"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΡΥΣΠΟΛΑΚΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΡΥΣΠΟΛΑΚΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΤΑΛΙΝΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Το αναχρονιστικό άρθρο 16 και η ευκαιρία του άρθρου 28

 

Του Ιωακείμ Γρυσπολάκη

Σύμφωνα με το άρθρο 16 του Συντάγματος, η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα, που αποτελούν Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (παρ. 5), ενώ η επαγγελματική και κάθε άλλη ειδική εκπαίδευση παρέχεται από το Κράτος και με σχολές ανώτερης βαθμίδας για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο από τρία χρόνια, όπως προβλέπεται ειδικότερα από το νόμο, που ορίζει και τα επαγγελματικά δικαιώματα όσων αποφοιτούν από τις σχολές αυτές (παρ. 7).

Το πρώτο, δηλαδή η παράγραφος 5, αποτελεί μία άκρως αναχρονιστική διάταξη, η οποία είναι και υποκριτική, δεδομένου ότι δεν επιτρέπει σε ξένα πανεπιστήμια να ιδρύουν νομίμως παραρτήματα στην Ελλάδα ούτε να ιδρύονται πανεπιστήμια από ιδρύματα ή ιδιώτες, όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ. Αντιθέτως, ο καταργηθείς από τον ΣΥΡΙΖΑ νόμος 4009/2011, καθώς και ο πρόσφατος 4957/2022, προβλέπουν ότι τα Ελληνικά πανεπιστήμια δύνανται να ιδρύουν παραρτήματα στην αλλοδαπή.

Όσον αφορά στο δεύτερο, δηλαδή στην παράγραφο 7, ο νόμος 4610/7.5.2019 (νόμος Γαβρόγλου) ενέταξε όλα τα ΤΕΙ στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση, στερώντας την χώρα από την προβλεπόμενη από το Σύνταγμα Τεχνολογική Εκπαίδευση τριετούς φοίτησης, η οποία έδωσε επί δεκαετίες στη χώρα τους απαραίτητους τεχνολόγους.

Η σημερινή κυβέρνηση έχει δύο προκλήσεις να αντιμετωπίσει, μεταξύ πολλών άλλων.  

Την αναθεώρηση του άρθρου 16 και την επαναφορά της Τεχνολογικής Εκπαίδευσης. Θεωρείται, όμως, παντοδύναμη και με ισχυρή εντολή από τον Ελληνικό λαό. Τόσο το ποσοστό του 40,7% και οι 158 βουλευτές, που της έδωσαν οι ψηφοφόροι, όσο και η τεράστια διαφορά του 23% από την αξιωματική αντιπολίτευση, αποτελούν ένα άχθος στους ώμους του πρωθυπουργού. Σαφής η εντολή πλέον: αλλάξτε όλα όσα ταλαιπωρούν τους πολίτες, μεταρρυθμίστε κάθε διάταξη, που οπισθοδρομεί τη χώρα, δώστε ώθηση στον εκσυγχρονισμό των δομών, επιλέξτε την Πρόοδο και πατάξτε την Οπισθοδρόμηση. Οι πολίτες το απαιτούν και εσείς έχετε υποχρέωση να μην διαψεύσετε όλους όσους σας έδειξαν εμπιστοσύνη.

Η ομιλία του πρωθυπουργού με την απαρίθμηση των προγραμματικών δηλώσεων και υποσχέσεων για την τρέχουσα τετραετία, περιείχε σημεία εξόχως ενθαρρυντικά και τολμηρά στον τομέα της εκπαίδευσης.  Αναφέρομαι στην προγραμματική δήλωσή του για την πρόθεση της κυβέρνησης να αξιοποιήσει το άρθρο 28 του Συντάγματος, το οποίο στην παράγραφο 1 προβλέπει ότι «Οι γενικά παραδεδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ, σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. Η εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας». Και αυτά, σύμφωνα με την εξαγγελία του πρωθυπουργού, θα ισχύσουν έως την επιθυμητή επικύρωση της αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος, η οποία δεν προβλέπεται να επικυρωθεί πριν το 2028.

Είναι ένα σαφώς προωθημένο και τολμηρό μεταρρυθμιστικό βήμα, προκειμένου να υπερκεραστεί η οπισθοδρομική ατολμία, την οποία επέδειξαν οι πολιτικές δυνάμεις το 2006 και το 2019 (όλοι θυμόμαστε την πρόταση για αναθεώρηση του άρθρου 16 από την ΝΔ το 2006 και την υπαναχώρηση εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, όπως και την άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2018 να συμπεριλάβει και το 16 μεταξύ των υπό αναθεώρηση άρθρων). Το όφελος για τη χώρα και τους νέους πολίτες θα είναι τεράστιο. Ένα παράρτημα ενός μεγάλου αμερικάνικου πανεπιστημίου, όπως το Yale, το Harvard ή το Columbia και το CALTECH, θα συγκρατήσει ένα μεγάλο αριθμό φοιτητών, οι οποίοι αναζητούν στην αλλοδαπή σπουδές υψηλού επιπέδου, θα προσελκύσει αλλοδαπούς φοιτητές, αυξάνοντας τα έσοδα της χώρας, και θα ανεβάσει το επίπεδο των δημόσιων πανεπιστημίων, μέσω της ακαδημαϊκής άμιλλας. Σημαντικό όφελος θα έχει η χώρα και από τον επαναπατρισμό σημαντικών Ελλήνων επιστημόνων, οι οποίοι αναζήτησαν την τύχη τους στο εξωτερικό, προσβλέποντας να λειτουργήσουν σε ένα πιο ακαδημαϊκό περιβάλλον.

Όλοι εμείς, που στηρίξαμε τον πρωθυπουργό και έχουμε ως κριτήριο το τρίπτυχο Αριστεία – Αξιολόγηση – Αξιοκρατία, προσβλέπουμε στην εξαγγελθείσα μεταρρύθμιση. Επιπλέον, είναι ευκαιρία και για το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ να επανορθώσει την ατολμία του 2006 (η οποία βασίσθηκε στην ανεξήγητη επιμονή ενός τότε στελέχους του) και να αποδείξει ότι στοχεύει να εξελιχθεί, όχι ένα υποκατάστατο του καταρρέοντος ΣΥΡΙΖΑ, αλλά σε ένα προοδευτικό και μεταρρυθμιστικό κόμμα, το οποίο θέτει το συμφέρον της χώρας υπεράνω του κομματικού και διαφοροποιείται από τον δημαγωγικό και αρνητικό ρόλο, που έπαιξε μέχρι πρότινος ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Τέλος, ας γνωρίζει ο κ. Ανδρουλάκης ότι...

 

ΣΥΡΙΖΟ-ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ-ΑΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ: Η φύση του ΣΥΡΙΖΑ και το τέρας που μισεί τη φιλελεύθερη δημοκρατία

Γράφει ο  Ιωακείμ Γρυσπολάκης

Με αφορμή τα γεγονότα στην υπό ανέγερση βιβλιοθήκη στο Βιολογικό Τμήμα του ΑΠΘ, θεωρώ σκόπιμο να επισημάνω την άρνηση εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ να καταδικάσει τις προχθεσινές καταστροφές από οργανωμένη ομάδα αντιεξουσιαστών και σήμερα να στηρίξει δια της Νεολαίας του την έφοδο κουκουλοφόρων κατά των αστυνομικών δυνάμεων, που προστατεύουν την περιουσία του ιδρύματος.

Όταν η Αστυνομία με την παρουσία εισαγγελέα έληξε την κατάληψη ενός ισόγειου χώρου στο Βιολογικό Τμήμα του ΑΠΘ στις 31-1-2021, ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγόρησε ευθέως την κυβέρνηση δια του Τομεάρχη Παιδείας κ. Ν. Φίλη. Συγκεκριμένα, στις 16/1/2022 στην ΕΡΤ1 (εκπομπή της κας Βάλιας Πετούρη) ο κ. Φίλης δήλωσε: «Το Στέκι στο Βιολογικό υπήρξε ένας χώρος αυτοοργάνωσης και αυτοέκφρασης. Δεν υπήρξε θέμα εδώ και 34 χρόνια, το έφτιαξε σήμερα η κυβέρνηση». Την ίδια ημέρα η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ εκδίδει την ακόλουθη ανακοίνωση: «Παραμονή Πρωτοχρονιάς η Νέα Δημοκρατία επέλεξε για ακόμη μια φορά να προβεί σε μία επικοινωνιακή φιέστα καταστολής (sic) εκκενώνοντας το Στέκι του Βιολογικού ΑΠΘ. Την στιγμή που τα κρούσματα στη χώρα μας έχουν σπάσει κάθε ρεκόρ με την εγκληματική διαχείριση της κυβέρνησης και με τους/τις φοιτητές/-τριες στα σπίτια τους, η ΝΔ αντί να σχεδιάζει το ασφαλές άνοιγμα των σχολών μετά τις γιορτές βάζει τις δυνάμεις καταστολής (sic) εντός του ΑΠΘ».

Δεν χρειάζεται περαιτέρω τεκμηρίωση του ισχυρισμού ότι η φράση της κας Αχτσιόγλου «Η κανονικότητα στην πραγματικότητα ποτέ δεν είναι ευκαιρία για την Αριστερά», (διαδικτυακή εκδήλωση με θέμα «Η Ευρώπη μετά την πανδημία: Κοινωνία, Εργασία, Δικαιώματα» στις 8-5-2021) απεικονίζει ακριβώς τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται και λειτουργεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Και επιβεβαιώνει καθημερινά αυτή την πραγματικότητα.  

Όσο και αν θέλει να μας δείξει την προβιά προβάτου, που φορά, καθημερινά αποκαλύπτει το τέρας που κρύβει κάτω από αυτήν. Ένα τέρας, που κατ’ ουσίαν μισεί τη φιλελεύθερη δημοκρατία και τους θεσμούς της.

Όσον αφορά δε τις ευθύνες της κυβέρνησης, μπορούν να δικαιολογηθούν ότι αναμένουν την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ. Μετά, όμως, από την (θέλω να πιστεύω) απόρριψη της προσφυγής, από ομάδα πανεπιστημιακών υπό τον Ξενοφώντα Κοντιάδη, οφείλουν αμέσως να εγκαταστήσουν τις ΟΠΠΙ στα τέσσερα ιδρύματα, που δέχονται τις βιαιότερες επιθέσεις. Μέχρι τότε, όμως, η κυβέρνηση δια του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη είναι υποχρεωμένη να προστατεύει τα πανεπιστήμια σε καθημερινή βάση. Διότι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η Δημοκρατία κινδυνεύει από τον ΣΥΡΙΖΑ

Γράφει ο Ιωακείμ Γρυσπολάκης
Ομότιμος καθηγητή, π. πρύτανης Πολυτεχνείου Κρήτης και μέλος της ΑΕΣΕ της Ώρας Αποφάσεων.
  

«Ήθος Ανθρώπω, Δαίμων» μας είπε ο Ηράκλειτος, εννοώντας ότι η δύναμη που εξουσιάζει τον άνθρωπο είναι το Ήθος του. Ο Αριστοτέλης μας δίδαξε ότι οι πυλώνες της Δημοκρατίας είναι η Ηθική και η Δικαιοσύνη. 


Θεμέλιο αυτών είναι η Παιδεία. 


Ισοπεδώνοντας και απαξιώνοντας την Παιδεία αμβλύνεις τις ευαισθησίες των πολιτών στην Ηθική και στη Δικαιοσύνη. Παύεις έτσι να είσαι ενεργός πολίτης, μέλος του κοινωνικού συνόλου με στόχο την ευημερία της κοινωνίας, και μετατρέπεσαι σε έναν ατομιστή, έρμαιο των διαθέσεων κάθε ημιμαθή, κάθε απατεώνα και κάθε λαϊκιστή εραστή της εξουσίας.

 
Εκεί χτύπησε και ο Αλέξης Τσίπρας. Με ελλιπέστατη μόρφωση, με ανεπαρκή προσόντα, με περισσό θράσος, με αναίδεια, αρμόζουσα στην ανεπάρκειά του, ισοπέδωσε το Εκπαιδευτικό Σύστημα της χώρας με τρόπο και μεθοδικότητα, που έχουμε περιγράψει λεπτομερώς στο παρελθόν. Πρωτίστως, όμως, έσπειρε την απαισιοδοξία και την παθητικότητα στην κοινωνία.
 

Σε μία συνέντευξη, που πήρε ο Μάνος Χατζηδάκης από τον Λεωνίδα Κύρκο πριν από 33 χρόνια, αφού αναφερθεί στη Νεολαία του ΚΚΕ εσωτ, λέγοντας «Θαύμασα την ευαισθησία της νεολαίας σας και, μ’ όλο που δεν είχα τοποθετηθεί  πολιτικά κοντά σας, το δήλωσα και δημοσίως: Να μια νεολαία που σέβεται τον εαυτό σου απευθυνόμενος  σ’ αυτήν», συνεχίζει λέγοντας: «Αλλά έχετε δει τις υπόλοιπες νεολαίες, με τις οποίες αναγκαστικά η δική σας θα δώσει τη μάχη; Είναι μεγάλο πανηγύρι. Έχουν όλη τη θρασύτητα του νεοφώτιστου και του υπανάπτυκτου. Είναι έργο μιας σειράς μηχανισμών». Και συνεχίζει: «Είμαι αντίπαλός σου, ωραία. Ας διαθέτω τουλάχιστον πολιτική νοημοσύνη. Όχι να είμαι αντίπαλός σου διότι αδυνατώ να σε δω! Όπου βέβαια μέσα μου υπάρχει και το φασιστικό πρότυπο: να σ’ αρνηθώ τελικά, διότι δεν μου μοιάζεις». Μην μου πείτε ότι η τελευταία φράση δεν σας θυμίζει τον – φίλο και υπουργό του Τσίπρα – Παύλο Πολάκη.

 
Ας δούμε τώρα τις ομοιότητες και τις διαφορές του τότε με το σήμερα. 


Τότε υπήρχε ο Λ. Κύρκος, ο Μ. Παπαγιαννάκης και η νεολαία του ΚΚΕ εσωτ. 


Σήμερα όλοι αυτοί δεν υπάρχουν. Έχουν αντικατασταθεί από τον ανιστόρητο και αγεωγράφητο δημαγωγό Α. Τσίπρα, τον Ν. Παππά, τον Ν. Καρανίκα, τον Π. Πολάκη, τα ΕΑΑΚ (νεολαία του ΑΝΤΑΡΣΥΑ), τον Ρουβίκωνα. 


Εκείνοι διατράνωναν ότι είναι αριστεροί με σεβασμό στους κανόνες της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ενώ οι σημερινοί την υπονομεύουν με υπομονή και επιμονή. Επιδίωξαν την κοινωνική ειρήνη και την ευημερία των πολιτών, απεχθανόμενοι την πόλωση, και ουδέποτε καλλιέργησαν την εχθρότητα μεταξύ των πολιτών. Ουδέποτε εστράφησαν χυδαιολογώντας κατά των πολιτικών αντιπάλων τους. Αυτοί σήμερα σπέρνουν το μίσος και έχουν ανακηρύξει ως εχθρούς του Λαού τους πολιτικούς τους αντιπάλους και τις ελίτ. Οικονομική, πνευματική και επιστημονική ελίτ θεωρούνται εχθροί. Το είπε εξ άλλου μέσω μιας ανάρτησης στα κοινωνικά δίκτυα ο Α. Τσίπρας: «Ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι, απευθύνθηκαν σε κοινωνίες καθημαγμένες, στις οποίες κυριαρχούσε ο φόβος & η απόγνωση. Οι κυρίαρχες ελίτ ήταν απολύτως ανυπόληπτες. Ήταν οι άνθρωποι που έστειλαν τα παιδιά τους σε πόλεμο, που εκ των πραγμάτων, δεν γινόταν να κερδίσει ουσιαστικά κανείς» (ζητώ συγγνώμη για την ασυνταξία, αλλά σεβάστηκα τον γραπτό λόγο του πρωθυπουργού).

 
Αυτή είναι η ιδεολογία της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Η οικονομική, πνευματική και επιστημονική ελίτ είναι τα εμπόδια στα σχέδιά τους για άλωση της εξουσίας. Στρέφονται κατά εκείνων, που συγκροτούν την μεσαία και αστική τάξη, η οποία  στηρίζει τη δημοκρατία και τους θεσμούς της. Σε αυτούς στοχεύουν. Γι αυτό και υποβαθμίζουν καθημερινά την Παιδεία.
 

Η πρόσφατη έκθεση εμπειρογνωμόνων για τις επιδόσεις της νεολαίας μας στην Κατανόηση Κειμένου, στα Μαθηματικά και στις Φυσικές Επιστήμες είναι ενδεικτική:
 

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Δυναμιτίζουν τα θεμέλια της Δημοκρατίας

Γράφει ο Ιωακείμ Γρυσπολάκης
Ομότιμος καθηγητή, π. πρύτανης Πολυτεχνείου Κρήτης και μέλος της ΑΕΣΕ της Ώρας Αποφάσεων.


Μία προσφιλής μέθοδος, εκ μέρους εκείνων που προσπαθούν να επιβάλουν τον ολοκληρωτισμό, είναι η εντατικοποίηση της φθοράς και υπονόμευσης των θεσμών της δημοκρατίας. Προκειμένου, μάλιστα, να απογοητεύσουν τους υπερασπιστές των δημοκρατικών θεσμών, να τους αποθαρρύνουν, να τους ταπεινώσουν και τελικώς να τους θέσουν εκτός μάχης, εντατικοποιούν τις επιθέσεις τους, χρησιμοποιώντας πλαστές ειδήσεις, εκτοξεύοντας ύβρεις και απειλές κατά των ενεργών πολιτών και αγνοώντας προκλητικά τις προειδοποιήσεις τους για εκτροπή από το δημοκρατικό πολίτευμα. Στην προσπάθειά τους αυτή βρίσκουν πάντα τους ευκολόπιστους, τους «πρόθυμους», τους χρήσιμους ηλίθιους ή τους αργυρώνητους.

 
Με αυτή τη μεθόδευση προχώρησαν στην κατάληψη της εξουσίας οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, προσελκύοντας ένα πολύ μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ του 2009, που, όπως απεδείχθη, δελεάστηκαν από τις υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για επανάληψη του εγκλήματος, που μας έφερε στη σημερινή τραγική κατάσταση.


  Το σύνολο αυτών αποτελείτο από πολίτες εθισμένους μετά το 1981 στο ρουσφέτι, στο εύκολο χρήμα, στο διορισμό στο Δημόσιο φίλων και συγγενών, στην συνταξιοδότηση από τα 40, στην κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα και στην τεχνητή ευμάρεια με δανεικά ή με επιδοτήσεις.

 
Η οιαδήποτε κυβέρνηση αποτελεί την εικόνα των πολιτών. Κατά συνέπεια, εάν δεν αλλάξουν νοοτροπία, ήθος και συμπεριφορά οι πολίτες, τίποτα δεν θα αλλάξει στην κοινωνία μας. Ακόμη και εάν αναλάβουν την κυβέρνηση πολίτες άριστοι, ανιδιοτελείς και έτοιμοι να θυσιάσουν το προσωπικό τους συμφέρον για το κοινωνικό καλό. 


Για να συμβεί, όμως, αυτό χρειάζεται Παιδεία. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι οι πυλώνες της Δημοκρατίας είναι η Ηθική και η Δικαιοσύνη. Η επίτευξη, όμως, και η καθιέρωση ως ύψιστων αρχών τόσο της Ηθικής όσο και της Δικαιοσύνης διέρχεται μέσω της καλλιέργειας της κριτικής σκέψης σε κάθε πολίτη. Προϋπόθεση δε αυτής (της κριτικής σκέψης) είναι ένα άλλο εκπαιδευτικό σύστημα. Το τελευταίο θα πρέπει να καλλιεργεί την επιστημονική και ιστορική γνώση, τη δυνατότητα ανάλυσης των δεδομένων, την σύνθεση και την κατάληξη σε ένα συμπέρασμα, το οποίο θα είναι ο κάθε πολίτης έτοιμος να υπερασπισθεί, να τεκμηριώσει και να αναθεωρήσει σε περίπτωση που τεθούν υπ’ όψιν του νέα στοιχεία. Χρειαζόμαστε ένα εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο θα δίνει προοπτική στη νέα γενιά, θα ανοίγει δρόμους και θα δίνει στην κοινωνία ενεργούς πολίτες. Χρειαζόμαστε μία Παιδεία, που δεν θα παράγει θεσιθήρες του Δημοσίου. Προς αυτή την κατεύθυνση υπήρξαν αρκετές προσπάθειες (π.χ. νόμος Γ. Σουφλιά 2083/1992, νόμος Μ. Γιαννάκου 3549/2007) με επιστέγασμα τους πέντε νόμους της περιόδου 2009-2012.

 
Εκεί έδωσε έμφαση ο ΣΥΡΙΖΑ. Συνειδητοποίησε από ενωρίς ότι οι μεταρρυθμιστικοί νόμοι της περιόδου 2009-2012, νόμοι, που έφεραν την σφραγίδα της Άννας Διαμαντοπούλου και των συνεργατών της και αφορούσαν στην ίδρυση δεκάδων πρότυπων σχολείων, στην καθιέρωση της Αριστείας, ως βάσης της ευγενούς άμιλλας και της επίτευξης υψηλών και ευγενών στόχων, στην καθιέρωση της Αξιολόγησης, ως βάσης για την στελέχωση του διδακτικού προσωπικού, και στην Αξιοκρατία, ως βάσης για την συγκρότηση μιας κρίσιμης μάζας στελεχικού δυναμικού τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, θα αποτελούσαν εμπόδιο στην καθιέρωση ενός αναξιοκρατικού και ισοπεδωτικού καθεστώτος, που θα τους κρατούσε για πολλά χρόνια στην εξουσία.

 
Αυτό επισήμανε από το 2014 ο Γεράσιμος Σπαθής (καθηγητής του ΕΜΠ, μέλος της Επιτροπής Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ και Γ. Γραμματέας της Δια Βίου Μάθησης στο Υπουργείο Παιδείας το 2015), με την περίφημη εισήγησή του το Δεκέμβριο 2014, και ο Κώστας Γαβρόγλου (μέλος της Επιτροπής Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ και νυν υπουργός παιδείας) με το γνωστό πλέον άρθρο του στην ΑΥΓΗ τον Ιούλιο 2014, με το οποίο εξέφραζε την απογοήτευσή του για την αποδοχή της οποίας έτυχε από την μεγάλη πλειοψηφία των καθηγητών των Πανεπιστημίων μας ο νόμος 4009/2011. Αυτοί οι δύο και ο Α. Μπαλτάς (συμπτωματικά και οι τρεις διετέλεσαν  καθηγητές πανεπιστημίου) είναι μεταξύ των πολλών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που εξέφρασαν την αποδοκιμασία τους στο τρίπτυχο Αριστεία – Αξιολόγηση – Αξιοκρατία, που καθιέρωναν οι νόμοι της περιόδου 2009-2012. Μεθοδικά, σταθερά και με εκθετικά αυξανόμενη ταχύτητα διέλυσαν το τρίπτυχο, νομοθέτησαν την ισοπέδωση της Παιδείας και έστειλαν στα αζήτητα τα ευγενή όνειρα χιλιάδων νέων πολιτών, που έχουν την έφεση, τη θέληση, τη δυνατότητα και την ικανότητα να στοχεύσουν ψηλά.

 
Δεν είναι της παρούσης και δεν έχει νόημα να επαναλάβω αυτά, που εκατοντάδες συναδέλφων καθηγητών, πολιτικών της αντιπολίτευσης, επιστημόνων και επαγγελματιών έχουν διατυπώσει δημοσίως και τα οποία αναφέρονται διεξοδικά στην μεθοδευμένη καταστροφή, που προκάλεσε από τον Ιανουάριο 2015 έως σήμερα η εφαρμοσμένη νομοθετική πολιτική των κυβερνήσεων του κ. Τσίπρα. Θα ήταν κουραστικό να επαναλάβω αυτά, τα οποία έχω/έχουμε αναλύσει σε δεκάδες άρθρων στις φιλόξενες στήλες των έντυπων και ηλεκτρονικών μέσων, που στέκονται όρθια και μας δίνουν βήμα διαλόγου. Αυτό, όμως, που οφείλω να πω, είναι ότι οι δυσκολίες, που θα αντιμετωπίσει η επόμενη κυβέρνηση, που θα θελήσει να ανορθώσει την Παιδεία, να καλλιεργήσει την κριτική σκέψη και να επαναφέρει τους πυλώνες της Δημοκρατίας, είναι τεράστιες. Και η προσπάθεια δεν θα είναι επιτυχής, εάν δεν συμφωνήσουν όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις σε ένα κοινό, ειλικρινές και φοβερά ψυχοφθόρο και επώδυνο για τις ηγεσίες τους πρόγραμμα ανάταξης της Παιδείας.


Θα ολοκληρώσω με μία δήλωση και δύο διαπιστώσεις.

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Δεν ξεχνώ (Η σημερινή ημέρα πρέπει να καθιερωθεί ως επέτειος της ολοκλήρωσης μιας πρωτοφανούς καταστροφής της χώρας)

Γράφει ο Ιωακείμ Γρυσπολάκης


Σήμερα τερματίζεται το 3ο Μνημόνιο Τσίπρα.  


Έχουν γραφτεί χιλιάδες άρθρων από ειδικούς και μη, τεκμηριώνοντας ότι αυτό ήταν αχρείαστο, καθυστέρησε την ανάπτυξη, στοίχισε 86 δισ. ευρώ στους πολίτες, αφαίρεσε από την οικονομία 200 δισ. ευρώ, έκλεισε χιλιάδες επιχειρήσεων, υποχρέωσε δεκάδες χιλιάδες νέων επιστημόνων να μετοικίσουν σε άλλες χώρες, ισοπέδωσε την Παιδεία και την αξιοπιστία στους θεσμούς. Δηλαδή τα θεμέλια της Ηθικής και της Δικαιοσύνης, που είναι οι πυλώνες της Δημοκρατίας.


Σήμερα ακούσαμε κάτι, που προοιωνιζόταν εδώ και καιρό. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προανήγγειλε ότι η κυβέρνηση θα δώσει 800 εκατομμύρια υπό μορφήν επιδομάτων από το πλεόνασμα, που συσσωρεύτηκε. Δηλαδή από την αφαίμαξη των επαγγελματιών, των επιχειρήσεων, της βιομηχανίας, που συγκροτούν την πραγματική οικονομία.


Αφαίμαξαν δισεκατομμύρια υπό τη μορφή φόρων και εισφορών, τα οποία θα έπρεπε να είχαν μετατραπεί σε νέες παραγωγικές επενδύσεις για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, για τη δημιουργία εξαγώγιμων προϊόντων και την αντικατάσταση εισαγομένων. Και μέρος αυτών των χρημάτων θα δοθεί υπό μορφήν επιδομάτων, ώστε να προωθηθούν στην κατανάλωση. Δεν έχουν τις γνώσεις, την ψυχραιμία, το σθένος να παραδεχθούν ότι η διαδικασία ανακούφισης των πασχόντων και των ασθενών τάξεων, δηλαδή η ενίσχυση του Κοινωνικού Κράτους, θα έρθει μέσω της ανάταξης της οικονομίας, της δημιουργίας νέων παραγωγικών μονάδων, της δημιουργίας χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας, του επαναπατρισμού των νέων επιστημόνων και της ανάταξης της Παιδείας. Προσκολλημένοι στα δόγματα ενός ανιστόρητου πλέον «αντιδεξιού συνδρόμου» και ενός δογματικού ολοκληρωτισμού, καταστρέφουν το παν στο διάβα τους.


Πίσω από αυτούς ακολουθούν οι νέοι θεσιθήρες δήθεν προοδευτικοί, που ως απόβλητα του προοδευτικού χώρου αναζητούν θέσεις στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ ή στήριξη από αυτόν στις επερχόμενες τοπικές εκλογές.


Σήμερα  ολοκληρώνεται η χρηματοδότηση του 3ου Μνημονίου, αλλά τα προβλήματα παραμένουν στο ακέραιο. 


Οι διάφοροι ευρωπαίοι κόλακες του κ. Τσίπρα ζητούν τη βοήθειά του στην προσπάθεια να συνεχίσουν την σταδιοδρομία τους στην ευρωπαϊκή γραφειοκρατία. Εις μάτην. Διότι οι Έλληνες πολίτες τον έχουν ήδη κατατάξει στους καταστροφείς της χώρας και σύντομα θα τον υποχρεώσουν σε μία στρατηγική και ταπεινωτική ήττα. 


Θυμάμαι την έκφραση ενός ιστορικού, καθηγητή του ΕΚΠΑ, ο οποίος είχε πει προ διετίας στο «Βήμα της Κυριακής» ότι «θα αδικούσα τον Θεόδωρο Δηληγιάννη εάν τον συνέκρινα με τον Αλέξη Τσίπρα».


Η σημερινή ημέρα πρέπει να καθιερωθεί ως επέτειος της ολοκλήρωσης μιας πρωτοφανούς καταστροφής της χώρας από τα 3 χρόνια, 6 μήνες και 25 ημέρες διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Καταστροφή στην οικονομία, στην παιδεία, στην αξιοπιστία της χώρας, στην εμπιστοσύνη των πολιτών στην Πολιτεία και τους Θεσμούς, στην αισιοδοξία των Ελλήνων για το μέλλον τους. Τέλος, πρέπει να τονίσουμε ότι η καταστροφή της Παιδείας με την εχθρική αντιμετώπιση, της οποίας έτυχε το τρίπτυχο «Αριστεία – Αξιολόγηση – Αξιοκρατία», ήταν σκόπιμη και καλώς προσχεδιασμένη. Διότι με αυτόν τον τρόπο χτυπιέται η κριτική σκέψη των πολιτών. Εκεί στόχευαν και το πέτυχαν. Ελπίζω προσωρινά.


Σήμερα, λοιπόν, λέμε: 

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Πανεπιστήμια όπως Μοσούλη, ΣΥΡΙΖΑ όπως ISIS

Ομότιμος καθηγητής και π. πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης, μέλος της ΑΕΣΕ της Ωρας Αποφάσεων


Οι ιρακινές δυνάμεις, που ανακατέλαβαν την Μοσούλη, αντίκρισαν μία ισοπεδωμένη πόλη από τα τέρατα του Ισλαμικού Κράτους. Είχαν προ διετίας καταλάβει μία πόλη ανθούσα και προ ημερών παρέδωσαν (όχι οικειοθελώς) μία κατεστραμμένη πόλη.


Μετά την λαίλαπα του ν. 1268/1982 υπήρξε η πολύ σημαντική προσπάθεια εκσυγχρονισμού των πανεπιστημίων με το νόμο Σουφλιά (2083/92), τα σημαντικότερα σημεία του οποίου κατήργησε η επόμενη κυβέρνηση του Α. Παπανδρέου με υπουργό τον Μίμη Φατούρο. Ηρθε στη συνέχεια ο νόμος Γιαννάκου (3549/2007) με σημαντικές τομές, ενώ η επιτομή της μεταρρύθμισης στο εκπαιδευτικό σύστημα ήρθε με τους πέντε νόμους επί υπουργίας Αννας Διαμαντοπούλου στο διάστημα 2009-2011.


Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αφού κατήργησε τα πρότυπα σχολεία, το ολοήμερο και το ψηφιακό σχολείο, άρχισε και ολοκλήρωσε την τελειωτική καταστροφή του νόμου 4009 για τα ΑΕΙ.  


Δεν θα μείνω στα λεγόμενα του πλέον αμόρφωτου Πρωθυπουργού, που γνώρισε η Ελληνική Δημοκρατία από το 1950 έως σήμερα. Ούτε θα σχολιάσω τις ανιστόρητες δηλώσεις του για καταπάτηση της Δημοκρατίας και για διάλυση των πανεπιστημίων λόγω του νόμου Διαμαντοπούλου. Θα έρθω κατευθείαν στον νόμο Γαβρόγλου, όπως θα ονομάζεται πλέον η πλήρης απαξίωση, η ισοπέδωση, η εσωστρέφεια και η απορρύθμιση των πανεπιστημίων μας από δημοσιεύσεως του νόμου. Ούτε θα ασχοληθώ με τα θέματα ασύλου, για το οποίο αρθρογραφώ από το 2005 συνεχώς.


Τρία είναι τα κύρια ζητήματα, που ο νέος νόμος θίγει και ισοπεδώνει:


1. Το θέμα της αυτοδιοίκησης και της ακαδημαϊκής ανεξαρτησίας κάθε ιδρύματος, υπό το άγρυπνο βλέμμα της Αρχής Διασφάλισης Ποιότητας, που είναι υπεύθυνη να αξιολογεί με εμπειρογνώμονες και να επισημαίνει αδύνατα και δυνατά σημεία κάθε ιδρύματος, προκειμένου να βελτιωθούν οι αδυναμίες και να προβληθούν τα πλεονεκτήματα κάθε ιδρύματος.


2. Το θέμα της πλήρους διάκρισης των δικαιωμάτων και αρμοδιοτήτων διδασκόντων και διδασκομένων, αφού οι φοιτητές έρχονται για να σπουδάσουν και οι καθηγητές για να οργανώσουν, να προγραμματίσουν, να διδάξουν και να ερευνήσουν.


3. Το θέμα της οργάνωσης μεταπτυχιακών προγραμμάτων και προγραμμάτων κατάρτισης από τα ίδια τα όργανα του ιδρύματος, αξιοποιώντας τα δυνατά σημεία και τους αρίστους επιστήμονες, που διαθέτει κάθε ίδρυμα. Και αυτό, προκειμένου να προσφέρουν γνώση, ειδίκευση και να προσελκύσουν τόσο ερευνητές υψηλής ποιότητας, όσο και χρηματικούς πόρους για τη λειτουργία του ιδρύματος, την ενίσχυση της αριστείας, της έρευνας και της βελτίωσης του επιστημονικού εξοπλισμού.


Η επαναφορά της παρουσίας εκπροσώπων των φοιτητών στη λήψη αποφάσεων επί ακαδημαϊκών θεμάτων, θεμάτων εξέλιξης προσωπικού και θεμάτων διάρθρωσης των ακαδημαϊκών μονάδων είναι πλέον γεγονός. Και αυτό προς τέρψιν του κ. Γαβρόγλου, ο οποίος στις 21/7/2014 εξέφρασε εντόνως το παράπονό του για την ήττα της Αριστεράς στα Πανεπιστήμια, που προήλθε από το νόμο Διαμαντοπούλου. Και αυτό διότι οι φοιτητές υποχρεώθηκαν και ενθαρρύνθηκαν να επιστρέψουν στις αίθουσες διδασκαλίας και οι καθηγητές στα ακαδημαϊκά καθήκοντά τους.


Η κατάργηση του αυτοδιοίκητου των πανεπιστημίων έρχεται με την κατάργηση των Συμβουλίων Ιδρυμάτων και την συγκρότηση περιφερειακών Συμβουλίων (ΑΣΑΕΕ), τα οποία θα σχεδιάζουν και θα υλοποιούν τα σχέδια στρατηγικής όλων των ιδρυμάτων, που υπάγονται στην συγκεκριμένη περιφέρεια. Παρεμπιπτόντως, θα αναφέρω ότι όταν το 2010 έγινε αποδεκτή η εισήγηση για καθιέρωση των Συμβουλίων Ιδρυμάτων κατά τα πρότυπα των Boards of Trustees, υπήρξε μεγάλος προβληματισμός για τον τρόπο στελέχωσης, ώστε να είναι συμβατός με το άρθρο 16, που επιβάλει το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων. Ετσι προκρίθηκε η εκλογή των οκτώ μελών του Συμβουλίου από τα μέλη ΔΕΠ και στη συνέχεια η εκλογή των έξι εξωτερικών μελών από τους οκτώ.
Τα περιφερειακά συμβούλια σαφώς παραβιάζουν το άρθρο 16 και η συνταγματικότητά τους είναι αμφίβολη.


Τέλος, η δυνατότητα παρέμβασης και η άρνησης έγκρισης των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, τα οποία ήσαν πάντοτε αρμοδιότητας κάθε ιδρύματος, η κατάργηση των διδάκτρων περιζήτητων προγραμμάτων και η παρεμβατική πολιτική του υπουργού ακόμη και για το ποιοι θα προσληφθούν ως μεταπτυχιακοί φοιτητές (δείτε άρθρα 32 έως 37) αποτελούν μία πρωτοφανή τροχοπέδη και μία ισοπέδωση της αριστείας.


Ο κ. Γαβρόγλου, πιστός στην μαρξιστική και λενινιστική παράδοση και στην προσπάθεια υλοποίησης όλων των σεναρίων, που κατέστρρωναν αυτός και οι σύντροφοί του, όταν ήσαν συνδικαλιστές και έκλειναν τα πανεπιστήμια (1978 έως 2014), βρήκε την ευκαιρία να...

ΠΑΙΔΕΙΑ στην ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Το σύνδρομο κατωτερότητας και η αντιμεταρρύθμιση των εχθρών της Αριστείας


Εξέπληξαν αρνητικά  οι προγραμματικές δηλώσεις του υπουργού Παιδείας κ. Α. Μπαλτά για την απέχθειά του στην αριστεία, την οποία χλεύασε από το βήμα της Βουλής. 


 Άφησαν, επίσης, αρνητικές εντυπώσεις οι δηλώσεις του πρωθυπουργού και του υπουργού του για κατάργηση των Συμβουλίων Ιδρυμάτων, επαναφορά των αιωνίων φοιτητών και επαναφορά των συνδικαλιστών φοιτητών στη διοίκηση των ακαδημαϊκών μονάδων. Τόνισε δε μετ’ εμφάσεως ότι ο νόμος Διαμαντοπούλου είναι το απόλυτο κακό, δήλωση που είχε πρωτοπεί ο κ. Τσίπρας τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά. Πολλοί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ πίστευαν, όπως μου είπαν, ότι αυτά, μεταξύ πολλών άλλων αντιμεταρρυθμίσεων, τα είχαν προαναγγείλει και αναρτήσει ως σκέψεις προς διαβούλευση αλλά δεν θα τα εφάρμοζαν.



Προσωπικά δεν εξεπλάγην, ούτε εξοργίστηκα. Τους τελευταίους μήνες είχαν προηγηθεί άρθρα και δηλώσεις όλης της ομάδας εκείνων που ανδρώθηκαν και αναδείχθηκαν ως συνδικαλιστές στα πανεπιστήμια και έδωσαν τον υπέρ πάντων αγώνα για τη μη εφαρμογή όλων των μεταρρυθμιστικών νόμων, από το νόμο Σουφλιά και το νόμο Γιαννάκου έως το νόμο Διαμαντοπούλου. Οι δηλώσεις της Θ. Φωτίου και του Α. Κουράκη στη Βουλή, τα άρθρα των Γ. Σπαθή, Κ. Γαβρόγλου, Α. Μπαλτά στην «Αυγή», το «Πρόγραμμα για την Παιδεία» του ΣΥΡΙΖΑ, οι δηλώσεις Κ. Γαβρόγλου στην προ των εκλογών εκπομπή του ΣΚΑΪ στην οποία συμμετείχα μαζί με τη Β. Κιντή, τον Θ. Φορτσάκη και την Ά. Διαμαντοπούλου, είχαν προδικάσει τις προθέσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για τη συντηρητική οπισθοδρόμηση.



Ήταν φυσικό να ενοχλούνται οι σταδιοδρομήσαντες ως συνδικαλιστές, μαχητές του συντηρητισμού και νυν υπουργοί της κυβέρνησης. Θα ήσαν ασυνεπείς με τη μέχρι σήμερα πορεία τους αν δεν αξιοποιούσαν την άνοδό τους στην εξουσία για να ξηλώσουν όλες τις μεταρρυθμίσεις, όπως η επιβράβευση της αριστείας, η διεθνοποίηση των πανεπιστημίων, η σύνδεσή τους με την καινοτομική επιχειρηματικότητα και συνεπώς με την αύξηση της απασχόλησης επιστημονικού, τεχνικού και εργατικού δυναμικού, η αξιολόγηση των ακαδημαϊκών μονάδων από διεθνούς φήμης ακαδημαϊκούς και η απεξάρτηση των πανεπιστημίων από τους συνδικαλιστές και τις κομματικές οργανώσεις. Ήταν αναμενόμενο να επανασυνδεθούν με τη φιάλη οξυγόνου που τους κρατούσε στη ζωή από το 1982 έως το 2011. Γι’ αυτό συμφωνώ με όλους αυτούς ότι οι νόμοι Διαμαντοπούλου είναι καταστροφικοί, όχι όμως για την κοινωνία, αλλά για τους ίδιους και για αυτά που πρεσβεύουν. 



Για τα πρότυπα-πειραματικά σχολεία ο κ. Μπαλτάς είπε ότι η αριστεία μοιάζει με «ρετσινιά», καθώς εάν αριστεύσεις είσαι αναγκασμένος να είσαι αντάξιος αυτής της έννοιας διαρκώς ενώ αν αποτύχεις σε κυνηγάει η αποτυχία. Σε αυτές τις ηλικίες δεν υπάρχει η έννοια της αριστείας, θεωρεί ο νέος υπουργός Παιδείας. 



Το βράδυ της 25ης Ιανουαρίου συνέταξα άρθρο, που δημοσιεύτηκε την επομένη στο athensvoice.gr. Ήταν μάλλον προφητικό. 


 Στη συνέχεια, ο κ. Τσίπρας, ως εάν ήταν ανιστόρητος, αποφάσισε ότι τα Συμβούλια Ιδρυμάτων είναι αντισυνταγματικά (η Ολομέλεια του ΣτΕ έχει ήδη αποφανθεί επί της συνταγματικότητας του νόμου 4009/2011) και ότι καταστρατηγούν την αυτοδιοίκηση των ΑΕΙ. 


Αδιάβαστο τον πιάνω. Αντιθέτως, πολλές από τις αρμοδιότητες του υπουργού Παιδείας έχουν περάσει πλέον στη δικαιοδοσία των Συμβουλίων Ιδρυμάτων, ενισχύοντας το αυτοδιοίκητο για πρώτη φορά στα χρονικά. 



Έχει κατ’ επανάληψη τονισθεί και τεκμηριωθεί ότι η διάρκεια της φοίτησης θα πρέπει να είναι περιορισμένη και η συνέχιση ή μη να είναι συνάρτηση της ακαδημαϊκής επίδοσης του φοιτητή, όπως συμβαίνει σε όλα τα πανεπιστήμια της Ευρώπης (συμπεριλαμβανομένων των χωρών της πρώην ΕΣΣΔ και της Τουρκίας), της Αμερικής, της Αυστραλίας και της Ν.Α. Ασίας. Όμως, η εντατικοποίηση των σπουδών και το φιλτράρισμα με βάση την ικανότητα και την ακαδημαϊκή πρόοδο αφαιρεί τη δυνατότητα της κομματικοποίησης των πανεπιστημίων και της ανάδειξης συνδικαλιστικών στελεχών.



Η εξαγγελθείσα κατάργηση των Προτύπων Σχολείων, η κήρυξη πολέμου εναντίον της αριστείας, η κατάργηση των Συμβουλίων Ιδρυμάτων, η κατάργηση της εξωτερικής αξιολόγησης και η επαναφορά του θεσμού των αιωνίων φοιτητών θα αποτελέσουν απομόνωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος και θα τα αποξενώσει από τα πανεπιστήμια της Ευρώπης, της Αμερικής, της Αυστραλίας και της προηγμένης Ν.Α. Ασίας. Ιδιαίτερα σε μία κομβική στιγμή, που η χώρα μας πρέπει να υπερτονίσει τη βιώσιμη ανάπτυξη και να ενισχύσει την καινοτόμο επιχειρηματικότητα.



Παρέλειψαν να αναφερθούν σε μία ακόμη «καταστροφική» διάταξη του νόμου 4009/2011. Αυτήν της παραγράφου 5 του άρθρου 18, βάσει της οποίας:

ΠΑΙΔΕΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Σχόλια επί των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ για το εκπαιδευτικό σύστημα (Από έναν ΣΟΒΑΡΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ πανεπιστημιακό που αξίζει να διαβάσετε)

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Προ ολίγων ημερών υπέπεσε στην αντίληψή μου το κείμενο των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ για την Παιδεία, αναρτημένο στην ιστοσελίδα του προς διαβούλευση. Η επί 41 χρόνια θητεία μου σε πανεπιστήμια της Β. Αμερικής και της Ελλάδας μου επιτρέπουν να σχολιάσω τις θέσεις αυτές και να καταθέσω τις απόψεις μου, συμβάλλοντας στο δημόσιο διάλογο. Εξ άλλου έχω την τύχη (ή την ατυχία, ανάλογα με την σκοπιά από την οποία βλέπουμε τις καταστάσεις) να έχω συμμετάσχει στη διαδικασία σύνταξης τριών νόμων για τα ΑΕΙ: νόμος 2083/1992, νόμος 3549/2007 και νόμος 4009/2011, αφού τρεις υπουργοί παιδείας (Γ. Σουφλιάς, Μ. Γιαννάκου και Α. Διαμαντοπούλου) μου έκαναν την τιμή να ζητήσουν την συμβολή μου. 



Επειδή το θέμα της διάρθρωσης και λειτουργίας των εκπαιδευτικών και των ερευνητικών ιδρυμάτων είναι εθνικό και υπερκομματικό, προτείνω τη δημιουργία επιτροπής διαλόγου για τα θέματα παιδείας, η οποία θα συσταθεί με πρωτοβουλία της Βουλής των Ελλήνων, μετά από συμφωνία τόσο της Κυβέρνησης όσο και της Αντιπολίτευσης (αξιωματικής και ήσσονος). Στόχος θα είναι η σύγκληση και η κοινή πορεία για την αναδιάρθρωση και βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος και την οικονομική, πολιτιστική και μορφωτική αναβάθμιση της ελληνικής κοινωνίας. Εξ άλλου θετικά βήματα, που έγιναν δεν είναι δυνατόν να αίρονται και να θυσιάζονται στο βωμό της εξυπηρέτησης συντεχνιακών συμφερόντων.



Όσον αφορά στις συνεχείς εμβαλωματικές αλλαγές, που σχεδόν όλοι οι υπουργοί επιδιώκουν, μάλλον ζημιώνουν το εκπαιδευτικό σύστημα, παρά το ωφελούν. Θεωρώ σημαντικές και καίριες τις αλλαγές, στις οποίες προέβησαν υπουργοί, όπως ο Γ. Σουφλιάς, η Μ. Γιαννάκου, η Α. Διαμαντοπούλου και αρνητικές εκείνες του Δ. Φατούρου. Θεωρώ κεφαλαιώδεις τις μεταρρυθμίσεις της Α. Διαμαντοπούλου, η οποία καθιέρωσε τα πρότυπα πειραματικά σχολεία, προέβη στην χωροταξική αναδιάρθρωση της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, καθιέρωσε την τράπεζα θεμάτων και, κυρίως, θεσμοθέτησε το πλέον σύγχρονο και ακαδημαϊκά ορθό πλαίσιο διάρθρωσης και λειτουργίας των ΑΕΙ. Παράδειγμα προς αποφυγήν, αντιθέτως, θεωρώ την κατάργηση (και ιδιαίτερα το υποτιμητικό για έναν πρώην πρύτανη παρασκήνιο που προηγήθηκε) των σημαντικότερων και πλέον μεταρρυθμιστικών διατάξεων του ν. 2083/92 από τον υπουργό παιδείας Δ. Φατούρο το Δεκέμβριο 1993.



Στη συνέχεια, έχω απομονώσει αυτούσιες τις είκοσι – κατά την εκτίμησή μου φυσικά – σημαντικότερες ενότητες από το κείμενο των είκοσι σελίδων με τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ (με "αχνά" γράμματα) και παραθέτω τις απόψεις μου (με έντονα γράμματα διαφορετικής γραμματοσειράς), προσπαθώντας κάθε φορά να τις τεκμηριώσω.


Πριν, όμως, προχωρήσω στον λεπτομερή σχολιασμό των θέσεων, οφείλω να προβώ στις ακόλουθες γενικές παρατηρήσεις, δεδομένου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μεν σήμερα στην αξιωματική αντιπολίτευση, όμως ενδέχεται τον Μάρτιο 2015 ή το αργότερο τον Ιούνιο 2016 να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες και να κληθεί να υλοποιήσει τις θέσεις του. Τότε, κατά την τεκμηριωμένη εκτίμησή μου, θα βρεθεί μπροστά από την αμείλικτη πραγματικότητα να απεμπολήσει τις αντιφατικές θέσεις του και να διαπιστώσει ότι για λόγους οικονομικούς, εκπαιδευτικούς, ακαδημαϊκούς και κοινωνικούς είναι αδύνατη έως άκρως επικίνδυνη η υλοποίηση πολλών εξ αυτών. Συγκεκριμένα, αναφέρω τα ακόλουθα:


1. Οι θέσεις του για την κατάργηση των ιδιωτικών νηπιαγωγείων και την ένταξη όλων των ηλικιών από 4 έως 6 ετών στο δημόσιο και δωρεάν νηπιαγωγείο θα έχει ένα κόστος τεράστιο και δυσανάλογο με τις δυνατότητες οιασδήποτε ευημερούσας χώρας. Μόνον το κόστος για τις κτηριακές εγκαταστάσεις, τον εξοπλισμό και την πρόσληψη νηπιαγωγών, μαγείρων και φυλάκων, που θα απαιτήσει η υλοποίηση του μέτρου αυτού, θα αποδειχθεί μη εφικτό και, επομένως, μη υλοποιήσιμο.



2. Η υπόσχεση για δωρεάν σίτιση και στέγαση φοιτητών και σπουδαστών, αλλά και σίτιση των μαθητών δημοτικών σχολείων υπερβαίνει τα 2 δις ευρώ ετησίως.



3. Η υποχρέωση όλων των μαθητών να παρακολουθούν και απολύονται από ένα Γενικό Λύκειο στερεί από πολλούς μαθητές τη δυνατότητα στα 15 χρόνια τους να ακολουθήσουν την μαθητεία σε μία επαγγελματική σχολή για να μάθουν ένα επάγγελμα.



4. Η επαναφορά των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ στην προγενέστερη του 2011 κατάσταση θα είναι ένα αναχρονιστικό, δημαγωγικό και καταστροφικό έργο για την ίδια την κοινωνία, αφού θα φέρει και πάλι τις συντεχνίες των μετρίων στο προσκήνιο και σε πρωταγωνιστικό ρόλο.


5. Η θέση για είσοδο όλων στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ μεταφράζεται σε τουλάχιστον διπλασιασμό των ιδρυμάτων, δηλαδή των εγκαταστάσεων, των εξοπλισμών, των διδασκόντων και των υπαλλήλων, αλλά και μεγάλη υποβάθμιση των σπουδών, όπως αναλύεται στα ειδικότερα σχόλια κατωτέρω.



6. Η αποκήρυξη της Δια Βίου Μάθησης αποτελεί συντηρητισμό και άγνοια των παγκοσμίων σταθερών. Με αυτό εννοώ ότι η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας απαιτούν κάθε πολίτης να μετεκπαιδεύεται συστηματικά τουλάχιστον κάθε 7 χρόνια, προκειμένου να εξελίσσεται και να μπορεί να συμμετέχει ενεργά, ως χρήσιμος πολίτης, στην αγορά εργασίας και στην παραγωγική διαδικασία.


 Θέσεις και αντίλογος:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ο ΣΥΡΙΖΑ και η έλλειψη διανοουμένων - Από τους αξέχαστους Κύρκο, Παπαγιαννάκη και Φαράκο στους... Κατρουγκαλοκουράκηδες !!!

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Πρώην πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης


Τα τελευταία καταιγιστικά γεγονότα, που συνέβησαν μέσα σε πολύ συμπυκνωμένο χρονικό διάστημα, έχουν ως επίκεντρο την εκ μέρους της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ κατά μέτωπον επίθεση, για την κατάληψη της εξουσίας, με λάσπη, ψεύδη, κατηγορίες που αρνούνται να τεκμηριώσουν, επίκληση «αυριανικού» τύπου δημοσιευμάτων, απειλές κατά της τιμής και υπόληψης βουλευτών και ταύτισης του κόμματος με το συμφέρον του έθνους και του λαού.
 
Απευθυνόμενος σε πρώτο πρόσωπο στους έως το 2006 συντρόφους στον ΣΥΝ (τότε με διέγραψαν όταν τεκμηρίωνα δημοσίως γιατί το ακαδημαϊκό άσυλο δεν θεσπίσθηκε για να προστατεύει κουκουλοφόρους και καταστροφείς δημόσιας περιουσίας), τους επισημαίνω ότι η Αριστερά δεν έχει το δικαίωμα να μετέρχεται γκεμπελικές μεθόδους σπίλωσης των αντιπάλων.
 
Πείτε μου λοιπόν από πού εκπορεύεται το δικαίωμά σας να αγνοείτε τους νόμους του κράτους, να συκοφαντείτε και να σπιλώνετε συνειδήσεις, απαγορεύοντας στα στελέχη σας να εμφανίζονται στις εκπομπές της ΝΕΡΙΤ, του Πρετεντέρη και εκείνες στις οποίες εμφανίζεται ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ενός εκ των κυβερνώντων κομμάτων (Α. Γεωργιάδης), ενώ την ίδια στιγμή δεν έχετε πρόβλημα να συνδιαλέγεται και να συμμαχεί ο πρόεδρός σας με ακροδεξιούς εθνικιστές τύπου Καμμένου. 


Συγχρόνως, ο δεύτερος τη τάξει στην ιεραρχία του κόμματός σας επικαλείται δήθεν στοιχεία που διαθέτετε και τα οποία αρνείστε να καταθέσετε, σχετικά με επιχειρηματίες και φίλους του πρωθυπουργού, που ακυρώνουν ή υπαγορεύουν νόμους. 


Επίσης, επικαλείστε την «Αυριανή της εποχής μας» για να ρίξετε λάσπη περί δήθεν συλλογής χρημάτων για εξαγορά βουλευτών, προκειμένου να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, και ταυτίσατε το κόμμα σας με τον λαό, ισχυριζόμενοι (Τσίπρας, Βουλή 11-10-2014) ότι όποιος βάλλει κατά του ΣΥΡΙΖΑ βάλλει κατά του λαού. Αυτό το διατράνωσαν μόνον ολοκληρωτικά καθεστώτα και αποκαλείτε αργυρώνητους όσους βουλευτές τολμήσουν να ψηφίσουν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ενώ θα είναι πατριώτες και ενδεχόμενα υποψήφιοι στα ψηφοδέλτια του κόμματός σας, όσοι δεν ψηφίσουν, συντασσόμενοι με τον ΣΥΡΙΖΑ.
 
Αν όλα αυτά δεν είναι η επιτομή του ολοκληρωτισμού, τότε τι είναι; 


Τέτοιου είδους προπαγάνδα και παρόμοιο ψυχολογικό πόλεμο δεν θυμάμαι να έχει μετέλθει κοινοβουλευτικό κόμμα στις προηγούμενες δεκαετίες. Οι μέθοδοί σας μου φέρνουν στη μνήμη τις εποχές της απαγόρευσης των τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη, της ποίησης του Γιάννη Ρίτσου και των έργων της Διδώς Σωτηρίου γιατί... εστρέφοντο κατά του έθνους.  


Το δυστύχημα, αλλά και αυτό που θλίβει βαθύτατα τους όχι ευκαιριακούς αλλά τους πραγματικούς αριστερούς, είναι ότι σε όλα αυτά πρωτοστάτησε όχι η κομμουνιστογενής ή η ΠΑΣΟΚογενής πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η προεδρική με πρωταγωνιστή τον θεωρούμενο ως τον σοβαρότερο πολιτικό σας, τον Γιάννη Δραγασάκη. Κρίμα Γιάννη. Οχι για εσένα μόνον, αλλά κυρίως για τη χώρα.
 
Τελειώνοντας, θα υπενθυμίσω σε εκείνους με τους οποίους μοιραστήκαμε κάποτε «οράματα και θαύματα», ιδιαιτέρως δε στον Γ. Δραγασάκη, που τον θεωρώ ό,τι πιο αξιόπιστο έχει το κόμμα του, τα ακόλουθα: 
«Αριστερός διανοούμενος είναι ο άνθρωπος που επιλέγει να ζει στην πραγματικότητα που του αρέσει περισσότερο, ένας καταναλωτής ουτοπίας σε μια ούτως ή άλλως καταναλωτική εποχή», όπως έγραψε κάποιος πρόσφατα.  


Συμπληρώνω, όμως, ότι, πρωτίστως, αριστερός διανοούμενος είναι ένας οραματιστής ενός δικαιότερου, αξιοκρατικότερου και ειρηνικότερου κόσμου, που θα τον επιβάλει βασιζόμενος στην παιδεία, στη διαλεκτική και όχι στον δογματισμό, στην αλήθεια και όχι στο ψέμα, στην επιβράβευση της αριστείας στα πανεπιστήμια και όχι στη διάλυσή τους.