NoυΔο-γαλαζαίικο ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Μήπως και η Κάσος κείται μακράν;

«Μας ταλαιπώρησαν λίγο οι φίλοι μας αλλά όλα καλά. Μόνο λίγο κωλαράκι στήσαμε αλλά δεν μας τον έβαλαν όλο μέσα και δεν πόνεσε πολύ». Έτσι είναι πιο ακριβές. pic.twitter.com/QPTOet17wH

— Jan.Sobieski (@Jan__Sobieski) July 24, 2024

 

***ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ*** 

 

Του Νίκου Ιγγλέση

Η τουρκική επιθετική κίνηση νότια της νήσου Κάσου ελπίζουμε (η ελπίδα πάντα πεθαίνει τελευταία)  να ξυπνήσει την κυβέρνηση Μητσοτάκη από τη νιρβάνα της και να την υποχρεώσει «να κατέβει από το ροζ συννεφάκι της» αυτό, δηλαδή, του διαλόγου και της θετικής προσέγγισης με την Άγκυρα.

Η Τουρκία, με κάθε αφορμή, μας υπενθυμίζει ότι επιδιώκει τον ακρωτηριασμό και τη δορυφοροποίηση της Ελλάδας. Είμαστε σ’ έναν ολοκληρωτικό υβριδικό πόλεμο που μόνο το άτυπο εγχώριο «φιλοτουρκικό κόμμα» θέλει να αγνοεί.

Η τωρινή αφορμή ήταν το υπό ιταλική σημαία πλοίο «Levoli Relume» που έκανε έρευνες στο βυθό της θαλάσσιας περιοχής νοτίως της Κάσου για τη μελλοντική πόντιση υποβρύχιου καλωδίου για την ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης – Κύπρου. Πρόκειται για έργο που χρηματοδοτείται και από την ΕΕ.

Η Τουρκία ισχυρίστηκε ότι το ερευνητικό πλοίο παραβίασε την υφαλοκρηπίδα της που, κατά την αυθαίρετη άποψή της, αρχίζει μετά τα 6 ν.μ. των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Για να υποστηρίξει τη θέση αυτή επί του πεδίου, όπως συνήθως κάνει, έστειλε πέντε πολεμικά σκάφη: Δύο φρεγάτες, μία κορβέτα και δύο πυραυλακάτους.

Η απάντηση της Αθήνας ήταν η αποστολή της φρεγάτας «Νικηφόρος Φωκάς», της κανονιοφόρου «Αήττητος» και τέλος ενός περιπολικού του Λιμενικού, προκειμένου να μην αυξήσει την ένταση.

Παράλληλα, έγιναν επαφές απ’ όλους τους ενδεδειγμένους διαύλους επικοινωνίας για «αποσυμφόρηση» της κατάστασης.

Τελικά το υπό ιταλική σημαία ερευνητικό σκάφος αποχώρησε από την περιοχή, χωρίς να έχει ολοκληρώσει την αποστολή του, μην κάνοντας χρήση του εύρους της navtex που είχε εκδοθεί από το σταθμό Ηρακλείου.

Άλλη μια τουρκική νίκη. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη όμως είναι ευτυχής που διατήρησε την αποκαλούμενη «θετική ατζέντα» με νέες εθνικές υποχωρήσεις!

Με την αντιπαράθεση στην Κάσο η Άγκυρα κατέγραψε ότι:

¨Όλα τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου δεν έχουν άλλες θαλάσσιες ζώνες (Συνορεύουσα, ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα), πέραν των 6 ν.μ. των χωρικών υδάτων τους, γιατί κάθονται (υποτίθεται) πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας.

Δεν αναγνωρίζει τη νόμιμα οριοθετημένη, μερικώς μεταξύ του 26ου και 28ου Μεσημβρινού, ΑΟΖ με την Αίγυπτο και θεωρεί ότι αυτή είναι παράνομη επειδή βασίζεται στην επήρεια των νησιών και υπερκαλύπτεται από το τουρκολιβυκό μνημόνιο (επήρεια ηπειρωτικών ακτών).

Δε θα επιτρέψει, χωρίς την άδειά της, καμιά διασύνδεση είτε μέσω ηλεκτρικού καλωδίου είτε μέσω αγωγού φυσικού αερίου με την Κύπρο και ιδιαίτερα πέραν του 28ου Μεσημβρινού. Επιδιώκει να απομονώσει για να ελέγξει, στη συνέχεια, την Κυπριακή Δημοκρατία.

Σημειώνεται ότι η Τουρκία έχει κατασκευάσει αγωγό μεταφοράς νερού από τις νότιες ακτές της μέχρι την κατεχόμενη Κύπρο ο οποίος διέρχεται από την ΑΟΖ τής Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς να έχει λάβει άδεια από την τελευταία. Επίσης σχεδιάζει την παράλληλη κατασκευή ηλεκτρικού καλωδίου.

Η Τουρκία, σε κάθε ευκαιρία προβάλλει τις διεκδικήσεις της και τις καταθέτει με κείμενα και χάρτες στον ΟΗΕ.

Θεωρεί ότι το μισό Αιγαίο, ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού, της ανήκει και τα νησιά που βρίσκονται εκεί είναι στη λάθος πλευρά της μέσης γραμμής!

Θεωρεί ότι όλη η θαλάσσια έκταση, πέραν των 6 ν.μ. από τα νότια της Κρήτης, Κάσου, Καρπάθου και Ρόδου αποτελεί δική της υφαλοκρηπίδα (για ΑΟΖ δεν τη συμφέρει να μιλάει).

Θεωρεί ισχυρό το τουρκολιβυκό μνημόνιο οριοθέτησης, που εξαφανίζει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα επί της ΑΟΖ των νησιών.

 

Η Ελλάδα, από την άλλη πλευρά, διστάζει  και φοβάται να προβάλλει τα δικαιώματά της στις θαλάσσιες ζώνες.

Δεν έχει κλείσει τους κόλπους με τη χάραξη ευθειών γραμμών βάσης.

Δεν επεκτείνει τα χωρικά ύδατά της στα 12 ν.μ., με εξαίρεση το Ιόνιο Πέλαγος.

Δεν καταθέτει το σχέδιο του «Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού», όπως απαιτείται από σχετική Οδηγία της ΕΕ και προτιμάει να πληρώνει πρόστιμο γι’ αυτό, γιατί διαφορετικά θα πρέπει να ανακηρύξει την εν δυνάμει ελληνική ΑΟΖ.

Δεν έχει καθορίσει θαλασσοτεμάχια προς εκμετάλλευση, έστω στην οριοθετημένη ΑΟΖ με την Αίγυπτο.

Δεν οριοθετεί ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία, όταν η Τουρκία έχει, παράνομα, οριοθετήσει υφαλοκρηπίδα με την κατεχόμενη περιοχή (ΤΔΒΚ).

Μπορεί η  Κυβέρνηση Μητσοτάκη να μας εξηγήσει πώς το ηλεκτρικό καλώδιο θα φτάσει στην Κύπρο; Μήπως δεν φτάσει ποτέ;

Αν η Τουρκία συγκέντρωσε πέντε πολεμικά νότια της Κάσου, πόσα θα συγκεντρώσει νότια του Καστελόριζου, απ’ όπου πρέπει να περάσει το καλώδιο;

Τότε τι θα πράξει η Αθήνα;

 

Είναι τραγικό. Η Ελλάδα έχει καταστεί κράτος μειωμένης κυριαρχίας από…

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Σύνορα ελληνικά ή ευρωπαϊκά;

Tου ΝΙΚΟΥ ΙΓΓΛΕΣΗ

Κάθε κράτος ασκεί κυριαρχία εντός των συνόρων του. Υπάρχουν σύνορα στο έδαφος, στη θάλασσα  (χωρικά ύδατα, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη – ΑΟΖ) και στον αέρα (εναέριος χώρος).  

Τα εδαφικά σύνορα της χώρας μας αμφισβητούνται από την Τουρκία που διεκδικεί σημαντικό αριθμό νησιών και νησίδων του Ανατολικού Αιγαίου, χωρίς να λησμονούμε τις επιδιώξεις της στη Δυτική Θράκη που, με μοχλό τη μουσουλμανική  μειονότητα, επιδιώκει συν-κυριαρχία. 

Τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας  επεκτείνονται  σε έξι ναυτικά μίλια  (11,1 χιλιόμετρα) από τις ακτές και μπορούν να αυξηθούν στα δώδεκα μίλια σύμφωνα με τη διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS  III) που υπογράφτηκε το 1982  στο Montego Bay της  Ιαμαϊκής. Θυμίζουμε ότι η Τουρκία, με ψήφισμα της εθνοσυνέλευσής της (1995), απειλεί τη χώρα μας με casus belli (αιτία πολέμου) αν επεκτείνουμε τα χωρικά ύδατά μας στα δώδεκα ναυτικά μίλια.

Οι ελληνικές φοβικές κυβερνήσεις  δεν έχουν τολμήσει μέχρι σήμερα, σε αντίθεση με τη μικρή και αδύναμη Κύπρο, να ανακηρύξουν ΑΟΖ  η οποία μπορεί να φθάνει μέχρι τα 200 ναυτικά μίλια ή μέχρι τη μέση γραμμή αν η απέναντι  ακτή  είναι  πλησιέστερα  από  400  μίλια.  Όλα τα νησιά, μικρά ή μεγάλα, που μπορούν να διατηρούν οικονομική δραστηριότητα, δικαιούνται ΑΟΖ, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, κάτι που αμφισβητεί η Τουρκία. 

Τέλος, η Ελλάδα έχει εναέριο χώρο δέκα μιλίων που μπορεί να αυξηθεί στα δώδεκα, ακολουθώντας την επέκταση των χωρικών υδάτων. Τον εναέριο χώρο της πατρίδας μας παραβιάζουν καθημερινά τα τουρκικά μαχητικά.

Χωρίς σύνορα δεν υπάρχει εθνική κυριαρχία, αφού δεν υπάρχει το έδαφος, η θάλασσα και ο αέρας επί των οποίων αυτή ασκείται.  

Χωρίς σύνορα δεν υπάρχει  Δημοκρατία, οποιασδήποτε μορφής – άμεση, αντιπροσωπευτική, σοσιαλιστική κλπ.-, αφού δεν υπάρχει το υποκείμενο, δηλαδή ο συγκεκριμένος λαός  (Δήμος)  που αποφασίζει για το περιεχόμενο και τον τρόπο διακυβέρνησής του. 

Χωρίς σύνορα δεν υπάρχει εσωτερική έννομη τάξη, αφού δεν υπάρχει το γεωγραφικό πλαίσιο  εντός του οποίου  ισχύουν οι νόμοι του κράτους.  

Χωρίς σύνορα δεν υπάρχει κρατική οντότητα,  δεν υπάρχει χώρα αλλά χώρος,  προς οικονομική εκμετάλλευση και εποικισμό από άλλους.

Η παγκοσμιοποίηση

Η κυριαρχούσα, αλλά έντονα αμφισβητούμενη από ισχυρές πολιτικές δυνάμεις, παγκοσμιοποίηση  μετατρέπει, σε πρώτη φάση, τα σύνορα σε ευέλικτα – διαπερατά (soft-frontiers) με τελικό στόχο την ουσιαστική κατάργησή τους. 

Η παγκοσμιοποίηση επιδιώκει να μετατρέψει τα σύνορα σε κάτι παραπλήσιο με τα όρια δύο όμορων Δήμων. 

Τα σύνορα θέτουν εμπόδια στην ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων (αγορές), στην ελεύθερη διακίνηση προϊόντων (χωρίς δασμούς και ποσοστώσεις)  καθώς και την ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων (μετανάστευση εργατικών χεριών). 

Αυτοί οι τρείς πυλώνες της παγκοσμιοποίησης  βρίσκονται σε ασυμβίβαστη σύγκρουση με τα συμφέροντα  των τοπικών κοινωνιών και των κρατών – εθνών. Τα σύνορα αποτελούν εμπόδιο στην αύξηση της κερδοφορίας των πολυεθνικών επιχειρήσεων και του διεθνικού κεφαλαίου.

Στον ευρωπαϊκό χώρο η παγκοσμιοποίηση  υλοποιείται  από την  ΕΕ  και την Ευρωζώνη. 

Μια συνεχής μεταφορά κυριαρχικών δικαιωμάτων (άσκηση πολιτικών) λαμβάνει χώρα, από τις εθνικές κυβερνήσεις προς την αδιαφανή εξουσία των Βρυξελλών, ενώ η νομισματική ανεξαρτησία έχει εκχωρηθεί  ήδη στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.  Η ΕΕ και η Ευρωζώνη υποβαθμίζουν τα εθνικά κράτη σε επαρχίες και διαβρώνουν τα σύνορα προς όφελος της ηγεμονεύουσας δύναμης, του γερμανικού Δ΄ Ράϊχ.  Όλα καλύπτονται πίσω από το αφήγημα της «ευρωπαϊκής ιδέας» και του κοινού νομίσματος, του ευρώ.

Ευρωπαϊκή Ένωση και  σύνορα

Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος δήλωσε πρόσφατα, σε επετειακή εκδήλωση (Αλμυρός 17-8-17), ότι: «Η Ελλάδα, με καθοριστική συμβολή όλων των δημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων, ανήκει οριστικά και αμετάκλητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα στο σκληρό πυρήνα της, την Ευρωζώνη». Στην ίδια εκδήλωση ο κ. Παυλόπουλος επανέλαβε κάτι το οποίο έχει πει πολλές φορές (σε νησιά του Αν. Αιγαίου, τη Λήμνο, τον Αϊ-Στράτη και τα Ανώγεια Κρήτης), το τελευταίο διάστημα, μιλώντας είτε σε στελέχη των ενόπλων δυνάμεων είτε σε πολίτες: «Οι Έλληνες, είμαστε έτοιμοι να υπερασπισθούμε αποτελεσματικά τα σύνορα, το έδαφος και την κυριαρχία της πατρίδας μας, που αποτελούν και σύνορα, έδαφος και κυριαρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης». 

Ανεξάρτητα από το αν οι Έλληνες είμαστε έτοιμοι, το βέβαιο είναι ότι η ΕΕ ούτε θέλει ούτε μπορεί να υπερασπιστεί τα σύνορα, το έδαφος και την κυριαρχία όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά οποιασδήποτε χώρας-μέλους της για τους εξής λόγους:

1. Η ΕΕ δε διαθέτει αμυντικό σκέλος, δε διαθέτει ένοπλες δυνάμεις ως Ένωση. Ο αμυντικός βραχίονας  της  ΕΕ είναι το ΝΑΤΟ.
2. Σύμφωνα με τη Συνθήκη της ΕΕ η εθνική ασφάλεια παραμένει στην αποκλειστική  ευθύνη  κάθε  κράτους – μέλους (άρθρα 4 και 5 της ΣΕΕ).

Τα γεγονότα που επιβεβαιώνουν τα ανωτέρω είναι:

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η Σημαία

Του ΝΙΚΟΥ ΙΓΓΛΕΣΗ

Μεγάλος καυγάς ξέσπασε ανάμεσα στους μνημονιακούς ολετήρες για το ποιος θα κρατάει την ελληνική Σημαία κατά τις μαθητικές παρελάσεις.

Η Σημαία όμως δεν είναι ούτε το σύμβολο του πρώτου μαθητή, ούτε το σύμβολο του τυχερού – κατά την κλήρωση – μαθητή. 

Η Σημαία είναι το σύμβολο του έθνους – κράτους των Ελλήνων.

Τη Σημαία δεν πρέπει να κρατούν ούτε οι άριστοι ούτε οι τυχεροί αλλοεθνείς μαθητές αλλά μόνο Έλληνες κατά το γένος. 

Η Σημαία είναι η ελληνική ταυτότητα και συμβολίζει την ιστορία του έθνους, τη θρησκεία του, τις αξίες του, τον πολιτισμό του. 

Τη Σημαία έβαψαν με το αίμα τους γενιές και γενιές Ελλήνων σε πολέμους, επαναστάσεις και εξεγέρσεις. Στην Παλιγγενεσία του 1821, στην Κρητική Επανάσταση, στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Μικρά Ασία, στα βουνά της Αλβανίας, στην Εθνική Αντίσταση, στο Πολυτεχνείο, στη μαρτυρική Κύπρο.

Τη συμβολική αξία της Σημαίας γνωρίζουν καλύτερα απ’ όλους οι ομογενείς μας, που την ξεδιπλώνουν σε κάθε εκδήλωσή τους, από τις ΗΠΑ μέχρι τη μακρινή Αυστραλία, για να υπογραμμίσουν την ιδιαίτερη ταυτότητά τους.

Οι δωσίλογοι πολιτικοί, αυτοί που παρέδωσαν τη χώρα στους δανειστές, θέλουν να αποκόψουν τους Έλληνες από τις ρίζες τους. 

Θέλουν να μετατρέψουν την ελληνική κοινωνία σε πολυπολιτισμική σύμφωνα με τις επιταγές της παγκοσμιοποίησης. Η Σημαία δε θα πρέπει να συμβολίζει τίποτα το ιδιαίτερο και θα μπορούν να την κρατούν άνθρωποι από την Ασία ή την Αφρική, σαν να πρόκειται για το ντεκόρ ενός εορταστικού φεστιβάλ.

Αφού εξευτέλισαν τους Έλληνες, θέλουν να εξευτελίσουν και το σύμβολό τους, τη Σημαία τους.

Έτσι σύντομα...