"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΦΟΡΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΦΟΡΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΦΟΡΟΜΠΗΧΤΙΚΟ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Το αξιόχρεο και τα αξιοπερίεργα

  

Του ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΙΤΣΗ 

Είχαμε μια καλή εξέλιξη τις προηγούμενες ημέρες, τις αξιολογήσεις του αξιόχρεου της χώρας μας από δύο διεθνείς οίκους.

Ο οίκος Moody’s διατήρησε την αξιολόγηση στη βαθμίδα Baa3, αλλά αναβάθμισε τις προοπτικές σε θετικές, και ο Scope αναβάθμισε το αξιόχρεο σε ΒΒΒ+.

Καθοριστική για την εξέλιξη ήταν η επαγγελματική διαχείριση του χρέους από τον ΟΔΔΗΧ. Πληρώνοντας, μάλιστα, πρόωρα 5,3 δισ. ευρώ στα τέλη του 2025 και άλλα 13 δισ. ευρώ έως τα τέλη του τρέχοντος έτους. Ο ΟΔΔΗΧ κάνει πολύ καλά τη δουλειά του. Μακάρι να έκανε καλά και τη δική της δουλειά η κυβέρνησή μας. Δεν την κάνει.

Το πρόβλημα δεν είναι οι πομφόλυγες που ακούστηκαν από τα κυβερνητικά μέγαρα – δεν χάθηκε, δα, ο κόσμος αν ειπωθούν μερικές υπερβολές ακόμη.

Το πρόβλημα είναι ότι χάνεται η ευθυκρισία: όπως όταν, π.χ., οίκοι αξιολόγησης λένε ότι μας θεωρούν αρκετά φερέγγυους ότι θα αποπληρώσουμε τα δάνειά μας, κι αυτό ερμηνεύεται ως απόδειξη ότι η ελληνική οικονομία αποτελεί «παράδειγμα ανθεκτικότητας, ανάπτυξης και μεταρρυθμιστικής ορμής» – όπως ειπώθηκε. Για να είμαστε, λοιπόν, προσγειωμένοι, ίσως δεν είναι άχρηστη μια υπενθύμιση: ότι το 2009, μόλις λίγους μήνες πριν πνιγούμε στην κρίση χρέους, οι οίκοι αξιολόγησης κατέτασσαν την Ελλάδα σε Α και Α1, δηλαδή στις πιο υψηλές βαθμίδες μεταξύ όλων των χωρών της Ε.Ε.

Επίσης ότι σήμερα μας κατατάσσουν στις κατώτερες βαθμίδες αξιόχρεου μεταξύ των «27» της Ε.Ε.

Και για να μην αλλάξουν επί τα χείρω, αντί να επαναλαμβάνουμε τα περί «θωρακισμένης» οικονομίας, θα χρειαζόταν αλλαγή πολιτικής.

Παράδειγμα:

Η δημοσιονομική σταθερότητα –κατά πολλούς το πετράδι του στέμματος– είναι εύθραυστη. Στηρίζεται στην ακραία φορολογική αφαίμαξη μέσω (και) του πληθωρισμού και στην ακραία συμπίεση των κοινωνικών δαπανών. Τα πληθωριστικά έσοδα συγκάλυπταν την ανάγκη της φορολογικής μεταρρύθμισης, ενώ οι καρποί του λεφτόδεντρου, του ΤΑΑ, βούλωναν κάποιες τρύπες στον προϋπολογισμό. Χωρίς μεγάλες μεταρρυθμίσεις, η δημοσιονομική σταθερότητα θα κλονιστεί – το ψιλογράφουν και οι οίκοι αξιολόγησης, για να τα έχουν καλά με το καθεστώς αλλά και να μπορούν αύριο να πουν «εμείς σας τα λέγαμε».

Η τελευταία νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Ευρώπης δεν θεωρεί κακό να πληρώνουμε ένα ευρώ στην εφορία για κάθε ευρώ στην τιμή της αμόλυβδης.

Ούτε θεωρεί ντροπή τα εισοδήματα από κέρδη να φορολογούνται με 5% και ο μισθός των 1.000 ευρώ (1,5 εκατομμύριο μισθωτοί) να ακουμπάει τα 240 στα ταμεία του κράτους μέσω βαρύτατου ΦΠΑ.

Πιστεύει ότι είναι καλό να τροφοδοτεί τη ζήτηση κατοικίας και να ακριβαίνουν τιμές και ενοίκια, διότι έτσι αυξάνεται η περιουσία και το εισόδημα όσων έχουν πολλά ακίνητα.

Και δεν θεωρεί πρόβλημα ότι τα νοικοκυριά δαπανούν το 36% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για κατοικία (έναντι 19% στην Ε.Ε.), ότι πληρώνουν από την τσέπη τους το 30% των δαπανών υγείας (αντί 15% στην Ε.Ε.) και το 27% των δαπανών για να μορφώσουν τα παιδιά τους (έναντι 11% στην Ε.Ε.).

Αντιθέτως, όλα αυτά αποδεικνύουν ότι…

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΦΟΡΟΜΠΗΧΤΕΣ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΜΕΤΑΠΡΑΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Φορομπήχτες σε οίστρο!

Image

Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ 

 Η Ε.Ε. βάζει δασμούς στα μικροπράγματα που μπορείς να παραγγείλεις κατευθείαν από την Κίνα, για να σε στρέψει να τα παίρνεις από καταστήματα λιανικής που κι αυτά τα φέρνουν από την Κίνα. 

Αντί δηλαδή να πουλάει ο Λη κατευθείαν στον Γιάννη ένα προϊόν 5 ευρώ, πρέπει να το πουλάει στον εισαγωγέα - χονδρέμπορα, που αυτός θα το πουλήσει στο κατάστημα λιανικής για να φτάσει τον τελικό καταναλωτή 40 ευρώ. 

Αυτό λέει η Ε.Ε. ότι το κάνει για να στηρίξει τα καταστήματα λιανικής. "Στηρίζοντάς" τα όμως κατακλέβει τον καταναλωτή.  

Έτσι καταρρέουν οι οικονομίες μεταπρατών και ραντιέρηδων.

Όσοι με διαβάζουν και έχουν καταστήματα λιανικής θα σκέφτονται: αυτός ο ανάλγητος ο Τζήμερος θέλει να κλείσουμε. 

Ναι, είναι αλήθεια.  

Αυτό θέλω, διότι η παρασιτική οικονομία της Ελλάδας ΘΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ ΟΥΤΩΣ Η ΑΛΛΩΣ εάν δεν μετατραπεί σε παραγωγική.  

Το να εισάγουμε ό,τι χρειαζόμαστε απ' έξω και να τα πουλάμε ο ένας στον άλλον, είναι εθνικό έγκλημα και οικονομική αυταπάτη. Πρέπει να γίνουμε, το ταχύτερον, χώρα παραγωγών. Δεν έχει σημασία αν θα παράγουμε λογισμικό, βιτρώ ή ακτινίδια. Πρέπει να παράγουμε, τελεία και παύλα.

 
Όσοι έχετε ειδικό ενδιαφέρον δείτε πώς τα 5 ευρώ γίνονται 40:
 

Αγορά από την Κίνα (FOB) €5,00 (FOB - Free on Board).
Ο χονδρέμπορος αγοράζει, για παράδειγμα, ένα φούτερ με €5
Για να φτάσουν τα ρούχα στην αποθήκη του στην Ελλάδα, πρέπει να πληρώσει:
-Μεταφορικά
- Ασφάλιση
- Δασμό εισαγωγής
- Έξοδα εκτελωνισμού και λιμανιού

 

Το πραγματικό κόστoς του ρούχου όταν μπαίνει στην αποθήκη του χονδρέμπορα έχει ανέβει πλέον στα €7.  

Ο χονδρέμπορας θα πουλήσει στα €14. Από τα €7 που είναι το μικτό κέρδος ο χονδρέμπορας πρέπει να πληρώσει νοίκια (ή να υπολογίσει αποσβέσεις) για τεράστιες αποθήκες, μισθούς υπαλλήλων, δειγματισμούς, logistics, να καλύψει τα εμπορεύματα που θα έχουν φθορές και όσα θα του μείνουν απούλητα. Το καθαρό του κέρδος στο τέλος είναι περίπου €1,50€ με €2 ανά ρούχο.
 

Το κατάστημα λιανικής αγοράζει το ρούχο από τον χονδρέμπορο προς €14. Στη λιανική ένδυση το standard markup είναι 100% έως 130% δηλαδή ο μαγαζάτορας θα πολλαπλασιάσει την τιμή αγοράς επί 2 έως 2,3 και θα προσθέσει ΦΠΑ. Άρα το φούτερ στη βιτρίνα θα φτάσει με €30-32 + ΦΠΑ, δηλαδή 38 περίπου ευρώ.
 

Ποιο είναι το πραγματικό κέρδος; 

Αν το κατάστημα πουλήσει το ρούχο 30€ (χωρίς ΦΠΑ), το μικτό του κέρδος είναι 16,00€.  

Φαίνεται τεράστιο, αλλά δεν είναι καθαρό.  

Η λιανική έχει τα πιο εξοντωτικά έξοδα: πανάκριβα ενοίκια σε εμπορικούς δρόμους ή mall, ρεύμα, νερό, μισθούς πωλητών, καθαρισμό, e-shop, διαφήμιση και, το κυριότερο, τις εκπτώσεις (όπου αναγκάζεται να πουλήσει με -50% χάνοντας το περιθώριο κέρδους) συν τη χασούρα από το εμπόρευμα που δεν θα πουληθεί ποτέ.
 

Το καθαρό κέρδος ενός υγιούς καταστήματος λιανικής στο τέλος της χρονιάς σπάνια ξεπερνά το 8% με 10% της τελικής τιμής (δηλαδή περίπου 2,50€ με 3,50€ στο συγκεκριμένο ρούχο).
 

Δηλαδή, καταναλωτή μου,  θα πληρώσεις 33 ευρώ "τζερεμέ" για να ενισχύσεις την τοπική οικονομία και τα ταμεία του κράτους. 

Μπράβο ήρωά μου!
 

Αλλιώς θα πληρώνεις από 1/7/2026 καπέλο 3 ευρώ ανά προϊόν, που μπορεί να κοστίζει €2 ή και €0,50 ως αγορά. 

Σώζεται έτσι ο λιανέμπορας; 

Όχι. 

Απλώς...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ελλάς το μεγαλείο σου (και στο επίδομα ενοικίου)

 

Του ΖΩΗ ΤΣΩΛΗ

Το «δώρο», δηλαδή η επιστροφή από το κράτος ενός ενοικίου από τα 12 που κατέβαλαν το 2024, αποκάλυψε όχι μόνο ότι οι περισσότεροι ενοικιαστές δεν δηλώνουν το πραγματικό ποσό που καταβάλλουν, αλλά και δεκάδες άλλα κόλπα της αγοράς προκειμένου οι ιδιοκτήτες να πληρώσουν λιγότερο (ή καθόλου) φόρο απ’ όσα εισέπραξαν.

Κανείς εχέφρων δεν μπορεί να καταλάβει γιατί οι ενοικιαστές, οι οποίοι δεν πήραν ένα ολόκληρο ενοίκιο, δηλώνουν «αγανακτισμένοι», όταν το 2024 (που αποτελεί το έτος βάσης για τον υπολογισμό του επιδόματος) είτε δήλωσαν χαμηλότερο μίσθωμα από αυτό που πραγματικά πληρώνουν είτε εμφανίστηκαν ως ενοικιαστές (υπέγραψαν και έστειλαν στην εφορία μισθωτήριο συμβόλαιο) για έναν ή δύο μήνες το πολύ. Συνήθως τα περισσότερα συμβόλαια εμφανίζονται στο Taxis το τελευταίο δίμηνο κάθε έτους, Νοέμβριο και Δεκέμβριο, και πάντως σίγουρα μετά τον Σεπτέμβριο, που είναι ο μήνας των μετακομίσεων. Αν το μαζικό αυτό φαινόμενο δεν ήταν τόσο σοβαρό, καθώς τα ενοίκια βρίσκονται στα ύψη και οι ενοικιαστές προτιμούν να δίνουν «μαύρα» στους ιδιοκτήτες για να γλιτώσουν κάτι, οι διαμαρτυρίες των ιδίων και των κομμάτων της αντιπολίτευσης θα θύμιζαν το παμπάλαιο ανέκδοτο που έλεγε:  Κάποιος σκότωσε τον πατέρα του. Τον συνέλαβαν και όταν οδηγήθηκε στο δικαστήριο, ο δικηγόρος του ζήτησε από τους δικαστές να του αναγνωρίσουν ως ελαφρυντικό ότι έμεινε ορφανός… Και μη χειρότερα δηλαδή.

Τι πραγματικά συνέβη

Η κυβέρνηση αποφάσισε τον περασμένο Απρίλιο να επιστρέψει, ως ένα μέτρο αποσυμπίεσης των ενοικιαστών, ένα ολόκληρο ενοίκιο. Κι αυτό δόθηκε σε όλους τους δικαιούχους τον Νοέμβριο, χωρίς να απαιτείται να κάνουν έστω μία αίτηση.

Όμως, σε χιλιάδες περιπτώσεις προέκυψαν χαμηλότερες καταβολές (από την επιστροφή ενός μηνιάτικου ενοικίου), οι οποίες, σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών, «οφείλονται σε λανθασμένη ή ελλιπή δήλωση της ετήσιας δαπάνης ενοικίου από τον ενοικιαστή». Αυτό βέβαια δεν ισχύει. Οπως όλοι γνωρίζουμε, η επικοινωνιακή προβολή του μέτρου από την κυβέρνηση από την περασμένη Άνοιξη μέχρι και τον Σεπτέμβριο στη ΔΕΘ τόνιζε ότι «το μέτρο αφορά την επιστροφή ενός ολόκληρου ενοικίου» και όχι «την επιστροφή του 1/12 των ενοικίων που δήλωσε ότι κατέβαλε κάποιος το 2024», είτε επρόκειτο για έναν μήνα είτε για έναν χρόνο. Αυτό είναι το ακριβές, δηλαδή το μέτρο που εφαρμόζεται.

Κι εδώ έγινε το «μπάχαλο». Οπως ξεκαθάρισε τώρα το υπουργείο Οικονομικών: – «Η ενίσχυση υπολογίζεται από την ετήσια δαπάνη ενοικίου του 2024, όπως αυτή δηλώθηκε στο έντυπο Ε1, είτε για την κύρια κατοικία (κωδικοί 811 έως 816), είτε για τη φοιτητική κατοικία τέκνων (κωδικοί 817 έως 822), και αφορά αποκλειστικά ποσά που έχουν δηλωθεί ως πραγματικά καταβληθέντα και επιβεβαιώνονται μέσω διασταύρωσης με τα στοιχεία του ηλεκτρονικού μισθωτηρίου». «Η διαδικασία, όμως, ανέδειξε περιπτώσεις στις οποίες οι πολίτες δεν διόρθωσαν την εσφαλμένη δήλωση».

Τι εννοεί άραγε το υπουργείο χωρίς να το λέει: – «Αυτοί που σήμερα διαμαρτύρονται δεν δήλωσαν το πραγματικό ενοίκιο που καταβάλλουν στον ιδιοκτήτη στην εφορία. Για τον λόγο αυτό, δίνεται τώρα δεύτερη δυνατότητα διόρθωσης μέσω υποβολής τροποποιητικής δήλωσης Ε1 έως τις 30 Δεκεμβρίου».

Με άλλα λόγια, καλεί τους ενοικιαστές που διαμαρτύρονται να δηλώσουν και τα «μαύρα» που καταβάλλουν στους εκμισθωτές.

Τι έδειξε ο αλγόριθμος της ΑΑΔΕ

Με δεδομένο ότι το ποσό της ενίσχυσης δεν μπορεί να υπερβαίνει το 1/12 του ποσού (δηλαδή του συνόλου των ενοικίων που κατέβαλε πέρυσι) και έχει δηλώσει ο ενοικιαστής στη φορολογική δήλωση Ε1, προέκυψαν τα εξής:

– Μικρό ποσοστό ενοικιαστών, το 3,9%, έλαβαν χαμηλά ποσά 20–30 ευρώ.

– Ποσοστό 17,6% έλαβε ενίσχυση μεταξύ 30 και 100 ευρώ.

– Η πλειονότητα, 78,5%, έλαβε ενίσχυση άνω των 100 ευρώ και έφτασε έως και 1.500 ευρώ.

Σημαντικός αριθμός από αυτούς που έλαβαν μικρή ενίσχυση είτε μοιραζόταν το ενοίκιο με άλλους αντισυμβαλλόμενους στο μισθωτήριο είτε είχε ενοικιάσει κατοικία μόνο για λίγους μήνες το 2024, άρα το 1/12 της ετήσιας δαπάνης αντιστοιχούσε στο ποσό αυτό.

Για παράδειγμα, φορολογούμενος νοίκιασε διαμέρισμα από την 1η Σεπτεμβρίου 2024 με μηνιαίο μίσθωμα 200 ευρώ. Συνεπώς η ετήσια δαπάνη του ήταν για 4 μόνο μήνες, δηλαδή 800 ευρώ, και η ενίσχυση που αναλογεί ως το 1/12 της ετήσιας δαπάνης ανέρχεται σε 67 ευρώ.

Μάλιστα, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο, «υπήρχαν και ακραίες περιπτώσεις με πολύ μικρά δηλωθέντα ενοίκια».

Μερικά ενδεικτικά παραδείγματα όπου δηλώθηκαν εξαιρετικά μικρά ποσά τόσο στο Ε1 όσο και στο ηλεκτρονικό μισθωτήριο, τα οποία γνώριζε η ΑΑΔΕ και τώρα τα ανακοινώνει ως «ακραίες περιπτώσεις ψευδών δηλώσεων», είναι τα εξής:

• Αιγάλεω: 88 τ.μ. – Δηλωθέν μηνιαίο ενοίκιο: 10 ευρώ

• Αμπελόκηποι Θεσσαλονίκης: 66 τ.μ. – Δηλωθέν μηνιαίο ενοίκιο: 10 ευρώ

• Γαλάτσι: 62 τ.μ. – Δηλωθέν μηνιαίο ενοίκιο: 25 ευρώ

• Ιλιον: 75 τ.μ. – Δηλωθέν μηνιαίο ενοίκιο: 20 ευρώ

• Αγιος Δημήτριος: 30 τ.μ. – Δηλωθέν μηνιαίο ενοίκιο: 10 ευρώ

• Ηλιούπολη: 133 τ.μ. – Δηλωθέν μηνιαίο ενοίκιο: 20 ευρώ

• Χαλάνδρι: 119 τ.μ. – Δηλωθέν μηνιαίο ενοίκιο: 30 ευρώ

• Νέα Κυδωνία (Χανιά): 107 τ.μ. – Δηλωθέν μηνιαίο ενοίκιο: 5 ευρώ

• Περιστέρι: 111 τ.μ. – Δηλωθέν μηνιαίο ενοίκιο: 10 ευρώ

Το ερώτημα είναι…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Και να πάνε τα φαρμάκια κάτω…

 Toυ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΥ

Tο ταβερνάκι είναι από τα ιστορικότερα και τα πιο όμορφα στο κέντρο της Αθήνας
. Κόσμος πολύς, πράγμα που είναι πάντα καλό σημάδι, γιατί μαρτυρεί κατανάλωση και η κατανάλωση είναι η καλύτερη απόδειξη πως δεν υπάρχει τίποτα που να έχει πολυκαιρίσει σε ψυγεία. Προσωπικό εξαιρετικό και ταχύτατο.

Κουζίνα σχεδόν άριστη στα απολύτως απαραίτητα: ωραίες σαλάτες, ψητά ικανοποιητικά, πατάτες τηγανητές κανονικές και όχι από αυτές τις σχεδόν πλαστικές προτηγανισμένες. Και το κρασί, αν και εμφιαλωμένο, δεν είναι πανάκριβο και, όπως το καλοκαίρι επιβάλλει, είναι και κρύο. Και το πιο σημαντικό: μπορείς να φας έξω χωρίς να κινδυνεύεις πως θα ξεστρατίσει κάποιος οδηγός, θα ανεβεί στο πεζοδρόμιο και η νύχτα θα εξελιχθεί σε βραδιά-θρίλερ. Επίσης, δεν τρως εισπνέοντας καυσαέριο από τη μηχανή που παρκάρει δίπλα σου. Ακούγεται όνειρο, αλλά ναι, στο κέντρο της πόλης μπορεί και να υπάρχουν τέτοια μαγαζιά.

Ημασταν έξι, αλλά όπως όλο και πιο συχνά συμβαίνει τελευταία, ο ένας δεν έφαγε γιατί κάνει κάποια δίαιτα: ήρθε μαζί μας για να χαρεί τη φλυαρία μας. Φλυαρούσαμε όλο το βράδυ για τα πολιτικά. 

Διαφωνούσαμε σε πολλά, αλλά συμφωνούσαμε στην ίδια αγωνία: ο κοινός μας φόβος είναι ότι δεν βλέπουμε καμία βελτίωση στις κρατικές παροχές – το κράτος μας γλίτωσε τη χρεοκοπία, αλλά το κοινωνικό μας κράτος, αυτό το οποίο κάποτε ονειρευτήκαμε, έχει φαλιρίσει προ πολλού.

Η ακρίβεια συνεχίζεται – για την ακρίβεια, καλπάζει. Οι δομές υγείας είναι προβληματικές. Σχολεία και πανεπιστήμια δεν είναι καλύτερα σε σχέση με δεκαπέντε χρόνια πριν. 

Συμφωνήσαμε πως μια κυβέρνηση θα έπρεπε να σκέφτεται τον πολίτη – δεν γίνεται σε αυτή τη χώρα μια τετραμελής οικογένεια να χρειάζεται να πληρώσει πάνω από 600 ευρώ για να πάει με καράβι στη Νάξο, απλά γιατί χρειάζεται να πάρει μαζί και το αυτοκίνητο. Και μετά ζητήσαμε λογαριασμό.

Ηρθε μια γλυκύτατη σερβιτόρα που δεν αποκλείεται το πρωί να σπουδάζει σε δραματική σχολή και να είναι και η καλύτερη μαθήτρια. «Με κάρτα ή μετρητά;» ρώτησε με νάζι σαν η κάρτα να ήταν δική της και τα μετρητά δικά μας. 

Κοιταχτήκαμε, αλλά επειδή έχουμε πια εξασκηθεί στο παιχνίδι και θέλαμε να το ζήσουμε σε κάθε του λεπτομέρεια, ρωτήσαμε ποια είναι η διαφορά.

«Με κάρτα ο λογαριασμός είναι 190 ευρώ» είπε – τιμή λογική, γιατί μέχρι να λύσουμε τα προβλήματα της χρεοκοπίας της χώρας είχαμε πιει τέσσερα μπουκάλια κρασί. «Χωρίς κάρτα και με μετρητά είναι μόλις 160» πρόσθεσε το κορίτσι. 

Ο ένας της παρέας είπε «με μετρητά» αλλά μετρητά δεν είχε. Ψαχτήκαμε. Κάτι είχαμε, αλλά όχι όλα. Και πάλι ο από μηχανής Θεός, δηλαδή το γλυκό κορίτσι που παζάρευε την αξιοπρέπειά μας, έκανε την επέμβασή του.

Με «απόδειξη ή χωρίς απόδειξη;» ρώτησε.  

«Με μετρητά και χωρίς απόδειξη από 190 πληρώνετε 150 ευρώ. Και τα γλυκά και οι καφέδες είναι από τον κυρ-Χρήστο» μας εξήγησε. 

Αρχισα να πιστεύω πως αν η περήφανη διαπραγμάτευση συνεχιζόταν λίγο ακόμα, ο κυρ-Χρήστος θα μας έδινε κουπόνια για να πιούμε ό,τι θέλουμε δωρεάν την επόμενη φορά – τουλάχιστον. Ή θα πλήρωνε το ταξί για να μας πάει όλους στο σπίτι δικαιώνοντας τον υπουργό που ήθελε οι ταξιτζήδες μεταξύ άλλων να κάνουν και διανομές μεθυσμένων.  

Δεν υπήρξε συνέχεια, όμως, στις προσφορές. Ούτε και όταν ξεπρόβαλε ο ίδιος ο κύριος Χρήστος.

«Ολα εντάξει, παλικάρια;» ρώτησε. Απαντήσαμε «ναι» – οι δύο κυρίες της παρέας δεν στενοχωρήθηκαν γιατί ο κύριος Χρήστος δεν τις είχε, αρχικά τουλάχιστον, προσφωνήσει. Εδωσα τα 150 ευρώ και ενώ ψαχνόμασταν για να αφήσουμε κάτι στο κορίτσι, φυσικά χωρίς κάρτα, ο κύριος Χρήστος κάθισε. «Είμαστε εδώ από το 1930» είπε. «Αντέξαμε τα πάντα. Καταστροφές, σεισμούς, κατοχές, εμφυλίους, χούντες, χρεοκοπίες – σιγά μη μας γονατίσουν τα POS» μας είπε, γιατί ο κύριος Χρήστος διαβάζει τη σκέψη μας. «Και πού ‘σαι, Μαρία, φέρε σε παρακαλώ ένα τελευταίο κρασί για τα κορίτσια, για να φύγουν μισοζαλισμένα» τόνισε. 

Κάναμε πως δεν το θέλαμε. Αλλά δεν είχαμε αντίρρηση. Το ήπιαμε στην υγειά του κυρίου Χρήστου, με τον οποίο βρισκόμαστε στην ίδια βάρκα: καταλαβαίνουμε την προσπάθειά του να μας κάνει να πληρώσουμε όσο λιγότερα γίνεται για να ξαναπάμε – και φυσικά θα το κάνουμε.

Η σχέση του πελάτη με τον εστιάτορα (τον ταβερνιάρη, τον μαγαζάτορα, τον ιδιοκτήτη του πόστου – πείτε τον όπως θέλετε) είναι πάντα κάτι το εξαιρετικό ή τουλάχιστον έτσι πρέπει να είναι. Το καλό μαγαζί δεν έχει όνομα: για την ακρίβεια, έχει το όνομα του ιδιοκτήτη του. Δεν λες συνήθως «πάμε το βράδυ στην Κληματαριά», λες «πάμε στον Σπύρο». Δεν λες «θα τα πούμε απόψε στο Casa Di Pomodoro» – λες «πάμε στον Ντανίλο». Δεν λες «τα καλύτερα παϊδάκια τα έχει το Διπλό Τζάκι», λες «τα παϊδάκια του Μάκη δεν τα βρίσκεις πουθενά».

Δεν υπάρχει μια απλή γνωριμία, υπάρχει μια αληθινή σχέση – ενίοτε και σχέση ζωής. Η διαδικασία της αποφυγής χρήσης κάρτας και της πληρωμής με μετρητά είναι η βάση ενός νέου δεσμού ανάμεσα στον καταστηματάρχη και στον καταναλωτή: είναι το είδος της διαδικασίας που μετατρέπει τη σχέση σε συνενοχή – ο στίχος του τραγουδιού που λέει «όλη μου η ζωή συνενοχή και πώς γουστάρω» απέκτησε επιτέλους νόημα και μάλιστα απτό και συγκεκριμένο. Είναι η μαγική αυτή διαδικασία που κάνει τον λογαριασμό των 190 ευρώ να μειώνεται εντυπωσιακά: το κόλπο θα το ζήλευαν όλοι οι Χουντίνι της Γης.

Την επόμενη φορά θα προτείνω στον κύριο Χρήστο να βγούμε βράδυ και να γράφουμε στους τοίχους «θάνατος στα POS» – δυστυχώς, ένα αληθινά επαναστατικό τραγούδι για το δίλημμα «κάρτα ή μετρητά» (που μόνο δίλημμα δεν είναι και το ξέρουμε) δεν έχει γραφτεί ακόμα. Αλλά πού θα πάει: η εποχή που θα υπάρξει ξανά το ξύπνημα της μεγάλης Τέχνης είναι κοντά.

Το ξέρω τι σκέφτεστε, αλλά μην είστε υποκριτές: αν στην ερώτηση απαντήσουμε «κάρτα», θα πέσουν οι τιμές στα σουπερμάρκετ ή θα φθηνύνουν τα νοίκια;  

Θα ασχοληθεί κανείς με τα νοσοκομεία ή θα διορθωθεί το χάλι στους δρόμους;  

Τίποτα δεν θα συμβεί και ...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Μειώσεις φόρων;

Του ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΙΤΣΗ

Η κυβέρνηση δηλώνει περιχαρής ότι θα μειώσει τους φόρους. Ομως αυτό που χρειάζεται δεν είναι η μείωση της φορολογίας, αλλά μια ριζική μεταρρύθμιση του πιο ταξικού φορολογικού συστήματος σε ολόκληρο τον ΟΟΣΑ, που θα προβλέπει μειώσεις αλλά και αυξήσεις φόρων.

Σήμερα, 46,3% των μισθωτών, περίπου 1,1 εκατ. άνθρωποι, παίρνουν μισθό έως 1.000 ευρώ μεικτά. Τα 1.000 ευρώ αντιστοιχούν σε 824 καθαρά, από αυτά ο ΦΠΑ αφαιρεί άλλο 24%, δηλαδή 198 ευρώ. Από τα 1.000 ευρώ απομένουν 626/μήνα ή 8.764/χρόνο.

Μετά τη μεγάλη κρίση, οι αξίες γης, ακινήτων και κέρδη έχουν αυξηθεί έως εκτοξευτεί, αλλά οι μισθοί παραμένουν σε καθεστώς αποπληθωρισμού και η φορολογική επιβάρυνση τους δίνει τη χαριστική βολή. 

Την ίδια στιγμή, εισοδήματα ενός, δύο ή τριών εκατομμυρίων ευρώ στην πραγματικότητα φοροαπαλλάσσονται, χάρη σε συνδυασμούς των stock options από τη μια και των ποικίλων φορολογικών παραθύρων που οι κυβερνήσεις αφήνουν ορθάνοιχτα και ακριβά επιτελεία νομικών και λογιστών εκμεταλλεύονται. Μέχρι να τιναχτεί το καπάκι… 

 Πρακτικά, το φορολογικό σύστημα πρέπει να επανεξεταστεί και να ξαναχτιστεί από το μηδέν. 

Πέντε σημεία προς συζήτηση:

Χάρτινος πλούτος: Τα μεγάλα κέρδη δεν βγαίνουν σήμερα από την πραγματική οικονομία αλλά από τα «χαρτιά» και τις αυξανόμενες υπεραξίες. Χάρη στην τεράστια ρευστότητα που πρόσφεραν οι κεντρικές τράπεζες, εκτοξεύονται οι αποτιμήσεις εισηγμένων και μη εταιρειών, τα funds έχουν απίστευτες αποδόσεις χωρίς ρίσκο. Στη χώρα μας, ο χάρτινος πλούτος απολαμβάνει μια από τις χαμηλότερες φορολογίες στον ΟΟΣΑ.

Φορολογία κερδών: Μαζί με αυτό το θέμα θα πρέπει να επανεξεταστεί το φορολογικό καθεστώς για τις αποδόσεις κεφαλαίου συνολικά, καθώς άλλες από αυτές φορολογούνται με 15% (νοίκια ακινήτων), άλλες με 22% (εταιρείες), ενώ τα μερίσματα φορολογούνται με 5% μόνο. Το καθ’ ημάς φορολογικό σύστημα είναι το πιο ευνοϊκό για τον πλούτο σε όλο τον ΟΟΣΑ.

Εμμεσοι φόροι: Σήμερα υπολογίζεται ότι, στις χώρες της Ε.Ε., σε 1 ευρώ που συλλέγεται από άμεσους φόρους αντιστοιχεί 1 ευρώ από έμμεσους. Στην Ελλάδα, σε 1 ευρώ άμεσης φορολογίας αντιστοιχεί 1,8 ευρώ έμμεσης. Είναι η πιο αντιλαϊκή φορολογία, πλήττει δυσανά-λογα τους φτωχότερους, από αυτήν προέρχεται ο όγκος των πληθωριστικών φορολογικών εσόδων.

Προοδευτικότητα: Η προοδευτικότητα της φορολογικής κλίμακας (που δεν τιμαριθμοποιείται…) εξαντλείται σε πολύ χαμηλά εισοδήματα – είτε για 40.000 είτε για 400.000 είτε για 4.000.000 ευρώ εισόδημα, ο οριακός φορολογικός συντελεστής είναι 44%. Αφενός θα πρέπει το 44% να τεθεί για εισοδήματα πάνω από 70.000-80.000 ευρώ, αφετέρου να αυξηθεί πολύ η φορολογία για εισοδήματα πάνω από ένα ορισμένο ύψος.

Ενιαία κλίμακα: Από οιαδήποτε πηγή προέρχονται τα εισοδήματα κάθε φορολογουμένου, είτε από εργασία, είτε από νοίκια, είτε από μερίσματα κ.λπ., πρέπει να σταματήσει η διαφορετική μεταχείρισή τους.

Δεν χρειάζονται γενικά μειώσεις φόρων.  

Ριζικές αλλαγές χρειάζονται, για να πάψει το καθ’ ημάς φορολογικό σύστημα να είναι...

 

NoυΔο-γαλαζαίικο ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Την πλήρωσες τη «λυπητερή» πατριώτη? Έχουμε να αγοράσουμε πλαστελίνες για τα ασυνόδευτα λαθρομαχμουταριά!

 

 

● Αναρτήθηκε η «λυπητερή» του ΕΝΦΙΑ, του φόρου που σταδιακά δημεύει τα ακίνητα των Ελλήνων. Σε λίγο ανοίγει και η πλατφόρμα για τις φορολογικές δηλώσεις.

● Στο διαδίκτυο κυκλοφορεί μια ενδιαφέρουσα λίστα, που αφορά τις δαπάνες οι οποίες εκπίπτουν της φορολόγησης στη γειτονική Τουρκία. Ολες είναι προσανατολισμένες στην ενδυνάμωση του καθεστώτος Ερντογάν, αλλά, φυσικά, και της χώρας:

-Δωρεές σε Εκστρατείες Βοήθειας που ξεκίνησε ο Πρόεδρος.

-Δωρεές σύμφωνα με τον Νόμο για την Ενίσχυση των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.

-Δωρεές σύμφωνα με τον Νόμο για την Καταπολέμηση της Τρομοκρατίας.

-Δωρεές σύμφωνα με τον Νόμο για το Ανώτατο Ιδρυμα Πολιτισμού, Γλώσσας και Ιστορίας του Ατατούρκ.

-Δωρεές σύμφωνα με τον Νόμο περί Ιδρυσης του Τουρκικού Ινστιτούτου Επιστημονικών και Τεχνικών Ερευνών.

-Δωρεές και Βοηθήματα σύμφωνα με τον Νόμο για το Ιδρυμα του Φόρουμ Διπλωματίας της Αττάλειας.

-Χρηματικές Δωρεές και Βοηθήματα προς τον Τουρκικό Ερυθρό Σταυρό και την Τουρκική Πράσινη Ημισέληνο.

-Δωρεές και Βοηθήματα σύμφωνα με τον Νόμο για την Ενίσχυση της Διπλωματικής Υπηρεσίας της Τουρκίας.

-Δωρεές και Βοηθήματα για Εκπαιδευτικές και Υγειονομικές Εγκαταστάσεις, καθώς και Θρησκευτικά Ιδρύματα.

-Δωρεές και Βοηθήματα στο πλαίσιο της Τραπεζικής Τροφίμων.

-Δωρεές και Βοηθήματα για Πολιτιστικούς και Τουριστικούς Σκοπούς.

-Χρηματικές Δωρεές και Βοηθήματα προς το Ταμείο Οικογένειας και Νεολαίας.

-Δωρεές και Βοηθήματα σύμφωνα με τον Νόμο για το Τουρκικό Ιδρυμα Αρχαιολογίας και Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

-Δωρεές και Χορηγικές Δαπάνες προς τη Διοίκηση της Περιοχής της Καππαδοκίας.

-Δωρεές και Χορηγικές Δαπάνες σύμφωνα με τον Νόμο περί Ιδρυσης της Ιστορικής Περιοχής των Δαρδανελίων.

-Δωρεές και Χορηγικές Δαπάνες προς τη Διοίκηση της Περιοχής του Ολύμπου.

-Χρηματικές Δωρεές και Βοηθήματα σύμφωνα με τον Νόμο περί Ιδρυσης του Ταμείου Ανακατασκευής Καταστροφών.

-Δωρεές σύμφωνα με τον Νόμο για την Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

-Δωρεές σύμφωνα με τον Νόμο για την Ανώτατη Εκπαίδευση.

-Δωρεές σύμφωνα με τον Νόμο για τις Κοινωνικές Υπηρεσίες.

-Δωρεές σύμφωνα με τον Νόμο για την Ενθάρρυνση της Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Υποστήριξης».

 

● Το κράτος εκεί, παρά τον αμιγώς δεσποτικό και ασιατικό χαρακτήρα του, έχει σαφέστατο εθνικό προσανατολισμό.

Το δικό μας…

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Τρεις τα μερίσματα…

 

Toυ Πάσχου Μανδραβέλη

Ο κυρίαρχος τύπος εταιρειών στην Ελλάδα είναι ο μικρομαγαζάτορας που χρησιμοποιεί την ίδια τσέπη για το σπίτι και την επιχείρηση.

Αυτή η εκτεταμένη πρακτική δημιουργεί και αντίστοιχες αντιλήψεις, που θέλουν τη φορολογία των κερδών να αθροίζεται με τη φορολογία μερισμάτων, σε μια λογική «τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι…».

Είναι σωστοί οι υπολογισμοί που κάνει ο αναγνώστης κ. Νίκος Βαλτής: «Η φορολογία του 5% είναι απλώς η δεύτερη φάση της φορολογίας των κερδών της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Πριν επιβληθεί ο φόρος αυτός, τα κέρδη της εταιρείας έχουν ήδη φορολογηθεί με συντελεστή 22% και ο φόρος του 5% επιβάλλεται επί του εναπομείναντος 78% των κερδών. Αρα, αν κάποιος βάλει τα χρήματά του σε μία εταιρεία, τα τυχόν κέρδη (…) συνολικά θα έχουν φορολογηθεί με 25,9%» («Καθημερινή», 4.12.2024).

Ορθόν, αλλά υπάρχουν και άλλες παράμετροι, που τα καλά μαθηματικά δεν δείχνουν.

Τα Νομικά Πρόσωπα, όπως οι επιχειρήσεις, επιβαρύνουν επιπλέον τον κρατικό κορβανά.

Η αστυνομία έχει περισσότερη δουλειά προστατεύοντας γραφεία ή μαγαζιά, τα δικαστήρια έχουν επιπλέον υποθέσεις, που σε μια κοινωνία χωρίς επιχειρήσεις δεν θα υπήρχαν, δημιουργείται πρόσθετη γραφειοκρατία για εταιρικές υποθέσεις κ.ά.

Βεβαίως, μια επιχείρηση δεν βαρύνει το Δημόσιο εξίσου με ένα φυσικό πρόσωπο. Δεν αρρωσταίνει για να χρησιμοποιήσει το ΕΣΥ, δεν πάει σχολείο για να χρειάζονται περισσότεροι καθηγητές κ.λπ. Συνεπώς, η φορολογία των εταιρικών κερδών πρέπει να είναι πολύ χαμηλότερη, από εκείνη των φυσικών προσώπων.

Πόση;

Οση χρειάζεται για να καλύπτει το επιπλέον βάρος στον προϋπολογισμό, κάτι που μια μελέτη μπορεί να υπολογίσει.

Στην Ελλάδα, το ποσοστό αυτό θεσπίστηκε αυθαιρέτως στο 22%.

Τόσα λείπουν από τον εκάστοτε υπουργό Οικονομικών για να επιτύχει τους δημοσιονομικούς στόχους.

Με δεδομένη τη φύση της εγχώριας επιχειρηματικότητας, μάλλον είναι υψηλό. Σίγουρα δεν ενισχύει την ανάπτυξη. Με το ίδιο ποσοστό φορολογούνται και τα αδιανέμητα κέρδη, που εκ των πραγμάτων γίνονται επενδύσεις, και τα διανεμόμενα που γίνονται εισόδημα φυσικών προσώπων.

Συνεπώς, ένα ορθολογικό φορολογικό σύστημα με αναπτυξιακούς στόχους θα φορολογούσε με πολύ χαμηλό συντελεστή τα κέρδη των επιχειρήσεων και για λόγους δικαιοσύνης θα φορολογούσε με τον ίδιο τρόπο τα εισοδήματα φυσικών προσώπων, ανεξαρτήτως πηγής.

Κυκλοφορεί και το επιχείρημα ότι ο μερισματούχος θα επανεπενδύσει το πλεόνασμα που δημιουργεί η χαμηλή φορολογία.

Πιθανόν. Αλλά…

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Όλβιοι, πλούσιοι και φτωχοί

 

Του Λέανδρου Ρακιντζή

Αρεοπαγίτη ε.τ.

Με την ευκαιρία της καταθέσεως στη Βουλή προς ψήφιση του νέου προϋπολογισμού για το έτος 2025 τα πλέον ενδιαφέροντα στοιχεία για τον απλό πολίτη είναι οι αυξήσεις των μισθών και συντάξεων, οι φορολογικοί συντελεστές, οι φορολογικές απαλλαγές και ελαφρύνσεις, οι επιχορηγήσεις και επιδοτήσεις και οτιδήποτε μπορεί να του αυξήσει το εισόδημα για να αντιμετωπίσει το κόστος ζωής που αυξάνεται συνέχεια και δεν αποτυπώνεται επακριβώς στα επίσημα στοιχεία του πληθωρισμού.

Φυσικά τα παραπάνω ενδιαφέρουν τους πραγματικά πτωχούς και όχι τους σύμφωνα με τις φορολογικές τους δηλώσεις πτωχούς, ενώ  δεν ενδιαφέρουν τους πραγματικά πλούσιους και όχι τους κατά την εφορία, γιατί δεν μπορούν να αποκρύψουν εισοδήματα και τους όλβιους, αρχαία λέξη, που τείνει να ξεχαστεί και σημαίνει αυτόν που ζει με γαλήνη και ευμάρεια.

Πριν λίγο καιρό δόθηκαν σε δημοσιότητα τα οικονομικά στοιχεία για τη φορολογία εισοδήματος για το οικονομικό έτος 2023. Τα πλέον ενδιαφέροντα στοιχεία είναι: Υποβλήθηκαν 9.017.477 δηλώσεις εισοδήματος με φορολογητέο εισόδημα 97,5 δισ. ευρώ και εισπρακτέοι φόροι 10,2 δισ. ευρώ. Το 50ο/ο δήλωσαν εισόδημα έως 7.680 ευρώ το χρόνο με βάση του τεκμηρίου ελάχιστου εισοδήματος, ενώ μόνο το 10ο/ο δήλωσε εισόδημα άνω των 20.842 ευρώ, που οι περισσότεροι είναι μισθωτοί και συνταξιούχοι, αυτοί λοιπόν είναι σύμφωνα με την εφορία οι πλούσιοι και όχι όσοι κυκλοφορούν με ακριβά αυτοκίνητα, έχουν σκάφος και βίλα στη Μύκονο και επταψήφιους λογαριασμούς στο εξωτερικό...

Τον περασμένο χρόνο ψηφίστηκε από τη Βουλή το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που προβλέπει τη φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών βάσει του τεκμηρίου ελάχιστου εισοδήματος και βάσει του οποίου υποβλήθηκαν οι δηλώσεις φόρου εισοδήματος για το 2023. Πριν τη ψήφιση του το νομοσχέδιο είχε προκαλέσει αντιδράσεις, συγκεντρώσεις και απεργίες των ελεύθερων επαγγελματιών με πρωτοστάτες τους δικηγόρους, που επειδή είναι άμισθοι δημόσιοι λειτουργοί και δεν δικαιούνται να απεργούν, βαφτίζουν την απεργία αποχή. Οι δηλώσεις όμως του φόρου εισοδήματος για το 2023 απέδειξαν, ότι οι διαμαρτυρίες ήταν προσχηματικές, γιατί το σύνολο σχεδόν των ελευθέρων επαγγελματιών προτίμησαν να φορολογηθούν βάσει του τεκμηρίου ελάχιστου εισοδήματος και μόνο το 0,006 ο/ο προτίμησε να ελεγχθεί.

Σαφώς κάθε εργαζόμενος νομιμοποιείται ηθικά να διεκδικήσει ακόμα και με απεργία καλύτερη αμοιβή για την εργασία του, που δεν συμβαίνει, όταν ένας ελεύθερος επαγγελματίας ζητά κατά παράβαση της αρχής της φορολογικής ισότητας και της ίσης κατανομής των φορολογικών βαρών να μη φορολογείται για τεκμαρτό εισόδημα που αντιστοιχεί στο κατώτατο μισθό με το επιχείρημα, ότι το  70ο/ο των ελεύθερων επαγγελματιών δεν κερδίζει και μάλιστα επί σειρά ετών το ποσό αυτό. Φυσικά κανείς δεν πιστεύει τον ισχυρισμό αυτό, γιατί όλοι γνωρίζομε από ιδία πείρα τις αμοιβές ζητούν και εισπράττουν και χωρίς απόδειξη ιδίως οι τεχνικοί, γιατροί και δικηγόροι και πόσο δυσεύρετοι είναι. Εξάλλου το εισαγόμενο τεκμήριο είναι μαχητό και εξαιρούνται από αυτό οι νεοσύστατες επιχειρήσεις και όσοι έχουν θέματα υγείας ή εποχική απασχόληση. Με τη ψήφιση του νομοσχέδιο σταμάτησαν οι αντιδράσεις των επαγγελματιών, γιατί η φορολογική επιβάρυνση είναι ήπια, απλά κάποιοι μικροεπαγγελματίες αποσύρθηκαν και συνταξιοδοτήθηκαν.

Τα έσοδα από τους αμέσους φόρους ανέρχονται σε 10,2 δισ. εκ των οποίων μόνο το 10ο/ καταβάλλουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, ενώ καταβάλλουν 15ο/ο οι εισοδηματίες, 5ο/ο οι αγρότες, 38ο/ο οι μισθωτοί και 33ο/ο οι συνταξιούχοι δηλαδή σχεδόν μόνο οι μισθωτοί και συνταξιούχοι φορολογούνται για εισοδήματα, που δεν μπορούν να κρύψουν. Χαρακτηριστικά δήλωσαν ακαθάριστα έσοδα οι δικηγόροι που δεν ξεπερνούν τις 23.000 ευρώ, οι υδραυλικοί 29.46 και οι γιατροί 26.640, το καθαρό όμως φορολογητέο εισόδημα ανέρχεται στο 1/3 των παραπάνω ποσών.

Το ΑΕΠ της χώρας μας υπερβαίνει τα 230 δισ. πλέον 40ο/ο από τη μαύρη οικονομία, που καμιά κυβέρνηση δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να ελέγξει, αλλά φαίνεται από την επίδειξη πλούτου και τη dolce vita κάποιων, που δηλώνουν άνεργοι και που μερικοί από αυτούς εισπράττουν και επίδομα ανεργίας.

Σαφώς υπάρχει μεγάλη φοροδιαφυγή, όχι μόνο από τη μαύρη οικονομία (καύσιμα, τσιγάρα κλπ), αλλά και από τους ελεύθερους επαγγελματίες, γιατί ούτε αποτελεσματικοί μηχανισμοί ελέγχου υπάρχουν, αλλά ούτε έχουν δοθεί κίνητρα στους συνεπείς φορολογούμενος να ζητούν αποδείξεις,  για να εκπέσουν τα ποσά από τα εισόδημα τους.

Το προηγούμενο έτος υπήρχαν 1.658 νόμιμες φοροαπαλλαγές για εισοδήματα 45,5 δισ. ευρώ, που αν φορολογούνται θα απέφεραν 15,5 δισ. ευρώ αμέσους φόρους δηλαδή πολύ περισσότερο από τα νομίμως φορολογούμενα εισοδήματα, ποσοστό κατά τη γνώμη μου απαράδεκτο και αμφιβάλλω, αν υπάρχει πραγματική δικαιολογία για τη χορήγηση για κάποιες από αυτές,  που μπορεί  είναι  νομότυπες ,αλλά οι περισσότερες από αυτές είναι χαριστικές και κάποιες δόθηκαν κάποτε, αλλά η αναγκαιότητα για τη διατήρηση τους δεν επανεξετάστηκε.

Πιστεύω, ότι η σιωπηλή πλειοψηφία των συνεπών φορολογούμενων έχει δικαίωμα να πληροφορηθεί για τις φορολογικές απαλλαγές και τους φοροφυγάδες, που δεν αποκαλύπτονται υπό το πρόσχημα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων δηλαδή το προσωπικό συμφέρον υπεράνω του δημοσίου συμφέροντος. Νομίζω, ότι πρέπει να τεθούν σαφείς κανόνες τι καλύπτει η προστασία των προσωπικών δεδομένων. Είναι γεγονός, ότι αποκαλύφτηκαν κάποιοι κατάλογοι οφειλετών του Δημοσίου με τεράστια ποσά συνολικά άνω των 115 δισ. ευρώ, που δεν πρόκειται ποτέ να εισπραχθούν, γιατί αφορούν παλιές χρήσεις, αλλά η απορία παραμένει πως οι αρμόδιες αρχές επέτρεψαν με τη μη είσπραξη τη δημιουργία των χρεών αυτών και γιατί δεν αναζητήθηκαν ευθύνες.

Σαφώς είναι απαράδεκτο τα…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Τα λεφτόδεντρα ζουν και βασιλεύουν!

 

Toυ ΠΕΤΡΟΥ ΛΑΖΟΥ

Οι φορολογικές τροπολογίες που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ στο σχετικό κυβερνητικό νομοσχέδιο, επέφεραν έκτακτη ειδική φορολόγηση κερδών 5% για τις τράπεζες και μείωση του ΦΠΑ κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες. Φυσικά, πρόκειται για κλασικά παραδείγματα εξαγγελιών λαϊκιστών πολιτικών που προχωρούν σε εντυπωσιακές εξαγγελίες με στόχο τα κέρδη εντυπώσεων βραχυπρόθεσμα.

Αυτό που δεν λένε και προσπαθούν με κάθε τρόπο να κρύψουν είναι οι εξαιρετικά μεγάλοι κίνδυνοι και  οι τεράστιες πιθανές ζημίες σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, που μπορούν να επιφέρουν αυτά τα μέτρα στην οικονομική και χρηματοπιστωτική σταθερότητα της χώρας.

Η συνταγή για το "παραμύθι" είναι γνωστή και αναλλοίωτη στο πέρασμα των χρόνων. Οι προτάσεις προβάλλονται ως μέτρα ενίσχυσης της κοινωνικής δικαιοσύνης και ανακούφισης των πολιτών. Στην πραγματικότητα, θα επιφέρουν αποσταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος, αύξηση του δημοσιονομικού ελλείμματος μεγαλύτερη από 1% και απώλεια εμπιστοσύνης προς την χώρα, από τις διεθνείς αγορές. Χωρίς από την άλλη, κάποια ρεαλιστική ελπίδα για βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών.

Η πρόταση για την επιβολή προσωρινού φόρου 5% στα τραπεζικά κέρδη του 2023 και 2024, βασίζεται στην θεωρία ότι τα τραπεζικά κέρδη είναι υπερβολικά, πως η οικονομική τους κατάσταση το επιτρέπει και ότι η δημοσιονομική κατάσταση είναι τέτοια ώστε να υπάρχει περιθώριο για την επιβολή ενός τέτοιου φόρου.

Τίποτε δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την πραγματικότητα. Ναι, η οικονομία πηγαίνει καλά αλλά υπάρχουν θέματα και τα πολιτικά προβλήματα στην ΕΕ δεν επιτρέπουν αισιοδοξία και πειραματισμούς με τα Ελληνικά δημοσιονομικά. Με την Γαλλία και την Γερμανία σε σοβαρότατες πολιτικές κρίσεις, οι οποίες σύντομα θα επεκταθούν και σε οικονομικές, οποιαδήποτε χώρα προκαλέσει επιπλέον ζητήματα, απλώς θα παραμεριστεί και θα αφεθεί να τα βγάλει πέρα μόνη της.

Επιπλέον, η άποψη περί φορολόγησης "υπερκερδών" αγνοεί (εσκεμμένα;) την ευαίσθητη και εύθραυστη κατάσταση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Η πρόοδος που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια είναι μεγάλη και αξιέπαινη, αλλά οι ελληνικές τράπεζες εξακολουθούν να βασίζονται σε μεγάλο βαθμό (47-75% αναλόγως το ίδρυμα) σε εποπτικά κεφάλαια που περιλαμβάνουν "αναβαλλόμενες φορολογικές πιστώσεις", τα γνωστά DTC. Δηλαδή εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου με αντίκρισμα την φορολογία τους ή αλλιώς "αέρας κοπανιστός με ευθύνη του φορολογούμενου να τον καλύψει, εάν τα πράγματα πάνε στραβά".

Η φορολόγηση των κερδών θα περιόριζε τη μετατροπή των εγγυήσεων σε ζεστό χρήμα και άρα τη δυνατότητα των τραπεζών να ενισχύσουν την κεφαλαιακή τους βάση και θα μπορούσε να μειώσει την ικανότητά τους να χρηματοδοτούν την οικονομία και να προωθούν την ανάπτυξή τους.

Εκτός αυτού, ένα τέτοιο πλήγμα στην κερδοφορία θα οδηγούσε σε απώλεια εμπιστοσύνης στις ακολουθούμενες πολιτικές και άρα υψηλότερο κόστος δανεισμού τόσο για τις τράπεζες, όσο και για το κράτος, αποδυναμώνοντας έτσι την διεθνή ανταγωνιστικότητα της χώρας.

Από την άλλη πλευρά, η πρόταση για μείωση του ΦΠΑ κατά 2% παρουσιάζεται ως παρέμβαση για τη σωτηρία των καταναλωτών από την άνοδο των τιμών και τον πληθωρισμό. Ωστόσο, ο δημοσιονομικός αντίκτυπος ενός τέτοιου μέτρου είναι δυσανάλογα μεγάλος σε σχέση με τα οφέλη του. Ο ΦΠΑ αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο των φορολογικών εσόδων, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το 30% των συνολικών φορολογικών εσόδων - μια μείωση κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες θα σήμαινε ετήσια απώλεια εσόδων μεγαλύτερη των €2,5 δις.

Χωρίς αντισταθμιστικά μέτρα, όπως άλλες αυξήσεις φόρων ή περικοπές δημοσίων δαπανών, το έλλειμμα αυτό θα αύξανε το δημοσιονομικό έλλειμμα και θα ασκούσε τρομερή πίεση στο δημόσιο χρέος. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ πως η δημοσιονομική πειθαρχία είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της εμπιστοσύνης των αγορών, ιδίως για οικονομίες με υψηλό δημόσιο χρέος, όπως η Ελλάδα.

Επιπλέον, δεν υπάρχει καμία βεβαιότητα ότι η αγορά θα περάσει την μείωση στους καταναλωτές. Το πιθανότερο, όπως έχει δείξει και η εμπειρία από άλλες χώρες (π.χ. Ισπανία) είναι να μην υπάρξει καμία αισθητή μείωση τιμών. Στην καλύτερη περίπτωση θα υπάρξει μια αρχική μείωση η οποία όμως στην συνέχεια θα εξαφανισθεί, από τις επιχειρήσεις που δεν θα μπορούν να την διατηρήσουν. Και όχι εντελώς άδικα, μιας και κατά καιρούς π.χ. το λιανεμπόριο έχει απορροφήσει πολλές αυξήσεις και τα περιθώρια στις παρούσες συνθήκες , είναι μάλλον ισχνά.

Σε απλά ελληνικά, τα  αποτελέσματα της εφαρμογής αυτών των 2 μέτρων θα ήταν:

Α. Αστάθεια και σημαντικά προβλήματα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Β. Αύξηση ελλείμματος και χρέους, άρα και επιβολή περικοπών και αύξηση της άμεσης φορολογίας, δηλ. μείωση παροχών σε υγεία εκπαίδευση και χρηματοδότηση υποδομών κι επομένως μείωση των αναπτυξιακών ρυθμών και της ανταγωνιστικότητας.

Γ. Κανένα ...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Καλά και άδικα νέα στη φορολογία

 

Toυ Πάσχου Μανδραβέλη

Τα καλά νέα από την ετήσια έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) είναι ότι στην Ελλάδα τα φορολογικά έσοδα ως προς το ποσοστό του ΑΕΠ για την περυσινή χρονιά κατέγραψαν μια μικρή μείωση από το 2022 (41,2%) και το 2021 (40%).

Τα κακά νέα είναι πως αυτό το ποσοστό, 39,8%, είναι έξι μονάδες περισσότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ, 33,9% (OECD Revenue Statistics 2024).

Καλό νέο επίσης θα ήταν το γεγονός ότι η Ελλάδα κατατάσσεται τρίτη στην αύξηση στην αναλογία των φορολογικών εσόδων ως προς το ΑΕΠ με 7,5%· μεγαλύτερη αύξηση παρουσίασαν μόνο η Ιαπωνία (με τις 8,2%) και η Σλοβακία (με 7,6%). Λέμε «θα ήταν καλό νέο» εάν αυτή η αύξηση οφειλόταν αποκλειστικώς στην πάταξη της φοροδιαφυγής, παρά το γεγονός ότι πλέον και το υπουργείο Οικονομικών και η Ανεξάρτητη (από πολιτικές δουλείες) Αρχή Δημοσίων Εσόδων κάνουν πολύ καλή δουλειά.

Ομως, ένα μεγάλο μέρος της αύξησης των φορολογικών εσόδων οφείλεται στην αισχροκέρδεια του κράτους, είναι δηλαδή αυξημένα έσοδα από τον ΦΠΑ λόγω της ακρίβειας και αυξημένα έσοδα από τον φόρο εισοδήματος, οι κλίμακες του οποίου δεν αποπληθωρίζονται. Η Ελλάδα έχει μία μονάδα περισσότερο ΦΠΑ (21,9%) από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ (20,8%), αλλά ένδεκα μονάδες περισσότερο στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης (21,4% εδώ, με 10,8% μ.ό. ΟΟΣΑ). Το τελευταίο είναι ορατό στα βενζινάδικα.

Τα κακά νέα είναι παλιά και επαναλαμβανόμενα. Ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων αποδίδει το 13,6% των συνολικών φορολογικών εσόδων, όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ ήταν 23,6% και των επιχειρήσεων ακριβώς ο μισός από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ: Ελλάδα 6%, ΟΟΣΑ 12%. Αυτά τα χάσματα στην υπερφορολόγηση των Ελλήνων καλύπτονται από την έμμεση φορολογία, που είναι πιο άδικη, αφού πλήττει κατά βάσιν τα ευάλωτα στρώματα του πληθυσμού.

Η Ελλάδα είχε τη δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση φορολογικών εσόδων από τον ΦΠΑ (1,2%), λίγο μετά τη Χιλή (1,4%). Σε άλλες χώρες (όπου επίσης υπάρχει «εισαγόμενη ακρίβεια) μειώθηκαν: Δανία -0,6%, Νορβηγία -2,5%, Πολωνία -0,7% κ.λπ. Να σημειώσουμε επιπλέον ότι η Ελλάδα είχε το 2022 το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό συνολικής φορολογίας της κατανάλωσης (15,6% του ΑΕΠ) όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 9,9% (OECD Consumption Tax Trends 2024).

Τα χειρότερα νέα επιμένουν. Είναι τα χάσματα στη φορολογία εισοδημάτων αναλόγως της πηγής τους.

Τι κι αν πέρυσι ο ΟΟΣΑ είχε βάλει τις φωνές λέγοντας ότι «η χώρα μας έχει από τους μικρότερους συντελεστές στα μερίσματα μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ και μια ενδεχόμενη αύξησή τους θα μπορούσε να οδηγήσει στη μείωση των επιβαρύνσεων της μεσαίας τάξης, η οποία ενώ σήκωσε το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής τα χρόνια της κρίσης, στην τελευταία μεταρρύθμιση του 2019 είχε τα λιγότερα οφέλη, ενώ αντιθέτως οι ελεύθεροι επαγγελματίες ήταν στους κερδισμένους καθώς οι επιβαρύνσεις τους περιορίσθηκαν αισθητά» («Καθημερινή», 30.1.2023). Το χάσμα παραμένει: το προϊόν της εργασίας φορολογείται με ανώτατο συντελεστή 44%, ενώ του κεφαλαίου με 5%. Κάποιος δηλαδή που δουλεύει έχει συνεταίρο το κράτος και από τις 100.000 που βγάζει ετησίως δίνει περί τις 38.000, όσοι είναι τυχεροί και π.χ. κληρονόμησαν μετοχές με το ίδιο εισόδημα απλώς χαρτζιλικώνουν το Δημόσιο με 5.000 ευρώ.

Ακόμη πιο παράλογο είναι το γεγονός ότι …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ NEOΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η επανάσταση των Θύμιων

 

 

Του Κώστα Στούπα

Τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε τον πόλεμο μεταξύ του Υπουργείου των Οικονομικών και των συνδικαλιστικών οργανώσεων των οδηγών ταξί. Το Υπουργείο απαιτεί να υπάρχει σε όλα τα ταξί ένα αυτοκόλλητο που θα συνιστά στους πελάτες να μην πληρώνουν, αν ο οδηγός δεν δέχεται τη χρήση POS. Οι αυτοκινητιστές αντιδρούν γιατί το αυτοκόλλητο θα τους περιορίζει το ..οπτικό πεδίο!

Είναι προφανές πως τα πραγματικά αίτια της αντίδρασης είναι άλλα.

Οι εισπράξεις των ταξί φέτος στο οκτάμηνο παρουσιάζουν αύξηση κατά 177% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Τούτο δεν οφείλεται στην αύξηση της χρήσης των υπηρεσιών που προσφέρει η συμπαθής κατηγορία των αυτοκινητιστών αλλά στην υποχρέωσή τους να χρησιμοποιούν POS.

Αναλυτικότερα, όπως διαβάζω στα σχετικά ρεπορτάζ: "...στο οκτάμηνο φέτος εμφανίστηκαν εισπράξεις 50 εκατ. ευρώ έναντι 18 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι.

 Εκτιμάται ότι σε ετήσια βάση το σύνολο του τζίρου μέσω ηλεκτρονικών συναλλαγών στον συγκεκριμένο κλάδο θα ανέλθει στα 73 εκατ. ευρώ από 26 εκατ. ευρώ πέρυσι".

Αν υποθέσουμε πως φέτος θα επιβεβαιωθεί  η πρόβλεψη ό,τι  τα έσοδα των ταξί από 26 εκατ. θα φτάσουν τα 73.

Με μια έρευνα στο διαδίκτυο προκύπτει πως στην Ελλάδα κυκλοφορούν περίπου 30.000 ταξί από τα οποία 14.000  στην Αθήνα.

Αν διαιρέσουμε τα 26 εκατ. των περσινών δηλωμένων εισπράξεων και τα 73 εκατ. των προβλεπόμενων φετινών με το 30 χιλ. μας κάνει περί 886 και 2.433 ευρώ αντίστοιχο ετήσιο εισόδημα.

Δεν πιστεύω πως οι οικογένειες των αυτοκινητιστών διαβιούν με 202 Ευρώ το μήνα. Ο εξοβελισμός των μετρητών όμως ξεκίνησε φέτος,  λογικά το 2025 θα έχουμε μια χρονιά, που αν το μέτρο εφαρμοστεί συνολικότερα, θα δούμε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση στα έσοδα.

Αν οι 30.000 αυτοκινητιστές διαβιούν τουλάχιστον με 1.000 Ευρώ το μήνα μιλάμε για μια αγορά 360 εκατ.  Αν τα περισσότερα από τα 30.000 ταξί δουλεύονται με παραπάνω από μια βάρδιες(8ωρα) την ημέρα προκειμένου να μην υποαξιοποιούνται σαν περιουσιακά στοιχεία, τότε ο ετήσιος τζίρος θα πρέπει πολύ μεγαλύτερος.

Εν αντιθέσει με άλλους ελεύθερους επαγγελματίες που μοιράζονται με τον  πελάτη το όφελος της φοροδιαφυγής  στα  ταξί οι πελάτες πληρώνουν ότι γράφει το ταξίμετρο.

Το ζήτημα της φοροδιαφυγής όμως δεν αφορά μόνο τον κλάδο των αυτοκινητιστών.

Ενδεικτικά σε άλλους κλάδους μετά την υποχρεωτική εφαρμογή των POS από τον περασμένο Απρίλιο προέκυψαν τα εξής στοιχεία:

-Ο τζίρος των συναλλαγών μέσω POS στον κλάδο της εστίασης το οκτάμηνο Ιανουαρίου - Αυγούστου εφέτος ανήλθε σε 5,5 δισ ευρώ, σημαντικά υψηλότερος ( κατά 700 εκατ. ευρώ) του τζίρου των 4,8 δισ ευρώ του αντίστοιχου διαστήματος πέρυσι. Στο υπουργείο Οικονομικών εκτιμούν ότι σε ετήσια βάση το τζίρος αυτός θα ανέλθει στα 7,9 δισ. ευρώ, υψηλότερος κατά 1,1 δισ. ευρώ του αντίστοιχου περυσινού (6,8 δισ. ευρώ)

-Στον κλάδο των κομμωτηρίων και στις υπηρεσίες προσωπικής φροντίδας ο τζίρος που δηλώθηκε μέσω POS στο οκτάμηνο του 2023 ήταν 326 εκατ. ευρώ ενώ στο διάστημα Ιανουαρίου -Αυγούστου 2024 ανήλθε στα 371 εκατ. ευρώ. Συνολικά το 2024, εκτιμάται πως ο τζίρος του συγκεκριμένου κλάδου θα φτάσει τα 575 εκατ. ευρώ με αύξηση κοντά στο 14% από πέρυσι.

Δεν θεωρώ άδικη την προσπάθεια  φορολόγησης  των ελεύθερων επαγγελματιών. Αδικία συνιστά ο αθέμιτος ανταγωνισμός αυτών που δεν κόβουν αποδείξεις και έτσι αποκτούν την ευχέρεια να προσφέρουν φθηνότερες και καλύτερες υπηρεσίες, έναντι των συνεπών.

Ο αυτοκινητιστής ή εστιάτορας που δεν κόβει αποδείξεις και άρα δεν πληρώνει φόρους πέραν της προσφοράς καλύτερων τιμών έχει και την ευχέρεια να προσφέρει καλύτερης ποιότητας υπηρεσίες και προϊόντα. Κάποιος π.χ. που εισπράττει 30.000 το χρόνο έναντι κάποιου που εισπράττει 20.000 γιατί πληρώνει φόρους, μπορεί να αλλάζει το επαγγελματικό αυτοκίνητο συχνότερα κλπ.

Αν υπάρχει κάποια αντίρρηση και αιτιολόγηση της προσπάθειας όσων δύνανται  να φοροδιαφεύγουν, αυτό έχει να κάνει με την ανταποδοτικότητα των φόρων από το κράτος.

Τουτέστιν αν η δημόσια παιδεία, υγεία, ασφάλεια συγκοινωνίες κλπ  ανταποδίδουν στο φορολογούμενο αξιοπρεπείς υπηρεσίες.

Π.χ. αν η δημόσια παιδεία προσφέρει αυτά έπρεπε να προσφέρει και δεν χρειάζεται ο ταλαίπωρος που πληρώνει φόρους να πληρώνει και "μαύρα" σε ιδιαίτερα κλπ;

Την περασμένη εβδομάδα διάβασα πως διέρρευσαν τα 500 ονόματα του ελληνικού FBI, μιας υπηρεσίας που συστάθηκε για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, πριν καν ξεκινήσει η λειτουργία της υπηρεσίας. Τα ονόματα όσων υπηρετούν εκεί θα πρέπει να είναι μυστικά για να μην γίνονται στόχοι οι ίδιοι και οι οικογένειές τους από τις συμμορίες του οργανωμένου εγκλήματος.

Συμφωνώ  λοιπόν πως η πάταξη της φοροδιαφυγής είναι στη σωστή κατεύθυνση αλλά το κράτος χρειάζεται να βελτιώσει την ανταποδοτικότητα των φόρων.

Πιστεύω πως χωρίς κατάργηση της μονιμότητας και με οριζόντια μισθολόγια αυτό δεν μπορεί να συμβεί.

Αυτοί που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις μιας δύσκολης δουλειάς θα πρέπει…