναι ημικατεχόμενη και οι συνέπειες της εισβολής είναι παντού ορατές. Νεκροί, αγνοούμενοι, γυναίκες που βιάσθηκαν, εκκλησίες που μετατράπηκαν σε σταύλους, εικόνες που πωλούνται σε δημοπρασίες. Και η σημαία του εισβολέως καθημερινά ορατή από τη Λευκωσία, σχηματισμένη με πέτρες στον Πενταδάκτυλο..

Το Κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής και όχι μία διακοινοτική διαμάχη. Οι Τούρκοι, με κεντροαριστερό Πρωθυπουργό (Μπουλέντ Ετσεβίτ), κατέλαβαν το 37% ενός κράτους – μέλους του ΟΗΕ, το οποίο σήμερα είναι πλέον και κράτος – μέλος της Ευρ. Ένωσης. Καμία λύση δεν νοείται χωρίς την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων. Ο Κυπριακός Ελληνισμός επέδειξε απαράμιλλη αντοχή και ικανότητα αναδημιουργίας. Αλλά η εμπειρία του παρελθόντος μάς κάνει επιφυλακτικούς.

Το 2002-2004 το Σχέδιο διάλυσης και όχι λύσης, το οποίο έφερε το όνομα του τότε Γενικού Γραμματέως του ΟΗΕ Κόφι Ανάν, προέβλεπε τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη δημιουργία ενός νομικού εκτρώματος, μη βιώσιμου και μη συμβατού προς το ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Το Σχέδιο ευτυχώς απορρίφθηκε με το Δημοψήφισμα του Απριλίου 2004 από τον Ελληνικό Κυπριακό λαό, μετά και από το συγκινητικό τηλεοπτικό μήνυμα του Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου.

Οι φωνές της δήθεν λογικής και διαλλακτικότητας μάς προειδοποιούσαν ότι η απόρριψη θα έκανε ζημιά στην Κύπρο. Διαψεύσθηκαν. Η Κυπριακή Δημοκρατία έγινε δεκτή στην Ε.Ε. λίγες ημέρες μετά το δημοψήφισμα. Προ ολίγων ημερών έληξε η επιτυχημένη εξάμηνη Προεδρία της στα ευρωπαϊκά όργανα (1 Ιανουαρίου- 30 Ιουνίου 2026).

 

Σε βρετανική εφημερίδα διέρρευσαν πληροφορίες για ένα νέο σχέδιο, το οποίο κομίζει η κ. Ολγκίν, εκπρόσωπος του Γ.Γ. του ΟΗΕ. Ο Κύπριος Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης διέψευσε το δημοσίευμα. Άποψή μου είναι ότι σκοπίμως αφήνουν κάποιοι (μάλλον βρετανικοί) κύκλοι να διαρρεύσουν πληροφορίες για ένα άκρως διχοτομικό και φιλοτουρκικό σχέδιο, ώστε να υποδεχθούμε με ανακούφιση το πραγματικό σχέδιο που θα έρθει: Δεν θα είναι απολύτως σύμφωνο με τις τουρκικές θέσεις, αλλά στην ουσία θα καταλύει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ κ. Γκουτέρεζ προβλέπεται να επισκεφθεί την Κύπρο στις 27  Ιουλίου. Αναμένουμε τις δικές του σαφείς προτάσεις.

Πάντως η Λευκωσία και η Αθήνα οφείλουν να συνεχίσουν τη στενή συνεργασία τους σε όλους τους τομείς, όπως ήδη γίνεται με την παρουσία ελληνικών πλοίων και αεροσκαφών για την άμυνα της Μεγαλονήσου. Είναι συμβολικό το όνομα της φρεγάτας Νικηφόρος Φωκάς του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδος, που αναλαμβάνει τώρα να προστατεύσει την Κύπρο. Ως Αυτοκράτωρ της Κωνσταντινουπόλεως ο Νικηφόρος Φωκάς έστειλε το έτος 965 βυζαντινό στρατό και ελευθέρωσε την Κύπρο από τους Άραβες.

Πρέπει να αξιοποιηθεί η συνεργασία Κύπρου και Ελλάδος με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στο σχήμα 3+1 και η αμυντική συνεργασία της Κύπρου με τη Γαλλία.

Να καλλιεργείται το ελληνικό, πατριωτικό και δημοκρατικό φρόνημα στην Κύπρο μακρυά από ανιστόρητες προπαγάνδες. Οι Έλληνες Κύπριοι υπέστησαν την προπαγάνδα  ήδη από την περίοδο 1931- 1955, όταν οι Βρετανοί αποικιοκράτες τους έλεγαν: «Δεν είστε Έλληνες, αλλά Ελληνόφωνοι Φοίνικες και Ασσυροβαβυλώνιοι».

Να έχουμε πάντα κατά νου ότι η Τουρκία του Ερντογάν…

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ- ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Απειλή για το ελληνικό πλεονέκτημα

 

Γράφει ο Μάνος Καραγιάννης

Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και Reader in International Security στο King’s College London.

 

Η διακηρυγμένη πρόθεση του προέδρου Τραμπ να επανεξετάσει την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35 έχει δικαιολογημένα προκαλέσει μεγάλη αμηχανία στην Αθήνα.

Το μαχητικό αεροσκάφος 5ης γενιάς έχει αποδείξει ότι μπορεί να διεισδύει σε περιβάλλοντα με προηγμένα συστήματα αεράμυνας, χωρίς να εντοπίζεται. Αυτό του επιτρέπει να εκτελεί αποστολές πρώτου πλήγματος και να επιβιώνει σε συνθήκες όπου τα συμβατικά μαχητικά θα είχαν απώλειες.

Το F-35 επίσης δύναται να συγκεντρώνει δεδομένα και να τα προωθεί σε πολεμικά πλοία, άλλα αεροσκάφη και μη επανδρωμένα. Με αυτόν τον τρόπο λειτουργεί ως δικτυοκεντρικός κόμβος διοίκησης, που καθιστά δυνατά πλήγματα μεγαλύτερης ακρίβειας.

Δεν πρόκειται, επομένως, για ένα συνηθισμένο μαχητικό αεροσκάφος.

Κατά τη διάρκεια της αμερικανοϊσραηλινής επίθεσης στο Ιράν, τα F-35 εκτέλεσαν αποστολές καταστολής αεράμυνας, στοχοποιώντας ραντάρ και συστοιχίες αντιαεροπορικών πυραύλων σε βάθος. Ταυτόχρονα, ο στόλος των F-35 παρείχε στις συμμαχικές δυνάμεις ολοκληρωμένη επιχειρησιακή εικόνα του πεδίου. Στη συνέχεια, τα ισραηλινά και αμερικανικά F-35 ανέλαβαν την αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων και την προστασία μεγάλων ναυτικών μονάδων στον Κόλπο και τις παρακείμενες θάλασσες. Παρά τον προβληματισμό που προκάλεσε η αναγκαστική προσγείωση ενός αμερικανικού F-35, ύστερα από ιρανικά πυρά, η επιχειρησιακή αξία του παραμένει αδιαμφισβήτητη.

Η απόκτηση, αρχικά, είκοσι F-35 από την Ελλάδα θα έχει καταλυτική επίδραση στους συσχετισμούς ισχύος στο Αιγαίο. Σε συνδυασμό με τα Rafale και τα F16V, τα ελληνικά F-35 θα επιτρέψουν στην Πολεμική Αεροπορία να πετύχει την πολυπόθητη αεροπορική υπεροχή στην περιοχή.

Τα συγκεκριμένα μαχητικά, όμως, δεν θα προσδώσουν μόνο στην Π.Α. ικανότητα ταχείας καταστολής της εχθρικής αεράμυνας, αλλά θα επιτρέψουν γενικότερα τη διεξαγωγή δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων σε ξηρά, θάλασσα και αέρα.

Η ενίσχυση της ελληνικής αποτροπής συνοδεύεται από μια δεύτερη, εξίσου κρίσιμη διάσταση: η Ελλάδα αναβαθμίζει τον ρόλο της στο ΝΑΤΟ, λειτουργώντας ως πάροχος πρωτογενούς πληροφόρησης για την Ανατολική Μεσόγειο. Με άλλα λόγια, τα επόμενα 3-4 χρόνια η Αθήνα θα αποκτήσει ένα στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι του βασικού γεωπολιτικού ανταγωνιστή της.

Μετά την επιβολή των κυρώσεων CAATSA στην Τουρκία το 2020, λόγω της αγοράς των πυραύλων S-400, η ελληνική κυβέρνηση επαναπαύτηκε. Αυτό φάνηκε, εξάλλου, από τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύθηκε τη Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας με τις ΗΠΑ.

Τώρα η ελληνική διπλωματία δείχνει να μετακινείται σε μια πιο ήπια στάση, ζητώντας διαβεβαιώσεις ότι τα τουρκικά F-35 δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν εναντίον της Ελλάδας. Αν κάτι, ωστόσο, μας έχουν διδάξει ο πόλεμος του 1974 στην Κύπρο και οι ελληνοτουρκικές κρίσεις του 1987, του 1996 και του 2020 είναι ότι η Αγκυρα δεν δεσμεύεται ποτέ από τέτοιου είδους περιορισμούς. Αυτό θα έπρεπε να το αντιλαμβάνεται το πολιτικό προσωπικό της χώρας.

Ηδη η Ιερουσαλήμ έχει εκφράσει την αντίθεσή της στην προοπτική πώλησης F-35 στην Τουρκία. Τους επόμενους μήνες θα δοθεί σκληρή μάχη στην Ουάσιγκτον, αν τελικά η διοίκηση Τραμπ επιμείνει στο ζήτημα. Μετά την πώληση των έξι γερμανικών προηγμένων υποβρυχίων και των 40 F-16 Block 70, καθώς και την αναβάθμιση 79 τουρκικών F-16, η Ελλάδα κινδυνεύει να απολέσει τελείως το τεχνολογικό της προβάδισμα.

Πρόκειται για κρίσιμο ζήτημα εθνικής ασφάλειας και αποτελεί αποκλειστική ευθύνη του…

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Μην υποτιμάμε τον κίνδυνο!

 

 

Του ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Η υποτίμηση του κινδύνου και των δυνατοτήτων του αντιπάλου είναι πάντα τεράστιο λάθος.

Πριν από τον Ιούλιο του 1974 πολλοί υποτιμούσαν τον τουρκικό κίνδυνο για την Κύπρο, θεωρώντας τους Τούρκους πρωτόγονους και μπουνταλάδες. Σε έναν βαθμό είχαν δίκιο και στα δύο. Η κωμικοτραγική ιστορία της βύθισης από την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία του αντιτορπιλικού «Κοτζάτεπε» και η αχρήστευση ενός άλλου, μέσα στον πανικό τους για την εξ Ελλάδος νηοπομπή «φάντασμα», είναι χαρακτηριστικές.

Ακόμα όμως και πρωτόγονοι μπουνταλάδες, όταν η προδοσία δέσμευε τα ελλαδικά όπλα από τη Θράκη ως το Καστελόριζο και ο διχασμός είχε υπονομεύσει την Εθνική Φρουρά, μπόρεσαν να μας νικήσουν, παρά την απαράμιλλη γενναιότητα πολλών από τους Ελλαδίτες και Κύπριους μαχητές, που έδωσαν τον υπέρ πάντων αγώνα, με απόλυτη απουσία του Π.Ν., πλην του «ΛΕΣΒΟΣ» και του αείμνηστου και τόσο γενναίου Χανδρινού και της Π.Α., πλην των ασύλληπτα επίσης γενναίων πληρωμάτων των «ΝΟΡΑΤΛΑΣ», που μετέφεραν τον Παπαμελετίου και τα λιοντάρια του της ΑΜΚ και στοιχείων της Β’ Μ.Κ. νύχτα στο Αεροδρόμιο Λευκωσίας.

Προδομένοι, απομονωμένοι, ηττηθήκαμε προσωρινά από έναν τότε υποδεέστερο αντίπαλο, ο οποίος όμως είχε έναν σκοπό, εκπεφρασμένο επί σχεδόν έναν αιώνα, ταξίμ = διχοτόμηση, και εάν τους δινόταν η δυνατότητα ολική κατάληψη, γιατί, είπαμε, είναι φιγουρατζήδες. Εάν γνώριζαν πως στις 20 Ιουλίου 1974 η Ελλάδα θα έμπαινε πάση δυνάμει στον αγώνα, πως θα χόρταιναν φωτιά και ατσάλι από τη Θράκη, το Αιγαίο, τα παράλια της Μικράς Ασίας, ως τον αιγιαλό αποβάσεως στην Κερύνεια, εάν γνώριζαν πως ο Κουρούπης, ο Καλπουρτζής, ο Κατσάνης, ο Κατούντας, η τρομερή ΕΛΔΥΚ θα πολεμούσαν με την αεροπορική κάλυψη των μαχητικών μας, που περίμεναν με αναμμένες μηχανές και πλήρη φόρτο στην Κρήτη τη διαταγή απογείωσης, σήμερα στην Κερύνεια θα κυμάτιζε ακόμη η Γαλανόλευκη.

Θα πρέπει να έχουμε διδαχθεί από τα λάθη μας και σε κάθε πολιτική, διπλωματική και στρατιωτική μας επιλογή πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μας θα πρέπει να υπάρχει η πρόνοια για την Κύπρο. Είναι καθήκον ιστορικό, ηθικό αλλά και νομικό.

Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Ούτε εμείς ούτε οι Τούρκοι είμαστε στην ίδια κατάσταση. Οχι μόνο δεν είμαστε απομονωμένοι, απολαμβάνουμε κύρος από τους συμμάχους μας, κυρίως τις ΗΠΑ, όμως, επειδή ακόμη να χωνέψουν την αντιδυτική φιλοτζιχαντιστική στρατηγική της Αγκυρας, επί του πεδίου για μας παίζει ακόμα μεγαλύτερη σημασία η συμμαχία μας με το Ισραήλ, το οποίο, παράλογο αλλά συμβαίνει, είναι στόχος και αυτό της τουρκικής επιθετικότητας, που το βλέπει αυτοκτονικά ως πρώην οθωμανική επαρχία.

Είμαστε ώμο με ώμο όχι απλώς με μια πυρηνική δύναμη, με την πιο τολμηρή στρατιωτική μηχανή του κόσμου. Εάν το κρίνουν ως την πιο αποτελεσματική επιλογή για την προστασία του λαού τους, δεν θα δίσταζαν να αποκεφαλίσουν την τουρκική ηγεσία. Θεωρούν την Ελλάδα και την Κύπρο στρατηγικό βάθος της χώρας τους και είμαστε ένας ασφαλής διάδρομος προς την Ευρώπη και ασφαλής χώρος εν γένει για τους πολίτες του.

Η Τουρκία έχει κάνει άλματα τεχνολογικά και στρατιωτικά, με μια οικονομία όμως με τεράστια προβλήματα. Υπάρχουν όμως δύο κορυφαίοι κίνδυνοι για τους οποίους δεν συζητάμε και είναι μέγα λάθος.

Ο ένας κίνδυνος είναι η απόκτηση πυρηνικών όπλων από την Τουρκία. Κάτι τέτοιο στα γενοκτόνα χέρια σκληρών ισλαμιστών θα σήμαινε τη δορυφοροποίησή μας. Επομένως θα πρέπει να γίνει εθνικός μας στόχος και στόχος και του συμμάχου μας Ισραήλ να μην επιτρέψουμε ποτέ να συμβεί αυτό. Θα πρέπει να είμαστε ηλίθιοι με αυτοκτονικό ιδεασμό να επιτρέψουμε να εξοπλιστούν με πυρηνικές κεφαλές οι πύραυλοι που επίμονα και με όλο μεγαλύτερο βεληνεκές κατασκευάζει η Τουρκία.

Το άλλο ζήτημα είναι ο εν γένει ισλαμικός κίνδυνος για τη χώρα μας και όλη την Ευρώπη. Κάποτε όλη η Βόρεια Αφρική ήταν Χριστιανική, όπως Χριστιανική πλειοψηφικά χώρα και ευημερούσα ήταν ο Λίβανος. Η Τουρκία και το Κατάρ ενισχύουν την ισλαμική εισβολή στη Δύση και προσδοκούν από αυτήν και την υπεργεννητικότητα των μουσουλμάνων, σε συνδυασμό με την υπογεννητικότητα μας, τη σταδιακή επιβολή τους και τον εξισλαμισμό των χωρών μας. Δεν είναι συνωμοσιολογία, είναι απλά μαθηματικά, είναι μάθημα από την Ιστορία.

Πρέπει και εδώ να ονομάσουμε ευθέως το πρόβλημα, τον κίνδυνο από την ισλαμική επέκταση, την ασυμβατότητα του τρόπου ζωής μας και των νόμων μας με τον ολοκληρωτισμό του Ισλάμ και τη βία που επιτάσσουν οι διδαχές του σε βάρος των «απίστων», δηλαδή ημών. Και φυσικά άμεσους θεσμικούς και αποτελεσματικούς τρόπους να αντιστρέψουμε την πλημμυρίδα να γίνει πανευρωπαϊκή πολιτική το «SEND THEM HOME». Αλλιώς …

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Το θερμόμετρο στο Αιγαίο και οι εμμονές της Αγκυρας

 

Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ 

Η Αθήνα αναμένει το τουρκικό νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες και ταυτόχρονα θεωρεί πολύ πιθανό να ανέβει το καλοκαίρι το θερμόμετρο στο Αιγαίο.

Η τουρκική πλευρά προβάλλει διάφορες δικαιολογίες για την κλιμάκωση, τόσο στα λόγια όσο και στο πεδίο. Ισχυρίζεται, για παράδειγμα, ότι έπρεπε να απαντήσει σε κινήσεις, όπως την αποστολή των Patriot στην Κάρπαθο.

Υπάρχει όμως και ένα στοιχείο βιασύνης από την πλευρά της Αγκυρας. Τούρκος αναλυτής, που γνωρίζει εις βάθος τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, υποστήριζε ότι «περιμένουμε τόσα χρόνια να καταλήξουμε σε μία συμφωνία για το Αιγαίο και βλέπουμε απλώς τον χρόνο να κυλάει χωρίς καμία πρόοδο». Υποβάθμισε, ασφαλώς εσκεμμένα, το γεγονός ότι κάθε τόσο η Αγκυρα προσθέτει κάποια νέα αξίωση από την πλευρά της.

Η βιασύνη, ίσως όμως να εξηγείται και από κάτι ακόμη. Η Τουρκία βλέπει μπροστά της ένα παράθυρο δύο ετών έως ότου χάσει το τακτικό πλεονέκτημα που θεωρεί ότι διαθέτει έναντι της Ελλάδος. Η ένταξη στον στόλο των υπόλοιπων γαλλικών φρεγατών, σε συνδυασμό με την απόκτηση των ιταλικών, η απόκτηση των F-35 και η ανάπτυξη των ισραηλινών εξοπλιστικών συστημάτων την ανησυχούν. Αν μάλιστα συσχετισθούν αυτές οι εξελίξεις με την παράνοια που επικρατεί σε σχέση με τις διαθέσεις του Ισραήλ έναντι του προέδρου Ερντογάν και της Τουρκίας, η ανησυχία για το τι θα φέρει το μέλλον αποκτά υπαρξιακές διαστάσεις. Τις τελευταίες εβδομάδες Δυτικοί διπλωμάτες κάνουν λόγο για κυριολεκτική παράνοια στα κέντρα εξουσίας της Αγκυρας, που βλέπουν παντού συνωμοσίες, επιθέσεις στην τουρκική λίρα, ακόμη και νέες απόπειρες πραξικοπήματος.

Ορισμένοι, πιο κυνικοί και ρεαλιστές, πιστεύουν επίσης ότι η τουρκική κυβέρνηση έχει αποκτήσει μία εμμονή με την απόκτηση των F-35, τα οποία θεωρεί κρίσιμα για την ισορροπία τόσο έναντι της Ελλάδος όσο και έναντι του Ισραήλ. Ο Ερντογάν πιστεύει ότι το ελληνοαμερικανικό λόμπι σε συνεργασία με το φιλοϊσραηλινό έχουν μπλοκάρει το deal που πίστευε ότι είχε κάνει με τον πρόεδρο Τραμπ, με τη μεσολάβηση του πάντοτε υπερδραστήριου σημαντικού «παίκτη» που τον εκπροσωπεί στην Αγκυρα. Θα ήθελε ενδεχομένως να πιέσει, με μία ελεγχόμενη ένταση με την Ελλάδα, μία άτυπη συμφωνία που θα του επέτρεπε να προχωρήσει στη συμφωνία για τα F-35.

Οταν έχει κανείς απέναντί του ένα τόσο ρευστό, ασταθές και εν μέρει παρανοϊκό σκηνικό, η ανησυχία είναι δικαιολογημένη.

Το ενδιαφέρον βέβαια είναι ότι…

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Τα «ήρεμα νερά» και οι όροι της νηνεμίας

 Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν μπει σε τροχιά έντασης.

Η Αγκυρα εμφανίζεται πολύ ενοχλημένη από τη στενή στρατηγική συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, αλλά και από την απάντηση που έδωσε ο πρόεδρος Μακρόν στο ερώτημα «Τι θα κάνει η Γαλλία σε περίπτωση κρίσης στο Αιγαίο;».

Η Αθήνα, πάλι, θεωρεί ότι η τουρκική κυβέρνηση παραβίασε έναν πολύ βασικό κανόνα πάνω στον οποίο στηριζόταν η συμφωνία για «ήρεμα νερά»: την αποφυγή εκπλήξεων και μονομερών ενεργειών.

Γεγονός είναι πως η ελληνική κυβέρνηση ενημερώθηκε για την επικείμενη κατάθεση τουρκικού νομοσχεδίου για τις θαλάσσιες ζώνες από ένα τηλεγράφημα ξένου πρακτορείου και τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Το κανάλι Γεραπετρίτη – Φιντάν προφανώς δεν λειτούργησε σε αυτή την περίπτωση, προκαλώντας έντονο προβληματισμό στην Αθήνα.

Θα πρέπει βεβαίως να περιμένουμε το τελικό νομοσχέδιο για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα. Οσοι γνωρίζουν το περιεχόμενο του προσχεδίου που υπάρχει σήμερα στο τραπέζι διαβεβαιώνουν την ελληνική πλευρά ότι δεν περιέχει χάρτες και συντεταγμένες, αλλά σπεύδουν να προσθέσουν ότι βρίσκεται ακόμη σε φάση διαβούλευσης και επεξεργασίας. Δεν αποκλείουν, δηλαδή, κάτι να αλλάξει μέχρι να φτάσει στην τουρκική Βουλή.

Χωρίς να ξέρουμε για τι ακριβώς μιλάμε, δεν χρειάζεται ούτε εκνευρισμός ούτε και εφησυχασμός. Είναι πολύ μεγάλο λάθος να δίνεται σήμα στην απέναντι πλευρά ότι μπορεί να επηρεάσει με κάποιον τρόπο τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Η Ιστορία μάς έχει δείξει ότι οι ελληνοτουρκικές κρίσεις συμπίπτουν πάντοτε με περιόδους πολιτικής αστάθειας ή έντονης πόλωσης στην Αθήνα. Η αλήθεια είναι ότι στη σημερινή πολιτική συγκυρία οι χειρισμοί θα γίνονται όλο και πιο δύσκολοι, καθώς θα βαδίζουμε προς τις εκλογές μέσα σε κλίμα ακραίας αντιπαράθεσης με τις «βαριές κουβέντες» να περισσεύουν.

Ηρεμα νερά θέλει κάθε σώφρων Ελληνας πολιτικός ή πολίτης. Υπό την προϋπόθεση πως δεν δίνεται το σήμα ότι ...

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Xτυπήστε τις καμπάνες!

 

Του Θανάση Μαυρίδη

Όταν η Τουρκία ψηφίσει το περίφημο νομοσχέδιο με το οποίο θα καθορίζει ακόμη και τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στο κέντρο της Αθήνας, θα είναι αργά.

Ο σωστός χρόνος της αντίδρασης ήταν χτες. Για να δούμε τι λένε οι φίλοι μας οι Γερμανοί, αλλά και οι Ισπανοί, οι οποίοι, για να μην ξεχνιόμαστε, «σώζουν την τιμή της Ευρώπης».

Δεν καταλαβαίνουμε γιατί η κυβέρνηση δεν έχει κινητοποιήσει προς όλες τις κατευθύνσεις το υπουργείο Εξωτερικών. Εκτός κι αν επικρατούν άλλες απόψεις, ότι δήθεν όλα αυτά δεν αποτελούν πραγματικό κίνδυνο.

Η Τουρκία οδηγεί την κατάσταση με μαθηματική ακρίβεια σε σύγκρουση. Και ο λόγος είναι απλός.

Η Τουρκία δεν έχει περιθώριο αναμονής. Το 2029 - 2030 η Ελλάδα θα είναι απροσπέλαστη και στον αέρα και στη θάλασσα. Αν η Τουρκία έχει μια πιθανότητα, αυτή είναι σήμερα και το λιγότερο που μπορεί να απαιτήσει, σύμφωνα με τις ιδέες που επικρατούν στην πολιτική και επιχειρηματική ελίτ της γειτονικής μας χώρας είναι να ξαναμπεί στο πρόγραμμα των F- 35. Αν της προκύψει και κάτι περισσότερο, τόσο το καλύτερο!

Είναι λάθος για την Ελλάδα να μην μπαίνει μια κόκκινη γραμμή. Με το να λέμε απλά και μόνο ότι ένας τουρκικός νόμος δεν έχει ισχύ, είναι σαν να ξαναζούμε το τουρκολυβικό σύμφωνο από την αρχή. Ότι δεν έχει ισχύ σε μια άλλη κυρίαρχη χώρα το γνωρίζουμε. Όπως γνωρίζουμε ακόμη ότι αυτός ο νόμος θα έρθει ακριβώς γι αυτό, για να αμφισβητήσει την ελληνική κυριαρχία.

Από την άλλη πλευρά δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την σπουδή της «εσωτερικής αντιπολίτευσης» που κατηγορεί τον κ. Μητσοτάκη για… ενδοτισμό και η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ του ζητά να πάρει την … Πόλη! Επί των ημερών της δικής τους βασιλείας αυτό συνέβη μόνο στη φαντασία τους. Άντε και σε κάποιες προφητείες ορισμένων από τα μοναστήρια του Όρους. Καλό θα είναι σε αυτούς τους περίεργους καιρούς να μην αφήνουμε περιθώρια παρερμηνειών. Μπορεί ο κ. Μητσοτάκης να τους είναι αντιπαθής, αλλά ενδοτικός προς την Τουρκία δεν υπήρξε. Και αυτό το γνωρίζουν καλά και οι ίδιοι.

Ξέρουν επίσης όλοι καλά ότι δεν μπορεί το Αιγαίο να γίνει μια κλειστή λίμνη και ότι τα πράγματα σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι άσπρο - μαύρο. Και δεν προφέρουν έργο στο Έθνος, όταν υιοθετούν μαξιμαλιστικές απόψεις. Όσο επικίνδυνες είναι οι θέσεις που ζητούν από την Ελλάδα να γίνει η Φινλανδία της Τουρκίας, άλλο τόσο επιζήμιες είναι οι κραυγές για την… ανακατάληψη της Πόλης.

Ο εφησυχασμός δεν είναι σύμμαχος, είναι ένας ηλίθιος που βρίσκεται ανάμεσά μας και απειλεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημία. Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να γνωρίζει και να είναι έτοιμος για όλα. Και θα πρέπει να γνωρίζει τα πάντα. Πού έχουμε δίκιο, τι σημαίνει μια διαπραγμάτευση, ποιες είναι οι συμμαχίες που έχουμε και τι απαιτούν από την πλευρά μας.

Και στο τέλος να ερωτηθεί για…

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Πάλι μπλέξαμε με την Τουρκία

 

 

Του Λέανδρου Ρακιντζή

Αρεοπαγίτη ε.τ.

Με το άρθρο της 05-07-2025  και με τίτλο "Μπλέξαμε με τη Λιβύη" ανάλυσα πως με αφορμή τη Λιβύη μπλέξαμε με τη Τουρκία.

Έκτοτε οι ελληνοτουρκικές σχέσεις πέρασαν από διάφορες διακυμάνσεις και από "Μητσοτάκης γιοκ" γίναμε καρντάσηδες και διανύσαμε  μια εποχή ήρεμων νερών, γεγονός που ενισχύσε τις ψευδαίσθησεις των διπλωματών μας, ότι ο Τούρκος μπορεί να αλλάξει τη για 700 χρόνια νοοτροπία του κατακτητή, ενώ στη πραγματικότητα οι πολιτικές μας ηγεσίες εξασφαλίζουν πολιτικό χρόνο, ενώ η γείτονα δημιουργεί τετελεσμένες καταστάσεις και γκρίζες ζώνες προβάλλοντας συνεχώς νέες διεκδικήσεις με τελικό στόχο τη "Γαλάζια Πατρίδα" και την ενασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκτατορίας.

Διαχρονικά οι πολιτικές μας ηγεσίες δηλώνουν ότι δεν διεκδικούμε τίποτα και ότι η μόνη διαφορά με τη γείτονα είναι η οριοθέτηση της μεταξύ μας ΑΟΖ, πολιτική, που έχει δημιουργήσει αδιέξοδα.

Σαφώς κάποιες επιτυχείς κινήσεις της χώρας μας, όπως η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων με νέο εξοπλισμό και η σύναψη συμμαχιών με Κύπρο, Ισραήλ και Γαλλία μπορούν να αναχαιτίσουν τις διεκδικήσεις της Τουρκίας, που διέρχεται οικονομική και πολιτική κρίση και ως εκ τούτου είναι υποχρεωμένη να κάνει εξαγωγή κρίσης με τη δημιουργία εχθρών και την εμμονή στις εθνικιστικές επιδιώξεις της.

Με νομοσχέδιο, που προωθεί το κυβερνών στη Τουρκία κόμμα ΑΚΡ επιδιώκεται να  δοθεί νομικό περίβλημα στη "Γαλάζια Πατρίδα" και στις επιδιώξεις της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες το νομοσχέδιο:

Θα ρυθμίζει το πλαίσιο των δικαιωμάτων και εξουσιών στα τουρκικά εσωτερικά και χωρικά ύδατα, στη συνοριακή ζώνη, στην υφαλοκρηπίδα και στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη ( ΑΟΖ).

Επίσης θα χρησιμεύσει ως ο θεμελιώδης κανονισμός για τον καθορισμό του εύρους και των ορίων της θαλάσσιας και εναέριας δικαιοδοσίας της Τουρκίας με τη παροχή εξουσιών στον Πρόεδρο σε σχέση με αυτές.

Επίσης θα προβλέπει, ότι τα νησιά στερούνται θαλάσσιας ζώνης και υφαλοκρηπίδας πέραν των χωρικών υδάτων, που δεν μπορούν να επεκταθούν έως τα 12 ν.μ. με την απειλή του casus belli, που το διατηρεί, ότι το Αιγαίο είναι ημίκλειστη θάλασσα, όπου ισχύουν ειδικοί κανόνες, που θα καθορίσει, ότι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ πρέπει να γίνεται με βάση τη μέση γραμμή, που θα χαραχθεί μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών των δύο χωρών χωρίς να ληφθεί υπόψη η ύπαρξη των νησιών μας  για τον υπολογισμό της ΑΟΖ.

Ετσι όμως η τουρκική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ θα φθάνει στο μέσο του Αιγαίου Πελάγους πέριξ του 25ου μεσημβρινού, που θα το διχοτομεί. Ότι η Τουρκία δικαιούται να ανακηρύσσει μονομερώς ΑΟΖ έως 200 ν.μ. από τις ακτές της και έτσι αποκτά σε αυτή δικαιώματα αλιείας, εκμετάλλευσης και εξόρυξης του υποθαλασσίου πλούτου, δημιουργίας θαλασσίων πάρκων στο Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, όπου Ελλάς-Κύπρος και κατά επέκταση η Ε.Ε. έχουν αλληλοκαλυπτόμενες δικαιοδοσίες. Με το τρόπο αυτό η Τουρκία επιδιώκει τη συμμετοχή και συνεκμετάλλευση του υποθαλασσίου πλούτου της χώρας μας και της Κύπρου, τη στιγμή, που επιτέλους ξεκίνησε η διαδικασία της αξιοποίησης του.

Η σύμβαση του ΟΗΕ για το "Δίκαιο της Θάλασσας-UNCLOS" επιτρέπει στα παράκτια κράτη να καθορίζουν ΑΟΖ έως 200 ν.μ. από τις ακτές τους, ενω στις περιπτώσεις αλληλοκαλύψεων των ΑΟΖ απαιτείται διμερής συμφωνία. Η Τουρκία δεν έχει κυρώσει τη διεθνή σύμβαση UNCLOS,  αλλά με το νομοσχέδιο επιχειρεί να παράκαμψει την UNCLOS και να εφαρμόσει μονομερώς τη δικιά της εκδοχή για την υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ ενδεχόμενα με μονομερή ανακήρυξη τους σύμφωνα με την πάγια επιδίωξη της για την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Φαίνεται, ότι η περίοδος των ήρεμων νερών πέρασε και με την προκλητική συμπεριφορά της Άγκυρας το μεταξύ των δύο χωρών το κλίμα έχει και θα επιβαρυνθεί ακόμα περισσότερο με τη ψήφιση του νομοσχεδίου σε σημείο, που να μην αποκλείεται σοβαρό επεισόδιο, είτε κατά τις θαλάσσιες έρευνες ή ποντίσεις καλωδίων, όπως συνέβη πρόσφατα στην Αστυπάλαια είτε σε άλλα σημεία τριβής.

Η  χώρα μας κατά πάγια τακτική του ΥΠΕΞ περιορίστηκε στο να μεταφέρει στην τουρκική πλευρά τις ανησυχίες της για την επιδείνωση του κλίματος και την εκτίμηση, ότι τέτοιες κινήσεις υπονομεύουν τα ήρεμα νερά. Δεν γνωρίζω την απάντηση της Τουρκίας, αλλά δεν νομίζω, ότι η κίνηση αυτή μπορεί να αποτρέψει τη γείτονα από τη ψήφιση του νομοσχεδίου.

Γεννιέται το ερώτημα πως μπορούμε και πρέπει να αντιδράσομε στην προκλητική συμπεριφορά της γείτονος, η απάντηση όμως εξαρτάται από την οπτική γωνία καθενός.

Κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε, ότι η UNCLOS παρέχει στη χώρα μας κάποια δικαιώματα, τα οποία όμως δεν τα έχομε ενεργοποιήσει. Εξάλλου η Τουρκία δεν την έχει υπογράψει, ούτε την αναγνωρίζει και την ερμηνεύει, όπως τη συμφέρει και ως εκ τούτου  ο σεβασμός σε αυτή πρέπει να της επιβληθεί.

Επομένως πρέπει…

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η ώρα της αλήθειας

Αδύνατον να ξεπεράσουν οι Τούρκοι το γεγονός ότι όλα τα νησιά στο Αιγαίο Πέλαγος είναι ελληνικά.. Είναι τέτοιο το μίσος και η απογοήτευση που νιώθουν με αποτέλεσμα να μας υποτιμούν επιδεικτικά το οποίο νομοτελεικα κάποτε θα το πληρώσουν ακριβά. Δεν σχολιάζω τη γνώση της ιστορίας… pic.twitter.com/O0oTBwEhHT

— @nikolaosderes (@nikolaosderes) July 16, 2026

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Τους εχθρούς δεν τους διαλέγεις. Σε διαλέγουν.

Δεν ξυπνήσαμε μια μέρα και επειδή είχαμε σκυλοβαρεθεί, είπαμε «με ποιον να πιαστούμε για τα επόμενα 1.000 χρόνια; Με τους Τούρκους». Δεν πήγαμε στα βάθη της Ασίας να βρούμε τον Ερτογρούλ και τους κατσαπλιάδες ληστές του μέσα στις στέπες και τις ερημιές της Κεντρικής Ασίας. Αυτοί κουβαλήθηκαν εδώ, αφού είχαν γίνει μουσουλμάνοι και η ληστρική φύση τους ενώθηκε με τον δογματικό φονικό επεκτατισμό του παιδόφιλου ψευτοπροφήτη και έδεσε το γλυκό.

Η υπόλοιπη Ιστορία, από την άφιξη των πρώτων Σελτζούκων, είναι μια σειρά από πολέμους, εισβολές, κατακτήσεις, την πτώση της Αυτοκρατορίας μας και δεκάδες εξεγέρσεις και επαναστάσεις μας, μέχρι την Εθνεγερσία του 1821, οπότε και ξεκίνησε με άλματα αίματος και αγώνα η απελευθέρωση και αναγέννηση του Εθνους μας, που παραλίγο να καταλύσει οριστικά το ληστρικό κράτος αυτού του ψεύτικου έθνους, που βασίζεται στη Γενοκτονία, στη ληστεία και στον σφετερισμό.

Κλεμμένη γη, κλεμμένα σύμβολα, ακόμη και η ημισέληνος δεν τους ανήκει, και κυρίως κλεμμένο αίμα – DNA, αφού αυτοί δεν είναι παρά εξισλαμισμένοι κυρίως Ελληνες αλλά και Αρμένιοι, Ασσύριοι, Σλάβοι, Αλβανοί, Σέρβοι κι εμείς είμαστε οι απόγονοι των ανυπότακτων, αυτοί που ουδέποτε υποκύψαμε στη βία, στις απειλές και με κάστρα τα βουνά και τις ψυχές μας και Κιβωτό της εθνικής και θρησκευτικής μας ταυτότητας την Ορθόδοξη Εκκλησία και πίστη μας κρατήσαμε ζωντανή τη φλόγα τους Εθνους, μέχρι που έγινε πυρκαγιά και τους έκαψε, στέλνοντάς τους πίσω στην Ασία.

Εμείς και μόνον εμείς με τη διχόνοια μας και την τύφλωση των ηγεσιών μας στον Διχασμό φταίμε για την αποτυχία της Εθνικής Ολοκλήρωσης.

Σήμερα, η Τουρκία, εξαιρετικά ανήσυχη από τη συμμαχία της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ που ανατρέπει τις ισορροπίες, κάνει δύο πράγματα.

Στο εσωτερικό μέτωπο με συμμάχους την ελληνόφωνη αριστερίλα, γνώριμό της προδότη και δωσίλογο στον Κεμάλ από το 1918-1922, και όλο τον ψωραλέο επικοινωνιακό στρατό αυτών που μισούν την Ελλάδα και προσπαθούν να υπονομεύσουν και να διαρρήξουν αυτή τη συμμαχία, που ακυρώνει όλους τους σχεδιασμούς του γενοκτονικού κράτους – συμμορία του Ερντογάν.

 

Το δεύτερο που προσπαθεί να κάνει η Τουρκία είναι να δοκιμάσει τη συμμαχία αυτή στο πεδίο, να προκαλέσει για να δει ως πού φτάνουν οι αμοιβαίες δεσμεύσεις Ελλάδας – Ισραήλ αλλά και να τεστάρει τη στάση των εταίρων μας σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ, οι οποίοι δεν διακρίνονται από καμία ευρωπαϊκή ή ακόμη περισσότερο χριστιανική αλληλεγγύη. Δείτε τη στάση των Γερμανών και των Ισπανών και καταλαβαίνετε.

Η Τουρκία, λοιπόν, θέλει να ψηφίσει έναν νόμο, ο οποίος ευθέως θα θεωρεί το μισό Αιγαίο, πλήθος νησιών, από βραχονησίδες μέχρι μεγάλα νησιά, που όλα ανήκουν στην Ελλάδα, ιδιοκτησία της.

Για να σας το κάνω ψιλά, είναι σαν να ψηφίσουμε εμείς νόμο που να λέει πως η Σμύρνη και η Ιωνία είναι δική μας, όχι μόνον οι ακτές, και το να καθορίσουμε οικονομικές και άλλες δραστηριότητες. Δεν παράγει μεν έννομα αποτελέσματα ένας τέτοιος ληστρικός νόμος για μας, αλλά είναι ευθεία πράξη νομής, κυριαρχίας, ευθεία απειλή της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας μας και των πολιτών μας που ζουν στα νησιά αυτά.

Σκέφτομαι με συμπόνια όλους αυτούς τους σκυφτούς πουρκουάδες, που τόσα χρόνια μάς μιλούσαν για το πόσο καλή ταχύτητα είναι η όπισθεν, τους Αποστόλους του Μαρασμού, που προσπαθούσαν να μας πουν για ελληνοτουρκικές φιλίες, που λέγανε πως φταίμε κι εμείς.

Τώρα ο ίδιος ο Ερντογάν έχει πιάσει τις ψευδαισθήσεις όλων αυτών των γελοίων Ελιαμεπιτχήδων και λοιπών αντηχείων της θεωρίας του κατευνασμού του θηρίου και τους τις κοπανάει στο κεφάλι.

Το επόμενο βήμα των αληθινών Γενοκτόνων θα είναι…

"Επίγεια σοφία" (Το γνωστό στους παλιούς αναγνώστες θέμα που όπως έχω ξαναπεί θα το αναρτώ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΡΑ μέχρι να ξεκουμπιστεί ο Αττίλας απ την Κύπρο)

 

Το δράμα της Κύπρου μέσα απο τους στίχους - φωτιά του ΚΩΣΤΑ ΜΟΝΤΗ

 

Το γνωστό στους παλιούς αναγνώστες  θέμα που όπως έχω ξαναπεί  θα το αναρτώ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΡΑ μέχρι να ξεκουμπιστεί ο Αττίλας απ την Κύπρο

ΠΡΟΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ

Κι αυτή η σελήνη η ματωμένη και μισή

που μας την κουβαλήσατε!

Αλήθεια πέστε μου μετρήσατε

πόσοι άλλοι πέρασαν απ' το νησί

πριν από εσάς πανίσχυροι κι επιφανείς

κι ούτε για δείγμα καν δεν έμεινε κανείς;

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ

Είναι δύσκολο να πιστέψω

πως μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνειας

είναι δύσκολο να πιστέψω

πως μας τους έφερε η αγαπημένη θάλασσα της Κερύνειας

*

Πικρή θάλασσα της Κερύνειας

που πρέπει ν’ αποσύρουμε πια

τους στίχους που σου γράψαμε (Α, 229)

ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΩΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ

Αυτές οι φωτογραφιούλες ήταν απλώς

για να βγει το διαβατήριό τους

τότε που θα ‘φευγαν για σπουδές.

Πού να φανταζόντουσαν πως θα παρέμεναν

να τις σφίγγουν έτσι νυχτοήμερα

τα χέρια της μάνας τους,

πού να φανταζόντουσαν πως θα παρέμεναν

να τις σφίγγουν έτσι νυχτοήμερα

τα χέρια της αρραβωνιαστικιάς τους,

τα χέρια της γυναίκας τους,

νάν’ στις σχολικές τσάντες των παιδιών τους;

Πού να φανταζόντουσαν να μην έβαζαν τουλάχιστο

έτσι στραβά το σκουφί να επιτείνει,

να μη χαμογελούσαν αυτό το χαμόγελο

να επιτείνει;(Ανθ. 101)

 

ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΔΕΛΦΟ ΜΑΣ

Να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου

να καθαρίσουμε το δικό μας,

να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου

να μπολιάσουμε το δικό μας,

να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου

να βάψουμε το δικό μας

να μη μπορέσει πια ποτέ

να το ξεθωριάσει ο φόβος.(Β,424)

 

 

Σαν σήμερα (20/7/ΧΧΧΧ)

 

1917: Υπογράφεται η συνθήκη της Κερκύρας, με την οποία Σέρβοι, Κροάτες και Σλοβένοι δημιουργούν το κράτος της Γιουγκοσλαβίας.

1936: Πρώτη τελετή αφής της ολυμπιακής φλόγας στην Αρχαία Ολυμπία. Η προθιέρια Κούλα Πράτσικα ανάβει τη δάδα του πρώτου λαμπαδηδρόμου Κώστα Κονδύλη. Η φλόγα θα φτάσει στο Βερολίνο 11 μέρες αργότερα, από 3.840 λαμπαδηδρόμους.

1969: Ο αμερικανός αστροναύτης Νιλ Άρμστρονγκ γίνεται ο πρώτος άνθρωπος που πατά το πόδι του στη Σελήνη.

1974: Απόβαση και εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο.

1934: Γεννιέται η Αλίκη Βουγιουκλάκη

1947: Γεννιέται ο Κάρλος Σαντάνα

1973: Πεθαίνει ο άσσος του καράτε και ηθοποιός Μπρους Λι (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Λι Γιουν Καμ) .

1989: Πεθαίνει ο ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης

2015: Πεθαίνει  ηθοποιός Γιώργος Βελέντζας. 

2015: Πεθαίνει ο  Nίκος Χουλιαράς, ζωγράφος, τραγουδοποιός και συγγραφέας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

22021 Έφυγε  σε ηλικία 79 ετών ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Γιώργος Μεσσάλας σε νοσοκομείο της Αθήνας όπου νοσηλευόταν καθώς τους τελευταίους μήνες έδινε σκληρή μάχη με τον καρκίνο