ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΙΟ: Έτσι (όπως θα αφανιστούμε κι εμείς!) αφανίστηκαν από την ιστορία και οι ιθαγενείς της Αμερικής

Γράφει ο Ηλίας Σταμπολιαδης

Δρ.Μεταλλειολόγος  Μεταλλουργός

Καθηγητής – Μέλος του ΙΗΑ (HELLENIC INTERNATIONAL ASSOCIATION)

Άναυδος ο ελληνικός λαός παρακολουθεί τα στίφη  χιλιάδων αλλόθρησκων εισβολέων που με το έτσι θέλω καταπατούν την χώρα ενώ η πολιτική ηγεσία αντί να φροντίζει την διαφύλαξη των συνόρων ασχολείται με το να βρει χώρους και σπίτια να τους τακτοποιήσει και να τους εκθρέψει την  στιγμή που κατάσχει τα σπίτια των Ελλήνων και τους αναγκάζει να πληρώνουν τα χαράτσια που μας έχουν επιβάλει οι συμμαχικοί μας θεσμοί.

Είναι απαράδεκτο να βλέπει κανείς τον πρωθυπουργό της χώρας, σαν άλλο Γιωργάκη, να καυχάται στις  Βρυξέλες για την μετατροπή της Ελλάδος σε πολυπολιτισμικό προτεκτοράτο χωρίς ταυτότητα και ήθος, τους υπουργούς του να τρέχουν να φροντίσουν όσους επέλεξαν την Ελλάδα για να βρουν γη και ύδωρ, τους εμπόρους των εθνών να πλουτίζουν, τους λαϊκιστές αρχηγούς των τάχα αριστερών κομμάτων και τα τσιράκια τους να υποδέχονται τους μέλλοντες ψηφοφόρους τους, την ηγεσία της Εκκλησίας να αναγκάζει σε παραίτηση τους Επισκόπους που τολμούν να διαμαρτυρηθούν και τους Στρατηγούς, τους Ναυάρχους και τους Πτεράρχους να καθεύδουν μην τύχει και τους πουν χουντικούς την στιγμή που η χώρα υφίσταται εχθρική εισβολή. 

Όσο για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας θλίβεται κανείς να τον ακούει και να τον βλέπει να καταδικάζει σαν φασιστική κάθε πατριωτική και εθνική έκφραση στο όνομα ενός  Ευρωπαϊκού τάχα οικοδομήματος  το οποίο η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να υπηρετεί δουλικά.

Είναι να απορεί κανείς πως ένα θέμα αμυντικής ασφάλειας της χώρας έχει μετατραπεί σε πρόβλημα υποδοχής και κατανομής των εισβολέων. Αντί οι Δήμαρχοι  και οι Περιφερειάρχες να διαμαρτύρονται για την εισβολή, διαμαρτύρονται για την ανισοκατανομή τάχα των βαρών, ως εάν είναι υποχρεωμένοι να δεχθούν τους εισβολείς. Απαιτούν μάλιστα να καταλάβουν τα νοσοκομεία και το σύστημα υγείας που αν και ακριβοπληρωμένο με νόμισμα NOVARTIS δεν επαρκεί για τις δικές μας ανάγκες.
 
Δεν ευθύνεται η Ελλάδα και οι Έλληνες που ο περισσότερος πληθυσμός του πλανήτη βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας ώστε να έχουν την απαίτηση να τους υποδεχθούμε είτε σαν πρόσφυγες ή μετανάστες και να τους προσφέρουμε μία καλύτερη ζωή όταν τα δικά μας παιδιά αναγκάζονται να ξενιτευτούν. 

Η Ελλάδα και η Ευρώπη έχουν προξενεία σε όλον τον κόσμο και ας πάνε εκεί οι πρόσφυγες , όχι οι μετανάστες, που ζητούν άσυλο μέχρι να σταματήσει ο πόλεμος στην χώρα τους και να μπουν κατευθείαν σε όλη την Ευρώπη όχι μόνο μέσω Ελλάδος με νόμιμα και ασφαλή μέσα μεταφοράς, αν και υπεύθυνοι είναι οι δημιουργούντες τον πόλεμο.

Το πραγματικό πρόβλημα ξεπερνά τα όρια της φιλανθρωπίας και είναι προφανές ότι πρόκειται για πρόβλημα ασφάλειας και κατάληψης της χώρας από ξένους εισβολείς που αντί για όπλα έχουν ακριβά κινητά, την στιγμήν μάλιστα που οι δικοί μας προδότες έχουν υπογράψει συνθήκη με την ΕΕ ότι όσοι μετανάστες δεν είναι αποδεκτοί από τις άλλες χώρες να επιστρέφουν στις χώρες εισόδου.

Η χώρα  σε συνδυασμό με την υπογεννητικότητα υφίσταται τον κίνδυνο αλλοίωσης και αντικατάστασης του πληθυσμού με αλλόθρησκους εισβολείς που στο μέλλον θα συνταχθούν με τον εποφθαλμιούντα τις θάλασσες  και τα εδάφη μας ερυθρό λύκο. 

Αυτά...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η φόνισσα

Γράφει ο Ηλίας Σταμπολιάδης
Δρ. Μηχανικός Μεταλλείων Μεταλλουργός
τ. Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης
Μέλος του ΙΗΑ


Επί τροχάδην θα αναφέρω τα βασικά χάριν της συνοχής του κειμένου. Όταν οι γεννήσεις  γίνονται μικρότερες των θανάτων ο πληθυσμός γηράσκει και βαθμιαίως οι εισφορές των εργαζομένων δεν επαρκούν για την πληρωμή των συντάξεων πράγμα που συμβαίνει από καιρό στην Ελλάδα.  


Εκτός αυτού οι νέοι που μεταναστεύουν εκτός από τον εαυτόν τους αφαιρούν από τον μελλοντικό πληθυσμό και τους απογόνους τους. 


Το σύστημα για να τους αντικαταστήσει εισάγει εκτός των προσφύγων, που τους χρησιμοποιεί σαν δικαιολογία και πολλαπλάσιους  μετανάστες. Αυτοί δεν τυγχάνουν μόνο καλύτερης κοινωνικής μεταχείρισης από τους ντόπιους αλλά και με ρυθμούς fast track τους δίδεται και ελληνική ιθαγένεια για να επιρρεάζουν και την πολιτική ζωή της Ελλάδος πριν καν μάθουν να μιλάνε ελληνικά αντικαθιστώντας στην ουσία τον ελληνικό πληθυσμό.

Δυστυχώς οι δικοί μας νέοι αν και έχουν έντονη σεξουαλική δραστηριότητα, αποτέλεσμα  των ελεύθερων σχέσεων που πλέον επικρατούν σαν σημάδι “προόδου”, εντούτοις δεν γεννούν διότι δεν παντρεύονται και όσοι παντρεύονται περιορίζονται στο ένα με δύο παιδιά γεγονός που δεν μπορεί να αναπληρώσει τον πληθυσμό. Οι σύγχρονες ανάγκες διαβίωσης δεν επιτρέπουν στον εργαζόμενο άνδρα να συντηρήσει την οικογένεια πράγμα που αναγκάζει τις γυναίκες να εισέρχονται στην αγορά εργασίας με σοβαρές συνέπειες στο ρόλο των συζύγων, στην ανατροφή των παιδιών και την ικανοποίηση των εκατέρωθεν προσωπικών φιλοδοξιών που πλέον δεν συμπίπτουν.  Η δημιουργία μόνιμης σχέσης είναι ακόμη πιο δύσκολη στα ανύπαντρα ζευγάρια λόγω ανυπαρξίας της συζυγικής δέσμευσης που όπως και να έχει το πράγμα βοηθάει στη συμβίωση. Ο άνδρας δεν είναι πλέον ο στυλοβάτης της οικογένειας, ο ρόλος του έχει αποδυναμωθεί και δεν αναλαμβάνει πλέον αυθόρμητα τις ευθύνες μίας συμβίωσης πράγμα που μέχρι πρότινος θεωρείτο αυτονόητο και οι γυναίκες δεν αφήνουν τους εαυτούς τους να εξαρτηθούν από αυτούς συνεπικουρούντος και του πνεύματος ατομικισμού που διαπνέει το σύγχρονο άνθρωπο.

Βεβαίως η φύση δεν αλλάζει με τις ιδέες των ανθρώπων και η ηδονή που προσφέρει είναι ανταμοιβή των συμβαλλομένων για την αναπαραγωγή, η οποία ανάλογα με το είδος και τις συνθήκες επιβίωσης καθορίζει και τον εκάστοτε ρόλο των δύο φύλων. Σε αντιδιαστολή με τα υπόλοιπα ζώα ο άνθρωπος στην υπεροψία του φαίνεται να αγνοεί τους νόμους της φύσεως και να συμπεριφέρεται αυτοβούλως περιοριζόμενος στο ελάχιστο του ρόλου για τον οποίο  η φύση τον έχει προορίσει.

Από την μία πλευρά οι γυναίκες με το πρόσχημα της αυτοδιαχείρισης του σώματος  τους  απαρνούνται την μητρότητα και καταφεύγουν σε εκτρώσεις και από την άλλη οι άνδρες έντρομοι μπροστά στην ανάληψη των ευθυνών τους αποποιούνται κάθε ευθύνη της συμμετοχής τους σε μία σχέση αποτέλεσμα της οποίας είναι η δημιουργίας μίας νέας  ζωής. Επακόλουθο μίας τέτοιας στάσης είναι το βάρος της δημιουργίας να επιβαρύνει τις γυναίκες που σε πολλές περιπτώσεις εκόντως ακόντως γίνονται δολοφόνοι των εμβρύων. Εάν μεν τα έμβρυα είναι ολίγων ημερών ή μηνών η κοινή γνώμη έχει φθάσει στο σημείο παρακμής να θεωρεί ένα τέτοιο έγκλημα ως δικαίωμα οικογενειακού προγραμματισμού για τα παντρεμένα ζευγάρια ή πράξη ωριμότερης επιλογής μιας σχέσης για τα ανύπαντρα. Στην τελευταία μάλιστα περίπτωση οι άνδρες απαλλάσσονται και της ηθικής αυτουργίας.

Τον τελευταίο καιρό προβάλλονται περιπτώσεις δολοφονίας εμβρύων στο στάδιο της γέννησης τους και τότε, ώ της υποκρισίας, όλη η κοινωνία εξανίσταται και κατακρίνει ένα γεγονός που εάν είχε συμβεί νωρίτερα και σε επίσημα νοσοκομεία από διπλωματούχους ή μη χειρούργους εκτελεστές ίσως και να επιδοτείτο από το κράτος. Το περίεργο είναι ότι σε όλη αυτή την οχλαγωγία  δεν ακούγονται φωνές που να εγκαλούν και τον ηθικό αυτουργό που παραμένει στο απυρόβλητο.  Ας αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας για όλα αυτά και ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω. Ας μαζέψουμε τις πέτρες μας και με αυτές να κτίσουμε ένα σύστημα που να λειτουργεί τουλάχιστον με βάση τους κανόνες της φύσης όπως θέλουν να τους ονομάζουν όσοι δεν θέλουν να τους βλέπουν σαν κανόνες του ίδιου του Δημιουργού.

Από στατιστικές που υπάρχουν φαίνεται ότι τα απορριφθέντα προ της γεννήσεως τους Ελληνόπουλα είναι κατά πολύ περισσότερα από τα γεννηθέντα. Δεν πρόκειται ποτέ να μεγαλώσουν για να υπερασπιστούν την πατρίδα μας, να διατηρήσουν την γλώσσα μας αλλά  ούτε και να δουλέψουν για να πάρει σύνταξη ο παππούς.  


Οι ευθύνες του πολιτικού συστήματος και όχι μόνο των κυβερνήσεων, είναι τεράστιες και τα προβλήματα δεν πρόκειται ποτέ να λυθούν με δάνεια και δεσμεύσεις της εθνικής περιουσίας ούτε και με την εύκολη μείωση των μισθών και συντάξεων που επιτείνουν τον βιολογικό πέραν του οικονομικού μαρασμού της χώρας.  


Φαίνεται ότι...

ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Αριστερά και Κεφάλαιο δύο κόσμοι εχθρικοί προς την αλήθεια

Toυ Ηλία Σταμπολιάδη 

Καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης

Σήμερα υπάρχουν πολλοί που με μεγάλη ευστοχία περιγράφουν τα δεινά που έχει επιφέρει η νεοφιλελεύθερη πολιτική των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης και αυτά πού ακόμη σχεδιάζει η τρικομματική συμμορία των εκμεταλλευτών του λαού. Συνήθως προτείνουν την αριστερά ως λύση ενάντια στην υποβάθμιση της εργασίας που ωφελεί το κεφάλαιο. 

Δυστυχώς είναι λάθος να πιστεύει κανείς  ότι η αριστερά αποτελεί λύση στα οικονομικά και πολιτικά προβλήματα της χώρας και υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό.

Καταρχήν τόσο το κεφάλαιο όσο και η αριστερά δεν ενδιαφέρονται για τον Ελληνικό λαό καθόσον και οι δύο είναι εθνομηδενιστές και οπαδοί της εγκαθίδρυσης μίας παγκόσμιας διακυβέρνησης, ο καθένας για δικούς του λόγους.

Το πρόβλημα της οικονομίας είναι η μικρή παραγωγικότητα σε σχέση με τις ανάγκες διαβίωσης που σε ένα νεοφιλελεύθερο σύστημα επιδεινώνεται από τον χρηματοπιστωτικό μηχανισμό που μεθοδευμένα απομυζά  την οποιαδήποτε δημιουργική ικμάδα και δημιουργικότητα του λαού. Χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, την κομματοκρατία, την γραφειοκρατία και τη φασιστική διαχείριση για να  οδηγήσουν τη χώρα, οικειοθελώς ή και εν αγνοία τους, σε πολιτική και οικονομική υποδούλωση στο παγκόσμιο σύστημα διακυβέρνησης.

Μιλάνε για 900.000 θέσεις εργασίας πουν χάθηκαν αλλά δεν λένε τίποτε για τις θέσεις εργασίας που έχουν καταλάβει ξένοι εργάτες, παρανόμως διαβιούντες στην χώρα. Δημιουργούν συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού με μισθούς τριτοκοσμικούς που δεν μπορεί να αποδεχθεί ένας Έλληνας που θέλει να διατηρήσει την στοιχειώδη αξιοπρέπεια διαβίωσης και μεταναστεύει. Στο όνομα μιας επίπλαστης φιλανθρωπίας η αριστερά συνεργάζεται με το κεφάλαιο στην οικονομική εξαθλίωση των Ελλήνων  χάριν της παγκόσμιας ελευθερίας διακίνησης ανθρώπων, κεφαλαίων και εμπορευμάτων, ενάντια σε κάθε μηχανισμό εθνικής προστασίας.  Έχουν αποστερήσει τη χώρα από τη δυνατότητα επιβολής δασμών, προστασίας των συνόρων της  και άσκησης  νομισματικής πολιτικής, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική της ανάπτυξη.

Η αριστερά, αν και υπόσχεται  δικαιοσύνη στην διανομή του παραγόμενου πλούτου, στη σύντομη ιστορική πορεία εφαρμογής του κομμουνισμού απέδειξε ότι όχι μόνο δεν το κατόρθωσε αλλά αντιθέτως επιδείνωσε το  πρόβλημα λόγω ενδογενούς ανικανότητας δημιουργίας πλούτου. Τελικά άφησε τον καπιταλισμό  ιδεολογικά κυρίαρχο στο να δημιουργεί πλούτο που καπηλεύονται  ολίγοι εις βάρος των πολλών, που πλέον δεν μπορούν να αντιδράσουν.

Το πρόβλημα είναι η απληστία της ανθρώπινης φύσης που εκδηλώνεται σε ατομικό επίπεδο αλλά και σε ομαδικό με τη μορφή επαγγελματικών συνδικάτων, χρηματοπιστωτικών οργανισμών, ληστρικών ομάδων διεκδίκησης της εξουσίας, ακόμη και  συνασπισμών κρατών, τις γνωστές ιερές και ανίερες συμμαχίες.

Κανένας δεν μιλάει για αυτό διότι στο πίσω μέρος του μυαλού του έχει το πώς θα καρπωθεί μεγαλύτερο μερίδιο εναντιωμένος προς τους αντιπάλους του αλλά ποτέ ενάντια στο σύστημα της ζούγκλας. Οι φοιτητές θέλουν να προάγονται χωρίς να μελετούν και διεκδικούν άπειρες εξεταστικές περιόδους, οι αγρότες ζητούν επιδοτήσεις για προϊόντα που δεν παράγουν, οι “φιλάνθρωποι” επιχειρηματίες εκμεταλλεύονται παράνομους και ανασφάλιστους ξένους εργάτες, οι έμποροι δημιουργούν συνθήκες εκμετάλλευσης της αγοράς, οι δημόσιοι υπάλληλοι  σε εφορίες, πολεοδομίες, νοσοκομεία, υπουργία, το “κυνοβούλιο” ή όπου αλλού,  καπηλεύονται τη θέση τους προς ίδιον συμφέρον εις βάρος του κοινού, οι ανεπάγγελτοι απαιτούν θέσεις εργασίας έναντι της ψήφου τους και όλοι επικαλούνται το σλόγκαν της αριστεράς, που στην Ελλάδα ενσάρκωσαν οι “σοσιαληστές”, αποδέχθηκε η δεξιά, και απαιτεί ικανοποίηση των “δικαιωμάτων” τους εδώ και τώρα χωρίς να αναγνωρίζουν ουδεμία υποχρέωση προς το σύνολο.

Μάθε παιδί μου γράμματα...

Του ΗΛΙΑ ΣΤΑΜΠΟΛΙΑΔΗ 

Καθηγητή Πολυτεχνείου Κρήτης  

 

Ο Σουρής έλεγε ότι “οι Έλληνες κάνουν οτιδήποτε ίνα μη σκάπτουσι”.  Για πολλά χρόνια καλλιεργείται η εντύπωση ότι η απασχόληση στη φύση,  η χειρονακτική εργασία, και η ανάληψη επιχειρηματικού κινδύνου, ακόμη και αν αυτά εξασφαλίζουν την οικονομική ανεξαρτησία, συνιστούν καθυστέρηση ενώ, η εργασία σε ένα γραφείο, με δια νόμου εξασφαλισμένη τη μισθοδοσία και την ξενοιασιά από την οικονομική αποτελεσματικότητα της υπηρεσίας η και την εκμετάλλευση της συνιστούν  κοινωνική πρόοδο. 

 

Όμως οι νόμοι της οικονομίας έχουν δικούς τους αυτοτελείς κανόνες που δεν παραβιάζονται από τις τεχνητά συντηρούμενες κοινωνικές εντυπώσεις, που πάντα στηρίζονται στην απόκρυψη της πραγματικότητας. Δυστυχώς όταν οι συνέπειες της παραβίασης των κανόνων αυτών αποκαλύπτονται απαιτούν θυσίες και δημιουργούν απογοητεύσεις δυσανάλογες από τα προσωρινά μικρά ή μεγάλα οφέλη που συντηρούσαν την κοινωνική απάτη. 

 

Το Πολυτεχνείο Κρήτης προκήρυξε θέση εργασίας βιοχημικού με διδακτορικό δίπλωμα, για να δουλέψει σε ερευνητικό πρόγραμμα κάποιου εργαστηρίου, με συνολική αμοιβή 5.000 (πέντε χιλιάδες) €, περιλαμβανομένου του ΦΠΑ, για μία περίοδο 24 μηνών. Εάν αφαιρέσουμε το ΦΠΑ τότε ο μηνιαίος μισθός είναι κάπου 180 € . 

 

Προφανώς, η προκήρυξη αυτή αποτελεί εξευτελισμό κάθε έννοιας φιλοδοξίας για μάθηση, κοινωνική καταξίωση, και απαίτησης  για οικονομική απόδοση της επένδυσης χρημάτων και χρόνου σπουδών και θέτει εν αμφιβόλω ακόμη και τη βιολογική επιβίωση του υποψηφίου.  Από την άλλη μεριά φιλοξενούμε και διδάσκουμε στο Πολυτεχνείο Κρήτης αλλοδαπούς μεταπτυχιακούς φοιτητές, οι οποίοι αμείβονται από την Ε.Ε. με μηνιαίο μισθό περίπου 1.000€ με προφανή την άνιση μεταχείριση και τα κίνητρα για σπουδές.

 

Το πιθανότερο είναι ότι η προκήρυξη στοχεύει σε άτομο που συνεργάζεται ήδη με το πολυτεχνείο και θα μπορεί να αποδεχθεί τη θέση ως συμπληρωματική. Κάτι τέτοιο όμως συνιστά αθέμιτο ανταγωνισμό έναντι των εξωτερικών υποψηφίων, πράξη τόσο προσφιλή στη διατήρηση της φαυλοκρατίας. Το γεγονός είναι ακόμη σοβαρότερο όταν συνειδητοποιήσει κανείς ότι η προκήρυξη για τη θέση αυτή δεν γίνεται από κάποιον αχόρταγο εκμεταλλευτή της εργατικής τάξης αλλά από τον ίδιο το φορέα που συμβολίζει την πρόοδο, την κοινωνική και την οικονομική καταξίωση των αποφοίτων του. Την στιγμή που ο εξευτελισμός της  αξίας του αποφοίτου, ακόμη και του μεταπτυχιακού με διδακτορικό δίπλωμα, έχει γίνει αποδεκτός από το ίδιο το πανεπιστήμιο τότε ο οποιοσδήποτε διάλογος για τα θέματα της παιδείας, που προτείνει το Υπουργείο και συζητούν οι πρυτάνεις, αποτελεί καθαρή υποκρισία και εμπαιγμό της κοινωνίας κυρίως δε της νεολαίας, ενώ δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την τελική εξάρτηση της χώρας από τους δυνατούς του κόσμου με  τη σχεδιαζόμενη  παγκοσμιοποίηση.   

 

Εάν ο λαός και η νεολαία δεν επαναστατήσουν  τώρα δεν θα μπορέσουν να το κάνουν  ποτέ. Δεν χρειάζεται πλέον  νομική κατοχύρωση για τη συνειδητοποίηση της κατάστασης και τον χαρακτηρισμό της σαν προδοσία όταν αυτή αποτελεί ήδη συντελεσμένο γεγονός σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Ας μη νομίζουν οι φοιτητές ότι οι καταλήψεις των πανεπιστημίων για εξασφάλιση πρόσθετης εξεταστικής αποτελούν πράξη επαναστατική. Η επανάσταση είναι πράξη δημιουργική όχι αυτοκτονική και τα αποπροσανατολισμένα παιδιά ή και τα πιόνια της κομματοκρατίας δεν είναι ικανά για το ρόλο αυτό. Πρέπει να αναλάβουν οι άξιοι φοιτητές που δυστυχώς αυτοί έχουν ήδη αρχίσει να μεταναστεύουν.

 

Σε ποιόν όμως πέφτει ο κλήρος της εθνικής μας επιβίωσης εάν όχι σε όλους εμάς που διατηρούμε ακόμη την αίσθηση της πατρίδας; 

 

Η πατρίδα μας καλεί όλους, ας την κάνουμε δικαιωματικά τόπο της βιολογικής, πολιτισμικής και εθνικής μας επιβίωσης.

Επισυναπτόμενο

Πρόσκληση υπ'αριθμ. 2383/15.03.2011 εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την απασχόληση με σύμβαση έργου 1 βιοχημικού για 24 μήνες έναντι συνολικού ποσύ 5.000 € συμ/νου ΦΠΑ στα πλαίσια του προγράμματος «oncoseed διαγνωστικά: βιολογία των κυκλοφορούντων κυττάρων, μετάσταση και ανάπτυξη μεθόδων υγρής βιοψίας» και ειδικότερα της Δράσης «συνεργασία" που χρηματοδοτεί η γενική γραμματεία έρευνας και τεχνολογίας με φορέα υλοποίησης το Πολυτεχνείο Κρήτης.