"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΘΝΙΚΑ ΜΕΘΕΟΡΤΙΑ: Έτσι γιόρτασε ο πατριωτικός ελληνισμός της ελπίδας

ΕΘΝΙΚΑ ΜΕΘΕΟΡΤΙΑ: Ένα μικρό αφιέρωμα στους ελληνόφωνους ανθέλληνες της ξεφτιλισμένης Αριστεράς


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Ιστορική Μνήμη και Παράδοση μέσα από το Θέατρο Σκιών στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους


Η Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος, στο πλαίσιο των και πολιτιστικών της δράσεων για την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου, παρουσιάζει τη παράσταση θεάτρου Σκιών «Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄».

Η παράσταση που θα παρουσιαστεί από το Θέατρο Σκιών Κλεομένη Χολέβα  θα λάβει χώρα  το Σάββατο 28 Μαρτίου και ώρα 6μ.μ.  στο θέατρο του Πνευματικού Κέντρου «Άγιος Φώτιος» της Ιεράς Μητροπόλεως με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.  

Η ημερομηνία αυτή συμπίπτει με την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου Σκιών, αναδεικνύοντας τη διαχρονική αξία και τη σημασία αυτής της ξεχωριστής λαϊκής τέχνης, που συνεχίζει να εμπνέει και να ψυχαγωγεί μικρούς και μεγάλους.

Η παράσταση αναδεικνύει τη μορφή και τη θυσία του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄, συμβάλλοντας στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και της εθνικής  ταυτότητας.

Η πρωτοβουλία αυτή εντάσσεται στο ευρύτερο ποιμαντικό έργο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεωργίου, ο οποίος στηρίζει και προωθεί δράσεις και εκδηλώσεις με εκπαιδευτικό και πολιτιστικό χαρακτήρα, απευθυνόμενες κυρίως στα παιδιά και τη νεολαία, με αφορμή σημαντικά ιστορικά γεγονότα.

Στην παράσταση συμμετέχουν οι μουσικοί...

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Συνάντηση του Μητροπολίτη Κίτρους με την Οργανωτική Επιτροπή του «TRIMAN»

Η Οργανωτική Επιτροπή του Διεθνούς αγώνα Τριάθλου «TRIMAN» θέλοντας να εκφράσει τις ευχαριστίες της για την στήριξη της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος προς το θεσμό επισκέφθηκε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ. Γεώργιο.

Στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε το  απόγευμα της Δευτέρας 23 Μαρτίου στο Μητροπολιτικό Μέγαρο Κατερίνης, συμμετείχαν ο Πρόεδρος του Αθλητικού-Πολιτιστικού Συλλόγου «ΤΡΙΑΣ» και της Οργανωτικής Επιτροπής του Αγώνα κ. Ιορδάνης Παπαδόπουλος και ο Διευθυντής του Αγώνα κ. Ευάγγελος Παπαδόπουλος

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης τονίστηκε μεταξύ άλλων, η σημαντικότητα της κορυφαίας αυτής αθλητικής διοργάνωσης, η οποία, εκτός του ότι προάγει το αθλητικό πνεύμα και την ευγενή άμιλλα συμβάλλει και στη προώθηση του τουρισμού στην περιοχή.

Το τρίαθλο, εντυπωσιακό αλλά και απαιτητικό, γνωρίζει ραγδαία άνθηση στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια χάρη στο εντεινόμενο ενδιαφέρον για άθληση και τις ξεχωριστές, σπάνιας ομορφιάς διαδρομές που προσφέρονται.

Το «TRIMAN 2026» που θα πραγματοποιηθεί από την Πέμπτη 7 Μαΐου έως και την Κυριακή 10 Μαΐου στην Oλυμπιακή Ακτή του Δήμου Κατερίνης φέτος φιλοξενεί και το πανελλήνιο πρωτάθλημα και αναμένεται να προσελκύσει έντονο ενδιαφέρον. Στον αγώνα θα λάβουν μέρος και αθλητές διεθνούς κύρους.

Η Οργανωτική Επιτροπή ευχαρίστησε θερμά τον Σεβασμιώτατο κ. Γεώργιο για τη συνεχή στήριξή του και τον προσκάλεσε τιμητικά να δώσει την εκκίνηση του φετινού αγώνα.

Από τη μεριά του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιος δήλωσε χαρακτηριστικά:  

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Η Πιερία στο επίκεντρο της Σκανδιναβίας μέσα από τις δράσεις του Τουριστικού Οργανισμού της Πιερίας (Π.Ο.Τ.Α.Π.)

 

 
 

Ο Πιερικός Οργανισμός Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής (Π.Ο.Τ.Α.Π.), στο πλαίσιο της στρατηγικής εξωστρέφειας και των στοχευμένων ανοιγμάτων του στη σκανδιναβική αγορά, συμμετείχε στη διεθνή τουριστική έκθεση «TravelXpo 2026», η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 20 έως τις 22 Μαρτίου στο Όσλο.

Η συμμετοχή του Π.Ο.Τ.Α.Π. εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό για την ενίσχυση της παρουσίας της Πιερία στις αγορές της Βόρειας Ευρώπης, με στόχο την προσέλκυση επισκεπτών και την ανάδειξη της περιοχής ως ολοκληρωμένου βιωματικού προορισμού καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην προβολή των ειδικών  μορφών τουρισμού και των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της Πιερίας.

Στην έκθεση συμμετείχε ως εκπρόσωπος του  Πιερικού Οργανισμού Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής  το Μέλος του Δ.Σ. του Οργανισμού και Αντιδήμαρχος Τουρισμού και Πολιτισμού του Δήμου Κατερίνης κα Ελίνα  Διαμαντοπούλου, η οποία στο πλαίσιο των επαφών της στο Όσλο πραγματοποίησε σημαντικές συναντήσεις. Μεταξύ αυτών, συναντήθηκε με τη Διευθύντρια του Γραφείου του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού στη Σκανδιναβία κα Ευτυχία Αϊβαλιώτη, την οποία ευχαρίστησε για τη διαρκή στήριξη και ιδιαίτερα για την υλοποίηση του πρόσφατου «press trip» στον Όλυμπο  με τη συμμετοχή Δανών δημοσιογράφων. Παράλληλα, είχε συνάντηση και με τον Έλληνα Πρέσβη στη Νορβηγία κ. Ευθύμιο Χαρλαύτη, επιβεβαιώνοντας τη σημασία της διπλωματικής και θεσμικής συνεργασίας για την προώθηση του πιερικού τουρισμού.

Παράλληλα, ο Πιερικός Οργανισμός Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής (Π.Ο.Τ.Α.Π.) συνέχισε τη δυναμική του παρουσία στη Σκανδιναβία με τη συμμετοχή του σε B2B εκδήλωση στο Μάλμε της Σουηδίας, την Πέμπτη 19 Μαρτίου, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

Στην εν λόγω δράση, το Μέλος του Δ.Σ. του Π.Ο.Τ.Α.Π και Πρόεδρος του «Olympus Marathon» κ. Άρης Νίκας πραγματοποίησε σειρά στοχευμένων επαγγελματικών συναντήσεων με εκπροσώπους της τουριστικής αγοράς της Σουηδίας, ενισχύοντας τις προοπτικές συνεργασιών. Κατά τη διάρκεια των δράσεων παρουσιάστηκε ολοκληρωμένα η τουριστική ταυτότητα της Πιερίας, από τον Όλυμπο και τα Πιέρια Όρη έως την παραλιακή ζώνη, αναδεικνύοντας τις αυθεντικές εμπειρίες και τις ποιοτικές επιλογές που προσφέρει ο προορισμός καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Οι παραπάνω πρωτοβουλίες επιβεβαιώνουν τη σταθερή προσήλωση του Π.Ο.Τ.Α.Π. στη διεύρυνση της διεθνούς τουριστικής απήχησης της Πιερίας, με στρατηγικές δράσεις σε αγορές υψηλής δυναμικής, όπως αυτές της Σκανδιναβίας. Η προσπάθεια αυτή ενισχύεται καθοριστικά από τη συμβολή της Αντιπεριφερειάρχη Πιερίας Σοφίας Μαυρίδου, των Δήμων του νομού, του Επιμελητηρίου Πιερίας και όλων των τουριστικών φορέων, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην περαιτέρω τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.

 

Σαν σήμερα (26/3/ΧΧΧΧ)

 

1881: Η Θεσσαλία προσαρτάται στην Ελλάδα.

1896: Ο Λεωνίδας Πύργος κατακτά το χρυσό μετάλλιο νικώντας στον τελικό του ξίφους ασκήσεως διδασκάλων τον γάλλο Περονέ και γίνεται ο πρώτος έλληνας ολυμπιονίκης στην ιστορία των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων.

1969: Στο Χίλτον του Άμστερνταμ, ο Τζον Λένον και η Γιόκο Όνο κάνουν ξαπλωτή διαμαρτυρία, όπου το ζεύγος παραμένει στο κρεβάτι για μέρες, ζητώντας με αυτό τον τρόπο ειρήνη στο Βιετνάμ.

1995: Τίθεται σε ισχύ η Συνθήκη Σένγκεν για την κατάργηση των ενδοσυνοριακών ελέγχων στα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

1904: Γεννιέται ο Ξενοφών Ζολώτας, οικονομολόγος και ακαδημαϊκός.

1827: Πεθαίνει ο Λούντβιχ φον Μπετόβεν

1940: Πεθαίνει ο oλυμπιονίκης του μαραθωνίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 Σπύρος Λούης
 
 
 
 
 
 

2020 Πεθαίνει σε ηλικία 64 ετών,  από καρκίνο ο σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, Αντώνης Παπαδόπουλος.

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΚΤΣΟΓΛΑΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η αποθηρίωση των τέκνων

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν ο θάνατος της άτυχης καθηγήτριας στη Θεσσαλονίκη έχει άμεση σχέση με την κακοποίηση που υφίστατο από τους μαθητές της. Δεν ξέρουμε αν υπήρχαν συνοδά νοσήματα που λένε και οι γιατροί ή ψυχολογικοί παράγοντες που την οδήγησαν στο μοιραίο. Φαντάζομαι και ελπίζω ότι κάποια στιγμή θα μάθουμε κάτι απ’ όλ’ αυτά, το πιθανότερο είναι όταν πια η υπόθεση θα έχει καταχωρισθεί στο αρχείο της μνήμης μας.

Εκείνο όμως που σίγουρα ξέρουμε είναι ότι η γυναίκα δίδασκε αγγλικά στα παιδιά του λυκείου.

Ξέρουμε ακόμη ότι αυτά τα παιδιά ξεσπούσαν πάνω της. Της πετούσαν αντικείμενα και έβρισκαν τρόπους για να ταπεινώνουν τη στοιχειώδη αξιοπρέπειά της.

Να προσθέσω ότι η διδασκαλία των αγγλικών θεωρείται ώρα διαλείμματος σ’ αυτές τις ηλικίες που απασχολούνται μόνον με όσα μαθήματα τους επιτρέπουν να περάσουν τις Πανελλαδικές. Αν και η εκμάθηση της παγκόσμιας κοινής γλώσσας είναι εφόδιο ζωής για όλα τα Ελληνόπουλα. Απλώς η αδιαφορία προς το μάθημα είναι συνδεδεμένη με την αδιαφορία προς την καθηγήτρια την οποίαν οι θρασύδειλοι έφηβοι αντιμετώπιζαν ως εύκολο θύμα.

Το ερώτημα είναι γιατί οι μαθητές έχουν ανάγκη από κάποιο θύμα για να ξεσπάσουν τις ορμές τους.

Η απάντηση είναι ότι περιφρονούν το σχολείο και ως επί το πλείστον το αντιμετωπίζουν ως καταναγκασμό στον οποίον οφείλουν να αντισταθούν.

Πάντα η σχολική τάξη είχε τον χαρακτήρα του καταναγκασμού, από το ωράριο έως τη σιωπή την ώρα του μαθήματος, όμως αυτό εθεωρείτο ως συστατικό της εκπαιδευτικής διαδικασίας, της ένταξης του εφήβου σε κοινωνικούς κανόνες. Η διαφορά είναι ότι σήμερα αυτό έχει εκλείψει έπειτα από χρόνια προοδευτικών πειραματισμών στου κασίδη το κεφάλι.

Αυτό που αποκαλύπτει την πραγματική κατάσταση του σημερινού σχολείου είναι ότι την άτυχη καθηγήτρια δεν την προστάτευσε, απ’ ό,τι φαίνεται, η διεύθυνση του σχολείου. Μάλλον επειδή φοβόταν τους γονείς, οι οποίοι είναι και οι βασικοί υπεύθυνοι για την αποθηρίωση των τέκνων τους. Ο,τι κι αν κάνουν τα παιδιά, οι γονείς τούς δίνουν δίκιο. Είτε για να καλύψουν τις ενοχές τους για τις δικές τους αμέλειες είτε για να ξεμπερδεύουν. Κι αν πάρουν και κάναν κακό βαθμό τότε φταίνε οι καθηγητές.

Και δεν σκέφτονται ότι αν δεν μπορούν να πειθαρχήσουν μέσα στην τάξη τότε γιατί να πειθαρχήσουν το Σαββατόβραδο στον δρόμο και να μην καταλήξουν στο νοσοκομείο ή το νεκροτομείο;

Είναι η διαφορά από το κάποτε και το τώρα. Χωρίς καμιά νοσταλγική διάθεση να σημειώσω απλώς ότι στην προσπάθειά μας να φιλελευθεροποιήσουμε το σχολείο, μαζί με τα νερά πετάξαμε και το μωρό.

Καταργώντας την πειθαρχία, ακόμη και τη βαθμολογική αξιολόγηση, καταργήσαμε τη σχολική τάξη.

Ο γονιός σε συνεργασία με τον φοβισμένο δάσκαλο έφτιαξε…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ "ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΑ" ΕΚΤΣΟΓΛΑΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η διάλυση της σχολικής τάξης

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

 Είναι ένα από τα κεκτημένα της Μεταπολίτευσης. Η προοδευτική αποψίλωση της σχολικής τάξης από τις βασικές λειτουργίες της.  

Η πρώτη και πιο ουσιαστική, σ’ αυτήν που οφείλει το όνομά της, είναι ότι η σχολική τάξη στηρίζεται πριν απ’ όλα στην τάξη. Σε μια ιεραρχία, σε μια πειθαρχία, σε κανόνες, ιδιότητες που έχουν να κάνουν και με τη χωροθεσία.  

Στην αίθουσα, ο καθηγητής είναι μόνος του, διαθέτει έδρα που τον κάνει να ξεχωρίζει από τα θρανία όπου κάθονται οι μαθητές. Με όρους ορχήσεως ο καθηγητής ή η καθηγήτρια είναι ο κορυφαίος ή ο διευθυντής της ορχήστρας, ο μαέστρος, ο maître ή maîtresse γαλλιστί, κύριος ή κυρία στη γλώσσα μας.  

Του απευθύνεσαι στον πληθυντικό και του μιλάς αφού σηκώσεις το χέρι σου και αυτός σου δώσει την άδεια για να του μιλήσεις.  

Τον σέβεσαι και τον φοβάσαι, διότι μπορεί να σε τιμωρήσει, είτε επειδή είσαι απείθαρχος είτε επειδή η απόδοσή σου δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της τάξης.  

Κοινότοπα πράγματα θα μου πείτε, παλιά και ξεπερασμένα.

Γι’ αυτό και επανέρχομαι στη Μεταπολίτευση. Στα χρόνια εκείνα της δεκαετίας του εβδομήντα, όπου η χούντα είχε κληροδοτήσει στην ελληνική κοινωνία τη βαθιά ριζωμένη πεποίθηση ότι η πειθαρχία ισούται με καταπίεση και ανελευθερία. Επηρέασε την καθημερινότητά μας, επηρέασε όμως και τη σχολική τάξη, εκεί που διαμορφωνόταν η κοινωνική συμπεριφορά των νεότερων γενεών

Ειδικά για την εκπαίδευση υπήρχε και θεωρητικό υπόβαθρο. Οι λεγόμενες ανθρωπιστικές σπουδές στο πανεπιστήμιο είχαν καταληφθεί από προερχόμενους εκ Παρισίων διδάσκοντες, αναφανδόν προοδευτικούς και ανυπερθέτως αριστερούς. Τη θεωρία της εκπαίδευσης την είχε τότε διαμορφώσει κάποιος κύριος Μπουρντιέ, διάσημος παρ’ ημίν, ο οποίος υποστήριζε ότι το σχολείο υπάρχει μόνο για να αναπαράγει την κυρίαρχη ιδεολογία. Το πυθαγόρειο θεώρημα το διδάσκει για να ρίξει στάχτη στα μάτια.  

Στην Ελλάδα, τη θεωρία του Μπουρντιέ εισήγαγε ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, άκρως επιδραστικός τον καιρό εκείνο. Το εύλογο συμπέρασμα ήταν ότι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές των σχολείων ήταν όργανα του καταπιεστικού συστήματος, όπως οι αστυνομικοί για παράδειγμα. Μπαίνοντας στην τάξη με το βάρος της ενοχής, πολλοί εξ αυτών έκαναν ό,τι μπορούσαν για να υπονομεύσουν τον ρόλο τους.

Τότε, αν δεν κάνω λάθος, εμφανίστηκαν και οι διάφορες προοδευτικές θεωρίες, που προέτρεπαν τους εφήβους να ασχοληθούν με την πολιτική. Για να γίνουν κοινωνικά ενεργοί.  

Ο θόρυβος της πολιτικής μπήκε στην τάξη, άνθησαν οι καταλήψεις, που προσέφεραν στην πολιτική ζωή της χώρας ακόμη και πρωθυπουργό

Οι κυβερνήσεις άλλαζαν, οι υπουργοί Παιδείας έκαναν ο καθένας τη δική του μεταρρύθμιση, όμως το πνεύμα της Μεταπολίτευσης αποδείχθηκε ιδιαιτέρως ανθεκτικό στις καιρικές συνθήκες. Κι έτσι η λεγόμενη πολιτική ηγεσία προσαρμόσθηκε στο πνεύμα της προόδου, φιλικό προς τον χρήστη. Και άρχισε η επέλαση της ήσσονος προσπαθείας. Τα παιδιά καταπιέζονται μαθαίνοντας καθαρεύουσα – σημειώνω ότι καθαρεύουσα ονομαζόταν η καθομιλουμένη των μορφωμένων γονιών τους. Γιατί να χάνουν χρόνο για τη Γ΄ κλίση αφού υπάρχουν άλλες δύο; 

Δυστυχώς, την «καθαρεύουσα» εξόρισε από την εκπαίδευση ένας κατά τα λοιπά ελληνομαθής πολιτικός, ο Γεώργιος Ράλλης.  

Μερικά χρόνια αργότερα, επί ΠΑΣΟΚ, καταργήθηκαν τα πνεύματα και η περισπωμένη. Γιατί να ξοδεύουν χρόνο τα παιδιά να μάθουν αυτήν την πολύπλοκη ορθογραφία; 

Ακολούθησε δημόσια διαβούλευση για τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών. Σε τι χρησιμεύει η νεκρή αυτή γλώσσα στα παιδιά ενός έθνους που αναδύθηκε στον σύγχρονο κόσμο, εκτός των άλλων, λόγω της συγγενείας με εκείνους τους αρχαίους που τη μιλούσαν και την έγραφαν. Το εκπληκτικό είναι ότι αυτό υποστήριζαν και κλασικοί φιλόλογοι, όπως ο μακαρίτης Μαρωνίτης. 

Χωρίς την καθαρεύουσα αποκλείεις από τη διδασκαλία το μεγαλύτερο μέρος της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Αυτή διδάσκεται από εγχειρίδια και με επεξηγήσεις που θυμίζουν οδηγίες χρήσης ενεργοποίησης του ηλεκτρονικού υπολογιστή σου. Τα παιδιά δεν καταλάβαιναν γιατί έπρεπε να τα μαθαίνουν όλ’ αυτά, κοινώς γιατί έπρεπε να μαθαίνουν τη μητρική τους γλώσσα. Διότι αυτήν, το ξέρουμε εκ πείρας, τη μαθαίνεις διαβάζοντας λογοτεχνία.  

Στο τέλος, απ’ την πολλή πρόοδο έφτασαν να καταργήσουν και τους βαθμούς. Δεν τους κατήργησαν βέβαια, όμως υπήρξε μια σιωπηρή συμφωνία ανάμεσα σε καθηγητές, μαθητές και γονείς ώστε οι βαθμοί να υπάρχουν μόνο για να επιβραβεύουν. Σε αντίθετη περίπτωση, ο καθηγητής αντιμετωπίζεται ως ένοχος, ενίοτε προπηλακίζεται ή, στα ιδιωτικά σχολεία, απειλείται με απόλυση.

Πώς λοιπόν με τη λογική της ήσσονος προσπαθείας, με την κατάργηση της πειθαρχίας και την εξίσωση του καθηγητή με τον μαθητή, να λειτουργήσει η τάξη; 

Δεν είναι θέμα μιας ακόμη εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που θα μπαλώσει μερικές ακόμη τρύπες στην κουρελού. 

Είναι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΚΤΣΟΓΛΑΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η καμήλα δεν είναι άλογο

 Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Η καμήλα έχει μακρύ λαιμό, καμπούρα και όταν τρέχει πλαγιοβαδίζει και αν είσαι επάνω κουνάει πολύ, τόσο που λένε πως μπορεί να σε πιάσει ναυτία.
Αντέχει πολύ στην πείνα, έχει αποθέματα λίπους για ενέργεια στην καμπούρα της. Οι Βακτριανές έχουν διπλό τεπόζιτο, δύο καμπούρες, σαν τις παλιές όμορφες αλλά ζημιάρες Jaguar, όλες δε υπομένουν την αφόρητη ζέστη την ημέρα και το δριμύ ψύχος τη νύχτα στην έρημο, μια εναλλαγή που ραγίζει και θρυμματίζει ακόμη και τα βράχια.

Εχουν τρομερή μνήμη και είναι εκδικητικές αν τους φερθείς άσχημα. Μπορεί να τη χτυπήσεις το 2026 και να στο φυλάξει 20 χρόνια και να σε δαγκώσει, όταν εσύ δεν θα θυμάσαι τι έγινε. 

Οταν την ενοχλήσεις… φτύνει, όπως όλα τα ζώα της οικογένειας, λάμα, αλπάκα κ.λπ. και είναι δεινή σκοπεύτρια. Οπως όλα τα ζώα ανταποκρίνεται άδολα στην καλοσύνη, αλλά, αν την κακοποιείς, θα σε τιμωρήσει στην πρώτη ευκαιρία. Πολύ χρήσιμη, πολύτιμη για χιλιάδες χρόνια στους λαούς των χωρών όπου ζει, μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες βασικό εργαλείο επιβίωσης. Στις αραβικές χώρες κάνουν καλλιστεία, αγώνες, μέχρι γραμμή… 166 για καμήλες έχει στα εμιράτα!

Ομως, δεν είναι άλογο και δεν ανήκει στη δική μας πανίδα και παράδοση. Είναι άσχημο ζώο, δεν έχει τη χάρη, την ομορφιά, την αρμονία στη σωματοδομή και την κίνηση του αλόγου.

Γιατί το ρίξαμε στη ζωολογία; 

Διότι διατάχθηκε, λέει, ΕΔΕ για τον θάνατο της αείμνηστης καθηγήτριας Σοφίας Χρηστίδου, την οποία οδήγησε στον θάνατο μια αγέλη κωλόπαιδων «με σκοπό να αποκαλυφθούν τυχόν παρατυπίες ή αμέλειες και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι χωρίς καμμία πρόθεση συγκαλύψεων», ενώ θα τοποθετηθούν περισσότεροι κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι στα σχολεία, θα γίνουν σεμινάρια σε γονείς κ.λπ. Μίλησε στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ και ακούστηκαν λέξεις, όπως ηρεμία, εμπιστοσύνη, πως τα σχολεία δεν είναι ζούγκλα, τριγωνική σχέση εκπαιδευτικών, παιδιών, γονέων, πως η πλειοντητα των σχολικών κοινοτήτων λειτουργεί αρμονικά κ.ά.

Τι λέγαμε πριν από λίγες ημέρες; 

Μια παροιμία που λέει πως η καμήλα είναι ένα καθαρόαιμο άλογο κούρσας που το έφτιαξε μια επιτροπή. 

Πόσο στοίχημα πάμε πως η ΕΔΕ θα βγάλει μια άσχημη καμήλα που φτύνει, δαγκώνει, πλαγιοβαδίζει και όχι ένα όμορφο ευγενές ζώο με μεταξένια χαίτη και ουρά, ευαίσθητο, γρήγορο σαν τον άνεμο και αρμονία που το θαυμάζεις, μαζί πλήθος γλυπτών, ζωγράφων και ποιητών εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Αυτή η ΕΔΕ ή μια στρατιά κοινωνιολόγων, ψυχολόγων θα πουν πως βασική αιτία του θανάτου της γυναίκας αυτής είναι η επικράτηση της μηδενιστικής αριστερίλας στην Παιδεία, η έλλειψη πειθαρχίας και ιεραρχικού ελέγχου, η αντισυνταγματική εκτροπή που συνεχίζεται απτόητη εδώ και χρόνια; 

Θα γράψουν στο πόρισμά τους ή θα πουν στα σεμινάριά τους πως φταίει το γεγονός πως κανείς δεν φοβάται κανέναν, διότι κανείς δεν ελέγχει ουσιαστικά τους διδάσκοντες, που λειτουργούν σαν να έχουν ορκιστεί, όχι στο Σύνταγμα, αλλά στη ζωή του Μπιθικώτση; 

Κάποτε οι διδάσκοντες έτρεμαν τον έλεγχο και την αξιολόγηση από τον Επιθεωρητή, οι διδασκόμενοι φοβόντουσαν και σεβόντουσαν τους διδάσκοντες και τους γονείς τους.

Η αλήτικη, τραμπούκικη συμπεριφορά είχε σοβαρές συνέπειες, τιμωρία εντός σχολείου και ακόμη σοβαρότερες στο σπίτι. 

Οι γονείς θεωρούσαν προσωπικό ρεζιλίκι, ατίμωση τον κωλοπαιδισμό, την αλήτικη συμπεριφορά του τέκνου τους

Σήμερα, μερικές φορές, δεν τιμωρούνται οι κακοί και δεν ανταμείβονται οι καλοί αλλά το αντίθετο, τιμωρούνται οι καλοί και ανταμείβονται οι κακοί. Ο καθηγητής, δάσκαλος που παράγει, επιδιώκει πειθαρχία, εμφύσηση ελληνοκεντρικών αξιών στα παιδιά, ήτοι «εθνική, ηθική και θρησκευτική διαπαιδαγώγηση», όπως προβλέπει το Σύνταγμα, μπορεί ακόμη και να στοχοποιηθεί ως «φασίστας» από τους τεμπέληδες της άγονης, στέρφας και λερής κοιλάδας της αριστερίλας.

Με τον συνδικαλιστικό νόμο του ΠΑΣΟΚ το 1982 ρίξαμε μπετά στα θεμέλια μιας αμειβόμενης μηδενιστικής κοπροσκυλίασης και απολογούμαι στα αγαπημένα μου σκυλιά, διότι ουδείς αλανιάρης κύων έβλαψε το Εθνος. Αντιθέτως, οι κοπρίτες άεργοι συνδικαλιστές έβλαψαν την Παιδεία, το Εθνος και το μέλλον του, που είναι τα παιδιά.  

Δεν άκουσα τη συμπαθή, κατά τα λοιπά, κυρία Υπουργό να μιλήσει για την ανάγκη αλλαγής του μοντέλου της ασυδοσίας, της απειθαρχίας και του μηδενισμού.  

Πρώτη προϋπόθεση, για να αρπάξεις το πρόβλημα από τα μαλλιά και να το λύσεις, είναι να πεις την αλήθεια γι’ αυτό, να ονομάσεις τις αληθείς αιτίες και τους υπευθύνους.

Καμήλα είναι, κυρία Υπουργέ, καμήλα, με κομμουνιστική καμπούρα, άσχημη μηδενιστική μάπα, φτύνει ανθελληνισμό, μίσος για το Εθνος και ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Well guys, μαζί θα κάνουμε Ιστορία

 Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΛΑΚΑΣΑ

Οσο απλουστευτικά είναι τα επικριτικά σχόλια και οι ερμηνείες κατά του εκπαιδευτικού συστήματος όταν ένας μαθητής «πιάνεται» να μην ξέρει πότε ειπώθηκε το «Οχι» του 1940, τόσο σύνθετος είναι ο στόχος οι απόφοιτοι λυκείου να έχουν αποκτήσει βασικές ιστορικές γνώσεις. 

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, από το βασικό: γιατί η Ιστορία δεν διδάσκεται αποκλειστικά από τους πτυχιούχους των πανεπιστημιακών τμημάτων Ιστορίας;  

Αντ’ αυτών, στην περίπτωση που οι φιλόλογοι του σχολείου έχουν συμπληρώσει το υποχρεωτικό τους ωράριο, μπορεί να διδαχθεί από καθηγητές ξένων γλωσσών, θεολόγους, κοινωνιολόγους.

Εχουμε, και μάλιστα μπόλικους, φιλολόγους. Ο ουσιαστικός λόγος είναι πως πρέπει να βολευτούν όλοι οι πτυχιούχοι και να γίνει οικονομία στους αναπληρωτές, που καλύπτουν τα κενά.

Είναι δε σύνηθες, διευθυντές σχολείων να αναθέτουν τη διδασκαλία της Ιστορίας σε καθηγητές ξένων γλωσσών, χωρίς να περιμένουν να καλυφθούν τα κενά των φιλολογικών ωρών από φιλολόγους που πρόκειται να διορισθούν στο σχολείο.  

Στόχος των διευθυντών είναι να μην προκύψουν «πλεονασματικοί» κάποιοι καθηγητές που υπηρετούσαν την προηγούμενη χρονιά στο ίδιο σχολείο και ξεβολευτούν, δηλαδή αναγκαστούν να διδάξουν και σε δύο ή τρία όμορα σχολεία!

Η διδασκαλία των φιλολογικών μαθημάτων και δη της Ιστορίας είναι από τα κραυγαλέα μεταπολιτευτικά λάθη των υπουργών Παιδείας και των πανεπιστημιακών, που το πληρώνουν το γυμνάσιο και το λύκειο. Από τη δεκαετία του ’80 και μετά, ιδρύθηκαν σωρηδόν τμήματα με αντικείμενα από το μεγάλο επιστημονικό πεδίο των θεωρητικών σπουδών. Τις φιλολογίες ακολούθησαν τα Τμήματα Ιστορίας Αρχαιολογίας και τα περίφημα ΦΠΨ (Φιλοσοφίας-Παιδαγωγικής-Ψυχολογίας). Σήμερα στον πανεπιστημιακό χάρτη βλέπουμε τμήματα με υποδιαιρέσεις ή εξειδικεύσεις μεταπτυχιακού χαρακτήρα. Οι απόφοιτοι όλων έχουν ως βασική διέξοδο τη διδασκαλία φιλολογικών μαθημάτων σε γυμνάσιο και λύκειο.

«Αποτελεί επικίνδυνο απλουστευτικό επιχείρημα ότι κάθε απόφοιτος πανεπιστημιακής θεωρητικής σχολής μπορεί να αναλάβει τη διδασκαλία της. Η Ιστορία δεν είναι απλό παραμύθι που μπορεί να “αφηγηθεί” ο καθείς, αλλά έχει βάθος, μέθοδο, ερμηνεία, και έτσι πρέπει να διδάσκεται…» λέει η καθηγήτρια Ιστορίας στο Παν. Αθηνών Ολγα Κατσιαρδή – Hering.

Η προφανής λύση είναι ...

 

25η ΜΑΡΤΙΟΥ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Άραγε η νεολαία μας ξέρει τι γιορτάζουμε;

 Της Ελισσάβετ Βασιλοπούλου

Με βαθιά θλίψη γράφω αυτό το άρθρο, γιατί κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες, όπως και κοντά στην 28η Οκτωβρίου, επαναλαμβάνεται το ίδιο απογοητευτικό φαινόμενο.

Δημοσιογράφοι βγαίνουν στον δρόμο με ένα μικρόφωνο και ρωτούν νέους ανθρώπους, μαθητές και φοιτητές, τι ακριβώς γιορτάζουμε. Και οι απαντήσεις που λαμβάνουν, είναι στην καλύτερη περίπτωση συγκεχυμένες. Πολλοί μπερδεύουν τις εθνικές εορτές μεταξύ τους, άλλοι τις συνδέουν με το Πολυτεχνείο, ενώ δεν λείπουν και όσοι αναφέρουν ανύπαρκτες «γιορτές».

Ίσως κάποιοι να πουν πως πρόκειται για μικρό ποσοστό. Κι όμως, ακόμη και αυτό το ποσοστό φαντάζει ασύλληπτα μεγάλο, όταν μιλάμε για νέους που έχουν περάσει από το νηπιαγωγείο όλη την υποχρεωτική εκπαίδευση, που έχουν δει ή συμμετάσχει σε σχολικές γιορτές. 

Πώς είναι δυνατόν να μην γνωρίζουν τί συμβολίζει η 25η Μαρτίου; 

Πώς να εκτιμήσουν την αξία της ελευθερίας, όταν αγνοούν την ίδια την ιστορία της;

Η άγνοια αυτή δεν αφορά μόνο την εθνική συνείδηση, αλλά και τη θρησκευτική, καθώς η ημέρα συμπίπτει με τον Ευαγγελισμό. 

Δεν γνωρίζω αν η ευθύνη βαραίνει το εκπαιδευτικό σύστημα, τους δασκάλους ή τη γενικότερη αδιαφορία της κοινωνίας. Αυτό που γνωρίζω, όμως, είναι πως χωρίς ρίζες στην ιστορία και την παράδοση, δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστικό μέλλον.

Και το χειρότερο δεν είναι η άγνοια. 

 Είναι ότι ...