Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΕΡΓΑΝΤΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΕΡΓΑΝΤΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η κρυφή γοητεία του Καραγκιόζη
Γράφει ο Παναγιώτης Περγαντάς
Οι ομιλίες των κυρίων Αλ. Τσίπρα και Π. Καμμένου στο ελληνικό
κοινοβούλιο με αφορμή την πρόσφατη ψήφιση του τέταρτου μνημονίου,
απέδειξαν το «μεγαλείο» της αριστερής προπαγάνδας. Οι κ. Τσίπρας και
Καμμένος στις ομιλίες τους, δεν διαστρέβλωσαν απλά την αλήθεια αλλά
προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα. Υιοθέτησαν πλήρως τη ρήση του Γκαίμπελς
πως «η προπαγάνδα είναι σαν την τέχνη και δεν χρειάζεται να σέβεσαι την
αλήθεια», και παρουσίασαν το ψέμα ως αλήθεια.
Ο Α. Τσίπρας δεν
αναφέρθηκε στα νέα μέτρα, αντίθετα προσπάθησε να αναδείξει τα δήθεν
αντίμετρα.
Ομοίως ο Π. Καμμένος δεν είπε κουβέντα για τις μειώσεις των
συντάξεων και τις αυξήσεις των εισφορών, αλλά αναφέρθηκε στα επιδόματα
των ένστολων.
Ακόμα όμως και αυτή η πλήρης αντιστροφή των εννοιών αλήθεια και ψέμα,
δεν αρκούσε για να ξεπεράσει κανείς την σκληρή πραγματικότητα της
ψήφισης των νέων μέτρων. Για αυτόν τον λόγο ο Α. Τσίπρας, υιοθέτησε την
τεχνική της προβολής, με την ψυχολογική έννοια του όρου, προκειμένου να
αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη. Ο όρος προβολή στην ψυχολογία,
αναφέρεται σε έναν μηχανισμό άμυνας του εγώ, σύμφωνα με τον οποίο το
άτομο υποθέτει ότι κάποιος άλλος έχει τις ίδιες σκέψεις, συναισθήματα
και αξίες με τον ίδιο.
Συνήθως η προβολή γίνεται προς άλλα πρόσωπα. Στην ομιλία του ο Αλ.
Τσίπρας προέβαλε τα ψέματα και τις αυταπάτες του στον πολιτικό του
αντίπαλο, τον Κ. Μητσοτάκη λέγοντας του πως, θα κρατήσει τις ομιλίες του
για να τις παρουσιάσει το Μάιο του 2019, όταν θα είναι σε εξέλιξη η
προεκλογική περίοδος για τις ευρωεκλογές. Ο Αλ. Τσίπρας ξεπερνώντας κάθε
όριο κυνισμού, επέλεξε να αναφερθεί σε έναν τομέα που ο ίδιος και τα
απροσχημάτιστα και εξωφρενικά ψέματά του, τον έχουν καταστήσει περίγελο.
Η κοινή γνώμη παρακολουθεί εδώ και καιρό παθητικά αυτόν τον ξεπεσμό.
Μεγάλο μέρος των πολιτών αναρωτιούνται, πώς είναι δυνατόν να μην
ντρέπονται;
Πώς είναι δυνατόν να λένε τόσα ανενδοίαστα ψέματα;
Πώς
μπορούν και διαστρεβλώνουν την αλήθεια τόσο απροσχημάτιστα; Μήπως έχουν
χάσει την επαφή με την πραγματικότητα;
Για να δώσουν σχεδόν πάντα οι
ίδιοι την απάντηση πως, είναι πολιτικοί και όπως όλοι οι πολιτικοί έτσι
και αυτοί είναι απατεώνες και ψεύτες.
Αυτή η γενίκευση παρόλο που εμπεριέχει ένα λογικό σφάλμα, αποτελεί
κοινή πεποίθηση που εξηγείται από την ολοένα και πιο συχνή εμφάνιση
φαινομένων εξαπάτησης και λαϊκισμού στην πολιτική. Σήμερα είναι αλήθεια
πως διεθνώς, έχει ενταθεί τόσο η προσπάθεια εξαπάτησης και υφαρπαγής της
ψήφου των πολιτών μέσω της προπαγάνδας, όσο και ο επηρεασμός της
ψυχολογίας της κοινής γνώμης με τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Ολοένα και πιο συχνά, οι πολιτικοί κατακτούν την εξουσία λέγοντας
ψέματα και παραπλανώντας τους πολίτες. Ολοένα και πιο συχνά,
αναρριχώνται σε ύπατα αξιώματα πολιτικοί που δεν οραματίζονται την
πρόοδο, που δεν στοχεύουν στην ευημερία του συνόλου αλλά στην κάλυψη
προσωπικών τους αναγκών και ελλειμμάτων.
Οι λαϊκιστές πολιτικοί θέλουν την εξουσία για την εξουσία και
λαϊκίζουν προκειμένου να την κατακτήσουν.
Οι λαϊκιστές πολιτικοί
εμφανίζονται πιο συχνά σε περιόδους κρίσεως και σε κοινωνίες
διεκδικητικές που παρουσιάζουν μεγάλα ελλείμματα σε θέματα παιδείας.
Εκεί βρίσκουν πρόσφορο έδαφος λέγοντας αυτά που θέλει να ακούσει ο
«λαός», τάζοντας «λαγούς με πετραχήλια» υποδυόμενοι τους προστάτες των
αδυνάτων, ενώ παράλληλα κατηγορούν τους πολιτικούς τους αντιπάλους ως
διεφθαρμένους και δοσίλογους.
Η πολιτική όμως είναι η τέχνη του εφικτού και όχι η τέχνη της
εξαπάτησης και ως γνωστών, καμία κοινωνία δεν πήγε μπροστά βασιζόμενη
στην εξαπάτηση. Όσοι λοιπόν επιλέγουν στην πολιτική τον εύκολο δρόμο του
λαϊκισμού, είναι υποχρεωμένοι να ηττηθούν. Και αυτό διότι ο λαϊκισμός
οδηγεί όσους τον υιοθετήσουν, αργά η γρήγορα στην απαξίωση και στη
γελοιοποίηση. Η ήττα τους επέρχεται αναπόφευκτα, όταν η σκληρή
πραγματικότητα των ανεπίλυτων προβλημάτων, οδηγήσει σε αδιέξοδο την
κοινωνία. Μέχρι τότε αυτοί επιδίδονται συνεχώς σε ολοένα και μεγαλύτερες
εκπτώσεις αξιών και ήθους, χωρίς να το αντιλαμβάνονται. Όταν οι
κοινωνίες όμως πλησιάζουν το αδιέξοδο τότε οι πολίτες, αρχίζουν και
αντιλαμβάνονται πως ο «Βασιλιάς» είναι γυμνός.
Τη συνειδητοποίηση αυτή
της κοινωνίας, τη δρομολογεί η μετατροπή του λαϊκιστή πολιτικού σε
«Καραγκιόζη» μιας και ως γνωστόν στον πάτο του βαρελιού του λαϊκισμού,
κυριαρχεί η κρυφή γοητεία του Καραγκιόζη.
Τα όρια αυτής της μετατροπής δεν είναι πάντα ξεκάθαρα. Είναι ιστορικά
αποδεδειγμένο όμως, πως...
ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Το γεωπολιτικό δυναμικό και η τρίτη πολιορκία της Βιέννης
Βιολόγου
Η
Ευρώπη και κατ’ επέκταση η Ελλάδα, μεταπολεμικά βίωναν μέχρι πρόσφατα,
μια παρατεταμένη περίοδο ειρήνης. Τα θετικά της περιόδου αυτής, είναι
γνωστά και τα αντιλαμβάνονται ακόμη και οι πολιτικές δυνάμεις, που
προσέγγιζαν αρνητικά την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 1950 ο τότε Γάλλος Υπουργός
εξωτερικών Robert Schuman παρουσίασε ένα κείμενο γνωστό ως πρόταση
Schuman. Ο Schuman υποστήριζε πως, η Ευρώπη δεν θα δημιουργηθεί δια
μιας, ούτε σε ένα συνολικό οικοδόμημα, αλλά θα διαμορφωθεί μέσα από
συγκεκριμένα επιτεύγματα, που θα δημιουργήσουν πρώτα μια πραγματική
αλληλεγγύη.
Η πρόταση αυτή που αποτελεί τη γέννηση της Ευρώπης,
ξεκινούσε ως εξής:
Η παγκόσμια ειρήνη δεν μπορεί να διατηρηθεί, αν δεν αναληφθούν δημιουργικές προσπάθειες ανάλογες των κινδύνων που την απειλούν.
Οι συγκεκριμένες θέσεις ήταν το
ζητούμενο για μια Ευρώπη που έβγαινε κατεστραμμένη, από τον μεγαλύτερο
πόλεμο της ανθρώπινης Ιστορίας. Ένα πόλεμο στον οποίο για πρώτη φορά
εφαρμόστηκε το δόγμα του Blitzkrieg (πόλεμος εκμηδενίσεως). Η μορφή
αυτού του πολέμου προτάθηκε από τον Carl Von Clausewitz τον 19 αιώνα. Η
κεντρική ιδέα αυτού του πολέμου, συμπυκνώνεται στο ότι οι όλες οι
διαθέσιμες δυνάμεις, πρέπει να έχουν ικανή ισχύ ώστε, σε μια
συγκεκριμένη χρονική στιγμή και με μία ενέργεια να επιφέρουν καίριο
πλήγμα στον εχθρό.
Ο Clausewitz ονόμασε αυτή τη συμπύκνωση δυνάμεων
«κέντρο βαρύτητας». Ο ίδιος υποστήριζε πως οι σύγχρονοι πόλεμοι μεταξύ
πολιτισμένων λαών, δεν επιτρέπουν την τυφλή βία του αμιγούς πολέμου, που
έχει μοναδικό σκοπό την καθυπόταξη του εχθρού. Αντίθετα διεξάγονται
μέσα σε ένα ιδιόμορφο πλέγμα σχέσεων, είναι πόλεμος με όρους πολιτικούς,
που διεξάγεται μέσα στις συνθήκες του πολιτισμού και όχι στα
χαρακώματα. Ο πόλεμος δηλαδή είναι συνέχιση, γέννημα της πολιτικής και
όχι η ανεξήγητη διακοπή της.
Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος τέλειωσε
στη Δυτική Ευρώπη το 1945. Το τέλος του πολέμου βρήκε την Ευρώπη
χωρισμένη σε κράτη που αποτελούσαν μικρές, μεσαίες ή μεγάλες δυνάμεις. Η
διάκριση αυτή, δεν είχε να κάνει μόνο με το οικονομικό μέγεθος της κάθε
χώρας. Σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διάκριση, διαδραματίζουν επίσης, η
γεωπολιτική θέση καθώς και το δημογραφικό δυναμικό της κάθε μιας.
Οι
τρεις αυτοί παράγοντες ορίζουν το γεωπολιτικό δυναμικό της κάθε χώρας.
Στην Ελλάδα το 1945, ξεκινούσε ένας πρωτόγονος αμιγής εμφύλιος πόλεμος,
ο οποίος κράτησε μέχρι το 1949. Η Ελλάδα βρισκότανε σε εμπόλεμη
κατάσταση, για σχεδόν μια δεκαετία. Αποτέλεσμα αυτού εκτός από την
οικονομική καθίζηση της Ελληνικής οικονομίας, ήταν και η ανακοπή της
πληθυσμιακής αύξησης της Ελλάδας.
Η δημογραφική αυτή στασιμότητα της
Ελλάδας, δεν ήταν φαινόμενο μόνο της δεκαετίας του 1940, αλλά ξεκινούσε
από την περίοδο της Μικρασιατικής καταστροφής.
Η πρώτη απογραφή μετά την Μικρασιατική
καταστροφή ήταν το 1928. Τότε το Ελληνικό κράτος είχε 6.204.684
κατοίκους εκ των οποίων οι 1.221.849 (περίπου 20%) ήταν πρόσφυγες από τη
Μικρά Ασία και τον Πόντο. Την ίδια περίοδο το 1927 το νεοσύστατο
Τουρκικό κράτος είχε πληθυσμό 13.648.000, τον διπλάσιο από αυτόν της
Ελλάδας. Μέσα σε μια γενιά, 33χρόνια, το 1961 η Ελλάδα είχε πληθυσμό
8.388.553 ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 1965, ο πληθυσμός της Τουρκίας
είχε ανέλθει σε 31.391.000, δηλαδή σχεδόν τετραπλάσιος της Ελλάδας.
Σύμφωνα με τις απογραφές του 2001, η σχέση των πληθυσμών των δύο χωρών
έφτασε να έχει μια σχέση 7:1 υπέρ της Τουρκίας, με σαφείς τάσεις
μεγέθυνσης τα επόμενα χρόνια. Οι προβολές για την επόμενη δεκαετία είναι
η σχέση αυτή να έχει φτάσει 10:1, ενώ παράλληλα η Ελλάδα θα έχει
μετατραπεί σε μια χώρα ηλικιωμένων σε αντίθεση με την Τουρκία. Το
δεύτερο αυτό στοιχείο, είναι πολύ σημαντικό, γιατί είναι ιστορικά
αποδεδειγμένο πως, μόνο στις κοινωνίες που βράζει νεανικό αίμα, μπορούν
να γεννηθούν ιδέες που θα κινητοποιήσουν δυναμικές πληθυσμιακές ικανές
να επιφέρουν γεωπολιτικές αλλαγές.
Κάνω αυτή την αντιπαραβολή, γιατί θέλω
να αναδείξω τους ρόλους που τα τελευταία 70 χρόνια έχει αλλάξει πλήρως η
αναλογία γεωπολιτικού δυναμικού μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Πριν από
70 χρόνια, οι δύο χώρες είχαν συγκρίσιμα γεωπολιτικά δυναμικά, σήμερα η
ισορροπία αυτή έχει διαρραγεί. Το γεωπολιτικό δυναμικό ενός συλλογικού
υποκειμένου, ενός έθνους ή μιας χώρας ή μιας ένωσης, γεμίζει έναν
ορισμένο γεωγραφικό χώρο μια συγκεκριμένη περίοδο. Ως γνωστόν η φύση
απεχθάνεται το κενό και αυτό το κενό σύμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό
της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ, θα το καλύψουν εκατομμύρια μουσουλμάνοι
που θα μας στείλει η Τουρκία σύμφωνα με δήλωση του 25 χρόνια πριν!
Σύμφωνα με όλα τα παραπάνω, όλα όσα
συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας συνιστούν μια
μορφή πολέμου εκμηδενίσεως με σκοπό την καθυπόταξη της Ελλάδας.
Η
Τουρκία φθείρει σταδιακά τις αντοχές και τη δυναμική της Ελλάδας,
περιμένοντας την κρίσιμη στιγμή για να διοχετεύσει μεταναστευτικές
δυνάμεις με ικανή ισχύ ώστε να επιφέρει καίριο πλήγμα στην Ελλάδα.
Η
Τουρκία έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει το κέντρο βαρύτητας ενός
επικείμενου ολοκληρωτικού πληθυσμιακού πολέμου, εντός της Ελλάδας και
αυτό κάνει. Δεν μεταφέρει όπλα, μεταφέρει ανθρώπους τους οποίους η
Ελλάδα αδυνατεί ακόμη και να φιλοξενήσει, πόσο μάλλον να ενσωματώσει.
Η ιδεολογική πίστη ορισμένων ότι η
οικονομική συνεργασία και το προσδοκώμενο κέρδος, θα αμβλύνουν τις
επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας, αποδείχτηκε λάθος. Η πίστη πως θα
εξημερώσουμε το θηρίο με συνεχείς παραχωρήσεις, μοιάζει με ευχολόγιο και
δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Και αυτό γιατί...
Ετικέτες
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΑ,
ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ,
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ,
ΙΣΛΑΜ,
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ,
ΠΕΡΓΑΝΤΑΣ,
ΤΟΥΡΚΙΑ,
ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


