"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

NoυΔο-γαλαζαίικου "θωρακισμένου" Κουλοχανείου 2.0 κωμωδία

ΔΙΕΘΝΗ ΠΟΥΛΗΜΕΝΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Mark Z : Once a rat, always a rat

 

 Του ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

Η προεκλογική δήλωση μετάνοιας του Mark Zuckerberg για τη φιλοκυβερνητική λογοκρισία που ασκούσε το Facebook, υποδήλωνε
(για τους διαθέτοντες στοιχειώδη λογική) γνώση “εκ των έσω” περί επερχομένου θριάμβου του σημερινού president elect.
 

Όπως εκείνη, έτσι και η σημερινή, αναφανδόν προσχώρηση του MZ στο τραμπικό στρατόπεδο, δεν είναι καλός οιωνός : Το να αναμένει κάποιος από ένα πράκτορα των μυστικών υπηρεσιών να τεθεί στην υπηρεσία του “εργαζόμενου πολίτη” δεν απέχει από την εμπιστοσύνη στις δημοκρατικές διακηρύξεις ενός καθεστώτος όπως του Αλ Γκολάνι.
 

Έχουμε αναφερθεί εγκαίρως, στο όνομα στο οποίο πρέπει να αναζητήσει κανείς τη συνδετκή ουσία της υπερ-συμμαχίας που κυριαρχεί στο πολιτικό σκηνικό των ΗΠΑ.  

Είναι εκείνο του tech guru – δισεκατομμυριoύχου χρηματοδότη των Ρεπουμπλικάνων, δημιουργού της πολιτικής καριέρας του JD Vance & αρχιτέκτονα της προσέγγισής του με τον Trump, φίλου του Elon Musk (συνιδρυτή μαζί του της Paypal) και CEO της εταιρίας Pallantir, κύριας προμηθεύτριας των μυστικών υπηρεσιών σε νέες τεχνολογίες παρακολούθησης. 

Πρόκειται για τον...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Είναι πολλά τα λεφτά της ΜΙΤ στην Ελλάδα

 

Γράφει ο Αλκιβιάδης Κ. Κεφαλάς

∆ιδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

 

Οι καθηγητές των πανεπιστημίων Χάρβαρντ και ΜΙΤ, D.A. Robinson και D. Acemoglou σε τεκμηριωμένη μελέτη απέδειξαν ότι η κατανομή του πλούτου των κρατών είναι αντιστρόφως ανάλογη της διαφθοράς της ελίτ και των πολιτικών κομμάτων («Γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη», εκδόσεις Λιβάνη, Αθήνα 2013).

Οι μηχανισμοί ευημερίας άπτονται της πεφωτισμένης ελίτ, που θα υλοποιήσει το κατάλληλο πολιτιστικό και ηθικό υπόβαθρο, ώστε οι πολιτικές δομές να ξεπεράσουν την εγγενή διαφθορά τους και να προωθήσουν το εθνικό συμφέρον, δοθέντος ότι η ηθική υπεροχή δημιουργεί τα υλικά, τεχνολογικά και οικονομικά πλεονεκτήματα μέσω της επιστήμης και της τεχνολογίας.

Τα συμπεράσματα επιβεβαιώνονται και από την ισχυρή αρνητική συσχέτιση μεταξύ ευημερίας και  πολιτικής διαφθοράς.

Ελάχιστος πλούτος σε μια χώρα συνεπάγεται γενικευμένη διαφθορά. Η φτωχότερη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η Ελλάδα. Συνεπώς η χώρα μας έχει τους πλέον διεφθαρμένους πολιτικούς στην Ευρώπη.

Οι δύο καθηγητές ισχυρίζονται ότι στις αποτυχημένες χώρες τα πολιτικά κόμματα συνιστούν εγκληματικές εταιρίες, οργανωμένες στα πρότυπα μαφίας, με σκοπό να ληστεύουν τους πολίτες μέσω της βαριάς φορολογίας.

Αν συγκρίνουμε τα περιουσιακά στοιχεία πολιτικών της Ν.Δ. πριν από το 2019 με τα σημερινά, θα διαπιστώσουμε ότι τα τέσσερα ακίνητα αυξήθηκαν σε 20, 30 ή 40, οι φανερές τραπεζικές καταθέσεις των τεσσάρων μηδενικών ανέβηκαν στα έξι, ενώ σπανίως δημοσιεύονται τα ποσά που κατέχουν οι θείες στον Νίγηρα και στο Μαλί.

Η απύθμενη ελληνική πολιτική διαφθορά δεν είναι πρωτόγνωρη. Σε αυτή αναφέρονται διαρκώς οι ξένοι, οι διεθνείς οργανισμοί και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα ελληνικά πολιτικά κόμματα έχουν όμως και άλλα προσόντα, καθώς και άλλες ιδιότητες, τις οποίες στερούνται τα αντίστοιχα του εξωτερικού, τουλάχιστον στη δυτική Ευρώπη.

Η ιστορική ανάλυση, από την ίδρυση του ελληνικού κράτους μέχρι πρόσφατα, επιβεβαιώνει ότι  τα ελληνικά πολιτικά κόμματα χρηματίζονταν από τους ξένους, για να προωθούν τα εθνικά τους συμφέροντα εις βάρος των ελληνικών. Άλλωστε, τα πρώτα κόμματα ονομάζονταν Αγγλικό, Γαλλικό, Ρωσικό, με ό,τι αυτές οι ονομασίες συνεπάγονται.

Γνωστή επίσης είναι η χρηματοδότηση του ΚΚΕ από την ΕΣΣΔ και τον Τίτο, με σκοπό να προωθηθεί η πολιτική της Μόσχας στην Ελλάδα και να αποσχισθεί η Μακεδονία (Βασίλειος Κόντης, Σπυρίδων Σφέτας, Εμφύλιος Πόλεμος, έγγραφα από τα γιουγκοσλαβικά και βουλγαρικά αρχεία, ελληνικός Βορράς, 2000).

Επίσης, προσφάτως στο βιβλίο του δημοσιογράφου Παναγιώτη Λιάκου «Η αλήθεια για τον Ελευθέριο Βενιζέλο» (εκδόσεις Αμμων, Αθήνα 2023) η παράθεση των σχετικών ιστορικών εγγράφων αποκαλύπτει ότι ο «Εθνάρχης» λαδωνόταν από τον έμπορο όπλων Βασίλη Ζαχάρωφ για να προκαλέσει τον Εθνικό Διχασμό και να βάλει την Ελλάδα στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αποκαλύψεις της ΜΙ5 για την περίοδο 1958-1960 στην Ελλάδα, σχετικά με την αποτροπή της Ένωσης με την Κύπρο, αναφέρουν: Η CIA στην Αθήνα επιδίδετο σε «παραγωγικές επιχειρήσεις», η φύση των οποίων δεν μπορεί να αποκαλυφτεί, και επίσης διέπρεπε στον χρηματισμό των πλέον σημαντικών μελών της ελληνικής διοίκησης (Nigel West, The friends, Publisher Weidenfeld and Nicholson, London, 1988).

Ποια ήταν τα «πλέον σημαντικά μέλη της ελληνικής διοίκησης» που εμισθοδοτούνταν από τη CIA μεταξύ των ετών 1958-1960, ώστε να αποτραπεί η Ένωση;

Όλοι γνωρίζουμε ποια ήταν τα πλέον σημαντικά μέλη της ελληνικής διοίκησης εκείνη τη χρονική περίοδο.

Σήμερα, τα κόμματα, ιδίως της Αριστεράς, έχουν ξεσηκωθεί υπέρ της Παλαιστίνης και κατά του Ισραήλ. Οι κομματικές νεολαίες ανεβαίνουν στα βουνά και υψώνουν την παλαιστινιακή σημαία, χωρίς την ελληνική δίπλα της. Στα δημαρχία υψώνουν επίσης παλαιστινιακές σημαίες. Στελέχη της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς προσκαλούνται στα συνέδρια του Ερντογάν.

Δοθέντος, όμως, ότι ο τελευταίος είναι ο πραγματικός αρχηγός των τρομοκρατών της Χαμάς, θα μπορούσε κάποιος, βάσει της προϊστορίας των Ελληνικών κομμάτων, να σκεφτεί:

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΩΝ k@vl@ - comedy

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Nα ενημερωθούμε για την "αντεθνική" δράση του κ. Ανδρουλάκη


 Toυ Παντελή Σαββίδη

 

Η πρώην Εισαγγελέας της ΕΥΠ Βασιλική Βλάχου εναντίον της οποίας ασκήθηκε πειθαρχική δίωξη για την έγκριση της παρακολούθησης του κ. Νίκου Ανδρουλάκη απο την ΕΥΠ, απηλλάγη των κατηγοριών.
 

Σύμφωνα με την ειδησεογραφία, η δικαστική ομάδα που διερεύνησε την υπόθεση, αποφάνθηκε ότι υπήρχαν βάσιμες υποψίες και τεκμηριωμένες για να δεχθεί η Β.Βλάχου να υπογράψει την παρακολούθηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
 

Αν λάβουμε υπόψη ότι την εντολή για πειθαρχική έρευνα είχε δώσει ο ε.τ. Αντιπρόεδρος Αρείου Πάγου και Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Επιθεώρησης Χρήστος Τζανερίκος, ο οποίος παραιτήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, τον περασμένο Απρίλιο, καταγγέλλοντας κυβερνητική προσπάθεια παρεμβάσεων στο έργο του τότε εγείρονται τα εξής ερωτήματα:

 
1.-Το σοβαρότερο είναι, μετά την απαλλαγή της εισαγγελέως, αν ο κ. Ανδρουλάκης είχε αντεθνική δράση. Πως ορίζεται η αντεθνική δράση, ποιός και με ποιά κριτήρια αποφαίνεται περί αυτής.
 

2.-Για να παραιτήθηκε τον Απρίλιο ο κ. Τζανερίκος επικαλούμενος κυβερνητική παρέμβαση στο έργο του κάτι θα προσπάθούσε να χειραγωγήσει η κυβέρνηση. Μπορεί η απόφαση της δικαστικής ομάδας να επηρεάστηκε απο την κυβερνητική βούληση; (Τα περί ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, αλλού).
 

3.-Η κυβέρνηση θα πρέπει να ενημερώσει ΣΗΜΕΡΑ ΚΙΟΛΑΣ τον ελληνικό λαό για την …”αντεθνική δράση”  του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. 

Ο κ. Ανδρουλάκης είναι πρόεδρος του τρίτου κόμματος της βουλής (κατά τις δημσκοπήσεις δεύτερου) και κατά την ελληνική μυστική υπηρεσία και την δικαστική αρχή, υπήρχαν υπόνοιες για “αντεθνική” δράση του. 

Ποια είναι αυτή η “αντεθνική” δράση; 

Που κατέληξαν οι έρευνες;

 Δεν μπορεί ...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΞΕΦΡΑΓΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η κατάσκοπος βελονάκι

 

Τρομερή επιτυχία των μυστικών υπηρεσιών μας! Ανακαλύψαμε κατάσκοπο, που μας… σφύριξαν άλλοι, όταν είχε φύγει!

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Εδώ και ημέρες παρακολουθούμε ένα περίπου επικό κατασκοπευτικό θρίλερ με τη Ρωσίδα κατάσκοπο Ιρίνα Αλεξάντροβνα-Σμίρεβα, η οποία είχε πάρει με τέχνασμα ελληνική υπηκοότητα και λειτουργούσε στο Παγκράτι κατάστημα με είδη πλεκτικής και χειροτεχνίας (ροκοκό, σταυροβελονιά, ψαροκόκαλο, ζέρσεϊ κ.ά.).

Η ανακάλυψή της έγινε με τρόπο θεαματικό, που σχεδόν κόβει την ανάσα, όπως την κόβει η θέα του λογαριασμού στο σούπερ μάρκετ: μας έδωσαν τις σχετικές πληροφορίες Σλοβένοι και Βρετανοί. Μόλις πήραμε τις πληροφορίες, τις επεξεργαστήκαμε ταχύτατα και έπειτα από κάνα δίμηνο (περνάει γρήγορα, να, σαν ανάσα) θα την πιάναμε, αν δεν είχε προλάβει να την κοπανήσει.

Η Ρωσίδα κατάσκοπος Ιρίνα Αλεξάντροβνα-Σμίρεβα ήταν απίθανα επικίνδυνη για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Κατασκόπευε τις κινήσεις των Αμερικανών στην Αλεξανδρούπολη και εμείς τους συμμάχους μας τους έχουμε κορόνα στο κεφάλι μας και πικραθήκαμε πολύ που έγινε κάτι τέτοιο στην επικράτειά μας. Γι’ αυτό και κινηθήκαμε αστραπιαία και παραλίγο να την πιάσουμε.

Η Ρωσίδα κατάσκοπος Ιρίνα Αλεξάντροβνα-Σμίρεβα ήταν τόσο δαιμόνια, στα όρια του σατανικού, ώστε είχε αποκτήσει ελληνική ταυτότητα και υπηκοότητα. Στα πρακτόρικα τρόπαιά της είχε προσθέσει το όνομα Μαρία Τσάλλα. Για να το αποκτήσει, το ρωσικό κράτος πλήρωσε μόλις 5.000.000 ευρώ – μια τιμή γνωριμίας, ελκυστική, που δημιουργεί τις προϋποθέσεις για περαιτέρω παραγγελίες ελληνικών ταυτοτήτων από την πατρίδα του Βλαδίμηρου Πούτιν.

Πάντως, εδώ που τα λέμε, η Ρωσίδα κατάσκοπος Ιρίνα Αλεξάντροβνα-Σμίρεβα θα πρέπει στην επόμενη αποστολή της στην Ελλάδα να αντιγράψει τη μεθοδολογία των πρακτόρων που μας στέλνει πεσκέσι ο Ερντογάν. Για να πάρουν υπηκοότητα, όχι μόνο δεν πληρώνουν σεντ, αλλά επιδοτούνται κιόλας από το ελληνικό κράτος και έχουν δωρεάν στέγαση, φαγητό, υγειονομική περίθαλψη, πρόσβαση στο διαδίκτυο και μηνιαίο χαρτζιλικάκι για να τα βγάζουν πέρα. 

Γιατί ...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΞΕΦΡΑΓΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η Ρωσίδα, η ΕΥΠ και το… ψάρεμα

 



Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

πράκτορας (ο, η) 

    αυτός ή αυτή που αμείβεται για να φέρει σε πέρας υποθέσεις τρίτων και να τους εξυπηρετήσει «μου φαίνεται πως την οργάνωση ταξιδιών σε εξωτικά μέρη είναι καλύτερα να την αναθέτουμε σε ταξιδιωτικούς πρακτορες»
    αυτός που παρανόμως και παρατύπως ενεργεί προκειμένου να εξυπηρετήσει επιδιώξεις χωρών, εταιρειών ή προσώπων «είναι πραγματικά απορίας άξιον το γιατί οι Ρώσοι μπαίνουν στον κόπο και τα έξοδα εκπαίδευσης και εγκατάστασης μυστικών πρακτόρων στην Ελλάδα όταν υπάρχουν τόσοι φανεροί»

Δεν ξέρω γιατί διαφημίζεται ως επιτυχία της ΕΥΠ η ανακάλυψη της Ρωσίδας που δούλευε ως πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών της πατρίδας της ΑΦΟΥ αυτή είχε φύγει από την Ελλάδα και ενώ για χρόνια δρούσε ανενόχλητη.

Εκτός αν η ανακάλυψή της έγινε πριν φύγει, πράγμα που δημιουργεί ακόμα περισσότερες απορίες για την αποτελεσματικότητα της δημόσιας υπηρεσίας που ασχολείται με τη δράση πρακτόρων στη χώρα.


Αν μάλιστα κανείς σκεφτεί το από πόσες μεριές εξυπηρετείται με συνέπεια η ρωσική προπαγάνδα, θα απορήσει ακόμα περισσότερο με την αδυναμία της ΕΥΠ να συλλάβει έστω και ένα μέλος έστω και ενός κυκλώματος, που δρα επ’ αμοιβή για την εξυπηρέτηση του ξανθού γένους.

Καταλαβαίνω ότι ο αριθμός των χρήσιμων ηλίθιων που κάνουν τη δουλειά τσάμπα πρέπει να είναι μεγάλος, αλλά δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι όλοι όσοι απροκάλυπτα στηρίζουν μια επεκτατική δικτατορία στις μάχες της εναντίον της Δύσης και της Δημοκρατίας το κάνουν από αφέλεια ή ιδεοληψία.

Πράγμα που με κάνει να πιστεύω ότι η ΕΥΠ... 

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Υποψίες

Ποιος θα το φανταζόταν; Ποιος θα φανταζόταν, ότι μισόν αιώνα μετά τη μεταπολίτευση, ο αρχηγός της Αριστεράς θα ζητούσε την πτώση μιας Δεξιάς κυβέρνησης επειδή παραβιάστηκαν τα προσωπικά δεδομένα της ηγεσίας του στρατεύματος;  

Αυτή η αριστερή αγωνία για τα ατομικά δικαιώματα των στρατηγών είναι τεκμήριο προόδου της μετανεωτερικής μας δημοκρατίας.

Εχει άραγε σημασία για την αξιολόγηση της υπόθεσης των παρακολουθήσεων η ιδιότητα των παρακολουθουμένων; 

Θα ήταν ίδιας βαρύτητας η υπόθεση αν, αντί για τους ενστόλους, στη λίστα της ΕΥΠ βρισκόταν, ας πούμε, ο ίδιος ο Τσίπρας;  

Μάλλον, όχι.  

Αλλά ακόμη και για τους στρατηγούς παραμένει το ερώτημα της σκοπιμότητας. Τι δουλειά είχε το κύκλωμα να ακούει ανώτατους αξιωματικούς;

Η εξήγηση που δίνει, διά των ΜΜΕ της, η αντιπολίτευση είναι ότι οι παρακολουθήσεις γίνονταν για τα λεφτά. Εχοντας στο τραπέζι της ένα από τα μεγαλύτερα εξοπλιστικά, το κυβερνητικό κέντρο κατηγορείται ότι κινήθηκε με κακοπιστία απέναντι στους στρατιωτικούς που το ίδιο είχε επιλέξει. 

Σωστή ή λάθος, αυτή η αντιπολιτευτική εικασία αντανακλά ακριβώς τη νοοτροπία με την οποία είχε κινηθεί και η προηγούμενη κυβέρνηση: Και επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, η ΕΥΠ παρακολουθούσε έναν υφυπουργό και τον γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου κατά τις διαπραγματεύσεις για την αγορά ακινήτων μεγάλης αξίας από ξένα κεφάλαια.

    Ποιος απαντάει στο ερώτημα για το ποιος πρέπει να παρακολουθείται;

Είναι θεμιτό να υποψιάζεται μια κυβέρνηση τα ίδια της τα στελέχη, σε βαθμό που δικαιολογεί την άρση του ιδιωτικού τους απορρήτου; 

Το ερώτημα, όπως κι αν το απαντά κανείς, δεν είναι νομικό.  

Ανήκει στα μύχια ερωτήματα που πρέπει να απαντήσει η πολιτική – έστω κι αν αυτοί στους οποίους έχει δοθεί εξουσία να απαντήσουν δεν έχουν ως γνώμονα το εθνικό συμφέρον, αλλά εξουσιαστικές ιδιοτέλειες και προσωπικούς ιδεασμούς.

Το πόση σημασία έχει ο πραγματικός λόγος της παρακολούθησης και η ιδιότητα του παρακολουθούμενου φαίνεται από μια όχι και τόσο παλιά ιστορία. Τον Οκτώβριο του 2016, κι ενώ στο ΣτΕ εκκρεμούσε η υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Τα πίτουρα και οι κότες



Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

 Σκληρό άθληµα η πολιτική. Οποιος εκών άκων ασχοληθεί μαζί της να γνωρίζει πως επιτρέπονται όλα τα χτυπήματα. Και μερικές φορές τα πιο αποτελεσματικά είναι αυτά κάτω από τη μέση, γιατί αυτά αρέσουν στο φιλοθέαμον κοινό. Οποιο δημόσιο πρόσωπο πιστεύει πως παρεμβάσεις του οι οποίες, δικαίως ή αδίκως, θα θεωρηθούν πολιτικές θα αντιμετωπιστούν με αντικειμενικότητα και μόνο με επιστημονικό αντίλογο, θα διαπιστώσει τάχιστα το λάθος του. Θα δεχτεί από τους αντιφρονούντες ολομέτωπη επίθεση.

Αυτές τις σκέψεις έκανα με αφορμή την παρέμβαση του κ. Ράμμου και τις οξείες αντιδράσεις που προκάλεσε.  

Ηταν εκ των πραγμάτων μια πολιτική παρέμβαση και έτσι αντιμετωπίστηκε. Γιατί και η στήριξη που του παρείχαν οι υποστηρικτές του είχε μεν έναν επιστημονικοφανή μανδύα, αλλά ήταν ουσιαστικά πολιτική. Ο κ. Ράμμος προφανώς γνώριζε πως κινδύνευε να εμπλακεί σε μια αντιπαράθεση σε προεκλογική περίοδο, όμως αποφάσισε να διαβεί τον Ρουβίκωνα και γι’ αυτό κατηγορείται.

Οπως επισημαίνει το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής, δεν μπορούσε αυτοκλήτως να παρουσιαστεί στη Βουλή και να την ενημερώσει για τη δραστηριότητα της ΑΔΑΕ. Και όμως το αποπειράθηκε. Η δε απόρριψη του αιτήματός του οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια θεαματική αποχώρηση από τη Βουλή. 

Συγχρόνως εγκαλείται ο κ. Ράμμος πως δεν είχε το δικαίωμα αυτός, αλλά μια τριμερής επιτροπή, να ενημερώσει τον Αλ. Τσίπρα για το ποιους παρακολουθούσε η ΕΥΠ, πολύ δε περισσότερο να απαντήσει στο αίτημά του, καθώς αυτό δεν αφορούσε τον ίδιο τον Αλ. Τσίπρα. Αφορούσε άλλα έξι πρόσωπα, τα οποία είδαν, με τη δημοσιοποίηση των ονομάτων τους, χωρίς την άδειά τους, να προσβάλλεται η προσωπικότητά τους. Ας σημειωθεί πως η ΑΔΑΕ δεν εξετάζει αν καλώς ή κακώς παρακολουθείται ένας πολίτης – έλεγχος σκοπιμότητας. Εξετάζει μόνον αν η παρακολούθησή του είναι σύννομη – έλεγχος νομιμότητας. Αν είναι, όπως υποστηρίζουν έγκυροι νομικοί, δεν έχει κανένα λόγο να δώσει συνέχεια στο θέμα, πολύ δε περισσότερο να απαντήσει σε ένα «σκονάκι» με έξι ονόματα.

Οι πράξεις του κ. Ράμμου, από όποια σκοπιά και αν τις εξετάσουμε, είναι...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Una piccolissima serenata


Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Στις προηγούµενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας χάσει και ξεχάσει το «ηθικό πλεονέκτημα», προσπάθησε να σπιλώσει σύσσωμη την αντιπολίτευση με την υπόθεση Novartis. Ηθελαν να εξουδετερώσουν τους αντιπάλους τους, να τους εξαφανίσουν μια και καλή από την πολιτική ζωή. Ανέβασαν μια επιθεώρηση με κακογραμμένα νούμερα και δευτεροκλασάτους ηθοποιούς. 

Μόλις τις προάλλες αποκαλύφθηκε για ποιον λόγο οι μάρτυρες φορούσαν κουκούλες. Για να μη δούμε το πρόσωπο του Μάξιμου Σαράφη, ο οποίος συνελήφθη ως μέλος σπείρας που εξαπατούσε επιχειρηματίες με ψεύτικα δάνεια.  

Τότε το σύνθημα ήταν ότι η υπόθεση Novartis ήταν το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως ελληνικού κράτους. Την πάτησαν μεγαλοπρεπώς, με τη μεγαλοπρέπεια που διακρίνει την πολιτική τους μικροπρέπεια.  

Τώρα εγκαινιάζουν την προεκλογική τους εκστρατεία με τις «επισυνδέσεις». Πρόκειται για δημοκρατική εκτροπή, λένε. «Εχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση που έχει καταργήσει το κράτος δικαίου». Εως και οι συνταγματολόγοι ανησυχούν αν και κατά πόσον η παρακολούθηση του τηλεφώνου του κ. Χατζηδάκη απομακρύνει την Ελλάδα από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Το colpo grosso τους όμως ακούγεται περισσότερο σαν piccolissima serenata. Αυτήν που, όπως λέει το τραγούδι, απευθύνει ο κάθε ερωτευμένος στην καλή του.

Δεν θα µπω στις λεπτομέρειες. Ουσιαστικές μεν, αναρμόδιος δε.  

Δεν πίστευα ποτέ ότι η ΕΥΠ θα δημοσιοποιεί πληροφορίες για τις δραστηριότητές της σε δημοσιογράφους για να τις διοχετεύουν σε πολιτικούς της αρεσκείας τους. Θα μου πείτε και η ΕΥΠ είναι τμήμα του ελληνικού Δημοσίου, οπότε δεν είχα λόγο να την εξαιρέσω από τον θαυμασμό και τον σεβασμό που τρέφω για τις δημόσιες υπηρεσίες. Οφείλω επίσης να πω ότι η τετραετία Μητσοτάκη, παρά τις επιτυχίες της στη διαχείριση των κρίσεων, δεν με βοήθησε να μην αναφέρομαι ειρωνικά στο ελληνικό Δημόσιο. Θυμάμαι φίλο που μου είχε πει πριν από χρόνια ότι υπήρξε αναφορά της ΕΥΠ για μακεδονική προπαγάνδα στην τηλεόραση της Αυστραλίας. Υψηλή κατασκοπεία. Θα τη ζήλευε και ο Βέγγος. Δεν ξέρω αν έχει αλλάξει τίποτε από τότε. Εκείνο που ξέρω είναι ότι η λειτουργία της ΕΥΠ είναι παραπληρωματική των Rafale. Και αν μάθαμε κάτι απ’ όλη αυτή την ιστορία είναι ότι η υπηρεσία είναι διάτρητη, και πάντως δεν ανταποκρίνεται στους στοιχειώδεις κανόνες της «µυστικής». 

Θα µου πείτε όλα αυτά δεν αφορούν τον κ. Τσίπρα. Ξέρει ότι µετά τις εκλογές δεν θα έχει να αντιµετωπίσει τα προβλήµατα του ελληνικού ∆ηµοσίου, ούτε της ΕΥΠ. Τον ενδιαφέρει...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Oι ζαίοι κατσαπλιάδες ελέγχουν ακόμα αρμούς της εξουσίας. Τί δεν καταλαβαίνεις?


Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Η υπόθεση των παρακολουθήσεων απέδειξε πως ο ΣΥΡΙΖΑ, αν και κυβερνά η Νέα Δημοκρατία, ελέγχει ακόμα καίριας σημασίας αρμούς της εξουσίας. Και αναφέρομαι στην ΑΔΑΕ και στην ΕΥΠ. Στην κρίσιμη περίοδο ενεργοποιήθηκαν οι θύλακές του και έχουμε μπροστά μας την εικόνα που βλέπουμε. 

Εννοείται, ότι γι΄αυτή την κατάσταση οι κυβερνητικές ευθύνες είναι σημαντικές, τόσο γι΄αυτά που έκανε όσο κυρίως γι΄αυτά που παρέλειψε να κάνει.

Το πρόβλημα των νομίμων επισυνδέσεων έχει μια, και μόνον μια, επίμεμπτη διάσταση. Την ύπαρξη βαθιών λαρυγγιών στην ΕΥΠ και στην ΑΔΑΕ, που λειτούργησαν κατά τρόπο παράνομο, άρα ποινικά κολάσιμο. Οι διαρροές ονομάτων που ήταν γνωστά στους δημοσιογραφικούς κύκλους από τον Σεπτέμβριο του 2022, αυτό αποδεικνύουν.

Ο στόχος προφανής, να πληγεί η κυβέρνηση στην τελική ευθεία προς τις εκλογές. Σε οποιαδήποτε σοβαρή χώρα θα ασχολούνταν με το ποιοι είναι οι ένοχοι των διαρροών, ώστε να εντοπιστούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά και όχι να ασχολούνται με σουσουδίστικα σχόλια γιατί να παρακολουθείται ο Χατζηδάκης και γιατί ο τάδε στρατηγός.

Επίσης σε ένα στοιχειωδώς σοβαρό κράτος οι νομικοί και οι συνταγματολόγοι θα έπρεπε να εξετάσουν κατά πόσον ήταν σύννομη η εν γένει συμπεριφορά του προέδρου της ΑΔΑΕ και όχι να τον ωθούν να εμπλακεί στα κομματικά τους παιχνίδια και να επικροτούν αμφίβολης νομιμότητας ενέργειές του.

Περιττό να πω ότι η Ελλάδα έγινε ρεζίλι όχι γιατί παρακολουθούνταν έξι προσωπικότητες, αλλά γιατί διέρρευσαν κατά τρόπο αήθη και παράνομο τα ονόματά τους και παραβιάστηκαν βάναυσα τα προσωπικά τους δεδομένα. Με αυτουργούς δύο θεσμικούς παράγοντες, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τον πρόεδρο μιας ανεξάρτητης αρχής.

Η δε ΕΥΠ των συνδικαλιστών και των χοροεσπερίδων έχει γίνει παγκόσμιος περίγελως. Προφανώς ουδεμία ξένη υπηρεσία θα έχει διάθεση να συνεργαστεί μαζί της. Και ένα κράτος χωρίς αξιόπιστη Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών βαδίζει στα τυφλά. Όσα δισεκατομμύρια και να δαπανήσουμε σε εξοπλισμούς--αν δεν έχουμε συλλέξει τις κρίσιμες πληροφορίες για την κρίσιμη στιγμή--θα έχουν μειωμένη ισχύ.

 Οι ευθύνες της κυβέρνησης για την ΕΥΠ είναι δεδομένες, γιατί γνώριζε άριστα ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΡΩΤΟ ΧΕΡΙ τι «μαγαζί» παραλάμβανε. Ένα «μαγαζί» γεμάτο μαγαζάκια. Το τελευταίο που κάνεις σε αυτή την περίπτωση είναι να εμπλέξεις το Μέγαρο Μαξίμου σε αυτή τη δυσώδη κατάσταση. Τα λάθη πληρώνονται.

Συμπερασματικά...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής «αδειάζει» τον Ράμμο


Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ

 «Κανένας δεν εμφανίζεται στην Βουλή αυτόκλητος για να αναφέρει οτιδήποτε προφορικά ή εγγράφως. Οι αναφορές παρουσιάζονται από βουλευτή ή παραδίδονται στον Πρόεδρο». Αυτό γνωμοδότησε μεταξύ άλλων, το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής με βάση το σύνταγμα, για τις επιστολές που έστειλε ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ κ. Χρήστος Ράμμος στη Βουλή ζητώντας την ακρόασή του από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας.

Παράλληλα επισημαίνει ότι «οι επιστολές του προέδρου της ΑΔΑΕ προς τον πρόεδρο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας έπρεπε να έχουν ως αποδέκτη τους τον Πρόεδρο της Βουλής» -  Η γνωμοδότηση έγινε μετά από ερώτημα του Προέδρου κ. Τασούλα.  

Εξέχων νομικός ο κ. Ράμμος, άραγε δεν το γνώριζε αυτό και έστειλε το αίτημα της  παρουσίας του στην Επιτροπή; 

Και πώς ένιωσε που με αυτή του την αντιθεσμική ενέργεια έδωσε την ευχέρεια  στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να προσποιηθούν θεατρινίστικη αγανάκτηση, και την ευκαιρία να αποχωρήσουν από την Επιτροπή;  

Τους βόλεψε πολύ καθώς η Επιτροπή συζητούσε την καταγγελία του ΚΚΕ για την  συνακρόαση  των τηλεφώνων στα κεντρικά γραφεία του κόμματος, που έγινε επί ημερών κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Ως τώρα ο γράφων είχε αποφύγει να ασχοληθεί  καταγγελτικά με  τον κ. Ράμμο, παρότι - για ιδεολογικούς λόγους - δεν σέβεται την Επιτροπή  που προεδρεύει. 

Οι ανεξάρτητες  αρχές θεσπίστηκαν υποτίθεται ως θεσμικά αντίβαρα στην υπερσυγκέντρωση  κρατικής εξουσίας  στα χέρια των κυβερνήσεων.

Στην πάροδο του χρόνου εξελίχτηκαν σε αυτόνομες πηγές εξουσίας και συχνά λειτουργούν ως κράτος εν κράτει, επεκτείνοντας αυθαίρετα τις δικαιοδοσίες τους. Και ουδείς τολμάει να τις αναχαιτίσει, αφενός γιατί δεν ελέγχονται, αφετέρου γιατί έχουν αναδειχθεί σε ένα είδος «φετίχ».

Και απολαμβάνουν εξουσία χωρίς να επωμίζονται τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις των εκλεγμένων κυβερνήσεων, και χωρίς να υφίστανται τον λαϊκό έλεγχο στον οποίο εκτίθενται οι κυβερνήσεις, σε κάθε εκλογική αναμέτρηση.

Είναι πάγκοινες οι απορίες νομικών ( εκτός βεβαίως του ΣΥΡΙΖΑ, όπου η Πόπη που δεν είναι νομικός, είδε «ρήγμα στη δημοκρατία»). Κάποιες σποραδικές: 

Ο νόμος ορίζει ότι η γνωστοποίηση   στον παρακολουθούμενο γίνεται από τριμελές όργανο  συγκροτούμενο από δύο εισαγγελείς  εν ενεργεία  και τον πρόεδρο της ΑΔΑΕ. Οι ίδιοι οι παρακολουθούμενοι δεν έχουν το δικαίωμα να το πληροφορηθούν παρά μόνο μετά παρέλευση τριετίας. Ο Ράμμος πριν συμπληρωθεί  η προθεσμία αυτή έδωσε στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ τα ονόματα, χωρίς αυτά να τον έχουν εξουσιοδοτήσει, και ενώ ο Τσίπρας είχε δικαίωμα  να ρωτήσει μόνο για τον εαυτό του.

Λεπτή απόχρωση είναι ότι ενώ ο νόμος επιτρέπει στον πρόεδρο της ΑΔΑΕ να αναφερθεί σε «θέματα»  απορρήτου, έδωσε στον Τσίπρα «πρόσωπα»: Δεν απομένει πλέον,  παρά στο μέλλον οι αρχηγοί κομμάτων να απευθύνονται στον πρόεδρο της ΑΔΑΕ, να μαθαίνουν ποιοι παρακολουθούνται, και να μοιράζουν φέιγ βολάν στη Βουλη, δηλαδή στην κοινή γνώμη και βεβαίως στην Τουρκία, όπως έκανε ο Τσίπρας!

Κάποιες παρακολουθήσεις μπορεί να ήταν  παράλογες (στην υποκειμενική μας γνώμη) αλλά ήταν νόμιμες, αφού είχαν την υπογραφή της αρμόδιας εισαγγελέως. Και δεν ήταν στο σύνολό τους παράλογες.  Δεν θα χαρακτηρίζονταν έτσι π.χ. αυτές των αξιωματούχων που εμπλέκονται με τους εξοπλισμούς.

Στον ιδρυτικό νόμο της ΑΔΑΕ αναφέρεται ότι η Αρχή υπεισέρχεται μόνο στον έλεγχο της τήρησης των όρων και της διαδικασίας άρσης του απορρήτου, χωρίς να εξετάζει την κρίση των αρμοδίων δικαστικών αρχών.

Και όμως η Αρχή επεξέτεινε αυτοβούλως και αυθαιρέτως την εξουσία της. Και όπως είπε το μέλος της η κα Κατερίνα Παπανικολάου, η Αρχή...

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Δώσε κι εμένα Ράμμο!

Ε-Ξ-Α-Ι-Ρ-Ε-Τ-Ι-Κ-Ο

 Toυ ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Επιτέλους, οι μυστικές υπηρεσίες ανοίγονται στην κοινωνία.
Από την Τετάρτη όλα έχουν αλλάξει. Τέλος τα μου-σου-του σε κλειστά δωμάτια και οι ντροπιαστικές εικόνες του κυρίου που πίνει το καφεδάκι του στη γωνία και κρύβει το πρόσωπό του πίσω από μια εφημερίδα. Ολα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Το «βάθεμα και πλάτεμα της δημοκρατίας» που φέρνει η απαγγελία των ονομάτων του «φακέλου Ράμμου» από τον Τσίπρα στη Βουλή, έσπασε το απόστημα. Από σήμερα ξημέρωσε μια νέα μέρα. Ολα στο φως! 

Πάντοτε, μετά τις σημαντικές αλλαγές, ένας συντάκτης αναλαμβάνει στις εφημερίδες να γράψει το λεγόμενο «χρηστικό άρθρο»: την επεξήγηση δηλαδή τού πώς ο κάθε πολίτης μπορεί να εκμεταλλευτεί σε πρακτικό επίπεδο τα νέα δεδομένα προς όφελός του. 

 Ας δούμε λοιπόν τις πρακτικές συνέπειες της τομής που έφερε το διήμερο Ράμμου-Τσίπρα. 

Αν πάει σήμερα ένας βουλευτής της ΝΔ στον Ράμμο και ζητήσει να μάθει αν παρακολουθούνταν ο Καμμένος, ο Κοτζιάς, ο Πιτσιόρλας και το ΚΚΕ από την ΕΥΠ επί ΣΥΡΙΖΑ, επικαλούμενος τα δημοσιεύματα του Βήματος και του Ριζοσπάστη, θα βγει με έναν φάκελο στο χέρι.  

Σωστά; 

Τι παραπάνω είχε ο Τσίπρας που πήγε επικαλούμενος άλλη εφημερίδα; 

 Εφόσον η ΑΔΑΕ είναι ανεξάρτητη, τόσο ο νεοδημοκράτης όσο και βουλευτής του Βελόπουλου ή ο Βαρουφάκης (που είναι και πολιτικός αρχηγός) δικαιούνται φάκελο. Επομένως, οποιοσδήποτε έχει ασυλία, όπως και ο Τσίπρας, μπορεί να διαβάζει εφημερίδες και να παίρνει φακέλους για τα ονόματα που διάβασε. Στη συνέχεια, από το βήμα της Βουλής, από τον Ευαγγελάτο, ακόμη και από το Tiktok μπορεί να απαγγέλλει τα ονόματα με τη σφραγίδα γνησιότητας της ΑΔΑΕ. 

Και γιατί να μην πάνε σήμερα βουλευτές από όλα τα κόμματα στον Ράμμο να τους δώσει κι άλλα;  

Μόνο αυτά είναι τα ονόματα; 

Τόσα έχουν δημοσιευτεί στον Τύπο – και για την περίοδο της ΝΔ και για την περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί μόνο «έξι στα έξι» που είπε ο Τσίπρας από μια εφημερίδα και όχι «τρία στα τρία» από μια άλλη ή «πενήντα στα πενήντα» αύριο από κάποιο σάιτ;  

Εφόσον, de facto, το απόρρητο της ΕΥΠ μας χαιρέτησε, το ίδιο που έκανε ο Τσίπρας μπορεί θεωρητικώς να το κάνει και κάθε πολίτης. 

«Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου» δεν λέει το Σύνταγμα; 

Κι αν αύριο, θα πείτε, έχει προβλήματα με τη Δικαιοσύνη αυτός ο πολίτης, εφόσον δεν έχει βουλευτική ασυλία όπως ο Τσίπρας;  

Δόξα τω Θεώ, εκτός από δικαστές «εις τας Αθήνας» έχουμε και καλούς συνταγματολόγους. Με γερά νομικά γραφεία που γνωρίζουν τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΔΑ).  

Τι θα πουν οι Ευρωπαίοι; 

Οτι έχει λιγότερα δικαιώματα ο πολίτης από τον Τσίπρα;  

Στο δια ταύτα: Η παραπάνω αλληγορία είναι προφανώς δηκτική. Ωστόσο οι τελευταίες εξελίξεις δεν είναι καθόλου αλληγορικές. Επιβεβαίωσαν στην πράξη κάτι που όλοι υποψιαζόμασταν. Στην όμορφη χώρα μας το απόρρητο της ΕΥΠ έχει de facto δώσει τη σκυτάλη στις κομματικές «κλαδικές». Οι οποίες ευδοκιμούν πίνοντας το καφεδάκι τους στην Κατεχάκη, όπως και σε κάθε δημόσια υπηρεσία. 

Η διαδρομή, μετά το διήμερο Τσίπρα – Ράμμου, είναι πια ολοφάνερη: στέλνει η μια, ή η άλλη κομματική «κλαδική» της ΕΥΠ (του ΣΥΡΙΖΑ ή της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ) ονόματα στον Τύπο. Τα διαβάζει ο βουλευτής, ζητάει τον φάκελο από τον Ράμμο και τα λέει στη Βουλή. 

Οσο ξεκάθαρες είναι οι διαδρομές αυτού του κομματικού ξεχαρβαλώματος μιας υπηρεσίας που ασχολείται με την εθνική ασφάλεια, άλλο τόσο ξεκάθαρος είναι και...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

 







 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Τι κάνουν τα σοβαρά κράτη

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

 Βλέπουμε τους πανεπιστημιακούς χώρους στην Κινσάσα και ντρεπόμαστε διπλά για τους δικούς μας. Βλέπουμε τις φοιτητικές εστίες στο Ναϊρόμπι και είμαστε σίγουροι πως δεν είναι κέντρα διακίνησης παράνομων ουσιών. Διαβάζουμε τις συνέπειες που υφίσταται ένας πολίτης αν δεν υπακούσει σε σήμα αστυνομικού τόσο σε κράτη της Ευρωπαϊκής Ενωσης όσο και στις ΗΠΑ. Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα παραδείγματα που να αποδεικνύουν –χωρίς καμιά διάθεση γκρίνιας και μιζέριας– πόσο υστερούμε σε πολλούς τομείς απέναντι σε πολιτισμένες χώρες.

Εχουμε δύο πρόσφατα παραδείγματα που θα πρέπει να μας προβληματίσουν και αφορούν τον τρόπο που έδρασαν οι διωκτικές αρχές σε Γερμανία και Βέλγιο. 

Στη Γερμανία, με μια ιδιαίτερα μεγάλη επιχείρηση που έλαβε χώρα σε πολλές πόλεις, εξαρθρώθηκε μια νεοναζιστική οργάνωση, με χιλιάδες μέλη και με σημαντικές προσβάσεις σε τμήματα του κρατικού μηχανισμού, που απέβλεπε στην ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος. Αυτό που θα πρέπει να θαυμάσουμε είναι το γεγονός πως μια τόσο σημαντική επιχείρηση κρατήθηκε απολύτως μυστική, δεν διέρρευσε τίποτα στα ΜΜΕ και το κυριότερο –αν και οι δράστες ήταν δικτυωμένοι στους μηχανισμούς ασφαλείας– δεν ενημερώθηκαν ώστε να προφυλαχθούν. Σε όλα τα στάδιά της η επιχείρηση εξάρθρωσης αυτής της νεοναζιστικής οργάνωσης χαρακτηρίστηκε από την απόλυτη μυστικότητα.

Θυμάμαι πως όταν στην πατρίδα μας η ΕΥΠ ενημέρωσε τον τότε πρόεδρο της Βουλής πως μέλος του Κοινοβουλίου συνομιλούσε με μέλη της Greek Mafia, αίφνης αυτό το μέλος διέκοψε τις συνομιλίες του με αυτά τα άτομα.

Στο Βέλγιο επί ενάμιση χρόνο –όπως γράφουν οι βελγικές εφημερίδες– παρακολουθούνταν όσοι ενεπλάκησαν στο Qatargate. Και σε αυτή την περίπτωση δεν διέρρευσε τίποτα και έτσι φτάσαμε στα γνωστά αποτελέσματα. Οι διωκτικές αρχές για να τεκμηριώσουν την υπόθεση χρηματισμού μελών του Ευρωκοινοβουλίου δεν άφησαν να διαρρεύσει τίποτα προς τα ΜΜΕ.  

Στα σοβαρά κράτη, με τις σοβαρές υπηρεσίες, δεν υπάρχουν «βαθιά λαρύγγια». Και αν υπάρξουν, εντοπίζονται και υφίστανται τις βαριές συνέπειες των πράξεών τους. 

Στην πατρίδα μας η ΕΥΠ έχει γίνει...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Πρέπει να παρακολουθούνται πολιτικοί ή είναι παράνομο και αντισυνταγματικό;

 

Toυ ΣΤΑΜΑΤΗ ΖΑΧΑΡΟΥ

Ασχέτως με την κατάληξη της υπόθεσης στην οποία φέρεται να εμπλέκεται η πρώην Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Εύα Καϊλή, είναι τέτοια η συγκυρία ώστε να προσφέρεται για την επανέναρξη μιας συζήτησης σχετικά με το αν πρέπει να παρακολουθούνται ή όχι οι πολιτικοί και κυρίως μέσω ποιας διαδικασίας.

Ο Πρωθυπουργός επιχείρησε εξαρχής να θέσει τα όρια της συζήτησης. Η φράση του «αν το ήξερα, δεν θα το επέτρεπα» αναφορικά με την παρακολούθηση Ανδρουλάκη, ήταν μια έμμεση αποδοχή της άποψης ότι οι πολιτικοί δεν πρέπει να παρακολουθούνται.  

Άποψη την οποία έχει εκφράσει επίσης μια πλειάδα συνταγματολόγων ερμηνεύοντας τους νόμους και το σύνταγμα. Είναι προφανές ότι δεν έχω ούτε τη νομική γνώση, ούτε φυσικά τη διάθεση να αντιπαρατεθώ μαζί τους.

Η υπόθεση Καϊλή όμως επαναφέρει τη συζήτηση στην ουσία της. Όχι δηλαδή στο τι προβλέπουν οι νόμοι ή στον τρόπο ερμηνείας τους. Αλλά στο αν όντως πρέπει να παρακολουθούνται πολιτικοί. 

Τη μία άποψη την είχε εκφράσει πολύ γλαφυρά η Εισαγγελέας της ΕΥΠ κυρία Βασιλική Βλάχου λέγοντας «θα παρακολουθούσα ακόμη και την Πρόεδρο της Δημοκρατίας εάν θεωρούσα πως πάει να “πουλήσει” την πατρίδα».

Η άλλη άποψη, ως πενταπόσταγμα νομικής γνώσης και ερμηνείας, είναι ότι οι πολιτικοί δεν πρέπει να παρακολουθούνται. «Παράνομη και αντισυνταγματική» είχε χαρακτηρίσει την παρακολούθηση Ευρωβουλευτή ο Νίκος Ανδρουλάκης, αφού προηγουμένως είχε συμβουλευτεί τουλάχιστον δύο συνταγματολόγους.

Το ερώτημα παραμένει ωστόσο διότι, πέρα από την ερμηνεία των νόμων, έχει σημασία το σκεπτικό πίσω απ’ αυτούς. Δεν είναι δα και γραμμένοι στην πέτρα. Η «εκλογή» δεν μπορεί να αποτελεί καταφύγιο για παραβατικούς. Αλίμονο. Ακόμη και η ίδια η «βουλευτική ασυλία» έχει χρησιμοποιηθεί ελάχιστα ως κίνητρο για να κάνουν οι βουλευτές τη δουλειά τους ενώ αντίθετα έχει γίνει κατάχρησή της (και δη με συντεχνιακό τρόπο) ακόμη και για ποινικές υποθέσεις.


Άλλωστε εκλεγμένοι υπήρξαν μερικοί από τους πλέον σκοτεινούς πολιτικούς της πρόσφατης ιστορίας. Από την εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, μέχρι τον Κιμ Γιονκ Ουν οι πολιτικοί αυτοί ήταν εκλεγμένοι. Ο δεύτερος μάλιστα με ποσοστό 99%.  Εκλεγμένος ήταν ακόμη και ο Χίτλερ.

Διότι αν ο εκλεγμένος πολιτικός απολαμβάνει πλήρους ασυλίας ή έστω εξαρτάται από τις διαθέσεις των συναδέλφων του (για την άρση της ασυλίας), τότε είναι περίπου βέβαιο ότι η εκλογή θα γίνει το έπαθλο που θα κυνηγούν κάθε λογής παραβατικοί ώστε να συνεχίζουν απρόσκοπτα τις βρομοδουλειές τους. Με τα χρήματα που έχουν αποκομίσει από τις παράνομες δραστηριότητές τους και την πειθώ της βίας, θα καταφέρνουν μάλλον εύκολα να κατακτούν πολιτικές θέσεις και δι’ αυτών να βρίσκονται στο απυρόβλητο για να συνεχίζουν τη δράση τους.

Έχει συμβεί αρκετές φορές στο πρόσφατο παρελθόν με μεγιστάνες, οι οποίοι αγοράζουν ουσιαστικά την πολιτική τους σταδιοδρομία, επιχειρώντας να «ξεπλύνουν» τοιουτοτρόπως διάφορες δραστηριότητές τους.

Την περασμένη εβδομάδα, το ελληνικό κοινοβούλιο με τις ψήφους της πλειοψηφίας κατέστησε πιο δύσκολη (κατ’ άλλους πιο αμερόληπτη) τη διαδικασία της εντολής για παρακολούθηση. Αντιλαμβάνομαι ότι στόχος ήταν να διασφαλιστεί (όσο γίνεται) ότι η εκτελεστική εξουσία δεν θα κάνει κατάχρηση των παρακολουθήσεων για να αποκομίσει πολιτικά οφέλη. Όμως δεν θα πρέπει να απεμπολήσει η χώρα ένα όπλο που μπορεί να φανεί εξαιρετικά χρήσιμο για την εθνική ασφάλεια.

Ιδίως καθώς τα απολυταρχικά καθεστώτα που απειλούν την σταθερότητα σε διάφορες περιοχές του πλανήτη (και κυρίως στην περιοχή μας), δεν έχουν κανένα πρόβλημα να παρακολουθήσουν οποιονδήποτε, χωρίς δικλείδες ασφαλείας.


Η αντιπολίτευση ωστόσο, δεν συμφωνεί με τις επιλογές της Κυβέρνησης, διά των οποίων καθίσταται δυσκολότερη η παρακολούθηση. Θέλει ακόμη πιο σφιχτό πλαίσιο λέει. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι ήταν η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση, ο ΣΥΡΙΖΑ εκείνος που είχε απλοποιήσει τις διαδικασίες ελέγχου, αναθέτοντας σε έναν και μόνο εισαγγελέα το δικαίωμα να αποφασίζει ποιος θα παρακολουθείται.

Υπάρχουν και φωνές από τη μείζονα αντιπολίτευση που αναφέρουν ότι θα πρέπει να γίνει εντελώς διαφανής η διαδικασία. Δεν μπορώ να φανταστώ τι νόημα θα είχε η παρακολούθηση υπόπτων που θα μπορούσαν να μάθουν άμεσα αν παρακολουθούνται ή ακόμη χειρότερα τι νόημα έχουν οι παρακολουθήσεις κατόπιν εγκρίσεων από μια σειρά ατόμων. Όσο περισσότεροι γνωρίζουν, τόσο λιγότερο αποτελεσματικός θα είναι ένας μηχανισμός. Και διαβλητός επίσης.

Τα προϊόντα της παρακολούθησης άλλωστε...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η «εθνική ασφάλεια» στο εγγύς μέλλον στη χώρα των πολιτικών κατσαπλιάδων



Του ΑΡΙΣΤΟΥ ΔΟΞΙΑΔΗ

Η δυσπιστία απέναντι στην ΕΥΠ είναι εύλογη, ιδίως μετά από όσα μάθαμε πρόσφατα. Για την προστασία της δημοκρατίας και των ατομικών ελευθεριών πρέπει να βελτιωθεί ο τρόπος που λαμβάνονται αποφάσεις, η εσωτερική κουλτούρα της υπηρεσίας και τα θεσμικά αντίβαρα. Θα είναι, όμως, μεγάλο λάθος να περιοριστούν αλόγιστα εκείνες οι απειλές που εμπίπτουν στον ορισμό της «εθνικής ασφάλειας», για τις οποίες επιτρέπεται η ΕΥΠ να παραβιάζει το απόρρητο των επικοινωνιών. Λάθος που μπορεί να κοστίσει δεκάδες χιλιάδες ζωές, να φέρει μαζική φτώχεια και, εντέλει, να θάψει τη δημοκρατία.

Η κυβέρνηση έφερε νομοσχέδιο σε διαβούλευση, όπου οι «λόγοι εθνικής ασφάλειας» είναι αυτοί που «συνάπτονται με την προστασία των βασικών λειτουργιών του κράτους και των θεμελιωδών συμφερόντων του κοινωνικού συνόλου και περιλαμβάνουν την πρόληψη και την καταστολή δραστηριοτήτων ικανών να επιφέρουν πλήγμα στις συνταγματικές, πολιτικές, οικονομικές ή κοινωνικές δομές της χώρας όπως, ιδίως, λόγοι σχετικοί με την εθνική άμυνα και ασφάλεια, την εξωτερική πολιτική, την ενεργειακή ασφάλεια, την κυβερνοασφάλεια και την προστασία από άλλες υβριδικές απειλές, την προστασία του νομίσματος και της εθνικής οικονομίας, την προστασία από ανθρωπιστική κρίση, τη δημόσια υγεία και την προστασία του περιβάλλοντος». 

Ηταν ευρύς ορισμός, που θα επέτρεπε στην ΕΥΠ να παρέμβει για σχεδόν όλες τις μεγάλες απειλές του παρόντος και του ορατού μέλλοντος.

Μετά τη διαβούλευση, ο ορισμός έγινε πολύ στενότερος, κακώς. Διαγράφτηκαν οι φράσεις «και περιλαμβάνουν την πρόληψη και την καταστολή δραστηριοτήτων ικανών να επιφέρουν πλήγμα στις συνταγματικές, πολιτικές, οικονομικές ή κοινωνικές δομές της χώρας», και «την προστασία από άλλες υβριδικές απειλές, την προστασία του νομίσματος και της εθνικής οικονομίας, την προστασία από ανθρωπιστική κρίση, τη δημόσια υγεία και την προστασία του περιβάλλοντος».

Γιατί να περιλαμβάνεται η ενεργειακή ασφάλεια και όχι η προστασία της δημόσιας υγείας, του περιβάλλοντος ή των οικονομικών δομών; 

Νομίζω ότι οι νομοθέτες και οι συνταγματολόγοι που τους συμβουλεύουν δεν παρακολουθούν τις αλλαγές στην τεχνολογία και στην παγκόσμια οικονομία, που έχουν πολλαπλασιάσει τα είδη των καταστροφών που μπορούν να πλήξουν μια κοινωνία σε μεγάλη κλίμακα.

Υποθετικά παραδείγματα:

    Οι αλλαγές στην τεχνολογία και στην παγκόσμια οικονομία έχουν πολλαπλασιάσει τα είδη των καταστροφών που μπορούν να πλήξουν μια κοινωνία σε μεγάλη κλίμακα.

Α. Σε ελληνικό ερευνητικό εργαστήριο αναπτύσσουν μεταλλαγμένους ιούς, ή μικρόβια, ή κουνούπια για κάποιον αγαθό σκοπό. Μερικές μεταλλαγές αποδεικνύονται εξαιρετικά επικίνδυνες και πρόκειται να καταστραφούν αφού μελετηθούν. Μια μικρή τρομοκρατική ομάδα αποσπά μερικά δείγματα και τα εξαπολύει στο μετρό σε ώρα αιχμής ή σε ένα βοσκότοπο. Θα προκαλέσουν πανδημία που σκοτώνει δεκάδες χιλιάδες στην Ελλάδα και απλώνεται σε όλη την Ευρώπη. Με ποια λογική αυτό το σχέδιο των τρομοκρατών δεν είναι «λόγος εθνικής ασφάλειας»;

Β. Σε επόµενη πανδηµία, το εµβολιαστικό πρόγραμμα ανατρέπεται από μια ομάδα αντιεμβολιαστών, η οποία κάνει σαμποτάζ στην αλυσίδα βαθιάς κατάψυξης που χρειάζεται για να φτάσουν τα εμβόλια σε όλη τη χώρα. Δεν θα έπρεπε η ΕΥΠ να μπορεί να τους παρακολουθεί πριν το κάνουν;

Γ. Σε εποχή παγκόσμιας κρίσης στην αγροτική παραγωγή, ένας ισχυρός οικονομικός παράγοντας διαπραγματεύεται μυστικά να αγοράσει όλα τα φορτία σιτηρών που προορίζονταν για τους ελληνικούς αλευρόμυλους, επειδή θα βγάλει μεγάλο κέρδος πουλώντας αλλού. Θα πληρώσει τις ρήτρες αθέτησης συμβάσεων. Οσα κάνει είναι σύννομα, αλλά η επίδραση στη ζωή των πιο φτωχών θα είναι καταστροφική. Δεν θα έπρεπε να το μάθει η κυβέρνηση εγκαίρως, για να αντιδράσει;

Αν αυτά φαίνονται υπερβολικά ή απόμακρα, σκεφτείτε τι θα λέγαμε...

 

ΝουΔοΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το κούτελο της κυβέρνησης των "αρίστων"

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Ουδείς –λογικός τουλάχιστον– άνθρωπος µπορεί να κατανοήσει πώς σκέφτονται οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας στην εξεταστική επιτροπή για τις υποκλοπές, η οποία τώρα συρρικνώθηκε σε Εξεταστική αποκλειστικώς για το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator.

Προχθές εμφανίστηκε ενώπιον όλων των βουλευτών ο τέως γενικός γραμματέας της κυβέρνησης κ. Γρηγόρης Δημητριάδης. Είπε πως «απολύτως καμία διασύνδεση δεν υπάρχει ανάμεσα στο ελληνικό Δημόσιο και στο Predator» και ότι «ο πρωθυπουργός δεν είχε γνώση της επισύνδεσης στο κινητό του κ. Ανδρουλάκη».  

Μέχρι εδώ, όλα καλά και όσα είπε θα ελεγχθούν από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές. Ή, τουλάχι-στον, ελπίζουμε ότι αυτό θα γίνει.

Μετά, όμως, ξεκινούν τα ερωτήματα. 

Γιατί η κυβερνητική πλειοψηφία έκρινε ότι η συνεδρίαση, που αφορούσε αποκλειστικώς το Predator, έπρεπε να είναι απόρρητη;

 Από τη στιγμή που, όπως τουλάχιστον δήλωσαν όλοι οι κυβερνητικοί παράγοντες, η ΕΥΠ και οι άλλες κρατικές υπηρεσίες δεν έχουν σχέση με το κακόβουλο λογισμικό, ποιο εθνικό μυστικό προστατεύεται; 

Δεν σκέφθηκαν καν ότι αυτή η στάση αναιρεί τη βασική τους άμυνα; 

Οταν ακολουθείται η ίδια τακτική μυστικότητας για τις επίσημες υποκλοπές της ΕΥΠ και τις παράνομες διά του Predator, όλοι θα πιστέψουν πως αυτές οι δύο πρακτικές συνδέονται. 

Στο κάτω κάτω της γραφής, η ΕΥΠ παράγει –έστω με πολλούς αστερίσκους– εθνικό έργο. Οι σκοτεινοί χειριστές του Predator, που παρακολουθούσαν πολιτικούς, δημοσιογράφους κ.ά., παράγουν αντεθνικό έργο. 

 Γιατί να προστατεύονται διά του απορρήτου;

Το δεύτερο ερώτημα έχει να κάνει με τη γαλαντόμα στάση των βουλευτών της πλειοψηφίας απέναντι στους πωλητές του Predator. Δύο από αυτούς, οι κ. Γ. Λαβράνος και Φ. Μπίτζιος, δήλωσαν πως δεν μπορούν να έρθουν για να καταθέσουν διότι είναι στο Λονδίνο. Δεν βρήκαν εισιτήριο; Δεν τους βόλευε η ώρα;  

Αγνωστο. 

Πάντως, αντί οι βουλευτές της Ν.Δ. να εξοργιστούν γι’ αυτήν την περιφρόνηση στον κορυφαίο θεσμό του Κοινοβουλίου και στα πρόσωπά τους, είπαν: «Κανένα πρόβλημα! Θα σας στείλουμε γραπτό ερωτηματολόγιο για να απαντήσετε με την ησυχία σας και χωρίς διευκρινιστικές ερωτήσεις, που αν μη τι άλλο είναι ενοχλητικές».

Τέλος πάντων, ακόμη και αν δεν οργίστηκαν μπορούσαν να τους στείλουν τα εισιτήρια (τόσα και τόσα πληρώνουμε εμείς οι φορολογούμενοι) ή/και να βρουν μια ημερομηνία που να βολεύει.  

Επρεπε να το κάνουν, όχι γιατί οι υποκλοπές βλάπτουν σοβαρά τη δημοκρατία (βουλευτές που σε λίγους μήνες θα είναι υποψήφιοι δεν πολυνοιάζονται για τέτοια) αλλά για...