Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΕΚΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΕΚΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
"Επίγεια σοφία" (Στη μνήμη του Ουμπερτο Εκο που έφυγε απ τη ζωή πριν ένα χρόνο σαν σήμερα...)
«Κάθε φορά που ένας ποιητής, ένας ιεροκήρυκας, ένας αρχηγός, ένας
μάγος ξεστομίζει ασυναρτησίες, η ανθρωπότητα ξοδεύει αιώνες
αποκρυπτογραφώντας το μήνυμα».
«Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκς, από τη στιγμή που υπάρχει η τηλεόραση».
«Μου φτάνει που ξέρω να διαβάζω, γιατί έτσι μαθαίνω αυτά που δεν ξέρω, ενώ όταν γράφεις, γράφεις μόνο αυτά που ξέρεις ήδη».
«Τίποτε δεν δίνει σ’ έναν φοβισμένο άνθρωπο περισσότερο κουράγιο από το φόβο ενός άλλου».
«Η τέχνη του διαβάσματος έγκειται στο να ξέρεις ποιες σελίδες να πηδήξεις».
«Να φοβάσαι τους προφήτες κι αυτούς που είναι έτοιμοι να πεθάνουν για
την αλήθεια, επειδή κατά κανόνα κάνουν και άλλους να πεθάνουν μαζί
τους, μερικές φορές πριν από αυτούς και καμιά φορά αντί για αυτούς».
«Ο πολιτισμός δεν ακυρώνει τη βαρβαρότητα, αλλά, πολλές φορές, την
επικυρώνει. Όσο πιο πολιτισμένος είναι ένας λαός, τόσο πιο βάρβαρος και
καταστροφικός μπορεί να γίνει».
«Όταν οι άνθρωποι σταματούν να πιστεύουν στο Θεό, δεν είναι ότι δεν πιστεύουν πια τίποτα. Πιστεύουν στα πάντα».
Ετικέτες
ΕΠΙΓΕΙΑ ΣΟΦΙΑ,
ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΕΚΟ
"Επίγεια σοφία" (Στη μνήμη του Ουμπέρτο Εκο που έφυγε την Παρσακευή 19/2/2016)
«Να φοβάσαι τους προφήτες κι αυτούς που είναι έτοιμοι να πεθάνουν για την αλήθεια, επειδή κατά κανόνα κάνουν και άλλους να πεθάνουν μαζί τους, μερικές φορές πριν από αυτούς και καμιά φορά αντί για αυτούς».
«Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκς, από τη στιγμή που υπάρχει η τηλεόραση».
«Οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης έδωσαν το δικαίωμα να μιλάνε σε λεγεώνες ηλιθίων που άλλοτε δεν μίλαγαν παρά μόνο σε μπαρ, αφού είχαν πιει κανένα ποτήρι κρασί, χωρίς να βλάπτουν την κοινότητα. Τους αναγκάζαμε αμέσως να σωπάσουν, αλλά σήμερα έχουν το ίδιο δικαίωμα λόγου με ένα βραβείο Νόμπελ. Είναι η εισβολή των ηλιθίων».
«Κάθε φορά που ένας ποιητής, ένας ιεροκήρυκας, ένας αρχηγός, ένας μάγος ξεστομίζει ασυναρτησίες, η ανθρωπότητα ξοδεύει αιώνες αποκρυπτογραφώντας το μήνυμα».
«Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκς, από τη στιγμή που υπάρχει η τηλεόραση».
«Οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης έδωσαν το δικαίωμα να μιλάνε σε λεγεώνες ηλιθίων που άλλοτε δεν μίλαγαν παρά μόνο σε μπαρ, αφού είχαν πιει κανένα ποτήρι κρασί, χωρίς να βλάπτουν την κοινότητα. Τους αναγκάζαμε αμέσως να σωπάσουν, αλλά σήμερα έχουν το ίδιο δικαίωμα λόγου με ένα βραβείο Νόμπελ. Είναι η εισβολή των ηλιθίων».
«Κάθε φορά που ένας ποιητής, ένας ιεροκήρυκας, ένας αρχηγός, ένας μάγος ξεστομίζει ασυναρτησίες, η ανθρωπότητα ξοδεύει αιώνες αποκρυπτογραφώντας το μήνυμα».
Ετικέτες
ΕΠΙΓΕΙΑ ΣΟΦΙΑ,
ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΕΚΟ
Ο ελέφαντας και το περιστέρι
Του Umberto Εco / TΗΕ ΝΕW ΥΟRΚ ΤΙΜΕS ,
Πρόσφατα έγινα κατά τύχη μάρτυρας δύο παρόμοιων σκηνών: ενός 15χρονου κοριτσιού που ήταν απορροφημένο σ΄ ένα βιβλίο με αντίγραφα έργων τέχνης και δύο 15χρονων αγοριών που είχαν μαγευτεί από την επίσκεψή τους στο Λούβρο.
Πρόσφατα έγινα κατά τύχη μάρτυρας δύο παρόμοιων σκηνών: ενός 15χρονου κοριτσιού που ήταν απορροφημένο σ΄ ένα βιβλίο με αντίγραφα έργων τέχνης και δύο 15χρονων αγοριών που είχαν μαγευτεί από την επίσκεψή τους στο Λούβρο.
Οι γονείς και των τριών δεν είναι θρησκευόμενοι και οι έφηβοι μεγάλωναν σε χώρες με λαϊκά συστήματα· αυτή η έλλειψη θρησκευτικού υπόβαθρου έχει επηρεάσει σαφώς την ικανότητά τους να εκτιμούν την τέχνη που βλέπουν. Τους είναι δύσκολο να καταλάβουν γιατί ο Φρα Αντζέλικο εμφάνισε ένα κορίτσι να μιλάει σ΄ έναν άνδρα με φτερά στον «Ευαγγελισμό» ή γιατί στον πίνακα του Ρέμπραντ «Ο Μωυσής Σπάει τις Πλάκες του Νόμου» ένας κύριος κατεβαίνει μια πλαγιά κρατώντας βαριές πέτρινες πλάκες.
Κάποιες σκηνές των Χριστουγέννων ήταν οικείες σ΄ αυτούς τους νέους ανθρώπους, επειδή είχαν δει παρόμοιες εικόνες στο παρελθόν, όμως σε μια φάτνη περιελήφθησαν και τρεις άνδρες που φορούσαν μανδύες και κορόνες. Οι έφηβοι δεν είχαν ιδέα ποιοι ήταν οι άνδρες αυτοί και γιατί βρίσκονταν εκεί. Είναι αδύνατο να καταλάβει κανείς σχεδόν τα τρία τέταρτα της δυτικής τέχνης αν δεν ξέρει τα γεγονότα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, και τις ιστορίες των Αγίων.
Οι χειρότερες περιπτώσεις σύγχυσης συχνά συμβαίνουν όταν Δυτικοί (και όχι μόνο 15χρονοι) βρίσκονται μπροστά σε θρησκευτικές εικόνες από άλλους πολιτισμούς. Πολλοί κουνούν δύσπιστα το κεφάλι τους όταν μαθαίνουν πως οι Ινδουιστές λατρεύουν μια θεότητα με κεφάλι ελέφαντα, εντούτοις δεν βρίσκουν τίποτε παράξενο στο γεγονός ότι το ένα μέλος του χριστιανικού Τριαδικού Θεού είναι ένα περιστέρι.
Μεγάλο μέρος της σύγχυσης θα μπορούσε να αποφευχθεί αν τα σχολεία προσέφεραν στους μαθητές βασικές πληροφορίες για τις διδασκαλίες και τις παραδόσεις των διαφόρων θρησκειών. Το να λέμε πως αυτό δεν είναι απαραίτητο ισοδυναμεί με το να λέμε πως δεν πρέπει να διδάσκουμε στα παιδιά για τον Δία και την Αθηνά επειδή είναι απλώς χαρακτήρες από μύθους της αρχαίας Ελλάδας.
Είναι επικίνδυνο να περιορίζουμε τη θρησκευτική εκπαίδευση μόνο στη διδασκαλία της άποψης μίας και μόνο πίστης (για παράδειγμα, όπως συμβαίνει εδώ στην Ιταλία). Μαθητές που δεν είναι θρησκευόμενοι (ή είναι παιδιά μη θρησκευομένων) θα επιλέξουν να μην παρακολουθούν τέτοια μαθήματα κι έτσι θα χάσουν την ευκαιρία να διδαχθούν έστω και ελάχιστα θεμελιώδη πολιτιστικά στοιχεία. Και συνήθως οποιαδήποτε χρήσιμη αναφορά σε άλλες θρησκευτικές παραδόσεις αποκλείεται από τα μαθήματα αυτά.
Η περίπτωση αυτών των 15χρονων για τους οποίους μιλούσα, αυτούς που δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν τους Τρεις Μάγους, μου δείχνει πως το ευρύ δίκτυο πληροφοριών που διαθέτουμε μεταδίδει όλο και λιγότερα γεγονότα που βοηθούν πραγματικά και όλο και περισσότερα που είναι παντελώς άχρηστα.
Μεγάλο μέρος της σύγχυσης θα μπορούσε να αποφευχθεί αν τα σχολεία προσέφεραν στους μαθητές βασικές πληροφορίες για τις διδασκαλίες και τις παραδόσεις των διαφόρων θρησκειών. Το να λέμε πως αυτό δεν είναι απαραίτητο ισοδυναμεί με το να λέμε πως δεν πρέπει να διδάσκουμε στα παιδιά για τον Δία και την Αθηνά επειδή είναι απλώς χαρακτήρες από μύθους της αρχαίας Ελλάδας.
Είναι επικίνδυνο να περιορίζουμε τη θρησκευτική εκπαίδευση μόνο στη διδασκαλία της άποψης μίας και μόνο πίστης (για παράδειγμα, όπως συμβαίνει εδώ στην Ιταλία). Μαθητές που δεν είναι θρησκευόμενοι (ή είναι παιδιά μη θρησκευομένων) θα επιλέξουν να μην παρακολουθούν τέτοια μαθήματα κι έτσι θα χάσουν την ευκαιρία να διδαχθούν έστω και ελάχιστα θεμελιώδη πολιτιστικά στοιχεία. Και συνήθως οποιαδήποτε χρήσιμη αναφορά σε άλλες θρησκευτικές παραδόσεις αποκλείεται από τα μαθήματα αυτά.
Η περίπτωση αυτών των 15χρονων για τους οποίους μιλούσα, αυτούς που δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν τους Τρεις Μάγους, μου δείχνει πως το ευρύ δίκτυο πληροφοριών που διαθέτουμε μεταδίδει όλο και λιγότερα γεγονότα που βοηθούν πραγματικά και όλο και περισσότερα που είναι παντελώς άχρηστα.
Ετικέτες
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ,
ΑΠΟΨΕΙΣ,
ΘΡΗΣΚΕΙΑ,
ΞΕΝΟΣ ΤΥΠΟΣ,
ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΕΚΟ,
ΠΑΙΔΕΙΑ,
ΤΕΧΝΗ
Ο Ουμπέρτο Εκο: H "ανάσα" μας είναι επικίνδυνο πράγμα...
"Όλοι οι συντηρητές έργων τέχνης πρέπει να καταλάβουν ότι το πιο επικίνδυνο πράγμα για τους πίνακες είναι η ανάσα των επισκεπτών στα μουσεία. Θα πρέπει μάλιστα να αρχίσουν να κάνουν αναλύσεις για να μάθουν ποια είναι η πιο καταστροφική ανάσα: των Γιαπωνέζων, των Γερμανών ή των Ιταλών; Κάποιοι τρώνε πολύ σκόρδο κι άλλοι περισσότερο λάχανο. Έχει σημασία..". Μεταξύ σαρκασμού και σοβαρότητας, ο Ουμπέρτο Έκο κάνει τις δηλώσεις αυτές στην εφημερίδα «Le Figaro» με την ιδιότητα του προσκεκλημένου επιμελητή πολιτιστικών εκδηλώσεων στο Μουσείο του Λούβρου. Ο Ιταλός σημειολόγος δέχθηκε την πρόσκληση του διευθυντή του Λούβρου Ανρί Λουαρέτ να οργανώσει ένα πρόγραμμα που από τις 2 Νοεμβρίου θα φιλοξενήσει κάτω από τη γυάλινη πυραμίδα του Ι.Μ. Πέι στην τετράγωνη αυλή του Λούβρου ομιλητές, συνέδρια, ταινίες, ντοκιμαντέρ, εκθέσεις.
«Η πρώτη μου επίσκεψη στο Λούβρο έγινε το 1952. Εκείνη την εποχή δεν ταξιδεύαμε πολύ συχνά και έπρεπε να περιμένω 20 χρόνια για να βγω έξω από τα σύνορα της χώρας μου», λέει ο Έκο, που δηλώνει φανατικός επισκέπτης των μουσείων. Η πληθώρα των εκθεμάτων σε μια μεγάλη αίθουσα τον απωθεί. Όπως και το θέαμα εκείνων που τρέχουν αγχωμένοι πίσω από τη βεντάλια του ξεναγού.
Έχει το δικό του σύστημα. «Δεν πρέπει να μένεις πάνω από μισή ώρα. Και να βλέπεις μόνο ένα έργο τη φορά. Θα ήταν καλό να υπάρχει κι ένα μπαρ μέσα στο μουσείο. Βοηθάει να κάνουμε ένα διάλειμμα και να δούμε και δεύτερο έργο».
Ο Ουμπέρτο Έκο αγαπάει όλα τα βιβλία.
Καταλόγους, ανθολογίες, λεξικά, εγκυκλοπαίδειες, συλλογές. «Είμαι εναντίον της μεταρρύθμισης του Πάπα Ιωάννη ΚΓ΄ που προώθησε τη μετάφραση των λατινικών ψαλμών στη σύγχρονη γλώσσα. Μια λειτουργία είναι καλύτερη όταν δεν την κατανοούμε. Είναι ο ρυθμός και όχι η έννοια των λέξεων που κατευνάζει».
Ο διανοούμενος Έκο δεν ξεχνά τη σχέση που έχει και με τα μίντια. Το περασμένο καλοκαίρι έγραψε ένα άρθρο στο οποίο έκανε λόγο για την ελευθερία του Τύπου. «Όταν φτάνουμε στο σημείο να μιλάμε για την υπεράσπιση της ελευθερίας του Τύπου, τότε συμβαίνει η κοινωνία και μαζί της ένα μεγάλο μέρος του Τύπου να νοσούν. Είδα στον ύπνο μου ότι πήγαινα εξορία, μόλις είχα ακούσει ότι ο αρχηγός της κυβέρνησης ο Μπερλουσκόνι ήθελε να γίνει πρόεδρος της Δημοκρατίας». Κι έτσι ο Ουμπέρτο Έκο βρήκε καταφύγιο στη Γαλλία. Κι όχι πολύ μακριά από ένα μπαρ και το Λούβρο.
«Η πρώτη μου επίσκεψη στο Λούβρο έγινε το 1952. Εκείνη την εποχή δεν ταξιδεύαμε πολύ συχνά και έπρεπε να περιμένω 20 χρόνια για να βγω έξω από τα σύνορα της χώρας μου», λέει ο Έκο, που δηλώνει φανατικός επισκέπτης των μουσείων. Η πληθώρα των εκθεμάτων σε μια μεγάλη αίθουσα τον απωθεί. Όπως και το θέαμα εκείνων που τρέχουν αγχωμένοι πίσω από τη βεντάλια του ξεναγού.
Έχει το δικό του σύστημα. «Δεν πρέπει να μένεις πάνω από μισή ώρα. Και να βλέπεις μόνο ένα έργο τη φορά. Θα ήταν καλό να υπάρχει κι ένα μπαρ μέσα στο μουσείο. Βοηθάει να κάνουμε ένα διάλειμμα και να δούμε και δεύτερο έργο».
Ο Ουμπέρτο Έκο αγαπάει όλα τα βιβλία.
Καταλόγους, ανθολογίες, λεξικά, εγκυκλοπαίδειες, συλλογές. «Είμαι εναντίον της μεταρρύθμισης του Πάπα Ιωάννη ΚΓ΄ που προώθησε τη μετάφραση των λατινικών ψαλμών στη σύγχρονη γλώσσα. Μια λειτουργία είναι καλύτερη όταν δεν την κατανοούμε. Είναι ο ρυθμός και όχι η έννοια των λέξεων που κατευνάζει».
Ο διανοούμενος Έκο δεν ξεχνά τη σχέση που έχει και με τα μίντια. Το περασμένο καλοκαίρι έγραψε ένα άρθρο στο οποίο έκανε λόγο για την ελευθερία του Τύπου. «Όταν φτάνουμε στο σημείο να μιλάμε για την υπεράσπιση της ελευθερίας του Τύπου, τότε συμβαίνει η κοινωνία και μαζί της ένα μεγάλο μέρος του Τύπου να νοσούν. Είδα στον ύπνο μου ότι πήγαινα εξορία, μόλις είχα ακούσει ότι ο αρχηγός της κυβέρνησης ο Μπερλουσκόνι ήθελε να γίνει πρόεδρος της Δημοκρατίας». Κι έτσι ο Ουμπέρτο Έκο βρήκε καταφύγιο στη Γαλλία. Κι όχι πολύ μακριά από ένα μπαρ και το Λούβρο.
ΠΗΓΗ: TANEA
Ετικέτες
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ,
ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΕΚΟ,
ΤΑ ΝΕΑ,
ΤΕΧΝΗ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

