ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ή μήπως ΠΑΝΤΟΥΡΚΟ-ΑΤΤΙΛΟ-ΑΓΑΠΗΣΙΑΚΟΣ???: Να πάρει θέση ο κ. Γιαννακόπουλος και η Θύρα 13 σε αυτό το κρίσιμο ερώτημα: Είναι με την Κύπρο ή υπέρ της κατοχής του Αττίλα, την οποία υποστηρίζει ο απαράδεκτος Αταμάν;

Το κάνουν πολύ χειρότερο απ’ό,τι ο Τούρκος. https://t.co/LNLczHeB7k

— Panagiotis G. Pavlos (@PGPavlos) September 17, 2024

Εν ολίγοις: "χάρις" στον Αταμάν,

Ή ΚΥΠΡΟΣ ΚΕΙΤΑΙ ΜΑΚΡΑΝ.

Αιδώς, ευνούχοι @Paobcgr . https://t.co/JpO5kAPbIi pic.twitter.com/xXiC1cLNiX

— panapotis (@panapotis) September 17, 2024

Ντροπή να στεναχωρείτε τον κύριο Αταμάν και τους Τούρκους εθνικιστές παίκτες του Παναθηναϊκού.
Να του κάνετε κι ένα τεμενά μήπως σας συγχωρέσει.
Ξεφτίλες... pic.twitter.com/6Gfxt4H5cL

— Ιωάννης Βατάτζης (@vatatzis4) September 17, 2024

 Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ / Hellas Journal

Ο Πρόεδρος και ιδιοκτήτης της ΚΑΕ Παναθηναϊκός ΑΟ, κ. Δημήτρης Γιαννακόπουλος, υιός του μεγάλου Παύλου Γιαννακόπουλου -όπως με ενημέρωσαν φίλοι αθλητικοί συντάκτες- και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, πρέπει να πάρει θέση για την απρέπεια, που στην πραγματικότητα είναι εθνική προσβολή προς τους Έλληνες της Κύπρου, του Τούρκου προπονητή της ομάδας του, του Εργκίν Αταμάν.

Επειδή δεν ασχολούμαι καθόλου με τα αθλητικά -έχω να πάω σε γήπεδο 2-3 δεκαετίες- δεν γνώριζα τίποτα για τον κ. Γιαννακόπουλο. Πληροφορήθηκα, όμως, ότι εκτός από επιτυχημένος επιχειρηματίας είναι και Πατριώτης.

Όπως είναι γνωστό, ο ανεκδιήγητος Εργκίν Αταμάν, μόλις είδε το πανό των Ελληνοκυπρίων οπαδών του Παναθηναϊκού στο “Γήπεδο Ελευθερίας” της Λευκωσίας, έγινε …Τούρκος. Εκβίασε τεχνικές ποινές από τον διαιτητή για να αποβληθεί και έφυγε από τη θέση του στον πάγκο των “Πρασίνων”.

Δεν είναι μόνο απαράδεκτος για την πράξη του αλλά και βιαστής της Ελληνικής Ιστορίας. 

Με ενημέρωσαν ότι ο κ. Γιαννακόπουλος γνωρίζει πολύ καλά την Ιστορία του Ελληνισμού. Η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη το προδοτικό πραξικόπημα της Χούντας των Αθηνών, εισέβαλε στην Κύπρο και από τότε, για πενήντα χρόνια, κατέχει παράνομα το 40% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Οι φίλοι του Παναθηναϊκού στο νησί, ορθά πράττοντας -όπως γίνεται πάντα στην Κύπρο- ανέβασαν το πανο τους με το μήνυμα τους για τη συνεχιζόμενη τραγωδία της Μεγαλονήσου: «50 χρόνια παράνομης κατοχής, κανείς δεν ξεχνά». Καταχειροκροτήθηκαν απ’ όλους στο γήπεδο. Οι πάντες ένοιωθαν το ίδιο για την κατοχή.

Ο Αταμάν έπιασε σβάρνα τα τουρκικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που ως γνωστό καθοδηγούνται από τον ισλαμιστή Αλτούν της Τουρκικής Προεδρίας και μίλησε εκ μέρους του κ. Γιαννακόπουλου και της Θύρας 13, που αντιπροσωπεύει τους οπαδούς του Παναθηναϊκού.

Ισχυρίστηκε τα εξής:

Η διοίκηση του πρωταθλητή Ευρώπη είναι έξαλλη με το πανό, ειπε και πρόσθεσε ότι επικοινώνησε μαζί του και η «Θύρα 13». 

Τι του είπαν; 

Ας διαβάσουμε τα λόγια του:

«Αυτό το πανό ανέβηκε εν αγνοία της διοίκησης του Παναθηναϊκού. Είναι απλώς ένα πανό που ανέβασε μια μικρή ομάδα ανθρώπων. Η διοίκηση του συλλόγου είναι επίσης πολύ θυμωμένη με αυτήν την κατάσταση.

Ο Παναθηναϊκός είναι ένας από τους μεγαλύτερους συλλόγους μπάσκετ στην Ευρώπη και ήταν ενάντια σε κάθε είδους πολιτικά πανό να αναμειγνύονται στον αθλητισμό. Επιπλέον, εμπιστεύτηκαν την ομάδα στον προπονητή της Εθνικής Ομάδας της Τουρκίας ενώ συμπεριέλαβαν δύο από τους διεθνείς μας παίκτες τη φετινή σεζόν. Έχει καλές σχέσεις με τον τουρκικό λαό».

Τι άλλο υποστήριξε:

«Ο μεγαλύτερος σύνδεσμος φιλάθλων του Παναθηναϊκού στην Αθήνα, η “Θύρα 13”, τηλεφώνησε και εξέφρασε τη συγγνώμη της αυτοπροσώπως. Δήλωσαν ότι αυτό το πανό ανέβηκε χωρίς καμία προειδοποίηση, παρά μόνο από αυτή τη μικρή ομάδα των Ελληνοκυπρίων.

Επιπλέον, το ενδιαφέρον και η αγάπη που μου έδειξαν αυτές τις μέρες στο γήπεδο αλλά και στην πόλη ήταν απίστευτα. Γνωρίζουμε ότι τέτοιες ομάδες ανθρώπων μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε στον κόσμο».

Ερωτούμε λοιπόν: Συμφωνεί ο κ. Γιαννακόπουλος με τους ισχυρισμούς του θρασύτατου Αταμάν; 

Συμφωνούν τα μέλη της Θύρας 13; 

Ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού και οι οπαδοί του έχουν δώσει το δικαίωμα στον Τούρκο προπονητή να ομιλεί εκ μέρους τους.

Αλλά το μείζον ερώτημα είναι αυτό: Είναι...

 

ΚΥΠΡΙΑΚΟ - ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Στο παρά πέντε σώθηκε η Κύπρος: Παίχθηκαν βρώμικα παιγνίδια στο ελβετικό θέρετρο και από ανθρώπους που μιλούσαν …κυπριακά!

 Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ / Hellas Journal

Θυμάμαι όλα όσα μας «έσουραν», και σε εμένα και στον Φιλελεύθερο και στη Hellas Journal όταν την περασμένη χρονιά αποκαλύψαμε αρκετά από τα έγγραφα των Ηνωμένων Εθνών για τις σικέ διαπραγματεύσεις του Κραν Μοντανά.

Μέχρι και ότι είμαστε τσιράκια που εξυπηρετούμε τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, με τον οποίο δεν έχουμε καμία απολύτως σχέση σε ότι αφορά το εθνικό θέμα του Κυπριακού:

Αυτός υποστήριξε το φιλοτουρκικό σχέδιο του μακαρίτη του Κόφι Ανάν, και συνεχίζει να υποστηρίζει και σήμερα τη φιλοτουρκική λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Εμείς, είμαστε ακριβώς απέναντι του.

Στηλιτεύσαμε στο Κραν Μοντανά τις απαράδεκτες προτάσεις του, τις οποίες ευτυχώς απέρριψε ο μπουνταλάς ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου με την μουσίτσα τον δήθεν «ειρηνιστή» Μουσταφά Ακιντζί. Εάν τις είχαν δεχθεί, η Κύπρος θα ήταν σήμερα προτεκτοράτο της κατοχικής Τουρκίας. Αν και βρισκόταν στο Κραν Μοντανά ο Νίκος Κοτζιάς, που σίγουρα θα ανέτρεπε μία ανθελληνική συμφωνία.

    Μέχρι και σήμερα τρέμω με την σκέψη και μόνο ότι ο κ. Αναστασιάδης θα επανέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και θα ανασύρει από το δεξί συρτάρι του εκείνο το άθλιο πακέτο προτάσεων. Για να είμαστε εξηγημένοι, πιστεύω και σήμερα ότι αυτή ήταν η χειρότερη πολιτική πράξη ηγέτη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ιστορία της Πατρίδας μας.

Λέγοντας αυτά, δεν μπορώ να μην ομολογήσω ότι ανακουφίστηκα όταν εκείνο το παραλίγο μοιραίο βράδυ, ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες κήρυξε τη λήξη των διαπραγματεύσεων, αφού προηγουμένως τον άδειασε με απαίσιο τρόπο ο εθνικιστής Τσαβούσογλου, ο οποίος και τον εξέθεσε λέγοντας του στα μούτρα ότι η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και το τέλος των εγγυήσεων και του απαράδεκτου «δικαιώματος» επέμβασης, ήταν κατακόκκινη γραμμή.

Διότι ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού, περιέφερε τη δήθεν γραπτή πρόταση του Τούρκου υπουργού, (η οποία ήταν …προφορική) με την οποία δεχόταν, λίγο-πολύ, τα παραπάνω.

Αυτό ΔΕΝ συνέβη ποτέ. Ούτε κατάλαβε ο γηραιός Γκουτέρες τι του είπε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος όσο βρισκόμασταν στο Κραν Μοντανά δεν υποχώρησε ποτέ. Ήταν όλα κουβέντες του καφενέ, για τις οποίες οι Τούρκοι έπεισαν μερικούς ανόητους δικούς μας, πολιτικούς, διπλωμάτες και δημοσιογράφους. Παίχθηκαν βρώμικα παιγνίδια στο ελβετικό θέρετρο και από ανθρώπους που μιλούσαν …κυπριακά. Και πρέπει να ντρέπονται.

Τώρα πως γίνεται, οι ίδιοι που μας έβριζαν για την αποκάλυψη των απόρρητων εγγράφων του ΟΗΕ, να τα χρησιμοποιούν εναντίον του κ. Αναστασιάδη, δεν μπορώ να το …«πιάσω». Τα έγγραφα ήταν πλαστά τον περασμένο χρόνο και τώρα είναι γνήσια; Πως γίνεται αυτό; 

Ή μήπως έμειναν από επιχειρήματα και συνεχίζουν να κάνουν το ένα λάθος μετά το άλλο, με αποτέλεσμα να ηρωοποιούν τον σημερινό Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. 

Τι στο καλό γίνεται; 

Τι δεν καταλαβαίνουμε κ. Τσιελεπή;

    Το εν λόγω στέλεχος του ΑΚΕΛ συμμετείχε στη διαπραγματευτική ομάδα του κ. Αναστασιάδη. Ένας κομμουνιστής δέχθηκε να υπηρετήσει ένα δεξιό; Πρωτάκουστα πράγματα. 

Υπηρέτησε πιστά τον Κύπριο πρόεδρο και εκτέθηκε ο κ. Τσιελεπής. Διότι φέρει και αυτός ευθύνη για το φιάσκο του Κραν Μοντανά.

 
    Μην βγάζει τώρα την ουρά του απ’ έξω για να παρουσιαστεί άσπιλος και αμόλυντος στο «λαό» του ΑΚΕΛ. Διότι κ. Τσιελεπή, εάν δεν γνωρίζατε τι γινόταν στο Κραν Μοντανά, με το συμπάθιο είστε ανίκανος και εκθέσατε και το κομμουνιστικό (τρόπος του λέγειν) κόμμα.

Αλλά ξέρετε κάτι; Υποψιάζομαι ότι ο κ. Τσιελεπής κτυπώντας τον κ. Αναστασιάδη, βάζει …«μαχαίρι» και στον υποψήφιο του κόμματος του. Διότι, και δεν μπορεί να το αρνηθεί, υποστήριζε ως προεδρικό υποψήφιο του ΑΚΕΛ τον κ. Αχιλλέα Δημητριάδη. Όχι τον Ανδρέα Μαυρογιάννη.

Άρα, το «δράμα» του κ. Τσιελεπή χρειάζεται ανάλυση. Και ο καθαρός Ανδρέας Μαυρογιάννης πρέπει να κοιτάξει από που του έρχονται τα «μαχαίρια» στην πλάτη. Και ο κ. Τσιελεπής και άλλοι, περιμένουν μία αποτυχία του πρώην διαπραγματευτή για να πανηγυρίσουν ότι δήθεν «τα έλεγαν». Και έτσι θα …στείλουν και τον νεαρό πολιτικά, Στέφανο Στεφάνου, στη σύνταξη.

Βεβαίως, θα έπρεπε ο κ. Τσιελεπής να χρησιμοποιήσει και τα υπόλοιπα απόρρητα έγγραφα. Ή μήπως δεν εξυπηρετούν το αφήγημα του, που στοχεύει τον κ. Μαυρογιάννη.

  Το στέλεχος του ΑΚΕΛ διέπραξε και ένα τεράστιο πολιτικό ατόπημα:

Έβαλε αλατοπίπερο στο απόρρητο έγγραφο που χρησιμοποίησε και βεβαίως χαλαρά το παραποίησε. Άλλα ντ’ άλλων. 

Πάντως, στη συνεργασία με τον δεξιό Νίκο Αναστασιάδη απέτυχε οικτρά. Όλο ναι και ναι ήταν, όσο ο σημερινός Πρόεδρος υποχωρούσε. Και επαναλαμβάνω: Με τις υποχωρήσεις του έθετε σε κίνδυνο τον Ελληνισμό της Κύπρου. Διότι όλες οι προτάσεις του ήταν από κακές έως και χείριστες.

Όπως ανέφερα παραπάνω, πιστώνω στον κ. Αναστασιάδη -όταν αντιλήφθηκε ότι οι Τούρκοι τον κορόιδευαν μαζί με τον ανεκδιήγητο Νορβηγό Άιντε- ότι έδωσε τη μάχη της Κύπρου το τελευταίο 48ώρο. Από τα έγγραφα που μελέτησα είδα ότι αντιστάθηκε. Βρισκόταν στο Κραν Μοντανά και ο Νίκος Κοτζιάς, που δεν θα δεχόταν τη συμφωνία. Τελεία και παύλα.

Από το νέο έγγραφο που δημοσιεύσαμε χθες φαίνεται ότι και ο κ. Μαυρογιάννης τα είχε πάρει στο κρανίο και έβαλε φράγμα στην επιβολή των τουρκικών θέσεων, που επιχειρούσε ο Άιντε.

Βεβαίως ήταν λάθος του πρώην διαπραγματευτή να χρεώσει στο Νίκο Χριστοδουλίδη την απόφαση να φύγει η κυπριακή αντιπροσωπεία από το Κραν Μοντανά. Δεν συνέβη ποτέ αυτό.

Ο κ. Γκουτέρες κήρυξε τη λήξη όταν αντιλήφθηκε, επιτέλους, ότι τον κορόιδευαν οι Τούρκοι. Βασικά δεν τον κορόιδευαν μόνο. Αλλά “Θού, Κύριε, φυλακήν τώ στόματι μου”.

Η επίθεση του κ. Μαυρογιάννη στον συνυποψήφιο του για την Προεδρία, εξυπηρέτησε τελικά τον κ. Χριστοδουλίδη. Διότι στο Κραν Μοντανά, εάν οι Τούρκοι δεν τα απαιτούσαν «όλα και τώρα»...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Οι Αμερικανοί για να είναι πιστευτοί πρέπει να είναι δίκαιοι: Η μοιρασιά του κυπριακού “γκαζιού”

Του Μιχάλη Ιγνατίου.


Συνήγορος των Αμερικανών αδυνατώ να γίνω, λόγω της αποδεδειγμένης ενοχής τους στο διπλό έγκλημα του Ιουλίου του 1974, στην Κύπρο.

 
Βέβαια, μπορούν και τώρα να διορθώσουν το έγκλημα της εισβολής και της κατοχής… Θα μπορούσαν αν ήθελαν. Και οι δικαιολογίες εξαντλήθηκαν ιδιαίτερα μετά το καψώνι που τους κάνει ο Ταγίπ Ερντογάν.
 

Ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας τους έχει εξευτελίσει, σε σημείο που να νιώθουμε …οίκτο για την αμερικανική υπερδύναμη.

 
Την ίδια στιγμή βλέπω να έχει μειωθεί δραματικά η εχθρότητα της γραφειοκρατίας σε οτιδήποτε αφορά την Κύπρο. Και αυτή είναι μία θετική εξέλιξη.

 
Εδώ και χρόνια διεξάγεται μία παραπληροφόρηση για τη θέση των Αμερικανών στον διαμοιρασμό του φυσικού αερίου της Κύπρου, όταν και όποτε …βγάλει κέρδη. Φταίνε και οι Αμερικανοί που δεν κάνουν δημόσια τη διευκρίνηση.

 
Η λέξη equitably που χρησιμοποιούν δεν σημαίνει διαμοιρασμό του κυπριακού “γκαζιού” σε καθεστώς 50-50. Κάθε άλλο.

 
Ας κάνουν την διευκρίνιση, λοιπόν, για να τελειώνουμε. Διότι εκεί που πάνε να κάνουν το «καλό» τους γυρίζει μπούμερανγκ, καθώς ο μηχανισμός της ρωσικής προπαγάνδας είναι συντριπτικά καλύτερος από το δικό τους. Και η ρωσική προπαγάνδα είναι πιο  εύπεπτη από την αμερικανική. Χωνεύεται πιο εύκολα από τους «ψεκασμένους»…

 
Την Πέμπτη, μιλώντας στον Φάνη Παπαθανασίου της ΕΡΤ, ο Αμερικανός υφυπουργός Φάννον, έδωσε μία πολύ καλύτερη εξήγηση για την θέση των ΗΠΑ. Είπε: “Πιστεύουμε ότι οι πόροι (στην Κύπρο) πρέπει να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης μεταξύ των κοινοτήτων”.

 
Η θέση του Αμερικανού υφυπουργού είναι κάθετα αντίθετη από αυτή των Τούρκων… Οι Αμερικανοί για να είναι πιστευτοί πρέπει να είναι δίκαιοι. Γνωρίζουν ότι το να αρπάξει το 18% του κυπριακού πληθυσμού, οι Τουρκοκύπριοι δηλαδή, το 50% του φυσικού αερίου είναι άδικη, απαράδεκτη και έντονα φιλοτουρκική πράξη… 

Αλλά...

ΔΙΕΘΝΗ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Παγιδευμένος ο Τραμπ με τους S-400: Κάνει πίσω, προσφέρει διέξοδο στο αδιέξοδο της Τουρκίας;

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ


Ήταν καταιγιστικές οι εξελίξεις προχθες το βράδυ, όταν ο παγιδευμένος πρόεδρος της Αμερικής, έσπευσε να προσφέρει ένα τελεσίγραφο-διέξοδο στο αδιέξοδο που βρέθηκε η Τουρκία, με την αγορά του ρωσικού συστήματος S-400, το οποίο θεωρείται ο εχθρός όλων των αμερικανικής και δυτικής κατασκευής όπλων.

 

Αρχικά, ο κ. Τραμπ ζήτησε από τον γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ (Ρεπουμπλικάνος από τη Νότια Καρολίνα), που τον Δεκέμβριο τον εξανάγκασε να ακυρώσει την απόφασή του για αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία, να τηλεφωνήσει στον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας και να του ζητήσει να μην λειτουργήσουν οι S-400. Να μείνουν ανενεργοί. Αν δεχθούν οι Τούρκοι αυτή την πρόταση η Αμερική θα τους προσφέρει μία «χρυσή» εμπορική συμφωνία και το σύστημα Patriot. Αν απορρίψουν την πρόταση, οι κυρώσεις θα ενεργοποιηθούν στη βάση του νόμου CAATSA.

 

Οι Τούρκοι δεν απάντησαν αμέσως και προφανώς μελετούν την αμερικανική πρόταση. Διότι η υποχώρησή τους θα σημαίνει το απόλυτο ρεζιλίκι του Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος χρησιμοποίησε το ρωσικό σύστημα για να τονώσει το εθνικιστικό ακροατήριο του στο εσωτερικό της χώρας. Εκτός, βέβαια, εάν γίνουμε μάρτυρες της ίδιας γνωστής αλαζονικής συμπεριφοράς της τουρκικής ηγεσίας. Της απόρριψης, δηλαδή, κάθε συζήτησης και της επανάληψης της δήλωσης ότι οι S-400 αγοράστηκαν για να εγκατασταθούν, να ενεργοποιηθούν και προσφέρουν ασφάλεια στην Τουρκία.
 

Μετά τον κ. Γκράχαμ ακολούθησε ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, ο οποίος μίλησε στο πρακτορείο Bloomberg και είπε τα ίδια: Να μην τεθούν σε λειτουργία οι S-400, και λίγο-πολύ υπονόησε ότι «θα τα βρούμε» με την Τουρκία.
 

Τα παραπάνω τα θεωρούμε υποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες δεν θέλουν με καμία δύναμη να παραδεχθούν την ήττα τους και να απωλέσουν την Τουρκία στη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν. Σκέφτονται με ένα βλακώδη τρόπο, που θα τους δημιουργήσει περισσότερους μπελάδες, διότι οι Τούρκοι, και ειδικά ο Ερντογάν, γίνονται όλο και περισσότερο αλαζονικοί.

 

Εκλαμβάνει τις αμερικανικές υποχωρήσεις ως αδυναμία και δικιά του νίκη και επικράτηση.


Και είναι υποχώρηση της Αμερικής, διότι...

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΤΟΥΡΚΙΑ: Αν ο Τραμπ επιβάλει τις κυρώσεις θα δούμε μεγάλες στρατηγικές ανατροπές στη γειτονιά μας

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ


Η ακύρωση της συμμετοχής της Τουρκίας στο πρόγραμμα παραγωγής των μαχητικών αεροπλάνων F-35 επιτεύχθηκε μετά από την υλοποίηση ενός καλά οργανωμένου σχεδίου της οργάνωσης HALC που ξεκίνησε με τη δημοσίευση μίας διαφήμισης στην εφημερίδα New York Times και η οποία συνέδεε την αγορά του ρωσικού συστήματος S-400 με την κλοπή της αμερικανικής στρατιωτικής τεχνολογίας.

 

Αυτό ήταν το μεγάλο μυστικό. Η σύνδεση των δύο, «ξύπνησε» την αμερικανική γραφειοκρατία και προκάλεσε ένα πρωτόγνωρο συναγερμό στο Κογκρέσο, όπου στο τέλος, βουλευτές και γερουσιαστές και των δύο κομμάτων, ανταγωνίζονταν ποιος θα καταθέσει πρώτος τροπολογία εναντίον της Τουρκίας και του Ταγίπ Ερντογάν.

 

Τα επιχειρήματα της οργάνωσης των ομογενών αποδείχθηκε ότι βασίζονταν σε ορθά στοιχεία. Η βασική δικαιολογία, που χρησιμοποίησε η Αμερική προς την Τουρκία για να μην επιτρέψει την εγκατάσταση των S-400 στο τουρκικό έδαφος -που στο τέλος δεν κατάφερε να την αποτρέψει- ήταν ότι οι S-400 μπορούν να κλέψουν τα απόρρητα μυστικά του F-35, εάν βρεθούν στους ίδιους χώρους.

 

Αναλυτές πιστεύουν ότι η Αμερική και η Τουρκία οδηγήθηκαν ήδη σε βαθύτατη ρήξη. Και αυτό, ακόμα και αν δεν επιβληθούν οι κυρώσεις από τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος νιώθει την πίεση των συνεργατών του και του Κογκρέσου.

 

 Ο κ. Τραμπ δεν επιθυμεί να τις επιβάλει. Αντίθετα οι Αμερικανοί νομοθέτες είναι αποφασισμένοι ότι πρέπει να τιμωρηθεί η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν.

 

Το «βαθύ κράτος», όπως έχει χαρακτηρίσει ο Ταγίπ Ερντογάν την ομάδα του συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Τζον Μπόλτον,  μέχρι της στιγμής επιβάλλει τις απόψεις του και δείχνει να επηρεάζει σημαντικά τον πρόεδρο Τραμπ. Στο ίδιο μήκος κύματος βρίσκονται και οι επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Πενταγώνου, Μαικ Πομπέο και Μαρκ Έσπερ.

 

Οι αναλυτές σημειώνουν με νόημα τα εξής: 

-Του άλλαξαν την απόφαση για την απόσυρση των Αμερικανών στρατιωτών από τη Συρία 

-Xρειάστηκε η βοήθεια και του πρωθυπουργού του Ισραήλ, είναι η αλήθεια…

-Τον έπεισαν να δεχθεί το αίτημα του Πενταγώνου για ακύρωση όλων των συμφωνιών με την Τουρκία, που αφορούσαν τα F-35. Φαίνεται δε ότι ΅καταλαβαίνει την ανάγκη επιβολής κυρώσεων, αν και ακόμα αντιστέκεται. Αυτό που συμβαίνει είναι απίστευτο, είναι «τρελό»… Η Τουρκία ταπείνωσε την Αμερική και ο Πρόεδρος της επιδιώκει να διασώσει μία χώρα έντονα αντιαμερικανική και αντισημητική. Γιατί;

 

Ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του… 

Την περασμένη Πέμπτη οι δημοσιογράφοι έγιναν μάρτυρες μίας πρωτόγνωρης κατάστασης. Ενώ αρχικά ο Πρόεδρος Τραμπ ανακοίνωσε δημόσια ότι δεν θα επιβάλει ΤΩΡΑ τις κυρώσεις, που προβλέπονται από το νόμο για την αντιμετώπιση των εχθρών της (CAATSA) στη συνέχεια έφτασε ηλεκτρονικό μήνυμα που ανέτρεπε την προεδρική δήλωση. Η ομάδα των συνεργατών του Αμερικανού Πλανητάρχη -εκτός του γαμπρού του που ανέπτυξε φιλική σχέση με τον γαμπρό του προέδρου της Τουρκίας- δείχνουν αποφασιστικότητα για να τιμωρηθεί η Τουρκία, και φαίνεται να έχουν ληφθεί αποφάσεις που θα αλλάζουν την αμερικανική στρατηγική σε όλη την περιοχή.

 

Πρόκειται για μία πληροφορία που διακινείται ευρύτατα τις τελευταίες ημέρες.

 Όλα τα παραπάνω θα εξαρτηθούν:

 

-Από το μέγεθος των κυρώσεων

-Αλλά και από μία προσπάθεια που βρίσκεται στα σπάργανα -και προέρχεται βασικά από το Κογκρέσο- για την εκκίνηση διαδικασιών «παγώματος» της συμμετοχής της Τουρκίας και στο ΝΑΤΟ.

 

Σε πρώτη φάση, μετά την παραλαβή των S-400, ξεκίνησε η μη αποστολή απόρρητων πληροφοριών στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις. Βουλευτές και γερουσιαστές συμφωνούν με τη νέα γενιά Αμερικανών διπλωματών, που βλέπουν κατάρρευση των σχέσεων της Τουρκίας με τη Δύση.

Είναι εύκολο να εντοπίσει κανείς το θυμό και την οργή του αμερικανικού πολιτικού συστήματος εναντίον του Ταγίπ Ερντογάν και των υπουργών Εξωτερικών, Άμυνας και Οικονομικών, οι οποίοι στην περίπτωση επιλογής του «πακέτου 1» των κυρώσεων, θα επηρεαστούν, καθώς συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις για την αγορά των S-400.

Για το πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ, η απόκτηση του ρωσικού συστήματος από την Άγκυρα, θα μπορούσε να σημαίνει ήδη:

 

-Την απώλεια της Τουρκίας για τη Δύση και μία άνευ προηγουμένου νίκη της Ρωσίας και του Βλαντιμίρ Πούτιν εναντίον της Αμερικής και του Ντόναλντ Τραμπ, 

και...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΗΠΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ: Τρικυμία στο Λευκό Οίκο για τον Ερντογάν: Ο κ. Τραμπ έχει χάσει τα αυγά και τα πασχάλια

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ / Hellas Journal


Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, είναι φανερό πια από τις αντιδράσεις του, πως βρίσκεται εν μέσω τρικυμίας, που δημιούργησε ο ίδιος, υμνώντας τον αυταρχικό ηγέτη της Τουρκίας και υποσχόμενος ότι δεν θα επέβαλλε κυρώσεις στην κατοχική δύναμη εάν παραλάμβανε, όπως και έπραξε, το ρωσικό σύστημα S-400.

 

Η διστακτικότητα του να επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία αποδεικνύει ότι ο Ταγίπ Ερντογάν ορθώς τα έλεγε στην Οσάκα, αλλά και στην Άγκυρα, ότι δηλαδή ο κ. Τραμπ τον διαβεβαίωσε ότι δεν είχε πρόβλημα με την αγορά του ρωσικού υπερόπλου. Και εμείς τον βγάλαμε …τρελό τον Ερντογάν!

 

Η υπόσχεση αυτή παραβιάζει τους αμερικανικούς νόμους και ο κ. Τραμπ δεν έχει κανένα, μα κανένα δικαίωμα, να μην επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία. Προχθες, όπως θα διαβάσετε σε άλλες στήλες  τα έκανε σαλάτα. Αρχικά είπε ότι η κυβέρνησή του δεν εξετάζει προς το παρόν το ενδεχόμενο να επιβάλει κυρώσεις σε βάρος της Άγκυρας για την αγορά του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος. ‘Ηταν σε πλήρη σύγχυση διότι κάτι τέτοιο προφανώς δεν συζητείται καν στο Λευκό Οίκο. Άλλο η επιθυμία του, άλλο η πραγματικότητα.

 

Οι κυρώσεις είναι αναπόφευκτες. Και αν επιχειρήσει να τις αναβάλει, θα δεχθεί την οργή του Κογκρέσου, ακόμα και φιλικών του βουλευτών και γερουσιαστών.
 

Στη συνέχεια ο Λευκός Οίκος έσπευσε να διευκρινίσει ότι άλλο εννοούσε ο Πρόεδρος της Αμερικής. Του υποβλήθηκε η ερώτηση αν θα επιβάλετε κυρώσεις στην Τουρκία. Και απάντησε ως εξής: «Εξετάζουμε το θέμα, το βλέπουμε, είναι πολύ δύσκολη η κατάσταση για πολλούς λόγους. Τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν γίνει καλύτερα από την προηγούμενη κυβέρνηση. Η προηγούμενη κυβέρνηση έκανε κάποια πολύ μεγάλα λάθη σε σχέση με την Τουρκία και ήταν πολύ άσχημο. Οπότε το βλέπουμε. Και βλέπουμε τι κάνουμε. Δεν έχουμε κάνει ανακοινώσεις ακόμα“.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι όλοι οι βασικοί του συνεργάτες, εκτός ίσως του γαμπρού του, υποστηρίζουν με πάθος τις κυρώσεις: ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Τζον Μπόλτον, και οι υπουργοί Εξωτερικών, Άμυνας και Οικονομικών, οι κ. Μαικ Πομπέο, Μαρκ Έσπερ και Στίβεν Μνούτσιν.

Ο τελευταίος ετοίμασε τρία πακέτα κυρώσεων και τα άφησε πάνω στο γραφείο του Αμερικανού προέδρου, στο Όβαλ Όφις. Πρέπει να επιλέξει το ένα από τα τρία… Τα ψέματα τελείωσαν και το ξέρει. Δεν μπορεί, ως πρόεδρος της υπερδύναμης, να εναντιώνεται στα συμφέροντά της και να υποστηρίζει ένα ηγέτη, τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος προτίμησε να αγοράσει το ρωσικό σύστημα και όχι τους αμερικανικούς Patriot.

 

Και δεν είναι καν δικαιολογία αυτή που προτάσσει ότι ευθύνεται δήθεν ο Μπάρακ Ομπάμα. Ο πρώην πρόεδρος δεν έδωσε τους Patriot στην Τουρκία επειδή αρνήθηκε να της παραχωρήσει την αμερικανική τεχνολογία. Το ίδιο έκανε και η δική του κυβέρνηση, τον Δεκέμβριο.

 

Ο κ. Τραμπ βρίσκεται σε ένα κλουβί, διότι μπήκε μέσα και το κλείδωσε απ’ έξω.  

Υπάρχει τρόπος να βγει και να τιμήσει τα συμφέροντα της Αμερικής. Οι κυρώσεις είναι μονόδρομος και πρέπει να τον ακολουθήσει. Διαφορετικά θα μείνει στην ιστορία ως...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Το τέλος της σχέσης των ΗΠΑ και της Τουρκίας έφτασε: Οι S-400 καίνε τον Ερντογάν, εκτός αν…

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
 

Ήταν διπλό το κτύπημα εναντίον της ‘Αγκυρας από την Ουάσιγκτον και η αίσθηση που υπάρχει -μετά από συνομιλίες με αναλυτές και διπλωμάτες- είναι ότι οι σχέσεις της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, πλέον οδηγούνται στο σημείο χωρίς επιστροφή.  

Βεβαίως, μερικοί γραφειοκράτες που έχουν υπηρετήσει στην Τουρκία, ακόμα ελπίζουν ότι ο ισλαμιστής πρόεδρός της, Ταγίπ Ερντογάν θα αλλάξει γνώμη και θα ακυρώσει την παραγγελία του ρωσικού συστήματος S-400. Πρόκειται για ουτοπία ή για όνειρο θερινής νυκτός, με βάση τις επανειλημμένες δηλώσεις του κ. Ερντογάν και του υπουργού Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

 

Ο τελευταίος, μετά τη συνάντησή του με τον Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέϊ Λαβρόφ, ήταν απόλυτος: «Υπογράψαμε», είπε, «μια συμφωνία με τη Ρωσία. Αυτή η συμφωνία ισχύει και συζητάμε πότε θα γίνει η παράδοση», είπε ο Τούρκος υπουργός σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Σεργκέι Λαβρόφ στην Αττάλεια. «Αυτή η συμφωνία έχει κλείσει», τόνισε ο κ. Τσαβούσογλου.

 

Μετά από τις ισχυρές αυτές δηλώσεις, που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας, αναρωτήθηκα πολλές φορές, πως θα κάνει τη μεγάλη στροφή ο Ταγίπ Ερντογάν, για να τον συγχωρέσει ο πρόεδρος της Αμερικής και να του ανοίξει το δρόμο για να επιστρέψει στη Δύση. Πάντως, επίσημα στην Ουάσιγκτον λένε σε κάθε ευκαιρία ότι συνεχίζουν την προσπάθεια για να βρουν σημείο επαφής με την Τουρκία, αλλά ανεπίσημα -και με βάση τις απαντήσεις που δίνει καθημερινά ο κ. Ερντογάν- οι Αμερικανοί είναι απογοητευμένοι.

 

Όμως, πρέπει να μην ξεχνάμε ότι έχουμε να κάνουμε με απρόβλεπτους ανθρώπους, χωρίς αρχές, που παραβιάζουν όρους και κανόνες ανά πάσα στιγμή. Ένα «φρέσκο» παράδειγμα είναι ο «πόλεμος» για τον Πάστορα Άντριου Μπράνσον. Η σύγκρουση είχε φτάσει στα άκρα για να υποχωρήσει ο Ταγίπ Ερντογάν.  

Θα συμβεί το ίδιο και τώρα; 

  

Μόνο αν το θέλει ο Βλαντιμίρ Πούτιν, είναι η απάντηση.
 

Αν ο Ρώσος Πρόεδρος θεωρήσει ότι δεν έχει πάρει ακόμα -μέσω του Ερντογάν- όσα περίμενε να κερδίσει από την Αμερική και γενικά τη Δύση, τότε θα επιτρέψει στον Τούρκο πρόεδρο να κάνει μία μικρή υποχώρηση, στο πλαίσιο της ρωσικής στρατηγικής. Η τακτική υποχώρηση δεν θα είναι ουσίας, ούτε καν εντυπώσεων. Θα μπορούσε, ας πούμε, να αναβάλει για μικρό διάστημα την εγκατάσταση των S-400. Αυτή η εξέλιξη θα αποπροσανατόλιζε τους Αμερικανούς, αν και στη Βουλή και τη Γερουσία απέδειξαν πως δεν είναι η «παιδική χαρά» του Λευκού Οίκου, που αλλάζει γνώμη ανάλογα με τις διαθέσεις του κ. Τραμπ…

 

Γιατί θα μπορούσε να γίνει αυτή η υποχώρηση; 

Επειδή Αμερικανοί γερουσιαστές κατέθεσαν ένα νέο νομοσχέδιο -σε συνεργασία με την αμερικανική κυβέρνηση- το οποίο απαγορεύει τη μεταφορά των μαχητικών αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία μέχρις ότου η Ουάσιγκτον πιστοποιήσει ότι η Άγκυρα δεν θα παραλάβει τους S-400.

 

Οι φράσεις που χρησιμοποιούνται στο κείμενο του νομοσχεδίου αποτελούν σύλληψη πανέξυπνων εγκεφάλων, διότι δένουν την Τουρκία και τους ηγέτες της χειροπόδαρα. Για πολλούς μήνες ο πολύς Τσαβούσογλου κόμπαζε ότι η Τουρκία θα αγοράσει και τους S-400 και τα F-35 και άλλα αμερικανικά υπερόπλα. Τα διάφορα νομοσχέδια που κατατέθηκαν, αποκλείουν την παραμικρή υποχώρηση της Αμερικής.

 

Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, από το κείμενο του τελευταίου νομοσχεδίου, πλέον είναι εξαιρετικά δύσκολο για την Τουρκία να παραμείνει και στο πρόγραμμα των F-35, πόσο μάλλον να παραλάβει τα μαχητικά αεροπλάνα που ήδη αγόρασε.

 

‘Ετσι, η μοναδική επιλογή του κ. Ερντογάν είναι...

ΔΙΕΘΝΗ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΡΙΖΑίικα ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Είναι λάθος η επίσκεψη του Πρωθυπουργού στο παλάτι του Ερντογάν: Η σχέση τους με τον Μαδούρο!

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ...
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ


Όταν τον Οκτώβριο του 2017, μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στον Λευκό Οίκο, αποφασίστηκε να προσκληθεί ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα, είχαμε προειδοποιήσει για το φιάσκο.  

Η επίσκεψη στέφθηκε από απόλυτη αποτυχία και οι σχέσεις της Ελλάδας και της Τουρκίας δοκιμάζονται μέχρι σήμερα με ευθύνη προσωπικά του ισλαμιστή ηγέτη της γειτονικής χώρας.

 

Εάν ήθελε ο κ. Ερντογάν, με μία μόνο κίνηση, θα τερματίζονταν αμέσως οι απαράδεκτες προκλήσεις.  

Αντίθετα γίνονται με εντολή του, ως όπλο του ιδίου και της κυβέρνησης του για να επηρεάζουν την εσωτερική πολιτική κατάσταση και να τρέφουν με μίσος τους εθνικιστές στην Τουρκία, οι οποίοι στις τελευταίες εκλογές τάχθηκαν στο πλευρό του.

 

Παρά το γεγονός ότι η κατοχική δύναμη δημιουργεί προβλήματα από τη Θράκη μέχρι και την Κύπρο, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας αποφάσισε να επισκεφθεί την Τουρκία για να συνομιλήσει με τον κ. Ερντογάν. Η απόφαση του κ. Τσίπρα είναι ένα λάθος. Όπως λάθος ήταν και η επίσκεψη του κ. Ερντογάν τον Δεκέμβριο του 2017.

 

Εκ των υστέρων πληροφορηθήκαμε ότι η πρόσκληση προς τον Ερντογάν έγινε στο πλαίσιο μίας «λογικής» ότι «καλύτερα να μιλάμε μαζί του αντί να μην έχουμε δίαυλο επικοινωνίας». Τότε, οι σχέσεις της Τουρκίας με την Αμερική βρέθηκαν στο ναδίρ -αυτό συνέβη πολλές φορές από το 2017- και οι συνομιλητές του Πρωθυπουργού στο Λευκό Οίκο εισηγήθηκαν να ανοίξει η Ελλάδα ένα κανάλι επικοινωνίας με τον πρόεδρο της Τουρκίας. Τελικά, επιβεβαιώνεται για μία ακόμη φορά, ότι δεν υπάρχει καμία λογική στη διπλωματία και την πολιτική. Το βασικό ερώτημα είναι αυτό: Τι θα συζητήσει ο Αλέξης Τσίπρας με τον Ταγίπ Ερντογάν, που δεν συζήτησε τις προηγούμενες φορές; Διότι μερικοί άνθρωποι που καθοδηγούνται από το ένστικτό τους, άρχισαν να φοβούνται και δεν τους αδικώ, διότι είδαν πολλά τα μάτια τους. Και τα δικά μου…

 

Ποιο πρόβλημα θα προσπαθήσει να βγάλει από το πιάτο του; Το Κυπριακό; Ούτε που να το σκέφτεται. Εκτός εάν αποφάσισε να φορτωθεί στις πλάτες του όλες τις αμαρτίες του ελληνικού και του κυπριακού πολιτικού συστήματος… Να θυμάται ότι για να επιλυθεί το Κυπριακό πρέπει να το αποφασίσει ο λαός σε δημοψήφισμα. Και θα χάσει συντριπτικά και ταπεινωτικά…

 

Όλα αυτά που προτίθεται να θέσει ο Έλληνας πρωθυπουργός στον κ. Ερντογάν, τα έθεσε και στις προηγούμενες συναντήσεις; 

Ποια ήταν η απάντηση των Τούρκων; 

Ποιο απ’ όλα αυτά τα θέματα λύθηκε από τότε;  

Και το μείζον ερώτημα είναι αυτό: ο Αλέξης Τσίπρας παρακάλεσε πάρα πολλές φορές τον Ερντογάν να τερματίσει αυτό το απαράδεκτο καθεστώς των προκλήσεων και ειδικά των παραβιάσεων. Ποια ήταν η τουρκική απάντηση;  

Τις αύξησε. Την ίδια στιγμή απειλεί με πόλεμο στο Αιγαίο και την Κύπρο και τις ημέρες που ο κ. Τσίπρας θα επισκέπτεται το παλάτι του Ερντογάν στην Πόλη, η κατοχική δύναμη προγραμματίζει έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ.

 

Πιστεύω ότι η υπόθεση της επίσκεψης του κ. Τσίπρα στην Πόλη αντιμετωπίζεται με αφέλεια. Ο πρωθυπουργός έπεσε θύμα πολύ κακών συμβουλών από προβληματικούς συμβούλους, ανάμεσά τους και ο γενικός γραμματέας του κυπριακού ΑΚΕΛ, γνωστός και ως ο μεταφορέας των απόψεων του Μεβλούτ Τσαβούσογλου στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου. Διότι για να υπάρξει διέξοδο στο αδιέξοδο των ελληνοτουρκικών σχέσεων πρέπει κάποιος να υποχωρήσει. Είτε η Τουρκία, είτε η Ελλάδα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να αλλάξει η κατάσταση των σχέσεων. Υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος στην Ελλάδα που πιστεύει ότι η Τουρκία θα τερματίσει την επιθετική πολιτική της; Ή θα σταματήσει να απαιτεί το μισό Αιγαίο και τη μισή Κύπρο; Ας σηκώσει το χέρι του ψηλά να τον δούμε…

 

Τι προτίθεται να πράξει ο Έλληνας πρωθυπουργός; 

Θα υποχωρήσει αυτός και στο Αιγαίο και στην Κύπρο;  

Δεν νομίζω να έχει παραφρονήσει… Και μετά τι θα συμβεί αν υποχωρήσει; Πιστεύει κανείς ότι θα μπορεί να μείνει στην Ελλάδα; 

 Και δεν αναφέρομαι μόνο στον κ. Τσίπρα, αλλά και σε κάθε πολιτικό που πιστεύει ότι αν -ας πούμε- προχωρήσει σε «διευθέτηση» των προβλημάτων, το τουρκικό θηρίο θα ηρεμήσει και θα αφήσει ήσυχη την Ελλάδα. Κούνια που τους κούναγε.

 

Η τουρκική πολιτική έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου είναι καθορισμένη σε βάθος χρόνου, όταν ο ελληνικός πληθυσμός θα μειώνεται και ο τουρκικός θα αυξάνεται. Τότε, οι απαιτήσεις της Τουρκίας θα θεωρούνται και …«νόμιμες»!

 

Οι Έλληνες πολιτικοί αντιμετωπίζουν την Τουρκία με το γνωστό φοβικό σύνδρομο που τους αναγκάζει σε υποχωρήσεις. Πόσες φορές έχουμε ακούσει τη φράση «μήπως να τους δώσουμε κάτι να μας αφήσουν ήσυχους»; Και αυτό το «κάτι» μπορεί να είναι ακόμα και παραχώρηση εδάφους; Ερώτημα υποβάλλουμε…

 

Η σημερινή Τουρκία και ο ισλαμο-εθνικιστής πρόεδρος της, δεν έχουν καμία διάθεση για κανένα συμβιβασμό. Θεωρούν την Ελλάδα μία ασήμαντη χώρα, διότι οι πολιτικοί της δείχνουν πάντα διάθεση να υποχωρήσουν.  

Ο Αλέξης Τσίπρας θα πάει στην Πόλη και θα επιστρέψει στην Αθήνα άπρακτος. 

Εκτός εάν έχει αποφασίσει να υποχωρήσει στο πλαίσιο αυτής της μη παραδεκτής «λογικής» του 3% του ΣΥΡΙΖΑ, ότι οι «πολίτες του κόσμου» είναι πάνω από την Πατρίδα. Είναι πρωθυπουργός της Ελλάδας, ας μην το ξεχάσει ποτέ…

 

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Να μην κάνουμε λάθος: Οι Αμερικανοί την Τουρκία τη θέλουν, τον Ερντογάν είναι που απορρίπτουν

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ 

 

Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή ένα πράγμα, που είναι και η ουσία αυτού του κειμένου: Οι Αμερικανοί την Τουρκία τη θέλουν, και θα προσπαθήσουν με όλα τα μέσα να παραμείνει στους κόλπους της Δύσης. Αυτόν που απορρίπτουν και ούτε να τον …μυρίσουν αντέχουν, είναι ο Ταγίπ Ερντογάν. Ζητούν μία Τουρκία χωρίς τον Ερντογάν.  

Αλλά μπορεί να συμβεί αυτό; 

Ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας είναι εχθρός των Ηνωμένων Πολιτειών. Ας μην επαναλαμβάνουμε τα χιλιοειπωμένα… Όχι λόγω της εμπρηστικής ρητορικής του, που κάποιος θα μπορούσε να πει ότι στοχεύει το εσωτερικό ακροατήριο. Αλλά λόγω των πράξεων του, οι οποίες όλες ανεξαιρέτως -ακόμα και με όρους ειρήνης- είναι ακραίες, θα έλεγα και πολεμικές. 

 Μερικοί στην Ελλάδα και την Κύπρο ξεχνούν ίσως ότι δεν υπήρξε ποτέ και κανένας ηγέτης χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ, τόσο αποκρουστικά αντιαμερικανός και αντιδυτικός, ενώ παραμένει μέλος της Δυτικής Συμμαχίας. 

Εσχάτως, κυκλοφορούν ευρύτατα οι φήμες, που αναδημοσιεύθηκαν από τη Φωνή της Αμερικής, ότι ο κ. Ερντογάν σκέφτεται σοβαρά να ενταχθεί στο Κίνημα των Αδεσμεύτων και να αναγκαστεί να επιλέξει ξανά μεταξύ της Δύσης και της Ανατολής.  

Η Αyse Sozen Usluer, σύμβουλος του Ταγίπ Ερντογάν είπε σε πρόσφατη συνέντευξή της εφημερίδα Hurriyet ότι οι επικριτές της επαναπροσέγγισης της Άγκυρας με τη Μόσχα είναι παγιδευμένοι στο παρελθόν. Και έσκασε το «μυστικό»: «Για τα τελευταία 10 έως 15 χρόνια συγκεκριμένα, η Τουρκία δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να επιλέξει μεταξύ της Δύσης και της Ανατολής ή μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Του Ψυχρού Πολέμου ή των συμμαχιών Ανατολής και Δύσης». Η δήλωση της θεωρήθηκε μήνυμα προς την Αμερική και το ΝΑΤΟ και επιβεβαίωση των πληροφοριών που κυκλοφορούν στην Τουρκία για στροφή προς το Κίνημα των Αδεσμεύτων.  

Είναι βεβαίως ένα απαξιωμένο κίνημα το οποίο μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης έχει ατονίσει. Κατά καιρούς υποστηρίχθηκαν ισχυρισμοί ότι επρόκειτο για εργαλείο των Σοβιετικών.  

Στην Τουρκία δεν γίνεται τίποτα τυχαία, και οι Τούρκοι αξιωματούχοι συνήθως προαναγγέλλουν τα επόμενα βήματά τους. Οπότε και η περίπτωση της κ. Usluer είναι από αυτές που λέμε πως «δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά».  

Η υπόθεση του Κινήματος των Αδεσμεύτων βολεύει αφάνταστα τον κ. Ερντογάν και τους σχεδιασμούς του, να αναδειχθεί δηλαδή σε ένα παγκόσμιο ηγέτη. Και μέσω αυτού του Κινήματος θα μπορούσε να αναδειχθεί ένας εκ των ολίγων πόλων που θα ορίζουν τον κόσμο. Το στυλ και το χρήμα τα διαθέτει και πολύ περισσότερο τις φιλοδοξίες. Μετά τις στρατιωτικές και στρατηγικές συμφωνίες που υπέγραψε με τη Ρωσία και το Ιράν, ο πρόεδρος της Τουρκίας νοιώθει άτρωτος. Σίγουρα πιστεύει πως δεν έχει ανάγκη το ΝΑΤΟ. Είναι τόσο ανόητος που δεν καταλαβαίνει πως ο Πούτιν και οι Ιρανοί τον …«αγάπησαν» ακριβώς επειδή η Τουρκία είναι χώρα-μέλος της Δυτικής Συμμαχίας. Για να τον οδηγήσουν σε απόσπαση και στη δημιουργία ενός μεγάλου προβλήματος για το ΝΑΤΟ, αφού η Τουρκία διαθέτει τον δεύτερο σε δύναμη στρατό. Ταυτόχρονα, με την πιθανή προσχώρηση της Τουρκίας στο Κίνημα των Αδεσμεύτων, θα εξαφανιστεί και ένα πρόβλημα, τόσο για τη Ρωσία όσο και το Ιράν, που θα μπορούσε να προκαλέσει η Τουρκία εάν ήταν μία δημοκρατική χώρα με δυτικόστροφη πολιτική.  

Με τα σημερινά δεδομένα, ο Ερντογάν είναι πρόβλημα για την Αμερική και το ΝΑΤΟ. Δεν είναι για τη Μόσχα και την Τεχεράνη. Βρίσκεται δηλαδή απέναντι από τους Αμερικανούς και τους δυτικούς γενικότερα. 

Οι Αμερικανοί, λοιπόν, δεν εγκατέλειψαν ακόμα την Τουρκία, αλλά τα «έσπασαν» με τον Ερντογάν.  

Πρόκειται για δύο διαφορετικά πράγματα.  

Για να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους, θέλουν μία Τουρκία, χωρίς τον Ερντογάν. Όπως ακριβώς ήταν πριν την κατάκτηση της εξουσίας από το κόμμα του, το AKP. Μία χώρα όπου τηρούνταν οι κανόνες της Δημοκρατίας, μη φανατική και μη ισλαμικά εξτρεμιστική, και η οποία ακολουθούσε φιλοαμερικανική και φιλοδυτική πολιτική και είχε στενές σχέσεις με το Ισραήλ. Όλα αυτά χάθηκαν για την Αμερική. 

Οι Αμερικανοί ελπίζουν ότι...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Τα “γεράκια” νίκησαν τους …”γύπες” - Πως θα αντιδράσει η Ρωσία στην επίθεση εναντίον της Συρίας;

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ 

Η αμερικανική επίθεση στη Συρία, που πραγματοποιήθηκε με τη συνδρομή της Βρετανίας και της Γαλλίας, και την ανακοίνωσε με νυχτερινό του μήνυμα στο λαό ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ήταν αναμενόμενη.  

Παρά τις σφοδρές αντιδράσεις του Πενταγώνου, επικράτησε η σκληρή γραμμή του νέου συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Τζον Μπόλτον και των υπολοίπων «γερακιών» που περιστοιχίζουν πλέον τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ.  

Τα «γεράκια» νίκησαν τους …γύπες. 

Το μόνο που πέτυχε ο υπουργός Άμυνας Τζιμ Μάτις ήταν να είναι το κτύπημα περιορισμένο, προφανώς για να μην προκληθεί στον ανώτατο βαθμό ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν. 

Αυτή είναι μία υπόθεση για τη στάση του κ. Μάτις, καθώς στη σημερινή Ουάσιγκτον, όπου βγαίνουν όλα τα άπλυτα στη φόρα, στα στρατιωτικά θέματα επικρατεί και σήμερα ένας σεβασμός. 

Το βασικό ερώτημα που κυριαρχεί στην Ουάσιγκτον, είναι πότε θα αντιδράσει, και αν θα αντιδράσει, η «πληγωμένη» Ρωσία, η οποία διατηρεί στη Συρία βάσεις και πολλούς στρατιώτες και συμβούλους.  

Ο αριθμός είναι μεγάλος καθώς -όπως λέγεται- ο ρωσικός στρατός κυριαρχεί και ελέγχει τη χώρα του Μπασάρ αλ Άσαντ. Αυτή τη στιγμή δεν είναι γνωστό αν υπάρχουν θύματα, ούτε και αν έχει κτυπηθεί ρωσική βάση. 

Ένα άλλο ερώτημα, και τέθηκε στις ενημερώσεις, είναι η στάση της Τουρκίας. Ναι μεν υποστηρίζει την ανατροπή του προέδρου της Συρίας, αλλά από την άλλη πλευρά, δεν μπορεί να ταχθεί εναντίον της Μόσχας και της Τεχεράνης, μετά τις συμφωνίες που υπέγραψε ο Ταγίπ Ερντογάν με τις δύο χώρες-εχθρούς της Αμερικής. 

Ο Αμερικανός πλανητάρχης έκανε ειδική και έντονα αρνητική αναφορά στη Ρωσία και το Ιράν, στην ομιλία του προς το αμερικανικό Έθνος. Η επίθεση των Αμερικανών και των συμμάχων τους, θα μπορούσε να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου και να εμπλέξει σε ένα παρατεταμένο πόλεμο και άλλες χώρες της περιοχής. Στην περίπτωση αυτή το Ισραήλ δεν πρόκειται να μείνει με τα χέρια δεμένα, διότι έχει υποχρέωση να ταχθεί στο πλευρό της Αμερικής και των άλλων συμμάχων της. Η πιθανή ανάμειξη του Ισραήλ και μάλιστα εναντίον της Συρίας, θα κινητοποιήσει και το Ιράν, το οποίο έτσι κι αλλιώς διατηρεί δυνάμεις στη χώρα.  

Οι Ιρανοί, διά του προέδρου τους, ενημέρωσαν πρόσφατα τον κ. Ερντογάν ότι η υπόθεση της Συρίας αποτελεί για την Τεχεράνη την απόλυτη κόκκινη γραμμή. Η προειδοποίηση αφορούσε και τον ίδιο τον κ. Ερντογάν, ο οποίος το παίζει «δίπορτο» -είναι φίλος με όλους νομίζει, ενώ στην πραγματικότητα περπατά σε τεντωμένο σχοινί πάνω από τη θάλασσα. 

 Το άλμα που κάνει είναι κυριολεκτικά στο κενό. Ο πρόεδρος της Τουρκίας προσπάθησε να μεσολαβήσει μεταξύ του κ. Τραμπ και του κ. Πούτιν και έφαγε τα μούτρα του. Ούτε ο πρόεδρος της Αμερικής του έδωσε σημασία, ούτε ο ηγέτης της Ρωσίας τον άκουσε. Όταν παλεύουν οι ελέφαντες, συνήθως τα θύματα είναι οι «μικροί». Και ο κ. Ερντογάν στη διεθνή σκακιέρα είναι ένας μικρός παίκτης. 

Η ανθρωπότητα και κυρίως οι λαοί της περιοχής, αναμένουν με κομμένη την ανάσα, τα αποτελέσματα της επίθεσης των Δυτικών. 

Το ζητούμενο στην περίπτωση της Συρίας είναι πόσο επηρεάστηκαν οι Ρώσοι. 

Ο κ. Πούτιν εξηγεί -όποιος και αν είναι ο συνομιλητής του- ότι η Συρία του ανήκει. Με δεδομένη αυτή τη θέση του, σημαίνει ότι και θα την υπερασπιστεί. 

Η Συρία είναι μία χαμένη υπόθεση για τους Αμερικανούς. Τα κτυπήματα με πυραύλους και αεροπλάνα εκλαμβάνονται ως πυροτεχνήματα και βεγγαλικά. Δεν μπορεί καμία δύναμη να ελέγξει μία χώρα με τον τρόπο αυτό. Απαιτείται πόλεμος, αν και τα ειρηνικά μέσα μερικές φορές είναι πιο ισχυρά. Η υπερδύναμη Αμερική, ούτε πόλεμο μπορεί να κάνει στη Συρία, ούτε να πείσει τον συριακό λαό για τις «καλές προθέσεις» της. Άρα, όσους πυραύλους και να ρίξει η υπόθεση είναι χαμένη. 

 Η μοναδική δυνατότητα των Αμερικανών να είχαν μία ελπίδα ώστε να μην χαθεί γι’ αυτούς η στρατηγική αυτή χώρα ήταν...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ο Ερντογάν θα μπορούσε να είναι ο μεγάλος χαμένος της νέας κρίσης με τα χημικά της Συρίας

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ 

Η νέα κρίση στη Συρία, που προκλήθηκε από τη χημική επίθεση στη Ντούμα, πρωτίστως ανακατεύει τις συμμαχίες, παραδοσιακές και ευκαιριακές στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. 

Στο μέσο αυτής της άνευ προηγουμένου ανακατωσούρας, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα γενικευμένο πόλεμο γύρω από το «πτώμα» της διαλυμένης Συρίας, βρίσκεται η Τουρκία, η οποία ενώ παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ, την ίδια στιγμή προδίδει τις αρχές του, υπογράφοντας στρατηγικές συμμαχίες με τους δύο μεγαλύτερους εχθρούς της Αμερικής και των Δυτικών: Τη Ρωσία και το Ιράν. 

Παρά το γεγονός ότι οι Αμερικανοί δείχνουν πρωτόγνωρη ψυχραιμία και ιώβεια υπομονή, θα τους πάρει χρόνο για να ξεπεράσουν το σοκ και να χωνέψουν την τουρκική προδοσία.  

Την ίδια στιγμή αποδεικνύεται και πόσο, μα πόσο, μπουντουλάδες είναι οι Αμερικανοί γραφειοκράτες, που συνεχίζουν να ζουν σε ένα φανταστικό κόσμο: Πιστεύουν ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θα …καταλάβει το λάθος του. Και μέχρι αυτοί, δηλαδή οι γραφειοκράτες, να το αντιληφθούν, η Τουρκία θα τους έχει εγκαταλείψει εντελώς και θα βρίσκεται σε ένα πολύ επικίνδυνο εχθρικό και αυταρχικό στρατόπεδο. Αλλά αυτή είναι συζήτηση για μία άλλη στιγμή.  

Εάν, λοιπόν, οι Αμερικανοί κτυπήσουν στη Συρία και εάν κατά …λάθος βομβαρδίσουν στόχους όπου βρίσκονται οι Ρώσοι στρατιωτικοί και σύμβουλοι, η Τουρκία θα βρεθεί στη μέση του …ωκεανού και δεν θα γνωρίζει ποιόν θα υποστηρίξει. Τους Αμερικανούς που ο κ. Ερντογάν καθυβρίζει, αλλά και με τους οποίους παραμένει σύμμαχος ή τους Ρώσους, οι οποίοι εκβιάζουν τον πρόεδρο της Τουρκίας με πολλούς και διάφορους τρόπους. 

Ο κ. Ερντογάν λέει ότι προσπαθεί για την αποχώρηση του κ. Άσαντ από την εξουσία.   

Οι σύμμαχοι του, Ρώσοι και Ιρανοί, παλεύουν για να τον κρατήσουν στην εξουσία. 

Παράξενα πράγματα, και δύσκολα να τα καταλάβουμε οι απλοί άνθρωποι. 

Πως είναι δυνατόν, να αποδέχονται η Μόσχα και η Τεχεράνη ως φίλο και εταίρο τον Ερντογάν, όταν παλεύει να εξαφανίσει τον δικό τους σύμμαχο στην περιοχή, τον Μπασάρ αλ Άσαντ. Αλλά και πως ο κ. Ερντογάν αποδέχεται να διασώζουν τον πρόεδρο της Συρίας οι Ρώσοι και οι Ιρανοί, οι νέοι του σύμμαχοι. Σας μπέρδεψα… Μα το γνωρίζω. Διότι αυτή η κατάσταση που βιώνουμε, στην κυριολεξία δεν …υπάρχει!  

Στο άλλο στρατόπεδο τώρα, το Δυτικό: 

Η Τουρκία, ο σύμμαχος τους στο ΝΑΤΟ που υποτίθεται ότι συμφωνεί με την αποχώρηση του Άσαντ, την ίδια στιγμή εξυπηρετεί τους συμμάχους του Σύρου ηγέτη, τους Ρώσους και τους Ιρανούς 

Τι σκέφθηκε χθες ο κ. Ερντογάν, για να ξεπεράσει το αδιέξοδο στο οποίο έχει βρεθεί. Ανέλαβε μεσολάβηση μεταξύ του προέδρου Τραμπ και του προέδρου της Ρωσίας. Τηλεφώνησε, λοιπόν, στον πρόεδρο της Αμερικής και σύμφωνα με τουρκική πηγή, μετέφερε μήνυμα από τη Μόσχα στην Ουάσιγκτον, που αφορά την τύχη του Άσαντ.  

Πρέπει να είναι αφελής κανείς να πιστεύει ότι ο Πούτιν θα πουλήσει τον πρόεδρο της Συρίας. Ο κ. Άσαντ εξασφαλίζει με την παρουσία του και μόνο τα ρωσικά και τα ιρανικά συμφέροντα. Χωρίς τον Άσαντ στην εξουσία, η επιρροή των Ρώσων και των Ιρανών στη χώρα θα μειωθεί, για να μην πω, ότι θα εξαφανιστεί. 

Εδώ στην Ουάσιγκτον, κάποιος που βλέπει τα πράγματα διά γυμνού οφθαλμού, μπορεί να διαβεβαιώσει ότι επικρατεί ηρεμία… Ηρεμία πριν τη μεγάλη θύελλα ίσως… Μπορεί και να γίνονται δεύτερες σκέψεις, αν και προσωπικά πιστεύω, ότι ο κ. Τραμπ πιέζεται και από τα εσωτερικά του προβλήματα για να κτυπήσει στη Συρία. Έτσι για τα μάτια του κόσμου, αν και μια από τις εισηγήσεις που έχει στο τραπέζι είναι να επεκτείνει τα κτυπήματα και στο Ιράν, το οποίο θεωρείται συνένοχος του Άσαντ. 

Όμως αυτό, θα είναι αιτία γενικότερης σύρραξης. Ένας αναλυτής, ο Μάικλ Ρούμπιν, πρώην φανατικός φίλος των Τούρκων και τώρα εχθρός του κ. Ερντογάν, έγραψε ότι...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Η τύχη των Ελλήνων στρατιωτικών στα χέρια του Ταγίπ - Το περίεργο μήνυμα του αρχηγού της MIT

Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Στα χέρια του ισλαμιστή ηγέτη της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, αφέθηκε η τύχη των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, που συνελήφθησαν την περασμένη Πέμπτη στο τουρκικό έδαφος.

 

Ο κ. Ερντογάν, που επέστρεψε στην Τουρκία μετά την πενθήμερη περιοδεία του στην Αφρική, που σκόπευε βασικά στον περιορισμό της επιρροής της Αιγύπτου, με αποτέλεσμα να θυμώσει τον πρόεδρο αλ Σίσι, είναι πλέον ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την τύχη των Ελλήνων στρατιωτικών.

 

Σύμφωνα με πηγές από την Τουρκία, ο Πρόεδρος της χώρας «θα παίξει το παιγνίδι για όσο καιρό τον βολεύει». Οι ίδιες πηγές πιστεύουν ότι ο Ταγίπ Ερντογάν δεν θα βιαστεί να πάρει αποφάσεις, αν και τα μηνύματα που έλαβε η ελληνική στρατιωτική ηγεσία από τους ομολόγους της, δεν ήταν αποθαρρυντικά. Όμως οι πάντες γνωρίζουν ότι στην Τουρκία αποφασίζει μόνο ο Ερντογάν, ο οποίος πλέον ελέγχει απόλυτα και τις Ένοπλες Δυνάμεις.

 

Στην Τουρκία, ως γνωστόν, δεν υπάρχει ανεξάρτητη Δικαιοσύνη. Ασκεί πλήρη έλεγχο ο αυταρχικός Πρόεδρος της Τουρκίας, ο οποίος δεν θα αφήσει την ευκαιρία που του δόθηκε, με τη σύλληψη των δύο στρατιωτικών, να περάσει ανεκμετάλλευτη, σημειώνουν οι πηγές.
 

Ο κ. Ερντογάν απαιτεί την παράδοση των 8 Τούρκων αξιωματικών, που χαρακτηρίζει «πραξικοπηματίες», και δεν θα ησυχάσει μέχρι να τους συλλάβει και να τους δικάσει. Το θέμα αυτό χαρακτηρίζεται «ζήτημα τιμής» για τον Τούρκο πρόεδρο.

 

ΕΠΙΣΗΣ: Οι πηγές δεν αποκλείουν αύριο να προστεθεί στις κατηγορίες και αυτή της κατασκοπείας. Η πληροφορία αυτή δεν έχει επιβεβαιωθεί.


ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ: Ένα μήνυμα στο twitter, που φέρεται να το έχει γράψει ο αρχηγός της ΜΙΤ, Hakan Fidan, περιπλέκει την κατάσταση σχετικά με τις προθέσεις της Τουρκίας για την τύχη των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που αναμένεται να δικαστούν  από Τουρκικό δικαστήριο με την κατηγορία της παράνομης εισόδου σε ξένη χώρα και της παράνομης εισόδου σε στρατιωτική περιοχή καθώς και άλλα μικρότερης σημασίας αδικήματα.

 

Στο μήνυμά του, ο Hakan Fidan φέρεται να γράφει τα εξής:

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Και καλά οι Αμερικάνοι είναι φίλοι των Τούρκων… Ο ηγέτης του «ξανθού έθνους» που εξαφανίστηκε;

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ 

Παλαιότερα, είχαμε συνηθίσει να κατηγορούμε για όλα μας τα προβλήματα, την Αμερική. Από την ημέρα που γεννιόμασταν γνωρίζαμε ότι για όλα τα δεινά μας, υπεύθυνοι ήταν οι Αμερικανοί. Η αλήθεια είναι ότι έχουν ευθύνες για τη δικτατορία -και όχι μόνο. Διότι αν πάμε και πιο πίσω τα πράγματα είναι καταθλιπτικά. Όμως, στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, που προκάλεσαν οι διεφθαρμένοι Έλληνες πολιτικοί, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρέθηκαν στο πλευρό μας, και άσχετα από τους λόγους που υπαγόρευσαν αυτή τη στάση, οι Αμερικανοί αποτέλεσαν όαση στήριξης και υποστήριξης στην καταχνιά που μας επέβαλαν οι εταίροι μας οι Ευρωπαίοι. Μέχρι και σήμερα ζητούν τη μείωση του ελληνικού χρέους και έχουν παρέμβει για να ξεκινήσουν οι συνομιλίες με τους δανειστές. 

Οι Αμερικανοί έχουν, βεβαίως, ένα απέραντο κόμπλεξ με την Τουρκία. Ιδιαίτερα οι γραφειοκράτες. Με άλλους όρους θα μιλούσαμε για ένα έρωτα μέχρι παρεξήγησης. Διότι όλα αυτά που συμβαίνουν και αφορούν την Τουρκία και την Αμερική, είναι εντελώς αδικαιολόγητα. Ο Ταγίπ Ερντογάν τους βρίζει καθημερινά και οι Αμερικανοί του λένε «βρίσε μας και άλλο». Ο πρόεδρος της Τουρκίας προκαλεί παντού. Στη Συρία, στην Κύπρο, στο Αιγαίο, στο Ιράκ, εναντίον του Ισραήλ.  

Και οι Αμερικανοί τι κάνουν; 

 Μα τίποτα απολύτως. 

Απειλεί με πόλεμο την Ελλάδα και την Κύπρο. 

Πάλι δεν τρέχει τίποτα. 

Βέβαια, φταίμε και εμείς. Διότι κάθε φορά που έχουμε πρόβλημα με την Τουρκία, τρέχουμε στους Αμερικανούς.  

Γιατί δεν πάμε στους εταίρους μας τους Ευρωπαίους, που υποτίθεται πρέπει να μας βοηθούν αφού τα ελληνικά σύνορα είναι και ευρωπαϊκά… Γιατί δεν τρέχουμε στον Βλαδίμηρο τον Πούτιν, τον γνήσιο εκπρόσωπο του «ξανθού γένους», ο οποίος υποτίθεται πως λόγω κοινής θρησκείας θα καθάριζε με τον Ερντογάν; 

Γιατί ζητούμε βοήθεια μόνο από τους Αμερικανούς και δεν βοηθάμε οι ίδιοι την Ελλάδα;  

Το θέμα αυτό πάντα με προβλημάτιζε. Υπό την έννοια ότι τις πιο πολλές φορές κάνουμε πανηγύρια μόνοι μας. Βρισκόμαστε σε ένα «οικόπεδο» -δύο με αυτό της Κύπρου- από τα καλύτερα στον κόσμο. Όχι μόνο τουριστικά αλλά και γεωστρατηγικά. Και δεν μπορούμε να εκμεταλλευθούμε τη δύναμη αυτού του οικοπέδου, που όλοι το θέλουν δικό τους.  

Με πρώτο τον Ερντογάν και τους ισλαμιστές του. Οι οποίοι δεν δημιουργούν τα προβλήματα για πλάκα. Δρουν και αντιδρούν με βάση σχέδιο που έχουν εκπονήσει. Εκμεταλλεύονται την γκριζοποίηση των Ιμίων με βάση τη συμφωνία του κ. Κώστα Σημίτη και του κ. Θεόδωρου Πάγκαλου και πολύ φοβάμαι πως δεν θα σταματήσουν ποτέ τις απειλές και τις προκλήσεις εάν δεν καταλάβουν τις βραχονησίδες. 

Τα πράγματα είναι σοβαρά, διότι η συμφωνία για τα Ίμια τους δίνει την ευκαιρία προβάλουν διεκδικήσεις. Όταν ερευνούσαμε την υπόθεση των Ιμίων, δεν περιμέναμε ποτέ ότι θα διαβάζαμε με τα ίδια μας τα μάτια ότι ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας χάρισε τη σημαία χωρίς καν να προλάβει να το ζητήσει η Τουρκία. Δέχθηκε τη μετακίνησή της από τα Ίμια πριν ακόμα κατατεθεί το τουρκικό αίτημα στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης. Και το έκανε με τρόπο καθόλου «ανδρικό»: Είπε στον τότε υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Γουόρεν Κρίστοφερ, ότι τη σημαία θα την πάρουν οι άνεμοι, και η επίσημη Ελλάδα δεν θα την αντικαταστήσει.  

Πολλοί ξεχνούν την πραγματική συμφωνία για τα Ίμια, αν και το σχετικό απόρρητο έγγραφο περιλαμβάνεται στο βιβλίο που γράψαμε με τον Αθανάσιο Έλλις. Οι δύο χώρες συμφώνησαν να φύγουν οι στρατιώτες, οι σημαίες και τα πλοία, και...