"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίων Τσιπρο-παρατρεχάμενων εθνικών σουργελοκατσαπλιάδων κωμωδία (οι άνθρωποι είναι πιο ηλίθιοι ακόμα και από τον πανηλίθιο αρχηγό τους!)

Σαν σήμερα (5/9/ΧΧΧΧ)


1774: Δύο μήνες μετά την ανεξαρτησία των ΗΠΑ, το κογκρέσο μετονομάζει τις Ηνωμένες Αποικίες σε Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
1962: Θεμελιώνεται το γκολφ της Γλυφάδας.
1972: Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, άραβες τρομοκράτες του κινήματος «Μαύρος Σεπτέμβρης» επιτίθενται στο Ολυμπιακό Χωριό, σκοτώνοντας δύο μέλη της ισραηλινής ολυμπιακής ομάδας. Αργότερα, εννιά Ισραηλινοί, πέντε τρομοκράτες και ένας Δυτικογερμανός αστυνομικός, σκοτώνονται στις συγκρούσεις που έγιναν στο αεροδρόμιο του Μονάχου.
 
1997: Ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, Χουάν Αντόνιο Σάμαραγκ, ανακοινώνει ότι η Αθήνα είναι η πόλη που θα διοργανώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

1946: Γεννιέται ο Φρέντι Μέρκιουρι, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Φαρόκ Μπουλσάρα, τραγουδιστής του ροκ συγκροτήματος «Queen».

1997: Πεθαίνει η Μητέρα Τερέζα, καθολική μοναχή με σπουδαίο φιλανθρωπικό έργο στην Ινδία. Το κοσμικό της όνομα ήταν Άγκνες Μπογιατζίου και ανήκε στην αλβανική μειονότητα της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας.
 
 
 
 


2021 Φεύγει από τη ζωή ο επιχειρηματίας - οινοποιός  Βασίλης Κουρτάκης. Κορυφαία και πολυσχιδής προσωπικότητα του Ελληνικού Κρασιού, ο εκλιπών συνέβαλε καθοριστικά να ανοίξει ο δρόμος του εμφιαλωμένου κρασιού στην Ελλάδα την δεκαετία του ’60, γυρνώντας από την Γαλλία με σπουδές οινολογίας και αναλαμβάνοντας την οικογενειακή οινοποιία της Αττικής, η οποία εξελίχθηκε σήμερα ως «Ελληνικά Κελλάρια Οίνων» σε μια από τις μεγαλύτερες οινοποιίες της χώρας μας.

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΣΤΑΛΙΝΟ-ΠΑΠΑΤΖΗΔΕΣ: «Πατριωτική εισφορά»… Αντε πάλι!

https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2026/09/PATRIOTIKH_EISFORA.jpg  

Της ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Ο πλούτος, ο πλούτος. Αχ, ο άτιμος ο πλούτος! Αυτόν που «έδειξαν» και ο Αλέξης και ο Νίκος… Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. Οι αυθάδεις κοινωνικές ανισότητες.

Πόσος όμως είναι, ρε γαμώτο, αυτός ο πλούτος;

Ας αρχίσουμε από τη μεγάλη, την παγκόσμια εικόνα.

Το 2024, όπως λένε οι γραφές, μόλις το 1,6% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει (ας το πούμε χονδρικά) το 50%, του παγκόσμιου πλούτου. Φαντάσου συγκέντρωση πλούτου!

Πάμε όμως τώρα και στην έρμη χώρα μας.

Σύμφωνα με τις φορολογικές δηλώσεις, ο αριθμός των φυσικών προσώπων που δηλώνουν καθαρό εισόδημα πάνω από 1.000.000 ευρώ στην Ελλάδα είναι, κυμαινόμενο διαχρονικά, σε λιγότερους από 500 έως 1.000 φορολογούμενους νοματαίους.

Το φαντάζεστε;

Αν εξαιρέσεις, δε, τα τρία-τέσσερα ονόματα τα ριζωμένα πλούτου, όλοι οι άλλοι, εκ των 500 πολιτών, πάνε κι έρχονται, ως «σειρές» πλουσίων που αυτοαναφλέγονται ανά τα χρόνια. Σε αντίθεση, το 70% των φορολογουμένων δηλώνει ετησίως εισόδημα κάτω από 10.000 ευρώ. Κυρίως για να έχουμε να κοροϊδευόμαστε.

Συνεχίζουμε… Μόλις το 0,1 του πληθυσμού δηλώνει εισόδημα άνω των 100.000 ευρώ ετησίως.

Βέβαια τα νούμερα «πλούτου» αλλάζουν, αν υπολογίσουμε την ακίνητη περιουσία. Καθώς, βάσει ΕΝΦΙΑ, χιλιάδες Ελληνες διαθέτουν «πλούτο» αυτού του είδους. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν αντίστοιχα υψηλό, ετήσιο, ρευστό εισόδημα.

Γιατί σας αραδιάζω όλα αυτά τα νούμερα;

Ακουσα τον Αλέξη Τσίπρα, στο rebranding του στη Θεσσαλονίκη, να διατυμπανίζει το μέτρο της πατριωτικής εισφοράς.

Εδώ κολλάει το «Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου».

Γιατί;

Είναι ολοφάνερη η έκταση της φοροδιαφυγής. Οσο, όμως, και ολοφάνερη είναι η βεβαιότητα του πολίτη ότι τα λεφτά των όποιων κόπων του, τα παραδίδει διαχρονικά σε «σουρωτήρια». Δηλαδή δεν εμπιστεύεται το κράτος, ως έναν ασφαλή, έντιμο «κουμπαρά», που αν του φανερώσει την εισοδηματική αλήθεια του, θα σεβαστεί την εισφορά του και θα την ανταποδώσει δίκαια.

Αυτό, εν μέρει, είναι αλήθεια αλλά ίσως και να μην έχουμε αντίληψη τού τι γίνεται στον «έξω» από μας κόσμο, και πόσο τυχεροί είμαστε σε πολλά, ακόμα και στον κλάδο της υγείας που συχνά στηλιτεύουμε. Αυτό που απολύτως όμως παραδέχομαι είναι ότι σε τίποτα δεν υφίσταται μεθοδικότητα. Ακόμα και στα καλά, διακρίνεις την έλλειψη μεθοδικότητας ώστε να μην εξασφαλίζεται η συνέχειά τους. Ενα παρεμπιπτόντως, ένα ευκαιριακό «τσάτρα πάτρα».

Ωστόσο αυτή η κουβέντα είναι κάτι σαν «η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα».

Ξέρετε τι έχω αντιληφθεί μια ζωή;

Το πιο «ευκολάκι» σύνθημα τεμπέληδων πολιτικών αρχηγών είναι η ιαχή «Ο πλούτος, ο πλούτος!». (Ενώ συγχρόνως μπορεί να πριμοδοτούνται από τον πλούτο). Λες και «πιάνει τόπο» η αιώνια υποδαύλιση της στενόμυαλης ζηλοφθονίας. Της κατσίκας του γείτονα.

Το θέμα είναι να ωριμάσουμε, προχωρώντας σε άλλο στάδιο ιαχών. Την καρποφορία πλούτου. Σε περισσότερους των 500 πολιτών. Γιατί ο πλούσιος, πέραν του έρμου σαρκίου του, «εξαναγκάζεται» να μοιράσει πλούτο, όσο και σφιχτός, όπως και κωμικά συνηθίζεται, να είναι. Αναφέρομαι, λοιπόν, ως μόνη διέξοδος, στην ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας, της παραγωγικότητας, του εμπορίου… Στοιχεία που έχει ο Ελληνας, που στροφάρει εμπορικό δαιμόνιο, τσαγανό.

Πού πας, ρε Καραμήτρο, με 500 –άντε 1.000– πλουσίους δηλωμένους. Πες το «πατριωτική εισφορά», πες το όπως θες! Πάρ’ τους τα και όλα, μωρέ! Χτύπα τους κάτω σαν χταπόδια, να μάθουν να είναι πλούσιοι, οι παλιάνθρωποι! Εξασφαλίζει αυτό μέλλον στη χώρα;

Το θέμα είναι να αποδεχτούμε αιώνων «μπαγαποντιές». Στα σκοτάδια του προβολέα «Τον πλούτο, τον πλούτο» διακινείται πολύ μαύρο χρήμα δήθεν φτωχών, πολύ μικρομεσαία διαπλοκή. Μαφίες πάνε και έρχονται. Για τη φοροδιαφυγή, αλλά και τα βήματα που ευτυχώς έχουν γίνει επί του πεδίου αυτού, θα πούμε κάτι;

Περιουσιολόγιο; Εκεί όλοι ζάπλουτοι!

Ας ακουμπήσουμε και τα ρολόγια και τα δακτυλίδια στο τραπέζι. Σώζει; Ανοίγει δουλειές, ανοίγει χρηματοδοτήσεις; Επιστρέφει Ελληνες στην Ελλάδα; Στρέφει τα επενδυτικά μάτια διεθνών πλουσίων στη χώρα μας;

Η δαιδαλώδης μας καθημερινότητά είναι απωθητική και δραματικά κουραστική. Η ομόνοια, η μη τοξικότητα, η συνεπής αντιπολίτευση, η κοινή στοχοπροσήλωση σε αυτονόητα… 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΠΑΠΑΤΖΗΔΕΣ: Ο γητευτής των χαζών ξαναχτυπά!

Image 

Image

Γράφει ο Κύριος Πρόεδρος 

 

Καλημέρα πολίτες. 

Ο πιο χαζός πολιτικός γκάνγκστερ που πέρασε ποτέ από αυτή τη χώρα έκανε προχθες μια υπέροχη εκδήλωση για να σας θυμίσει κάτι απλό:
πόσο ηλίθιος είσαι, πόσο επιμένεις να είσαι ηλίθιος, πόσο γουστάρεις να είσαι ηλίθιος και πώς τελικά έχεις κάνει την ηλιθιότητα τρόπο ζωής.

Η ουσία είναι πολύ απλή.

Ξέρετε ότι λέει ψέματα. 

Ξέρει ότι λέει ψέματα. 

Ξέρει ότι ξέρετε ότι λέει ψέματα. 

Κι εσείς συνεχίζετε σαν κουτορνίθια να χειροκροτάτε.

Έναν άνθρωπο χαλασμένο, φαντασμένο, με ένα ατελείωτο κόμπλεξ , που θέλει να επιστρέψει για να σε τελειώσει γιατί απλά δεν πρόλαβε. Κι εσείς θα πληρώσετε πάλι τον λογαριασμό, ενώ εκείνος θα κάθεται στο ωραίο του γραφείο και θα αναρωτιέται πώς θα μπορούσε να το είχε κάνει ακόμα χειρότερα.

Για την μπροστινή σειρά, πάλι, σκέφτομαι πώς κρατήθηκαν και δεν έσκασαν στα γέλια σε κάθε πρόταση του, βλέποντας για άλλη μια φορά τα ίδια κουτορνίθια να μαζεύονται. 

Επίσης, κάντε μου μια χάρη όσοι πήγατε στην εκδήλωση.

Σας παρακαλώ, μην πάρετε καμία σοβαρή απόφαση για την οικογένειά σας, το παιδί σας ή τον ίδιο σας τον εαυτό.

Αν ακόμα ακούτε τον Αλέκο και χειροκροτάτε τότε...

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΠΑΠΑΤΖΗΔΕΣ: Το 1% των 100 ευρώ, του 1%

Image

 

Toυ Δημήτρη Καμπουράκη

«Πόσο θα βάλει στα κρατικά ταμεία το 1% για κάθε 100 ευρώ περιουσίας, του 1% των πλουσιότερων Ελλήνων;» ρώτησα έναν από τους εκπροσώπους της ΕΛΑΣ που βγήκαν στην mediaκή ρούγα χθες για να «εξηγήσουν» τι εννοούσε ο Αλέξης στην ομιλία του.

 «Πρέπει πρώτα να φτιαχτεί περιουσιολόγιο, για να μπορέσω να δω την περιουσία τους και μετά να σας δώσω τα κρατικά έσοδα απ’ αυτήν», μου απάντησε.

«Μα αφού δεν ξέρετε, γιατί μας έβαλε να στραγγαλίζουμε το μυαλό μας μ’ αυτό το «1% επί 100 επί 1%», προσπαθώντας να καταλάβουμε ποιους θα φορολογήσει και πόσα θα εισπράξει» ξαναρώτησα εγώ εμβρόντητος.

«Μα δεν χρειαζόταν» μου απάντησε. Οι εισπράξεις από τον πατριωτικό φόρο δεν έχουν υπολογιστεί στις παροχές που ανακοίνωσε ο Πρόεδρος. «Ό,τι βγάλουμε απ’ αυτόν, θα είναι παραπάνω απ’ αυτά που έχουμε υπολογίσει ήδη και θα πάνε σε νέες ελαφρύνσεις».

Εκεί πια, ακόμα κι ο παλιός ροκάς που τραγουδούσε «where is my mind;» χάνει την νηφαλιότητα του και εξεγείρεται. Διότι άνθρωπος είναι κι αυτός, πόσο ν’ αντέξει; Εντάξει, αν τύχει να είναι γιατρός ή δάσκαλος ή φοιτητής περιφερειακού πανεπιστημίου, ενδεχομένως να δώσει τόπο στην οργή μπροστά στην πιθανότητα να τσιμπήσει κανένα 500κάκι ή 300ράκι από την γαλαντομία του Αλέξη. Αλλά αν ανήκει σε κάποια άλλη τάξη ή στρώμα;

Βεβαίως, και πριν δέκα χρόνια κάτι ανάλογο του χε υποσχεθεί του γιατρού και του καθηγητή κι ύστερα, αντί να πάρει ένιωσε την Συριζαϊκή χερούκλα να του αδειάζει την τσέπη κι απ’ αυτά που είχε, αλλά εκεί ακριβώς ελπίζει. Ότι ο Πρόεδρος δεν θα του την ξανακάνει, διότι τότε θα τον κακοχαρακτηρίσει οριστικά και αμετάκλητα, οπότε το επόμενο (δεύτερο ή τρίτο;) Τσιπροριμπράντιγκ θα δυσκολέψει πολύ. Άρα κάτι θα δώσει. Από πού; Ε καλά τώρα, κάποια μοχλεύσει θα βρει να κάνει… του κερατά.

Θαρρείτε πως κάνω πλάκα;

Καθόλου. Εδώ ο τύπος μας δουλεύει ψιλό γαζί, μπερδεύει επίτηδες άμεσα σχέδια, με τετράχρονα, οκτάχρονα και δεκάχρονα, για να μην μπορεί κανείς να καταλάβει τι λέει και πόσο κοστίζουν αυτά που υπόσχεται.

Κι αφού λέει σε όλους αυτά που θέλουν ν’ ακούσουν, αφού αφήνει τους αριστερούς με την υποψία ότι θα κρατικοποιήσει την ΔΕΗ και τους κεντρώους με την υπόσχεση για ελεύθερη οικονομία με καπιταλιστικούς κανόνες, αυτός…

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΠΑΠΑΤΖΗΔΕΣ: Ο σκληρός πυρήνας του Τζοκόντου

Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ 

Οι δημοσκοπήσεις δίνουν ένα 15-17% στον Αλέξη Τσίπρα, σωστά; 

Άρα αν κάτσει ένα τυχαίο δείγμα δέκα ατόμων σ’ ένα τραπέζι, οι σχεδόν δυο απ’ αυτούς ψηφίζουν Τσίπρα. Ναι αλλά δεν το λένε. Εγώ δηλαδή, όλο αυτό τον καιρό που συζητώ με κόσμο, δεν βρήκα άτομα που μου δήλωσαν ευθαρσώς «ο Τσίπρας είναι η λύση μας» ή πολύ περισσότερο «εγώ θα ψηφίσω τον Αλέξη»

Βρήκα πάρα πολλούς να επικρίνουν ή να βρίζουν τον Μητσοτάκη, βρήκα κάποιους λίγους που επιμένουν να λένε «εγώ ψηφίζω ΠΑΣΟΚ», σπάνια κάποιον να λέει «Βελόπουλος» ή «Ζωή», αλλά κόσμο να δηλώνει καθαρά «είμαι με τον Τσίπρα» εγώ δεν πέτυχα. 

Να είναι ο κύκλος και οι παρέες μου; 

Δεν το νομίζω, συζητώ με πολύ άσχετο κόσμο, που συχνά με πλησιάζει αυτός, όχι εγώ. 

Προφανώς δεν αμφισβητώ το δημοσκοπικό ποσοστό που του δίνουν οι εταιρείες, απλώς καταλαβαίνω ότι οι οπαδοί και ψηφοφόροι του Τσίπρα είναι κρυμμένοι μέσα στον γενική αντιμητσοτακική μάζα. Και ότι τους είναι ευκολότερο να χρησιμοποιούν ως όπλο την γενική κριτική κατά του Μητσοτάκη, παρά να πουν ευθέως ότι στην θέση του προτείνουν να ξανάρθει ο Αλέξης

Φοβούνται τις αντιδράσεις, δεν έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και στην πολιτική τους θέση;  

Προφανώς.

Ναι, είναι ευκολότερο να κάνουν αρνητική κριτική, πλην όχι προσφορότερο. Διότι ένας αρχηγός που οι οπαδοί του διστάζουν να πουν δημοσίως το όνομα του, οπότε τον σιγοντάρουν δια της τεθλασμένης ή ροκανίζοντας υπογείως τον βασικό του αντίπαλο, απέχει πολύ από το να είναι ηγέτης. 

Ο Τσίπρας ήταν ηγέτης παλιότερα, υπήρχαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που έλεγαν το όνομα του με περηφάνια. Η διακυβέρνηση και η μετέπειτα αντιπολίτευση του, ρευστοποίησαν αυτό το πολιτικό του κεφάλαιο. Τώρα που επανήλθε ριμπραντιασμένος, το επανέφερε; 

Ούτε κατά διάνοια απαντώ εγώ. 

Έχει πρόβλημα. Μήτε τον εαυτό του «καθάρισε», μήτε την ομάδα του επέβαλε, μήτε τους οπαδούς του φανάτισε. Κάθισε μεν πάνω από το 15%, αλλά μάλλον αθροίζοντας μόνο τα σιωπηλά απομεινάρια του πάλαι ποτέ κραταιού ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δεν αρκεί για τα μεγαλεπήβολα σχέδια του. 

Θα με ρωτήσετε,
«δηλαδή βρίσκεις πολλούς που λένε ευθαρσώς ότι θα ψηφίσουν Μητσοτάκη;». 

Ναι, κάμποσους. Ο Κυριάκος έχει σκληρό πυρήνα, ο Ανδρουλάκης επίσης έχει σκληρό πυρήνα (μικρότερο), ο Αλέξης όμως δεν έχει. Ακόμα ίσως; Δυσκολεύομαι να το πιστέψω, προς αποσυσπείρωση τον βλέπω να πηγαίνει, παρά προς συσπείρωση. Οι επόμενες δημοσκοπήσεις θα δείξουν.

 Πάντως, αν περιμένει από την ΔΕΘ...

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΠΑΠΑΤΖΗΔΕΣ: Ό,τι και να πει ο καιροσκόπος Τσίπρας, ψέμα θα είναι

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Τσιπρόκιο (το): Αυτός που λέει συνέχεια ψέματα.
«Είναι πάντα χρήσιμο να ακούς τι λέει ένας τσιπρόκιο, έτσι ώστε να ξέρεις τι δεν είναι αλήθεια». Αυτός που προσπαθεί να ξεγελάσει προκειμένου να αποκομίσει κέρδος, απατεώνας. «Σε μάστιγα έχουν εξελιχθεί οι τηλεφωνικές απάτες από τσιπρόκια που προσποιούνται τους τεχνικούς του ΔΕΔΔΗΕ».

Άνοιξε, θεία

Αυτά που διαβάζετε τα γράφω πριν από την παράσταση του μπροέδρου Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Όλοι ξέρουμε πως ό,τι κι αν πει ο αρχηγός της ΕΛΑΣ —του Αλέξη, όχι του κυρίου Μιχάλη— δεν θα ισχύει και το να τον πιστέψεις είναι το αντίστοιχο του να πέσεις θύμα απάτης από τους
«άνοιξε, θεία, από τον ΔΕΔΔΗΕ είμαστε» εις διπλούν.

Ο άνθρωπος έχει αποδείξει ότι δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας αδίστακτος καιροσκόπος, που θα ισχυριστεί οτιδήποτε κρίνει ότι μπορεί να τον ωφελήσει.  

Αν κάποιον πραγματικά απασχολούν οι εμφανίσεις Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, αυτός είναι ο ανταγωνιστής του για την ηγεσία του συριζαϊκού κόζμου της χώρας, ο σύντροφος Ανδρουλάκης.

Βλέπετε, ο καημένος ο πρόεδρος του πράσινου ΣΥΡΙΖΑ τα έχει καταφέρει έτσι, ώστε αντί να ανταγωνίζεται τον Μητσοτάκη για την πρωθυπουργία, να παλεύει να...

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ο Αλέξης Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη: ένα déjà vu και μια φάρσα της ιστορίας

Από το  Manifesto NewsRoom

Ο Αλέξης Τσίπρας φόρεσε και πάλι τη μάσκα του… μεσσία και έρχεται έτοιμος να σώσει τη χώρα αντιμετωπίζοντας τους πολίτες ως… ιθαγενείς.


Η παρουσίαση του προγράμματος του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη ήταν ακριβώς αυτό: ένα πρόγραμμα Θεσσαλονίκης που απλά δεν ανακοινώθηκε στη ΔΕΘ, αλλά σε ξενοδοχείο. Όσοι/ες κατάφεραν να το ακούσουν ή έστω άκουσαν μέρος του είναι βέβαιο ότι σκέφτηκαν πως πραγματικά η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα.

Και στην περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα αυτό γίνεται για τρίτη ή τέταρτη φορά. Οι ίδιες υποσχέσεις διανθισμένες με πολλά δισ. δόθηκαν, τα ίδια λόγια χρησιμοποιήθηκαν, λίγες παραλλαγές υπήρξαν, όμως στην ουσία η παρουσία του στη Θεσσαλονίκη ήταν ένα déjà vu που ίσως προκάλεσε και μια ανατριχίλα σε κάποιους.

Το θετικό είναι πως δεν έχουμε 2014, αλλά 2026. Όπως επίσης ότι εκτός από αυτούς που δεν θυμούνται την περίοδο της διακυβέρνησης από τον ίδιο είναι λίγοι μπροστά στη μεγάλη σιωπηρή πλειοψηφία που γνωρίζει από πρώτο χέρι τι σημαίνει Θεσσαλονίκη, πρόγραμμα και Τσίπρας.

Σε κάθε περίπτωση, η ουσία είναι πως ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει αλλάξει. Όπως και ότι αδυνατεί να ξεφύγει από τον λαϊκισμό και την καταστροφολογία αλλά και από την αλαζονεία με την οποία πορεύεται πολιτικά. Αντιμετωπίζει τους πολίτες με τρόπο υποτιμητικό και αυτό φαίνεται από τα όσα είπε παρουσιάζοντας το… όραμά του για να αλλάξει τη χώρα.

Η παρουσίασή του έδειξε ότι στόχος του είναι να εμφανιστεί ως κάτι νέο. Ως πολιτικός που δεν έχει κυβερνήσει τη χώρα. Και ότι όσα υπόσχεται είναι αυτά που είχε υποσχεθεί αλλά ποτέ δεν έκανε, ρίχνοντας τις ευθύνες σε όλους τους άλλους, ακόμη και στους τότε στενούς συνεργάτες του.

Απευθύνθηκε στους πολίτες με τη λογική του
«αν είχα να δώσω 50 δισ. ευρώ θα εκλεγόμουν μέχρι να βαρεθώ», αλλά και σε αυτή του «δεν κατάλαβαν τι ψήφισαν» κάθε φορά που έχανε τις εκλογές από το 2019 και μετά.

Ναι, ευήκοα ώτα θα βρεθούν. Υπήρχαν ήδη. Ναι, κάποιοι θέλουν να ακούν ωραία λόγια και υποσχέσεις. 

Ευτυχώς είναι μειοψηφία. Και...

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Άλλαξε ο Μανωλιός και φόρεσε την πατρίδα

Uploaded Image

  

Γράφει ο Αλέξανδρος Σκούρας

Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Αυτή είναι ίσως η καλύτερη περίληψη του οικονομικού προγράμματος που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη.

Στο παλιό λεξιλόγιο της Αριστεράς η αναδιανομή λεγόταν αλληλεγγύη

Στο καινούργιο βαφτίζεται πατριωτισμός. Έτσι αποκτήσαμε την «Πατριωτική Εισφορά» και μάθαμε ότι η δίκαιη κατανομή του πλούτου αποτελεί πλέον περίπου εθνικό καθήκον. Η συσκευασία άλλαξε. Το προϊόν παραμένει εντυπωσιακά γνώριμο.

Το πρόγραμμα προβλέπει παρεμβάσεις 7,39 δισ. ευρώ στην τετραετία, νέο Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, νέες δημόσιες χρηματοδοτήσεις και φυσικά νέα φορολογικά έσοδα. Ο Τσίπρας επιμένει ότι όλα είναι κοστολογημένα και ότι καμία μόνιμη παροχή δεν θα γίνεται χωρίς μόνιμη πηγή χρηματοδότησης. Αυτό ασφαλώς είναι πρόοδος σε σχέση με τα λεφτόδεντρα της περιόδου 2012 με 2015. Δεν μετατρέπει όμως την παροχολογία σε μεταρρύθμιση.

Υπάρχει μάλιστα μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα στιγμή στην ομιλία του. Ο Τσίπρας τόλμησε επιτέλους να διεκδικήσει καθαρά την έξοδο της Ελλάδας από τα μνημόνια.
«Εμείς βγάλαμε τη χώρα από τα μνημόνια», είπε

Και πολύ καλά κάνει που το λέει. Διότι έτσι μπορούμε επιτέλους να συμφωνήσουμε και στο υπόλοιπο της πρότασης.

Ο Αλέξης Τσίπρας έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια επειδή προηγουμένως εφάρμοσε με επιτυχία τα σκληρότερα και πιο αχρείαστα μνημόνια, αφαιμάζοντας τους Έλληνες φορολογουμένους. 

Ο άνθρωπος που ανέβηκε στην εξουσία υποσχόμενος ότι θα τελειώσει τη λιτότητα κατέληξε να γίνει ένας εξαιρετικά αποτελεσματικός εφαρμοστής της. Αν θέλει σήμερα το παράσημο της εξόδου, πρέπει να πάρει μαζί και τον λογαριασμό που πλήρωσε η μεσαία τάξη.

Ίσως γι' αυτό έχει ενδιαφέρον ότι η νέα οικονομική πρόταση μοιάζει τόσο πολύ με την παλιά συνταγή. Περισσότερη κρατική διαχείριση κεφαλαίων, περισσότερες επιδοτήσεις, περισσότερη αναδιανομή και ένας ακόμη φόρος για εκείνους που η πολιτική εξουσία αποφασίζει ότι αντέχουν να πληρώσουν.

Και εδώ βρίσκεται μία από τις αρχαιότερες τέχνες της ελληνικής πολιτικής. Η εξαγορά ψήφων δεν χρειάζεται φακελάκια. Μπορεί να γίνεται απολύτως νόμιμα μέσω του προϋπολογισμού. Παίρνεις από μία σχετικά μικρή και πολιτικά αντιδημοφιλή ομάδα, υπόσχεσαι χρήματα σε πολύ περισσότερους και παρουσιάζεις τη συναλλαγή ως κοινωνική δικαιοσύνη. Τώρα μπορούμε να την αποκαλούμε και πατριωτισμό.

Υπάρχει όμως ένα κομμάτι της στρατηγικής Τσίπρα που θα ήταν λάθος να αντιμετωπιστεί με ειρωνεία. 

Είναι η διαφθορά.

Ο Τσίπρας θέλει να μετατρέψει τις επόμενες εκλογές σε δίλημμα «διαφθορά ή εντιμότητα». Το αν το αφήγημα είναι έγκυρο σε όλες του τις πτυχές είναι διαφορετικό ζήτημα. Πολιτικά είναι ισχυρό. Και στην πολιτική αυτή η διάκριση έχει τεράστια σημασία.

Η κατηγορία ότι ένα σύστημα εξουσίας εξυπηρετεί ημετέρους, μοιράζει κρατικό χρήμα, προστατεύει φίλους και λειτουργεί χωρίς επαρκή λογοδοσία βρίσκει εύκολα ακροατήριο στην Ελλάδα. Δεν αντιμετωπίζεται με την απάντηση ότι ο κατήγορος είναι υποκριτής. Ούτε ακυρώνεται επειδή ο Τσίπρας έχει το δικό του κυβερνητικό παρελθόν. Αν μια κατηγορία έχει εγκατασταθεί στη συνείδηση των ψηφοφόρων, πρέπει να απαντηθεί στην πράξη.

Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη παγίδα για την κυβέρνηση. Αν απαντήσει στον Τσίπρα με έναν ακόμη μεγαλύτερο κατάλογο επιδομάτων, παροχών και εξαιρέσεων, θα αποδεχθεί το γήπεδο στο οποίο εκείνος θέλει να παίξει.

Η απάντηση στην παροχολογία δεν είναι περισσότερη παροχολογία. Η απάντηση στη διαφθορά δεν είναι καλύτερη επικοινωνία. 

Είναι ...

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΠΑΠΑΤΖΗΔΕΣ: Κι άλλο Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης;

https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2026/09/TSIPRAS-ELAS-OMILIA.jpg  

Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΕΥΘΥΜΑΚΗ

Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη μπορεί χοντρικά να χωριστεί σε τρία μέρη.
 

Στο πρώτο μέρος, παρουσίασε το όραμά του για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Αυτό το κομμάτι θα το υπέγραφαν άνετα ο Πισσαρίδης, ο Στουρνάρας και η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Γκεοργκίεβα. Πιο καπιταλιστικό, φιλελεύθερο και ανταγωνιστικό σχέδιο δεν υπάρχει. Ποιος σοσιαλδημοκράτης Τσίπρας; 

Εδώ μιλάμε για τη μετενσάρκωση του συγχωρεμένου Στέφανου Μάνου

Στο δεύτερο μέρος, μοίρασε 500άρια και 300άρια σε γιατρούς, φοιτητές και δασκάλους, φθηνό ρεύμα στα νοικοκυριά (αλλά και επιχειρήσεις), δωρεάν εισιτήρια σε Αθηναίους και Θεσσαλονικείς, μεταφορικά ισοδύναμα σε νησιώτες, τσάμπα γεύματα σε μαθητές.  

Επίσης φοροαπάλλαξε. Μείωσε τον ΦΠΑ, διπλασίασε την έκπτωση φόρου στις οικογένειες, ενώ κατάργησε τέλος επιτηδεύματος και προκαταβολή φόρου (που ο ίδιος είχε πάει στο 100%). Αυτό το μέρος της ομιλίας θα το καταχειροκροτούσε ο παλιός Τσίπρας του Προγράμματος Θεσσαλονίκης

Στο δε τρίτο μέρος της ομιλίας του, είπε ότι θα τα κάνει όλα αυτά διότι είναι έντιμος, σε αντίθεση με τον Μητσοτάκη που είναι άτιμος και απατεώνας. Αυτό το κομμάτι της ομιλίας του, δεν ξέρω από ποιους θα μπορούσε να χειροκροτηθεί, ξέρω ότι σίγουρα είχε τα προσόντα για μαζικό γέλωτα όλων των πολιτικών πτερύγων και του συνόλου των κοινωνικών ομάδων.  

Τα τρία αυτά κομμάτια της ομιλίας, ο Τσίπρας τα έκανε ένα πακέτο και τα σερβίρισε ενιαία ως όραμα ανασυγκρότησης της χώρας. Το οποίο μάλιστα, αλλού είναι άμεσο, αλλού τετραετές και αλλού δεκαετές, έτσι ώστε να μην μπορεί κανένας να το κοστολογήσει με ακρίβεια και να δημοσιοποιήσει τον λογαριασμό.  

Αμφιβάλλω πολύ ακόμα με τα νούμερα του κυβερνητικού επιτελείου με τα οποία προσπάθησαν να τον αντικρούσουν. Αυτός ο Τσιπρικός αχταρμάς όπως εγώ τον είδα, απλώς δεν κοστολογείται. Οταν αναμειγνύει αναπτυξιακά ταμεία που θα στήσει σε βάθος χρόνου, μοχλεύσεις ποσών που θα προέλθουν από βιομηχανική ανάπτυξη που θα επιδιώξει σε βάθος οκταετίας, πατριωτικούς φόρους που θα επιβληθούν αφού συνταχθεί περιουσιολόγιο, φορολογήσεις τραπεζών που θα καταβληθούν αφού μειωθεί ο χρόνος του αναβαλλόμενου φόρου σε βάθος τριετίας, και όλα αυτά βγάζουν ένα 500άρικο σε κάθε φοιτητή της περιφέρειας επί δέκα μήνες και ένα 300άρι σε κάθε δασκαλάκο, τότε –συμπαθάτε με– αλλά δεν βρισκόμαστε μπροστά σε κάποιο όραμα ή σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας. Έχουμε απλώς την επανεμφάνιση του Τσίπρα που όλοι αγαπήσαμε. Με χαμένο λιγάκι το λαμπερό του baby face, καθότι πενηντάρισε

Αφήνω στην άκρη τον διορισμό 30.000 εκπαιδευτικών (με τα παιδιά να λιγοστεύουν δραματικά) και 14.000 ψυχολόγων (έναν σε κάθε σχολείο), την αναδιάρθρωση της Πολιτικής Προστασίας (αυτός που ευθύνεται για το Μάτι το λέει), το χτίσιμο 50.000 «προσιτών στεγαστικών επιλογών» (έτσι μετονόμασε τα διαμερίσματα, όπως κάποτε την τρόικα σε θεσμούς), την επιμέλεια όλων των ανοιακών ηλικιωμένων (να και κάτι που αξίζει να κουβεντιαστεί), την κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων (και αυτό δεν τον άφησε η τρόικα να το κάνει το 2015-19;) και μερικά ακόμη που ξεχνώ μέσα στη χιονοστιβάδα των παροχών. 

 Ολα καλά, απλώς να έχει υπ’ όψιν του ένα πράγμα. 

Ο κοσμάκης που τον άκουσε δεν λέει όπως κάποτε για το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης «και το 10% απ’ όσα υποσχέθηκε να κάνει, πάλι ευχαριστημένος θα είμαι»

Σήμερα λέει:

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίου rebrand-ισμενου εθνικού σουργελο-τσογλανο-ξεφτιλαρά παπατζήδικη κωμωδία

 

 

Image 

 Uploaded Image


ΕΛΑΣιτο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών ανθελληνο-ξεφτιλαράδων κωμωδία

Image 

 

Image 

 

Σαν σήμερα (4/9/ΧΧΧΧ)


1682: Ο βρετανός αστρονόμος Έντμουντ Χάλεϊ παρατηρεί για πρώτη φορά τον κομήτη, στον οποίο δόθηκε το όνομά του (κομήτης του Χάλεϊ).
 
1833: Προσλαμβάνεται ο πρώτος εφημεριδοπώλης, ένα 10χρονο αγόρι, για τη διακίνηση της πρώτης εφημερίδας της Νέας Υόρκης «New York Sun».
1888: Ο Τζορτζ Ίστμαν πατεντάρει το πρώτο φωτογραφικό φιλμ και το κατοχυρώνει με το όνομα «Kodak».
1958: Η ελληνική αστυνομία ανακοινώνει ότι οι τέντι μπόις θα κουρεύονται με την «ψιλή».
1768: Γεννιέται ο Φρανσουά Σατομπριάν, πιο γνωστός στην Ελλάδα ως Σατωβριάνδος, γάλλος συγγραφέας, πολιτικός, διπλωμάτης και φιλέλληνας.

2014: Πεθαίνει  στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 81 ετών, η κωμικός και τηλεπαρουσιάστρια Τζόαν Ρίβερς







2016: Δίνει τέλος στη ζωή του  ο δημοσιογράφος Αλέξανδρος Βέλιος, καταφεύγοντας στη λύση της "μη υποβοηθούμενης ευθανασίας" (!). 





Πέθανε ο δημοσιογράφος, Παύλος Γερακάρης

2024 Χάνει τη ζωή του από πνιγμό ο δημοσιογράφος Παυλος Γερακάρης

 

 

 

 

4/9/2025 Πέθανε ο θρύλος της μόδας Τζόρτζιο Αρμάνι σε ηλικία 91 ετών

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Mε ΠΑΣΟΚική κωμωδία ανοίξαμε τις αναρτήσεις της ημέρας, με ΠΑΣΟΚική κωμωδία κλείνουμε... (Χρόνια σας πολλά ξεφτιλισμένα σούργελα!)

Image

 

Image 

Image 

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΛΑΜΟΓΙΑΡΑΔΙΚΟ: Τι μας θυμίζει το ξεφτιλισμενο κόμμα που διέλυσε την Ελλάδα και κατάντησε την πολιτική ζωή του τόπου σαν τα μούτρα του έχει γενέθλια

Τι μας θυμίζει το ΠΑΣΟΚ  

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Στις φωτογραφίες που ακολουθούν θα δείτε τι συνειρμούς προκαλεί το άκουσμα του ονόματός του. 

Από το ευρώ και τον Οτσαλάν, μέχρι τον Ακη, τον Μένιο, τον Κοσκωτά, τον Γιάννο, το μονοτονικό, τις αμβλώσεις, το Μνημόνιο, τους γεροντοέρωτες, τα ζεϊμπέκικα και τα φέσια στις τράπεζες.  

Ολα και όλοι είναι εδώ!

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το Τσερνομπίλ της πολιτικής μας

Image 

 

 Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

"Προσθέτει λίγους, αφαιρεί πολλούς, πολλαπλασιάζει τα προβλήματα και διαιρεί το κόμμα." Αυτή ήταν η άποψη του Γεωργίου Παπανδρέου για τον Ανδρέα, στην προδικτατορική Ένωση Κέντρου. 

Σαν σήμερα, αυτός ο εξπέρ των 4 πράξεων της αριθμητικής, όπως τον βόλευαν, ίδρυσε το μεγαλύτερο εκμαυλιστήριο συνειδήσεων της σύγχρονης ιστορίας, παράγοντας ανεξάντλητες στρατιές από λαμόγια, μιζαδόρους, κρατικοκηφήνες, θολοκουλτουριάρηδες του φραπέ, μαρξιστές του Κολωνακίου, επαναστάτες της Εκάλης, αντιστασιακούς γεννηθέντες το 1933, διεθνιστές της πάρτης τους, συνδικαλιστές της λούφας, επιχειρηματίες του υποκόσμου και εκατομμύρια δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους.  

Το ΠΑΣΟΚ δημιούργησε τον νέο, παρακμιακό Έλληνα, ως πρότυπο: κρατικοδίαιτο, τεμπέλη, εφετζή, βολεψάκια, φιλοτομαριστή, κοσμοφοβικό, αμόρφωτο, απολίτιστο, ανήθικο

Το ΠΑΣΟΚ ανήγαγε την απραξία σε ιδανικό, την αργομισθία σε μαγκιά, την εξαπάτηση σε ιδεολογία, τη χυδαιότητα σε αισθητική, την κλοπή (των Ελλήνων και των Ευρωπαίων φορολογουμένων) σε πολιτική πεμπτουσία.

Το ΠΑΣΟΚ ήταν το Τσερνομπίλ της πολιτικής μας. Μόλυνε το πολιτικό μας σύστημα στο σύνολό του δημιουργώντας αμέτρητες τερατογενέσεις. 

Τόσο πολλές, που ...

 

ΠΑΣΟΚικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: «Όταν δεν έχεις μέλλον, ψηφίζεις το παρελθόν»

 Της Αγγελικής Σπανού

Το πιθανότερο είναι ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν έχει διαβάσει το «Χρονοκαταφύγιο» του Γκεόργκι Γκοσποντίνοφ. 

Η κεντρική ιδέα του βιβλίου, βραβευμένου με Booker, είναι ότι το παρελθόν μπορεί να καταλήξει καταφύγιο για έναν άνθρωπο, αλλά γίνεται επικίνδυνο όταν προσπαθεί να κατοικήσει μέσα του μια ολόκληρη κοινωνία.

Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται ένα φανταστικό πανευρωπαϊκό δημοψήφισμα για τη δεκαετία στην οποία θέλουν να επιστρέψουν οι πολίτες κάθε χώρας.  

Οι Ελληνες επιλέγουν τη δεκαετία του ’80, νοσταλγώντας μια εποχή δημοκρατικών κατακτήσεων, ανόδου του βιοτικού επιπέδου, κατανάλωσης και προσδοκίας.

Ο Βούλγαρος συγγραφέας σίγουρα δεν έχει ακουστά τον Νίκο Ανδρουλάκη και ίσως ούτε τον Ανδρέα Παπανδρέου, αφού στο βιβλίο του έχει πολλές αναφορές στην Οδύσσεια αλλά καμία στη σύγχρονη Ελλάδα πέρα από την απαξιωτική περιγραφή ότι είναι μια φτωχότερη εκδοχή της Ιταλίας. Αν είχε, πάντως, εικόνα της πασοκικής απόβασης στην Κρήτη για την 3η του Σεπτέμβρη, προκειμένου να αναβιώσει φαντασιακά η εικόνα ενός «πράσινου» νησιού, θα χαιρόταν με την επαλήθευση «στο πεδίο» της βασικής του ιδέας ότι
«όταν δεν έχεις μέλλον, ψηφίζεις το παρελθόν».

Οι περισσότερες εισηγήσεις που είχε ο Ν. Ανδρουλάκης ήταν να εορταστεί η επέτειος κάπου στην Αττική, γιατί εκεί πονάει περισσότερο το ΠΑΣΟΚ.  

Ο ίδιος όμως επέμεινε στον τόπο καταγωγής του, δίνοντας στους κακεντρεχέστερους των συντρόφων του τη δυνατότητα να λένε ότι θέλει να γιορτάσει την τελευταία του επέτειο ως πρόεδρος στη γενέτειρά του για συναισθηματικούς λόγους, ακόμη και ότι ετοιμάζεται για περιφερειάρχης Κρήτης ή βουλευτής Λασιθίου.

Αυτά λέγονται πίσω από την πλάτη του και ψιθυριστά.  

Μπροστά του στέκονται προσοχή και ακολουθούν τις οδηγίες. Γι’ αυτό και κατέβηκαν τόσοι βουλευτές και στελέχη στην Κρήτη προκειμένου να δώσουν ορμή, όσο γίνεται, στο «πράσινο ποτάμι». Αλλά ακόμη κι αν πέτυχε τον στόχο του ο Ν. Ανδρουλάκης να «πρασινίσει» για λίγες μέρες η Κρήτη –όπου και η ανάπτυξη και η διαφθορά έχουν τις ρίζες τους στις κυβερνήσεις Ανδρέα Παπανδρέου–, τι σημαίνει αυτό για το μέλλον του;

Τίποτα περισσότερο από μια...