ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΨΩΝΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Αποκαλύψεις!

«Κυρία» δουρου σας χαρίζω το ψυγείο μου. Μου χαρίζεται τις καταθέσεις σας που είναι πάνω από 200 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ??? https://t.co/yPKnwi7Ywd

— Egoeimai (@Sat12634043) March 25, 2023

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Η πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Ρένα Δούρου, με παρέμβασή της μέσω των σόσιαλ ανακοίνωσε ότι διανύει περίοδο εμμηνόπαυσης.

Διαβάζεις τη σχετική ανακοίνωση και, παρά τη φλυαρία του κειμένου, μένεις με την απορία γιατί το έκανε.

Δεν νομίζω ότι βοηθάει κανέναν η γνώση ότι η κ. Δούρου περνά την εμμηνόπαυση με ήπια συμπτώματα, όπως διευκρινίζει.

Δεν συμβάλλει σε οτιδήποτε άλλο, πέραν της προσωπικής προβολής της προέδρου.

Βρήκε μια ευκαιρία να μιλήσει για τον εαυτό της – γιατί της αρέσει πολύ να μιλάει για τον εαυτό της και να μας γνωρίζει τον κόσμο της. Παλαιότερα, θυμίζω, η κ. Δούρου μας είχε συστήσει το ψυγείο της με βίντεό της στα σόσιαλ.

Αντιλαμβάνομαι, λοιπόν, ότι το επόμενο που περιμένουμε από την πρόεδρο είναι…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Πράσινη υποσχετική αναξιοπιστίας αλά ΣΥΡΙΖΑ

Ποιοι ΗΛΙΘΙΟΙ ξοδεύουν τα εκατομμύρια τους
για να κάνουν έναν από αυτούς τους 2 μυρωδιές Πρωθυπουργό? #ΠεταμεναΛεφτα pic.twitter.com/fRZCQ30UcE

— P💙tty m⭕️uth 🆒 (@John_Fletcher70) August 27, 2026

Tης ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΥ 

Λαμβάνοντας υπόψη μόνο και μόνο τις προτάσεις του για το ιδιωτικό χρέος και την τροπολογία Κουκουλόπουλου για τις λιγνιτικές μονάδες, συνάγεται εύκολα το συμπέρασμα ότι το ΠΑΣΟΚ έχει αποφασίσει να το «παίξει» ΣΥΡΙΖΑ από τα παλιά. Χωρίς να διαφαίνεται, στην περίπτωσή του, η προοπτική ή ο κίνδυνος όσα υπόσχεται να πρέπει να τα υλοποιήσει ως κυβερνητική δύναμη. Σχέδια και λύσεις που χονδροειδώς απλοποιούν σύνθετα προβλήματα, κοντράρουν καίριους ευρωπαϊκούς κανόνες, χαϊδεύουν τα αυτιά και απειλούν ουσιώδη «κεκτημένα» της κρίσης και των μνημονίων.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, π.χ., δεσμεύτηκε την περασμένη εβδομάδα πως, με το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, «το πάρτι κερδοφορίας των Funds εις βάρος των δανειοληπτών, τελειώνει. Και αυτό είναι ένα συμβόλαιο τιμής της Παράταξής μας με τον ελληνικό λαό».

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα πετάξει τα funds και τους servicers στη θάλασσα, υποθέτουμε με τον τρόπο που ο Αλέξης Τσίπρας έδιωξε κάποτε με τις κλωτσιές την Τρόικα και τη Μέρκελ. 

Θα επιβάλει ως κυβέρνηση στην αγορά των δανείων το «κυπριακό μοντέλο». Το οποίο, όμως, δεν υφίσταται όπως το περιέγραψαν.

Το Υπουργείο Οικονομικών επισήμανε σε σχετική ανακοίνωση ότι το κυπριακό νομικό πλαίσιο «πουθενά δεν προβλέπει ότι ο δανειολήπτης δικαιούται να αγοράσει το δάνειό του σε συγκεκριμένο ποσοστό της αξίας του. Πουθενά δεν προβλέπει ότι μπορεί να καταβάλει ένα αυθαίρετα καθορισμένο μέρος της τρέχουσας αξίας και να εξοφλήσει υποχρεωτικά την υπόλοιπη απαίτηση. Πουθενά δεν προβλέπει ότι ο πιστωτής υποχρεούται να αποδεχθεί την προσφορά του».

Κοινώς, ούτε στην Κύπρο ούτε αλλού ο δανειολήπτης κάνει ό,τι γουστάρει με το δάνειο που έλαβε, υπογράφοντας συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Η κυβέρνηση εξήγησε επίσης ότι και η Ελλάδα έχει, ως προς το αποτέλεσμα, έναν αντίστοιχο μηχανισμό με την Κύπρο, δηλαδή ο οφειλέτης μπορεί, στο πλαίσιο της διαδικασίας ρύθμισης, να προτείνει εφάπαξ καταβολή και διαγραφή μέρους της απαίτησης.

Ποιος ξέρει αν η ανορθογραφία της Χαριλάου Τρικούπη σχετικά με τα ισχύοντα στην Κύπρο προέκυψε από άγνοια, από σκοπιμότητα ή από τον βολονταρισμό που επιδείκνυαν οι εξ ευωνύμων σύντροφοι;

Τα δύο ερωτήματα που ετέθησαν από πλευράς ΥΠΟΙΚ στο ΠΑΣΟΚ είναι και τα ουσιωδέστερα: «Ποιος θα συνέχιζε να πληρώνει το δάνειό του, αν ήξερε ότι, αφήνοντάς το να κοκκινίσει, θα μπορούσε να το εξοφλήσει με μεγάλη έκπτωση; Και ποιο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα θα δάνειζε με τους ίδιους όρους, εάν γνώριζε ότι ο δανειολήπτης μπορεί αύριο να εξοφλήσει μόνο ένα μέρος της οφειλής του;»

Ο Νίκος Ανδρουλάκης υποστήριξε ότι το ΠΑΣΟΚ, σε αντίθεση με το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», προστάτευσε την πρώτη κατοικία. Προφανώς, κάποια μικρή ενοχή, ντροπή αποτρέπει τον αρχηγό και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να αναφερθούν λίγο πιο συγκεκριμένα σε αυτή την προστασία. Πιθανόν, επειδή ο νόμος της – πράσινης – τότε Λούκας Κατσέλη έγινε το καταφύγιο στο οποίο έτρεξαν πρώτοι πρώτοι να χωθούν οι επιτήδειοι, τα λαμόγια και οι κατ’ επάγγελμα φεσωτές.

Μέσω δικαστικών αποφάσεων που κόπιαραν τη ρητορεία και τα επιχειρήματα από τις δίκες της Πλατείας και των διαφόρων Καζάζηδων, που επιχειρηματολογούσαν για το επονείδιστο και ανήθικο χρέος.

Ο λαϊκισμός της πράσινης σεισάχθειας μπορεί να απέχει από το συριζαϊκό αρχαϊκό «κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη» και να αποκτά χαρακτήρα …ηθικής εκστρατείας κατά του Ελ Ντοράντο της αγοράς δανείων και του αφελληνισμού της ελληνικής οικονομίας, πλην όμως κινητοποιεί τις ίδιες λογικές και τα ίδια ένστικτα στους πολίτες.

Το ΠΑΣΟΚ, στο ίδιο σχέδιο για το ιδιωτικό χρέος, όρισε ως «ευάλωτους οφειλέτες» όσους έχουν χρέη στο Δημόσιο έως και μισό εκατομμύριο και υποσχέθηκε αέρα δεκαετίας για την αποπληρωμή με 120 δόσεις.

Φεσώστε άνετα μέχρι την επόμενη χρεοκοπία ή έως τη μέρα που...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Συριζοποίηση

  

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Εφόσον ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να αντικαταστήσει με γυναίκα την Ολγα Γεροβασίλη στο προεδρείο της Βουλής, είχε να επιλέξει ανάμεσα σε δύο πρόσωπα: τη Θεοδώρα Ακριώτου ή την Ελενα Ακρίτα. Μην ξεχνάμε ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα τους αριθμεί πλέον τα δέκα άτομα.  

Ισως να διάλεγαν την κ. Ακριώτου, αν είχε τη στοιχειώδη έστω κοινοβουλευτική πείρα – γιατί όχι;

Ομως, μπήκε στη Βουλή μόλις προ μερικών εβδομάδων, αντικαθιστώντας τον παραιτηθέντα Συμεών Κεδίκογλου, ο οποίος πήγε να εκπληρώσει τις στρατιωτικές υποχρεώσεις του στην ΕΛΑΣ του Καπετάν Αλέξη Καραμήτρου. (Για να μην παρεξηγηθεί η μεταφορά, θυμίζω ότι στην ΕΛΑΣ κατατάσσονται μόνο με τον βαθμό του στρατιώτη…)  

Συνεπώς, η κ. Ακρίτα ήταν η υποχρεωτική επιλογή. Θεωρητικά, υπήρχε και η ισχνή πιθανότητα κάποιος από τους επτά άρρενες της ΚΟ να δηλώσει ότι αισθάνεται γυναίκα και θέλει να προσδιορίζεται έτσι, αλλά δεν συνέβη.

Δεν ήταν όμως μόνο η επιμονή στην εκπροσώπηση γυναικών στο προεδρείο της Βουλής ο λόγος για τον οποίο κρίθηκε κατάλληλη, πιστεύω. 

Κοιτάξτε, λ.χ., το παράδειγμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Ενας άνθρωπος είναι και όμως καταφέρνει να κρατάει ζωντανό ένα υποτιθέμενο κόμμα. Πώς το πετυχαίνει; Με τον θόρυβο της σύγκρουσης, με τα επεισόδια, τις κραυγές, με το είδος του σόου που παράγει. Ετσι διατηρεί ζωντανή την Πλεύση, σε μονοψήφια ποσοστά μεν, αλλά σχετικώς ασφαλή.  

Στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως ξέρουμε, η κατάσταση είναι στο σημείο όπου ο πνιγμένος αρπάζεται από τα μαλλιά του. Για να σας δώσω να καταλάβετε, διάβαζα κάπου, με κατάπληξη, ότι στην Κουμουνδούρου πνέει άνεμος αισιοδοξίας, επειδή από το 1%  της προηγούμενης δημοσκόπησης ανέβηκαν στο 2% στην πιο πρόσφατη. Αναρωτιόμουν μάλιστα, καθώς διάβαζα την είδηση, αν ο συντάκτης της είχε επίγνωση της ειρωνείας – απορία δικαιολογημένη στις μέρες μας.

Αυτή, κατά την εκτίμησή μου, ήταν η λογική πίσω από την επιλογή του συγκεκριμένου προσώπου. 

Η ισότητα των φύλων ήταν κάτι δευτερεύον, κατάλληλο όμως για να κρύψει την πραγματική σκοπιμότητα, που συνοψίζεται σε μία λέξη: Κούγκι. 

Μην αμφιβάλλετε ότι έτσι θα γινόταν η Βουλή με την κ. Ακρίτα σε θέση αντιπροέδρου.  

Την φαντάζεστε, λ.χ., να προεδρεύει στη Βουλή, με τον Αδωνη να απαντά σε ερωτήσεις από τα υπουργικά έδρανα; (Μεταξύ μας, πλήρωνα για να το δω! Κάτι λογικό εννοείται…) 

Με τον δικό της τύπο και τρόπο, η κ. Ακρίτα θα μπορούσε να γίνει η Ζωή Κωνσταντοπούλου του ΣΥΡΙΖΑ. Το λιγότερο που θα μπορούσε να πετύχει θα ήταν να κάνει περισσότερο αισθητή την παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στην πολιτική.

Δεν είναι μυστήριο, λοιπόν, γιατί η ΝΔ όχι μόνο απέρριψε την πρόταση, αλλά έδειξε κιόλας ότι έφριξε με την ιδέα και μόνο. Ο σημερινός Πρόεδρος της Βουλής είναι φανερό ότι δεν μπορεί ούτε θέλει να διαχειριστεί την περίπτωση της κ. Κωνσταντοπούλου και, προσωπικά, τον καταλαβαίνω απολύτως. Ούτε νομίζω ότι υπάρχει κάποιος ο οποίος μπορεί, ας μην αυταπατώμεθα.

Με την κ. Κωνσταντοπούλου σε φόρμα, όπως ήταν πριν από τις διακοπές του καλοκαιριού και, επίσης, με την κ. Ακρίτα προεδρεύουσα ο κίνδυνος για τη Βουλή θα ήταν ο αντίστοιχος ενός τακτικού πυρηνικού πλήγματος. Κανείς δεν περίμενε λοιπόν τίποτα λιγότερο από μια οργισμένη άρνηση εκ μέρους της ΝΔ.

Η στάση του ΠΑΣΟΚ, που δέχθηκε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ στο πρόσωπο της κ. Ακρίτα, δεν εξέπληξε με τον κυνισμό της. Υπολογίζουν, φαίνεται, ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ μετακινηθεί περισσότερο προς την περιοχή της ριζοσπαστικής Αριστεράς, περισσεύει για εκείνους ο χώρος της Κεντροαριστεράς ή κάπως έτσι.

Λυπάμαι, αλλά αν αυτός είναι ο υπολογισμός τους, τότε είναι εσφαλμένος. Τους διαφεύγει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αδειάσει, ματαιοπονούν ασχολούμενοι μαζί του. Κυνηγάνε το 1% – 2%; 

Δέκα βουλευτές έμειναν κι αυτοί επειδή δεν έχουν κάπου αλλού να πάνε, είναι σαν ναυαγοί σε ερημονήσι.  

Οι ψηφοφόροι έχουν πάει στην ΕΛΑΣ του Καπετάνιου. 

Αν στο ΠΑΣΟΚ δεν είχαν υποστεί τη μετάλλαξη που ονομάζεται «συριζοποίηση», θα αντιλαμβάνονταν ότι ...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Θεσμική (!) η ψήφος στην Ακρίτα για τον ευρωβοσκό και την ΠΑΣΟΚ-ο-παρέα του!!!

  

Του ΘΑΝΟΥ ΔΗΜΑΔΗ

Και πριν καλά καλά στεγνώσουν τα μαγιό τους, τα μπλε, ροζ και τιρκουάζ, ζωγραφισμένα με καλοκαιρινά χελωνάκια και καβουράκια, να σου οι πολιτικές μεγαλοφυΐες του ΠΑΣΟΚ που, πριν προλάβουν να καθαρίσουν τις σαγιονάρες και τις πατούσες τους απ’ την κολλημένη άμμο, έχουν κάνει την κυρία του Φιλοθέης εικόνισμα και το περιφέρουν στα κανάλια και μας το παρουσιάζουν ως λιτανεία, στολισμένη με λουλούδια περί θεσμικότητας, για να μας πείσουν ότι η ψήφος τους στην Ακρίτα για την αντιπροεδρία της Βουλής είναι ψήφος σοβαρότητας. 

 Τώρα, το πώς γίνεται η ψήφος στην Ακρίτα να γίνεται με επίκληση θεσμικότητας, την ώρα που αφορά ένα πρόσωπο που κάθε τόσο και λιγάκι χρησιμοποιεί τα social media για να στήνει δημόσιες κρεμάλες και να ρίχνει στη διαπόμπευση όποιον έχει αντίθετη άποψη, πυροβολώντας λεκτικά γυναίκες για το πώς ντύνονται, είτε αυτές λέγονται Κατερίνα Παναγοπούλου, ή για το ποιον έχουν σύζυγο, επειδή ο σύζυγός τους είναι πολιτικός αντίπαλος, είτε αυτές λέγονται Μαρέβα, Μανωλίδου, ή να τις δολοφονεί πολιτικά, όπως τη Βάσια Αναστασίου του ΠΑΣΟΚ, και πώς η κα Ακρίτα έχει δικαίωμα μόνον αυτή στον σεξισμό, αλλά μην πιάσει κανείς στο στόμα του όσους βρίσκονται στο κοπάδι της, το ΠΑΣΟΚ μάλλον έχει χάσει το μέτρο του τι σημαίνει θεσμικότητα. 

Δεν είναι η Ακρίτα το πρόβλημα και κακώς και η Νέα Δημοκρατία έχει επικεντρώσει την κριτική της στο γιατί η Δούρου επέλεξε ένα πρόσωπο όπως η Ακρίτα, με όσα συνειδητοποιεί κανείς από την επιλογή ενός προσώπου που διορίστηκε από τον Τσίπρα, υποκλίθηκε στον Κασσελάκη, που μέχρι με βαλιτσάκι την έκανε μαζί με τους συντρόφους της να τρέχει στα καλντερίμια των Σπετσών με τα γοβάκια και τις Hermès για να συνεδριάζει στο εξοχικό με την πισίνα-γούρνα, έδωσε τα διαπιστευτήριά της στον Φάμελλο και σήμερα στη Δούρου.  

Δεν είναι η Ακρίτα το θέμα. 

Καθένας που είναι υπάλληλος του κάθε αρχηγού είναι και στρατιώτης. 

Το πώς το ΠΑΣΟΚ θεωρεί τη θεσμικότητα είναι το ζήτημα, γιατί δεν καταλαβαίνω. 

Αν είναι θεσμικότητα το να ψηφίζεις την Ακρίτα, γιατί δεν είναι θεσμικότητα να ψηφίζεις και τον Κασιδιάρη, στο κάτω κάτω της γραφής, αν σου προταθεί; 

Κι αυτός κρεμάλες και λαϊκά δικαστήρια στήνει, κι αυτός μαχαιρώνει λεκτικά γυναίκες και αντιπάλους, κι αυτός φτύνει την Προεδρία της Δημοκρατίας, τόσο το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας όσο και αυτά που Κασιδιάρης και Ακρίτα αποκαλούν φιέστες και πασαρέλες, αναφερόμενοι στη γιορτή της Δημοκρατίας, στην οποία αρνούνται να παραστούν. 

Ο καθένας έχει δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου. Όμως, όπως τον λόγο δεν τον κατατάσσεις σε λόγο σεξισμού, χυδαιότητας ή δολοφονίας χαρακτήρων επιλεκτικά, έτσι και η επίκληση της θεσμικότητας δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. 

Γιατί μανουλα και πατέρα δεν έχει μόνο η κα Ακρίτα για να τους επικαλείται μόνο όταν αφορά τον εαυτό της. Μανάδες και πατεράδες έχουν και όλοι όσοι, γυναίκες και άνδρες, πιάνει στο στόμα της κάθε Ακρίτα. Και στο όνομα αυτών των μανάδων και πατεράδων, οι πασόκοι πρέπει να επαναξιολογήσουν τα κριτήρια τους για το τι είναι θεσμικότητα. 

Τελικά, τυχερός ο...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Δούκας!

 Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ

Ο Χάρης Δούκας είναι ο Σωκράτης Φάμελλος του ΠΑΣΟΚ.

Έχει αναλάβει, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, σήμερα να διαλύσει το μαγαζί κι αύριο να πάρει ένα κομμάτι του ή ολόκληρο και να το πάει πακέτο στον Τσίπρα. Γι' αυτό στυλώνει τα πόδια ακόμα και σε υπόνοια ότι στην Χαριλάου Τρικούπη μπορούν να σκεφτούν κάποια αλλαγή στρατηγικής, μπροστά στην καταστροφή που βλέπουν να ‘ρχεται κατά πάνω τους.

 «Όχι» λέει ο δήμαρχος. Όσο πιο καθηλωμένο στο 10% και στην τρίτη θέση είναι το ΠΑΣΟΚ, τόσο περισσότερο πρέπει να επιμείνει στην πολιτική που το καθηλώνει.

Εξαιρετική γραμμή, ευφυέστατη, μπράβο. Αλλά για ποιον;

Όχι για το ΠΑΣΟΚ πάντως.

Το άρθρο του στην «Εφ.Συν» δεν ήταν παρά το αποκορύφωμα μιας βαθύτατα ύποπτης πολιτικής εμμονής. Στην πραγματικότητα τους λέει, κάθε πρωί που ξυπνούν, αντί να κοιτάζουν σε τι σημείο βρίσκονται και πόσο μετράει η πολιτική τους στην κοινωνία, να στέκονται σαν υπνοβάτες και να επαναλαμβάνουν μηχανιστικά «δεν θα πάμε με τον Μητσοτάκη, δεν θα πάμε με τον Μητσοτάκη».

Παρεπόμενο αυτής της απίθανης τακτικής είναι να ενοχοποιείται αυτόματα κάθε φωνή ανησυχίας μέσα στο Κίνημα.

Είπε κάποιος «δεν πάμε καλά παιδιά»;

Είναι φιλομητσοτακικός.

Ακούστηκε ότι «κάτι πρέπει να κάνουμε διότι στις δημοσκοπήσεις πάμε κατά διαόλου»;

Εσωτερικοί πράκτορες της Δεξιάς το διακινούν.

Τόλμησε κάποιος να ψελλίσει «μήπως να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα που αποδεδειγμένα πια μας συμπιέζουν»;

Είναι μίσθαρνο όργανο του Κυριάκου.

Όχι, η γραμμή του Χάρη είναι καθαρή: η ακινησία είναι η μόνη σωστή πολιτική. Κάτι σαν το ποντίκι που βρέθηκε ξάφνου πρόσωπο με πρόσωπο με το φίδι. Στέκεται εκεί παραλυμένο, περιμένοντας το δάγκωμα.

Ποιο είναι το φίδι για το ΠΑΣΟΚ;

Μήτε ο Τσίπρας είναι, ούτε ο Μητσοτάκης. Αυτοί απλώς θα επωφεληθούν.

Φίδι είναι το φάσμα του «κάτω από 10%», που το ξεπετάει από παίχτη του πολιτικού σκηνικού και το κάνει κομματίδιο της εξέδρας, όταν άλλοι πρωταγωνιστούν μέσα στο γήπεδο.

Δεν βλέπουν τι έπαθε η Καρυστιανού;

Μόλις δημιουργήθηκε η γενική αίσθηση ότι «δεν τραβάει», «δεν επηρεάζει», «χάλια τα ‘κανε», αυτομάτως καταβυθίστηκε. Πάει για το φούντο του κάτω του 3% και της εξαφάνισης.

Ε λοιπόν, με την γραμμή Δούκα, το ΠΑΣΟΚ θα χει την ίδια τύχη.

Το 2008-19 φτηνά την γλύτωσε και επιβίωσε, τώρα δεν θα γλυτώσει.

Ο Δούκας ανησυχεί μήπως το ΠΑΣΟΚ γίνει συμπλήρωμα του Μητσοτάκη μέσω κυβερνητικής συνεργασίας. Αντιθέτως, δεν έχει το παραμικρό πρόβλημα να το δει να γίνεται μια χαψιά από τον Τσίπρα, ο οποίος…

 

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Το ΠΑΣΟΚ με οδηγό το αντιδεξιό σύνδρομο

Πορτοσάλτε: Το ΠΑΣΟΚ ψηφίζει την Ακρίτα για Αντιπρόεδρο της Βουλής, ενδεχομένως για να κάνει “πλάτη” στον ΣΥΡΙΖΑ εναντίον του Τσίπρα – Για άλλη μία φορά κάνει πολιτική “Ξυλολιάδας” και απορεί γιατί οι κεντρώοι Αριστεροί φεύγουν pic.twitter.com/y1yrP5mE8L

— ΕΛΛΑΔΑ 24 (@ellada24) August 28, 2026

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

ακριτοψήφια (η) 1. υποψήφια η οποία είναι φανερά ακατάλληλη για τη θέση «ακόμα κι η Κανέλλη θα ήταν λιγότερο ακριτοψήφια για τη θέση της προέδρου της Βουλής από την κυρία Ελενα». 2. υποψήφια η οποία συνδέει φαινομενικά αντίπαλες πλευρές «η Ελενα ήταν η απαραίτητη ακριτοψήφια για να έρθουν κοντά ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ και να πάψουν να υποκρίνονται ότι τάχα έχουν διαφορές».

Δεν ξέρω τι είχαν (ή αν είχαν κάτι) στο μυαλό τους οι σύντροφοι Συριζαίοι που πρότειναν για πρόεδρο της Βουλής τη συντρόφισσα Ακρίτα.

Το πιο πιθανό είναι απλώς να ήθελαν να δημιουργήσουν ντόρο, αφού δεν έχουν τη δυνατότητα να τραβήξουν το ενδιαφέρον με οποιονδήποτε άλλο τρόπο.

Αυτό όμως που τελικά κατάφεραν είναι να επιβεβαιώσουν την πλήρη συριζοποίηση του ΠΑΣΟΚ, το οποίο υπό την ηγεσία του κραταιού Νικόλα και προκειμένου να ταιριάζει με το μέγεθος του προέδρου του έχει αποκτήσει όλα τα κουσούρια ενός μικρού κόμματος.

Εχει γίνει ένα κόμμα αντίδρασης και διαμαρτυρίας που θα ψήφιζε ακόμα και την Ακρίτα (γιατί όχι και τον Πολάκη) για αντιπρόεδρο της Βουλής μόνο και μόνο για να μη συμφωνήσει με τη Νέα Δημοκρατία.

Οι σύντροφοι στη Χαριλάου Τρικούπη έχουν αποκτήσει τόσο κομπλεξική νοοτροπία, που είναι ικανοί να αλλάξουν και την ώρα στα ρολόγια τους για να μη δείχνουν την κανονική, αφού αυτή θα δείχνουν και τα ρολόγια των παλιοδεξιών.

Χάρη στον σύντροφο Ανδρουλάκη το ΠΑΣΟΚ έχει γίνει ένα μικρό κόμμα, μικρών πολιτικών.

Αδιευκρίνιστο

«Οι Βερσαλλίες έπεσαν λόγω της πείνας και ο Χίτλερ ανέβηκε λόγω της φτώχειας» απεφάνθη ο σύντροφος Σαουλίδης (πρώην εξωφυλαρούχας ΠΑΣΟΚ, νυν παρατρεχάμενος του μπροέδρου Τσίπρα) και συνέχισε λέγοντας πως «σήμερα έχουμε και φτώχεια και πείνα».

Δυστυχώς δεν διευκρίνισε…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Χάρης Δούκας: Μνηστείες

 

 

 

Toυ Μιχάλη Τσιντσίνη

Το «όχι» είναι δικό του παιδί.

Ο δήμαρχος Αθηναίων είχε πιέσει στο πρόσφατο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ για να υιοθετηθεί ως θέσφατο το «όχι» στη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία.

Οπως αποδείχθηκε από τα υπόλοιπα εκλογικά αποτελέσματα εκείνου του συνεδρίου, ο Δούκας δεν επέβαλε το «όχι» με την εσωκομματική του δύναμη.

Η ανδρουλακική πλειοψηφία του έκανε το χατίρι, όχι μόνο γιατί δεν ήθελε να του δώσει άλλοθι ηρωικής εξόδου, αλλά και γιατί ενστερνίζεται και η ίδια το «όχι». Ο ίδιος ο Ανδρουλάκης έχει πει ότι δεν θα συνεργαζόταν ποτέ με όσους απεργάζονταν την ηθική και πολιτική του εξόντωση – ποτέ με τη Ν.Δ. «σε καμία εκδοχή της».

Προς τι, λοιπόν, η αγωνία του Χάρη Δούκα;

Γιατί ο δήμαρχος επιμένει να επανέρχεται στο κατασταλαγμένο «όχι», σημαίνοντας συναγερμό (με άρθρο στην «ΕφΣυν») ότι το κόμμα πρέπει τώρα να «υπερασπιστεί αυτή τη δέσμευση» στην οποία μένει προσηλωμένη η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και κανένα σημαντικό στέλεχος δεν έχει αμφισβητήσει;

Από τον περασμένο Μάρτιο, το ΠΑΣΟΚ δεν έχει αλλάξει γραμμή για τις συνεργασίες. Εκείνο που έχει αλλάξει στο τοπίο της Κεντροαριστεράς είναι ότι ο Τσίπρας έχει παρουσιάσει καθαρά το δικό του «όχι».

Κινδυνεύει το «όχι» του ΠΑΣΟΚ; Επωάζεται εντός του «όχι» ένα «ναι»;

Ο πρώην πρωθυπουργός στην τελευταία του μεγάλη συνέντευξη εμφανίστηκε μετανιωμένος για τη στρατηγική της απλής αναλογικής. Τα προσκλητήρια συνεργασιών προς τα όμορα κόμματα, στα οποία εκείνη η στρατηγική είχε βασιστεί, του έπεσαν από τα χέρια.

Τώρα, ρητώς, εκείνο που επιδιώκει είναι να πλασαριστεί δεύτερος στην πρώτη κάλπη, ώστε να μπορέσει να δρέψει όλη την αντικυβερνητική δυσαρέσκεια στις επαναληπτικές εκλογές.

Για να το πούμε ωμά: Δεν σκοπεύει να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ. Σκοπεύει να το αφομοιώσει σε συνθήκες πόλωσης, όπου ο δεύτερος πόλος απέναντι στη Ν.Δ. θα είναι ο ίδιος.

 

Ο Δούκας υψώνει φλάμπουρο κατά της «σοσιαλδημοκρατίας της αφομοίωσης». Δεν φαίνεται να αντιμετωπίζει όλους τους επίδοξους «αφομοιωτές» του ΠΑΣΟΚ με την ίδια αμεροληψία. Ανησυχεί για την αφομοίωση από τη Ν.Δ. Δεν ανησυχεί για την αφομοίωση από τον Τσίπρα.

Οι πιέσεις με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ θα βρεθεί αντιμέτωπο, αν οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιωθούν και βρεθεί τρίτο, θα είναι όμως αμφίπλευρες.

Η Ν.Δ. θα επιχειρήσει να προσελκύσει το μέρος της πασοκικής βάσης που αγωνιά για «σταθερότητα» και ο Τσίπρας εκείνο που ζητεί «ανατροπή».

Ποια άμυνα έχει οικοδομήσει το ΠΑΣΟΚ απέναντι σε αυτήν την προβλέψιμη πίεση;

 Θα κουβαλάει υπερηφάνως την κιβωτό με το βαλσαμωμένο «όχι» του, ενώ θα συντελείται η καταναγκαστική αφομοίωσή του;

Από την πλευρά του δημάρχου Αθηναίων, η επίμονη ανακύκλωση του «όχι» δεν είναι τίποτε λιγότερο από…

 

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ανδρουλάκης πρώτος στο χωριό παρά δεύτερος στην πόλη

Ισχυρή απάντηση Ανδρουλάκη σε όσους λένε ότι κοιμάται όρθιος... pic.twitter.com/n6OcSMidvs

— oldschoolfileles (@oldfileles) August 28, 2023

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

 λίγος (ο) 1. αυτός που αντιστοιχεί σε μικρή ποσότητα «σύντροφοι, ο λίγος καφές δεν φτάνει για να κρατηθούμε ξύπνιοι στις ομιλίες του προέδρου» 2. Αυτός που δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στα καθήκοντά του «ο σύντροφος πρόεδρος αντιλαμβάνεται πόσο λίγος είναι και προκειμένου να μην απειλείται έχει φροντίσει η ομάδα του να αποτελείται μόνο από μετριότητες»

Αν κάποιος περίμενε ή περιμένει πιο έντονη αντίδραση από το ΠΑΣΟΚ (δηλαδή από την ηγεσία του, δηλαδή από τον πρόεδρο Νίκο) για τις επιθέσεις εναντίον της συντρόφισσας Διαμαντοπούλου και του συντρόφου Χριστοδουλάκη τότε αυτός ο κάποιος δεν έχει καταλάβει κάτι πολύ βασικό: ο πρόεδρος Ανδρουλάκης, έχοντας αποτύχει παταγωδώς να αντεπεξέλθει στον ρόλο του ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έχει πλέον μοναδικό στόχο την παραμονή του στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

Οι αντίπαλοί του πια δεν είναι ο Μητσοτάκης ή ο Τσίπρας, αλλά τα υπόλοιπα μεγαλοστελέχη του κόμματος.

Δεν έχει λοιπόν κανέναν λόγο να κάνει τίποτα πέρα από τα τυπικά για τα δημοσιεύματα που μπορεί μεν να βλάπτουν το ΠΑΣΟΚ, αλλά περισσότερο βλάπτουν τους ανταγωνιστές του για την ηγεσία.

Ο σύντροφος Νίκος προτιμά να είναι πρώτος στο χωριό παρά δεύτερος στην πόλη.

Προτιμά να ηγείται ενός μικρού ΠΑΣΟΚ παρά...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

 

 

 

Ποιοι ΗΛΙΘΙΟΙ ξοδεύουν τα εκατομμύρια τους
για να κάνουν έναν από αυτούς τους 2 μυρωδιές Πρωθυπουργό? #ΠεταμεναΛεφτα pic.twitter.com/fRZCQ30UcE

— P💙tty m⭕️uth 🆒 (@John_Fletcher70) August 27, 2026

•Κλείσιμο τραπεζών 2015.
•Δημοψήφισμα.
•Υπερφορολόγηση μεσαίας τάξης και ελεύθερων επαγγελματιών.
•Υπερταμείο για 99 χρόνια.
•Νόμος Κατρούγκαλου.
•Τραγωδία στο Μάτι.
•Συμφωνία των Πρεσπών.
•Διαγωνισμός τηλεοπτικών αδειών.

Αυτος είναι ο #Τσίπρας pic.twitter.com/Uiztkn1Van

— Σαπιλας (@bigboss37890) August 28, 2026

 

 

 

Σαν σήμερα (31/8/ΧΧΧΧ)

 

1923: Οι Ιταλοί βομβαρδίζουν και καταλαμβάνουν την Κέρκυρα.

1932: Με υπουργική απόφαση, εγκαταλείπεται στην Ελλάδα η θερινή ώρα.

1976: Ο Τζορτζ Χάρισον καταδικάζεται για λογοκλοπή. Δικαστήριο αποφαίνεται ότι τμήμα της μεγάλης του επιτυχίας «My Sweet Lord» είναι αντιγραφή του τραγουδιού των Chiffon, «He's so fine». Η υπόθεση κοστίζει στο πρώην «σκαθάρι» πάνω από 500.000 δολάρια.

1980: Ιδρύεται το πολωνικό συνδικάτο «Αλληλεγγύη», το οποίο υπό την ηγεσία του ηλεκτρολόγου Λεχ Βαλέσα συνέβαλε καθοριστικά στην πτώση του κομμουνισμού στη χώρα.

1984: Αποχαιρετιστήριο παιχνίδι του Μίμη Δομάζου με τον Παναθηναϊκό, εναντίον της Μπόκα Τζούνιορς. Ο αγώνας διεξάγεται στο Ολυμπιακό Στάδιο, παρουσία 50.000 θεατών και η ομάδα της Αργεντινής νικά με 3-2.

12: Γεννιέται ο Γάιος Καίσαρ, ρωμαίος αυτοκράτορας. Έμεινε στην ιστορία με το παιδικό του προσωνύμιο Καλιγούλας (Μποτούλες στα λατινικά) και για την εξαιρετική αγριότητα και φαυλότητά του.

1949: Γεννιέται ο Ρίτσαρντ Γκιρ

1997: Χάνει τη ζωή της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο Παρίσι, με τον φίλο της Ντόντι Αλ Φαγιεντ η Λαίδη Ναϊάνα Σπένσερ, πρώην σύζυγος του πρίγκιπα Καρόλου

 

2016: Πεθαίνει σε ηλικία 93 ετών  ο μεγάλος Γάλλος φωτορεπόρτερ Μαρκ Ριμπού, δημιουργός φωτογραφιών που έμειναν στην Ιστορία όπως «το κορίτσι με το λουλούδι» μπροστά σε Αμερικανικούς στρατιώτες στη διάρκεια πορείας εναντίον το πολέμου στο Βιετνάμ. Όπως ανακοίνωσε η οικογένειά του ο Ριμπού απεβίωσε έπειτα από μακρά ασθένεια. 

 

 

 

 

 

 

 

 

2021 Εφυγε από τη ζωή ο πολυαγαπημένος ηθοποιός Μάικλ Κόνσταντιν, ο οποίος είχε υποδυθεί τον «Γκας Πορτοκάλος», τον κινηματογραφικό πατέρα της «Τούλας» (Νία Βαρντάλος) στην πετυχημένη ταινία My Big Fat Greek Wedding του 2002.

 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Θεσσαλονίκη

15 Υπουργεία
6 Περιφέρειες
48 Επιμελητήρια
9 δημόσια Πανεπιστήμια
2 δημόσιοι ερευνητικοί φορείς
69 λοιποί δημόσιοι οργανισμοί

149 φορείς του δημοσίου μετέχουν στην ΔΕΘ, μία κατά τ' άλλα ...διεθνή εμπορική έκθεση.🤣🤡🤡

— Thanos Dimou (@AthanDim) August 24, 2026

Η συζήτηση συνεχίζεται για το τι θα πουν στην ΔΕΘ ο πρωθυπουργός και οι λοιποί πολιτικοί αρχηγοί.
Ειλικρινά τώρα, δεν βαρεθήκατε 50 χρόνια να σας αντιμετωπίζει ο κάθε πολιτικάντης ως αφελή και διαχρονικώς ζητιανεύουσα πλέμπα;

— Thanos Dimou (@AthanDim) August 24, 2026

  

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ 

(...) Ας πούμε και λίγα πράγματα για την ουσία της υπόθεσης "Διεθνής" Έκθεση Θεσσαλονίκης

Η ομιλία του εκάστοτε Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη αποτελεί το μοναδικό βαρυσήμαντο πολιτικό γεγονός. Τα λοιπά πολιτικά ανήκουν στην καθιερωμένη πολιτική φιέστα, η οποία διοργανώνεται κάθε χρόνο με πρόσχημα την Εκθεση Θεσσαλονίκης.

Αυτά τα δύο πρέπει να τα ξεχωρίσουμε: ένα πράγμα είναι η καθιερωμένη πολιτική φιέστα, άλλο η τοπική Εκθεση, την οποία καταχρηστικά αποκαλούμε «διεθνή», ενώ στην πραγματικότητα αφορά τον δημόσιο τομέα στις ποικίλες εκφάνσεις του.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πολιτική φιέστα έχει γίνει πλέον θεσμός. Κάθε χρόνο, σημαίνει την επίσημη έναρξη της πολιτικής σεζόν. Είναι χρήσιμο ότι γίνεται – υπό την απαραίτητη προϋπόθεση πως υπάρχουν σοβαροί πολιτικοί ηγέτες, για να εκθέσουν τις σκέψεις τους για την πορεία της χώρας.

Τουλάχιστον όμως, ας εκσυγχρονιστεί το πρόσχημα, χάρη στο οποίο υφίσταται ο πολιτικός θεσμός της ανόδου των αρχηγών στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχουν τρόποι να επαναπροσδιοριστούν και η ονομασία και ο σκοπός της Εκθεσης, ώστε και την αίγλη του θεσμού να μη στερηθεί η Θεσσαλονίκη, αλλά κυρίως να εξασφαλιστεί έτσι το μέλλον του εκθεσιακού θεσμού. Είναι μειωτικό για τη Θεσσαλονίκη να ονομάζεται «διεθνής» η Εκθεση, όπως έχει καταντήσει πια, και απορώ...

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Τέσσερις ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές! (Η πολυκατοικία της ελληνικής κεντροαριστεράς)

Αν είσαι αριστερός, διαλέγεις ηλίθιο και ψηφίζεις. pic.twitter.com/B7gTEBqHOg

— Αντιαριστερός (@antileftis91560) June 27, 2026

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στην Ελλάδα και πιθανότατα δεν έχει γίνει και πουθενά στον κόσμο: στις επόμενες εκλογές θα συμμετάσχουν τέσσερις εκδοχές του ίδιου κόμματος.

Τέσσερις εκδοχές του κόμματος που το 2015 μαζί με τους Καμμένους Έλληνες είδαν την Ελλάδα να είναι ετοιμοθάνατη και προσπάθησαν να της δώσουν τη χαριστική βολή.

Τέσσερις ΣΥΡΙΖΑ τόσο όμοιοι που μπορεί να αναγκάσουν τους «προοδευτικούς» ψηφοφόρους να κάνουν κλήρωση για να αποφασίσουν ποιο να ψηφίσουν.

Πρώτα απ’ όλα είναι το κόμμα που έχει ακόμα το όνομα ΣΥΡΙΖΑ και αποτελείται από τα αζήτητα του. Είναι τα πρωτοπαλίκαρα του Αλέκση που πια έγιναν βαρίδια και κανείς δεν θέλει πάρε δώσε μαζί τους. Ούτε καν οι ψηφοφόροι, που μάλλον θα το αφήσουν εκτός βουλής επειδή δεν μπορούν να εκτιμήσουν την αξία ενός κόμματος που όσο μικραίνει τόσο αυξάνεται ο αριθμός των αρχηγών του οι οποίοι, μέσα ή έξω από τη Βουλή, θα έχουν στη διάθεσή τους μια ωραιότατη επιχορήγηση.

Μετά είναι η Νέα Αριστερά. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ για να φτιάξουν ένα ακόμα μικρότερο κόμμα ακολουθώντας την παλιά αριστερή παράδοση της αναζήτησης της αυθεντικής πίστης. Κανείς δεν ξέρει ποιες είναι οι ουσιαστικές διαφορές τους με τους υπόλοιπους συριζαίους πέρα από τα προσωπικά τους και την αγάπη για καρέκλες. Πρόκειται για ένα κόμμα με το οποίο δεν ασχολείται κανείς εκτός από τους δημοσιογράφους που διαχρονικά έλκονται από το ασήμαντο και ανάξιο λόγου.

Ο μεγαλύτερος ΣΥΡΙΖΑ είναι η ΕΛΑΣ του Αλέκση (και όχι του κυρίου Μιχάλη). Πρόκειται για το σόλο πρότζεκτ του πρώην πρωθυπουργού ο οποίος, πλαισιωμένος από πολλούς παρατρεχάμενους και μερικούς γυρολόγους, προσπαθεί να υπνωτίσει τους ψηφοφόρους και να τους κάνει να ξεχάσουν την καταστροφή του 2015-19.

Προς το παρόν, αυτό που έχει καταφέρει είναι να κάνει τους πάντες να αναρωτιούνται πού βρίσκει τα λεφτά και να ρίξει στην τρίτη θέση τον τέταρτο ΣΥΡΙΖΑ που δεν είναι άλλος από το ΠΑΣΟΚ. Ο Ανδρουλάκης και τα πρωτοπαλίκαρά του έχουν μετατρέψει το μοναδικό κόμμα που θα μπορούσε να συγκινήσει τους κεντρώους ψηφοφόρους σε έναν ακόμα ΣΥΡΙΖΑ, ένα κέντρο υποδοχής άστεγων συριζαίων, που επενδύει στη γκρίνια και τον λαϊκισμό. Προφανώς η επένδυση δεν αποδίδει κι έτσι ο πράσινος ΣΥΡΙΖΑ βλέπει την πλάτη της ΕΛΑΣ με την οποία πολλά μεγαλοστελέχη του κόμματος θα ήθελαν να ενώσουν τις τύχες τους.

Προσωπικά θα ήθελα επιτέλους να δω τον Αλέκση να εκπληρώνει το παιδικό του όνειρο, να γίνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και…

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Μαγκιές

Τούτο εδώ το υποκείμενο συνεχιζει να παραμυθιάζει τον κόσμο, αποσιωπώντας τους ολιγάρχες που τον προωθούν, τα συμφέροντα που αντιπροσωπεύει, το παρελθόν που κάποιοι θέλουν να ξεχαστεί.
Τώρα αποφάσισε αποδείξει την αντιθεσμικότητά του με την παρουσία στη ΔΕΘ.
Τόσο πολύ ρομαντικός… pic.twitter.com/gYJCqY3gYJ

— Nicos🇬🇷 (@Nicos1270647) August 24, 2026

Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ 

Υπάρχει μια παλιά ελληνική ταινία της οποίας τον τίτλο δεν θυμάμαι, όπου τέσσερις άνθρωποι στέκονται στην ουρά ενός περιπτέρου του ’80 για να πάρουν τηλέφωνο. Ο πρώτος καθυστερεί πολύ μιλώντας ακατάπαυστα, ο δεύτερος του ζητά τον λόγο, πιάνονται στα χέρια, ο τρίτος (που είναι ο πρωταγωνιστής) προσπαθεί να τους χωρίσει, οπότε ο τέταρτος τρέχει, αρπάζει το τηλέφωνο και μέσα στην αναμπουμπούλα κάνει το τηλεφώνημα του. 

Ε λοιπόν, αυτός ο τέταρτος είναι τάλε κουάλε ο Αλέξης.

Θα πάει λέει πρώτος στη ΔΕΘ και θα μιλήσει πριν τον πρωθυπουργό. 

Και πολύ καλά θα κάνει, τώρα που το ξανασκέφτομαι. Έτσι κάνουν οι επαναστάτες. Διαλύουν τα πρωτόκολλα, σπάνε τα αρτηριοσκληρωτικά θέσμια, γκρεμίζουν τα τείχη που κανένας δεν θυμάται πότε χτίστηκαν, για ποιον και γιατί. Έτσι κάνουν οι αναμορφωτές της κοινωνίας. Αρνούνται να περιοριστούν, να υποταχτούν, να υπακούσουν. Δίνουν μια και η νεωτερική τους ορμή κάνει σκόνη όλα τα παλιά, τα σάπια, τα παρωχημένα.

Υπάρχει βέβαια και η ανάγνωση της ταινίας του προλόγου, αλλά αρνούμαι να την πιστέψω ειδικά για τον Αλέξη μας. Ότι ως κωλοπετσωμένο και καταφερτζίδικο λαϊκό παιδί, απλώς κάνει ό,τι και κάθε κουτοπόνηρος νεοέλληνας τον οποίον φιλοδοξεί να εκπροσωπήσει και να κυβερνήσει. Μόλις δει ουρά (στην στάση του τρόλεϊ, στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, στην είσοδο του γηπέδου), κάνει ένα αριστοτεχνικό τσαλίμι και σαν χέλι που γλιστρά, περνά μπροστά απ’ τους άλλους. Πότε παριστάνοντας τον βιαστικό, πότε τον άρρωστο, πότε τον αφηρημένο, πότε τον χαζό, πότε τον τσαμπουκαλεμένο. Μια χαρά.

Κανένα πρόβλημα. Είτε ως σαρωτικός επαναστάτης που γκρεμίζει σάπιους θεσμούς (άκου να πηγαίνει πάντα πρώτος ο εκλεγμένος πρωθυπουργός… από πού κι ως που;) είτε ως μαγκάκι της ρούγας που δεν υπολογίζει καθωσπρεπισμούς της πολιτικής αριστοκρατίας, τα τάραξε πάλι τα λιμνάζοντα νερά μας ο Αλέξης.  

Δημιουργεί de facto νέα θέσμια στην ΔΕΘ. Ο κάθε πολιτικός αρχηγός θα ανεβαίνει όποτε του καπνίσει και λογαριασμό δεν θα γίνει σε κανέναν.

Κι αν το κάνει ο διάολος και αποφασίσουν να πάνε όλοι μαζί την ίδια μέρα και φρακάρουν στην πόρτα, ας νικήσει ο πιο δυνατός και ο πιο μάγκας. 

Ας περάσει να μιλήσει πρώτος στο κοινό, όποιος...

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Μήπως δεν μπορεί ο Τζοκόντος?

Κακογερνάνε οι ψεύτες... pic.twitter.com/UvJLddrJhe

— oldschoolfileles (@oldfileles) August 24, 2026

-Με κατηγορούν ότι είμαι αμετανόητος. Ομολογώ την ενοχή μου, είμαι αμετανόητος.

Ούτε που κατάλαβε τι είπε, ο ανόητος 🤷🏻‍♂️ https://t.co/L3hkgwnfYO pic.twitter.com/SgeOEM37fd

— Johnny Hoston (@Johnnyhoston_2) August 28, 2026

 

 

Του ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΓΑΤΟΥ

Οι άνθρωποι που πόνταραν στην επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα έχουν αντιληφθεί ότι ο πρωταγωνιστής δεν έχει αλλάξει και το rebranding δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ξαναζεσταμένο φαγητό.

Έχουμε μιλήσει για τις μέτριες επιδόσεις της ομάδας Τσίπρα. Ομως, το θέμα έχει και άλλες διαστάσεις. Φτάνει και πιο ψηλά. Το ερώτημα «μπορεί;» αρχίζει να μπαίνει δίπλα στο όνομα του ίδιου του προέδρου της ΕΛΑΣ.

Και δεν αναφερόμαστε στις δημοσκοπήσεις, στους πολίτες, στους δημοσιογράφους, στα στελέχη (γενικά), αλλά στους κύκλους των ανθρώπων που πόνταραν σε αυτόν (ειδικά): είτε ως εναλλακτική είτε ως διαπραγματευτικό χαρτί (για τους δικούς τους σκοπούς). Στους… εθελοντές, δηλαδή, που βάζουν από το «υστέρημά» τους για να κάνει πολιτική καμπάνια ο πρώην πρωθυπουργός.

Μέρα με την ημέρα αντιλαμβάνονται αυτό που ο «Κόκκινος Γάτος» έγραψε από την αρχή: όπως και να το πει κανείς –rebranding, αλλαγή, ΕΛΑΣ– το ξαναζεσταμένο φαγητό θα είναι πάντα ξαναζεσταμένο φαγητό.

Πρώτα και κύρια γιατί ο ίδιος ο πρωταγωνιστής δεν έχει αλλάξει. Δεν έχει διαβάσει, δεν έχει ρίξει δουλειά για να γίνει καλύτερος, δεν προσπαθεί περισσότερο. Λέει τα ίδια και τα ίδια, ψαρεύει σε θολά νερά και ακολουθεί τις τακτικές της αξέχαστης (δυστυχώς για τον ίδιο)… πρώτης φοράς. Με ευλάβεια θα μπορούσε να πει κανείς. Είτε γιατί αυτό ξέρει, αυτό κάνει, είτε γιατί δεν θέλει να αλλάξει ή απλώς δεν μπορεί!

Η απουσία, κατ’ αρχάς, μιας ειλικρινούς και γενναίας αυτοκριτικής παραμένει εκκωφαντική. Ακόμα και τώρα, αρνείται πεισματικά να κοιταχτεί στον καθρέφτη.

Για τον Αλέξη Τσίπρα φταίνε πάντα οι άλλοι: τα στελέχη, οι κακές συγκυρίες, τα «συμφέροντα», η κακή επικοινωνία ή η ίδια η κοινωνία που «δεν τον κατάλαβε».

Καμία ανάληψη πραγματικής ευθύνης για τα στρατηγικά του λάθη, καμία παραδοχή του δικού του πολιτικού ελλείμματος που οδήγησε τη χώρα στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Επειτα, υπάρχει το αμείλικτο πρόβλημα του κενού στον προγραμματικό του λόγο. Πού είναι το νέο, σύγχρονο αφήγημα;

 

Την ώρα που ο κόσμος τρέχει με τις ταχύτητες των νέων οικονομικών και γεωπολιτικών δεδομένων, το δικό του πολιτικό λογισμικό (για να μην ξεχάσουμε και όσα γράφαμε χθες) έχει ξεμείνει στην «αναλογική» εποχή του 2015. Δεν καταθέτει καμία επεξεργασμένη, ρεαλιστική αντιπρόταση για το αύριο της χώρας. Αντίθετα, απλώς αναμασά σκόρπια τσιτάτα μιας περασμένης δεκαετίας, ελπίζοντας μάταια ότι η παλιά συνταγή θα λειτουργήσει ξανά.

Και φυσικά, η ηχηρή απουσία ανθρώπων με γνώση και εκτόπισμα. Μια «ολική επαναφορά» απαιτεί μια καινούργια, δυναμική ομάδα που να εκπέμπει σοβαρότητα. Αντί να πλαισιωθεί από τεχνοκράτες, ειδικούς και νέα, άφθαρτα πρόσωπα που θα έδιναν άλλον αέρα και αξιοπιστία στο εγχείρημα, πορεύεται πρακτικά μόνος του. Ο Τσίπρας και μόνο όσοι ο ίδιος εγκρίνει!

Ομως, χωρίς στελεχιακό δυναμικό να στηρίξει τη «μετάβαση», η εικόνα του περιβόητου rebranding καταρρέει πριν καν στηθεί.

Γι’ αυτό και σκέφτεται, να κατεβάσει στελέχη από τον εξώστη και να τα ανεβάσει στη σκηνή. Ποιους;

Μα εκείνους που… του έφταιγαν!

Το κερασάκι στην τούρτα είναι αυτή η αγωνιώδης προσπάθεια να πατάει ταυτόχρονα σε δύο βάρκες. Από τη μία, πασχίζει να φορέσει το κοστούμι του θεσμικού, μετριοπαθούς Ευρωπαίου συνομιλητή μέσω του ινστιτούτου του, και από την άλλη, συνεχίζει να κλείνει το μάτι σε έναν ρηχό λαϊκισμό, προσαρμόζοντας τα λόγια του ανάλογα με το ποιο ακροατήριο νομίζει ότι τον ακούει.

Σε κάθε περίπτωση, τα… κρεμμύδια έχουν αρχίσει να καίνε όσους επένδυσαν στη μεγάλη επιστροφή. Δεν έχει πει πόσα έχουν δώσει οι εθελοντές, αλλά αν συνεχίσει έτσι…

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ο μεγάλος αντίπαλος του Τσίπρα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ

 

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

«Βρε πώς αλλάζουν οι καιροί», τραγουδά η Δήμητρα Γαλάνη. Ποιος θα φανταζόταν πως ο βασικός αντίπαλος της ΕΛΑΣ του Α. Τσίπρα θα αναδεικνυόταν ο…ΣΥΡΙΖΑ.

Να το ξεκαθαρίσω ευθύς εξ αρχής ότι δε γνωρίζω πόσο αξιόπιστες είναι οι δημοσκοπήσεις που γίνονται στο τέλος Αυγούστου. Πάντως η Interview είναι μια αξιόπιστη εταιρεία. Η προχθεσινή δημοσκόπησή της έδειξε πως ο ΣΥΡΙΖΑ τσιμπά μια μονάδα την οποία χάνει η ΕΛΑΣ. Αν αυτή η τάση επιβεβαιωθεί και από τις δημοσκοπήσεις που έρχονται, τότε βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα.

Ίσως η εμφάνιση του Α. Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, στις 2 Σεπτεμβρίου, να οφείλεται και σε δημοσκοπικούς λόγους. Να θέλει να καταγραφεί θετικά η παρουσία του κόμματός του στις μετρήσεις που προηγούνται της εμφάνισης του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Αν φανεί με το «καλημέρα» της νέας σεζόν ότι η ΕΛΑΣ καρκινοβατεί, τότε τα πράγματα θα αρχίζουν να ζορίζουν.

Μέχρι σήμερα ο Α. Τσίπρας κινείται πολιτικά μέσα σε μια ηθελημένη ασάφεια. Δεν παίρνει θέσεις σε συγκεκριμένα θέματα, αφήνοντας το κοινό του —το εν δυνάμει και το σταθερό— να πιστεύει ό,τι θέλει. Προφανώς αυτή η κατάσταση έχει ημερομηνία λήξεως. Εκ των πραγμάτων θα πιεστεί η ΕΛΑΣ να συγκεκριμενοποιεί τις θέσεις της σε μια σειρά κρίσιμα ζητήματα.

Αν όντως το rebranding, πέραν όλων των άλλων, σημαίνει και στροφή σε πιο μετριοπαθείς θέσεις, τότε περιμένουν στη γωνία τον Α. Τσίπρα οι παλιοί σύντροφοί του, οι οποίοι δεν έχουν κανένα πρόβλημα ιδεολογικής ταυτότητας. Παραμένουν πιστοί φρουροί της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Σε κάθε ιδεολογικό και πολιτικό «παραστράτημα» του, αυτοί είναι έτοιμοι να το καταγγείλουν σε ένα κρίσιμο κοινό το οποίο θα κρίνει ποιος θα καταστραφεί και ποιος θα επιβιώσει. Ποιος θα πετύχει τον στόχο του και ποιος όχι.

Αν και στις επόμενες δημοσκοπήσεις επαληθευθεί η επιβίωση του ΣΥΡΙΖΑ, τότε είναι πολύ πιθανό να ξετυλιχτεί ένα ακόμη πιο δυσμενές σενάριο για τον Α. Τσίπρα. Να προκύψουν συνεργασίες προσώπων και συλλογικοτήτων του χώρου της ριζοσπαστικής Αριστεράς οι οποίες θα αφαιρέσουν λίγες, αλλά κρίσιμες μονάδες από την ΕΛΑΣ.

Δε θα πρέπει να διαφεύγει από τις αναλύσεις μας το γεγονός πως ο ελάχιστος στόχος του Α. Τσίπρα είναι το 18% του 2023.

Οτιδήποτε κάτω από αυτό…

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ο Τζοκόντος στη Θεσσαλονίκη!

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Τελικά, ήταν όλο μια παρεξήγηση!

Δεν υπήρχε κανένας λόγος για να θυμώσουν οι κυβερνητικοί και να τα βάλουν με τον Αλέξη Καραμήτρο.

Αποκαλύφθηκε ότι ο στόχος του προέδρου της ΕΛΑΣ δεν ήταν να θίξει την κυβέρνηση, με την πρωτοβουλία του να εγκαινιάσει εκείνος την πολιτική φιέστα της Θεσσαλονίκης· ο πραγματικός στόχος του Αλέξη ήταν το ΠΑΣΟΚ!

Τυχαία νομίζετε ότι διάλεξε την ημερομηνία της 2ας Σεπτεμβρίου;

Κάθε άλλο.

Το έκανε σκοπίμως, σας πληροφορώ, επειδή είναι η παραμονή της «3ης Σεπτέμβρη», η οποία, ως γνωστόν, ανήκει δικαιωματικά στο ΠΑΣΟΚ, όπως και η προηγουμένη, αλλά και η επομένη της 3ης Σεπτεμβρίου, ώστε να προστατεύεται η ιστορικότητα της ημερομηνίας.

Και δεν είναι μόνο αυτό, διότι και η δεύτερη εμφάνιση του Καπετάν Αλέξη στη Θεσσαλονίκη έχει προγραμματιστεί να γίνει την προηγουμένη της επίσημης ανόδου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στη Θεσσαλονίκη, αν κατάλαβα καλά. Αυτά άκουσα να καταγγέλλει ο Δημήτρης Μάντζος και, προσωπικά, τον πιστεύω, αφού είναι ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ.

Λογικά, ο Καπετάν Αλέξης πρέπει να είναι ικανοποιημένος με τον εαυτό του, αφού ως αντίπαλος έχει τόσο μεγάλη ζήτηση στην αγορά.

Η λογική, όμως, ποτέ δεν αρκεί, για να εξηγήσει τα πράγματα στην πολιτική. Η ζήτηση, για την περίπτωση του καπετάνιου, δεν σημαίνει τίποτα το θετικό.

Πράγματι, τόσο η κυβέρνηση όσο και το ΠΑΣΟΚ τον διεκδικούν ως αντίπαλο, προτού ακόμη παρουσιάσει κόμμα και θέσεις.

Ο λόγος, όμως, είναι επειδή αποτελεί εύκολο αντίπαλο! Γι’ αυτό και τέτοια ζήτηση.

Είναι δοκιμασμένος και πολλαπλώς αποτυχημένος.

Πήγε για την Κούβα της Μεσογείου και, όταν κατάλαβε τι σήμαινε αυτό, έκανε κωλοτούμπα.

Επειτα, επιχείρησε να στρέψει το κόμμα του προς σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση, ανάλογη της πολιτικής που επέβαλλαν οι Βρυξέλλες, κατέληξε να ανοίξει τον δρόμο για τον Στέφανο Κασσελάκη.

Τέλος, προσπαθεί να επανέλθει στη σκηνή, πρώτα με ένα βιβλίο, που θυμίζει πόσο άμυαλος και επικίνδυνος ήταν, ενώ συγχρόνως ανοίγει νέους καβγάδες με παλιούς συνεργάτες, και έπειτα με ένα κόμμα, το οποίο όμως δεν έχει στελέχη και διώχνει (προσβλητικά μάλιστα) όσους παλιούς εκδηλώνουν την επιθυμία να ενταχθούν.

Ποιος δεν θέλει έναν τέτοιο αντίπαλο;

Το άλλο διασκεδαστικό ήταν αυτό που άκουσα από δημοσιογράφο, η οποία διακρίνεται για τη γλαφυρότητα του λόγου της, ότι ...