ΝουΔο-γαλαζαίικο ΑΡΙΣΤΕΡΟΦΟΒΙΚΟ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Η μεγάλη αποτυχία

 

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Η Πανεπιστημιακή Αστυνομία ήταν μια «προσπάθεια αχρείαστη», παραδέχθηκε ο Πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη. Πρόσθεσε ότι σπαταλήθηκε πολύτιμο κεφάλαιο σε ένα μέτρο το οποίο «δεν ήταν το πιο κατάλληλο», όπως είπε, μάλλον χαριτολογώντας.

Η αναγνώριση ενός λάθους είναι γενναία πράξη στην πολιτική και, εφόσον είναι έντιμη, ενισχύει την αξιοπιστία εκείνου που προχωρεί σε αυτή.

Η Πανεπιστημιακή Αστυνομία ήταν πράγματι αποτυχία, ήταν όμως ένα μικρό μέρος, στα όρια του ασήμαντου, της γενικότερης αποτυχίας των κυβερνήσεων Μητσοτάκη στην Παιδεία. Επειτα από επτά χρόνια, η εικόνα προβάλλει πλέον καθαρά. Αν εξαιρέσουμε τρία πράγματα, δηλαδή την πάταξη των καταλήψεων, τη διαγραφή των αιωνίων φοιτητών και την επιβολή ορίου, καθώς και την επαναφορά των προτύπων σχολείων, τίποτα άλλο δεν έχει γίνει.

Οι λιγοστές μεταρρυθμίσεις επιχειρήθηκαν στην επιφάνεια του οικοδομήματος, με την ελπίδα ότι, αν επιβιώσουν, ίσως επιφέρουν κάποια γενικότερη βελτίωση, κάτω από την επιφάνεια όμως η κυβέρνηση δεν τολμά να θίξει έναν μηχανισμό που μάλλον δεν επιδέχεται διόρθωση. Τα αποτελέσματα του PISA έρχονται κάθε φορά να επιβεβαιώσουν τη σταθερά καθοδική πορεία της Παιδείας.

Στην Παιδεία εντοπίζεται, εκτιμώ, η μεγαλύτερη αποτυχία της κυβέρνησης, ακριβώς επειδή στον τομέα αυτόν ήταν μεγάλες οι προσδοκίες των ψηφοφόρων. Και δεν ήταν καθόλου αυθαίρετες, καθώς η ΝΔ ήταν εκείνη που ως αντιπολίτευση τις είχε καλλιεργήσει.

Η αποτυχία της κυβέρνησης να ανταποκριθεί σε αυτές τις προσδοκίες φαίνεται στη διαδοχή των προσώπων που πέρασαν από τη θέση του υπουργού Παιδείας.

Η Νίκη Κεραμέως ξεκίνησε δυναμικά, με τον πήχη τοποθετημένο ψηλά, τον οποίο πέρασε, αλλά από κάτω. Οσο φιλόδοξα ξεκίνησε η κ. Κεραμέως τόσο διακριτικά υποχώρησε.

Ο διάδοχός της, Κυριάκος Πιερρακάκης, ως έξυπνος άνθρωπος (και εξίσου φιλόδοξος με την προκάτοχό του), δεν τόλμησε να ακουμπήσει τα σημεία εκείνα στα οποία η κ. Κεραμέως είχε ζεματιστεί. Για ένα ικανό διάστημα, έμενε μάλλον αδρανής στον ρόλο του, έχοντας αντιληφθεί σε τι ναρκοπέδιο τον είχε ρίξει ο συνονόματός του. Διέσωσε την εικόνα του, όμως, χάρη στον νόμο, με τον οποίο άνοιξε ο δρόμος για την ιδιωτική Ανώτατη Παιδεία στην Ελλάδα. Ο συγκεκριμένος νόμος για ένα διάστημα γέννησε την αισιοδοξία ότι το κρίσιμο βήμα είχε πραγματοποιηθεί και, επιτέλους, μια νέα εποχή ξεκινούσε για την Ανώτατη Παιδεία στη χώρα. Ο κ. Πιερρακάκης στάθηκε τυχερός, γιατί πήρε προαγωγή σε υπουργό Οικονομικών και έτσι δεν είχε την ευθύνη της οικτρής αποτυχίας στην εφαρμογή του νόμου, που ίσως ο ίδιος να την είχε αποτρέψει.

Το πρόσωπο που επέλεξε ο Πρωθυπουργός για να διαδεχθεί τον κ. Πιερρακάκη ισοδυναμούσε με παραδοχή της κυβερνητικής ήττας και της συνθηκολόγησης στο πεδίο των μεταρρυθμίσεων.

Η Σοφία Ζαχαράκη είναι καθηγήτρια Μέσης Εκπαίδευσης, συνδικαλίστρια και διαχρονικά (ακόμη και ως υφυπουργός της κ. Κεραμέως) εκπρόσωπος των συμφερόντων της επαγγελματικής τάξης στην οποία ανήκει. Ο πολιτικός λόγος της είναι απολίθωμα της εποχής του Κώστα Καραμανλή του Ακάματου. Θα μπορούσε να ήταν ΠΑΣΟΚ, άλλωστε η ΔΑΚΕ της ΝΔ με την ΠΑΣΚΕ του ΠΑΣΟΚ, στον τομέα της εκπαίδευσης, δεν διαφέρουν σε τίποτα απολύτως μεταξύ τους. Ο διορισμός της κ. Ζαχαράκη σημαίνει, απλούστατα, πως ό,τι έκανε η κυβέρνηση στην Παιδεία, όπως κι αν το έκανε, αυτό ήταν και πάει τέλειωσε!

Μην ανησυχείτε, δεν έχει άλλο. Οι υπάλληλοι διοικούν ξανά το υπουργείο και οδηγούν την Παιδεία στο μέλλον.

Αν ήμουν σαράντα ετών θα με στενοχωρούσε αυτή η αποτυχία, γιατί καταλαβαίνω πόσο σημαντική είναι η Παιδεία για το μέλλον μας.

Επειδή όμως είμαι εξήντα επτά, καλώς ή κακώς δεν διαθέτω πλέον ούτε εκατοστό για ψευδαισθήσεις. Μπορώ επίσης να καταλάβω πόσο δύσκολο είναι, αλλά και πόσο επικίνδυνο, να τα βάλεις με μια νοοτροπία εμπεδωμένη επί δεκαετίες, με την οποία οι περισσότεροι έχουν συμβιβαστεί, αν όχι βολευτεί. Επιπλέον, δεν βρίσκω την παραμικρή γοητεία στους μάταιους αγώνες ή τις ηρωικές ήττες. Αν είναι σπάσεις αβγά, κάνε τα τουλάχιστον ομελέτα· διαφορετικά, άφησέ τα στην ησυχία τους.

Δύο προβλήματα στον Υπαρκτό Ελληνισμό είναι αυτά που δεν λύνονται:

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΑΡΙΣΤΕΡΟΦΟΒΙΚΟ ΞΕΦΡΑΓΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ασφάλεια εγκαταστάσεων ΜΜΜ στην Ελλάδα 2.0 των "Αρίστων" του Κούλεως και του Κυρανάκη!!!

 

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ 

Θυμάστε τον Φεβρουάριο του 2026 που ο Κώστας Κυρανάκης ανακοίνωνε πομπωδώς ότι θα έπεφταν βαρύτατα πρόστιμα για όσους προκαλούν φθορές ή κάνουν γκράφιτι σε συρμούς και σταθμούς (από 10.000 ευρώ έως 40.000 ευρώ); 

Θυμάστε τις μεγαλόστομες εξαγγελίες περί ενισχύσεως της φύλαξης των εγκαταστάσεων των ΜΜΜ, τη σταδιακή αναβάθμιση των μέτρων ασφαλείας (CCTV, φύλαξη σε αμαξοστάσια και τερματικούς σταθμούς) για την αντιμετώπιση «νυχτερινών εισβολών» παραβατών στους χώρους στάθμευσης των συρμών;

Αν τα θυμάστε, κόψτε τούτη τη σελίδα και ταχυδρομήστε τη στην ηγεσία του υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων της Ελλάδας. 

Η σελίς κοσμείται με τις… δράσεις συνεργείου βανδάλων που πήγαν με τα σπρέι και έβαψαν ολόκληρα βαγόνια (ακόμα και τα παράθυρα) συρμών του ΗΣΑΠ στη μνήμη του Παύλου Φύσσα. Λες και είναι μνημόσυνο σε δολοφονημένο να μαυρίζεις τη ζωή ανθρώπων που μετακινούνται με τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο.

Ανέβασαν σχετικό βίντεο στην ομάδα του facebook που ονομάζεται AntinazistreetArt . Στο τέλος του βίντεο επιδεικνύουν πώς κατάντησαν ένα βαγόνι 
 

Φυλάσσονται τόσο καλά τα ΜΜΜ στην Ελλάδα ώστε μπόρεσε το συνεργείο των βανδάλων να μείνει όση ώρα χρειάστηκε για να μετατρέψει ολόκληρους συρμούς σε μπογιατισμένα κουτιά. 

Κι ο λογαριασμός στα κορόιδα τους φορολογουμένους που πληρώνουν για να μπαίνουν σε βαγόνια που δεν κάνουν ούτε για μεταφορά ζώων.

 "Απολαύστε":

 

 

 

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Όσο κανναβούρι και αν βάλεις στο κλουβί, όταν πετάξει το πουλί πίσω δεν γυρίζει…

 

Του Παύλου Παπαδάτου

Έχω την εντύπωση ότι μια μεταπολιτευτική κυβέρνηση θα έπρεπε προ πολλού να είχε δώσει τέλος σε αυτό το πανηγύρι που ονομάζεται ΔΕΘ ή να είχε καταβάλει προσπάθεια να την είχε κάνει πραγματικά διεθνή έκθεση. Πάντως, σήμερα είναι απλά ένας χώρος έκθεσης "Πολιτικών Παραληρημάτων" και, δυστυχώς, παραμένει μία ακριβής εικόνα της παρακμάζουσας χώρας μας. Ας σταματήσουν, λοιπόν, τα υπουργεία και οι δημόσιοι οργανισμοί να εκθέτουν τις ανύπαρκτες πραμάτειες τους, γιατί ουσιαστικά είναι και οι αιμοδότες αυτής της παρακμής.

Από όσα συγκράτησα από την ομιλία του πρωθυπουργού και από όσα αποσπασματικά διάβασα στις εφημερίδες, συμπέρανα ότι ο μοναδικός στόχος του πρωθυπουργού ήταν ο δελεασμός επανάκαμψης των 800 χιλιάδων ψηφοφόρων που έχουν εγκαταλείψει τη ΝΔ. Και φυσικά, χωρίς κανέναν δισταγμό, προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την οικονομική δυσχέρεια στην οποία έχουν περιέλθει οι πλείστοι εξ αυτών, την οποία επιμελώς κρύβουν από υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια.

Ως φαίνεται, ο πρωθυπουργός και οι περί αυτόν πήραν στα χέρια το Excel της επιστροφής: "Τόσοι ψηφοφόροι μας έφυγαν". "Τόσοι μετακινήθηκαν". "Τόσοι δεν πήγαν να ψηφίσουν". "Τόσοι πήγαν δεξιότερα". "Τόσοι πήγαν προς το κέντρο". "Τόσοι απογοητεύτηκαν". "Τόσοι πεινάνε"… Ύστερα ανοίγουν το Excel της διανομής. Λίγο φορολογική ελάφρυνση εδώ, λίγα επιδόματα εκεί, κάτι για τους νέους, κάτι για τις οικογένειες, κάτι για τους συνταξιούχους, κάτι για τους αγρότες, κάτι για τη μεσαία τάξη, και στο τέλος όλοι τους μαζί θα περιμένουν το θαύμα, που φυσικά δεν θα γίνει.

Είναι τεράστιο φάουλ να βάζουν από την κυβέρνηση στο τραπέζι του εκβιασμού της ψήφου ακόμη και τα εθνικά συμφέροντα. Έτσι, ο εκ του ΠΑΣΟΚ προερχόμενος κύριος Φλωρίδης ξεστόμισε αυτό που σίγουρα του υπαγόρευσαν: "Αν δεν μας ψηφίσετε, οι Τούρκοι την άλλη μέρα θα κάνουν ντου!" Πες το εσύ, Φλωρίδη, και έπειτα εμείς θα πούμε ότι δήθεν δεν έπρεπε να ειπωθεί… Εν τω μεταξύ, η υπόδειξη στην Άγκυρα θα έχει γίνει…

Αν επτά χρόνια υπήρχε αποτελεσματική κυβερνητική πολιτική που ασχολούνταν με την ανάπτυξη της χώρας και όχι με την εξουσία, σήμερα δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να γίνονται οι πλειοψηφικές προσφορές στο πανηγύρι της ΔΕΘ και ούτε θα είχαμε ανύπαρκτους παραλήπτες των εκλογικών μηνυμάτων.

Θα σας δώσω, όμως, ένα παράδειγμα τι σημαίνει αριστεία για το Μέγαρο Μαξίμου και πώς επιλέγει τα επιτελικά στελέχη, τους βουλευτές, τους 55 υπουργούς του. (Η Γαλλία έχει 34!) Υποτίθεται, λοιπόν, ότι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, ως υποψήφιοι, θα πρέπει να είναι εκπρόσωποι της ακαδημαϊκής κοινότητας, της επιστημονικής κοινότητας και εξέχουσες προσωπικότητες που έχουν μεγάλη προσφορά στην κοινωνία.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τον κύριο Μητσοτάκη, αυτά τα κριτήρια πληρούσαν οι ακόλουθοι βουλευτές Επικρατείας που μερίμνησε να εκλεγούν: Ειρήνη Αγαπηδάκη, Θεόδωρος Σκυλακάκης, Χρήστος Στυλιανίδης, Ιωάννα Λυτρίβη, Γεώργιος Σταμάτης, Μαρία-Νεφέλη Χατζηιωαννίδου, Μαρία Πολύζου.

Δηλαδή, εσείς πιστεύετε ότι υπάρχουν διαφορετικά κριτήρια με τα οποία στελεχώνεται η κυβέρνηση, πλην ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων;

Εξακολουθείτε να διερωτάστε γιατί αυτή η χώρα δεν πρόκειται να πάει ποτέ μπροστά;

Μήπως ακόμη εκπλήττεστε για το επίπεδο των γνώσεων των Ελλήνων μαθητών, που, σύμφωνα με τα αποτελέσματα PISA, έχουν πάρει διαζύγιο από τη γνώση;

Ή σας πέρασε από την ιδέα ότι θα παραιτηθεί από ευαισθησία κάποιος ή κάποια από το υπουργείο Παιδείας;

Δυστυχώς για τη χώρα μας, τώρα που λήγει το Ταμείο Ανάκαμψης, τα πράγματα θα είναι δύσκολα, πολύ δύσκολα, γιατί, όπως και τόσες άλλες ευκαιρίες, έτσι και η ευκαιρία του Ταμείου Ανάκαμψης πήγε ανεκμετάλλευτη. Περί τα 2,5 δισ. δόθηκαν χωρίς διαγωνισμούς. Έφθασαν, μάλιστα, στο σημείο να δώσουν 270 εκατομμύρια ευρώ σε εταιρεία ενοικιάσεως αυτοκινήτων και άλλα 3,5 δισ. σε εταιρείες ενέργειας, χωρίς καμία υποχρέωση αναλογικής μείωσης του κόστους ενέργειας του καταναλωτή. Εκατοντάδες εκατομμύρια απεντάχθηκαν από το πρόγραμμα και διοχετεύτηκαν αλλού. Στο τέλος, μπορεί και να χαθούν, έτσι ώστε να πιστοποιηθεί το μέγεθος της κυβερνητικής προχειρολογίας.

Ο μοναδικός σκοπός του προγράμματος, που θα έπρεπε να είναι επενδύσεις με πολλαπλασιαστικό δείκτη για αύξηση της παραγωγικότητας και των θέσεων εργασίας, παρακάμφθηκε είτε από άγνοια είτε από την πίεση διαφόρων συμφερόντων.

Οι ψηφοφόροι που έφυγαν από τη ΝΔ…

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Φορομπήχτες του Μα(ρ)ξίμου κατά σανοφάγων...

 

Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

"Δεν μπορούμε να μειώσουμε τον φόρο στα καύσιμα γιατί δεν μας αφήνει η Ε.Ε." λένε οι φορομπήχτες του Μα(ρ)ξίμου στους σανοφάγους. 

Ποια είναι η αλήθεια; 

Ότι η Ε.Ε. έχει θέσει ως κατώτατο όριο φόρου τα 35 λεπτά ανά λίτρο.  

Ποιος είναι ο φόρος στην Ελλάδα; 

70 λεπτά ανά λίτρο. Κι επειδή φορομπήχτες είναι κι άλλοι στην Ε.Ε. (όχι όσο εμείς, εκτός τη Φινλανδία), 8 χώρες μειώνουν τον φόρο ανά λίτρο κοντά στην περιοχή των 35 λεπτών για να ανακουφίσουν τον πολίτη. 

«Η Ελλάδα, επιμένοντας σε υψηλή φορολογία στα €0,70/λίτρο, διακινδυνεύει την ήδη χαμηλή ευημερία των πολιτών και τη βιωσιμότητα της αγοράς», δήλωσε στην «Political» ο αντιπρόεδρος του τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Περικλής Γκόγκας και σημείωσε ότι «μια μείωση φόρων στα καύσιμα θα λειτουργούσε ως βαλβίδα αποσυμπίεσης, μια ανάσα για την οικονομία, χωρίς να υπονομεύσει την πολυδιαφημιζόμενη δημοσιονομική ισορροπία. Σε περιόδους κρίσης η ευελιξία δεν είναι αδυναμία· είναι προϋπόθεση ανάπτυξης». 

Το άρθρο είναι..

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Πάνε οι μπαταρίες, πάνε και τα λεφτά !

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΝΑ ΦΡΙΞΕΤΕ... 

Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ

Η εταιρεία (ελληνική 100% αλλά όχι απ’ τις μεγάλες που κάνουν χοντρό παιχνίδι, καλά να πάθει…) δεν ζήτησε λεφτά από το ελληνικό κράτος. 

Πήγε μόνη της στην Ευρώπη, κατέθεσε σχέδιο και δικαιολογητικά για την επένδυση που ήθελε να κάνει. 

Οι Βρυξέλλες (CEF όσους γνωρίζουν) ξεσκόνισαν τα στοιχεία, έκαναν ελέγχους σκοπιμότητας και βιωσιμότητας, ενέκριναν ενθουσιωδώς. 

Ενέταξαν την πρόταση στα έργα άμεσης ευρωπαϊκής προτεραιότητας για την ενέργεια και έβγαλαν απόφαση. «Βάζουμε εμείς απ’ ευθείας 117 εκατομμύρια, βάζεις κι εσύ κύριε Έλληνα επενδυτή άλλα 125 από την τσέπη σου. Προχώρα άμεσα, καιγόμαστε.»

Τι επένδυση είναι αυτή; 

Μπαταρίες αποθήκευσης ενέργειας. Το μεγαλύτερο έργο αποθήκευσης μακράς διάρκειας στην Μακεδονία.  

Ναι, αυτές οι μπαταρίες που δίνουν ευστάθεια στο σύστημα και δεν φοβάται μην πάθει κανένα black out το καλοκαίρι, όπως έπαθε η Ισπανία. 

Ναι, αυτές οι περίφημες μπαταρίες, που εμείς δεν έχουμε αλλά έχουν οι Βούλγαροι, με αποτέλεσμα να τους δίνουμε κάθε μεσημέρι τσάμπα το ρεύμα που μας περισσεύει από τις ΑΠΕ και να μας το ξαναπουλάνε εκείνοι το βράδυ σε πενταπλάσια τιμή.

Ναι, αυτές οι μπαταρίες που όταν δουλέψουν θα ρίξουν την τιμή της κιλοβατώρας, θα ανακουφίσουν το ελληνικό νοικοκυριό που βλέπει τον φάκελο λογαριασμού ρεύματος σαν βόμβα έτοιμη να σκάσει στα μούτρα του, θα βοηθήσει τις ελληνικές επιχειρήσεις να μην χάσουν την ανταγωνιστικότητα τους, -είδατε την προχθεσινή τους αγωνιώδη έκκληση για βοήθεια.

Και σε ποια περιοχή παρακαλώ είχε προγραμματιστεί να στηθεί η συστοιχία των μπαταριών;  

Στην Πτολεμαΐδα, όπου κάνουν κρα για επένδυση και θέσεις εργασίας. Ναι, εκεί που σαρώνουν οι λιγνιτιστές και οι Σαμαρο-Βελοπουλαίοι.

Όλα καλά θα πείτε. 

Αμ δε. Διότι το έργο είναι μεν ευρωπαϊκό δίχως διόλου οικονομική συμμετοχή του ελληνικού κράτους, όμως χρειάζεται μια τυπική υπογραφή έγκρισης από την κυβέρνηση. Κι όταν το τελικό χαρτί έφτασε στα χέρια του κυρίου Νίκου Τσάφου, αξιότιμου υφυπουργού περιβάλλοντος και ενέργειας, εκείνος είπε «όχι, δεν υπογράφω».  

Γιατί; 

Διότι έτσι, λογαριασμό θα δώσω τώρα; Δική μου είναι η υπογραφή, ό,τι θέλω την κάνω.

Έβαλαν οι άνθρωποι λυτούς και δεμένους να καταλάβουν γιατί δεν παίρνουν μια τυπική υπογραφή, για ένα έργο που η χώρα το χρειάζεται όπως ο αφυδατωμένος το νερό. Είχαν ξοδέψει πολύ χρήμα για τις μελέτες, είχαν δεσμεύσει περιοχές την Πτολεμαΐδα, είχαν έρθει σε συνεννόηση με δήμους και φορείς εκεί πάνω, είχαν υπογράψει αρχικές συμβάσεις με εταιρείες εξοπλισμού. Αλλά το κυριότερο, είχαν προθεσμία από την Ευρώπη.

Ο υφυπουργός, στις οχλήσεις, στις συσκέψεις και σ’ όσους κατάφερναν να τον προσεγγίσουν (είναι και δυσεύρετος), απαντούσε άλλα πράγματα, κατά περίπτωση. 

Σ’ άλλους έλεγε «δεν ήρθαν σε μένα για την επένδυση, πήγαν στο υπουργείο οικονομικών, τώρα με θυμήθηκαν;». 

Σ’ άλλους είπε «αν δώσω σ’ αυτούς, θα πλακώσουν και θα μου ζητούν όλοι».  

Και σ’ άλλους «έχω την πλήρη στήριξη του πρωθυπουργού, μη με ενοχλείτε». 

Ανένδοτος, ακούνητος, ανεπηρέαστος. Μήτε τον προϊστάμενο υπουργό του δεν λογάριασε, μήτε με τις υπηρεσίες του υπουργείου του που του ‘λεγαν να υπογράψει δεν ασχολήθηκε, μήτε την αξιολόγηση της επένδυσης από το υπουργείο οικονομικών που ήταν 15 στα 15 υπολόγισε. Αρνήθηκε.

Οπότε, μία πρωία τούτης της βδομάδας που διανύουμε, πέρασε η προθεσμία. Βζνννν, έφυγαν τα 117 εκατομμύρια και πέταξαν σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα να χρηματοδοτήσουν άλλη ενεργειακή επένδυση. Πάνε και τα 125 που θα ‘βαζε ο Έλληνας επενδυτής. 

Άντε βρε, και σε άλλα με υγεία. Κιμπάρηδες είμαστε, επιστρέφουμε λεφτά στους χαζοευρωπαίους και πληρώνουμε τριπλάσιο το ρεύμα που καίμε. Έτσι είναι οι μάγκες.

Δεν ξέρω αν οι Βούλγαροι του ‘στειλαν λουλούδια του Τσάφου, αν δεν το ‘καναν είναι ντιπ αχάριστοι. 

Δεν ξέρω επίσης αν ο Μητσοτάκης...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Αν υποψιαστώ ότι θα αγοράσουμε από τους Αλβανούς το αέριο που τους πουλήσαμε… Θα πεθάνω!!!

-Ναι
Ναι
Ναι
Ναι

-Τι ναι ρε;

-1,75€ το πετρέλαιο θέρμανσης και πάνω
ΑΝΑΠΤΥΞΗ pic.twitter.com/pIczN7wLEd

— Όλγα (@kallisti8620) September 18, 2026

 

Γράφει ο Ανάλγητος

Ο πρωταγωνιστικός ρόλος της ΔΕΠΑ και του Άκτωρα στον Κάθετο Διάδρομο δεν συγκίνησε την ελληνική κυβέρνηση, να πάει, βρε παιδί μου να κάνει σεφτέ στο μαγαζί. Κι έτσι η κοινή εταιρεία της κρατικής ΔΕΠΑ και του ιδιώτη Άκτωρα πούλησε τις διαθέσιμες ποσότητες στην Αλβανία.

Οι δικοί μας έβγαλαν ένα αξιοσημείωτο κέρδος και μπράβο τους. Ο μεγάλος κερδισμένος, όμως, από αυτή την υπόθεση θα είναι οι Αλβανοί, οι οποίοι θα πουλήσουν με κέρδος μεγαλύτερο του 100% έχοντας αγοράσει το δικό μας LNG σε χαμηλές τιμές.

Αν υποψιαστώ ότι θα αγοράσουμε εμείς από τους Αλβανούς το αέριο που τους πουλήσαμε, θα πεθααάνω. Εντάξει! Αυτό δεν θα συμβεί αυτόν το χειμώνα. Δεν μπορούν και να το ήθελαν. Από τον επόμενο, όμως, όπως σας βλέπω και με βλέπετε!

Πιστεύω ότι τελικά εμείς θα το βρούμε το αέριο από τους Καταριανούς, οι οποίοι, αν και οι μεγαλύτεροι παραγωγοί στον κόσμο, αγόρασαν μακροχρόνια συμβόλαια αμερικανικού LNG! Σαν να είσαι στην Λαπωνία και να αγοράζεις παγάκια ένα πράγμα! Γιατί άραγε;

Μήπως σκέφτονται να το πουλήσουν στους Ευρωπαίους τώρα που θα πιάσουν τα κρύα; Σαν να διαβάζετε ανοικτό βιβλίο…

Οι Ευρωπαίοι τηρούν μια περίεργη στάση. Σε μια δύσκολη συγκυρία δεν επεδίωξαν να αυξήσουν τα αποθέματα και να κλείσουν μακροπρόθεσμα συμβόλαια, όπως για παράδειγμα έκαναν οι Καταριανοί και οι Κινέζοι. Ακολουθούν μία στάση «αναμονής» η οποία τους οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αυλή του Πούτιν. Τους βλέπω να παρακαλούν τον Βλαδίμηρο να ανοίξει τις κάνουλες, όταν ο Πούτιν, όμως, χτίζει ήδη τον αγωγό με τον οποίον θα τροφοδοτεί την Κίνα!

Αν δεν πρόκειται για προμελετημένο σχέδιο για να την κάνουν οι Ευρωπαίοι με ελαφριά πηδηματάκια από την Ουκρανία, είναι σίγουρα αποτέλεσμα καθαρής βλακείας.

Ο Πρόεδρος Κυριάκος μάλλον αιφνιδιάστηκε από τις εξελίξεις και τώρα τρέχει να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα. Όπως συμβαίνει συνήθως, οι άλλοι τα κάνουν μαντάρα και ο ίδιος αναλαμβάνει να βρει την λύση. Η απόφαση για το πετρέλαιο θέρμανσης, για παράδειγμα, είναι σωστή. Αλλά πρέπει να ζητήσει εξηγήσεις από τους φωστήρες που τον … διαβεβαίωσαν ότι οι τιμές της ενέργειας θα υποχωρήσουν.

Αυτοί που τα έλεγαν αυτά θα πρέπει να έχουν μαντικές ικανότητες. Ή να συνομιλούν με τον Θεό.

Ένας τρόπος για να τους «κόβει τον βήχα» ο πρόεδρος Κυριάκος είναι να τους ζητά να ποντάρουν την περιουσία τους στην πρόβλεψή τους. «Τι λες παιδί μου; Θα πέσει η τιμή του αερίου; Πούλα τώρα το σπίτι σου και αγόρασε πουτάκια».

Όχι πουτινάκια, πουτάκια. Oι αμύητοι παρακαλώ να ζητήσουν την βοήθεια του Google. Και όλοι μαζί να ζητήσουμε την βοήθεια του Θεού. Θα μας χρειαστεί.

Η λύση που προτείνεται, πάντως, είναι εξίσου καταστροφική. Λένε στην Ευρώπη να ξοδέψουν τώρα τα αποθέματα για να … πέσει η τιμή! Να μείνει δηλαδή η Ευρώπη με μηδέν αποθέματα για να την «βγάλουμε» δύο τρεις μήνες. Λες και όταν επιχειρήσουν να ξαναγεμίσουν τις δεξαμενές, οι αγορές θα τους κάνουν το χατίρι να τους πουλήσουν φθηνά.

Από την άλλη οφείλω να ομολογήσω ότι ο Πρόεδρος Κυριάκος είναι ένας τυχερός άνθρωπος. Την κρίσιμη ώρα κάτι συμβαίνει και όλα λειτουργούν υπέρ του.

Πρώτον, βάζω στοίχημα ότι …

 

ΝουΔο-γλαζαιο-ΠΑΣΟΚοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Γιατί να τσοντάρουμε κι εμείς στο κόστος μισθοδοσίας των επιχειρήσεων;

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Αν κατάλαβα καλά, η υπερασπιστική γραμμή όσων ήθελαν να υπερασπιστούν την πρόταση Μαρινάκη για δίμηνο επίδομα ανεργίας το οποίο θα αντικαθίσταται με «επίδομα εργασίας» (όπως κομψά ονομάζεται η συμμετοχή του δημοσίου στο μισθολογικό κόστος των ιδιωτικών εταιρειών) ήταν ότι πρόκειται για προσωπική του άποψη.

Πράγμα που θα ήταν κατανοητό αν είχε πει ότι του αρέσουν οι μπάμιες. Το γούστο του στο φαγητό είναι όντως προσωπική του υπόθεση και καθόλου δεν έχει να κάνει με το κυβερνητικό έργο το οποίο, καλώς ή κακώς, καθορίζεται και από τις προσωπικές απόψεις των υπουργών.

Στο ΠΑΣΟΚ, που έχουν καλύτερη (και σίγουρα πιο σουρεαλιστική) αίσθηση του χιούμορ, έχουν ακριβώς την ίδια άποψη αλλά τη βαφτίζουν αντίθετη. «Το ΠΑΣΟΚ έχει προτείνει τη συνέχιση καταβολής επιδόματος ανεργίας ως μέρος του εργασιακού κόστους όταν ο άνεργος βρίσκει δουλειά» είπε ο σύντροφος εκπρόσωπος Τσουκαλάς πιστεύοντας ότι κανείς δεν θα καταλάβει ότι η συγκεκριμένη πρόταση είναι ακριβώς η ίδια με του Μαρινάκη αλλά σε πράσινο. 

Το πρόβλημα είναι ότι μάλλον, ασχέτως ποιος την προτείνει, πρόκειται για μια πολύ κακή ιδέα κι αυτό επειδή πια είναι όντως αρκετά εύκολο ο άνεργος να βρει δουλειά. Κι αυτή η ευκολία είναι που κάνει παράλογη την επιδότηση εργασίας.

Ένα κράτος επιδοτεί την εργασία, προσφέρει δηλαδή στον εργοδότη ένα μέρος του μισθού κάποιων υπαλλήλων του, όταν υπάρχει πρόβλημα ανεργίας. Τότε που οι προσλήψεις γίνονταν με το σταγονόμετρο είναι λογικό το κράτος να ξοδεύει χρήματα προκειμένου να μειωθεί η ανεργία.

Όταν η ανεργία μειώνεται (όπως καλή ώρα συμβαίνει τώρα) το κράτος δεν έχει κανέναν λόγο να συνεισφέρει στο εργοδοτικό κόστος των εταιρειών.

Όταν οι ίδιες οι εταιρείες λένε ότι θέλουν εργαζόμενους και δεν τους βρίσκουν, το μόνο που έχει να κάνει το κράτος είναι καλύτερα γραφεία ευρέσεως εργασίας, μια σύσταση στους εργοδότες να αυξήσουν τους μισθούς που προσφέρουν και τίποτα περισσότερο (οι επιδοτήσεις εργασίας θα μπορούσαν να περιοριστούν σε ανέργους που δεν είναι περιζήτητοι π.χ. λόγω ηλικίας).

Το πρόβλημα στην πρόταση του κυβερνητικού εκπροσώπου, που είναι και πρόταση του ΠΑΣΟΚ, δεν είναι ότι είναι σκληρή και απάνθρωπη και άλλες τέτοιες ψυχοπονιάρικες μπούρδες.

Το πρόβλημά της είναι ότι ...

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Η φανερή ατζέντα

 Γράφει ο Κώστας Καλλίτσης

Στην πολιτική υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν «κρυφές ατζέντες». Οπως, παράδειγμα, είναι αυτή για την αναμόρφωση των επιδομάτων και την κατάργηση του επιδόματος ανεργίας πέραν των δύο μηνών, που –είτε από λάθος είτε για να διακριθεί από τους συνυποψηφίους του στα βόρεια προάστια– αποκάλυψε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Αυτό που παρουσίασε ως επιδότηση της εργασίας δεν ήταν παρά η επιδότηση επιχειρήσεων με λεφτά των μισθωτών: το κράτος να πάρει τα λεφτά που καταβάλλουν οι μισθωτοί με τις κρατήσεις που γίνονται στον μισθό τους για την ασφάλισή τους έναντι και του κινδύνου ανεργίας, και να τα προσφέρει σε επιχειρήσεις για να αγοράζουν μισθωτή εργασία φτηνότερα – επιδοτώντας το μη μισθολογικό κόστος της.

Πολλά κυβερνητικά στελέχη, σαν έτοιμα από καιρό, έσπευσαν να συνηγορήσουν υπέρ αυτής της ιδέας, έχοντας τη βεβαιότητα ότι δεν πρόκειται μόνο για μια προσωπική άποψη. Τελικά, μετά από ωριμότερη προεκλογική σκέψη, ο πρωθυπουργός την απέρριψε, λειαίνοντας τις γωνίες για να μη θιγεί το ιερό δισκοπότηρο: η φθηνή μισθωτή εργασία, που γίνεται φθηνότερη.

Η φθηνή εργατική δύναμη είναι το βασικό συστατικό της κυβερνητικής συνταγής οικονομικής μεγέθυνσης. Από τους βασικούς λόγους που δεν μπορεί να ορθοποδήσει το ισοζύγιο πληρωμών είναι ότι παράγουμε και εξάγουμε αγαθά κυρίως εντάσεως εργασίας, γιατί η καθ’ ημάς εργασία είναι συγκριτικά πάμφθηνη – θεωρείται το «πλεονέκτημά» μας. Κι αν οι επενδύσεις σε σύγχρονο εξοπλισμό και υψηλή τεχνολογία δεν είναι το ισχυρό σημείο της ελληνικής οικονομίας, αλλά είναι οι επενδύσεις σε τουριστικές δραστηριότητες, καφενεία και εστιατόρια, ακίνητα και, λιγότερο, στον πρωτογενή τομέα, οι αιτίες βρίσκονται πάλι σε αυτό ακριβώς, που θεωρείται (κι έτσι παρουσιάζεται στους επενδυτές) ως συγκριτικό πλεονέκτημα: το φθηνό εργατικό δυναμικό.

Ο πληθωρισμός είναι το βασικό εργαλείο για να φθηναίνει η μισθωτή εργασία. Γι’ αυτό εδώ και επτά χρόνια οι μεγάλες δράσεις που θα συνέβαλλαν στην αντιμετώπισή του μένουν στα αζήτητα: δεν ενισχύονται προνομιακά οι παραγωγικές επενδύσεις, ενώ πολλά δισεκατομμύρια μοιράζονται δεξιά κι αριστερά, σε συμβούλους και εταιρείες της 7ετίας που πουλάνε «αέρα».

Σταμάτησαν οι έλεγχοι σε όλους τους κρίκους των αλυσίδων προϊόντων ευρείας κατανάλωσης – περιορίζονται μόνο στον τελευταίο, στο ράφι.

Τροφοδοτείται επίμονα η κερδοσκοπία στην κατοικία, με προγράμματα που ενισχύουν τη ζήτηση αντί της προσφοράς. Κι ενώ ο ανταγωνισμός δεινοπαθεί από τα καρτέλ, η «ελεύθερη αγορά» συχνά τείνει να εκτοπίζεται από κεντρικές συμφωνίες.

Κάπου εδώ έρχονται τα επιδόματα. Μπορούν να απαλύνουν τα συμπτώματα, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις αιτίες. Ανακουφίζουν για λίγο, δεν ακυρώνουν την αφαίμαξη. Διασκεδάζουν τις εντυπώσεις, δεν θίγουν τις διαρθρωτικές αιτίες του φαινομένου.

Γι’ αυτό όταν τα πράγματα στην κοινωνία φθάνουν στο μη παρέκει...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικου λαθρομαχμουτο-καθαρματόπληκτου ξέφραγου κωλοχανείου κωμωδία

Αγαπάς τη θάλασσα;
Έλα μαζί μας στο Λιμενικό!
Βγάλαμε προκήρυξη για να προσλάβουμε στο Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή 420 δόκιμους μεταφορείς λαθρομεταναστών.
pic.twitter.com/w3qXDFAoZX

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) September 21, 2026

Μόνοι τους τα ομολογούν πλέον.

Περιπέτειες δαγκωτό ρε πούστηδες να μην σας ξαναδούμε pic.twitter.com/MVtJzGOUmO

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) September 21, 2026

Ο Μητσοτάκης πιστεύει πως οτιδήποτε υπάρχει σ'αυτή τη χώρα, - γη, υποδομές, κρατικός προϋπολογισμός - βρίσκεται στη διάθεση του Τρίτου Κόσμου, στο όνομα κάποιου ανθρωπισμού.
Μην κατηγορείτε λοιπόν τη Βολουδάκη.
Τις εντολές του προϊσταμένου της εκτελεί.

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) September 21, 2026

Συνορεύουμε με το Σουδάν και δεν το ξέρουμε; Κανένας που εισβάλει παράνομα δεν πρέπει να δικαιούται άσυλο. @thanosplevris δεν μας τα λέει καλά η τύπισα … https://t.co/zbt9y5I9Xh

— Vasilis Tsiartas (@VasilisTsiartas) September 21, 2026

 

Αρα γνωρίζατε ότι υπάρχει ανομία αλλά τώρα ξέφυγε. Είσαι για το πουτσο pic.twitter.com/xfolx4ilcA

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) September 21, 2026

Καταργήθηκε επί τρόικας, επανέρχεται με ΝΔ.
Μπορεί ο Κυριάκος να μην του καίγεται καρφί για βιομηχανία/τεχνολογία, όμως ως καλός πολιτικάντης φροντίζει τις παραδοσιακές συντεχνίες. pic.twitter.com/ERIIZmrHEh

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) September 21, 2026

 

 

 

Χρυσοχοΐδης: Θα διαφωνούσα να πάρει άδεια ο Ριζάι αλλά το προβλέπει ο νόμος, θα συλληφθεί όπως συλλαμβάνονται όλοι https://t.co/Bn7kLFPFmt
Ας τον άλλαζες.Γίνατε σαν τον Τσίπρα που δεν πρόλαβε;

— Miltiadis Benakis (@BenakisM) September 22, 2026

Πού έχουμε μπλέξει; Τι άλλο θα εκστομίσουν ακόμη; Διαγωνισμό για το ποιός θα πει την μεγαλύτερη π@π@ρι@ κάνουν;

Βολουδάκη, Γεραπετρίτης, Δένδιας, Δόμνα, Ζαχαράκη, Θεοδωρικάκος, Κεφαλογιάννη, Κικίλιας, Σκέρτσος, Χρυσοχοΐδης, Φλωρίδης, όλα τα κβαντικά παλτά έχουν γίνει υπουργοί; pic.twitter.com/GE43V3xz5P

— κυρ Παντελής (@dtri2020) September 22, 2026

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών λαμογιαρο-σουργελο-ξεφτιλαράδων κωμωδία

Οχι καλέ! Απλα ένας πιο πονηρός θα σκεφτόταν ότι μπορεί να τον ειδοποίησες για το πως θα κινηθούν οι αρχές, τι θα ψάξουν, τι να κρύψουν και ούτω καθ εξής.
Θα φανεί στο χειροκρότημα τι εξυπηρέτηση έκανες pic.twitter.com/30HzfVOPtG

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) September 16, 2026

Είδατε πόσα λεφτά έχουμε όταν πρόκειται να ταΐσουμε τις γαλάζιες ακρίδες; Μόνο όταν πρόκειται για μείωση φόρων εκεί δεν έχουμε pic.twitter.com/Ivbbp5BuTT

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) September 21, 2026

Η άλλη γράφτηκε λέει σε ηλικία 19 ετών στην ΝΔ. Επάγγελμα δΗκηγόρος. Ήταν φαινόμενο μάλλον στην νομική και πήρε το πτυχίο σε έναν χρόνο.
Απλά έλειπε στο μάθημα της ορθογραφίας.
Τι ζούμε ρε μλκς;;!!! https://t.co/yUIzBO1VHw

— Εθνική Ομάδα Μιμιδίων (@EOM_memes) September 22, 2026

#ΧΑΟΣ_ΔΑΓΚΩΤΟ pic.twitter.com/PpTJQueusT

— Billy Idiot (@BillyIdiot2) September 23, 2026

Σε αντίθεση με τα νανογιλέκα, για τα οποία έχει αποδειχτεί πως ωφελούν την υγεία. https://t.co/MPFzDLb8LP

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) September 22, 2026

#ΧΑΟΣ_ΔΑΓΚΩΤΟ pic.twitter.com/nsH6jjUqQB

— Billy Idiot (@BillyIdiot2) September 23, 2026

"Λάθος" λέει ο Άδωνις ήταν η προώθηση των νανογιλέκων.
Όπως ήταν λάθος κ η δήλωση του πως όποιος ψηφίσει ΝΔ κ ΠΑΣΟΚ, ψηφίζει κλέφτες.
Άνθρωποι είμαστε, σφάλματα κάνουμε.

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) September 23, 2026

Σαν σήμερα (24/9/ΧΧΧΧ)

 

1822: Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος ανακηρύσσεται αρχιστράτηγος της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος (Ανατολική Στερεά Ελλάδα).

1828: Ο Ιωάννης Καποδίστριας οργανώνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα Ταχυδρομική Υπηρεσία, με γραφεία στο Άργος, στην Τρίπολη, στην Επίδαυρο και στη Σύρο.

1908: Η Βουλή της Κρητικής Πολιτείας αποφασίζει την ένωση της νήσου με την Ελλάδα.

1948: Ο γιαπωνέζος μηχανικός Σοϊτσίρο Χόντα ιδρύει την εταιρεία Honda. Αρχικώς κατασκεύαζε μοτοσικλέτες, στη συνέχεια και αυτοκίνητα.

1957: Εγκαινιάζεται το «Καμπ Νου», έδρα της Μπαρτσελόνα κι ένας από τους «ναούς» του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

2000: Ο Κάχι Κακιασβίλι κερδίζει το τρίτο του συνεχόμενο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο και δεύτερο για την Ελλάδα, στην κατηγορία των 94ων κιλών της άρσης βαρών, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ. Την ίδια μέρα, ο Δημοσθένης Ταμπάκος κατακτά το αργυρό μετάλλιο, στο αγώνισμα των κρίκων στην ενόργανη γυμναστική.

2018:  Φεύγει από τη ζωή  στα 80 του χρόνια έπειτα από μάχη που έδωσε με τον καρκίνο ο αγαπημένος ηθοποιός Γιώργος Παπαζήσης που άφησε το στίγμα του στις εποχές του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου.

 

 

2021 Πέθανε σε ηλικία 65 ετών ο σκηνοθέτης Ρότζερ Μισέλ ο οποίος έγινε ευρέως γνωστός από τη ταινία «Μια βραδιά στο Notting Hill» .

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικη ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗ ΣΟΒΙΕΤΙΑ: Η Απόλυτη Αήθεια (=Ανηθικότητα) των Εξαγγελιών στη ΔΕΘ

Γράφει ο  Γιάννης Νικολής

Ψυχίατρος, Ψυχαναλυτής Ομάδας, Διδάκτωρ Ψυχιατρικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Το 2019 ίδρυσε  και έκτοτε διευθύνει το "ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ & ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ" έχοντας εγκαταλείψει την κρατική υγεία.

 

Οι εξαγγελίες είναι γνωστές, αυξήσεις στους κρατικούς γιατρούς, στους κρατικούς εκπαιδευτικούς, αύξηση στους μισθούς (που πληρώνουν οι άλλοι), υποχρεωτική "πατριωτική" εισφορά 1%, αυξήσεις στις συντάξεις, κ.α.

Δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να δει κανείς τις υπαρκτές διαφορές στην πλειοδοσία Τσίπρα και Ανδρουλάκη ή την πιο "συγκρατημένη" παροχολογία Μητσοτάκη. Μπορεί να υπάρχουν ποσοτικές διαφορές όμως η "λογική" και η Ηθική που διέπει όλες τις εξαγγελίες είναι κοινή και συμπυκνώνεται στη φράση:

-Το κράτος θα σας φροντίσει

Αυτό σημαίνει ότι το κράτος θα σας δίνει αυξήσεις, επιδόματα, διάφορα pass, στέγη,  παιδεία, υγεία, κ.α…. κ.α. Που κι’ αυτό σημαίνει:

-Επαναπαυθείτε, το κράτος είναι εδώ, το διαφεντεύουμε εμείς, για να κάνει παροχές προς το συμφέρον των υπηκόων, που είστε εσείς. Ψηφίστε εμάς που θα δώσουμε τις μεγαλύτερες παροχές…

Άλλωστε γιατί ο μισθός να είναι 1000 Ευρώ ή 1500€ να γίνει 3000€ ή 3500€ ή και παραπάνω. Το ΚΚΕ έχει σχετική πρόταση…

Η αντιπαράθεση των κομμάτων γίνεται επί του εφικτού των παροχών. Επί της δυνατότητας της οικονομίας να αντέξει τις παροχές ή της πιθανότητας να υπάρξει δημοσιονομικός εκτροχιασμός.

Σχεδόν ποτέ στο Σοβιετικό Ελλαδιστάν η συζήτηση δεν γίνεται στη βάση της Ιδεολογίας και της Ηθικής (δηλαδή Ανηθικότητας) που περιέχουν αυτά τα μέτρα και οι παροχές.

Ας γίνουμε όμως συγκεκριμένοι.

Το κράτος κατά τον Τσίπρα θα παρέχει (= δώσει) 500€ (επιπρόσθετα) στους κρατικούς γιατρούς και νοσηλευτές και 300€ στους εκπαιδευτικούς.

Από που θα τα δώσει αυτά; Θα εκτυπώσει χρήματα που θα έχουν αντίκρισμα αξίας και θα τα προσφέρει;

Προφανώς όχι και ευτυχώς που η χώρα δεν έχει  την ευχέρεια εκτύπωσης χρήματος όπως παλαιότερα, πριν το 2001 με τον τεράστιο πληθωρισμό.

Αυτό που θα κάνει το κράτος χωρίς να το λέει και αποτελεί το μεγάλο γεγονός που αποσιωπάται εντέχνως είναι το ότι:

-Θα τα πάρει από τους πραγματικά εργαζόμενους* (απ’ αυτούς που παράγουν πλούτο) για να τα δώσει σ’ αυτούς που το κράτος εκτιμά ότι είναι σκόπιμο να τα πάρουν

Εδώ βρίσκεται μια τεράστια Αήθεια (=Ανηθικότητα).

Από που αντλεί το κράτος το δικαίωμα να πάρει τα χρήματα (τα λεφτά) απ’ αυτούς που τα παράγουν;

Από πουθενά. Ή αν θέλετε το αντλεί από την αντίληψη ότι το κράτος υπάρχει για να διαχειρίζεται τα χρήματα των πολιτών που εργάζονται για την κοινωνική του πολιτική. Για παροχές δηλαδή στους ευάλωτους (όπως τους αντιλαμβάνεται το κράτος), για μείωση των ανισοτήτων, κ.α. παρόμοια

Εδώ υπάρχει μια 2η τεράστια Αήθεια (=Ανηθικότητα).

Το κράτος θεωρεί ότι αυτό ξέρει να που είναι καλύτερο να δώσει τα χρήματα που έχει υφαρπάξει  Δηλαδή δεν ξέρουν οι πραγματικά εργαζόμενοι που είναι χρήσιμο και σκόπιμο να τοποθετήσουν ή να ξοδέψουν τα χρήματά τους. Αλλά ξέρει το κράτος των γραφειοκρατών, των μετακλητών, των άχρηστων οργανισμών, των πολλών υπουργών, των 300 βουλευτών και των αδύνατο να περιγραφούν ποικιλώνυμων δομών-οργανισμών που χρηματοδοτούνται από το κράτος.

Μια τέτοια δομή είναι αυτή της βουλευτού κ. Λινού (της πρεσβυτέρας) που με κρατική χρηματοδότηση έκανε κοινωνικό έργο προσφέροντας γεύματα (άραγε τι ποιότητας;) στα παιδιά διαφόρων σχολείων. Δηλαδή το κράτος παίρνει τα χρήματα των πραγματικά εργαζομένων και τα δίνει σε ΜΚΟ για να κάνουν φιλανθρωπίες. Εξαιρετικά…

Αν το αναλογιστεί κανένας λίγο "βαθύτερα" πρόκειται περί τρέλας.

Άνθρωποι που δεν εργάζονται (ασχολούνται με τα "κοινά" όπως λένε) δηλαδή πολιτικοί, διαφόρων επιπέδων στην εξουσία, ισχυρίζονται ότι θα διαχειριστούν καλά (ή έστω καλύτερα) τα χρήματα που παίρνουν με το έτσι θέλω αλλά νομιμότατα από τις τσέπες των πραγματικά εργαζόμενων. Και ισχυρίζονται ότι αυτοί ξέρουν καλύτερα που να πάνε τα χρήματα των άλλων για το "κοινό καλό". Και το χειρότερα ότι αυτοί που παράγουν τα χρήματα, τον πλούτο δηλαδή, αποδέχονται ότι δεν γίνεται διαφορετικά. Ότι δηλαδή είναι αναπόφευκτο το κράτος να τους τα παίρνει και να τα δίνει εκεί που αυτό νομίζει.

Και που τα δίνει;

Μα είναι γνωστό. Στους ψηφοφόρους του. Δηλαδή σ’ αυτούς που θα αναδείξουν τους ίδιους γραφειοκράτες, μετακλητούς, βουλευτές, υπαλλήλους, κ.α. δια της ψήφου των στις θέσεις τους. Θα τους εκλέξουν δηλαδή "δημοκρατικά" στην εξουσία ξανά και ξανά.

Παρακολουθώντας ελάχιστα τη ροή του συλλογισμού που αναπτύχθηκε η Αήθεια (=Ανηθικότητα) βοά ως προς την ύπαρξη της.  Ταυτόχρονα όμως αποκρύπτεται επιμελώς. 

Όμως η Αήθεια (=Ανηθικότητα) δεν σταματά εδώ. Ακολουθεί κάτι ακόμη πιο Άηθες (=Ανήθικο). Και αυτό αφορά το που θα πάνε, που θα εκχωρηθούν τα χρήματα που αρπάχτηκαν από τους πραγματικά εργαζόμενους;

Και ένα επόμενο σημείο που εμπεριέχει μεγάλο βαθμό αήθειας (=Ανηθικότητας) είναι τι θα προκαλέσουν οι παροχές με τα χρήματα των άλλων.

Που πηγαίνουν λοιπόν τα χρήματα των πραγματικά εργαζομένων όταν "εκτελούνται" οι παροχές δια των οποίων "λαμβάνονται" οι ψήφοι;

Πηγαίνουν σε άχρηστους οργανισμούς, ΜΚΟ, προγράμματα απασχόλησης, προγράμματα στέγης, pass. Προγράμματα επιμόρφωσης και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Φυσικά ο έλεγχος επί όλης της σπατάλης είναι από τυπικός έως ανύπαρκτος.

Φυσικά υπάρχουν και εύλογες δαπάνες, όπως η χρηματοδότηση της Άμυνας της χώρας, η χρηματοδότηση του κόστους απονομής της δικαιοσύνης (όσο λειτουργεί κι’ αυτό στην Ελλάδα). Όμως γενικά τα χρήματα των φορολογουμένων στην ουσία σπαταλώνται σε πανάκριβες και άχρηστες εν πολλοίς κρατικές δραστηριότητες. Εννοείται ότι φτάνουν με διάφορους τρόπους στην κρατική νομενκλατούρα και τους συνδεδεμένους μ’ αυτήν "επιχειρηματίες".

Όλη η Αήθεια (=Ανηθικότητα) επί ποδός

Και τι ήθος αναδεικνύουν - ποιούν όλες αυτές οι κρατικές πρακτικές που είναι διαρκώς μπροστά μας και συνήθως δεν βλέπουμε την αήθεια που περιέχουν.

Αναδεικνύουν και ποιούν τον γνωστό μας Έλληνο – υπήκοο κολεκτιβιστή που μπορεί να είναι και ελληναράς που θέλει περισσότερες παροχές. Αυτόν που περιμένει να τον φροντίσει το κράτος διότι έχει "δικαιώματα" να φροντίζεται.

Υπάρχει άραγε χειρότερη κατάληξη  από το να "δημιουργούντα"  προσωπικότητες αυτού του τύπου. Άνθρωποι δηλαδή που δεν ξέρουν και δεν θέλουν να αγωνίζονται στη ζωή, αλλά να περιμένουν από το κράτος να τους φροντίσει.  

Αυτήν ακριβώς Απόλυτη Αήθεια (=Ανηθικότητα) των Εξαγγελιών στη ΔΕΘ (και όπου αλλού) καλείται να αναδείξει …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οράματα και θάματα στη ΔΕΘ

 

 

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Οταν άκουσα την κ. Καρυστιανού να αναφέρεται στο όραμά της για την Ελλάδα, δεν έδωσα σημασία.

Ούτως ή άλλως, η κ. Καρυστιανού δεν είναι πολιτικό φαινόμενο. Είναι μια λυρική στιγμή της ελληνικής ζωής.

Οταν άκουσα τον κ. Τσίπρα να μας διαβεβαιώνει ότι δεν έχει πρόγραμμα αλλά έχει όραμα, άρχισα κάπως να ανησυχώ. Επειδή αναγνωρίζω ότι ο κ. Τσίπρας ζυγίζει με ακρίβεια τις λέξεις που χρησιμοποιεί, αναρωτήθηκα τι απεργάζεται πάλι για τη σωτηρία της χώρας ο δαιμόνιος.

Κάποιον άλλον κόσμο που δεν είναι εφικτός, αλλά αξίζει να τον δοκιμάσουμε;

Πάντως, έως εδώ την επανάληψη της λέξης «όραμα» τη θεώρησα συμπτωματική.

Κατάλαβα πως πέφτω έξω, όταν άκουσα και τον πρωθυπουργό να μας ανακοινώνει ότι θα παρουσιάσει το όραμά του για τη χώρα. Επειδή, δε, το θεωρώ εντελώς απίθανο αυτοί οι τρεις να έχουν προσυνεννοηθεί, είμαι αναγκασμένος να υποθέσω ότι κάποια άλλη δύναμη, σκιώδης πλην όμως υπαρκτή, παρεισέφρησε στη φαιά ουσία τους και τους μετέτρεψε από πολιτικούς σε οραματιστές.

Δεν μπορώ να πω ότι η σκέψη με καθησύχασε. Οπως μας διδάσκει η Ιστορία, όταν οι οραματιστές αναλαμβάνουν τις τύχες των ανθρώπων, ξεσηκώνουν τόση φασαρία που σου ‘ρχεται να φύγεις και να πας αλλού. Οι οραματιστές έχουν την κακή συνήθεια να βλέπουν πράγματα που εσύ δεν μπορείς να δεις, άρα δεν μπορείς να ελέγξεις τις συνέπειες που έχουν στη ζωή σου. Συνήθως, δε, πρόκειται για ανθρώπους μάλλον βαρεμένους, σαν τον μακαρίτη τον Μακρυγιάννη, που συνομιλούσε με τον Θεό όταν άναβαν οι πληγές στο κεφάλι του. Υποθέτω ότι λίγοι από εσάς έχετε διαβάσει το «Οράματα και θάματα» του στρατηγού. Σας καταλαβαίνω. Προσπάθησα, αλλά δεν τα κατάφερα.

Θα σταθώ στα οράματα του πρωθυπουργού, διότι είναι ο μόνος από τους τρεις που προσπαθεί, αν μη τι άλλο, με τις πράξεις του να βρει τη σημασία των λόγων του. Και οφείλω να πω ότι κάπως ησύχασα όταν άκουσα ότι το όραμά του περιλαμβάνει κουμπαρά για τα νεογέννητα και απαλλαγή από φόρους για τους αγρότες. Είπε και διάφορα άλλα που μου διαφεύγουν, μάλλον επειδή συνειδητοποίησα ότι το όραμά του για την Ελλάδα διακρίνεται από σεμνότητα και ρεαλισμό. Κοινώς, ότι δεν πρέπει να ανησυχώ. Η ζωή μου δεν πρόκειται να ανατραπεί και η Ελλάδα θα μείνει ίδια.

Μετά έριξα μια ματιά στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί για να εμπνευσθεί από το όραμα του πρωθυπουργού. Ενα συνονθύλευμα από παρατρεχάμενους που κατελάμβαναν ακόμη και τους διαδρόμους της αίθουσας και μετά ξεχύθηκαν στα πέριξ για να απολαύσουν διασκεδάζοντας τα οράματά τους. Και προσγειώθηκα.

Από τα τόσα οράματα είχα ξεχάσει πως…

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΛΑΪΚΙΣΤΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: ΔΕΘα σοβαρευτούμε ποτέ!

 

Του Θάνου Τζήμερου

Σε όλα τα σοβαρά κράτη, οι διεθνείς εκθέσεις απευθύνονται σε επαγγελματίες και είναι αμιγώς θεματικές. Και μάλιστα "στενά" εξειδικευμένες. Μόνο γεωθερμία, μόνο βιομηχανικά λιπαντικά κινητήρα, μόνο βίδες και πριτσίνια.

Αν πάει κάποιος πολιτικός, θα είναι στα εγκαίνια. Θα κόψει την κορδέλα, θα ευχηθεί καλές δουλειές και θα φύγει.

Εμπορική Έκθεση, που στο ένα περίπτερο να βλέπεις τρακτέρ, στο άλλο παπλώματα, στο τρίτο μαλλί της γριάς, στο τέταρτο το Υπουργείο Εσωτερικών, και να λειτουργεί λιγότερο ως έκθεση και περισσότερο ως πολιτικό σόου, υπάρχει μόνο στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, και της ακόμα φαιδρότερης πολιτικής.

Θέλω να ελπίζω ότι, δεν μπορεί, θα αποκτήσουμε κάποια στιγμή πρωθυπουργό, που θα έχει την αίσθηση του γελοίου, και θα πει "εγώ αυτή την πολιτική Disneyland δεν την συνεχίζω. Είναι προσβολή της αισθητικής και της νοημοσύνης των πολιτών."

Και μάλιστα, πολύ ακριβή προσβολή.

Το 40% των περιπτέρων της ΔΕΘ είναι κρατικά. Το κόστος τους, μαζί με όλο το σόου (μεταφορά και διαμονή των πολιτικών και των παρατρεχάμενων, εκδηλώσεις, τραπεζώματα, ενοικίαση χώρων, τηλεοπτικά συνεργεία κ.λπ.) είναι κάποια εκατομμύρια, από τη δική μου και τη δική σου τσέπη.

Το χειρότερο, όμως, είναι ότι η ΔΕΘ επιβεβαιώνει, κάθε χρόνο, το ότι δεν μάθαμε τίποτε από την κρίση. Σε ένα κράτος που το βούλιαξε ο σοσιαλιστικός κρατισμός, οι πολιτικοί του ταγοί προσπαθούν να διορθώσουν τις στρεβλώσεις του, με περισσότερο κρατισμό! Διαγωνίζονται και διαγκωνίζονται σε ένα θλιβερό, παρακμιακό, επαρχιώτικο ρεσιτάλ παροχολογίας, που, μόνο ως επιθεωρησιακό νούμερο μπορείς να το δεις. Αλλά ξεχνούν να πουν πως αυτά που θα "δώσουν" στους πολίτες, από τους πολίτες θα τα πάρουν. Και για να ρίξουν ακόμα περισσότερη στάχτη στα μάτια, διαστρεβλώνουν και τις έννοιες.

Ακούσαμε, για παράδειγμα, τον γαλάζιο σοσιαλιστή να λέει ότι υπάρχει δημοσιονομικός χώρος, λόγω της υπεραπόδοσης της Οικονομίας! Υπεραπόδοση στην Ελλάδα, που είναι πάτος σε ανταγωνιστικότητα και σε κρατική αποτελεσματικότητα, και προτελευταία στην Ε.Ε. στην αγοραστική δύναμη των πολιτών της;

Ναι, ο ρυθμός ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας είναι πάνω από τον μέσο όρο της Ε.Ε. Αυτό όμως οφείλεται στον πακτωλό του Ταμείου Ανάκαμψης, στην τεράστια ύφεση που προηγήθηκε (catch-up effect), στον πληθωρισμό που ανεβάζει μόνο τα νούμερα και στη στασιμότητα των μεγάλων ευρωπαϊκών Οικονομιών, κυρίως της Γερμανίας.

Δεν υπεραπέδωσε λοιπόν η Οικονομία.

Η φορολογία υπεραπέδωσε, κυρίως λόγω των ηλεκτρονικών διασταυρώσεων που μείωσαν τη φοροδιαφυγή.

Τι σημαίνει όμως αυτό;

Ότι το κράτος χρειαζόταν δέκα και πήρε από τους πολίτες δώδεκα.

Είναι σωστό;

Είναι και αντιαναπτυξιακό και ανήθικο.

Έχεις δημοσιονομικό χώρο;

Κατάργησε φόρους! Δεν μπορεί κυβέρνηση που διατηρεί την προκαταβολή φόρου και το τέλος επιτηδεύματος, να καμώνεται τον γαλαντόμο πατερούλη.

Με φορολογείς μόνο και μόνο επειδή κάνω μια δουλειά, μου στραγγίζεις το κεφάλαιο κίνησης ως φόρο του επόμενου έτους που δεν ξέρω όχι αν θα έχω κέρδος, αλλά αν θα ζω καν, και τολμάς να πουλάς χουβαρδαλίκια στο πόπολο, διότι δήθεν υπεραπέδωσε η Οικονομία; Λίγο τσίπα!

Όμως και η εικόνα της υπέρβασης του στόχου των φορολογικών εσόδων είναι απατηλή. Διότι αναφέρεται στο "πρωτογενές πλεόνασμα". Δεν υπολογίζει δηλαδή τους τόκους των δανείων που έχουμε πάρει, τους οποίους φυσικά οφείλουμε να πληρώνουμε ετησίως και καταγράφονται στο "συνολικό ισοζύγιο". Με αυτούς τους τόκους, που ξεπερνούν τα 6 δισ. ευρώ, αντί για 5,725 δισ. πλεόνασμα το πρώτο επτάμηνο του 2026 έχουμε έλλειμμα 389 εκατομμύρια.

Όλοι οι πολιτικοί στη ΔΕΘ έδωσαν υποσχέσεις "αναδιανομής" του παραγόμενου πλούτου.

Την έχουμε συνηθίσει αυτή την παπάτζα και δεν μας χτυπάει ηλεκτρικό ρεύμα κάθε φορά που την ακούμε. Δεν συνειδητοποιούμε ούτε το ολοκληρωτικό της υπόβαθρο ούτε τις τερατώδεις ανακρίβειες που συμπυκνώνει.

Πρώτον, δεν υπάρχει "πλούτος", δηλαδή ποσότητα αγαθών (και υπηρεσιών) εν αφθονία.

Υπάρχει παραγόμενο προϊόν, με το σταγονόμετρο, που δεν φτάνει ούτε για "ζήτω". Και δεν αναβλύζει από καμιά πηγή, για να έρθει ο Μητσοτάκης, ο Τσίπρας και ο Ανδρουλάκης να κανονίσουν τη μοιρασιά. Το παράγει κάθε πολίτης για τον εαυτό του και την οικογένειά του, με κόπο. Και αυτό που παράγεις εσύ δεν ανήκει στην κοινωνία ή στην ανθρωπότητα. Ανήκει σε σένα. Όταν το κράτος λέει "θα επιδοτήσω αυτόν τον τομέα", παίρνει λεφτά από την τσέπη του Α και τα δίνει στον Β. Πρόκειται για καραμπινάτη ληστεία. Τη στιγμή, μάλιστα, που ο Α είναι μεροκαματιάρης που ζορίζεται για να πληρώσει τον ΦΠΑ για το γάλα του παιδιού του, ενώ ο Β, διαπλεκόμενος "επιχειρηματίας" των κομματικών διαδρόμων και των κοσμικών εκδηλώσεων.

Και οι τρεις εκδοχές του σοσιαλισμού, γαλάζιος, πράσινος και κόκκινος, "πούλησαν" στη ΔΕΘ κρατική επιχειρηματικότητα και κρατικό νταβατζιλίκι στην αγορά. Πιο σεμνά ο γαλάζιος, φόρα παρτίδα οι άλλοι δύο. Εκεί όμως που έδωσαν όλοι τα ρέστα τους ήταν το στεγαστικό.

Μήπως ασχολήθηκαν με τους λόγους που κρατούν 800.000 σπίτια και διαμερίσματα κλειστά;

Όχι βέβαια!

Ανδρουλάκης και Τσίπρας θα φτιάχνουν κρατικά σπίτια και θα τα μοιράζουν στον κοσμάκη.

Ο Μητσοτάκης θα σου απαγορεύει (όπως κάνει ήδη) να χρησιμοποιείς την περιουσία σου με τον τρόπο που θεωρείς καλύτερο. (Ναι, το Airbnb δημιουργεί προβλήματα στους άλλους ενοίκους της πολυκατοικίας. Αν όμως πρόκειται για μονοκατοικία, κανένας δεν έχει δικαίωμα να μου πει πώς θα την αξιοποιώ. Κανένας!) Αλλά θα σου δώσει λεφτά για το "Σπίτι μου ΙΙΙ", που έρχεται με διευρυμένα κριτήρια (νέοι έως… 55 ετών). Μολονότι τα προγράμματα "Σπίτι μου Ι & ΙΙ" έκαναν τεράστια ζημιά, διότι ανέβασαν τεχνητά τη ζήτηση, άρα και τις τιμές για όλους, οι κρατιστές επιμένουν στη μόνη συνταγή που ξέρουν: επιδοτήσεις.

Ο rebranded όρισε και τους τομείς που θα επιδοτήσει την επόμενη δεκαετία: φάρμακα, τρόφιμα, logistics κ.λπ. Γιατί θα πρέπει επενδύσεις, που υποτίθεται ότι έχουν αναπτυξιακές προοπτικές, να γίνουν με λεφτά του φορολογούμενου;

Έβαλε και τη μεταποίηση στους στόχους του, που είναι τομέας εντάσεως εργασίας. Να μας πει πώς θα ανταγωνιστούμε τα 5 δολάρια μεροκάματο που παίρνουν στο Μπαγκλαντές.

Έβαλε και τα "κρίσιμα υλικά". Δηλαδή ορυκτά. Πώς θα τα πάρουμε χωρίς εξορύξεις, στις οποίες ο τσιπροσυριζαϊκός εσμός ήταν πάντοτε σφόδρα αντίθετος;

Το να μην επιδοτείται κανένας τομέας, αλλά να υπάρχουν σαφείς, απλοί, σταθεροί και διαφανείς κανόνες στην αγορά, κι ο καθένας να βάλει όσα γκολ μπορεί - ή να βγει από το παιχνίδι αν δεν μπορεί - δεν τους περνάει από το μυαλό. Επειδή δεν ζήσαμε κομμουνισμό χάσαμε την ευκαιρία να θεραπευθούμε από τη χρόνια βαριά κρατικίτιδα που κρατάει την Οικονομία μας κλινήρη σε όλη τη Μεταπολίτευση.

Θα αναφέρω, επιγραμματικά, τις τοξικές στρεβλώσεις που αυτή η πατέντα προκαλεί στην Οικονομία, ελπίζοντας ότι κάποιοι θα μπουν στον κόπο να σκεφτούν πέρα από τις κρατικιστικές παρωπίδες και το εκλογικό όφελος:

- Υπονομεύει τον ελεύθερο ανταγωνισμό. Οι επιδοτούμενες επιχειρήσεις αποκτούν αθέμιτο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι άλλων που δεν παίρνουν κρατική βοήθεια, ακόμα κι αν οι δεύτερες είναι πιο παραγωγικές ή καινοτόμες.

- Εγκλωβίζει πόρους. Κεφάλαια και εργατικό δυναμικό διοχετεύονται τεχνητά σε αντιπαραγωγικούς τομείς.

- Παραμορφώνει τη "γεωγραφία" της αγοράς. Δημιουργούνται επιχειρήσεις όχι εκεί που υπάρχουν ευκαιρίες, αλλά εκεί που ανοίγει η κρατική κάνουλα. Στη γεωργία, καλλιεργούνται αυτά που επιδοτούνται.

- Δημιουργεί επιχειρήσεις "ζόμπι". Η κρατική στήριξη κρατάει στη ζωή επιχειρήσεις που σε κανονικές συνθήκες θα είχαν χρεοκοπήσει ή μετασχηματιστεί.

- Εμποδίζει την εξέλιξη. Μπλοκάρεται η φυσική ανανέωση της Οικονομίας, καθώς νέοι, πιο ικανοί "παίκτες" δυσκολεύονται να βρουν μερίδιο αγοράς και πόρους.

- Τσακίζει την ανταγωνιστικότητα. Οι επιχειρηματίες αφιερώνουν χρόνο, ενέργεια και πόρους όχι για να βελτιώσουν το προϊόν τους, αλλά για να το "μαγειρεύουν" σύμφωνα με τα  κριτήρια των επιδοτήσεων και να νταραβερίζονται με κυβερνητικούς, ώστε να ενταχθούν στα προγράμματα.

- Εκτρέφει τη διαφθορά. Επειδή η διαδικασία επιλογής των "δικαιούχων" γίνεται από υπουργούς και επιτροπές, το αλισβερίσι αποκτάει τα χαρακτηριστικά που συνοψίζονται στη γνωστή ασπρόμαυρη ατάκα "φάγανε, φάγανε, φάγανε".

- Στρώνει χαλί στον προστατευτισμό. Οι κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις ποτέ δεν είναι ανταγωνιστικές. Κι όταν τελειώσουν τα ευρωπαϊκά "πακέτα", θα συνεχίσουν να ζητάν κρατική στήριξη είτε με "φωτογραφική" μείωση φόρων, είτε με επιβολή δασμών σε ξένα προϊόντα είτε με διοικητικές τρικλοποδιές στους ανταγωνιστές.

- Έχει τσουχτερό εναλλακτικό κόστος. Κάθε ευρώ που δίνεται ως επιδότηση σε έναν συγκεκριμένο ιδιωτικό τομέα, λείπει από υποδομές και υπηρεσίες που ωφελούν όλους (π.χ. παιδεία, υγεία, δικαιοσύνη) ή από μια συνολική μείωση του φόρου.

- Έχει μεγάλο διαχειριστικό κόστος. Όταν το κράτος παίρνει από τον φορολογούμενο 100 ευρώ για να επιδοτήσει "δικαιούχους", σ’ αυτούς θα φτάσουν τα 80 ή και λιγότερα. Διότι όλη η διαδικασία κοστίζει. Κοστίζει, πρώτα, η είσπραξη: ΑΑΔΕ, ΔΟΥ, ΣΔΟΕ δεν δουλεύουν εθελοντικώς. Κοστίζει στους πολίτες και στις επιχειρήσεις που ξοδεύουν ανθρωποώρες και πληρώνουν λογιστές, προγράμματα τιμολόγησης κ.λπ. για να ανταποκριθούν στις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Μελέτες του ΟΟΣΑ δείχνουν ότι το συνολικό κόστος είσπραξης είναι ένα καπέλο 3% – 5% επί του φόρου. Κοστίζει επίσης η διακρίβωση των δικαιούχων του επιδόματος. Απαιτούνται διασταυρώσεις & αλγόριθμοι, ανάπτυξη ψηφιακών πλατφορμών, ανθρώπινο δυναμικό που ελέγχει δικαιολογητικά, κάνει αυτοψίες ή διαχειρίζεται ενστάσεις, μηχανισμοί για την πρόληψη της απάτης, μηχανισμοί για την έρευνα της απάτης, αφού γίνει. Για παράδειγμα, ο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν κόστισε μόνο τα ποσά που διασπαθίστηκαν. Όλος ο μηχανισμός τής, υποτίθεται, διαλεύκανσης, από τις αμοιβές των Επιτροπών της Βουλής μέχρι το ξενοδοχείο της Κοβέσι, πληρώνονται από τον φορολογούμενο. Σε οριζόντια, καθολικά προγράμματα το διαχειριστικό κόστος είναι χαμηλό, γύρω στο 1% – 3%. Όμως, σε στοχευμένα (π.χ. με εισοδηματικά ή περιουσιακά κριτήρια), μπορεί να φτάσει και το 15% του προϋπολογισμού του προγράμματος. Αν μάλιστα η επιδότηση απαιτεί πιστοποίηση ανά περίπτωση, που χρειάζεται υγειονομικές επιτροπές, ορκωτούς εκτιμητές, μηχανικούς, οικονομολόγους, δικηγόρους κ.λπ., που θα ελέγξουν τους φακέλους, το διαχειριστικό κόστος μπορεί να ξεπεράσει το 25%. Χωρίς να υπολογίσουμε το κόστος που επιβαρύνει τον ίδιο τον αιτούντα (παράβολα, αμοιβές μηχανικών, λογιστών κ.λπ. για τη σύνταξη του φακέλου, εργατοώρες που χάνονται σε πλατφόρμες και υπηρεσίες). Σε μικρά επιδόματα, το κόστος της αίτησης μπορεί να απορροφήσει έως το 30% της αξίας του ίδιου του επιδόματος, γι' αυτό πολλοί δικαιούχοι αδιαφορούν. Πέρα από το διαχειριστικό κόστος, υπάρχει και το "νεκρό βάρος της φορολογίας". Όταν βουτάς €100 από την παραγωγική οικονομία για να τα δώσεις ως επιδότηση, η συνολική ζημιά στην οικονομική δραστηριότητα (λόγω αντικινήτρων για εργασία και επένδυση) υπολογίζεται στα €120 με €130.

Υπάρχει κι ένας ακόμα λόγος που κάνει αυτή την πατέντα καταστροφική: το κράτος δεν είναι επενδυτής. Οι γραφειοκράτες και οι πολιτικοί δεν έχουν το DNA που επισημαίνει ευκαιρίες, καινοτομεί και παίρνει ρίσκο. Κατά κανόνα "ποντάρουν" σε τεχνολογίες ή τομείς που αποδεικνύονται ξεπερασμένοι μετά από λίγα χρόνια, σπαταλώντας τεράστια δημόσια κεφάλαια.

Οι κρατικές επιδοτήσεις με κριτήρια είναι πάντα άδικες για όσους βρίσκονται στο "σύνορο". Οι δικαιούχοι του προγράματος "Σπίτι μου Ι" ήταν από 25 έως 39 ετών. Κάποιος, για μια μέρα διαφορά στην ημερομηνία γέννησης, έβγαινε απ' έξω. "Το Σπίτι μου ΙΙ" επεξέτειναν το όριο ηλικίας στα 50 χρόνια και το "Σπίτι μου ΙΙΙ" θα πάει στα 55! Στην οικονομική θεωρία, αυτές οι αδικίες περιγράφονται με τον όρο Threshold Effects (φαινόμενα κατωφλίου). Προκαλούν και επικίνδυνες παρενέργειες. Παράδειγμα: εξήγγειλε ο γαλάζιος σοσιαλιστής κατάργηση του ΕΝΦΙΑ για οικισμούς μέχρι 2000 κατοίκους. Υπάρχει λοιπόν ένας οικισμός με 1999 κατοίκους. Και γεννιούνται δύο παιδιά. Ή ένα ζευγάρι συνταξιούχων φεύγει από την Αθήνα για να εγκατασταθεί εκεί. Πώς νομίζετε ότι θα υποδεχθεί το υπόλοιπο χωριό τέτοιες αλλαγές, όταν συνεπάγονται ακύρωση της απαλλαγής για όλους; Βάζω στοίχημα ότι αν  αυτό το μέτρο διατηρηθεί μέχρι την επόμενη απογραφή, θα έχουμε τσουνάμι μεταδημοτεύσεων.

Παρόμοιες παρενέργειες προκαλούν και τα εισοδηματικά κριτήρια. Αν το όριο της επιδότησης είναι π.χ. €16.000 και κάποιος δικαιούχος παίρνει €15.800, πώς νομίζετε ότι θα υποδεχθεί μια αύξηση που θα πάει το εισόδημά του στα €16.200; Δημιουργείται έτσι μια "παγίδα φτώχειας".

Το ίδιο αποτέλεσμα έχουν οι επιδοτήσεις σε ανέργους. Σε μια χώρα με μεγάλο ποσοστό ανεργίας, το μεγαλύτερο πρόβλημα για τις επιχειρήσεις είναι να βρουν εργαζόμενους. Όλοι οι ενδιαφερόμενοι ζητάν να δουλέψουν με μαύρα για να μην χάσουν τα επιδόματα. 

Ποιο μέτρο είναι και αναπτυξιακό και δίκαιο και με μηδενικό διαχειριστικό κόστος και χωρίς καμμία παρενέργεια;

Η οριζόντια μείωση φόρων! Το χρήμα απλώς δεν φεύγει ποτέ από την τσέπη σου. Όμως οι σοσιαλιστές όλων των χρωμάτων ποντάρουν στην άγνοια του μέσου πολίτη για οικονομικά θέματα, και, φυσικά, στο πολιτικό όφελος, καθώς την επιδότηση την βλέπουν αυτοί που την παίρνουν, ενώ το κόστος της διαχέεται αόρατα σε όλη την κοινωνία.

Όλοι οι περφόρμερς της ΔΕΘ παρουσίασαν την πρότασή τους για τον κατώτατο μισθό. Δεν έχουν καταλάβει ότι το επίπεδο αμοιβών το καθορίζει η προσφορά και η ζήτηση στην αγορά εργασίας και όχι μια κυβερνητική απόφαση. Η "αγορά" δεν είναι ένα συμπαγές υλικό και δεν έχει ούτε ενιαία πορεία ούτε τις ίδιες αντοχές. Όσες επιχειρήσεις μπορούν, δίνουν πολύ πάνω από τον κατώτατο. Όχι από φιλανθρωπία, αλλά για να κρατήσουν τα στελέχη τους και να μην τους τα πάρει ο ανταγωνισμός. Όσες δεν μπορούν, και είναι ίσα βάρκα - ίσα νερά, με την αύξηση του κατώτατου θα κλείσουν. Ή θα συμφωνήσουν με τους εργαζόμενους να μην βρεθούν όλοι άνεργοι, και η αύξηση θα μείνει στα χαρτιά.

Εδώ  και εδώ,  σε άρθρα μου, του 2013 και του 2018, αναλύω το παραλογισμό του κρατικώς οριζόμενου κατώτατου μισθού και τις στρεβλώσεις που δημιουργεί, εις βάρος, τελικά, όσων διατείνεται ότι "προστατεύει". Σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Κι αφού δίνουμε λεφτά στους φτωχούς, τι άλλο πρέπει να κάνουμε για να είμαστε σωστοί σοσιαλιστές;

Να τα πάρουμε από τους πλούσιους!

Ποιος όμως είναι πλούσιος;

Εδώ σε θέλω. Η προσπάθεια του επίτιμου διδάκτορα της τούρκικης ιδιωτικής σχολής Κοτς να ορίσει τους αιμοδότες του "προγράμματός" του μόνο ως μπαλαφάρα στο Δελφινάριο μπορεί να σχολιαστεί. Στην αρχή ήταν η ακίνητη περιουσία. Μετά οι 20 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις. Ύστερα πάλι η ακίνητη περιουσία, οι θυρίδες, οι καταθέσεις, ανάλογα με την έμπνευση της στιγμής. Ακόμα το ψάχνει.

Το ότι ο πλούσιος φορολογήθηκε (και μάλιστα πολύ) για όσα έχει στην τράπεζα και δεν έχεις δικαίωμα να του τα πάρεις είναι δύσκολο να το αντιληφθούν οι απόφοιτοι της ΚΝΕ που χωρίζουν τον κόσμο στους καλούς φτωχούς και στους κακούς πλούσιους. Πού να τους πεις και ότι αν κυνηγάς τους παραγωγικούς επειδή βγάζουν χρήματα θα σηκωθούν να φύγουν και θα μείνεις με τους δικαιούχους των επιδομάτων.

Ο μονομάχος του πράσινου ήλιου απέφυγε αυτές τις κακοτοπιές με μια πονηρή ντρίπλα: θα φτιάξει, λέει, "μηχανισμό έκτακτης φορολόγησης υπερκερδών"!

Έβγαλες περισσότερα από όσα επιτρέπουν οι μπολσεβίκοι;

Θα έρχονται και θα σου τα κατάσχουν. Να είσαι και ευγνώμων, διότι κάποτε, αφού σου έπαιρναν τη σοδειά, σε εκτελούσαν και ως εχθρό του λαού.

Ο πρόεδρος του μικρού και ευέλικτου 62μελούς Υπουργικού Συμβουλίου δεν έχει τέτοια προβλήματα ορισμού. Φορολογεί τους πάντες με όλους τους φόρους των προκατόχων του, που ως αντιπολιτευόμενος, πριν το 2019, κατακεραύνωνε ως παράλογους και αντιαναπτυξιακούς. Είναι χρηματάκια κι αυτά που μπαίνουνε, που έλεγε και μια ψυχή. Άλλωστε το κράτος έχει δαπάνες για τους κομματικούς στρατούς που όλα τα κόμματα διόρισαν και για τις πρόωρες συντάξεις τους, για τις οποίες στη ΔΕΘ, ΔΕΘακούσετε ποτέ.

Έτσι το μικρό γαλατικό χωριό μας …