RADAR: Ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ: ANDERS ASLUND

Την κατεδάφιση ενός σπουδαίου μνημείου της ανθρωπότητας, ενός ιστορικού μοναστηριού, που προστατεύει η UNESCO, της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά, ζητά με αγωγή του στα αιγυπτιακά δικαστήρια ένας απόστρατος στρατηγός.

Ο Αχμέτ Ραγκάι Ατίγια ισχυρίζεται πως το μοναστήρι αποτελεί απειλή για την ασφάλεια της Αιγύπτου, ζητά να καταστραφεί εκ θεμελίων και να απελαθούν οι μοναχοί που υπηρετούν σε αυτό και οι οποίοι είναι στην πλειονότητά τους Ελληνες.

Ο Ατίγια υποστηρίζει πως έχει 71 διοικητικές πράξεις με τις οποίες εντέλλεται η κατεδάφιση σύγχρονων προσκτισμάτων του μοναστηριού. Με βάση αυτές, επιτίθεται τώρα στα διοικητικά δικαστήρια της περιοχής και αιτείται την πλήρη κατεδάφιση της Μονής.

«Κόκκινο πανί» για εκείνον η έπαρση της ελληνικής σημαίας, κάτι που τον κάνει να μιλά... για κατάληψη αιγυπτιακού χώρου από αλλοδαπούς, πράξη που συνιστά, λέει, «απειλή για την εθνική ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία».

Ο νομικός εκπρόσωπος της Μονής καταρρίπτει τους ισχυρισμούς αυτούς, αντιτείνοντας το γεγονός ότι οι μοναχοί δεν μπορούν ούτε μια αγιογράφηση ναού να κάνουν χωρίς άδεια από το αιγυπτιακό κράτος, πόσω μάλλον να ανεγείρουν κτίσματα. Τα επιχειρήματα αυτά, με τα οποία απορρίπτονται οι ισχυρισμοί του Ατίγια, έχουν κατατεθεί από την τοπική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων στο υπουργείο Πολιτισμού από το 2012.

Ο ενάγων δεν έχει ακόμη παράσχει απόδειξη των κατηγοριών του, ωστόσο το δικαστήριο σύστησε μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων που θα τις εξετάσουν και θα καταθέσουν το πόρισμά τους σύντομα. Η υπόθεση θα συζητηθεί τον ερχόμενο Ιούνιο, κάτι που σημαίνει πως το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών πρέπει να δράσει τάχιστα.

Ο Ατίγια έχει μηνύσει και τους Βεδουίνους κατοίκους της περιοχής, τους οποίους κατηγορεί για συνεργασία «με τους Ελληνες κατακτητές».

Ο σεΐχης Αχμέντ Ελ Τζελάμπι μιλώντας εξ ονόματος της φυλής Τζεμπελίγια που φρουρεί το μοναστήρι για 1.400 χρόνια, αρνήθηκε τις κατηγορίες, τονίζοντας ότι η φυλή του δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να επιτεθεί στο μοναστήρι ή οποιαδήποτε άλλο σημείο στην περιοχή.

Του οικονομολόγου Anders Αslund / Slate

Από το 2008, εκτός από τον βραβευμένο με Νόμπελ δημοσιογράφο στους New York Times και καθηγητή Οικονομίας στο Princeton, Πολ Κρούγκμαν, ελάχιστοι άνθρωποι έχουν γράψει για την οικονομική κρίση της Ευρώπης.

Πέντε χρόνια μετά, μπορούμε να πούμε ότι η Ευρωζώνη ζει ακόμη, παρά τις προβλέψεις του και παρά το γεγονός ότι οι χώρες που επέλεξαν να επιβάλλουν λιτότητα -αντίθετα με ότι διακήρυσσε ο Κρούγκμαν- τα κατάφεραν τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά.

Η άποψη του Κρούγκμαν γίνεται ευρέως αποδεκτή στον οικονομικό αγγλοσαξονικό κόσμο. Τυγχάνει ευρύτατης αποδοχής και επιβολής πάνω στις πολιτικές που οι χώρες επιλέγουν να υιοθετήσουν. Γι' αυτό αξίζει να κάνουμε έναν απολογισμό των λεγομένων του για την κρίση στην Ευρώπη.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι προβλέψεις του βγήκαν λάθος. Όλοι κάνουν λάθη. Αυτό που είναι προβληματικό είναι ότι εκπροσωπεί μόνος του ένα λανθασμένο όραμα οικονομικής πολιτικής.

Την πρώτη φορά που εξεπλάγην από τη λανθασμένη εικόνα του Κρούγκμαν για τη χρηματοπιστωτική κρίση της Ευρώπης ήταν τον Δεκέμβριο του 2008. Είχε γράψει ένα άρθρο σε μπλοκ που με άφησε άφωνο. Το άρθρο είχε τίτλο «Η Λετονία είναι η νέα Αργεντινή». Ακόμη και η σύγκριση που έκανε ήταν περίεργη.

Η Αργεντινή έχει μια σημαντική και κλειστή οικονομία επικεντρωμένη σε λαϊκίστικες οικονομικές πολιτικές. Η Λετονία παρουσιάζει μια μικρή και ανοιχτή οικονομία, όντας μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης με λίγα χρέη και ένα εξαιρετικό εμπορικό περιβάλλον. Οι μόνες ομοιότητες που μπορεί να υπάρχουν ανάμεσα στις δύο χώρες είναι οι χρηματοπιστωτικές κρίσεις οι οποίες προκλήθηκαν από ελλείμματα σημαντικά, που τις οδήγησαν σε αποκλεισμό από τις αγορές.

Ξεκινώντας από αυτή την εύκολη αναλογία, ο Κρούγκμαν συμπέραινε ότι η Λετονία έπρεπε να επιστρέψει στο εθνικό της νόμισμα, όπως έκανε και η Αργεντινή, αλλά φυσικά κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Η κυβέρνηση της Λετονίας αγνόησε τη συμβουλή του. Εμεινε σταθερή στην Ευρωζώνη και επέβαλε δρακόντεια μέτρα λιτότητας. Σύντομα η εμπιστοσύνη στις αγορές αποκαταστάθηκε και πραγματοποιήθηκαν πολλές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Σήμερα η Λετονία έχει τη γρηγορότερη ανάπτυξη της Ευρώπης.

Το λάθος του Κρούγκμαν ήταν ότι έβλεπε μόνο ένα μέρος από τους δείκτες και έβγαζε απλουστευτικά συμπεράσματα.

Ωστόσο, το πιο χτυπητό λάθος του Κρούγκμαν είναι η προφητεία του ότι θα διαλυθεί η Ευρωζώνη και μάλιστα την τοποθετούσε μεταξύ Απριλίου του 2010 και Ιουλίου του 2012.

Ε, λοιπόν, πάλι έκανε λάθος. Οχι μόνο η Ευρωζώνη δεν διαλύθηκε αλλά επιπλέον, το 2009, η Σλοβακία έγινε μέλος της, και ακολούθησε η Εσθονία το 2011. Η Λετονία θα κάνει το ίδιο τον Ιανουάριο του 2014.

Ακόμη κι αν όλοι έχουμε δικαίωμα στο λάθος, αυτό που έκανε ο Κρούγκμαν ήταν πολύ βαρύ... Δεν κατάλαβε ότι ακόμη κι αν το ευρώ εξαφανιζόταν η Ε.Ε. θα επιβίωνε. Το δήλωσε και ο Μάριο Ντράγκι τον Ιούλιο του 2011, ότι η ΕΚΤ θα έκανε ότι χρειαζόταν για να σώσει το ευρώ.

Τον περασμένο αιώνα, τρεις οικονομικές ενώσεις διαλύθηκαν: