"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΡΑΚΙΝΤΖΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΡΑΚΙΝΤΖΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΤΟΥΡΚΟΦΟΒΙΚΟ ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Σχολιάζοντας την απάντηση του ΥΠΕΞ για τα θαλάσσια πάρκα της Τουρκίας

Image 

Του Λέανδρου Ρακιντζή

Αρεοπαγίτη ε.τ.

 

Η Τουρκία με δύο προεδρικά διατάγματα ανακήρυξε δύο "Εθνικά Θαλάσσια Πάρκα" στο Βορειανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο τα όρια των οποίων εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων σε διεθνή ύδατα και στη με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας ελληνική υφαλοκρηπίδα και έτσι προσπαθεί να υλοποιήσει το σχέδιο για τη Γαλάζια Πατρίδα και να τριχοτομήσει το Αιγαίο Πέλαγος.

Το ΥΠΕΞ και όχι ο Υπουργός Εξωτερικών  αυτοπρόσωπα, όπως  θα έπρεπε,  με ανακοίνωση του απάντησε στην πρόκληση αυτή της γείτονας ως εξής: Στο μέτρο που τα εν λόγω πάρκα καταλαμβάνουν διεθνή ύδατα η εγκαθίδρυση τους είναι παράνομη, καθώς κανένα κράτος δεν έχει δικαίωμα να προβαίνει μονομερώς στην εγκαθίδρυση θαλασσίων προστατευόμενων περιοχών σε περιοχές εκτός εθνικής δικαιοδοσίας. Περαιτέρω τα εν λόγω θαλάσσια πάρκα  είναι παράνομα και στο βαθμό που εκτείνονται εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Πρόκειται συνεπώς για ενέργεια, που δεν παράγει κανένα απολύτως έννομο αποτέλεσμα τόσο ως τα διεθνή ύδατα όσο και ως τα δικαιώματά μας στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Η μονομερής θέσπισης από την Τουρκία "εθνικών" θαλασσίων πάρκων σε περιοχές εκτός της δικαιοδοσίας της δεν μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα, ούτε να επιτραπεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο η δημιουργία, που απαγορεύεται από το Διεθνές Δίκαιο.

Η Ελλάδα θα συνεχίσει να ενεργεί με συνέπεια και αποφασιστικότητα για τη προστασία των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, τη διαφύλαξη των ελευθεριών της ανοικτής θάλασσας, όπως αυτές προβλέπονται από το Δίκαιοι της Θάλασσας (UNCLOS) καθώς και για τη προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

 

Η απάντηση του ΥΠΕΞ, που ήδη ξεχάστηκε, γιατί το όλο θέμα δεν εμφανίζεται πλέον στα συστημικά ΜΜΕ, είναι θεωρητική σαν να γράφτηκε από την ΑΙ, τελείως αόριστη, ατελής, σαν lex imperfectus, που χαρακτηρίζεται ένας νόμος που δεν προβλέπει κυρώσεις από τη μη εφαρμογή του, δεν τρομάζει κανένα προπαντός τη Τουρκία που έχει συνηθίσει να μας πουλάει "τσαμπουκά" ατιμωρητί, προορίζεται για εσωτερική κατανάλωση ιδιαίτερα για τους οπαδούς που έχουν ακόμα ψευδαισθήσεις για "ήρεμα  νερά" (αφελής κυβερνητική πολιτική, που απότυχε παταγωδώς), αναφέρεται σε ελληνική δυνητική υφαλοκρηπίδα, που δεν έχει οροθετηθεί, ενώ έπρεπε να επισημάνει ότι αφορά την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα που αναγνωρίζεται βάσει του Δικαίου της Θάλασσας και να τη προσδιορίσει με συντεταγμένες.

Αντίθετα  επικαλείται το Δίκαιο της Θάλασσας, που η Τουρκία δεν αναγνωρίζει με κομβικό σημείο, ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και με συνέπεια τελικά η οριοθέτηση της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας να μη γίνει με βάση το ΔΘ, αλλά ex aequo et bono, που σημαίνει μοιρασιά του Καραγκιόζη τα τετελεσμένα δικά μου και μοιράζομε το υπόλοιπο Αιγαίο.

Έτσι μπορεί να λυθεί μια από τις διαφορές μας με τη γείτονα με θριαμβευτική κυβερνητική ανακοίνωση, όπως τα γερμανικά ανακοινωθέντα που εμφάνιζαν την υποχώρηση των στρατευμάτων τους, ως εξής "τα ημέτερα στρατεύματα έθεσαν επιτυχώς εαυτά μακράν του εχθρού".

Το αφήγημα αυτό το ξανακούσαμε στα Ίμια, στη πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου στη Κάσο και τώρα ακούγεται η μεταφορά των Patriots από τη Κάρπαθο στη Κρήτη. Σαφώς η αδράνεια (επιεικώς) άμεσης αντίδρασης στις παραπάνω προκλήσεις της γείτονας αποτελούν πολιτικές δια παραλείψεως πράξεις και χρεώνονται στον "φιλέλληνα" Υπουργό Εξωτερικών για τη μη προάσπιση του εθνικού χώρου.

Διαχρονική παράλειψη όλων των κυβερνήσεων αποτελεί η μη μονομερής ανακήρυξης της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, που αναγνωρίζει υφαλοκρηπίδα στα νησιά, με συγκεκριμένες συντεταγμένες και η γνωστοποίηση της στον ΟΗΕ, στην οποία η κυβέρνηση μπορεί να προβεί αμέσως ακόμα και τώρα και να περιλάβει και τον υδάτινο χώρο των τουρκικών θαλασσίων πάρκων, που επικαλύπτει την υφαλοκρηπίδα μας.

Σε κάθε όμως περίπτωση προσβάλλεται χώρος της Ε.Ε., που πρέπει να προσκληθεί να παρέμβει. Άλλωστε η Τουρκία όρισε μονομερώς, με εσωτερικές νομοθετικές πράξεις, τα όρια της Γαλάζιας Πατρίδας στα πλαίσια της οποίας είναι και η εγκαθίδρυση των θαλασσίων πάρκων. Την παραπάνω  παράλειψη  των κυβερνήσεων μας εκμεταλλεύεται η Τουρκία για κατάληψη εθνικού υδάτινου χώρου. Η μονομερής ανακήρυξη της ΑΟΖ αποτελεί διάφορο ανεξάρτητη πράξη από την οροθέτηση της ΑΟΖ, που απαιτεί συνεργασία με τη γείτονα κατά την οποία ασφαλώς θα εφαρμοστούν οι προβλέψεις του ΔΘ. Αντί λοιπόν της επίσημης οροθέτησης της μεταξύ μας ΑΟΖ η Τουρκία επιδιώκει το γκριζάρισμα θαλάσσιων περιοχών και τη δημιουργία τετελεσμένων.

 

Τετελεσμένο είναι ένα γεγονός που έχει γίνει και είναι μη αναστρέψιμο, πρόκειται δηλαδή για μια κατάσταση που δημιουργήθηκε πριν προλάβει ο άλλος να αντιδράσει.

Η ιστορία έχει δείξει ότι τα τετελεσμένα δεν ανατρέπονται παρά μόνο manu militari, όπως συμβαίνει με την παράνομη κατοχή της Κύπρου από τη Τουρκία.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση των θαλάσσιων πάρκων από τη Τουρκία δεν αιφνιδιαστήκαμε, γιατί η προετοιμασία για τη δημιουργία τους ήταν γνωστή ούτε δεν προλάβαμε να αντιδράσουμε, απλά δεν υπήρχε πολιτική βούληση για αντίδραση με τη δημιουργία  θαλάσσιου πάρκου στο χώρο της δικαιοδοσίας μας.

Επομένως η δήλωση του ΥΠΕΞ, ότι η Τουρκία δεν μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα είναι γράμμα κενό, χωρίς έννομη επιρροή χρήσιμο μόνο για να δικαιολογήσει την ολιγωρία (επιεικώς) μας. Εξάλλου η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ δεν προσδιορίζει πως θα ανατραπούν τα τετελεσμένα,  που για τη γείτονα αποτελούν Beati possidentes.

Το περιβαλλοντικό θαλάσσιο πάρκο είναι μια ειδική θαλάσσια περιοχή, εντός των χωρικών υδάτων ενός κράτους, προστατεύεται από το νόμο του κράτους, που ασκεί δικαιοδοσία σε αυτή με στόχο τη διαφύλαξη της βιοποικιλότητας, των σπανίων ειδών και των ευπαθών οικοσυστημάτων από επιβλαβείς ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η υπεραλίευση και η ρύπανση. Την επίβλεψη και εφαρμογή του νόμου ασκούν οι αρμόδιες αρχές του κράτους, που ίδρυσε το πάρκο.

Φυσικά στο πάρκο δεν μπορεί να περιληφθούν περιοχές ανοικτής θάλασσας και ΑΟΖ άλλου κράτους, αλλά αυτό μόνο με επίδειξη ισχύος μπορεί να επιτευχθεί, γιαυτό είναι απαραίτητη η σύναψη συμμαχιών.

Είναι βέβαιο, ότι η Τουρκία θα ασκήσει κυριαρχικά δικαιώματα στη περιοχή των πάρκων και θα προσπαθήσει να απαγορεύσει την αλιεία σε ελληνικά αλιευτικά και την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως και ότι κάθε διαφορά που η Τουρκία θα ισχυρίζεται ότι συνέβη  εντός της περιοχής των πάρκων, θα κρίνεται από τα τουρκικά δικαστήρια με τον τουρκικό νόμο. Μπλέξαμε.

Και οι δύο χώρες διανύουν προεκλογική περίοδο με εκλογές στη Τουρκία εντός του φθινοπώρου, οπότε θα ακουστούν τουλάχιστον εκ μέρους του Ερντογάν εθνικιστικές κορόνες, που θα προκαλέσουν αυξημένη ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών και κίνδυνο επεισοδίων, οπότε φοβάμαι το…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο "ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ" ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Γηροκομείο Αθηνών: Ποιος ελέγχει τελικά τη διοίκησή του;

Γηροκομείο: Σκάνδαλο μακράς διάρκειας - Dnews

 

Του Λέανδρου Ρακιντζή

Αρεοπαγίτη ε.τ.

 

Η πρόσφατη παραίτηση του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Γηροκομείου Αθηνών κ. Σπύρου Χαμακιώτη, λόγω διαφωνιών με τον Αντιπρόεδρο και τον Γενικό Διευθυντή του Ιδρύματος, και η επανεκλογή του λίγες μόλις ημέρες αργότερα, χωρίς καμία δημόσια εξήγηση για το τι ακριβώς συνέβη, δημιούργησαν εύλογα ερωτήματα. Πολύ περισσότερο, επειδή τα γεγονότα αυτά ακολούθησαν αμέσως μετά την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στο Γηροκομείο Αθηνών και τα δημόσια συγχαρητήριά του για τη λειτουργία του Ιδρύματος.

Μέχρι σήμερα, ούτε τα μέλη της Ελεήμονος Εταιρείας Αθηνών ούτε η κοινή γνώμη έχουν ενημερωθεί για τα αίτια της κρίσης, τις διαφωνίες που οδήγησαν στην παραίτηση ή τους λόγους για τους οποίους αυτές θεωρήθηκαν λυμένες μέσα σε ελάχιστο χρόνο.

Οι μόνες πληροφορίες που έχουν δημοσιοποιηθεί προέρχονται από δημοσίευμα του δημοσιογράφου Ιωάννη Ντάσκα (Newsbreak, 5-7-2026), στο οποίο καταγράφονται καταγγελίες εργαζομένων για κλίμα φόβου στον χώρο εργασίας, για πιέσεις σχετικά με τις αξιώσεις τους από δεδουλευμένες αποδοχές και για προσφυγή τους στην Επιθεώρηση Εργασίας.

Όλα αυτά, όμως, αποτελούν μόνο την αφορμή για να τεθεί ένα πολύ σοβαρότερο ζήτημα.

Το Γηροκομείο Αθηνών λειτουργεί μέσω της Ελεήμονος Εταιρείας Αθηνών, του αρχαιότερου φιλανθρωπικού σωματείου της χώρας, με ιστορία που ξεκινά το 1867. Διαχειρίζεται ιδιαίτερα σημαντική ακίνητη περιουσία, επιτελεί σπουδαίο κοινωνικό έργο και ενισχύεται οικονομικά από το Δημόσιο. Ως εκ τούτου, η λειτουργία του δεν αφορά μόνο τα μέλη του αλλά και το δημόσιο συμφέρον.

Μετά την έκπτωση της αιρετής διοίκησης το 2016, διορίστηκαν προσωρινές διοικήσεις.

Η τελευταία, το 2021, προχώρησε στην εγγραφή 339 νέων μελών, όταν τα ήδη εγγεγραμμένα ήταν περίπου 200. Η νομιμότητα των εγγραφών αυτών και των αρχαιρεσιών που ακολούθησαν αμφισβητείται δικαστικά και η υπόθεση εκκρεμεί ενώπιον του Εφετείου.

Παράλληλα, η Ελεήμων Εταιρεία Αθηνών υπήχθη σε καθεστώς εξυγίανσης. Η εποπτεία του Σχεδίου Εξυγίανσης ασκήθηκε αρχικά από το προβλεπόμενο από τον νόμο Παρατηρητήριο και, στη συνέχεια, μεταφέρθηκε στον Δήμο Αθηναίων.

Με το άρθρο 99 του ν. 5239/2025, η εποπτεία αυτή αφαιρέθηκε από τον Δήμο Αθηναίων. Ταυτόχρονα, μόνο για την Ελεήμονα Εταιρεία Αθηνών αφαιρέθηκε και η εποπτεία της ως φιλανθρωπικού σωματείου και ανατέθηκε στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής.

Ωστόσο, σύμφωνα με το υπ' αριθ. 19945/24.2.2026 έγγραφο της Διεύθυνσης Κοινωφελών Ιδρυμάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, η υπηρεσία αυτή ασκεί εποπτεία αποκλειστικά επί της εφαρμογής του Σχεδίου Εξυγίανσης και όχι επί της λειτουργίας της Ελεήμονος Εταιρείας Αθηνών ως φιλανθρωπικού σωματείου.

Εδώ ακριβώς εντοπίζεται το ουσιαστικό πρόβλημα.

Σήμερα δεν προκύπτει με σαφήνεια ποιο όργανο της Πολιτείας ασκεί τον διοικητικό έλεγχο της Ελεήμονος Εταιρείας Αθηνών ως φιλανθρωπικού σωματείου, ούτε ποιες είναι οι αρμοδιότητές του, ούτε με ποια διαδικασία μπορεί να παρέμβει όταν ανακύπτουν ζητήματα νομιμότητας, χρηστής διοίκησης ή προστασίας της περιουσίας του Ιδρύματος. Με άλλα λόγια, δεν φαίνεται να έχει προβλεφθεί ένας σαφής και αποτελεσματικός ελεγκτικός μηχανισμός.

Το ζήτημα δεν είναι μόνο διοικητικό. Είναι και θεσμικό.

Το άρθρο 102 παρ. 1 του Συντάγματος αναθέτει τη διοίκηση των τοπικών υποθέσεων στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η εποπτεία ενός ιστορικού φιλανθρωπικού σωματείου, το οποίο ασκεί κοινωνική πολιτική σε τοπικό επίπεδο και διαχειρίζεται σημαντική κοινωφελή περιουσία, συνδέεται άμεσα με τη συνταγματική αυτή αρχή. Εφόσον η αρμοδιότητα αφαιρέθηκε από τον Δήμο Αθηναίων, η Πολιτεία όφειλε να προβλέψει με σαφήνεια ποιο όργανο την αναλαμβάνει, με ποιες αρμοδιότητες και με ποια μέσα ελέγχου.

Η έλλειψη τέτοιας πρόβλεψης δημιουργεί σοβαρό ζήτημα θεσμικής πληρότητας της ισχύουσας ρύθμισης.

Το πρόβλημα αυτό αναδείχθηκε και από την ίδια την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας. Με έγγραφό της προς τη διοίκηση του Γηροκομείου ζήτησε την καθιέρωση συγκεκριμένων κανόνων χρηστής διοίκησης και διαφάνειας, την πλήρη τεκμηρίωση των αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου, την τήρηση διαδικασιών για τις αναθέσεις, τις εκμισθώσεις και τις πωλήσεις ακινήτων, καθώς και την υποβολή αναλυτικών στοιχείων για το προσωπικό, τις προμήθειες και τη συνολική ακίνητη περιουσία του Ιδρύματος.

Σύμφωνα με πληροφορίες, μέχρι την ημερομηνία σύνταξης του παρόντος άρθρου δεν έχει αποσταλεί απάντηση στην επιστολή της Υπουργού ούτε έχουν υποβληθεί τα στοιχεία που ζητήθηκαν.

Αν αυτό ισχύει, ανακύπτει εύλογα το κρίσιμο ερώτημα: ποιο όργανο της Πολιτείας έχει σήμερα τη δυνατότητα να απαιτήσει τη συμμόρφωση της διοίκησης;

Το ερώτημα αυτό δεν αφορά μόνο το Γηροκομείο Αθηνών. Αφορά συνολικά την αρχή της νομιμότητας και της λογοδοσίας στη λειτουργία των κοινωφελών ιδρυμάτων.

Δεν είναι θεσμικά ανεκτό ένα ίδρυμα τέτοιου μεγέθους, με σημαντική ακίνητη περιουσία και δημόσια χρηματοδότηση, να λειτουργεί χωρίς σαφώς καθορισμένο και αποτελεσματικό σύστημα διοικητικού ελέγχου.

Η Πολιτεία οφείλει…

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Πάλι μπλέξαμε με την Τουρκία

 

 

Του Λέανδρου Ρακιντζή

Αρεοπαγίτη ε.τ.

Με το άρθρο της 05-07-2025  και με τίτλο "Μπλέξαμε με τη Λιβύη" ανάλυσα πως με αφορμή τη Λιβύη μπλέξαμε με τη Τουρκία.

Έκτοτε οι ελληνοτουρκικές σχέσεις πέρασαν από διάφορες διακυμάνσεις και από "Μητσοτάκης γιοκ" γίναμε καρντάσηδες και διανύσαμε  μια εποχή ήρεμων νερών, γεγονός που ενισχύσε τις ψευδαίσθησεις των διπλωματών μας, ότι ο Τούρκος μπορεί να αλλάξει τη για 700 χρόνια νοοτροπία του κατακτητή, ενώ στη πραγματικότητα οι πολιτικές μας ηγεσίες εξασφαλίζουν πολιτικό χρόνο, ενώ η γείτονα δημιουργεί τετελεσμένες καταστάσεις και γκρίζες ζώνες προβάλλοντας συνεχώς νέες διεκδικήσεις με τελικό στόχο τη "Γαλάζια Πατρίδα" και την ενασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκτατορίας.

Διαχρονικά οι πολιτικές μας ηγεσίες δηλώνουν ότι δεν διεκδικούμε τίποτα και ότι η μόνη διαφορά με τη γείτονα είναι η οριοθέτηση της μεταξύ μας ΑΟΖ, πολιτική, που έχει δημιουργήσει αδιέξοδα.

Σαφώς κάποιες επιτυχείς κινήσεις της χώρας μας, όπως η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων με νέο εξοπλισμό και η σύναψη συμμαχιών με Κύπρο, Ισραήλ και Γαλλία μπορούν να αναχαιτίσουν τις διεκδικήσεις της Τουρκίας, που διέρχεται οικονομική και πολιτική κρίση και ως εκ τούτου είναι υποχρεωμένη να κάνει εξαγωγή κρίσης με τη δημιουργία εχθρών και την εμμονή στις εθνικιστικές επιδιώξεις της.

Με νομοσχέδιο, που προωθεί το κυβερνών στη Τουρκία κόμμα ΑΚΡ επιδιώκεται να  δοθεί νομικό περίβλημα στη "Γαλάζια Πατρίδα" και στις επιδιώξεις της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες το νομοσχέδιο:

Θα ρυθμίζει το πλαίσιο των δικαιωμάτων και εξουσιών στα τουρκικά εσωτερικά και χωρικά ύδατα, στη συνοριακή ζώνη, στην υφαλοκρηπίδα και στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη ( ΑΟΖ).

Επίσης θα χρησιμεύσει ως ο θεμελιώδης κανονισμός για τον καθορισμό του εύρους και των ορίων της θαλάσσιας και εναέριας δικαιοδοσίας της Τουρκίας με τη παροχή εξουσιών στον Πρόεδρο σε σχέση με αυτές.

Επίσης θα προβλέπει, ότι τα νησιά στερούνται θαλάσσιας ζώνης και υφαλοκρηπίδας πέραν των χωρικών υδάτων, που δεν μπορούν να επεκταθούν έως τα 12 ν.μ. με την απειλή του casus belli, που το διατηρεί, ότι το Αιγαίο είναι ημίκλειστη θάλασσα, όπου ισχύουν ειδικοί κανόνες, που θα καθορίσει, ότι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ πρέπει να γίνεται με βάση τη μέση γραμμή, που θα χαραχθεί μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών των δύο χωρών χωρίς να ληφθεί υπόψη η ύπαρξη των νησιών μας  για τον υπολογισμό της ΑΟΖ.

Ετσι όμως η τουρκική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ θα φθάνει στο μέσο του Αιγαίου Πελάγους πέριξ του 25ου μεσημβρινού, που θα το διχοτομεί. Ότι η Τουρκία δικαιούται να ανακηρύσσει μονομερώς ΑΟΖ έως 200 ν.μ. από τις ακτές της και έτσι αποκτά σε αυτή δικαιώματα αλιείας, εκμετάλλευσης και εξόρυξης του υποθαλασσίου πλούτου, δημιουργίας θαλασσίων πάρκων στο Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, όπου Ελλάς-Κύπρος και κατά επέκταση η Ε.Ε. έχουν αλληλοκαλυπτόμενες δικαιοδοσίες. Με το τρόπο αυτό η Τουρκία επιδιώκει τη συμμετοχή και συνεκμετάλλευση του υποθαλασσίου πλούτου της χώρας μας και της Κύπρου, τη στιγμή, που επιτέλους ξεκίνησε η διαδικασία της αξιοποίησης του.

Η σύμβαση του ΟΗΕ για το "Δίκαιο της Θάλασσας-UNCLOS" επιτρέπει στα παράκτια κράτη να καθορίζουν ΑΟΖ έως 200 ν.μ. από τις ακτές τους, ενω στις περιπτώσεις αλληλοκαλύψεων των ΑΟΖ απαιτείται διμερής συμφωνία. Η Τουρκία δεν έχει κυρώσει τη διεθνή σύμβαση UNCLOS,  αλλά με το νομοσχέδιο επιχειρεί να παράκαμψει την UNCLOS και να εφαρμόσει μονομερώς τη δικιά της εκδοχή για την υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ ενδεχόμενα με μονομερή ανακήρυξη τους σύμφωνα με την πάγια επιδίωξη της για την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Φαίνεται, ότι η περίοδος των ήρεμων νερών πέρασε και με την προκλητική συμπεριφορά της Άγκυρας το μεταξύ των δύο χωρών το κλίμα έχει και θα επιβαρυνθεί ακόμα περισσότερο με τη ψήφιση του νομοσχεδίου σε σημείο, που να μην αποκλείεται σοβαρό επεισόδιο, είτε κατά τις θαλάσσιες έρευνες ή ποντίσεις καλωδίων, όπως συνέβη πρόσφατα στην Αστυπάλαια είτε σε άλλα σημεία τριβής.

Η  χώρα μας κατά πάγια τακτική του ΥΠΕΞ περιορίστηκε στο να μεταφέρει στην τουρκική πλευρά τις ανησυχίες της για την επιδείνωση του κλίματος και την εκτίμηση, ότι τέτοιες κινήσεις υπονομεύουν τα ήρεμα νερά. Δεν γνωρίζω την απάντηση της Τουρκίας, αλλά δεν νομίζω, ότι η κίνηση αυτή μπορεί να αποτρέψει τη γείτονα από τη ψήφιση του νομοσχεδίου.

Γεννιέται το ερώτημα πως μπορούμε και πρέπει να αντιδράσομε στην προκλητική συμπεριφορά της γείτονος, η απάντηση όμως εξαρτάται από την οπτική γωνία καθενός.

Κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε, ότι η UNCLOS παρέχει στη χώρα μας κάποια δικαιώματα, τα οποία όμως δεν τα έχομε ενεργοποιήσει. Εξάλλου η Τουρκία δεν την έχει υπογράψει, ούτε την αναγνωρίζει και την ερμηνεύει, όπως τη συμφέρει και ως εκ τούτου  ο σεβασμός σε αυτή πρέπει να της επιβληθεί.

Επομένως πρέπει…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΡΟΥΣΦΕΤΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΑΔΙΚΟ: Τι συμβαίνει με τους Ευρωπαίους Εισαγγελείς

 

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ και θα καταλάβετε πόσο μεγάλες παπαριές είναι τα όσα λένε οι ξεφτιλισμένοι γαλαζαίοι για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχοντας την γίδα στην πλάτη... 

Του Λέανδρου Ρακιντζή

Αρεοπαγίτη ε.τ.

Από τότε που, με παρέμβαση των Ευρωπαίων Εισαγγελέων, ξέσπασε στη χώρα μας το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι έννοιες "Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, Ευρωπαίοι Εισαγγελείς και τώρα τελευταία Πόπη Παπανδρέου" έγιναν στοιχεία της καθημερινότητας, κατόπιν μάλιστα των επιθέσεων των πολιτικών εναντίον τους.

Είναι γεγονός ότι, για πολλούς, υπάρχει σύγχυση και άγνοια για τις έννοιες αυτές, ποιες είναι οι αρμοδιότητές τους, πώς επιλέγονται και πώς ανανεώνεται η θητεία τους, οπότε είναι χρήσιμη μια αντικειμενική τοποθέτηση χωρίς κομματικές παρωπίδες.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαχειρίζεται έναν τεράστιο προϋπολογισμό, σε βάρος του οποίου σε όλα τα κράτη-μέλη γίνονται απάτες. Για τη προστασία του κοινοτικού χρήματος είχε συσταθεί η OLAF (European Anti-Fraud Office), που είναι ένα ανεξάρτητο όργανο της Ε.Ε., που διερευνά τις περιπτώσεις απάτης σε βάρος του προϋπολογισμού της Ε.Ε., διαφθοράς και σοβαρών παραπτωμάτων από ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Οι υφιστάμενοι οργανισμοί της Ε.Ε., όπως η Eurojust, Europol και OLAF, δεν διαθέτουν τις αναγκαίες εξουσίες για να διεξάγουν ποινικές έρευνες και να ασκούν ποινικές διώξεις.

Για την κάλυψη του κενού αυτού συστήθηκε με τον 2017/1939 κανονισμό η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (European Public Prosecutor's Office - EPPO), που άρχισε να λειτουργεί από το Μάρτιο 2021 ως ενιαία ανεξάρτητη αρχή για όλες τις συμμετέχουσες χώρες, με έδρα το Λουξεμβούργο.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι ανεξάρτητη αρχή της Ε.Ε.

Σκοπός της είναι η προστασία του προϋπολογισμού της Ε.Ε. και η παραπομπή στην εθνική δικαιοσύνη των κρατών των αδικημάτων σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ε.Ε.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία διενεργεί έρευνες σε συνεργασία με τις τοπικές αρχές, εκτελεί πράξεις δίωξης και ασκεί εισαγγελικά καθήκοντα στα αρμόδια δικαστήρια των χωρών μελών που συμμετέχουν σε αυτήν. Η Ε.Ε. είναι αρμόδια για τα αδικήματα "ΠΟΣ".

 

Η δομή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας συνίσταται σε δύο επίπεδα: το Κεντρικό και το Εθνικό Αποκεντρωμένο.

Το Κεντρικό αποτελείται από τον Ευρωπαίο Γενικό Εισαγγελέα, δύο βοηθούς ΕΓΕ και 22 εισαγγελείς, έναν από κάθε μία συμμετέχουσα χώρα μέλος της Ε.Ε., που συγκροτούν το Συμβούλιο (Κολλέγιο) της Ε.Ε.

Το Εθνικό Αποκεντρωμένο επίπεδο αποτελείται από τους εντεταλμένους Ευρωπαίους Εισαγγελείς (ΕΕΕ), που είναι ενεργά μέλη της εισαγγελικής αρχής του αντιστοίχου κράτους και έχουν έδρα στη συμμετέχουσα χώρα.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία διαχειρίζεται τις καταγγελίες που αφορούν αξιόποινες πράξεις σε βάρος των συμφερόντων της Ε.Ε., οι οποίες καταχωρούνται στο σύστημα διαχείρισης υποθέσεων και στη συνέχεια ανατίθενται σε ΕΕΕ για τη διενέργεια έρευνας, που τη συνεχίζει μέχρι την ολοκλήρωσή της. Τμήμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που αποτελείται από 3 μέλη από χώρες διαφορετικές από αυτήν που διεξάγεται η έρευνα παρακολουθεί τις ενέργειες του ΕΕΕ και έτσι εξασφαλίζεται επιπλέον αμεροληψία και ανεξαρτησία.

Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 2017/1039 και το ν. 4786/2021, η επιλογή των υποψήφιων γίνεται από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο (ΑΔΣ) ΑΠ μεταξύ των ενδιαφερόμενων εισαγγελικών λειτουργών, που κατόπιν σχετικής προκήρυξης έχουν υποβάλει αίτηση. Η απόφαση του ΑΔΣ μαζί με το σχετικό φάκελο μεταβιβάζεται από τον Υπουργό Δικαιοσύνης στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Ο διορισμός των ΕΕΕ γίνεται από το Κολλέγιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας μετά από γραπτή πρόταση του Ευρωπαίου Γενικού Εισαγγελέα, που κρίνει αν τα πρόσωπα που προτάθηκαν από το κράτος μέλος πληρούν τα κριτήρια επιλογής. Η θητεία είναι πενταετής με δυνατότητα ανανέωσης κατά την ίδια διαδικασία. Έξι μήνες πριν τη λήξη της πενταετούς θητείας, το Κολλέγιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, μετά από πρόταση του Ευρωπαίου Γενικού Εισαγγελέα και μετά από την αξιολόγηση της θητείας του ΕΕΕ, αποφασίζει την ανανέωση της θητείας του.

Το Νοέμβριο 2025, το Κολλέγιο της ΕΕ αποφάσισε την ανανέωση της θητείας τριών ημεδαπών ΕΕΕ, που λήγει τέλη Ιουνίου 2026. Εντός του Μαΐου, το ΑΔΣ του ΑΠ θα αποφασίσει για την ανανέωση της θητείας τους, αλλά κατόπιν της θετικής απόφασης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, της προηγούμενης θετικής απόφασης και με δεδομένο ότι βρίσκεται σε εξέλιξη η διενεργούμενη από αυτούς έρευνα σε βάρος των συμφερόντων της Ε.Ε., η ανανέωση της θητείας τους αποτελεί μονόδρομο. Αντίθετα, η μη ανανέωση θα αποτελούσε έκπληξη, γιατί το ΑΔΣ, χωρίς να αλλάξουν οι προϋποθέσεις, θα έκρινε διαφορετικά από την προηγούμενη απόφασή του και έτσι θα έδινε την εντύπωση ότι συμμορφώθηκε προς τις υποδείξεις του Υπουργού κ. Άδωνι Γεωργιάδη, να μη ανανεώσει τη θητεία της ΕΕΕ κ. Πόπης Παπανδρέου. Εκτός τούτου, μια τέτοια απόφαση θα μετρήσει αρνητικά στη διεθνή κατάταξη της χώρας ως προς τη δικαστική ανεξαρτησία, που κατατάσσεται στην όχι και τόσο ζηλευτή θέση 47η μεταξύ 142 χωρών.

Οι υποδείξεις που ο κ. Γεωργιάδης απηύθυνε προς το ΑΔΣ να μην ανανεώσει τη θητεία της ΕΕΕ κ. Πόπης Παπανδρέου προκάλεσαν δριμεία ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, ότι πρόκειται για παρέμβαση στη δικαιοσύνη.

Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για απρόσφορη παρέμβαση, γιατί το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο συγκροτείται από τον Πρόεδρο και Εισαγγελέα ΑΠ και 9 Αρεοπαγίτες, που ασφαλώς δεν τείνουν ευήκοα ους στις υποδείξεις (Capital 13-11-2019 – Ρακιντζής – Τι (δεν) είναι παρέμβαση στη δικαιοσύνη).

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι ανεξάρτητη αρχή της Ε.Ε., που ιδρύθηκε με τον 2017/1939 κανονισμό, που είναι νομοθετική πράξη, εφαρμόζεται αυτόματα και ομοιόμορφα σε όλα τα κράτη-μέλη και υπερισχύει του εθνικού δικαίου, ακόμη και του Συντάγματος (άρθ. 28Σ). Επομένως δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ούτε η λειτουργία της ούτε οι ενέργειες των Ευρωπαίων Εισαγγελέων παρά μόνο με προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για συγκεκριμένη πράξη και όχι με εσωτερικό νόμο ή απεξάρτηση της χώρας από τον έλεγχο της. Άλλωστε, πρόσφατα η Βουλή, που με ψήφους 285 αποφάσισε την άρση της ασυλίας 13 βουλευτών, αναγνώρισε την αρμοδιότητα και τις πράξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι των ευρωπαϊκών θεσμών, αλλά…

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τι συμβαίνει με τη δικαστική έρευνα του ατυχήματος των Τεμπών

 

Του Λέανδρου Ρακιντζή

Αρεοπαγίτη ε.τ.

Η πρόσφατη τεράστια πανελλήνια και στο εξωτερικό λαϊκή κινητοποίηση και η λιτή αλλά συγκινητική ομιλία της κ. Καρυστιανού για να διαμαρτυρηθούν για την καθυστέρηση απόδοσης ευθυνών για το τραγικό σιδηροδρομικό ατύχημα των Τεμπών όχι μόνο ξαναέφερε το όλο ζήτημα στην επικαιρότητα, αλλά προκάλεσε τηλεοπτική συνέντευξη του κ. Πρωθυπουργού, με αναφορά στο αναμενόμενο πόρισμα του ΕΜΠ και με συγκεκριμένες δεσμεύσεις ως και δηλώσεις του Υπουργού Δικαιοσύνης ότι η σχετική δίκη θα αρχίσει εντός του 2025.

Σε λίγο συμπληρώνεται διετία από το τραγικό, με εκατόμβη θυμάτων, σιδηροδρομικό ατύχημα των Τεμπών και συνεχίζεται η δικαστική διερεύνηση των ποινικών ευθυνών, που άρχισε σχεδόν αμέσως μετά το ατύχημα με τον διορισμό εφέτη-ανακριτή  από την Ολομέλεια Εφετών του Εφετείου Λάρισας, κατόπιν  πρωτοβουλίας του εξαιρετικού τότε Εισαγγελέα Εφετών Λάρισας Σ. Δασκαλόπουλου.

Φαίνεται όμως ότι λόγω του πλήθους (43) των κατηγορουμένων, των θυμάτων (57), συγγενείς των οποίων παρίστανται για την υποστήριξη της κατηγορίας, 252 δικηγόρων εκατέρωθεν, των  καταθέσεων των μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως, που πολλές δεν έχουν ληφθεί ακόμα, των ευρημάτων-πειστήριων και ιδιαίτερα του αναμενόμενου πορίσματος του ΕΜΠ και των πορισμάτων των τεχνικών συμβούλων, των αιτημάτων για ανακριτικές πράξεις που υποβάλλουν τα διάδικα  μέρη, της ανάγκης έκδοσης πορισμάτων για τεχνικά ζητήματα και άλλων ανακριτικών πράξεων, δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί από τούδε ο προβλεπτός χρόνος για το πέρας της ανακριτικής διαδικασίας, παρά τις παραπάνω αισιόδοξες δηλώσεις του ΥΔ, μολονότι θεσπίστηκαν διατάξεις που διευκολύνουν την πρόοδο της  και την παραπομπή σε δίκη των τυχόν υπεύθυνων.

Δεν γνωρίζω επακριβώς την παραγγελία του κ. Εισαγγελέα προς τον κ. Ανακριτή για άσκηση ποινικής δίωξης και για ποια αδικήματα, αλλά ασφαλώς η παραγγελία θα είναι  in rem, ώστε να μπορέσει ο ανακριτής να εξετάσει το σύνολο της υπόθεσης  χωρίς να δεσμεύεται από την παραγγελία του Εισαγγελέα και για ποια αδικήματα  και για ποιες πράξεις, κάποιες σε βαθμό κακουργήματος με ενδεχόμενο δόλο, αλλά η τελική κατηγορία κατά ποιων και για ποια αδικήματα για την παραπομπή σε δίκη στο αρμόδιο δικαστήριο εξαρτάται  από το αποδεικτικό υλικό, το οποίο στο στάδιο της ανάκρισης είναι απόρρητο.

Στο ημεδαπό ποινικό σύστημα έχει επικρατήσει για την ανεύρεση της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ πράξης και αποτελέσματος η θεωρία της πρόσφορης αιτίας (causa adeaquata) και όχι του ισοδυνάμου των όρων (conditio sine qua non), δηλαδή  επιλέγεται η πλέον πρόσφορη αιτία, που προκάλεσε  την επέλευση του αποτελέσματος, που σημαίνει ότι μόνη για αυτή θεωρείται ότι υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ πράξης και αποτελέσματος, ενώ για τις άλλες πράξεις θεωρείται ότι έχει διακοπεί από την πρόσφορο αιτία.

 

Έτσι όμως εισάγεται ένας περιορισμός στον Εισαγγελέα για να απαγγέλλει κατηγορία κατά ορισμένων προσώπων και για ορισμένες πράξεις, που η κοινή  γνώμη τους θεωρεί ενόχους και πιέζει με συλλαλητήρια και διαδηλώσεις την Πολιτεία για την τιμωρία τους.  Ανεξάρτητα λοιπόν του τελικού αποτελέσματος της δίκης σε υποθέσεις που απασχολούν την κοινή γνώμη, ιδίως με πολιτικό ενδιαφέρον, παραμένει  σε μερίδα της κοινής γνώμης η εντύπωση, ότι η Δικαιοσύνη μερολήπτησε, γι’ αυτό ο λαός σοφά λέει, ότι οσάκις η Δικαιοσύνη εμπλέκεται με την πολιτική υποφέρει η Δικαιοσύνη.

Υπό  κανονικές συνθήκες η ανακριτική διαδικασία για την παραπάνω υπόθεση θα ‘πρεπε να έχει τελειώσει, ενώ παρουσιάζει καθυστέρηση. Με βάση όμως τα παραπάνω δεδομένα, τα τεχνικά ζητήματα και κυρίως συνεργασίας με άλλες αρχές, νομίζω ότι η  καθυστέρηση αυτή μπορεί να είναι δικαιολογημένη. Όμως ο εφέτης –ανακριτής για την επίσπευση της θα πρέπει να εισηγηθεί για τη λήψη κάποιων προσθέτων νομίμων ενεργειών. Συγκεκριμένα θα πρέπει να διευκρινίσει ποιες πράξεις με απόδοση σε κάποια πρόσωπα αποτελούν το καίριο σημείο (point chaud) της υπόθεσης και την ανάκριση για το τμήμα αυτό να την διεξάγει  ο ίδιος, ενώ για τα διάφορα παρακλάδια της ίδιας υπόθεσης να ζητήσει από την Ολομέλεια του Εφετείου Λάρισας να διορίσει βοηθό εφέτη-ανακριτή. Έτσι μπορεί η ανάκριση για διάφορα αδικήματα να τρέχει παράλληλα και η όλη υπόθεση να συνενωθεί κατά την παραπομπή της στο ακροατήριο ή να διεξαχθούν χωριστές δίκες για τα μη συνδεόμενα με την κυρία δίκη αδικήματα.

Φοβάμαι, ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα θα ανακύψει κατά τη διεξαγωγή της δίκης, γιατί αρχικά πρέπει να εξευρεθεί στη Περιφέρεια του Εφετείου της Λάρισας δικαστική αίθουσα για να χωρέσει 43 κατηγορουμένους και 252 δικηγόρους ή με απόφαση του ΑΠ να παραπέμψει την εκδίκαση της υπόθεσης σε δικαστήριο άλλης περιφέρειας.

Στη  συνέχεια, η πρωτόδικη δίκη θα διαρκέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα λόγω καταθέσεως του πλήθους των μαρτύρων, ανάγνωση και σχολιασμός των χιλιάδων εγγράφων και πορισμάτων, απολογιών των κατηγορούμενων και αγορεύσεων των δικηγόρων. Απλά προς σύγκριση για τη μικρότερη κατά όγκο δίκη της Χρυσής Αυγής απαιτηθήκαν 464 συνεδριάσεις του Δικαστηρίου με κίνδυνο παραγραφής εν επιδικία των πλημμελημάτων.

Εξάλλου η δίκη  θα μεταδίδεται από τα ΜΜΕ και έτσι θα συντηρείται η λαϊκή οργή και αγανάκτηση της κοινής γνώμης, που ασφαλώς θα επηρεάσει τη διεξαγωγή της.

Ίσως η  διάσπαση της υπόθεσης σε περισσότερες υποθέσεις και η διεξαγωγή  παραλλήλων δικών  είναι μια κάποια λύση, αλλά έτσι διασπάται το ενιαίο της δικανικής κρίσης και μεταχείρισης. Σε κάθε περίπτωση όμως…

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Πώς μπορεί να μειωθεί το έλλειμμα στη δημόσια ασφάλεια

 

Γράφει ο Λέανδρος Τ. Ρακιντζής

Αρεοπαγίτης ε.τ.

Με τον τραγικό θάνατο του 22χρονου νεαρού στα Χανιά της Κρήτης, που παρασύρθηκε από τον μεθυσμένο και χωρίς άδεια οδήγησης οδηγό της Πόρσε, κυρίως όμως από την ολιγωρία των αστυνομικών οργάνων, που δεν εκτέλεσαν το καθήκον τους, όπως επιβάλλει ο νόμος και ο αστυνομικός κανονισμός και δεν συνέλαβαν το δράστη αλλά τον άφησαν ελεύθερο να οδηγεί μεθυσμένος, αποκαλύφθηκε το μεγάλο έλλειμμα της δημόσιας ασφάλειας των πολιτών από τη μη παροχή επαρκούς αστυνομικής προστασίας.

Σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, όταν κάποιος καταλαμβάνεται επ’αυτοφόρω να τελεί ένα αδίκημα συλλαμβάνεται υποχρεωτικά χωρίς η σύλληψη του να υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια των αστυνομικών οργάνων, προσάγεται στον Εισαγγελέα και παραπέμπεται να δικαστεί κατά την αυτόφωρη διαδικασία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση στους τρεις αστυνομικούς που άφησαν ελεύθερο τον δράστη, που οδηγούσε μεθυσμένος μολονότι υπήρχε κίνδυνος να προκαλέσει ατύχημα, που στη συνέχεια διέπραξε, απαγγέλθηκε ήδη κατηγορία για παράβαση καθήκοντος. Οι αστυνομικοί ισχυρίστηκαν ότι ενήργησαν βάσει εντολών της Εισαγγελίας να μην ενεργούν το Σαββατοκύριακο συλλήψεις.

Τον ισχυρισμό αυτό η Εισαγγελία διέψευσε αμέσως, αλλά φαίνεται ότι λόγω της εντοπιότητας, γιατί όλοι οι αστυνομικοί είναι ντόπιοι και της όσμωσης τους με τους "ντελικανήδες" έχει δημιουργηθεί με την ανοχή των αρχών ένα "modus vivendi" μεταξύ τους.

Για να καταδείξω τη διαφορετική μεταχείριση στις ομιλίες μου επικαλούμαι το εξής: Μη κρητικός παρκάρει παράνομα ο αστυνομικός θα του δώσει αμέσως κλήση ,αν όμως είναι κρητικός θα του πει "Σήφη, πάρε το αυτοκίνητο".

Είναι γεγονός ότι ενώ πολλές φορές αστυνομικοί με κίνδυνο της ζωής τους συλλαμβάνουν κακοποιούς, που παραπέμπονται να δικαστούν για πλημμελήματα κατά την αυτόφωρη διαδικασία, που ζητούν αναβολή, η υπόθεση αναβάλλεται σε ρητή δικάσιμο, αφήνονται ελεύθεροι, εξαφανίζονται για να συνεχίσουν τη δράση τους, οπότε αν συλληφθούν ξανά επαναλαμβάνεται η ίδια ιστορία, γιατί η κράτηση τους εναπόκειται στην κρίση του δικαστή (αρθ.423 ΚποινΔ), που συνήθως διστάζει να συνεχίσει την κράτηση, ενώ πρέπει να θεσπισθεί, ότι εφόσον ο κατηγορούμενος ζητά αναβολή η κράτηση του να είναι υποχρεωτική. Για την τακτική αυτή των δικαστηρίων οι αστυνομικοί δικαίως παραπονιούνται.

Η δημόσια ασφάλεια των πολιτών εξασφαλίζεται με τη σωστή νομοθέτηση για την πρόληψη και καταστολή της εγκληματικότητας, που θα εφαρμόσει κατά δικαία κρίση ο δικαστής και την αποτελεσματική αστυνόμευση, που προϋποθέτει τα αστυνομικά όργανα να ενεργούν σύμφωνα με το νόμο και τους κανονισμούς  αλλά και να υπάρχουν επαρκείς αστυνομικές δυνάμεις.

 

Συνήθως στις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές μετείχαν με πολιτική επιλογή δικηγόροι και καθηγητές πανεπιστημίου με παραγωγή άριστης κατά τη θεωρία, ατελούς όμως κατά το αποτέλεσμα, ποινικής νομοθεσίας, τα "παραθυράκια" της οποίας το Υπουργείο Δικαιοσύνης προσπαθεί διστακτικά, λόγω της αντιδράσεως των δικηγορικών συνδικαλιστικών ενώσεων με αλλεπάλληλες νομοθετικές πρωτοβουλίες να κλείσει. Εκείνο όμως που μου κάνει εντύπωση, ότι ενώ με τις μεταρρυθμίσεις του ΠΚ επιδιώκεται η αυστηροποίηση της ποινικής καταστολής, δεν επαναφέρθηκε το κεφάλαιο του παλιού ΠΚ περί υπότροπων και καθ’ έξη εγκληματιών.

Σύμφωνα με πληροφορίες από ΜΜΕ, στη χώρα μας υπηρετούν περίπου 60.000 αστυνομικοί εκ των οποίων το 70ο/ο  υπηρετεί βάσει ειδικών νόμων στην επαρχία και στο τόπο καταγωγής του, ποσοστό δυσανάλογο προς το πληθυσμό και τις ανάγκες της υπηρεσίας στην περιφέρεια, που σαφώς  αποτελεί διαχρονική παροχή των πολιτικών στους ψηφοφόρους τους με αποτέλεσμα και κατόπιν της διάθεσης 8.000 αστυνομικών για τη φύλαξη ευπαθών στόχων που βρίσκονται στην Αττική, να μη υπάρχει επαρκής αριθμός αστυνομικών στη περιοχή της πρωτεύουσας για την αποτελεσματική αστυνόμευση της και την εξασφάλιση της δημόσιας ασφάλειας.

Στις ετήσιες εκθέσεις πεπραγμένων ως ΓΕΔΔ για τη βελτίωση της Δημόσιας Διοίκησης πρότεινα στις εκάστοτε κυβερνήσεις  και έκτοτε σε κάθε περίπτωση επαναλαμβάνω και για την εξασφάλιση της δημόσιας ασφάλειας, τη θέσπιση κωλύματος εντοπιότητας για υπαλλήλους ή λειτουργούς σε κρίσιμους ή ιδιαίτερους τομείς του κράτους, όπως δικαιοσύνη, αστυνομία, λιμενικό σώμα, εφορία/κτηματικές υπηρεσίες, πολεοδομία, επιθεώρηση κλπ, γιατί οι υπάλληλοι, ιδίως οι αστυνομικοί, που υπηρετούν στο τόπο της καταγωγής τους έχουν βαρίδια, που τους εμποδίζουν   στην εκτέλεση του καθήκοντος, όπως καταφάνηκε από την παραπάνω με τραγικά αποτελέσματα περίπτωση στα Χανιά. Σαφώς η με απόφαση του πρωθυπουργού αντικατάσταση της ηγεσίας της Αστυνομίας στα Χανιά αποτελεί μια καλή αρχή.

Γνωρίζω ότι η άμεση  εφαρμογή του κωλύματος εντοπιότητας όχι μόνο είναι ανέφικτη, αλλά θα επιφέρει κοινωνική και οικογενειακή αναστάτωση σε όσους αφορά με παρεμβάσεις για τη ματαίωση της από τους τοπικούς πολιτικούς παράγοντες, τουλάχιστον όμως η κυβέρνηση ας μελετήσει το ζήτημα και ας κάνει την αρχή με τη μεταφορά στο Κέντρο των αστυνομικών που πλεονάζουν στην περιφέρεια και να εφαρμόσει το κώλυμα εντοπιότητας τουλάχιστον για τους νεοδιοριζομένους και κατά τις μεταθέσεις, ώστε σταδιακά να λυθεί το ζήτημα.

Νομίζω, ότι επιτέλους πρέπει η Πολιτεία…

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Όλβιοι, πλούσιοι και φτωχοί

 

Του Λέανδρου Ρακιντζή

Αρεοπαγίτη ε.τ.

Με την ευκαιρία της καταθέσεως στη Βουλή προς ψήφιση του νέου προϋπολογισμού για το έτος 2025 τα πλέον ενδιαφέροντα στοιχεία για τον απλό πολίτη είναι οι αυξήσεις των μισθών και συντάξεων, οι φορολογικοί συντελεστές, οι φορολογικές απαλλαγές και ελαφρύνσεις, οι επιχορηγήσεις και επιδοτήσεις και οτιδήποτε μπορεί να του αυξήσει το εισόδημα για να αντιμετωπίσει το κόστος ζωής που αυξάνεται συνέχεια και δεν αποτυπώνεται επακριβώς στα επίσημα στοιχεία του πληθωρισμού.

Φυσικά τα παραπάνω ενδιαφέρουν τους πραγματικά πτωχούς και όχι τους σύμφωνα με τις φορολογικές τους δηλώσεις πτωχούς, ενώ  δεν ενδιαφέρουν τους πραγματικά πλούσιους και όχι τους κατά την εφορία, γιατί δεν μπορούν να αποκρύψουν εισοδήματα και τους όλβιους, αρχαία λέξη, που τείνει να ξεχαστεί και σημαίνει αυτόν που ζει με γαλήνη και ευμάρεια.

Πριν λίγο καιρό δόθηκαν σε δημοσιότητα τα οικονομικά στοιχεία για τη φορολογία εισοδήματος για το οικονομικό έτος 2023. Τα πλέον ενδιαφέροντα στοιχεία είναι: Υποβλήθηκαν 9.017.477 δηλώσεις εισοδήματος με φορολογητέο εισόδημα 97,5 δισ. ευρώ και εισπρακτέοι φόροι 10,2 δισ. ευρώ. Το 50ο/ο δήλωσαν εισόδημα έως 7.680 ευρώ το χρόνο με βάση του τεκμηρίου ελάχιστου εισοδήματος, ενώ μόνο το 10ο/ο δήλωσε εισόδημα άνω των 20.842 ευρώ, που οι περισσότεροι είναι μισθωτοί και συνταξιούχοι, αυτοί λοιπόν είναι σύμφωνα με την εφορία οι πλούσιοι και όχι όσοι κυκλοφορούν με ακριβά αυτοκίνητα, έχουν σκάφος και βίλα στη Μύκονο και επταψήφιους λογαριασμούς στο εξωτερικό...

Τον περασμένο χρόνο ψηφίστηκε από τη Βουλή το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που προβλέπει τη φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών βάσει του τεκμηρίου ελάχιστου εισοδήματος και βάσει του οποίου υποβλήθηκαν οι δηλώσεις φόρου εισοδήματος για το 2023. Πριν τη ψήφιση του το νομοσχέδιο είχε προκαλέσει αντιδράσεις, συγκεντρώσεις και απεργίες των ελεύθερων επαγγελματιών με πρωτοστάτες τους δικηγόρους, που επειδή είναι άμισθοι δημόσιοι λειτουργοί και δεν δικαιούνται να απεργούν, βαφτίζουν την απεργία αποχή. Οι δηλώσεις όμως του φόρου εισοδήματος για το 2023 απέδειξαν, ότι οι διαμαρτυρίες ήταν προσχηματικές, γιατί το σύνολο σχεδόν των ελευθέρων επαγγελματιών προτίμησαν να φορολογηθούν βάσει του τεκμηρίου ελάχιστου εισοδήματος και μόνο το 0,006 ο/ο προτίμησε να ελεγχθεί.

Σαφώς κάθε εργαζόμενος νομιμοποιείται ηθικά να διεκδικήσει ακόμα και με απεργία καλύτερη αμοιβή για την εργασία του, που δεν συμβαίνει, όταν ένας ελεύθερος επαγγελματίας ζητά κατά παράβαση της αρχής της φορολογικής ισότητας και της ίσης κατανομής των φορολογικών βαρών να μη φορολογείται για τεκμαρτό εισόδημα που αντιστοιχεί στο κατώτατο μισθό με το επιχείρημα, ότι το  70ο/ο των ελεύθερων επαγγελματιών δεν κερδίζει και μάλιστα επί σειρά ετών το ποσό αυτό. Φυσικά κανείς δεν πιστεύει τον ισχυρισμό αυτό, γιατί όλοι γνωρίζομε από ιδία πείρα τις αμοιβές ζητούν και εισπράττουν και χωρίς απόδειξη ιδίως οι τεχνικοί, γιατροί και δικηγόροι και πόσο δυσεύρετοι είναι. Εξάλλου το εισαγόμενο τεκμήριο είναι μαχητό και εξαιρούνται από αυτό οι νεοσύστατες επιχειρήσεις και όσοι έχουν θέματα υγείας ή εποχική απασχόληση. Με τη ψήφιση του νομοσχέδιο σταμάτησαν οι αντιδράσεις των επαγγελματιών, γιατί η φορολογική επιβάρυνση είναι ήπια, απλά κάποιοι μικροεπαγγελματίες αποσύρθηκαν και συνταξιοδοτήθηκαν.

Τα έσοδα από τους αμέσους φόρους ανέρχονται σε 10,2 δισ. εκ των οποίων μόνο το 10ο/ καταβάλλουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, ενώ καταβάλλουν 15ο/ο οι εισοδηματίες, 5ο/ο οι αγρότες, 38ο/ο οι μισθωτοί και 33ο/ο οι συνταξιούχοι δηλαδή σχεδόν μόνο οι μισθωτοί και συνταξιούχοι φορολογούνται για εισοδήματα, που δεν μπορούν να κρύψουν. Χαρακτηριστικά δήλωσαν ακαθάριστα έσοδα οι δικηγόροι που δεν ξεπερνούν τις 23.000 ευρώ, οι υδραυλικοί 29.46 και οι γιατροί 26.640, το καθαρό όμως φορολογητέο εισόδημα ανέρχεται στο 1/3 των παραπάνω ποσών.

Το ΑΕΠ της χώρας μας υπερβαίνει τα 230 δισ. πλέον 40ο/ο από τη μαύρη οικονομία, που καμιά κυβέρνηση δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να ελέγξει, αλλά φαίνεται από την επίδειξη πλούτου και τη dolce vita κάποιων, που δηλώνουν άνεργοι και που μερικοί από αυτούς εισπράττουν και επίδομα ανεργίας.

Σαφώς υπάρχει μεγάλη φοροδιαφυγή, όχι μόνο από τη μαύρη οικονομία (καύσιμα, τσιγάρα κλπ), αλλά και από τους ελεύθερους επαγγελματίες, γιατί ούτε αποτελεσματικοί μηχανισμοί ελέγχου υπάρχουν, αλλά ούτε έχουν δοθεί κίνητρα στους συνεπείς φορολογούμενος να ζητούν αποδείξεις,  για να εκπέσουν τα ποσά από τα εισόδημα τους.

Το προηγούμενο έτος υπήρχαν 1.658 νόμιμες φοροαπαλλαγές για εισοδήματα 45,5 δισ. ευρώ, που αν φορολογούνται θα απέφεραν 15,5 δισ. ευρώ αμέσους φόρους δηλαδή πολύ περισσότερο από τα νομίμως φορολογούμενα εισοδήματα, ποσοστό κατά τη γνώμη μου απαράδεκτο και αμφιβάλλω, αν υπάρχει πραγματική δικαιολογία για τη χορήγηση για κάποιες από αυτές,  που μπορεί  είναι  νομότυπες ,αλλά οι περισσότερες από αυτές είναι χαριστικές και κάποιες δόθηκαν κάποτε, αλλά η αναγκαιότητα για τη διατήρηση τους δεν επανεξετάστηκε.

Πιστεύω, ότι η σιωπηλή πλειοψηφία των συνεπών φορολογούμενων έχει δικαίωμα να πληροφορηθεί για τις φορολογικές απαλλαγές και τους φοροφυγάδες, που δεν αποκαλύπτονται υπό το πρόσχημα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων δηλαδή το προσωπικό συμφέρον υπεράνω του δημοσίου συμφέροντος. Νομίζω, ότι πρέπει να τεθούν σαφείς κανόνες τι καλύπτει η προστασία των προσωπικών δεδομένων. Είναι γεγονός, ότι αποκαλύφτηκαν κάποιοι κατάλογοι οφειλετών του Δημοσίου με τεράστια ποσά συνολικά άνω των 115 δισ. ευρώ, που δεν πρόκειται ποτέ να εισπραχθούν, γιατί αφορούν παλιές χρήσεις, αλλά η απορία παραμένει πως οι αρμόδιες αρχές επέτρεψαν με τη μη είσπραξη τη δημιουργία των χρεών αυτών και γιατί δεν αναζητήθηκαν ευθύνες.

Σαφώς είναι απαράδεκτο τα…

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚOYΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Μαφίες παντού

 

Γράφει ο Λέανδρος Τ. Ρακιντζής

Αρεοπαγίτης ε.τ.

Ο κόσμος το είχε τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι,  γιατί κρύβαμε κάτω από το χαλί ότι υπάρχουν μαφίες παντού,  ώσπου με δήλωση του ο Υπουργού Προστασίας του Πολίτη "είμαστε σε καλό δρόμο για να χτυπήσομε στη ρίζα τη μαφία στα καύσιμα" παραδέχτηκε την ύπαρξη μαφίας στα καύσιμα.

Αμέσως αποκαλύφθηκαν και άλλες μαφίες,  όπως του σκραπ,  που με εσωτερική συνεννόηση με υπαλλήλους του ΟΣΕ κλέβουν από τους σιδηροδρόμους σίδερα,  που  λιώνουν σε χυτήριο ή τη μαφία των Ρομά, που κλέβουν χαλκό από τον ΟΣΕ ή τις μαφίες του υπόκοσμου,  που πουλάνε προστασία κλπ.

Είναι κοινό μυστικό,  ότι διαχρονικά πολλά  πρατήρια καυσίμων,  προπαντός τα ιδιόκτητα, που τα λειτουργεί ο ιδιοκτήτης,  ακόμα και  με εταιρική φίρμα,   έχουν "πειραγμένες" αντλίες ή νοθεύουν τα καύσιμα και ότι σπανιότατα γίνονται έλεγχοι και ακόμα πιο σπάνια επιβάλλονται κυρώσεις με βαρύτερη το κλείσιμο του πρατηρίου. Την κατάσταση αυτή την επιβεβαίωσε  πρόσφατη έρευνα του ΕΜΠ  για την Αττική,  που δημοσίευσε η εφημερίδα "Κ". Η έρευνα έγινε στην Αττική που πραγματοποιείται  το 50ο/ο των πωλήσεων καυσίμων στη  χώρα,   τα  δε συμπεράσματα της αναλογικά ισχύουν και για την υπόλοιπη χώρα με την παρατήρηση,  ότι στην περιφέρεια διενεργούνται ακόμα λιγότεροι έλεγχοι.

Σύμφωνα με την έρευνα  το 27%  των πρατηρίων είναι παραβατικά με  τις ποσότητες που παραδίδουν στους πελάτες να είναι ελλειμματικές σε ποσοστό 24% το ανώτατο, αλλά για το μεγαλύτερο μέρος του δείγματος στο 10 ο/ο με διαχρονική αύξηση της παραβατικότητας τόσο στον αριθμό των πρατηρίων όσο και στις ελλειμματικές παραδόσεις. Το ποσοστό των παραβατικών πρατηρίων από 4ο/ο  το 2011 έφτασε στο 15ο/ο το 2016,  19ο/ο το 2019,  το 20% το 2021 και 27% το 2023 με  αντίστοιχη αύξηση των ελλειμματικών παραδόσεων από 2%-7% το 2011, έως 10% το 2016, έως 17% το 2019, έως 20% το 2021 και έως 24% το 2023.

Η έρευνα συνεχίζει με την κατ’ εκτίμηση προσδιορισμό των ποσών που χάνουν οι καταναλωτές από τις "πειραγμένες " αντλίες και υπολογίζει,  ότι μόνο από τα 300 παραβατικά πρατήρια της Αττικής και Θεσσαλονίκης  οι καταναλωτές χάνουν 120 εκατ. ευρώ το χρόνο,  μεγέθη που μπορεί να αυξηθούν κατακόρυφα  με την άνοδο των πωλήσεων. Επίσης προσδιορίζει, ότι το φθηνό καύσιμο πουλιέται  8 λεπτά το λίτρο λιγότερο της κανονικής τιμής,  που είναι το δέλεαρ,  ενώ με τη παράδοση μικρότερης ποσότητας από  πεπραγμένη   αντλία  είναι ακριβότερο κατά 10-12 λεπτά.

Η παράνομη αυτή πρακτική εκτός του ότι στερεί το Δημόσιο από τεράστια ποσά από δασμούς και ΦΠΑ,  πλήττει λόγω αθεμίτου ανταγωνισμού τις υγιείς επιχειρήσεις καυσίμων και τους καταναλωτές με ζημιές στους κινητήρες από τη νοθεία των καυσίμων. Η ΑΑΔΕ από τον Ιούνιο έχει ανακοινώσει το κλείσιμο 18 πρατηρίων καυσίμων για νοθεία,  αλλά και τα 18 λειτουργούν κανονικά γιατί με προσωρινή δικαστική διαταγή του Διοικητικού Πρωτοδικείου ανεστάλη η σφράγιση μέχρι της εκδίκασης της αίτησης αναστολής μετά 1-2 χρόνια,  που θα είναι άνευ αντικειμένου,  γιατί το πρατήριο θα λειτουργεί από άλλη εταιρεία.

Πρέπει λοιπόν να θεσπιστεί,  ώστε οι αιτήσεις αναστολής τουλάχιστον της σφραγίσεως να εκδικάζονται αμέσως. Επίσης πρέπει να ενταθούν οι έλεγχοι των αντλιών, που σχεδόν δεν διεξάγονται,  από έλλειψη  προσωπικού  και να ενισχυθεί το προσωπικό ελεγκτικών υπηρεσιών.

Σαφώς το "πείραγμα" των αντλιών απαιτεί εισαγόμενη τεχνολογία,  συμμετοχή σε οργάνωση για την προμήθεια των λαθραίων καυσίμων,  προστασία από τις άλλες συμμορίες του υπόκοσμου του ίδιου χώρου και διακριτική εκ μέρους της Πολιτείας ανοχή (επιεικώς),  γιατί επί σειρά ετών τα αρμόδια όργανα της δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν τις τεράστιες ποσότητες καυσίμων ιδίως το  ρωσικό πετρέλαιο, που εισάγεται λαθραία με δεξαμενόπλοια,  υφίσταται επεξεργασία σε κρυφά διυλιστήρια  και προωθείται στην κατανάλωση με τεράστια κέρδη από τη μη καταβολή των δασμών και του ΦΠΑ. Τα κέρδη από τη λαθρεμπορία υγρών καυσίμων είναι τεράστια  υπό τη διαχείριση  συμμοριών του υπόκοσμου,  που πρόσφατα για τη κυριαρχία του χώρου  είχαμε σειρά δολοφονιών  των κάπο της μαφίας που ελέγχανε το κύκλωμα ακόμα και δημοσιογράφου, που η Αστυνομία δεν μπόρεσε να εξιχνιάσει και ενδεχόμενα υψηλούς προστάτες,  διεθνείς διασυνδέσεις και ξέπλυμα μαύρου  χρήματος.

Αμέσως μετά το δημοσίευμα της "Κ" ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη έκανε τις εξής δηλώσεις: Είμαστε σε καλό δρόμο για να χτυπήσουμε στη ρίζα τη μαφία στα καύσιμα και τόνισε,  ότι  "δεν φοβάται η αστυνομία τους μπράβους,  τους δολοφόνους,  τους εκβιαστές,  τους νοθευτές",  που αποτελεί παραδοχή για τις εγκληματικές οργανώσεις και τη νόθευση των καυσίμων.

Οι δηλώσεις του κ.  Υπουργού έγιναν δεκτές με σκεπτικισμό,  γιατί στο παρελθόν είχαμε ακούσει παρόμοιες δηλώσεις από τον ίδιο και από άλλους υπουργούς Π.Π.,  αλλά για την πάταξη του λαθρεμπορίου των καυσίμων,  που είναι η ρίζα του κακού,   δεν έγινε κουβέντα σαν να έχει περάσει απαρατήρητη η διακίνηση κατά τις δημοσιογραφικές πληροφορίες 1.500.000 τόνων υγρών καυσίμων.

Το ερώτημα είναι πως θα μπορέσει η Πολιτεία να ελέγξει αποτελεσματικά την παραβατικότητα των διαφόρων μαφιών,  γιατί φαίνεται ότι…

 

NoυΔο-γαλαζαίικο ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Υπότροποι και καθ’ έξη εγκληματίες

 

Του Λέανδρου Ρακιντζή

Αρεοπαγίτη ε.τ.

Με αφορμή την ανακοίνωση του Υπουργού Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδη, ότι με νομοθετική ρύθμιση προστίθεται νέο εδάφιο στο άρθρο 296 Κ.Ποιν.Δ., που αφορά την αντικατάσταση των περιοριστικών όρων που επιβλήθηκαν σε κατηγορούμενο με προσωρινή κράτηση στη περίπτωση:

α) αν, μολονότι προσκλήθηκε νόμιμα, δεν εμφανίζεται στον ανακριτή ή στο δικαστήριο για να δικαστεί, χωρίς να συντρέχουν εύλογα κωλύματα, που να κάνουν αδύνατη την εμφάνιση του,

β) αν έχει κάνει προπαρασκευαστικές πράξεις φυγής,

γ) αν παραβιάζει τους όρους που του επιβλήθηκαν ή δεν δηλώνει τη μεταβολή της κατοικίας του σύμφωνα με το επόμενο άρθρο.

Οι περιοριστικοί όροι που έχουν επιβληθεί στον κατηγορούμενο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις κακουργημάτων αντικαθίστανται με προσωρινή κράτηση:

α) αν ασκηθεί σε βάρος του νέα ποινική για κάποιο από τα κακουργήματα αυτά,

β) δυνητικά, αν ασκηθεί ποινική δίωξη για περίπτωση πλημμελήματος των ιδίων πράξεων, που φέρεται ότι τέλεσε μετά την επιβολή περιοριστικών όρων και κατά τη διάρκεια της ισχύος τους.

Η νομοθετική αυτή ρύθμιση αποτελεί επίσημη αναγνώριση, ότι κάτι "σάπιο" υπάρχει στην ισχύουσα νομοθεσία για την επιβολή περιοριστικών όρων (αρθ.282-296 Κ. Ποιν. Δ) κυρίως κατά την εφαρμογή των διατάξεων της τηρήσεως και ανακλήσεως τους.

Σύμφωνα με επίσημη παραδοχή το 50ο/ο των περιοριστικών όρων, που επιβλήθηκαν σε κατηγορούμενους αντί της προσωρινής κρατήσεως τους όχι μόνο δεν τηρούνται, αλλά ούτε ανακαλούνται αν παραβιάστηκαν με διάφορες αιτιολογίες, όπως της έλλειψης συντονισμού μεταξύ της Αστυνομίας, που είναι υπεύθυνη για τη εφαρμογή τους και των δικαστικών αρχών, που διατάσσουν την ανάκληση τους.

Είναι γεγονός, ότι πολλοί υπότροποι ή καθ’ έξη εγκληματίες ιδίως Ρομά, που με τη σύλληψη τους προσάγονται στον ανακριτή αλλά δεν κρατούνται προσωρινά και τους επιβάλλονται μη αποτελεσματικοί προσωρινοί όροι συνήθως να εμφανίζονται μια φορά το μήνα στο Α/Τ της περιοχής τους !!! όχι μόνο δεν τηρούν τους περιοριστικούς όρους, αλλά επιδίδονται στις ίδιες εγκληματικές πράξεις συνήθως κλοπές. Ανακοινώθηκε ότι κατά επάγγελμα κλέφτης έχει συλληφθεί 17 φορές και κυκλοφορεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους είτε λόγω ατελούς νομοθεσίας είτε γιατί λόγω δυνητικής ευχέρειας των δικαστών κατά τη προδικασία δεν του επιβλήθηκαν.

Επομένως η ρύθμιση: η ανάκληση των περιοριστικών όρων που έχουν επιβληθεί σε κατηγορούμενο να είναι υποχρεωτική σε περίπτωση, που ο κατηγορούμενος τέλεσε νέο κακούργημα αποτελεί θετικό βήμα για τον περιορισμό της εγκληματικότητας. Φυσικά η παραπάνω διάταξη δεν εφαρμόζεται, όταν κατόπιν ασκήσεως ενδίκου μέσου έχει ανασταλεί υπό όρους η εκτέλεση της ποινής που επέβαλε δικαστήριο. Νομίζω όμως, ότι σε περίπτωση παραβιάσεως των όρων αυτών πρέπει να θεσπιστεί όμοια ρύθμιση για τη ταυτότητα του νομικού λόγου.

Η παραπάνω διάταξη δέχεται την έννοια του υπότροπου εγκληματία και επιβάλλει ως κύρωση για την εγκληματική συμπεριφορά του την ανάκληση των περιοριστικών όρων. Έτσι όμως αναδεικνύεται η παντελής έλλειψη από τη ποινική ορολογία μας των εννοιών υπότροπος και καθ’ έξη εγκληματίας και η ποινική αντιμετώπιση αυτών.

Με τον προηγούμενο Π.Κ. που ίσχυσε από 1.1.1951 μέχρι την κατάργηση του με τον νέο ΠΚ (ν.4619/11.6.2019) στο Πέμπτο Κεφάλαιο –Δεύτερο Μέρος και τίτλο Εγκληματίες υπότροποι και καθ’ έξη( αρθ.88-93) προβλέπονταν οι έννοιες αυτές και οι επιβαλλόμενες ποινές με τη παρατήρηση, ότι για τον εγκληματία καθ’ έξη ή κατ΄ επάγγελμα επικίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια το δικαστήριο μπορούσε να του επιβάλλει μέχρι και κάθειρξη αόριστης διάρκειας. Ολόκληρο το κεφάλαιο αυτό του παλιού ΠΚ καταργήθηκε με το νέο ΠΚ και έτσι δεν υπάρχει πλέον στη ποινική μας ορολογία οι έννοιες και ποινική αντιμετώπιση του υπότροπου ή καθ’ έξη εγκληματία, όσα όμοια ή συναφή εγκλήματα αν διαπράξει.

 

Έτσι όμως…