"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Απατεώνας ή απλά αριστερός ;

 

Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ 

Οκ. Τσίπρας κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να συνδέει το όνομά του, αλλά και την Αριστερά, με την εξαπάτηση και την καταστροφή της χώρας και του Ελληνισμού.

Πριν από λίγες ημέρες ο πρώην πρωθυπουργός τάχθηκε κατά της ένταξης της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια κίνηση δεν εγγυάται ασφάλεια και μπορεί να δημιουργήσει νέους κινδύνους για την περιοχή.

Κατά την άποψή του, η συμμετοχή σε μια στρατιωτική συμμαχία όπως το ΝΑΤΟ ενδέχεται να περιπλέξει περαιτέρω το Κυπριακό και να οξύνει τις γεωπολιτικές εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Υποστήριξε επίσης ότι η Κύπρος πρέπει να διατηρήσει πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και ευελιξία, αποφεύγοντας δεσμεύσεις που θα την εντάξουν σε στρατιωτικά μπλοκ.

Οι δηλώσεις του άνοιξαν νέο κύκλο αντιπαραθέσεων, καθώς πολλοί θυμήθηκαν το μοναδικό επίτευγμα της θητείας του, τη Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία άνοιξε τον δρόμο για την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ.

Κατά τον πρώην πρωθυπουργό, αυτό που συνέφερε τη Βόρεια Μακεδονία δεν συμφέρει την Κύπρο.

Ο κ. Τσίπρας, εκτός από το ότι λαϊκίζει προς ένα αριστερό ακροατήριο που διατηρεί φιλοσοβιετικά χαρακτηριστικά - έστω κι αν η ΕΣΣΔ δεν υπάρχει πλέον -, προκειμένου να αποκομίσει τα οφέλη του λαϊκισμού δεν διστάζει να ψεύδεται. Οι πάντες έχουν πειστεί από την πρώτη θητεία του ότι, προκειμένου να απολαύσει ξανά τη νομή της εξουσίας, θα κάνει ό,τι του ζητήσουν οι Δυτικοί Σύμμαχοι, οι οποίοι, γνωρίζοντας τη διάθεση υποταγής που δημιουργεί η θέση του, συχνά του ζητούν ακραίες θυσίες.

Τα ψεύδη των πολιτικών στο πλαίσιο της ψηφοθηρίας είναι συνηθισμένο φαινόμενο, έστω κι αν ορισμένες φορές είναι τόσο οφθαλμοφανή ώστε καταντούν προσβλητικά - τόσο για εκείνον που δεν μπορεί να διατυπώσει λιγότερο αντιφατικές θέσεις και υποσχέσεις όσο και για όσους τα πιστεύουν.

Η θέση του κ. Τσίπρα σχετικά με τα οφέλη ή τις βλάβες της ένταξης της Κύπρου στο ΝΑΤΟ απηχεί μια παραδοσιακή θέση της φιλοσοβιετικής Αριστεράς, η οποία αποσκοπούσε στην αποδυνάμωση της Δύσης προς όφελος της μητέρας Σοβιετίας.

 

Ο ελληνικός λαός βίωσε τις συνέπειες αυτής της θέσης με τον Εμφύλιο Πόλεμο, όταν το ΚΚΕ - στο ιδεολογικό περιβάλλον του οποίου γαλουχήθηκε ο κ. Τσίπρας - πήρε τα όπλα εναντίον της πατρίδας, με στόχο, μεταξύ άλλων, και την απόσχιση της ελληνικής Μακεδονίας, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο βαλκανικό κρατίδιο στο πλαίσιο κάποιας σοσιαλιστικής ομοσπονδίας υπό την ομπρέλα του Στάλιν.

Αργότερα, η φιλοσοβιετική προσπάθεια αποδυνάμωσης των δυτικών δημοκρατιών και της συμμαχίας του ΝΑΤΟ εκδηλώθηκε με φληναφήματα περί «ανεξάρτητης πορείας» ανάμεσα στους συνασπισμούς και με πολιτικές σύμπλευσης με τους τριτοκοσμικούς Αδέσμευτους.

Παρόμοια πορεία επιχειρούσε και ο Μακάριος για την Κύπρο, όταν προσέγγισε τόσο πολύ την ΕΣΣΔ ώστε οι δυτικοί εκμεταλλεύτηκαν το ηλίθιο πραξικόπημα της ελληνικής Χούντας και άφησαν την Τουρκία να καταλάβει τη Βόρεια Κύπρο.

Αν η Κύπρος βρισκόταν στο ΝΑΤΟ, όπως βρίσκεται η Ελλάδα, οι σύμμαχοι δύσκολα θα μπορούσαν να επιτρέψουν την εισβολή και κατοχή μιας συμμαχικής χώρας από μια άλλη σύμμαχο.

Όπως συμβαίνει εδώ και δεκαετίες στις διαφορές μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, θα επενέβαιναν για να αποτρέψουν μια σύγκρουση που θα διέλυε τη νοτιοανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας.

Το συμφέρον της Κύπρου βρίσκεται εντός της συμμαχίας του ΝΑΤΟ, όπως και κάθε άλλης δυτικής συμμαχίας, στο πλευρό της Ελλάδας.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι αντιδράσεις της Τουρκίας στο ενδεχόμενο ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στο ΝΑΤΟ είναι σταθερά αρνητικές και απορριπτικές, τόσο σε διπλωματικό όσο και σε στρατηγικό επίπεδο.

Η τεκμηρίωση προκύπτει από επίσημες δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων, από τη θεσμική λειτουργία της Συμμαχίας και από τη γενικότερη πολιτική της Άγκυρας στο Κυπριακό.

Η Τουρκία έχει ξεκαθαρίσει ότι …

 

ΣΥΡΙΖΑίικα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ολοκληρωμένος καλλιτέχνης

 Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Δεν έχει δίκιο η Ντόρα Μπακογιάννη όταν υποστηρίζει ότι δεν στέκει να χαρακτηρίζεις τον Μητσοτάκη ως γελωτοποιό, όπως έκανε πρόσφατα ο Αλέξης Καραμήτρος, ο επικεφαλής της κίνησης «Προσεχώς Κόμμα».
 

Μπορείς μια χαρά να τον πεις κακό γελωτοποιό, αποτυχημένο γελωτοποιό, διότι είναι αλήθεια ότι ο Μητσοτάκης δεν βγάζει γέλιο, ούτε με τα αγγλικά του ούτε επιδεικνύοντας την αμορφωσιά του.  

Κατά τούτο, λοιπόν, ναι, είναι ένας αποτυχημένος γελωτοποιός, ιδίως όταν τον κρίνεις από την πλευρά του πετυχημένου, του διεθνώς καταξιωμένου γελωτοποιού, όπως ο κ. Καραμήτρος.  

Εχει επιπλέον το δικαίωμα να το λέει, επειδή μιλά και ως σαλτιμπάγκος, όχι μόνο ως γελωτοποιός. Κρίνει, δηλαδή, με το κύρος του ολοκληρωμένου καλλιτέχνη του τσίρκου, που διαπρέπει ταυτοχρόνως σε δύο πεδία.

Εδώ χρειάζεται να εξηγήσω το νέο κατόρθωμα του Αλέξη που πέρασε σχετικά απαρατήρητο. Μόλις πρόσφατα εκτέλεσε με άψογο τρόπο την ανάποδη κωλοτούμπα, δηλαδή με φορά προς τα πίσω. Η συγκεκριμένη άσκηση εκτελείται φυσικά από βατήρα, για να έχει ο αθλητής το απαραίτητο ύψος ώστε να πραγματοποιήσει την περιστροφή, και προϋποθέτει τρομερά γυμνασμένη πλάτη. Ο Αλέξης το κατάφερε.



Ως πρωθυπουργός, θυμίζω, είχε τραβήξει εκείνο το εμετικό γλείψιμο στον Τραμπ για την προσέγγιση του στα πράγματα, που, ενώ μοιάζει διαβολική, τελικά είναι για καλό.  

Τώρα, με τον πόλεμο στον Περσικό να μαίνεται, ο Αλέξης επέστρεψε στον κλασικό, τυφλό αντιαμερικανισμό της Αριστεράς. 

Απαιτεί να απαγορεύσουμε στους Αμερικανούς τη χρήση των βάσεων και μέμφεται την ΕΟΚ που δεν κάνει τίποτα για να σταματήσει τον πόλεμο. (Σκοπίμως αναφέρομαι στην ΕΟΚ και όχι στη μετεξέλιξη της, τη σημερινή Ευρωπαϊκή Ενωση, γιατί ο κ. Καραμήτρος σκέφτεται και μιλάει με τους όρους της εποχής εκείνης…)

Κάνει όμως και ένα δεύτερο λάθος η κυρία Μπακογιάννη στη δήλωσή της για τον πρώην πρωθυπουργό

Δεν είναι σωστός ο ισχυρισμός ότι ο Αλέξης «κλώτσησε την καρδάρα με το γάλα» όσον αφορά το λεγόμενο rebranding.  

Κατ’ αρχάς, πού την είδε την καρδάρα; 

Φλιτζάνι του τσαγιού ήταν κι αυτό μισοάδειο.  

Τι είχε λοιπόν και τι έχασε; Στα ίδια είναι

Επειτα, το rebranding ο ίδιος το σκότωσε αμέσως με την κυκλοφορία του βιβλίου και όλους τους χειρισμούς που ακολούθησαν. Αν ο σκοπός του rebranding ήταν να σπάσει τα δεσμά με το παρελθόν, στην πράξη το μόνο που πέτυχε ήταν να τα ενισχύσει. Η δε προοπτική ενός νέου κόμματος εξελίχθηκε σε σωσίβια λέμβο για τους ναυαγούς του ΣΥΡΙΖΑ.

Για την ανεπαρκή ανταπόκριση, άλλωστε, ο ίδιος ματαίωσε ουσιαστικά το εγχείρημα όταν ανακοίνωσε προ ημερών ότι το κόμμα θα δημιουργηθεί μόνο όταν θα υπάρχει η δυνατότητα νίκης. Αυτό σημαίνει ότι οι υπολογισμοί επί των οποίων βάσισε την προσπάθεια επιστροφής διαψεύστηκαν.

Η αποτυχία δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι παραιτείται της προσπάθειας. 

Μοναδική ελπίδα του, για να συνεχίσει να υπάρχει και να ονειρεύεται τη ρεβάνς, είναι...

 

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΚΕδικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Κομμουνιστικές λιτανείες εναντίον του καπιταλισμού

 Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

κνιτολιτανεία (η)
ομαδική τελετή του ορθόδοξου κομμουνιστικού δόγματος της μαρξιστικής θρησκείας στην οποία αρχιερέας και ποίμνιο προσεύχονται προκειμένου να νικηθούν ο καπιταλισμός και οι αντικομμουνιστικές δυνάμεις
«θα ήθελα να δω μπάλα, αλλά η ενορία μου έχει κνιτολιτανεία υπέρ της αδερφής και φίλης Βορείου Κορέας και εναντίον των σατανικών δυνάμεων που την απειλούν»

Η πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στην Κούβα αλλάζει και πολύ πιθανό σύντομα να δούμε μέχρι και την άρση του εμπάργκο. Και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά από τη στιγμή που το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας οργάνωσε τελετή για την υποστήριξη της κομμουνιστικής δικτατορίας του νησιού χοροστατούντος του γενικού γραμματέα, συντρόφου Κουτσούμπα.

Το πάθος των εκατοντάδων πιστών κομμουνιστών και η δύναμη των λέξεων του γενικού γραμματέα έκαναν την υπερδύναμη να σαστίσει και ανάγκασαν τον πρόεδρο Τραμπ (ή Trab όπως τον λέει ο σύντροφος ΓΓ) να σαλπίσει υποχώρηση.

Ναι, η χτεσινή συγκέντρωση με τίτλο «Κάτω τα χέρια από την Κούβα» ήταν τόσο αστεία, που άξιζε άλλη μια μέρα κλειστού κέντρου για τον χαβά των λίγων

Αρκεί να σας πω ότι μεταξύ άλλων εξυμνήθηκαν «οι λαοί Ρωσίας και Ουκρανίας που για δεκαετίες μεγαλούργησαν στη Σοβιετική Ένωση» και καταγγέλθηκε η «αντικομμουνιστική προπαγάνδα περί καταπίεσης του λαού από το κομμουνιστικό καθεστώς και καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Φαίνεται οι σύντροφοι, αφού δεν τα κατάφεραν με τη βία, θέλουν να οδηγήσουν το σύστημα σε θάνατο από τα γέλια.

Η τελετή του ΚΚΕ εντάσσεται στο πλαίσιο των...

 

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΚΕδικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Η Αθήνα που επιμένει

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Οφείλω να ομολογήσω ότι το ΚΚΕ δεν παύει να με εκπλήσσει με την αγωνιστική του εγρήγορση. Με άλλα λόγια, δεν του ξεφεύγει τίποτε. Αντιλαμβάνεται τα κόλπα των ιμπεριαλιστών και τον δόλιο τρόπο με τον οποίο χειραγωγούν τη διεθνή κοινή γνώμη.  

Είναι το μόνο κόμμα, διεθνώς αν δεν κάνω λάθος, που αντελήφθη για ποιον πραγματικά λόγο οι Ουκρανοί δεν αφήνουν τους Ρώσους ήσυχους να καταλάβουν τη χώρα τους και να τους απελευθερώσουν από τον κακό τους εαυτό. 

Το μόνο κόμμα που τολμάει να αποκαλύψει τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους οι ΗΠΑ και το Ισραήλ βομβαρδίζουν το Ιράν των αγιατολάδων

Μόνον το ΚΚΕ κατάλαβε ότι όλ’ αυτά γίνονται για να τραβήξουν την προσοχή μας από τον πραγματικό στόχο του ιμπεριαλισμού, το ηρωικό νησί της Καραϊβικής, τη νησίδα αυτή αληθινής ελευθερίας και ευμάρειας, την ιερή γη που φιλοξενεί το σκήνωμα του Φιντέλ. Την Κούβα. Εξ ου και η εκστρατεία αφύπνισης του κοιμώμενου λαού της Αθήνας με αφίσες που κρέμονται απ’ τις κολόνες, απειλώντας τους ιμπεριαλιστές μ’ εκείνο το τρομερό «Κάτω τα χέρια απ’ την Κούβα». 

Το βλέπουν οι ιμπεριαλιστές, μαθαίνουν ότι θα μιλήσει και ο Κουτσούμπας και το σκέφτονται δεύτερη φορά πριν ξεκινήσουν οποιαδήποτε επιχείρηση. 

Δεν βλέπετε πώς ο Τραμπ κάθε μέρα αλλάζει γνώμη για τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράν; 

Είναι τυχαίο ότι η συγκέντρωση αποτροπής της ιμπεριαλιστικής επίθεσης στο νησί γίνεται όσο στην Αθήνα περιφέρεται ο Μπραντ Πιτ, προσπαθώντας να τραβήξει την προσοχή του πληθυσμού από τα πραγματικά προβλήματα, όπως η ακρίβεια και η τύχη της Κούβας.

Ως και ο Δούκας των Αθηνών μαγεύτηκε από την παρουσία του Αμερικανού τραγωδού και παραχώρησε το Μέγαρό του για να γίνουν γυρίσματα. Θαμπώθηκε μάλιστα τόσο πολύ που δεν είδε τις αφίσες του ΚΚΕ, οι οποίες μπήκαν σε θέσεις που σε άλλες πόλεις μπαίνουν τα διαφημιστικά για τα εξοχικά κέντρα και τις πανηγύρεις. Ορισμένοι μάλιστα έσπευσαν να τον κατηγορήσουν επειδή επέτρεψε την αφισορύπανση. Ετσι την αποκαλούν, παραγνωρίζοντας ότι αυτές οι αφίσες δίνουν κάποια αξία στις κατά τα λοιπά άχρηστες κολόνες οι οποίες υποτίθεται ότι βρίσκονται εκεί που βρίσκονται για να υποδεικνύουν στους οδηγούς τους κανόνες της κυκλοφορίας. Επειδή, ούτως ή άλλως, κανείς δεν τους δίνει σημασία, νομίζω ότι η χρήση τους για ανθρωπιστικούς σκοπούς είναι ο μόνος σοβαρός λόγος για να συνεχίσουν να υπάρχουν. 

Εξάλλου, είναι στοιχείο της παράδοσής μας. Η αφισορύπανση είναι κομμάτι της πολιτισμικής μας κληρονομιάς, εξίσου σημαντικό με τις χωματερές

Και αποτελούν και μια σθεναρή απάντηση σε όσους υποστηρίζουν ότι...

 

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΝΑΥΑΓΙΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΦΑΖΑΝΙΣΜΟΣ: Το θεώρημα του Λαφαζάνη

 Του ΚΩΣΤΑ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αν όχι όλα, τα περισσότερα πράγματα στη ζωή έχουν μαθηματική αναγωγή. 

Παράδειγμα, η αλαφροΐσκιωτη εμφάνιση του Παναγιώτη Λαφαζάνη στην πλατεία Συντάγματος με το πορτρέτο του Χαμενεΐ στα χέρια. Σαν τους πλανόδιους διαφημιστές θρησκευτικών - παραθρησκευτικών ιλουστρασιόν εντύπων που στέκονται ακίνητοι έξω από τους σταθμούς του μετρό σκανάροντας με το βλέμμα τους περαστικούς σαν διαφημιστικά σταντ με ενδείξεις ζώντος οργανισμού. 

Τέλος πάντων. Συγγνώμη για τη μεγάλη πρόταση των 169 λέξεων που ακολουθεί αλλά φιλοξενεί σχεδόν όλες τις παραμέτρους της μαθηματικής συνεπαγωγής

Προσπαθήστε να το διαβάσετε με μία ανάσα…

Στην κεντρικότερη πλατεία της χώρας, εκεί όπου το πρώην κόμμα του κ. Λαφαζάνη -το οποίο κυβέρνησε τη χώρα και ο οποίος υπηρέτησε την κυβέρνηση του Αλ. Τσίπρα ως υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας από τις 27 Ιανουαρίου 2015 έως τις 17 Ιουλίου του ίδιου έτους-, είχε συμμετάσχει σε όλες τις οργισμένες παραστάσεις των Αγανακτισμένων ακόμα και όταν στήνονταν τα αυτοσχέδια ικριώματα με τις κρεμάλες, στην ίδια πλατεία το απόγευμα της Πέμπτης 12 Μαρτίου 2026 ο Παναγιώτης Λαφαζάνης περπάτησε διαδηλώνοντας για τον χαμό του Ιρανού θρησκευτικού ηγέτη, ο οποίος ήταν γνωστός παγκοσμίως για τις ακραίες θεοκρατικές και απάνθρωπες αντιλήψεις και πρακτικές, εκ των οποίων ξεχώριζαν οι κανονικές κρεμάλες στις οποίες θανατώνονταν δημοσίως από μεταφερόμενους γερανούς αντικαθεστωτικοί, παραβατικοί εγκληματίες, γυναίκες που είχαν τολμήσει να ερωτευτούν κάποιον που ήθελαν οι ίδιες και όχι οι αφέντες τους ή επειδή από το χιτζάμπ κρεμόταν έστω και μια μικρή ατίθαση τούφα μαλλιών, και πριν από την κρεμάλα, συνήθως, προηγείτο δημόσιος ξυλοδαρμός με βουρδουλιές τον αριθμό των οποίων όριζε η θρησκευτική αστυνομία αναλόγως του παραπτώματος.

Αυτή είναι η μαθηματική αλληλουχία της σκέψης που επιχειρεί να εξηγήσει το βαθύ περίλυπο ύφος του Παναγιώτη Λαφαζάνη την ώρα που περπατά στο Σύνταγμα επιδεικνύοντας το πένθος του μαζί με το πορτρέτο του Χαμενεΐ.

Εντάξει, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης δεν είναι μια απλή περίπτωση. Από την υπόκλιση στον Πούτιν και τα λεφτά από τη Ρωσία, μέχρι το φημολογούμενο ντου στο Νομισματοκοπείο, που φερόταν ότι σχεδίαζε το 2015, τα σχέδια για την εκτύπωση της νέας δραχμής, το πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα και την εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας και όλο αυτό το πακέτο με την έξοδο της χώρας από το ευρώ, συνιστά μια ακραία εκδοχή της αριστερής οικονομικής σκέψης και των σχεδίων που κατέστρωνε για να πάει η Ελλάδα μπροστά, «περήφανη και ανεξάρτητη». 

Μόνο που πίσω από όλα αυτά δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από την πρακτική εφαρμογή της αντιδυτικής σαγήνης που ασκούν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα σε ανθρώπους που ποτέ δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν τη διάψευση της μεγαλύτερης ιδεολογικής αυταπάτης του 20ού αιώνα

Η φωτογραφία τού Π. Λαφαζάνη, πάντως, με το πορτρέτο του Χαμενεΐ, μαζί με τη βαθιά υπόκλιση στον Πούτιν, είναι ιστορικά ντοκουμέντα. Άντε και τα πλάνα από τη διαφήμιση του κόμματός του, της Λαϊκής Ενότητας, μέσα από το ταξί που είχε πάρει για το Νομισματοκοπείο.  

Και εδώ...

 

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία (Υπαρκτος Λαφαζανισμός : Αυτά τα ναυάγια κυβέρνησαν τον "εξυπνότερο λαό του κόΖμου πριν λίγα χρόνια...)

ΚΚΕ-δο-ΣΥΡΙΖΑιο-ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΩΝ εθνικών σουργελαράδων κωμωδία

 

ΠΑΣΟΚων εθνικών σουργελαράδων κωμωδία

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών σουργελαράδων κωμωδία

Σαν σήμερα (14/3/3ΧΧΧΧ)

 

1905: Ιδρύεται η ποδοσφαιρική ομάδα της Τσέλσι.

1916: Ξεκινά η μάχη του Βερντέν
1992: Η εφημερίδα «Πράβντα», αναστέλλει την κυκλοφορία της.
1998: Ο Κώστας Σημίτης ανακοινώνει την υποτίμηση της δραχμής κατά 14%, προκειμένου η χώρα να ενταχθεί στο μηχανισμό στήριξης ισοτιμιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
1879: Γεννιέται ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, «πατέρας» της θεωρίας της σχετικότητας

 
1939: Γεννιέται ο Σταύρος Ξαρχάκος
1883: Πεθαίνει ο Καρλ Μαρξ,
1957: Εκτελείται δια απαγχωνισμού απο τους Άγγλους  ο κύπριος μαθητής  Ευαγόρας Παλληκαρίδης






2005: Πεθαίνει ο Σταυρος Κουγιουμτζής










2018: Σε ηλικία 76 ετών απεβίωσε, στο σπίτι του στο Κέιμπριτζ, ο εμβληματικός Βρετανός φυσικός Στίβεν Χόκινγκ, ο οποίος για δεκαετίες βρισκόταν καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο, εξαιτίας ανίατης νευρολογικής νόσου.

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η ανανέωση όρκων και χολής στη Χαριλάου Τρικούπη μέσω εκταφής τοξικών λυμάτων!

Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

 Οι Αμερικανοί τα λένε vow renewals. Είναι γι’ αυτούς που παντρεύτηκαν μια φορά, έμειναν παντρεμένοι, αλλά δεν τους έφτασε. Ισως από καμάρι ότι τα κατάφεραν στο ισόβιο μακροβούτι της μονογαμίας, ίσως από χαρά που ξανάπιασαν το σχεδόν κομμένο νήμα ενός ξεθυμασμένου γάμου, στήνουν μια άτυπη τελετή για να ξαναπαντρευτούν τον ίδιο άνθρωπο.  

Ετσι και στο ΠΑΣΟΚ –με τον Σκανδαλίδη σε ρόλο γαμοτελετάρχη σε παρεκκλήσι του Λας Βέγκας–, δυο-τρεις ντουζίνες παλαιοί πασόκοι επέστρεψαν για να ανανεώσουν τους όρκους τους με το κόμμα. Κάποιοι είχαν φύγει για λίγο, άλλοι όμως δεν είχαν φύγει ποτέ εντελώς. Μόνο είχαν απομακρυνθεί και τώρα επιχειρούν επισήμως τον νόστο στην πασοκική παστάδα.

Αυτή η αναπαλαίωση των δεσμών ονομάστηκε, ολίγον παραπειστικά, «διεύρυνση».  

Προτού όμως η παλιννόστηση λανσαριστεί ως «διεύρυνση», την είχε ξεκινήσει η Αννα Διαμαντοπούλου. Εκείνη είναι το κατ’ εξοχήν στέλεχος που μπορεί να λέει ότι δεν έφυγε τυπικά ποτέ από το ΠΑΣΟΚ, ενώ για χρόνια απείχε από την κομματική ζωή. Εκείνης η επιστροφή –έπειτα από περιπλάνηση σε προπλάσματα κομμάτων (με τον Φλωρίδη της Ν.Δ. και τον Ραγκούση του ΣΥΡΙΖΑ) και μεταγραφικές ζυμώσεις που έμειναν ανεκπλήρωτες– μπορούσε να λογίζεται πραγματικά ως «διεύρυνση»: Το ΠΑΣΟΚ με την προεκλογική στράτευση της Διαμαντοπούλου ενεργοποιούσε παλαιά στελέχη του που αξίωναν να απευθυνθούν σε έναν αποξενωμένο κλάδο της κομματικής βάσης. Στελέχη που φιλοδοξούσαν να ρυμουλκήσουν ένα μέρος του εκσυγχρονιστικού Κέντρου.

Αντιμέτωπη με τη μεταγραφή Πελεγρίνη, η Διαμαντοπούλου ένιωσε ότι
η «διεύρυνση είναι δύσκολη διαδικασία» και ότι δεν μπορεί να περιλαμβάνει όσους «ξεπέρασαν τα όρια της πολιτικής ηθικής» την εποχή που «το ΠΑΣΟΚ προσπαθούσε να σώσει τη χώρα». Ηταν η εποχή που κατάπιε όλο το πολιτικό ταλέντο του ΠΑΣΟΚ, επειδή το κόμμα επωμίστηκε μόνο το πρώτο κύμα της κρί-σης (επειδή, λέει μια συνοπτική ερμηνεία, ο ΓΑΠ δεν εισάκουσε τις εισηγήσεις για να εισαχθεί το πρώτο μνημόνιο με την αυξημένη πλειοψηφία των 180).

Ετσι, η συζήτηση για τη διεύρυνση-που-δεν-είναι-διεύρυνση, παρά ένα κομματικό reunion, κινδυνεύει να καθηλωθεί σε μια βαθμολόγηση της καθαρότητας ή μιαρότητας ενός εκάστου «ασώτου»:  

Πότε παραγράφεται η εγκατάλειψη της κομματικής εστίας; 

Είναι πλημμέλημα η συμμετοχή σε άλλο κόμμα ή απαράγραπτο κακούργημα; Και τι μετράει ως εγκατάλειψη; 

Το να έχεις αντιπολιτευτεί το ΠΑΣΟΚ ενεργά ή και να το έχεις σνομπάρει για χρόνια ως ληγμένο και ανάξιο του προσωπικού σου πολιτικού κεφαλαίου;

Μέχρι στιγμής, πάντως, η «διεύρυνση» για το ΠΑΣΟΚ έχει λειτουργήσει όπως η «Ιθάκη» για τον Τσίπρα: σαν εκταφή τοξικών λυμάτων. 

Σαν ανάσυρση ενός τραυματικού παρελθόντος που...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Kόμμα – Πελεγρίνης . Η τέχνη του πασοκικού αυτοτρολαρίσματος.

 Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Το είπε μόνος του. Το κύρος, είπε, είναι μια παγίδα. Κι εκείνος δεν έπεσε ποτέ στην παγίδα.

Καθηγητής και πρύτανης, υφυπουργός Παιδείας και υποψήφιος ευρωβουλευτής (με τον ΣΥΡΙΖΑ το 2019), ο Θεοδόσης Πελεγρίνης διεκδίκησε και βρέθηκε σε θέσεις κύρους, χωρίς να ενδιαφερθεί ποτέ για το κύρος, το οποίο φρόντιζε πάντα ο ίδιος να υπονομεύει.

Πώς;

Διασκεδάζοντας με την προσοχή και τη δημοσιότητα, ακόμη κι όταν τα χαρτοφυλάκια που κλήθηκε να διαχειριστεί ήταν βαριά.

Ο κόσμος ήταν για τον Πελεγρίνη θέατρο, όποιος και αν ήταν ο ρόλος.

Ως πρύτανης παρέδιδε το Πανεπιστήμιο Αθηνών για αλλότριες παραστάσεις ακτιβισμού και συνδικαλισμού.

Ως υφυπουργός εμφανιζόταν ταυτόχρονα και στο σανίδι, μαρτυρώντας έτσι πόσο σοβαρά έπαιρνε τα πολιτικά του καθήκοντα.

Σοβαρά έπαιρνε μόνο τον εαυτό του, όταν τον σκηνοθετούσε σαν σκέτο φιλόσοφο (Νίτσε και Σοπενάουερ) ή σαν βασιλιά-φιλόσοφο (Μάρκο Αυρήλιο και Ιουλιανό), κάποτε τυλιγμένος και με ένα κόκκινο σεντόνι ή άλλοτε φορώντας μόνο ένα κόκκινο σκούφο.

Περνούσε έτσι ο ίδιος καλά, έστω και αν δεν μπορούσαν να χωνέψουν τον στόμφο του οι περιστασιακοί θεατές του.

Εκανε την πλάκα του, πηδώντας από αξίωμα σε αξίωμα, ακόμη και όταν ο περιρρέων ζόφος της κρίσης δεν άφηνε περιθώρια για χαριτωμενιές και φανφαρονισμούς.

Τώρα, εκείνο το κακό αστείο επιστρατεύεται ως διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ.

Ολοι έχουν δικαίωμα στο αυτοτρολάρισμα.

Ακόμη και τα κόμματα μπορούν να υποβάλουν τον εαυτό τους στον πελεγρίνειο νόμο: να δουν το κύρος ως παγίδα και να μην μπουν στον κόπο του. Να προτιμήσουν την κωμική αποδόμηση.

Ομως, στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ ο αυτοσαρκασμός δεν είναι ηθελημένος.

Το κόμμα επιδιώκει στα σοβαρά να εμφανιστεί ως διευρυνόμενο επειδή εντάσσει στις τάξεις του πρώην ηγετικά στελέχη του, όπως ο Μιχάλης Νεονάκης. Ή επειδή ανεβάζει στο πάλκο του λαϊκούς δημιουργούς, που, όπως ο Βαγγέλης Κορακάκης, δήλωναν και εξακολουθούν να δηλώνουν ΚΚΕ.

Εγινε παρεξήγηση, που λέει και ο Κορακάκης. Μπορεί να το πει και η αξιωματική αντιπολίτευση, που εννοεί να προβάλλει και ως εναλλακτική διακυβέρνησης: Μας παρεξηγήσανε, τους παρεξηγήσαμε, δεν πειράζει, πάμε παρακάτω. Ούτως ή άλλως, δεν θα κριθούμε από τις επιτροπές στήριξης. Δεν είναι υποψήφιοί μας αυτοί. Είναι απλώς διακεκριμένοι φίλοι μας.

Σωστό. Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να είναι ένα κόμμα – Πελεγρίνης:

Να φοράει το πρωί γραβάτα υπουργού και το βράδυ σεντόνι θεατρικού νούμερου.

Να νομίζει ότι είναι σε θέση, ως παλαιός οργανισμός, να αφομοιώνει το πλεόνασμα γελοιότητας που παράγει.

Να είναι ταυτόχρονα…

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Παρατράγουδα

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Είναι κρίμα που δεν βρίσκεται πια μαζί μας ο Πέτρος Λεωτσάκος. Ετσι όπως πάει η διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ, θα τον χρειαζόταν για να αποκαταστήσει την τάξη…

Δυσκολεύεσαι να συλλάβεις το μέγεθος της επιπολαιότητας σε αυτή την υπόθεση.

Υποτίθεται ότι το ΠΑΣΟΚ πάει για την πρωτιά. Πάνε να ανατρέψουν τον Μητσοτάκη, όπως λένε. Αυτός είναι ο δεδηλωμένος στόχος τους ενόψει των επομένων εκλογών.

Ο δε αρχηγός τους, Νίκος Ανδρουλάκης, δηλώνει ότι είναι έτοιμος να κυβερνήσει, παρότι στις δημοσκοπήσεις εμφανίζεται τέταρτος στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός, με ποσοστό αποδοχής πολύ χαμηλότερο από εκείνο του ΠΑΣΟΚ. Εν πάση περιπτώσει, ο πρόεδρος, απτόητος από γκάφες και αναποδιές, πάει για πρωθυπουργός και δεν δίνει σημασία στις επικρίσεις και τις ειρωνείες.

Θα περίμενες, συνεπώς, τη στοιχειώδη σοβαρότητα εκ μέρους του, ώστε να αποφεύγονται τουλάχιστον οι μεγαλειώδεις γκάφες, όπως η τελευταία, με το δεύτερο κύμα διεύρυνσης.

Προξενεί κατάπληξη η ελαφρότητα της διαδικασίας: όχι μόνο έδωσαν στη δημοσιότητα ονόματα ανθρώπων που δεν είχαν δώσει τη συναίνεσή τους, αλλά συμπεριέλαβαν και τον Θεοδόση Πελεγρίνη.

Πολιτικά, ο κ. Πελεγρίνης είναι παντελώς ανυπόληπτος:

Οταν βάζει υποψηφιότητα την πρώτη φορά για πρύτανης του ΕΚΠΑ, έχει την υποστήριξη του ΚΚΕ.

Από τη θέση του πρύτανη, παίζει το αντισυστημικό χαρτί του ΣΥΡΙΖΑ και συμβάλλει στην κατάργηση του νόμου Διαμαντοπούλου.

Ανταμείβεται με διακοσμητικές θέσεις υφυπουργού άνευ αρμοδιοτήτων στις κυβερνήσεις των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Στο διάστημα αυτό, γεμίζει τον χρόνο του ερμηνεύοντας στη σκηνή θεατρικούς μονολόγους φιλοσοφικού περιεχομένου, χωρίς καμία επιτυχία.

Οταν πια περνάει στη χορεία της γραφικότητας με το ψώνιο του για το σανίδι, το σύστημα του ΣΥΡΙΖΑ τον ξεβράζει. Του υπόσχονται ότι θα του παραχωρήσουν ένα νεοκλασικό στα Εξάρχεια, για να το μετατρέψει στη θεατρική στέγη των ονείρων του. Του λένε ψέματα όμως, για να τον ξεφορτωθούν εύκολα, και εκείνος απογοητεύεται.

Ετσι, το καλοκαίρι του 2023, ανακοινώνεται ότι θα είναι υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με τον συνδυασμό του Γιώργου Πατούλη, όμως η κατακραυγή που ξεσηκώνεται αμέσως τον υποχρεώνει να αποσυρθεί διπλά ντροπιασμένος, τόσο για την προσχώρηση όσο και για την αποχώρηση.

Αυτόν τον λαμπρό πολιτικό, λοιπόν, επέλεξε για τη διεύρυνσή του το ΠΑΣΟΚ. Εναν ανεπιθύμητο, ο οποίος δεν έχει καμία απήχηση σε κανέναν πολιτικό χώρο.

Γιατί;

Ισως επειδή, όπως είπε ο κ. Πατούλης τον Ιούνιο του 2023, «η εμπειρία του σε σημαντικές θέσεις ευθύνης, όπως εκείνη του υφυπουργού και πρύτανη, μπορεί να ενισχύσει την ομάδα μας».

Αντιλαμβάνεστε, επομένως, γιατί νοσταλγώ τον Πέτρο Λεωτσάκο. Και εκείνου η εμπειρία σε θέσεις ευθύνης, όπως του προέδρου του ιστορικού Ερωτοδικείου, θα ενίσχυε το ΠΑΣΟΚ.

Υπάρχει ακόμη πάντως και ο εθνικός σταρ.

Μήπως θα έπρεπε να το σκεφτούν στην επιτροπή διεύρυνσης;

Η μόνη μου απορία είναι πώς αντέχει ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Γιατί χρειάζεται κάτι ξεχωριστό, κάτι που δεν το βρίσκεις εύκολα, για να πορεύεσαι από γκάφα σε γκάφα και να μπορείς να συνεχίζεις απτόητος, περήφανος και αγέρωχος σαν να μη συνέβη τίποτα.

Για να μπορείς να τηρήσεις αυτή τη στάση σημαίνει …

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Εθνικές εφεδρείες

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Ο εκκωφαντικός θόρυβος των βομβαρδισμών καλύπτει τον ψίθυρο της αληθινής ζωής που όποιος έχει τη δυνατότητα να τον ακούσει αντιλαμβάνεται πως το μέλλον δεν είναι τόσο δυσοίωνο όσο φαίνεται.

Δεν ξέρω πόσοι από εμάς άκουσαν και μπόρεσαν να εκτιμήσουν τη σημασία μιας πολιτικής κίνησης που υπενθυμίζει για μια ακόμη φορά τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής και το μάταιο της υποταγής στα πρόσκαιρα και περαστικά. Οι σκέψεις αυτές ανάβλυσαν εκ του αυτομάτου στο μυαλό μου όταν διάβασα ότι ο Θεοδόσης Πελεγρίνης επανέρχεται στον πολιτικό στίβο μετά τόσα χρόνια ανάπαυλας, εκούσιας απομάκρυνσης από το προσκήνιο, περισυλλογής.

Η ανάγκη του για περισυλλογή ήταν τόσο δυνατή, που σ’ αυτό το διάστημα αποσύρθηκε και από τη μεγάλη του αγάπη, το θέατρο. Διότι, ως γνωστόν, εκτός από αγωνιστής της αριστεράς και της προόδου ο Θεοδόσης Πελεγρίνης θεραπεύει την τέχνη της ποίησης και χειρουργεί τη θεατρική γραφή, την οποία έχει τη γενναιοδωρία να ερμηνεύει ο ίδιος σε καφέ, όχι σαντάν αλλά παρλάν.

Αν θυμάμαι καλά το τελευταίο του έργο είχε τον τίτλο «Φθορά! Φθορά! Φθορά!». Εκεί κατέθεσε τη δύναμη της ψυχής του, ενθουσιάζοντας κοινό και κριτικούς. Παρά την τριπλή φθορά που υπέστη, ο ίδιος παρέμεινε άφθαρτος. Αρκεί να αναλογισθείτε ότι την ίδια εκείνη εποχή ήταν πρύτανης του ΕΚΠΑ και, αν δεν κάνω λάθος, υφυπουργός Παιδείας. Κοινώς δεν μας άφηνε σε ησυχία ώσπου τα ίχνη του χάθηκαν εδώ και χρόνια.

Τι έκανε;

Τι έγραφε;

Και πώς έβλεπε την πορεία της χώρας που είχε χάσει την καθοδήγηση του στιβαρού μυαλού του;

Αληθεύει ότι έχει έτοιμο το έργο «Σκασμός!»;

Δεν αναρωτιέμαι πώς τον ανακάλυψε ο κ. Ανδρουλάκης και τον ανέσυρε από την κρυψώνα του για να τον στρατεύσει στην πορεία του ΠΑΣΟΚ προς την εξουσία.

Ο Ανδρουλάκης έχει την ικανότητα του ηγέτη που οσμίζεται τις εθνικές εφεδρείες και δεν τις αφήνει ανεκμετάλλευτες. Μερικές φορές καταλαβαίνει πράγματα που οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι δεν αντιλαμβάνονται. Οπως στην περίπτωση του συντρόφου Κορακάκη, ο οποίος όταν άκουσε ότι τον έχουν περιλάβει στην πανστρατιά του ΠΑΣΟΚ δήλωσε ότι είναι από την Καισαριανή και είναι ΚΚΕ οπότε να μην τον υπολογίζουν.

Προσωπικά πάντως μου φτάνει ο Πελεγρίνης. Και επειδή όσοι σοβαροί έχουν απομείνει στην πρώην μεγάλη παράταξη –υπάρχουν και τέτοιοι– ντρέπονται για τη συνύπαρξη με τον μεγάλο θεατράνθρωπο, φιλόσοφο, καθηγητή, πολιτικό και λοιπά, θα τους παρακαλούσα να μην του το δείχνουν.

Διότι ο Θεοδόσης Πελεγρίνης είναι πάνω απ’ όλα ένας ευαίσθητος άνθρωπος και το μόνο που ζητάει από τον μάταιο τούτο κόσμο είναι να μην περνάει απαρατήρητος.

Πάντως η ένταξη του κ. Πελεγρίνη στις τάξεις του ΠΑΣΟΚ φρονώ ότι είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Μαγαζί

 

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Tο καλλιτεχνικό σχήμα ήταν κορυφαίο. Με Νικολόπουλο και Κορακάκη στα όργανα, άντε μετά να βγάλουν γλώσσα η Λιόλιου κι η Ελληνίδου.

Ασε που είχαμε πάρει και Πελεγρίνη για τη θεατρικότητα του σχήματος ή έστω για τα διαλείμματα.

Αλλά κάπου εκεί στράβωσε η διεύρυνση.

Διότι ο Κορακάκης αναφώνησε «Μάνα πού ζω!» (το είχε τραγουδήσει ο αείμνηστος Μητροπάνος) κι αποκάλυψε ότι αυτός είναι ΚΚΕ και καμία σχέση δεν έχει με τη διεύρυνση του ΠαΣοΚ.

Κρίμα. Μάλλον δεν είχε διαβάσει τον δήμαρχο που έγραφε πως και το ΠαΣοΚ είναι κάτι σαν ΚΚΕ ή έστω ΣΥΡΙΖΑ.

Αφού «όταν η σοσιαλδημοκρατία θολώνει τις αρχές της και καταργεί τις ιστορικές διαχωριστικές της γραμμές από τη Δεξιά χάνει την ψυχή της και τους ψηφοφόρους» («ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», 7/3).

Είναι μια σοφή επιλογή που η κομμουνιστική Τρίτη Διεθνής είχε ακολουθήσει με ενθουσιασμό τη δεκαετία του ’20 και του ’30. Αλλά την άλλαξε τρέχοντας μόλις κατάλαβε ότι έσπασε τα μούτρα της.

Ούτως Ή άλλως, η παραπάνω σοφία δεν έχει καμία σχέση με τη σοσιαλδημοκρατία που είναι μια υπεύθυνη δύναμη εξουσίας. Κι αντιθέτως εφαρμόζεται πιστά μόνο από κάτι αριστερά γκρουπούσκουλα για να σπάνε κι αυτά τα μούτρα τους.

Αλλά τι τον νοιάζει τον δήμαρχο η σοσιαλδημοκρατία;

Ούτε τον Κορακάκη νοιάζει, αφού ο άνθρωπος εξήγησε ότι είναι ΚΚΕ και παίζει σε άλλο μαγαζί.

Νά το λοιπόν το μυστικό. Το μαγαζί.

Είσαι, κύριε, Πασόκος;

 Ασε τα κομμουνιστικά στην άκρη και πες καμία σοβαρή κουβέντα πώς θα κυβερνήσεις τον τόπο.

Προτιμάς το ΚΚΕ;

«Να ξεκουμπιστούν οι νατοϊκές βάσεις!» και «καμία συμμετοχή στη βρώμικη επίθεση στο Ιράν» («Ριζοσπάστης», 2/3).

 

Ο καθένας διαλέγει. Δημοκρατία έχουμε.

Κι αν ο Μητσοτάκης πάει καβάλα στις δημοσκοπήσεις δεν είναι μόνο ο πόλεμος στο Ιράν ή τα πλοία στην Κύπρο ή το αίτημα σταθερότητας που φτάνει στο 72,5% (Opinion Poll, 9/3)!

Είναι ότι…