Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΡΑΣΣΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΡΑΣΣΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ και ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η κοκκινοσκουφίτσα και ο λύκος - Γιατί η Ελλάδα πρέπει να ΑΠΟΦΥΓΕΙ την προσφυγή στη Δικαιοσύνη για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα
Η όμορφη Αμάλ βγήκε από το μέγαρο
Μαξίμου σαν άλλη κοκκινοσκουφίτσα, με το καλαθάκι της γεμάτο ελιές, λάδι
και μέλι. Επειτα ανηφόρισε για το Μουσείο της Ακρόπολης, χαρίζοντας
χαμόγελα στους θαυμαστές της. Στο Μουσείο άπλωσε και το αβρό χεράκι της
και χάιδεψε δύο αγάλματα, χωρίς κάποιος να τολμήσει να της πει ότι αυτό
δεν συνηθίζεται στην πολιτισμένη Δύση.
Γύρω της περιφερόταν ανήσυχος ο παμπόνηρος ο λύκος (το αφεντικό
της), που καιροφυλακτεί εδώ και τρία χρόνια να κλείσει το ντιλ με την
ελληνική κυβέρνηση. Γιατί η δουλειά είναι μεγάλη, ιδίως αν «σπρώξει» την
υπόθεση στα δικαστήρια. Για την άρρωστη όμως και αδύναμη γιαγιά-Ελλάδα
το διακύβευμα είναι βαρύ και δεν θα έχει επιστροφή, αν η υπόθεση αυτή
χαθεί σε μια αίθουσα δικαστηρίου.
Ας δούμε όμως ποια είναι τα αγκάθια του ελληνικού αιτήματος
επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα διά της δικαστικής οδού:
Αρχικά, με
ποιο δίκαιο θα τα διεκδικήσουμε;
Με το αγγλικό δίκαιο, της χώρας που τα
κατέχει;
Με το ελληνικό δίκαιο, της χώρας προέλευσής τους;
Με το
τουρκικό, του κράτους κατοχής τους κατά την αφαίρεσή τους;
Με το
κοινοτικό δίκαιο, καθώς αποσπάσθηκαν από το έδαφος κράτους-μέλους της
Ε.Ε., ή με το διεθνές δίκαιο;
Το επόμενο ζήτημα που θα τεθεί είναι της κυριότητας του μνημείου
όταν εκλάπησαν (1800-1804):
Οι αντίδικοι θα ισχυριστούν πως τότε ήταν
δημόσια περιουσία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Κι εμείς θα απαντήσουμε
πως τελούσαμε υπό κατοχή και πως η δύναμη κατοχής όφειλε να σέβεται την
πολιτιστική κληρονομιά της κατεχόμενης χώρας και να μην επιτρέψει την
απόσπασή τους από το μνημείο, σύμφωνα με τις γενικές αρχές του διεθνούς
δικαίου.
Κι έπειτα θα αρχίσει η μεγάλη συζήτηση ποιος έδωσε την άδεια
στον Ελγιν να τα πάρει. Θα μπει στο μικροσκόπιο το περιβόητο φιρμάνι,
που δεν είναι ακριβώς φιρμάνι (διάταγμα), αλλά μια απλή επιστολή προς
τον φρούραρχο της Ακρόπολης να επιτρέπει την είσοδο των συνεργατών τού
Ελγιν να μπαίνουν στο χώρο χωρίς να πληρώνουν (5 λίρες ημερησίως), για
να βγάλουν εκμαγεία των Γλυπτών, να κάνουν ζωγραφικές αποτυπώσεις και
μια μικρή ανασκαφή πέριξ των θεμελίων του Παρθενώνα.
Εμείς έπειτα θα αμφισβητήσουμε τη γνησιότητα αυτού του εγγράφου
και η άλλη πλευρά θα μας προτρέψει να προσκομίσουμε το πρωτότυπο, το
γραμμένο στην τουρκική-αραβική γλώσσα της εποχής, το οποίο όμως ο Ελγιν
είχε δηλώσει πως «χάθηκε». Ετσι, θα δείξουμε την ιταλική μετάφραση του
συνεργάτη του Ελγιν, αιδεσιμότατου Hunt, στην οποία στηρίχθηκε και το
βρετανικό Κοινοβούλιο για να αποδεχθεί τη νόμιμη κυριότητα της συλλογής.
Εμείς τότε θα μιλήσουμε για «μπαξίσια» και «λαδώματα» προς την τουρκική
φρουρά κι εκείνοι θα πουν πως ο Ελγιν τα αγόρασε, αντί 74.240 λιρών (με
σημερινές τιμές, 4 εκατ. δολάρια), όσο του κόστισε η απόσπαση και
μεταφορά τους.
Τελευταία, θα τεθούν τα θέματα της παραγραφής του αδικήματος
έπειτα από παρέλευση 200 χρόνων, όπως και της χρησικτησίας.
Ετικέτες
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ,
ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ,
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ,
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ,
ΜΝΗΜΕΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ,
ΡΑΣΣΙΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Φίλος τον φίλον
Από τη ΝΙΝΕΤΤΑ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ
ninettakontraru@gmail.com
Τελευταίοι Χαιρετισμοί σήμερα και
οι πασχαλιές προβάλλουν φορτωμένες με τα μοβ μεθυστικά αρώματά τους. Κι
εσύ ακολουθείς τα βήματά σου χωρίς προορισμό και συλλαμβάνεις τον εαυτό
σου να κοντοστέκεται έκθαμβος εμπρός στη φαντασία που στολίζει υπέροχα
τις φετινές λαμπάδες.
Τις αγγίζεις ψάχνοντας για την τιμή αν και δεν έχεις πού να τις
χαρίσεις. Αυτή την ώρα τη γεμάτη προσμονή για τη γιορτή και την
Ανάσταση, χτυπά σαν ηλεκτρική εκκένωση το κινητό κι αρχίζεις να
διαβάζεις στην οθόνη εκείνο το διάλογο που ακούστηκε από το βήμα της
Βουλής κι απλώθηκε διά μιας όπου ζουν εξόριστοι οι Ελληνες δεμένοι ακόμη
με την πατρίδα.
«Πες μου πως είναι πρωταπριλιάτικο ψέμα...» φωνάζει
οργισμένος ένας φίλος από το εξωτερικό. «Τα 'μαθες τι έγινε;» ακολουθεί
άλλη αναστωμένη από τη μακρινή Ασία.
Το βράδυ παρακολουθούσαμε όλοι από
τα κανάλια που πήραν δώρο την DIGEA, να τονίζονται δύο μόνο ρήματα, ο
πρωθυπουργός τον «εκδίωξε», τον «εκπαραθύρωσε».
Ποιον εκδίωξε;
Τον επί
30ετία επιστήθιο φίλο του, Τάκη Μπαλτάκο, που κατά σύμπτωση ήταν
γκαρδιακός φίλος και του Κασιδιάρη.
Μα, γιατί τον «εκπαραθύρωσε»;
«Γιατί
είχε κρυφές, παρασκηνιακές σχέσεις με τη Χρυσή Αυγή». Λες και δεν ήξερε
τίποτα το Μαξίμου για τις εκλεκτικές συγγένειες με το ακροδεξιό κόμμα.
Οι συζητήσεις αργά τη νύχτα στα ακηδεμόνευτα τηλεοπτικά μέσα
-περιφερειακής εμβέλειας- ζωγράφιζαν σε όλες τις αποχρώσεις την
αθλιότητα που ζούμε τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Θλιβερά ανθρωπάκια οι
πρωταγωνιστές κι αυτού του δράματος, γαντζωμένοι στην εξουσία, αφήνουν
τους Κασιδιάρηδες να παίρνουν κεφάλι στη συνείδηση ενός τμήματος
εξαθλιωμένων πολιτών. Και προαναγγέλλουν ανενδοίαστα μέσω της
«Ανεξάρτητης Δικαιοσύνης» του πρώην δικαστή κ. Αθανασίου τη διενέργεια
προκαταρκτικής εξέτασης από την Εισαγγελία για την παράνομη
βιντεοσκόπηση ιδιωτικής συνομιλίας. Το αδίκημα που συντελέστηκε αποτελεί
κακούργημα, φροντίζει να τονίσει ο καλοταϊσμένος τηλεπαρουσιαστής που
έχει χάσει από καιρό την ιδιότητα του δημοσιογράφου.
Οταν όμως βιντεοσκοπούσαν το χρηματισμό του διοικητή του
νοσοκομείου Παίδων Χ. Τομπούλογλου, ο Αρειος Πάγος απεφάνθη υπέρ της
νομιμότητας της καταγραφής. Η πράξη τότε είχε στόχο τη σύλληψη του
κατηγορουμένου, είπαν, και συνεπώς δεν είναι κακούργημα, ενώ η
βιντεοσκόπηση του Κασιδιάρη που έγινε για να υπερασπιστεί τον εαυτό του
είναι καραμπινάτη κακουργηματική πράξη.
Μα, το βίντεο αυτό δεν
αποκαλύπτει ένα μεγαλύτερο κακούργημα, όπως είναι αυτό της ποδηγέτησης
της Δικαιοσύνης, γεγονός που μπορεί να έχει συνέπειες σε όλους τους
πολίτες;
Μ' αυτά τα σαθρά επιχειρήματα μοιάζουν οι κυβερνώντες έτοιμοι να
εκδικηθούν τον τόπο ανεβάζοντας στο βάθρο της αντιπολίτευσης τους
έγκλειστους του Κορυδαλλού.
Γι' αυτό φίλε, αφού δεν έχεις τον τρόπο να υπερβείς τη θλιβερή
αυτή πραγματικότητα, κλείσε τα μάτια κι απόλαυσε έναν καθαρτήριο ψαλμό
από τον Ρωμανό τον Μελωδό:
Ετικέτες
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ,
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ,
ΕΛΛΑΔΑ,
ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΡΑΣΣΙΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ο θάνατος του πατριώτη
Από τη ΝΙΝΕΤΤΑ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ
ninettakontraru@gmail.com
Τι ρομαντικοί οι παλιοί άνθρωποι, που έλεγαν ότι η αγάπη στην πατρίδα μάς δόθηκε σαν επιταγή από γενιές σε γενιές...
Για ποια αγάπη, ποια πατρίδα; Σκέτη επιταγή χωρίς αντίκρισμα παραδίδουμε στις νέες γενιές.
Και καθώς η σκέψη αυτή σε καταβυθίζει στην κατάθλιψη, κάθεσαι
στον καναπέ να ξεσκάσεις κι αρχίζει μπροστά σου ένας ανελέητος
βομβαρδισμός με υπερπτήσεις εκατομμυρίων για εξαγορά οπλικών συστημάτων
αλλά και συνειδήσεων. Τότε κάνεις ζάπινγκ για να ξεφύγεις και πέφτεις
πάνω στο κανάλι της Βουλής που σε ταξιδεύει στην Κέρκυρα είκοσι χρόνια
πριν. Γλυκό καλοκαιράκι, ανέφελος ουρανός κι έχουμε πάλι την ελληνική
προεδρία της Ε.Ε. Ο Θ. Πάγκαλος, είκοσι κιλά πιο λίγο, με το κουμπί να
κλείνει ευγενικά το σακάκι, ευκίνητος και αεράτος στην υποδοχή των
ηγετών (Γέλτσιν και Μιτεράν, για να αναφερθούμε μόνο σε αυτούς που
πέρασαν στην Ιστορία), κι ένας Ανδρέας Παπανδρέου όρθιος στο κεφαλόσκαλο
του ανακαινισμένου παλιού ανακτόρου, καταπονημένος από την ασθένεια, τα
σκάνδαλα και μια επώδυνη προεκλογική εκστρατεία που έχει φέρει πάλι το
ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Και όμως, είχες την αίσθηση (ή την ψευδαίσθηση) πως
υπήρχε μια πολιτική ηγεσία που πάσχιζε για τον τόπο.
Την εποχή εκείνη υπήρχαν ακόμη πατριώτες. Ενας από αυτούς και ο
καθηγητής Ιωάννης Γεωργάκης, που συνέβαλε με παράλληλες δράσεις στις
δημόσιες σχέσεις της χώρας. Οργάνωνε στην Αθήνα τα διεθνή βραβεία Ωνάση
και έφερνε μεγάλες προσωπικότητες της πολιτικής, της επιστήμης και του
πολιτισμού που μας είχαν βοηθήσει ο καθένας από τη θέση του. Γνώριζε ο
αείμνηστος Γεωργάκης και τη σημασία της προβολής του ελληνικού
πολιτισμού και ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μοχλός άσκησης και
εξωτερικής πολιτικής. Γι' αυτό, δημιούργησε στη συνέχεια το Ιδρυμα
Ελληνικού Πολιτισμού, το οποίο συνδέθηκε με τις δράσεις του υπουργείου
Εξωτερικών. Δική του ιδέα και η οργάνωση των παραρτημάτων του ιδρύματος
στο εξωτερικό, ώστε να στηθεί ένα δίκτυο με πολλές εστίες ελληνικού
πολιτισμού, το οποίο όμως δεν ευτύχησε μετά το θάνατό του να αναπτυχθεί
στο βαθμό που εκείνος το είχε οραματιστεί.
Οι ελληνικές κυβερνήσεις το άφησαν να απαξιωθεί περικόπτοντας
τους προϋπολογισμούς και τις δράσεις του, με αποτέλεσμα να είναι από το
2010 πρώτο στη λίστα κατάργησης από τους περιττούς κρατικούς
οργανισμούς, ενώ τα δύο τελευταία χρόνια παρέμενε ακέφαλο, με τους
υπαλλήλους να προσπαθούν εξ ιδίων να το λειτουργήσουν και τα παραρτήματα
στο εξωτερικό να απειλούνται με εξώσεις λόγω απλήρωτων λογαριασμών
(Βουκουρεστίου, Σόφιας, Τιράνων και εσχάτως Βερολίνου).
Και ενώ είχε εμπεδωθεί σε όλους μας η πρόθεση της κυβέρνησης να
του βάλει λουκέτο, αφήνοντας ξεκρέμαστους υπαλλήλους, εστίες και τους
σπουδαστές της ελληνικής γλώσσας σε διάφορες χώρες, ανακοινώνεται
ξαφνικά η ανάβαθμισή του με την ενσωμάτωση σε αυτό ενός ακόμη μέχρι χθες
«μελλοθάνατου» οργανισμού, του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Και διερωτώμεθα
οι αφελείς. Πώς δίνεται «φιλί ζωής» σε δύο χρήσιμους -πλην
απαξιωμένους- οργανισμούς; Με ποιο σχέδιο δράσης, με τι προϋπολογισμό,
ποια φιλοσοφία και ποια δομή;
Ετικέτες
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ,
ΑΠΟΨΕΙΣ,
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ,
ΕΛΛΑΔΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ,
ΡΑΣΣΙΑ
KOINΩΝΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Πάρτι στο παγκάκι
Από τη ΝΙΝΕΤΤΑ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ
ninettakontraru@gmail.com
Ο ελληνικός λαός _λένε_ στις
δεκαετίες του '50 και του '60 ήταν ο ολιγαρκέστερος από όλους τους λαούς
του πολιτισμένου κόσμου. Και η θρυλική αυτή λιτότητά του δεν αφορούσε
μόνο την τροφή. Ετσι ήταν σε όλα. Δεν απαιτούσε τίποτα, δεν
διαμαρτυρόταν, προσπαθούσε να τα βολέψει σιωπηρά με πείσμα και
αξιοπρέπεια.
Τα χρόνια όμως πέρασαν και ο ελληνικός λαός έμαθε να ζει και με
περισσότερα. Ωστόσο, στα κύτταρά του κούρνιαζε η μνήμη του λιτοδίαιτου
προγόνου του που επιβίωνε χωρίς να διεκδικεί τίποτα. Ζούσε με την
προσμονή μιας καλύτερης μέρας, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα. Και
βολευόταν με τα ελάχιστα.
Μάρτυρας, μια εικόνα από το Χαλάνδρι:
Είναι
σαββατόβραδο, οι καφετέριες και τα μπαρ γεμάτα κόσμο. Στον πεζόδρομο δύο
καθωσπρέπει ζευγάρια έχουν βγει βόλτα και τρώνε σουβλάκια καθισμένα στο
παγκάκι. Και δεν είναι οι μόνοι. Πιτσιρικάδες από νωρίς παίρνουν θέση
στα σκαλάκια της πλατείας και στα πεζούλια της εκκλησίας. Οι
περισσότεροι χωρίς καν αναψυκτικό στο χέρι. Οι μεγαλύτεροι απολαμβάνουν
έναν καφέ ή ένα ποτό στα μπαρ και στα καφενεία. Κόστος για τον καθένα,
κάτω των πέντε ευρώ.
Εχοντας αυτή την εικόνα κατά νου και καθώς έχω κολλήσει στην
κίνηση της Κηφισίας, ακούω από το ραδιοφωνάκι το διάγγελμα του
πρωθυπουργού σε παν-καναλική, παν-ραδιοφωνική μετάδοση. «Λες να 'φυγε η
τρόικα;» ξεπηδάει ο ευσεβής πόθος από μέσα μου, γιατί η φωνή του
πρωθυπουργού φέρνει έναν αέρα νίκης. Τον φαντάστηκα διά μιας κάθιδρο να
μπαίνει στο Καλλιμάρμαρο και να φωνάζει «νενικήκαμεν». «Τα κατάφερα»
έλεγε.
Δεν ήθελα να ακούσω τίποτα άλλο. Μου αρκούσε ότι τα κατάφερε ο
Τρελαντώνης και τους κυνήγησε ώς τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. «Αγωνίστηκα
κι έπεισα την τρόικα να μειωθεί ο ΦΠΑ στην εστίαση από 23% στο 13%»
είπε και με προσγείωσε. Οποία παραδοχή της ήττας και της υποτέλειας.
«Αγωνίστηκε», «τους έπεισε», «μείωσε». Τι ακριβώς;
Ετικέτες
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ,
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΡΑΣΣΙΑ
EΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: C'est trop
Από τη ΝΙΝΕΤΤΑ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ
ninettakontraru@gmail.com
Πριν από χρόνια, περιμένοντας να
μου σβήσει μια κλήση ένας διευθυντής Τροχαίας (τώρα έχουν και οι
εξυπηρετήσεις αυτές τελειώσει), διάβασα μια πινακίδα που είχε αναρτήσει
στο διάδρομο: «Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος».
Η εικόνα
αυτή σαν να με καταδιώκει, έκτοτε, κάθε φορά που βλέπω την αχαριστία να
περνάει μπροστά μου αμέριμνα.
Και εξηγούμαι.
Θα διαβάσατε ίσως τα σχέδια της
κυβέρνησης για το Μέγαρο Μουσικής, ότι σκοπεύει να το εντάξει για
εκμετάλλευση στο ΤΑΙΠΕΔ, κι ας τα διαψεύδει το υπουργείο Οικονομικών. Το
σχέδιο, που δημοσιεύθηκε σε κυβερνητική εφημερίδα, ήταν πολύ
συγκεκριμένο και λεπτομερειακό και ο συντάκτης αποκλείεται να είναι τόσο
ευφάνταστος. Εξάλλου, και οι εργαζόμενοι στο Μέγαρο κατήγγειλαν πως εδώ
και ένα χρόνο οι υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών έχουν μπλοκάρει
ακόμη και την επιχορήγηση του Μεγάρου από το υπουργείο Πολιτισμού και
έχουν δεσμεύσει τους τραπεζικούς λογαριασμούς του ΟΜΜΑ, με αποτέλεσμα να
μην μπορεί να αντεπεξέλθει στις οικονομικές υποχρεώσεις του απέναντι σε
τρίτους (καλλιτέχνες, συνεργάτες κ.λπ.).
Ας γυρίσουμε μερικά χρόνια πίσω, όταν ο
κραταιός Χρήστος Λαμπράκης έχτιζε το Μέγαρο. Τότε, έστελνε λιτά
σημειώματα σε υπουργούς στα οποία έγραφε «θέλω αυτό το ποσόν». Μια αράδα
όλη κι όλη, χωρίς «ευχαριστώ» και «παρακαλώ». Και ο υπουργός έσπευδε να
ανταποκριθεί στο αίτημα. Ετσι αποκτήσαμε όμως Μέγαρο Μουσικής, φορέσαμε
τα καλά μας και πήγαμε να απολαύσουμε μια παράσταση, να νιώσουμε κι
εμείς πολιτισμένοι και Ευρωπαίοι.
Ασφαλώς, δεν έκαναν τη χάρη στον Λαμπράκη με το
αζημίωτο. Χτίστηκαν πολιτικές καριέρες στα μπετά και στους τοίχους του
Μεγάρου. Ανδρώθηκαν κάποιοι διψασμένοι και αχόρταγοι για εξουσία. Και
τώρα που ο Χρήστος Λαμπράκης δεν είναι πια εδώ, οι ευεργετηθέντες, που
έχουν και σήμερα τα ηνία, σφυρίζουν αδιάφορα.
Πολλοί θα πουν ότι καταναλώθηκαν τεράστια ποσά
για το Μέγαρο, ότι μόνο τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με έκθεση του
Ελεγκτικού Συνεδρίου, τα εγγυημένα τραπεζικά δάνειά του από το Δημόσιο
ανέρχονται στα 230 εκατ. ευρώ. Κάποιοι επίσης θα θυμηθούν ότι για χρόνια
δεν γνωρίζαμε ούτε ποια ακριβώς ήταν η ετήσια κρατική επιχορήγησή του.
Είναι αλήθεια ότι η ηγεσία του Μεγάρου τότε
ενοχλούσε γιατί συμπεριφερόταν ως κράτος εν κράτει, σε αγαστή συνεργασία
όχι μόνο με την πολιτική αλλά και τη δικαστική εξουσία (βλ. άδεια
επέκτασής του στο πάρκο). Ενοχλούσε και προκαλούσε επίσης γιατί
απέκλειε, περίπου ως μολυσματική, τη συνύπαρξη με άλλους συγγενικούς
πολιτιστικούς οργανισμούς όπως τη Λυρική Σκηνή και τις κρατικές
Ορχήστρες. Ακόμη και σήμερα η ΚΟΑ υποχρεώνεται να πληρώνει ενοίκιο στο
Μέγαρο για τις πρόβες της.
Ετικέτες
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ,
ΔΙΑΠΛΟΚΗ,
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ,
ΡΑΣΣΙΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Εμείς σπρώξαμε τα παιδιά στον Βελβεντό
Από τη ΝΙΝΕΤΤΑ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ
Κοίταζα ξανά και ξανά εκείνη τη
βαθιά ουλή λίγο κάτω από το μάτι. Το αίμα είχε παγώσει, το βλέμμα όμως
ήταν πυρακτωμένο, θυμωμένο, έτοιμο να επιτεθεί, όπως θα έκανε το
πληγωμένο γεράκι. Κάτι μου θύμιζε αυτό το βλέμμα. Δεν ξέρω πώς, αλλά μου
ήρθε στο νου μια εικόνα καμιά δεκαριά χρόνια παλιά.
Ηταν άνοιξη, μοσχοβολούσε η γειτονιά του Αγίου Δημητρίου στο
Ψυχικό και δύο αγοράκια στο δασάκι στου Μωραΐτη παίζανε κλέφτες κι
αστυνόμους. Δεν είχαν ούτε πέτρες στις τσέπες ούτε σφεντόνες στο χέρι
ούτε καν ένα νεροπίστολο. Κυνήγαγαν το ένα το άλλο, παίρνοντας θέση
μάχης πίσω από τους κορμούς των δέντρων κι όταν ο Νίκος έπιανε τον Αλέξη
γινόταν πανζουρλισμός από τις φωνές τους. Πέρασαν τα χρόνια κι ανάμεσά
τους σ' εκείνο το ανέμελο παιχνίδι εμφανίστηκε ένας πραγματικός
αστυνόμος, που δεν είχε ούτε σφεντόνα στην κωλότσεπη ούτε καν ένα
νεροπίστολο. Σήκωσε το σιδερικό του και σημάδεψε εκείνα τα παιδιά. Το
αγόρι που έμεινε όρθιο συμμετείχε τις προάλλες στη ληστεία στον Βελβεντό
Κοζάνης. Πήρε κι αυτό το σιδερικό του και σημάδεψε, όχι κανέναν
άνθρωπο, αλλά μια τζαμαρία. Ενιωθε έτσι πως το χέρι του έπαιρνε εκδίκηση
για την απρόκλητη, αυθαίρετη, ασυγχώρητη άσκηση αστυνομικής βίας.
Τις προάλλες στον Βελβεντό Κοζάνης είδα το παιδί μου να
σημαδεύει την εξουσία. Κάθε εξουσία, πολιτική, οικονομική, κοινωνική.
Είδα όμως το παιδί μου να σημαδεύει κι εμένα που ήμουν σπίτι με το
τηλεκοντρόλ στο χέρι κι άκουγα τον εκφωνητή να ανακοινώνει θριαμβικά τη
σύλληψη των ληστών.
Ετικέτες
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ,
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ,
ΡΑΣΣΙΑ,
ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
Φυλάξτε μας από τους φύλακες
Από τη ΝΙΝΕΤΤΑ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ - ΡΑΣΣΙΑ
Μισό αιώνα πριν, η αραιοκατοικημένη γειτονιά της Κυψέλης, με τα λίγα διώροφα και τα πολλά φτωχόσπιτα, συνταρασσόταν στη θέα του αστυνόμου που περνούσε χειροπέδες στον τσαγκάρη γιατί χρωστούσε στο Δημόσιο και στον ψαρά γιατί πουλούσε ψάρια με το πανέρι του, προφανώς δίχως άδεια.
Η «μαρίδα» της γειτονιάς έτρεχε πίσω από τις κλούβες, που έφευγαν γεμάτες «παραβάτες» για παραδειγματισμό και των υπολοίπων. Πέρασαν τα χρόνια, κι όλα αυτά, δόξα τω Θεώ, ξεχάστηκαν. Και ήρθαμε ξαφνικά στο σήμερα, όπου η γειτονιά ξεκουφαίνεται από τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις για τις συλλήψεις μεγαλοοφειλετών του Δημοσίου.
Εντιμότατοι φίλοι, ομοτράπεζοι της δικομματικής εξουσίας, που απολάμβαναν ώς τώρα ασυλία, ρίχνονται στην πυρά. Είναι σαφές ότι το πολιτικό σύστημα, για να σώσει εαυτόν, τους ρίχνει στο Κολοσσαίο με τα θηρία, είτε γιατί στενεύονται λόγω κρίσης και αδυνατούν πια να λαδώσουν είτε για να δείξει ανέξοδα το προφίλ του αδιάφθορου.
ΕΓΙΝΑΝ και οι πολιτικοί μας άσπιλοι κι αμόλυντοι. Ευαγγελίζονται -με ασπίδα την τρόικα- τη διαφάνεια, είναι υπερασπιστές της ισονομίας και της ισοπολιτείας. Εγιναν αρχάγγελοι της αρετής και της ηθικής. Εγκλειστοι όλοι μας στην Κιβωτό της Ανάγκης, τους βλέπουμε να φτερουγίζουν πάνω από τα κεφάλια μας, ενώ κατηφορίζοντας την πνιγμένη στην κίνηση Κηφισίας ακούμε στα ραδιόφωνα ότι συνελήφθη διευθύνων σύμβουλος εταιρείας στη Θεσσαλονίκη για κάποιες χιλιάδες, χρέη στο Δημόσιο. Η είδηση και μόνο λειτουργεί ως καθαρτήριο στην ψυχή του πολίτη. Επιτέλους πληρώνουν «οι έχοντες και κατέχοντες», σκέφτεται. Το παρακάτω δεν το ακούει. Δεν τον αφορά, για παράδειγμα, ότι ο συλληφθείς είχε πρόσφατα προσέλθει για διακανονισμό στην οικεία ΔΟΥ, γιατί οφειλέτης του -και μάλιστα μεγαλύτερος- είναι το Δημόσιο, αφού χρωστάει πολλαπλάσια στην εταιρεία του από την επιστροφή του ΦΠΑ.
Ετικέτες
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ,
ΑΠΟΨΕΙΣ,
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ,
ΕΛΛΑΔΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΡΑΣΣΙΑ
Σωτήρια προίκα
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Από τη ΝΙΝΕΤΤΑ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ - ΡΑΣΣΙΑ
Τόλμησε ο θρασύς, ο αχάριστος δημοσιογράφος, που πληρώνεται από την κρατική τηλεόραση, να τα βάλει με εμένα, κοτζάμ αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Οικονομικών; Τώρα θα δει!
ME 3 εκατομμύρια ευρώ στην τράπεζα... έστω κι από προίκα, μπορώ να παρέμβω σε τηλεοπτική εκπομπή, όπου πέντε δημοσιογράφοι (ανάμεσά τους και ο ανωτέρω) συζητούσαν με τον έτερο αντιπρόεδρο, Θ. Πάγκαλο, για το πολυνομοσχέδιο και άλλα τινά. Μπορώ να εισβάλω φουριόζος ως Βενιζέλος, για να πω ότι δεν είμαι εκατομμυριούχος από την πολιτική, αλλά... από προίκα. Κάτι που ασφαλώς δεν επιδέχεται αμφισβήτηση.
ΜΕ 3 εκατομμύρια ευρώ... έστω κι από προίκα, ας δούμε αν είμαι ανεπάγγελτος. Εκλέγομαι βουλευτής τα 18 τελευταία χρόνια και τα μισά από αυτά κάθομαι σε υπουργικούς θώκους. Εχω, μάλιστα, υποχρεωθεί εκ του Συντάγματος -εμπνευστής του οποίου ήμουν εγώ- σε αναστολή της επαγγελματικής μου δραστηριότητας. Αυτό το επέβαλα και στους συναδέλφους μου, ανεξάρτητα αν είχαν... προίκα.
ΜΕ 3 εκατομμύρια ευρώ... έστω κι από προίκα, μπορώ να ασκώ πολιτική χωρίς να σκέπτομαι εάν τον επόμενο μήνα θα έχω φως στο γραφείο μου. Αλλωστε, κι όταν ήμουν νέος -μετανάστης στην Αθήνα- σε δανεικά γραφεία στεγαζόμουνα.
ΜΕ 3 εκατομμύρια ευρώ... έστω κι από προίκα, μπορώ να κάνω ταχύρρυθμα μαθήματα Οικονομικών και να τα παραδίδω στο διπλάσιο στον ελληνικό λαό.
Ετικέτες
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ,
ΑΠΟΨΕΙΣ,
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ,
ΕΛΛΑΔΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΠΡΟΣΩΠΑ,
ΡΑΣΣΙΑ
Η άλλη Ελλάδα που ματώνει
Από τη ΝΙΝΕΤΤΑ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ - ΡΑΣΣΙΑ
Δύο χρόνια ο τόπος δυσφημίζεται. Κρεμιέται πρωτοσέλιδη η χώρα μας στα ξένα μανταλάκια και οι Ελληνες σιωπηλοί παρακολουθούν πότε την Αφροδίτη να τους δείχνει το δάχτυλο και πότε τον Παρθενώνα να βουλιάζει στα χρέη.
Οι απανταχού συμπατριώτες μας βλέπουν τη συμπλεγματική ανθρωπότητα να ανεμίζει χαιρέκακα την πολιτιστική της ένδεια φορώντας ληγμένα ομόλογα, ερμίνες ραμμένες με πετροδόλαρα και φρεσκοτυπωμένα ευρουδάκια. Σημασία όμως δεν έχει τι κάνουν αυτοί, αλλά πώς εμείς συνθηκολογήσαμε με το μαύρο. Γιατί τους επιτρέψαμε να σύρουν την τραυματισμένη υπερηφάνειά μας πίσω από το άρμα τους.
ΕΞΩ από τη χώρα αυτή, που οι σπάταλοι πολιτικοί μας επτώχευσαν, υπάρχει μια άλλη Ελλάδα, ηγέτιδα πνευματικά και οικονομικά, που δεν χρωστάει σε κανέναν τίποτα και είναι άδικο τώρα να λοιδορείται. Να χτυπούν οι ξένοι την πλάτη των παιδιών μας παρηγορητικά λέγοντάς τους «κουράγιο για την κατάντια της πατρίδας σου» και την ίδια ώρα να τους φορτώνουν, γιατί «επτωχεύσαμε», διπλάσια και τριπλάσια δουλειά, σαν να είναι παρίες. Γιατί, αυτό ακριβώς άρχισε μόλις τώρα να συμβαίνει.
ΙΔΟΥ, λοιπόν, τι αντίκτυπο έχουν οι πράξεις των κυβερνώντων σήμερα, όχι στην Ελλάδα που ο κόσμος -θέλει, δεν θέλει- θα ανεχθεί τα επαχθή τους μέτρα, αλλά στα ξενιτεμένα Ελληνόπουλα, στα παιδιά μας, στο πιο υγιές και πεντακάθαρο κεφάλαιο αυτού του τόπου.
Ετικέτες
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ,
ΕΘΝΙΚΗ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗ,
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ,
ΕΛΛΑΔΑ,
ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΡΑΣΣΙΑ
Θέατρο του παραλόγου
Από τη ΝΙΝΕΤΤΑ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ - ΡΑΣΣΙΑ
Η τρόικα είναι πάλι εδώ. Κι επειδή κανείς από τους υψηλόβαθμους αυτούς λογιστές δεν έκανε τον κόπο να περάσει την πόρτα του υπουργείου Πολιτισμού-Τουρισμού, του τελευταίου τη τάξει υπουργείου (βλ. ΦΕΚ σύστασης της κυβέρνησης), πήγε αντιπροσωπεία του ΥΠΠΟΤ στο υπουργείο Οικονομικών και τους έδωσε πλήρη αναφορά για το πόσο επισπεύστηκε ο χρόνος αδειοδοτήσεων για τα μεγάλα έργα σε χώρους αρχαιολογικούς ή πέριξ αυτών.
Ετσι, απέδειξαν πόσο καλά παιδιά γινόμαστε όταν ο βούρδουλας κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας. Επρεπε δηλαδή να κατεβεί ο Δανός από τα δέντρα για να μας πει να επισπεύσουμε τα έργα αναστήλωσης του Παρθενώνα (λέμε τώρα!);
ΣΤΙΣ συναντήσεις αυτές θα ήταν χρήσιμο να είχαμε μια κάμερα για να δούμε την αλγεινή εικόνα των εκπροσώπων του έθνους.
Ετικέτες
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ,
ΑΠΟΨΕΙΣ,
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ,
ΕΛΛΑΔΑ,
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΡΑΣΣΙΑ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)








