"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΣΥΡΙΖΑίικα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Τρένο με φρεναρισμένα βαγόνια

 Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ

Έκανα διεξοδική κουβέντα με εγκυρότατο δημοσκόπο και αναλυτή.

Επιβεβαίωσε τη γνώμη που έχω σχηματίσει εδώ και βδομάδες. «Δεύτερο θα είναι είτε το ΠΑΣΟΚ είτε ο Τσίπρας. Την Καρυστινού ξεχάστε την, καλπάζει προς την μοίρα του Κασσελάκη», μου είπε.

Έκανε μάλιστα και μια ενδιαφέρουσα σύγκριση. «Νόμιζα ότι δεν θα υπάρξει άλλος που θα αποκαθηλωθεί τόσο γρήγορα όσο ο Στέφανος, αλλά έκανα λάθος. Η Καρυστιανού είναι γρηγορότερη».

 Όσον αφορά την μάνα των Τεμπών, συμφώνησα εύκολα μαζί του. Όμως για την έστω και μικρή πιθανότητα να βγει ο Αλέξης δεύτερος στην κάλπη του 2027, έχω ισχυρές ενστάσεις.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η καθημερινή πορεία του Αλέξη προς το καινούριο του εγχείρημα, έχει ήδη μετατραπεί από μια πολυδιαφημισμένη θριαμβευτική πορεία, σε προσωπικό του άχθος.

Ο Τσίπρας μοιάζει με ντιζελομηχανή τρένου, που προσπαθεί να σύρει είκοσι βαγόνια στα οποία έχουν τραβήξει τα χειρόφρενα. Ζορίζεται, ξεφυσά (κι ας κάνει τον άνετο στα μικρόφωνα) αλλά μέτρα δεν κερδίζει.

Πάει από την μια επαρχιακή πρωτεύουσα στην άλλη για την Ιθάκη του, με το λαϊκό (και δημοσιογραφικό) ενδιαφέρον να μειώνονται δραματικά.

Μαζεύει καμιά 500αριά άτομα σε κάποια αίθουσα, αλλά μήτε ενθουσιασμούς βλέπω μήτε πανηγυρικό κλίμα διακρίνω. Ούτε στην πόλη που επισκέπτεται, ούτε στη χώρα εν γένει. Πλήρης αδιαφορία τον σκεπάζει. Σε λίγο δεν θα τον περιμένουν ούτε οι δημοσιογράφοι των τοπικών μέσων για να του κάνουν πλάνα και να του πάρουν δήλωση.

Αφήστε που βλέπω και τους εναπομείναντες Συριζαίους, αυτούς που μέχρι πρότινος έτρωγαν τα νύχια τους για την τύχη του κόμματος τους (και των ίδιων φυσικά) να μην σπεύδουν πλέον να δηλώσουν τις προθέσεις τους για το μέλλον. Εκεί που έτρεμαν μήπως ο Τσίπρας -ακόμα και μετά από δήλωση αφοσίωσης τους στο πρόσωπο του- θα μπορούσε να τους αφήσει απ’ έξω, τώρα το παίζουν και λίγο βαριά πεπόνια που δεν πολυβιάζονται.

Έχουν καταλάβει κι εκείνοι ότι το εγχείρημα Αλέξη δεν πολυτσουλά ως αυτόνομη και αυτοκινούμενη δύναμη, οπότε αρχίζουν να ελπίζουν ότι θα γίνει κάποια σύμπραξη Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ που δεν θα αποκλείσει κανέναν τους, αλλά κυρίως δεν θα τους υποχρεώσει να παραιτηθεί από την βουλευτική έδρα.

Τι θαρρείτε, μικρό είναι αυτό για ανθρώπους που νιώθουν ότι κρέμονται από μια κλωστή και που φοβούνται πως…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίικα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΛΑΘΡΟΛΑΓΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Σαν τα αγγλικά του

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Συγκλονίζει, ασφαλώς, η τραγωδία στη Χίο με τους μετανάστες. Σε αυτό τουλάχιστον ο Αλέξης Καραμήτρος έχει δίκιο – είναι φοβερό να χάνονται δεκαπέντε άνθρωποι (φυγάδες από το καθεστώς των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν), και μάλιστα με τέτοιο τρόπο.

Εξίσου όμως συγκλονίζει η αφέλεια του ιδίου, που αγανακτεί με τον χαρακτηρισμό των διακινητών ως «δολοφόνων» από τον υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, επειδή ακόμη δεν έγινε η απαραίτητη έρευνα. Υπονοεί, δηλαδή, ότι οι δολοφόνοι μπορεί να είναι από την πλευρά του Λιμενικού, λες και εκείνος που παραβιάζει τον νόμο είναι το ίδιο με τον άλλο που η δουλειά του είναι να υπερασπίζεται την τήρησή του.

Φυσικά, άνθρωποι είναι και οι μεν και οι δε, ως προς αυτό και τα δικαιώματα που συνεπάγονται εξ αυτού, βεβαίως, είναι το ίδιο. Ηθικά, όμως, δεν είναι, γιατί οι μεν είναι με τον νόμο, ενώ οι άλλοι τον παραβιάζουν.

Επαναλαμβάνω, για να μην υπάρχει χώρος για παρεξήγηση, αυτή η διάκριση δεν σημαίνει ότι το Λιμενικό είναι εξ ορισμού άμοιρο ευθυνών επειδή επιβάλλει τον νόμο, είναι λάθος όμως να τίθεται στην ίδια ακριβώς βάση με τον διακινητή, όπως κάνει ο κ. Καραμήτρος με τη σχετική δήλωσή του.

Αν το Λιμενικό και ο διακινητής είναι το ίδιο, τότε η έννοια του συνόρου, συνεπώς και της απαγόρευσης της παραβίασής του, παύει να υπάρχει. Στην περίπτωση αυτή, το Λιμενικό δεν μας χρειάζεται, αφού δεν μπορεί να εμποδίσει την παραβίαση του συνόρου όταν την εντοπίζει.

Να το συντηρούμε για να ενημερώνει με ντουντούκες και μεγάφωνα τα σκάφη με τους παράνομους μετανάστες ότι αυτό που κάνουν συνιστά παραβίαση του νόμου;

Αφού το ξέρουν ήδη! Δεν περιμένουν το Λιμενικό να τους το πει αυτοπροσώπως.

Από πλευράς του κ. Καραμήτρου, αυτή η δήλωση ήταν ένα ακόμη εμπόδιο, που ο ίδιος θέτει, στο υποτιθέμενο «rebranding». Στέλνει τη μνήμη πίσω στον Τσίπρα, που αναρωτιόταν δημοσίως αν έχει σύνορα η θάλασσα.

Με τέτοια μυαλά, ούτε ο Σαουλίδης ούτε ο Μπουλμπασάκος τον σώζουν. Δεν μπορεί να εξελιχθεί, με αποτέλεσμα ο τρόπος με τον οποίο υποδύεται τον ρόλο του κεντροαριστερού να είναι σαν τα αγγλικά του…

 

Μακροπρόθεσμα, πάντως, το ναυάγιο της Χίου, καθώς και όλα τα άλλα σχετικά περιστατικά, δεν είναι πρόβλημα για την κυβέρνηση. Ακόμη και η Πύλος, η μεγαλύτερη ως τώρα τραγωδία του είδους, δεν συγκίνησε το ευρύτερο κοινό, αν εξαιρέσουμε τις γνωστές κατηγορίες ειδικών συμφερόντων.

Είναι κυνικό να το διαπιστώνουμε;

Βεβαίως είναι, κυνική είναι όμως η πραγματικότητα. Η μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι μεν σκληρή, αλλά είναι αυτή ακριβώς που χρειάζεται. Αυτό ο κόσμος το αντιλαμβάνεται πολύ καλά και το επικροτεί, γιατί είναι προτιμότερο να είμαστε σκληροί στα σύνορα, παρά στην κόλαση της Μόριας.

Τι, ξεχάσατε κιόλας τη Μόρια;

Ηταν το φυσικό αποτέλεσμα της «καλοσύνης» που εμπορεύεται ο κ. Καραμήτρος και της πολιτικής των ανοικτών συνόρων. Αφού δεν είμαστε πρόθυμοι να στερηθούμε πόρους από την Υγεία, την Παιδεία, την Ασφάλεια ή την Αμυνα, προκειμένου να στεγάσουμε αξιοπρεπώς τους «ανώνυμους απελπισμένους», όπως λέει στη δήλωσή του, τότε αναγκαστικά θα τους στοιβάξουμε σωρηδόν και ο ισχυρότερος ας επιβιώσει.

Αλλά εμείς…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΠΑΣΟΚ-ο-ΛΑΜΟΓΙΑΡΑΔΙΚΟ: Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα

 

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

 Στο ΠΑΣΟΚ τα σκάνδαλα είναι βραδυφλεγείς βόμβες. Δεν ξέρουν πότε και από πού θα τους έρθουν. Η πολυετής άσκηση της εξουσίας –αν και έχουν περάσει δεκαπέντε χρόνια από τότε που το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησε αυτοδύναμα– δημιούργησε την κουλτούρα της διαφθοράς με την οποία έχουν εμποτιστεί στελέχη του εκείνων των «ένδοξων» ημερών. Μερικά από αυτά εξακολουθούν να παραμένουν στο προσκήνιο, πολιτικό και συνδικαλιστικό, αναπαράγοντας νοσηρά φαινόμενα του παρελθόντος.

Εδώ ακριβώς υπάρχει μια αδικία, αν δεχθούμε πως στην πολιτική υπάρχει αδικία και δίκιο. Η υπόθεση Τσοχατζόπουλου παρέσυρε ένα ΠΑΣΟΚ στο οποίο τα κουμάντα τα έκαναν πρώην σύντροφοί του, που αναμφίβολα γνώριζαν τα χοντρά γράμματα των δραστηριοτήτων του. Ηταν στελέχη της δικής του γενιάς και της επόμενης και θεωρούσαν κομματική αλλά και συντροφική υποχρέωση να κάνουν πως δεν βλέπουν και δεν ακούν για τα ποικίλα πεπραγμένα του Τσοχατζόπουλου. Ενδεικτικά αναφέρω τον προσβλητικό ισχυρισμό για τη νοημοσύνη των πολιτών, πως ένας αριθμός τραπεζικού λογαριασμού ήταν αριθμός κινητού τηλεφώνου. 

Δεν θέλω να μιλήσω για συγκάλυψη –μια λέξη που έχει χάσει το νόημά της– αλλά για συντροφική αλληλεγγύη και για προσπάθεια να μην πληγεί το Κίνημα. Ο Ακης δεν ήταν κανένας τυχαίος. Συνεπώς η προφυλάκισή του τιμώρησε και όλους τους συντρόφους του που γνώριζαν, αλλά έκαναν πως δεν γνώριζαν. Στον βαθμό που αυτή η προφυλάκιση συνέβαλε στην κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2012 ήταν μια πράξη δικαιοσύνης. Την πλήρωσε η κομματική γενιά του Ακη, υπεύθυνη για τη σιωπή της απέναντι στα όσα διέπραξε.

Σήμερα τι έχουμε; 

Ενα πρωτοκλασάτο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ο εξ επαγγέλματος συνδικαλιστής πρόεδρος της ΓΣΕΕ, περίπου της γενιάς Τσοχατζόπουλου, φέρεται να έχει υποπέσει σε αδίκημα με «άρωμα» διαφθοράς. Μέχρι στιγμής είναι άγνωστο το εύρος της υπόθεσης, όμως είναι προφανές πως υπάρχει πρόβλημα.  

Πού βρίσκεται η αδικία;  

Τα «σπασμένα» θα τα πληρώσει...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΠΑΣΟΚ-ο-ΛΑΜΟΓΙΑΡΑΔΙΚΟ: Τους χτύπησε… κεραυνοβόλα αχρωματοψία

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

πράσινο σκάνδαλο (το) 1. σκάνδαλο στο οποίο εμπλέκονται στελέχη του ΠΑΣΟΚ «η υπόθεση Κοσκωτά είναι ο ορισμός του πράσινου σκανδάλου». 2. σκάνδαλο το οποίο αδυνατούν να διακρίνουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ «θα είχαν καταγγείλει και οι σύντροφοι του ΠΑΣΟΚ τα όσα συνέβαιναν στη ΓΣΕΕ, αλλά επρόκειτο για πράσινο σκάνδαλο και δεν το πήραν χαμπάρι».

Η υπόθεση του συντρόφου Παναγόπουλου είναι η απόδειξη τού γιατί όταν είσαι ΠΑΣΟΚ πρέπει να είσαι κάπως μαζεμένος και να μη βγάζεις γλώσσα όταν μιλάς για σκάνδαλα.

Δεν λέω να μη μιλάς γι’ αυτά, αλλά, όσο να ’ναι, πρέπει να μην ξεχνάς ότι ανήκεις σε ένα κόμμα που κουβαλάει την παράδοση του Κοσκωτά και του Άκη του Τσοχατζόπουλου.

Ένα κόμμα το οποίο έχει κυβερνήσει πολλά χρόνια τη χώρα, έχει απλώσει παντού τα πλοκάμια του και άρα κάποια στελέχη του μπορεί να είναι μπλεγμένα σε καταστάσεις που χρήζουν εισαγγελικής διερεύνησης.

Με λίγα λόγια, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, σε ό,τι έχει να κάνει με τα σκάνδαλα, πρέπει να φέρονται σαν τους ενοίκους του σπιτιού του κρεμασμένου και να κρατούν μια πισινή γιατί…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Πεταλουδίτσες και λοιπά ξεφτιλισμένα πολιτικά έντομα...


ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Του Δημήτρη Καμπουράκη

Η λίστα που παρουσίασε προχθές ο Κώστας Σκανδαλίδης με τα 44 στελέχη που αποτελούν την «Επιτροπή Συμπαράταξης-Διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ», είναι η επιβεβαίωση της ρήσης «η εκδίκηση είναι πιάτο που τρώγεται κρύο». 

Την ώρα που ο Τσίπρας γυρίζει ολομόναχος στις ρούγες διαλαλώντας την καινούρια(;) του κομματική πραμάτεια, το ΠΑΣΟΚ άνοιξε την αγκαλιά του σε παλιά δικά του παραστρατημένα παιδιά, που (ξανά)είδαν το φως το αληθινό.  

Προφανώς, η παραβολή του ασώτου ισχύει και στην πολιτική. Καθότι την κρισιμότερη στιγμή για το κόμμα τους και την χώρα, την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια από το πατρικό λίκνο της Χαριλάου Τρικούπη, για να πάνε να κολλήσουν στα τζάμια της Κουμουνδούρου μέσα από τα οποία έλαμπε το αντιμνημονιακό φως.  

Πάντα έτσι συμβαίνει με τα (πολιτικά) έντομα. Πετάνε εξ ενστίκτου προς την πιο δυνατή λάμψη. 

Μια δεκαετία αργότερα, το ημίφως του Ανδρουλάκη τους φαίνεται πλέον ισχυρότερο από την τρεμάμενη φλόγα του Αλέξη και του ερειπιώνα που άφησε, οπότε ξαναπήραν την ανάποδη πορεία. Και το ΠΑΣΟΚ τους (ξανά)υποδέχτηκε μετά βαΐων και κλάδων. Πολύ στοργικό σκηνικό.

Δεν είμαι εγώ που θα υποστηρίξω ότι οι άνθρωποι δεν δικαιούνται να αλλάζουν πολιτική άποψη ή ιδεολογική τοποθέτηση ή κόμμα. Ούτε θα αμφισβητήσω την αξία της πατρικής στοργής και συγχώρησης, πολλώ δε μάλλον την ευεργετική ψυχολογική επίδραση του κρύου πιάτου της εκδίκησης για κείνον που εκδικείται. Άριστα έπραξε το ΠΑΣΟΚ και τους πήρε πίσω, επικοινωνιακά ωφελήθηκε και οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι για την Χαριλάου Τρικούπη ώστε να απορρίπτει ακόμα και (τέτοιες) μικρές νίκες.

Το ερώτημα μου, αφορά τα ίδια τα πρόσωπα που κάποτε παράτησαν το ΠΑΣΟΚ στα δύσκολα, προσκύνησαν τον Αλέξη και τώρα (ξανά)παρατούν τον Αλέξη (ή τους τραγικούς επιγόνους του) για να επιστρέψουν εκ νέου στο ΠΑΣΟΚ. Και μάλιστα χαμογελαστοί και σίγουροι για τον εαυτό τους. 

Τι διάολο (πολιτικό) θεό πρεσβεύουν; 

Την επανεκλογή τους στην Βουλή, ίσως; Ή την επανάκαμψη τους σε κάποια αξιώματα (κοινωνικά, συνδικαλιστικά κρατικά) υπό την σκέπη του ΠΑΣΟΚ; 

Αντιληπτά ως κυνικές επιδιώξεις, βαθιά ανήθικα όμως ως στάση ζωής -και να με συμπαθάνε ορισμένοι απ’ αυτούς με τους οποίους έχουμε γνωριμία.

Η μετακίνηση είναι αποδεκτή, το πήγαινε-έλα του εκκρεμούς απαράδεκτο. Ειδικά όταν η παλιά μεταγραφή προς την Κουμουνδούρου συνοδεύτηκε από την αξίωση των εχθροπαθών Συριζαίων προς τους νεοφώτιστους να φτύσουν δημόσια και κατάμουτρα το κόμμα από το οποίο προέρχονταν.  

Αξίωση που σχεδόν όλοι τους ευσυνειδήτως εκπλήρωσαν και με το παραπάνω.  

Τώρα δηλαδή θ’ αρχίσουν να λοιδορούν τον Αλέξη, για να γίνουν αρεστοί στον Ανδρουλάκη; 

Να το δω κι αυτό κι ας πεθάνω.

Την αλλαγή κόμματος την καταλαβαίνω. Κανένας δεν σκέφτεται με τον ίδιο τρόπο στα είκοσι και στα εξήντα του. Ούτε τα κόμματα είναι τα ίδια μέσα στον χρόνο.  

Αλλά το βγες-μπες-ξαναβγές- ξαναμπές, το θεωρώ πολιτικό καραγκοζιλίκι. Διότι και προς Μητσοτάκη έφυγαν στελέχη από το ΠΑΣΟΚ, αλλά για φανταστείτε τον Πιερακάκη ή τον Φλωρίδη ή τον Χρυσοχοΐδη να ξαναγυρίζουν αύριο στην Χαριλάου Τρικούπη και να κατεβαίνουν με τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ.

Είπα ότι καλώς τους πήρε ο Ανδρουλακης, καθότι τους έκανε ρεκλάμα και τους έτριψε στα μούτρα του Τσίπρα. Και του Αλέξη του χρειαζόταν και το ΠΑΣΟΚ έχει ανάγκη από κάτι τέτοια στην παρούσα φάση. Αλλά ακόμα καλύτερα θα κάνει ο Νίκος, να τους βάλει ευγενικά σε μία άκρη και να τους αφήσει εκεί να αραχνιάσουν ησύχως. Διότι αυτοί δεν το χουν σε τίποτα, μόλις δουν κάπου αλλού δυνατότερο φως, να την ξανακάνουν προς τα κει. Ψυχαράκια είναι γαρ ή ίσως πεταλουδίτσες.

Και κάτι τελευταίο. Εκείνοι οι παλιοί και αξιοπρεπείς ΠΑΣΟΚοι που χρόνια ολόκληρα έκαναν ευγενικά και σιωπηλά στην άκρη, μένοντας πιστοί και ανυστερόβουλοι στο κόμμα τους, τι ζητούν στην ίδια λίστα με κείνους που κυνήγησαν μανιακά τα αντιμνημονιακά βουλευτιλίκια και τα Συριζανελικά υπουργεία;  

Υπάρχουν και...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Μικρό κόμμα το ΠΑΣΟΚ, μα ολότελα δικό του...

 Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

επιτροπή διεύρυνσης (η) 1. κομματικό όργανο που δημιουργείται προκειμένου να συρρικνωθεί ένα κόμμα «μπροστά στον κίνδυνο να αυξηθούν τα ποσοστά του κόμματος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε την ίδρυση επιτροπή διεύρυνσης» 2. αυτό που δεν έχει νόημα και αποτέλεσμα «έχουμε φτάσει στο 2026 και ακόμα το να διεκδικήσεις αποζημίωση από έναν δήμο είναι επιτροπή διεύρυνσης»

Η προσπάθεια του συντρόφου Ανδρουλάκη να εξασφαλίσει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να απειλήσει ποτέ τη Νέα τη Δημοκρατία συνεχίστηκε, αυτή τη φορά με μια επιτροπή στην οποία τοποθέτησε και μεγαλοστελέχη της πρώτης φοράς Αριστερά.

Ο κραταιός Νικόλας δεν θέλει να διακινδυνεύσει την πιθανότητα να βρεθεί σε ένα κόμμα που μεγαλώνει κι έτσι συνεχίζει να κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου, όχι μόνο οι κεντρώοι ψηφοφόροι να παραμείνουν στη Νέα τη Δημοκρατία, αλλά και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ να στραφεί σε μια δεξαμενή από την οποία περιμένουν να ξεδιψάσουν όλο και περισσότερα στόματα την ώρα που αυτή έχει διαρροή.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μπορεί να μην καταλαβαίνει πολλά αλλά μοιάζει να έχει καταλάβει κάτι πολύ βασικό για την παραμονή του στην ηγεσία του κόμματος: ένα μεγάλο ΠΑΣΟΚ θα έχει απαιτήσεις στις οποίες εκείνος δεν θα μπορεί ούτε να προσποιηθεί ότι μπορεί να αντεπεξέλθει.  

Έτσι...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Υλικά κατεδαφίσεως

 Γράφει ο ΣΤΕΝΤΩΡ

Ποιος δεν χαζεύει κάποιο αξημέρωτο βράδυ τις παλιές επαφές του στο κινητό; 

 Φίλοι παλιοί που απομακρύνθηκαν, σχέσεις που δεν πρόλαβαν να μακροημερεύσουν, ξεχασμένα ναυάγια. 

Με μια τέτοια αναδίφηση στον βυθό της πασοκικής μνήμης μοιάζει η επιτροπή διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ.  

Τα περισσότερα από τα στελέχη που αλιεύονται έχουν το ΠΑΣΟΚ στην αρχή του πολιτικού βιογραφικού τους. Εχουν περιπλανηθεί πολύ σε ΔΗΜΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ και πρωτοβουλίες της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. 

Πανούσης (ΔΗΜΑΡ, ΣΥΡΙΖΑ), Μπόλαρης (ΣΥΡΙΖΑ), Μαδεμλής (ΣΥΡΙΖΑ) και άλλα ονόματα – θραύσματα του παρελθόντος συνθέτουν ένα μωσαϊκό πασοκικής προϊστορίας που...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Tα ψιλά !


Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Το πλήγμα για το ΠΑΣΟΚ είναι δεινό από την «περιπέτεια», όπως τη λέει ο ίδιος, του Γιάννη Παναγόπουλου, ο οποίος ελέγχεται από τη Δικαιοσύνη για δύο κακουργήματα. 
 
Πέραν των προφανών, είναι πλήγμα και λόγω του μικρομεσαίου χαρακτήρα του σκανδάλου. Αν έχω καταλάβει καλά, ο κ. Παναγόπουλος και άλλα πέντε ή έξι άτομα ελέγχονται επειδή υπάρχουν ενδείξεις ότι τσέπωσαν περί τα δύο εκατομμύρια ευρώ. 
 
Μόνο; 
 
Τόσα άτομα για να μοιραστούν μόλις δύο εκατομμύρια;  
 
Για ένα οικοπεδάκι ο καθένας, δηλαδή, έπαιξαν την υπόληψή τους κορόνα – γράμματα αυτοί οι άνθρωποι; 
 
 Αν κάποιος κιμπάρης τούς προσέφερε πολύ περισσότερα, ας πούμε από ένα εκατομμύριο στον καθένα τους, τι θα δέχονταν να κάνουν; 
 
Ωστόσο, το ΠΑΣΟΚ αντιστάθμισε την απώλεια του κ. Παναγόπουλου με την επιστροφή της Ροδούλας Ζήση! Με μια λέξη, ντισκομπομπιουλέισον, που λέει κι ο Τραμπ.

Ξεχωρίζουν και άλλα ονόματα, βέβαια, στον κατάλογο των προσωπικοτήτων που ουσιαστικά προσχωρούν στο ΠΑΣΟΚ και σχηματίζουν την Επιτροπή Διεύρυνσης, υπό τον Κώστα Σκανδαλίδη. 
 
Είναι σαφές όμως ότι το πολιτικό πρόσημο της διεύρυνσης είναι προς τα Αριστερά και αφορά, ως επί το πλείστον, στελέχη που είτε είχαν μετακομίσει στον ΣΥΡΙΖΑ είτε είχαν πάει στο σπίτι τους. Οπως όταν ξεμένεις τελείως κι αρχίζεις να ψάχνεις συρτάρια, τσάντες, τσέπες και τελικά μαζεύεις με το ζόρι ένα εικοσάρικο σε ψιλά.

Θα ακολουθήσουν και άλλες επιστροφές, είναι βέβαιο.  
 
Προεξοφλείται, λ.χ., η επιστροφή της Νίνας Κασιμάτη και του Ευάγγελου Αποστολάκη (τέως υπασπιστής του προέδρου Κασσελάκη, για να βοηθήσω τη μνήμη σας). 
 
Τον Φαραντούρη τον κρατάνε έκπληξη για το τέλος. 
 
 
Οταν θα έχουν μαζευτεί όλοι και...
 
 
Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΠΑΣΟΚ-ο-ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ εθνικών σουργελαράδων κωμωδία

 

 


Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

12η Φεβρουαρίου: "ΗΜΕΡΑ ΕΡΥΘΡΑΣ ΧΕΙΡΟΣ"

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2026 0 σχόλια

Σαν σήμερα (12/2/ΧΧΧΧ)

 


1825: Αποβίβαση του Ιμπραήμ και του αιγυπτιακού στρατού στην Πελοπόννησο. Η Ελληνική Επανάσταση μπαίνει σε κίνδυνο.

1910: Κατάκτηση της Ανταρκτικής απο τον γάλλο εξερευνητής Ζαν Σαρκό

1945: Υπογράφεται η Συμφωνία της Βάρκιζας, μεταξύ Κυβέρνησης και ΕΑΜ.

1962: O κοσμοναύτης Γιόυρι Γκαγκάριν επισκέπτεται την Αθήνα

1809: Γεννιέται ο Κάρολος Δαρβίνος, άγγλος φυσιοδίφης, «πατέρας» της θεωρίας περί της εξέλιξης των ειδών και της φυσικής επιλογής.



1809: Γεννιέται ο Αβρααμ Λινκολν, 16ος Πρόεδρος των ΗΠΑ
1954: Γεννιέται ο Τζίμης Πανούσης

1980: Πεθαίνει η άσχημη του ελληνικού κινηματογράφου Γεωργία Βασιλειάδου






2016: Φευγει από τη ζωή έπειτα, από μακρά μάχη με τον καρκίνο, ο πολυβραβευμένος σκιτσογράφος Γιάννης Καλαϊτζής.







2017: Πεθαίνει ο θρυλικός τραγουδιστής της αμερικανικής τζαζ Αλ Τζάρρο, ο οποίος τιμήθηκε επτά φορές με Βραβεία Grammy 





2018: Πέθανε  σε ηλικία 91 ετών ο καθηγητής Βασίλης Φίλιας μετά από ταλαιπωρία σχεδόν ενάμιση χρόνου με κάταγμα και πνευμονική ανεπάρκεια.



2019: Πέθανε σε ηλικία 81 ετών ο Γκόρντον Μπανκς, ένας από τους γνωστότερους τερματοφύλακες στην ιστορία του ποδοσφαίρου. .
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες

ΕΘΝΙΚΑ ΨΟΦΟΔΕΗ ΠΡΥΤΑΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Καιρός να μεγαλώσουν

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

«Ποιοι σπιλώνουν το δημόσιο πανεπιστήμιο;». Αυτός είναι ο τίτλος της ανακοίνωσης των πρυτανικών αρχών του Αριστοτελείου, μετά το «πάρτι» του περασμένου Σαββάτου. 

Οποιος κάνει τον κόπο να τη διαβάσει (δύο παράγραφοι είναι όλες κι όλες) βρίσκει αμέσως την απάντηση: το σπιλώνουν εκείνοι που υπογράφουν τη συγκεκριμένη ανακοίνωση, δηλαδή οι πρυτανικές αρχές.

Ο λόγος είναι ότι η πρυτανεία υποδύεται την ανήξερη και την ανεύθυνη για τα σοβαρά επεισόδια, ενώ και όφειλε να γνωρίζει και ευθύνες έχει. 

Ερωτήματα που διατυπώνονται στην ανακοίνωση, όπως «γιατί δεν ελέγχθηκαν οι παρείσακτοι», η πρυτανεία έχει την υποχρέωση να τα απαντήσει η ίδια και όχι να τα απευθύνει γενικώς και αορίστως στο κενό.

Δεν γίνεται πια οι πανεπιστημιακές αρχές να κόπτονται για την ιερότητα του αυτοδιοίκητου και, συγχρόνως, να απαιτούν από κάποιους άλλους να τα βγάλουν πέρα με τα δύσκολα. Για να το πω μεταφορικά, δεν γίνεται να μένεις στο δικό σου σπίτι, αλλά όποτε χαλάει το πλυντήριο να καλείς τη μαμά σου. Κάποτε πρέπει και οι πρυτανικές αρχές να μεγαλώσουν επιτέλους!

Η σκοπιμότητα της συγκεκριμένης ανακοίνωσης είναι να αποσείσει τις ευθύνες των πρυτανικών αρχών. 

Το διαπιστώνουμε σε ένα άλλο ερώτημα που θέτει: «Ποιος ή ποιοι διέδωσαν το άθλιο ψέμα ότι οι πρυτανικές αρχές, ο κοσμήτορας ή οποιοσδήποτε άλλος από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο είχαν δώσει άδεια για την εκδήλωση;». 

Τελείως αδιάφορο! Εκείνο που ενδιαφέρει είναι πως οι πρυτανικές αρχές δεν πήραν είδηση την κατάληψη του χώρου από καμιά πεντακοσαριά αναρχικούς.  

Την ευθύνη αυτής της άγνοιας προσπαθεί να συγκαλύψει η ανακοίνωση, που κλείνει με το εξής αμίμητο: «Ισως ήρθε, τελικά, η ώρα για την άμεση ενεργοποίηση της ελεγχόμενης πρόσβασης στους χώρους του πανεπιστημίου». Ισως. Ενδέχεται, μπορεί, δεν αποκλείεται… Σημασία έχει να μη βιαζόμαστε να καταλήξουμε σε συμπεράσματα. Σπεύδε βραδέως! Γι’ αυτό, λοιπόν, ίσως.

Ακόμη και η γενικότητα της δήθεν τεχνοκρατικής διατύπωσης «ελεγχόμενη πρόσβαση στους χώρους του πανεπιστημίου» προδίδει την απροθυμία ή, ενδεχομένως, τη δειλία τους.  

Με ποιον τρόπο, δηλαδή, φαντάζονται ότι θα ελέγχεται η πρόσβαση; 

Ακόμη και αν έχουν ένα συγκεκριμένο σύστημα στον νου τους, δεν τολμούν να το πουν. Κάνουν κατευθείαν το άλμα στο αποτέλεσμα: ελεγχόμενη πρόσβαση. 

Πώς; 

Κάποιος άλλος, κάποιος καλός άνθρωπος οπωσδήποτε, θα βρεθεί να βάλει το κεφάλι του στον τορβά. 

Μέχρι τότε...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Φεβρουαρίου 11, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίικο ΑΛΗΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Ερχεται το Ιππικό να σώσει το ΑΠΘ!

 

Από τον Παναγιώτη Λιάκο

Για να αρχίσει όμορφα η εβδομάδα σας πάρτε κι ένα χωρατό από ανακοίνωση του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης: «Ισως ήρθε, τελικά, η ώρα για την άμεση ενεργοποίηση της ελεγχόμενης πρόσβασης στους χώρους του πανεπιστημίου».

Ναι, μωρέ, ίσως να ήρθε και η ώρα να γίνει κάτι που σε φυσιολογικές χώρες θεωρείται δεδομένο.

Ναι, βρε κουτά, ίσως ήρθε η ώρα τα πανεπιστήμια να μην κάνουν χαρτοπόλεμο τα λεφτά των φορολογουμένων, επιτρέποντας στους μπαχαλαίους να τα έχουν τσιφλίκια, λημέρια, γιάφκες και κρησφύγετά τους.

Ναι, βρε υστερικοί, ίσως ήρθε η ώρα να κουνηθούν λίγο το κράτος, οι χρυσοπληρωμένες πρυτανικές Αρχές και οι λοιποί μανδαρίνοι της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης για να απομείνει καμιά εγκατάσταση όρθια, λειτουργούσα και καθαρή.

Η εξοργιστική ανακοίνωση του ΑΠΘ, που νομίζει ότι απευθύνεται σε κορόιδα (και το χειρότερο είναι πως μπορεί να έχει δίκιο), βγήκε με αφορμή το μπαχαλοπάρτι που έγινε στους χώρους του πανεπιστημίου, κατά το οποίο σημειώθηκαν εκτεταμένα επεισόδια με την Αστυνομία, τραυματισμός αστυνομικού, καταστροφές δημόσιας περιουσίας και τα λοιπά γνωστά που έχουν καταντήσει θεσμός στην μπανανία μας.

Οταν η ΕΛ.ΑΣ. μπούκαρε στον χώρο, βρήκε πάλι τα συνηθισμένα: ναρκωτικά, μαδέρια, κοντάρια και αντιασφυξιογόνες μάσκες.

Εγιναν και 313 προσαγωγές και ουδεμία σύλληψη. Τι ‘χες, Γιάννη, τι ‘χα πάντα.

Με την «Ελλάδα 2.0» του Κυριάκου Μητσοτάκη και των «αρίστων» του έχουμε ακριβώς την ίδια εικόνα, υπό χειρότερες, βέβαια, συνθήκες, με εκείνες που είχαμε τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Οση εξουσία είχαν οι συμμορίτες μαφιόζοι που πουλάνε ναρκωτικά και λαθραία, οι τρελαμένοι αναρχικοί, οι γιούχου ακροαριστεροί και οι ροπαλοφόροι κουκουέδες στα πανεπιστήμια, την έχουν και τώρα. Οση βία ασκούσαν εκείνες τις δεκαετίες, την ασκούν και τώρα.

Και ύστερα από τόσα χρόνια υποβάθμισης της εκπαιδευτικής και πνευματικής ζωής του τόπου, έρχονται οι πανεπιστημιακοί και σου λένε «ίσως ήρθε, τελικά, η ώρα για την άμεση ενεργοποίηση της ελεγχόμενης πρόσβασης στους χώρους του πανεπιστημίου».

Τώρα, αυτό είναι δούλεμα ή δεν είναι;

Επίσης, κάτι επίσης άθλιο από την ανεκδιήγητη ανακοίνωση του ΑΠΘ είναι το ακόλουθο: «Πόσοι και ποιοι από τους δήθεν επαναστάτες είναι πράγματι φοιτητές και γιατί δεν ελέγχθηκαν οι παρείσακτοι;».

Δηλαδή, τον συντάκτη της ανακοίνωσης και εκείνους που την ενέκριναν δυσαρέστησε το γεγονός ότι οι μπαχαλαίοι που τα έκαναν μπίλιες ήταν «δήθεν» επαναστάτες;

Αν ήταν κανονικοί επαναστάτες, θα έλεγαν «μπράβο»;

Αν ήταν οπαδοί του Πολ Ποτ ή του Χομεϊνί, κλείνονταν μέσα στους χώρους του πανεπιστημίου κι αρχινούσαν να σφάζουν σαν τ’ αρνιά όποιον θεωρούσαν «άπιστο» ή αντιδραστικό, θα τους άρεσε;

Αυτό το κλισέ, που το μηρυκάζουν εδώ και πολλά χρόνια οι πανεπιστημιακοί, οι πολιτικοί αλλά και ορισμένοι δημοσιογράφοι περί «δήθεν» επαναστατών (όταν αναφέρονται σε αφιονισμένους μπαχαλάκηδες), είναι εμετικό.

Θα την ήθελαν κανονική την επανάσταση;

Αλλά, παιδιά, κάντε κουράγιο. Περιμένετε λίγο καιρό ακόμη και…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Φεβρουαρίου 11, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίικο ΑΛΗΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Η δημοκρατία διασκεδάζει

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Ακούς για 300 προσαγωγές και τρομάζεις. Λες πως η χούντα του Μητσοτάκη έβγαλε το προσωπείο της και άρχισε να μαζεύει δημοκράτες στον σωρό. Περιμένεις την καινούργια ταινία του Γαβρά.  

Αμέσως μετά έρχεται η συνέχεια της είδησης για να σε καθησυχάσει. 300 προσαγωγές μεν, καμία σύλληψη δε. Νίκη των δημοκρατικών δυνάμεων. 

Για πότε οργανώθηκαν, για πότε αντιστάθηκαν, για πότε κατάφεραν να απελευθερώσουν τους αγωνιστές. Οι οποίοι, εννοείται, δεν παρέδωσαν τα όπλα. Πέταξαν μολότοφ στην αστυνομία κι όταν η αστυνομία μπήκε μέσα στο πανεπιστήμιο, μάζεψε όσους μπόρεσε και αποχώρησε· όσοι έμειναν ξανάρχισαν να πετούν μολότοφ. 

 Η δημοκρατία δεν φοβάται. Η δημοκρατία είναι δυνατή. Απόδειξη η συνέχεια της υπόθεσης, η οποία ξεκίνησε από ένα πάρτι που κάποιοι οργάνωσαν στο Αριστοτέλειο και κατέληξε σε πόλεμο με μολότοφ.  

Η δημοκρατία όχι μόνο δεν φοβάται, αλλά ξέρει να διασκεδάζει. Αφού τελείωσε ο πόλεμος, άρχισαν οι διαπραγματεύσεις για την ειρήνη. Ευτυχώς χωρίς τον Τραμπ. 

 Είχε δοθεί άδεια για την οργάνωση του πάρτι;  

Λόγω τιμής όχι, λένε οι Αρχές του ιδρύματος.  

Αφού δεν δόθηκε άδεια, πώς μπήκαν όλοι αυτοί οι δημοκράτες με μολότοφ και άρχισαν να διασκεδάζουν; 

Μπήκαν γιατί δεν υπάρχει τρόπος να τους εμποδίσεις. 

Κι εκείνα τα τουρνικέ και οι περίφημοι έλεγχοι; 

Ναι, τα σχέδια εγκατάστασης έχουν παραδοθεί, αλλά το υπουργείο περιμένει την έγκριση από το άλλο υπουργείο για να τα εγκαταστήσει. Αν θυμάστε ήταν να παραδοθούν το καλοκαίρι, άνευ άλλου, αλλά παραδόθηκαν στο τέλος του χρόνου.

Τουρνικέ δεν έχει προς το παρόν. Εχει όμως ασφάλεια. Αυτή δεν μπορεί να ελέγχει τις εισόδους και να διαπιστώνει αν οι προσκεκλημένοι στο πάρτι έχουν βγάλει βόλτα και τα κατοικίδια-μολότοφ τους; 

 Αν δεν κάνω λάθος υπάρχει νόμος που απαγορεύει να βγάζεις περίπατο τις μολότοφ σου. Περίεργος νόμος θα μου πείτε, όμως υπάρχουν ορισμένοι που ισχυρίζονται ότι για να έχεις μολότοφ στο σακίδιο, σκοπεύεις να την πετάξεις. Κατά προτίμηση φλεγόμενη, κατά προτίμηση σε αστυνομικό.  

Επειδή ανακοινώθηκε ότι θα κάνουν ό,τι μπορούν για την ασφάλεια των πανεπιστημίων, ας μην ξεχάσουν να ξεκινήσουν από την ασφάλεια της αστυνομίας. Η αστυνομία διασφαλίζει τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, όμως κάποιος πρέπει να φροντίσει και τη δική της. 

Το επαναλαμβάνω. Η δημοκρατία μας δεν φοβάται. Η δημοκρατία μας είναι δυνατή. Η δημοκρατία μας το διασκεδάζει.  

Και επειδή είχαμε καιρό να ζήσουμε τέτοιο γλέντι σαν αυτό που έγινε το Σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη, κοντεύαμε να τα ξεχάσουμε όλ’ αυτά. 

Κυρίως το αίσιο τέλος της όλης περιπέτειας. Τριακόσιους έψαξαν, όμως δεν βρήκαν ούτε μισή μολότοφ. 

Θα μου πείτε ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Φεβρουαρίου 11, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΛΑΘΡΟ-ΜΠΟΥΚΑΔΟΡΟΛΑΓΝΟΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ναυάγια

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Aν δώσω βάση στα υπολείμματα της Αριστεράς και κάποιους υποστηρικτές τους, το Λιμενικό πήρε φόρα να βουλιάξει ένα σκάφος με παράνομους μετανάστες ώστε να σκοτώσει καμία 15αριά και να σώσει καμία 50αριά άλλους.

Λογικό. Αν υπάρχουν νεκροί αλλά δεν υπάρχουν διασωθέντες, πώς θα βρεθούν μάρτυρες για το ναυάγιο; Και χωρίς διασωθέντες μάρτυρες πώς θα ξέραμε ότι το ναυάγιο είναι έγκλημα;

Πράγμα που σημαίνει ότι στο Λιμενικό δεν είναι μόνο δολοφόνοι. Είναι και ηλίθιοι. Προδίδονται μόνοι τους.

Η ιστορία θα ήταν για γέλια, αν δεν τη σφράγιζε η τραγικότητα των νεκρών.

Αλλά οι άνθρωποι δεν σκοτώθηκαν επειδή πήγαιναν εκδρομή για μπάνιο.

Σκοτώθηκαν προσπαθώντας υπό ακραίες συνθήκες να μπουν παράνομα σε μια ξένη χώρα.

Να παραβιάσουν δηλαδή τα σύνορά της. Και φυσικά κάθε σοβαρή χώρα που σέβεται τον εαυτό της φρουρεί τα σύνορα. Με ό,τι δυσάρεστο μπορεί να συνεπάγεται κάτι τέτοιο.

Καλώς  ή κακώς, οι σοβαρές χώρες δεν είναι ξέφραγο αμπέλι.

Ποιος μπορεί να διαφωνεί;

Ξέρω μερικούς αλλά μικρή σημασία έχουν.

Υπάρχουν νόμιμοι τρόποι να έλθει κάποιος στην Ελλάδα αρκεί να πληροί τις προϋποθέσεις που η Ελλάδα θέτει.

Διότι η μετανάστευση δεν αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα. Εχω κάθε δικαίωμα να θέλω να πάω στην Αμερική αλλά μόνο αν η Αμερική μου το επιτρέψει μπορώ να το υλοποιήσω.

Διαφορετικά δεν μπορώ να στήσω το τσαντίρι μου στο Σέντραλ Παρκ και να χαζεύω τους ουρανοξύστες.

Αυτά φυσικά είναι αυτονόητα πράγματα.

Λιγότερο αυτονόητη είναι η δυσκολία κάποιων να καταλάβουν τι σημαίνει «φυλάω σύνορα». Και να θεωρούν ότι η φύλαξή τους αποτελεί αντικείμενο κουβέντας.

Αλλά εδώ, θα μου πείτε, πλακώθηκαν για ένα ναυάγιο στην Πύλο που έγινε εκτός εθνικών χωρικών υδάτων. Λογικό δεν είναι να ανέβουν στα κάγκελα και για τη Χίο;

Διότι το ζητούμενο δεν είναι το νησί, ούτε το ναυάγιο, ούτε οι συνθήκες του ναυαγίου.

Το ζητούμενο είναι …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Φεβρουαρίου 11, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΛΑΘΡΟ-ΜΠΟΥΚΑΔΟΡΟΛΑΓΝΟΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Λαθρομετανάστες ή παράτυποι;

 

Τoυ ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ 

«Μεταξύ λιμενικών και μεταναστών, εμπιστεύομαι τους μετανάστες», έλεγε προχθές σε τηλεοπτική εκπομπή πρώην στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ — ενός κόμματος που κυβέρνησε τη χώρα.

Τέτοιες αντισυστημικές απόψεις έχει το δικαίωμα να διατυπώνει οποιοσδήποτε πολίτης σε μια δημοκρατία. Συνιστά, όμως, παραδοξότητα να εκφράζονται από κάποιον που ανήκε στον σκληρό πυρήνα διαχείρισης της εξουσίας ενός συστήματος, έστω και αν αυτό είναι μια δημοκρατία ανοιχτής κοινωνίας.

Κάθε σύστημα, για να επιβιώσει, χρειάζεται την αποδοχή της πλειοψηφίας και, σίγουρα, τη στήριξη εκείνων που συγκροτούν τον σκληρό πυρήνα των δομών εξουσίας: υπουργών, βουλευτών, αστυνομικών, λιμενικών, κρατικών υπαλλήλων.

Η Αριστερά επιχειρεί να μας πείσει ότι εμείς ευθυνόμαστε για το γεγονός ότι μερικά εκατομμύρια άνθρωποι σήμερα —και σύντομα μερικές δεκάδες εκατομμύρια κάθε χρόνο— εγκαταλείπουν τις χώρες τους και επιθυμούν, χωρίς την άδειά μας, να εγκατασταθούν στις δικές μας. Στο ιδεολογικό της πλαίσιο, τα κράτη θεωρούνται τεχνικά κατασκευάσματα του καπιταλισμού και η ελεύθερη μετακίνηση όλων παντού παρουσιάζεται ως αυτονόητο δικαίωμα.

Υπό αυτό το πρίσμα, όσοι εισέρχονται χωρίς την άδεια των αρχών σε μια χώρα δεν είναι «παράνομοι» ή «λαθρομετανάστες», αλλά απλώς «παράτυποι».

Ποιες είναι, όμως, οι διαφορές αυτών των λέξεων και πώς θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται;

Παράτυπος είναι κάποιος που δεν τηρεί τους τύπους — όχι κατ’ ανάγκην τους νόμους. Αν, για παράδειγμα, εμφανιστώ σε γάμο ντυμένος με βερμούδα και σαγιονάρες αντί για κοστούμι, δεν παραβιάζω κάποιον νόμο, αλλά τους κοινωνικούς τύπους και τις συνήθειες.

Αντίθετα, κάποιος που εισέρχεται σε μια χώρα χωρίς διαβατήριο και βίζα, εκτός σημείων ελέγχου, παραβιάζει τους νόμους της χώρας και είναι παράνομος. Αν μάλιστα εισέλθει κρυφά, τη νύχτα, από αφύλακτες διαβάσεις, εισέρχεται λαθραία.

Η ετυμολογία είναι σαφής:

Παράτυπος: παρά- (εκτός) + τύπος (καθιερωμένη διαδικασία)

Παράνομος: παρά- (εκτός) + νόμος

Λάθρα: κρυφά, στα μουλωχτά, με πρόθεση αποφυγής ελέγχου, εκτός θεσμικού και νομικού πλαισίου

Επομένως, κάποιος που εισέρχεται σε μια χώρα χωρίς την έγκριση των αρμόδιων αρχών δεν είναι απλώς παράτυπος· είναι παράνομος, χρησιμοποιώντας μάλιστα λαθραίες μεθόδους.

Κι όμως, στις ανεπτυγμένες δημοκρατίες, ενώ μιλούμε χωρίς ενδοιασμό για λαθρεμπόριο, λαθραία ποτά ή τσιγάρα, αποφεύγουμε τον όρο όταν αναφερόμαστε σε ανθρώπους. Ο όρος «λαθρομετανάστης» είναι περισσότερο πολιτικός και δημοσιογραφικός και αποφεύγεται σε δικαστήρια, επίσημα κείμενα και διεθνείς οργανισμούς, καθώς θεωρείται απαξιωτικός.

Με νομικούς όρους, παράνομη είναι η πράξη — η είσοδος ή η παραμονή — όχι το πρόσωπο. Γι’ αυτό και ο ακριβέστερος όρος είναι «μετανάστης με παράνομη είσοδο ή παραμονή». Στην καθομιλουμένη, ωστόσο, χρησιμοποιείται και ο όρος «παράνομος μετανάστης», ο οποίος είναι σαφώς εγγύτερος στην πραγματικότητα από το «παράτυπος».

Γιατί, λοιπόν, κάποιοι επιμένουν επιδεικτικά να καταγγέλλουν τον όρο «παράνομος» και να υιοθετούν το «παράτυπος»;

Η απάντηση σχετίζεται με ιδεοληψίες και πολιτικές σκοπιμότητες. Ο Τζορτζ Όργουελ – 1984 προσφέρει χρήσιμες εξηγήσεις μέσω της έννοιας της «Νέας Ομιλίας». Πρόκειται για μια ελεγχόμενη και συρρικνωμένη μορφή γλώσσας, σχεδιασμένη ώστε να περιορίζει το εύρος της σκέψης. Στόχος της δεν είναι απλώς η επικοινωνία, αλλά η αδυναμία διατύπωσης «επικίνδυνων» ιδεών που αμφισβητούν την εξουσία.

Χαρακτηριστικά της Νέας Ομιλίας είναι η κατάργηση των αποχρώσεων, η γλωσσική απλοποίηση και η αντικατάσταση σαφών εννοιών — το «κακό» γίνεται «ακαλό». Όταν κάτι δεν μπορεί να ειπωθεί, δεν μπορεί και να σκεφτεί. Όταν η γλώσσα φτωχαίνει, η κριτική σκέψη εξαφανίζεται και η διαφωνία καθίσταται αδιανόητη.

Η επιμονή, λοιπόν, στον όρο «παράτυπος» για κάτι που είναι προφανώς παράνομο ενδέχεται να μην είναι αθώα.

Αν παρατηρήσει κανείς το λεξιλόγιο αλλά και το εκλογικό ακροατήριο συγκεκριμένων πολιτικών χώρων, δεν είναι παράλογο να υποθέσει ότι…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Φεβρουαρίου 11, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)