"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Μισές δουλειές στον Δήμο Αθηναίων: ορκωμοσία κι ούτε ένα Αλλάχου Ακμπάρ

 Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

ορκωμοσία (η) 1. ανεπίσημη τελετή για την ανάληψη καθηκόντων χωρίς κανόνες της οποίας μοναδική προϋπόθεση είναι να πει αυτός που ορκίζεται ό,τι του κατέβει στο κεφάλι
«χτες είχαμε ορκωμοσία στον δήμο κι εγώ επέλεξα να πω την ενδεκάδα της ΑΕΚ». 2. Κωμική θεατρική παράσταση «δεν αντέχω άλλο τα άρρωστα δράματα, θέλω να πάω να δω μια καλή ορκωμοσία».

Σε έναν δήμο που τίποτα δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε (πλην, υποθέτω, της μισθοδοσίας των δημοτικών υπαλλήλων) δεν είναι καθόλου περίεργο που ένας δημοτικός σύμβουλος στην ορκωμοσία του αγνοεί το κείμενο του όρκου και το αντικαθιστά με ένα κείμενο το οποίο έχει και αντικαπιταλισμό, και λευτεριά στην Παλαιστίνη, και τα πάντα όλα από το παραληρηματικό σύμπαν της Αριστεράς. 

Δεν είναι περίεργο ούτε το ότι ο αρμόδιος για την ορκωμοσία αντιδήμαρχος τα βρίσκει όλα καλά και υπογράφει για την τοποθέτηση του δημοτικού συμβούλου.  

Εμένα, από την άλλη, επιτρέψτε μου να έχω τις αμφιβολίες μου για την εγκυρότητα της ορκωμοσίας καθώς δεν υπήρχε πουθενά στην αίθουσα μια σημαία της Χαμάς ή έστω της Χεζμπολάχ, μια αφίσα του Τσε Γκεβάρα ή έστω μια φωτογραφία του Νίκου του Μπελογιάννη. 

Επίσης δεν ακούστηκε ούτε ένα Αλλάχου Ακμπάρ ή...

 

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Σε τί ορκίστηκε αυτός

Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

😡 Το ΣΥΝΤΑΓΜΑ (άρθρο 19) και ο νόμος 3852/2010 (άρθρο 52)
για τη λειτουργία της αυτοδιοίκησης ορίζουν τον όρκο που δίνει ένας δημόσιος λειτουργός, υπηρεσιακός ή αιρετός όταν αναλαμβάνει τα καθήκοντά του.  

Είναι αυτός: «Ορκίζομαι να φυλάττω πίστη στην πατρίδα, υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω τιμίως και ευσυνειδήτως τα καθήκοντα μου.» Για όσους δίνουν πολιτικό όρκο αλλάζει μόνο η εισαγωγή: «Δηλώνω, επικαλούμενος την τιμή και τη συνείδηση μου, ότι θα φυλάττω πίστη στην Ελλάδα, υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους και ότι θα εκπληρώνω τιμίως και ευσυνειδήτως τα καθήκοντα μου.» 
 

😡 Δεν ορκίζεται ο καθένας όπου γουστάρει. Μετά τον όρκο μπορείς να καταθέσεις όποια συμπληρωματική δήλωση θες. Αλλά ο όρκος είναι αυτός και κανένας άλλος.  

Ο νόμος στο επόμενο άρθρο λέει ότι όποιος δεν ορκίζεται δεν αναλαμβάνει καθήκοντα και εκπίπτει του αξιώματος.  

Όταν εξελέγην («εξελέγη» που θα έλεγε και ο Μαρκόπουλος με τον Ελληνικό Πολιτισμό του) στην Περιφέρεια Αττικής το 2014, διαπίστωσα ότι η αριστερίλα ορκιζόταν σε ό,τι ήθελε.  

Η Δούρου είπε κουτσά στραβά τα βασικά και κόλλησε και ένα μαρξιστικό παρελκόμενο για τον λαό και από τον λαό και με τον λαό κ.λπ. 

Οι δεδηλωμένοι σταλινίστας (ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ) είπαν, με σηκωμένη τη γροθιά, ό,τι γούσταραν, δείχνοντας πόσο σέβονται τη Δημοκρατία, με τις διαδικασίες της οποίας εξελέγησαν.  

Έκανα τότε αναφορά στον Γ.Γ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης  (δεξιός διορισμένος από τον Σαμαρά) ζητώντας να ακυρωθεί η ορκωμοσία και να εκπέσουν του αξιώματος

Μου είπε συνοπτικά «έχεις δίκιο από νομικής πλευράς, αλλά αν ακυρώσω τη Δούρου και τους υπόλοιπους, θα καεί η Αθήνα»

Εγώ επέμενα και ζήτησα η απάντηση να είναι υπηρεσιακή.  

Μου είπαν ότι προώθησαν την αναφορά στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και περιμένουν απάντηση. Ακόμα την περιμένω.
 

😡 Το ίδιο ακριβώς έγινε στο βίντεο που βλέπετε. Ο γνωστός και μη εξαιρετέος επαναστάτης με την καφίγια δεν λέει ούτε μία κουβέντα από τον προβλεπόμενο όρκο, αλλά προτιμάει το ποίημα του. Πρέπει να εκπέσει του αξιώματος - τελεία και παύλα

Επίσης πρέπει να διωχθεί πειθαρχικά και ποινικά ο αντιδήμαρχος που είναι παρών και αποδέχθηκε τον όρκο, για παραποίηση δημόσιου εγγράφου, διότι το πρακτικό ορκωμοσίας που υπέγραψε ο επαναστάτης με την καφίγια περιέχει – υποθέτω – τον προβλεπόμενο όρκο και όχι το επαναστατικό μανιφέστο που ακούστηκε. 
 

😡 Εξ όνυχος τον λέοντα και εκ διαδικασιών τη Δημοκρατία. Όταν κάποιος γράφει στην καφίγια του το ΣΥΝΤΑΓΜΑ και τους Νόμους,...

 

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΣΟΚων αφελληνισμένων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

ΠΑΣΟΚων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Ενίσχυση συνεργασίας Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους και Δημόσιας Σ.Α.Ε.Κ. Κατερίνης με έμφαση στον θρησκευτικό τουρισμό


Uploaded Image 

 

Επίσκεψη στο Μητροπολιτικό Μέγαρο Κατερίνης πραγματοποίησε η Διευθύντρια της Δημόσιας Σ.Α.Ε.Κ. (Σχολή Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης) Κατερίνης κα Όλγα Κατσαρού στο Μητροπολιτικό Μέγαρο, όπου συναντήθηκε με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιο, παρουσία και του εκπαιδευτικού και στελέχους της Σ.Α.Ε.Κ. κ. Αντώνη Ράλλη.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, που έλαβε χώρα τη Δευτέρα 4 Μαΐου, συζητήθηκαν θέματα κοινού ενδιαφέροντος, με ιδιαίτερη έμφαση στην προοπτική συνεργασίας στους τομείς της εκπαίδευσης και της κατάρτισης. Στο επίκεντρο βρέθηκε η προώθηση της ειδικότητας του στελέχους θρησκευτικού -προσκυνηματικού τουρισμού, αξιοποιώντας τη δυναμική που έχει αναπτύξει η τοπική Εκκλησία στον συγκεκριμένο τομέα. Επισημάνθηκε ότι η Ιερά Μητρόπολη έχει καταγράψει σημαντική πρόοδο και έχει πραγματοποιήσει ουσιαστικά βήματα στην ανάδειξη του προσκυνηματικού τουρισμού, τόσο σε πανελλαδικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, γεγονός που δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για περαιτέρω συνέργειες με εκπαιδευτικούς φορείς.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο Σεβασμιώτατος κ. Γεώργιος πρότεινε...

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Ο Τουριστικός Οργανισμός της Πιερίας (Π.Ο.Τ.Α.Π.) σε συνεργασία με το «Thessaloniki Convention Bureau» ενισχύει την εξωστρέφεια της Πιερίας με φιλοξενία ξένων τουριστικών πρακτόρων


Uploaded Image 

 

 

Μια ιδιαίτερα σημαντική δράση εξωστρέφειας για την τουριστική προβολή της Πιερίας πραγματοποιήθηκε με επιτυχία το διάστημα 28 έως 30 Απριλίου, με τη φιλοξενία τουριστικών πρακτόρων από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, τη Γαλλία, την Πολωνία, τη Φιλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Το οργανωμένο αυτό ταξίδι εξοικείωσης (fam trip) υλοποιήθηκε από τον Πιερικό Οργανισμό Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής (Π.Ο.Τ.Α.Π.) σε συνεργασία με το «Thessaloniki Convention Bureau» (T.C.B.), στο πλαίσιο του «Connect Tourism and Travel Event 2026».Με κοινό στόχο την ενίσχυση και προώθηση του προορισμού «Olympus Riviera», οι δύο φορείς ένωσαν για ακόμη μία φορά τις δυνάμεις τους, παρουσιάζοντας το πολυδιάστατο τουριστικό προϊόν της Πιερίας.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία εντάσσεται στο ευρύτερο στρατηγικό σχέδιο του Π.Ο.Τ.Α.Π. για την ανάδειξη της Πιερίας ως προορισμού τεσσάρων εποχών, με έμφαση στις ειδικές μορφές τουρισμού.

Η υποδοχή των τουριστικών πρακτόρων πραγματοποιήθηκε την Τρίτη  28 Απριλίου από την Αντιπεριφερειάρχη Πιερίας κα Σοφία Μαυρίδου, η οποία υπογράμμισε τη μοναδική τουριστική ταυτότητα της περιοχής, που συνδυάζει φύση, πολιτισμό, ιστορία, γαστρονομία και βιωματικές εμπειρίες. Τόνισε επίσης τη σημασία της εξωστρέφειας και των συνεργασιών για τη βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη, επισημαίνοντας ότι τα ταξίδια εξοικείωσης αποτελούν πολύτιμο εργαλείο για τη γνωριμία των επαγγελματιών του τουρισμού με τις δυνατότητες του προορισμού.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής τους, οι φιλοξενούμενοι είχαν την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν ουσιαστικές συναντήσεις με την Αντιδήμαρχο Τουρισμού και Πολιτισμού του Δήμου Κατερίνης και Μέλος του Δ.Σ. του Οργανισμού κα Ελίνα Διαμαντοπούλου, την Αντιδήμαρχο Τουρισμού του Δήμου Πύδνας-Κολινδρού κα Μαρία Ναβροζίδου, καθώς και τα μέλη του Δ.Σ. του Π.Ο.Τ.Α.Π. κα Αφροδίτη Μπέλλου, κ. Στράτο Χαλκίδη και κ. Δημήτρη Τοπαλίδη, με αντικείμενο την ενίσχυση συνεργασιών και την περαιτέρω προώθηση της περιοχής.

Το πρόγραμμα της φιλοξενίας σχεδιάστηκε από τον Διευθυντή του Π.Ο.Τ.Α.Π. κ. Βασίλειο Δήμου, με στόχο να προσφέρει μια ολοκληρωμένη βιωματική εμπειρία που αναδεικνύει τον πολυδιάστατο χαρακτήρα της Πιερίας.

Οι τουριστικοί πράκτορες επισκέφθηκαν τον Όλυμπο και το Ελατοχώρι, γνωρίζοντας από κοντά τις δυνατότητες ορεινού και φυσιολατρικού τουρισμού, καθώς και παραδοσιακούς οικισμούς, όπως ο Παλαιός Παντελεήμονας, όπου ήρθαν σε επαφή με την τοπική αρχιτεκτονική, τη γαστρονομία και τη φιλοξενία.

Παράλληλα, περιηγήθηκαν σε σημαντικά θρησκευτικά και αρχαιολογικά μνημεία, όπως στην αρχαία Πύδνα και τη μουσειακή αποθήκη Μακρυγιάλου, τους  Μακεδονικούς τάφους στον Κορινό, καθώς και στη Μόνιμη Παλαιοντολογική Έκθεση του «Μαστόδοντα» στη Νεοκαισάρεια.

 Το πρόγραμμα περιλάμβανε επίσης...

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Ο Τουριστικός Οργανισμός της Πιερίας (Π.Ο.Τ.Α.Π.) στο πλευρό του διεθνούς αγώνα τριάθλου «TRIMAN 2026» για την ανάδειξη του αθλητικού τουρισμού στην Πιερία


Uploaded Image 

 

Μία από τις σημαντικότερες διοργανώσεις τριάθλου στην Ελλάδα με διεθνή χαρακτήρα, το «TRIMAN», θα πραγματοποιηθεί το διάστημα 8 έως 10 Μαΐου 2026 στην Ολυμπιακή Ακτή Κατερίνης, με τον Πιερικό Οργανισμό Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής (Π.Ο.Τ.Α.Π.) να συμμετέχει ως συνδιοργανωτής.

Τη διοργάνωση αναλαμβάνει ο Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Τριάθλου «ΤΡΙΑΣ», με τη συνδιοργανωτική υποστήριξη του Π.Ο.Τ.Α.Π., αναδεικνύοντας όχι μόνο τον αθλητικό χαρακτήρα του αγώνα, αλλά και τη στρατηγική στόχευση για την ενίσχυση του αθλητικού τουρισμού στην Πιερία.

Ο Πιερικός Οργανισμός Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής (Π.Ο.Τ.Α.Π.) υλοποιεί ένα ολοκληρωμένο πλέγμα δράσεων με σκοπό την ανάδειξη της Πιερίας ως προορισμού αθλητικού τουρισμού τεσσάρων εποχών. Μέσα από τη στήριξη και συνδιοργάνωση αθλητικών γεγονότων πανελλήνιας και διεθνούς εμβέλειας, την προώθηση θεματικών μορφών τουρισμού, καθώς και τη συνεργασία με αθλητικούς φορείς, συλλόγους και διοργανωτές, ο Π.Ο.Τ.Α.Π. συμβάλλει ενεργά στην προσέλκυση επισκεπτών υψηλού επιπέδου. Παράλληλα, επενδύει στη συστηματική προβολή της περιοχής, αξιοποιώντας τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα, όπως το μοναδικό φυσικό περιβάλλον, τις σύγχρονες υποδομές και τη δυνατότητα φιλοξενίας προπονητικών αποστολών και μεγάλων διοργανώσεων.

Κατά τη διάρκεια του τριημέρου, οι αθλητές θα δοκιμαστούν στα τρία απαιτητικά αγωνίσματα του τριάθλου, κολύμβηση, ποδηλασία και τρέξιμο, είτε ατομικά είτε ως μέλη ομάδων. Το φυσικό τοπίο της περιοχής, με φόντο τον Όλυμπο, τα Πιέρια Όρη και τα καταγάλανα νερά του Θερμαϊκού, προσφέρει ιδανικές συνθήκες για μια μοναδική αθλητική εμπειρία.

Η διοργάνωση προάγει τις αξίες του ευ αγωνίζεσθαι, του σεβασμού προς το φυσικό περιβάλλον και της ευγενούς άμιλλας, στοιχεία που συνάδουν με το Ολυμπιακό Ιδεώδες.

Στο πλαίσιο της προετοιμασίας της διοργάνωσης, πραγματοποιήθηκε συνάντηση την Κυριακή 26 Απριλίου, στο περιθώριο της 3ης Προσκυνηματικής Ποδηλατοδρομίας,  με τη συμμετοχή της Αντιπεριφερειάρχη Πιερίας κ. Σοφίας Μαυρίδου, του Προέδρου του Π.Ο.Τ.Α.Π. κ. Γιώργου Καραλή και του Προέδρου του Συλλόγου «ΤΡΙΑΣ» και ιδρυτή του αγώνα κ. Ιορδάνη Παπαδόπουλου.

Η Αντιπεριφερειάρχης Πιερίας, κα Σοφία Μαυρίδου, δήλωσε: 

Σαν σήμερα (8/5/ΧΧΧΧ)

 

1821: Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος νικά τις τουρκικές δυνάμεις του Ομέρ Βρυώνη στο "χάνι της Γραβιάς"


1886: Το φαρμακείο Τζάκομπς πουλά το πρώτο μπουκάλι Coca Cola ως σιρόπι για φαρμακευτικούς λόγους. Στην πρώτη του αυτή εμφάνιση, το μετέπειτα διάσημο αναψυκτικό περιέχει και ποσότητα κοκαΐνης.


1970: Κυκλοφορεί στη Μεγάλη Βρετανία το τελευταίο άλμπουμ των Beatles. Πρόκειται για το «Let it Be».


1980: O Γεώργιος Ράλλης εκλέγεται νέος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, με 88 ψήφους, έναντι 84 του Ευάγγελου Αβέρωφ, και διαδέχεται τον Κωνσταντίνο Καραμανλή


1989: Αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του πρώην υπουργού Γιώργου Πέτσου από την τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη», με έκρηξη σε παγιδευμένο αυτοκίνητο κοντά στο σπίτι του στη Φιλοθέη.


1828: Γεννιέται ο Ερρίκος Ντινάν,ιδρυτής του Ερυθρού Σταυρού.


1794: Απαγχονλιζεται ο γάλλος χημικός και «πατέρας» της μοντέρνας χημείας Αντουάν Λοράν Λαβουαζιέ




2016: Πεθαίνει η τραγουδίστρια και ηθοποιός Φραντζέσκα Ιακωβίδου 









2017: Έφυγε από τη ζωή η τραγουδίστρια και ηθοποιός Μαίρη Τσώνη σε ηλικία 30 ετών. 
 
 
 
 
 
 
2021
  Χάνει τη μάχη με τον κορωνοιό ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Θεόδωρος Κατσανέβας, ο οποίος νoσηλεύοταν διασωληνωμένος στο Σισμανόγλειο. Είχε βρεθεί θετικός στον κοροναϊό στις 19 Απριλίου, πέντε ημέρες αφότου είχε κάνει την πρώτη δόση του εμβολίου

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΆΔΕΣ: Ο Ζήκος κάνει πείσματα!!! (Ακόμη κι όσοι είχαν σαγηνευτεί από το νταούλι, θέλουν να ξεχάσουν.)

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Ποιος δεν θα ήθελε να ξαναζήσει την αποθέωσή του; 

Ποιος δεν θα ήθελε να επιστρέψει στην καλύτερή του στιγμήτότε που όλα τα φώτα του κόσμου ήταν στραμμένα πάνω του· όλη η Ευρώπη κρεμόταν από τα απύλωτα χείλη του.

Ισως αυτό το ψυχικό αντανακλαστικό εξηγεί την τάση του Τσίπρα να επιστρέφει στο 2015 – τάση που, ζυγισμένη με τις παρούσες πολιτικές του σκοπιμότητες, θα έμοιαζε αλλιώς ακατανόητη. 

Γιατί ακατανόητη;  

Διότι μπορεί να φανταστεί κανείς πώς νιώθει ο ψηφοφόρος που τότε τον πίστεψε.  

Πώς αισθάνεται όταν βλέπει την ιστορία να ζωντανεύει με οδυνηρό ρεαλισμό στα πλάνα από το ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό» που άρχισε τη Δευτέρα να προβάλλεται στον ΣΚΑΪ; 

Μπορεί στη μνήμη του τηλεθεατή, που τότε είχε σαγηνευτεί από το μαγεμένο νταούλι, να αναρριπίζεται για λίγο η παλιά ελπίδα. Αλλά δεν μπορεί να μην αναβιώνει έτσι και η πικρία της διάψευσης: Η ελπίδα αποδείχτηκε πλάνη, σε όποιον κι αν καταλογίζεται πολιτικά. Ακόμη και για τους οπαδούς του Τσίπρα, το 2015 ήταν μια μεγάλη απογοήτευση.

Το ντοκιμαντέρ της Ελένης Βαρβιτσιώτη και της Βικτώριας Δενδρινού καταγγέλλεται ως δολιοφθορά εις βάρος του πρώην πρωθυπουργού, επειδή θυμίζει το annus horribilis της ελληνικής κρίσης, τώρα που εκείνος επιχειρεί την πολιτική του επανεκκίνηση. Ομως, ο ίδιος ήταν που επέλεξε να επανεμφανιστεί με ένα βιβλίο για το παρελθόν του. Ο ίδιος οδήγησε τη συζήτηση για το 2015 σε κορύφωση αναθεωρητισμού, όταν ισχυρίστηκε ότι θα έπρεπε να είχε κλείσει πρώτος από την αρχή τις τράπεζες (ενώ μέχρι προχθές παρουσίαζε το κλείσιμο των τραπεζών ως τον ύστατο εκβιασμό των δανειστών).

Στη δραματοποίηση αυτής της συζήτησης συντελεί και η προληπτική απόρριψη του ντοκιμαντέρ, με τη δημοσιοποίηση της επιστολής που έστειλε στις δημοσιογράφους για να δικαιολογήσει την άρνηση της συμμετοχής του.  

Δολοφονείται, λέει, ο χαρακτήρας του, από τον ισχυρισμό ότι αντάλλαξε τη Μακεδονία για τις συντάξεις (ισχυρισμός που δεν διατυπώνεται στο βιβλίο, όπως εκείνος τον παρουσιάζει). «Η Ιστορία», λέει ο Τσίπρας, «ακόμη και όταν γράφεται από τους νικητές ή κατ’ εντολήν τους, είναι πεισματάρα».

Ποιοι ήταν οι νικητές στη στιγμή της Ιστορίας που (ξανα)συζητάμε; 

Δεν ήταν εκείνος, που διέλυσε το πολιτικό σύστημα, κερδίζοντας δύο εκλογικές αναμετρήσεις κι ένα δημοψήφισμα μέσα σε εννιά μήνες; 

Δεν ήταν εκείνος που μηδένισε την αποτυχία του, αποσπώντας φρέσκια εντολή από τις δεύτερες κάλπες;

Για τέσσερα και πλέον χρόνια, ο Τσίπρας ήταν ο νικητής, και, χάρη στις δυνάμεις που κατάφερε να συγκρατήσει ακόμη και στην πρώτη ήττα του, το 2019, ο πρωταγωνιστής – επικεφαλής μιας ισχυρής αξιωματικής αντιπολίτευσης. 

Η τωρινή του αυτοθυματοποίηση είναι το εύκολο καταφύγιο. 

 Τη «δολοφονία χαρακτήρα» αρκεί να την καταγγέλλεις. 

Για την αυτοκτονία χαρακτήρα πρέπει...


ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΆΔΕΣ: Τι δολοφονία χαρακτήρα, ρε! (συναισθήματα από ένα ντοκιμαντέρ)

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Της ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή που κάθισα να δω το καθοριστικό ντοκιμαντέρ δυο εξαιρετικών δημοσιογράφων, της Ελένης Βαρβιτσιώτη και της Βικτώριας Δενδρινού. Παρουσίες χαμηλού προφίλ και δυνατού επαγγελματισμού.

Βεβαίως είχα διαβάσει το βιβλίο τους «Η τελευταία μπλόφα», βεβαίως συχνά στα χρονογραφήματά μου προέτρεπα, και συνεχώς προτρέπω, να το διαβάσουν όσο πιο πολλοί, μα πιο πολύ και από αυτά, είχα επιμείνει ότι θα έπρεπε αυτό, και μερικά ακόμα βιβλία, να μελετώνται στα ελληνικά σχολεία, σε μάθημα σύγχρονης Ιστορίας. Και μόνο έτσι θα μπορούσαμε να ελπίζουμε σε μελετημένους ψηφοφόρους. Σε κοσμογνώστες.

Τα λέω όλα αυτά για να διερωτηθώ ότι δεν φανταζόμουν την επίδραση του ντοκιμαντέρ επάνω μου, στο σώμα μου, στο μυαλό μου, στον θυμό μου, όσο το παρακολουθούσα του. Παρατηρώντας με, «είδα» επάνω μου την πληγή της γιαγιάς μου όταν επέμενε «Φάε και την τελευταία μπουκιά σου! Μια Κατοχή σας χρειάζεται!» –ενώ εμείς τη γελούσαμε– ακριβώς επειδή είχε βιώσει τη δραματική πείνα της Κατοχής. «Ακουσα» την πεθερά μου να κρούει μονίμως συναγερμό –που εμείς τον γελούσαμε– για ό,τι της θύμιζε τον Εμφύλιο, ακριβώς γιατί είχε περάσει Εμφύλιο.

Είδα και μένα… Μας είδα, και από τα μέσα κοινής δικτύωσης, ενώ παρακολουθούσαμε το ντοκιμαντέρ, να γυρίζει το στομάχι μας, να έχουμε τάση για εμετό, να χτυπάει η καρδιά μας, να φτάνει το αίμα στα νύχια, να πηγαίνει το χέρι, αλλά να επιμένει να μην κλείσει την τηλεόραση.

Με είδα, μας είδα σε ένα δραματικό συλλογικό τραύμα. Ενα «Θεέ μου, τι ζήσαμε!» που θα μας ενώνει ανεκδιήγητο. Ενα «Πού να το πεις; Και ποιος να σε πιστέψει!» αλλά και «Αν δεν το έχεις ζήσει στο πετσί σου, δεν θα το καταλάβεις ποτέ!». Αλλά, αν εμείς που το ζήσαμε το «ξεχνάμε», το παρακάμπτουμε για να προχωρήσουμε… Τι να σου λένε όλοι οι άλλοι που «Δεν είχαν τίποτα να χάσουν!».

Αυτό είναι. Αυτός είναι ο αιώνιος διχασμός. Αυτοί που λογαριάζουν ότι έχουν να χάσουν (εννοείται, όσα έχει να χάσει η πατρίδα μας) και αυτοί, οι πολλοί, που δεν έχουν τίποτα να χάσουν… Νομίζουν! Οι «στ’ αρχ…α μου». Οι πώς να τους πούμε;

Οι «Γιώργος Σταθάκης»! Αυτοί που ακόμα μπορούν να ανασηκώνουν τους ώμους και να γελάνε αδιάφορα. Που δεν έχουν πάρει, ούτε και θα πάρουν χαμπάρι. Τόσο πλατύ χαμόγελο αυταρέσκειας, ωχαδελφισμού, τόσο γέλιο, δεν έχει κάνει άνθρωπος-πολιτικός για τραγωδία.

Αλλά στο ντοκιμαντέρ διακρίνεις και τους τύπου «Παππά». Με χαρακτηριστικά νυφίτσας. Υπουλοι. Τόση έλλειψη αίσθησης του κόσμου.

Και τους «Λαφαζάνηδες», που φτάνεις και να τους συμπονάς-εκτιμάς ως ανιδιοτελώς ξεροκέφαλους μεν, αλλά σταθερά ανιδιοτελώς ξεροκέφαλους.

Διακρίνεις σε όλους ένα ιδίωμα ανόητου που πιστεύει ότι «στραβός είναι ο γιαλός», σταθερά «στραβός ήταν και είναι ο γιαλός». Ημείς ποτέ στραβά δεν αρμενίσαμε. Εναν επαρχιωτισμό, βαρύ επαρχιωτισμό, ανθρώπων που δεν έχουν βγει έξω από την πόρτα τους-κόμμα τους. Δεν ενηλικιώθηκαν ποτέ. Και ανταμείφθηκαν κιόλας για αυτό.

Αυτό και το χειρότερο. Αρα δικαιούνται ακόμα να μας περιπαίζουν. Εμείς πληρώσαμε τους λογαριασμούς τους.

Ο Γιάννης Βαρουφάκης αρνήθηκε τη συμμετοχή στο ντοκιμαντέρ. Εννοείται. Τέτοιοι δεν ξεκαβαλάνε το άλογο της φαντασίας τους να μιλήσουν για πεζά.

Ο Αλέξης Τσίπρας αρνήθηκε τη συμμετοχή του. Εννοείται! Αυτός που προσπάθησε ακόμα και τον εξευτελισμό της εμβληματικής «Ιθάκης», ανενδοίαστα τσαλαπατώντας-χρησιμοποιώντας ως τίτλο της βιογραφίας του, αρνήθηκε τη συμμετοχή του. Την ίδια στιγμή που περιφέρεται διαλαλώντας τι έγινε μέσα από το βιβλίο της δικής του οπτικής, με όλες τις διευκολύνσεις εαυτού, την ίδια στιγμή αρνείται να συνομιλήσει με τον λαό, μέσω ενός ντοκιμαντέρ, αφού δείχνει όλη την οπτική!.. Πόσο Τσίπρας!

Με ποιο επιχείρημα;

«Δεν θα συμμετάσχω στη δολοφονία χαρακτήρα μου». Στα αυτιά μου αντηχεί ακόμα η τελευταία δημόσια δήλωσή του: «Το σφάλμα που αναγνωρίζω είναι ότι δεν κλείσαμε τις τράπεζες με το που εκλεχθήκαμε. Αργήσαμε»…

Με σφιγμένο στομάχι και όση δύναμη απομένει, φωνάζω άηχα: Τι δολοφονία χαρακτήρα, ρε! Τι δολοφονία χαρακτήρα, ρε!

Ευχαριστώ μέσα από τη συνείδησή μου τις δύο εξαιρετικές δημοσιογράφους. Ξεχνάμε εύκολα.

Παρακάμπτουμε γενναιόδωρα;

Οσοι, τουλάχιστον, έχουμε να χάσουμε.

Εν τέλει, είμαστε…

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΆΔΕΣ: Ο πρόεδρος Ζήκος ξέβαψε με την πρώτη βροχή

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

ντοκιμαντέρ (το) 1. φράση ή πράξη που θυμίζει δυσάρεστες στιγμές του παρελθόντος και ξύνει πληγές «Νίκο, καλύτερα να σταματήσεις… έχουν περάσει χρόνια από τότε που σε απάτησα και δεν υπάρχει κανένας λόγος για αυτό το ντοκιμαντέρ» 2. αυτό που δημιουργεί έντονο τσούξιμο «καλά, δεν ξέρεις ότι το οινόπνευμα πάνω στην πληγή είναι ντοκιμαντέρ;»

Εχουν περάσει πάνω από 72 ώρες από την προβολή του πρώτου επεισοδίου του ντοκιμαντέρ των Βαρβιτσιώτη και Δενδρινού στον ΣΚΑΪ και στ’ αυτιά μου ακόμα αντηχούν οι κραυγές πόνου των συμπολιτών που με ξεχωριστή επιμονή εδώ και πολλά χρόνια απέφευγαν την πραγματικότητα ελπίζοντας το πέρασμα του χρόνου να την αλλοιώσει στις μνήμες μας.

Και ο πόνος τους είναι δικαιολογημένος.

Γιατί πρώτα και πάνω από όλα το ντοκιμαντέρ αυτό είναι μια υπενθύμιση του τι μπορεί να συμβεί σε μια χώρα όταν ένα ικανό μέρος του πληθυσμού αρχίσει να πιστεύει ότι ο γάιδαρος μπορεί να πετάξει και η Αριστερά να κυβερνήσει.

Φυσικά οι πιο πληγωμένοι είναι αυτοί που περιμένουν τη Δευτέρα Παρουσία του Αλέξη μας έχοντας ποντάρει πολλά στο rebranding και την αμνησία η οποία είναι απαραίτητη για να λειτουργήσει.

Δυστυχώς το rebranding ήταν σαν κακής ποιότητας μπογιά και ο πρόεδρος Τσίπρας ξέβαψε με την πρώτη βροχή.

Υπερθέαμα

Ακουσα μια κυρία που είναι μέλος του Ινστιτούτου Τσίπρα να μιλάει στον Σταμάτη τον Ζαχαρό και να λέει ότι απ’ όσο ξέρει το Ινστιτούτο δεν χρηματοδοτείται από το κράτος κι άρχισα να αναρωτιέμαι:

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΆΔΕΣ: Όλοι δείχνουν τον Τσίπρα για το «έγκλημα» του 2015

 Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΥ

Η δημοσιογραφική «νεκροτομή» του 2015 — μέσα από το εξαίσιο ντοκιμαντέρ των συναδέλφων Ελένης Βαρβιτσιώτη και Βικτωρίας Δενδρινού, στο οποίο μιλούν και τα πρώτα «βιολιά» της τότε κυβέρνησης Τσίπρα — επέφερε το αναμενόμενο ανακλητικό σοκ: την εκ νέου συνειδητοποίηση αυτού που εύστοχα αποδίδει ο τίτλος· ότι η χώρα απέφυγε στο χιλιοστό τη σύγκρουση με το ανεπανόρθωτο. Εκεί όπου την οδηγούσαν τυφλά οι ριζοσπάστες αντισυστημικοί - αντιμνημονιακοί, με εργαλεία τη δημοκοπία, τη θηριώδη άγνοια και την εκκωφαντική ανεπάρκεια. Μαζί με τα αναστημένα φαντάσματα μιας εμφυλιοπολεμικής Αριστεράς, που αναζητούσαν εκδίκηση και δικαίωση, αδιαφορώντας αν ενταφιάζουν το μέλλον και τις προοπτικές χιλιάδων νέων ανθρώπων.

Στις τηλεοπτικές οθόνες, μέσα από το αρχειακό υλικό, είδαμε ξανά τον Αλέξη Τσίπρα περιχαρή να αγκαλιάζει τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, να χειροκροτεί χαμογελαστός τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, όταν εκείνος σε κάποια συγκέντρωση φώναζε: «Είπε ο Ντράγκι “whatever it takes” και εμείς για τον δικό μας τον κόσμο θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί». Εμφανίστηκε και πλάνο του Παναγιώτη Λαφαζάνη από κάποια μεγαλειώδη εκδήλωση, να περιφέρεται με έναν κατακόκκινο φάκελο που έγραφε «Ενέργεια», γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι ο κ. Τσίπρας τον προόριζε για υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Ο Π. Λαφαζάνης, εκ των υστέρων, ισχυρίζεται ότι είπε στον Αλέξη Τσίπρα πως το σλόγκαν για την κατάργηση των μνημονίων με ένα άρθρο και έναν νόμο ήταν δημαγωγικό, λαϊκίστικο και φτηνό. Βεβαίως ανεξαιρέτως όλοι, χειροκροτούσαν τον κ. Τσίπρα στο βήμα της ΔΕΘ, συμφωνώντας ότι η αερολογία και η δημαγωγία «άξιζαν» στον ελληνικό λαό. Τα ήθελε τα ψέματά του, κατά το κοινώς λεγόμενο.

Είδαμε ξανά ολοζώντανο τον Αλέξη Τσίπρα να απαριθμεί τις α(υτα)πάτες του Προγράμματος της Θεσσαλονίκης, να διαβεβαιώνει ότι και συμφωνία θα υπάρξει και το Μνημόνιο και η Τρόικα θα αποτελέσουν παρελθόν. Όπως διαβεβαίωνε, ευγενώς, σε μυστικό τετ α τετ τον Γερμανό πρέσβη, στα μέσα του 2014, να μην ακούνε στο Βερολίνο τι λέει στο πόπολο, αλλά να έχουν πίστη στη δυνατότητα που έχει να σύρει το πόπολο εκεί όπου θέλει.

Αδιαμφισβήτητα, ο φρέσκος Τσίπρας είχε αυτό το «κάτι» που κάνει έναν πολιτικό, μέγα δημεγέρτη. Θα ήταν χρήσιμο κοινωνικό πείραμα να μιλήσουν για το πώς αισθάνονται και τι σκέφτονται σήμερα, οι τότε παθιασμένοι και αγανακτισμένοι χειροκροτητές, που απαθανατίζονται να αποθεώνουν το δίδυμο Τσίπρα – Καμμένου.

Επίσης στο πρώτο επεισόδιο του ντοκιμαντέρ, ο κ. Νίκος Παππάς - με το εντυπωσιακό ένστικτο πολιτικής επιβίωσης -  φόρτωσε στην πλάτη του Βαρουφάκη το «έγκλημα», λέγοντας ότι δεν ακολούθησε τα συμφωνηθέντα για τη διαπραγμάτευση. Η εκδοχή ότι ο Γιάνης παράκουσε τον πρωθυπουργό ήταν και παραμένει το κυρίαρχο αφήγημα της τότε προεδρικής φρουράς υπό το φόβο της λογοδοσίας και πέραν της κάλπης. Ο κ. Παππάς ωστόσο είχε πανηγυρίσει προκαταβολικά για τη μεγαλειώδη μέρα που θα ξημέρωνε μετά το δημοψήφισμα.

Τη μακαριότητα και την αμεριμνησία μέρους του ΣΥΡΙΖΑ του 2015 ενσάρκωσε στην οθόνη ο υπουργός Ανάπτυξης της Πρώτης Φοράς Αριστερά. Ο Γιώργος Σταθάκης ισχυρίστηκε ότι και οι ίδιοι και οι αγορές γνώριζαν πως ο Τσίπρας, όταν έλεγε «εμείς θα βαράμε το νταούλι και οι αγορές θα χορεύουν», στόχευε στο θυμικό του πόπολου. Σταθάκης και Τσακαλώτος εμφανίστηκαν συμπλέοντες στη θέση ότι μάλλον κακώς ο ΣΥΡΙΖΑ έριξε την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου και πως, αν την είχαν αφήσει να ολοκληρώσει τη συζήτηση με τους δανειστές, αναλαμβάνοντας εκείνοι αργότερα την εξουσία, θα είχαν καλύτερες προοπτικές.

Οι σκέψεις του απόλυτου πρωταγωνιστή όλων αυτών θα μείνουν σκοτεινές, τουλάχιστον στο συγκεκριμένο δημοσιογραφικό ντοκουμέντο. Ο πρωθυπουργός του ζοφερού 2015, ο εταίρος του Πάνου Καμμένου, ο ηγέτης της αλλοπρόσαλλης κυβερνώσας Αριστεράς, συνέγραψε τη δική του εκδοχή της ιστορίας, δραπετεύοντας πολιτικά και διεκδικώντας μια νέα παρουσία στην επόμενη σελίδα της χώρας.

Για την πλειονότητα, πάντως…

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Επεράσαμ’ όμορφα

Γράφει ο  Στέντωρ


Τα χρόνια περνούν. Πολλοί έχουν αλλάξει.
 

Ο τότε υπουργός Ανάπτυξης, Παναγιώτης Λαφαζάνης, εμφανίζεται σε ένα γραφείο που αντί για κουρτίνες έχει σημαίες – μια γαλανόλευκη με τον ποντιακό αετό στη μέση. 

Ο Νίκος Παππάς με τις ρυτίδες της εμπειρίας – και τη νοσταλγία για το «συναίσθημα» που δεν κρατιόταν. 

Ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, ώριμος, χωρίς το δερμάτινο μπουφάν της νεανικής του αντισυμβατικότητας. 

Ο μόνος σχεδόν απαράλλαχτος από τον συριζαϊκό θίασο του 2015, που εμφανίζεται στο ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ «Στο χιλιοστό», είναι ο Γιώργος Σταθάκης

Εκείνος φαίνεται ότι δεν έχει χάσει καθόλου από τα γράδα της μακαριότητάς του. 

Τώρα, ανακαλώντας τις ταραγμένες μέρες, γελάει.  

Αλλά και τότε, όποιος τον θυμάται, μέσα στο καμίνι ήταν χαλαρός. 

Αφ’ υψηλού. 

Με...

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Για να βοηθάει τη χώρα»

Uploaded Image

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως όλοι ξέρουμε, αντιμετωπίζει κάποιες δυσκολίες, εξαιτίας των οποίων το πιθανότερο είναι να μας αποχαιρετήσει, μετά τις επόμενες εκλογές, ίσως και πριν από αυτές.

Εντούτοις, αυτό δεν σημαίνει ότι οι συριζαίοι έπαψαν να έχουν τις λύσεις για τα προβλήματά μας. Τουναντίον, τις έχουν και τις λένε θαρρετά, ακόμη και αν δεν τις ακούει κανείς. Τις προάλλες, λ.χ., ο πρόεδρος Σωκράτης Φάμελλος ζήτησε να μειωθεί δραστικά ο φόρος στα καύσιμα, να ανασταλεί ο ΦΠΑ για έξι μήνες και να δοθεί η 13η σύνταξη, δηλαδή ψιλοπράγματα.

Του απάντησε όμως ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ως πρόεδρος του Eurogroup, ότι αυτή η πολιτική θα παραβίαζε τους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας και θα έθετε τη χώρα υπό την εποπτεία των ευρωπαϊκών θεσμών.

Ο κ. Φάμελλος πρέπει να θύμωσε με την απάντηση, γιατί κατηγόρησε τον υπουργό Οικονομικών σε οργίλο τόνο ότι «το παίζει Ντάισελμπλουμ» και πρόσθεσε το ανεπανάληπτο ότι ο κ. Πιερρακάκης «είναι πρόεδρος του Eurogroup για να βοηθάει τη χώρα, όχι για να κουνάει το δάχτυλο».

Αν αυτός είναι κατά τον κ. Φάμελλο ο ορισμός των καθηκόντων του προέδρου του Eurogroup, δηλαδή να χαρίζεται στη χώρα της προέλευσής του, τότε – συγχωρήστε μου την ωμότητα – δεν ξέρει τι του γίνεται ο άνθρωπος!

Αν ύστερα από όσα ζήσαμε, ο κ. Φάμελλος τόσα έχει καταλάβει για το νομισματικό σύστημα και, γενικότερα, για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τότε πάλι καλά που είναι πρόεδρος κόμματος. Διαφορετικά θα τον είχε πατήσει αυτοκίνητο, δεν έχω αμφιβολία. Με τέτοια μυαλά, δεν είναι να τον εμπιστεύεσαι μόνο του, ούτε για να διασχίσει τον δρόμο! Γι’ αυτό, το επαναλαμβάνω, πάλι καλά που είναι πρόεδρος κόμματος, καθώς λόγω της ιδιότητάς του έχει πάντοτε συνοδεία έξω στον δρόμο (συνεργάτες, αστυνομικούς κ.λπ.). Ελπίζω, εκεί όπου βρίσκεται η κατοικία του κ. Φάμελλου, να υπάρχει περίπτερο στο ίδιο τετράγωνο, ώστε να μη χρειαστεί κάποια νύχτα να διασχίσει μόνος του τον δρόμο.

Η ειρωνεία, εις βάρος του κ. Φάμελλου, είναι ότι, ενώ δεν δέχεται τον εκάστοτε πρόεδρο του Eurogroup (ουσιαστικά, δεν δέχεται το ίδιο το Eurogroup) να υπαγορεύει τους κανόνες της δημοσιονομικής σταθερότητας, την ίδια ώρα δεν έχει πρόβλημα να αναγνωρίζει την ανωτερότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας έναντι της εγχώριας Δικαιοσύνης. Εδώ η Ευρώπη τον ενοχλεί, εκεί τον βολεύει.

Η άλλη ειρωνεία εις βάρος του είναι ότι, χωρίς να το καταλαβαίνει, παροτρύνει τον πρόεδρο του Eurogroup, επειδή συμβαίνει να είναι Ελληνας, να κάνει και αυτός… ΟΠΕΚΕΠΕ εις βάρος της ευρωζώνης.

Αν η δουλειά του προέδρου του Eurogroup, ως Ελληνα, είναι να επιτρέπει στην Ελλάδα να σωρεύει ελλείμματα από τα πλεονάσματα των άλλων, τότε γιατί μας ενοχλεί η κομπίνα του ΟΠΕΚΕΠΕ;

Το ίδιο είναι. Παίρνουμε από τους άλλους και τα δίνουμε στους δικούς μας. Στη μεν περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ, η απάτη γίνεται σε επίπεδο κόμματος και παρεών, στη δε περίπτωση του Eurogroup, σε επίπεδο κρατών – μελών. Τα μεγέθη διαφέρουν, η αρχή είναι η ίδια.

Ο κ. Φάμελλος, όπως και τόσοι άλλοι του χώρου του, νομίζει ότι…

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Δεν κατάλαβαν καν ότι είναι στους Δελφούς

Uploaded Image

Toυ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Δύο πρόεδροι του ΣΥΡΙΖΑ, ο νυν Σωκράτης Φάμελλος και ο πρώην Αλέξης Τσίπρας, που διετέλεσε και Πρωθυπουργός, βλαστάρια από την ίδια φύτρα. Αυτή του λαϊκισμού.

Το απέδειξαν αμφότεροι στο πρόσφατο, 11ο Φόρουμ των Δελφών. Οπου, ακόμα και ένας φίλος, παλιός συνάδελφός μου από το BBC, σχολίασε «well, that’s improper!», δηλαδή «ε, αυτό είναι άστοχο», ή/και «όχι σωστό». Ιδίως για την περίπτωση του Φάμελλου, ο οποίος αναφερόμενος στον Πρωθυπουργό της Ελλάδος μπροστά σε ένα μεγάλο ακροατήριο συνέδρων, ελλήνων και ξένων, είπε ότι «με τα σκάνδαλα που αντιμετωπίζει… σε άλλη χώρα θα είχε φύγει».

Ο σεβασμός σε έναν θεσμό όπως είναι το Φόρουμ των Δελφών, καθώς και στους συμμετέχοντες, πολλοί από τους οποίους ήρθαν από πολύ μακριά, είναι εκ των ων ουκ άνευ.

Ούτε ο ένας ούτε ο άλλος ταιριάζουν εκεί. Eδειξαν ότι έχουν μείνει σε αμφιθέατρο πανεπιστημίου. Ο κ. Φάμελλος, θεωρώντας ότι όλοι οι σύνεδροι, ιδίως οι ξένοι, καταλαβαίνουν αν ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης «είναι ίδιος και χειρότερος από τον Αδωνι Γεωργιάδη, που επιτίθεται στην ευρωπαϊκή εισαγγελία».

 «What’s he talking about?», δηλαδή, «τι λέει αυτός;», με ρώτησε ο αρχισυντάκτης της Arab News που καθόταν δίπλα.

Του είπα όταν τέλειωσε το συγκεκριμένο πάνελ. Και η έξυπνη απάντησή του, χαμογελώντας, ήταν «OK, small talk». Δηλαδή ψιλοκουβέντα.

Και καλά ο κ. Φάμελλος. Νιώθει την ανάσα του κ. Τσίπρα στη πλάτη του και δυσκολεύεται να κρατήσει τη θέση του. Ομως ο πρώην ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ πήγε για προετοιμασία στο εξωτερικό, όπως κάνουν και πολλές ελληνικές ομάδες για να φορμαριστούν ενόψει του νέου πρωταθλήματος. Επιστρέφοντας δίνουν φιλικούς αγώνες ενώπιον των οπαδών τους, που πάντα ελπίζουν ότι στην επόμενη σεζόν η ομάδα θα πάρει πρωτάθλημα. Ρωτήθηκε στους Δελφούς πότε σκοπεύει να βγει μπροστά, αλλά τα μάσησε. Ρίχνοντας, όπως πάντα, την μπάλα αλλού. «Αν ζούσαμε σε κανονική δημοκρατία», είπε στο δικό του σέσιον (για να ενισχύσουμε και εμείς τα αγγλικά του), «θα έπρεπε να παραιτηθεί σήμερα ο Πρωθυπουργός και να προκηρυχθούν άμεσα εκλογές».

Ομως, κι αν ακόμα ο κ. Μητσοτάκης απαντήσει «ΟΚ, πάμε τώρα σε εκλογές», ο κ. Τσίπρας λέει ότι δεν είναι έτοιμος. Τον ρώτησαν πότε σκοπεύει να ξεκινήσει το νέο κόμμα, απάντησε ότι δεν μπορεί να ξέρει «γιατί δεν ζούμε σε μια κανονική χώρα».

Που σημαίνει τι;

Οτι θα ξεκινήσει το νέο κόμμα του όταν η Ελλάδα γίνει κανονική χώρα;

 Θα το ήθελε αυτό, όμως;

Αυτός που ανδρώθηκε στις ατέλειωτες χαμένες ώρες των αμφιθεάτρων και στην αντικανονικότητα των απουσιών από τα μαθήματα διότι είχε συνελεύσεις;

Τώρα, μετά από την τραγική διακυβέρνησή του που κόντεψε να βγάλει την Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ενωση και να προσκολληθεί στη Μόσχα, στη Βραζιλία και στη Νότια Αφρική, πού θα μας πάει;

Θα ήμασταν με τον Πούτιν και τον Βορειοκορεάτη Κιμ. Θα είχαμε πρώτο άρμα στο Καρναβάλι του Ρίο. Και πάνω απ’ όλα, θα είχαμε χρυσό τροφοδότη τον Ελον Μασκ από τη Νότια Αφρική. Διαμάντια και Tesla.

Οπως και να έχει, για να τελειώνουμε:

 

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Όταν ο Λαφαζάνης γίνεται συμπαθής… στο Χιλιοστό

 

Toυ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Έλεγε του Τσίπρα πως οι αριθμοί δεν έβγαιναν στις υποσχέσεις του, ο κόσμος όμως αυτά ήθελε να ακούσει και χειροκροτούσε.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης τα είπε όλα με μια φράση. Και τότε, το 2013-2014, ποιος να πάει κόντρα στον ηγέτη που είχε καβαλήσει το αντιμνημονιακό κύμα. Το μίζερο 4% φάνταζε σαν ένα μακρινό παρελθόν. Ο Τσίπρας τους προσέφερε κάτι, που το πιο πιθανό ήταν να μην το γευτούν ποτέ στη ζωή τους. Την εξουσία.

Τελικά μετά από δώδεκα χρόνια, το 2026, με το πρώτο επεισόδιο μιας εκπομπής, αποδείχθηκε πως ο άνθρωπος δεν είχε αυταπάτες. Δεν ήταν κανένας μεγαλομανής που σχεδίαζε να αλλάξει ολόκληρη της Ευρώπη. Ούτε πίστευε πως θα βαρά το νταούλι και οι αγορές θα χορεύουν. Την ίδια ώρα που τα έλεγε όλα αυτά, αποκαλύφθηκε πως συνομιλούσε μέσα στη νύκτα με τον Γερμανό πρέσβη για να τον καθησυχάσει ότι όλα θα πάνε καλά και οι κραυγές του είναι για το πόπολο. Ο Τσίπρας εξαπατούσε συστηματικά κυρίως τους δικούς του ανθρώπους. Αυτούς που χόρευαν στο Σύνταγμα.

Κάποιοι σύντροφοί του, ιδεοληπτικοί αλλά πολιτικά έντιμοι, τον πίστεψαν. Πίστεψαν πως ήρθε επιτέλους η ώρα της Αριστεράς και υποδέχθηκαν την εκλογική νίκη τραγουδώντας τον ύμνο του ΕΑΜ. Θυμάμαι τον Λαπαβίτσα. Ζούσαν στον δικό τους κόσμο ιστορικές στιγμές.

Πού να φανταστούν πως έμπλεξαν με έναν κυνικό νεανία, με διπλό πρόσωπο, που έσυρε την Ελλάδα σε ένα τρίτο και επαχθέστερο — σύμφωνα με δικές τους μεταγενέστερες παραδοχές — μνημόνιο.

Σήμερα όλοι οι πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου είναι απελευθερωμένοι από τις πολιτικές δουλείες κι έτσι μπορούν να καταθέτουν τα γεγονότα όπως αυτοί τα έζησαν και εμείς απλώς βλέπουμε να επιβεβαιώνονται αυτά που υποψιαζόμασταν. Προσωπικά, δεν μπορούσα να φανταστώ το μέγεθος του κυνισμού του Τσίπρα. Πίστευα πως κάτι από όσα έλεγε δημοσίως τα πίστευε. Τελικά αποδείχθηκε πως περνούσε τους πάντες ψιλό γαζί.

Παγιδευμένος στον διχαστικό λόγο του που απευθυνόταν στους ιθαγενείς, αντιλαμβανόταν ότι έπρεπε παρασκηνιακά να διαβεβαιώσει τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς και κυρίως την ηγεσία της Γερμανίας να μην παίρνουν τοις μετρητοίς τα όσα λέει. Στην τακτική του αυτή δεν υπήρχε κανένα ίχνος διαπραγμάτευσης, καθώς είχε φροντίσει να γνωστοποιήσει προκαταβολικά τις προθέσεις του στη Γερμανίδα καγκελάριο. Εξ ου και η άκαμπτη στάση της Μέρκελ στη συγκυβέρνηση Σαμαρά—Βενιζέλου. Γιατί να κάνουν σε αυτή τη συγκυβέρνηση παραχωρήσεις όταν κάλπαζε προς την εξουσία ο δικός τους άνθρωπος;

Σήμερα, με ένα επεισόδιο λύθηκαν πολλές απορίες. Στα άλλα πέντε που θα ακολουθήσουν ποιος ξέρει τι άλλο θα μάθουμε;

Πάντως από όλη αυτή την ομάδα των στενών συνεργατών του Τσίπρα ο πιο ανθρώπινα συμπαθής μου φαίνεται ο Λαφαζάνης. Ίσως τις επόμενες μέρες πληροφορηθούμε τι έγινε τελικά σε…