Μη μου μιλάς για τσίπα…

Tου Φωτη Kαλλιαγκοπουλου

«Ξέρεις γιατί δεν τα φέρνω πάλι μέσα; Γιατί, αν κάτι δεν έχουν αγγίξει ώς τώρα, είναι οι καταθέσεις. Αν μπορούσαν, θα το είχαν κάνει ήδη».

Η απάντηση είναι ειλικρινής από έναν απλό πολίτη, που μπορεί να είναι οποιοσδήποτε, που με στοιχειώδεις γνώσεις Ιnternet banking έχει μεταφέρει νόμιμα συνολικά 150.000 ευρώ, όσα και οι οικονομίες του, σε ολλανδική τράπεζα.

Και μπορεί να κάνει καταθέσεις ή αναλήψεις σε καθημερινή βάση από τον ηλεκτρονικό του υπολογιστή. Και χωρίς τύψεις ότι το πράττει παρά το εθνικό ή πατριωτικό καθήκον, που θέλουν να του «ξυπνήσουν»

Γιατί άλλωστε να πιστέψει σε διακηρύξεις ότι δεν υπάρχει πρόβλημα; Κι αν υπάρξει; Τι εμπιστοσύνη να έχει σε ένα κράτος που από τη μία προσπαθεί να τον πείσει, ότι θα πρέπει λόγω αυξημένου προσδόκιμου ζωής να δουλέψει επιπλέον, θέτοντας κίνητρα για να μείνει στη δουλειά, κι από την άλλη τον δελεάζει με εξαιρέσεις και δυνατότητες εξαγορών για να βγει νωρίτερα στη σύνταξη;

Αυτή είναι η Ελλάδα;

Του Φωτη Kαλλιαγκοπουλου

Εψαχνα στο google να μάθω το «ωράριο ΚΕΠ» για προσωπική μου υπόθεση. Το πρώτο site που άνοιξα λοιδορούσε -σκέφθηκα- τον πολύ χρήσιμο αυτό θεσμό, αφού διάβαζα τίτλους του είδους «ΚΕΠ με ωράριο γιατρού ΙΚΑ» ή «Το ΚΕΠ Δραπετσώνας έχει το δικό του ωράριο» ή «Μειωμένο ωράριο στο ΚΕΠ Μαγνησίας ελλείψει υπαλλήλων» ή «Θερινό... ωράριο στο ΚΕΠ Καλλιδένδρου».

Το έκλεισα και άνοιξα το επόμενο, το επίσημο του υπουργείου. Κι έμεινα εμβρόντητος μπροστά στη χαμένη... επανίδρυση του κράτους. Τέσσερις τίτλοι κειμένου word. 

Ο πρώτος: Ωράριο λειτουργίας ΚΕΠ. 

Ο δεύτερος: Εγκύκλιος ωραρίου προϊσταμένων των ΚΕΠ. 

Ο τρίτος: Ερμηνευτική εγκύκλιος ωραρίου ΚΕΠ 

και η αποκορύφωση του τέταρτου: Διευκρινιστική της ερμηνευτικής εγκυκλίου ωραρίου ΚΕΠ. 

Αυτή είναι η Ελλάδα, που θα έλεγε κι ο Κώστας Σημίτης, όπως το ανεφώνησε στη Βουλή για το ναυάγιο του «Σαμίνα», μετά τη ναυτική τραγωδία που επισυνέβη γιατί φλέρταρε ο αντί του καπετάνιου και δεν είδε τον βράχο, όπου έπεσε το πλοίο..

Κι ύστερα λέμε για τα ταξί. Οι ταξιτζήδες, μαζί με τους κρατικοδίαιτους των ΔΕΚΟ είναι από τις πλέον αντιπαθείς από την κοινωνία επαγγελματικές ομάδες, γιατί, καλώς ή κακώς, έχουν ταυτιστεί με την αγένεια, την εξαπάτηση κυρίως τουριστών, την αισχροκέρδεια, μα κυρίως τη φασίζουσα οδηγική τους συμπεριφορά. Απεργούν και ανασαίνει κυκλοφοριακά η Αθήνα.

Αλήθεια, γιατί σ’ αυτόν τον τόπο πρέπει να δείχνουν όσοι θίγονται από μια πολιτική πόσο μισούν την ίδια τους την πατρίδα και τους γύρω τους;  

Δεν λέω να γίνουμε Γιαπωνέζοι που συνεχίζουν να εργάζονται με τους ίδιους εργώδεις ρυθμούς, φορώντας απλώς ένα μαύρο περιβραχιόνιο, το οποίο υποδηλοί ότι απεργούν. Ε, μη χάσουμε και το μεσογειακό μας ταμπεραμέντο. Μα από αυτό το σημείο μέχρι του να ρίχνεις λάδια στον δρόμο για να μη σε καταδιώξουν ή να μην κυκλοφορήσουν τα πούλμαν των τουριστών, η απόσταση είναι μεγάλη. 

Χάσαμε την ελάχιστη -έστω- κοινωνικότητά μας, το φιλότιμο, την ανθρωπιά και ρέπουμε σε μία επικίνδυνη ανομία και αυτοδικία, έναν εν τη γενέσει εμφύλιο πόλεμο. Κι ύστερα μιλάμε για δημοψηφίσματα; Ακούγεται ως πολυτελής αυτοσαρκασμός!