"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η Τουρκία και το σύνδρομο των Σεβρών

 

Γράφει ο Αντώνης Κλάψης

Αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Υπάρχουν ιστορικά γεγονότα που, ακόμη και όταν δεν παράγουν τα αποτελέσματα για τα οποία σχεδιάστηκαν, εξακολουθούν να επηρεάζουν τη συμπεριφορά κρατών και κοινωνιών δεκαετίες αργότερα.

Η Συνθήκη των Σεβρών ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Υπεγράφη τον Αύγουστο του 1920, αλλά ουδέποτε εφαρμόστηκε στην πράξη. Η επικράτηση του κεμαλικού κινήματος και η έκβαση του ελληνοτουρκικού πολέμου ανέτρεψαν τα δεδομένα πάνω στα οποία είχε οικοδομηθεί, οδηγώντας τρία χρόνια αργότερα στη Συνθήκη της Λωζάννης.

Ωστόσο, για την τουρκική συλλογική μνήμη οι Σέβρες δεν εξαφανίστηκαν μαζί με το κείμενο της συνθήκης. Αντίθετα, μετατράπηκαν σε διαρκές ιστορικό σημείο αναφοράς: στην υπενθύμιση του τι μπορεί να συμβεί όταν η Τουρκία είναι αδύναμη και οι ξένες δυνάμεις αποφασίζουν για το μέλλον της.

Από εκεί προέρχεται αυτό που συχνά περιγράφεται ως «σύνδρομο των Σεβρών»: η βαθιά ριζωμένη καχυποψία ότι πίσω από τις πιέσεις που ενίοτε ασκούνται στην Τουρκία κρύβεται, τελικά, η επιδίωξη του γεωπολιτικού περιορισμού ή ακόμη και του κατακερματισμού της.

Η Συνθήκη των Σεβρών προέβλεπε, μεταξύ άλλων, δραστική συρρίκνωση της τουρκικής επικράτειας και τη δημιουργία καθεστώτος αυτονομίας στις κουρδικές περιοχές της Ανατολίας, με δυνατότητα μελλοντικής ανεξαρτητοποίησης. Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς γιατί αυτή η ιστορική εμπειρία συνδέθηκε αργότερα με το κουρδικό ζήτημα και γιατί κάθε μορφή εξωτερικής υποστήριξης προς κουρδικές οργανώσεις μπορεί να ερμηνεύεται στην Αγκυρα όχι απλώς ως πρόβλημα ασφαλείας, αλλά ως πιθανός κρίκος μιας πολύ ευρύτερης αλυσίδας.

Λίγες εβδομάδες μετά το αποτυχημένο εις βάρος του πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε δημόσια ότι, αν οι πραξικοπηματίες είχαν επικρατήσει, στην Τουρκία θα είχαν επιβληθεί όροι χειρότεροι από εκείνους της Συνθήκης των Σεβρών. Η σημασία μιας τέτοιας αναφοράς δεν βρίσκεται μόνο στη ρητορική της χρήση. Αποκαλύπτει έναν τρόπο ανάγνωσης του διεθνούς περιβάλλοντος: οι επιμέρους κρίσεις δεν αντιμετωπίζονται ως αυτοτελή γεγονότα, αλλά μπορούν να εντάσσονται σε μια συνολικότερη αφήγηση περικύκλωσης, αποδυνάμωσης και τελικά επιβολής.

Στη σημερινή συγκυρία, το Ισραήλ καταλαμβάνει ολοένα και σημαντικότερη θέση σε αυτή την αντίληψη. Η τουρκική ηγεσία παρουσιάζει το Ισραήλ ως δύναμη με ευρύτερες αναθεωρητικές και επεκτατικές επιδιώξεις στη Μέση Ανατολή, οι οποίες μπορεί να θίξουν άμεσα τα τουρκικά συμφέροντα. Ο Ερντογάν χαρακτηρίζει τις ισραηλινές ενέργειες στη Συρία και στον Λίβανο απειλή και για την Τουρκία. Στο τουρκικό στρατηγικό φαντασιακό, το φάσμα των Σεβρών μπορεί να επανέλθει με νέα μορφή.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, αποκτά ιδιαίτερη σημασία και η στενή συνεργασία του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία. Για την Αθήνα, η συνεργασία με το Τελ Αβίβ αποτελεί προϊόν σύγκλισης συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο και δεν στρέφεται κατ’ ανάγκην εναντίον τρίτων. Από την Αγκυρα, όμως, ερμηνεύεται διαφορετικά. Η ενίσχυση των αμυντικών δεσμών Ελλάδας και Ισραήλ και η ευρύτερη γεωπολιτική συνεννόηση δημιουργούν την εικόνα ενός πλέγματος σχέσεων που περιορίζει την τουρκική ελευθερία κινήσεων. Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν περιγράψει την ισραηλινή στρατηγική ως προσπάθεια περιορισμού της Τουρκίας, μεταξύ άλλων μέσω των σχέσεων με την Ελλάδα και την Κύπρο. Οταν, μάλιστα, αυτή η εικόνα συνδυάζεται με την αντίληψη ότι το Ισραήλ διαθέτει προνομιακή πρόσβαση στην αμερικανική ισχύ, η παλιά φοβία της δυτικής περικύκλωσης αποκτά νέο περίβλημα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει πράγματι κάποιο συντονισμένο σχέδιο εφαρμογής «νέων Σεβρών» εις βάρος της Τουρκίας. Θα ήταν λάθος να συγχέεται η αντίληψη μιας απειλής με την πραγματική ύπαρξή της. Στη διεθνή πολιτική, όμως, οι αντιλήψεις έχουν συχνά σχεδόν την ίδια σημασία με τις προθέσεις. Τα κράτη δεν αντιδρούν μόνο σε όσα σχεδιάζουν οι άλλοι, αλλά και σε όσα πιστεύουν ότι σχεδιάζουν οι άλλοι. Και όταν αυτές οι πεποιθήσεις εδράζονται σε ένα ιστορικό τραύμα που έχει αποκτήσει σχεδόν μυθολογικές διαστάσεις, η επιρροή τους στη χάραξη πολιτικής μπορεί να γίνει ακόμη πιο έντονη.

Η Τουρκία του Ερντογάν αισθάνεται σήμερα ισχυρότερη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία του 1920 και ακριβώς γι’ αυτό διακηρύσσει ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει την επανάληψη μιας τέτοιας εμπειρίας. Το «σύνδρομο των Σεβρών», επομένως…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η Τουρκία θα επιτεθεί και θα χάσει

Οι καλύτεροι πιλότοι στο ΝΑΤΟ είναι Έλληνες (VIDEO) - Newsbomb

 

Του Κώστα Στούπα

 

Η Τουρκία θα επιτεθεί.

Δεν ξέρω πότε, δεν ξέρω πού. Ξέρω όμως το γιατί.

Και ξέρω και το αποτέλεσμα: θα χάσει.

Η Τουρκία σήμερα έχει οκταπλάσιο πληθυσμό έναντι της Ελλάδας και πενταπλάσιο ΑΕΠ. Τη μεγαλύτερη διαφορά ισχύος που είχε και θα έχει ποτέ…

Για χρόνια η Άγκυρα έτρεχε ένα σχέδιο με υπομονή. Το λέγαμε φινλανδοποίηση. Μια Ελλάδα κυρίαρχη στα χαρτιά, αλλά με σκυμμένο κεφάλι στην πράξη. Μια Ελλάδα που ρωτάει πριν ποντίσει καλώδιο, πριν δώσει οικόπεδο για έρευνες, πριν χαράξει θαλάσσιο πάρκο. Γκρίζες ζώνες, casus belli από το 1995, «Γαλάζια Πατρίδα» στους χάρτες των σχολείων της.

Η λογική ήταν απλή: πίεση σταθερή, κόστος μηδενικό, και κάποια στιγμή ο Έλληνας θα κουραστεί και θα υπογράψει συνεκμετάλλευση και θα αποδεχτεί συγκυριαρχία.

Το σχέδιο στράβωσε. Και ο νταής της γειτονιάς, όταν βλέπει ότι ο μικρός δεν τρομάζει πια, έχει δύο δρόμους: να κάνει πίσω και να χάσει το κύρος του ή να σηκώσει το χέρι. Οι νεοθωμανοί δεν κάνουν πίσω.

Τι άλλαξε;

Η Ελλάδα υπέγραψε ΑΟΖ με την Αίγυπτο.

Έφερε αμερικανικές δυνάμεις σε Σούδα και Αλεξανδρούπολη.

Έφερε αμερικανικούς κολοσσούς ενέργειας για έρευνες νότια της Κρήτης.

Υπέγραψε αμυντική συμφωνία με ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής με τη Γαλλία.

Έστησε το σχήμα 3+1 με Κύπρο, Ισραήλ και ΗΠΑ.

Με άλλα λόγια, ο «μικρός» του σχεδίου απέκτησε φίλους. Και φίλους με βαριά οπλοστάσια.

Η περιφερειακή δύναμη που ονειρεύεται αυτοκρατορία δεν ανέχεται τέτοια απείθεια. Ειδικά όταν στο εσωτερικό της ο πληθωρισμός τρώει τους μισθούς, η λίρα λιώνει σαν παγωτό στον ήλιο και ο λαός ζητάει θέαμα αντί για ψωμί.

Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Το 1982 η χούντα του Γκαλτιέρι στην Αργεντινή, με την οικονομία σε κατάρρευση και τον κόσμο στους δρόμους, εισέβαλε στα Φόκλαντ για να αλλάξει θέμα. Ο πόλεμος κράτησε δέκα εβδομάδες. Ο Γκαλτιέρι έπεσε λίγες μέρες μετά την παράδοση. Τα καθεστώτα που δεν μπορούν να πουλήσουν ευημερία, πουλάνε εθνικισμό.

Γιατί όμως θα χάσει;

Πρώτον, γιατί ο χρόνος παίζει προσωρινά υπέρ μας. Τα 24 Rafale πετάνε. Τα 83 F-16 αναβαθμίζονται σε Viper. Οι φρεγάτες Belharra μπαίνουν στον στόλο. Τα F-35 έρχονται. Το 12ετές πρόγραμμα των περίπου 25 δισ. ευρώ και η «Ασπίδα του Αχιλλέα» στήνουν ομπρέλα αεράμυνας με ισραηλινή τεχνολογία. Απέναντι, η Τουρκία πετάει ακόμα με γερασμένα F-16, το KAAN είναι υπόσχεση για την επόμενη δεκαετία και τα Eurofighter δεν θα είναι επιχειρησιακά αύριο το πρωί. Για τα επόμενα λίγα χρόνια υπάρχει ένα παράθυρο ποιοτικής υπεροχής στον αέρα και στη θάλασσα. Παράθυρο, όχι μόνιμη κατάσταση. Αυτό το ξέρει και η Άγκυρα. Γι' αυτό και ο πειρασμός.

Δεύτερον, και κυριότερο, γιατί δεν θα είμαστε μόνοι. Όχι, με ανακοινώσεις και φωτογραφίες σε συνόδους. Με τον τρόπο που γίνονται τα σοβαρά πράγματα: αθόρυβα. Δορυφορικές εικόνες, ηλεκτρονικός πόλεμος, πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο, ανταλλακτικά που φτάνουν χωρίς γραφειοκρατία.

Το Ισραήλ δεν έχει κανένα λόγο να δει την Τουρκία κυρίαρχη στην Ανατολική Μεσόγειο και το δείχνει. Η Γαλλία έχει υπογράψει και έχει πουλήσει.

Η Αίγυπτος θυμάται πολύ καλά ποιος στήριξε τους Αδελφούς Μουσουλμάνους.

Και η Ουάσιγκτον, όσο κι αν χαμογελάει στην Άγκυρα, δεν έχει στήσει βάσεις στην Αλεξανδρούπολη για να κοιτάζει τη θέα.

Ο Γκαλτιέρι είχε κάνει τον ίδιο λογαριασμό. Νόμιζε ότι θα αντιμετωπίσει ένα μακρινό και κουρασμένο Λονδίνο. Βρήκε απέναντί του και τους Αμερικανούς, που έδωσαν αθόρυβα πυραύλους και πληροφορίες, και τη γειτονική Χιλή, που παρακολουθούσε τα αργεντίνικα αεροπλάνα με τα δικά της ραντάρ. Κανείς δεν το ανακοίνωσε. Όλοι το έκαναν.

Να είμαι σαφής. Δεν γράφω για να πανηγυρίσω έναν πόλεμο. Σε κανέναν πόλεμο δεν γυρίζουν όλοι σπίτι τους. Γράφω γιατί …

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: ∆εν θα χωράει η γη τους τάφους τους

Στιγμιότυπο από την στρατιωτική άσκηση

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Το κόμμα του πολέμου, αυτοί που μπορεί να κάνουν πιο πιθανή τη θερμή σύγκρουση με την Τουρκία, είναι οι πουρκουάδες, οι Απόστολοι του Μαρασμού, που αφενός υπονομεύουν το ηθικό του λαού, αμφισβητώντας τη διαχρονία του Ελληνισμού, τους ήρωες και τις αξίες του, και αφετέρου υπερβάλλουν για την τουρκική ισχύ, δικαιολογούν τον νεοοθωμανικό επεκτατισμό και βρίσκουν «δίκια» στις παράνομες και ιταμές διεκδικήσεις τους, πως «ε, τους κάναμε κι εμείς», εξομοιώνοντας την επαναστατική βία και εκδίκηση του καταπιεσμένου επί 400 χρόνια με τη συστηματική βαρβαρότητα του καταπιεστή.

Το είχε πει ωραία ο αείμνηστος Μιχάλης Χαραλαμπίδης: «Αλλο ο Κολοκοτρώνης και άλλο ο Ομέρ Βρυώνης».

Μιλάμε για κανονική Πέμπτη Φάλαγγα, που πλέον με τα κοινωνικά δίκτυα διασπείρει με μεγαλύτερη ευκολία το δηλητήριο της ηττοπάθειας.

Είναι αυτοί, αριστεροί και ψευτοδεξιοί, που λένε «οι Τούρκοι είναι πιο δυνατοί, θα ηττηθούμε, αν συγκρουστούμε, τι θέλετε, να κάνουμε πόλεμο; Καλύτερα να δώσουμε κάτι, να συμβιβαστούμε και να αποφύγουμε τον πόλεμο». Το είχε πει και το ψηλό παιδί από τη Μινεσότα, να δώσουμε μερικά μίλια γη κ.λπ. για να κοιμόμαστε ήσυχοι. Τι να τα κάνουμε άλλωστε τόσα νησιά, μοναχοφάηδες είμαστε;

Δεν το σχολιάζω όπως του αξίζει, γιατί πλέον είναι και ορφανός.

Γενικά, πάντως, όταν βλέπετε ισαποστάκηδες, ακούτε για συνεκμετάλλευση, το Αιγαίο να μας ενώσει κ.λπ., να τραβάτε το κλείστρο και να βάζετε το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Υποπτος όποιος θέλει κολεγιές με τους ληστές του Ερτογρούλ. Συνεταιρισμό με τον λύκο δεν κάνει ο πολιτισμένος άνθρωπος. Πάντως, η χατζηαβάτικη αυτή προσέγγιση έχει ψευδή προαπαιτούμενα.

Οχι, η Τουρκία δεν είναι πιο δυνατή, δεν θα νικήσει. Δεν πάει με το κιλό. Το πληθυσμιακό μέγεθος δεν καθορίζει την ισχύ. Εχουν μεγάλη πολεμική βιομηχανία, αλλά δεν έχουν Αεροπορία, όλα τα μαχητικά των Τούρκων υπολείπονται των δικών μας, είναι μια και δυο γενιές πίσω και, όταν έρθουν τα πρώτα F-35, η διαφορά θα είναι πολυβόλα με σφεντόνες. Ολα τα F-16 μας πλέον είναι Viper, οι Τούρκοι δεν έχουν ούτε ένα. Εχουμε 24 Rafale, οι Τούρκοι ούτε ένα. Ερχονται τα F-35. Οι Τούρκοι έφυγαν από το πρόγραμμα με κλοτσιές. Τα drones και οι υπό εξέλιξη πύραυλοι, π.χ. Tayfun, δεν μπορούν να υποκαταστήσουν μια κανονική αεροπορία. Το περιβόητο KAAN είναι ανύπαρκτο. Δύο πρωτότυπα έχουν και ακόμη δοκιμάζουν αν πετάνε ευθεία. Ακόμη ψάχνονται για κινητήρες κι αυτοί που τους δίνουν το καθιστούν υποδεέστερο από κάθε δικό μας μαχητικό. Οταν παραλίγο να φάνε τους ιρανικούς πυραύλους στο κεφάλι, τους έσωσε η αεράμυνα των αμερικανικών πλοίων, η αεράμυνα των Μεμέτηδων είναι ανύπαρκτη. Τα drones δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τα σύγχρονα μαχητικά. Μπορεί σε 30 ή 40 χρόνια, τώρα όχι.

Ορθά έχουν διαμηνύσει πως αν επιχειρήσουν κάτι, π.χ., κατάληψη κάποιου νησιού, η σύγκρουσή μας δεν θα είναι περιορισμένη τοπικά. Η αντεπίθεσή μας θα έχει στόχο όλες τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις που μας απειλούν και θα έχουν σύντομα αεροπορική υπεροχή.

Πιθανό να πατήσουν για λίγο αιφνιδιαστικά κάποιο νησί ή νησίδα. Εφεραν μια Ταξιαρχία Καταδρομών απέναντι από τη Σάμο, που κάνουν ωραίες παρελάσεις. Τις Ειδικές Δυνάμεις του Σάντα τις θυμάστε; Κι αυτοί παρήλαυναν ωραία. Μπορεί να αποπειραθούν κάτι. Μετά όμως δεν θα χωράει η γη τους τάφους τους.

Τα αεροπλάνα και τα πλοία που θα τους υποστηρίζουν θα γίνουν συντρίμμια και τα πλοία τους τεχνητοί ύφαλοι για τα ψάρια του Αιγαίου. Κι αυτά προτού εγκατασταθεί η «Ασπίδα του Αχιλλέα».

Οταν ολοκληρωθούν τα τρέχοντα εξοπλιστικά προγράμματα, ο τουρκικός επεκτατισμός καθίσταται αδύνατος, υπό μία βασική προϋπόθεση, που είναι η κορωνίδα της Αποτροπής: να εκπέμπουμε σταθερά και αποφασιστικά το μήνυμα πως, αν τολμήσουν, θα ανοίξουν οι Πύλες της Κόλασης, η απάντησή μας θα είναι πολλαπλάσια.

Οι σιγουρατζήδες Τούρκοι, εάν το θεωρούσαν εύκολο, θα το είχαν ήδη κάνει, με στόχο, έπειτα από ένα τοπικό επεισόδιο, μια μικρή νίκη γι’ αυτούς, να μας σύρουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την αναθεώρηση της Λωζάννης.

Πρέπει να είμαστε και είμαστε σαφείς: Ποτέ. Δεν υπάρχει περίπτωση. Ποτέ δεν τους έχω δει σε τέτοιο παραλήρημα κι αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα: φόβος.

Τα κόμματα που παρελαύνουν με ημιχιτλερικό βάδισμα δεν τον βρήκαν τον δρόμο για τη Μέκκα, ενώ και το Πακιστάν σφυρίζει κλέφτικα. Εκεί βέβαια δεν τους περιμένουν γυναικόπαιδα, να βιάσουν κορίτσια και γριές, αλλά ημίτρελοι οπλισμένοι Χούθι, που ρίχνουν και κανονικούς πυραύλους. Είναι αντίπαλοι που πυροβολούν πίσω. Πού είναι τα τρομερά τουρκικά drοnes να διαπρέψουν κατά των Χούθι;

Οι Σαουδάραβες αναγκάστηκαν να ζητήσουν βοήθεια από το… Ισραήλ, αφού το «Σουνιτικό ΝΑΤΟ» έγινε ανέκδοτο προτού καν στεγνώσει το μελάνι. Εμειναν μόνο οι μπαρούφες που διαβάζαμε.

Πιο πολλά έκαναν οι ελληνικοί Patriot για τη Σαουδική Αραβία παρά η Τουρκία, που έχει ανύπαρκτη δική της αεράμυνα. Τρύπια κυριολεκτικά.

Μην ακούτε λοιπόν τα αντηχεία των εχθρών μας. Πρέπει η άμυνα της χώρας να γίνει καθήκον και έγνοια όλων μας. Εχουμε, επιτέλους, γείρει την πλάστιγγα υπέρ μας. Η αντίσταση στον τουρκικό επεκτατισμό, η υπεράσπιση του Αιγαίου, της Θράκης, των Δωδεκανήσων, της Κύπρου, η απελευθέρωσή της, δεν έχουν κόμμα, δεν έχουν χρώμα.

Θυμίζω πάλι:

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Το Κατάρ είναι εχθρός της ανθρωπότητας

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Ο τελευταίος πόλεμος στη Μέση Ανατολή, τον οποίο ξεκίνησε η Χαμάς, δηλαδή οι σουνίτες Αδελφοί Μουσουλμάνοι, δηλαδή ο Ερντογάν και το Κατάρ, έχοντας τη στήριξη και των Σιιτών, ήτοι Ιράν, Χεζμπολάχ και Χούθι, και τον οποίο κερδίζει κατά κράτος το Ισραήλ σε όλα τα μέτωπα, έχει και άλλες πτυχές.

Η 7η Οκτωβρίου έγινε αφορμή και μιας γιγάντιας φιλοπαλαιστινιακής – φιλοϊσλαμικής εκστρατείας προπαγάνδας.

Είναι μια παγκόσμια επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου για κατασυκοφάντηση του Ισραήλ περί δήθεν «γενοκτονίας» και όσων κυβερνήσεων και προσωπικοτήτων το υποστηρίζουν, κυρίως τις ΗΠΑ, με ταυτόχρονη θυματοποίηση και ηρωοποίηση των τζιχαντιστών φονιάδων, βιαστών και απαγωγέων Αράβων της Γάζας, που υποδύονται τους Παλαιστινίους.

Αυτή η τεράστια μηχανή, που περιλαμβάνει ΜΜΕ, Πανεπιστήμια, ΜΚΟ, προσωπικότητες των ΜΜΕ και των τεχνών, κόμματα της αριστεράς και ενοχικούς χαζοφιλελέδες, τροφοδοτείται από έναν πακτωλό χρήματος.

Μέρος αυτού του πακτωλού προέρχεται και από την Τουρκία, όμως ο μεγάλος χρηματοδότης, το κέντρο Διοικητικής Μέριμνας αλλά και το κεντρικό ταμείο των τζιχαντιστών, τόσο για την τρομοκρατική τους δράση όσο και για την προπαγάνδα τους κατά της Δύσης, των Χριστιανών και του Ισραήλ ήταν και είναι μακράν όλων το Κατάρ.

Μια κουτσουλιά στον χάρτη απέναντι από το Ιράν, με μόλις 300.000 πολίτες, όλοι οι υπόλοιποι είναι εργαζόμενοι μετανάστες, που όμως μοιράζεται με το Ιράν το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στον κόσμο, ενώ δικό του δημιούργημα είναι και το Al Jazeera.

Ο εμίρης του Κατάρ είναι μαζί με τον Ερντογάν στρατευμένος στους σκοπούς των Αδελφών Μουσουλμάνων, που επιδιώκουν βασικά δύο πράγματα: τον αφανισμό του κράτους του Ισραήλ και την παγκόσμια επιβολή του Ισλάμ σε όλες τις χώρες, σε όλες τις ηπείρους.

Σε αυτούς τους σκοπούς το Κατάρ, με αμελητέα στρατιωτική δύναμη, αφιερώνει τεράστιους πόρους, ενώ όποια επιρροή στη Δύση, σε κυβερνήσεις, κόμματα, ΜΜΕ, οργανισμούς κ.λπ. κυριολεκτικά την αγοράζει.

Η συμπεριφορά αυτή και οι πολιτικοί στόχοι του μικρού αυτού κράτους το καθιστούν εχθρό της παγκόσμιας ειρήνης, εχθρό όχι μόνον του Ισραήλ αλλά όλης της Δύσης και της πολιτισμένης ανθρωπότητας.

Η εδαφική ακεραιότητα, οι οικονομικοί πόροι, η ΑΟΖ κάθε κράτους είναι σεβαστά, όταν το κράτος αυτό συμπεριφέρεται σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και δεν υποθάλπει την τρομοκρατία, απειλώντας έμπρακτα την ασφάλεια όλης της Ευρώπης, των ΗΠΑ, του Ισραήλ, χρησιμοποιώντας ως όπλα ολοκληρωτικής επιβολής και προαγωγής του τζιχαντιστικού Ισλάμ τους πόρους που του έδωσαν η τύχη και η γεωγραφία.

Εάν εμφανιζόταν σε μια πολύ πλούσια χώρα ένα ναζιστικό καθεστώς, που θα φιλοξενούσε νεοναζί τρομοκράτες και θα χρηματοδοτούσε τη δράση τους κατά άλλων χωρών, με σκοπό την κατάκτησή τους, την επιβολή του ναζισμού παντού και ταυτόχρονα θα πλήρωνε το στήσιμο ενός μηχανισμού κατασυκοφάντησης όλης της Δύσης και αγοράς επιρροής στις κοινωνίες των χωρών της, τότε όλες οι βλαπτόμενες χώρες θα είχαμε δικαίωμα και υποχρέωση αντίδρασης. Θα ήταν και νόμιμο και ηθικό η καταστροφή αυτής της χώρας και η αποστέρησή της από κεφάλαια και πηγές ενέργειας/πλούτου, που χρησιμοποιεί για σκοπούς κατά του Διεθνούς Δικαίου και της παγκόσμιας ειρήνης, με παράλληλη τιμωρία της ηγεσίας της.

Και οι πέτρες γνωρίζουν τον ιταμό ρόλο του Κατάρ στην υποστήριξη των τρομοκρατών και της ευρύτερης ατζέντας των ισλαμοφασιστών Αδελφών Μουσουλμάνων.

Είναι επομένως επιτακτική η ανάγκη να κοπούν με το σπαθί τα δίκτυα του Κατάρ και των Τούρκων σε κάθε χώρα και επίπεδο, σε ΜΜΕ, σε κάθε είδους νομικές οντότητες και συλλογικότητες, σε Πανεπιστήμια της Αμερικής, της Ευρώπης και όπου αλλού, αλλά κυρίως είναι νόμιμο και ηθικό κάτι άλλο.

Το Κατάρ συμπεριφέρεται ως εχθρός, απειλή, είναι ήδη λερωμένο με το αίμα χιλιάδων αθώων Εβραίων, Χριστιανών, Ινδουιστών κ.ά. και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί. Οπως η ναζιστική Γερμανία ηττήθηκε, τιμωρήθηκε η ηγεσία της και στερήθηκε κάθε μέσου απειλής της παγκόσμιας ειρήνης για δεκαετίες, αυτό πρέπει να συμβεί και στο Κατάρ, το οποίο είναι μια πολυτελής γιάφκα των τζιχαντιστών, καταφύγιο, ταμείο τους και αρχηγείο τους.

 

Είναι επομένως νόμιμη και ηθική η καταστροφή του καθεστώτος του, η παραδειγματική τιμωρία της ηγεσίας του και η κατάσχεση των κοιτασμάτων του, ώστε να μην έχει πλέον τα μέσα απειλής κατά της ανθρωπότητας.

Μια μικρή χειρουργική Σταυροφορία θα λειτουργούσε και προς παραδειγματισμό των Τούρκων και άλλων επίδοξων νοσταλγών του Χαλιφάτου.

Να ξαναγίνουν οι Καταριανοί άφραγκοι καμηλιέρηδες και ψαράδες, για να μάθουν …

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Πότε ακριβώς έγινε γεγονός η «γενοκτονία»;

 

Γράφει ο Αλέξανδρος Σκούρας

Πριν από λίγες εβδομάδες, περισσότεροι από 6.000 άνθρωποι από την πολιτική, την ακαδημαϊκή κοινότητα, τον πολιτισμό και τη δημόσια ζωή υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή που απορρίπτει κατηγορηματικά τον ισχυρισμό ότι το Ισραήλ διέπραξε γενοκτονία στη Γάζα. Ανάμεσά τους ο Μπόρις Τζόνσον, ο Στίβεν Πίνκερ, ο Νάιαλ Φέργκιουσον, η Ντέμπορα Λίπσταντ, ο Μπένι Μόρις και ο Ίργουιν Κότλερ.

Η επιστολή δεν ισχυρίζεται ότι ο πόλεμος δεν είχε τεράστιο ανθρώπινο κόστος ούτε ότι κάθε ισραηλινή απόφαση ήταν σωστή. Υποστηρίζει όμως ότι άλλο ο πόλεμος, ακόμη και ένας καταστροφικός πόλεμος, και άλλο η γενοκτονία. Θυμίζει τις πρωτοφανείς συνθήκες αστικού πολέμου, το τεράστιο δίκτυο σηράγγων της Χαμάς, τους ομήρους, τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου και κυρίως τη σημασία της πρόθεσης στον νομικό ορισμό της γενοκτονίας. Η βασική της ένσταση είναι ότι όλα αυτά εξαφανίστηκαν σταδιακά από το κάδρο, μέχρι που η κατηγορία μετατράπηκε σε αυτονόητη περιγραφή.

Στην Ελλάδα η επιστολή πέρασε μάλλον απαρατήρητη.

Αξίζει εδώ μια εξαίρεση: η Athens Voice την κάλυψε στις 10 Σεπτεμβρίου, παρουσιάζοντας μάλιστα καθαρά το βασικό επιχείρημα των υπογραφόντων για τον νομικό ορισμό της γενοκτονίας.

Δεν εντόπισα αντίστοιχη εκτενή παρουσίασή της στα μεγαλύτερα ελληνικά μέσα.

Αυτό από μόνο του δεν αποδεικνύει προκατάληψη. Είναι όμως δύσκολο να μην παρατηρήσει κανείς την ασυμμετρία. Οι κατηγορίες εναντίον του Ισραήλ ταξιδεύουν εξαιρετικά εύκολα. Η σοβαρή αντίκρουσή τους πολύ λιγότερο.

Στην επίμαχη κατηγορία κατά του Ισραήλ οι συγγραφείς εντοπίζουν ένα γνώριμο τέχνασμα ενός τμήματος της σύγχρονης Αριστεράς: πρώτα ξεχειλώνουμε τον ορισμό και μετά χρησιμοποιούμε τον καινούργιο ορισμό για να αποδείξουμε αυτό που θέλαμε εξαρχής.

Η πολιτική επιστήμη έχει όνομα γι’ αυτό. Ο Giovanni Sartori το αποκαλούσε «conceptual stretching», τη διεύρυνση δηλαδή μιας έννοιας μέχρι να χάσει τα χαρακτηριστικά που της έδιναν συγκεκριμένο νόημα.

Το βλέπουμε συχνά στον ακτιβιστικό λόγο της Woke κουλτούρας.

«Φασισμός» μπορεί να γίνει σχεδόν κάθε δεξιά πολιτική.

«Βία» μπορεί να γίνει μια προσβλητική άποψη.

«Αποικιοκρατία» μπορεί να αποκοπεί από το ιστορικό της περιεχόμενο.

«Απαρτχάιντ» μπορεί να μεταφερθεί σε διαφορετικά νομικά και ιστορικά πλαίσια.

Η λέξη αποκτά πρώτα τεράστια ηθική δύναμη και μετά διευρύνεται ο ορισμός της ώστε να χωρέσει τον πολιτικό αντίπαλο.

Με τη «γενοκτονία» όμως …

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Οι κλακαδόροι της Παλαιστίνης

 

Γράφει ο Αλέξανδρος Σκούρας

Υπάρχει μια εικόνα από τη φετινή Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ που έκανε τον γύρο του κόσμου. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ανεβαίνει στο βήμα και δεκάδες διπλωμάτες σηκώνονται από τις θέσεις τους και αποχωρούν.

Η αίθουσα αδειάζει, οι κάμερες καταγράφουν το θέαμα και μέσα σε λίγες ώρες το συμπέρασμα έχει ήδη γραφτεί: το Ισραήλ είναι απομονωμένο. Ένας διεθνής παρίας.

Μόνο που η εικόνα δεν προέκυψε ακριβώς αυθόρμητα.

Η Παλαιστινιακή Αποστολή στον ΟΗΕ είχε οργανώσει εκ των προτέρων την αποχώρηση. Και δεν είχε ζητήσει απλώς από φίλιες αντιπροσωπείες να φύγουν όταν θα μιλούσε ο Νετανιάχου. Τις είχε καλέσει να φέρουν όσο το δυνατόν περισσότερα στελέχη στην αίθουσα και στη συνέχεια να αποχωρήσουν συλλογικά μόλις ανακοινωθεί ο Ισραηλινός πρωθυπουργός. Αν ήθελες να σχεδιάσεις μια τηλεοπτική εικόνα διεθνούς απομόνωσης, δύσκολα θα το έκανες καλύτερα.

Δεν υπάρχει τίποτα παράνομο ή καν παράξενο σε αυτό. Οι Παλαιστίνιοι έκαναν πολιτική. Οργάνωσαν μια διαμαρτυρία και προσπάθησαν να μεγιστοποιήσουν την επικοινωνιακή της επίδραση. Αυτό ακριβώς κάνουν κυβερνήσεις, κόμματα και κινήματα σε ολόκληρο τον κόσμο.

Το ενδιαφέρον αρχίζει μετά.

Το Reuters συνέδεσε την αποχώρηση με τη «βαθύτερη διπλωματική απομόνωση» του Ισραήλ.

Η Washington Post παρουσίασε έναν «απομονωμένο Νετανιάχου».

Η New Republic ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: «Όλοι αποχωρούν από τον ΟΗΕ πριν ο Νετανιάχου πει έστω μία λέξη», έγραφε ο τίτλος της.

Το Al Jazeera είδε στην αποχώρηση την απόδειξη της «απομόνωσης του Ισραήλ από τον υπόλοιπο κόσμο».

Προσέξτε τι συνέβη. Μια πλευρά μιας πολιτικής σύγκρουσης οργάνωσε ένα φωτογενές γεγονός με συγκεκριμένο επικοινωνιακό στόχο. Και ένα μέρος των διεθνών μέσων χρησιμοποίησε την εικόνα που παρήγαγε το γεγονός ως τεκμήριο για το ίδιο ακριβώς πολιτικό αφήγημα που οι διοργανωτές ήθελαν να προωθήσουν.

Αυτή είναι η πραγματική δύναμη της προπαγάνδας στην εποχή της εικόνας. Δεν χρειάζεται να κατασκευάσεις ένα ψεύτικο γεγονός. Αρκεί να κατασκευάσεις το σωστό κάδρο ενός πραγματικού γεγονότος.

Και εδώ οι Παλαιστίνιοι έχουν καταλάβει κάτι που το Ισραήλ εξακολουθεί συχνά να υποτιμά. Οι σύγχρονες πολιτικές συγκρούσεις δεν κρίνονται μόνο στα πεδία των μαχών, στις διπλωματικές αίθουσες ή στις κάλπες. Κρίνονται και στην οθόνη του κινητού μας. Μια εικόνα που χρειάζεται τρία δευτερόλεπτα για να γίνει κατανοητή έχει συχνά μεγαλύτερη πολιτική δύναμη από μια ανάλυση τριών χιλιάδων λέξεων.

Το Ισραήλ αντιμετωπίζει ασφαλώς πραγματική διεθνή κριτική. Έχει συγκρουστεί με ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αντιμετωπίζει κυρώσεις και βρίσκεται αντιμέτωπο με σοβαρές διαφωνίες ακόμη και με παραδοσιακούς συμμάχους του. Αυτό είναι γεγονός και δεν χρειάζεται να το κρύψει κανείς. Άλλο όμως αυτό και άλλο η εικόνα ενός κράτους που ολόκληρος ο πλανήτης αντιμετωπίζει περίπου ως λεπρό.

Η διαφορά έχει σημασία.

Διότι …

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: "΄Έμφυλες" ουρές στο Ηνωμένο Βρετανικό Χαλιφάτο

 

Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Η Οικονομία θεσπίζει κανόνες ανάλογους με τα γούστα του πελάτη. Κι αυτό γίνεται αυτόματα.

Μπορώ να φανταστώ πώς προέκυψαν οι "έμφυλες" ουρές.

Σε κάποιο supermarket που ήταν γεμάτο muslim κάποιος πιστός, μπορεί και ιμάμης, θα έριξε την ιδέα: "Δεν είναι σωστό, αδελφοί μου, να είσαστε στην ουρά, τόσο κοντά με τις αδελφές. Μπορεί να υπάρξει σωματική επαφή και ο Διάβολος να σας ενσταλάξει πονηρές σκέψεις και να αμαρτήσετε. Γι' αυτό, οι άντρες στο ένα ταμείο, οι γυναίκες στο άλλο."

Ποια θα είναι η συνέχεια;

Κάποια supermarkets θα αρχίσουν αυτό να το διαφημίζουν. Έχουμε... χαλάλ ταμεία ή, επί το ισλαμικότερον, πολιτική Adam al-Ikhtilat (μη ανάμειξης των φύλων).

Για τους αυτόχθονες Ευρωπαίους αυτό είναι αδιάφορο. Άρα οι καταναλωτές δεν θα αντιδράσουν.

Δεν θα αντιδράσουν και οι θεσμοί: δεν υπάρχει νομικό έρεισμα. Δεν σου απαγορεύει κάτι το μαγαζί. Σου λέει αντί για το "Ταμείο 1" να πας στο "Ταμείο 2". Πού είναι το πρόβλημα;

Δεν θα αντιδράσουν και οι αριστεροί πολιτικοί - είναι να χάνουν ισλαμικές ψήφους;

Θα αντιδράσουν κάποιοι σαν κι εμένα λέγοντας ότι ο βάτραχος έχει αρχίσει όχι απλώς να βράζει αλλά και να ξεφλουδίζεται στην κατσαρόλα. Όμως γρήγορα θα αναλάβουν την υποστήριξη της σεξιστικής πρακτικής τα ΜΜΕ και τα παπαγαλάκια του ΚΑΤΑΡαμένου συστήματος με τα γνωστά επιχειρήματα περί σεβασμού της διαφορετικότητας και θα μας περιθωριοποιήσουν / γραφικοποιήσουν.

Και η εσωτερική διάβρωση των κοινωνιών μας…

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Ισλαμική "Δημοκρατία" της Γαλλίας: ΟΙ ΥΠΑΙΤΙΟΙ (Με αφορμή τα τρέχοντα επεισόδια : εκλεκτό αλίευμα του Σωκράτη Παπαχατζή από το Twitter – X.)

 

 

ΔΙΕΘΝΩΝ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΩΝ πολιτικώς ορθά λοβοτομημένων χρησίμων ηλιθίων κωμωδία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Μετεκδρομική συνάντηση των στελεχών του Γραφείου Νεότητας της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους

 

Το απόγευμα του Σαββάτου 26 Σεπτεμβρίου, ύστερα από πρόσκληση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεωργίου, πραγματοποιήθηκε η μετεκδρομική συνάντηση των στελεχών του Γραφείου Νεότητας της Ιεράς Μητροπόλεως, με αφορμή την πρόσφατη προσκυνηματική και εκπαιδευτική εξόρμηση στην Ιερά Νήσο Τήνο, η οποία πραγματοποιήθηκε από 1 έως 4 Σεπτεμβρίου.

Κατηχητές, Ιερόπαιδες, αναγνώστες, κατασκηνωτικά στελέχη και συνεργάτες της Ποιμαντικής Νεότητας είχαν την ευκαιρία να ανακαλέσουν τις ευλογημένες στιγμές που έζησαν, αλλά και να μοιραστούν με τους υπόλοιπους συνεργάτες τις προσωπικές τους εμπειρίες και τα πνευματικά τους βιώματα.

Κατά τη διάρκεια παραμονής τους στην Ιερά Νήσο Τήνο, οι νέοι έλαβαν μέρος σε ιερές ακολουθίες και τη Θ. Λειτουργία, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κίτρους κ. Γεωργίου.

Προσκύνησαν στον Ιερό Ναό της Μεγαλόχαρης, καθώς και την Ιερά Μονή «Κυρίας των Αγγέλων» Κεχροβουνίου, όπου η Οσία Πελαγία οραματίστηκε την εύρεση της ιεράς Εικόνας. Οι νέοι επισκέφθησαν το Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού, όπου είχαν την ευκαιρία να δουν και να ενημερωθούν για σημαντικά πολιτιστικά έργα Τηνίων Καλλιτεχνών, και πολλά άλλα αξιοθέατα του νησιού, όπως ιστορικούς οικισμούς, αξιοθέατα, εκθέσεις και μουσεία.

Κατά τη διάρκεια της μετεκδρομικής συνάντησης προβλήθηκε φωτογραφικό και οπτικοακουστικό υλικό από την εκδρομή, μέσα από το οποίο ζωντάνεψαν και πάλι οι στιγμές του προσκυνήματος στην Παναγία της Τήνου, οι κοινές συναντήσεις και η χαρά της εκκλησιαστικής κοινωνίας.

Ξεχωριστή στιγμή της συνάντησης αποτέλεσε η τηλεφωνική επικοινωνία του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου Τήνου, Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Φανερού, ο οποίος απηύθυνε πατρικούς και εποικοδομητικούς λόγους προς τους νέους, μεταφέροντας τις ευχές και την αγάπη του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σύρου και Τήνου κ. Δωροθέου.

Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες συζήτησαν για όσα αποκόμισαν από την επίσκεψή τους στο ιερό νησί, ενώ στη συζήτηση συμμετείχαν και άλλα στελέχη του Γραφείου Νεότητας που δεν είχαν μπορέσει να λάβουν μέρος στην εκδρομή. Με αυτόν τον τρόπο, η εμπειρία του προσκυνήματος μοιράστηκε και έγινε αφορμή για επικοινωνία, πνευματική οικοδομή και ενδυνάμωση των μεταξύ τους δεσμών.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιος, ο οποίος είχε απευθύνει την πρόσκληση για τη συνάντηση, συνομίλησε με τους νέους και τα στελέχη του Γραφείου Νεότητας, ακούγοντας με πατρικό ενδιαφέρον τις εμπειρίες και τα πνευματικά τους βιώματα από την προσκυνηματική τους πορεία στην Τήνο.  Έπειτα ευχαρίστησε εγκάρδια τον Μητροπολίτη Σύρου και Τήνου κ. Δωρόθεο, τον Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο Τήνου Πρωτοπρ. π. Γεώργιο Φανερό, τη Διοικούσα Επιτροπή του Ιερού Ιδρύματος και όσους συνέβαλαν στην υλοποίηση του προγράμματος της εκπαιδευτικής και προσκυνηματικής αυτής εξόρμησης.

Η διοργάνωση αυτής της μετεκδρομικής συνάντησης από τον  Σεβασμιώτατο ανέδειξε, για ακόμη μία φορά, τη σημασία που αποδίδει η τοπική Εκκλησία στη δημιουργία ευκαιριών συνάντησης των νέων με την Εκκλησία, όχι μόνο μέσα από την κατηχητική διδασκαλία, αλλά και μέσα από την κοινή ζωή, την προσκυνηματική εμπειρία, την επικοινωνία και τη συμμετοχή στην εκκλησιαστική κοινότητα.

Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με την κοινή ευχή οι εμπειρίες από την Τήνο να αποτελέσουν εφαλτήριο για νέες δράσεις και πρωτοβουλίες προς όφελος των νέων της Πιερίας και για την περαιτέρω ενίσχυση του κατηχητικού και ποιμαντικού έργου της Εκκλησίας.