"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ και ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ: Η σκοτεινή πλευρά της Eurovision!

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Του ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

Το να πεις κάτι εναντίον της Eurovision ισοδυναμεί με το να πεις κάτι υπέρ της :
και στις δυο περιπτώσεις ρίχνεις νερό στο μύλο της Eurovision, “συμμετέχοντας” σε μια τελείως περιττή συζήτηση

Εν γνώσει των παραπάνω, αισθάνεσαι την ανάγκη να πεις τα εξής : Θα είχε νόημα να ντρέπεσαι για το ότι σε εκπροσωπεί ως …Έλληνα κάποιος σαν τον Ακύλακαι την κουστωδία των γελοίων που τον συνοδεύουν / σχολιάζουν / εκθειάζουν / συνεντευξιάζονται μαζί του.  

 

 

Θα είχε νόημα, αν το πλαίσιο στο οποίο συμβαίνουν τα παραπάνω ήταν διαφορετικό απ’ αυτό που είναι : μια διαδικασία ομογενοποίησης των ευρωπαϊκών χωρών μέσα απ’ την υποβάθμιση και τη γελοιοποίησή τους. 

Αυτό είναι το πνεύμα της Eurovision, “ανανεούμενο” και μεταλαμπαδευόμενο από γενιά σε γενιά μέχρι την επίτευξη του τελικού σκοπού : κυριαρχία στο σύνολο του “ευρωπαϊκού” πληθυσμού άνευ εξαιρέσεων.

Τα περί “πανηγυρακίου” που είναι ουσιαστικά ο θεσμός ακούγονται ύποπτα, για όσους τουλάχιστον είχαν την τύχη να διασκεδάσουν σε πραγματικό πανηγύρι, όπως ο υποφαινόμενος : η Eurovision αποτελεί μηχανισμό προπαγάνδας από καταβολής της. Κι αν οι αστραφτερές, clean cut μελωδίες του παρελθόντος (κάποιες απ’ τις οποίες ήταν αριστουργήματα) έχουν δώσει τη θέση τους στα τρέχοντα εξαμβλώματα, ο λόγος πρέπει να αναζητηθεί στην παράλληλη εξέλιξη της “showbiz” όλα αυτά τα χρόνια, και στα πρότυπα που είναι εντεταλμένη σήμερα να προβάλλει. 

Σ’ αυτά αναφέρθηκαν ακροθιγώς κάποια στιγμή οι Καπουτζίδης-Κοζάκου (ό,τι θες τους λες, όχι αφελείς πάντως).  

Σε ό,τι μας αφορά, τα πρότυπα είναι : συμπεριληπτικότητα, δυσφήμιση της λογικής στο όνομα του “πάθους”, έμφαση στη θηλυκή πλευρά του εαυτού …από γυναίκες και άνδρες, ναρκισσισμός και ευαλωτόττητα εκδηλούμενα με όρους “ανατροπής των στερεοτύπων” – όπου η “ανατροπή” αποτελεί το Νο 1 …στερεότυπο.

Κάποιοι απορούν για τον απίστευτο, αδιάπτωτο σ’ όλη τη διάρκεια του σόου ενθουσιασμό του πλήθους. Κακώς κατά την άποψη μου. Γιατί πρόκειται για ένα …

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ανασυνθέσεις - Το ΠΑΣΟΚ, ο Τσίπρας και η ρευστή μάχη για το προβάδισμα στην Κεντροαριστερά.

Του Μιχάλη Τσιντσίνη

Ο Κώστας Ζαχαριάδης είναι εκπρόσωπος κόμματος. Αλλά δεν σκοπεύει να πολιτευθεί με το κόμμα του. Περιμένει ένα άλλο «σχήμα ενωτικό και ανασυνθετικό».

Περιμένει τον Αλέξη Τσίπρα, στην εκδήλωση του οποίου προσήλθε όχι ως εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ως εκροή προς τον μετα-συριζαϊκό ταμιευτήρα που ετοιμάζει ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Η περίπτωση του εκπροσώπου που έχει καταλήξει να εκπροσωπεί την προσδοκία διάλυσης του κόμματός του είναι ενδεικτική της ρευστότητας που επικρατεί στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Στελέχη πάνε κι έρχονται από το ΠΑΣΟΚ στον Τσίπρα και από τη διασπορά του κατακερματισμένου ΣΥΡΙΖΑ στο ΠΑΣΟΚ. Ιδέες πάνε κι έρχονται επίσης, καθώς το ένα πρόγραμμα απηχεί το άλλο, στα εργασιακά, στις τράπεζες, στο στεγαστικό.

Αν κοιτάξει κανείς τα κόμματα –υπαρκτά και κυοφορούμενα– από απόσταση, δεν θα δει μεγάλες διαφορές. Κι ωστόσο αυτή ακριβώς η συνθήκη είναι που προοιωνίζεται έναν ανελέητο ανταγωνισμό μεταξύ τους – προδικάζει την πυροδότηση του ναρκισσισμού των μικρών διαφορών, που εκδηλώνεται ήδη με ανταγωνισμό μεταγραφών αλλά και ευθείες βολές.

Ο Ζαχαριάδης είπε, ας πούμε, ότι η αποτυχία του Ανδρουλάκη στην αντιπολίτευση δικαιολογεί την επιστροφή του Τσίπρα.

Το ΠΑΣΟΚ αντιτείνει ότι ο Τσίπρας είναι ο αντίπαλος που θα επιθυμούσε ο Μητσοτάκης, γιατί μπορεί ακόμη να του φορτώνει το παρελθόν του.

Εχουν και οι δύο μια μερίδα δίκαιου. Το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να εδραιωθεί στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, παρά τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. (Ας μην ξεχνάμε ότι δεν κατάφερε στην πραγματική κάλπη των ευρωεκλογών να ξεπεράσει ούτε τον ΣΥΡΙΖΑ του Κασσελάκη.) Ο Τσίπρας, ήδη ηττημένος και ως πρωθυπουργός και ως αξιωματική αντιπολίτευση, λειτουργεί και ως σκιάχτρο αφυπνίσεως του αντισύριζα συναισθηματικού ιζήματος.

Κανείς εκ των Ανδρουλάκη και Τσίπρα δεν είναι νέος. Αμφότεροι έχουν γνωστές αδυναμίες – ίσως και οριοθετημένα «ταβάνια». Φαίνεται ότι τις αδυναμίες αυτές δεν θα χρειάζεται να τις αναδεικνύει η Νέα Δημοκρατία. Θα κατασπαράσσουν αλλήλους.

Η «ανασύνθεση» που συνθηματολογικά μόνο επικαλείται ο Ζαχαριάδης, και άλλα στελέχη ακόμη και του ΠΑΣΟΚ, δεν είναι εφικτή όσο δεν ξεκαθαρίζει ποιος έχει το προβάδισμα. Θα πρέπει πρώτα να μετρηθούν στην κάλπη οι άσπονδοι συγγενείς –θα πρέπει τον συσχετισμό μεταξύ τους να τον ορίσουν οι ψηφοφόροι– ώστε να μπορέσουν μετά να συνομιλήσουν.

Μέχρι τότε, Ανδρουλάκης και Τσίπρας μοιάζουν καταδικασμένοι να αναλίσκονται σε ένα διμέτωπο – να σπαταλούν τόση ενέργεια για τον μικρό διπολισμό μεταξύ τους, όση θα διοχετεύουν και κατά της Ν.Δ.

Στο τέλος αυτής της διαδρομής, μπορεί τα τραύματα του κεντροαριστερού εμφυλίου να είναι τέτοια, που…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Η συριζοποίηση του ΠΑΣΟΚ και οι τρίχες του Αλέκση

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Η βοήθεια που επιχείρησε να δώσει η συντρόφισσα Αναστασίου στον Αλέκση μας για τη βαφή των τριχών του (την οποία δεν κατάφερα να διακρίνω, αλλά και πάλι δεν έχω την εξειδίκευση της συντρόφισσας) δεν είναι μια απλή (και πολύ αστεία για μας τους υπόλοιπους) επιπολαιότητα.

Είναι μια επιπολαιότητα της οποίας η αφετηρία είναι η συριζοποίηση του ΠΑΣΟΚ: προτεραιότητα έχει ο εξευτελισμός του αντιπάλου και η πολιτική αντιπαράθεση, αν υπάρχει τέτοια, έπεται.

Προφανώς η συντρόφισσα Βάσια το έκανε κάπως πιο άτσαλα αλλά στην πραγματικότητα ακολούθησε τη γραμμή του κόμματός της έτσι όπως αυτή εκπορεύεται από τον σύντροφο Νικόλα και τα νέα αστέρια του ΠΑΣΟΚ. Είδε η καημένη ότι μπορούμε να αποκαλούμε τους πολιτικούς μας αντιπάλους «συμμορία» και «καμόρα», είδε ότι μπορούμε να κάνουμε συγκρίσεις με τη χούντα, είδε ότι βάζουμε συνεχώς τις φωνές, είδε ότι δεν δεχόμαστε να συμφωνήσουμε ούτε στο τι μέρα ή τι ώρα είναι και σου λέει: γιατί να μην τους πούμε και βαψομαλλιάδες;*

Η φέρελπις (από σατιρικής απόψεως) πολιτικός βλέπει ότι το ΠΑΣΟΚ υπό την ηγεσία του συντρόφου Ανδρουλάκη πασχίζει να γίνει μια πράσινη εκδοχή του ΣΥΡΙΖΑ (ο οποίος με τη σειρά του ήταν μια κόκκινη εκδοχή του ΠΑΣΟΚ της Αυριανής και υπό αυτή την έννοια έχουμε μια ολοκλήρωση ενός κύκλου). Και δεν βλέπει μόνο τα στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη να υιοθετούν όλο και συχνότερα το ύφος των στελεχών της Κουμουνδούρου. Βλέπει και την υιοθεσία συριζαίων που γίνονται δεκτοί μετά βαΐων και κλάδων στο κόμμα της. Και απλώς ακολουθεί το ρεύμα.

Βλέπετε, η συριζοποίηση του ΠΑΣΟΚ είναι η μοναδική εισφορά του συντρόφου Ανδρουλάκη στην αυτοαποκαλούμενη «προοδευτική παράταξη» (και το μεγάλο του δώρο στον Κυριάκο τον Μητσοτάκη).

Αντί να αντιπαρατεθεί ως ένας ψύχραιμος πολιτικός αντίπαλος που πατά γερά στα πόδια του, εκείνος συγκρούεται σαν ένας μονίμως θυμωμένος έφηβος. Φωνές, απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί, βαριές κατηγορίες, μηδενισμός… μια συμπεριφορά καλή για ένα κόμμα διαμαρτυρίας που πασχίζει να μαζέψει ψήφους από αγανακτισμένους αλλά εντελώς ακατάλληλη για κόμμα που θέλει να εμπνεύσει τη σιγουριά ότι διαθέτει την ικανότητα να κυβερνήσει.

Και το χειρότερο είναι ότι αυτή η γραμμή του ΠΑΣΟΚ μάλλον δεν μπορεί να αλλάξει. Γιατί όλα δείχνουν ότι δεν έχει χαραχθεί βάσει κάποιου σχεδίου το οποίο μπορεί να αναθεωρηθεί αλλά οφείλεται στην αδυναμία της ηγεσίας να είναι κάτι διαφορετικό.

Η ανικανότητα του συντρόφου Νίκου και της ομάδας του να προτείνουν μια πειστική εναλλακτική, η σταθερή αποτυχία τους στις δημοσκοπήσεις (που όσο πλησιάζουν οι εκλογές φαντάζει μεγαλύτερη), η ανικανότητά τους να πείσουν, όλα αυτά τούς εκνευρίζουν και τους κάνουν όλο και πιο τοξικούς.

Σαν ποδοσφαιριστές ομάδας που δεν μπορούν να παίξουν μπάλα και συνεχώς διαμαρτύρονται στον διαιτητή, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ ενδιαφέρονται περισσότερο να καταγγείλουν τους αντιπάλους τους από το να πείσουν ότι μπορούν να κυβερνήσουν.

Αυτό φυσικά είναι πολύ καλό για τους αντιπάλους τους αλλά …

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Το χρώμα των τριχών!

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Μετά τον σάλο και την κατακραυγή, η Βάσια Αναστασίου, η αυτοπροσδιοριζόμενη ως αναπληρώτρια (sic) βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ, υποχρεώθηκε να ανακαλέσει την ξεκούδουνη δήλωσή της για το μαλλί του Αλέξη Καραμήτρου.  Ηταν μια ατυχής διατύπωση, είπε η κ. Αναστασίου, και πρόσθεσε ότι δεν εκφράζει ούτε την ίδια ούτε το κόμμα της.

Υπενθυμίζω ότι το επίμαχο σχόλιο της κ. Αναστασίου ήταν η υπόδειξη προς τον κ. Καραμήτρο να λουστεί και δεύτερη φορά, προκειμένου να σταθεροποιηθεί σωστά η βαφή στο μαλλί του.

Στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε ακόμη ένα δείγμα ερασιτεχνισμού, εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, καθώς και των καταστροφικών συνεπειών του.

Το ΠΑΣΟΚ, διά της κ. Αναστασίου, έθιξε μεν ένα σοβαρότατο θέμα, το έθιξε όμως με τρόπο τόσο αδέξιο, ατεκμηρίωτο και αγοραίο, ώστε αντί να το αναδείξει το έθαψε! Γιατί, όπως καταλαβαίνετε, τέτοια θέματα δεν κρίνονται εξ αποστάσεως, ούτε από φωτογραφίες, στις οποίες τα χρώματα σπανίως αποδίδονται με ακρίβεια. Αντί να σπεύσει η κ. Αναστασίου να ξεφωνίσει τον κ. Καραμήτρο, επί τη βάσει υποθέσεων, έπρεπε το ΠΑΣΟΚ να συγκαλέσει επιτροπή ειδικών, προκειμένου να αποφανθεί επί του ζητήματος.

Προσωπικά, θα δεχόμουν με χαρά να συμμετάσχω, αφιλοκερδώς πάντα, και με τη συμβολή μου να ενισχύσω το επιστημονικό κύρος της, καθώς σεμνύνομαι ότι εισήγαγα στην Ελλάδα τον συγκεκριμένο επιστημονικό κλάδο. Μετά τη συγκρότησή της, η επιτροπή ειδικών όφειλε να προσκαλέσει τον κ. Καραμήτρο να προσέλθει, εφόσον το επιθυμεί, για να εξεταστεί από τους ειδικούς και μόνο τότε θα μπορούσε να έχει άποψη το ΠΑΣΟΚ για τη βαφή του κ. Καραμήτρου.

Η επιστημονική τεκμηρίωση θα επέτρεπε μάλιστα στο ΠΑΣΟΚ να ασκήσει την κριτική του εποικοδομητικά. Να υποδείξει, δηλαδή, στον κ. Καραμήτρο τα λάθη του στην επιλογή της απόχρωσης ή τη διαδικασία της βαφής, ώστε να τα διορθώσει.

Αν είχε ακολουθηθεί η διαδικασία που περιγράφω, τότε θα μπορούσε το ΠΑΣΟΚ να απευθύνει τη μομφή του βαψομαλλιά στον κ. Καραμήτρο.

Ετσι όπως χειρίστηκε το θέμα όμως, το έκαψε.

Κρίμα! Και είναι κρίμα, γιατί το μαλλί του πρώην πρωθυπουργού είναι πολύ σοβαρότερο θέμα από τις πολιτικές που ευαγγελίζεται. Ισως το μόνο σοβαρό θέμα, σχετικά με την επιστροφή του στην πολιτική.

Βλέποντας, λοιπόν, το ΠΑΣΟΚ να παραπατάει έτσι, αναρωτιέμαι τι τους συμβαίνει. Υποψιάζομαι ότι πρέπει να είναι …

 

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Εξάρσεις κομμωτηριακής τοξικότητας

 Του Μιχάλη Τσιντσίνη

Πόσες ώρες τηλεοπτικού χρόνου πρέπει να καλυφθούν κάθε μέρα.
Πόσα στελέχη πρέπει να έχει έτοιμα για να βγουν στον αέρα κάθε κόμμα.  

Πόσο πιθανό είναι αυτοί οι ποταμοί του τηλεοπτικού λόγου να φέρουν στην επιφάνεια και κανένα λύμα.  

Πόσο ευκολότερο είναι πια αυτό το λύμα να διαδοθεί και να σπιλώσει την παρουσία του κόμματος – να απλωθεί στην εικόνα του ασύμμετρα, σαν επικοινωνιακή κηλίδα.

Αυτόν τον μηχανισμό απατηλών μιντιακών αντικατοπτρισμών μπορεί να επικαλείται το ΠΑΣΟΚ για τον δυσανάλογο απόηχο που είχε η μπαλωθιά μιας πολιτεύτριάς του – της Βάσιας Αναστασίου.  

«Να λουστεί», κάλεσε τον Τσίπρα η κυρία Αναστασίου, «γιατί έχει βάψει το μαλλί και είναι αρκετά έντονη η μπογιά». 

Η παραίνεση, παρότι εκπορεύεται προφανώς από μακρά και άλικη βαφική πείρα, δεν εκτιμήθηκε ως χιούμορ. Μπογιάτισε το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα κομπλεξικό και φοβικό – ταραγμένο από την επιστροφή του χαρισματικού δημαγωγού που ετοιμάζεται πάλι να σαγηνεύσει το πασοκικό ακροατήριο.

Η αγωνία δεν φάνηκε μόνο στις εξάρσεις κομμωτηριακής τοξικότητας – της οποίας η αυτουργός ζήτησε ανόρεχτα συγγνώμη.  

Φάνηκε και στη φούρια άλλων στελεχών να χαρακτηρίσουν τον Τσίπρα βολικό αντίπαλο για τον Μητσοτάκη. Φαίνεται και στις διαρκείς αναζωπυρώσεις της πασοκικής γκρίνιας για τις δημοσκοπήσεις, που είναι τάχα εις βάρος τους σημαδεμένες, και στα «συφέροντα» (το μι το τρώει πάντα η αγανάκτηση) που τους υπονομεύουν μέσω των media.

Αυτή η υποτροπή στην αυτοθυματοποίηση δεν εξαντλείται στο ολίσθημα ενός μικρομεσαίου στελέχους. Εκπέμπεται από την ίδια την ηγεσία του κόμματος, στην πολιτική κουλτούρα της οποίας η καχυποψία είναι ο κυρίαρχος τρόπος θέασης της πολιτικής σκηνής. Ολο κάποιο «σύστημα» πάει να μας παγιδέψει. Ολο και κάποια πλεκτάνη εξυφαίνεται εις βάρος μας, πάνω που πάμε να σηκώσουμε κεφάλι.  

Το ακούει κανείς τώρα, που η θέση του ΠΑΣΟΚ ως μικρού δεύτερου δείχνει να απειλείται από την εμφάνιση νέων κομμάτων.

Το άκουγε όμως και πριν, όσο το ΠΑΣΟΚ ήταν μόνο του, χωρίς αντίπαλο στην Κεντροαριστερά. Είχε όλο τον χρόνο για να εδραιωθεί. Δεν τα κατάφερε. Εφταιγαν και τότε οι σκιές και οι εντός κι εκτός υπονομευτές – που η ηγεσία «κάρφωνε» με διαρροές στα media. Οι σκιές φταίνε και τώρα.

Το ανδρουλακικό ΠΑΣΟΚ καθιερώνεται έτσι ως πολυ-αντιπολιτευτικός οργανισμός, που προσανατολίζεται με βάση τις συντεταγμένες των αντιπάλων του – ορατών τε και αοράτων. 

Είναι κόμμα αντιμητσοτακικό, αντιτσιπρικό, αντιδημοσκοπικό και αντιμιντιακό. 

Κόμμα αδικημένο και περικυκλωμένο, καταδικασμένο να υπερασπίζεται την αυθεντικότητά του απέναντι στις προπαγανδιστικές βαφές με τις οποίες επιχειρούν να το μπογιατίσουν οι δόλιοι εχθροί του.

Οχι απλώς ένα πληγωμένο κόμμα. Αλλά ένα...

 

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ευρωποιμένας Aνδρουλάκης, o «γυμνός» εισαγγελέας της πολιτικής ζωής

 

Του ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ

Ωραίος ο Νίκος Ανδρουλάκης. Έχοντας με βλοσυρό ύφος αποκαλέσει την κυβέρνηση συμμορία υπό τον πρωθυπουργό που αλώνει τους θεσμούς, κάθεται για λίγο στην άκρη και περιμένει να δει τη βελόνα να κουνιέται προς τα πάνω. Βιάζεται να κουνήσει τη βελόνα επειδή οσονούπω έρχεται ο Αλέξης Τσίπρας και θέλει να έχει γερό προβάδισμα όταν θα αναμετρηθούν στα μαρμαρένια αλώνια της Νέας Αγανάκτησης.

Πιστεύει, μάλιστα, ότι αυτός είναι ο τρόπος: θα προσάπτει κατηγορίες ηθικής τάξης στην κυβέρνηση, επενδύοντας στην γκρίνια και στο θυμό. 

Κι ύστερα αυτοϋπονομεύεται, όταν ξεχνά να δηλώσει στο «πόθεν έσχες» του ποσό ενός εκατομμυρίου.

Eριξε βέβαια την ευθύνη στο λογιστή του, αλλά δεν φτάνει. Επειδή το εκατομμύριο που ξέχασε γεννάει αμφισβήτηση: ο λαϊκός ηγέτης έχει ένα εκατομμύριο καταθέσεις σε ξένες τράπεζες· τόσο ασήμαντο ποσό είναι γι’ αυτόν ώστε να φαντάζει φυσιολογικό γι’ αυτόν ότι τις ξεχνά; 

Δεν ξέρω αν ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει συνειδητοποιήσει ότι η μικρή αυτή πλοκή της ζωής του υπονομεύει την αντισυστημική ρητορική του και αναδεικνύει την υποκριτική στάση του. Στο μεταξύ, κι αυτός και μερικοί φανατικοί οπαδοί του νομίζουν ότι η κριτική εξαιτίας της παράλειψής του να δηλώσει ένα εκατομμύριο είναι συκοφαντική. Αν το πιστεύει δεν έχει καταλάβει ότι η πολιτική παράγει συνεχώς συμβολισμούς – και ο συμβολισμός ενός πολιτικού ηγέτη που δυσκολεύεται να τα βρει με το λογιστή του για μια απλή δήλωση περιουσιακών στοιχείων οδηγεί στην αμφιβολία αν ο ηγέτης αυτός θα μπορεί να ελέγχει τα δεδομένα της οικονομίας. 

Στο μεταξύ, ενώ προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι ηγέτης και επιτίθεται σε όσους του άσκησαν κριτική για την παράλειψη του εκατομμυρίου, ένα δημοσίευμα στην ιστοσελίδα mononews βάζει τον ίδιο στο επίκεντρο μιας ηθικής κατηγορίας.  Η ιστοσελίδα αποκαλεί τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ «κρατικοδίαιτο εν δυνάμει πρωθυπουργό που έχει εισπράξει 1,2 εκατ. ευρώ ενοίκια» και κάνει αναφορά στην ενοικίαση από το Κτηματολόγιο, δηλαδή από το κράτος ενός ακινήτου της οικογένειας Ανδρουλάκη με τίμημα 10.000 ευρώ το μήνα. Το δημοσίευμα δεν αποκλείει εύνοια από το σύστημα ΠΑΣΟΚ – ο Νίκος Ανδρουλάκης το αρνείται, δηλώνει ότι η σύμβαση έγινε με κυβέρνηση Καραμανλή, από τη δήλωσή του όμως μαθαίνουμε ότι και πριν πάλι στο Δημόσιο ήταν νοικιασμένο, στην τουριστική αστυνομία.

Και ενώ, προφανώς, κανείς δεν μπορεί να πει τίποτα για τη νομιμότητα της σύμβασης με το Δημόσιο, χωρίς στοιχεία, βάζει στο τραπέζι μια ηθική κατηγορία. Ωραία, νομίμως το ακίνητο είναι ενοικιασμένο επί 16 χρόνια στο Δημόσιο. Είναι όμως ηθικό να συμβαίνει αυτό, αν υπάρχει εύνοια;

Το ίδιο ερώτημα, με το προσωπικό στυλ οδοστρωτήρα, απευθύνει και ο Αδωνις Γεωργιάδης, το κυβερνητικό στέλεχος που ανέλαβε να συνεχίσει τη σύγκρουση. 

Ο Νίκος Ανδρουλάκης αντέδρασε, ακόμα μια φορά, με το ίδιο στυλ: με οργή. «Είμαι και ηθικός και νόμιμος», φωνάζει στην τηλεόραση. «Κάποιοι άλλοι είναι ανήθικοι και παράνομοι και το αποδεικνύουν οι πολλές δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και της ελληνικής Δικαιοσύνης».   «Το μιντιακό παρακράτος της ΝΔ οργάνωσε με συκοφαντίες εκ νέου μία πολιτική δολοφονία, μία ηθική εξόντωση», λέει επίσης.

Για να το αποδείξει, επικαλείται την ψευδωνυμία αυτού που υπογράφει το δημοσίευμα και το ότι το δημοσίευμα αναπαρήχθη με υπερβολές και ανακρίβειες.   Καλώς τον. Είναι ο πολιτικός που επετίθετο στην κυβέρνηση για τα Τέμπη με υπερβολές και ανακρίβειες, ή μάλλον με «επιχειρήματα» (που αποδείχτηκαν ψευδή) του Βελόπουλου, της Καρυστιανού και της Κωνσταντοπούλου.  Οργισμένος ηθικολόγος, αυτό είναι το χαρακτηριστικό της παρουσίας του. Εύκολος τρόπος να δημιουργείς μιντιακές εντυπώσεις.

Υπάρχει όμως ένα μειονέκτημα. Η μέθοδος αυτή μπορεί να αναστραφεί. Και να βρεθεί ο ίδιος απέναντι σε έναν ηθικό ψόγο, για ζητήματα που ούτως ή άλλως έρχονται στην επιφάνεια, ιδίως μάλιστα σε μια τεταμένη προεκλογική περίοδο στην οποία έχουμε εισέλθει. Και δεν υπάρχει χειρότερη μιζέρια στη δημόσια συζήτηση να αρχίσει κοκορομαχία για το αν ευσταθούν οι κατηγορίες ή όχι.

Oπως πάντως ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν είχε δίκιο όταν μετέτρεψε το ΠΑΣΟΚ σε κόμμα της τυφλής άρνησης και του αντισυστήματος, οι πολιτικές παρεμβάσεις του οποίου μετατράπηκαν σε ηθικολογική μομφή με μονίμως οργισμένο ύφος, έτσι δεν έχει και τώρα δίκιο που γκρινιάζει γιατί βρίσκεται να αντιμετωπίζει ηθικής φύσης κατηγορίες. 

Στην πολιτική, όπως στρώνεις κοιμάσαι.

Το ΠΑΣΟΚ επένδυσε στην κόλαση της δημόσιας αντιπαράθεσης χωρίς κανόνες.

Δεν μπορώ να φανταστώ ότι κοτζάμ αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είχε σκεφτεί ότι…

 

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Μαύρα μαντάτα για τον Ευρωποιμένα

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

δημοσκόπηση (η) 1. δυσάρεστα νέα «ειλικρινά δεν ξέρω αν ο Νίκος μπορεί να αντέξει άλλες δημοσκοπήσεις» 2. απόδειξη ανεπάρκειας «λυπάμαι αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος να κάνουμε συνέντευξη από τη στιγμή που έχουμε τις δημοσκοπήσεις σας για τη συγκεκριμένη θέση»

Η τελευταία δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε, αυτή της Marc, δεν έχει πολύ καλά νέα για την αντιπολίτευση γενικώς και το ΠΑΣΟΚ ειδικώς.

Η διαφορά των 20 μονάδων επιβεβαιώνει την ανεπάρκεια όσων ισχυρίζονται ότι θέλουν και πρέπει να κυβερνήσουν τη χώρα, αλλά αδυνατούν να πείσουν για τις ικανότητές τους τους ψηφοφόρους.

Και πέρα από τις προφανείς αδυναμίες τους που γίνονται αντιληπτές με το καλημέρα (αρκεί κανείς να τους ακούσει να μιλάνε και να «επιχειρηματολογούν»), υπάρχει μια άλλη, πιθανότατα ακόμα μεγαλύτερη: η αδυναμία να αντιληφθούν την πραγματικότητα των πολιτών.

Στην ίδια δημοσκόπηση και στην ερώτηση που αφορά τα θέματα που στοιχίζουν στην κυβέρνηση το θέμα των παρακολουθήσεων λαμβάνει το ιλιγγιώδες ποσοστό του 1,3%. Δηλαδή, σύμφωνα με τους πολίτες, το θέμα για το οποίο ο σύντροφος Ανδρουλάκης έχει κηρύξει τον ανένδοτό του δεν ζημιώνει καθόλου την κυβέρνηση.

Είναι επειδή είναι εντελώς ασήμαντο;

Είναι επειδή ο Ανδρουλάκης δεν έχει την ικανότητα να εξηγήσει τη σημασία του;

Ο,τι από τα δύο κι αν συμβαίνει, είναι…

 

ΠΑΣΟΚων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

Εθνικών eurovision-ικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 18 ΜΑΪΟΥ 2017: To ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο Αριστερό τσίρκο ισοφαρίζει σε 2-2 τα Μνημόνια! - Happy Birthday σανοφάγοι!

 






Σαν σήμερα (18/5/ΧΧΧΧ)

 

1897: Το μυθιστόρημα του Μπραμ Στόκερ «Δράκουλας» κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία του Λονδίνου.

1913: Με τη συνθήκη του Λονδίνου, λήγει ο Α' Βαλκανικός Πόλεμος. Μεγάλη κερδισμένη η Ελλάδα που κερδίζει την Ήπειρο, τη Μακεδονία και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, καθώς και η Αλβανία που γίνεται ανεξάρτητο κράτος.

1960: Η Ρεάλ Μαδρίτης κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στο ποδόσφαιρο μετά από νίκη κατά της  Άιντραχτ Φρανκφούρτης με 7-3 σε έναν αγώνα που , παρακολούθησαν 127.621 θεατές.

1974: Η Ινδία γίνεται η 6η χώρα που κατέχει πυρηνική βόμβα.
 
 
 
 
 
2017: Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητοι εθνικοί μας τσαρλατάνοι ψηφίζουν 4ο Μνημόνιο!



2020: Πεθαίνει σε ηλικία 94 ετών θρύλος του γαλλικού σινεμά, ο ηθοποιός Μισέλ Πικολί

 

 

 

2023
  Πεθαίνει σε ηλικία 73 ετών, χτυπημένος από βαρύ εγκεφαλικό ο επιχειρηματίας νυχτερινών κέντρων Στιβ Κακέτσης

 

 

 


ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Κυριάκο μονοκούκι! Για το καλό της χώρας…

 

Του Strange Attractor

Αν καταλαβαίνω καλά, από όλα αυτά που διαβάζω, στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας επικρατεί αναβρασμός.

Μια οι βολές κατά ριπάς των Σαμαρά και Καραμανλή, μια οι διάφορες παραιτήσεις στελεχών, και μια τα επαναλαμβανόμενα σκάνδαλα, σε συνδυασμό με τη θεσμοθετημένη διαφθορά, οπότε μάλλον πάμε σε εκλογές οσονούπω.

Οι «άριστοι» δεν τραβάνε πλέον, και ο κόσμος τους βαρέθηκε.

Πότε θα πάμε σε κάλπες;

Κάτι για Σεπτέμβριο ακούω, λίγο μετά τις παραδοσιακές εξαγγελίες, και υποσχέσεις παροχών της ΔΕΘ, όπου ποιός ξέρει τι άλλα πας θα υποσχεθεί ο Κυριάκος, ο οποίος το φυσάει και δεν κρυώνει που δεν άκουσε τη Βούλτεψη και δεν έδωσε Metallica pass τις προάλλες.

80.000 ψηφοφόροι παρευρέθησαν.

Τέλος πάντων…

Άντε όμως και προκηρύσσονται οι πολυπόθητες εκλογές.

Τι να ψηφίσω; Χμ; Σχεδόν 40 κόμματα είναι αυτά… πλέρια δημοκρατία, και μπόλικη πολυφωνία.

Είμαι σε δίλημμα.

Ευτυχώς όμως που βρέθηκε στο δρόμο μου ο φίλος μου ο Λάκης, πρώην χορευτής σε μπαλέτα σκυλάδικων, και νυν μετακλητός επιστημονικός σύμβουλος (μη εκλεγμένου) υφυπουργού στην ερωτική συμπρωτεύουσα, και με έπεισε. Να’ ναι καλά το παλικάρι.

Και για να μη λέμε πολλά, αποφάσισα. Θα ψηφίσω λοιπόν Κυριάκο. Για την προκοπή του τόπου.

Γιατί;

Διότι ο Κυριάκος είναι ένας από εμάς. Όπως ο Τσιτσιπάς ένα πράγμα.

Που όπως έχει πει πολλάκις ο ίδιος, δεν στηρίχτηκε στο όνομα του μπαμπά του (άλλος πολιτικός τιτάνας), αλλά στη σκληρή δουλειά. Στα ένσημα. Σαν κανονικός άνθρωπος δηλαδή. Δουλειά, δουλειά, δουλειά… λέει, άσχετα αν κάποιοι κακότροποι τον χλευάζουν, λέγοντας πως κανείς στο σόι του δεν έχει δουλέψει τα τελευταία 70 χρόνια.

 

Τέτοιοι τιποτένιοι πάντα υπήρχαν, και πάντα θα υπάρχουν, γι’ αυτό και δεν τους δίνω σημασία, οπότε πάμε παρακάτω… στα ουσιώδη…

Εδώ και επτά συναπτά έτη γίνεται πραγματική δουλειά, η οποία όμως δεν προβάλλεται και δεν βγαίνει προς τα έξω από τα πουλημένα ΜΜΕ, που εξυπηρετούν αλλότριους αντεθνικούς σκοπούς.

Ο Κυριάκος, όπως μου είπε ο Λάκης, παρέλαβε μια γονατισμένη από τους τσιπροκαμένους, και τους σαμαροβενιζέλους Ελλάδα, και την ανήγαγε σε ισχυρή οικονομική, μπορεί και στρατιωτική, περιφερειακή υπερδύναμη!

Μια δύναμη που τη σέβονται απαξάπαντες. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, οι Ουκρανοί σύμμαχοί μας, οι Ρώσοι του Πούτιν, οι Αμερικάνοι του Τραμπ, ακόμη και οι Τούρκοι του Ερντογάν, ακόμη και το Ισραήλ, που επιδιώκει διακαώς τη συμμαχία μαζί μας καθότι γνωρίζει τις δυνατότητες των υπερσύγχρονων ενόπλων δυνάμεών μας, που τις επιβλέπει και φροντίζει ο πατριώτης Δένδιας (τον οποίο οι εσωκομματικοί εχθροί του παρομοιάζουν φυσιογνωμικά με τον Χόμερ Σίμσον).

Επτά χρόνια αριστείας λοιπόν, με ουκ ολίγες κατακτήσεις και καινοτομίες, που σε άλλες εποχές και με άλλες ηγεσίες, ούτε θα φανταζόμασταν.

Επί Κυριάκου λοιπόν κατ’ αρχάς μειώθηκαν οι μετακλητοί διορισμένοι τσανακογλείφτες, με τους οποίους είχε γεμίσει τα υπουργικά γραφεία ο Αλέξης, και οι υπόλοιποι λεχρίτες, άσχετα αν κάποια κατευθυνόμενα δημοσιεύματα μιλάνε για αριθμό ρεκόρ όλων των εποχών… ψέματα.

Επί Κυριάκου κυριαρχεί η αριστεία παντού, ειδικά στο υπουργικό συμβούλιο, με υπουργούς διδάκτορες, και πτυχιούχους σοβαρών πανεπιστημίων, όχι σαν τους προηγούμενους, που στην καλύτερη να είχαν τελειώσει κάποιοι ΙΕΚ στο… Μεσολόγγι.

Επίσης μειώθηκε κάθετα η εγκληματικότητα, και επιτέλους κοιμόμαστε με ξεκλείδωτες τις πόρτες, όπως επί… χούντας.

Και όχι μόνο… παράλληλα μειώθηκε κάθετα και η ακρίβεια, αλλά και ο πληθωρισμός, ενώ αυξήθηκε το πλεόνασμα, με αποτέλεσμα να δίδεται χρήμα (μέσω πας) στους πολίτες!

Μειώθηκαν επίσης οι τιμές στα τρόφιμα, στα καύσιμα, στο ρεύμα, και στο φυσικό αέριο.

Μειώθηκαν και οι φόροι, όπως ο μισητός ΦΠΑ, και ο ΕΝΦΙΑ, χώρια που καταργήθηκαν περίπου 400 μνημονιακοί φόροι που μας ταλάνιζαν από την εποχή των γερμανοντυμένων σαμαράδων.

 

Επί Κυριάκου (με την πολύτιμη συνδρομή του Δρος Τσιόδρα και του θρυλικού Νικ Χαρντ) αντιμετωπίστηκε με απόλυτη επιτυχία η πανδημία του κόβιντ, ενώ η χώρα δηλώνει πανέτοιμη να αντιμετωπίσει και οποιαδήποτε νέα έξαρση ή νέα πανδημία, όπως τονίζει από τον ΣΚΑΙ η Δρ. Παγώνη (και ο Δρ. Σήψας).

Θέλετε κι άλλα;

Μπήκε επιτέλους τάξη στα ΑΕΙ με τη νεοσύστατη πανεπιστημιακή αστυνομία.

Μπήκε τάξη στις πορείες και στις διαδηλώσεις των μπαχαλάκηδων, και των κάθε είδους πικραμένων, με το νέο αστυνομικό σώμα ΟΔΟΣ.

Μπήκε τάξη και στην οπαδική βία (να τα λέμε όλα).

Επί Κυριάκου αυξήθηκε η αριστεία σε όλα τα επίπεδα, θα κουραστώ να το λέω, όπως αυξήθηκαν οι μισθοί και οι συντάξεις, ενώ επανήλθαν τα δώρα των δημοσίων υπαλλήλων, που είχαν καταργηθεί το 2011, και όλοι τους πλέον πίνουν νερό στο όνομα του πρωθυπουργού της καρδιάς μας.

Επί Κυριάκου, με μπροστάρη τον εργατικότατο Χατζηδάκη, θέριεψε και φούντωσε η ανάπτυξη.

Όπως πήρε τα πάνω της και η δημόσια υγεία με τον άδολο Άδωνι στο τιμόνι της.

Επί Κυριάκου καταργήθηκε επίσης ο στρεβλός αντιλαϊκός νόμος του Κατρούγκαλου για τις συντάξεις, όπως κι εκείνος του Παρασκευόπουλου (τον θυμόσαστε;) για τις αποφυλακίσεις εγκληματιών.

Μπήκε μια τάξη… τι να λέμε;

Καταργήθηκε ακόμη και η προδοτική συνθήκη των Πρεσπών.

Τα σύνορά μας θωρακίστηκαν, ενώ σταμάτησαν οι ροές, και μειώθηκαν κατακόρυφα οι λαθρομετανάστες (άσχετα αν οι κακότροποι μιλάνε για νομιμοποίησή τους, και πως λόγω αυτού μειώθηκαν οι αριθμοί τους μόνο).

Με τον Κουμουτσάκο στο τιμόνι καταγράφηκαν επιτέλους όλες οι ΜΚΟ, που δραστηριοποιούνται στη χώρα, και πλέον ελέγχονται ακόμη και φορολογικά.

Αυστηροποιήθηκε η νομοθεσία για την εγκληματικότητα ανηλίκων, εξ ου και πλέον δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα στην Ελλάδα.

Με τον νέο Εθνάρχη Καραμανλή, πριν τον φάνε τα ξένα και ντόπια συμφέροντα, αυξήθηκε η ασφάλεια στον σιδηρόδρομο, ενώ ταυτόχρονα αυξήθηκαν και εκσυγχρονίστηκαν τα ΜΜΜ με νέα ηλεκτρικά λεωφορεία, και τρόλεϊ, ειδικά στον ΟΑΣΘ της Θεσσαλονίκης.

 

Όπου στη Θεσσαλονίκη λειτουργεί επιτέλους και το μετρό, ενώ ετοιμάζεται το νέο Flyover, που θα είναι εφάμιλλο εκείνου στο Key West της Φλόριντα, όταν σε λίγους μήνες από σήμερα τεθεί στην κυκλοφορία!

Επίσης με πρωτοβουλίες του νέου Εθνάρχη, που δυστυχώς δεν θα είναι στην επόμενη Βουλή, θυσιάζοντας το πολιτικό του μέλλον για το καλό της παράταξης, έρχονται οσονούπω και τα υδροπλάνα, αλλά και τα ιπτάμενα τρένα υδρογόνου, ενώ επιτέλους υπάρχει απόλυτη ασφάλεια στα αεροδρόμιά μας, στα οποία πλέον δεν υπάρχει καμιά κρατική διεφθαρμένη εποπτεία, ενώ ελέγχονται αποτελεσματικά και εκ του μακρόθεν μέσω ειδικών ραντάρ στην Αθήνα (πραγματική παγκόσμια πρωτοτυπία).

Επί Κυριάκου κυνηγήθηκαν τα σαρκοβόρα funds, ενώ σταμάτησαν μαχαίρι οι πλειστηριασμοί κατοικιών.

Επί Κυριάκου η Τουρκία άρχισε επιτέλους να μας σέβεται, και να μας φοβάται.

Τα ΜΜΕ έπαψαν να χειραγωγούνται από την εκάστοτε κυβέρνηση, και πλέον λειτουργούν ανεξάρτητα και δημοκρατικά, ως πραγματική 4η εξουσία, ασκώντας έλεγχο και κριτική στην εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, ακόμη και στη δικαστική. Κάτι που δεν άρεσε σε κάποια παπαγαλάκια (π.χ. στον ΣΚΑΙ) και γι’ αυτό παραιτήθηκαν.

Η οποία δικαστική εξουσία αποτελεί σήμερα πυλώνα πραγματικής ανεξάρτητης και αδέσμευτης δικαιοσύνης, και αποκούμπι του απλού λαού.

Συνεχίζουμε…

Επί Κυριάκου εξαρθρώθηκε δίκτυο Ρώσων κατασκόπων, με κεντρικό πρόσωπο την περίφημη «θείτσα με τα τερλίκια», που ως νέα Μάτα Χάρι υπέσκαπτε το εθνικό μας φρόνημα.

Επίσης εξαρθρώθηκε πολυπλόκαμο δίκτυο Ισλαμιστών τρομοκρατών, που σχεδίαζε μαζικές δολοφονίες Εβραίων αλλά και Ελλήνων, με χρήση μυστικών όπλων (υγραέριο, κλπ.).

Εντοπίστηκαν παράνομα επιδοτούμενοι από τον ΟΠΕΚΕΠΕ δήθεν αγρότες, ακόμη και καλλιεργητές μπανάνας στον Όλυμπο, που κυκλοφορούσαν με Φεράρι στην Καρδίτσα, και Λαμποργκίνι στα Γρεβενά!

Εξαρθρώθηκε δίκτυο ξένων πρακτόρων που υπέκλεπτε τηλεφωνικές συνομιλίες κρατικών αξιωματούχων, στρατιωτικών, και πολιτικών αρχηγών. Με τον Κυριάκο να συντονίζει την εξάρθρωση, και να διατάζει την αυστηρή τιμωρία των παρανομούντων, που είχαν μάθει μέχρι και τι είδους πίτσα παράγγελνε ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ…

 

Επί Κυριάκου έσβησε και το τελευταίο ίχνος διαφθοράς στην ΕΛ.ΑΣ, ενώ μπήκε απόλυτη τάξη και στην άλλοτε ανεξέλεγκτη ανομία της Μυκόνου.

Επί Κυριάκου μπορούν πλέον να παντρεύονται (αλλά και να τεκνοθετούν) οι γκέηδες. Ένα τεράστιο άλμα προς το μέλλον!

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι ευρωβουλευτές μας, με υπόδειγμα και σύμβολο τον Αυτιά,  αποτελούν το καμάρι της ΕΕ, και τους φάρους της πατρίδας μας.

Ακόμη και στη ΓΙΟΥΡΟΒΙΖΙΟΝ κερδάμε, με έναν Ακύλα εφάμιλλο του Έλβις, που κάνει τους Ευρωπαίους μουσικόφιλους να παραληρούν από ενθουσιασμό!

Σε εσωτερικό επίπεδο, υπάρχει απόλυτη δημοκρατία, ελευθερία του τύπου, αντικειμενικές δημοσκοπήσεις, αλλά και απόλυτη ελευθερία επιλογής κομμάτων, με 40 και βάλε από αυτά να συμμετέχουν στις πάντα καθαρές και ανόθευτες  εκλογές.

Ο δε Ελληνικός Διαστημικός Οργανισμός, που απαξιώθηκε από τους Συριζαίους, συνεχίζει αθόρυβα το έργο του, και σε λίγο καιρό η Ελλάς θα κατακτήσει και το διάστημα, ενώ όπως φημολογείται μπορεί να στείλουμε και αστροναύτες στη σκοτεινή πλευρά της σελήνης!

Η χώρα μας διαθέτει το πιο φτηνό, και το πιο γρήγορο ίντερνετ στην Ευρώπη.

Η δημόσια υγεία μας (το ξαναλέω για εμπέδωση) αποτελεί παγκόσμιο πρότυπο, αφού ακόμη και Αμερικανοί και Αμερικανίδες έρχονται εδώ για να θεραπευτούν, χώρια οι Τσετσένοι, οι Αφγανοί, κ.ά.!

Τα ντόπια και ξένα εργολαβικά συμφέροντα έχουν μπει στην άκρη, καθώς η κυβέρνηση του Κυριάκου είναι η μοναδική εδώ και δεκαετίες που δεν άγεται και φέρεται από αυτά.

Και άλλα πάρα πολλά, τα οποία για να αναφερθούν θα χρειάζονταν τόμοι ολόκληροι…

Αυτά λοιπόν μου εξήγησε και μου θύμισε χθες βράδυ ο Λάκης, ανάμεσα σε πολλά τσίπουρα, και έτσι είδα και εγώ το φως.

Κυριάκο λοιπόν, μέχρι να σβήσει ο ήλιος!

Μονοκούκι και...

 

(Παλαιο)ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Οι όμηροι της Κασιδιάρας

 

Toυ Δημήτρη Δανίκα

Το όνομά της πασίγνωστο: Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η «αρετή» της, ο απόλυτος φιλοτομαρισμός της.

Οι όμηροί της;

Ολοι οι γονείς, τα αδέρφια, οι συγγενείς Ολες αυτές οι ανθρώπινες τραγωδίες. Οι οποίοι ποτέ δεν θα ξεχάσουν τον απροσδόκητο «εξαερισμό» των παιδιών τους εκείνη τη νύχτα των Τεμπών.

Ομηροι της πρωταθλήτριας φιλοτομαρισμού οι δικαστές. Αγανακτισμένοι οι άνθρωποι. Πρώτη φορά τέτοιο μπάχαλο εντός δικαστηρίου. Αγανακτισμένοι και διασυρμένοι από την πρωταθλήτρια. Τόσο που εγκατέλειψαν. Δηλαδή αναγκάστηκαν να κάνουν αυτό που επεδίωκε η Ζωή.

Δηλαδή το «μαγαζί», έτσι θα το λέει μέσα της, κατέβασε ρολά.

Ευχαριστημένη, πανευτυχής η πρωταθλήτρια. Αυτό το σενάριο έχει γράψει στα όνειρα των φιλοδοξιών της. Αυτό το σενάριο σκηνοθέτησε. Σε αυτό πρωταγωνιστεί. One Woman Show. Οσο για το δικαστήριο, για τις αποφάσεις, για τις τιμωρίες και για τις αποζημιώσεις, στα παλαιότερα των υποδημάτων της.

Η πρωταθλήτρια εγωπάθειας, εντελώς αδιάφορη για τις συνέπειες. Για το προσωπικό κόστος που πληρώνει κάθε γονιός, κάθε αδερφός και κάθε αδερφή. Αναγκασμένοι από τα καπρίτσια της πρωταθλήτριας να πηγαινοέρχονται από την πόλη και το χωριό τους μέχρι τη Λάρισα. Με κόστος. Οπως ξενοδοχεία, φαγητό, εισιτήρια, βενζίνη και άδειες εργασίας.

Σιγά που η πρωταθλήτρια θα ασχοληθεί τώρα με όλα αυτά τα «κατώτερα», τα «ασήμαντα». Εδώ, σου λέει, διακυβεύονται πολλά.

Ποια;

Μα φυσικά ο πρωταθλητισμός της.

Μα φυσικά η ψηφοθηρία της.

Μα φυσικά η προβολή της.

Μα φυσικά το αξεπέραστο, το ακατανίκητο και το φουσκωμένο «εγώ» της.

Η πρωταθλήτρια φιλοτομαρισμού να ’ναι καλά. Ολα τα υπόλοιπα είναι για τους «πληβείους». Για τη μάζα. Για τους «ανώνυμους». Για τους «αδαείς» και «αγράμματους». Κόβω τον σβέρκο μου ότι μέσα της όλους αυτούς τους χλευάζει. Κόβω τον σβέρκο μου ότι οι ταφόπλακες των παιδιών που «εξαερώθηκαν» έχουν καταλήξει εφαλτήρια στον τρελό χορό φιλοτομαρισμού της πρωταθλήτριας.

Φυσικά, στόχος της το σούρσιμο της δικαστικής διαδικασίας μέχρι τις εκλογές. Για την πρωταθλήτρια, παρέα με την κυρα-Μαρία, το δικαστήριο είναι σαν προσωπικό της εκλογικό κέντρο, όπου κρατώντας αόρατη ντουντούκα εκτοξεύει κραυγές, απειλές και -πλαγίως- εκβιασμούς.

Η πρωταθλήτρια φιλοτομαρισμού είναι αποφασισμένη να κατασυκοφαντήσει και να διασύρει κάθε θεσμό που μπαίνει εμπόδιο στα «ανώτερα» σχέδιά της. Η περίπτωσή της μου θυμίζει εκείνη του πρωταγωνιστή της αριστουργηματικής ταινίας του Γούντι Αλεν «Match Point». Οταν εκείνος δολοφονεί με καραμπίνα την ηλικιωμένη γειτόνισσα της ερωμένης του κι εκείνη, έντρομη, τον ρωτάει «μα γιατί εμένα, τι σου έκανα;». Και ο δολοφόνος τής απαντάει «σε σκότωσα για έναν ανώτερο σκοπό».

Οι παράπλευρες απώλειες στη δίκη των Τεμπών γίνονται για έναν ανώτερο σκοπό. Ετσι πιστεύει η πρωταθλήτρια φιλοτομαρισμού και εγωπάθειας. Ολα και όλοι να θυσιαστούν στον βωμό της πρωταθλήτριας φιλοτομαρισμού. Να κατασυκοφαντηθούν όλοι οι θεσμοί αλλά και όσοι τους υπηρετούν.

Ολοι οι δικαστές, οι εισαγγελείς, όλοι οι υπηρέτες της Δικαιοσύνης είναι διαπλεκόμενοι, πουλημένοι και ενεργούμενοι. Ολοι υπάλληλοι του Μαξίμου. Ολοι άνθρωποι του Κυριάκου. Επομένως, όποιος μπαίνει εμπόδιο στα σχέδια για έναν «ανώτερο σκοπό» είναι άνθρωπος του πρωθυπουργού.

Για παράδειγμα, η αντιπαλότητά της με στελέχη του ΚΚΕ. Τους οποίους κατηγόρησε ότι βάζουν πλάτη στον Κυριάκο και την κυβέρνηση.

Η πρωταθλήτρια φιλοτομαρισμού και εγωπάθειας δεν έχει φρένο ούτε όριο. Ισως το μοναδικό που μπορεί να ανακόψει, προσωρινά, την επέλαση εναντίον όλων είναι η έξοδός της από τη Βουλή. Στις εκλογές.

Και το χειρότερο όλων αυτών είναι…