"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σ. ΑΡΑΒΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σ. ΑΡΑΒΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ και ΔΥΤΙΚΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Σαουδαραβικές επενδύσεις και γεωπολιτική του χρήματος - Η διεθνής νομιμοποίηση δικτατορικών και πλουτοκρατικών καθεστώτων μέσω μιας μορφής δωροδοκίας

 


Της ΣΩΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Φέτος η Silicon Valley αποφάσισε ότι δεν είναι πλέον ντροπή να συνεργάζεται με τη Σαουδική Αραβία και να εισπράττει πετροδολάρια. 

Η μοναρχία εξελίσσεται σε κράτος-startup: οι επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας και οι επενδυτές επιχειρηματικών κεφαλαίων βλέπουν στον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, τη «βασιλική Υψηλότητα», έναν εκσυγχρονιστή με όραμα για τη χώρα του. Το κρατικό επενδυτικό ταμείο της Σαουδικής Αραβίας έχει αποκτήσει μεγάλα συμφέροντα στις Ηνωμένες Πολιτείες: έχει κλείσει η παρένθεση της δυσαρέσκειας που άνοιξε τον Οκτώβριο του 2018 όταν ο Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, ή MBS όπως τον αποκαλούν, διέταξε τη δολοφονία του δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι —ο οποίος συνεργαζόταν με την Washington Post, ιδιοκτησία του Τζεφ Μπέζος. Τότε, αν και η Σαουδική Αραβία ήταν ήδη οικονομικός υποστηρικτής της Silicon Valley, μετά τη δολοφονία ορισμένοι Αμερικανοί επενδυτές μίλησαν ανοιχτά κατά του MBS και εκείνο τον μήνα, ηχηρά ονόματα ακύρωσαν τη συμμετοχή τους στο Davos in the Desert, μια κολοσσιαία εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Ριάντ. Το Davos in the Desert φιλοξενούνταν από το Future Investment Initiative Institute, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που συνδέεται με το Δημόσιο Ταμείο Επενδύσεων, το Sovereign Wealth Fund της Σαουδικής Αραβίας το οποίο οργάνωσε, μεταξύ άλλων, ένα διεθνές συνέδριο στο Μαϊάμι τον περασμένο Μάρτιο.

Το Future Investment Initiative Institute, ουσιαστικά ένα ιδιωτικό think tank του MBS, φιλοξενεί επενδυτές, διευθύνοντες συμβούλους και πρώην κυβερνητικούς αξιωματούχους σε συναντήσεις επιχειρηματικών στη Σαουδική Αραβία και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σ’ αυτή που έγινε φέτος στο Μαϊάμι, είχε προσκληθεί ο Τζάρεντ Κούσνερ, ο Στίβεν Μνούτσιν και ο συνιδρυτής της ειδησεογραφικής πλατφόρμας Semafor, Τζάστιν Σμιθ, καθώς και ο δήμαρχος του Μαϊάμι Φράνσις Σουάρεζ (Ρεπουμπλικανός, γιος του μπαμπά του, πρώην δημάρχου της πόλης). Η εκδήλωση προσέλκυσε ακόμη και μερικές διασημότητες όπως ο DJ Khaled και ο μπεϊζμπολίστας A-Rod, και θα επαναληφθεί του χρόνου, πάλι στη Φλόριντα. Λίγες ημέρες μετά το πέρας των εργασιών στο Μαϊάμι, η Σαουδική Αραβία δημοσίευσε τα ονόματα δεκάδων εταιρειών επιχειρηματικών κεφαλαίων, κεφαλαίων εξαγοράς, επενδυτών ακινήτων και νεοφυών επιχειρήσεων τις οποίες χρηματοδοτεί στις ΗΠΑ και σε άλλα μέρη του κόσμου.  

Το επιχειρηματικό σκέλος του Ταμείου Δημοσίων Επενδύσεων, η Sanabil, επενδύει 3 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σε προϊόντα που καταναλώνουμε και τεχνολογία από την οποία επωφελούμαστε. Έχει άμεσες επενδύσεις στα σκούτερ Bird και στις startups AI Vectra και Atomwise. Επιπλέον, διοχετεύει κεφάλαια από άλλα venture funds σε εταιρείες όπως οι Credit Karma, GitLab, Reddit και Postmates, στη μάρκα παπουτσιών για τρέξιμο On και στη στρατιωτική τεχνολογία, όπως π.χ. στον ανάδοχο του Πενταγώνου Anduril. Μεταξύ των επιχειρήσεων που δεν ξέραμε ότι είχαν δοσοληψίες με τη Σαουδική Αραβία είναι η Andreessen Horowitz, η οποία  περιλαμβάνει την Instacart και τη SpaceX. Έχει και συνέχεια: δύο εβδομάδες αργότερα, η Sanabil πρόσθεσε στη λίστα των επενδύσεών της την Tiger Global και την Peter Thiel 's Founders Fund· μιλάμε για επιχειρήσεις-γίγαντες. Η επενδυτική Sequoia προστέθηκε επίσης στη λίστα αλλά μια εβδομάδα αργότερα αφαιρέθηκε και αντικαταστάθηκε με τη Sequoia China, μια ξεχωριστή νομική οντότητα. (Δεν ξέρω γιατί.)
FII Institute - A Global Nonprofit with One Agenda: #ImpactOnHumanity

Είμαστε τόσο άπληστοι και τόσο τρομαγμένοι που κάνουμε τα στραβά μάτια μπροστά στην πολιτική της Σαουδικής Αραβίας: οι ΗΠΑ επιβάλλουν κυρώσεις σε μερικές χώρες —όπως το Ιράν και η Ρωσία— με μοναδικό κριτήριο το πόσο εχθρικές είναι απέναντί τους, όχι το πόσο καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα ή είναι ανέντιμες στις συναλλαγές.  

Ο αρθρογράφος Τομ Φρίντμαν των New York Times —έχω γράψει επανειλημμένα τη γνώμη μου για τους NYT— διαφήμιζε «το πάθος του MBS για μεταρρυθμίσεις» και τον Ιούνιο του 2016 ο Τζεφ Μπέζος, ο Μπιλ Γκέιτς και ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ τον καλωσόρισαν στη Δυτική Ακτή και τον ξενάγησαν στην Apple και στη Google. Από την πλευρά του, ο MBS διένειμε τουλάχιστον 11 δισεκατομμύρια δολάρια σε νεοφυείς επιχειρήσεις στις ΗΠΑ: το 2016 η Uber έλαβε 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια από το Ταμείο Δημοσίων Επενδύσεων της Σαουδικής Αραβίας, αφού επισκέφτηκε το βασίλειο ο Ντέιβιντ Πλουφ, μέλος του διοικητικού συμβουλίου και πρώην σύμβουλος του Ομπάμα. Η επιχείρηση ηλεκτρικών αυτοκινήτων Lucid έλαβε 1 δισεκατομμύριο και η επιχείρηση ακουστικών Magic Leap έλαβε μέσω του ταμείου 461 εκατομμύρια δολάρια. Δεκάδες άλλοι έκαναν εισπράξεις μέσω του SoftBank Vision Fund, το οποίο χρηματοδοτήθηκε με περίπου 45 δις από το Ταμείο Δημοσίων Επενδύσεων της Σαουδικής Αραβίας.  

Να μη σας κουράζω αραδιάζοντας επενδυτικά γεγονότα: η ουσία είναι ότι οι Σαουδάραβες έχουν αποκτήσει συμφέροντα σε μια ποικιλία επιχειρήσεων από τις τηλεπικοινωνίες μέχρι τους ντελιβεράδες φαγητού. Κανείς δεν φαίνεται να έχει ενδοιασμούς μπροστά στη φύση και τη συμπεριφορά της σαουδαραβικής ηγεσίας· μάλιστα, οι περισσότεροι χειροκροτούν τα «οράματα» του MBS.

 


Ο Μπιλ Γκέιτς με τον Mohammad bin Salman © Bandar Algaloud / Saudi Royal Council / Handout/Anadolu Agency/Getty Images

Στο μεταξύ, ο MBS ανακοίνωσε την πρόθεσή του να χτίσει έναν φουτουριστικό θύλακα στην έρημο της Σαουδικής Αραβίας, τον Neom, με τεχνολογία αιχμής και φαινομενικά βιώσιμο σχεδιασμό σε φαραωνική κλίμακα: προϋπολογισμός 500 δισεκατομμύρια δολάρια από το Ταμείο Δημοσίων Επενδύσεων. Το αστικό πείραμα περιλαμβάνει μια πόλη με ουρανοξύστες μήκους 110 μιλίων που ονομάζεται Line, θέρετρα σκι, τουριστικές παραλίες και, μεταξύ άλλων εξωφρενικών τεχνασμάτων, «αδιάβροχη γεωργία» — όλα σχεδιασμένα από starchitects όπως ο Δανός Bjarke Ingels. Παρά τις επικρίσεις για τη μαζική έξωση των κατοίκων, την άσεμνη σπατάλη και το ότι το πρότζεκτ περιέχει στοιχεία κράτους επιτήρησης, τον Σεπτέμβριο του 2018, ο συμπρόεδρος του Open AI Σαμ Όλτμαν, ο Mαρκ Aντρεέσεν, ο σχεδιαστής της Apple Τζόντι Άιβ και ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Uber Tράβις Καλάνικ εντάχθηκαν στο διοικητικό συμβούλιο της Neom. Η δολοφονία του Κασόγκι συνέβη τον επόμενο μήνα: τότε πολλοί από τη Silicon Valley —ο Όλτμαν, ο Άιβ— διαχώρισαν τη θέση τους από τον MBS. Αλλά, όπως είπα, περασμένα ξεχασμένα. Σύμφωνα με στοιχεία του PitchBook, από το 2019 οι Σαουδάραβες επενδυτές έχουν συμμετάσχει σε συμφωνίες με τις ΗΠΑ συνολικής αξίας 7,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων και φέτος ένας συνδυασμός παραγόντων επαναφέρει τη Σαουδική Αραβία στο παιχνίδι.

Η συμφιλίωση ξεκινάει από ψηλά: όταν ήταν υποψήφιος ο Τζο Μπάιντεν υποσχέθηκε να κάνει τον MBS «παρία», αλλά...

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Τρεις ισχυροί αυταρχικοί ηγέτες και η μάχη τους για τη Μέση Ανατολή


Του Gideon Rachman / Financial Times

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν έχουν πολλά κοινά. Οι ηγέτες της Ρωσίας, της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας είναι εθνικιστές με περιφερειακές φιλοδοξίες. Είναι αυταρχικοί ηγέτες, που έχουν συγκεντρώσει πάνω τους τις εξουσίες και υπήρξαν ανελέητοι στην εγχώρια πολιτική αντιπολίτευση. Και είναι άνθρωποι που παίρνουν ρίσκο και ευχαρίστως χρησιμοποιούν στρατιωτική δύναμη.

Αυτοί οι τρεις ισχυροί άνδρες πιστεύουν επίσης στη διπλωματία των προσωπικών σχέσεων. Σαν τους «νονούς» της μαφίας, μπορεί να είναι τη μια μέρα οι καλύτεροι φίλοι και την επόμενη, οι χειρότεροι εχθροί. Αυτό έχει σημασία, διότι τα συχνά αντικρουόμενα συμφέροντά τους υποδαυλίζουν τις συγκρούσεις σε μια μεγάλη περιοχή, από τη Μέση Ανατολή μέχρι τη βόρεια Αφρική και τον Καύκασο. Αν οι αντιπαλότητές τους ξεφύγουν, τότε οι πολίτες θα υποφέρουν.

Η σχέση μεταξύ του κ. Πούτιν και του κ. Ερντογάν είναι ιδιαίτερα περίεργη. Οι πρόεδροι της Ρωσίας και της Τουρκίας έχουν στηρίξει αντίπαλες πλευρές σε τρεις περιφερειακές συγκρούσεις, στη Συρία, στη Λιβύη και τώρα στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Κάποιες φορές, συγκρούστηκαν άμεσα, οι Τούρκοι κατέρριψαν ρωσικό μαχητικό πάνω από τη Συρία το 2015. Τούρκοι στρατιώτες σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια αεροπορικών επιδρομών στη Συρία, στις αρχές του έτους, από συριακές δυνάμεις που στηρίζει η Μόσχα.

Εντούτοις, οι ηγέτες της Ρωσίας και της Τουρκίας διατηρούν μια επιφυλακτική φιλία. Εξοργίζοντας τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ, η Τουρκία επέλεξε να αγοράσει αντιαεροπορικούς πυραύλους S-400 από τη Ρωσία. Όταν ο κ. Ερντογάν παραλίγο να ανατραπεί με την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016, ο κ. Πούτιν έσπευσε να προσφέρει στήριξη, ενώ οι ΗΠΑ παρέμειναν σιωπηρές.

Ο λόγος είναι ότι οι δύο πρόεδροι ενστικτωδώς καταλαβαίνουν πως ο λόγος για τον οποίο συνδέονται μεταξύ τους είναι ο λόγος για τον οποίον αλληλοσυγκρούονται. Και οι δύο είναι αντι-αμερικανοί αυταρχικοί ηγέτες που επιδιώκουν να επεκτείνουν την επιρροή τους στο κενό εξουσίας που δημιούργησε ο μειωμένος ρόλος των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Είναι πρόθυμοι να ενεργήσουν, την ώρα που η ΕΕ κινείται στο περιθώριο.

Ο κ. Πούτιν και ο κ. Ερντογάν δεν είναι οι μόνοι φιλόδοξοι ισχυροί ηγέτες που κονταροχτυπιούνται για επιρροή στην κοινή γειτονιά τους. Ένας τρίτος παίκτης-κλειδί είναι ο πρίγκιπας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν -ο διάδοχος του θρόνου και de facto ηγέτης της Σαουδικής Αραβίας-, που είναι πολύ πιο ευθυγραμμισμένος με την Ουάσινγκτον.

Η προθυμία για χρήση βίας -στο εσωτερικό και το εξωτερικό- συνδέει και τους τρεις. 
 
Ο κ. Πούτιν προσάρτησε την Κριμαία το 2014, επενέβη στη Συρία το 2015 και εξουσιοδότησε σειρά μυστικών επιχειρήσεων (black-ops), περιλαμβανομένης της φερόμενης απόπειρας δολοφονίας του Αλεξέι Ναβάλνι, του πιο επικίνδυνου εγχώριου πολιτικού αντιπάλου του. 
 
Ο πρίγκιπας Μοχάμεντ έχει εξαπολύσει πόλεμο στην Υεμένη, έχει κάνει αποκλεισμό στο Κατάρ και έχει αναλάβει την ευθύνη ως Σαουδάραβας ηγέτης της δολοφονίας του δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι το 2018, αν και αρνείται πως είχε προσωπική ανάμειξη.

Ο κ. Ερντογάν έχει στείλει Τούρκους στρατιώτες στη Συρία και τη Λιβύη και κινδυνεύει με μια ακόμα στρατιωτική σύγκρουση στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Ελλάδα -ενώ ταυτόχρονα παρέχει στρατιωτική στήριξη στο Αζερμπαϊτζάν, στη μάχη του με την Αρμενία. Στο εσωτερικό, ο Τούρκος πρόεδρος φυλακίζει όλο και περισσότερους πολιτικούς αντιπάλους, δημοσιογράφους και ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Σε κάποιο βαθμό, αυτοί οι τρεις ηγέτες έχουν εμπλακεί σε έναν αγώνα μηδενικού αποτελέσματος.  
 
Η στηριζόμενη από την Τουρκία κυβέρνηση της Λιβύης μάχεται κατά των ανταρτών που στηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία και τη Ρωσία. Η στήριξη της Τουρκίας στο Κατάρ και στη Μουσουλμανική Αδελφότητα, και η εγγύτητά της με το Ιράν, εξοργίζουν τη Σαουδική Αραβία.

Η σχέση Σαουδικής Αραβίας-Ρωσίας είναι πιο περίπλοκη. Ο κ. Πούτιν βοήθησε στην αποκατάσταση του πρίγκιπα Μοχάμεντ, μετά τη δολοφονία Κασόγκι, με το περιβόητο «high-five» στη σύνοδο των G20 το 2018. Όμως οι ηγέτες των δύο χωρών ήρθαν σε άσχημη αντιπαράθεση για τις τιμές του πετρελαίου νωρίτερα φέτος.

Γενικότερα, όμως, οι τρεις ηγέτες μπόρεσαν να διαχειριστούν τις συγκρούσεις τους. Η Ρωσία και η Τουρκία μπορεί να βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας αλλά οι πιο επείγουσες προτεραιότητές τους είναι συμβατές. Για τον κ. Ερντογάν, είναι το να σταματήσει την εδραίωση ενός ασφαλούς κουρδικού θύλακα εντός της Συρίας. Για τη Ρωσία, είναι να αποτρέψει την πτώση του προέδρου της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ.

Όμως αυτοί οι προσεκτικά ισορροπημένοι διακανονισμοί μπορεί εύκολα να χαλάσουν. Μετά από δύο εβδομάδες μαχών, οι Ρώσοι μεσολάβησαν για εκεχειρία στη σύγκρουση μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Αλλά η ειρήνη είναι εύθραυστη, ήδη υπάρχουν αναφορές για νέες συγκρούσεις και ενώ η Τουρκία στηρίζει ολόψυχα το Αζερμπαϊτζάν, η Ρωσία έχει αμυντική συμφωνία με την Αρμενία. Η Μόσχα είναι απίθανο να ανεχθεί τη μακροπρόθεσμη επέκταση της τουρκικής επιρροής σε πρώην σοβιετικά εδάφη.

Και οι τρεις ηγέτες έχουν επίσης να βρουν...

ΠΡΟΣΩΠΑ - Άννα Μούζιτσουκ: H παγκόσμια πρωταθλήτρια στο σκάκι δίνει ηχηρό χαστούκι στους ισλαμοφασίστες της Σ. Αραβίας


“Χαστούκι” στην Σαουδική Αραβία που απαιτεί να την σέβονται χωρίς εκείνη να σέβεται ούτε στο ελάχιστο τον δυτικό τρόπο ζωής, δίνει η παγκόσμια πρωταθλήτρια στο σκάκι Άννα Μούζιτσουκ! Η δήλωσή της πως δεν θα συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα στη Σαουδική Αραβία είναι η απάντηση στο Ριαντ πως όλα δεν εξαγοράζονται με τα χρήματα.

Η δηλωσή της:

Σε λίγες μέρες θα χάσω δυο παγκόσμιους τίτλους, το έναν μετά τον άλλον. Επειδή αποφάσισα να μην ταξιδέψω στη Σαουδική Αραβία. Αρνούμενη να παίξω με ειδικούς κανόνες, να φορέσω αμπάγια, να με συνοδεύει άνδρας για να μπορώ να βγω από το ξενοδοχείο, για να μην αισθάνομαι άνθρωπος δεύτερης διαλογής.
 
Θα ακολουθήσω τις αρχές μου και δεν θα μετέχω στο παγκόσμιο σκακιστικό πρωτάθλημα Ράπιντ και Μπλιτς όπου σε 5 μόλις μέρες θα μπορούσα να κερδίσω περισσότερα χρήματα από δεκάδες άλλα τουρνουά μαζί.
Όλα αυτά είναι πολύ δυσάρεστα, αλλά πιο λυπηρό είναι πως...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Η μήτρα του κακού

Από τον Φαήλο Μ. Κρανιδιώτη


Αρκετές φορές έχω γράψει πως, αν οι ΗΠA ήθελαν να κάνουν σωστή δουλειά στο ζήτημα της καταπολέμησης της ισλαμικής τρομοκρατίας, θα έπρεπε να ξεκινήσουν βομβαρδίζοντας, επιτέλους, τη σωστή χώρα, τη Σαουδική Αραβία, το αληθινό βασίλειο του σκότους. 


Μπορεί τώρα μερικοί στην άκρα Αριστερά να ανακαλύπτουν τον ρόλο αυτού του βάρβαρου αναχρονιστικού κράτους, όμως αυτά είναι παλιά νέα. Δεν υπάρχει ένοπλη έκφανση του επεκτατικού σουνιτικού Ισλάμ που να μην έχει στενούς οικονομικούς και πολιτικούς δεσμούς με το Ριάντ.


Από τις Φιλιππίνες, την Ινδονησία και την υποσαχάρια Αφρική, έως το Ιράκ, την αιματοκυλισμένη Συρία και τον Καύκασο, ο Οίκος των Σαούντ και τα γύρω σόγια τους χρηματοδοτούν και στηρίζουν άμεσα ή έμμεσα. Η αρχή της αυτοκτονικής πολιτικής της Δύσης έγινε στο Αφγανιστάν. Τύποι των αμερικανικών υπηρεσιών, σαν τον μοιραίο για την Κύπρο Γκας Αβράκωτο, εκπαίδευαν «αγωνιστές της ελευθερίας», που θα πολεμούσαν τους σοβιετικούς εισβολείς στο Αφγανιστάν.


Ανάμεσά τους ένας συγγενής των Σαούντ, από πάμπλουτη οικογένεια, ο Οσάμα Μπιν Λάντεν. Εκεί εκπαιδεύτηκαν κι άλλοι, που αργότερα έκοβαν χριστιανικά κεφάλια στη Βοσνία, πήραν διαβατήρια από τον Αλίγια Ιζετμπέκοβιτς και έπεφταν νεκροί ή κρατούμενοι σε τρομοκρατικές ενέργειες ανά τον κόσμο.


Με λίγα λόγια, οι Αμερικανοί εκπαίδευσαν και εξόπλισαν πυρήνες τζιχαντιστών, που στράφηκαν μετά εναντίον των ιδίων. Στη συνέχεια η Σαουδική Αραβία και εμίρηδες του Κόλπου συνέχισαν, αγκαλιά με το φονικό και διεφθαρμένο σύστημα Κλίντον και Ομπάμα, να υποστηρίζουν λογής γενοκτονίες από οργανώσεις ισλαμιστών.


Οι γενοκτόνοι των Χριστιανών της Μ. Ανατολής γεννήθηκαν με αμερικανική και αραβική υποστήριξη. Αυτή που τέλειωσε η νίκη του Τραμπ, ενώ αδικαίωτο είναι το αίμα του Αμερικανού πρέσβη και άλλων πολιτών των ΗΠΑ στη σφαγή της Βεγγάζης, με ευθύνη της Χίλαρι, που θα έπρεπε και μόνο γι' αυτό να είναι στη φυλακή. Ολη αυτή η παράλογη πολιτική της Δύσης να υποστηρίζει τον εχθρό της και να διευκολύνει τη διέλευση και εγκατάσταση στο έδαφός μας μαζών αναφομοίωτων παράνομων μεταναστών ή προσφύγων, που τους δημιούργησε αυτή ακριβώς η πολιτική της πιο σκοτεινής συνεργασίας αμερικανικών υπηρεσιών και κέντρων εξουσίας με τη Σ. Αραβία.


Τεράστιο ρόλο έχουν παίξει οι στενότατες οικονομικές σχέσεις του αμερικανικού κατεστημένου με τους Σαούντ. Στη Βοσνία μπορεί κανείς απλά να πει πως πλήρωναν τους Κλίντον για να βομβαρδίζουν Χριστιανούς και να υποστηρίζουν Μουτζαχεντίν. Πουθενά δεν επενδύουν χωρίς πίσω να υπάρχει ή «ουρά» προώθησης του τζιχαντιστικού Ισλάμ. Γι' αυτό θα πρέπει να είναι ανεπιθύμητες οι επενδύσεις τους και η διείσδυση στην Ελλάδα.


Είναι αδήριτη ανάγκη να αλλάξει όλη η πολιτική της Δύσης απέναντι στο μαχητικό Ισλάμ και στο Μεταναστευτικό. Το μαχητικό Ισλάμ και η υποστήριξη σε αυτό είναι η αιτία των «ροών» και ο εποικισμός της Δύσης από μουσουλμανικές μάζες είναι εργαλείο στα χέρια των τζιχαντιστών.  


Συντριβή της Σαουδικής Αραβίας σημαίνει...

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ανοίγουν μετά από 35 χρόνια κινηματογράφοι στη Σ. Αραβία!!!

Τα διεθνή μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο για κοσμοϊστορικό γεγονός και η είδηση προβλήθηκε ως «έκτακτο» στη ροή των προγραμμάτων τους. Οι Σαουδάραβες θα μπορούν πλέον να επισκέπτονται τις κινηματογραφικές αίθουσες, άφοβα χωρίς να κινδυνεύουν μέχρι και με ποινή φυλάκισης, όπως ίσχυε μέχρι σήμερα για τους παραβάτες.


Βλέπετε στο Ριάντ υπήρχαν και υπάρχουν ιδιωτικές κινηματογραφικές αίθουσες, χωρίς όμως να διαφημίζονται δημόσια για ευνόητους λόγους και οι σινεφίλ τις επισκέπτονταν με δική τους ευθύνη. Αυτές οι αίθουσες βρίσκονται σε μεγάλα συγκροτήματα κατοικιών και  προσφέρονται στους ενοίκους για κινηματογραφικές προβολές ταινιών τις οποίες «κατεβάζουν» μέσω Ίντερνετ.


Όλα αυτά μέχρι χθες καθώς οι αξιωματούχοι του Βασιλείου έδωσαν εντολή να ξανανοίξουν οι κινηματογραφικές αίθουσες, με την διαδικασία αδειοδότησης να έχει ήδη δρομολογηθεί, όπως ανέφερε σε δηλώσεις του στα τοπικά μέσα ενημέρωσης ο υπουργός Πολιτισμού και Πληροφοριών, Αουάντ μπιν Σάλεχ Αλαουάντ, προσθέτοντας ότι τρεις τουλάχιστον αίθουσες θα είναι σε θέση να λειτουργήσουν από τον Μάρτιο του 2018, παρά την αντίδραση του μουφτή της Σαουδικής Αραβίας που τον Ιανουάριο είχε εκφράσει την αγανάκτησή του για το ενδεχόμενο να λειτουργήσουν οι κινηματογραφικές αίθουσες, υποστηρίζοντας πως θα ήταν χώροι «ανηθικότητας» επειδή ευνοούν την ανάμιξη των φύλων.

 
Ένας συμπατριώτης μας, ο Αλέξιος Καρτσαρός που ταξιδεύει τακτικά στο Ριάντ για επαγγελματικούς λόγους, βρέθηκε έξω από το Riad Park Mall, εκεί όπου κατασκευάζεται η πρώτη κινηματογραφική αίθουσα, μεταφέροντας το κλίμα που επικρατεί στην πρωτεύουσα της Σ. Αραβίας. « Δεν ξέρουμε ακόμα ποιο ακριβώς θα είναι το πλαίσιο λειτουργίας των κινηματογράφων» αναφέρει στο protothema ο Αλέξιος Καρτσαρός πιθανολογώντας ότι στις αίθουσες θα υπάρχουν ξεχωριστές θέσεις για τις οικογένειες και τις γυναίκες και ξεχωριστές θέσεις για τους άνδρες.


Η λειτουργία των κινηματογράφων στην Σαουδική Αραβία απαγορεύτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, αλλά οι μεταρρυθμίσεις που γίνονται υπό την ηγεσία του 32χρονου πρίγκιπα Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, η κυβέρνηση χαλαρώνει πολλούς από αυτούς τους περιορισμού.

 
Ο υπουργός Πολιτισμού και Πληροφοριών ανέφερε ότι «Οι κινηματογράφοι θα λειτουργήσουν ως καταλύτης για την οικονομική ανάπτυξη και τη διαφοροποίηση. Με την ανάπτυξη του ευρύτερου πολιτιστικού τομέα θα δημιουργήσουμε νέες ευκαιρίες απασχόλησης και κατάρτισης, καθώς και τον εμπλουτισμό των επιλογών ψυχαγωγίας του Βασιλείου».

 
Σύμφωνα με τους Financial Times...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - Σ. ΑΡΑΒΙΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ: Ισλαμοφασιστική συμμαχία Ριάντ-Αγκυρας


Ενωμένοι στη βάση κοινών ανησυχιών, Τούρκοι και Σαουδάραβες ενδυναμώνουν τους μεταξύ τους δεσμούς, με την τρέχουσα πενθήμερη επίσκεψη-ορόσημο του βασιλιά Σαλμάν μπιν Αμπντουλαζίζ στην Τουρκία να αποτελεί το επιστέγασμα μιας προσέγγισης που ίσως δημιουργήσει νέα δεδομένα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής


Ο σουνίτης μονάρχης, που βρίσκεται από χθες στην Τουρκία, είναι προγραμματισμένο να περάσει σχεδόν τρία 24ωρα στην Αγκυρα, προτού εν συνεχεία μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη για να πάρει μέρος στη Σύνοδο του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (14-15 Απριλίου).


Η μεγάλη διάρκεια της επίσκεψης του 80χρονου Σαλμάν, ο οποίος συνοδεύεται στην Τουρκία από μια αποστολή 300 ατόμων, σε συνδυασμό φυσικά και με τη χρονική συγκυρία (τις εξελίξεις στα μέτωπα Συρίας και Υεμένης), φανερώνουν μια επίσκεψη με ειδικό γεωπολιτικό βάρος, ενδεικτική των νέων συμμαχιών που διαμορφώνονται στην κινούμενη άμμο της Μέσης Ανατολής.

 
Ενδεικτικό του «βάρους» που αποδίδουν οι άμεσα εμπλεκόμενοι στην εν λόγω επίσκεψη είναι και το γεγονός ότι ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έσπευσε να υποδεχθεί χθες αυτοπροσώπως τον Σαουδάραβα βασιλιά στο αεροδρόμιο... κατά παραβίαση του πρωτοκόλλου.


Για τον Ερντογάν, το άνοιγμα στο Ριάντ αποτελεί μέρος της προσπάθειας να αποκαταστήσει η Αγκυρα τα στηρίγματά της στη Μέση Ανατολή (σε Σαουδική Αραβία και Ισραήλ), από τη στιγμή που οι Αμερικανοί αρνούνται πια να υποστηρίξουν τις τουρκικές θέσεις σε θέματα όπως οι Κούρδοι της Συρίας και το μέλλον του Ασαντ. Το εν λόγω άνοιγμα θα μπορούσε επίσης να λειτουργήσει και ως γέφυρα για την αποκατάσταση των δεσμών μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου, δεδομένου ότι οι Σαουδάραβες διατηρούν πολύ καλές σχέσεις με το Κάιρο, αν και στο συγκεκριμένο μέτωπο δεν θα πρέπει να περιμένουμε άμεσα σημαντικές εξελίξεις.



Για τον Σαουδάραβα βασιλιά από την άλλη (ο οποίος ήρθε στην Τουρκία προερχόμενος από την Αίγυπτο), τα τελευταία ταξίδια σε Κάιρο και Αγκυρα είναι απολύτως ενδεικτικά της διάθεσης του Ριάντ να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό-ηγετικό ρόλο στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, καλύπτοντας με τρόπο δυναμικό το «κενό εξουσίας» που έχουν αφήσει πίσω τους οι Αμερικανοί, και παράλληλα δημιουργώντας αναχώματα στη διεύρυνση της επιρροής του σιιτικού Ιράν. Δεν ήταν τυχαία η απόφαση του Ριάντ να εισβάλει στρατιωτικά στην Υεμένη ενάντια στους υποστηριζόμενους από το Ιράν αντάρτες Χούτι.

 
Στο ίδιο πνεύμα, δεν ήταν προφανώς τυχαία ούτε η δηλωθείσα πρόθεση των Σαουδαράβων... 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ: «Αν οι γυναίκες οδηγήσουν αυτοκίνητο, εκτίθενται στον Σατανά» - Ο ανώτατος Σαουδάραβας κληρικός σε μερακλήδικα ισλαμοφασιστικά κέφια!

Ο ανώτατος κληρικός της Σαουδικής Αραβίας υπερασπίστηκε την απαγόρευση οδήγησης για τις γυναίκες, λέγοντας ότι είναι «ένα επικίνδυνο θέμα που εκθέτει τις γυναίκες στο κακό».
 
Ο Μεγάλος Μουφτής Σεΐχης Αμπντούλ Αζίζ Μπιν-Αμπντουλάχ αλ-Σεϊχ είπε στο θρησκευτικό τηλεοπτικό κανάλι Almajd ότι οι άνδρες με «αδύναμο πνεύμα» και οι οποίοι έχουν «εμμονή με τις γυναίκες» θα μπορούσαν να προκαλέσουν βλάβη στις γυναίκες οδηγούς.
 
Ανέφερε επίσης ότι τα μέλη της οικογένειάς τους δεν θα γνωρίζουν την τύχη των γυναικών, αν εκείνες έχουν την δυνατότητα να οδηγούν αυτοκίνητο ασυνόδευτες.
 
Τα δικαιώματα των γυναικών είναι ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα στο υπερσυντηρητικό ισλαμικό βασίλειο. Αν και η οδήγηση δεν είναι θεωρητικώς παράνομη για τις γυναίκες, απαγορεύεται κατ 'ουσίαν, δεδομένου ότι απαιτείται μια τοπική άδεια η οποία δεν εκδίδεται σε γυναίκες.
 
Πέρυσι, μία αγωνίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών καταδικάστηκε σε φυλάκιση 10 εβδομάδων αφού αψήφησε την απαγόρευση, και οδήγησε από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προς τα σύνορα με την Σαουδική Αραβία σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
 
Το βασίλειο έχει σημειώσει κάποια πρόοδο όσον αφορά τα δικαιώματα των γυναικών τα τελευταία χρόνια. Τον Δεκέμβριο, επετράπη για πρώτη φορά σε γυναίκες να είναι υποψήφιες και να ψηφίσουν σε δημοτικές εκλογές.
 
Οι Αρχές είπαν επίσης ότι διαζευγμένες και χήρες γυναίκες θα μπορούν να λάβουν οικογενειακές ταυτότητες για τα παιδιά τους στο μέλλον, ώστε να μπορούν να τα εγγραφούν στα σχολεία και στις υπηρεσίες Υγείας, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
 
Αλλά οι μακροχρόνιοι κανόνες της ανδρικής κηδεμονίας εξακολουθούν να ισχύουν, απαγορεύοντας στις γυναίκες να παντρεύονται, να ταξιδεύουν, να εγγράφονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ή να αποκτούν διαβατήριο χωρίς την άδεια ενός άνδρα συγγενή ή κηδεμόνα.
 
Ο Μεγάλος Μουφτής... 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: Η Σαουδική Αραβία προωθεί τη θανατική ποινή για τους gay

Την ποινή του θανάτου για τους gay προωθεί η ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, επεκτείνοντας τις κυρώσεις εναντίον των ανθρώπων που σχετίζονται με άτομα του ίδιου φύλου.

 
Η απόφαση αυτή έχει προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στη χώρα, η οποία εκφράζεται μέσω μηνυμάτων στα social media, καθώς εκφράζεται από διάφορες πλευρές ο φόβος, ότι η ηγεσία θα χρησιμοποιήσει αυτό το μέτρο, προκειμένου να επεκτείνει τις διώξεις κατά των πολιτικών της αντιπάλων και των πολέμιών της.

 
Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, η αναζήτηση των αρχών για άτομα που σχετίζονται με άλλα του ιδίου φύλου, θα γίνεται με όλα τα μέσα, τόσο από καταγγελίες, κάτι που είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, όσο και μέσω του ίντερνετ.
 

Σύμφωνα με τους εισηγητές, δεκάδες περιπτώσεις πολιτών που βρίσκονται στα κρατητήρια της χώρας με την κατηγορία της πορνείας και του σοδομισμού θα βρεθούν αντιμέτωποι με την ποινή του θανάτου, καθώς και τουλάχιστον 50 περιπτώσεις ανδρών που συνελήφθησαν ντυμένοι γυναίκες. Ένας γιατρός που ζει σε παραλιακή πόλη στην Ερυθρά Θάλασσα, συνελήφθη διότι στο σπίτι του βρέθηκε σημαία από ένα gay parade που είχε παρακολουθήσει.
 

Στη Σαουδική Αραβία επιβάλλεται συχνά η θανατική ποινή για...

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: "Oι γυναίκες είναι... θηλαστικά και έτσι πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα με τα ζώα."

"Επιστήμονες" από την Σαουδική Αραβία έκαναν μία "εκπληκτική" και "απροσδόκητη" ανακάλυψη, αφού διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες είναι... θηλαστικά και έτσι πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα με τα ζώα.


Πρόκειται, σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο Sputnik, για ένα θέμα που κάνει τον γύρο του διαδικτύου, έχοντας γίνει viral, αφού οι συγκεκριμένοι Σαουδάραβες "επιστήμονες" διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες "δεν είναι πράγματα για το σπίτι αλλά θηλαστικά".


Αυτή η "ιστορική" κοινωνική ανακάλυψη από τους Σαουδάραβες είναι μία μικρή... πρόοδος στο κομμάτι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην χώρα, με ακτιβίστριες να θεωρούν, όσο και αν ακούγεται περίεργο, θετική αυτή την εξέλιξη.


Πάντως...

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - Σ. ΑΡΑΒΙΑ: Είναι ποιητής, σκοτώστε τον!

 
«Γη είναι η κόλαση που ετοιμάστηκε για τους πρόσφυγες» αναφέρει σε ένα ποίημά του ο Ασραφ Φαγιάντ. Η δική του, όμως, κόλαση είναι η γη της Σαουδικής Αραβίας.

Τον περασμένο Νοέμβριο ο 35χρονος ποιητής και εικαστικός καταδικάστηκε σε θάνατο διά αποκεφαλισμού από δικαστήριο της Σαουδικής Αραβίας, όπου γεννήθηκε το 1980 από παλαιστίνιους γονείς, πρόσφυγες από τη Λωρίδα της Γάζας. Κατηγορήθηκε για «αποστασία από το Ισλάμ» και προώθηση του αθεϊσμού, για ασέβεια προς τον προφήτη Μωάμεθ και για υπονόμευση της σαουδαραβικής ηθικής. Η καταδικαστική απόφαση είναι το αποτέλεσμα έφεσης που ασκήθηκε κατά προηγούμενης απόφασης του 2014 η οποία τον καταδίκαζε σε κάθειρξη τεσσάρων ετών και 800 βουρδουλιές, με την κατηγορία της «αποκλίνουσας συμπεριφοράς».

Σύμφωνα με τον Ανταμ Κουγκλ, ερευνητή του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αφορμή για την καταδίκη του Φαγιάντ στάθηκε μια συζήτηση σε καφέ της πόλης Αμπχα, κατά την οποία ο καλλιτέχνης φέρεται να εκφράστηκε «κατά του Θεού». Η θέση του επιδεινώθηκε όταν ένας μελετητής του Ισλάμ τον χαρακτήρισε «βλάσφημο» για την ποιητική του συλλογή «Οδηγίες εντός» (2008), βιβλίο το οποίο, σύμφωνα με το δικαστήριο, θα μπορούσε να «οδηγήσει και άλλα άτομα στο να αποκηρύξουν το Ισλάμ». Δηλώνοντας ότι «η μετάνοια είναι για τον Θεό», ο δικαστής απέρριψε την απολογία του Φαγιάντ και του επέβαλε την εσχάτη των ποινών.

Ιδιαίτερα δραστήριος, ο Φαγιάντ έχει επιμεληθεί εκθέσεις σαουδαραβικής τέχνης τόσο στη Σαουδική Αραβία όσο και στην Ευρώπη. Η υπόθεσή του, η οποία προκάλεσε διεθνή κατακραυγή, αναδεικνύει τις εντάσεις που υφίστανται μεταξύ των σκληροπυρηνικών μελών της άρχουσας πολιτικο-θρησκευτικής τάξης και ενός μικρού, άλλα αυξανόμενου αριθμού καλλιτεχνών και ακτιβιστών που αποπειρώνται να διευρύνουν τα όρια της ελευθερίας της έκφρασης σε μια χώρα όπου δεν υπάρχουν ούτε κινηματογράφοι ούτε σχολές Καλών Τεχνών.

Στη Σαουδική Αραβία η λογοτεχνία θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνη. Πέρυσι, κατά τη διάρκεια της ετήσιας Διεθνούς Εκθεσης Βιβλίου του Ριάντ, οι Αρχές προέβησαν στην κατάσχεση χιλιάδων βιβλίων περισσότερων από 400 συγγραφέων που χαρακτηρίστηκαν «κομιστές βλάσφημων μηνυμάτων».

«Στη Σαουδική Αραβία η πολιτική δεν διαφέρει από τον πολιτισμό και τη θρησκεία. Η θρησκεία είναι πολιτική και ο πολιτισμός καθορίζεται από αυτή την ταύτιση. Μια παγιωμένη και απαρχαιωμένη ταύτιση, η οποία για να διατηρηθεί είναι απαραίτητη η άρνηση της όποιας διαφοράς θα μπορούσε να αναδείξει την καταπιεστική φύση του συστήματος. Αυτό ακριβώς το ζήτημα θίγει ο Φαγιάντ και οι Αρχές δεν μπορούν να ανεχτούν την παραμικρή κριτική όσον αφορά αυτό το αντιφατικό δίπολο - πετρέλαια και ουαχαμπισμός - επάνω στο οποίο βασίζεται ο ισλαμοφασισμός της δομής της εξουσίας τους» εξήγησε μιλώντας στο «Βήμα» ο διακεκριμένος αμερικανός ποιητής και ακαδημαϊκός Πιέρ Τζόρις.

Ποια θα είναι τελικά η κατάληξη της υπόθεσης παραμένει άγνωστο και εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τις σκοτεινές βουλές των σαουδαραβικών Αρχών. Την προηγούμενη εβδομάδα διοργανώθηκαν περισσότερες από 120 εκδηλώσεις υποστήριξης του Φαγιάντ σε 44 χώρες, ενώ στις αρχές του μήνα οι διοργανωτές του Διεθνούς Φεστιβάλ Λογοτεχνίας του Βερολίνου απέστειλαν επιστολή - υπογεγραμμένη από οργανώσεις και συγγραφείς, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταν και οι νομπελίστες Ορχάν Παμούκ και Μάριο Βάργκας Λιόσα - προς τον Μπαράκ Ομπάμα, τον Ντέιβιντ Κάμερον και το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών, ζητώντας να επέμβουν υπέρ του παλαιστίνιου ποιητή. Γνωρίζοντας, ωστόσο, ότι πέρυσι στη Σαουδική Αραβία εκτελέστηκαν, πάντα διά αποκεφαλισμού, περισσότεροι από 150 άνθρωποι, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να πληρώσει ο Φαγιάντ τα ποιήματά του με την ίδια του τη ζωή.

Ακολουθούν Αποσπάσματα από την ποιητική συλλογή «Οδηγίες εντός»
(Μετάφραση από τα αραβικά Πέρσα Κουμούτση)

«Ασυλο σημαίνει να στέκεσαι στο τέλος της ουράς 
 Για να πάρεις ένα ψίχουλο πατρίδας 
 Το να στέκεσαι στις ουρές είναι κάτι που έκανε ο παππούς σου 
 Χωρίς να μάθει ποτέ τον λόγο 
 Το ψίχουλο είσαι εσύ 
 Η πατρίδα είναι απλώς μια ταυτότητα 
 που μπαίνει στο πορτοφόλι με τα χρήματα 
 Τα χρήματα: είναι χαρτιά 
 πάνω τους τυπωμένα τα πρόσωπα των ηγετών. 
 Η φωτογραφία σε αντικαθιστά, ώσπου να επιστρέψεις 
 Και η επιστροφή; 
 Είναι ένα μυθικό πλάσμα βγαλμένο 
 από τα παραμύθια της γιαγιάς σου. 
 Ετσι, τελειώνει το πρώτο μάθημα. 
 Σου παραδόθηκε για να σε προετοιμάσει για το το δεύτερο: 

ΙΣΛΑΜ και ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Καζάνι που βράζει η Σαουδική Αραβία


Πάντα έτοιμος να αναδείξει την υποκρισία στη διεθνή πολιτική, ο βετεράνος ανταποκριτής Ρόμπερτ Φισκ υποστήριξε  ότι καμία μεγάλη χώρα δεν έχει το ηθικό ανάστημα ή τη θέληση να επικρίνει τη Σαουδική Αραβία για τους μαζικούς αποκεφαλισμούς του (προ)περασμένου Σαββάτου. 


«Οι Σαούντ δεν έχουν να ανησυχούν για τίποτα», κατέληγε ο Φισκ. «Μέχρι την επανάσταση».


Ο Φισκ έχει ζήσει την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 στο Ιράν, την κατάρρευση ενός σκληρού καθεστώτος που είχε βασιστεί τόσο τυφλά στην αμέριστη στήριξη της Δύσης, ώστε να αγνοήσει τα υπόγεια ρεύματα μιας καταπιεσμένης κοινωνίας που εξερράγη σαν καζάνι. Τέσσερις δεκαετίες αργότερα, η απολυταρχική φύση του σαουδαραβικού καθεστώτος δεν επιτρέπει αξιόπιστες μετρήσεις του κοινού αισθήματος, είναι όμως βέβαιο ότι η πίεση του ατμού στο βασίλειο των Σαούντ αυξάνεται.


Τα δραματικά γεγονότα , με την εκτέλεση του σιίτη κληρικού Νιμρ αλ Νιμρ από τις σαουδαραβικές αρχές, την πυρπόληση της σαουδαραβικής πρεσβείας στην Τεχεράνη από Ιρανούς σκληροπυρηνικούς και την απόφαση της Σαουδικής Αραβίας να διακόψει διπλωματικούς, εμπορικούς και συγκοινωνιακούς δεσμούς με το Ιράν, εγγράφονται σε μια μακρά ιστορία περιφερειακού ανταγωνισμού, ο οποίος τον τελευταίο χρόνο κλιμακώθηκε – κλιμάκωση που εν μέρει εξηγείται από τη σαουδαραβική αναζήτηση βαλβίδας εκτόνωσης.


Τρία μεγάλου διαμετρήματος γεγονότα της χρονιάς που πέρασε συνέτειναν στη σημερινή κλιμάκωση. 


Το πρώτο ήταν η στρατηγικής σημασίας συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν, στα μέσα Ιουλίου, η οποία ήρε την απομόνωση της Τεχεράνης, προξενώντας έντονη νευρικότητα στο Ριάντ.


Το δεύτερο ήταν η δραματική πτώση της τιμής του πετρελαίου, η οποία έφθασε στα 35 δολάρια το βαρέλι από 110 δολάρια το 2014. Η Σαουδική Αραβία προκάλεσε την πτώση αυτή και τη συντηρεί με την άρνησή της να μειώσει την παραγωγή, στοχεύοντας να αφαιρέσει μερίδια της αγοράς από ανταγωνιστές με υψηλότερο κόστος παραγωγής. Ταυτόχρονα, όμως, οι επιπτώσεις στην εγχώρια οικονομία είναι τεράστιες, με το έλλειμμα να εκτοξεύεται στο 15% του ΑΕΠ και τον βασιλικό οίκο να ανακοινώνει μέτρα λιτότητας ανήκουστα για μια καλομαθημένη κοινωνία όπως η σαουδαραβική. («Ετοιμάζετε μια θατσερική επανάσταση;» ρώτησε ο Economist τον 30χρονο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ο οποίος εκτός από γιος του βασιλιά είναι και υπουργός Αμυνας, δεύτερος στην τάξη της διαδοχής και υπεύθυνος για τα οικονομικά του βασιλείου. «Απολύτως», ήταν η απάντηση.)


Το τρίτο γεγονός του 2015 ήταν ακριβώς η υπουργοποίηση του Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και άλλων πριγκίπων της γενιάς των εγγονών του ιδρυτή του βασιλείου. Παρατηρητές του οίκου των Σαούντ θεωρούν πως ο βασιλιάς Σαλμάν μπιν Αμπντουλαζίζ και οι προστατευόμενοί του είναι πολύ πιο πρόθυμοι να τραβήξουν τη σκανδάλη από ό,τι ήταν ο βασιλιάς Αμπντουλάχ, ο οποίος πέθανε πέρυσι τον Ιανουάριο. Υπό τη νέα ηγεσία, η Σαουδική Αραβία αποφάσισε στα τέλη Μαρτίου να χρησιμοποιήσει το υπερσύγχρονο οπλοστάσιο που χτίζει τα τελευταία χρόνια, βομβαρδίζοντας την Υεμένη. Στην ίδια συνέντευξη, ο πρίγκιπας Μοχάμεντ δικαιολόγησε την απόφαση της πλουσιότερης χώρας του αραβικού κόσμου να σφυροκοπήσει τη φτωχότερη, υποστηρίζοντας ότι η Σαουδική Αραβία ένιωθε απειλή από τους αντάρτες Χούτι της Υεμένης.


Παρά το γεγονός ότι οι Χούτι κατέλαβαν την πρωτεύουσα Σανάα και άρα απέκτησαν πρόσβαση στα αμερικανικά όπλα που είχε προμηθευτεί η προηγούμενη κυβέρνηση, είναι αστεία η σκέψη πως η Υεμένη θα μπορούσε ή θα ήθελε να απειλήσει στρατιωτικά τη Σαουδική Αραβία. Ο κίνδυνος που συνιστούν οι Χούτι για τους Σαούντ είναι διαφορετικός. 


Οι Χούτι κατόρθωσαν να πάρουν την εξουσία στην Υεμένη, καταγγέλλοντας τα διεφθαρμένα φιλοδυτικά καθεστώτα του Κόλπου, ρητορική που εμπνέεται από την Ιρανική Επανάσταση και είναι απαράδεκτη για τα χρυσοποίκιλτα ανάκτορα των Σαούντ. Επιπλέον, οι Χούτι είναι σιίτες, έστω και αν ασπάζονται διαφορετική υποδιαίρεση του σιιτικού δόγματος από ό,τι οι υπόλοιποι σιίτες της περιοχής.  


Ο υπ’ αριθμόν ένα εφιάλτης για την κατά πλειοψηφία σουνιτική Σαουδική Αραβία θα ήταν μια επιτυχημένη εξέγερση του δικού της σιιτικού πληθυσμού, ο οποίος συμπτωματικά κατοικεί στην Ανατολική Επαρχία, ακριβώς εκεί όπου βρίσκονται τα κυριότερα ενεργειακά κοιτάσματα του βασιλείου.


Από την Αουαμίγια της Ανατολικής Επαρχίας καταγόταν και ο Νιμρ αλ Νιμρ, ο επιφανής Σαουδάραβας σιίτης κληρικός που η Δικαιοσύνη των Σαούντ αποκεφάλισε στις 2 Ιανουαρίου. Ο Αλ Νιμρ καταδικάστηκε ως τρομοκράτης επειδή τολμούσε να αμφισβητεί στις ομιλίες του την εξουσία των Σαούντ, ζητώντας εκλογές – και το μήνυμα είναι ότι η τετραετία που το Ριάντ προσπαθούσε να κατευνάσει τους σιίτες, ρίχνοντας χρήμα στις παραμελημένες περιοχές τους, έχει παρέλθει και στο εξής τον λόγο θα έχει η καταστολή.


Η καλλιέργεια μίσους κατά των σιιτών, οι οποίοι θεωρούνται αποστάτες από το σώμα του Ισλάμ και ανάξιοι να ζουν, είναι μία από τις βασικές παραδοχές του ουαχαβισμού, της ακραίας εκδοχής του σουνιτικού Ισλάμ που ασπάζεται η σαουδαραβική μοναρχία. Με τον αποκεφαλισμό του Αλ Νιμρ, οι Σαούντ προσπάθησαν να κερδίσουν πόντους απέναντι στους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, οι οποίοι εποφθαλμιούν το βασίλειο αυτοπροβαλλόμενοι ως οι πιο «αγνοί» πιστοί του ουαχαβισμού. Από το 1979, όταν ένοπλοι τζιχαντιστές κατέλαβαν το Μεγάλο Τέμενος της Μέκκας υποστηρίζοντας ότι ήρθε ο Μαχντί (ο εκλεκτός του Θεού), οι Σαούντ ελπίζουν ότι θα εξουδετερώσουν την τζιχανιστική απειλή στο εσωτερικό, κλείνοντας το μάτι στα σαουδαραβικά χρήματα που καταλήγουν να ενισχύουν τον τζιχαντισμό στο εξωτερικό.


Ο λόγος που οι Σαούντ εξακολουθούν να παίζουν με τη φωτιά είναι ότι: 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - Σ. ΑΡΑΒΙΑ: Αδύναμος κρίκος κατά του Ισλαμο-φασισμού

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Στον αγώνα αντιμετώπισης της τρομοκρατίας που έχουν εξαπολύσει οι υπάνθρωποι του παγκόσμιου ισλαμο-φασισμού υπάρχει ένας σοβαρός αδύναμος κρίκος. Κι αυτός είναι η Σαουδική Αραβία. 


Το ολιγαρχικό βασίλειο του Περσικού Κόλπου είναι φανερό πως περισσότερο νοιάζεται για την εξασφάλιση της οικονομικής ευημερίας της βασιλικής οικογένειας των Σαούντ και την διάδοση των εμπρηστικών διακηρύξεων μίσους των φανατικών Ουαχαμπιστών κληρικών που ουσιαστικά συγκυβερνούν παρά για τον σεβασμό των συμμαχικών τους υποχρεώσεων και των ευαισθησιών των Δυτικών τους φίλων και εμπορικών τους συνεταίρων. 


Οι Σαουδάραβες πρίγκιπες βασίζονται στην ισχύ του πετρελαίου που κατέχουν και στα πολυτελή εμπορικά συμβόλαια αγοράς οπλικών συστημάτων με τα οποία επηρεάζουν τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Δύσης γενικότερα. Με την επιρροή που αυτά τους παρέχουν φροντίζουν άφοβα να ενισχύουν τον φανατισμό των μουλάδων της χώρας τους και να ενθαρρύνουν την επιθετικότητα της Ουαχαμπικής εκδοχής του Ισλάμ που κυριαρχεί στη χώρα τους και εξάγεται με δικά τους χρήματα σε όλες της μουσουλμανικές χώρες της υφηλίου.


Ο ακραίος ισλαμο-φασισμός που εκφράζεται μέσα από τις πράξεις τρομοκρατίας που σημειώνονται από τζιχαντιστές σε Ανατολή και Δύση έχει σαν θεωρητική του βάση τις διδασκαλίες της θεολογίας του Αλ Ουαχάμπ, που κυριαρχεί στη Σαουδική Αραβία. και που αποτελεί σύμφυτο στοιχείο εξουσίας με την βασιλική οικογένεια των Σαούντ στη χώρα αυτή.   


Για λόγους εξασφάλισης εσωτερικής σταθερότητας στο βασίλειο οι πρίγκιπες δεν ενοχλούν τους φανατικούς μουλάδες που διδάσκουν το μίσος κατά της Δύσης και κατά κάθε άλλης εκδοχής του Ισλάμ, που δεν συμβαδίζει με την δική τους.  


Εκτός των Χριστιανών και των Εβραίων, που από τα πράγματα συνθέτουν τους αντιπάλους  της παγκόσμιας διάδοσης των διδασκαλιών του Προφήτη Μωάμεθ και που αποτελούν καθήκον κάθε σωστού μουσουλμάνου αφοσιωμένου στα ορθόδοξα πιστεύω των  Σαλαφιστών (αυτών δηλ. που οφείλουν να ζουν σύμφωνα με της επιταγές συντρόφων του Προφήτη) της Αραβικής χερσονήσου, μοιραίοι εχθροί των Σουνιτών Ουαχάμπις είναι οι άθεοι (δηλ οι κομμουνιστές) και οι πολυθειστές Σιίτες μουσουλμάνοι. Για τον λόγο αυτό οι Σαουδάραβες κρατούν ψηλά το λάβαρο της σκληρής μέχρι θανάτου σύγκρουσης με τους απανταχού Σιίτες.  Εξ’ ού και οι σκληρές διώξεις των Σιιτικών μειονοτήτων μέσα στην Σαουδική Αραβία και στο γειτονικό πλειοψηφικά Σιιτικό Μπαχρέιν (που κυβερνάται όμως από την Σουνιτική και Σαουδαραβικής προέλευσης οικογένεια Αλ Καλίφα) αλλά και η στρατιωτική επέμβαση στη γειτονική Υεμένη όπου η Σουνιτική της κυβέρνηση ανετράπη από τους Σιίτες Χούτου αντάρτες.  


Πίσω από όλα αυτά βρίσκεται βέβαια η απύθμενη έχθρα και καχυποψία του Ριάντ προς το γειτονικό (και Σιιτικό βέβαια) Ιράν.  Τα τελευταία χρόνια η επιρροή του Ιράν έχει αυξηθεί ουσιαστικά, (με τους Σιίτες να κυβερνούν πλέον στο Ιράκ, το φιλοπερσικό καθεστώς Ασσάντ στην Συρία και την ενισχυμένη Σιιτική Χετζμπολάχ στον Λίβανο), προκαλώντας την έκδηλη ανησυχία της Σαουδικής Αραβίας. Σαν φυσικό επακόλουθο οι Σαουδάραβες, με τους φιλικούς προς αυτήν δορυφόρους του Κόλπου (Εμιράτα, Κουβέιτ) και φιλικές Σουνιτικές χώρες (Αίγυπτος, Σουδάν, Ιορδανία, Τουρκία)  δεν έκρυψαν την συμπάθειά τους προς τις αρχικές κινήσεις του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) σε  Ιράκ και Συρία που έδειχνε να αντιστρατεύεται την περιφερειακή κυριαρχία των Σιιτών.  Σταδιακά βέβαια η ενίσχυση του ISIS άρχισε να ενοχλεί το Ριάντ, την Αγκυρα, το Αμμάν, το Κάιρο και πολλά Εμιράτα. Διότι οι φιλοδοξίες του νέου Χαλιφάτου (που το ISIS ισχυρίζεται πως είναι) απειλεί και την δική τους ισχύ και προοπτικές επιβίωσης. Είναι όμως ήδη πολύ αργά να απεγκλωβισθούν τελείως  από τους ήδη δημιουργημένους δεσμούς.  Και να αντιμετωπίσουν την συνακόλουθη οργή των Ουαχάμπις που βλέπουν στον ISIS την εκπλήρωση των Σουνιτικών οραμάτων για εξάπλωση του σαλαφικού  ορθόδοξου Ισλάμ. 


Είναι λογικό η Ρωσία να ανησυχεί περισσότερο από τους άλλους για τις εξελίξεις στην Συρία.  Ανάμεσα στους χιλιάδες εθελοντές που προσέτρεξαν στο κάλεσμα του χαλιφάτου, τζιχαντιστές από τον Καύκασο, το Ταταρστάν και τα Ουράλια (εδάφη με μουσουλμάνους δηλ της Ρωσικής Ομοσπονδίας) όπως και από συνορεύουσες πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες (Αζερμπαιτζάν, Τουκμενιστάν, Καζακστάν, Τατζικιστάν και Κιρκισία) έχουν διακριτό και κυρίαρχο ρόλο. Για την Μόσχα η επιλογή είναι καθαρή. Το ISIS πρέπει να συντριβεί  τώρα στη Συρία. Διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος να εξαπλωθεί σε περιοχές που η Ρωσία θα αναγκασθεί να το αντιμετωπίσει αργότερα πάνω σε χιλιάδες χιλιόμετρα δύσκολα ελεγχόμενων εξωτερικών η εσωτερικών συνόρων (Καζακστάν, Καύκασος, Βόλγα – Ουράλια). 


Αξίζει εδώ να σημειώσουμε οτι: 


Eίναι πρακτικά αδύνατο το ξερίζωμα του ISIS δίχως επέμβαση από το έδαφος.   


Το Χαλιφάτο, σύμφωνα με το Κοράνι, δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς εδαφική κυριαρχία. Κι αυτή δεν εξουθενώνεται  με αεροπορικούς βομβαρδισμούς.  Πλην όμως τις εδαφικές επιχειρήσεις δεν μπορούν να αναλάβουν δυτικοί χριστιανικοί στρατοί. Διότι και πάλι θα επιβεβαιωθεί το Κοράνι που προφητεύει σύγκρουση των σταυροφόρων (Δυτικών) με τις στρατιές του Ισλάμ και μάλιστα ήττα των μουσουλμάνων στην Συριακή πόλη Νταμπίκ. Αυτή όμως η ήττα θα προκαλέσει την εμφάνιση του Μαχντί (του "αναμενόμενου") που θα οδηγήσει τους ισλαμιστές στην τελική τους παγκόσμια επικράτηση. Δεν είναι τυχαίο πως οι τζιχαντιστές με πολλές πράξεις τους προσπαθούν να προκαλέσουν την Δύση για άμεση εδαφική στρατιωτική επέμβαση. Αυτό θα προκαλέσει τεράστια παγκόσμια μουσουλμανική κινητοποίηση σε επίρρωση των προβλέψεων του Κορανίου.  


Σαν συνέπεια, επί του εδάφους το ISIS μπορεί αποτελεσματικά να αντιμετωπισθεί μοναχά από τους Αλεβίτες (Σιιτική εκδοχή) του Ασσάντ, τους Κούρδους Πεσμεργκά (πολεμιστές),  τις Σιιτικές πολιτοφυλακές του Ιράκ κι’ ενδεχόμενα ενταγμένους στον στρατό Σουνίτες και ένοπλες ομάδες του Ιράν.  


Αυτή είναι και η άποψη των Ρώσων, που επιμένουν πως ο Ασσάντ οφείλει να είναι μέρος των συνεννοήσεων για λύση του ζητήματος της Συρίας. 


Οι Ουαχάμπις ενθαρρύνουν όλες αυτές τις ακραίες ισλαμικές κινήσεις επιχειρώντας με κάθε μέσον να αξιοποιήσουν τις οικονομικές δυνατότητες της Σαουδικής Αραβίας για την επίτευξη τριών στόχων: 

MΠΑΝΑΝΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - Σ. ΑΡΑΒΙΑ: Μαζικός αποκεφαλισμός 47 ατόμων

Στην εκτέλεση 47 ανθρώπων που κατηγορούνταν για τρομοκρατία, κυρίως πρόσωπα για τα οποία υπήρχαν υποψίες ότι ήταν μέλη της Αλ Κάιντα, προχώρησε η Σαουδική Αραβία. Μεταξύ των 47 ήταν και ένας εξέχων σιίτης ιερωμένος, ο Νιμρ αλ-Νιμρ.



Το συντηρητικό ισλαμικό βασίλειο, που συνήθως εκτελεί τους κατηγορούμενους με δημόσιο αποκεφαλισμό, έχει συλλάβει χιλιάδες ισλαμιστές έπειτα από σειρά επιθέσεων της Αλ Κάιντα την περίοδο 2003-2006 που οδήγησαν στον θάνατο εκατοντάδες ανθρώπους και έχει καταδικάσει εκατοντάδες από αυτούς.



Η Σαουδική Αραβία έχει επίσης συλλάβει εκατοντάδες μέλη της σιιτικής μειονότητας έπειτα από τις διαδηλώσεις της περιόδου 2011-2013, στη διάρκεια των οποίων πολλοί αστυνομικοί σκοτώθηκαν σε επιθέσεις με πυροβολισμούς και βόμβες μολότοφ. Πολλοί σιίτες έχουν καταδικαστεί σε θάνατο.



Ο κυριότερος αντίπαλος της Σαουδικής Αραβίας στην περιοχή, το σιιτικό Ιράν, έχει προειδοποιήσει ότι η εκτέλεση του Νιμρ... 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ: Σεΐχηδες εναντίον Αγιατολάχ - Ο ακήρυχτος πόλεμος απειλεί με Ολοκαύτωμα


«Δεν εμπλεκόμαστε σε επιχειρήσεις. Δεν ξέρουμε πώς να το κάνουμε. Το μόνο που ξέρουμε είναι πώς να κόβουμε επιταγές». 
Αυτά έλεγε ο Τούρκι αλ-Φαϊσάλ, επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Σαουδικής Αραβίας κατά τη δεκαετία 1979-'89, όταν τα σοβιετικά στρατεύματα είχαν καταλάβει το Αφγανιστάν, από όπου αποχώρησαν ταπεινωμένα, επιταχύοντας την κατάρρευση της ΕΣΣΔ.

Αποτελεί δε κοινό μυστικό ότι η βασική οικογένεια και οι σεΐχηδες του Ριάντ είχαν διαθέσει πολλά δισ. από τα άφθονα πετροδολάριά τους προκειμένου να χρηματοδοτήσουν τον «ιερό πόλεμο» κατά των κατακτητών, στρατολογώντας μαζικά από τους μεντρεσέδες (τα ιερατικά σχολεία) και κατασκευάζοντας, με τη βοήθεια φυσικά της CIA και άλλων δυτικών μυστικών υπηρεσιών, το «τέρας» των Ταλιμπάν -από τις τάξεις των οποίων ξεπήδησε ουσιαστικά η αλ-Κάιντα του Οσάμα μπιν Λάντεν.

Ακόμη και μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι Σαουδάραβες δεν σταμάτησαν να υπονομεύουν κάθε προσπάθεια της Ρωσίας να σταθεί στα πόδια της, αναγκάζοντάς την να αιμορραγεί διαρκώς στην Τσετσενία και άλλες περιοχές του Καυκάσου, όπου ενίσχυε αδρά τους τζιχαντιστές που δρούσαν εκεί. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, το γεγονός ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν, αφότου παρέλαβε το τιμόνι της Ρωσίας από τον Μπορίς Γέλτσιν, επέλεξε εκείνη την περιοχή για να κάνει την πρώτη και πιο αποφασιστική επίδειξη δύναμης, εδραιώνοντας την κυριαρχία του στο εσωτερικό και στέλνοντας μήνυμα προς το εξωτερικό ότι η πρώην υπερδύναμη δεν ήταν διατεθειμένη να διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη.

Απολύτως φυσιολογική πρέπει να θεωρείται, επίσης, η επιλογή του ισχυρού άνδρα του Κρεμλίνου να οικοδομήσει μια στρατηγική συμμαχία με το Ιράν, το οποίο, εκτός από μεγάλος αντίπαλος της Σαουδικής Αραβίας στην ευρύτερη περιοχή -το μεν είναι η «μητρόπολη» του Σιϊτισμού, η δε η «μήτρα» του Σουνιστισμού- ήταν και το μεγάλο «αγκάθι» στα πλευρά των Αμερικανών. Μάλιστα, αφού το στήριξε με κάθε μέσο στην πολύ δύσκολη περίοδο των δυτικών κυρώσεων σε βάρος του, ήταν αυτός που ουσιαστικά κατάφερε να ανοίξει τον δρόμο για την ιστορική συμφωνία της Τεχεράνης με την «Ομάδα των 6» -η οποία, προφανώς, αφορά πολύ περισσότερα από το πυρηνικό της πρόγραμμα, καθώς αναβαθμίζει τη γεωπολιτική θέση και τον ρόλο του Ιράν στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία.

Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που το Ριάντ χρησιμοποίησε κάθε δυνατό μέσο προκειμένου να αποτρέψει αυτή τη συμφωνία, ασκώντας έντονες πιέσεις και προς την Ουάσιγκτον. Από τη στιγμή, όμως, που δεν τα κατάφερε, έχει κλιμακώσει την προσπάθεια να περιορίσει τη σφαίρα επιρροής του Ιράν και των συμμάχων του Ρώσων στην περιοχή. Για την ακρίβεια, είχε αρχίσει να προετοιμάζεται από αρκετά νωρίτερα, ενισχύοντας το Ισλαμικό Κράτος και χρησιμοποιώντας το ως «μακρύ χέρι», κυρίως στη Συρία και το Ιράκ -έχοντας, μάλιστα, και τη στήριξη της τουρκικής ισλαμοσυντηρητικής πολιτικής ηγεσίας, υπό τον Ταγίπ Ερντογάν, η οποία επιδίωκε επίσης να βάλει φρένο στην Τεχεράνη και τη Μόσχα, βλέποντας ως μεγάλη της ευκαιρία τις δραματικές ανακατατάξεις και την αλλαγή συνόρων.

Η περίοδος, άλλωστε, που εκδηλώθηκε η μεγάλη επίθεση του Ισλαμικού Κράτους και η ίδρυση του «Χαλιφάτου» σε περιοχές της Συρίας και του Ιράκ αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Ήδη, από τις αρχές του 2014, οι πάντες είχαν συνειδητοποιήσει ότι ο Μπαράκ Ομπάμα ήταν αποφασισμένος να φτάσει σε ένα ιστορικό συμβιβασμό και να μην ενδώσει στις πιέσεις των «γερακιών», ξεκινώντας ένα πόλεμο με άδηλες συνέπειες. Έτσι, όλως... τυχαίως, το ISIS επιτέθηκε και κατέλαβε τη Μοσούλη στο πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου, ενώ συνέχισε να προελαύνει προς τις κουρδικές περιοχές και τη Βαγδάτη. Όταν, λοιπόν,τα ξημερώματα της 20ής Ιουλίου του 2014, δόθηκε εξάμηνη παράταση στις διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά του Ιράν και δεν αποφασίστηκε αυτές να τερματιστούν -κάτι που θα δικαίωνε όσους (και το Ισραήλ) απαιτούσαν χρήση στρατιωτικής βίας αντί για συνομιλίες- ο κύβος είχε ριφθεί οριστικά.
Οι τζιχαντιστές επιτέθηκαν με σφοδρότητα σε όλα τα μέτωπα, χρησιμοποιώντας υπερσύγχρονα όπλα. Μετά δε τον αρχικό αιφνιδιασμό, οι πρώτοι που έσπευσαν να σταθούν απέναντί τους δεν ήταν άλλοι από τους Σιΐτες πολιτιφύλακες του Ιράκ και τους Κούρδους μαχητές, που δέχθηκαν μεγάλη στήριξη από την Τεχεράνη και τη φιλοϊρανική οργάνωση του Λιβάνου, τη Χεζμπολάχ. 

Η συνέχεια είναι, λίγο ως πολύ, γνωστή:  

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: H Σ.Αραβία ως γονέας του ισλαμοφασισμού. Δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα μασκαρεμένο ISIS που τα κατάφερε να αποσπάσει διεθνή αποδοχή, χάρη στον αυτοκτονικό παραλογισμό της Δύσης



Μαύρο Daesh, άσπρο Daesh.  


Το πρώτο κόβει λαρύγγια, σκοτώνει, λιθοβολεί, κόβει χέρια, καταστρέφει την κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας και περιφρονεί την αρχαιολογία, τις γυναίκες και τους μη μουσουλμάνους.  


Το τελευταίο είναι καλύτερα ντυμένο και περιποιημένο, αλλά κάνει τα ίδια πράγματα. 


 Το Ισλαμικό Κράτος και η Σαουδική Αραβία. Στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, η Δύση διεξάγει πόλεμο στο πρώτο, αλλά κάνει χειραψίες με το άλλο. Αυτός είναι ένας μηχανισμός άρνησης, και η άρνηση έχει ένα τίμημα: να διατηρούμε την περίφημη στρατηγική συμμαχία με τη Σαουδική Αραβία, με κίνδυνο να ξεχάσουμε ότι το βασίλειο βασίζεται επίσης σε μια συμμαχία με θρησκευτικούς κληρικούς που παράγουν, νομιμοποιούν, εξαπλώνουν, κηρύττουν και υπερασπίζονται τον ουαχαμπισμό, την υπερ-πουριτανική μορφή του Ισλάμ που τρέφει το Daesh.


Ο ουαχαμπισμός, ένας μεσσιανικός ριζοσπαστισμός που προέκυψε κατά τον 18ο αιώνα, ελπίζει να αποκαταστήσει ένα φαντασιακό χαλιφάτο επικεντρωμένο σε μια έρημο, ένα ιερό βιβλίο και δύο ιερούς τόπους, τη Μέκκα και την Μεδίνα. Γεννημένος μέσα στην σφαγή και στο αίμα, εκδηλώνεται με μία σουρεαλιστική σχέση με τις γυναίκες, την απαγόρευση των μη μουσουλμάνων να πορευθούν σε ιερό έδαφος και άγριους θρησκευτικούς νόμους. Αυτό μεταφράζεται σε ένα εμμονικό μίσος με τις εικόνες και την εκπροσώπηση και, συνεπώς, την τέχνη, αλλά και με το σώμα, τη γύμνια και την ελευθερία. Η Σαουδική Αραβία είναι ένα Daesh που τα έχει καταφέρει. 


Η άρνηση της Δύσης σχετικά με τη Σαουδική Αραβία είναι εντυπωσιακή: Χαιρετίζει τη θεοκρατία ως σύμμαχό της, αλλά προσποιείται ότι δεν έχει αντιληφθεί ότι είναι ο παγκόσμιος ιδεολογικός χορηγός του ισλαμικού πολιτισμού. Οι νεότερες γενιές ριζοσπαστικών στον λεγόμενο αραβικό κόσμο δεν έχουν γεννηθεί τζιχαντιστές. Γαλουχήθηκαν στους κόλπους της Κοιλάδας Φάτουα, ένα είδος Βατικανού των ισλαμιστών, με μια τεράστια βιομηχανία που παράγει θεολόγους, θρησκευτικούς νόμους, βιβλία και επιθετικές πολιτικές σύνταξης και εκστρατείες στα μέσα ενημέρωσης.


Κάποιος μπορεί να αναλογιστεί: δεν είναι η ίδια η Σαουδική Αραβία πιθανός στόχος του Daesh; 


Ναι, αλλά αν επικεντρωθούμε σε αυτό θα ήταν σα να παραβλέπουμε τη δύναμη των δεσμών μεταξύ της οικογένειας που βασιλεύει και του κλήρου που φροντίζει για τη σταθερότητα της - και, επίσης, όλο και περισσότερο, για την αστάθειά της.  


Η βασιλική οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας έχει πέσει στην τέλεια παγίδα: εξασθενημένη από τους νόμους περί κληρονομικής διαδοχής που ενθαρρύνουν τη ροή, προσκολλάται στους πατρογονικές της δεσμούς ανάμεσα στο βασιλιά και τον ιεροκήρυκα. Η Σαουδάραβες κληρικοί παράγουν ισλαμισμό, ο οποίος και απειλεί τη χώρα και δίνει νομιμότητα στο καθεστώς.


Κάποιος πρέπει να ζει στον μουσουλμανικό κόσμο για να καταλάβει την τεράστια μεταμορφωτική επιρροή των θρησκευτικών τηλεοπτικών καναλιών στην κοινωνία, με την πρόσβαση στους αδύναμους κρίκους της: τα νοικοκυριά, τις γυναίκες, τις αγροτικές περιοχές. Η ισλαμική κουλτούρα είναι διαδεδομένη σε πολλές χώρες - Αλγερία, Μαρόκο, Τυνησία, Λιβύη, Αίγυπτο, Μάλι, Μαυριτανία. Υπάρχουν χιλιάδες ισλαμιστικές εφημερίδες και κληρικοί που επιβάλλουν ένα ενιαίο όραμα για τον κόσμο, την παράδοση και τα είδη ένδυσης σε δημόσιο χώρο, τη διατύπωση των νόμων της κυβέρνησης και τις τελετουργίες της κοινωνίας που θεωρούν ότι είναι μολυσμένη.


Αρκεί να διαβάσετε ορισμένες ισλαμιστικές εφημερίδες για να δείτε τις αντιδράσεις τους στις επιθέσεις στο Παρίσι. Η Δύση παρουσιάζεται ως γη των «απίστων». Οι επιθέσεις ήταν το αποτέλεσμα της επίθεσης κατά του Ισλάμ. Μουσουλμάνοι και οι Άραβες έχουν γίνει οι εχθροί του κοσμικού και των Εβραίων. Επικαλούνται το παλαιστινιακό ζήτημα μαζί με το βιασμό του Ιράκ και την μνήμη του αποικιακού τραύματος και τα συσκευάζουν σε ένα μεσσιανικό λόγο ως στόχο να αποπλανήσουν τις μάζες.  


Τέτοιες συζητήσεις απλώνονται υπογείως στους κοινωνικούς χώρους, ενώ επιφανειακά οι πολιτικοί ηγέτες στέλνουν τα συλλυπητήριά τους προς τη Γαλλία και καταγγέλλουν ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.  


Αυτή η εντελώς σχιζοφρενική κατάσταση παραλληλίζει την άρνηση της Δύσης σχετικά με τη Σαουδική Αραβία.


Όλα αυτά αφήνουν κάποιον επιφυλακτικό με τις βροντερές διακηρύξεις των δυτικών δημοκρατιών σχετικά με την αναγκαιότητα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Ο πόλεμος τους μόνο μυωπικός μπορεί να είναι, και γι’ αυτό στοχεύει το αποτέλεσμα και όχι την αιτία.  


Από τη στιγμή που το ISIS είναι πρώτα και κύρια μια κουλτούρα, και όχι μια στρατιωτική οργάνωση, πώς μπορείς να αποτρέψεις τις μελλοντικές γενιές από το να στραφούν σε τζιχάντ, όταν η επιρροή της Κοιλάδας της Φάτουα και των κληρικών της και του πολιτισμού της και της τεράστιας εκδοτικής βιομηχανίας της παραμένει ανέπαφη;


Είναι, λοιπόν, η θεραπεία της νόσου ένα απλό θέμα;  


Μάλλον όχι. Η Σαουδική Αραβία παραμένει σύμμαχος της Δύσης στις πολλές παρτίδες σκάκι που παίζονται στη Μέση Ανατολή. Είναι προτιμότερη από το Ιράν –αυτό το γκρίζο Daesh. Και υπάρχει και η παγίδα: