"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΡΑΓΙΑΔΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: 200 χρόνια μετά, η Εθνική Παλιγγενεσία συνιστά ανάγκη επιβίωσης


 Της Ευμορφίας Δημητρκοπούλου.

Από την εποχή του Μόψου στην Παμφυλία 13 αιώνες π.χ., τα ξύλινα τείχη του Θεμιστοκλή, τους μπουρλοτιέρηδες και τον στόλο των Υδραίων έως την ναυμαχία της Έλλης το 1912, καταλήξαμε με απίστευτους τύπους, οι οποίοι θεώρησαν την χώρα οικόπεδο προς διανομή.  

Η αδυναμία των πολιτών να αντιληφθούν την φαιδρότητα υποψηφίων που θέλουν να κυβερνήσουν και η στρατηγική της Τουρκίας αποτελούν τον χειρότερο συνδυασμό. 

Από την αποφράδα ημέρα της 1ης Φεβρουαρίου 1996, καταντήσαμε στο ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του. Διαπαιδαγώγησαν την κοινωνία στην ηττοπάθεια, με την ανυπόστατη ιδέα ότι ο πόλεμος πρέπει να αποτραπεί πάση θυσία. Ειρηνοποιοί γαρ.  

Στον αντίποδα η Τουρκία φαίνεται να βοηθά την εγχώρια σκέψη, κάνοντας επίδειξη ισχύος. Αυτή είναι τουρκική πολιτική και όχι του Ερντογάν. Τα ΜΜΕ τον προβάλουν ως μη σεβόμενο τα ανθρώπινα δικαιώματα διότι απορρίπτει την κοινότητα των LGBT. Ο Τούρκος πρόεδρος προφανώς δεν περιμένει να κερδίσει έναν πόλεμο με τη βοήθεια τους. Ενισχύει το φρόνημα του λαού του, ενώ εμείς πράττουμε το αντίθετο. 

Όπως έγραψε ο Hans J. Morgenthau, η πολιτική ισχύς είναι μια ψυχολογική σχέση ανάμεσα σε εκείνον που την ασκεί και αυτόν επί του οποίου ασκείται, επηρεάζοντας το μυαλό του δεύτερου. Αναλυτές, που αγωνίζονται για το παντεσπάνι τους, εξηγούν ότι ο Ερντογάν εξάγει τα οικονομικά του προβλήματα με μορφή επιθετικότητος ή ότι άλλο διερευνητικές, άλλο διαπραγματεύσεις. Δηλαδή διερευνούμε τις προθέσεις των Τούρκων; Δεν τις ξέρουμε; Υπάρχει περίπτωση να αλλάξουν ατζέντα; Όχι. Τότε προς τι το πήγαινε – έλα. Για το θεαθήναι ή μην κακοχαρακτηριστούμε;

Είναι σαφές ότι η Τουρκία δεν σχεδιάζει με ορίζοντα μιας 15ετίας- 30ετίας, όσο είναι η ζωή ενός κοιτάσματος αερίου. Ζητά αναθεώρηση της Λωζάννης, ζητά αλλαγή των συνόρων. Έχει μακροπρόθεσμους αυτοκρατορικούς στόχους, που λένε πως αν μια χώρα έχει μεγάλη ακτογραμμή χωρίς λιμάνια δεν έχει ισχύ. Στην συνθήκη του 1648, η απαίτηση των Ολλανδών να κλείσει το λιμάνι της Σκάλδης στο εμπόριο, κατέστρεψε το θαλάσσιο εμπόριο της Αμβέρσας και η Ολλανδία, από μη κράτος ανεδείχθη σε παγκόσμια δύναμη. Στεριά θέλουν οι Τούρκοι, αλλά το ακατανόητο θεώρημα για διζωνική –δικοινοτική ομοσπονδία στην Κύπρο συνεχίζεται. Ανάξιοι σχολιασμού και όσοι μιλούν για κατάργηση των εγγυητριών δυνάμεων, που προσφέρουν την Κύπρο στο πιάτο.

Προσβλέπουμε σε ευνοϊκότερη μεταχείριση από την νέα αμερικανική προεδρία ως να είναι άγνωστη η σχέση της Συμμαχίας με την Άγκυρα. Οι ΗΠΑ της άφησαν το πεδίο ελεύθερο στην Μ.Ανατολή και την Β.Αφρική. Ελπίζεται να ξαναθυμηθούν τον ύμνο των πεζοναυτών: «Από τους λόφους του Μοντεζούμα- Στις ακτές της Τρίπολης- Δίνουμε τις μάχες της χώρας μας- Σε αέρα, ξηρά και θάλασσα- Πρώτα αγωνιζόμαστε για το δίκαιο και την ελευθερία- Και για να διαφυλάξουμε καθαρή την τιμή μας».

Επί αιώνες τις περισσότερες μάχες για την τιμή και την ελευθερία οι Έλληνες τις έδωσαν...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Πρόσεχε τι εύχεσαι γιατί μπορεί να πραγματοποιηθεί

Ουδείς μπορεί να αισθάνεται περισσότερο ευτυχής με την νέα προεδρία στις ΗΠΑ από την Γερμανία και την Ρωσία, ενώ κινέζος αξιωματούχος μιλώντας στο CGTN δήλωσε συγκινημένος από την ομιλία Μπάιντεν. 

Τις πρώτες ώρες ανάληψης των καθηκόντων του ο πρόεδρος υπέγραψε 17 διατάγματα, που καταργούν τις  πολιτικές του προκατόχου του.  

Ήρε τις κυρώσεις για την κατασκευή του Nord Stream 2, οπότε απομένουν λίγα χιλιόμετρα για να αρχίσει η ροή φυσικού αερίου από την Ρωσία προς την Γερμανία. Έτσι, θα ισχυροποιηθεί έτι περαιτέρω η γερμανική οικονομία και κυριαρχία. 

Επίσης, στο παρά ένα πρόλαβε να επεκτείνει την Συνθήκη START, για τα πυρηνικά όπλα, που ζητούσε ο Πούτιν, ο οποίος παλεύει με τη μειωμένη ζήτηση καυσίμων και την πτώση των τιμών.  

Την πρώτη ημέρα στο γραφείο ο πρόεδρος Μπάιντεν ανακάλεσε την άδεια για τον αγωγό Keystone XL, ενώ μορατόριουμ 60 ημερών για την εντός ΗΠΑ άντληση πετρελαίου και φυσικού αερίου  θα δώσει χρόνο σε ειδικούς να επανεξετάσουν τις επιπτώσεις στο περιβάλλον και το κλίμα. Την επομένη της ορκωμοσίας, ο John Kerry ως ειδικός προεδρικός απεσταλμένος για το κλίμα ανακοίνωσε επιστροφή των ΗΠΑ στις συνομιλίες για την κλιματική αλλαγή. Το είχε θέσει ξεκάθαρα στην διαδικτυακή G20: «Ένα μέλλον μηδενικών εκπομπών αερίων προσφέρει τεράστιες ευκαιρίες για τις επιχειρήσεις». Το προεκλογικό πρόγραμμα Μπάιντεν για επιβράδυνση της υπερθέρμανσης του πλανήτη, ανέρχεται σε 2 τρις.
 


Ο ενθουσιασμός είναι απερίγραπτος. Όσοι διαδήλωναν, κινούμενοι με οικολογικές και ανθρωπιστικές ευαισθησίες, ριζοσπάστες, επαναστάτες, προοδευτικοί  βλέπουν τα αιτήματά τους να υλοποιούνται. Πάντα εκπλήσσει η ταύτιση συμφερόντων ελίτ και επαναστατών.
 

Άπαντες δείχνουν ευτυχείς, ιδιαιτέρως ορισμένοι επιχειρηματίες. Άτομα με ισχυρούς δεσμούς στο Χόλυγουντ, με τους κατόχους μέσων κοινωνικής δικτύωσης, τα ΜΜΕ, πολιτικούς και κυβερνήσεις! Μετεκλογικά οι μετοχές τους εκτοξεύτηκαν. Οι γνωρίζοντες τα στοιχειώδη και διαθέτοντες ρευστό έπρεπε να επενδύσουν. Δείκτης  NASDAQ: μετοχή στα 330 $ στις 8 Σεπτεμβρίου εκτινάχτηκε στα 880 $ στις 8 Ιανουαρίου. Είναι πολλά τα τρις. 

Κοσμοπολίτες, απάτριδες, με χρήμα, άνευ  ενδοιασμών, αυτοπροβάλλονται ως οραματιστές, πάνω-κάτω θεοί, πουλούν στην ανθρωπότητα φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Επενδύουν στο αφήγημα του φαινομένου του θερμοκηπίου, με ηλεκτρικά ΙΧ, μπαταριών λιθίου, αμερικανικά, “Made in China”. Ότι προλάβουν έως το 2025, άντε έως το 2030.

 Η Κίνα αναγνώρισε στο πρόσωπο τους το μέσο για να καταστεί παντοκρατορία. Τους καλωσόρισε και χρηματοδότησε τα επενδυτικά τους σχέδια. Οι Κινέζοι τους κτίζουν εργοστάσια σε χρόνο μηδέν, τους δίνουν δάνεια και χρηματοδοτούν κάθε όχημα με χιλιάδες ρεμινπί. Επιχειρηματίες που δίνουν δουλειές σε φτηνά αμειβόμενους, ανασφάλιστους Κινέζους αντί στους Αμερικανούς, που ζητούν 12-15 $ ωρομίσθιο, ασφάλιση, ρεπό κοκ. 

Έτσι, κάποιες χώρες...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Η Ευρώπη απέναντι στην Τουρκία: απορία ψάλτου βήξ


 Της Ευμορφίας Δημητρακοπούλου

Εξεμάνη ο γερμανός ΥΠΕΞ Μάας, γιατί η «Επιχείρηση Ειρήνη» στην Μεσόγειο, θυμίζει ότι «η αιώνια ειρήνη κρατά ένα χρόνο», κατά το γνωστό ρωσικό απόφθεγμα. Μήπως ήθελαν να δείξουν ότι η Τουρκία δεν εμπλέκεται στη Λιβύη και στέλνει μπογιές στον Σάρατζ; 

 Η Τουρκία έχει ξεσαλώσει και δεν εκπλήσσει παρά μόνο  εκείνους που επιμένουν σε αναλύσεις βλακείας.  

Στις Βρυξέλλες περιμένουν να μιλήσει ο Ερντογάν. Ο Μπορέλ “απορία ψάλτου βήξ”. Για να καθησυχάσουν τους αγανακτισμένους από τις πιρουέτες της Άγκυρας δηλώνουν ότι έχουν τις κυρώσεις στο τραπέζι. Να προσέξουν μη τυχόν τους παραπέσουν, γιατί θα τις ψάχνει η Αθήνα που έχει θέση ρεζερβέ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Θα μοιάζουν με τις κυρώσεις, που σκοπεύει να επιβάλει το Βερολίνο στις ΗΠΑ εξ’αιτίας του Nord Stream, όπως είπε ο Klaus Ernst, επικεφαλής της Επιτροπής οικονομικών & ενέργειας της Bundestag;  

Τώρα με τον Μπάϊντεν μια συναλλαγή είναι ευκολότερη.  Για τους ελπίζοντες ότι η κυβέρνηση Μπάϊντεν θα κατανοήσει τα ελληνικά δίκαια, υπενθυμίζουμε ότι μετά το γερμανο-τουρκικό σύμφωνο του 1941 αμερικανοί και βρετανοί αγόραζαν βρώμιο από την Τουρκία, όχι γιατί το χρειάζονταν, αλλά για να μην το πουλήσει ο Ινονού στον Χίτλερ. Ήλπιζαν σε μια συμμαχία, μα αγνοούσαν το τηλεγράφημα Ρίμπεντροπ ότι η τουρκική ουδετερότητα ικανοποιούσε πλήρως τις ανάγκες του Βερολίνου. Έ, κάποιο δωράκι θα της δώσουν τώρα για να συνεχίσει να παριστάνει το νατοϊκό εταίρο. Μην αναφέρουμε κάτι περίεργες ιδέες που εκφράζουν δυο γερουσιαστές για τους S-400.  

Είναι δικής τους εμπνεύσεως ή του τουρκικού λόμπι, που κοιτά να βγάλει και κέρδος; 

Φταίνε οι αμερικανοί, οι Γερμανοί, οι Τούρκοι;  

Όχι. Όσο δεν βρίσκουν αντίσταση προελαύνουν.

Το 1967 έμεινε έτος σταθμός στην ιστορία. Ένας ευάριθμος λαός 2,7 εκατ. Εβραίων  δέχθηκε επίθεση από μια θάλασσα Αράβων και τους κατατρόπωσαν. Επιπλέον, βύθισαν το αμερικανικό πλοίο USS Liberty, στα διεθνή ύδατα. Έτσι κέρδισαν τον σεβασμό της Ουάσιγκτον. Δεν ήταν η υπεροπλία ούτε το μέγεθος του στρατού τους. Ήταν η στρατηγική και ο σχεδιασμός. Κυρίως, ήταν αποφασισμένοι να υπερασπιστούν το κράτος τους με νύχια και δόντια. 

Αυτό μετρά σε κάθε σύγκρουση, στρατιωτική και διπλωματική. Ουδείς σέβεται κάποιον που ενδίδει. Όταν στις ηγεσίες παρεισφρέουν απόγονοι σκλάβων με γλώσσα δούλων, θυμόμαστε τα φανταχτερά ονόματα εκείνων που δήλωναν υποτελείς διαχρονικά.

Δεδομένου ότι η οικονομία πάει κατά διαόλου και τα περί εμβολίων που θα επαναφέρουν την παγκόσμια κοινότητα στην κανονικότητα είναι παρηγοριά στον άρρωστο, ας σκεφτούμε.

 Οι οικονομίες δεν δομούνται με μπαράκια, καφέ, εξαγωγές ρίγανης, ζαρζαβατικών, μεταπωλήσεις πετρελαιοειδών ή καταναλώνοντας εισαγόμενα με δανεικά. Ας όψονται όσοι παραμύθιαζαν τον κόσμο ότι είμαστε στην 20η θέση ανάπτυξης στον πλανήτη!  

Το New Deal δεν έβγαλε την Αμερική από την κρίση, αλλά οι εξοπλισμοί. 

Σαφώς η Ελλάδα δεν είναι ΗΠΑ όμως κάτι είχαμε. Τελικά οι αμυντικές βιομηχανίες κατέληξαν φαντάσματα, χάρη στις φιλότιμες προσπάθειες “αντι-ιμπεριαλιστών”. 

Άμυνα και νέες τεχνολογίες συνδυαζόμενες είναι...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Η τουρκική επέκταση

Tης Ευμορφίας Δημητρακοπούλου.

Τι οδηγεί την επιθετική πολιτική της Τουρκίας; 

Δεδομένης της οικονομικής καταστάσεως της, και με το Κατάρ να δίνει δισεκατομμύρια για να μην καταρρεύσει, η εξωτερική της πολιτική θυμίζει προηγούμενους αιώνες. Δεν έχει καθορίσει το πλαίσιο κινήσεων της και επιχειρεί παντού. Θεωρεί ότι είναι “ΗΠΑ” και δύναται να ασκεί “πολυδιάστατη” πολιτική.

Αίγυπτος και Ισραήλ δέχονται παράπλευρα πυρά, για να υπαναχωρήσουν από την συμφωνία με την Ελλάδα. Οι διαδηλώσεις στο Κάιρο, υποκινούνται από την Άγκυρα, μέσω των Αδελφών Μουσουλμάνων, οἵτινες  έχοντας τον έλεγχο της Χαμάς, καίνε γαλλικές σημαίες στην Γάζα. Το ίδιο πράττουν και οι κατά το 70% παλαιστίνιοι κάτοικοί της Ιορδανίας, οι ισλαμιστές του Σάρατζ στην Λιβύη, η μειοψηφία του 25% των φιλο-ιρανών Σιιτών Χούθι στην Υεμένη.  

Ο Ερντογάν ξεσηκώνει το Ισλάμ κατά της Γαλλίας. Δηλαδή κατά της δημοκρατίας, της ελευθερίας του λόγου και προωθεί την απαγόρευση της σκέψεως στην δύση. Αυτό επιτυγχάνεται όταν ανόητοι αναρωτιούνται αν τα σκίτσα προκαλούν τους θρησκευόμενους μουσουλμάνους. Ήδη σκέφτονται υπό καθεστώς φόβου. Μιλώντας για έξι εκατ. τούρκους στην Ευρώπη ο Ερντογάν απείλησε ουσιαστικά ότι διαθέτει ένα στρατό ικανό για όλα. Και για αποκεφαλισμούς.  

Το 2006 ο κινέζος πρόεδρος Χου Ζιντάο είπε στον Τζώρτζ Μπούς ότι έχει χαιρετίσματα από 1,3 δις κινέζους. Εκείνος δεν κατάλαβε το μήνυμα και τώρα οι αμερικανοί τρέχουν…

Αυτό που πρέπει να προβληματίσει είναι η διείσδυση τουρκικών κομμάτων στην πολιτική σκηνή της Ευρώπης. 

Τρείς Τούρκοι βουλευτές με δικό τους κόμμα το Denk, εκπροσωπούν την Άγκυρα στην Ολλανδική βουλή.  

Στη Γαλλία, η θυγατρική του AKP, το PEJ, όπως το UDMF και το PMF εισήλθαν με αξιώσεις στο σκηνικό, των 5,5 εκατ. μουσουλμάνων της χώρας, εκ των οποίων 600.000 Τούρκοι. 

Στην Ισπανία το Coalicion por Melilla επαναφέρει στην μνήμη την ανάσχεση των αράβων στην Ιβηρική.  

Στην Αυστρία το τουρκικό NBZ δηλώνει ότι η ξενοφοβία επιτάχυνε την δράση του. 

Η ισλαμοποίηση της Ευρώπης προχωρά με σύνθημα κατά της Ισλαμοφοβίας, ιδέα που επινοήθηκε για να φιμώσει εκείνους που θα μπορούσαν να ασκήσουν κριτική στο Ισλάμ. Όσοι επαναλαμβάνουν τέτοια συνθήματα είναι, επιεικώς, αδαείς.

 Όταν αρχηγός κράτους υπερασπίζεται ομοθρήσκους του που δολοφονούν πολίτες σε άλλες χώρες, αδιαφορεί για την εντύπωση που προκαλεί, δεν έχει ηθικά όρια και φυσικά δεν αναγνωρίζει σύνορα και κράτη.

Το Ισραήλ γνωρίζει τι κίνδυνο συνιστά η Τουρκία. Όσοι κατηγορούν τα λόμπι να σκεφτούν την κινητοποίηση του Τέλ-Αβίβ στην Ουάσιγκτον σε μια κρίσιμη περίοδο για την Ελλάδα. Ο Νετανιάχου θωρακίζει την χώρα του και την ευρύτερη περιοχή. Παρ’ότι σε εμπόλεμη κατάσταση Λίβανος και Ισραήλ συζητούν τον καθορισμό ΑΟΖ. Έπειτα από την αποκατάσταση των σχέσεων με τα ΗΑΕ και το Σουδάν (που βρίσκεται στο στόχαστρο της Αιθιοπίας), , αναμένεται εξομάλυνση των σχέσεων με 5 μέλη της Αραβικής Λίγκας, Σ.Αραβία, Ομάν, Σομαλία, Νησιά Κομόρο και Τζιμπουτί. Αυτό λέγεται διπλωματία.  

Αλλά, το Ισραήλ δεν δύναται να σηκώσει F-35 για λογαριασμό της Αθήνας. 

Εξάλλου, όταν ένα κράτος παρακαλά να διαπραγματευτεί με αυτόν που το απειλεί...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Τα λάθη πληρώνονται

Της Ευμορφίας Δημητρακοπούλου

Με την λήξη του Α΄ΠΠ, ο πρόεδρος Ουίλσον με τα 14 σημεία ουσιαστικά έδωσε την δυνατότητα της αξιοπρεπούς ήττας στην Γερμανία.  

Οι ΗΠΑ εξαπατημένες από την γερμανική κυβέρνηση (έλεγε ότι ο πληθωρισμός οφειλόταν στην Συνθήκη των Βερσαλλιών, αλλά σκόπιμα υποτίμησε το νόμισμα για να μη καταβάλει αποζημιώσεις στην Αντάντ και τους Γερμανούς επιχειρηματίες), χρηματοδότησαν την γερμανική οικονομία, που γνώρισε εκπληκτική ανάπτυξη και εξαπέλυσε το ναζιστικό τέρας.  

Μετά τον Β΄ΠΠ έδωσαν στην Βόννη τα οικονομικά μέσα να ηγηθεί της Ευρώπης και το τραγικότερο, επέτρεψαν την επανένωση των δυο Γερμανιών.  

Ουδείς χειρότερος εχθρός του ευεργετηθέντος έλεγαν οι αρχαίοι. Ο ακήρυχτος πόλεμος μεταξύ Ουάσιγκτον και Βερολίνου καλύπτεται με το φύλο συκής του ΝΑΤΟ. Τα συμφέροντα εκ διαμέτρου αντίθετα. Το Βερολίνο παραμένει στην ίδια γραμμή που χάραξε προ 100 ετών με το βλέμμα στραμμένο προς ανατολάς. Είτε οι συμφωνίες με το Ιράν και τα πετρελαϊκά οφέλη, είτε η Κίνα, με τις εκεί γερμανικές επενδύσεις, τα δίκτυα και το mega-project της επομένης ημέρας για την “κλιματική αλλαγή”, αποδεικνύεται ότι οι ευρωπαίοι είναι πιόνια στην γερμανική σκακιέρα.

Εκατομμύρια έρευσαν από γερμανικές πηγές προς τους διαδηλωτές, που μετέτρεψαν τις ΗΠΑ σε πεδίο μάχης, απειλώντας ακόμη και με μετεκλογικό εμφύλιο. 

Τρόμος επικράτησε στο Βερολίνο στο ενδεχόμενο επικράτησης του Τράμπ. Το χειρότερο όλων είναι οι ευρωπαίοι, δέσμιοι στο γερμανικό άρμα, προήγαγαν αήθειες εναντίον του.  

Όπως οι προσηλυτισμένοι σε αιρέσεις αυτοχειριάζονται ομαδικά, ομοίως οι λαοί ως κοπάδια αμνών αυτοκτονούν πηδώντας στον γκρεμό. Λησμονούν ποιοι έσυραν την γηραιά ήπειρο σε αιματοχυσίες επί αιώνες και οι ηγεσίες παίζουν σε ένα παιχνίδι που μάλλον αγνοούν. 

 Τον χορό σέρνουν τα ΜΜΕ που ξιφουλκούν υπέρ της Bundestag. Εάν τα συμφέροντα των χωρών τους ταυτίζονταν με εκείνα της Γερμανίας θα μπορούσαν να δικαιολογηθούν, εν μέρει. Πλήν όμως, δέχονται απλώς εντολές… Το μεροκάματο να βγαίνει. Ένα μόνο δείγμα της υποκρισίας: δεν άκουσα πουθενά για τα εκατομμύρια που έδωσε ο φίλος του Μπάϊντεν, δημοκρατικός M.Bloomberg για αποφυλακίσεις, πληρωμές εγγυήσεων, δικηγόρων κ.α. σε εγκλείστους Λατίνους και Αφρικανούς στην Πολιτεία της Φλόριντα, παραμονές των εκλογών. Εμείς εδώ το λέμε εξαγορά ψήφων.  

Την ίδια ώρα οι βαλκυρίες ψιθυρίζουν στα αυτιά κάθε εγχώριου παρατρεχάμενου να ομνύει υπέρ του Μπάϊντεν και του “παραδείσου” που μας περιμένει στην Βαλχάλλα, βάζοντας μας σε σύγκρουση με το Λευκό Οίκο. Οι βαλκυρίες θέλουν να μας πείσουν και για τις αγαθές διαμεσολαβητικές προσπάθειες του Βερολίνου μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας; Παρά την συνήθη ελαφρότητα, υπάρχει κάποιος που τα πιστεύει;

Είναι χαρακτηριστική η απουσία πολιτικής σκέψης όσον αφορά την σχέση Τουρκίας -Γερμανίας και Τουρκίας-ΗΠΑ.  

Το Βερολίνο, ο καλύτερος εταίρος της Άγκυρας...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Η υποκρισία είναι κουραστική


 Της Ευμορφίας Δημητρακοπούλου

Ποια είναι η τύχη μιας μικρής πληθυσμιακά χώρας, που γειτονεύει με μια υπεράριθμη επιθετική, χωρίς διεθνείς κανόνες;
 

Εάν οι ευρωπαίοι συνεχίσουν να αλληθωρίζουν στις επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας, τότε δημιουργούν προηγούμενο, θέτοντας σε κίνδυνο κάθε μικρό κράτος απέναντι σε βαρβαρικές επιβουλές.  

Τι θα εμποδίσει την Βενεζουέλα να καταλάβει την Γουιάνα, την Βραζιλία να εισβάλει στην Ουρουγουάη, την Γουατεμάλα να αμφισβητήσει το Μπελίζ, το Μεξικό να εισβάλει στην Ονδούρα, την Ρωσία να ανακτήσει σοβιετικά εδάφη, την Κίνα να ενσωματώσει το Νεπάλ ή το Βιετνάμ; 

Οι Ευρωπαίοι βαδίζουν επί ξηρού ακμής. Γνωρίζουν ότι οι τουρκικές ενέργειες ουσιαστικά καταργούν την ίδια την ΕΕ. Εάν, όπως δηλώνουν, η Τουρκία δεν ακολουθεί το Διεθνές Δίκαιο και παραβιάζει ευρωπαϊκή επικράτεια, τότε οι εταίροι θα έπρεπε να συνταχθούν στο πλευρό της Ελλάδας. Δύσκολη εξίσωση. Συνεπικουρούμενοι από το ΝΑΤΟ, που δεν θέλει σύγκρουση στους κόλπους του, αναγκάζουν την Αθήνα να προβεί μόνη της σε εκχωρήσεις. 

Επέλεξαν να καταργήσουν την κυριαρχία της Ελλάδος “διπλωματικά”. Χωρίς να πέσει τουφεκιά θα παραχωρηθεί όλο το Αιγαίο πέραν των έξι μιλίων. 

Παρομοίως το 1987, έπειτα από ένα τακτικισμό της Άγκυρας (οι γνωρίζοντες μιλούν για προ-συνεννοημένο), η κυβέρνηση Α.Παπανδρέου συνυπέγραψε την συρρίκνωση του δικαιώματος των 12 στα 6 ν.μ. σε ΟΛΟ το Αιγαίο. Ανερυθρίαστα το έλεγαν υπερήφανη εξωτερική πολιτική. 

Όταν τον Φεβρουάριο του 2016 ο Ερντογάν έλεγε «η δημοκρατία είναι ένα τρένο από το οποίο κατεβαίνεις όταν φτάσεις στον προορισμό», ουδείς σκέφτηκε ότι προέβλεψε το “πραξικόπημα” του Ιουλίου. Κατέβηκε από το τρένο της νομιμότητας, αλλά την χρησιμοποιεί a la carte. Με καθεστώς παρατηρητή στο UNCLOS, η Τουρκία θεωρεί ότι μπορεί να καταπατά το άρθρο 300, που ορίζει αποχή από χρήση ή απειλή χρήσης βίας. Ξεχνά το άρθρο 121[2] της Σύμβασης για το δίκαιο της θάλασσας, που αποδίδει ΑΟΖ στα νησιά, και βάση των άρθρων 122 και 123 χαρακτηρίζει το Αιγαίο κλειστή/ημίκλειστη θάλασσα. Τα άρθρα αυτά αναφέρονται σε περιπτώσεις όπως τα νησιά Tiran και Sanafir  στον κόλπο της Άκαμπα ή Hanish στην Ερυθρά θάλασσα.

Να μην πέσουν ξανά όλοι από τα σύννεφα. 

Το Ορούτς Ρέις θα τρυπήσει στο όριο των  6 ν.μ. στο Καστελλόριζο, βάση απόφασης του υπουργικού συμβουλίου της Τουρκίας (27/4/2012) για εξερεύνηση και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων (οικ.: 5033, 5034, 5035, 5028).  

Η Τουρκία θα ζητήσει περιορισμό των χωρικών μας υδάτων στα τρία μίλια. Επίσης, με σημαία την αποστρατικοποίηση, επικαλούμενη την συνθήκη της Λωζάννης, θα προσφύγει σε Ην. Έθνη, ΝΑΤΟ και ΕΕ εγείροντας θέμα κυριαρχίας 32 νησιών. Πιθανό να έχουμε ένα διαφορετικού τύπου επεισόδιο Ιμίων, προς εκφοβισμό του κόσμου, με την γνωστή προπαγάνδα: «θέλετε να πάμε σε πόλεμο»;

Από την Αγία Τριάδα θα βλέπουμε τα τουρκικά σκάφη στον Θερμαϊκό. Τα έξι μίλια (9,6 χιλ.) τους δίνουν πρόσβαση έως το Δέλτα Αξιού. 

Είναι περισσότερο από βέβαιο ότι...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος

Της Ευμορφίας Δημητρακοπούλου.

Ρωσία και Τουρκία συμμετέχουν σε κάποιες από τις σημαντικότερες συγκρούσεις στον κόσμο, όπως η Λιβύη, ο Καύκασος και η Συρία. Υποστηρίζοντας αντίπαλα στρατόπεδα και οι δύο ελπίζουν να επεκτείνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και την πολιτική τους εμβέλειά στην Μέση Ανατολή και την Μεσόγειο. Η πλέον αιματηρή αντιπαράθεση τους σημειώθηκε τέλη Οκτωβρίου, με βομβαρδισμό των Ρώσων στο Ιντλίπμ της Συρίας, που αποτελεί τον τελευταίο  θύλακα των ανταρτών- τζιχαντιστών, οι οποίοι υποστηρίζονται από την Τουρκία. Επρόκειτο για άμεσο πλήγμα και μήνυμα της Μόσχας προς την Τουρκία.

Στον Καύκασο, η Άγκυρα υποστηρίζει το Αζερμπαϊτζάν εναντίον της Αρμενίας στην περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Σε 44 ημέρες ο Αλίεφ υφάρπαξε το ένα τρίτο της περιοχής από τους Αρμενίους, και ενώ ήταν ο επιτιθέμενος ζητά και αποζημιώσεις. Τον αρμενικό στρατό που αποχωρεί από τα εδάφη ακολουθούν κομβόι αυτοκινήτων με τους εκπατρισμένους κατοίκους του Kelbecer και του Lacin, που έχουν περιθώριο έως την 15η Νοεμβρίου και την 1η Δεκεμβρίου αντίστοιχα να εγκαταλείψουν τις πόλεις τους. Η Ρωσία επέτρεψε στους Αζέρους να το εγκολπώσουν και η Δύση έκρινε φρόνιμο να μην παρέμβει στην αυλή της. 

Ανάλογα ενήργησαν οι Ευρωπαίοι με τον Χίτλερ και την συμφωνία του Μονάχου όταν οι ναζί απαίτησαν την Τσεχοσλοβακία.

Το Γιερεβάν έχοντας μοναδικό στήριγμα την Ρωσία θυμάται την σοβιετική περίοδο, όταν ο Στάλιν αποφάσισε να δώσει το Ναγκόρνο Καραμπάχ στο Αζερμπαϊτζάν. Ο Πούτιν έχοντας ανατραφεί με το δόγμα Μπρέζνιεφ και σεβόμενος την σταλινική διακυβέρνηση, μεσολάβησε στην νομιμοποίηση της κατάληψης. Πιθανώς δεν ξέχασε ότι ο πρωθυπουργός Ν.Πασινγιάν άσκησε ποινική δίωξη κατά του πρώην προέδρου και φίλου του Κοτσαριάν. Αλλαγή του Πασινγιάν, όχι πραξικοπηματικά, θα καταλαγιάσει τα πνεύματα.  

Το ερώτημα είναι: Η Ρωσία αύξησε την παρουσία της στον Καύκασο ή η Τουρκία επέστρεψε στα όρια της οθωμανικής αυτοκρατορίας; 

Μάλλον πρόκειται για win-win εξέλιξη. Γεωργία, Αρμενία και Ναγκόρνο Καραμπάχ θα φιλοξενούν πλέον επ’ αόριστον ρωσικά στρατεύματα. Η Αρμενία βαδίζει στον μονόδρομο της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης, ένα μπλοκ πρώην σοβιετικών κρατών, κυριαρχούμενο από την Μόσχα.

Ο Ερντογάν, αξιολογεί αυτές τις καταστάσεις και εφ’ όσον δεν βλέπει αντιδράσεις το εκλαμβάνει ως σημάδι αδυναμίας, όπως και είναι.  

Λογικά θα εντείνει την δράση του. 

Ήδη απευθύνθηκε στον Πούτιν και τον κάλεσε για μια παρόμοια συμφωνία και στην Συρία, όπου «το καθεστώς [Άσαντ] και οι τρομοκρατικές οργανώσεις από τις οποίες αιμορραγεί η Συρία πρέπει να εξαλειφθούν».  

Τα επόμενα πλέον αδύναμα μέτωπα όπου θα ασκήσει τους μυς του είναι η Κύπρος και το Αιγαίο. 

Ο υπουργός αμύνης Χουλουσί Ακάρ ανακοίνωσε τον προϋπολογισμό του υπουργείου του για το 2021 στα 61.484.939.000 τουρκικές λίρες (8 δις $), επισημαίνοντας: «Δεν μπορούμε παρά...

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Οι ΗΠΑ νομίζουν ότι η Τουρκία παίζει στο πλευρό τους; ΚΑΛΟ!

Της Ευμορφίας Δημητρακοπούλου.

Σε ένα διεθνές περιβάλλον αυξανόμενου αναθεωρητισμού η σύγκρουση στον Νότιο Καύκασο, ήρθε ως συνέχεια της αταξίας που εγκαινίασε η εισβολή της Ρωσίας στην Ν. Οσετία και Αμπχαζία το 2008 και η προσάρτηση της Κριμαίας το 2014.Οι Λευκορώσοι που νομίζουν ότι εξεγέρθηκαν- ούτε κατάλαβαν από που τους ήρθε- οδηγούνται στην αγκαλιά της Μόσχας. Ο Λουκασένκο διέπραξε πολλά ατοπήματα, όπως το 2010 στο Κιργιστάν, ενώ δεν αναγνώρισε την “ανεξαρτησία” της Αμπχαζίας και της Οσετίας. Όμως η άρνηση του το 2019 να καταστεί τμήμα της Ρωσίας ήταν ασυγχώρητη. Η εξέγερση υποκινείται και από τον μεγαλοϊδεατισμό, τύπου 1919, της πολωνικής κοινότητας του Grodno. Ο Πολωνικός διάδρομος πυροδότησε τον Β΄ΠΠ.. Έπεται ο Suwalki;  

Παρουσία των Ρώσων (Росгвардии) στα σύνορα, ο Λουκασένκο σέρνεται έως ότου υπογράψει την απάλειψη της κρατικής υπόστασης, εφαρμόζοντας την συνθήκη ομοσπονδοποίησης του 1999. Θα έπρεπε να είχε μάθει τι σημαίνει σε καταγράφω και σε εκβιάζω.

Συμπτωματικά στο Κιργιστάν ξέσπασε θεαματική “εξέγερση”, παραιτήθηκε η κυβέρνηση Boronov και ο έγκλειστος των φυλακών Japarov ανέλαβε πρωθυπουργός. Καλή λευτεριά και στον ρωσόφιλο/τουρκόφιλο Atambayev. Ο πρόεδρος Jeenbekov, που κοίταζε κάπως δυτικά αναμένει την καθαίρεσή του. Το σενάριο επαναλαμβάνεται μονότονα: αμφισβήτηση του αποτελέσματος των εκλογών.  Όταν όμως το ίδιο του το αίμα στηρίζει άλλο κόμμα που βλέπει προς την Μόσχα, τι προοπτικές έχει η χώρα;

Η  Αρμενία, που στηρίζεται στην Μόσχα, διαπιστώνει πόσο αναλώσιμα είναι κάποια μέλη της “Άφθαρτης Αδελφότητας”. Επιπλέον, ο πρωθυπουργός Πασινιάν δεν είναι αρεστός στην Πούτιν. Βαδίζει στα χνάρια του Λουκασένκο. 

Η Ρωσία τηρεί “ουδετερότητα” στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, δηλ. «αφήνει το πλεονέκτημα στον ισχυρότερο». Το Αζερμπαϊτζάν. 

Οι ΗΠΑ, προ των εκλογών τους ζητούν κατάπαυση του πυρός. 

Το Μπακού θα άναβε φωτιά στην αυλή της Μόσχας αυτοβούλως; 

Είναι η Άγκυρα σε θέση να του δώσει το ΟΚ; 

Το 2010 οι δυο χώρες υπέγραψαν στρατηγική συμφωνία αμοιβαίας συνδρομής σε περίπτωση που δεχθούν επίθεση. 

Το 1992 Αρμενία και Ρωσία υπέγραψαν ανάλογη συμφωνία, της Τασκένδης. Περιέργως το Γερεβάν δεν ζήτησε ενεργοποίηση της, ούτε η Μόσχα προσφέρθηκε να το πράξει.  

Γιατί σιωπούν αφού το Αζερμπαϊτζάν δεν είναι μέλος του CSTO; 

Τι κάνουν οι 5.000 ρώσοι στρατιώτες στην Αρμενία; 

Το Ισραήλ συνεχίζει την προμήθεια όπλων στο Μπακού από όπου προμηθεύεται το 40% της ενέργειάς του; 

Η σύγκρουση δείχνει πως οι μεγάλοι παίκτες της περιοχής μπορούν να κόψουν την ροή της ενέργειας (Μπακού-Τσεϊχάν & TAP-TANAP-SCP). Οι πηγές θα περιορίζονταν στην εξής μια, την Ρωσία.  

Τόσο εύκολα νόμιζαν κάποιοι ότι...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: “Gel burda”


Ουδείς δημοσιογράφος αποκαλύπτει κυβερνητικά απόρρητα χωρίς κυβερνητική βούληση. Δεν υπάρχει αποκάλυψη. Η ανταποκρίτρια της Die Welt, Marion Sendker, έγραψε ότι της είπαν.  


Άραγε ποιος; 


Εναντίον της Ελλάδος έγραφε και τον Μάρτιο γιατί εμπόδισε την εισβολή λαθρομεταναστών στον Έβρο. Σε διατεταγμένη υπηρεσία.  


Ας ξανασκεφτούν ορισμένοι όταν μιλούν για δήθεν πρόβλημα του Βερολίνου με την είσοδο παρανόμων στην ΕΕ και ικανοποίηση του Ερντογάν, προκειμένου να τους κρατά στην Τουρκία.  


Ο λόγος του νέου δημοσιεύματος είναι απλός. Στοχεύει στο ελληνικό κοινό και σε “αφελείς” δημοσιολογούντες/πολιτικούς. Εντάσσεται σε σχεδιασμό, ελπίζεται όχι ευρύτερο και από τις δυο πλευρές του Αιγαίου. 


 «Πρόταση Ερντογάν για κατάρριψη αεροσκάφους ή βύθιση πλοίου». Αστείο. 


 Αυτό λέγεται προπαγάνδα καταρράκωσης του ηθικού και πρόκλησης ηττοπάθειας στην κοινή γνώμη.  


Γιατί οι φωστήρες των μέσων ενημέρωσης την αναπαράγουν υλοποιώντας τον στόχο της Άγκυρας;  


Θυμίζει επανάληψη των τεκταινομένων το 1916 όταν η γερμανική προπαγάνδα δούλευε για να σπάσει το ηθικό, κυρίως των Γάλλων. Το ηθικό, μια ψυχολογική μη μετρήσιμη κατάσταση, επιτρέπει στους ανθρώπους να υπομένουν δυσκολίες, να ξεπερνούν ήττες, ενισχύει την προθυμία να πολεμήσει κάποιος, την συνοχή, την αίσθηση καθήκοντος.

Την ώρα που η Αθήνα ρεμβάζει, οι Τούρκοι κατοχυρώνουν δικαιώματα στο Αιγαίο, ζητώντας όπως και οι Γερμανοί, μια περιφερειακή διάσκεψη για να συζητήσουμε θέματα της ανατολικής Μεσογείου. Από 6 έως 13 Σεπτεμβρίου στο “Future Forum 2020”, που πραγματοποιείται στην Βαρσοβία και στο Βερολίνο θα προσδιορισθούν νέοι τρόποι για συνεργασία μεταξύ Τουρκίας – Ευρώπης. Παρόντες ο Ümit Boyner, πρ.πρόεδρος της TÜSIAD και ο Ruprecht Polenz μέλος της Bundestag και πρ.πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων. Εταίροι του Forum το γερμανικό Mercator Foundation (όπου συναντούμε την Marion Sendker), ο τουρκικός όμιλος TÜSIAD και η Πρωτοβουλία Βερολίνου-Βοσπόρου, με τους γερμανικούς κολοσσούς Allianz και Siemens, μαζί με τις τουρκικές Beko και TÜSIAD.

Η Τουρκία δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει την προνομιακή της σχέση με την Ευρώπη, στρεφόμενη στην Ασία. Απλώς θέλει να αναλάβει τον έλεγχο, της ευρύτερης περιοχής με τις ευλογίες όσο το δυνατό περισσοτέρων. 


Ουδείς αναρωτήθηκε γιατί δεν αντέδρασε το Ισραήλ, για την συνάντηση Ερντογάν με την ηγεσία της Χαμάς και τα διαβατήρια που έδωσε σε 12 μέλη της;

Ο Ερντογάν θεωρεί ότι οι κορώνες του περί τουρκικής ισχύος και ελληνικής αδυναμίας θα αποτρέψουν μια ελληνική αντίδραση. Σαν να διάβασε την βουλγαρική εφημερίδα Ζορά της 6ης Ιανουαρίου 1941, που απειλούσε την Ελλάδα γιατί τόλμησε να ορθώσει το ανάστημα της στον άξονα: «Οι μικροί λαοί, όπως ο Ελληνικός δεν μπορούνε να βάζουν πόδι ατιμωρητεί στις μεγάλες διεθνείς συγκοινωνίες». Ήταν τότε που η Ελλάδα νικούσε υπέρτερες δυνάμεις. 


Ακόμη και μετά από μια 40ετία αποβλάκωσης, που συνειδητά προκάλεσαν minimal πολιτικοί, ασχέτως ονόματος, το γενετικό υλικό των Ελλήνων παραμένει ίδιο. Ο Ερντογάν και οι εταίροι του εντός και εκτός Ε.Ε. ξεχνούν ότι...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΡΑΓΙΑΔΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Το σύνδρομο του σκλάβου

Της Ευμορφίας Δημητρακοπούλου

Όταν μια χώρα δέχεται επίθεση ή την απειλή μιας επίθεσης και δεν υπερασπίζεται την γη, τον εναέριο χώρο, τα χωρικά της ύδατα και τις θαλάσσιες ζώνες της τότε τίθεται το ερώτημα: γιατί υπάρχει;  


Τα Συντάγματα όλων των χωρών στον πλανήτη ορίζουν ότι πρώτο και έσχατο καθήκον της ηγεσίας και ενός εκάστου των πολιτών είναι η υπεράσπιση της ακεραιότητας τους. Ακόμη και αν οι ηγεσίες ενδίδουν σε συμφωνίες που ακυρώνουν την ύπαρξη του κράτους, οι πολίτες ενεργούν με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.  


Ποια είναι η ψυχολογία ενός έθνους που ακούει από την ηγεσία ότι η άμυνα είναι επώδυνη και επιλέγεται η διπλωματία;

Η καθηγήτρια Joy DeGruy αναφερόμενη στην ψυχολογία που έχουν αναπτύξει οι αφρο-αμερικανοί έπειτα από δυόμισι αιώνες δουλείας, το ονομάζει Μετα-τραυματικό Σύνδρομο του Σκλάβου. Αυτό ενδεχομένως εξηγεί πως όσοι έχουν βιώσει μια μακρόχρονη σκλαβιά 400 ετών εκδηλώνουν κατάθλιψη, τάση αυτοκαταστροφής, θυμό, καχυποψία, βιαία συμπεριφορά, αντιπάθεια για μέλη της ίδιας φυλής κ.ά.. Ένας τρόπος επιβίωσης κατά τους χρόνους της σκλαβιάς ήταν η προσαρμοστικότητα στις επιθυμίες του αφέντη. Αυτή κληρονομείται και οι επόμενες γενιές αναπτύσσουν σύνδρομα υποτέλειας.

Μια ψυχοπαθολογική συμπεριφορά, συνειδητής υποταγής σε εξουσίες που προσφέρουν ανταλλάγματα, από ακαδημαϊκές έως και κοινοβουλευτικές έδρες.  


Στην καρδιά της Ευρώπης δημιουργούνται Δίκτυα έτοιμα να προσφέρουν μεσολάβηση με την τουρκική σατραπεία. Άλλωστε από το Ναυαρίνο ξεκίνησαν οι αξιώσεις υποτιθέμενων φίλων, που είχαν πάγιο στόχο βάσεις στα Δωδεκάνησα και στην Λιβύη. Το ίδιο σκεπτικό διατηρούν έως σήμερα. Τα συμφέροντα στον βορρά και ανατολικά ταυτίζονται και τρεις δυνάμεις συντόνισαν τα σχέδια τους, για να συστήσουν το τουρκο-λιβυκό σύμφωνο και να εκβιάσουν. 


Κάποιοι παγώσανε και άρχισαν τα περί εξαγωγής της τουρκικής επιθετικότητας λόγω εσωτερικών προβλημάτων. Με τέτοιες ανοησίες ανυπόληπτοι καθηγητές και πολιτικολογούντες αποκοιμίζουν τον κόσμο. Τα σχέδια υπήρχαν από τον Απρίλιο του 2016 και αναβαθμίστηκαν. Μετά το ψήφισμα Μενέντεζ Νο. 1102 πέρυσι τον Μάρτιο στην αμερικανική Γερουσία, που εγγυάτο την Κυπριακή κυριαρχία, ξέσπασε η καταιγίδα. Ισχυρά κέντρα-όχι αναγκαστικά οι Βρετανοί, θεωρούν την Κύπρο προτεκτοράτο τους και με κομματάρχες ελέγχουν το νησί.  


Οι τηλεφωνικές οχλήσεις (17/6), για αναθεώρηση αποφάσεων δείχνουν ποιος βρυχάται σαν αρκούδα στο κλουβί. Εάν Ελλάδα και Κύπρος επιθυμούν τον East Med, τότε δεν μπορεί να περιμένουν χείρα βοηθείας από εκείνους που τον πολεμούν. Εκτός αν...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Οι Πόντιοι Πιλάτοι και η Χάγη

Της Ευμορφίας Δημητρακοπούλου.

Προ 1988 ετών ο έπαρχος της Ιουδαίας Πόντιος Πιλάτος, απευθυνόμενος στην ετυμηγορία του όχλου αποποιήθηκε κάθε ευθύνη για την απόφαση που οδήγησε τον Ιησού στον Γολγοθά: “Λαβών ύδωρ απενίψατο τάς χείρας”.  

Ήταν μια εσωτερική ανάγκη, κατευνασμού των ενοχών του;  

Μάλλον όχι. Ενήργησε ως πολιτικός. Απέδωσε τις ευθύνες στο μεγάλο δικαστήριο. Τον λαό. 

Πόσο σοφές είναι οι αποφάσεις του έγινε πλήρως αντιληπτό.

Έπειτα από δυο χιλιάδες χρόνια οι πολιτικοί ενεργούν πανομοιότυπα. Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το πολιτικό ιερατείο θέλει να μεταθέσει μια απόφαση στην ετυμηγορία ενός Δικαστηρίου και ο λαός πρέπει να αποδεχθεί την αναγκαιότητα του. Το Δικαστήριο της Χάγης θα λάβει μια καταστροφική απόφαση, που όπως θα ισχυριστούν εκ των υστέρων οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ, «δεν το περιμέναμε γιατί είχαμε δίκιο, αλλά εφόσον προσφύγαμε πρέπει να την αποδεχθούμε».  

“Απενίψαντο τάς χείρας”. Αυτός είναι ο στόχος. 

Η Χάγη θα αποτελέσει το πρόσχημα για να γίνει αποδεκτή μια προειλημμένη απόφαση.

Η αρχή έγινε το 1976 με το πρωτόκολλο της Βέρνης. Ελλάδα και Τουρκία δεσμεύτηκαν να απόσχουν από έρευνες σε αμφισβητούμενες περιοχές έως ότου λυθεί το θέμα της υφαλοκρηπίδας. Όταν το 1987 το Πίρι Ρέις έκοβε βόλτες ανοικτά του Άθω “προέκυψε” μια κρίση. Έτσι, η λύση ήρθε στο Νταβός το 1988. Ο Α.Παπανδρέου αποδεχόμενος ότι τα πετρέλαια του Αιγαίου δεν αποτελούν ελληνικό, αλλά διμερές  θέμα νομιμοποίησε τις διεκδικήσεις του Οζάλ. Για να υπάρξει μια λύση “πρέπει” να προηγηθεί μια κρίση, που προκαλείται με απόλυτη εχεμύθεια. Μετά τα Ίμια, το 1997 στην Μαδρίτη, ο Σημίτης αναγνώρισε “νόμιμα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο”, νομιμοποιώντας το Casus Belli της Άγκυρας.

Η Τουρκία συμπεριφέρεται σαν την νύφη στο κρεβάτι. Διότι αν συμφωνούσε άμεσα με την Χάγη θα κινούσε υποψίες και στους πλέον ανυποψίαστους. Οι πολιτικοί προσπαθούν να μας πείσουν ότι λύση είναι η προσφυγή. Απλώς επισημαίνεται η επικινδυνότητα του Δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα θεωρείται δεδομένο. Οι αποφάσεις είναι πολιτικές και η Τουρκία πολύ σημαντική. 

Εστιάζουμε στην παραπλάνηση. «Εάν συμφωνήσει η Τουρκία». Δηλαδή: «Η Χάγη συμφέρει εμάς και αν πιέσουμε την γείτονα να την δεχθεί, πετύχαμε».

Το σχέδιο Ανάν, η συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης, εντάσσονται σε μια εσχατολογική ρητορεία, για επικείμενη καταστροφή. Μοναδική ευκαιρία, η Χάγη. Ψευδομεσσίες της πολιτικής βρίσκουν ευήκοα ώτα μεταξύ εκείνων που αντιλαμβάνονται την χώρα ως χώρο. Θέτουν το δίλλημα πόλεμος ή Χάγη, προσβλέποντας στην επιτυχή επιχείρηση εξάλειψης του εθνικού φρονήματος. 

Όμως...

ΚΟΣΜΟΣ - KOIΝΩΝΙΑ - "ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ": Το δικό μου Παρίσι

Η πόλη αυτή είναι όλα όσα αγαπάς και όλα όσα σε κάνουν να λυπάσαι, ωστόσο δεν την εγκαταλείπεις... γιατί είναι ό,τι είσαι.


Το Παρίσι μου. Το Παρίσι μου δεν είναι μόνο η Πόλη του Φωτός, δεν είναι μόνο τα παιδιά που παίζουν στα πάρκα γύρω γύρω από τον Σηκουάνα ούτε το αιώνιο ερώτημα ποια όχθη είναι καλύτερη, η αριστερή ή η δεξιά. Δεν είναι μόνο ένα κρουασάν που ονειρεύεσαι με την πρώτη χαραμάδα ήλιου που τρυπώνει από το ανατολικό σου παράθυρο, καθώς σφίγγεις περισσότερο το σκέπασμα ένα ανήλιαγο πρωινό. Ούτε καν η Εντίθ Πιαφ όταν τραγουδάει σπαρακτικά «Ne me quitte pas» ενώ ρουφάς ανυπόμονα ένα φτηνό κρασί με φρουτώδη γεύση, γιατί έμαθες πια να το ξεχωρίζεις από άλλα, πιο ξηρά. Ούτε καν τα φιλιά που αντάλλαξες τυχαία ένα βράδυ μετά μια βόλτα με ποδήλατα δίπλα στον Πύργο του Αϊφελ, αφού πέρασες ώρες κοιτάζοντας σύγχρονη τέχνη, που αλίμονο κι αν τίποτε κατάλαβες, στο Πομπιντού. 


Δεν είναι μόνο αυτό. 


Είναι και όλα τα συννεφιασμένα πρωινά που στριμώχτηκες στο μετρό και έβρισες από μέσα σου τους αγέλαστους συνεπιβάτες σου γιατί κάποιος σε πάτησε και δεν σου ζήτησε συγγνώμη. 


Είναι η δυσκολία να βρεις δουλειά και η ανέκφραστη εργοδότης που σε ρώτησε χωρίς ντροπή αν είσαι παντρεμένη κι αν έχεις σκοπό να κάνεις παιδιά σύντομα. 


Είναι και οι πανάκριβες αγορές και οι άγευστες ντομάτες με το κατακόκκινο συνθετικό χρώμα. 


Είναι τα πανέμορφα, όμως τόσο ψυχρά κτίρια, αλλά και οι συζητήσεις που ατέρμονα προσπαθείς να καταλάβεις, γιατί ακόμη και οι πιο αγαπημένοι σου όταν μιλούν αργκό σε κάνουν να νιώθεις ξένος. 


Είναι και τα μπαρ χωρίς διακόσμηση, που η μουσική δεν ακούγεται καν και συνειδητοποιείς ότι, ναι, εμείς ξέρουμε να διασκεδάζουμε καλύτερα.  


Είναι, ακόμη ακόμη, η κατάθλιψη που πέρασες τον πρώτο σου ατέλειωτο χειμώνα εδώ, κι όταν τέλειωσε το κρύο, είναι και οι συζητήσεις με άλλους ξένους που σου είπαν ακριβώς το ίδιο πράγμα με τα ίδια λόγια και η συγκίνηση ότι δεν είσαι μόνος σ’ έκανε, για πρώτη φορά, να ανακουφιστείς.



Αλλά, πάνω απ’ όλα, το Παρίσι μου είναι η πόλη μου. Είναι η πόλη που επέλεξα πριν από έξι χρόνια να ζω και όσο κι αν αμφισβήτησα σε στιγμές αδυναμίας την επιλογή μου, η ξεροκεφαλιά μου ή, έστω, η επιμονή μου ότι θα τα καταφέρω με απέτρεψαν από το να φύγω. Είναι η πόλη μου και όταν κάποιος πληγώνει την πόλη μου, τότε ξεριζώνει ένα κομμάτι της ψυχής μου. 


Δεν είναι η πρώτη φορά που νιώθω τόσο ξεριζωμένη: