"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΑίου rebrand-ισμένου εθνικού σουργελο-σταλινο-ξεφτιλαρά κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Απριλίου 04, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

Ελληνόφωνου "δημοσιογραφικού" σκουπιδαριού κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Απριλίου 04, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

Υπαρκτού ελευθεροπλεούμενου Καρυστιανο-Ρουτσισμού κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Απριλίου 04, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

Σαν σήμερα (4/4/ΧΧΧΧ)

 

1912: Το Θιβέτ γίνεται με τη βία επαρχία της Κίνας.

1913: Ο ανθυπολοχαγός Εμμανουήλ Αργυρόπουλος, πιλοτάροντας ένα «Μπλεριό 11», χάνει τη ζωή του, λόγω πτώσης του αεροσκάφους του. Είναι ο πρώτος νεκρός της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας.

1949: Δώδεκα έθνη υπογράφουν τη Διακήρυξη του Βορείου Ατλαντικού, δημιουργώντας το ΝΑΤΟ.

1968: Η ΑΕΚ νικά στο Παναθηναϊκό Στάδιο τη Σλάβια Πράγας με 89-82 και στέφεται Κυπελλούχος Ευρώπης στο μπάσκετ. Τον αγώνα παρακολούθησαν 80.000 θεατές - ρεκόρ όλων των εποχών για αγώνα μπάσκετ σε Ελλάδα και Ευρώπη.

1975: Οι Μπιλ Γκέιτς και Πολ Άλεν ιδρύουν στο Αλμπουκέρκι του Νέου Μεξικού τη Microsoft

1617: Πεθαίνει ο σκοτσέζος μαθηματικός Τζον Νάπιερ ο οποίος ανακάλυψε τους λογαρίθμους.

1968: Δολοφονείται ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ
2019 Αυτοκτόνησε σε ηλικία 49 ετών o frontman των Prodigy Keith Flint
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Απριλίου 04, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Νίκησε τον εαυτό του

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι κάτι στιγμές που δεν χρειάζεται να δεις το «αποτύπωμα» της πραγματικότητας για να την καταλάβεις.

Τη ζεις, αισθάνεσαι πως την κρατάς στα χέρια σου, την απολαμβάνεις.

Κάπως έτσι έγινε και με το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Για δύο ημέρες ξεχάστηκαν οι δυσάρεστες συζητήσεις για τις δημοσκοπήσεις που στερεοτυπικώς «αποτυπώνουν» την κατάσταση της στιγμής. Ξεχάστηκαν, και μ’ ένα μεγάλο άλμα, σαν αυτό που παρακινούσε ο κ. Ανδρουλάκης να τολμήσουν επιτέλους, όλοι μαζί μεταφέρθηκαν στο μέλλον.

Ενα μέλλον που τους έφερε ακόμη πιο κοντά στο παρελθόν τους, τότε που το κόμμα ήταν κυρίαρχη δύναμη, τότε που η χώρα ταυτιζόταν με το ΠΑΣΟΚ, τότε που τίποτε δεν μπορούσε να γίνει χωρίς το ΠΑΣΟΚ.

Κι ενώ ο κ. Ανδρουλάκης φώναζε στα μικρόφωνα, όλοι μαζί οι σύνεδροι, συνεπαρμένοι, αισθάνονταν, έστω και για λίγα λεπτά, πως ίπτανται στον χρόνο, πως σε αργή κίνηση έκαναν το άλμα και ετοιμάζονταν να προσγειωθούν στη χώρα των ονείρων τους.

Σε μια Ελλάδα όπου το ΠΑΣΟΚ έχει κερδίσει τις εκλογές, είναι πρώτο κόμμα έστω και με μία ψήφο διαφορά, ετοιμάζεται να κυβερνήσει και λέει το μεγάλο «Οχι» στη Ν.Δ. «Να φύγετε, να πάτε αλλού». Εμείς εδώ δεν θέλουμε να κυβερνήσουμε μαζί σας.

Μη ρωτάτε με ποιους θα συγκυβερνήσουν αν, ο μη γένοιτο, δεν επιτύχουν την αυτοδυναμία που απαιτούν οι περιστάσεις.

Δεν έχει σημασία.

Σημασία έχει ότι οργάνωσαν ολόκληρο συνέδριο για να διακηρύξουν ότι δεν πρόκειται να συγκυβερνήσουν με τον Μητσοτάκη. Και το κατάφεραν. Το διακήρυξαν, τους ακούσαμε, το εμπεδώσαμε.

Φαντασθείτε τι θα είχε γίνει αν ο Μητσοτάκης τούς είχε προτείνει να συγκυβερνήσουν μετεκλογικά. Και πόση αξία θα αποκτούσε το άλμα που θα οδηγούσε στο μεγάλο «Οχι».

Τους αδικώ, θα μου πείτε. Διότι κατά γενικήν ομολογίαν το συνέδριο είχε γενικήν επιτυχίαν.

Κατ’ αρχάς ο αρχηγός έμεινε αρχηγός. Δεν τον αμφισβήτησε κανείς, μάλλον για να διαπιστώσουν ποια τύχη θα έχει το άλμα του και μετά να πράξουν αναλόγως. Φώναξαν ωραία συνθήματα, αθάνατα σουξέ, και στο τέλος ψήφισαν. Ηταν ένα γεμάτο τριήμερο. Και εννοείται ακούστηκαν καινούργιες ιδέες όχι μόνον για το ΠΑΣΟΚ, αλλά για τον κόσμον όλον. Οπως αυτή με τα βαν που θα οργώνουν τη χώρα κάνοντας την έκπληξη.

Δεν θα πουλάνε πατάτες ούτε καρπούζια. Θα μεταδίδουν εντελώς δωρεάν τον λόγο του κόμματος. Δεν συγκράτησα το όνομα του συνέδρου που έριξε την ιδέα. Είμαι όμως σίγουρος ότι το πνεύμα του Αντρέα, που παρακολουθούσε τις εργασίες από κει ψηλά, θα σκέφτηκε ότι αυτό το παιδί έχει μέλλον.

Δεν ξέρω ποιο θα είναι το μέλλον του ΠΑΣΟΚ μετά τις επόμενες εκλογές. Εκείνο που ξέρω είναι ότι …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , ,

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Μα η Νέα Δημοκρατία ήδη συγκυβερνά με το ΠΑΣΟΚ

 Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Δεν ήταν μόνο το συνέδριο. Τις τελευταίες μέρες οι σύντροφοι πασόκοι που εμφανίζονται σε εκπομπές και ακούγονται στα ραδιόφωνα επαναλαμβάνουν με καμάρι ότι –υπό οποιαδήποτε συνθήκη– αποκλείεται η παραμικρή συνεργασία με τη Νέα τη Δημοκρατία. Πράγμα που αυτομάτως σημαίνει ότι, στην περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ πετύχει τον στόχο του και κερδίσει τις εκλογές θέλει να συνεργαστεί με τον Τσίπρα, τον Φάμελο, την Κωνσταντοπούλου, τον Βαρουφάκη και γενικώς όλους αυτούς που ηγούνται των αυτοαποκαλούμενων προοδευτικών δυνάμεων.  

Με λίγα λόγια, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ ξεκαθαρίζουν ότι πιθανή νίκη του ΠΑΣΟΚ θα σημάνει την επιστροφή του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. 

Μπορεί οι σύντροφοι να καταλαβαίνουν ότι αποκλείεται να κερδίσουν και ίσως γι’ αυτό να εμφανίζονται τόσο απόλυτοι, αλλά και πάλι. Τι είναι αυτό που τους κάνει να πιστεύουν ότι θα προσελκύσουν ψηφοφόρους υποσχόμενοι την αναβίωση της Πρώτης Φοράς Αριστεράς; 

Γιατί νομίζουν ότι οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, του Βαρουφάκη ή της Νέας Αριστεράς θα ψηφίζουν τους «γερμανοτσολιάδες» του ΠΑΣΟΚ; 

Τι περιμένουν στο ΠΑΣΟΚ; Τις ψήφους από τους οπαδούς του Στέφανου με τα κολλητά ρούχα;

Ακόμα κι αν όλοι αυτοί ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ, η νίκη είναι απίθανη αλλά ο Νίκος, ο Χάρης, ο Παύλος και η Άννα επιμένουν να ποντάρουν σε ένα κουτσό άλογο που, στρεφόμενο προς τα αριστερά του, θα κουτσαθεί ακόμα περισσότερο και ίσως και να σωριαστεί κατάχαμα με την ανακοίνωση του κόμματος του αυθεντικού εκφραστή της λαϊκίστικής αριστεράς: του Αλέκση μας. 

Όπως φαίνεται, οι σύντροφοι εκτός από όλα τα φοβερά και ανεξήγητα λάθη που κάνουν δεν έχουν ακόμα συνειδητοποιήσει κάτι πολύ σημαντικό: η Νέα η Δημοκρατία ήδη συγκυβερνά με το ΠΑΣΟΚ. Αρκεί κανείς να δει πόσα πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ βρίσκονται σε υπουργικές ή άλλες θέσεις ευθύνης για να καταλάβει ότι αυτό που αρνούνται όσοι έχουν απομείνει στο «Κίνημα» συμβαίνει κι απλώς αυτοί είναι που έχουν μείνει στην απ’ έξω.

Μπορεί ο σύντροφος Τσουκαλάς να μιλάει για «συγκυβέρνηση με ΛΑΟΣ» εξαιτίας του Γεωργιάδη και του Πλεύρη, αλλά ξεχνάει τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, τον Γιώργο Φλωρίδη, τη Λίνα Μενδώνη, τον Κυριάκο Πιερρακάκη, τον Άκη Σκέρτσο, τον Αντρέα Λοβέρδο, οι οποίοι είτε υπήρξαν μεγαλοστελέχη και υπουργοί των καλύτερων στιγμών των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ είτε από εκεί ξεκίνησαν την πολιτική τους καριέρα.

Όπως φαίνεται, στο ΠΑΣΟΚ εκτός από το ότι δεν είναι σε θέση να καταλάβουν ότι...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Έλλειμμα ρεαλισμού και με σφραγίδα συνεδρίου!

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

Μπορεί κιόλας να χαίρεται. Μπορεί να αισθάνεται ότι επικράτησε στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ο Χάρης Δούκας, ακόμη κι αν η καταμέτρηση στις εσωτερικές εκλογικές διαδικασίες δεν ευνοεί το γόητρό του. Η επιρροή του στο κόμμα τεκμαίρεται, όμως, από το γεγονός ότι εκείνος έθεσε το ζήτημα που μονοπώλησε το ενδιαφέρον και τις ομιλίες στο Τάε Κβον Ντο.

Η απαίτησή του για ρητή αποκήρυξη της Νέας Δημοκρατίας είχε κυριαρχήσει στην προσυνεδριακή αντιπαράθεση κι έγινε τελικώς δεκτή, με «τροπολογία Σκανδαλίδη» στη διακήρυξη του κόμματος: «Προϋπόθεση για την πολιτική αλλαγή είναι η ήττα της Ν.Δ… Η πολιτική αλλαγή δεν μπορεί να υπάρξει με τη Ν.Δ. σε οποιονδήποτε κυβερνητικό ρόλο».

Πρόκειται για έναν αφορισμό αυτονόητο για αντιπολιτευόμενο κόμμα. Η αξιωματική αντιπολίτευση δεν μπορεί να διεκδικεί την ψήφο στο όνομα της διατήρησης του αντιπάλου στη διακυβέρνηση. Γιατί χρειάστηκε η διακήρυξη του αυτονόητου σε επίσημο κείμενο; 

Γιατί να αναλωθεί τόση πολιτική ενέργεια για κάτι περιττό;

Οποια σκοπιμότητα κι αν εξυπηρετούσε, η δραματοποίηση του περιττού έδειξε ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να βρει το στίγμα του στο πολιτικό στερέωμα μόνο σε σχέση με τη Ν.Δ.

Σαν να μην εμπιστεύεται το κόμμα τον εαυτό του. Σαν να μη θεωρεί ότι η διαφοροποίησή του προκύπτει από τις θέσεις του και το ύφος του. Σαν να έχει ανάγκη και μια ληξιαρχική πράξη αποποίησης για να πείσει τους ψηφοφόρους ότι δεν ταυτίζεται ούτε ετεροπροσδιορίζεται. Και, τελικώς, μετά τόσο βρασμό, πετυχαίνει να κάνει τη Ν.Δ. το νούμερο 1 θέμα στην εσωτερική του ατζέντα.

Σωστή ή λάθος, η εμμονή για ρητό αυτοπεριορισμό των μετεκλογικών του επιλογών, δεν μπορεί παρά να έχει συνέπειες για το κόμμα. Αφού μπορεί να πει γραπτώς ποιον αποκλείει, πρέπει να είναι και σε θέση να εξηγήσει ποιον προτιμά ως δυνητικό εταίρο.  

Τις «προοδευτικές δυνάμεις», ναι. Αλλά ποιες είναι αυτές; 

Εχουν όνομα, mail και τηλέφωνο. Συγκαταλέγεται σε αυτές ο Τσίπρας; Η Ζωή; 

Και πώς προκύπτει η αξιοπιστία της κυβερνητικής πρότασης του ΠΑΣΟΚ, όταν από τα δεδομένα των δημοσκοπήσεων το άθροισμα όλων των «προοδευτικών» δεν αρκεί για να πλησιάσει την επίδοση του πρώτου;

Τετριμμένα ερωτήματα, φυσικά. Αλλά αυτές οι μπανάλ ερωτήσεις ήταν εκείνες που τελικώς αποδόμησαν τη στρατηγική της απλής αναλογικής, που είχε καταστρώσει ήδη πριν από το 2019 ο Αλέξης Τσίπρας. Δεν μπορούσε να πείσει για τα στοιχειώδη – ποιοι και πώς θα αποτελούσαν την «προοδευτική» εναλλακτική, την οποία πρότεινε νεφελωδώς στους πολίτες.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η «ρήτρα Δούκα» δεσμεύει ασύμμετρα το ΠΑΣΟΚ, στερώντας του πολύ χώρο δημιουργικής ασάφειας – και, αντιστοίχως, εκλογικής πολυσυλλεκτικότητας. Ομως, και χωρίς τη ρήτρα το ΠΑΣΟΚ θα είχε το ίδιο πρόβλημα: 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , ,

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Σήκω, Ανδρέα, να τους δεις μες στο βαν της Αλλαγής

 Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Βαν (το) 1. τετράτροχο μέσο μεταφοράς, μεγαλύτερο από απλό αυτοκίνητο αλλά μικρότερο από φορτηγό «σύντροφε Νίκο, πάρε τη βαλίτσα σου κι έλα, το βαν φεύγει σε λίγο» 2. μέσο με το οποίο διεξάγεται πολιτική περιοδεία «σήκω, Ανδρέα, να τους δεις, μες στο βαν της Αλλαγής» 3. αστεία ιδέα «ρε συ, άσε τα βαν κι έλα να σκεφτούμε καμιά σοβαρή ιδέα για το κόμμα»

Ο σύντροφος ο οποίος πρότεινε ένα βαν με συστήματα μετάδοσης και κρεβάτια με το οποίο ο πρόεδρος Νικόλας θα όργωνε τη χώρα ήταν το κωμικό χαϊλάιτ του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ (αν εξαιρέσουμε φυσικά τις κραυγές του Ανδρουλάκη στην προσπάθειά του να φανεί δυναμικός).

Όμως στο ΠΑΣΟΚ δεν κατάλαβαν το αστείο κι έτσι ο ένας μετά τον άλλον οι σύντροφοι μιλούν στα σοβαρά για ένα βαν με το οποίο θα μεταφερθεί το μήνυμα του ΠΑΣΟΚ.

Πρώτα ο σύντροφος Μέγας και μετά ο σύντροφος Σκανδαλίδης προώθησαν την ιδέα της πανελλήνιας περιοδείας του Ανδρουλάκη με το πράσινο βαν ίσως επειδή υποσυνείδητα καταλαβαίνουν ότι ο πρόεδρος δεν μπορεί να τους προσφέρει τη νίκη και αντ’ αυτής ζητούν να τους προσφέρει το γέλιο. Ή ίσως απλώς να τον θέλουν κάπου μακριά για να μην μπλέκεται στα πόδια τους.

Σε κάθε περίπτωση νομίζω ότι...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΑΡΙΣΤΕΡΑ (ΠΑΛΑΙΟ)ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΛΑΓΝΑ ΧΡΗΣΙΜΑ ΗΛΙΘΙΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Κάθε Πέρσης και καλύτερα

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ

Ξαρμυρίζοντας τον μπακαλιάρο, τέχνη στην οποία δεν διαθέτω μπακαλορεά, μού ‘ρθε στον νου ο Λαφαζάνης στη γνωστή φωτό με τον Χαμενεΐ.

Σκέφτηκα πως ήθελε να κρυφτεί ο άνθρωπος, αλλά δεν τον άφησε η χαρά του κατά του ιμπεριαλισμού. Και, με ετούτη την έννοια, ο Λαφαζάνης είναι τουλάχιστον ειλικρινής, αυτή τη φορά, εφόσον την προηγούμενη δεν πρόλαβε να εκφράσει τον βαθύτερο εαυτό του κάνοντας το τελικό ντου στο νομισματοκοπείο.

Τώρα θα πεις τι δουλειά έχει ένας λεβέντης που ήταν κατά της χούντας να υποστηρίζει δημοσία και να διαδηλώνει υπέρ ενός αγιατολάχ, εκατό φορές χειρότερο από τον κάθε Παπαδόπουλο, που σκότωσε, προ μηνών, χιλιάδες κόσμο και καταπίεζε οικτρά ενενήντα εκατομμύρια Ιρανούς;

Δεν έχει σημασία. Το ότι το Ιράν είναι κατά της Δύσης, αρκεί.

Κάθε Πέρσης και καλύτερα, δεν λέει η παροιμία;

Εξάλλου περάσαμε στον σουρεαλισμό προ πολλού και θα δούμε και άλλα νόστιμα διότι έχουμε να κάνουμε με περιπτώσεις κλινικής ροπής προς τους απανταχού λούζερς, είτε είναι ζηλωτές μουσουλμάνοι είτε είναι Κουφοντίνες, Μουφοντίνες, Πούτιν και φύλαρχοι της Αφρικής, Αλβανικά Εμιράτα και Σουηδικές Αραβίες. Η απόγνωση και η μη δημοσκοπική κι εκλογική απόδοση, τόσα χρόνια, η πολιτική αποτυχία και η απόσχιση από την πραγματικότητα οδηγεί σε παρανοϊκούς δρόμους.

Επειτα ο Λαφαζάνης κάνει ό,τι θα ήθελαν να κάνουν δημοσία κι άλλοι απελπισμένοι του ιδεολογικού του χώρου, αλλά κρατιούνται ακόμα, ή το λένε διστακτικά, ενοχικά, έμμεσα και ντροπαλά. Ομως σε λίγο θα απελευθερωθούν κι αυτοί κραυγάζοντας υπέρ των αγιατολάχ, για να φύγουνε από μέσα τους τα κακά δαιμόνια. Να ξαλαφρώσουν, οι άνθρωποι. (Εδώ, όμως, θέλουν χωρισμό εκκλησίας – κράτους).

Καθότι κι επιπλέον και διότι οι ψεκασμοί συνεχίζονται πανταχόθεν με μεγάλη ένταση και με πυκνά εκνεφώματα. Δύσκολο να αντέξει κανείς, να μην υποκύψει στον παραλογισμό, στο πείσμα και στην υπερβολή, δύσκολο να δει καθαρά ακόμα και τα πιο τα προφανή όταν το ιδεολόγημα έχει γίνει ψύχωση και το εγώ βρίσκεται σε απόγνωση, περνάει κρίση ηλικίας και ψάχνει αγωνιωδώς για την πασαρέλα της καταξίωσης, πάση θυσία. Τότε ξεφεύγει, κανείς, εύκολα, κι όχι τα στερνά δεν τιμούν τα πρώτα, αλλά καθώς λέει και η παροιμία, η ιερόδουλη όσο γερνάει τόσο πιο πολύ ξετσιπώνεται.

 

Δεν μπορούν κάποιοι άνθρωποι να κρατηθούν ούτε στα όρια μιας στοιχειωδώς αξιοπρεπούς πολιτικής λογικής. Κατά κάποιον περίεργο τρόπο ορισμένοι έχουν πια αλλοφρονήσει κι έχουν εξωθηθεί μόνοι τους στα άκρα και στο πολιτικό περιθώριο – λόγω απελπισίας μπορούν πλέον να υποστηρίξουν οτιδήποτε εξωφρενικό κι έξω, πολύ μακριά, από τα όρια ακόμα και της ίδιας της υποτιθέμενης ιδεολογίας τους που τους εξασφάλιζε κάποια αποδοχή.

Εχουν παρασυρθεί λόγω μακροχρόνιας αδυναμίας, παροπλισμού και αλαζονείας, διολισθαίνουν στην ακρότητα και στην υπερβολή. Διότι το να υποστηρίζεις τώρα δημοσίως τους αγιατολάδες, ως προοδευτικός, δεν απέχει και πολύ από το να βάζεις τον Μιχαλολιάκο πρόεδρο στο Κέντρο Μαρξιστικών Ερευνών ή τον Κασιδιάρη επικεφαλής του Ιδρύματος Πουλαντζά. (Ολα μπορούν να συμβούν κάποτε – διότι ποιος περίμενε, σε άλλες εποχές, το σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μολότοφ;)

Δεν μιλάμε για τη φαιδρή υπόθεση Σοφούλη – Σκλάβαινα, αλλά για κάτι πολύ πιο αιματηρό, αν σκεφτείς πως, όπου πήραν την εξουσία οι μουσουλμάνοι σε στυλ Χομεϊνί και Χαμένη, τους πρώτους που κατέσφαξαν ήταν οι αριστεροί και οι κομμουνιστές, τους οποίους κυριολεκτικά εξαφάνισαν.

Αλλά είναι τόσο μεγάλο το πάθος των τελευταίων κατά της Δύσης που ως πρόβατα επιστρέφουν αενάως επί σφαγή, ίσως για να αγιάσουν. (Μάρτυρες κι αυτοί;). Υποστηρίζουν, για άλλη μια φορά, θρησκευτικά καθεστώτα που είναι πέντε φορές πιο ολοκληρωτικά από οποιονδήποτε ολοκληρωτισμό.

Αλλά είπαμε: η τύφλωση δεν πάει στα βουνά και είναι μεγάλη η ιδεολογική αμηχανία και ο κυνισμός του εκάστοτε Μελανό, ή Λαφαζάνη που προτιμούν αλαλάζοντας το αποθανώ η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων παρά να ανέχονται τη Δύση.

Και τι κακό, άραγε, τους έχει κάνει η Δύση, που τους έφτιαξε ανθρώπους και Ευρωπαίους;

Να, ένα δύσκολο ερώτημα για αγνώμονες.

Κάθε πέρσι και καλύτερα, κάθε Πέρσης και χειρότερα. Κι αφού, λοιπόν, υποστήριξαν τους λούζεις της Χαμάμ, τώρα υποστηρίζουν τους χαμένους του Χαμένη, και γενικά οποιαδήποτε αποτυχημένη μιζέρια υπάρχει όπου γης.

Κατά βάθος δεν είναι ιδεολογικό, αλλά μάλλον…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

(NEO)ΑΡΙΣΤΕΡΑ-(ΠΑΛΑΙΟ)ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Πίσω απ’ την παραίτηση

 

Του Άρη Αλεξανδρή

Η παραίτηση του Αλέξη Χαρίτση από την προεδρία της Νέας Αριστεράς είναι ένα περίεργο είδος επικαιρότητας: εκφράζει μεν την τρέχουσα κατάσταση ενός αριστερού σχηματισμού, αλλά περιγράφει και ένα διαχρονικό διλημματικό πρόβλημα της Αριστεράς εν γένει: εξωστρέφεια εναντίον εσωστρέφειας· «άνοιγμα» στους πολίτες εναντίον περιχαράκωσης στη χορεία των εκλεκτών.

Η αμφιταλάντευση αντιπροσωπεύει μια υπαρξιακή συνθήκη του χώρου, με την οποία αργά ή γρήγορα έρχονται αντιμέτωπα όλα τα αριστερά κόμματα. Μένουμε αγνοί και μικροί ή νοθεύουμε λίγο τα φρονήματά μας και μεγαλώνουμε;

Ο Χαρίτσης έδωσε την απάντησή του με διάφορους ευφημισμούς που τεχνηέντως αποκρύπτουν τις θυσίες του προσδοκώμενου γάμου: «μέτωπο απέναντι στη Δεξιά», «διαρκής ρευστότητα», «προϋποθέσεις για κάτι ευρύτερο».

Ο πρώην πρόεδρος στοιχειοθετεί με την απαραίτητη σοβαροφάνεια και το απαιτούμενο φόβητρο (τον αιώνιο κίνδυνο της Δεξιάς) μια φιλοδοξία που στον αριστερό χώρο είναι ακόμη ταμπού: την κυβερνητική.

Η προσπάθειά του να πείσει τους συντρόφους του να «ανοιχτούν» σε συνεργασίες, με σκοπό η παράταξη να εξελιχθεί σε κάτι ανώτερο του πομπού δογματικής διαμαρτυρίας, προσέκρουσε στην παραδοσιακή αντιπάθεια της Αριστεράς προς ό,τι αλλοιώνει την καθαρότητά της. Δεν είναι όμως μόνο η παράδοση το θέμα εδώ· είναι και οι πολύ νωπές αναμνήσεις του «πρώτη φορά Αριστερά». Κάποιοι μπορεί να ξέχασαν, αλλά κάποιοι άλλοι θυμούνται.

Το σωστό βέβαια είναι να αναγνωρίσει κανείς στην κίνηση του Χαρίτση την πολιτική ωριμότητα και τη διάθεση για υπερβάσεις, που όλοι αξιώνουν από τα ακραιφνώς αριστερά κόμματα, αλλά τα τελευταία σπανίως δείχνουν. Οποιοι καταλογίζουν στην Αριστερά ότι ζει στο παρελθόν, εγκλωβισμένη σε ιδεοληψίες, οφείλουν τουλάχιστον να παραδεχθούν ότι στη Νέα Αριστερά υπήρξαν πρόσωπα που επιχείρησαν να ανατρέψουν τον κανόνα της αριστερής πολυδιάσπασης και των αγεφύρωτων θεωρητικών διαφορών. Ομως το ιστορικό παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ και ολόκληρος ο κύκλος του, από την άνοδο έως την πτώση, είναι πολύ πρόσφατα για να αγνοηθούν.

Η επικρατούσα συνιστώσα της Νέας Αριστεράς που αντιστέκεται στην τσιπρική επαναπροσέγγιση ίσως βασίζει την άρνησή της στον ρεαλισμό και όχι στην πνευματική καθήλωσή της.

Να συγκροτήσει το κόμμα κοινό μέτωπο με την επερχόμενη πολιτική πρωτοβουλία Τσίπρα, για να επιτύχει τι ακριβώς;

Ακόμη ένα προσωποπαγές πυροτέχνημα με καιροσκοπικά κίνητρα, χωρίς αξιακές βάσεις;

Ποια θα είναι η ταυτότητα του ετερόκλητου συνασπισμού ατόμων και χώρων που ονειρεύονται οι αρχιτέκτονες της πολυπόθητης ένωσης;

Θα έχει λίγο από αριστερά για το στοιχείο του ριζοσπαστισμού, λίγο από κέντρο για το στοιχείο του πραγματισμού, λίγο από αγανακτισμένους ανεξαρτήτως πολιτικού προσήμου, για το στοιχείο της μαζικότητας. Μα αυτός ο συνδυασμός επιχειρήθηκε ήδη, απέτυχε και αποδοκιμάστηκε. Γιατί να επανέλθει στη ζωή με το ζόρι;

Η ερμηνεία της κρίσης στη Νέα Αριστερά μέσα από αμιγώς ιδεολογικό πρίσμα είναι ενδεχομένως υπερβολικά ρομαντική και επιεικής. Μιλάμε πάντα για ένα κομματικό σπάραγμα του μνημονιακού και εθνικολαϊκιστικού ΣΥΡΙΖΑ, που συγκυβέρνησε προθύμως με τον Πάνο Καμμένο.

Οταν τα μέλη της Νέας Αριστεράς κλήθηκαν να αποδείξουν εμπράκτως την αφοσίωσή τους στα ιδεώδη τους, είχαν άλλα πράγματα στο μυαλό τους· είχαν εξουσία.

Μπορούμε λοιπόν να υποθέσουμε ότι η κρίση αυτή δεν είναι απότοκο μόνο ιδεολογικής διαφωνίας, αλλά και πανικού επιβίωσης. Οταν το πλοίο βυθίζεται, η κάθε πλευρά διαλέγει το σωσίβιο που της ταιριάζει καλύτερα:

Οι υπέρ της αυτονομίας δεν στρέφονται στην αυτονομία επειδή έχουν τάχα κάποιο αυτόνομο σχέδιο· απλώς εξετάζουν την εναλλακτική τους και φοβούνται ότι σ’ αυτήν δεν έχουν θέση – άλλωστε ο Αλέξης Τσίπρας δεν σκοπεύει να υποδεχθεί τους κατόχους των «παλιών διαβατηρίων» στη νέα του εποχή.

Οι ανοιχτοί στις συνεργασίες δεν απέκτησαν ξαφνικά το όραμα συνύπαρξης που επί Κασσελάκη δεν υπήρχε ούτε ως υποψία· αυτοί ανησυχούν ότι αν δεν απορροφηθούν από κάποιον ισχυρότερο φίλο, θα σταματήσουν να υπάρχουν πολιτικά.

Η Νέα Αριστερά προέκυψε από την ανάγκη των στελεχών της να διασωθούν και τώρα…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

(NEO)ΑΡΙΣΤΕΡΑ-(ΠΑΛΑΙΟ)ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ημιαυτονομήθηκαν και περιμένουν

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

Αυτή τη φορά όλα τελείωσαν μελιστάλαχτα. Χώρισαν με εγκώμια. Ισως επειδή ο χωρισμός είχε προδιαγραφεί πριν από δύο μήνες, όταν η άποψη του προέδρου είχε καταψηφιστεί στο συνέδριο του κόμματος. Ετσι, βελούδινα και αγαπησιάρικα, ο Αλέξης Χαρίτσης παρέδωσε τα ηνία της Νέας Αριστεράς στον Γαβριήλ Σακελλαρίδη, χωρίς το κόμμα να επιβεβαιώσει την παράδοση των εμφύλιων σφαγών μεταξύ συντρόφων. Χωρίς να επιβεβαιώσει (εντελώς) τον κανόνα, ότι όσο πιο αναιμική είναι η επιρροή των αριστερών κομμάτων στην κοινωνία, τόσο πιο σφοδρές μπορεί να ξεσπούν οι διαμάχες στο εσωτερικό τους.

Εδώ η αβρή διαμάχη δεν είχε, πέραν της αβρότητάς της, τίποτε πρωτότυπο.

Η πλειοψηφία της Νέας Αριστεράς, της οποίας ηγείται πλέον ο Σακελλαρίδης, βλέπει τις συνεργασίες όχι ως διέξοδο, αλλά ως επιμόλυνση. Η εκλογική αποτυχία (καταγεγραμμένη στις ευρωεκλογές αλλά και προδιαγραφόμενη σε όλες τις δημοσκοπήσεις) δεν είναι λόγος ανοίγματος. Αντιθέτως. Ετσι μικρό που είναι το κόμμα, αν συνεργαστεί θα εξαφανιστεί. Θα απορροφηθεί από τον μεγαλύτερο φορέα. Πράγμα που σημαίνει ότι ο Γαβριήλ, ο Τσακαλώτος, ο Βούτσης, ο Φίλης, ο Σκουρλέτης δεν θα έχουν πια κόμμα. Θα έχουν, πάλι, στην καλύτερη περίπτωση συνιστώσα.

Δεν τους ενδιαφέρει άραγε ότι το κόμμα μόνο του θα απομείνει μια εξωκοινοβουλευτική σκιά;

Φυσικά και όχι. Σε αυτούς τους κύκλους της Αριστεράς, η αποτυχία είναι τεκμήριο γνησιότητας. Είναι πιστοποιητικό ιδεολογικής παρθενίας. Τα στελέχη αυτά προορίζονται από την πολιτική τους κουλτούρα να είναι μάρτυρες και όχι παράγοντες. Ναι, κυβέρνησαν επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αλλά βίωσαν την εξουσία ως οδυνηρό συμβιβασμό, από τον οποίο τώρα αναρρώνουν.

Γι’ αυτό και ο Γαβριήλ –ο πρώτος που έφυγε για να μη λεκιάσει τη συνείδησή του– είναι ο ιδανικός κληρωτός αυτής της τάσης: Το κόμμα αξίζει να διατηρηθεί ως κέντρο αποτοξίνωσης και αποκαθαρμού από την εξουσία.

Ο Χαρίτσης και οι φίλοι του (Αχτσιόγλου, Τζανακόπουλος, Ηλιόπουλος) δεν θα μείνουν στο πουργατόριο. Δεν θα φάνε εκεί τα νιάτα τους. Η απόφασή τους να αποχωρήσουν –δεδομένη μετά την παραίτηση του Χαρίτση– μπορεί να σημαίνει ότι από σήμερα θα περιμένουν το νεύμα του Τσίπρα για να κατέβουν από τον εξώστη.

Μπορεί και όχι, αν ο πολιτικός τους «πατέρας» επιμείνει σε έναν σωφρονιστικό πατερναλισμό απέναντί τους.

Προφανώς έχουν λόγους να πιστεύουν ότι οι ίδιοι, παρά την ηλικία τους, έχουν ήδη το βιογραφικό για να συνεχίσουν τη σταδιοδρομία τους – έχουν κυβερνητική εμπειρία, αλλά και ήττες από εκείνες που το κλισέ λέει πως «σε ωριμάζουν». Εχουν βγάλει το σχολείο όχι μόνο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αλλά και…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

(NEO)ΑΡΙΣΤΕΡΑ-(ΠΑΛΑΙΟ)ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Να διαλυθούν ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά»

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Αυτό το πρωτοφανές ζήτησε ο στενός συνεργάτης του Α. Τσίπρα, ο κ. Γιώργος Βασιλειάδης.  

Δε θυμάμαι να υπάρχει ανάλογο ιστορικό προηγούμενο. 

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι: Και γιατί να διαλυθούν; 

 Για να εμφανιστεί ο ηγεμόνας Τσίπρας που θα ενώσει τον χώρο. Αυτή η απαίτηση αποκαλύπτει και τις δυσκολίες του εγχειρήματος του πρώην πρωθυπουργού να επιστρέψει δριμύτερος και από θέση ισχύος στην κεντρική πολιτική σκηνή. Διότι αυτό που θα μετρήσει - όπως έχει γραφεί κατά κόρον –είναι αν θα καταφέρει να κατακτήσει τη θέση του ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τον τρίτο δεν το υπολογίζει κανένας. 

Και ο Α. Τσίπρας θέλει να παίξει εκ του ασφαλούς και χωρίς πρόσθετα ρίσκα. Γνωρίζει πως ακόμα και αυτό το 1% της Νέας Αριστεράς μπορεί να καθορίσει τη μοίρα του και επιδιώκει να το απορροφήσει δια της εξαλείψεως.  

Επίσης με την αυτόνομη παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ - με τις όποιες δυνάμεις του - το κυνήγι της δεύτερης θέσης είναι άπιαστο όνειρο. 

Τι του απομένει;  

Να ζητήσει, με το θράσος που του περισσεύει, να διαλυθούν αυτά τα δύο κόμματα για να πετύχει αυτός τον στόχο του. Δεν του αρκούν οι προσχωρήσεις στελεχών, θέλει την πλήρη διάλυση και πιθανόν και την πρόσβαση στα περιουσιακά στοιχεία αυτών των κομμάτων ( βλ. κτίριο Κουμουνδούρου).

Ξέρετε τι μου θύμισε; 

 Τον άνακτα της σοσιαλδημοκρατίας που όταν αποφάσισε να επαναδιεκδικήσει την αρχηγία του κόμματος του, πριν από πέντε χρόνια, ενημέρωνε για αυτή την πρόθεσή του τους συνυποψηφίους του ώστε αυτοί να αποσυρθούν. Και εντάξει, εκείνος ήταν άνακτας. Ο Τσίπρας τι είναι και προβάλλει αυτήν την θρασεία απαίτηση; 

Δε βλέπω οι σχολιαστές να αναφέρονται στην απόφαση του ΠΑΣΟΚ για αυτόνομη κάθοδο στις εκλογές. Ξόδεψαν πολύ μελάνι για το ότι δε θα συνεργαστεί μετεκλογικά με τη Νέα Δημοκρατία, όμως πιο σημαντικό είναι το γεγονός πως έκλεισε την πόρτα για τη συγκρότηση ενός μετώπου με τη ριζοσπαστική Αριστερά. 

Γιατί είναι πιο σημαντικό αυτό το γεγονός; 

Διότι αφήνει τον Τσίπρα εντελώς ξεκρέμαστο. Εκ των πραγμάτων του ορίζει τον πολιτικό χώρο εντός του οποίου θα κινηθεί και αυτός είναι περιορισμένος. 

Έτσι, δεν είναι τυχαίο πως η πρόταση - απαίτηση του κ. Γ. Βασιλειάδη έρχεται την επομένη του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ. Σε αυτόν τον μίζερο και υπό κατάρρευση χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι υποχρεωμένος να δραστηριοποιηθεί εκ νέου ο Α. Τσίπρας.  

Είναι αυτονόητο πως η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Γιάνης Βαρουφάκης δε θέλουν να τον δουν ούτε ζωγραφιστό, το ίδιο και ο Π. Πολάκης και πλειάδα πρωτοκλασάτων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. 

Ο κ. Βασιλειάδης έριξε τη ρουκέτα του. Ο Α. Τσίπρας θα επανέλθει, όχι όμως με δημόσια πρόσκληση, αλλά...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΝΕΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑιο-ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΩΝ εθνικών σουργελαράδων κωμωδία


Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , ,

ΠΑΣΟΚων εθνικών σουργελαράδων κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , ,

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών σουργελο-κατσαπλιάδων κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , ,

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών Πουτιν-ο-σουργελο-ξεφτιλαράδων κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικου λαμογιαρόπληκτου Κουλοχανείου κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

Σαν σήμερα (3/4/ΧΧΧΧ)

1834: Ο Κολοκοτρώνης και ο Πλαπούτας δικάζονται στο Ναύπλιο για εσχάτη προδοσία
1896: Τελετή λήξης των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα.
1905: Ιδρύεται η ποδοσφαιρική ομάδα της Μπόκα Τζούνιορς στο Μπουένος Άιρες

1973: Πραγματοποιείται η πρώτη κλήση από κινητό από τον κατασκευαστή του Μάρτιν Κούπερ, που δούλευε για λογαριασμό της Motorola.
1770: Γεννιέται ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
1924: Γεννιέται ο Μάρλον Μπράντο





2018: Πέθανε σε ηλικία 76 ετών ο γνωστός εφοπλιστής Γεράσιμος Αγουδήμος. 
 
 
 
 


2023  Πέθανε η Ρένα Κουμιώτη σε ηλικία 74 ετών.

 

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)