"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Η «αξιοπρέπεια» του αυτοτραυματισμού

Image

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

H ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού σχετικά με την πρόσφατη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Aγκυρα βράζει από θυμό. Εκτός από «απαξίωση» της ελληνικής παρουσίας στη Σύνοδο, η πρόεδρος, κυρία Καρυστιανού, διαπιστώνει «δουλικότητα χαρακτήρα» στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, στον οποίο απευθύνει ή, μάλλον, απαγγέλλει την κατηγορία της «Εσχάτης Προδοσίας»!

Το έγκλημά του, κατά τη διατύπωση της προέδρου, είναι «η σκόπιμη μη άσκηση του βέτο» εκ μέρους της Ελλάδας, για το οποίο πιστεύει ότι είναι «αναφαίρετο δικαίωμά μας».

Η φλογερή ανάρτηση καταλήγει με τη σύγχρονη Μπουμπουλίνα (όπως την παρομοίασε ένας απόγονος του Νικηταρά του Τουρκοφάγου) να ομολογεί ότι «ως Ελληνίδα, νιώθω ντροπή, θυμό και απογοήτευση».

Είναι δικαίωμα της κυρίας Καρυστιανού (αναφαίρετο κιόλας, αν το θέλει έτσι) να παίζει την εθνική εισαγγελέα. Η ίδια επιλέγει το ύφος με το οποίο πολιτεύεται και απευθύνεται στον κόσμο. Αν της αρέσει να μιλάει με τον στόμφο και την πόζα μελλοντικής ηρωίδας σε biopic του Γιάννη Σμαραγδή (μετά τον Κολοκοτρώνη, εννοείται), σε εμάς δεν πέφτει λόγος – αυτά κρίνονται και αποφασίζονται στην καμαρίλα των δύο φιλενάδων.

Η στάση της, όμως, είναι μία πρώτης τάξεως αφορμή για να επισημάνουμε τους κινδύνους από τη μεγάλη αυταπάτη, την οποία τρέφουν στο μυαλό τους και πάρα πολλοί άλλοι εκτός από την κυρία Καρυστιανού.

Δεν είναι μάλιστα μια αθώα αυταπάτη, αν κρίνουμε από τις βαρύτατες επιπτώσεις στην πρόεδρο (αισθήματα θυμού, ντροπής και απογοήτευσης). Συνεπώς, έχει σημασία να την εξετάσουμε στο φως της ημέρας.

Λυπάμαι που θα απογοητεύσω ή θα ταράξω κάποιους με αυτό που θα πω, ξέρετε όμως, η Σύνοδος του ΝΑΤΟ δεν είχε αντικείμενο τα ελληνοτουρκικά… Τι να κάνουμε;

Το ξέρω ότι είναι δυσάρεστο, αλλά αυτό είναι. Τους απασχόλησαν κυρίως η στρατηγική των επενδύσεων στην αμυντική βιομηχανία (το 5% για την άμυνα που απαιτεί ο πρόεδρος Τραμπ), η διευκόλυνση της βιομηχανικής συνεργασίας για την παραγωγή εξοπλισμών, καθώς και η υποστήριξη της Ουκρανίας στον αγώνα της εναντίον των ρώσων εισβολέων.

Αυτά περιλαμβάνονται στα πέντε σημεία του ανακοινωθέντος (το έκτο σημείο δεν υπολογίζεται, διότι σε αυτό εκφράζονται ευχαριστίες για την άψογη φιλοξενία).

Θα μπορούσε η Ελλάδα να εξαιρεθεί με τη θέλησή της από τη νέα στρατηγική του ΝΑΤΟ προκειμένου να πλήξει την Τουρκία;

Μα, θα έπληττε μόνο τον εαυτό της αν το έκανε! Επιπλέον, δε, θα δικαίωνε απολύτως τους Τούρκους στην κρίση των άλλων συμμάχων. «Θυμάστε που σας λέγαμε; Δεν είναι σοβαροί οι άνθρωποι…».

Αυτό θα έλεγαν σε όλους και μην αμφιβάλλετε ότι δεν θα βρισκόταν ένας να υποστηρίξει τα «απαράγραπτα ελληνικά δίκαια». Είτε με την ευρεία έννοια του εθνικού συμφέροντος, που εξετάζει τη θέση της χώρας μέσα στους διεθνείς συσχετισμούς ισχύος, είτε με την πιο στενή, που δίνει προτεραιότητα σε ό,τι θα βλάψει ή θα εμποδίσει την Τουρκία, η διαφωνία μας και η απομόνωση από τη στρατηγική της Συμμαχίας δεν θα συνέφεραν καθόλου και σε τίποτα την Ελλάδα.

Θα συνέφεραν όμως τη Ρωσία. Α, ναι! Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα πανηγύριζαν στο Κρεμλίνο. Η πάγια πολιτική τους ήταν να υποδαυλίζουν την αντιπαράθεση για τα ελληνοτουρκικά ώστε να συντηρείται και, ει δυνατόν, να επιδεινώνεται το γνωστό πρόβλημα στη νοτιοανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας. Αυτό όμως η κυρία Καρυστιανού θα το θεωρούσε «έμπρακτη δήλωση εθνικής αξιοπρέπειας»!

Συγγνώμη αν σας το χαλάω, αλλά δεν υπάρχει καμία αξιοπρέπεια σε εκείνον που πυροβολεί το πόδι του – εντάξει; Μόνο η χλεύη και ο οίκτος τού αξίζουν – και, φυσικά, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Αξιοπρέπεια στην εθελούσια απομόνωση της χώρας, με ταυτόχρονη μάλιστα δικαίωση της Τουρκίας, μόνο σε νοσηρά μυαλά που έλκονται από την αυτοκαταστροφή μπορεί να υπάρχει.

Μη νομίζετε όμως ότι εκείνοι που τα λένε τα πιστεύουν κιόλας! Οχι, βέβαια, σιγά μην είναι κορόιδα!

Επαγγελματίες είναι οι άνθρωποι, τα λένε για να προσελκύσουν κορόιδα και ευήθεις.

Αυτό ισχύει και για τους ακροδεξιούς πολιτευτές και για τους πολυδιάστατους της Αριστεράς. Εξαιρώ από τη γενίκευση την κυρία Καρυστιανού, γιατί είναι προφανές ότι δεν καταλαβαίνει για τι μιλάει.

Η κυρία Καρυστιανού, δυστυχώς για την ίδια, τα πιστεύει αυτά που λέει.

Σημειώστε ότι το βέτο, όπως το εννοούν τουλάχιστον οι οπαδοί της αξιοπρέπειας του αυτοτραυματισμού, δεν υφίσταται.

Εφόσον δεν πρόκειται για εισδοχή νέου μέλους ή για έναρξη πολεμικών επιχειρήσεων, δεν μπορείς να εμποδίσεις τη διαμόρφωση της στρατηγικής της Συμμαχίας· μπορείς, αν θέλεις, να μείνεις στην άκρη και να μη συμμετέχεις.

Για τη δική μας περίπτωση, αυτό θα σήμαινε ότι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Κβαντική αποκάλυψη "προδοσίας"!

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Ομολογώ πως τέτοια συνωμοσία του συστήματος δεν την περίμενα. Και μη με ρωτήσετε ποιο σύστημα διότι πάντα υπάρχει κάποιο σύστημα που συνωμοτεί.

Δείτε το τελευταίο που συνέβη.

Ολοι κρύβουν τι έγινε πραγματικά στην Αγκυρα με το ΝΑΤΟ.

Μπορούσαν φυσικά να υποψιαστούν πως κάτι τρέχει όταν ο Ερντογάν έβαλε να παίζουν τουρκικά πολεμικά εμβατήρια. Ενώ κανονικά θα έπρεπε να παίζουν το «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» και «Τι ζητούν οι Βούλγαροι στη Μακεδονία».

Αλλά ευτυχώς η Ελλάδα έχει και ατσίδες. Που δεν καταπίνουν ό,τι τους σερβίρει το σύστημα κι έτσι υψώθηκε η μόνη φωνή που κατάλαβε πραγματικά τι πάθαμε στην Αγκυρα.

Χρειάστηκε δηλαδή μια κβαντική παιδίατρος, αρχηγός κόμματος, πρώην πρόεδρος σωματείου και μάνα για να αποκαλύψει ότι στην Αγκυρα «συμφωνήθηκε η αναβάθμιση της Τουρκίας σε ΝΑΤΟ και ευρωπαϊκή άμυνα» κι ότι η ελληνική κυβέρνηση «συναινεί χωρίς αντίδραση» (δηλώσεις Μαρίας Καρυστιανού, 8/7).

Φοβερά πράγματα δηλαδή συνέβησαν στην Αγκυρα και οι δικοί μας δεν είπαν λέξη.

Αλλά ας είναι καλά η κβαντική παιδίατρος που τα πήρε χαμπάρι. Και καταλήγει μάλιστα στις δηλώσεις της ότι «η σκόπιμη μη άσκηση του βέτο συνιστά εθνική προδοσία» κι ότι «ο κ. Μητσοτάκης θα λογοδοτήσει και γι’ αυτό».

Και για πολλά άλλα, προσθέτω εγώ. Οπως για το ξυλόλιο, την πυρόσφαιρα, το μπάζωμα, τη δικαιοσύνη με τη μικρή αίθουσα και τους λαγοκέφαλους.

Θα έλεγα και τις υποκλοπές αλλά αυτό είναι άλλο κεφάλαιο και το ψάχνουν ειδικοί ντετέκτιβ.

Ομολογώ ότι έχω μείνει με το στόμα ανοιχτό. Συμβαίνουν απίστευτα πράγματα.

Δηλαδή ο Μητσοτάκης δεν άσκησε βέτο στο ΝΑΤΟ και διέπραξε εθνική προδοσία αλλά το πήρε χαμπάρι μόνο η κυρία πρόεδρος;

Μάλιστα!

 

Και ο πρόεδρος Αντώνης που έχει την αρμοδιότητα για τον έλεγχο και την τιμωρία των εθνικών προδοσιών και κάθε άλλης μειοδοσίας δεν είπε λέξη;

Προφανώς όχι!

Αλλά φταίει το άτιμο το σύστημα που καταπνίγει τις φωνές της αλήθειας. Κι έτσι τη γλιτώνει ο Μητσοτάκης.

Να σημειώσω παρεμπιπτόντως ότι δεν τέθηκε στη σύνοδο του ΝΑΤΟ κανένα ζήτημα στο οποίο θα μπορούσε η Ελλάδα να τους πετάξει το βέτο στα μούτρα.

Απλώς ο καθένας είπε την ιστορία του, ο Τραμπ τις φανφάρες του κι ο Ερντογάν έβαλε τους γενίτσαρους και τους βασιβουζούκους που αρέσουν στον Τραμπ να παρελάσουν.

Συνεπώς πού να βάλει βέτο κι ο Μητσοτάκης; Στο room service;

Ασε που μου είπαν ότι…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Η κατάντια της τραγωδίας των Τεμπών

 

Του Μπάμπη Παπαπαναγιώτου

Πού είναι ο χαμός των πρώτων δύο ημερών της δίκης για την τραγωδία των Τεμπών;

Η «μικρή αίθουσα», το «στήσιμο» της έδρας, η αστυνομοκρατία, οι οργισμένοι συνήγοροι, οι λίγοι αγανακτισμένοι συγγενείς και κυρίως η Μ. Καρυστιανού και ο Π. Ρούτσι;

Ως διά μαγείας εξαφανίστηκαν.

Η αίθουσα που μεγάλωσε δείχνει σχεδόν εντελώς άδεια. Ελάχιστοι συγγενείς, λίγοι δικηγόροι, λιγότεροι δημοσιογράφοι, ελάχιστοι έως κανένας πολίτης που ενδιαφέρεται για την έκβασή της.

Μόνος σταθερός παράγοντας αστάθειας η Ζ. Κωνσταντοπούλου, η οποία βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση να δέχεται τα σκληρά πυρά του νέου προέδρου του πάντα μειοψηφικού Συλλόγου των Συγγενών, Π. Ασλανίδη, ο οποίος ήταν από την αρχή στην πρώτη γραμμή του αγώνα.

Η Μ. Καρυστιανού, αφότου ίδρυσε αυτό που ήθελε εξ αρχής, κόμμα, σνομπάρει τη δίκη.

Ο Π. Ρούτσι, με την «υποβασταζόμενη» απεργία πείνας του κι αφού τέλειωσε η περίοδος «ένα ποτάκι στη Βίσση για να κλείσει η μέρα» εξαφανίστηκε.

Οι πάσης φύσεως συνωμοσιολόγοι και «εμπειρογνώμονες» της πλάκας επίσης εξαφανίστηκαν, εκτός από τον «ηγέτη» Κοκοτσάκη, που δοκίμασε να πάρει χρίσμα από τη Μ. Καρυστιανού στην «Ελπίδα», αλλά απέτυχε και αποχώρησε καταγγέλλοντας.

Οι ευφάνταστοι πολιτικοί που διακίνησαν τις φτηνές και έωλες θεωρίες συνωμοσίας, νομίζοντας ότι έτσι θα «ρίξουν την κυβέρνηση» κατάλαβαν τη ματαιότητα και τη γελοιότητα των ξυλολίων και προσπάθησαν να χαθούν στο σκοτάδι της λήθης.

Απέμειναν μόνο οι χιλιάδες άνθρωποι που κατέβηκαν στους δρόμους με αγνές προθέσεις και γνήσια συντριβή για τα αδικοχαμένα θύματα.

Προδομένοι κι αυτοί, βλέποντας πλέον καθαρά τη σκοπιμότητα μπροστά τους, το διαχειρίζονται ιδιωτικά.

Τι μένει, δεδομένου ότι εκφράζονται σοβαρές ανησυχίες για το μέλλον και την τύχη της μεγάλης δίκης, που δεν θα γίνει ποτέ όπως έπρεπε. «Μεγάλη δίκη»;

Μένουν…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Λαγοκέφαλοι με πετραχήλια

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ

Ο εξαιρετικά ευφυής κ. Μίμης Ανδρουλάκης έκανε μια δήλωση που προκάλεσε αντιδράσεις, οι οποίες απλώς την επαληθεύουν. Είπε: «Αν η Καρυστιανού περπατούσε όλη την Ελλάδα από τον Εβρο ως την Κρήτη, σιωπηλή, κρατώντας απλώς μια λαμπάδα, θα έπαιρνε 25%. Το λάθος της είναι ότι άρχισε να μιλάει». Αυτή η φράση προκάλεσε την οργή διαφόρων που κατάλαβαν πως κριτικάρει την Καρυστιανού, ενώ η βαθύτερη στόχευση και το νόημα της δήλωσης είναι ο ανορθολογισμός και τα εξωπολιτικά, λαϊκιστικά και μεταφυσικά πολιτικά κριτήρια μέρους των πολιτών που – όχι σπάνια – πάνε να ψηφίσουν για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια λαμπάδα.

Ναι, μια λαμπάδα αρκεί, έχει δίκιο ο Ανδρουλάκης.

Μωρέ, ακόμα κι ένα απλό κερί θα έφτανε – δεν χρειάζεται ολόκληρη λαμπαδηδρομία. Καθότι, όχι μόνο εν Ελλάδι, αλλά στην παγκόσμια πολιτική και σε όλες τις χώρες δεν είναι η σύνεση, η φρόνηση, η γνώση κι η λογική ακολουθία που εμπνέουν ουκ ολίγους ψηφοφόρους, αλλά κυρίως αυτοκτονικά, εξωλογικά στοιχεία. Και λαϊκισμός, κι αδικαιολόγητη μοχθηρία, και χολή, ρεβανσισμός, φανατισμός και ραχητική γνώση βάσει κάποιας υποτιθέμενης ιδεολογίας ή πολιτικές ερμηνείες της πραγματικότητας που δεν ξεφεύγουν από το επίπεδο πρόβλεψης ή ανάλυσης συνοικιακού μέντιουμ.

Αυτή είναι η κατάσταση – φτάνει να διαβάσει κανείς μιαν οποιαδήποτε δημοσκόπηση, για να καταλάβει πως κατά λάθος υπάρχουμε, και μάλλον κάθε τόσο πρέπει να ανάβουμε κι εμείς μια λαμπάδα στο μπόι του Αντετοκούνμπο, όντας ευγνώμονες για τη μέχρι τώρα καλή μας τύχη κι επιβίωση· κι επιπλέον να κάνουμε και κανένα τάμα στην Παναγία της Τήνου (ποτέ δεν ξέρεις και τουλάχιστον στην Τήνο δεν χρειάζεται να συνεννοηθούμε στα αραμαϊκά).

Λέγεται εδώ και αιώνες πως εν αρχή είναι ο Λόγος, αλλά πολύ αμφιβάλλω.

Εχει δίκιο ο Μίμης Ανδρουλάκης: εν αρχή ην η λαμπάδα. Εν αρχή είναι η πίστη, το υποτιθέμενο ιδεολόγημα ή από ποια οικογένεια κατάγεσαι κι αν σε αυτήν η πολιτική άποψη είναι κληρονομικό μετόχι.

Και βέβαια είναι πολύ πιο πειστική η θεολογία παρά η σωκρατική λογική, η σωτηριολογία και ο μεσσιανισμός παρά τα κατ’ ακολουθίαν επιχειρήματα. Πίστευε, ψήφιζε και μη ερεύνα. Και μη νομίζετε· η θεολογική, μεταφυσική πολιτική πίστη είναι πολύ πιο διαδεδομένη απ’ όσο φαίνεται, και όχι λίγοι ενώ μιλούνε για επιστημονικές θεωρίες και διαλεκτικό υλισμό, κατά βάθος τι ψάχνουνε;

Εναν προστατευτικό πατερούλη (ή μανούλα) με συμπονετική αγκαλιά – κι αν κρατάει και λαμπάδα, ακόμα καλύτερα.

Αρκεί να μη μιλάει γιατί εκεί αρχίζει και στραβώνει το πράγμα.

Το ψιλοκομμένο τουμπεκί μετά λαμπάδος είναι η καλύτερη, η πιο πειστική στάση. Η αινιγματική σιωπή που παρέχει στον κάθε ψηφοφόρο το δικαίωμα να σκέφτεται και να υποθέτει ό,τι θέλει ο ίδιος σχετικά με την υποψήφια ή τον υποψήφιο – εξάλλου αυτό θα πει συμμετοχική δημοκρατία και συμπερίληψη: να προβάλλει ο καθείς ό,τι φαντασιώνεται προς την ή τον λαμπαδηφόρο υποψήφιο, κι όχι το ανάποδο. Φτάνει εκείνος να ξέρει να κρατάει το στόμα του κλειστό· διότι, άμα το ανοίξει, θα δυσαρεστήσει πολύ κόσμο, το μυστήριο της σιωπής θα χαθεί κι οι δελφικοί χρησμοί και οι ανταύγειες που εκπέμπει η λαμπάδα θα πάνε τζάμπα, όπως και όλη η ατραξιόν.

Ποτέ δεν είναι μια κακή ευκαιρία να το βουλώσεις, λένε οι σοφοί μαφιόζοι.

Αρα, θα μπορούσε ίσως κάποιος στην Ελλάδα να γίνει πρωθυπουργός ή ενδιαφέρων αρχηγός κόμματος, χωρίς να μιλάει καθόλου, είτε ως εκ φύσεως μουγκός είτε ως αποφασισμένος ή αποφασισμένη να τυλίγει την παρουσία του με αινιγματική σιωπή.

Πρόγραμμα δεν χρειάζεται, ούτε επιχειρήματα, ούτε εμφανίσεις στην τηλεόραση – αλλά, ακόμα κι αν τον καλούνε σε διάφορα πάνελ, θα μπορούσε να παρίσταται χωρίς να λέει ούτε μία λέξη. Διότι πολλοί έχουν καταστραφεί μιλώντας, αλλά ουδείς σωπαίνοντας. Και βέβαια, όντας σιωπηλή ή σιωπηλός στις εκπομπές, ο υποψήφιος θα μπορούσε κι εκεί να κρατάει μια λαμπάδα, τον πυρσό της πίστης που φέρνει τη δικαιοσύνη, τη σωτηρία στον λαό, στα ευαίσθητα στρώματα και στα γενναία γηρατειά.

Οπως οι σάλπιγγες της Ιεριχούς, αν τις φυσούνε λαγοκέφαλοι με πετραχήλια. Κι έτσι άλλη μία φορά θα αποδειχτεί ότι αυτή η χώρα είναι κάτι μεταξύ Βρυξελλών και Τεχεράνης – κάτι ενδιάμεσο – και ο Λόγος θα εκπέσει προς δόξαν της λαμπάδας.

Η πίστις θα μας σώσει. Δεν χρειαζόμαστε επαρκείς και μορφωμένους που ξέρουν από πολιτική, από οικονομία, από άμυνα, από Ευρωπαϊκή Ενωση, από διπλωματία, από διοίκηση· δεν χρειαζόμαστε ικανούς κι ενάρετους, αλλά …

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Σωθήκαμε!

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ


Το είχαμε υποψιαστεί, από τότε που έβαλε τις φωνές στον Μητσοτάκη επειδή δεν την ενημέρωνε, ότι η Μαρία Καρυστιανού έχει μεγάλη ευαισθησία στα ελληνοτουρκικά. Μακάρι και να τα καταλάβαινε όμως, γιατί από τις θέσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας, τρομάζεις.

Συνοπτικά, η κ. Καρυστιανού θεωρεί ότι το ΝΑΤΟ είναι υπέρ της Τουρκίας και ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς, ως απάντηση στις τουρκικές προκλήσεις, είναι 12 ν.μ. χωρικά ύδατα παντού και ΑΟΖ, με μία λέξη: πόλεμο.

Αφού θα τον έχουμε χάσει, μετά βλέπουμε τι θα κάνουμε.

Ας ξεκινήσουμε όμως με πόλεμο και βλέπουμε πώς πάει. Θεωρητικά, άλλωστε, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει να τον κερδίσουμε, όπως ακριβώς κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι η «Ελπίδα» θα καταλάβει την πρώτη θέση στις εκλογές, όπως έχει πει η ίδια. Το μόνο βέβαιο, πάντως, από μια τέτοια εξέλιξη είναι ότι η Μόσχα θα πανηγύριζε με ένα θερμό επεισόδιο στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.

Πάντως, από το γενικό κλίμα μυστικοπάθειας, ερασιτεχνισμού και μιας ακαθόριστης φοβίας, που διαπνέει την παρουσία της «Ελπίδας» στην πολιτική επικαιρότητα, αντιλαμβάνομαι ότι δύσκολα το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού θα αντέξει στις πιέσεις μιας μακράς (όπως προβλέπεται) προεκλογικής εκστρατείας. Οσο περνά ο καιρός τόσο γίνεται αντιληπτό ότι …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Κβαντική γκαρσονιέρα!

 

Του ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ 

Για τον πρώην σύντροφο της Μαρίας Καρυστιανού δεν ξέρουμε πολλά, πέραν του ότι η πρόεδρος της Ελπίδας για τη Δημοκρατία τού επιρρίπτει την ευθύνη για επενδυτικές κινήσεις που έγιναν από την κοινή εταιρεία τους.

Ας δεχτούμε ότι η πρόεδρος δεν ενέκρινε την αγορά γκαρσονιέρας μέσω πλειστηριασμού· ότι είχε την ίδια ευαισθησία για το θέμα και πριν ιδρύσει το φιλολαϊκό κόμμα της κι ότι ο σύντροφος-συνεργάτης της ενήργησε πίσω από την πλάτη της.

Ας δεχτούμε, δηλαδή ό,τι τη βολεύει να δεχτούμε.

Τι λέει γι’ αυτήν το ότι δεν μπορεί να επιβάλει τη θέλησή της στην ίδια την εταιρεία της;

Πόσο σοβαρά μπορούμε να πάρουμε την αξίωση ενός προσώπου να διοικήσει τη χώρα, όταν...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Το πιο ειρωνικό αποτέλεσμα του λαϊκισμού

 Του ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ

Τους υπευθύνους για την αποχώρηση στελεχών από το κόμμα της η Μαρία Καρυστιανού πιστεύει ότι τους έχει βρει: είναι οι καλοθελητές, οι εκβιαστές, οι διαπλεκόμενοι, οι συστημικοί, εκείνοι που σπέρνουν τη διχόνοια.

Φταίνε, γενικά κι αόριστα, αυτοί που φταίνε πάντα όταν η δημαγωγία σταματά να αποδίδει· φταίνε όλοι εκτός από τον δημαγωγό.

Αυτή η πλάνη είναι ίσως το πιο ειρωνικό αποτέλεσμα του λαϊκισμού: δεν επιδρά μόνο στους στόχους του, αλλά και στον ίδιο τον λαϊκιστή, διαστρεβλώνοντας την αντίληψή του για τα πράγματα.

«Η Ελπίδα καθαρίζει και συνεχίζει», δήλωσε η πρόεδρος ακάθεκτη, παραλληλίζοντας εμμέσως τους αντιφρονούντες με λεκέδες.

Μα…

 

Υπαρκτού ξυλολιοκίνητου κβαντικού Καρυστιανισμού κωμωδία


Σαν σήμερα (15/7/ΧΧΧΧ)

 

1916: Ο 35χρονος Γουίλιαμ Μπόινγκ ιδρύει στο Σιάτλ, την Pacific Aero Products, με μετοχικό κεφάλαιο 100.000 δολαρίων. Η εταιρεία αργότερα θα μετονομασθεί σε Boeing και θα γράψει λαμπρές σελίδες στην ιστορία της αεροναυπηγικής.

1965: Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος εξαναγκάζει σε παραίτηση τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου. Ξεσπούν τα «Ιουλιανά».

1606: Γεννιέται ο φλαμανδός ζωγράφος Ρέμπραντ Χάρμενσζουν φαν Ράιν, .

1943: Γεννιέται ο Λουκιανός Κηλαηδόνης

1899: Πεθαίνει ο εθνικός ευεργέτης Γεώργιος Αβέρωφ 
 
 
 
 
 
 
 

 
2014: Σε ηλικία 90 ετών έφυγε από τη ζωή η πρώτη μαύρη γυναίκα που κατέκτησε χρυστό Ολυμπιακό μετάλλιο, η αμερικανίδα Αλις Κόουτσμαν Ντέιβις.
 
 
 
 
 
 
2016: Αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία


2018: Την τελευταία του πνοή άφησε από ανακοπή καρδιάς ο Σωκράτης Κόκκαλης ο νεότερος, σε ηλικία 34 ετών. Ήταν γιος του Σωκράτη Κόκκαλη από τον γάμο του με την Ελένη Κόκκαλη.

 

 

 

 

15/7/2025  Έφυγε από την ζωή ο αγαπημένος ηθοποιός Γεράσιμος Μιχελής

 

 

 

 

 

 

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΑΡΧΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Σκέψεις για το μέλλον

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Οι δράστες του εγκλήματος συνελήφθησαν. Όμως, την προηγουμένη της σύλληψής τους, τη μέρα που κηδεύανε τη Βάγια Νέστορα, περιδιαβάζοντας τις φωτογραφίες από την τελετή, έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται τους δολοφόνους.

Όχι τι είδους όντα είναι εκείνοι που προκάλεσαν τόσο πόνο χωρίς λόγο. Ούτε βεβαίως ποια μπορεί να ήταν τα κίνητρά τους ή πώς θα προσπαθούν μέσα στο μυαλό τους να δικαιολογήσουν τη δολοφονία. Αυτά είναι ήδη γνωστά και αδιάφορα.

Σκεφτόμουν τι να κάνουν με τη ζωή τους, την ώρα που μια οικογένεια θρηνεί και μαζί της συμπάσχει το μεγαλύτερο μέρος της κοινής γνώμης – η παρουσία των κομμάτων της αντιπολίτευσης στην κηδεία επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό. Πώς να σκέφτονταν οι δολοφόνοι το μέλλον τους, προτού πέσουν στα χέρια της Αστυνομίας;

Προφανώς θα φαντάζονταν τι τους περιμένει αν συλλαμβάνονταν και θα τους είχε καταλάβει ο τρόμος. Το πιθανότερο λοιπόν είναι ότι τα σχέδια που έκαναν δεν θα περιλάμβαναν διακοπές. Φέτος γι’ αυτούς δεν έχει Ικαρία, δεν έχει Γαύδο, ούτε καν Αγκίστρι, όπου πηγαίνουν για προσκυνηματικό τουρισμό, στο τελευταίο κρησφύγετο του Κουφοντίνα προτού παραδοθεί.

Τα σχέδιά τους θα περιστρέφονταν γύρω από τις δυνατότητες διαφυγής τους στο εξωτερικό. Αν και ούτε αυτό θα τους έσωζε, σε περίπτωση έκδοσης διεθνούς εντάλματος για τη σύλληψή τους. Δεν θα τους έσωζε, π.χ., αν είχαν κάποιον «σύντροφο» να τους αφήσει να τρυπώσουν σε καμιά κατάληψη ή σε κανένα κοινόβιο στη Βαρκελώνη.

Αργά ή γρήγορα κάποιος θα τους κάρφωνε και θα τους γύριζαν πακέτο στην Αθήνα, για να αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη και ξέρουν ότι θα είναι αυστηρή μαζί τους. Ξέρουν πού θα περάσουν τα επόμενα είκοσι πέντε χρόνια της ζωής τους!

Το μόνο ασφαλές καταφύγιο γι’ αυτούς θα ήταν στη Ρωσία. Εκεί, κανείς δεν θα μπορούσε να τους ενοχλήσει. Επιπλέον, η χώρα προσφέρει απασχόληση που αμείβεται με μηνιαίο μισθό 2.500 δολαρίων και σου κάνουν και ασφαλιστήριο ζωής ύψους 140.000 δολαρίων, αν σου συμβεί κάτι. Θα μπορούσαν να καταταγούν δηλαδή στον ηρωικό ρωσικό στρατό!

Είναι το καλύτερο που θα μπορούσαν να έχουν κάνει, αν κατάφερναν να διαφύγουν από τη χώρα.

Θα τους…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΑΡΧΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η σκωρίαση των ιδεών

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ

Στις 22 Μαΐου 1963 χτυπήθηκε στη Θεσσαλονίκη από παρακρατικούς της Ακροδεξιάς ο συνεργαζόμενος με την ΕΔΑ βουλευτής Γρηγόρης Λαμπράκης σε μια εκδήλωση για την «Ειρήνη», που είχε στόχο τους Αμερικανούς – παρότι οι Σοβιετικοί ήδη είχαν στήσει κρυφά στη διπλανή Βουλγαρία περί τους εβδομήντα πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές, κάτι που μαθεύτηκε (ως συνήθως) πολύ αργότερα.

Λίγες μέρες μετά ο Λαμπράκης πέθανε κι έγινε γνωστή παγκοσμίως η διαβόητη αυτή υπόθεση, με το βιβλίο «Ζ» του Βασίλη Βασιλικού και την ομώνυμη ταινία του Κώστα Γαβρά.

Αυτά συνέβησαν εξήντα τρία χρόνια πριν – αλλά και το 2026, να γίνονται, όχι μία, αλλά τρεις δολοφονικές απόπειρες εναντίον πολιτευτών με πέντε τραυματίες, εγκαυματίες και μια γυναίκα, καμένη, δολοφονημένη;

Το γεγονός είναι πραγματικά από τα άγραφα.

Πρόκειται για μία από τις πλέον ακατανόητες τρομοκρατικές επιθέσεις. Ισως φαίνεται πως ακόμα στον χώρο του εξ ευωνύμων άκρου, υπάρχουν νόες που πιστεύουν ότι έτσι θα… επιταχύνουν την επανάσταση, ο λαός θα εξεγερθεί, θα επιβάλλει κολχόζ στα Γιαννιτσά και θα αναλάβει τα σουπερμάρκετ, για να πέσει επιτέλους η τιμή του λάχανου και του τυρού τελεμέ.

Θα παρατήσει (ο «λαός») τα σπίτια του, τα ΙΧ του, τα εξοχικά του στη Χαλκιδική και τις διακοπές στη Σαντορίνη και θα ξεχυθεί στους δρόμους, για να ανατρέψει τον καπιταλισμό· αφού πρώτα ενωθεί με τις κατασκηνώσεις στον Γράμμο και τις μπριγάδες που ετοιμάζονται να απελευθερώσουν τον Μαδούρο από τα νύχια των ιμπεριαλιστών, με υπερατλαντική, καταδρομική ενέργεια και ριφιφί στις φυλακές όπου κρατείται ο ήρωας, τέως οδηγός λεωφορείου.

Και γιατί όχι;

Μας φαίνονται αυτά εξωπραγματικά;

Μήπως στο Βίτσι δεν κάνουν τώρα που μιλάμε κρυφές προπονήσεις (λίγα κιλά και πολλές επαναλήψεις), προσομοιώσεις ΔΣΕ και γιούργια στα παλιούρια;

Και μήπως δεν υπάρχουν ακόμα ζηλωτές που πιστεύουν ότι με τα γκαζάκια θα παρασύρουν τον «λαό» σε εξέγερση;

Θα πεις, εντάξει, είναι γνωστό πως κάποιοι ζουν εμμονικά, οστρακοειδώς κολλημένοι στις αυταπάτες τους, έχουν υποστεί μπουγάδα εγκεφάλου από τενεκετζήδες ινστρούχτορες και μάλλον καταπιεί αμασητί το σκουμπρί. Απλώς μας κάνει εντύπωση, διότι, αντί αυτά να έχουν συμβεί στη δεκαετία του 1930, συμβαίνουν το 2026 – δηλαδή εκατό χρόνια μετά. Ητοι, υπάρχει χρονοκαθυστέρηση ενός αιώνα, κάτι περίεργο για ανθρώπους που πιστεύουν ότι είναι προοδευτικοί – οι αντιδραστικοί τότε ποιοι είναι;

Το πράγμα μήπως έχει ξεφύγει και ενδέχεται να κολυμπάμε πλέον στα ύδατα κάποιας κλινικής εκδοχής;

Καθότι αυτά δεν είναι απλή χολή και λακέρδα της ιδεολογίας απ’ τη στιγμή που ανακυκλώνεται, ως θεμιτό ιδεολόγημα ο οικτρός εμφύλιος, ή γίνονται δολοφονίες εν έτει 2026, πολύ πιο εξωφρενικές από εκείνη του Γρηγόρη Λαμπράκη, με στόχο τρεις πολιτευτές, αλλά και με νεκρή μιαν απολύτως άσχετη γυναίκα για την οποία κανείς Γαβράς δεν θα κάνει ταινία – καθότι, ως γνωστόν, ήρωες υπάρχουν μόνο από τη μία πλευρά, εφόσον μόνο εκείνους τους γέννησε μάνα.

Το εξίσου οικτρό είναι πως μάλλον οι δράστες είναι επιθετικά μη οξυδερκείς (πολιτικά) νεαροί, που θα πληρώσουν βαρύ τίμημα, δηλαδή θα έχουν καταστρέψει επί ματαίω και τη δική τους ζωή.

Και γιατί παρακαλώ;

Για να συντηρικοποιήσουν έτι περισσότερο την κοινωνία, διότι σε αυτές τις περιπτώσεις είναι το σύστημα που ανασκουμπώνεται, συσπειρώνεται και τελικά κερδίζει, όπως αποδείχτηκε και με τις Ερυθρές Ταξιαρχίες, τη δολοφονία Αλντο Μόρο, τους Μπάαντερ-Μάινχοφ στη Γερμανία και την 17Ν – δεν έχουν σκαλίσει καθόλου τη σχετική βιβλιογραφία; Τα υποδείγματα υπάρχουν κι είναι θεαματικά – εκτός αν το γινάτι είναι υπέρτερο της Ιστορίας, οπότε τζάμπα μιλάμε.

Και δεν έφτανε στην Αριστερά που έχει γίνει από δύο κάσες εργαλεία, δεν φτάνει που το κλίμα γενικά στην αντιπολίτευση είναι κακό και η κατάσταση εδώ και καιρό τραυλίζουσα, ήρθαν τώρα και οι σούπερ επαναστάτες να χτυπούν  κόσμο επιτείνοντας το ευρύτερο αρνητικό αίσθημα – διότι ξέρουμε όλοι πως γίνονται αυτά και πώς, τελικά, αντανακλούν στα ευρέα στρώματα.

Το έχουμε ξαναδεί το έργο πολλές φορές, αλλά φαίνεται κάποιοι προτιμούν το ατελέσφορο μίσος από την πολιτική σκέψη και το μένος τους υπερβαίνει κάθε λογική ανάλυση και προσέγγιση φτάνοντας στο αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων και άντε και καλά σαράντα (μόνο που δεν πρόκειται για αλλόφυλους, αλλά για συμπατριώτες Ελληνες, για κανονικούς ανθρώπους, και για μια άσχετη, ανύποπτη γυναίκα).

Ποιος, ποιοι γανώνουν τα εκάστοτε μυαλά των δραστών;

Διότι πάντα υπάρχει ένα κλίμα, οι παρέες, οι ινστρούχτορες και τα νεοεισερχόμενα κορόιδα (εντάξει, όλοι υπήρξαμε κάποτε κατά φαντασίαν Ροβεσπιέροι, αλλά όχι να ανατινάζουμε και κόσμο).

Υπάρχει εν Ελλάδι και σε αυτό βαριά καθυστέρηση.

Υπάρχει θεωρητική μιζέρια. Και μερικοί ακόμα πιστεύουν (καημένε Λένιν, τα είπες νωρίς για τις παιδικές αρρώστιες) ότι …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΑΡΧΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι ποταποί δολοφόνοι

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Η δολοφονία των υπαλλήλων της Marfin το 2010 υπήρξε το ειδεχθέστερο γεγονός της περιόδου των μνημονίων. Τρεις υπάλληλοι της τράπεζας τα θύματα, μαζί με το αγέννητο έμβρυο της μιας εξ αυτών. Το έγκλημά τους ήταν ότι εργάζονταν σε ημέρα γενικής απεργίας, ιερή τελετουργία του συνδικαλισμού που τον καιρό εκείνο είχε αναγορευθεί σε «επιτροπή της δημόσιας σωτηρίας», μια απομίμηση της οργάνωσης του Ροβεσπιέρου.

Σε ρόλο κριτή, οι διάφοροι τιμητές της δημοκρατίας μας που εξέδιδαν τότε πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων, δίκαζαν και καταδίκαζαν όσους δεν συμμετείχαν στον αγώνα κατά των μνημονίων, τους «μνημονιακούς γερμανοτσολιάδες». Η γενική απεργία για τους φαντασμένους του καιρού εκείνου ήταν κάτι σαν τα Δερβενάκια της δημοκρατίας μας. Οι απεργοσπάστες ήσαν προδότες. Και τους προδότες τη στιγμή της μάχης τούς καταδικάζεις σε θάνατο.

Ως γνωστόν, οι τρομοκράτες είναι και δικαστές και εκτελεστές της ποινής που αποφασίζουν οι ίδιοι ως δικαστές.

Το έγκλημα είναι ειδεχθές όχι μόνον εξαιτίας των κινήτρων που οδήγησαν σ’ αυτό, αλλά και εξαιτίας των συνθηκών που βρήκαν τον θάνατο τα τρία θύματα. Κουκουλοφόροι, κρυμμένοι μέσα στο πλήθος των διαδηλωτών, έβαλαν φωτιά στο κατάστημα της τράπεζας ενώ γνώριζαν ότι μέσα βρίσκονταν άνθρωποι οι οποίοι τους εκλιπαρούσαν να μην τους κάψουν. Μια συνάδελφός τους που σώθηκε είπε πως άκουγε τους απέξω να φωνάζουν «κάψτε τους». Λέγεται μάλιστα πως ένα μέρος του πλήθους εμπόδισε τα θύματα να βγουν από το κατάστημα καθώς και τα πυροσβεστικά οχήματα να πλησιάσουν.

Το έγκλημα το κάνει ειδεχθέστερο η δειλία των δραστών του. Κρύφτηκαν μέσα στο πλήθος, προστατευμένοι απ’ την ανωνυμία, και έκτοτε εξαφανίστηκαν από προσώπου γης. Κανείς δεν διεκδίκησε τη δολοφονική ενέργεια και κανείς δεν συνελήφθη – ή μάλλον οι δύο συλλήψεις υπόπτων ακυρώθηκαν αφού κανένας από τους μάρτυρες δεν τους αναγνώρισε.

Το έγκλημα της Marfin συμπυκνώνει το πνεύμα μιας ολόκληρης εποχής, την οργή που γίνεται μίσος, την απελευθερωμένη εχθροπάθεια, τη δικαίωση της βίας. Και επειδή το πνεύμα ποτέ δεν είναι αφηρημένο, ας μην ξεχάσουμε ότι ο θάνατος στην πυρά των τριών της Marfin από τους ιεροεξεταστές του αντιμνημονιακού αγώνα ήταν το αποτέλεσμα της νοοτροπίας που είχε επιβάλει τότε στην ελληνική κοινωνία η Αριστερά με τη νεοναζιστική Δεξιά. Από τη βεβαιότητα ότι η Ελλάδα ζει σε συνθήκες εμφυλίου πολέμου ώς την αθώωση της χρήσης των μολότοφ και των διαφόρων εμπρηστικών μηχανισμών, τα οποία αντιμετωπίζονταν, πάντα από την Αριστερά, σαν παιχνίδια απαραίτητα για το τσίρκο της δημοκρατίας μας. Θα θυμάστε ότι υποστήριζαν πως η μεταφορά και η κατοχή μολότοφ δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα. Και βέβαια τη σοφή ρήση του κ. Τσίπρα ότι οι μολότοφ είναι πρόβλημα μόνον γι’ αυτούς που βρίσκονται απέναντί τους.

Το ίδιο ισχύει και για τα πυροβόλα όπλα, όμως το μυαλό του κ. Τσίπρα δεν φτάνει τόσο μακριά.

Ως γνωστόν, η ίδια αυτή Αριστερά προσπάθησε να υποβαθμίσει όσο μπορούσε το έγκλημα της Marfin. Αν μπορούσε θα το έσβηνε από τη μνήμη έστω αυτών των λίγων που απέτιαν φόρο τιμής κάθε χρόνο στα θύματα. Κάποιοι κατέστρεφαν την αναμνηστική πλάκα. Κανείς όμως δεν είχε το θάρρος να ομολογήσει ότι, ασχέτως ιδεολογικής και πολιτικής τοποθέτησης, επρόκειτο για ειδεχθές έγκλημα του οποίου οι αυτουργοί έπρεπε να τιμωρηθούν με τον ίδιο τρόπο που τιμωρήθηκαν οι δολοφόνοι του Παύλου Φύσσα.

Ας προσθέσω ότι στα στοιχεία που κάνουν το έγκλημα ειδεχθές είναι και το δωρεάν της πράξης. Δεν σκότωσαν επειδή διεκδικούσαν κάτι. Σκότωσαν για να τρομοκρατήσουν. Aρα σκότωσαν για να σκοτώσουν.

Το έγκλημα της Marfin, ακόμη κι αν ελάχιστοι μιλούσαν γι’ αυτό και παρά τις προσπάθειες που κατέβαλλαν οι έστω ηθικά ενεχόμενοι να ξεχαστεί, συνέχισε να στοιχειώνει την κοινή μας ζωή ακόμη κι όταν η εχθροπάθεια του καιρού των μνημονίων είχε ενταχθεί στην κανονικότητα της καθημερινής μας ζωής. Η εχθροπάθεια δεν έσβησε ποτέ. Απλώς εθιστήκαμε σ’ αυτήν και την αποδεχθήκαμε ως φυσιολογική κατάσταση. Oσο οι δολοφόνοι παρέμεναν ασύλληπτοι, η υποψία ότι κάτι δεν πάει καλά και «κάτι μας κρύβουν» μας δηλητηρίαζε με τις θεωρίες της συνωμοσίας. Aκουσα πως ήταν προβοκάτσια της αστυνομίας. Aκουσα πως ήξεραν ποιοι είναι οι δολοφόνοι αλλά δεν τους συλλάμβαναν – για ποιο λόγο άραγε;

Και μέσα στη θολούρα της συλλογικής μας συνείδησης, πολλοί συνέχιζαν να παίζουν με μολότοφ ώσπου ήρθε μια καινούργια δολοφονία, αυτή της Βάγιας Νέστορα, για να μας θυμίσει ότι δεν σκοτώνουν μόνον οι σφαίρες, αλλά και οι φλόγες. Μην ξεχνάμε ότι οι Ουκρανοί αντιμετώπιζαν με μολότοφ τα ρωσικά τεθωρακισμένα στις πόλεις. Κανονικό πολεμικό όπλο.

Ελπίζω μόνον ότι η αστυνομία αυτήν τη φορά θα έχει «δέσει» τις κατηγορίες και τα πρόσωπα.

Ας ελπίσουμε ότι το δικαστήριο θα σταθεί στο ύψος του.

Oμως δεν είμαι αισιόδοξος.

Είμαι βέβαιος ότι…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΑΡΧΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ιδεοληπτική κτηνωδία συνοδοιπόρων

 

Του ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Δεν ξέρω ποιοι είναι χειρότεροι, οι φονιάδες της Βάλιας Νέστορα ή ο εσμός που κατηγορεί τα θύματα, ειρωνεύεται τις εκδηλώσεις αλληλεγγύης και διαμαρτυρίας από μέλη και στελέχη της Ν.Δ., διακινεί παπάτζες για «προβοκάτορες».

Είδα μέχρι και μια συμμαθήτρια της θείας του φαραώ Ακενατών που ταλαιπωρεί την πολιτική και τον δημόσιο λόγο να χλευάζει τη συγκέντρωση και τα μπλουζάκια. Εάν είχε δολοφονηθεί οποιοσδήποτε από την αριστερά και τολμούσε δεξιός να δείξει ασέβεια στον νεκρό ή να ειρωνευτεί τις συγκεντρώσεις των ελληνόφωνων μηδενιστών για το θέμα, θα πάθαιναν λαρυγγίτιδα από τις φωνές και θα ξεσήκωναν το σύμπαν.

Οταν αναρχικοί και μηδενιστές συκοφαντούν τα θύματα, δικαιολογούν τους δράστες, αποπροσανατολίζουν περί «προβοκατόρων» και χλευάζουν τις πολιτικές αντιδράσεις δεξιών κομμάτων, είναι απλώς Πέμπτη, διότι η καλντεριμιτζού αριστερά με τρεις ντουλάπες ποινικό μητρώο είναι «αγία».

Εθνικό πτυελοδοχείο ήταν, έπρεπε να είναι και θα είναι. Διότι προσέξτε τι ρόλο παίζουν και πόσο παλιός είναι αυτός ο χυδαίος ρόλος των συνοδοιπόρων των κακοποιών που σκότωσαν την αθώα ηλικιωμένη, που μεγάλωνε το ορφανό εγγονάκι της. Οι κακοποιοί τρομοκράτες, που υποδύονται τους «ιδεολόγους αγωνιστές», χαρακτηρίζουν τη δράση τους, όταν δεν είναι τόσο μαζική που να μπορεί να ανατρέψει το πολίτευμα, ένοπλη προπαγάνδα.

Δηλαδή σκοτώνουν και καταστρέφουν για να τραβήξουν την προσοχή στις ψυχανώμαλες ιδεοληψίες τους, έμπλεες φθόνο, συμπλέγματα και μίσος. Γι’ αυτό γράφουν προκηρύξεις που συνοδεύουν την κακοποιό δράση τους. Να τις διαβάσουν άλλοι κομπλεξικοί ζαβοί, που έχουν μέσα τους τον ίδιο φθόνο και μισούν τη γη που πατάνε, και να τους επικροτήσουν, να τους υποστηρίξουν ή και να τους μιμηθούν. Αν όμως η προπαγάνδα αυτή έμενε στα αρχεία της Αντιτρομοκρατικής ή δημοσιευόταν μόνο σε λαθρόβιες ιστοσελίδες και έντυπα του χώρου, η επίδρασή της θα ήταν αμελητέα, δεν θα ακουγόταν καν.

Εκεί είναι που έρχεται ο εσμός των συνοδοιπόρων, που πολλοί εξ αυτών είναι σε συστημικά κόμματα, δημοσιογραφούντες σε mainstream ΜΜΕ, έχουν δημόσιο λόγο, έχουν ενίοτε αστική καταγωγή και λούστρο. Αυτοί/ές αναλαμβάνουν τη βρόμικη δουλειά να σκυλεύσουν τα θύματα, να τα στοχοποιήσουν, όπως και τον πολιτικό χώρο που ανήκουν νεκροί και κάθε είδους παθόντες.

Παλιά τους τέχνη κόσκινο. Πού να βρουν τσίπα οι απόγονοι αυτών που αποκαλούσαν δωσίλογο τον Περρίκο, την Ελένη Παπαδάκη, τον Γρίβα;

Και βόμβες θα δικαιολογήσουν και πιστολάδες φονιάδες σαν τον Κουφοντίνα και τον Γιωτόπουλο και την αλληλεγγύη στα θύματα θα χλευάσουν και τη ΜARFIN και τους αλλεπάλληλους βανδαλισμούς του μνημείου των νεκρών της θα κάνουν γαργάρα. Τα κάνουν όλα και δεν σιχαίνονται υπηρετώντας τους συντρόφους τους, που εφαρμόζουν το manual της δυσώδους θεωρίας του κοινωνικού μίσους, του άλλου άκρου, του κόκκινου, που υπάρχει, σκοτώνει, καταστρέφει και βγάζει και γλώσσα.

Εάν δεν υπήρχαν βουλευτές και κάτι «βουλεύτριες», ναυάγια της ανθρώπινης φύσης, κάτι δημοσιογράφοι της συμφοράς, που όμως έχουν στασίδι σε αστικά μέσα, να κάνουν τη βρόμικη δουλειά της προπαγάνδας κατά των θυμάτων, του πολιτικού χώρου τους, να γράψουν τα «ναι μεν αλλά» τους, τότε οι καλικάντζαροι με τις βόμβες και τα κουμπούρια θα ήταν παντελώς απόβλητοι, θα μοιράζονταν τη σωματική, ψυχική και ιδεολογική μπίχλα τους με τις κατσαρίδες και τους αρουραίους του κοινωνικού υπονόμου στον οποίο ζουν.

Το δηλητήριό τους όμως το διαχέουν άλλοι και άλλες στην κοινωνία, με βουλευτική αποζημίωση, με μικρόφωνο και κάμερα σε μαγαζιά μεγαλονταβατζήδων, που για δικά τους νιτερέσα θέλουν ανατροπή της κυβέρνησης.

Οι δράστες, οι φυσικοί αυτουργοί είναι δουλειά της Αστυνομίας.

Οι υποστηρικτές τους όμως, ο Λόχος Προπαγάνδας και οι συνοδοιπόροι τους είναι δουλειά όλων μας να τους απομονώσουμε, να τους βγάλουμε τη μάσκα. Κάμερες, DNA και άλλα ευρήματα έχουν λύσει τα ανεξιχνίαστα εγκλήματα. Είναι κατά κανόνα ζήτημα χρόνου, σπάνια ξεφεύγουν.

Θυμηθείτε το, θα δούμε τις μούρες τους στις οθόνες. Και τότε θα αρχίσουν τον καρσιλαμά οι συνοδοιπόροι, θα ανακαλύψουν αστυνομικές συνωμοσίες, θα αμφισβητήσουν ακλόνητα ευρήματα, μαρτυρίες, θα λιώσουν παπούτσια σε συγκεντρώσεις, θα μαζεύουν χρήματα για την υπεράσπισή τους, θα μαζεύουν υπογραφές, ενώ άλλοι θα απειλούν άμεσα ή έμμεσα, στοχοποιώντας ανακριτές, εισαγγελείς, δικαστές της έδρας και ενίοτε η απειλή θα γίνεται πράξη, διότι όταν η Δικαιοσύνη τούς απαλλάσσει, ζήτω της Δικαιοσύνης, όταν τους καταδικάζει, «μπάτσοι και δικαστές όργανα του ταξικού συστήματος» και δυο αβγά Τουρκίας.

Εχουν μοιρασμένο παιχνίδι αλλά κοινή ευθύνη, διότι …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΑΡΧΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πάλι δεν ήταν ρακούν οι δράστες!

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Δεν έχω κληρονομικό χάρισμα. Αλλιώς θα έβρισκα και τα νούμερα του Τζόκερ, να μην κάθομαι να γράφω δικόγραφα καλοκαιριάτικα.

Τι λέγαμε μόλις την προηγούμενη Πέμπτη;

Πως θα συλληφθούν οι φονιάδες της Βάγιας Νέστορα. Κάμερες, DNA κ.λπ., έχουν κάνει εξιχνιάσιμα τη συντριπτική πλειονότητα των εγκλημάτων και αποδείχθηκε.

Και να, λοιπόν, που πάλι δεν ήταν ρακούν. Αφού, ρε παιδιά, δεν έχουμε ρακούν στην Ελλάδα. Εχουμε ασβούς, τσακάλια, λύκους, λίγες αρκούδες, μούμιες της αριστεράς της σαμπάνιας, αλλά ρακούν δεν έχουμε.

Δεν ήταν ούτε εξωγήινοι, πράκτορες της Μοσάντ ή «δεξιοί προβοκάτορες». Οι συλληφθέντες ως δράστες της δολοφονίας της Βάγιας Νέστορα είναι απλοί λαϊκοί αγωνισταί, παιδιά του «χώρου» και με προϋπηρεσία. Εχουν το τεκμήριο αθωότητας, όπως όλοι οι κατηγορούμενοι αλλά και όλοι οι υπόλοιποι έχουμε λειτουργικό εγκέφαλο και αν τζογάραμε και ήταν υποχρεωτικό να ποντάρουμε υποχρεωτικά κάπου τα λεφτά μας, θα τα βάζαμε στο ζερό, στο μηδέν του μηδενιστικού αναρχοαριστερού χώρου, αφού μόνον αυτοί και τα ιδεολογικά ξαδερφάκια τους, της φασιστικής αίρεσης της αριστεράς, θεωρούν τη βία αποδεκτό μέσο πολιτικής δράσης και την ανθρώπινη ζωή των αντιπάλων μηδενικής αξίας.

Κάποιοι από αυτούς είναι λοιπόν οι δράστες, οι συλληφθέντες ή κάποιοι άλλοι. Για να συλληφθούν και να κατηγορηθούν, υπάρχουν, φαίνεται, αποχρώσες, τουτέστιν επαρκείς, ενδείξεις ενοχής.

Τώρα, δεδομένων και των συλλήψεων για τη Μarfin πέτυχα και άλλο τζακ ποτ ως μάντης.  Aρχισε η συνωμοσιολογία πως οι αστικοτσιφλικάδικη μπουρζουαζία, με όργανό της το αστυνομικό και δικαστικό ταξικό κράτος, θέλει να αποπροσανατολίσει τον λαό από τα προβλήματά του και τη “γενοκτονία” της Γάζας, βεβαίως βεβαίως. Ετσι οι βασιλοχουντικοί μοναρχοφασίστες και τα όργανά τους εμποδίζουν την ταξική αυτοσυνειδησία των προλετάριων και την ένταξή τους στον αντικαπιταλιστικό αγώνα, στήνοντας ποινικές υποθέσεις σε «τίμιους λαϊκούς αγωνιστές». Και, φυσικά, θα αρχίσει η ραγδαία επιδείνωση του φλεβίτη και των κιρσών των συντρόφων και των συνοδοιπόρων τους από τις πορείες και τις συγκεντρώσεις για τους συλληφθέντες και, φυσικά, η Βάγια Νέστορα, όπως και τα θύματα της Μarfin, θα πέσουν πάλι στη λήθη των αστικοποιημένων συντρόφων, που αναλαμβάνουν μέσα από κοινοβουλευτικά κόμματα και αστικά ΜΜΕ να κάνουν τη βρόμικη δουλειά της συκοφάντησης των θυμάτων, των οικογενειών τους, του πολιτικού τους χώρου και να αρχίσουν τη βρόμικη στήριξη των «αγωνιστών», με όπλο τη συνωμοσιολογία και την αμφισβήτηση των θεσμών και της ακεραιότητας της Δικαιοσύνης.

Ολοι αυτοί, δράστες, σύντροφοι, συνοδοιπόροι και απολογητές, είναι τα προϊόντα της μηδενιστικής χαβούζας, που μισεί τον Ελληνικό Τρόπο, το αξιακό πλαίσιο του λαού μας, τον σεβασμό στην αξία της ζωής, στους Νόμους, στους κανόνες της Δημοκρατίας. Οι ίδιοι κατάντησαν έτσι την Παιδεία, που εξετράπη του συνταγματικού σκοπού της και βγάζει πλέον ανδράποδα με συγχυσμένα μυαλά και γεμάτα οργή εναντίον του ίδιου τους του εαυτού, της γης που πατάνε. Εχουν πείσει νέα παιδιά πως υπάρχουν κακά μαχαίρια αλλά υπάρχουν «καλά» γκαζάκια, μολότοφ, πιστόλια και ρόπαλα.

Υπάρχουν σύντροφοι στους οποίους θα συμπαρασταθούν άνευ όρων και επιφυλάξεων και πολιτικοί αντίπαλοι που η ζωή, η σωματική τους ακεραιότητα, η τιμή και η περιουσία τους είναι άνευ αξίας, αποδεκτές παράπλευρες απώλειες του «ταξικού αγώνα».

Δείτε τους χώρους που έχουν στη μικρή τους εξουσία. Δυστοπία, μαυρίλα, σκουπιδαριό, μπίχλα, μιζέρια και μαυροντυμένη κατάθλιψη. Και, φυσικά, πρόκειται στην πραγματικότητα για μια ιδρυματική κατάσταση. Δεν επηρεάζουν ούτε μια τρίχα του αστικού καθεστώτος, του καπιταλισμού, του ιμπεριαλισμού, ούτε καν σε μια γειτονιά.

Τα τζάμια των τραπεζών και άλλων εταιριών τα πληρώνουν οι ασφαλιστικές, βυθίζονται στο πένθος κάποιοι άνθρωποι, αλλά η πολιτική επίδραση στην κοινωνία, στην οικονομία, στις διεθνείς σχέσει της χώρας είναι ανύπαρκτη, παντελώς αμελητέα. Πορδές στον άνεμο, ένα είδος ακτιβιστικού αυτισμού, που όμως …