"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Να γίνουμε ανεπιθύμητος προορισμός για τους λαθρομετανάστες

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Αν δεν θέλουμε να καταντήσουμε σαν το Μίσιγκαν, τη Μινεσότα, την Αγγλία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, τη Σουηδία κ.λπ., ο τρόπος είναι ένας: να γίνουμε ανεπιθύμητος προορισμός για τους λαθρομετανάστες.  

Και να το ξαναπούμε για τον ορθό αυτόν όρο. Λάθρα στα σωστά ελληνικά δεν σημαίνει χωρίς δασμούς, σημαίνει κρυφά και παράνομα.

Ετσι μπαίνουν, έτσι μπουκάρουν, αυτό είναι, λαθραίοι, όπως λέμε λαθρεπιβάτης, λαθραναγνώστης. Αν έμπαιναν από εγκεκριμένες πύλες εισόδου με θεώρηση εισόδου, θα ήταν απλά μετανάστες. Οταν μπουκάρουν παράνομα, είναι λαθρομετανάστες. Αυτό να το τρίβετε στα μούτρα των ψευτοανθρωπιστών που τσιρίζουν «οι άνθρωποι δεν είναι λαθραία εμπορεύματα».

Πρέπει λοιπόν, πριν έρθουν, να ακούνε Ελλάδα και να φτύνουν στον κόρφο τους. Και όσοι ήρθαν εδώ να κάνουν βιντεοκλήση στα 45 πρώτα ξαδέρφια τους στην Τόρα Μπόρα, στη Λαχώρη, στο Μογκαντίσου και σε άλλα εξωτικά μέρη και να λένε «Χασάν, μακριά από την Ελλάδα, θα βρεθείς στου βοδιού το κέρατο».

Οταν ξέρουν πως θα μπουν εύκολα, θα ταλαιπωρηθούν λίγο με διαδικασίες, αλλά μετά θα βολτάρουν ελπίζοντας σε τζάμπα φαγητό, χαλάλ, παρακαλώ, τζάμπα κατάλυμα, επιδόματα, χαρτιά και μετά στη μεγαλύτερη ελπίδα, πως θα περάσουν στην Κεντρική, στη Δυτική ή στη Βόρεια Ευρώπη, όπου οι παροχές είναι καλύτερες και υπάρχουν μεγάλες μάζες ομοθρήσκων τους, με ικανή επιρροή, τότε γιατί να μην έρθουν;

Κι εγώ αν ζούσα σε μια καλύβα με 10 δολάρια τον μήνα με την κατσίκα μου, τη γυναίκα μου κ.λπ., τρέχοντας θα ερχόμουν, να υλοποιήσω και την εντολή του Ισλάμ να κατακτήσω τη Δύση λάου λάου. Αν όμως ξέρω πως θα καταλήξω στη Ρουάντα, όπου συμφωνήθηκε ένα ευρωπαϊκό κέντρο κράτησης, πίσω από το σύρμα, στου διαόλου τη μάνα, μακριά από επιδόματα, τζάμπα σπίτια κ.λπ., χωρίς καμία δυνατότητα απόδρασης, τότε δεν θα ερχόμουν.

Αυτοί οι επίδοξοι μουσαφιραίοι ονειρεύονται ζωάρα σε Παρίσια, Βερολίνο, σπιταρόνες, πρώτα χαρτιά ψευτοπρόσφυγα και μετά διαβατήριο της Ε.Ε. και, όταν το καταφέρουν αυτό, να ενωθούν και οργανωθούν με αυτούς που ήρθαν πριν, ακόμη και δύο γενιές, και να αποκτήσουν πολιτική επιρροή, όπως επιτάσσει η Μουσουλμανική Αδελφότητα που κυβερνά την Τουρκία, το Κατάρ, τη σαρία και θέλει να καταπιεί όλο τον κόσμο.

Μετά θα αρχίσουν να απαιτούν χαλάλ φαγητό στις καντίνες των σχολείων, απαγόρευση των σκύλων στις γειτονιές τους, να επιβάλλουν τον τρόπο και τις συνήθειές τους, ακόμη και να παραβιάζουν τους νόμους μας, απαιτώντας σαρία. Και θα μας φωνάζουν κατάμουτρα πως είναι ζήτημα χρόνου να γίνουν τόσο πολλοί, που θα μας κάνουν μέρος της Ούμα, του παγκόσμιου χαλιφάτου, κατακτώντας τις κοινωνίες μας από μέσα.

Υπάρχει λύση λοιπόν και θα γίνουμε ανεπιθύμητος προορισμός, όταν θα μάθουν πως αυτοί θα βρεθούν σε άλλον τελικό προορισμό από αυτόν που ονειρεύονταν. Δεν είναι μόνο η Ρουάντα κατάλληλη.

Οι Αμερικανοί, λέγεται, είχαν κάνει συμφωνία με το Αρχαίο Βασίλειο της Αξώμης, τη Χριστιανική Αιθιοπία, χώρα πανάρχαιου χριστιανικού έθνους με απαράμιλλη γενναιότητα, και έστελναν εκεί, σε μυστικές φυλακές, τζιχαντιστές τρομοκράτες που μπαγλάρωναν στο Αφγανιστάν και αλλού. Να λοιπόν άλλη μια καλή ιδέα.

Μια συμφωνία με τη γενναία Αιθιοπία, όπου, όχι σε κρυφά, αλλά σε φανερά κέντρα κράτησης, θα στέλνουμε όσους δεν είναι αληθινοί πρόσφυγες και αρνούνται να επιστρέψουν στις χώρες τους, για να το ξανασκεφτούν. Πιστεύω πως πριν καν σκεφτούν να κάνουν συμφωνία με τους διακινητές, κολλητάρια των αριστερών ΜΚΟτζήδων, όταν ξέρουν πως θα βρεθούν στα οροπέδια της χώρας του αείμνηστου Χαϊλέ Σελασιέ ή στη Ρουάντα, θα λένε «άσε καλύτερα, καλά είμαι εδώ με την κατσικούλα μου».

Και επειδή στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, υπάρχει και άλλη μια σεμνή πρόταση που θέλω να υποβάλω, η μαγευτική...

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ασε τις ελιές ήσυχες, σύντροφε…

 

Του ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ 

Η μάνα μου έχει από τον παππού μου περίπου 28 στρέμματα ελιές και τέσσερα αμυγδαλιές στο τιμημένο Μαυρομμάτι Θηβών. Ο συνονόματος παππούς μου άρχισε να ξεχερσώνει τον λόγγο από θεόρατα πουρνάρια, μόνος, με τσεκούρι, πριόνι, το άλογο και τριχιές για το πιο δύσκολο, να ξεριζώσει τις ρίζες. Ξεχέρσωνε και φύτευε γη που είχε παραχωρήσει στα γύρω υψώματα η Εταιρεία Κωπαΐδος στους αγρότες των γύροθεν κοινοτήτων. Ξεκίνησε στα 14 του, διέκοψε για να πάει πολεμώντας ως κοντά στην Αγκυρα, γύρισε φέρνοντας λάφυρα όπλα του εχθρού, τεκμήρια της ανδρείας του, συνέχισε το τιτάνιο έργο μετά το 1922 και το ολοκλήρωσε το 1937, τη χρονιά που γεννήθηκε η μάνα μου.

Τέτοια λιοστάσια, φτιαγμένα με τόσο αμέτρητο κόπο και υπομονή, τα ονομάζω Μικρούς Παρθενώνες του μόχθου του Ελληνα αγρότη, της ραχοκοκαλιάς του Εθνους, μαζί με τους βοσκούς και τους παπάδες και τους δασκάλους. Τους παπάδες μας που ζουν μαζί με το ποίμνιό τους και τους παλιούς καλούς δασκάλους που μας μάθανε Ελληνικά, Ιστορία, Γεωγραφία, φιλοπατρία, σεβασμό και φιλοτιμία.

Ολα μου τα καλοκαίρια, ως την α’ γυμνασίου, που έφυγε από τη ζωή, τα πέρασα μαζί του.

Είχα εργολαβία να καθαρίζω τα δέντρα με την κοσόρα από τις κωλορίζες, τη βαριά αυτή κοπίδα, που μπορείς να σχίζεις και ξύλα, με έμαθε να θερίζω με το χειροδρέπανο στάρι που έσπερνε ανάμεσα, για να μη βάζουν μέσα τα κοπάδια οι βοσκοί και τα γίδια φάνε τα μπολιάσματα. Μια εποχή χαμένη στην αχλή του χρόνου, στην παιδική ηλικία μιας άλλης εποχής με πράγματα που αγαπούσα και δεν υπάρχουν πια. Δεν υπάρχει η ημίκλειστη οικιακή αγροτική οικονομία, όπου με ένα ζευγάρι άλογα, στα τελευταία χρόνια μουλάρια, και έναν γάιδαρο, το αγροτικό νοικοκυριό του σκληροτράχηλου Αρβανίτη προγόνου μου παρήγε πολλά από όσα χρειαζόταν, και άλλα τα αντάλλασσε και κάποια τα πωλούσε σε εμπόρους για να έχει μετρητά για άλλες ανάγκες.

Με την αθωότητα ενός παιδιού που αγαπάει τα ζώα και τον φυσικό βίο, αγαπούσα κι αγαπώ εκείνη τη ζωή και ακόμη τρέφω άπειρο σεβασμό για τους ανθρώπους τόσων γενεών που έχτισαν παντού στον Ελληνισμό τέτοιους Μικρούς Παρθενώνες.

Αυτή η ζωή δεν υπάρχει πια και οι άνθρωποί της ζουν στη μνήμη των απογόνων τους αλλά και σε κάτι άλλο. Ζουν μέσα από τη γη που ημέρωσαν, στο λάδι που μπαίνει στο φαγητό και το τραπέζι μας, στον ίσκιο από τις εκατοχρονίτικες και πάνω ελιές, που κάποτε ήταν ένα λιγνό κλαράκι, που περίμενε να τελειώσουν δύο δυνατά χέρια και η τσάπα την ετοιμασία του υπεραιωνόβιου λίκνου του.

Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, μεγάλο μέρος της ζωής μας ήταν αυτό, αν θα έχουν λάδι φέτος, πότε θα τις κλαδέψουμε, θα ρίξουμε λίπασμα.

Οι γονείς μου 35 χρόνια έπαιρναν όλη την άδειά τους για τη συγκομιδή. Αυτές ήταν οι… διακοπές τους μια ζωή.

Φοιτητής κατέβαινα κι εγώ από τη Θεσσαλονίκη να βοηθήσω και το βράδυ μαζευόμασταν όλοι γύρω από τη φωτιά και όλα είχαν υπέροχη γεύση μετά από σκληρή δουλειά. Λάδι, ψωμί, κρασί, είσαι νοικοκύρης, έλεγε ο πατέρας μου. Τώρα πήραμε εμείς τη σκυτάλη και θα την παραδώσουμε και στα παιδιά και εγγόνια μας.

Οταν λοιπόν είδα τον Τσίπρα να καμώνεται πως μαζεύει ελιές, αυτός κι άλλοι δυο τρεις με δέκα ματσουλαραίους γύρω γύρω με τα κινητά και τις κάμερες, δεν θύμωσα, απλώς σκέφτηκα πως καλά να πάθουμε, αφού καταδεχόμαστε να μας δουλεύουν τουφεκαλεύρηδες και ταβλαδόροι.

Είναι χλεύη προς τον αληθινό μόχθο των κανονικών ανθρώπων, που δεν έχουν ζήσει μια ζωή κερασμένη, αφού λουφάρανε και στη στρατιωτική θητεία.

Και εξηγούμαι, το σχόλιο αφορά και κάτι ελαφροδεξιούς, λιοντάρια του πατριωτισμού, που έχουν ένσημα μόνο στην… Interamerican και υπηρέτησαν στην εξέχουσα του Da Capo.

Αγαπώ τους απλούς κανονικούς ανθρώπους, οι οποίοι απαιτούν να διοικούνται διά του παραδείγματος, το οποίο δεν είναι άλλος ένας τρόπος διοίκησης, είναι ο μόνος τρόπος διοίκησης.

Και είναι πάντα κωμικό να παριστάνεις κάτι που δεν είσαι. Φαίνεται.

Δεν είμαστε χαχόλοι να μας εντυπωσιάζει ένας τύπος που προσποιείται πως μαζεύει ελιές.

Ασ’ τες ήσυχες, ρε φίλε.

Πιάσε το…

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΞΕΦΡΑΓΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Μπουκέλε, όπως Καπετανάκης

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Δεν νομίζω να υπάρχει ρεμπέτικο τραγούδι στο Σαν Σαλβαδόρ, όπου ο πρόεδρος Ναγίμπ Μπουκέλε συνέτριψε την εγκληματικότητα, μετατρέποντας τη χώρα του από μία από τις πιο επικίνδυνες στον κόσμο στην πιο ασφαλή.

Το κάνει όμως με κυλιόμενη Κατάσταση Εκτακτης Ανάγκης, κυβερνώντας με έκτακτες εξουσίες από το 2019, αναστέλλοντας άρθρα του Συντάγματος, εμπλέκοντας τις Ενοπλες Δυνάμεις στον πόλεμο κατά των συμμοριών και έχοντας φτιάξει μια ΜΕΓΑ Φυλακή, για 40.000 (!!) κρατουμένους, όπου οι σκληροί των MS 13, Barrio 18 και άλλων διαβόητων συμμοριών, με πλοκάμια και στις ΗΠΑ, έχουν βρει τον διάολό τους.


Με ακραίες συνθήκες κράτησης, όλοι με λευκά σώβρακα, σε σιδερένια κρεβάτια χωρίς στρώμα, χωρίς επισκεπτήριο, χωρίς προγράμματα αναμόρφωσης, επανένταξης κ.λπ.

Μόνο στην Κόλαση θα είναι χειρότερα, και ο σκοπός είναι ο απόλυτος τρόμος, το σπάσιμο των κακοποιών.

Το αποτέλεσμα πάντως είναι επανεκλογή του με 86% και ασφαλείς γειτονιές, εκεί που πρώτα οι απλοί άνθρωποι πλήρωναν νταβατζιλίκι – φόρο «προστασίας» στις συμμορίες, απλά για να μπορούν να περπατήσουν στον δρόμο.

Επειτα από ένα Σαββατοκύριακο απίστευτης βίας και δολοφονιών από τους συμμορίτες, 87 δολοφονίες σε τρεις μέρες, ο Μπουκέλε, έχοντας αναλάβει μια χώρα όπου η εξουσία του κράτους είχε καταλυθεί σχεδόν παντού από τις πιο δολοφονικές εγκληματικές οργανώσεις, κήρυξε στρατιωτικό νόμο, συνέλαβε με συνοπτικές διαδικασίες 90.000 καλά παιδιά και μέσα σε λίγα χρόνια έφερε κοινωνική ειρήνη και απογείωσε την ποιότητα ζωής των απλών ανθρώπων, εκμηδενίζοντας το έγκλημα με τρόπους που θα προκαλούσαν εγκεφαλικό στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην αριστερίλα και στους ΜΚΟτζήδες. Ηδη προκαλούν. Ομως ο Ναγίμπ δεν δίνει δεκάρα.

Αν λοιπόν είχαν μπαγλαμάδες, μπουζούκια και ρεμπέτες στη ΜΕΓΑ Φυλακή, θα τραγουδούσαν στα ισπανικά «Δεν ξανακάνω φυλακή με πρόεδρο Μπουκέλε». Κάτι σαν το δικό μας για τον Καπετανάκη.

Ο Ιωάννης Καπετανάκης ήτο σωφρονιστικός υπάλληλος εκ Κρήτης, φόβος και τρόμος των καταδίκων. Είχε διατελέσει διευθυντής των Φυλακών της Παλαιάς Στρατώνας στην Αθήνα, κάπου στη δεκαετία του 1920, μετά στις Φυλακές Συγγρού και στο Επταπύργιο, το κοινώς λεγόμενο τουρκιστί Γεντί Κουλέ, που τόσο έχει τιμήσει η λαϊκή μούσα με μπουζούκια και μπαγλαμάδες.

Προσωπικώς αγαπημένο το «Τα κάστρα του Γεντί Κουλέ τα πήδηξα μια νύχτα». Κατά τον Ηλία Πετρόπουλο, σε αυτόν τον βαρδιάνο, όπως έλεγαν οι παλιοί ποινικοί τους δεσμοφύλακες, από τη βάρδια, αναφέρεται το «Δεν ξανακάνω φυλακή με τον Καπετανάκη, που ‘χει ντούγκλα το μουστάκι». Και δώστε βάση πώς ο λαός αφομοιώνει τον παγκόσμιο πολιτισμό. Ντούγκλα μουστάκι λέγανε αυτό με τις δύο μυτερές άκρες γυρισμένες προς τα πάνω. Ετσι το είχαν ο Αμερικανός σταρ του Μεσοπολέμου Douglas Fairbanks, αλλά και Περικλής Γιαννόπουλος και πολλοί αξιωματικοί και δανδήδες της εποχής.

Από το όνομα του Γιάνκη ηθοποιού το βαφτίσανε και το μνημόνευσε στο τραγούδι αυτό ο Παναγιώτης Μιχαλόπουλος, που το ηχογράφησε το 1975, μαζεύοντας στιχάκια φυλακίσιας προέλευσης, όπως και το «ξυπνώ και βλέπω σίδερα», που σε άλλο, συγκλονιστικό τραγούδι, το «Πέφτουν τα μάνταλα βαριά», τραγούδησε και η αείμνηστη Μαρίκα Νίνου, ίσως η μεγαλύτερη γυναικεία φωνή του λαϊκού τραγουδιού . Τα «μελιτζανιά» είναι από το σκούρο χρώμα της στολής των δεσμοφυλάκων, που φορούσε και ο τρομερός Καπετανάκης, ο οποίος μάλιστα είχε δικαστεί και ο ίδιος για κακοποίηση κρατουμένων.

Υπάρχει και η εκδοχή του αγαπητού φίλου και χαλκέντερου ερευνητή, του Ελευθερίου Σκιαδά, πως το τραγούδι αναφέρεται στον ποινικό Βρασίδα Καπετανάκη από τη Μάνη, και υπάρχει και τρίτη, πως ήταν ο Καλαματιανός Τάσος Καπετανάκης, συγκρατούμενος του Παναγιώτη Μιχαλόπουλου, όταν κι αυτός, άτακτος ων, είχε περάσει από το γκιζντάνι, κοινώς ψειρού, στενή ή απλώς κάγκελα.

Δεν σας λέω πως πρέπει να εφαρμόσουμε μεθόδους Μπουκέλε ή Καπετανάκη, αν ήταν αληθής η δυσοίωνη φήμη του. Ο Μπουκέλε δεν είναι μέλος της Ε.Ε. και στη χώρα του κάποτε ήταν τόσο συχνά τα πραξικοπήματα, που άλλος κυβερνούσε την Παρασκευή και άλλος τη Δευτέρα.

Αυτή η γάτα έπιασε πάντως σχεδόν όλα τα ποντίκια, όμως η δική μας έννομη τάξη και το άμεσο διεθνές περιβάλλον μας δεν θα επέτρεπαν ποτέ τέτοιες λύσεις. Ούτε φυσικά είμαστε σε τέτοια ακραία κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Από την άποψη του Ποινικού Δικαίου έχουν γίνει πολλά βήματα, ιδίως περιστέλλοντας τη σκανδαλώδη ατιμωρησία των πλημμελημάτων, προβλέποντας πλέον εκτιτέα ποινή ως μέρος της συνολικής, ώστε να τελειώσει το αίσχος π.χ. γνωστών ψευτοευπαθών με εκατό δικογραφίες για κλοπές να τρέχουν, στο τέλος να κάνουν συγχώνευση και να μην εκτίουν ούτε μια βδομάδα φυλακή. Οχι πια, όχι στη βάρδια του Φλωρίδη και των συνεργατών του.

 

Χρειαζόμαστε όμως ένα κλικ παραπάνω. Κάποιος που ζει ως κατσαπλιάς από παιδί με το έγκλημα, που καταδικάζεται ξανά και ξανά, δεν υπάρχει περίπτωση να σωφρονιστεί. Δεν σας λέω να τον βάλουμε με τα σώβρακα σε ένα στενό κελί χωρίς επισκεπτήριο και προαυλισμό. Πρέπει όμως να βγει εκτός κυκλοφορίας για πάρα πολλά χρόνια. Να μην μπορεί να κλέψει, να πουλήσει πρέζα, να εκπορνεύσει τα παιδιά του, να λεηλατήσει μέταλλα.

Κι αφού δεν είναι ηθικό και νόμιμο να τον σκοτώσουμε, πρέπει να εξουδετερωθεί, να γίνει ακίνδυνος για τους πολίτες με πολυετή αληθινή κράτηση.

Είπαμε three strikes out.

Εκλαιγες μια φορά; Δικάζεσαι με δυνατότητα ελαφρυντικών, με ποινή στα γνωστά χαμηλά πλαίσια.

Δεύτερη φορά; Αυστηρότερη ποινή στα όρια του πλημμελήματος, που είναι πέντε χρόνια.

Τρίτη φορά; Κακούργημα και πας για καμιά δεκαπενταριά χρόνια, αληθινά όμως.

Αν και μετά από όλα αυτά το ξανακάνεις, ισόβια.

Γιατί τότε…

 

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΨΩΝΑΡΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: «∆ραχμάς δεν δίδω…»

 

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Ο καλός Θεούλης ενίοτε είναι χιουμορίστας.

Θυμάστε τον ακροβάτη νάρκισσο που είχαμε για υπουργό Οικονομικών όταν η κυβερνησάρα του Αλέξη έκλεισε τις τράπεζες και περιμένατε στην ουρά, με συνταξιούχους να κλαίνε και να λιποθυμούν, για να σηκώσετε ένα πενηντάρικο;

Θυμάστε όταν τον ρώτησε ξένη δημοσιογράφος εάν αυτός και η φραγκάτη μαντάμ του στήθηκαν κι αυτοί στην ουρά τι απάντησε με σηκωμένο φρύδι;

«Δεν το έχω κάνει. Η σύζυγός μου και εγώ πρέπει να είμαστε οι μόνοι Ελληνες που δεν το έχουν κάνει. Αισθάνομαι ότι θα ήταν ανάρμοστο για μένα να περιμένω στην ουρά του ΑΤΜ».

Για μας, τους γονείς μας, για τους ηλικιωμένους συνταξιούχους δεν ήταν ανάρμοστο αλλά, προς Θεού, η αριστερά της σαμπάνιας, όταν ξεσκίζει τον λαό, δεν μπορεί να συμφύρεται μαζί του.

Το Σάββατο 27 Ιουνίου 2015, την ημέρα που ο ρεμπραντισμένος χαβαλές Αλέξης αμόλησε το διάγγελμα-μπλόφα, ήμουν για την αποφοίτηση της μεγάλης μου κόρης στην Αγγλία, γύριζα στην Αθήνα την Κυριακή και περίμενα τη μικρή μου κόρη από Γερμανία, όμως αναγκάστηκε να μπει στο νοσοκομείο διότι η σκωληκοειδής υπόφαση αποφάσισε σχεδόν να κλατάρει. Επειγόντως στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λειψίας, αλλά με ελάχιστα χρήματα, αφού είχε το εισιτήριό της και πετούσε την επόμενη μέρα για Αθήνα.

Εγώ στην Αγγλία, γύρισα, την άλλη μέρα οι τράπεζες κλειστές, δεν μπορούσα να της στείλω χρήματα, ευτυχώς όλα πήγαν καλά, αλλά εάν πετύχαινα εκείνη τη Δευτέρα την πριμαντόνα του Τσίπρα και ακόμη περισσότερο μετά την πολιτικά άθλια απάντησή του στη δημοσιογράφο περί «ανάρμοστου», σήμερα θα ήμουν στην Δ ́ στον Κορυδαλλό να προαυλίζομαι.

Απίθανα όσα συνέβησαν, θα τα λέμε στα εγγόνια μας, θα βλέπουν τις φάτσες των υπευθύνων και δεν θα το πιστεύουν, όμως ο χιουμορίστας Παντοδύναμος ή κάποια άλλη συμπαντική δύναμη αποφάσισε να κεράσει τον μιλόρδο της αριστερίλας λίγο από το δικό του κρασί.

Το ΜέΡΑ25, κόμμα με απόψεις για μελέτη από την έδρα Ψυχιατρικής του ΕΚΠΑ, έχει λογαριασμό εις τας Βρυξέλλας, όπου μάζευε λεφτά από τους διάφορους αριστερούληδες που έχουν πάρει σασί, για να κάνει ο ακροβάτης αρχηγός του τον αγώνα για τον έτσι στον δρόμο που χάραξε ο τέτοιος. Ε, λοιπόν, τους κλείσανε τον λογαριασμό και βγήκε ο μη μου άπτου, που δεν μπορεί να συμφύρεται με την πλέμπα μπροστά στα ΑΤΜ, και κλαψουρίζει.

Ο Θεός έχει χιούμορ, η τράπεζα όχι, διότι αν είχε, θα του έλεγε πως μπορεί να παίρνει 50 ευρώ την ημέρα αφού θα περιμένει στην ουρά του ΑΤΜ. Επειδή όμως είναι σκληροί και ανάλγητοι καπιταλιστές, συνάδελφοι της Δανάης δηλαδή αλλά όχι ψυχοπονιάρηδες σαν αυτήν, δεν του δίνουν ούτε το πενηντάευρο που παίρναμε οι πλεμπαίοι όταν οι συριζαίοι παίξανε τη χώρα στο μπαρμπούτι και φέρανε ντόρτια.

Εγώ όμως δεν τα γράφω αυτά για να χοροπηδήξουμε πάνω στην κοιλιά του Γιάνη με το ένα νι και τον μπλοκαρισμένο λογαριασμό.

Είμεθα Χριστιανοί Ορθόδοξοι, ελεήμονες και πρέπει να συγχωρούμε.

Γι’ αυτό λοιπόν κάνω το πρώτο βήμα.

Ο Μίμης Φωτόπουλος ήτο τζόρας και ανελέητος όταν έλεγε «Δραχμάς δεν δίδω…».

Εγώ όμως δίδω στο ΜέΡΑ25 ένα πενηντάδραχμο και ένα τάπερ μπάμιες με μια φέτα ξερό ψωμί από το Κριεκούκι.

Κάντε κι εσείς, αδέρφια, τα κουμάντα σας, διότι η ελεημοσύνη θα σας ανοίξει την πόρτα της Αιώνιας Ζωής. Δώστε κι εσείς, ανοίξτε την καρδιά σας και το συρτάρι σας, δώστε δραχμές, αλβανικά λεκ, πέσος με τη μάπα του Τσάβεζ, κάνα τάπερ φακές, καθ’ όπερ είναι δύσκολα τα πράγματα, η σαμπάνια ζεστάθηκε, το φουά γκρα χάλασε και οι πιλάτες ανοίγουν την όρεξη, και πεινούν οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες, που δέχονται επίθεση από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο.

Δώστε κάτι, ρε τσίπηδες, λυπηθείτε τον άνθρωπο. Τι θέτε; Να πάει να στηθεί στην ουρά και να κολλήσει τίποτα από την πλέμπα;

Θα είναι μάταιο, άλλωστε και το μηχάνημα θα του βγάλει ένα φλαμανδικό φάσκελο.

Ασ’ τα διάλα, όταν είδα το λυπημένο βλέμμα του, σαν κουταβάκι που το παρατήσανε στην εθνική σε κλειστό βενζινάδικο, συγκινήθηκα.

Υπάρχει όμως κι άλλη λύση.

Να κάνουν …

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΙΣΛΑΜΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Εκλογές ΗΠΑ, ισλαμικός εισοδισμός

 

Image

Του ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Ο Αμπντούλ Αλ Σαγιέντ είναι ένας χαρισματικός ισλαμιστής λύκος, που εξελέγη στη Γερουσία των ΗΠΑ εκπροσωπώντας την πολιτεία του Μίσιγκαν. Ο πρώτος μουσουλμάνος που βάζει πόδι στο κορυφαίο νομοθετικό όργανο των ΗΠΑ.

Σκληρός αντισημίτης, έχει δεσμούς με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, αρνήθηκε να τους καταδικάσει ευθέως, με αμφίσημες δηλώσεις ακόμη και οργανώσεις που επέχαιραν για τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου. Αλλωστε κατάγεται από την Αίγυπτο, την κοιτίδα της οργάνωσης.

Είναι πνευματικά, ιδεολογικά και πολιτικά συγγενής με τον Ερντογάν και το καθεστώς του, τη Χαμάς και άλλες τέτοιες οργανώσεις, εχθρούς του Εθνους μας, εχθρούς της Χριστιανοσύνης, όλου του πολιτισμένου κόσμου.

Είναι ένας ευφυής λύκος, που δεν κάνει καν τον κόπο να σκεπάζει το ρύγχος του με τους κυνόδοντες με την προβιά του προβάτου.

Υπάρχουν και άλλοι σαν αυτόν σε διάφορες θέσεις, όπως στο Κογκρέσο η διαβόητη Ιλχάν Ομάρ, εκπρόσωπος της Μινεσότα, έκδηλα σκληρό Ισλάμ, που τώρα όμως έχει περιπέτειες με τον νόμο, με κατηγορίες πως έκανε απάτη έναντι των Αρχών, αλλάζοντας την ηλικία της, ώστε να εμφανιστεί ψευδώς ως ανήλικη και να πάρει νόμιμη παραμονή και πως μετά παντρεύτηκε τον… αδερφό της για να διαπράξει κι αυτός με τη σειρά του με συναυτουργία της μεταναστευτική απάτη. Κινδυνεύει να εκπέσει του αξιώματος, να φυλακιστεί και να απελαθεί.

Αυτό που εξελίσσεται μπροστά μας είναι ξεκάθαρα ισλαμικός εισοδισμός στις δομές εξουσίας της δυτικής υπερδύναμης. Δεν θα ήταν εφικτός χωρίς καταριανό χρήμα, τη σύμπραξη της αριστεράς, των liberals, όπως τους ονομάζουν στην Αμερική, οι οποίοι έχουν αναγάγει πλέον σε κέντρο της ιδεολογίας τους τη μάχη με άλλους ανεμόμυλους, αφού ο κομμουνιστικός παράδεισος ξεβρακώθηκε μέσα στη μιζέρια και στο αίμα.

Η «πατριαρχία», ο «ρατσισμός», η κυριαρχία του λευκού ανθρώπου, Χριστιανών και Εβραίων, η κατεδάφιση του πολιτισμού της Δύσης και η αναδόμηση της Ιστορίας της, των συμβόλων της, μαζί με καταστροφή του Ισραήλ και ολοκλήρωση του Ολοκαυτώματος. Υπάρχει φυσικά και το φαντασιακό ιδεολογικό περίχυμα, η «πράσινη μετάβαση», με αναπόδεικτες μπούρδες, που επιτάσσουν πολιτικές που μπορεί να διαλύσουν την οικονομία, και κράχτες όπως η «μάχη κατά των μεγάλων εταιριών», «φτηνή στέγη και δωρεάν ιατρική περίθαλψη για όλους» κ.λπ.

 

Στρατευμένος σύμμαχος των ισλαμιστών λύκων, που οργανωμένα διεισδύουν στις αμερικανικές δομές εξουσίας, είναι οι κοινότητες των μαύρων, ενισχυμένες με ορδές Αφρικανών και Αράβων μουσουλμάνων που έχουν μεταναστεύσει παράνομα ή νόμιμα στη χώρα.

Από τη δεκαετία του 1960 οι μαύροι Χριστιανοί εξωμότες που ασπάζονται το Ισλάμ ήταν ήδη μια πολιτική αντίδραση – μόδα απέναντι στην κυριαρχία των WASP (White Anglosaxon Protestants) που ήταν οι ιδρυτές και ηγέτιδα τάξη των ΗΠΑ, με κεντρική οργάνωση το Nation of Islam, του αμφιλεγόμενου Λούις Φάρακαν. Ο Κάσιους Κλέι έγινε Μοχάμεντ Αλι. Ο Malcolm Χ εντάχθηκε αρχικά στο Nation of Islam και αφού πήγε χατζής (προσκυνητής) στη Μέκκα στρατεύτηκε στο σκληρό παραδοσιακό σουνιτικό Ισλάμ, δηλαδή έγινε… Τούρκος.

Στον καλλιτεχνικό και αθλητικό χώρο θα εκπλαγείτε πόσοι είναι αυτοί που έγιναν μουσουλμάνοι και δεν το ξέρετε διότι δεν άλλαξαν όλοι τα ονόματα τους, όπως ο πρωτοπυγμάχος Μάικ Τάισον, που προσηλυτίστηκε στην φυλακή, εκτίοντας ποινή για βιασμό και ο γνωστός κωμικός Ντέιβ Σαπέλ, που ασπάστηκε κι αυτός το Ισλάμ, ο ράπερ και ηθοποιός Ice Cube, ο Shea Jackson, το πρώην μέλος του Κογκρέσου και νυν γενικός εισαγγελέας της Μινεσότα Keath Ellison, ενώ ο γνωστός σταρ του ΝΒΑ Kareem Abdul Jabbar κάποτε ήταν Lew Alcindor κ.ά.

Ολοι επώνυμοι μαύροι, καταγόμενοι από χριστιανικές οικογένειες, υιοθέτησαν το Ισλάμ ως αντίδραση και αποτελούν κράχτες και για άλλους υποψήφιους προσήλυτους, τον Δούρειο Ιππο κατά των ΗΠΑ και κατ’ επέκταση όλης της Δύσης με συνεργό την αριστερά και εν προκειμένω το πάλαι ποτέ Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ.

Θα χρειαστεί μια ισχυρή, σταθερή και στιβαρή προσωπικότητα για να αγωνιστεί με επιτυχία κατά αυτής της εξαπλούμενης γάγγραινας, πίσω από την οποία είναι ο πακτωλός κεφαλαίων του Κατάρ και όχι μόνο. Μια προσωπικότητα χωρίς το απρόβλεπτο και την αστάθεια του Τραμπ, με ιδεολογικό βάθος, συγκρότηση και αφοσίωση σε όσα απαρτίζουν τον σκληρό πυρήνα των αξιών της Δύσης και της συγκρότησης των ΗΠΑ: Ελλάδα, Ρώμη, Ιουδαιοχριστιανικός πολιτισμός.

Και αυτή τη στιγμή η ισχυρότερη και πιο ικανή τέτοια ηγετική μορφή είναι ο Μάρκο Ρούμπιο.

Μερικοί αισθάνονται πως η ισλαμική διείσδυση στις ΗΠΑ δεν μας αφορά, πως είναι κάτι μακρινό. Εδώ μερικοί αντιμετωπίζουν με αδιαφορία ακόμη και όσα συμβαίνουν σε ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ολλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, με μεγάλες ισλαμικές κοινότητες, ριζοσπαστικοποιημένες και πρόσφατες εκτεταμένες ταραχές.

 

Υπάρχουν και άλλοι, η καθ΄ ημάς παρδαλή αριστερίλα που εκστασιάζονται από την άνοδο ισλαμιστών στην καρδιά της αμερικανικής υπερδύναμης και μέσα στην Ευρώπη, διότι στο διαταραγμένο μυαλό τους νομίζουν πως οι ισλαμιστές θα τους κάνουν τη βρόμικη και επικίνδυνη δουλειά, πως θα είναι η μαχητική πρωτοπορία της κατεδάφισης του ιμπεριαλισμού, του καπιταλισμού, του Χριστιανισμού και όλων όσα συγκροτούν την εθνική ταυτότητα και το κοινωνικό καθεστώς των Πατρίδων μας. Και μετά θα έρθουν αυτοί, οι σοφοί, ανθρωπιστές κ.λπ., να αναλάβουν το κουμάντο. Ούτε ο μπάφος δεν προκαλεί τέτοιες ψευδαισθήσεις.

Εάν τα κατάφερναν, τα πρώτα κεφάλια που θα κόβονταν θα είναι τα δικά τους και όσοι από αυτούς/ές, σύμμαχοι των ισλαμιστών, ανήκουν στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα θα μάθαιναν εμπειρικά την ισχύ του Νόμου της Βαρύτητας, καθώς οι αλλαχουακμπάρηδες πρώην σύντροφοι θα τους πέταγαν από τις ταράτσες.

Στην Ελλάδα είναι ακόμη μακριά το ενδεχόμενο τέτοιου ισλαμικού εισοδισμού. Κάτι επίορκους βουλευτές από τη Θράκη τούς κουμαντάρουμε. Δεν υπάρχει η κρίσιμη μάζα, ακόμη. Και πρέπει να φροντίσουμε να μην υπάρξει, φυλάγοντας ως κέρβεροι τα σύνορά μας, απελαύνοντας και όσους ήρθαν ήδη παράνομα.

Ο,τι κι αν φορούν, όπως κι αν μιλούν, εμείς ξέρουμε τι σημαίνει σουνίτες. Μας κόστισε αιώνες, εκατόμβες θυμάτων και ποταμούς αίματος αυτή η γνώση. Δεν είμαστε χαζοχαρούμενοι liberals στη Μινεσότα ούτε ημίτρελες υστερικές με μπλε μαλλιά και χαλκά στη μύτη στο Μίσιγκαν ούτε αυτοκτονικοί Δημοκρατικοί στη Νέα Υόρκη.

Οσο θα διεισδύουν και θα δυναμώνουν, θα ξεδιπλώνουν τη σκληρή ισλαμική αντζέντα τους και αυτό πιστεύω θα προκαλέσει μια αντισυσπείρωση και κινητοποίηση του ενστίκτου επιβίωσης των Αμερικανών, οι οποίοι είναι σκληροτράχηλο Εθνος, και με σοβαρή ηγεσία θα αντιδράσουν συντριπτικά. Και μας αφορά, διότι, εάν στο βάθος του μέλλοντος χρόνου οι ισλαμιστές αλώσουν τις ΗΠΑ θα είναι …

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΓΥΦΤΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η «πολιτική ορθότητα» σκοτώνει

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Τι είναι αυτοί που μπούκαραν στο νεοκλασικό στην Πλάκα, έκοψαν τον χαλκοσωλήνα του φυσικού αερίου για να τον βουτήξουν, προκαλώντας διαρροή αερίου και τη φοβερή έκρηξη που σκότωσε έξι ανθρώπους, τουτέστιν φονιάδες με τουλάχιστον ενδεχόμενο δόλο;

Μάθαμε πόσες δεκάδες φορές έχουν απασχολήσει, κοινώς τους έχουν μπουζουριάσει, για κλοπές μετάλλων, ληστείες, ναρκωτικά, σωματικές βλάβες, αλλά τι ράτσα είναι;

Αβορίγινες, Μαορί, Οτεντότοι, Σάμι;

Μην είναι Βουσμάνοι, Βάσκοι, Γιακούτιοι;

«Κλέφτες χαλκού», διαβάζω.

Πείτε το, μη φοβάστε, Γύφτοι. Δεν δαγκώνει η αλήθεια, μη φοβάστε την πραγματικότητα.

Υπάρχουν Γύφτοι μορφωμένοι, λίγοι, αλλά υπάρχουν. Υπάρχουν με καλές και νόμιμες δουλειές, π.χ. στο λιανικό εμπόριο, που δεν λεηλατούν τη χώρα, δεν βγάζουν στο κλαρί της παρανομίας τα παιδιά τους, δεν τραμπουκίζουν δασκάλους για να πάρουν τη βεβαίωση για το επίδομα, δεν τραμπουκίζουν γιατρούς και νοσηλευτές.

Υπάρχουν Γύφτοι που ξέφυγαν από την υποκουλτούρα του περιθωρίου και της παραβατικότητας, όμως η συνολική πραγματικότητα, την οποία μας έτριψε στα μούτρα η έκρηξη στην Πλάκα, είναι αμείλικτη. Η φυλή τους υπερεκπροσωπείται στις κλοπές, ειδικά των μετάλλων είναι σχεδόν «μονοπώλιο».

Δεν το λέω εγώ, το λένε τα στοιχεία της Αστυνομίας για το έγκλημα και, αν έχετε αμφιβολία, πηγαίνετε στα ποινικά ακροατήρια, εκ του Συντάγματος είναι ελεύθερη η είσοδος, και θα δείτε τους Ρομά, όπως βάφτισε τους Γύφτους η «πολιτική ορθότητα», να κάνουν παρέλαση. Αν ξέρετε σωφρονιστικό υπάλληλο, ρωτήστε να σας πουν πόσοι από τους κρατούμενους είναι επίσης Ρομά/Γύφτοι. Υπερεκπροσωπούνται και κει.

Λοιπόν, καλά παίξαμε με τις λέξεις, το έχει χούι η αριστερίλα. Βαφτίζει τα προβλήματα αλλιώς, σαν να τα ξορκίζει, τα μπουκώνει αναλύσεις αγαπησιάρικες και επιδόματα, ενώ τα προβλήματα μόνο χειροτερεύουν. Στο υπουργείο Δικαιοσύνης είναι τρεις σοβαροί και εργατικοί άνθρωποι, ο Γιώργος Φλωρίδης, ο υφυπουργός του Γιάννης Μπούγας και ο γ. γραμματέας Πέλοψ Λάσκος με τους συνεργάτες τους.

 

Ο Ποινικός Κώδικας αυστηροποιήθηκε, είχε μαλλιάσει η γλώσσα μου, η ατιμωρησία των πλημμελημάτων τελείωσε, πλέον υπάρχει για ποινή άνω του έτους και εκτιτέα. Δεν μπορούν πλέον να έχουν εκατό δικογραφίες για κλοπές να τρέχουν, να παίρνουν αναστολές και, όταν χάσουν τις προϋποθέσεις της αναστολής λόγω ποινικού μητρώου, να κάνουν συγχωνεύσεις και να εξαγοράζουν τις ποινές με τη λεία νέων κλοπών ή εμπορίας ναρκωτικών κ.λπ.

Τιμωρούνται, επιτέλους. Ομως τα γεγονότα αποδεικνύουν πως πρέπει να κάνουμε και άλλα πράγματα.

Το είχα γράψει εδώ. Το ίδιο πρόβλημα είχαν και στη Γαλλία και είχαν μαζευτεί και από τη Ρουμανία ακόμη και λεηλατούσαν χαλκό. Τι έκαναν οι Γάλλοι; Κάνανε την πάπια, τους μπούκωσαν επιδόματα;

Οχι.

Αυτά που βουτάνε, προτομές, καντήλια και σταυρούς από νεκροταφεία, καπάκια υπονόμων και ομβρίων, για να σκοτωθούν κι άλλοι πέφτοντας στις τρύπες, ή καλώδια, ράγες, μετασχηματιστές της ΔΕΗ, τι τα κάνουν;

Τα πουλάνε σε μαντράδες.

Εφτιαξαν λοιπόν μητρώο όσων αγοράζουν σκραπ μέταλλα, απαγόρευσαν κάθε συναλλαγή τους με μετρητά, μόνο μέσω τράπεζας, υποχρεωτικά κάμερες στις επιχειρήσεις αυτές και μητρώο εισερχόμενων υλικών. Και φυσικά αυστηρός έλεγχος.

Εμείς εδώ ορθότατα αυστηροποιούμε τις ποινές, όμως πρέπει να χτυπήσουμε αυτούς που τα κονομάνε πιο χοντρά, τους μαντράδες που βάζουν τους λεηλάτες να αλωνίζουν τη χώρα ξηλώνοντας ό,τι βρουν μπροστά τους, αδιαφορώντας αν κάνουν ζημιά χιλιάδων ευρώ για να βγάλουν δυο κατοστάρικα, αν θα μείνουν ολόκληρα χωριά χωρίς ρεύμα, αν θα ξηλώσουν πομόνες, γονατίζοντας αγρότες ή αν θα πεθάνουν αθώοι άνθρωποι, κάτι το οποίο οι κακοποιοί αυτοί αποδέχονται και δεν τους νοιάζει.

Λοιπόν, ας το κάνουμε όπως η Γαλλία, να μην μπορούν να πουλήσουν τα κλοπιμαία, να ελέγχονται αυστηρά και οι μαντράδες – ηθικοί αυτουργοί και κλεπταποδόχοι και κυρίως να τους ταράξουμε στη νομιμότητα κόβοντας όλα τα ημίτρελα επιδόματα.

Δεν πας τα παιδιά σου σχολείο;

Φυλακή και τα παιδιά στην Πρόνοια, όχι επίδομα.

Τα χρησιμοποιείς για να κλέβουν και να μοιράζουν πρέζα;

Φυλακή και σ’ τα παίρνει η Πρόνοια.

Κυκλοφορείς ανασφάλιστος, χωρίς πινακίδες;

Φυλακή και κατάσχεση το αυτοκίνητο.

Σπάσιμο όλων των γκέτο, παντού. Να βλέπουν αστυφύλακα οι κακοποιοί και να παθαίνουν ακράτεια. Ετσι θα προστατευτούν και τα παιδιά τους, που δεν διάλεξαν πού θα γεννηθούν και από ποιους.

Η «πολιτική ορθότητα» τελικά σκοτώνει κιόλας, αδέρφια.

Υπάρχει βέβαια και η άλλη επιλογή, να τους αλλάξουμε πάλι όνομα, να τους μπουκώσουμε κι άλλα επιδόματα, να λογοκρίνουμε και να φυλακίζουμε όποιους λένε το αληθινό όνομά τους και τολμούν να φωνάζουν την αλήθεια, να λέμε πως φταίνε ο φασισμός, ο ιμπεριαλισμός, η πατριαρχία, το Ισραήλ κ.λπ. και, όταν ρίξουν και τους κίονες του Παρθενώνα για να πάρουν το μολύβι, ε, τότε…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΤΟΥΡΚΙΑ: «Ονειδος για τη συμμαχία»

 

Του ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ 

 Οσο κακό είναι να υποτιμάς τον αντίπαλο, άλλο τόσο κακό είναι να τον υπερτιμάς. 

Τα είπαμε πολλές φορές, οι Τούρκοι είναι σιγουρατζήδες.  

Διαπρέπουν απέναντι σε αμάχους, σε ομαδικούς βιασμούς, δολοφονίες αιχμαλώτων, στο πλιάτσικο και στην κτηνωδία.

Λίγα έθνη έχουν σκεφτεί τόσο διεστραμμένους τρόπους να βασανίζουν και δολοφονούν ανθρώπους. 

Εμείς, οι Αρμένιοι, οι Ασσύριοι και μετά οι Κούρδοι, που έκαναν κάποτε το λάθος να συμμαχήσουν μαζί τους, το έχουμε ζήσει στο πετσί μας. Το έζησαν και οι Αλαουίτες, οι Γιαζίντι, οι Δρούζοι και οι Χριστιανοί της Συρίας και του Ιράκ από τα ενεργούμενα των Τούρκων και τους ίδιους.

Διαπρέπουν απέναντι σε διχασμένους, ατάκτους, δεμένους πισθάγκωνα και προδομένους από τους συμμάχους τους αντιπάλους. Οι ίδιοι έχουν ένα φαντασιακό αφήγημα, πόσο δήθεν άγριοι, φοβεροί και γενναίοι στρατιώτες είναι. 

Ας δούμε όμως την αλήθεια από ένα επεισόδιο της πρόσφατης Ιστορίας, από τη συμμετοχή του τουρκικού εκστρατευτικού σώματος στην Κορέα, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, όπου συμμετείχε και το θρυλικό Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα.

Υπάρχει ένα εκπληκτικό ντοκιμαντέρ με συνεντεύξεις Αμερικανών βετεράνων. Αναζητήστε στο διαδίκτυο πληκτρολογώντας το μέρος του που έχει τίτλο «The Greeks in Korea».  

Θα σας έρθουν δάκρυα στα μάτια από όσα αφηγούνται οι ίδιοι οι Αμερικανοί για τους Ελληνες συμπολεμιστές τους, το απαράμιλλο ηθικό τους, την ασυναγώνιστη μαχητικότητά τους και ότι ήταν οι δεινότεροι και πιο ατρόμητοι μαχητές στον αγώνα σώμα με σώμα διά της λόγχης.

Ηταν τέτοια η φήμη τους, λένε οι Αμερικανοί, που, θα το δείτε με τα μάτια σας, οι Κινέζοι και οι Βορειοκορεάτες, όταν ήξεραν πως απέναντί τους ήταν οι Ελληνες, απέφευγαν τις επιθέσεις σε αυτόν τον τομέα, ενώ οι Αμερικανοί αισθάνονταν ασφαλέστεροι όταν ήξεραν πως είχαν στο πλευρό τους τα παλικάρια μας.

Ας δούμε όμως τι έκαναν οι Τούρκοι στην Κορέα, γεγονός που τους κάνει να σεληνιάζονται από ντροπή και θυμό. Τρία ατιμωτικά γεγονότα τους κάνουν… Τούρκους.  

Το ένα είναι η ηλίθια επίθεση από την αεροπορία τους σε δικά τους αντιτορπιλικά το 1974, με αποτέλεσμα να στείλουν στον πάτο της θάλασσας το Α/Π «Κοτζάτεπε» μαζί με εκατοντάδες Τούρκους και να προκαλέσουν τρομερές ζημιές σε άλλα δύο δικά τους πλοία, ενώ οι πιλότοι, ακούγοντας τον Τούρκο ασυρματιστή του βαλλόμενου δικού τους πλοίου να τους εκλιπαρεί, έλεγαν μεταξύ τους και καταγραφόταν από τον πύργο ελέγχου «Κοίτα τι ωραία μιλάει τα τουρκικά ο γκιαούρης». 

Το δεύτερο γεγονός είναι τουρκική φρεγάτα που σε μεγάλη νατοϊκή άσκηση… χάθηκε, ακολουθώντας τη θρυλική παράδοση έλλειψης ναυτοσύνης, το «Μάλτα γιοκ».

Το τρίτο γεγονός είναι το ακόλουθο. Στις 26 Νοεμβρίου 1950, κατά τη διάρκεια της μάχης του Wawon, η 1η Τουρκική Ταξιαρχία, υπό την διοίκηση του ταξίαρχου Ταχσίν Γιαζιτσί, επιτέθηκε κατά λάθος σε υποχωρούσες φίλιες δυνάμεις της 6ης και της 7ης Μεραρχίας Πεζικού του Νοτιοκορεατικού Στρατού, που είχαν ήδη χτυπηθεί άσχημα από τον εχθρό. Σκότωσαν δεκάδες Νοτιοκορεάτες και συνέλαβαν εκατοντάδες αιχμαλώτους, μέχρι να ανακαλύψουν πως ήταν… σύμμαχοι, αυτοί τους οποίους είχαν έρθει να βοηθήσουν.

Εχασαν βέβαια κι αυτοί 14 Μεμέτια, ενώ μέχρι να αποκαλυφθεί η τεράστια ατιμωτική γκάφα δεν θέλετε να μάθετε πώς φέρθηκαν στους Νοτιοκορεάτες αιχμαλώτους μέχρι να πουν «ουπς, λάθος». 

Οι Τούρκοι είχαν φτάσει με φανφάρες στην Κορέα και οι Αμερικανοί ανταποκριτές τούς παρουσίαζαν ως φοβερούς και τρομερούς, και στην αρχή παρουσίασαν και τις πρώτες πληροφορίες για τη μάχη ως ανδραγάθημα των Τούρκων, μέχρι να έρθουν τα συχαρίκια της πραγματικότητας .

Μάλιστα, ο γνωστός Γάλλος ιστορικός και δημοσιογράφος Ρεϊμόν Ντε Καρτιέ στη «Μεταπολεμική Παγκόσμια Ιστορία» του περιέγραψε το γεγονός με έντονη ειρωνεία, σημειώνοντας πως οι αμερικανικές εφημερίδες πανηγύριζαν για το «μακελειό» και τους εκατοντάδες αιχμαλώτους των Τούρκων, μέχρι να συνειδητοποιήσουν πως οι «εχθροί» ήταν φίλιες δυνάμεις Νοτιοκορεατών.

Το περιστατικό προκάλεσε έντονη αμηχανία στη Διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών (UN Command) και οι αμερικανικές στρατιωτικές αναφορές και ανταποκρίσεις της εποχής χαρακτήρισαν την πράξη των Τούρκων «disgrace for the Alliance» (όνειδος για τη Συμμαχία). Βασικές αιτίες, πλην την μπουνταλοσύνη, ήταν πως οι Τούρκοι και ο διοικητής τους, ο Γιαζιτσί, που είχαν φτάσει πριν λίγες μέρες στην Κορέα, δεν μιλούσαν γρυ αγγλικά, από κορεατικά επίσης γρυ, και έτσι υπήρξε πλήρης ασυνεννοησία με τους Αμερικανούς και τις διαταγές. Ε, είδαν σχιστομάτηδες ταλαιπωρημένους να υποχωρούν και τους πετσόκοψαν πισώπλατα, εύκολος, παραδοσιακός τουρκικός τρόπος.

Οταν συνάντησαν τους αληθινούς εχθρούς, οι Κινέζοι τούς μακέλεψαν και πολλά Μεμέτια πήγαν για λασπωμένο πιλάφι και 62 γριές τρανς. Υπάρχει και φωτογραφία Τούρκων αιχμαλώτων στα χέρια του Λαϊκού Στρατού. Για το γεγονός της τουρκικής ξεφτίλας είχε γράψει και ένα ωραίο άρθρο στο «Αρδην» ο Αντώνης Βενέτης το 2020, αναζητήστε το, αλλά και στον πρόσφατο σινοτουρκικό «πόλεμο» στο X οι Κινέζοι χρήστες, που κογιονάρουν ευφυώς και κατά ριπάς τους ανόητους και υπερφίαλους Μεμέτηδες, τους το έτριψαν στα μούτρα.

Αυτά τα νέα της Αλεξάνδρας ή μάλλον της Αϊσέ, και είπαμε, να μην τους υποτιμάμε, αλλά, όταν κομπάζουν, να...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πιθηκάνθρωποι και Δημοκρατία

 

Image 

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Η χυδαιότητα, η σκύλευση νεκρών και η προσβολή των ζώντων, ο εκφοβισμός προς δικαστές, εισαγγελείς, με τραμπούκικη συμπεριφορά, από υποτιθέμενους συλλειτουργούς της Δικαιοσύνης, του τύπου «ή υποτάσσεσαι στην ατζέντα μου της εργαλειοποίησης υποθέσεων για πολιτικά και οικονομικά οφέλη ή θα μπλέξεις μαζί μου άσχημα», η παντελής έλλειψη οποιασδήποτε αναστολής είναι ένα καθημερινό φαινόμενο μιας φωνασκούσας μειοψηφίας.

Λερώνει όμως όλη την κοινωνία και την πολιτική ζωή.

Δράστες, οι συνήθεις ύποπτοι της αριστερίλας και οι λαθρεπιβάτες του πατριωτισμού, κάποιοι μέχρι το μεδούλι και ιερόσυλοι τυμβωρύχοι.

Είναι πλέον βασικό χαρακτηριστικό των καιρών.

Διότι το τέμπο, επικοινωνιακά, δεν το δίνει το φυσιολογικό, η κανονικότητα των πολλών ανθρώπων.

Το δίνει η μειοψηφία των πιθηκανθρώπων με το βρόμικο μάτι, ένα υβρίδιο κτήνους και ανθρώπου, όπου επικρατεί το κτήνος, χωρίς αρχές, χωρίς αξιακό πλαίσιο, μόνο βουλιμία για χρήμα, δημοσιότητα και εξουσία, από νάρκισσους, που έχουν και ένα άλλο χαρακτηριστικό: ψυχική σκληρότητα, έλλειψη ανθρωπιάς, συμπόνιας και ντροπής.

Δεν έχουμε έλλειμμα ελευθερίας αλλά περίσσευμα ασυδοσίας.

Κάποτε ήταν ριψοκίνδυνη η έκφραση γνώμης, αλλά υπήρχε και μια συλλογική αιδημοσύνη.

Η χυδαιότητα στον δημόσιο λόγο, η αδίστακτη σκύλευση νεκρών και η βάναυση προσβολή του αξιακού πλαισίου του Ελληνικού Τρόπου σε καθιστούσαν καταγέλαστο και κοινωνικό – πολιτικό απόβλητο, ξένο σώμα σε ένα Εθνος που πορεύτηκε αιώνες με το ηρωικό πρότυπο και τη φιλοτιμία.

Σε ένα μεγάλο ποσοστό αυτός ο τρόπος είναι κατόρθωμα της αριστερίλας, της πραγματικότητας και όχι μόνο της θεωρίας του αριστερού άκρου του ολοκληρωτισμού. Αυτή η μολυσματικά μειοψηφία έχει εισαγάγει την ιδιοτελή χυδαιότητά της παντού, Στην Παιδεία, στην υγεία, στην πολιτική, στον συνδικαλισμό, στις τέχνες, στα εθνικά θέματα, στη δημοσιογραφία, σε όλο τον δημόσιο λόγο.

Είναι ένα manual που δουλεύει και εφαρμόζεται παντού με τον ίδιο τρόπο, με εργαλεία το μίσος, τον κοινωνικό φθόνο, την εκμετάλλευση των δημοκρατικών θεσμών εναντίον της ιδίας της Δημοκρατίας και της Πατρίδας. Στόχος είναι τα στενά κομματικά κέρδη και η επιβολή των ιδεών των Αποστόλων του Μαρασμού με κάθε μέσο και κάθε κόστος.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που τους ακούσατε να ζητούν συγγνώμη, να παραδέχονται λάθη, να συναινούν σε κάτι για χάρη του εθνικού συμφέροντος, του καλού όλης της κοινωνίας;

Πότε τους ακούσατε, σε οποιαδήποτε έκφανση της παρδαλής ύπαρξής τους, από σταλινικοί, ως «αντιεξουσιαστές» να αναγνωρίζουν δίκιο στην Κεντροδεξιά σε ένα, μόνο ένα, όχι σε δύο, σε ένα και μόνο θέμα;

Ποτέ;

Οταν ρίξει μαύρο χιόνι και ξημερώσει ο ήλιος από τη Δύση, τότε θα ακούσετε την αριστερά να ευθυγραμμίζεται με το εθνικό συμφέρον, να δίνει κοινωνική συναίνεση, να υποτάσσει το στενό κομματικό συμφέρον στο αληθινό λαϊκό εθνικό συμφέρον.

Κι επειδή είναι μάταιο να τους απευθύνουμε παραινέσεις που εκλαμβάνουν μόνο ως αδυναμία, ένα είναι το καθήκον:

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Προσκύνημα Ρούμπιο στην πνευματική κοιτίδα της Δύσης

https://www.dimokratia.gr/wp-content/uploads/2026/10/rubio08106111.jpg

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ 

Ο Μάρκο Ρούμπιο είναι πρώτης κλάσης υλικό παγκόσμιου ηγέτη, χωρίς την αστάθεια και επικινδυνότητα που έχει μερικές φορές η προσέγγιση του Ντόναλντ Τραμπ. Οπως οι Γράκχοι, «κατάγεται από τον εαυτό του», είναι ένας μορφωμένος αυτοδημιούργητος ηγέτης, όχι προϊόν νεποτισμού, από μια λαϊκή οικογένεια μεταναστών πρώτης γενιάς, από τη χειμαζόμενη από τον κομμουνισμό Κούβα.

Είναι ζωντανή απόδειξη του Αμερικανικού Ονείρου, το οποίο, σε πείσμα της αριστερής προπαγάνδας, υπάρχει.

Η προχθεσινή, συγκλονιστική ομιλία του στην Πνύκα δεν ήταν μια κούφια φιλοφρόνηση. Ηταν προσκύνημα ενός σπουδαίου τέκνου του Δυτικού Πολιτισμού στην κοιτίδα του.

Ο επικεφαλής του State Depasrtment ανήκει σε αυτή την αληθινή αμερικανική ελίτ στην οποία βασική προϋπόθεση για να ανήκεις ήταν η γνώση της Αρχαίας Ελλάδας και Ρώμης. Αναζητήστε την ομιλία του Λίνκολν στο Εθνικό Στρατιωτικό Νεκροταφείο στο Γκέτισμπεργκ στις 19/11/1863. Η ηχώ του «Επιταφίου» του Περικλέους είναι ζωντανή σε κάθε λέξη, όπως στα κείμενα των Ιδρυτών Πατέρων των ΗΠΑ.

Πριν από χρόνια διάβασα ένα βιβλίο για τον Τζεμπ Στιούαρτ, τον νεαρό Στρατηγό του Ιππικού της Συνομοσπονδίας του Νότου.

Περιείχε επιστολές που είχε ανταλλάξει με τον πατέρα του, γεμάτες με αναφορές στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία και Ιστορία. Αυτή η πολιτισμική, φιλοσοφική και ηθική βάση των ΗΠΑ είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα για μας, όταν έρχεται να συναντηθεί με κοινά γεωπολιτικά, οικονομικά – ενεργειακά συμφέροντα του Ελληνισμού με την Αμερική.

Είμαστε οικείος τόπος, η πνευματική Πατρίδα της ελίτ της υπερδύναμης και του αξιακού συστήματός της, αλλά ταυτόχρονα και ένας αξιόπιστος σύμμαχος με 1.000 κοινά συμφέροντα. Γι’ αυτό πάντα θα λέω πως ο αντιαμερικανισμός, ξενοκίνητος από το Σοβιετικό μπλοκ, με πρόθυμους ηλίθιους προδότες την ελληνόφωνη αριστερά, έβλαψε σοβαρά τα εθνικά συμφέροντα.

Κοπιάσαμε πολύ, π.χ., στο Κυπριακό για να στείλουμε τις ΗΠΑ για μια περίοδο στην αγκαλιά των Τούρκων, με τα «ανδραγαθήματα» των Μακαρίου και Ανδρέα Παπανδρέου και την απόρριψη του Σχεδίου Ατσεσον. Για τους Αμερικανούς εύκολα θα είμαστε η πρώτη επιλογή, λόγω πνευματικής – ηθικής συγγένειας, λόγω της αξιοπιστίας και σταθερότητάς μας, των κοινών συμφερόντων και με το Ισραήλ, της στάσης μας έναντι των ΗΠΑ και του Εβραϊκού κράτους σε δύσκολες στιγμές και φυσικά λόγω της ιταμής, αντιδυτικής, αντισημιτικής και ύπουλης στάσης των Τούρκων κατ’ επανάληψη, όταν πρόδωσαν και τις ΗΠΑ και το Τελ Αβίβ, ενώ ήταν προνομιακός σύμμαχός τους.

Οι λεκτικές φιλοφρονήσεις Τραμπ προς τον Ερντογάν μοιάζουν πλέον με καθαρό δούλεμα, αφού στον πραγματικό κόσμο δεν έχει πάρει τίποτα, ενώ η Ελλάδα παίρνει ένα ένα τα πάντα: F-16 Viper, F-35, συν κοινές πολιτικές ασφάλειας, ενέργειας, κάθετο άξονα κ.ά.

Δεν συμβαίνει γιατί έχουμε ωραία μάτια, ούτε μόνο γιατί είμαστε πνευματικό λίκνο της Αμερικάνικης Δημοκρατίας. Συμβαίνει γιατί είμαστε σταθεροί αξιόπιστοι, δεν πουλήσαμε τις ΗΠΑ όταν μάχονταν, στηρίξαμε το Ισραήλ και συμμαχήσαμε μαζί του, ενώ δεν ήμασταν τζαμπατζήδες στο ΝΑΤΟ, σε αντίθεση με τους περισσότερους άλλους συμμάχους.

Πάντοτε ξοδεύαμε ποσοστιαία για τις Ενοπλες Δυνάμεις μας περισσότερα από τους άλλους λόγω της τουρκικής απειλής. Είναι επομένως μεγάλη η ιστορική ευκαιρία, την οποία θα ήμασταν ασυγχώρητοι αν τη χάναμε. Το χωράφι των Ελληνοαμερικανικών σχέσεων είναι βαθύ, γόνιμο και πρόσφορο από ιδρύσεως του Ελληνικού Κράτους. Ελλάδα και Κύπρος είμαστε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, με πολλά κοινά συμφέροντα με την υπερδύναμη και το Ισραήλ.

Οφείλουμε, χωρίς τα λάθη του παρελθόντος, απομονώνοντας τις αντιαμερικανικές και αντισημιτικές φωνές των «τυφεκιοφόρων του εχθρού», να χτίσουμε τη ελληνοαμερικανική και ελληνοϊσραλινή συμμαχία στο βάθος του μέλλοντος χρόνου, έχοντας όλοι τεράστια οφέλη των συμφερόντων μας, σε μια περίοδο μεγάλων αναταράξεων και κινδύνων γύρω μας.

Και έχετε δει ποτέ τους Τούρκους τόσο νευρικούς και ανήσυχους;

Εχουν λόγο, πολλούς λόγους.

Και εμείς έχουμε ένα κύριο καθήκον, να κάνουμε όλους τους φόβους τους πραγματικότητα, αδιαφορώντας και απομονώνοντας τις φωνές των φιλοτζιχαντιστών, που μισούν τις ΗΠΑ και όλη τη Δύση, μισούν την ίδια τη γη που πατούν. Και το πιο σημαντικό είναι …

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: ∆εν θα χωράει η γη τους τάφους τους

Στιγμιότυπο από την στρατιωτική άσκηση

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Το κόμμα του πολέμου, αυτοί που μπορεί να κάνουν πιο πιθανή τη θερμή σύγκρουση με την Τουρκία, είναι οι πουρκουάδες, οι Απόστολοι του Μαρασμού, που αφενός υπονομεύουν το ηθικό του λαού, αμφισβητώντας τη διαχρονία του Ελληνισμού, τους ήρωες και τις αξίες του, και αφετέρου υπερβάλλουν για την τουρκική ισχύ, δικαιολογούν τον νεοοθωμανικό επεκτατισμό και βρίσκουν «δίκια» στις παράνομες και ιταμές διεκδικήσεις τους, πως «ε, τους κάναμε κι εμείς», εξομοιώνοντας την επαναστατική βία και εκδίκηση του καταπιεσμένου επί 400 χρόνια με τη συστηματική βαρβαρότητα του καταπιεστή.

Το είχε πει ωραία ο αείμνηστος Μιχάλης Χαραλαμπίδης: «Αλλο ο Κολοκοτρώνης και άλλο ο Ομέρ Βρυώνης».

Μιλάμε για κανονική Πέμπτη Φάλαγγα, που πλέον με τα κοινωνικά δίκτυα διασπείρει με μεγαλύτερη ευκολία το δηλητήριο της ηττοπάθειας.

Είναι αυτοί, αριστεροί και ψευτοδεξιοί, που λένε «οι Τούρκοι είναι πιο δυνατοί, θα ηττηθούμε, αν συγκρουστούμε, τι θέλετε, να κάνουμε πόλεμο; Καλύτερα να δώσουμε κάτι, να συμβιβαστούμε και να αποφύγουμε τον πόλεμο». Το είχε πει και το ψηλό παιδί από τη Μινεσότα, να δώσουμε μερικά μίλια γη κ.λπ. για να κοιμόμαστε ήσυχοι. Τι να τα κάνουμε άλλωστε τόσα νησιά, μοναχοφάηδες είμαστε;

Δεν το σχολιάζω όπως του αξίζει, γιατί πλέον είναι και ορφανός.

Γενικά, πάντως, όταν βλέπετε ισαποστάκηδες, ακούτε για συνεκμετάλλευση, το Αιγαίο να μας ενώσει κ.λπ., να τραβάτε το κλείστρο και να βάζετε το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Υποπτος όποιος θέλει κολεγιές με τους ληστές του Ερτογρούλ. Συνεταιρισμό με τον λύκο δεν κάνει ο πολιτισμένος άνθρωπος. Πάντως, η χατζηαβάτικη αυτή προσέγγιση έχει ψευδή προαπαιτούμενα.

Οχι, η Τουρκία δεν είναι πιο δυνατή, δεν θα νικήσει. Δεν πάει με το κιλό. Το πληθυσμιακό μέγεθος δεν καθορίζει την ισχύ. Εχουν μεγάλη πολεμική βιομηχανία, αλλά δεν έχουν Αεροπορία, όλα τα μαχητικά των Τούρκων υπολείπονται των δικών μας, είναι μια και δυο γενιές πίσω και, όταν έρθουν τα πρώτα F-35, η διαφορά θα είναι πολυβόλα με σφεντόνες. Ολα τα F-16 μας πλέον είναι Viper, οι Τούρκοι δεν έχουν ούτε ένα. Εχουμε 24 Rafale, οι Τούρκοι ούτε ένα. Ερχονται τα F-35. Οι Τούρκοι έφυγαν από το πρόγραμμα με κλοτσιές. Τα drones και οι υπό εξέλιξη πύραυλοι, π.χ. Tayfun, δεν μπορούν να υποκαταστήσουν μια κανονική αεροπορία. Το περιβόητο KAAN είναι ανύπαρκτο. Δύο πρωτότυπα έχουν και ακόμη δοκιμάζουν αν πετάνε ευθεία. Ακόμη ψάχνονται για κινητήρες κι αυτοί που τους δίνουν το καθιστούν υποδεέστερο από κάθε δικό μας μαχητικό. Οταν παραλίγο να φάνε τους ιρανικούς πυραύλους στο κεφάλι, τους έσωσε η αεράμυνα των αμερικανικών πλοίων, η αεράμυνα των Μεμέτηδων είναι ανύπαρκτη. Τα drones δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τα σύγχρονα μαχητικά. Μπορεί σε 30 ή 40 χρόνια, τώρα όχι.

Ορθά έχουν διαμηνύσει πως αν επιχειρήσουν κάτι, π.χ., κατάληψη κάποιου νησιού, η σύγκρουσή μας δεν θα είναι περιορισμένη τοπικά. Η αντεπίθεσή μας θα έχει στόχο όλες τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις που μας απειλούν και θα έχουν σύντομα αεροπορική υπεροχή.

Πιθανό να πατήσουν για λίγο αιφνιδιαστικά κάποιο νησί ή νησίδα. Εφεραν μια Ταξιαρχία Καταδρομών απέναντι από τη Σάμο, που κάνουν ωραίες παρελάσεις. Τις Ειδικές Δυνάμεις του Σάντα τις θυμάστε; Κι αυτοί παρήλαυναν ωραία. Μπορεί να αποπειραθούν κάτι. Μετά όμως δεν θα χωράει η γη τους τάφους τους.

Τα αεροπλάνα και τα πλοία που θα τους υποστηρίζουν θα γίνουν συντρίμμια και τα πλοία τους τεχνητοί ύφαλοι για τα ψάρια του Αιγαίου. Κι αυτά προτού εγκατασταθεί η «Ασπίδα του Αχιλλέα».

Οταν ολοκληρωθούν τα τρέχοντα εξοπλιστικά προγράμματα, ο τουρκικός επεκτατισμός καθίσταται αδύνατος, υπό μία βασική προϋπόθεση, που είναι η κορωνίδα της Αποτροπής: να εκπέμπουμε σταθερά και αποφασιστικά το μήνυμα πως, αν τολμήσουν, θα ανοίξουν οι Πύλες της Κόλασης, η απάντησή μας θα είναι πολλαπλάσια.

Οι σιγουρατζήδες Τούρκοι, εάν το θεωρούσαν εύκολο, θα το είχαν ήδη κάνει, με στόχο, έπειτα από ένα τοπικό επεισόδιο, μια μικρή νίκη γι’ αυτούς, να μας σύρουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την αναθεώρηση της Λωζάννης.

Πρέπει να είμαστε και είμαστε σαφείς: Ποτέ. Δεν υπάρχει περίπτωση. Ποτέ δεν τους έχω δει σε τέτοιο παραλήρημα κι αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα: φόβος.

Τα κόμματα που παρελαύνουν με ημιχιτλερικό βάδισμα δεν τον βρήκαν τον δρόμο για τη Μέκκα, ενώ και το Πακιστάν σφυρίζει κλέφτικα. Εκεί βέβαια δεν τους περιμένουν γυναικόπαιδα, να βιάσουν κορίτσια και γριές, αλλά ημίτρελοι οπλισμένοι Χούθι, που ρίχνουν και κανονικούς πυραύλους. Είναι αντίπαλοι που πυροβολούν πίσω. Πού είναι τα τρομερά τουρκικά drοnes να διαπρέψουν κατά των Χούθι;

Οι Σαουδάραβες αναγκάστηκαν να ζητήσουν βοήθεια από το… Ισραήλ, αφού το «Σουνιτικό ΝΑΤΟ» έγινε ανέκδοτο προτού καν στεγνώσει το μελάνι. Εμειναν μόνο οι μπαρούφες που διαβάζαμε.

Πιο πολλά έκαναν οι ελληνικοί Patriot για τη Σαουδική Αραβία παρά η Τουρκία, που έχει ανύπαρκτη δική της αεράμυνα. Τρύπια κυριολεκτικά.

Μην ακούτε λοιπόν τα αντηχεία των εχθρών μας. Πρέπει η άμυνα της χώρας να γίνει καθήκον και έγνοια όλων μας. Εχουμε, επιτέλους, γείρει την πλάστιγγα υπέρ μας. Η αντίσταση στον τουρκικό επεκτατισμό, η υπεράσπιση του Αιγαίου, της Θράκης, των Δωδεκανήσων, της Κύπρου, η απελευθέρωσή της, δεν έχουν κόμμα, δεν έχουν χρώμα.

Θυμίζω πάλι: