"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΚΡΙΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΚΡΙΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Πριονοκορδέλα της εθνικής γεροντοκόρης από τον καρανικά!!!


ΠΑΣΟΚ-ο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Συριζοποίηση

  

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Εφόσον ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να αντικαταστήσει με γυναίκα την Ολγα Γεροβασίλη στο προεδρείο της Βουλής, είχε να επιλέξει ανάμεσα σε δύο πρόσωπα: τη Θεοδώρα Ακριώτου ή την Ελενα Ακρίτα. Μην ξεχνάμε ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα τους αριθμεί πλέον τα δέκα άτομα.  

Ισως να διάλεγαν την κ. Ακριώτου, αν είχε τη στοιχειώδη έστω κοινοβουλευτική πείρα – γιατί όχι;

Ομως, μπήκε στη Βουλή μόλις προ μερικών εβδομάδων, αντικαθιστώντας τον παραιτηθέντα Συμεών Κεδίκογλου, ο οποίος πήγε να εκπληρώσει τις στρατιωτικές υποχρεώσεις του στην ΕΛΑΣ του Καπετάν Αλέξη Καραμήτρου. (Για να μην παρεξηγηθεί η μεταφορά, θυμίζω ότι στην ΕΛΑΣ κατατάσσονται μόνο με τον βαθμό του στρατιώτη…)  

Συνεπώς, η κ. Ακρίτα ήταν η υποχρεωτική επιλογή. Θεωρητικά, υπήρχε και η ισχνή πιθανότητα κάποιος από τους επτά άρρενες της ΚΟ να δηλώσει ότι αισθάνεται γυναίκα και θέλει να προσδιορίζεται έτσι, αλλά δεν συνέβη.

Δεν ήταν όμως μόνο η επιμονή στην εκπροσώπηση γυναικών στο προεδρείο της Βουλής ο λόγος για τον οποίο κρίθηκε κατάλληλη, πιστεύω. 

Κοιτάξτε, λ.χ., το παράδειγμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Ενας άνθρωπος είναι και όμως καταφέρνει να κρατάει ζωντανό ένα υποτιθέμενο κόμμα. Πώς το πετυχαίνει; Με τον θόρυβο της σύγκρουσης, με τα επεισόδια, τις κραυγές, με το είδος του σόου που παράγει. Ετσι διατηρεί ζωντανή την Πλεύση, σε μονοψήφια ποσοστά μεν, αλλά σχετικώς ασφαλή.  

Στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως ξέρουμε, η κατάσταση είναι στο σημείο όπου ο πνιγμένος αρπάζεται από τα μαλλιά του. Για να σας δώσω να καταλάβετε, διάβαζα κάπου, με κατάπληξη, ότι στην Κουμουνδούρου πνέει άνεμος αισιοδοξίας, επειδή από το 1%  της προηγούμενης δημοσκόπησης ανέβηκαν στο 2% στην πιο πρόσφατη. Αναρωτιόμουν μάλιστα, καθώς διάβαζα την είδηση, αν ο συντάκτης της είχε επίγνωση της ειρωνείας – απορία δικαιολογημένη στις μέρες μας.

Αυτή, κατά την εκτίμησή μου, ήταν η λογική πίσω από την επιλογή του συγκεκριμένου προσώπου. 

Η ισότητα των φύλων ήταν κάτι δευτερεύον, κατάλληλο όμως για να κρύψει την πραγματική σκοπιμότητα, που συνοψίζεται σε μία λέξη: Κούγκι. 

Μην αμφιβάλλετε ότι έτσι θα γινόταν η Βουλή με την κ. Ακρίτα σε θέση αντιπροέδρου.  

Την φαντάζεστε, λ.χ., να προεδρεύει στη Βουλή, με τον Αδωνη να απαντά σε ερωτήσεις από τα υπουργικά έδρανα; (Μεταξύ μας, πλήρωνα για να το δω! Κάτι λογικό εννοείται…) 

Με τον δικό της τύπο και τρόπο, η κ. Ακρίτα θα μπορούσε να γίνει η Ζωή Κωνσταντοπούλου του ΣΥΡΙΖΑ. Το λιγότερο που θα μπορούσε να πετύχει θα ήταν να κάνει περισσότερο αισθητή την παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στην πολιτική.

Δεν είναι μυστήριο, λοιπόν, γιατί η ΝΔ όχι μόνο απέρριψε την πρόταση, αλλά έδειξε κιόλας ότι έφριξε με την ιδέα και μόνο. Ο σημερινός Πρόεδρος της Βουλής είναι φανερό ότι δεν μπορεί ούτε θέλει να διαχειριστεί την περίπτωση της κ. Κωνσταντοπούλου και, προσωπικά, τον καταλαβαίνω απολύτως. Ούτε νομίζω ότι υπάρχει κάποιος ο οποίος μπορεί, ας μην αυταπατώμεθα.

Με την κ. Κωνσταντοπούλου σε φόρμα, όπως ήταν πριν από τις διακοπές του καλοκαιριού και, επίσης, με την κ. Ακρίτα προεδρεύουσα ο κίνδυνος για τη Βουλή θα ήταν ο αντίστοιχος ενός τακτικού πυρηνικού πλήγματος. Κανείς δεν περίμενε λοιπόν τίποτα λιγότερο από μια οργισμένη άρνηση εκ μέρους της ΝΔ.

Η στάση του ΠΑΣΟΚ, που δέχθηκε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ στο πρόσωπο της κ. Ακρίτα, δεν εξέπληξε με τον κυνισμό της. Υπολογίζουν, φαίνεται, ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ μετακινηθεί περισσότερο προς την περιοχή της ριζοσπαστικής Αριστεράς, περισσεύει για εκείνους ο χώρος της Κεντροαριστεράς ή κάπως έτσι.

Λυπάμαι, αλλά αν αυτός είναι ο υπολογισμός τους, τότε είναι εσφαλμένος. Τους διαφεύγει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αδειάσει, ματαιοπονούν ασχολούμενοι μαζί του. Κυνηγάνε το 1% – 2%; 

Δέκα βουλευτές έμειναν κι αυτοί επειδή δεν έχουν κάπου αλλού να πάνε, είναι σαν ναυαγοί σε ερημονήσι.  

Οι ψηφοφόροι έχουν πάει στην ΕΛΑΣ του Καπετάνιου. 

Αν στο ΠΑΣΟΚ δεν είχαν υποστεί τη μετάλλαξη που ονομάζεται «συριζοποίηση», θα αντιλαμβάνονταν ότι ...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Θεσμική (!) η ψήφος στην Ακρίτα για τον ευρωβοσκό και την ΠΑΣΟΚ-ο-παρέα του!!!

Image  

Του ΘΑΝΟΥ ΔΗΜΑΔΗ

Και πριν καλά καλά στεγνώσουν τα μαγιό τους, τα μπλε, ροζ και τιρκουάζ, ζωγραφισμένα με καλοκαιρινά χελωνάκια και καβουράκια, να σου οι πολιτικές μεγαλοφυΐες του ΠΑΣΟΚ που, πριν προλάβουν να καθαρίσουν τις σαγιονάρες και τις πατούσες τους απ’ την κολλημένη άμμο, έχουν κάνει την κυρία του Φιλοθέης εικόνισμα και το περιφέρουν στα κανάλια και μας το παρουσιάζουν ως λιτανεία, στολισμένη με λουλούδια περί θεσμικότητας, για να μας πείσουν ότι η ψήφος τους στην Ακρίτα για την αντιπροεδρία της Βουλής είναι ψήφος σοβαρότητας. 

 Τώρα, το πώς γίνεται η ψήφος στην Ακρίτα να γίνεται με επίκληση θεσμικότητας, την ώρα που αφορά ένα πρόσωπο που κάθε τόσο και λιγάκι χρησιμοποιεί τα social media για να στήνει δημόσιες κρεμάλες και να ρίχνει στη διαπόμπευση όποιον έχει αντίθετη άποψη, πυροβολώντας λεκτικά γυναίκες για το πώς ντύνονται, είτε αυτές λέγονται Κατερίνα Παναγοπούλου, ή για το ποιον έχουν σύζυγο, επειδή ο σύζυγός τους είναι πολιτικός αντίπαλος, είτε αυτές λέγονται Μαρέβα, Μανωλίδου, ή να τις δολοφονεί πολιτικά, όπως τη Βάσια Αναστασίου του ΠΑΣΟΚ, και πώς η κα Ακρίτα έχει δικαίωμα μόνον αυτή στον σεξισμό, αλλά μην πιάσει κανείς στο στόμα του όσους βρίσκονται στο κοπάδι της, το ΠΑΣΟΚ μάλλον έχει χάσει το μέτρο του τι σημαίνει θεσμικότητα. 

Δεν είναι η Ακρίτα το πρόβλημα και κακώς και η Νέα Δημοκρατία έχει επικεντρώσει την κριτική της στο γιατί η Δούρου επέλεξε ένα πρόσωπο όπως η Ακρίτα, με όσα συνειδητοποιεί κανείς από την επιλογή ενός προσώπου που διορίστηκε από τον Τσίπρα, υποκλίθηκε στον Κασσελάκη, που μέχρι με βαλιτσάκι την έκανε μαζί με τους συντρόφους της να τρέχει στα καλντερίμια των Σπετσών με τα γοβάκια και τις Hermès για να συνεδριάζει στο εξοχικό με την πισίνα-γούρνα, έδωσε τα διαπιστευτήριά της στον Φάμελλο και σήμερα στη Δούρου.  

Δεν είναι η Ακρίτα το θέμα. 

Καθένας που είναι υπάλληλος του κάθε αρχηγού είναι και στρατιώτης. 

Το πώς το ΠΑΣΟΚ θεωρεί τη θεσμικότητα είναι το ζήτημα, γιατί δεν καταλαβαίνω. 

Αν είναι θεσμικότητα το να ψηφίζεις την Ακρίτα, γιατί δεν είναι θεσμικότητα να ψηφίζεις και τον Κασιδιάρη, στο κάτω κάτω της γραφής, αν σου προταθεί; 

Κι αυτός κρεμάλες και λαϊκά δικαστήρια στήνει, κι αυτός μαχαιρώνει λεκτικά γυναίκες και αντιπάλους, κι αυτός φτύνει την Προεδρία της Δημοκρατίας, τόσο το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας όσο και αυτά που Κασιδιάρης και Ακρίτα αποκαλούν φιέστες και πασαρέλες, αναφερόμενοι στη γιορτή της Δημοκρατίας, στην οποία αρνούνται να παραστούν. 

Ο καθένας έχει δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου. Όμως, όπως τον λόγο δεν τον κατατάσσεις σε λόγο σεξισμού, χυδαιότητας ή δολοφονίας χαρακτήρων επιλεκτικά, έτσι και η επίκληση της θεσμικότητας δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. 

Γιατί μανουλα και πατέρα δεν έχει μόνο η κα Ακρίτα για να τους επικαλείται μόνο όταν αφορά τον εαυτό της. Μανάδες και πατεράδες έχουν και όλοι όσοι, γυναίκες και άνδρες, πιάνει στο στόμα της κάθε Ακρίτα. Και στο όνομα αυτών των μανάδων και πατεράδων, οι πασόκοι πρέπει να επαναξιολογήσουν τα κριτήρια τους για το τι είναι θεσμικότητα. 

Τελικά, τυχερός ο...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΝΩΔΑΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: «Είστε ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στ’ αλεύρι…»

Της Χαρίκλειας Ντερμανάκη

Τι νομίζατε ότι είναι ο πόλεμος αριστερά μου κνωδαλάκια!

Οι λεονταρισμοί και οι προπηλακισμοί στα αμφιθέατρα των Πανεπιστημίων;

Τα στυλιάρια και οι μολότοφ με τα οποία επιτίθεστε στους αστυνομικούς και στη δημόσια περιουσία;

Το κάψιμο της Αμερικανικής και της Ισραηλινής σημαίας;

Οι λοβοτομημένοι σας καλλιτέχνες που φωνάζουν ” Μητσοτάκη γα#€@&;

Μήπως οι ελάχιστοι, περιφερόμενοι από νοσοκομείο σε νοσοκομείο, προκειμένου να επιτεθούν στον Άδωνι;

Ή, οι επίσης περιφερόμενοι τεμπελχανάδες διασώστες και ” ανθρωπιστές” που τραμπούκιζαν τουρίστες;

Πόσο “άχθος αρούρης” είστε, πόσο βάρος για τη γη που πατάτε δηλαδή.

Και τυχαίνει αυτή η γη να είναι η Ελληνική!

Μια κουκίδα πάνω στο χάρτη, που το χώμα της είναι ποτισμένο μέχρι πολύ βαθιά, από το αίμα ανθρώπων, για να την χαιρόμαστε εμείς ελεύθερη!

Και βγαίνετε τώρα και μάλιστα δια στόματος βουλευτή σας, της Έλενας Ακρίτα, να τρομοκρατείτε τον κόσμο, λέγοντας ότι ο Μητσοτάκης θα μας μπλέξει σε πόλεμο..

Και προσθέτει η κυρία Ακρίτα “στον πόλεμο να πάτε εσείς που τον ψηφίσατε, εμείς θα μείνουμε πίσω να πλέκουμε κάλτσες”.

Κι όλα αυτά, επειδή η χώρα μας στέκεται στο πλευρό της βασανισμένης Ουκρανίας, της χώρας που δέχτηκε απρόκλητη εισβολή από τη Ρωσία και τώρα της ζητείται να δεχτεί το διαμελισμό της και να απεμπολίσει κάτι που ποτέ δεν σας χαρακτήριζε και γι’ αυτό δεν το καταλαβαίνετε.

Την Εθνική Αξιοπρέπεια!

Γιατί είστε ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στ’ αλεύρι.

Και γιατί δεν έχετε την ελάχιστη αντίληψη ώστε να καταλάβετε, πως, όσο ταίζεις το λύκο, τόσο αυτός θα σου ζητάει.

Και σύντομα ίσως έρθει κι η σειρά μας.

Τότε που αφού θα έχετε στοκάρει πάνες βρακάκια, θα πείτε

“Ντάξει μωρέ, τι θα πάθουμε αν δώσουμε λίγη Θράκη και λίγα νησάκια;

Τη βολή μας να μη χάσουμε!”

Καθίστε πίσω λοιπόν αν, ο μη γένοιτο, χρειαστεί.

Ούτε τις ..κάλτσες σας θέλουμε, ούτε τις .. φανέλες σας.

Γιατί …

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Γόβα στο αριστερό

 Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

γόβα (η) 1. υπόδημα με ψηλό τακούνι
«μα δεν καταλαβαίνεις πόσο φασιστικό, ρατσιστικό και δυστοπικό είναι να λες ότι οι γόβες είναι γυναικείο παπούτσι;» 2. πολιτική πρόταση «με λύπη μου βλέπω ότι στην αντιπολίτευση δεν υπάρχει κάποια στοιχειωδώς πειστική γόβα»

Με δεδομένο το συγγραφικό και σεναριογραφικό της παρελθόν, δεν είναι τυχαίο που η συντρόφισσα Ακρίτα βρήκε την καλύτερη περιγραφή για τη στάση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ μετά την παραίτηση του μπροέδρου Τσίπρα.
 

«Εγώ τη γόβα δεν θα την πάρω αν δεν τη βάλω στο πόδι μου, γιατί μπορεί να με στενεύει», είπε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και όταν η δημοσιογράφος Μίνα Καραμήτρου τη ρώτησε: «Αν όμως τη δείτε στη βιτρίνα και σας αρέσει, θα μπείτε στο μαγαζί να την πάρετε τη γόβα του Τσίπρα;» εκείνη απάντησε: 

«Τη γόβα του Τσίπρα, αν είναι μαζί μου ο αρχηγός του κόμματός μου, που λέγεται Σωκράτης Φάμελλος, ναι». 

Με λίγα λόγια και η σεναριογράφος της «Βέρας στο δεξί», όπως σχεδόν όλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι, επειδή δεν είναι τίποτα κορόιδα, καλοπιάνει τον Τσίπρα προκειμένου να μην κλείσει πόρτες και μείνει χωρίς δουλειά.  

Σε αντίθεση με τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που είναι οι μόνοι που του επιτίθενται αφού φοβούνται ότι θα τους πάρει μεγάλο μέρος της πελατείας, μιας και η γόβα που πουλάνε...

 

Αριστερής εθνικής άγαμης θυγατέρας κωμωδία

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΑ ΣΚ@ΤΟΨΥΧΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Το «αναπηρόμετρο» της Ακρίτα

 Tης ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Είναι από αυτά που δεν το πιστεύεις ότι ειπώθηκαν και το ψάχνεις παραπάνω ελπίζοντας, ως άνθρωπος για άνθρωπο, ότι δεν είναι αλήθεια.
 

Ανάρτηση της Ελενας Ακρίτα για μαθητή ο οποίος θέλησε να σηκωθεί από το αναπηρικό του αμαξίδιο και με τη βοήθεια των συμμαθητών του να περπατήσει, με όποιον τρόπο μπορούσε και για όση απόσταση άντεχε, ενώ συμμετείχε στην παρέλαση. Αναγνώστες μου, διαβάστε την οπτική, μέσω αποσπασμάτων της βουλεύτριας ΣΥΡΙΖΑ Ελενας Ακρίτα: «Με ρίγη εθνικής συνείδησης υποδέχτηκαν έντυπα και ιστοσελίδες το περιστατικό με ΑμεΑ μαθητή που σηκώθηκε από το αναπηρικό αμαξίδιο και περπάτησε υποβασταζόμενος στην παρέλαση. Ενα αποτρόπαιο δείγμα μισαναπηρισμού όπου ο “αρτιμελής” είναι ανώτερος από τον “ανάπηρο”…». Και παρακάτω τερματίζει το κατάμαυρο χιούμορ: «Θα περιμένουμε την επόμενη χρονιά τους εναπομείναντες ανάπηρους πολέμου, τους ήρωες που παρελαύνουν με αμαξίδια, να σηκωθούν και να περπατήσουν. Ο ρατσισμός κρύβεται στις λεπτομέρειες. Εδώ, σε μια πράξη που αποθεώνεται για όλους του λάθος λόγους». Μισαναπηρισμός…  

Ωπα! Ωπα! Πήρε η υγιής κατήφορο; 

 Αν ο ρατσισμός κρύβεται, μερικά άλλα δεν κρύβονται με τίποτα. Οπως το να θεωρείς τον εν λόγω μαθητή ένα άβουλο πλάσμα, να του αφαιρείς θέληση και οντότητα, μια μαριονέτα που την κινούν όπως θέλουν, άρα και οι μαθητές στο πλευρό του; Συμμετέχοντες σε ένα νούμερο τσίρκου;  

Τι απέραντη ντροπή! Ποιος της δίνει αυτό το δικαίωμα; 

Με τι αδιανόητη αδιακρισία εισχωρεί στη ζωή των άλλων, όχι με έλλειψη ενσυναίσθησης, όχι με έλλειψη σεβασμού, όχι με έλλειψη ορίων, αλλά με πείσμα δυνατό, πείσμα δυσθεώρητο, ούτε καν να ενημερωθεί, να ρωτήσει τον ίδιο! Οσους τον γνωρίζουν.  

Αυτές είναι οι επιδράσεις του διαδικτύου σε ανήλικους ενηλίκους. Η βιασύνη να σχολιάσεις, να λάβεις like, να «εξοντώσεις» όσους δεν συμφωνούν μαζί σου με ένα πάτημα πλήκτρου… Σβέλτη, μη χάσεις το timing. Τον συγχρωτισμό. Και αλίμονο στον διαφωνούντα.  

Φοβέρα και για δικαστήρια…

 «Μισαναπηρισμός». Τι ντροπή! Και όπως συνηθίζω να λέω, η ντροπή είναι το πιο περίεργο συναίσθημα. Τη λούζονται όσοι δεν τους αναλογεί, ενώ την αποδιώχνουν όσοι τους πρέπει.  

Πολλά επεισόδια της «Κεραίας» στοίχειωσαν μέσα μου. Απέραντο το δέος μου στον άνθρωπο και στη μάχη του, στην πάλη του, για ό,τι!  

Για παράδειγμα, στο πρόσφατο αφιέρωμα στη σκλήρυνση κατά πλάκας άρχισα να εντρυφώ στο «αόρατο» του αυτοάνοσου νοσήματος, τουλάχιστον στην αρχή της. «Κούραση. Αδιανόητη κούραση. Εφτανα στο φανάρι και έλεγα, άραγε θα με βγάλουν οι δυνάμεις μου να το περάσω ή θα σωριαστώ; Και όλοι μου έλεγαν, μα φαίνεσαι μια χαρά! Πώς να περιγράψεις, πώς να μεταδώσεις την κούραση όταν, όντως, φαίνεσαι μια χαρά;». Αλλη γυναίκα: «Και όπως περπατούσα, δεν με πήγαιναν τα πόδια μου και στηρίχτηκα σε ένα αυτοκίνητο. Τι ήταν να το κάνω; Κατεβαίνει ο οδηγός και μου ρίχνει ένα βρισίδι, γιατί το είχε πλύνει. Λες και θα του το μαγάριζα. Ενιωσα τόση ντροπή! Και όσοι μαζεύτηκαν κοιτούσαν τα πόδια μου και εγώ τους ρωτούσα, γιατί κοιτάτε τα πόδια μου; Εγώ δεν τα έβλεπα».  

Σε άλλο επεισόδιο για τη φιλία ήρθε ο Χάρης. Ο Χάρης είναι μόνο κεφάλι. Οπως το ακούς. Και με στοίχειωσε μια γαμ…η μύγα που στάθηκε στο μέτωπό του. Και ήρθε ο φιλαράκος του Χάρη να του τη διώξει. Το αντιλαμβάνεσαι; Και ο Χάρης ταξιδεύει τον κόσμο, χαίρεται τη ζωή, ο Χάρης είπε: «Αποφάσισα να ζω και για αυτούς που δεν ζουν».  

Ποιος μπορεί να καταλάβει απόλυτα τον άνθρωπο με όποια αναπηρία;  

Χέρι σπας και γίνεσαι έξαλλος μέχρι να βγει ο γύψος. Κάθε μικρή αντιξοότητα καθημερινότητας σε διαταράσσει. Ποιος να νιώσει, αν δεν το νιώσει στο πετσί του; 

Ποιος να μπει στα σκαμπανεβάσματα της ψυχής. Ποιος να «μεταφράσει» και με πόσο θράσος, τις προθέσεις, τις επιθυμίες, τα όνειρα, τα στοιχήματα με τον εαυτό, τους στόχους. 

 Μόνο δέος, σεβασμός και σιωπή. Σιωπή για να ακούμε, να μαθαίνουμε, για να είμαστε χρήσιμοι συμπολίτες, ο ένας για τον άλλον. Οπως αυτά τα παιδιά που στάθηκαν στον πλευρό της επιθυμίας του. Και όχι κριτές εκ του ασφαλούς. Προς Θεού, όχι κριτές. 

Ακου… Μισαναπηρία! Ακου! Ανθρώπου για άνθρωπο…  

Τόσο άφοβη, όποιου, όποιου, όποιου Θεού;  

Αναφέρομαι κυρίως ...

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ακριτολογία: αντώνυμο της πολιτικής

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Ακριτολογίες (οι) 1. απόψεις γεμάτες τοξικότητα που ο μοναδικός τους σκοπός είναι να προσβάλουν, κακίες «δεν άντεχα τις ακριτολογίες κι έτσι βγήκα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης»

2. επιπόλαιες κουβέντες, μπούρδες «αχ σε παρακαλώ, κόψε τις ακριτολογίες και έλα να κάτσουμε να μιλήσουμε σαν άνθρωποι»

3. στο σινεμά διάλογοι που είναι τόσο κακοί, λες και βγήκαν από σαπουνόπερα «αν καταφέρει ποτέ να απαλλαγεί από τις ακριτολογίες ίσως να καταφέρει να γράψει ένα σενάριο της προκοπής»

Μέσα σε μια εβδομάδα η συντρόφισσα Ακρίτα κατάφερε να θέσει τα όρια και στη σάτιρα και στους ανάπηρους.

Πρώτα ήταν ο Παπανίκος που δεν έπρεπε να συμπεριλάβει στη γελοιογραφία του την Καρυστιανού, παρότι η ίδια έχει πλέον μετατραπεί σε πολιτικό πρόσωπο, και μετά ήταν ο ανάπηρος μαθητής του οποίου η επιθυμία να σηκωθεί και να περπατήσει για λίγα μέτρα στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου χαρακτηρίστηκε «αποτρόπαιο δείγμα μισαναπηρισμού» (επειδή, όπως όλοι καταλαβαίνουμε, οι ανάπηροι θα πρέπει να αγαπούν την αναπηρία τους και να ευγνωμονούν την τύχη τους γι’ αυτήν).

Η προσπάθεια της επιτυχημένης σεναριογράφου σαπουνοπερών να βάλει μια τάξη στο χάος στο οποίο ο γελοιογράφοι σατιρίζουν όποιον θέλουν και οι ανάπηροι προσπαθούν να σηκωθούν όποτε θέλουν, είναι συγκινητική, αλλά φοβάμαι πως δεν θα είναι αποτελεσματική.

Δυστυχώς, ζούμε σε κοινωνία ασύδοτη και χρειάζονται πολλές Ακρίτες ώστε να καταλάβουν οι σατιρικοί, οι ανάπηροι και όλοι οι υπόλοιποι ποια είναι η θέση τους.

Όλες οι χρήσεις

Ο σύντροφος ευρωβουλευτής Αρβανίτης ζήτησε να σταματήσει η χρήση της λέξης «λαθρομετανάστης», αλλά νομίζω πως…

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Το “χάρισμα” της Ακρίτα

 

Της ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Τι τη βρήκε!

Εν αρχή ην Αλέξης Τσίπρας. Αρχηγός, τότε, του ΣΥΡΙΖΑ σκέτου (σαν καφές) μετά την αποχώρηση των ΑΝΕΛ από το σχήμα. Προφανώς μελέτησε στα προσόντα της και την ολοήμερη-ολονύχτια αφοσίωσή της στον ιντερνετικό κόσμο, μετρώντας με στοχοπροσήλωση like και ακολούθους, και άνοιξε τις πύλες του κόμματος. Χωρίς περιττούς ποδαρόδρομους σε λαϊκές και συνεστιάσεις και τρεχα-Γυρευόπουλε προς άγραν ψήφου. Συνειδησιακά δικαίως, έδειξε τον Αλέξη Τσίπρα ως αρχηγό της καρδιάς της. Αδιαπραγμάτευτα.

Πλην, στην πορεία άλλαξαν οι καταστάσεις. Ο Αλέξης Τσίπρας αποχώρησε.

Και τώρα;

Ολα έδειχναν δυναμική Αχτσιόγλου, εκλεκτής Τσίπρα μέχρι του αντιθέτου. Νέα, δυναμική…

Η Ελενα Ακρίτα έδειξε Αχτσιόγλου. Ενθερμα. Αποφασιστικά.

Πλην, εμφανίστηκε αστέρας εξ Αμερικής. Αγνώστων λοιπών στοιχείων. «Είμαι ο Στέφανος» μας συστήθηκε, σύντροφος Τάιλερ, και συμπλήρωσε ότι διέθεταν τέτοιου ύψους περιουσία, ώστε δεν χρειαζόταν να εργαστούν για το υπόλοιπο της ζωής τους. Θα την έβγαζαν σερί! Και με αυτή τη «μαγιά» σπουδαίων στοιχείων ταυτότητας, ο κόσμος του κόμματος επείσθη. Αναταραχή. Ιαχές «Αυτός είναι ο αρχηγός!».

Οπα! Τι γίνεται τώρα;

Αλλαγή πλεύσης. Αποχώρηση από Αχτσιόγλου και «έγια μόλα, έγια λέσα, γεια σου θάλασσα μπαμπέσα», πάμε για Κασσελάκη. Ο οποίος, ο άτιμος, προκειμένου να επιβεβαιώσει την αφοσίωση στο πρόσωπό του, τους έβαλε και σε γυμνάσια. Νήσος Σπέτσες, καταχείμωνο, να βουρλίζουν οι ανέμοι για μια έρμη φιλοξενία των συντρόφων και συντροφισσών σε ένα ιδιαίτερο «Του νόου ας μπέτερ».

Εκείνη, αρχικά, κράτησε πόζα. Να τα λέμε κι αυτά! Αλλά μέρα με την ημέρα… Θες πας γυρεύοντας; Τραμπαλιζόταν το υποσυνείδητό της.

Αλλαγή πλεύσης, και κατέφθασε καραβοτσακισμένη, ενδεδυμένη όπως όπως, σέρνουσα βαλίτσα τροχήλατη στο καλντερίμι. Ας όψεται η ιδέα της πολιτικής εκδρομής! Μετά τούτων δηλώνει οριστικώς και παντοιοτρόπως αφοσίωση στον Στέφανο Κασσελάκη. Βγάζοντας και γλώσσα σε όσους τον αρνούνταν. Γλώσσα να δεις!

Πλην, το πλοιάριον Κασσελάκη αρχίζει να μπάζει ύδωρ. Γαμώτο!

Και τώρα;

Εδώ σε θέλω κάβουρα, να περπατάς στα κάρβουνα.

Νέοι αγώνες. Φάμελλος-Πολάκης-Φαραντούρης-Γκλέτσος, οι εκλεκτοί υποψήφιοι. Να θυμίσω, ασχέτως της οριστικής ψήφου της, ότι έτρεφε αισθήματα για τον Πολάκη τα οποία είχε δηλώσει. Πλην, κάπου τα χάλασαν στη συνέχεια, συγχωρήστε με, δεν θυμάμαι πώς.

Αποφασίζει Φάμελλο, ο οποίος και εκλέγεται αρχηγός. «Αμήν!» Ενδεχομένως να ξεθύμανε μέσα της.

Πλην, το πλοιάριο «Φάμελλος» αχνοφαίνεται να μην έχει καλή πλεύση.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου περιπλέκει τα πράγματα. Το πολιτικό σύμπαν τρέμει! Πάμε για φούντο! Η Θρασκιά την έχει κάνει για ΠΑΣΟΚ. Αφού, όπως μας αποστόμωσε, κάθισε και δύο μήνες ως ανεξάρτητη. Πόσο να καθίσει πια! Ο Παππάς, ΠΑΣΟΚ. Τώρα ένας ένας θα «κάθονται» ως ανεξάρτητοι, μετρώντας μέρες όπως τα παιδάκια σε τιμωρία… Τέλος πάντων! Πού είχαμε μείνει; Στο ότι ο Φάμελλος δεν, δεν, δεν… Και τώρα;

Μαρία Καρυστιανού. Εκεί, πλέον, δείχνει η Ελενα Ακρίτα. Και, αγαπημένοι μου αναγνώστες, μην παρεξηγηθώ, δεν είναι αν θεωρώ τη Μαρία Καρυστιανού κατάλληλη για Πρωθυπουργό της χώρας! Μην παρεξηγηθώ. Το θέμα είναι ότι …

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΨΩΝΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Πισίνα εσωτερικού χώρου

 Γράφει ο ΜΙΚΡΟΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ

Πισίνα εσωτερικού χώρου,
αλλά που να ξέρετε πλεμπαίοι από αυτά, εσείς με τα τρύπια σώβρακα, γιοι και κόρες της κάθε πλύστρας.

Η πολιτική είναι για την αριστοκρατία, θέλει στυλ, γοητεία, λόγο αιχμηρό με γωνίες, χαμόγελα ψεύτικα, θέλει τσαμπουκά με τις δημοσιογράφους που έχουν και πίεση, αλλά κυρίως θέλει σοσιαλισμό.

Νταξ μπορεί να μπερδεύουμε τον Λένιν αλλά όλα καλά:  

Άλλωστε είναι γνωστό πως ο Βλάντιμιρ Ίλιτς είχε προβλέψει την εμπλοκή της κυρίας Ακρίτα με την πολιτική έχοντας αφήσει παρακαταθήκη να μην πειράζουν τους ανθρώπους της Τέχνης. Να είναι υπεράνω κριτικής και κεντρικής επιτροπής.

Η κυρία Ακρίτα ζήτησε συγγνώμη από τον Λένιν, για τη φράση που δεν είπε και όλα καλά.  

Μην παίρνετε θάρρος πλεμπαίοι. Στην εξουσία δε θα βρεθείτε ποτέ. Ακόμη κι αν κερδίσει τις εκλογές ο Συνασπισμός μ-λ ΚΚΕ με ΚΚΕ Μ -Λ.

Και αποκλείεται να αποκτήσετε και πισίνα ποτέ. Μέχρι σηπτική δεξαμενή και μια χαρά είστε.  

Πως την είδαμε τώρα τη φάση, να γυρίσουν τα μπρόκολα να βαρέσουν τον μανάβη;

Ελάτε συνέλθετε λίγο , που...

 

ΣΥΡΙΖΑίκα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΨΩΝΑΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μαντάμ Σουσούδοι και γιοι πλύστρας

 

Της ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Τις θυμάμαι εκείνες τις ταινίες των παιδικών μου χρόνων.

Τον πλούσιο υποδυόταν συνήθως ο Κωνσταντάρας. Εισερχόταν στο γραφείο του εργοστασίου του μόνο για να υπογράψει επιπόλαια και να φύγει σβέλτα με το σπορ αυτοκίνητό του για διασκέδαση.

Ηταν έτσι η αλήθεια;

Πόσο ασχημονήσαμε επάνω σε εμπνευσμένα μυαλά αυτοδημιούργητων που έστησαν τη βιομηχανία, το εμπόριο, την επιχειρηματικότητα στη χώρα μας. Πόσο επιτρέψαμε να μας καθοδηγεί η αιώνια ζηλοφθονία μας για όποιον σήκωνε ανάστημα πέραν του μέσου όρου.

Ενας διαχωρισμός που βόλευε την ψυχοσύνθεση μας, εμποτισμένος από τα μαύρα στοιχεία-ζουμιά του DNA μας. Οπου φτωχός σήμαινε τίμιος και καλοσυνάτος, ενώ πλούσιος κακός και κλέφτης. Να μην τα πολυλογώ, θυμάμαι ότι η οποιαδήποτε αναφορά σε πατέρα μεροκαματιάρη προσέθετε ένα ακόμα παράσημο στο τέκνο, ιδιαιτέρως αν είχε βλέψεις πολιτικής αναρρίχησης, οπότε και επιβαλλόταν. Αρκεί να θυμηθούμε τον Τσοβόλα (πέραν της ιστορικής φράσης-εντολής του Παπανδρέου προς αυτόν «Τσοβόλα, δώσ’ τα όλα!») στη δήλωσή του «Εγώ, ο γιός τού αγωγιάτη».

Η συνέχεια ήταν διαφορετική.

Καθώς όλα τα έδωσε ο κάθε «Τσοβόλας» και όλα τα έλαβαν όλοι.

Η σκυτάλη πέρασε από αρχηγό σε αρχηγό και από κόμμα σε κόμμα.

Εχει νόημα να τα θυμίσω;

Αγαρμπα απλώθηκαν όλοι πέρα από τα πόδια τους. Χάθηκε κάθε μέτρο. Εν δυνάμει πλούσιοι που μισούσαν πλουσίους. Αυτό κι αν είναι κοκτέιλ δυναμίτης!

Εμειναν ελάχιστοι νοήμονες στα μετόπισθεν. Οχι, συγχωρεμένε Πάγκαλε. Δεν τα φάγαμε όλοι μαζί. Ας δεχτούμε ότι στιγμιαία, παραπλεύρως, ωφεληθήκαμε όλοι. Μα δεν είναι το ίδιο πράγμα.

Μετά ήρθαν οι θυμοί. Οπως όταν από κακοαναθρεμμένο παιδί πάρεις το παιχνίδι από τα χέρια. Ηρθε ένας γόης και πάτησε επάνω στους θυμούς. Να αποτελειώσει τα διαχρονικά εγκλήματα της φυλής μας.

Απείλησε ότι θα τινάξει τον κόσμο στον αέρα.

Τιναχτήκαμε εμείς, τινάζονται αυτοί, αυτός καλά κρατεί.

Με τον συγκεκριμένο έμοιασε να τελείωσαν οι έρωτες. Ο Ελληνας ψηφίζει ερωτευμένος (η ανάλυση αυτού είναι θέμα για άλλο κείμενο). Ακολούθως, κάναμε προξενιό στον εαυτό μας. Με νου και γνώση.

Και πού είμαστε τώρα;

Ελπίζοντας κάποτε σε υγιή αντιπολίτευση και όχι άλλη διχόνοια. Αλλά… Αχ, αλλά!

Σε ετούτο τον κόσμο ετούτης της εποχής τα θέματα τα παγκόσμια είναι και απολύτως ασφυκτικά τοπικά. Καινούργιος κόσμος για όλα!

Πόλεμοι νέου τύπου.

Κοινωνικές διαφορές τερατώδεις. Πάει η μεσαία τάξη των παιδικών μας χρόνων, που ζούσε με αξιοπρέπεια και μέτρο. Η κατανάλωση ύπουλα θερίζει.

Μεταναστευτικά θηριώδη κύματα πατάνε γη με τα πιο τελευταίου τύπου κινητά στα χέρια. Κλιματική αλλαγή μη ανεκτή. Πληθυσμός που δεν τον χωράει η γη.

Η Ευρώπη γερνάει, η Αφρική γεννάει.

Επαγγέλματα αφανίζονται.

Πρώτη φορά ο στόχος, όχι η καλυτέρευση της ζωής του ανθρώπου, αλλά η εργασία του κάθε ανθρώπου, πολυμετωπικά. Δεν είναι ο αμαξάς που έγινε ταξιτζής. Είναι όλα τα επαγγέλματα που γίνονται μηχανήματα. Φόβος μπροστά στο άγνωστο.

Πλούτος;

Ποιος να κορδωθεί σήμερα;

 Ιλιγγιώδεις περιουσίες σε φτύνουν, φτωχαδάκι. Πόσο μάλλον η φτώχεια φτώχεια. Παράλληλα με «Καρντάσιαν» του κερατά. Και σκάει και ένας κορονοϊός να τα κάνει όλα λίμπα! Να σπείρει ερωτηματικά, αμφιβολίες. Ενα φρένο σε κόσμο άφρενο.

Πού πάμε;

Για τι αξίζει πραγματικά να τρέχουμε από όσα τρέχουμε;

Πόση ζωή χρωστάμε;

Ολα αλλιώς! Ζούμε μέρες νέου κόσμου στον παλιό μας.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, χαζεύεις μερικούς να φωτογραφίζουν από τον καναπέ τους τμήμα πισίνας και να οργανώνουν διαλόγους της φαντασίας τους. «Και για να τους προλάβω, ναι, το σπίτι έχει πισίνα σχεδόν 40 χρόνια, από το 1985 που χτίστηκε. Αν είχα κάτι να κρύψω δεν θα το φωτογράφιζα. Τον χορτασμένο μη φοβάσαι, τον γιο της πλύστρας να φοβάσαι». Ολα αυτά ως φανταστικό διάλογο, ερωταπαντήσεις με τον εαυτό.

Και στη συνέχεια, μετά τον κουρνιαχτό, «Θα ήθελα να διορθώσω κάτι που έγραψα χτες. Η φράση “μη φοβάσαι τον χορτασμένο, τον γιο της πλύστρας να φοβάσαι” αποδίδεται εσφαλμένα στον Λένιν. Ο Λένιν δεν θα είχε γράψει ποτέ κάτι τόσο απαξιωτικό και εγώ όφειλα να το έχω αξιολογήσει και διασταυρώσει». Ολέ! Δηλαδή εκείνη ασπάστηκε τη φράση του υποτιθέμενου Λένιν αλλά έφριξε με τη φράση του Λένιν-Λένιν;

Αγαπητοί μου αναγνώστες, σας έγραψα πιο πάνω «όλα αλλιώς». Νέος κόσμος στον παλιό.

Ωστόσο ελάχιστα έμειναν ίδια διαχρονικά.

Οι …

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΨΩΝΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Αυτό το σούργελο θα μείνει στην Ιστορία γιατί με λίγα λόγια εξέφρασε την αληθινή άποψη που έχει η παράταξή της για τους λαϊκούς ανθρώπους

 

● Η Ελενα Ακρίτα θα μείνει στην Ιστορία γιατί με λίγα λόγια, τα οποία ματαίως προσπάθησε να «μαζέψει», εξέφρασε την αληθινή άποψη που έχει η παράταξή της για τους λαϊκούς ανθρώπους.

● Θέλοντας να υπερασπιστεί τον πλούτο της, τον οποίον «κάρφωνε» μια πισίνα στην οικία της, σε φωτογραφία που η ίδια ανάρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έγραψε: «Τον χορτασμένο μη φοβάσαι, τον γιο της πλύστρας να φοβάσαι. Που μπήκε στην πολιτική με τρύπιο σώβρακο και βρέθηκε με κολοσσιαία περιουσία».

● Οι αντιδράσεις ήταν πολλές, ανακάλεσε η κυρία Ακρίτα και δήλωσε παραίτηση, την οποία δεν έκανε δεκτή ο υπηρεσιακός αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ και η ζωή συνεχίστηκε. Ομως, οι -ορθότατες- εντυπώσεις για τον σουσουδισμό της νεοταξικής Αριστεράς έμειναν.

● Μια λίαν εύστοχη ανάλυση για το θέμα έκανε ο νομικός Τηλέμαχος Χορμοβίτης, ο οποίος έγραψε στον λογαριασμό του στο facebook:

● «Ο “γιος της πλύστρας” δεν ειπώθηκε εν τη ρύμη του λόγου ούτε κατά λάθος.

Ο “γιος της πλύστρας” υποδηλώνει κάτι πιο βαθύ: υποδηλώνει όλον τον σουσουδισμό της σύγχρονης woke Αριστεράς η οποία απεχθάνεται τον “γιο της πλύστρας”, τον “κυρ Παντελή”, τους “deplorables” ή αλλιώς τον μέσο άνθρωπο, επειδή αυτός πιστεύει ότι υπάρχουν δύο, και όχι εξήντα δύο φύλα, επειδή κάνει ακόμη τον σταυρό του και επειδή δακρύζει όταν ακούει τον εθνικό ύμνο.

Για τη σύγχρονη Αριστερά, που κάποτε έλεγε ότι υπερασπιζόταν τους φτωχούς και τους αδύναμους, “ο γιος της πλύστρας” έχει γίνει πια βρισιά και δεν καταβάλλει και ιδιαίτερη προσπάθεια για να το κρύψει.

● Και για όσους είναι κολλημένοι σε παρωχημένα κουτάκια και ξεπερασμένα ερμηνευτικά σχήματα, ας έχουν στο μυαλό τους αυτό: Ζούμε στην εποχή που ο “γιος της πλύστρας” ψηφίζει Δεξιά, ψηφίζει Τραμπ, Φάρατζ και Λεπέν, ενώ οι Ακρίτες με τις εσωτερικές πισίνες και τα… αποκούμπια στο Λονδίνο ανήκουν στον χώρο της Αριστεράς και της Προόδου, και διαδηλώνουν με υψωμένη τη γροθιά ενάντια στις αδικίες αυτού του κόσμου…

● ΥΓ.: Οσοι νομίζουν ότι…

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΨΩΝΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Το να είσαι αριστερός δεν είναι πολιτική τοποθέτηση αλλά θρησκευτική πίστη

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

ακρίτα (η) 1. μέλος της μεγαλοαστικής τάξης «αυτή, παιδί μου, είναι ακρίτα και πάντα θα βλέπει τους φτωχούς όπως βλέπουμε εμείς τα ζωάκια στον ζωολογικό κήπο» 2. μέλος της μεγαλοαστική τάξης που είναι ενταγμένο στην αριστερά «όποιος δεν έχει δει ακρίτες να τραγουδούν αντάρτικα δίπλα σε πισίνες δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει ανανεωτική αριστερά»

Ε, αφού δεν είναι δική του...

Οταν η γνωστή σεναριογράφος σαπουνόπερας και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ελενα Ακρίτα έγραφε «τον γιο της πλύστρας να φοβάσαι κι όχι τον χορτασμένο» αποδείκνυε πως, αν μη τι άλλο, έχει ταξική συνείδηση.

Μια εκπρόσωπος της μεγαλοαστικής τάξης λογικό είναι να φοβάται τον γιο της πλύστρας και γενικώς όποιον ανεβαίνει με τις δυνάμεις του κι όχι με το επώνυμο που κληρονόμησε.

Οσο λογικό είναι και ένας αριστερός να ορίζει μια φράση ως ορθή ή απαράδεκτη ανάλογα με το ποιος την έχει ξεστομίσει. Ετσι η κυρία Ελενα ζήτησε συγγνώμη όχι γι’ αυτό που έγραψε, αλλά επειδή νόμιζε ότι αυτό που έγραψε το είχε πει ο Λένιν.

Η μπούρδα για τον γιο της πλύστρας έγινε απαράδεκτη μόνο από τη στιγμή που δεν έχει βγει από το στόμα κάποιου αγίου της Αριστεράς.

Γεγονός το οποίο επιβεβαιώνει πως το να είσαι αριστερός δεν είναι πολιτική τοποθέτηση αλλά θρησκευτική πίστη.

Κατά τα άλλα και για όσους συμπολίτες κορόιδεψαν την εσωτερική πισίνα της κυρίας Ελενας, έχω να πω πως όταν είμαστε άσχετοι με έναν χώρο, είναι καλύτερο να μη μιλάμε παρά να ανοίγουμε το στόμα μας και να επιδεικνύουμε την ασχετοσύνη μας. Πού, βρε δεξιόμουτρα, θα μαζεύονται οι σύντροφοι να…

ΣΥΡΙΖΑίας εθνικής ψωνισμένης άγαμης θυγατέρας κωμωδία