"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΕΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΕΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΣΥΡΙΖΑίικα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΕΚΤΣΟΓΛΑΝΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ο Ζήκος και το μεγάλο κόλπο με τη ΔΕΗ

 

Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ 

Προσφάτως ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανάρτησε στα κοινωνικά δίκτυα ένα πόστ με τίτλο «Το μεγάλο Κόλπο» το οποίο αφορούσε τη ΔΕΗ.

Μάλλον ο κ. Τσίπρα αγνοεί την παροιμία «Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί»…

Τούτο γιατί η πλέον αισιόδοξη προοπτική για την ανάταξη της Ελλάδας μετά το τέλος της περασμένης δεκαετίας δεν αποτυπώνεται καλύτερα πουθενά αλλού από την ιστορία διάσωσης και ανάστασης της ΔΕΗ.

Οι επικριτές των αποκρατικοποιήσεων επί δεκαετίες υποστήριζαν πως η απομάκρυνση της εταιρείας από το κράτος θα ζημίωνε τη χώρα, τον φορολογούμενο και τον καταναλωτή.

Το 2018-2019 η ΔΕΗ είχε αξία περί τα 300 εκατ. ευρώ και η αξία της κρατικής συμμετοχής, με ποσοστό 51%, υπολογιζόταν στα 151 εκατ. ευρώ. Μέρισμα το Δημόσιο είχε να εισπράξει από το 2008. Άρχισε να εισπράττει ξανά μετά το 2022.

Από το 2022 και μετά, το κράτος υπολογίζεται ότι έχει εισπράξει από τα μερίσματα της ΔΕΗ περί τα 180 εκατ. ευρώ.

Το 51% της κρατικής συμμετοχής το 2019 άξιζε περί τα 151 εκατ. ευρώ, ενώ το 34% το 2026, με την αξία της εταιρείας στα 6 δισ. ευρώ, αξίζει πάνω από 2 δισ. ευρώ, έχοντας ήδη εισπραχθεί και 180 εκατ. ευρώ από μερίσματα.

Το κράτος μείωσε τη συμμετοχή του και, παράλληλα, αυξήθηκαν τα οφέλη για τα δημόσια ταμεία, άρα και για τις τσέπες όλων μας.

Οι παλαιότεροι θυμούνται τις προσπάθειες μεταρρύθμισης της ΔΕΗ και άλλων κρατικών ζημιογόνων «δεινοσαύρων» στις αρχές της δεκαετίας του ’90, επί διακυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Απεργίες, κατέβασμα διακοπτών, η χώρα για εβδομάδες στο σκοτάδι. Οι κρατικοσυνδικαλιστές λειτουργούσαν ως κράτος εν κράτει.

Όταν το 2019 ανέλαβε η διοίκηση Γιώργου Στάσση, που παρέλαβε την εταιρεία από το χείλος του γκρεμού, οι γνώριμοι συνδικαλιστές επιχείρησαν ορισμένες καταλήψεις και διαμαρτυρίες, όπως έκαναν καθημερινά επί διοίκησης Αθανασόπουλου. Τους απέκρουσαν  οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.

Ο λόγος ήταν απλός. Με τη μείωση της συμμετοχής του κράτους κάτω από το 50%, η εταιρεία έπαυε να είναι κρατική και οι συμβάσεις εργασίας εξομοιώνονταν με αυτές του ιδιωτικού τομέα, όπου οι μισθωτοί αντί για 12 μισθούς τον χρόνο εισπράττουν 14.

Σπάνια οι προνομιούχοι που εργάζονταν σε ΔΕΚΟ υποστήριξαν με τόσο ενθουσιασμό την αποκρατικοποίηση της εταιρείας τους.

Η ανάσταση της ΔΕΗ δεν ωφελεί μόνο τα κρατικά ταμεία, διευκολύνοντας τη μείωση της φορολογίας ή την αύξηση των δαπανών για υγεία, παιδεία και άμυνα. Συμβάλλει πλέον και στη γεωπολιτική και διεθνή οικονομική ισχύ της χώρας.

Αυτή την περίοδο, με αξία περί τα 7 δισ. ευρώ, η ΔΕΗ είναι η ισχυρότερη εταιρεία ηλεκτρικής ενέργειας στα Βαλκάνια, με παρουσία και στις γειτονικές αγορές.

Μετά τη θηριώδη αύξηση κεφαλαίου ύψους 4 δισ. ευρώ που ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα και θα ολοκληρωθεί τον Μάιο, η αξία της θα πλησιάζει τα 11 δισ. ευρώ. Με την ολοκλήρωση επενδύσεων ύψους 24 δισ. ευρώ στα επόμενα χρόνια, τα λειτουργικά της κέρδη θα ξεπερνούν τα 4,5 δισ. ευρώ και η αξία της λογικά θα είναι περίπου τριπλάσια από τη σημερινή.

Το επενδυτικό πρόγραμμα ύψους 24 δισ. ευρώ είναι θηριώδες και, πέρα από τη μεγέθυνση και ενδυνάμωση της εταιρείας στην Ελλάδα και την Ανατολική Ευρώπη, θα ενισχύσει και το γεωπολιτικό αποτύπωμα της χώρας.

Εκατοντάδες ελληνικές επιχειρήσεις με χιλιάδες εργαζόμενους θα επωφεληθούν, υλοποιώντας διάφορες πτυχές του σχεδίου.

Η δημιουργία του μεγαλύτερου data center στην περιοχή των πρώην ορυχείων της Πτολεμαΐδας από τη ΔΕΗ στην Ελλάδα υποστηρίζει την επέκταση της ψηφιακής υποδομής της χώρας. Στα μακροπρόθεσμα σχέδια περιλαμβάνεται η δημιουργία και άλλων, από την Αίγυπτο μέχρι τα όρια της Πολωνίας.

Ο ηλεκτρικός άξονας της ΔΕΗ από την Κρήτη έως την Ουκρανία, μαζί με τον κάθετο άξονα μεταφοράς LNG, αλλάζει τη γεωπολιτική σημασία της χώρας.

Η περίπτωση της ΔΕΗ αποτελεί ...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Γιατί χρεοκοπήσαμε

 Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Κουβέντιαζα χθες με έναν φίλο, συνταξιούχο της ΔΕΗ, που μου έλεγε για το όργιο κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος από τους συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ, και θυμήθηκα τις εκθέσεις του τότε Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρου Ρακιντζή.

Δεν τιμωρήθηκε κανένας από όσους τσάκωσε ο Ρακιντζής με το χέρι βουτηγμένο μέχρι τον αγκώνα στο μέλι.

Τι συνέβη;

Απολύθηκε ο Ρακιντζής! Και έκτοτε δεν υπήρξε καμμία έκθεση για την κακοδιαχείριση στο Δημόσιο, στενό και "ευρύτερο".

Θυμίζω, κυρίως στους νεότερους, γιατί χρεοκοπήσαμε:

Παράνομη χρηματοδότηση  προς τον συνδικαλιστικό σωματείο της ΔΕΗ, την ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ  εντόπισε έλεγχος που υπογράφει ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, Αρεοπαγίτης επί Τιμή Λέανδρος Ρακιντζής. Στην έκθεση  των 100 σελίδων επισημαίνεται  ότι  οι ενισχύσεις που κατέβαλε η ΔΕΗ προς τη ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ ήταν παράνομες καθώς προσκρούουν στο νόμο που απαγορεύει την ενίσχυση συνδικαλιστικών οργανώσεων από εργοδότες.

Επιπλέον ο Επιθεωρητής διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος από τη ΔΕΗ των δαπανών που η ίδια καλύπτει. Σε πολλές περιπτώσεις διαπιστώθηκαν παραστατικά δαπανών για κινητοποιήσεις ή νομικές υπηρεσίες που στρέφονται κατά της ίδιας της ΔΕΗ (!!!), ενώ σε πολλές περιπτώσεις τα τιμολόγια αναφέρονται σε δαπάνες πολυτελών ταξιδιών, δώρων, ακόμη και σε πάρκινγκ τέκνου συνδικαλιστή.

Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν αναγραφόταν ο σκοπός του ταξιδιού, τα ονόματα των συμμετεχόντων ώστε να καθίσταται εφικτός ο έλεγχος της δαπάνης. Μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις ο Επιθεωρητής αναφέρει  ότι φαίνεται να υπήρχε κατ’ αρχάς αντίρρηση έγκρισης της δαπάνης που κάμφθηκε (;;;) στη συνέχεια με επακόλουθο την πληρωμή της δαπάνης.

Συνολικά 5 εκατ. ευρώ που δόθηκαν το 2005 και το 2006 για προγράμματα κοινωνικού τουρισμού για τους εργαζόμενους υλοποιήθηκαν μέσω της ΓΕΝΟΠ με δικαιολογητικά που εκδόθηκαν στον όνομα της Ομοσπονδίας παράνομα.

Στην ίδια έκθεση διαπιστώνεται ακόμη ότι δόθηκαν 300 χιλιάδες ευρώ για τη σύνταξη μελέτης της εταιρικής δομής της επιχείρησης που ουδέποτε παραδόθηκε. Το ποσό δεν επεστράφη.

Σχετικά με τον οργανισμό κοινωνικών εκδηλώσεων ΟΚΔΕ ΔΕΗ, στην ίδια έκθεση αναφέρεται ότι «αποτελεί ένα νομικό κατασκεύασμα που δημιουργήθηκε ώστε να παρακαμφθεί ο νόμος και να μπορεί η ΓΕΝΟΠ να χρηματοδοτείται απευθείας και να καταστρατηγηθούν οι προβλέψεις του νόμου. Σε ό,τι αφορά τις δαπάνες και στις χρηματοδοτήσεις του ΟΚΔΕ διαπιστώνεται έλλειψη ουσιαστικού ελέγχου και σε ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις, τα υποβληθέντα τιμολόγια αναφέρονται σε δαπάνες που παραπέμπουν σε πολυτελή ταξίδια, ακριβά γεύματα, δώρα κ.λ.π., ή σε χρήση από μη δικαιούχους (π.χ. αγορά καυσίμων και στάθμευση αυτοκινήτων από τρίτους)».

Επίσης η ΔΕΗ χρηματοδότησε, με ad hoc αποφάσεις του διευθύνοντος συμβούλου της, δράσεις δημοσίων σχέσεων προβολής και επικοινωνίας της ΓΕΝΟΠ και άλλων σωματείων ύψους 1,3 εκατ. ευρώ. Για τις χρηματοδοτήσεις αυτές η ΔΕΗ επικαλείται ότι αποτελούν διαφημιστική προβολή της εταιρείας και τις χρηματοδοτεί χωρίς να έχει την πρωτοβουλία για την πραγματοποίησή τους τον έλεγχο κλπ.

Όπως επισημαίνει ο επιθεωρητής δεν κατατίθεται εγκεκριμένος προϋπολογισμός από την ΓΕΝ.ΟΠ./Δ.Ε.Η.‐Κ.Η.Ε. στην αρμόδια Διεύθυνση της Δ.Ε.Η., όπως προβλέπεται στην Ε.Σ.Σ.Ε. Από τον έλεγχο των δαπανών προέκυψαν μεταξύ άλλων τα παρακάτω ευρήματα:

Για τη ΓΕΝΟΠ στην τριετία 2008 2010 καταβλήθηκαν

115.128,64 ευρώ για κινητοποιήσεις και περιοδείες

100.978 ευρώ για δαπάνες του Δ.Σ. όπως τιμολόγιο 9409 ευρώ για διανυκτερεύσεις, 442,9 ευρώ για γεύματα μελών ΔΣ και 900 ευρω για ενοικίαση αίθουσας εκδηλώσεων χωρίς να αναφέρονται ονόματα συμμετεχόντων και σκοπός, 48.835,78 ευρώ για γενικές απρόβλεπτες δαπάνες που αφορούν σε πάρκιγκ μελών της ΓΕΝΟΠ ή και συγγενικών τους προσώπων (παιδιά),20.791,32 ευρώ για διεθνείς δημόσιες σχέσεις κυρίως δώρα στα οποία δεν αναγράφονται παραλήπτες και σκοποί των δώρων: πχ δαπανήθηκαν 509 ευρώ για 5 καλάθια με ποτά, 861 ευρώ καθώς επίσης και άλλες 8 περιπτώσεις καλαθιών ποτών που κόστισαν έως 185 ευρώ,17.272 ευρώ για δικαστικά έξοδα και νομικές υπηρεσίες.

Για το περιοδικό «Παλμός» έχουν καταβληθεί 327.287 ευρώ,  ενώ για ταχυδρομικά έξοδα του περιοδικού καταβλήθηκαν πάνω από 93.000. Για το εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο της ΓΕΝΟΠ δόθηκαν 264.000 ευρώ.

Επίσης δόθηκαν 47.127 ευρώ ως αμοιβές σε δημοσιογράφους. Εντύπωση προξενεί το γεγονός ότι έχουν απαλειφθεί από την έκθεση του Επιθεωρητή τα σχόλια για τα τιμολόγια που κόπηκαν σε δημοσιογράφους όταν σε όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες υπάρχουν παραδείγματα και συγκεκριμένες παρατηρήσεις.

Για τον ΟΚΔΕ όπου καταβλήθηκαν συνολικά 11,279 εκατ. ευρώ επίσης αναφέρονται δαπάνες όπως:

- 375.000 ευρώ για φιλοξενία επισκεπτών εκτός ΕΕ όπως Μαρόκο και Τυνησία. Για 37 Μαροκινούς δόθηκαν 101 χιλιάδες, για 36 Τυνήσιους 85 χιλιάδες, για 37 Καναδούς 115 χιλιάδες, για 32 Σέρβους 39 χιλιάδες και για 22 Βόσνιους 28,9 χιλιάδες

- 250 χιλιάδες ευρώ για ταξίδια σε χώρες εκτός ΕΕ, όπως 82 χιλιάδες για ταξίδι 34 ατόμων στη Μόσχα, 115 χιλιάδες για οκταήμερη εκδρομή επίσης στη Μόσχα.

- 440 χιλιάδες για φιλοξενία φιλοξενούμενων εντός ΕΕ, μεταξύ αυτών 78 χιλιάδες για 30 Γάλλους, και 39 χιλιάδες για 32 Ρουμάνους.

- 750 χιλιάδες για ταξίδια σε χώρες ΕΕ, μεταξύ αυτών δόθηκαν 95 χιλιάδες για 8ήμερη εκδρομή στη Βιέννη και τη Βουδαπέτση, 80 χιλιάδες για εκδρομή 30 ατόμων σε Βερολίνο Πράγα, 63 χιλιάδες για 32 άτομα σε Ουγγαρία Αυστρία, 73 χιλιάδες για το γύρο της Ισπανίας 30 άτομα.

Εκτός από τα ταξίδια διαπιστώθηκαν δαπάνες στάθμευσης αυτοκινήτων και αγοράς καυσίμων ύψους 33 χιλιάδων, χωρίς σε κανένα τιμολόγιο να αναγράφεται ο σκοπός της δαπάνης, ενώ στα καύσιμα δεν αναγραφόταν ο αριθμός κυκλοφορίας των αυτοκινήτων. Επιπλέον μέσω του ΟΚΔΕ πληρωνόταν το πάρκινγκ εκτός των μελών της ΓΕΝΟΠ και για τέκνα υπαλλήλων αλλά και για μέλη της ΓΣΕΕ αλλά και για πρόσωπα που δεν ήταν υπάλληλοι της ΔΕΗ.

Σε ό,τι αφορά τα γεύματα, στα τιμολόγια δεν αναφέρονταν ο σκοπός του γεύματος, πλην κάποιων του Δ.Σ., ούτε και τα ονοματεπώνυμα των συμμετεχόντων. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται τιμολόγια 563 ευρώ από κυλικείο, 228 ευρώ από ψαροταβέρνα, καθώς επίσης και γεύματα δύο ή τριών ατόμων που κυμαίνονται από 82 έως 170 ευρώ (172,7 γεύμα δύο ατόμων σε ταβέρνα της Καισαριανής).

Σε ό,τι αφορά τέλος τα ταξίδια, σε ορισμένα τιμολόγια δεν αναφέρονταν τα ονόματα των συμμετεχόντων σε περιπτώσεις όπως:

-  845 ευρώ ακτοπλοϊκά εισιτήρια και διαμονή στη Ζάκυνθο

- 1854 ευρώ διαμονή, εισιτήρια πλοίου, καμπίνα, διατροφή, ταξί, του προεδρείου το Μάιο του 2010 κλπ.

Στα λειτουργικά έξοδα (χαρτικά, σούπερ μάρκετ, Η/Υ, κλπ) εντοπίστηκαν τιμολόγια για αγορά μπουκέτου λουλουδιών καθώς και αγοράς αρώματος (Trussardi Essenza Del Tempo) 92 ευρώ.

Τι λέει η ΔΕΗ

Εκπρόσωπος της ΔΕΗ σχολιάζοντας το πόρισμα του κ. Ρακιντζή δήλωσε: «Η ΔΕΗ…

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: 24 χρόνια αγνή, καθάρια πασοκική πελατειακή λογική...


Γράφει ο Μάλαμας Κουφοκώτσιος

Δεν θα σταματήσω να αναρτώ κάθε χρόνο τέτοια εποχή μέχρι που να βρεθή μία κυβέρνηση η οποία θα εξαλείψη αυτό το όνειδος, αυτό το μνημείο συντεχνιακής και πελατειακής νοοτροπίας.

Μέχρι πέρυσι το ανέφεραν στον προϋπολογισμό με το όνομα του, "Αντιπαροχή έναντι στην ενσωματωμένη στην ΔΕΗ ΑΕ περιουσίας των Τομέων Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ".  

Φέτος έβαλαν αυτόν τον στρυφνό τίτλο. Σιγά μην ψάξη κάποιος τι είναι το άρθρο 34 του νόμου 2773/1999.

24 χρόνια Χ 600 εκ =14 δις τουλάχιστον σε επιπλέον ενίσχυση ήδη παχυλών συντάξεων.

Πόσο είπαμε κάνουν τα Rafalle και οι Belharra;

Κατά τα άλλα, οι μίζες έφεραν την χρεωκοπία.

24 χρόνια αγνή, καθάρια πασοκική πελατειακή λογική.

Θα πεθάνω και...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Όταν ο Αλέξης κρατικοποιήσει τη ΔΕΗ...

Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ

"Αν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει τις εκλογές, η ΔΕΗ θα ανακτήσει το Δ στη λειτουργία της", ανέφερε πριν από λίγες μέρες ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλ. Τσίπρας, μιλώντας στον  τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ, όταν ρωτήθηκε αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα κρατικοποιήσει τη ΔΕΗ, χαρακτηρίζοντας παράλληλα τις τιμές στο ρεύμα από τις υψηλότερες στην Ευρώπη...

Κατ’ αρχήν ουδέν ανακριβέστερον σε σχέση με το ακριβότερο ρεύμα στην Ευρώπη...

 




Λίγες μέρες αργότερα, στις αρχαιρεσίες των συνδικάτων της μεγαλύτερης ελληνικής επιχείρησης οι συνδυασμοί που υποστηρίζονται από τον ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης υπόκεινται σοβαρές απώλειες...

Το άλλοτε προπύργιο του κρατικού συνδικαλισμού έχει αλλάξει πρόσημο. Τούτο δεν είναι τυχαίο...

Ο ΣΥΡΙΖΑ παρέδωσε το 2019 μια ΔΕΗ για την οποία η αποφυγή της εκκαθάρισης εν λειτουργεία και εν συνεχεία ιδιωτικοποίησής της έναντι πινακίου φακής με ένα κλάσμα του προσωπικού, θα  έμοιαζε με θαύμα...

Τον Απρίλιο του 2019 ο ορκωτός λογιστής της Ernst & Young στον οποίο είχε ανατεθεί ο έλεγχος των οικονομικών στοιχείων της επιχείρησης έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου σε σχέση με τη δυνατότητα της εταιρείας και του ομίλου να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους...

"Οι ζημιές τότε ξεπερνούσαν τα 540 εκατ. ευρώ, ενώ αν συμπεριληφθούν οι προς πώληση μονάδες σε Φλώρινα και Μεγαλόπολη οι ζημιές φτάνουν τα 900 εκατ. ευρώ. Οι εξελίξεις αυτές οδηγούν τη διοίκηση της ΔΕΗ να ζητεί αυξήσεις στους λογαριασμούς..."

Τρία χρόνια αργότερα η ΔΕΗ εν μέσω ενεργειακής κρίσης παραμένει κερδοφόρος και έχει στο ταμείο πάνω από 2 δισ. ευρώ για εξαγορές στα Βαλκάνια.

Αν η εταιρεία ήταν υπό χρεοκοπία θα μπορούσε να στηρίξει την οικονομία και τα νοικοκυριά;

Ο κ. Τσίπρας φαίνεται πως έχει εμμονή με τις κρατικοποιήσεις και δράττεται της ευκαιρίας των κρατικοποιήσεων εταιρειών όπως η Uniper στη Γερμανία και η EDF στη Γαλλία και το προτείνει και για τη ΔΕΗ.

Υπάρχει μια διαφορά.

 Οι εταιρείες που κρατικοποιούνται στην Ευρώπη είναι υπό χρεοκοπία και προκειμένου να μην υπάρξει black out παρεμβαίνει το κράτος και αναλαμβάνει τα χρέη τους, αποκτώντας και τον έλεγχό τους.

Με την Uniper στη Γερμανία και την EDF στη Γαλλία εν μέσω ενεργειακής κρίσης συνέβη αυτό που ήταν να συμβεί στη ΔΕΗ το 2019 χωρίς ενεργειακή κρίση: Εν λειτουργεία εκκαθάριση...

Η περίπτωση της ΔΕΗ τα τελευταία χρόνια εξελίσσεται σε υπόδειγμα πώς μια ιδιωτική επιχείρηση μπορεί να εξυπηρετεί την κοινωνία, την οικονομία και τα εθνικά συμφέροντα φθηνότερα και καλύτερα από ένα κρατικό μονοπώλιο...

Όταν η ΔΕΗ ήταν υπό χρεοκοπία δεν είχε τα κεφάλαια να χρηματοδοτήσει την απεξάρτησή της από τον άνθρακα στα πλαίσια της ενεργειακής μετάβασης.

Τρία χρόνια αργότερα κατάφερε να πουλήσει το 49% του ΔΕΔΔΗΕ έναντι 1,3 δισ. ευρώ και να πραγματοποιήσει Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου ύψους 750 εκατ. ευρώ με την τιμή της μετοχής στα 9 ευρώ.

Αν επιχειρούσε σήμερα την πώληση του 49% του ΔΕΔΔΗΕ και την ΑΜΚ, δεν θα συγκέντρωνε ούτε τα μισά από αυτά τα κεφάλαια...

Η ΔΕΗ σήμερα με τη μετοχή της περί τα 6 ευρώ έχει κεφαλαιοποίηση (αξία) περί τα 2,4 δισ. ευρώ και κατάφερε να πωλήσει το 49% μιας θυγατρικής στα 1,3 δισ. ευρώ.  Άρα, η αξία της στο χρηματιστήριο τιμολογείται όσο περίπου ο ΔΕΔΔΗΕ  του οποίου κατέχει το υπόλοιπο 51%.

Κατά μια άλλη ερμηνεία η κεφαλαιοποίησή της είναι όσα περίπου και τα μετρητά που διαθέτει στο ταμείο της. Τούτο συμβαίνει γιατί η αγορά φοβάται τις συνέπειες της ενεργειακής κρίσης.

H ενεργειακή κρίση όμως αργά ή γρήγορα θα περάσει όπως τόσες και τόσες άλλες κρίσεις...

Με πλέον των 2 δισ. ευρώ στο ταμείο εν μέσω ενεργειακής κρίσης η ΔΕΗ επωφελείται των σχεδίων επέκτασής της στα Βαλκάνια καθώς οι αποτιμήσεις των πιθανών στόχων έχουν μειωθεί επίσης.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, αλλά και όσα η στήλη είναι σε θέση να γνωρίζει, η εταιρεία σχεδιάζει κάποιες εξαγορές στον γεωγραφικό άξονα που περιλαμβάνει χώρες όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία.

Με την απόκτηση εκεί θυγατρικών, στα πλαίσια του ενιαίου δικτύου ηλεκτροδότησης της Ε.Ε., η ΔΕΗ συμπληρώνει το παζλ του ενεργειακού άξονα που επιχειρείται με τον σταθμό υποδοχής αποθήκευσης και επαναεριοποίησης της Αλεξανδρούπολης, κάτι που ενδυναμώνει τη γεωπολιτική επιρροή της χώρας μας στην περιοχή, όπως την ενδυναμώνει και η παρουσία δεκάδων ελληνικών επιχειρήσεων...

Επί της ουσίας η σχεδιαζόμενη έξοδος της ΔΕΗ στα Βαλκάνια επαναφέρει την παρουσία της χώρας στην περιοχή, μετά τη βίαιη αποχώρηση των τραπεζών που επέβαλε η χρεοκοπία του 2010.

Η ΔΕΗ είναι σήμερα μια ιδιωτική επιχείρηση στην οποία το κράτος έχει το 34% και αν είναι κερδοφόρα εισπράττει τα ανάλογα μερίσματα. Με το 34% το ελληνικό δημόσιο μπορεί να έχει στο διοικητικό συμβούλιο κάποιες θέσεις και  να κάνει τις προτάσεις του. Οι αποφάσεις όπως ορίζει ο νόμος περί ανωνύμων εταιρειών λαμβάνεται από την πλειοψηφία εκτός από κάποιες στρατηγικής σημασίας που χρειάζονται αυξημένη πλειοψηφία 2/3.

Τι είναι περισσότερο επωφελές για το δημόσιο συμφέρον, ο απόλυτος  κρατικός έλεγχος μιας χρεοκοπημένης εταιρείας ή μια υγιής και δυναμική ιδιωτική εταιρεία, που δίνει μέρισμα στο κράτος και τους ιδιώτες, μπορεί να παράγει και να πουλά ηλεκτρικό σε ανταγωνιστικές τιμές και ισχυροποιεί τη γεωστρατηγική θέση της χώρας;

Στην αριστερά κάποτε θα πρέπει...

 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΧΟΥΒΑΡΝΤΑΔΕΣ - ΣΥΡΙΖΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Από την αποστασία στην ΑΤΑ

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Φέτος οι πολιτικές εκδηλώσεις της ΔΕΘ μύριζαν ναφθαλίνη. Είχαν από αποστασία μέχρι κρατικοποιήσεις και αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή, τη διαβόητη ΑΤΑ της ένδοξης δεκαετίας του 1980.  

Είναι αξιοπερίεργη η αυτοσυγκράτηση του Ν. Ανδρουλάκη που σταμάτησε την αναδρομή του στο παρελθόν στο 1965. Με την αντιδεξιά φόρα που έχει πάρει, θα μπορούσε κάλλιστα να αναφερθεί και στη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη και γιατί όχι και στις εκλογές της βίας και της νοθείας.

Ο Αλ. Τσίπρας εμφανίστηκε πιο συγκρατημένος στο ταξίδι στον χρόνο. Σταμάτησε στη δεκαετία του 1980. Τότε που οι κρατικοποιήσεις –που βεβαίως είχαν ξεκινήσει αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση– ήταν κεντρική πολιτική του πανίσχυρου τότε ΠΑΣΟΚ, με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα. Θυμάμαι πως τότε τις κρατικοποιήσεις τις αποκαλούσαμε κοινωνικοποιήσεις για να δώσουμε μια άλλη διάσταση, πιο θελκτική, σε μια πολιτική που μετά λίγα χρόνια κατέρρευσε παγκοσμίως με πάταγο. Η δε περίφημη ΑΤΑ το μόνο που είχε πετύχει ήταν να ανατροφοδοτεί τον πληθωρισμό, γι’ αυτό ο Ανδρέας Παπανδρέου, όταν σοβαρεύτηκε, την κατήργησε.

Ο Αλ. Τσίπρας δηλώνοντας πως θα επανακρατικοποιήσει τη ΔΕΗ υποθέτω πως θα είχε μελετήσει το οικονομικό κόστος του εγχειρήματος, όπως και τις συνέπειες που θα έχει μια τέτοια ενέργεια στην εικόνα της Ελλάδας στους επενδυτικούς κύκλους του εξωτερικού και στους οίκους αξιολόγησης. Εκτός αν αυτά δεν θα τα υπολογίζει η «δεύτερη φορά Αριστερά».

Επίσης υποθέτω πως όλη αυτή η φασαρία θα γίνει όχι για να ξαναδιοικούν τη ΔΕΗ οι Φωτόπουλοι, αλλά για να έχει φθηνό ρεύμα ο λαός στα δύσκολα χρόνια που έρχονται.  

Το ερώτημα είναι πώς θα γίνει αυτό. 

Μόνον αν η ΔΕΗ πουλά στον καταναλωτή το ρεύμα με ζημία. Αλλη λύση δεν υπάρχει.

Προφανώς οι ζημίες θα καλυφθούν είτε με κρατικές ενισχύσεις, κάτι που αντίκειται στους κανόνες της Ε.Ε., είτε η ΔΕΗ θα οδηγηθεί στην κατάσταση της χρεοκοπίας, όπως ήταν όταν την παρέλαβε η Νέα Δημοκρατία.

Το ερώτημα είναι...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗ ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ ΣΟΒΙΕΤΙΑ: Είδες η ΔΕΗ;

«Ηλεκτροσόκ!» Αυτή ήταν η αγαπημένη λέξη των εφημερίδων κάθε φορά που η ΔΕΗ αύξανε την τιμή του ρεύματος. 

Το κρατικό μονοπώλιο τότε εθεωρείτο κάτι σαν το ελληνικό κράτος: λεφτόδενδρο.  

Οι αντιπολιτεύσεις, διαχρονικώς, μάχονταν για κάθε τι που διόγκωνε το κόστος παραγωγής και εναντίον της αύξησης στις τιμές πώλησης. Ηταν (ορθώς) υπέρ των φίλτρων στα ρυπογόνα εργοστάσια, αλλά επίσης υπέρ των «δίκαιων αγώνων» για μαζικές προσλήψεις, για επέκταση των επιδομάτων (που δικαίως έπαιρναν οι λιγνιτωρύχοι) στους γραφιάδες της εταιρείας κ.λπ.

Αλλά και το κράτος βολεύεται πολλαπλώς με τη ΔΕΗ. Την έχει κάνει φοροσυλλέκτη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της ΕΡΤ κ.ά. και οικιστικό χωροφύλακα. Η τιμωρία για όσους έχτιζαν αυθαίρετα δεν ήταν το γκρέμισμα, αλλά η μη παροχή ηλεκτρικού. 

Η εταιρεία λειτουργούσε (και λειτουργεί, αφού σήμερα αυτήν τη δουλειά κάνει ο Διαχειριστής Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας) ως ελεγκτικός μηχανισμός. Για να συνδεθεί κάποιος έπρεπε να καταθέσει, συμβόλαια, κατόψεις, πολεοδομικές άδειες κ.λπ.  

Το αποτέλεσμα ήταν, αφενός, να αυξάνει το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος και, αφετέρου, να καταστραφεί μέγα μέρος της όμορφης υπαίθρου. Οι λίγοι που δεν κατάφεραν με πλάγιους τρόπους να συνδεθούν, άφησαν τα γιαπιά τους να ρημάζουν πάνω στις παραλίες.

Η ΔΕΗ επίσης είχε φορτωθεί και αναπτυξιακούς στόχους. Δεν εννοούμε μόνο τη διασύνδεση των απομακρυσμένων περιοχών, ούτε τη λειτουργία των κοστοβόρων εργοστασίων που καίνε μαζούτ στα νησιά. Η ΔΕΗ υποχρεώθηκε να πουλάει με ζημία στην Πεσινέ, ώστε η τελευταία να επενδύσει στην Ελλάδα.

Κάπως έτσι, με αυτά τα φανερά και κρυφά κόστη, συν τις λαθροχειρίες (το λέμε ευγενικά) διοικήσεων και πολιτικών παραγόντων, αποκτήσαμε το ακριβότερο ρεύμα της Ευρώπης. Και αυτό δεν είναι καν το χειρότερο.

 Το πολυτιμότερο πράγμα, το δίκτυο είναι σε μαύρα χάλια, με αποτέλεσμα να παιανίζουμε στόχους περί «πράσινης οικονομίας» και ο ΔΕΔΔΗΕ να μην μπορεί να συνδέσει μικρά ή μεγαλύτερα έργα ανανεώσιμων πηγών. Ετσι, ενώ σε ολόκληρη την Ευρώπη προχωράει η αποκέντρωση της παραγωγής ακόμη και σε επίπεδο οικιακών καταναλωτών, στην Ελλάδα όλα μένουν πίσω μέχρι να εκσυγχρονιστεί το δίκτυο. 

Το αποτέλεσμα είναι...

 

ΝουΔοΠΑΣΟΚοΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Μούσκεμα και στην ενέργεια...

 


Του Γιώργου Κράλογλου

Αν, η Ν.Δ., δεν πληρώνει "κάρμα", για τον ανταγωνισμό της με το ΠΑΣΟΚ, στον κρατισμό, πώς να εξηγήσεις το πόσο μούσκεμα τα έκανε και στην ενέργεια.  

Εάν δεν πρόκειται για μεταφυσικό κάρμα..., τι συμβαίνει και στη σημερινή κυβερνητική θητεία της η Ν.Δ. σχεδιάζει επιδότηση τιμών ενέργειας και προς τις ενεργοβόρες και μη βιομηχανίες, υψηλής και μέσης τάσης, (πάρα πολύ σωστά,  ως τελική λύση, κατά την άποψή μας) αντί της πτώσης και της σταθεροποίησης των τιμών ηλεκτρικού πολύ κάτω από τα 200 ΜWh,  όπως και κατάφεραν σχεδόν οι πάντες στην Ε.Ε. ή στις γειτονικές μας βαλκανικές χώρες (με πρωτιά πάντα η Βουλγαρία).

Έχουμε ή δεν έχουμε πηγές ενέργειας και δίκτυα (μετά το οριστικό "πάγωμα" της παραγωγής ρεύματος από λιγνίτες) ικανά να μας επιτρέπουν ανταγωνιστικό κόστος παραγωγής και τιμών, όπως τα βαλκανικά και ευρωπαϊκά δίκτυα;

Και αν έχουμε πώς συμβαίνει και είδαμε Ανάσταση..., με τιμές στα 190 ευρώ τη MWh, όταν η Ευρώπη σταθεροποιείται ήδη στα 100 ευρώ πάνω κάτω;

Αν δεν έχουμε, ας μας δοθούν εξηγήσεις τι μας συμβαίνει, με τη νεοφιλελεύθερη Ν.Δ. και δεν καταφέραμε (στα πάνω από δύο χρόνια διακυβέρνησης) να διασφαλιστούμε από τα δίκτυα με υδροηλεκτρικά μας, τον ήλιο μας και τους αέρηδες..., όχι μόνο περιμένοντας την πανδημία αλλά και για να φτηνύνουμε,  έτσι και αλλιώς, την ενέργεια αναλαμβάνοντας τον πολιτικά πολυπόθητο ρόλο του ενεργειακού πρωταγωνιστή στα Βαλκάνια... Ρόλο (ας σημειωθεί αυτό) που η Ν.Δ. πρώτη τον οραματίστηκε το 1976-77, μετά από τις επαφές και τις κουβέντες της στη Μόσχα (για όσους το ξέχασαν...).     

Γυρίζοντας πίσω, ας αφήσουμε στην άκρη τη χούντα και τους οραματισμούς της να λύσει και το ενεργειακό πρόβλημα με τα (μη ιδιαιτέρως κερδοφόρα -λόγω υπερβολικού βάθους-) αντίκλινα πετρελαίου του Πρίνου στην Καβάλα και την ευρύτερη θαλάσσια και χερσαία περιοχή. Χούντα ήταν και ό,τι ήθελε έλεγε...

Ας αφήσουμε στην άκρη και το ΠΑΣΟΚ. Ας πούμε πως δεν ήξερε τι έλεγε και στα ενεργειακά,  από το καλημέρα της μεταπολίτευσης,  μέχρι και στο τι έκανε κατά την 25ετή διακυβέρνησή του. ΠΑΣΟΚ ήταν θα μου πείτε και αντί να λύσει το ενεργειακό έριξε το βάρος στις πελατειακές του σχέσεις φορτώνοντας στη ΔΕΗ υπεράριθμο προσωπικό, στην περιφέρεια, με πρόσχημα τη λιγνιτκή ανάπτυξη και επενάσταση... του τόπου, για αξιοποίηση του υπεδάφους της κρατικής περιουσίας, ενάντια... στις εισαγωγές σε ενέργεια, όπως έσκουζε η ντουντούκα με τα πατριωτικά για τον κρατισμό και τον ψευτοσοσιλαισμό της δικής του περιόδου.

Ας αφήσουμε στην άκρη και το χοντρό αμερικάνικο παιχνίδι με την προσπάθεια να ανακοπεί η κάθοδος Πούτιν στα Βαλκάνια και στο Αιγαίο (με τους αγωγούς φυσικού αερίου) που οδήγησε σε χάσιμο χρόνου το 2007 και 2008, από την πλευρά της τότε κυβέρνησης της Ν.Δ., όταν νόμιζε πως θα αρπάξει την ευκαιρία Πούτιν για τον ρόλο της Ελλάδας στις ενεργειακές ανακατατάξεις στα Βαλκάνια που, υποτίθεται θα έλυναν αυτόματα και το εγχώριο ενεργειακό κενό.

Ας αφήσουμε τέλος και τα προσκυνήματα στον Πούτιν, το 2015-2016,  από την κυβέρνηση της αριστεράς και της προόδου..., με τους τότε κυβερνητικούς παράγοντες, που επισκέφθηκαν και την Αγία Πετρούπολη να επιμένουν ότι πήγαν στο Λένινγκραντ..., μιας και ούτε κατάλαβαν ποιο είναι το ενεργειακό μας πρόβλημα και τι να ζητήσουν από τον Πούτιν,  χωρίς να στενοχωρήσουν και τους Αμερικάνους...

Να τα αφήσουμε όλα αυτά και να μείνουμε διαχρονικά στη Ν.Δ. της φιλελεύθερης ιδεολογίας και στη συμβολή της στο πάντα υπαρκτό ενεργειακό μας κενό.

Ποιο ήταν το φιλελεύθερο παρόν της φιλελεύθερης Ν.Δ. σε μια πραγματικά ανοικτή ενεργειακή οικονομία (όπως ζητούσαν και δανειστές και Κομισιόν) μακριά από τα τότε ως τώρα κρατικά μονοπώλια, τα υποταγμένα στον εργατοπατερισμό της κομματικής καθοδήγησης, που βεβαίως και ευνόησε την παράδοση και αυτού του σκέλους της οικονομίας σε συμφέροντα και εισαγωγές;  

Ποια η αντίδραση της φιλελεύθερης Ν.Δ. στη "δαιμονοποίηση" της πυρηνικής ενέργειας που θα αντικαθιστούσε τον (τεράστιο και επικερδή) χώρο εισαγωγής ρεύματος από τη βαλκανική μέχρι την τούρκικη παραγωγή; 

Ποια η συμβολή της φιλελεύθερης Ν.Δ. στην...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΟ-ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Μύηση στον καπιταλισμό


Toυ ΝΙΚΟΥ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ

Θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε αν συμφωνεί άραγε η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ με το τρέιλερ ΣΥΡΙΖΑ, που καλεί τους πολίτες εμμέσως να μην πληρώνουν τους λογαριασμούς του ρεύματος
. Που αναβιώνει λίγο πριν από την εκπνοή του 2021 τις λαμπρές μέρες του κινήματος «Δεν πληρώνω» του 2015. 

Εχει ενδιαφέρον η αντίδραση, γιατί το 2019, είχε φτάσει πραγματικά τόσο κοντά στη στάση πληρωμών και στην εθνικοποίηση τότε η ΔΕΗ, λόγω των τεράστιων χρεών που είχε δημιουργήσει η προηγούμενη διακυβέρνηση, που είναι πραγματικά θαύμα ότι τα κατάφερε. Μεταξύ άλλων το πρόβλημά της οφειλόταν και στους απλήρωτους λογαριασμούς άνω των 3,6 δισ. ευρώ, που είχαν δημιουργήσει δήθεν κοινωνικές πολιτικές, όπως τα ακατάσχετα 1.000 ευρώ που δίνονταν σε κάθε έλληνα πολίτη, ανεξαρτήτως εισοδήματος και αναγκών.

Σκεφτείτε απλά ότι αν συνέβαινε αυτό τότε το 2019 – πέραν των άλλων προβλημάτων – δεν θα εισέπρατταν ποτέ τον 13ο και 14ο μισθό οι εργαζόμενοι της εταιρείας, που, ναι, επιστρέφει από τα φετινά Χριστούγεννα, ύστερα από 10 χρόνια.

Αν λοιπόν δεν «σωζόταν» η ΔΕΗ με τα μέτρα της σημερινής κυβέρνησης και της διοίκησης της εταιρείας. Δεν αποκτούσε σχέδιο ανάπτυξης. Δεν κατάφερνε αυτό το σχέδιο να το ασπαστούν οι επενδυτές και να καταφέρει να βρει χρηματοδότηση ώστε να σταθεί στα πόδια της. Αν επιπλέον δεν υλοποιούνταν, παρά τις αντιδράσεις της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου που μείωσε το ποσοστό του Δημοσίου κάτω από το 50%, στο 32%, και με έναν μαγικό τρόπο πάλι το Δημόσιο έχει το πάνω χέρι στην εταιρεία. Τότε οι εργαζόμενοι – μέλη της δεν θα απολάμβαναν την επιστροφή των αποδοχών τους στα προμνημονιακά επίπεδα. Γιατί πλέον η ΔΕΗ και μπορεί και το κάνει.

Με μύηση στον καπιταλισμό για τα μέλη και τη διοίκηση ενός σημαντικού συνδικάτου εργαζομένων για τη χώρα μοιάζει η διαδικασία διάσωσης της ΔΕΗ. Χωρίς πολλά λόγια. Είδαν στην πράξη πως η εταιρεία τους όχι απλά μπορεί να παραμείνει υπό κρατικό έλεγχο μειώνοντας το ποσοστό του κράτους. Αλλά και πως μπορεί να πουλά μειοψηφικά ποσοστά από τις θυγατρικές και να εισπράττει δισεκατομμύρια, όπως στην περίπτωση του ΔΕΔΔΗΕ. Πως μπορεί να κλείνει μονάδες, αλλά ταυτόχρονα να ξεκινάει σε αντικατάστασή τους νέες επενδύσεις, διατηρώντας τις θέσεις εργασίας. Πως μπορεί να κάνει κοινωνική πολιτική εν μέσω ενεργειακής κρίσης. Οχι σαν αυτή του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά να τιμολογεί σε τέτοιο βαθμό ανταγωνιστικά την κιλοβατώρα, που, ενώ είναι υποχρεωμένη να μειώνει τα ποσοστά της στην αγορά, οι καταναλωτές πελάτες άλλων εταιρειών να σπεύδουν να επιστρέψουν σε αυτήν. Πως, τέλος τέλος, μπορεί όλη αυτή την αλλαγή στην εταιρεία να την απολαμβάνουν στον μέγιστο βαθμό οι πλέον καχύποπτοι το 2019, οι εργαζόμενοί της. Καταγράφοντας χωρίς καμία διαπραγμάτευση μια εντυπωσιακή αύξηση των ετήσιων αποδοχών τους.

Πραγματικά θα είχε πολύ ενδιαφέρον να ακούγαμε από μια γωνιά, αν δεν θέλουν επίσημα, πώς θα σχολίαζε η διοίκηση της ΓΕΝΟΠ το τρέιλερ του ΣΥΡΙΖΑ για τα φουσκωμένα τιμολόγια του ρεύματος και τον τρόπο που προτείνει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης για την αντιμετώπισή τους. 

Αν είναι σύμφωνοι και θέλουν να επιστρέψει η εταιρεία στην κατάσταση του 2019 ή διαφωνούν και...

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Κακούργημα να πουλάς κράτος στην Ελλάδα!!

 

Του Γιώργου Κράλογλου

Το κράτος τέρας μας χρεώνει ως 400 δισ. από δανεικά, για ανάγκες του, αλλά είναι κακούργημα να το πουλάς, μας λέει ο Τσίπρας από τα βουνά της Κοζάνης.

Η αντιπαράθεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης της αριστεράς και της προόδου... με την κυβέρνηση μάς αφήνει εντελώς αδιάφορους.

Αναφέρθηκα,  στην  προχθεσινή καταγγελία του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, για το "κακούργημα" να διατεθεί το 17% της ΔΕΗ, για ένα και μόνο λόγο. Να δικαιολογήσω τον τίτλο στο σημερινό σημείωμα της στήλης.

Άλλωστε, τι σημασία να αποδώσεις σε ακόμη μια θλιβερή πολιτική κόντρα,  όταν απέναντί σου έχεις τη γκρίζα ως σκοτεινή εικόνα που συνθέτει το σήμερα και το αύριο της οικονομίας μας.

Βαδίζουμε στη 12ετία της χρεοκοπίας μας, από την ασύδοτη κρατική σπατάλη (δανεικών), για να εξυπηρετηθούν πελατειακές σχέσεις κομμάτων και κυβερνήσεων (από την πρώτη ημέρα της μεταπολίτευσης και για 35 συνεχή χρόνια) αλλά η πολιτική μας "επιθεώρηση" επιμένει να ανεβάζει έργα..., κόντρας κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, στην κάθε πώληση κράτους.

Πολιτική κόντρα (όπως η προχθεσινή) για την πώληση 17% της ΔΕΗ, που την διέλυσαν και κομματικά συμφέροντα με διορισμούς,  από όλες τις κυβερνήσεις, κομματικών (μέχρι και 37.000 στις εποχές μεγάλης φαυλότητας...) από τα "σώματα" κλακαδόρων και αφισοκολλητών, διανέμοντας τους διορισμούς σε όλα τα κόμματα της Βουλής,  βάσει λίστας... και ανάλογα με τα ποσοστά τους.

Πολιτική κόντρα για την πώληση 17% της ΔΕΗ που την διέλυσε και ο παρεμβατισμός κυβερνητικών βουλευτών (όλων των κυβερνήσεων όπως και βουλευτών αξιωματικής αντιπολίτευσης- ειδικά των αριστερών κομμάτων-) με το φόρτωμα στις πλάτες της ΔΕΗ των χρεών σε ηλεκτρικό ρεύμα των ΔΕΚΟ, σε απίθανο ύψος (20-100 εκατ. ευρώ) υποχρεώνοντάς την να τα μετατρέπει σε μετοχικό κεφάλαιο (ΛΑΡΚΟ) ή να τα παγώνει (κρατικά ναυπηγεία,  κρατικά μεταλλεία,  κρατικά λιπάσματα,  κρατικά χημικά και άλλα συγκροτήματα) με τη μορφή επιδοτήσεων (πληρώνοντας βέβαια και πρόστιμα στην Κομισιόν). 

Ποιος ήταν ο σκοπός; 

Να μη χαθούν οι ΔΕΚΟ και σταματήσουν οι διορισμοί που στην 35ετία της φαυλότητας ξεπέρασαν γενικά τις 50-70.000 κομματικούς.

Πολιτική κόντρα για την πώληση του 17% της ΔΕΗ που τη διέλυσε και ο κατευθυνόμενος κομματικός εργατοπατερισμός, (σκάλες ισχυρότερος από τις εκάστοτε κομματικές Διοικήσεις της κάθε κυβέρνησης). Η οποία κυβέρνηση, σήκωνε τα χέρια ψηλά αν ο εργατοπατερισμός ήταν αντίθετος ακόμη και σε αναγκαίες επενδύσεις. Αν ΔΕΗ και κυβέρνηση προωθούσαν συμφωνίες με ιδιώτες στρατηγικούς επενδυτές, ανεξάρτητα αν αφορούσαν και επέκταση του δικτύου της ή μεγέθυνση της παραγωγής με στόχο και μειώσεις στο ρεύμα. Και να σκεφτεί κανείς εδώ πως ορισμένοι αιθεροβάμονες..., θεωρούν ακόμη ότι (στην Ελλάδα βεβαίως) η παραμονή των κρατικών μονοπωλίων ενέργειας στα χέρια του κράτους προστατεύει τα συμφέροντα των καταναλωτών..., σε σχέση με τους ιδιώτες.

Πολιτική κόντρα για την πώληση του 17% της ΔΕΗ (που έτσι και αλλιώς μας την επιβάλλει και η συμφωνία εξόδου από τα μνημόνια που υποθήκευσε την ελληνική κρατική περιουσία για 99 χρόνια) αντί να κοιτάξουμε με συναίνεση η αναβάθμισή της σε παραγωγό ενέργειας να καλύπτει το 100% των αναγκών μας σε ηλεκτρισμό ακόμη και αν (σε κάποια νέα εκβιομηχάνιση της χώρας) απαιτηθεί αύξηση αναγκών ρεύματος κατά 10-15%, (πράγμα που αδυνατεί να προσφέρει σήμερα η ΔΕΗ),  κλείνοντας έτσι και το ξέφραγο επιχειρηματικό αμπέλι εισαγωγών ρεύματος αλλά και τους χορούς των εισαγωγέων... Μπορούσε να το επιτύχει η ΔΕΗ γιατί διέθετε και διαθέτει και εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό για τις αυξημένες ανάγκες της εθνικής παραγωγής αλλά και τεχνογνωσία να το πράξει αποτελεσματικά. Μήπως όμως τα συμφέροντα της πολιτικής ισορροπούσαν καλύτερα στην εξυπηρέτηση εισαγωγών από τη γειτονιά των Βαλκανίων; Λέμε τώρα εμείς...

Είναι λοιπόν ή δεν είναι να αναρωτιέται κανείς...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΟΣΟΒΙΕΤΑΡΑΔΙΚΟ: Εκεί που μας χρωστάγανε μας πήραν και το βόδι με τη ΔΕΗ!

Του Θανάση Μαυρίδη

Η ΔΕΗ απασχολεί την αντιπολίτευση για τους λάθους λόγους
. Αυτή τη στιγμή θα έπρεπε τα στελέχη των παλαιοτέρων διοικήσεων της εταιρείας και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι να απολογούνται για το γεγονός ότι με τις δικές τους αποφάσεις η ΔΕΗ έφτασε στα όρια της χρεοκοπίας. Υπάρχουν θέματα για κριτική, αλλά αυτά σχετίζονται με την επιβεβλημένη έρευνα από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για όσους πιθανόν είχαν εσωτερική πληροφόρηση και όχι με την αναγκαιότητα της αύξησης Κεφαλαίου.

Είναι κουραστικό κάθε φορά που γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια να προχωρήσουν τα πράγματα, να βγαίνει η Αριστερά και να μιλάει για «ξεπούλημα». Να μην συζητήσουμε για το τι θα είχε συμβεί -για παράδειγμα- αν ο ΟΤΕ αυτός δεν είχε έγκαιρα ιδιωτικοποιηθεί. Πόσα χρήματα α λα Ολυμπιακή θα είχε χάσει το κράτος που αποδεδειγμένα είναι κακός επιχειρηματίας. Αλλά και τότε η Αριστερά μιλούσε για ξεπούλημα, όπως έκανε σε όλες τις περιπτώσεις, όπως κάνει και τώρα με την ΔΕΗ.

Το θέμα είναι ότι η Αριστερά έχει κυβερνήσει! Είχε την δυνατότητα να ασκήσει τις δικές της πολιτικές, όπως και έκανε. Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; 

 Η ΔΕΗ με τις «κοινωνικές πολιτικές» του Τσίπρα έφτασε στο σημείο της κατάρρευσης. 

Αλήθεια, τι διαφορετικό έκαναν αυτοί εδώ και μάζεψαν την κατάσταση; Γύριζαν από πόρτα σε πόρτα με γκιλοτίνες και εισέπρατταν τους λογαριασμούς από τα νοικοκυριά με την απειλή του απαγχονισμού; Αστεία πράγματα! Απλά, οι άνθρωποι έκαναν την δουλειά τους.

Για να... τελειώνουμε! Η σημερινή διοίκηση έσωσε μία εταιρεία από την βέβαιη κατάρρευσή της και γι' αυτό παίρνει τα εύσημα. Κάποιες άλλες διοικήσεις θα έπρεπε να απολογούνται και αυτό δεν συνέβη. Κι έτσι πήρε θάρρος ο Αριστερός και εκεί που μας χρωστάγανε μας πήραν και το βόδι!

Είναι σωστός ο τρόπος με τον οποίον γίνεται η αύξηση κεφαλαίου; 

Στο σημείο αυτό υπάρχουν πολλά που μπορεί να υποστηρίξει κανείς.

 Προσωπικά είμαι υπέρ των παραδοσιακών τρόπων. Ξέρετε, ημερομηνίες άσκησης δικαιώματος, διαπραγμάτευση δικαιώματος και τα σχετικά. Αλλά δεν θα κρίνει αυτό το γεγονός την πορεία των πραγμάτων. Δεν είναι αυτό το κρίσιμο. Το κρίσιμο είναι αν η ΔΕΗ θα προλάβει το τραίνο της νέας εποχής. Και αυτό δεν έχει σχέση με τον λιγνίτη ή το πετρέλαιο. Η νέα εποχή που απαιτεί περισσότερο και φθηνότερο ρεύμα έχει σχέση με νέες τεχνολογίες και αυτές με την σειρά τους χρειάζονται κεφάλαια για επενδύσεις.

Ο Μιχάλης Τσαμάζ είδε έγκαιρα την εξέλιξη στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών και έκανε για τον ΟΤΕ τις αναγκαίες κινήσεις. 

Το ίδιο κάνει σήμερα και ο Γιώργος Στάσης. 

Η επόμενη μέρα της ΔΕΗ δεν έχει σχέση με την Μεγαλόπολη και την Πτολεμαΐδα. 

Έχει σχέση με την ηλεκτροκίνηση, με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με το Υδρογόνο. Η ΔΕΗ θα έπρεπε να έχει αλλάξει ρότα εδώ και πολύ καιρό. Αλλά τότε οι σύντροφοι...

ΣΥΡΙΖAίικο ΚΗΦΗΝΟΣΟΒΙΕΤΑΡΑΔΙΚΟ: Όταν ο Αλέξης «ξέχασε» το δημοψήφισμα για τη ΔΕΗ

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ

 Στις 10 Μαΐου η κυβέρνηση προκήρυξε θέση για την πρόσληψη συμβούλου με σκοπό την πώληση του 17% των μετοχών της ΔΕΗ. Εφόσον επιτευχθεί το Δημόσιο θα μείνει, με το μάνατζμεντ και το 34% του μετοχικού κεφαλαίου της επιχείρησης.

Όποιος διερωτάται πόσο αποφασιστικά θα σηκώσει τα λάβαρα της αντίστασης ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή τη συγκεκριμένη απόφαση για το «ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας», κακώς διερωτάται. Η προκήρυξη θέσεως συμβούλου έγινε τον Μάιο του 2017, και κυβέρνηση ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ!

Και αν δεν πουλήθηκε, δεν οφείλεται, όπως τώρα ισχυρίζονται, γιατί προάσπισαν το δημόσιο συμφέρον (αυτοί που την έβαλαν στο υπερταμείο για 99 χρόνια), αλλά γιατί δεν βρήκαν αγοραστή.  

Ποιος θα αγόραζε μια επιχείρηση που έμπαινε μέσα 1 δις το χρόνο;

Υπενθυμίζεται ότι μετά την περήφανη διαπραγμάτευση έβαλαν στο Υπερταμείο για 99 χρόνια και ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ, Αττικό Μετρό, ΕΛΒΟ, κτηριακές υποδομές κ.α. 

Πάντως ήταν αισιόδοξοι. Όπως είχε πει τότε η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ Αννα βαγενά «τι είναι 99χρόνια; Θα περάσουν. Εδώ πέρασαν 400 χρόνια που ήμασταν σκλαβωμένοι από τους Τούρκους»!

Εν τω μεταξύ η «εθνική μας περιουσία» κατά τα έτη 2015 - 2018 απέφερε «0» (ολογράφως μηδέν) έσοδα στο ελληνικό δημόσιο, όπως προκύπτει από τα δελτία της επιχείρησης.

Γι’ αυτή την κατάντια της εταιρίας που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ, πέραν της διοικητικής ανικανότητας, υπήρξε μεταξύ άλλων, και μια παιδαριώδης «φιλολαϊκότητα». Ο τότε «φιλολαϊκός» υπουργός Ενέργειας είχε αποφασίσει να μην κόβεται το ρεύμα σε όσους χρωστούν έως 1.000 ευρώ… ανεξαρτήτως εισοδηματικών κριτηρίων. Την ίδια εποχή ίσχυε το κοινωνικό τιμολόγιο για τους οικονομικά αδύναμους. Οι οφειλές εκτοξεύτηκαν στα 2,7 δισ. Την ίδια εποχή η επιχείρηση κινδύνευε με χρεοκοπία γιατί δεν μπορούσε να πληρώσει ομόλογο 200 εκατ. ευρώ!

Το όνομα του υπουργού δεν έχει σημασία αφού όποιος και να ήταν στη θέση του το ίδιο θα έκανε, καθώς συνέβη και το τραγελαφικό: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΗ ΣΟΒΙΕΤΙΑ: ΔΕΗ, ένας μεγάλος ασθενής

Στη 10ετία του 1980, οι ανανεώσιμες πηγές ήταν στα σπάργανα. Η Σουηδία προβληματιζόταν, η Δανία έκανε τα πρώτα της βήματα στην κατασκευή ανεμογεννητριών με απόδοση περί τα 200 kw, η Ιαπωνία πειραματιζόταν με τα φωτοβολταϊκά. Ολα αυτά έμοιαζαν γραφικά ή σχέδια ενός μακρινού μέλλοντος σε ένα παρόν καταθλιπτικής κυριαρχίας του άνθρακα. 

Δεν ήταν. Κάποιοι (και) στην Ελλάδα το είχαν καταλάβει. Οπως η ΔΕΗ: Στο 5ετές πρόγραμμα 1983-87, η ΔΕΗ είχε εντάξει τις ανεμογεννήτριες, ενώ, παράλληλα, ξεκινούσε προσπάθειες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από γεωθερμία στη Νίσυρο. Ηταν από τους πρώτους στον κόσμο που είχαν διαβάσει σωστά το μέλλον.

Εμποδίστηκε, όμως, να περπατήσει σωστά.

Ενώ ήταν μονοπώλιο, οικονομικά αιμορραγούσε. Κι ενώ ξεκίνησε πρώτη, έμεινε ουραγός στα ανανεώσιμα.

Γιατί;  

Χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο από το κράτος: Επί 10ετίες την υποχρέωνε να δανείζεται στις αγορές και να του παραδίδει το προϊόν του δανεισμού. Να προσλαμβάνει στρατιές «ημετέρων» – χωρίς χρήσιμα προσόντα. Να ασκεί πελατειακή τιμολογιακή πολιτική.  

Χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο από ιδιώτες: Βούλιαξαν τα οικονομικά της για να πολλαπλασιάζονται τα δικά τους. Το πολιτικό χρήμα την αποδιοργάνωσε και την αποδυνάμωσε.  

Χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο και από τα συντεχνιακά συμφέροντα που (με εξαίρεση τα σωματεία των λιγνιτωρύχων στην Πτολεμαΐδα) κατ’ ευφημισμόν αποκαλούνται εργατικά συνδικάτα.

Η μεγάλη εικόνα: Εχουμε το ακριβότερο ρεύμα στην Ευρώπη κι έναν μεγάλο ασθενή, τη ΔΕΗ.

Οι κυβερνήσεις άλλαζαν, η κατάσταση σταθερά χειροτέρευε. Πριν από λίγα χρόνια αγγίξαμε το χείλος του black out.  

Την Πέμπτη ανακοινώθηκε ότι η ΔΕΗ θα κάνει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου 750 εκατ. ευρώ, το κράτος δεν θα πάρει μέρος ώστε να περιοριστεί το μερίδιό του στο 34% κατ’ ελάχιστον, αλλά θα συνεχίσει να ορίζει την διοίκηση της εταιρείας. 

Στόχος, μαζί με το 1,3  δισ. ευρώ που θα εισπράξει από την πώληση του 49% του ΔΕΔΔΗΕ, η ΔΕΗ να μειώσει τα χρέη της, να εκσυγχρονίσει το δίκτυό της, ίσως να αγοράσει κάποιες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής στα Βαλκάνια. Κυρίως να αγοράσει μερίδιο στην πράσινη ενέργεια. Για να αποκτήσει μια αξιόλογη θέση σε αυτήν χρειάζεται πολλά λεφτά – διότι, όποιος άργησε να μπει, υποχρεώνεται να πληρώσει ακριβά το εισιτήριο.

Ακούω κραυγές για «ξεπούλημα» και «ιδιωτικοποίηση», όταν, μάλιστα, η ΔΕΗ πρέπει να βάλει πλάτη λόγω ανατιμήσεων.

Το timing της αύξησης είναι προβληματικό. Αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι δεν γίνεται τώρα (και) για να μπορέσει η ΔΕΗ να επιδοτήσει τμήμα του αυξημένου κόστους των καταναλωτών.  

Και δεν κατανοώ γιατί είναι κακό τη διοίκηση που ορίζει το κράτος να την ελέγχει το 66% και όχι το 49% των μετόχων. 

Ισχυρίζομαι, δε, ότι «ξεπούλημα» θα ήταν να σέρνεται η ΔΕΗ και να μείνει έξω από την αγορά της καθαρής ενέργειας, να αργοσβήνει υπέρ των ιδιωτών. 

«Ιδιωτικοποίηση» θα ήταν να μη γίνει η αύξηση με τη διαδικασία που επιλέχτηκε, που διασφαλίζει ότι κανείς δεν θα αποκτήσει μεγάλο πακέτο μετοχών. Ή να επιλεγεί η εναλλακτική του στρατηγικού επενδυτή: Να παραχωρηθεί, π.χ., μεγάλο πακέτο στην ιταλική ENEL (που ενδιαφέρεται) μαζί με το μάνατζμεντ.  

Ούτε αυτό συμβαίνει – με 34% το Δημόσιο είναι κυρίαρχο, ολόκληρες πολυεθνικές ελέγχονται με 8% ή 6% μόνο. 

Αρα; 

Ας είναι προσεκτικοί όσοι ...

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΗ ΣΟΒΙΕΤΙΑ: Λαϊκό "μονόπρακτο" με ΔΕΗ και σωτηρία μικρομεσαίων, ως τις εκλογές του 2023

Του Γιώργου Κράλογλου

Έμπνευση και φαντασία μηδέν. Αλλά το θέατρο καλά κρατεί, απ' όλους... Σώζουμε ΔΕΗ και τη μικρομεσαία βιοτεχνική Ελλάδα. Περάστε κόσμε, περάστε κόσμε...  

Πρωταγωνιστές στη σκηνή η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση, των δυνάμεων της αριστεράς και της προόδου (μη ξεχνάμε το προόδου...).

Στον ρόλο του πολιτικού όχλου τα υπόλοιπα... των κομμάτων της Βουλής μαζί με τα "δεκανίκια" των πιθανών μελλοντικών κυβερνήσεων.

Κομπάρσος η οικονομία. Ο κομπάρσος που συνεχίζει να σέρνεται και θα σέρνεται πίσω από την πολιτική και τους πολιτικούς της.

Οι αποδείξεις,  για την οικονομία-κομπάρσο, δεν ανήκουν μόνο στο βαθύ παρελθόν. Το 2008, με δημιουργική λογιστική... στην ανάπτυξη, είχαμε γενικευμένη πολιτική δέσμευση για μέρες ευτυχίας στις πάνω από 900.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις της παραγωγής.

Αντί για μέρες ευτυχίας, το 2009-2019,  φέραμε τη χρεωκοπία που προκάλεσε το κράτος μιας και δεν το επανιδρύσαμε... όπως είχαμε σκοπό, μετά το 2005,  σώζοντας πάλι και κρατικές επιχειρήσεις και μικρομεσαίους...

"Εργαλεία σωτηρίας" τα μνημόνια, η σκληρή εποπτεία από τους δανειστές, τα capital controls και 200.000 λουκέτα σε μικρομεσαίους, για να χαθούν και 520.000 θέσεις εργασίας.

Σήμερα από τους 750-800.000 μικρομεσαίους στέκονται κάπως 600-650.000,  με δυνατότητες τραπεζικού δανεισμού όχι πάνω από 160.000!! Και αν δεν σωθούν οι άλλες 500.000 θα αφαιρέσουμε άλλες 150-200.000 θέσεις εργασίας.

Όμως τι περιθώρια ενίσχυσης των μικρομεσαίων (εκτός ίσως από τα 20 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης) μας αφήνει η σκληρή εποπτεία που επέβαλε το 2018 η συμφωνία, με τους δανειστές, για να βγούμε από τα μνημόνια;

Γιατί όλα τα άλλα, (από τα 32 δισ. της Ε.Ε, συν τα ΕΣΠΑ και τις δόσεις των δανειστών από ομόλογα -600-700 εκατ. σε κάθε δόση) είναι μόνο δανεικά και θα δίδονται, υπό προϋποθέσεις επενδύσεων.

Βασική δε προϋπόθεση είναι τα λεφτά που θα βάζει και από την τσέπη του ο βιοτέχνης της μεσαίας, μικρής ή ατομικής επιχείρησης. Αν δεν τα βάλει δεν θα τον χωράει κανένα πρόγραμμα και καμία Ελλάδα 2.0.

Παρ όλα αυτά οι πρωταγωνιστές της θεατρικής παράστασης με τα "σενάρια διάσωσης" οργανώνουν "δημοπρασία" προσφορών σωτηρίας..., της μικρομεσαίας βιοτεχνικής Ελλάδας.

Στην πρώτη προσφορά,  την κυβερνητική με 2-2,5 δισ., απάντησε ο δεύτερος από τους πρωταγωνιστές με 5 δισ. Λέγεται μάλιστα πως αυτό το δεύτερο χτύπημα της δημοπρασίας, θα ξεπεράσει τα 5 δισ. και θα πιάσει τα 8-10 δισ. Η δημοπρασία θα συνεχιστεί γιατί η πολιτική έχει στόχο τώρα τους μικρομεσαίους...

Και εδώ ακριβώς μπαίνει το ερώτημα για το θέατρο της πολιτικής και τις παρεμβάσεις της με λαϊκισμούς που δείχνουν αδιαφορία στους κανόνες της οικονομίας, αποδίδοντάς της βεβαίως τον ρόλο κομπάρσου.

Υπάρχουν άλλα λεφτά εκτός από τα τσάμπα 20 δισ. της Ε.Ε., όταν ένας Θεός ξέρει πόσοι άλλοι (από την υγεία μέχρι και την εκκλησία...) περιμένουν αυτά τα δισ., καθώς τα υπόλοιπα είναι δανεικά και μόνο δανεικά,  άρα πρέπει να γυρίσουν πίσω κάποια μέρα;

Την απάντηση,  υπογραμμίζοντας έντονα την πολιτική για την αποκρατικοποίηση, την δίνουν οι δανειστές παραπέμποντας όσους απορούν, στη συμφωνία της σκληρής εποπτείας που ψηφίσαμε και τους παραδώσαμε (προ 3ετίας), μαζί και με την Ελλάδα, για κάποιες 10ετίες.

Μειώστε κράτος (έγραψαν στη συμφωνία εξόδου από το μνημόνιο). Πουλήστε όλες τις ΔΕΚΟ στρατηγικής σημασίας για την οικονομία (οι άλλες είναι για κλείσιμο ή για πώληση έναντι 1 ευρώ όπως έκαναν Ρουμάνοι, Πολωνοί, Τσέχοι και Ούγγροι) και διορθώστε τα κενά της οικονομίας σας.

Τα δημοσιονομικά σας, προσθέτουν σε κάθε συζήτηση μαζί μας, δεν θα επιτρέψουν να καλύψετε υποσχέσεις και προγράμματα για ενισχύσεις και επιδόματα.

Η κυβέρνηση ως παραλήπτης του μηνύματος των δανειστών έχει καταλάβει ότι...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟ-ΣΟΒΙΕΤΙΚΟ ΧΡΕΩΚΟΠΗΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Οι "πυρκαγιές" θα φτάσουν στα μπατζάκια μας…

 


Του Γιώργου Κράλογλου

Η κυβέρνηση θέλησε να ομορφύνει και το κρατικό μονοπώλιο ενέργειας
. Το είπε και το έκανε. Τώρα το κόστος πάει στα βουνά.  

Ποιος θα το πληρώσει; Εμείς...

Για να καταλάβουμε τι είναι πάλι εκείνο που προκαλεί γκρίνια και στο σημερινό σημείωμα της στήλης, θα ξεκαθαρίσουμε από την αρχή κάποια πράγματα.
 
Αντιλαμβάνομαι πολύ καλά το έκτακτο των περιστάσεων με τον καύσωνα και τις πυρκαγιές.

Και ξέρω επίσης καλά τι σημαίνει και για την Ελλάδα κόστος μετάβασης στην πράσινη ενέργεια από τις μορφές που επιβάλλονται και χρησιμοποιούνται βέβαια σε όλη την Ευρώπη. Πράσινη ενέργεια που ασφαλώς και δεν θα μας αφήσει τα γνωστά περιθώρια ελιγμών στην τιμολόγηση της (αυτό θα το συζητήσουμε λεπτομερώς προσεχώς, σε σημείωμα μας, μιας και σε άλλους, της Βόρειας Ευρώπης… αφήνει περιθώρια).

Να δεχθώ και ότι η κυβέρνηση του Ιουλίου του 2019 παρέλαβε μαύρη, άθλια κατάσταση και στην ενέργεια. Το κρατικό μονοπώλιο βουτηγμένο στα φέσια, από το μοναδικό και μέγα μπαταχτσή. Το ελληνικό κράτος.
 
Δεν γίνεται να μη το δεχτώ όσο οι πάντες γνωρίζουν ότι τα κρατικά σκουπίδια που παριστάνουν, 40χρόνια, την κρατική βιομηχανία είχαν και έχουν την άνεση να μην πληρώνουν ηλεκτρικό, νερό ή φυσικό αέριο στο κράτος. Ας μη πληρώσει ιδιώτης βιοτέχνης ή επαγγελματίας στην ελληνική σοβιετία και θα χάσει μέχρι και το σπίτι του.

Τα ήξερε όλα αυτά η κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση.  Ωστόσο, με το που ήλθε στην εξουσία, καμαρωτή- καμαρωτή, δήλωσε ότι πριν σκεφτεί τι θα κάνει με το κρατικό μονοπώλιο ενέργειας, θα  το νοικοκυρέψει, θα το στολίσει… Και θα το περάσει από την μιζέρια στα καλούδια για "γάμο"…

Έτσι είπε, η κυβέρνηση, γνωρίζοντας όμως πως την "νύφη", ως κρατικό μονοπώλιο, την περίμεναν από την μια οι "δαγκάνες" της πράσινης ενέργειας και από την άλλοι γνωστοί "γαμπροί" στην Ε.Ε. που θα την οδηγήσουν έξω από τον ντόπιο λιγνίτη.

Έξω από μια πηγή ενέργειας που (αν αφαίρεσης την πολιτική σπέκουλα, όλων των κομμάτων, με πρωταγωνιστές το ΚΚΕ και την ροζ αριστερά της προόδου…  και τα πρασινομπλέ δικά μας παιδιά) μας έδινε πάντα δυνατότητα να γυροφέρνουμε κοστολογικά  το ρεύμα. Να συγκρατούμε την μεγάλη χασούρα.

Η κυβέρνηση προτίμησε να "χτενίσει" το κρατικό μονοπώλιο ενέργειας. Σήμερα ζει και βασιλεύει εισάγοντας το 63% (!!) της ενέργειας που χρειαζόμαστε (φυσικό αέριο και εισαγωγές μέχρι και από την Τουρκία).
 
Το υπόλοιπο 37% είναι ο δικός μας λιγνίτης (όσο κρατήσει ακόμη…) τα υδροηλεκτρικά μας και οι ΑΠΕ με το θλιβερό 15,7%, στο σύνολο της ενεργειακής επάρκειας…

Εικόνα ανησυχίας, θλίψης και κατάντιας στην ενεργειακή οικονομία μιας χώρας.

Της οικονομίας που για να ζήσει και να απασχολήσει τους 1.100.000 άνεργους (καλωσορίζοντας …και μετανάστες) χρειάζεται επειγόντως 150 δισ. ευρώ να επενδυθούν, μέχρι το 2024. Στα χαρτιά βεβαίως δεν υπάρχουν ούτε 5 σίγουρα (να προεξοφλούν και προσλήψεις).

Γιατί μιλάμε και για κατάντια;  

Γιατί και εμείς, ως ψηφοφόροι και φορολογούμενοι έχουμε τεράστια ευθύνη. Τουλάχιστον για το μέγεθος της κατάντιας.  

Στα χρόνια της μεταπολίτευσης και όταν οι "σωτήρες" της χώρας, στο ηλεκτρικό ρεύμα, η Αλβανία, τα Σκόπια, η Βουλγαρία, η Τουρκία και οι "χρυσοπληρωμένες" εισαγωγές (από τους διαπλεκόμενους και τους "χορηγούς" των κυβερνήσεων...) εξασφάλιζαν τεράστια κέρδη (από την ανεπάρκεια του κρατικού μας μονοπωλίου), εμείς χειροκροτούσαμε τους επαγγελματίες εργατοπατέρες - όργανα των κομμάτων και ας μας κρατούσαν στο σκοτάδι για να βλέπουν αυτοί το φως της Βουλής, από αριστερά έδρανα...
 
Να έχουν την ξενοιασιά τους όταν εμείς, χορεύοντας τσάμικα στο Σύνταγμα, χαιρετίζαμε την ελληνική σοβιετία. Την ίδια ώρα οι "σωτήρες" μας σε ηλεκτρισμό (Βουλγαρία, Σκόπια και Αλβανία) χόρευαν για την απαλλαγή τους από τα σοβιέτ…

Ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος φέρνουν λογαριασμούς ρεύματος με φωτιά στα μπατζάκια μας. Ιστορικές βιομηχανίες, ανάμεσα στις 200-250 τελευταίες (που δεν έφυγαν ή δεν έκλεισαν), λένε ανοικτά, από χθες, πως η παραγωγή δεν βγαίνει σε κόστος, αν τα νέα τιμολόγια ρεύματος δεν περάσουν στον καταναλωτή. 

Θα τα πληρώσουμε τα τιμολόγια που έρχονται. Και το κέρδος μας, ως ιθαγενείς, θα είναι...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Φουσκωμένοι λογαριασμοί σε κλειστά σπίτια

Αρεοπαγίτη ε.τ. 


Όπως χιλιάδες Έλληνες που έχουν ένα πατρικό σπίτι στον τόπο της καταγωγής τους, που για λόγους συναισθηματικούς το συντηρούν και το επισκέπτονται μια φορά τον χρόνο, το καλοκαίρι για διακοπές, έτσι κι εγώ έχω ένα παλιό, από το 1875 μητρικό σπίτι, στο χωριό Μυτιληνιοί Σάμου, που το επισκέπτομαι κάθε καλοκαίρι για διακοπές, κάτι παραπάνω από έναν μήνα.

Είμαι διασυνδεμένος με τη ΔΕΗ για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, ο δε λογαριασμός πληρώνεται με πάγια εντολή από τράπεζα και οι λογαριασμοί αποστέλλονταν στο σπίτι μου στην Αθήνα.  

Το 2020, λόγω των περιοριστικών μέτρων για την πρόληψη της πανδημίας, δεν πήγα στο χωριό μου, όπως πολλές χιλιάδες συμπολίτες μας, αλλά οι λογαριασμοί της ΔΕΗ πληρώνονταν κανονικά από την τράπεζα. Όταν είδα σε ένα λογαριασμό ότι μου καταλόγιζαν κατανάλωση ρεύματος, ενώ το σπίτι και ο γενικός διακόπτης ήταν κλειστοί, τηλεφώνησα στη ΔΕΗ και μου είπαν ότι θα το ρυθμίσουν στη επόμενη καταμέτρηση. Ο επόμενος όμως λογαριασμός, που πληρώθηκε, μου καταλογίζει με εικονική καταμέτρηση, που δεν έγινε, για δύο χρόνια κατανάλωση συνολικά 2.500 κιλοβάτ με κλειστό σπίτι. Φυσικά έκανα τις νόμιμες ενέργειες για επανόρθωση με ευγενική ανταπόκριση εκ μέρους της ΔΕΗ. 

Τα παραπάνω τα αναφέρω όχι για να παραπονεθώ ατομικά, αλλά γιατί το περιστατικό μου έδωσε την αφορμή κατόπιν μικρής έρευνας να κάνω τις παρακάτω σκέψεις για ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος.

Από διαμαρτυρίες  πολιτών για χρέωση χωρίς κατανάλωση ηλεκτρικού  ρεύματος και ύδατος από τοπικά δημοτικά δίκτυα υδροδότησης προκύπτει, ότι το φαινόμενο της χρέωσης, που δεν ανταποκρίνεται στην κατανάλωση, παρουσιάζεται σε κάποια έκταση και σε πολλές περιοχές της χώρας, κυρίως σε μη μόνιμους κατοίκους τους, αλλά ειδικότερα τώρα σε αυτούς που λόγω πανδημίας δεν επισκεφτήκαν τις δεύτερες κατοικίες τους για μεγάλα χρονικά διαστήματα, χρεώθηκαν όμως κατόπιν ψευδούς καταμέτρησης ποσά για κατανάλωση που δεν έγινε. Φυσικά υπάρχει η περίπτωση διαρροών ή κλοπής ρεύματος, αλλά αυτό είναι κάτι που μπορεί να εξακριβωθεί. Εξάλλου το πρόβλημα μπορεί να λυθεί με διοικητική διαδικασία και σε ακραίες περιπτώσεις δικαστικά, αλλά σε κάθε περίπτωση προκύπτει μεγάλη ταλαιπωρία για τον πολίτη, που πολλές φορές χρειάζεται επιτόπια επίσκεψη σε επαρχιακά γραφεία της ΔΕΗ και δαπάνες για νομική συμπαράσταση και όλα αυτά γιατί κάποιος καταμετρητής υπάλληλος της ΔΕΔΔΗΕ ή κάποιας συνεργαζόμενης με αυτή εταιρείας δεν έκανε (επιεικώς) καλά τη δουλειά του και μάλιστα χωρίς να ωφελείται ο ίδιος, αλλά σαφώς κατόπιν ανοχής εκ μέρους της εργοδοσίας.

Πολλές φορές, όταν οι επιπλέον χρεώσεις δεν είναι σημαντικές, οι καταναλωτές κυρίως οι ηλικιωμένοι, δεν τις αντιλαμβάνονται ή προς αποφυγή ταλαιπωρίας αποφεύγουν να τις αμφισβητήσουν.

Σε τελική ανάλυση το όλο ζήτημα θα μπορούσε να είναι θέμα κοσμοθεωρίας ή πολιτικής δεοντολογίας, με την έννοια ότι εάν πρέπει ο πολίτης να προστατεύει μόνος τον εαυτό του με τις νόμιμες διαδικασίες ή εάν το κράτος δικαίου, που καυχιέται ότι είναι η χώρα μας, μέσα στα πλαίσια της χρηστής διοίκησης δια των αρμόδιων οργάνων του, θα πρέπει να παρέχει αυτεπάγγελτα χωρίς καταγγελία με προληπτικό και κατασταλτικό έλεγχο σε κάθε πάροχο ενεργείας κάθε δυνατή προστασία στον πολίτη.

Δυστυχώς, όμως, για άλλη μια φορά επαληθεύεται η διαφορά της θεωρίας με την πράξη.  

Στον τομέα του ελέγχου της παροχής ενέργειας και προστασίας του καταναλωτή η Πολιτεία, υπό τον έλεγχο του αρμοδίου υπουργού, είναι πλήρως έως πολυτελώς οργανωμένη με ψηφιοποιημένες πλέον παντοδύναμες ανεξάρτητες αρχές, σώματα και υπηρεσίες ελέγχου με υπερπλήρες προσωπικό και επαρκές νομικό πλαίσιο, που μπορεί να ελέγξει αποτελεσματικά οριζόντια και κάθετα τα πάντα. Στη θεωρία παίρνουμε άριστα, στην πράξη όμως το σύστημα δεν μπορεί να ελέγξει αυτεπάγγελτα ούτε τους καταμετρητές, που προσποιούνται ότι κάνουν καταμετρήσεις της κατανάλωσης της ενέργειας και ύδατος, που από το αποτέλεσμα αποδεικνύονται εικονικές.

Για να λειτουργήσει υποτυπωδώς ένα κρατικό σύστημα επιθεώρησης και ελέγχου πρέπει να υπάρχει συνεχής έλεγχος των υπηρεσιών μετά συνεπειών για τους υπευθύνους σε κάθε επίπεδο, όχι μόνο για τους αναλώσιμους.

Στη χώρα μας, όμως...